Lex duodecim tabularum

Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk Lex duodecim tabularum 0 1430 269714 130524 2026-06-09T19:02:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Lex Duodecim Tabularum]] ad [[Lex duodecim tabularum]] 130524 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= |OperaeTitulus=Lex Duodecim Tabularum |OperaeWikiPagina=Lex Duodecim Tabularum |Liber= |SubTitulus= |Annus= saeculo V a.Ch.n. |AnnusMonstratus=451—449 a.Ch.n. |Genera=Documenta historica, iurisprudentiae }} == TABULA I == # – si in ius uocat, ?ito;? ni it, antestamino; igitur <im> capito <small>(Porph., ''ad Hor. Sat.'', 1, 9, 74-78 ; Auct., ''Her.'', 2, 13, 19 ; Cic., ''de leg.'', 2, 9 ; Gell., 20, 1, 25 ; Fest., 67 L ; Tab. I, 2-3)</small>. # – si caluitur pedemue struit, manum endo iacito <small>(Fest., 408-410 L, 232 L ; Non., 1, 6 Mercerus ; Gai., 1 ''ad XII tab.'', ''D.'', 50, 16, 233, pr.)</small>. # – si morbus aeuitasue escit, iumentum dato; si nolet, arceram ne sternito <small>(Gell., 20, 1, 9-29)</small>. # – adsiduo uindex adsiduus esto. proletario ?ciui? quis uolet uindex esto <small>(Gell., 16, 10, 2-6 ; Cic., ''top.'', 10 ; Non., 1, 67 Mercerus)</small>. # – nex[us (?) ---] for<c>ti sanatiq[ue ---] <small>(Fest., 426-428 L, 474 L, 74 L, 91 L)</small>. # – ubi pacunt, orato <small>(Auct., Her., 2, 13, 20 ; Prisc., Inst. gramm., 10, 32)</small>. # – ni pacunt, in comitio aut in foro ante meridiem causam conici<un>to. *comperoranto ambo praesentes <small>(Auct., Her., 2, 13, 20 ; Gell., 17, 2, 10 ; Quint., 1, 6, 11)</small>. # – post meridiem praesenti litem addicito <small>(Gell., 17, 2, 10 ; Censorin., de die nat., 23)</small>. # – si ambo praesentes, sol occasus suprema tempestas esto <small>(Gell., 17, 2, 10 ; Varr., l. L., 6, 5 ; 7, 51 ; Macr., Sat., 1, 3, 14 ; Fest., 396 L ; Censorin., de die nat., 24)</small>. # – ... uades ... subuades ... <small>(Gell., 16, 10, 7-8)</small>. # – ... ?in diem tertium? ... ?in perendinum? ... si in iure manu conserunt, <<<si mille plus est, sacramentum quingentorum esto; si minus, quinquaginta esto. si adserit, quinquaginta esto.>>> <small>(= Schoell, II, 1 ; = Bruns, II, 1 ; = FIRA, II, 1 a ; Gaius, 4, 14 ; Cic., Mur., 27 ; Varr., l. L., 5, 180 ; Fest., 468 L, 466 L, 467 L ; D., 50, 16, 233, 1 / = Schoell, VI, 5 ; = Bruns, VI, 5 a ; = FIRA, VI, 6 a ; Gell., 20, 10, 7-9 ; Cic., Mur., 26 ; Cic., de or., 1, 41 ; Varr., l. L., 6, 64 ; Val. Prob., 4, 4 / = Schoell, VI, 6 ; = Bruns, VI, 6 ; = FIRA, VI, 7 ; Liv., 3, 44, 11. 12 ; Dion., 11, 30 ; D., 1, 2, 2, 24)</small>. # – <<<si ex sponsione petit, iudicem arbitrumue postulato.>>> <small>(= FIRA II, 1 b ; Gaius, 4, 17 ; Cic., Mur., 27)</small>. # – si membrum rupit, ni cum eo pacit, talio esto <small>(= Schoell, VIII, 2 ; = Bruns, VIII, 2 ; = FIRA, VIII, 2 ; Gaius, 3, 223 ; Paul., Sent., 5, 4, 6 ; Gell., 20, 1, 14 ; Fest. 496 L, 320 L, 321 L ; Isidor., 5, 27, 24 ; Prisc., Inst. gramm., 6, 69)</small>. # – si os fregit libero, CCC, <si> seruo, CL poena<e> su<n>to <small>(= Schoell, VIII, 3 ; = Bruns, VIII, 3 ; = FIRA, VIII, 3 ; Paul., Coll., 2, 5, 5 ; Gaius, 3, 223 ; Gell., 20, 1, 32 ; Prisc., Inst. gramm., 6, 69)</small>. # – si iniuriam ?alteri? faxsit, uigintiquinque poenae sunto <small>(= Schoell, VIII, 4 ; = Bruns, VIII, 4 ; = FIRA, VIII, 4 ; Gaius, 3, 223 ; Gell., 20, 1, 12 ; Coll., 2, 5, 5 ; Fest., 508 L ; Gell., 16, 10, 8)</small>. # – <<<si arborem felicem succiderit, XXV poenae sunto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 10 ; = Bruns, VIII, 11 ; = FIRA, VIII, 11 ; Plin., N.H., 17, 1, 7 ; Fronto, ad amicos, 2, 7, 14 ; Gaius, 4, 11 ; Gai., D., 19, 2, 25, 5 ; Paul., D., 12, 2, 28, 6 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 47, 7, 2 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 47, 7, 4 ; Paul., D., 47, 7, 1 ; Paul., D., 47, 7, 11)</small>. # – si nox furtum fa<x>it, <ast> im occisit, iure caesus esto <small>(= Schoell, VIII, 11 ; = Bruns, VIII, 12 ; = FIRA, VIII, 12 ; Gai., D., 9, 2, 4, 1 ; Plautus, Trin., 864 ; Gell., 11, 18, 6 ; Cic., p. Mil., 3, 9 ; Coll., 7, 1-3 ; Aug., Quaest. in Hept., 2, 84 ; Gell., 8, fr. 1 ; Gell., 20, 1, 7 ; Macr., Sat., 1, 4, 19 ; Cic., p. Tull., 20, 47)</small>. # – si luci <furtum faxit, ast> se telo defendit, ... endoque plorato <small>(= Schoell, VIII, 12 ; = Bruns, VIII, 13 ; = FIRA, VIII, 13 ; D., 9, 2, 4, 1 ; Gell., 11, 18, 6 ; Cic., p. Mil., 3, 9 ; Paul., Coll., 7, 2, 1 ; Ulp., Coll., 7, 3, 2 ; Aug., Quaest. in Hept., 2, 84 ; Cic., p. Tull., 20, 47 ; Fest., 67 L, 402 L ; Gai., D., 47, 2, 55, 2 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 50, 16, 233, 2)</small>. # – <<<si furtum manifestum est, ni pacit, uerberato>>> transque dato. <<<si seruus, uerberato deque saxo deicito. si impubes, uerberato noxiamque sarcito.>>> <small>(= Schoell, VIII, 13 ; = Bruns, VIII, 14 ; = FIRA, VIII, 14 ; Gaius, 3, 189 ; 4, 111 ; Gell., 11, 18, 8. 10 ; 11, 18, 18 ; 6, 15, 1 ; 20, 1, 7 ; D., 2, 14, 7, 14 ; Fest., 402 L, 466 L ; Serv., ad Aen., 8, 205 ; Isidor., 5, 26, 18)</small>. # – <si> cum lance licioque <<<quaesierit, ast inuenerit, furtum manifestum esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 14 ; = Bruns, VIII, 15 ; = FIRA, VIII, 15 ; Gaius, 4, 173 ; Gaius, 3, 186. 187. 191. 192 ; Gell., 16, 10, 8 ; 11, 18, 9. 12 ; Fest., 104 L ; Glossa Taurinensia, § 936 Alberti)</small>. # – si adorat furt<nowiki><i></nowiki> quod nec manifestum erit, <<<duplum poenae esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 15 ; = Bruns, VIII, 16 ; = FIRA, VIII, 16 ; Gaius, 3, 190 ; Gell., 11, 18, 15 ; Cato, de agr., praef. ; Gaius, 4, 37 ; D., 4, 4, 9, 2 ; Iust., Cod., 6, 2, 13 ; Fest., 158 L)</small>. # – <<<rei subruptae aeterna auctoritas esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 16 ; = Bruns, VIII, 17 ; = FIRA, VIII, 17 ; Gaius, 2, 45. 49)</small>. == TABULA II == # – cui testimonium defuerit, is tertiis diebus ob portum obuagulatum ito (= Schoell, II, 3 ; = Bruns, II, 3 ; = FIRA, II, 3 ; Fest., 262 L, 514 L). # – ... morbu<nowiki><s></nowiki> sonticu<nowiki><s></nowiki> ... aut status ?condictus? dies cum hoste ... quid <e>orum fuit, iudici arbitroue reoue <is> die<nowiki><s></nowiki> diff<is>sus esto (D., 2, 11, 2, 3 ; Fest., 372 L, 464 L ; Gell., 20, 1, 27 ; Cic., de off., 1, 37 ; Plaut., Curc., 3-6 ; Varr., l. L., 5, 3 ; D., 50, 16, 234, pr. ; Fest., 336 L). == TABULA III == # – aeris confessi <iudicatique> ?xxx? dies iusti sunto (Gell., 20, 1, 42-45 ; 15, 13, 11 ; lex coloniae genitivae, c. 61 ; Gaius, 3, 78). # – post deinde manus iniectio esto (Gell., 20, 1, 45). # – in ius ducito. ni iudicatum facit aut quis endo eo in iure uindicit, secum ducito. uincito aut neruo aut compedibus. quindecim pondo ne <maiore> aut si uolet <minore> uincito (Gell., 20, 1, 45 ; Gai., 2 ad XII tab., D., 50, 16, 234, 1). # – si uolet, suo uiuito. ni suo uiuit, qui eum uinctum habebit, libras farris endo dies dato. si uolet, plus dato (Gell., 20, 1, 45 ; Gai., 2 ad XII tab., D., 50, 16, 234, 2). # – <<<trinis nundinis continuis in comitium producito.>>> (Gell., 20, 1, 47). # – <<<ni pacit,>>> tertiis nundinis partis secanto. si plus minusue secuerunt, se fraude esto (Gell., 20, 1, 49 ; Quint., 3, 6, 83-84 ; Tert., Apol., 4, 9). # – <<<si uolet, trans Tiberim uenum dato.>>> (Gell., 20, 1, 47). == TABULA IV == # – <<<si deformis natus est, ast non tollit, se fraude esto.>>> (Cic., de leg., 3, 8, 19 ; frag. Gai August., 4, 86). # – si pater ter filium uenum duit, a patre filius liber esto (Gaius, 1, 132 ; Ulp., Reg., 10, 1 ; Dion., 2, 27, 3. 4 ; D., 2, 14, 48). # – <<<repudium mittito.>>> (Cic., phil., 2, 69 ; Gai., 3 ad XII tab., D., 48, 5, 44). # – <<<si post decem menses natus est ...>>> (Ulp., 14 ad Sabinum, D., 38, 16, 3, 9. 11 ; Gell., 3, 16, 12). == TABULA V == # – uirgo Vestalis <<<a tutela libera esto.>>> (Gaius 1, 144. 145 ; Gell., 1, 12, 9. 18). # – <<<mulieri tutor auctor esto.>>> (Gaius, 2, 47 ; 2, 80). # – uti legassit super familia ?pecuniaue? tutelaue sua, ita ius esto (D., 38, 6, 1, pr. ; Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Gaius, 2, 224 ; Iust., Inst., 2, 22, pr. ; Pomp., D., 50, 16, 120 ; Iust., Nov., 22, 2, pr. ; Ulp., Reg., 11, 3, 14 ; Paul., D., 50, 16, 53, pr.). # – si intestato moritur, cui suus heres nec essit, agnatus proximus familiam ?pecuniamque? habeto (Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Ulp., Reg., 26, 1 = Coll., 16, 4, 1 ; Paul., D., 28, 2, 9, 2 ; Ulp., D., 50, 16, 195, 1). # – si agnatus nec essit, gentiles familiam ?pecuniamque? h[abento] (Ulp., Reg., 26, 1 a = Coll., 16, 4, 2). # – <<<si tutor nec essit, agnatus proximus tutelam habeto.>>> (Gaius 1, 155 ; Paul., D., 26, 4, 6 ; Gai., D., 26, 4, 9). # – si furiosus ?prodigusue? ess<nowiki><i></nowiki>t, agnatum gentiliumque in eo <familiaque> ?pecuniaque? eius potestas esto (Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Cic., Tusc., 3, 5, 11 ; Cic., de rep., 3, 45 ; Varr., r. r., 1, 2, 8 ; Paul., ad ed., D., 50, 16, 53, pr. ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 3, 217. 218 ; Ulp., D., 27, 10, 1, pr. ; Paul., Sent., 3, 4 a, 6. 7 ; Ulp., Reg., 12, 1-3 ; Ulp., D., 26, 1, 3, pr.-1 ; Gai., D., 27, 10, 13 ; Gaius, 2, 64 ; Iust., Inst., 1, 23, 3). # – si libertus ... ex ea familia ... in eam familiam ... (Ulp., Reg., 29, 1 ; Gaius, 3, 40 ; Ulp., D., 50, 16, 195, 1 ; Vat. Fr., 308). # – <<<familiam erciscunto ciento. si petit, iudicem arbitrumue postulato.>>> (9 : Paul, D., 10, 2, 25, 9. 13 ; Gai., D., 10, 2, 3 ; Ulp., D., 10, 2, 4, pr. ; Iust., Cod., 3, 36, 6 ; 2, 3, 26 / 10 : Gai., D., 10, 2, 1, pr. ; Fest., 72 L ; Non., 4, 265 Mercerus ; Quint., 7, 3, 13 ; Gell., 1, 9, 12 ; Cic., de or., 1, 237 ; Serv., ad Aen., 8, 642 ; Fest., 97 L ; PSI 1182 = Gaius, 3, 154 a-b ; Gaius, 2, 219). == TABULA VI == # – cum ?faciet nexum? mancipiumque, uti lingua nuncupassit, ita ius esto (Fest. 176 L ; Cic., de or., 1, 245 ; Varr., l. L., 7, 105 ; Fest., 160 L, 162 L ; Cic., p. Caec., 102 ; Cic., p. Mur., 3 ; Cic., de har. resp., 14 ; Cic., de rep., 1, 27 ; Cic., de or., 3, 159 ; Cic., top., 28 ; Cic., Paradoxa Stoicorum, 35 ; Varr., l. L., 6, 85 ; Cic., de off., 3, 16, 65 ; Varr., l. L., 6, 60 ; Gaius, 2, 104 ; Gai., D., 2, 14, 48). # – <<<ni fariatur, duplum poenae esto.>>> (Cic., de off., 3, 16, 65). # – <<<qui emerit ...>>> (Schoell, VII, 12 ; = Bruns, VII, 12 ; = FIRA, VII, 12 ; Ulp., Reg., 2, 1-4 ; Modest., D., 40, 7, 25 ; Pomp., D., 40, 7, 29, 1). # – auctoritas fundi biennium <esto. ?ceterarum rerum? annus esto.> (Cic., p. Caec., 19, 54 ; Cic., top., 4, 23 ; Gaius, 2, 42-44 ; 2, 53-54 ; Ulp., Reg., 19, 8). # – aduersus hostem aeterna auctoritas <esto> (Cic., de off., 1, 12, 37). # – <<<si trinoctium in anno abest ...>>> (Gaius, 1, 110-111 ; Gell., 3, 2, 12-13 ; Serv., in Georg., 1, 31). # – tignum iunctum aedibus uineaue e concap<edine> ne soluito (Fest., 502 L ; D., 47, 3, 1, pr.-1 ; 46, 3, 98, 8 ; 41, 1, 7, 10 ; 10, 4, 6 ; Paul., ad ed., D., 6, 1, 23, 6 ; Paul., D., 24, 1, 63 ; Gai., D., 50, 16, 235, 1). # – ... quandoc sarpta, donec dempta erunt ... (Fest., 474 L, 310 L). == TABULA VII == # – ambitus parietis sestertius pes <esto> (Varr., l. L., 5, 22 ; Cic., top., 24 ; CIL VI, 29788 ; Fest., 5 L, 15 L ; Isidor., 15, 16, 12 ; Maec., Ass. Distr., 46 ; D., 8, 2, 14). # – <<<finis inter>>> hortum heredium<<<ue quinque pedes esto.>>> si iurgant, <arbitros postulanto.> (2 : Gai., l. 4 ad XII tab., D. 10, 1, 13 / 3 : Plin., N.H., 19, 4, 50 ; Fest., 91 L : Plin., N.H., 18, 39 ; Fest., 89 L, 486 L / 4-5 : Cic., de leg., 1, 21, 55 ; Non., 5, 430-431 Mercerus ; Isid., 5, 25, 11 ; D., 10, 2, 57 ; C. Th., 2, 26, 5). # – <<<uia octo pedes esto, in anfractu sedecim pedes esto.>>> uias muniunto. ni sam delapidassint, qua uolet, iumenta agito (Fest., 508 L ; Varr., l. L., 7, 15 ; Cic., p. Caec., 19, 54 ; Gai., D., 50, 16, 235, pr. ; Gai., D., 8, 3, 8 ; D., 8, 3, 13, 1-3). # – si aqua pluuia nocet, <<<arceto>>> (D., 40, 7, 21, pr. ; Cic., top., 9, 39 ; Paul., D., 43, 8, 5 ; D., 39, 3, 3, 3 ; 39, 3, 1, 18). # – <<<si arbor in alienum imminet, quindecim pedes altius sublucato.>>> (D., 43, 27, 1, pr. and 7-9 ; Paul., Sent., 5, 6, 13). == TABULA VIII == # – qui malum carmen incantassit ... <quiue> occentassit carmen<ue> cond<issit> ... (Plin., N.H., 28, 2, 17 ; Fest., 190 L ; Cic., de rep., 4, 10, 12 ap. Aug., de civ. Dei, 2, 9 ; Aug., de civ. Dei, 2, 12-14 ; Hor., ep., 2, 1, 152-155 ; Corn., Ad. Pers. Sat., 1, 123 ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 1, 82-83 ; ad Her., 4, 25, 35 ; D., 47, 10, 15, 3 ; Cic., Tusc., 4, 2, 4 ; Arnob., adv. gent., 4, 34 ; Paul., Sent., 5, 4, 6 ; Cic., Brut., 217 ; D., 50, 16, 236, pr.). # – si quadrupes pauperiem <faxit>, <<<ni sarcit, noxae dato.>>> (= Schoell, VIII, 5 ; = Bruns, VIII, 6 ; = FIRA, VIII, 6 ; frag. Gai August., 4, 81 ; Iust., Inst., 4, 9 pr. ; Ulp., 18 ad ed., D., 9, 1, 1 pr.-3 ; Paul., Sent., 1, 15, 1 ; Fest., 246 L). # – <<<glande in alieno pastum ne inmittito.>>> (= Schoell, VIII, 6 and VII, 10 ; = Bruns, VIII, 7 and VII, 10 ; = FIRA, VIII, 7 and VII, 10 ; Ulp., 41 ad Sab., D., 19, 5, 14, 3 ; D., 10, 4, 9, 1 ; Gai., D., 50, 16, 236, 1 ; Plin., N.H., 16, 5, 15 ; D., 43, 28, 1, pr.-1). # – qui fruges excantassit ... ?quiue? alienam segetem pellexeri<t> ... (= Schoell, VIII, 7 ; = Bruns, VIII, 8 ; = FIRA, VIII, 8 ; Plin., N.H., 28, 2, 17 ; Serv., ad Verg., ecl., 8, 95-99 ; Plin., N.H., 18, 6, 41 ; Aug., de civ. Dei, 8, 19 ; Apul. apolog., 47 ; Tibul., 1, 8, 19 ; Senec., Natural. Quaest, 4, 7 ; Mart., Capella, 9 § 928 ; Serv., ad Verg., ecl., 8, 71). # – <<<si nox segetem pauerit secueritue, Cereri suspensus esto. si impubes, uerberato duplioneque damnum decidito.>>> (= Schoell, VIII, 8 ; = Bruns, VIII, 9 ; = FIRA, VIII, 9 ; Plin., N.H., 18, 3, 12). # – <<<si aedes aceruumue frumenti iuxta ?domum? positum combusserit, uinctus uerberatus igni ... si casu ..., noxiam sarcito ...>>> (= Schoell, VIII, 9 ; = Bruns, VIII, 10 ; = FIRA, VIII, 10 ; Gai., 4 ad XII tab., D., 47, 9, 9). # – (???Rates of interest???) (= Schoell, VIII, 18 ; = Bruns, VIII, 18 ; = FIRA, VIII, 18 ; Tac., Ann., 6, 16 ; Cato, de r. r. praef.). # – (???Deposit???) (= Schoell, VIII, 19 ; = Bruns, VIII, 19 ; = FIRA, VIII, 19 ; Paul., Coll., 10, 7, 1 and 11). # – <<<si tutor dolo malo ... duplione damnum decidito.>>> (= Schoell, VIII, 20 ; = Bruns, VIII, 20 ; = FIRA, VIII, 20 ; Ulp., D., 26, 10, 1, pr.-2 ; Tryph., D., 26, 7, 55, 1 ; Cic., de off., 3, 15, 61 ; Donat., ad Ter. Eun., 515 ; Cic., de or., 1, 36, 167 ; Iust., Inst., 4, 10, pr.). # – si patronus clienti fraudem fecerit, sacer esto (= Schoell, VIII, 21 ; = Bruns, VIII, 21 ; = FIRA, VIII, 21 ; Serv., ad Aen., 6, 609 ; Gell., 20, 1, 40). # – qui se sierit testarier libripensue fuerit, ni testimonium fariatur, inprobus intestabilisque esto (= Schoell, VIII, 22 ; = Bruns, VIII, 22 ; = FIRA, VIII, 22 ; Gell., 15, 13, 11 ; 7, 7, 2. 3 ; Iust., Inst., 2, 10, 6 ; D., 28, 1, 26 ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 3, 181 ; Prisc., Inst. gramm., 8, 17 ; Gloss. Taurin., § 218 Alberti). # – <<<si falsum testimonium dixerit, de saxo deicito.>>> (= Schoell, VIII, 23 ; = Bruns, VIII, 23 ; = FIRA, VIII, 23 ; Gell., 20, 1, 53). # – si telum manu fugit magis quam iecit, <aries subiectus esto> (= Schoell, VIII, 24 ; = Bruns, VIII, 24 ; = FIRA, VIII, 24 ; Cic., p. Tull., 21, 51 ; Cic., top., 17, 64 ; Cic., de or., 3, 39, 158 ; Aug., de lib. arb., 1, 4, 9 ; Fest., 470 L, 476 L ; Gloss. Abauus, CGL IV, 350, 30). # – <<<coetum ne facito>>> (= Schoell, VIII, 27-28 ; = Bruns, VIII, 26-27 ; = FIRA, VIII, 26-27 ; Decl. in Cat., 65 Kristoferson ; Gai., 4 ad XII tab., D., 47, 22, 4 ; lex Flavia, c. 64 ; lex coloniae genitivae, c. 106). == TABULA IX == # – <<<de capite ciuis iurati dicunto quod optimum publicum censeat.>>> de capite ciuis, <ni> maximus comitiatus <est>, ne ferunto (1-2 : Cic., de domo, 17, 43 ; Cic., p. Sest., 30, 65 ; Cic., de rep., 2, 36, 61 ; Cic., de leg., 3, 4, 11 ; 3, 19, 44-45 ; Pomp., D., 1, 2, 2, 16 / 6 : Salv., Gub., 8, 5, 24 ; Aug., de civ. Dei, 1, 19 ; Cic., de domo, 4, 9 ; Cic., in Pis., 13, 30 ; Cic., de leg. agr., 2, 21, 56). # – (Oaths of judges) (Gell., 20, 1, 7. 8 ; Cic., de off., 3, 31, 111). # – (Lydus, de mag., 1, 26 ; Pomp., D., 1, 2, 2, 16. 23 ; Fest., 310 L, 247 L). # – (D., 48, 4, 2. 3 ; Bas., 60, 36, 2. 3). == TABULA X == # – hominem mortuum in urbe ne sepelito neue urito (Cic., de leg., 2, 23, 58 ; Serv., ad Aen., 11, 206). # – hoc plus ne facito: rogum ascea ne polito (Cic., de leg., 2, 23, 59). # – ... <tria ricinia> ... tunicula purpurea ... decem <tibicines> ... (Cic., de leg., 2, 25, 64 ; Fest., 342 L ; Non., 14, 542 Mercerus). # – mulieres genas ne radunto neue lessum funeris ergo habento (Cic., de leg., 2, 23, 59 ; Cic., de leg., 2, 25, 64 ; Plin., N.H., 11, 58, 157 ; Serv., ad Aen., 12, 606 ; Fest., 338 L ; Serv., ad Aen., 3, 67 ; Cic., Tusc., 2, 23, 55). # – homini mortuo ne ossa legito, quo post funus faciat, <at ...> (Cic., de leg., 2, 24, 60 ; D., 3, 2, 25, 1). # – <homini mortuo murratam potionem ne indato.> (Prohibition of « circumpotatio. ») <rogum ??? uino ne plus respargito.> (Cic., de leg., 2, 24, 60 ; Fest., 150-152 L ; Plin., N.H., 14, 12, 88 ; Fest., 318 L, 319 L). # – qui coronam parit ipse <familia>ue eius uirtutisue ergo duitur ei, <ast ei parentiue eius mortuo imponitur, se fraude esto.> ... <acerras> ... (Plin., N.H., 21, 3, 7 ; Serv., ad Aen., 11, 80 ; Fest., 73 L, 17 L). # – ... neue aurum addito, <at> cui auro dentes iuncti ess<nowiki><i></nowiki>nt, ast im cum illo sepeliet uretue, se fraude esto (Cic., de leg., 2, 24, 60). # – <<<bustum propius aedes alienas sexaginta pedes ne adicito.>>> (Cic., de leg., 2, 24, 61). # – <<<forum bustumue religiosum esto.>>> (Cic., de leg., 2, 24, 61). == TABULA XI == # – <<<conubium cum>>> plebe <<<ne esto.>>> (Cic., de rep., 2, 61-63 ; ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, pr.). # – (Macr., Sat., 1, 13, 20-21 ; Ovid, Fasti, II, 47-54). # – (Cic., p. Mur., 11, 25 ; Cic., ad Att., 6, 1). == TABULA XII == # – <<<si quid pignoris dapis ergo nancitor ...>>> (Gaius, 4, 27-28 ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 2 ; Fest., 166 L ; Quint., 7, 3, 13). # – si seruus furtum faxit noxiamue no<x>it, <<<noxiae datus esto.>>> (Gaius, 4, 75-77 ; Ulp., D., 9, 4, 2, 1 ; Fest., 180 L, 181 L ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 3 ; D., 44, 7, 56 ; 47, 6, 5). # – si uindiciam falsam tulit, s<t>litis arbitros tris dato; eorum arbitrio duplione damnum decidito (Fest., 516-518 L ; Gaius, 4, 16 ; 4, 94 ; Gai., 6 ad XII tab., D., 22, 1, 19, pr.). # – <<<si in sacrum dedicauit ...>>> (Gai., 6 ad XII tab., D., 44, 6, 3). # – (Liv., 7, 17, 12 ; Liv., 9, 33, 8-9 ; Liv., 9, 34, 6. 7). == Fragmenta incertae sedis == Fest., 158 L ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 1 ; Goetz, Adnotationes, §III ; CGL, 2, 56, 4 ; Vat. Fr., 50 ; Gaius, 1, 122 ; Iust., Inst., 2, 1, 40. 41 ; Fest. 430 L, 431 L ; Aug., de civ. Dei, 21, 11 ; Isidor., Orig., 5, 27, 4 ; Plin., N.H., 7, 212 ; Sidon. Apoll., Ep., 8, 6, 7 ; Fest., 166 L, 310 L, 402 L, 480 L ; Donat., ad Ter. Eun., 3, 3, 9 ; Cic., de rep., 2, 31, 54 ; Cic., de off., 3, 31, 111 ; Gai., 5 ad XII tab., D., 50, 16, 237. {{finis}} {{wikipedia|Duodecim tabulae}} nvtcilngnnnnf4yji7mtrqjmtm8cp0i 269718 269714 2026-06-09T19:16:07Z Saumache 27923 269718 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= |OperaeTitulus=Lex Duodecim Tabularum |OperaeWikiPagina=Lex Duodecim Tabularum |Liber= |SubTitulus= |Annus= saeculo V a.Ch.n. |AnnusMonstratus=451—449 a.Ch.n. |Genera=Documenta historica, iurisprudentiae }} == TABULA I == #{{ancora+|1.1|}} – si in ius uocat, ?ito;? ni it, antestamino; igitur <im> capito <small>(Porph., ''ad Hor. Sat.'', 1, 9, 74-78 ; Auct., ''Her.'', 2, 13, 19 ; Cic., ''de leg.'', 2, 9 ; Gell., 20, 1, 25 ; Fest., 67 L ; Tab. I, 2-3)</small>. #{{ancora+|1.2|}} – si caluitur pedemue struit, manum endo iacito <small>(Fest., 408-410 L, 232 L ; Non., 1, 6 Mercerus ; Gai., 1 ''ad XII tab.'', ''D.'', 50, 16, 233, pr.)</small>. #{{ancora+|1.3|}} – si morbus aeuitasue escit, iumentum dato; si nolet, arceram ne sternito <small>(Gell., 20, 1, 9-29)</small>. #{{ancora+|1.4|}} – adsiduo uindex adsiduus esto. proletario ?ciui? quis uolet uindex esto <small>(Gell., 16, 10, 2-6 ; Cic., ''top.'', 10 ; Non., 1, 67 Mercerus)</small>. #{{ancora+|1.5|}} – nex[us (?) ---] for<c>ti sanatiq[ue ---] <small>(Fest., 426-428 L, 474 L, 74 L, 91 L)</small>. #{{ancora+|1.6|}} – ubi pacunt, orato <small>(Auct., Her., 2, 13, 20 ; Prisc., Inst. gramm., 10, 32)</small>. #{{ancora+|1.7|}} – ni pacunt, in comitio aut in foro ante meridiem causam conici<un>to. *comperoranto ambo praesentes <small>(Auct., Her., 2, 13, 20 ; Gell., 17, 2, 10 ; Quint., 1, 6, 11)</small>. #{{ancora+|1.8|}} – post meridiem praesenti litem addicito <small>(Gell., 17, 2, 10 ; Censorin., de die nat., 23)</small>. #{{ancora+|1.9|}} – si ambo praesentes, sol occasus suprema tempestas esto <small>(Gell., 17, 2, 10 ; Varr., l. L., 6, 5 ; 7, 51 ; Macr., Sat., 1, 3, 14 ; Fest., 396 L ; Censorin., de die nat., 24)</small>. #{{ancora+|1.10|}} – ... uades ... subuades ... <small>(Gell., 16, 10, 7-8)</small>. #{{ancora+|1.11|}} – ... ?in diem tertium? ... ?in perendinum? ... si in iure manu conserunt, <<<si mille plus est, sacramentum quingentorum esto; si minus, quinquaginta esto. si adserit, quinquaginta esto.>>> <small>(= Schoell, II, 1 ; = Bruns, II, 1 ; = FIRA, II, 1 a ; Gaius, 4, 14 ; Cic., Mur., 27 ; Varr., l. L., 5, 180 ; Fest., 468 L, 466 L, 467 L ; D., 50, 16, 233, 1 / = Schoell, VI, 5 ; = Bruns, VI, 5 a ; = FIRA, VI, 6 a ; Gell., 20, 10, 7-9 ; Cic., Mur., 26 ; Cic., de or., 1, 41 ; Varr., l. L., 6, 64 ; Val. Prob., 4, 4 / = Schoell, VI, 6 ; = Bruns, VI, 6 ; = FIRA, VI, 7 ; Liv., 3, 44, 11. 12 ; Dion., 11, 30 ; D., 1, 2, 2, 24)</small>. #{{ancora+|1.12|}} – <<<si ex sponsione petit, iudicem arbitrumue postulato.>>> <small>(= FIRA II, 1 b ; Gaius, 4, 17 ; Cic., Mur., 27)</small>. #{{ancora+|1.13|}} – si membrum rupit, ni cum eo pacit, talio esto <small>(= Schoell, VIII, 2 ; = Bruns, VIII, 2 ; = FIRA, VIII, 2 ; Gaius, 3, 223 ; Paul., Sent., 5, 4, 6 ; Gell., 20, 1, 14 ; Fest. 496 L, 320 L, 321 L ; Isidor., 5, 27, 24 ; Prisc., Inst. gramm., 6, 69)</small>. #{{ancora+|1.14|}} – si os fregit libero, CCC, <si> seruo, CL poena<e> su<n>to <small>(= Schoell, VIII, 3 ; = Bruns, VIII, 3 ; = FIRA, VIII, 3 ; Paul., Coll., 2, 5, 5 ; Gaius, 3, 223 ; Gell., 20, 1, 32 ; Prisc., Inst. gramm., 6, 69)</small>. #{{ancora+|1.15|}} – si iniuriam ?alteri? faxsit, uigintiquinque poenae sunto <small>(= Schoell, VIII, 4 ; = Bruns, VIII, 4 ; = FIRA, VIII, 4 ; Gaius, 3, 223 ; Gell., 20, 1, 12 ; Coll., 2, 5, 5 ; Fest., 508 L ; Gell., 16, 10, 8)</small>. #{{ancora+|1.16|}} – <<<si arborem felicem succiderit, XXV poenae sunto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 10 ; = Bruns, VIII, 11 ; = FIRA, VIII, 11 ; Plin., N.H., 17, 1, 7 ; Fronto, ad amicos, 2, 7, 14 ; Gaius, 4, 11 ; Gai., D., 19, 2, 25, 5 ; Paul., D., 12, 2, 28, 6 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 47, 7, 2 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 47, 7, 4 ; Paul., D., 47, 7, 1 ; Paul., D., 47, 7, 11)</small>. #{{ancora+|1.17|}} – si nox furtum fa<x>it, <ast> im occisit, iure caesus esto <small>(= Schoell, VIII, 11 ; = Bruns, VIII, 12 ; = FIRA, VIII, 12 ; Gai., D., 9, 2, 4, 1 ; Plautus, Trin., 864 ; Gell., 11, 18, 6 ; Cic., p. Mil., 3, 9 ; Coll., 7, 1-3 ; Aug., Quaest. in Hept., 2, 84 ; Gell., 8, fr. 1 ; Gell., 20, 1, 7 ; Macr., Sat., 1, 4, 19 ; Cic., p. Tull., 20, 47)</small>. #{{ancora+|1.18|}} – si luci <furtum faxit, ast> se telo defendit, ... endoque plorato <small>(= Schoell, VIII, 12 ; = Bruns, VIII, 13 ; = FIRA, VIII, 13 ; D., 9, 2, 4, 1 ; Gell., 11, 18, 6 ; Cic., p. Mil., 3, 9 ; Paul., Coll., 7, 2, 1 ; Ulp., Coll., 7, 3, 2 ; Aug., Quaest. in Hept., 2, 84 ; Cic., p. Tull., 20, 47 ; Fest., 67 L, 402 L ; Gai., D., 47, 2, 55, 2 ; Gai., 1 ad XII tab., D., 50, 16, 233, 2)</small>. #{{ancora+|1.19|}} – <<<si furtum manifestum est, ni pacit, uerberato>>> transque dato. <<<si seruus, uerberato deque saxo deicito. si impubes, uerberato noxiamque sarcito.>>> <small>(= Schoell, VIII, 13 ; = Bruns, VIII, 14 ; = FIRA, VIII, 14 ; Gaius, 3, 189 ; 4, 111 ; Gell., 11, 18, 8. 10 ; 11, 18, 18 ; 6, 15, 1 ; 20, 1, 7 ; D., 2, 14, 7, 14 ; Fest., 402 L, 466 L ; Serv., ad Aen., 8, 205 ; Isidor., 5, 26, 18)</small>. #{{ancora+|1.20|}} – <si> cum lance licioque <<<quaesierit, ast inuenerit, furtum manifestum esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 14 ; = Bruns, VIII, 15 ; = FIRA, VIII, 15 ; Gaius, 4, 173 ; Gaius, 3, 186. 187. 191. 192 ; Gell., 16, 10, 8 ; 11, 18, 9. 12 ; Fest., 104 L ; Glossa Taurinensia, § 936 Alberti)</small>. #{{ancora+|1.21|}} – si adorat furt<nowiki><i></nowiki> quod nec manifestum erit, <<<duplum poenae esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 15 ; = Bruns, VIII, 16 ; = FIRA, VIII, 16 ; Gaius, 3, 190 ; Gell., 11, 18, 15 ; Cato, de agr., praef. ; Gaius, 4, 37 ; D., 4, 4, 9, 2 ; Iust., Cod., 6, 2, 13 ; Fest., 158 L)</small>. #{{ancora+|1.22|}} – <<<rei subruptae aeterna auctoritas esto.>>> <small>(= Schoell, VIII, 16 ; = Bruns, VIII, 17 ; = FIRA, VIII, 17 ; Gaius, 2, 45. 49)</small>. == TABULA II == #{{ancora+|2.1|}} – cui testimonium defuerit, is tertiis diebus ob portum obuagulatum ito (= Schoell, II, 3 ; = Bruns, II, 3 ; = FIRA, II, 3 ; Fest., 262 L, 514 L). #{{ancora+|2.2|}} – ... morbu<nowiki><s></nowiki> sonticu<nowiki><s></nowiki> ... aut status ?condictus? dies cum hoste ... quid <e>orum fuit, iudici arbitroue reoue <is> die<nowiki><s></nowiki> diff<is>sus esto (D., 2, 11, 2, 3 ; Fest., 372 L, 464 L ; Gell., 20, 1, 27 ; Cic., de off., 1, 37 ; Plaut., Curc., 3-6 ; Varr., l. L., 5, 3 ; D., 50, 16, 234, pr. ; Fest., 336 L). == TABULA III == #{{ancora+|3.1|}} – aeris confessi <iudicatique> ?xxx? dies iusti sunto (Gell., 20, 1, 42-45 ; 15, 13, 11 ; lex coloniae genitivae, c. 61 ; Gaius, 3, 78). #{{ancora+|3.2|}} – post deinde manus iniectio esto (Gell., 20, 1, 45). #{{ancora+|3.3|}} – in ius ducito. ni iudicatum facit aut quis endo eo in iure uindicit, secum ducito. uincito aut neruo aut compedibus. quindecim pondo ne <maiore> aut si uolet <minore> uincito (Gell., 20, 1, 45 ; Gai., 2 ad XII tab., D., 50, 16, 234, 1). #{{ancora+|3.4|}} – si uolet, suo uiuito. ni suo uiuit, qui eum uinctum habebit, libras farris endo dies dato. si uolet, plus dato (Gell., 20, 1, 45 ; Gai., 2 ad XII tab., D., 50, 16, 234, 2). #{{ancora+|3.5|}} – <<<trinis nundinis continuis in comitium producito.>>> (Gell., 20, 1, 47). #{{ancora+|3.6|}} – <<<ni pacit,>>> tertiis nundinis partis secanto. si plus minusue secuerunt, se fraude esto (Gell., 20, 1, 49 ; Quint., 3, 6, 83-84 ; Tert., Apol., 4, 9). #{{ancora+|3.7|}} – <<<si uolet, trans Tiberim uenum dato.>>> (Gell., 20, 1, 47). == TABULA IV == #{{ancora+|4.1|}} – <<<si deformis natus est, ast non tollit, se fraude esto.>>> (Cic., de leg., 3, 8, 19 ; frag. Gai August., 4, 86). #{{ancora+|4.2|}} – si pater ter filium uenum duit, a patre filius liber esto (Gaius, 1, 132 ; Ulp., Reg., 10, 1 ; Dion., 2, 27, 3. 4 ; D., 2, 14, 48). #{{ancora+|4.3|}} – <<<repudium mittito.>>> (Cic., phil., 2, 69 ; Gai., 3 ad XII tab., D., 48, 5, 44). #{{ancora+|4.4|}} – <<<si post decem menses natus est ...>>> (Ulp., 14 ad Sabinum, D., 38, 16, 3, 9. 11 ; Gell., 3, 16, 12). == TABULA V == #{{ancora+|5.1|}} – uirgo Vestalis <<<a tutela libera esto.>>> (Gaius 1, 144. 145 ; Gell., 1, 12, 9. 18). #{{ancora+|5.2|}} – <<<mulieri tutor auctor esto.>>> (Gaius, 2, 47 ; 2, 80). #{{ancora+|5.3|}} – uti legassit super familia ?pecuniaue? tutelaue sua, ita ius esto (D., 38, 6, 1, pr. ; Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Gaius, 2, 224 ; Iust., Inst., 2, 22, pr. ; Pomp., D., 50, 16, 120 ; Iust., Nov., 22, 2, pr. ; Ulp., Reg., 11, 3, 14 ; Paul., D., 50, 16, 53, pr.). #{{ancora+|5.4|}} – si intestato moritur, cui suus heres nec essit, agnatus proximus familiam ?pecuniamque? habeto (Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Ulp., Reg., 26, 1 = Coll., 16, 4, 1 ; Paul., D., 28, 2, 9, 2 ; Ulp., D., 50, 16, 195, 1). #{{ancora+|5.5|}} – si agnatus nec essit, gentiles familiam ?pecuniamque? h[abento] (Ulp., Reg., 26, 1 a = Coll., 16, 4, 2). #{{ancora+|5.6|}} – <<<si tutor nec essit, agnatus proximus tutelam habeto.>>> (Gaius 1, 155 ; Paul., D., 26, 4, 6 ; Gai., D., 26, 4, 9). #{{ancora+|5.7|}} – si furiosus ?prodigusue? ess<nowiki><i></nowiki>t, agnatum gentiliumque in eo <familiaque> ?pecuniaque? eius potestas esto (Auct., Her., 1, 13, 23 ; Cic., de inv., 2, 148 ; Cic., Tusc., 3, 5, 11 ; Cic., de rep., 3, 45 ; Varr., r. r., 1, 2, 8 ; Paul., ad ed., D., 50, 16, 53, pr. ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 3, 217. 218 ; Ulp., D., 27, 10, 1, pr. ; Paul., Sent., 3, 4 a, 6. 7 ; Ulp., Reg., 12, 1-3 ; Ulp., D., 26, 1, 3, pr.-1 ; Gai., D., 27, 10, 13 ; Gaius, 2, 64 ; Iust., Inst., 1, 23, 3). #{{ancora+|5.8|}} – si libertus ... ex ea familia ... in eam familiam ... (Ulp., Reg., 29, 1 ; Gaius, 3, 40 ; Ulp., D., 50, 16, 195, 1 ; Vat. Fr., 308). #{{ancora+|5.9|}} – <<<familiam erciscunto ciento. si petit, iudicem arbitrumue postulato.>>> (9 : Paul, D., 10, 2, 25, 9. 13 ; Gai., D., 10, 2, 3 ; Ulp., D., 10, 2, 4, pr. ; Iust., Cod., 3, 36, 6 ; 2, 3, 26 / 10 : Gai., D., 10, 2, 1, pr. ; Fest., 72 L ; Non., 4, 265 Mercerus ; Quint., 7, 3, 13 ; Gell., 1, 9, 12 ; Cic., de or., 1, 237 ; Serv., ad Aen., 8, 642 ; Fest., 97 L ; PSI 1182 = Gaius, 3, 154 a-b ; Gaius, 2, 219). == TABULA VI == #{{ancora+|6.1|}} – cum ?faciet nexum? mancipiumque, uti lingua nuncupassit, ita ius esto (Fest. 176 L ; Cic., de or., 1, 245 ; Varr., l. L., 7, 105 ; Fest., 160 L, 162 L ; Cic., p. Caec., 102 ; Cic., p. Mur., 3 ; Cic., de har. resp., 14 ; Cic., de rep., 1, 27 ; Cic., de or., 3, 159 ; Cic., top., 28 ; Cic., Paradoxa Stoicorum, 35 ; Varr., l. L., 6, 85 ; Cic., de off., 3, 16, 65 ; Varr., l. L., 6, 60 ; Gaius, 2, 104 ; Gai., D., 2, 14, 48). #{{ancora+|6.2|}} – <<<ni fariatur, duplum poenae esto.>>> (Cic., de off., 3, 16, 65). #{{ancora+|6.3|}} – <<<qui emerit ...>>> (Schoell, VII, 12 ; = Bruns, VII, 12 ; = FIRA, VII, 12 ; Ulp., Reg., 2, 1-4 ; Modest., D., 40, 7, 25 ; Pomp., D., 40, 7, 29, 1). #{{ancora+|6.4|}} – auctoritas fundi biennium <esto. ?ceterarum rerum? annus esto.> (Cic., p. Caec., 19, 54 ; Cic., top., 4, 23 ; Gaius, 2, 42-44 ; 2, 53-54 ; Ulp., Reg., 19, 8). #{{ancora+|6.5|}} – aduersus hostem aeterna auctoritas <esto> (Cic., de off., 1, 12, 37). #{{ancora+|6.6|}} – <<<si trinoctium in anno abest ...>>> (Gaius, 1, 110-111 ; Gell., 3, 2, 12-13 ; Serv., in Georg., 1, 31). #{{ancora+|6.7|}} – tignum iunctum aedibus uineaue e concap<edine> ne soluito (Fest., 502 L ; D., 47, 3, 1, pr.-1 ; 46, 3, 98, 8 ; 41, 1, 7, 10 ; 10, 4, 6 ; Paul., ad ed., D., 6, 1, 23, 6 ; Paul., D., 24, 1, 63 ; Gai., D., 50, 16, 235, 1). #{{ancora+|6.8|}} – ... quandoc sarpta, donec dempta erunt ... (Fest., 474 L, 310 L). == TABULA VII == #{{ancora+|7.1|}} – ambitus parietis sestertius pes <esto> (Varr., l. L., 5, 22 ; Cic., top., 24 ; CIL VI, 29788 ; Fest., 5 L, 15 L ; Isidor., 15, 16, 12 ; Maec., Ass. Distr., 46 ; D., 8, 2, 14). #{{ancora+|7.2|}} – <<<finis inter>>> hortum heredium<<<ue quinque pedes esto.>>> si iurgant, <arbitros postulanto.> (2 : Gai., l. 4 ad XII tab., D. 10, 1, 13 / 3 : Plin., N.H., 19, 4, 50 ; Fest., 91 L : Plin., N.H., 18, 39 ; Fest., 89 L, 486 L / 4-5 : Cic., de leg., 1, 21, 55 ; Non., 5, 430-431 Mercerus ; Isid., 5, 25, 11 ; D., 10, 2, 57 ; C. Th., 2, 26, 5). #{{ancora+|7.3|}} – <<<uia octo pedes esto, in anfractu sedecim pedes esto.>>> uias muniunto. ni sam delapidassint, qua uolet, iumenta agito (Fest., 508 L ; Varr., l. L., 7, 15 ; Cic., p. Caec., 19, 54 ; Gai., D., 50, 16, 235, pr. ; Gai., D., 8, 3, 8 ; D., 8, 3, 13, 1-3). #{{ancora+|7.4|}} – si aqua pluuia nocet, <<<arceto>>> (D., 40, 7, 21, pr. ; Cic., top., 9, 39 ; Paul., D., 43, 8, 5 ; D., 39, 3, 3, 3 ; 39, 3, 1, 18). #{{ancora+|7.5|}} – <<<si arbor in alienum imminet, quindecim pedes altius sublucato.>>> (D., 43, 27, 1, pr. and 7-9 ; Paul., Sent., 5, 6, 13). == TABULA VIII == #{{ancora+|8.1|}} – qui malum carmen incantassit ... <quiue> occentassit carmen<ue> cond<issit> ... (Plin., N.H., 28, 2, 17 ; Fest., 190 L ; Cic., de rep., 4, 10, 12 ap. Aug., de civ. Dei, 2, 9 ; Aug., de civ. Dei, 2, 12-14 ; Hor., ep., 2, 1, 152-155 ; Corn., Ad. Pers. Sat., 1, 123 ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 1, 82-83 ; ad Her., 4, 25, 35 ; D., 47, 10, 15, 3 ; Cic., Tusc., 4, 2, 4 ; Arnob., adv. gent., 4, 34 ; Paul., Sent., 5, 4, 6 ; Cic., Brut., 217 ; D., 50, 16, 236, pr.). #{{ancora+|8.2|}} – si quadrupes pauperiem <faxit>, <<<ni sarcit, noxae dato.>>> (= Schoell, VIII, 5 ; = Bruns, VIII, 6 ; = FIRA, VIII, 6 ; frag. Gai August., 4, 81 ; Iust., Inst., 4, 9 pr. ; Ulp., 18 ad ed., D., 9, 1, 1 pr.-3 ; Paul., Sent., 1, 15, 1 ; Fest., 246 L). #{{ancora+|8.3|}} – <<<glande in alieno pastum ne inmittito.>>> (= Schoell, VIII, 6 and VII, 10 ; = Bruns, VIII, 7 and VII, 10 ; = FIRA, VIII, 7 and VII, 10 ; Ulp., 41 ad Sab., D., 19, 5, 14, 3 ; D., 10, 4, 9, 1 ; Gai., D., 50, 16, 236, 1 ; Plin., N.H., 16, 5, 15 ; D., 43, 28, 1, pr.-1). #{{ancora+|4.8|}} – qui fruges excantassit ... ?quiue? alienam segetem pellexeri<t> ... (= Schoell, VIII, 7 ; = Bruns, VIII, 8 ; = FIRA, VIII, 8 ; Plin., N.H., 28, 2, 17 ; Serv., ad Verg., ecl., 8, 95-99 ; Plin., N.H., 18, 6, 41 ; Aug., de civ. Dei, 8, 19 ; Apul. apolog., 47 ; Tibul., 1, 8, 19 ; Senec., Natural. Quaest, 4, 7 ; Mart., Capella, 9 § 928 ; Serv., ad Verg., ecl., 8, 71). #{{ancora+|8.5|}} – <<<si nox segetem pauerit secueritue, Cereri suspensus esto. si impubes, uerberato duplioneque damnum decidito.>>> (= Schoell, VIII, 8 ; = Bruns, VIII, 9 ; = FIRA, VIII, 9 ; Plin., N.H., 18, 3, 12). #{{ancora+|8.6|}} – <<<si aedes aceruumue frumenti iuxta ?domum? positum combusserit, uinctus uerberatus igni ... si casu ..., noxiam sarcito ...>>> (= Schoell, VIII, 9 ; = Bruns, VIII, 10 ; = FIRA, VIII, 10 ; Gai., 4 ad XII tab., D., 47, 9, 9). #{{ancora+|8.7|}} – (???Rates of interest???) (= Schoell, VIII, 18 ; = Bruns, VIII, 18 ; = FIRA, VIII, 18 ; Tac., Ann., 6, 16 ; Cato, de r. r. praef.). #{{ancora+|8.8|}} – (???Deposit???) (= Schoell, VIII, 19 ; = Bruns, VIII, 19 ; = FIRA, VIII, 19 ; Paul., Coll., 10, 7, 1 and 11). #{{ancora+|8.9|}} – <<<si tutor dolo malo ... duplione damnum decidito.>>> (= Schoell, VIII, 20 ; = Bruns, VIII, 20 ; = FIRA, VIII, 20 ; Ulp., D., 26, 10, 1, pr.-2 ; Tryph., D., 26, 7, 55, 1 ; Cic., de off., 3, 15, 61 ; Donat., ad Ter. Eun., 515 ; Cic., de or., 1, 36, 167 ; Iust., Inst., 4, 10, pr.). #{{ancora+|8.10|}} – si patronus clienti fraudem fecerit, sacer esto (= Schoell, VIII, 21 ; = Bruns, VIII, 21 ; = FIRA, VIII, 21 ; Serv., ad Aen., 6, 609 ; Gell., 20, 1, 40). #{{ancora+|8.11|}} – qui se sierit testarier libripensue fuerit, ni testimonium fariatur, inprobus intestabilisque esto (= Schoell, VIII, 22 ; = Bruns, VIII, 22 ; = FIRA, VIII, 22 ; Gell., 15, 13, 11 ; 7, 7, 2. 3 ; Iust., Inst., 2, 10, 6 ; D., 28, 1, 26 ; Porph., ad Hor. Sat., 2, 3, 181 ; Prisc., Inst. gramm., 8, 17 ; Gloss. Taurin., § 218 Alberti). #{{ancora+|8.12|}} – <<<si falsum testimonium dixerit, de saxo deicito.>>> (= Schoell, VIII, 23 ; = Bruns, VIII, 23 ; = FIRA, VIII, 23 ; Gell., 20, 1, 53). #{{ancora+|8.13|}} – si telum manu fugit magis quam iecit, <aries subiectus esto> (= Schoell, VIII, 24 ; = Bruns, VIII, 24 ; = FIRA, VIII, 24 ; Cic., p. Tull., 21, 51 ; Cic., top., 17, 64 ; Cic., de or., 3, 39, 158 ; Aug., de lib. arb., 1, 4, 9 ; Fest., 470 L, 476 L ; Gloss. Abauus, CGL IV, 350, 30). #{{ancora+|8.14|}} – <<<coetum ne facito>>> (= Schoell, VIII, 27-28 ; = Bruns, VIII, 26-27 ; = FIRA, VIII, 26-27 ; Decl. in Cat., 65 Kristoferson ; Gai., 4 ad XII tab., D., 47, 22, 4 ; lex Flavia, c. 64 ; lex coloniae genitivae, c. 106). == TABULA IX == #{{ancora+|9.1|}} – <<<de capite ciuis iurati dicunto quod optimum publicum censeat.>>> de capite ciuis, <ni> maximus comitiatus <est>, ne ferunto (1-2 : Cic., de domo, 17, 43 ; Cic., p. Sest., 30, 65 ; Cic., de rep., 2, 36, 61 ; Cic., de leg., 3, 4, 11 ; 3, 19, 44-45 ; Pomp., D., 1, 2, 2, 16 / 6 : Salv., Gub., 8, 5, 24 ; Aug., de civ. Dei, 1, 19 ; Cic., de domo, 4, 9 ; Cic., in Pis., 13, 30 ; Cic., de leg. agr., 2, 21, 56). #{{ancora+|9.2|}} – (Oaths of judges) (Gell., 20, 1, 7. 8 ; Cic., de off., 3, 31, 111). #{{ancora+|9.3|}} – (Lydus, de mag., 1, 26 ; Pomp., D., 1, 2, 2, 16. 23 ; Fest., 310 L, 247 L). #{{ancora+|9.4|}} – (D., 48, 4, 2. 3 ; Bas., 60, 36, 2. 3). == TABULA X == #{{ancora+|10.1|}} – hominem mortuum in urbe ne sepelito neue urito (Cic., de leg., 2, 23, 58 ; Serv., ad Aen., 11, 206). #{{ancora+|10.2|}} – hoc plus ne facito: rogum ascea ne polito (Cic., de leg., 2, 23, 59). #{{ancora+|10.3|}} – ... <tria ricinia> ... tunicula purpurea ... decem <tibicines> ... (Cic., de leg., 2, 25, 64 ; Fest., 342 L ; Non., 14, 542 Mercerus). #{{ancora+|10.4|}} – mulieres genas ne radunto neue lessum funeris ergo habento (Cic., de leg., 2, 23, 59 ; Cic., de leg., 2, 25, 64 ; Plin., N.H., 11, 58, 157 ; Serv., ad Aen., 12, 606 ; Fest., 338 L ; Serv., ad Aen., 3, 67 ; Cic., Tusc., 2, 23, 55). #{{ancora+|10.5|}} – homini mortuo ne ossa legito, quo post funus faciat, <at ...> (Cic., de leg., 2, 24, 60 ; D., 3, 2, 25, 1). #{{ancora+|10.6|}} – <homini mortuo murratam potionem ne indato.> (Prohibition of « circumpotatio. ») <rogum ??? uino ne plus respargito.> (Cic., de leg., 2, 24, 60 ; Fest., 150-152 L ; Plin., N.H., 14, 12, 88 ; Fest., 318 L, 319 L). #{{ancora+|10.7|}} – qui coronam parit ipse <familia>ue eius uirtutisue ergo duitur ei, <ast ei parentiue eius mortuo imponitur, se fraude esto.> ... <acerras> ... (Plin., N.H., 21, 3, 7 ; Serv., ad Aen., 11, 80 ; Fest., 73 L, 17 L). #{{ancora+|10.8|}} – ... neue aurum addito, <at> cui auro dentes iuncti ess<nowiki><i></nowiki>nt, ast im cum illo sepeliet uretue, se fraude esto (Cic., de leg., 2, 24, 60). #{{ancora+|10.9|}} – <<<bustum propius aedes alienas sexaginta pedes ne adicito.>>> (Cic., de leg., 2, 24, 61). #{{ancora+|10.10|}} – <<<forum bustumue religiosum esto.>>> (Cic., de leg., 2, 24, 61). == TABULA XI == #{{ancora+|11.1|}} – <<<conubium cum>>> plebe <<<ne esto.>>> (Cic., de rep., 2, 61-63 ; ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, pr.). #{{ancora+|11.2|}} – (Macr., Sat., 1, 13, 20-21 ; Ovid, Fasti, II, 47-54). #{{ancora+|11.3|}} – (Cic., p. Mur., 11, 25 ; Cic., ad Att., 6, 1). == TABULA XII == #{{ancora+|12.1|}} – <<<si quid pignoris dapis ergo nancitor ...>>> (Gaius, 4, 27-28 ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 2 ; Fest., 166 L ; Quint., 7, 3, 13). #{{ancora+|12.2|}} – si seruus furtum faxit noxiamue no<x>it, <<<noxiae datus esto.>>> (Gaius, 4, 75-77 ; Ulp., D., 9, 4, 2, 1 ; Fest., 180 L, 181 L ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 3 ; D., 44, 7, 56 ; 47, 6, 5). #{{ancora+|12.13|}} – si uindiciam falsam tulit, s<t>litis arbitros tris dato; eorum arbitrio duplione damnum decidito (Fest., 516-518 L ; Gaius, 4, 16 ; 4, 94 ; Gai., 6 ad XII tab., D., 22, 1, 19, pr.). #{{ancora+|12.14|}} – <<<si in sacrum dedicauit ...>>> (Gai., 6 ad XII tab., D., 44, 6, 3). #{{ancora+|12.15|}} – (Liv., 7, 17, 12 ; Liv., 9, 33, 8-9 ; Liv., 9, 34, 6. 7). == Fragmenta incertae sedis == Fest., 158 L ; Gai., 6 ad XII tab., D., 50, 16, 238, 1 ; Goetz, Adnotationes, §III ; CGL, 2, 56, 4 ; Vat. Fr., 50 ; Gaius, 1, 122 ; Iust., Inst., 2, 1, 40. 41 ; Fest. 430 L, 431 L ; Aug., de civ. Dei, 21, 11 ; Isidor., Orig., 5, 27, 4 ; Plin., N.H., 7, 212 ; Sidon. Apoll., Ep., 8, 6, 7 ; Fest., 166 L, 310 L, 402 L, 480 L ; Donat., ad Ter. Eun., 3, 3, 9 ; Cic., de rep., 2, 31, 54 ; Cic., de off., 3, 31, 111 ; Gai., 5 ad XII tab., D., 50, 16, 237. {{finis}} {{wikipedia|Duodecim tabulae}} cpi9ll1fh10cokkv446yr938rjz79ap Vicifons:Scriptorium 4 1852 269710 269709 2026-06-09T12:23:57Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Copyright problem? Appropriate for here? */ Reply 269710 wikitext text/x-wiki __NEWSECTIONLINK__ [[Categoria:Vicifons|Scriptorium]] {{Intraincepti |w= Vicipaedia:Taberna |q= Vicicitatio:Taberna |commons:  |b= Vicilibri:Porta Communis |wikt= Victionarium:Taberna |m=  |wikispecies=  |n=  }} <div class="toccolours" style="text-align:center; font-size:14pt; background:#eef; color:navy; "> Hac pagina scriptorium Vicifontis est.<br /> <small><small>Nunc iam sunt '''{{NUMBEROFARTICLES}}''' paginae. Hodie '''{{CURRENTDAYNAME}}, {{CURRENTDAY}} {{CURRENTMONTHNAME}} {{CURRENTYEAR}}'''.</small></small> </div> <br /> {{center| '''(DE)''' Neue Nachrichten dürfen auf Latein, Französisch, Englisch oder Italienisch gestellt werden.<br /> '''(EN)''' You can write a new message in Latin, French, English or Italian.<br /> '''(FR)''' Vous pouvez écrire en latin, en français, en italien ou en anglais.<br /> '''(IT)''' Potete scrivere in latino, italiano, francese o inglese.<br /> '''(ALIAE)''' ''Aliis linguis uti potes, sed noli iubere nos facile eas intellegere'' }} <br /> <div style="margin: 0 0em; border: 1px dashed blue; padding: 3px; text-align: center; background: #eef"> '''[http://la.wikisource.org/w/index.php?title=Vicifons:Scriptorium&action=edit&section=new Quaestio nova]''' <br /> ''Ut sententias antiquiores legas vide [[Vicifons:Scriptorium/Vetera]]'' </div> <br /> {| class="WSerieV" id="WBistro" cellpadding="0" cellspacing="0" style="padding: 0.3em; float:right; margin-left: 1em; border: 1px solid #999; border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; background:#fff0ff; text-align:center" |[[Image:Forum-de-César.jpg|right|210px]] |- |style="padding: 0.5em; font-family: sans-serif"| '''Scriptorium Vicifontis'''<br/> ---- |- |style="padding: 0.3em; font-family: sans-serif; background-color: #e4e4c9; border: 1px solid #c0c0c0"|'''Alia scriptoria''' |- |style="padding: 0.3em; line-height: 1.5em"| '''[[w:la:Vicipaedia:Taberna|Vicipaedia:Taberna]]'''<br /> '''[[q:la:Vicicitatio:Taberna|Vicicitatio:Taberna]]'''<br /> '''[[wikt:la:Victionarium:Taberna|Victionarium:Taberna]]'''<br /> |}   [[mul:Wikisource:Scriptorium]]  __TOC__ == IMPORTANT: Admin activity review == Hello. A policy regarding the removal of "advanced rights" (administrator, bureaucrat, interface administrator, etc.) was adopted by [[:m:Requests for comment/Activity levels of advanced administrative rights holders|global community consensus]] in 2013. According to this policy, the [[:m:stewards|stewards]] are reviewing administrators' activity on all Wikimedia Foundation wikis with no inactivity policy. To the best of our knowledge, your wiki does not have a formal process for removing "advanced rights" from inactive accounts. This means that the stewards will take care of this according to the [[:m:Admin activity review|admin activity review]]. We have determined that the following users meet the inactivity criteria (no edits and no logged actions for more than 2 years): # [[User:Barbaking]] (bureaucrat, administrator) These users will receive a notification soon, asking them to start a community discussion if they want to retain some or all of their rights. If the users do not respond, then their advanced rights will be removed by the stewards. However, if you as a community would like to create your own activity review process superseding the global one, want to make another decision about these inactive rights holders, or already have a policy that we missed, then please notify the [[:m:Stewards' noticeboard|stewards on Meta-Wiki]] so that we know not to proceed with the rights review on your wiki. Thanks, [[Usor:EPIC|EPIC]] ([[Disputatio Usoris:EPIC|disputatio]]) 22:22, 22 Februarii 2025 (UTC) == Request for updating the text of the Clementine Bible == Two months ago, at [[Disputatio:Vulgata Clementina#The Clementine Vulgate Project dead?]] I noted that the links related to ''The Clementine Vulgate Project'', the main source used for the text of the [[Vulgata Clementina]], were dead. Fortunately, the list of changes made since the import of on Wikisource can be found [https://web.archive.org/web/20240122025223/https://vulsearch.sourceforge.net/clemtext.rss here]. There is also [https://bitbucket.org/clementinetextproject/text/downloads/ a repository] (although I am not sure if it is up to date). I have no experience in programming or making imports. So, could someone please update the text of [[Vulgata Clementina]] of Wikisource to use the latest version of ''The Clementine Vulgate Project''? [[Usor:Veverve|Veverve]] ([[Disputatio Usoris:Veverve|disputatio]]) 10:01, 23 Februarii 2025 (UTC) :@[[Usor:Ser be etre shi|Ser be etre shi]] Are you able to help with this? Ping in case so. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 19:27, 3 Iulii 2025 (UTC) :@[[Usor:Veverve|Veverve]] Just checking these look like quite a small number of changes, is that right? It may be easiest to do these manually. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:38, 24 Octobris 2025 (UTC) ::{{ping|JimKillock}} well, my Latin is almost nonexistent, so I cannot do it myself sadly. [[Usor:Veverve|Veverve]] ([[Disputatio Usoris:Veverve|disputatio]]) 18:21, 24 Octobris 2025 (UTC) == Universal Code of Conduct annual review: proposed changes are available for comment == <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> My apologies for writing in English. {{Int:Please-translate}}. I am writing to you to let you know that [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Annual_review/Proposed_Changes|proposed changes]] to the [[foundation:Special:MyLanguage/Policy:Universal_Code_of_Conduct/Enforcement_guidelines|Universal Code of Conduct (UCoC) Enforcement Guidelines]] and [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Charter|Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C) Charter]] are open for review. '''[[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Annual_review/Proposed_Changes|You can provide feedback on suggested changes]]''' through the [[d:Q614092|end of day]] on Tuesday, 18 March 2025. This is the second step in the annual review process, the final step will be community voting on the proposed changes. [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Annual_review|Read more information and find relevant links about the process on the UCoC annual review page on Meta]]. The [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee]] (U4C) is a global group dedicated to providing an equitable and consistent implementation of the UCoC. This annual review was planned and implemented by the U4C. For more information and the responsibilities of the U4C, [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Charter|you may review the U4C Charter]]. Please share this information with other members in your community wherever else might be appropriate. -- In cooperation with the U4C, [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] 18:51, 7 Martii 2025 (UTC) </div>  == <span lang="en" dir="ltr">Your wiki will be in read-only soon</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="server-switch"/><div class="plainlinks"> [[:m:Special:MyLanguage/Tech/Server switch|Read this message in another language]] • [https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:Translate&group=page-Tech%2FServer+switch&language=&action=page&filter= {{int:please-translate}}] The [[foundation:|Wikimedia Foundation]] will switch the traffic between its data centers. This will make sure that Wikipedia and the other Wikimedia wikis can stay online even after a disaster. All traffic will switch on '''{{#time:j xg|2025-03-19|en}}'''. The switch will start at '''[https://zonestamp.toolforge.org/{{#time:U|2025-03-19T14:00|en}} {{#time:H:i e|2025-03-19T14:00}}]'''. Unfortunately, because of some limitations in [[mw:Special:MyLanguage/Manual:What is MediaWiki?|MediaWiki]], all editing must stop while the switch is made. We apologize for this disruption, and we are working to minimize it in the future. A banner will be displayed on all wikis 30 minutes before this operation happens. This banner will remain visible until the end of the operation. '''You will be able to read, but not edit, all wikis for a short period of time.''' *You will not be able to edit for up to an hour on {{#time:l j xg Y|2025-03-19|en}}. *If you try to edit or save during these times, you will see an error message. We hope that no edits will be lost during these minutes, but we can't guarantee it. If you see the error message, then please wait until everything is back to normal. Then you should be able to save your edit. But, we recommend that you make a copy of your changes first, just in case. ''Other effects'': *Background jobs will be slower and some may be dropped. Red links might not be updated as quickly as normal. If you create an article that is already linked somewhere else, the link will stay red longer than usual. Some long-running scripts will have to be stopped. * We expect the code deployments to happen as any other week. However, some case-by-case code freezes could punctually happen if the operation require them afterwards. * [[mw:Special:MyLanguage/GitLab|GitLab]] will be unavailable for about 90 minutes. This project may be postponed if necessary. You can [[wikitech:Switch_Datacenter|read the schedule at wikitech.wikimedia.org]]. Any changes will be announced in the schedule. '''Please share this information with your community.'''</div><section end="server-switch"/> </div> <bdi lang="en" dir="ltr">[[User:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]]</bdi> 23:15, 14 Martii 2025 (UTC)  == Final proposed modifications to the Universal Code of Conduct Enforcement Guidelines and U4C Charter now posted == <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> The proposed modifications to the [[foundation:Special:MyLanguage/Policy:Universal_Code_of_Conduct/Enforcement_guidelines|Universal Code of Conduct Enforcement Guidelines]] and the U4C Charter [[m:Universal_Code_of_Conduct/Annual_review/2025/Proposed_Changes|are now on Meta-wiki for community notice]] in advance of the voting period. This final draft was developed from the previous two rounds of community review. Community members will be able to vote on these modifications starting on 17 April 2025. The vote will close on 1 May 2025, and results will be announced no later than 12 May 2025. The U4C election period, starting with a call for candidates, will open immediately following the announcement of the review results. More information will be posted on [[m:Special:MyLanguage//Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Election|the wiki page for the election]] soon. Please be advised that this process will require more messages to be sent here over the next two months. The [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C)]] is a global group dedicated to providing an equitable and consistent implementation of the UCoC. This annual review was planned and implemented by the U4C. For more information and the responsibilities of the U4C, you may [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Charter|review the U4C Charter]]. Please share this message with members of your community so they can participate as well. -- In cooperation with the U4C, [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User_talk:Keegan (WMF)|talk]]) 02:05, 4 Aprilis 2025 (UTC) </div>  == Wikidata and Sister Projects: An online community event == ''(Apologies for posting in English)'' Hello everyone, I am excited to share news of an upcoming online event called '''[[d:Event:Wikidata_and_Sister_Projects|Wikidata and Sister Projects]]''' celebrating the different ways Wikidata can be used to support or enhance with another Wikimedia project. The event takes place over 4 days between '''May 29 - June 1st, 2025'''. We would like to invite speakers to present at this community event, to hear success stories, challenges, showcase tools or projects you may be working on, where Wikidata has been involved in Wikipedia, Commons, WikiSource and all other WM projects. If you are interested in attending, please [[d:Special:RegisterForEvent/1291|register here]]. If you would like to speak at the event, please fill out this Session Proposal template on the [[d:Event_talk:Wikidata_and_Sister_Projects|event talk page]], where you can also ask any questions you may have. I hope to see you at the event, in the audience or as a speaker, - [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 09:19, 11 Aprilis 2025 (UTC)  == Vote now on the revised UCoC Enforcement Guidelines and U4C Charter == <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> The voting period for the revisions to the Universal Code of Conduct Enforcement Guidelines ("UCoC EG") and the UCoC's Coordinating Committee Charter is open now through the end of 1 May (UTC) ([https://zonestamp.toolforge.org/1746162000 find in your time zone]). [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Annual_review/2025/Voter_information|Read the information on how to participate and read over the proposal before voting]] on the UCoC page on Meta-wiki. The [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C)]] is a global group dedicated to providing an equitable and consistent implementation of the UCoC. This annual review of the EG and Charter was planned and implemented by the U4C. Further information will be provided in the coming months about the review of the UCoC itself. For more information and the responsibilities of the U4C, you may [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Charter|review the U4C Charter]]. Please share this message with members of your community so they can participate as well. In cooperation with the U4C -- [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User_talk:Keegan (WMF)|talk]]) 00:35, 17 Aprilis 2025 (UTC) </div>  == <span lang="en" dir="ltr">Vote on proposed modifications to the UCoC Enforcement Guidelines and U4C Charter</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> The voting period for the revisions to the Universal Code of Conduct Enforcement Guidelines and U4C Charter closes on 1 May 2025 at 23:59 UTC ([https://zonestamp.toolforge.org/1746162000 find in your time zone]). [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Annual review/2025/Voter information|Read the information on how to participate and read over the proposal before voting]] on the UCoC page on Meta-wiki. The [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C)]] is a global group dedicated to providing an equitable and consistent implementation of the UCoC. This annual review was planned and implemented by the U4C. For more information and the responsibilities of the U4C, you may [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee/Charter|review the U4C Charter]]. Please share this message with members of your community in your language, as appropriate, so they can participate as well. In cooperation with the U4C -- <section end="announcement-content" /> </div> <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User talk:Keegan (WMF)|talk]]) 03:41, 29 Aprilis 2025 (UTC)</div>  == Toggling special characters such as ſ (long s) == On EN wikisource, they have a template <nowiki>{{longs}}</nowiki> to produce ''ſ'' on the transcription page, and by default, ''s'' on the ebook page. users on EN WS can toggle these on and off. In this book, [[:la:Liber:Nicolaus Machiavellus De Principe.pdf|''De principe'']], there are a number of unusual characters that could do with toggling: ''ſ (s); ß (ss); ẽ (en / em) ũ (un / um) æ (ae) ę (ae) õ (on / om) ã (an / am) œ (oe)''. ([[:formula:ls]] already exists here for ſ, and some other characters semi-implemented at [[:Categoria:Formulae litterarum]] but the toggling is not switched on.) In order to implement this: (1) What would LA WiCategoria:Formulae litterarumkisource need to enable for user toggling of special characters? (2) Who would I contact (assuming this is an admin task)? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 10:06, 29 Aprilis 2025 (UTC) :It looks like it would need this installing, as a start: [[:en:MediaWiki:Gadget-Visibility.js|MediaWiki:Gadget-Visibility.js]] [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 11:13, 29 Aprilis 2025 (UTC) :{{ping|OrbiliusMagister}} as the only active magister! --[[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 11:16, 29 Aprilis 2025 (UTC) :{{ping|SZC 03}} in case you have an opinion (you made changes at the De Pricipia transcription project which we could implement better with this toggle feature). [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 07:31, 30 Aprilis 2025 (UTC) ::I would like to point out that not all of the listed characters are of the same kind: ::* ſ is a variant of s; ::* ß, æ and œ are [[:w:en:Ligature (writing)|ligatures]] of ſs, ae and oe respectively ([[:w:en:E caudata|ę]] can represent both ae or oe); ::* ã, ẽ, õ, ũ are used to indicate [[:w:en:Scribal abbreviation|abbreviations]]. ::Personally I think it would be somewhat useful to implement the toggle feature only for æ and œ, since of all the ligatures they are the only ones that carry some meaning (that ae or oe in that word is a diphthong) and the only ones that easily show up in search results and correctly displayed in web-browsers. ::Note that both English and Italian wikisources in their transcription guidelines take in consideration the ability of both modern readers and search engines to correctly interpret the character shown (see [[:en:Wikisource:Style guide/Orthography]] and [[:it:Wikisource:Convenzioni di trascrizione]]). Though it would be useful to write rules specific to the Latin wikisource. ::I hope these considerations were of any help. [[Usor:SZC 03|SZC 03]] ([[Disputatio Usoris:SZC 03|disputatio]]) 07:58, 3 Maii 2025 (UTC) ::In regards to the [[Liber:Nicolaus Machiavellus De Principe.pdf|''De principe'']] it would be appropriate to encode the text in a way that we do not lose your work of accurately transcribing the above characters, while still showing to the end user a normalized form. My edit was trying to achieve this with the templates currently in wikisource. ::From a technical standpoint, it would be useful to have a general template not specific to any character that could be used both in ''ad hoc'' situations, and in creating other templates. ::Also if such a template is created for abbreviations it should behave differently from the long s and ligatures, since 1) the text displayed is context dependent, and 2) it is common use in diplomatic transcriptions to show the abbreviated characters in parentheses (so I were taught in paleography class). ::To give an example of point 2 from the text ([[Pagina:Nicolaus_Machiavellus_De_Principe.pdf/69|page 45]], line 11): ::Original text: Iãq́ꝫ ::Diplomatic transcription: Ia(m)q(ue) ::Standard transcription: Iamque ::I’m sorry for the lengthy comments. [[Usor:SZC 03|SZC 03]] ([[Disputatio Usoris:SZC 03|disputatio]]) 11:02, 3 Maii 2025 (UTC) :::I agree something adhoc would be helpful. The template would need to specify :::* the text as-is and :::* the modernised version :::and hopefully there would be a system to pick up which to display. :::In terms of the display: this could be the js system, perhaps adapted, that we have on en.ws, or possibly it could be an adjustment to the page templates set up, to allow two different books, or sets of pages, to be presented. This would have the advantage that exports would facilitate both (IDK but suspect that exports support the default rather than user choice). [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 15:48, 3 Maii 2025 (UTC) :::I have set out this information in a [[Usor:JimKillock/Orthography|table]] including information about dictionary lookups and likely search engine issues. In short, from a user perspective, all the characters can be problematic, but æ and œ work within Alpheios for dictionary lookups, so are a bit more tolerable than the others from a default perspective. However I think it is useful tobe able to see and use the originals for some people, eg those practicing reading Renaissance scans etc; or researchers or academics looking to use source texts. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 16:09, 3 Maii 2025 (UTC) :{{ping|Alex brollo}}, {{ping|VIGNERON}}, {{ping|Candalua}} in case you can help. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 07:38, 30 Aprilis 2025 (UTC) ::@[[Usor:JimKillock|JimKillock]] Interesting question. I'll take a look to the ensource template to understand how it works (I hope it is not based on javascript). [[Usor:Alex brollo|Alex brollo]] ([[Disputatio Usoris:Alex brollo|disputatio]]) 06:18, 1 Maii 2025 (UTC) :::I’m afraid it is based on javascript: [[:en:MediaWiki:Gadget-Visibility.js]] :::To see the button you have to enable the [[:en:Help:Gadget-Visibility|Visibility gadget]]. [[Usor:SZC 03|SZC 03]] ([[Disputatio Usoris:SZC 03|disputatio]]) 11:12, 3 Maii 2025 (UTC) :::@[[Usor:Alex brollo|Alex brollo]] checking in whether we can implement this, or find another solution. I am holding off further changes until I know how to proceed - but I am sure there should be a way to do this! [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 20:40, 19 Maii 2025 (UTC) :::Noting this question comes up again at [[:Liber:Foenix. Domini Petri Ravennatis memoriae magistri - (Petrus) (IA hin-wel-all-00002799-001).pdf]] (I have [[Disputatio Libri:Foenix. Domini Petri Ravennatis memoriae magistri - (Petrus) (IA hin-wel-all-00002799-001).pdf|left a note there]]). [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:08, 15 Iunii 2025 (UTC) ::::OK, I have developed templates as this is holding up other people's work. I have based each template on the existing [[:formula:ls]], and avoid duplicating those that already exist using the same method at [[:Categoria:Formulae litterarum]]. Meantime if anyone has further thoughts about using Visibility Gadget or going another way, I would be very grateful. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 18:02, 17 Iunii 2025 (UTC) :::::@[[Usor:SZC 03|SZC 03]] I have made a very basic template for flexible character switching at [[Formula:Scr]]; this returns the first entry on the book page, and the second in main space, eg <nowiki>{{scr|qꝫ|que}}</nowiki> would work the same as <nowiki>{{que}}</nowiki>. :::::However there is advice on ENWS not to use characters but use HTML entities for CSS reasons, so it is probably better for users to use specific templates. For example, I also created <nowiki>{{po}}</nowiki> which allows a user to decide what it might best represent, eg <nowiki>{{po|;}} or {{po|?}}</nowiki>. :::::In general, using set templates like <nowiki>{{que}}, {{em}}, {{um}}, {{etc}}</nowiki> is much easier for proofing, so I think I will continue to add these where it seems useful. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:29, 24 Iunii 2025 (UTC) ::::::Hi folks, so that you know, I have made something of a workaround to be able to enable these features, which works well enough for me. I will perhaps add some guidance somewhere. What I have done: ::::::# Installed the font Garamontio, as it has the qꝫ character, and all the possible ligatures ::::::# Created custom css to apply Garamontio to Wikisource as a whole; at [[Usor:JimKillock/common.css]]; and ::::::# Created (vibecoded) custom javascript at [[Usor:JimKillock/common.js]] ::::::The second script looks for the various spans with the css style typographic-long-s, and replaces the characters as appropriate. This seems to work surprisingly well, Garamontio does all of the discretionary ligatures etc, and is a very well designed font (fork of EB Garamond, with some extra touches useful here). The issue is of course that this applies to the whole of Latin Wikisource all of the time. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 18:35, 25 Iunii 2025 (UTC) :::::::@[[Usor:JimKillock|JimKillock]], reading this I wanted to tell you that you could apply styles to a index page, but I see you have already figured it out. Kudos on your progress. [[Usor:SZC 03|SZC 03]] ([[Disputatio Usoris:SZC 03|disputatio]]) 09:56, 9 Iulii 2025 (UTC) ::::::::Thanks @[[Usor:SZC 03|SZC 03]]; my list of scribal transformations has got quite long tho. And I need to check on the possible logic of it, some needs to hide and unhide, rather than search and replace. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:27, 11 Iulii 2025 (UTC) == We will be enabling the new Charts extension on your wiki soon! == ''(Apologies for posting in English)'' Hi all! We have good news to share regarding the ongoing problem with graphs and charts affecting all wikis that use them. As you probably know, the [[:mw:Special:MyLanguage/Extension:Graph|old Graph extension]] was disabled in 2023 [[listarchive:list/wikitech-l@lists.wikimedia.org/thread/EWL4AGBEZEDMNNFTM4FRD4MHOU3CVESO/|due to security reasons]]. We’ve worked in these two years to find a solution that could replace the old extension, and provide a safer and better solution to users who wanted to showcase graphs and charts in their articles. We therefore developed the [[:mw:Special:MyLanguage/Extension:Chart|Charts extension]], which will be replacing the old Graph extension and potentially also the [[:mw:Extension:EasyTimeline|EasyTimeline extension]]. After successfully deploying the extension on Italian, Swedish, and Hebrew Wikipedia, as well as on MediaWiki.org, as part of a pilot phase, we are now happy to announce that we are moving forward with the next phase of deployment, which will also include your wiki. The deployment will happen in batches, and will start from '''May 6'''. Please, consult [[:mw:Special:MyLanguage/Extension:Chart/Project#Deployment Timeline|our page on MediaWiki.org]] to discover when the new Charts extension will be deployed on your wiki. You can also [[:mw:Special:MyLanguage/Extension:Chart|consult the documentation]] about the extension on MediaWiki.org. If you have questions, need clarifications, or just want to express your opinion about it, please refer to the [[:mw:Special:MyLanguage/Extension_talk:Chart/Project|project’s talk page on Mediawiki.org]], or ping me directly under this thread. If you encounter issues using Charts once it gets enabled on your wiki, please report it on the [[:mw:Extension_talk:Chart/Project|talk page]] or at [[phab:tag/charts|Phabricator]]. Thank you in advance! -- [[User:Sannita (WMF)|User:Sannita (WMF)]] ([[User talk:Sannita (WMF)|talk]]) 15:07, 6 Maii 2025 (UTC)  == <span lang="en" dir="ltr">Call for Candidates for the Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C)</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> The results of voting on the Universal Code of Conduct Enforcement Guidelines and Universal Code of Conduct Coordinating Committee (U4C) Charter is [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Annual review/2025#Results|available on Meta-wiki]]. You may now [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee/Election/2025/Candidates|submit your candidacy to serve on the U4C]] through 29 May 2025 at 12:00 UTC. Information about [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee/Election/2025|eligibility, process, and the timeline are on Meta-wiki]]. Voting on candidates will open on 1 June 2025 and run for two weeks, closing on 15 June 2025 at 12:00 UTC. If you have any questions, you can ask on [[m:Talk:Universal Code of Conduct/Coordinating Committee/Election/2025|the discussion page for the election]]. -- in cooperation with the U4C, </div><section end="announcement-content" /> </div> <bdi lang="en" dir="ltr">[[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User_talk:Keegan (WMF)|disputatio]])</bdi> 22:08, 15 Maii 2025 (UTC)  == RfC ongoing regarding Abstract Wikipedia (and your project) == <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> ''(Apologies for posting in English, if this is not your first language)'' Hello all! We opened a discussion on Meta about a very delicate issue for the development of [[:m:Special:MyLanguage/Abstract Wikipedia|Abstract Wikipedia]]: where to store the abstract content that will be developed through functions from Wikifunctions and data from Wikidata. Since some of the hypothesis involve your project, we wanted to hear your thoughts too. We want to make the decision process clear: we do not yet know which option we want to use, which is why we are consulting here. We will take the arguments from the Wikimedia communities into account, and we want to consult with the different communities and hear arguments that will help us with the decision. The decision will be made and communicated after the consultation period by the Foundation. You can read the various hypothesis and have your say at [[:m:Abstract Wikipedia/Location of Abstract Content|Abstract Wikipedia/Location of Abstract Content]]. Thank you in advance! -- [[User:Sannita (WMF)|Sannita (WMF)]] ([[User talk:Sannita (WMF)|<span class="signature-talk">{{int:Talkpagelinktext}}</span>]]) 15:27, 22 Maii 2025 (UTC) </div>  == <span lang="en" dir="ltr">Wikimedia Foundation Board of Trustees 2025 Selection & Call for Questions</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> :''[[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025/Announcement/Selection announcement|{{int:interlanguage-link-mul}}]] • [https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:Translate&group=page-{{urlencode:Wikimedia Foundation elections/2025/Announcement/Selection announcement}}&language=&action=page&filter= {{int:please-translate}}]'' Dear all, This year, the term of 2 (two) Community- and Affiliate-selected Trustees on the Wikimedia Foundation Board of Trustees will come to an end [1]. The Board invites the whole movement to participate in this year’s selection process and vote to fill those seats. The Elections Committee will oversee this process with support from Foundation staff [2]. The Governance Committee, composed of trustees who are not candidates in the 2025 community-and-affiliate-selected trustee selection process (Raju Narisetti, Shani Evenstein Sigalov, Lorenzo Losa, Kathy Collins, Victoria Doronina and Esra’a Al Shafei) [3], is tasked with providing Board oversight for the 2025 trustee selection process and for keeping the Board informed. More details on the roles of the Elections Committee, Board, and staff are here [4]. Here are the key planned dates: * May 22 – June 5: Announcement (this communication) and call for questions period [6] * June 17 – July 1, 2025: Call for candidates * July 2025: If needed, affiliates vote to shortlist candidates if more than 10 apply [5] * August 2025: Campaign period * August – September 2025: Two-week community voting period * October – November 2025: Background check of selected candidates * Board’s Meeting in December 2025: New trustees seated Learn more about the 2025 selection process - including the detailed timeline, the candidacy process, the campaign rules, and the voter eligibility criteria - on this Meta-wiki page [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia_Foundation_elections/2025|[link]]]. '''Call for Questions''' In each selection process, the community has the opportunity to submit questions for the Board of Trustees candidates to answer. The Election Committee selects questions from the list developed by the community for the candidates to answer. Candidates must answer all the required questions in the application in order to be eligible; otherwise their application will be disqualified. This year, the Election Committee will select 5 questions for the candidates to answer. The selected questions may be a combination of what’s been submitted from the community, if they’re alike or related. [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia_Foundation_elections/2025/Questions_for_candidates|[link]]] '''Election Volunteers''' Another way to be involved with the 2025 selection process is to be an Election Volunteer. Election Volunteers are a bridge between the Elections Committee and their respective community. They help ensure their community is represented and mobilize them to vote. Learn more about the program and how to join on this Meta-wiki page [[m:Wikimedia_Foundation_elections/2025/Election_volunteers|[link].]] Thank you! [1] https://meta.wikimedia.org/wiki/Wikimedia_Foundation_elections/2022/Results [2] https://foundation.wikimedia.org/wiki/Committee:Elections_Committee_Charter [3] https://foundation.wikimedia.org/wiki/Resolution:Committee_Membership,_December_2024 [4] https://meta.wikimedia.org/wiki/Wikimedia_Foundation_elections_committee/Roles [5] https://meta.wikimedia.org/wiki/Wikimedia_Foundation_elections/2025/FAQ [6] https://meta.wikimedia.org/wiki/Wikimedia_Foundation_elections/2025/Questions_for_candidates Best regards, Victoria Doronina Board Liaison to the Elections Committee Governance Committee<section end="announcement-content" /> </div> [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 03:08, 28 Maii 2025 (UTC)  == Administrator backlog? == Hi there, I am noticing a lot of pages that say that the current version is not checked; and versions I have amended are not (apparently) displayed because they need approval. Am I right in assuming this is due to a lack of (active) administrator time? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 10:53, 30 Maii 2025 (UTC) :Relatedly @[[Usor:Alex brollo|Alex brollo]] / @[[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] / other admins, [[Colloquia familiaria]] has an old index page and other old sub pages which could do with changes being approved. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 11:58, 12 Iunii 2025 (UTC) ::Ping on this, some of the sub pages are quite broken. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:42, 28 Iunii 2025 (UTC) :I have tried to fix the lack of text in ePub export for [[Noctes Atticae]]. :Unfortunately, it seems that all my submissions require approval (last approval seems to have taken place more than five years ago). :Is there any way to have <code>class="ws-export"</code> to the second <code><table></code> from [[Noctes Atticae]]? :Many thanks for your help, [[Usor:Ousia|Ousia]] ([[Disputatio Usoris:Ousia|disputatio]]) 19:09, 15 Augusti 2025 (UTC) == Vote now in the 2025 U4C Election == <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> Apologies for writing in English. {{Int:Please-translate}} Eligible voters are asked to participate in the 2025 [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee]] election. More information–including an eligibility check, voting process information, candidate information, and a link to the vote–are available on Meta at the [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Election/2025|2025 Election information page]]. The vote closes on 17 June 2025 at [https://zonestamp.toolforge.org/1750161600 12:00 UTC]. Please vote if your account is eligible. Results will be available by 1 July 2025. -- In cooperation with the U4C, [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User talk:Keegan (WMF)|talk]]) 23:01, 13 Iunii 2025 (UTC) </div>  == Mnemonics Book in Latin == Dear all, Over the past month, with the help of others, I’ve been compiling a list of older and often overlooked books on mnemonic techniques available on [[:en:Portal:Mnemonics|Wikisource English]]. Many of these works—some dating back decades or even centuries—offer fascinating insights into how memory has been understood, trained, and improved across different cultures and time periods. I've recently added a new section to the portal: "Multilingual Works on Mnemonic Techniques." This is in part because several of the English-language texts reference related works in other languages, particularly Latin. Unfortunately, many of these referenced works are written in Classical Latin, and my ability to work with them is quite limited—I’ve done what I can, but they remain largely inaccessible to me. If anyone has expertise in Classical Latin and might be willing to help with these texts, your assistance would be greatly appreciated. * ''[[:la:Foenix|Foenix]] by [[w:en:Peter of Ravenna|Peter of Ravenna]]'' (1491) * ''[[:la:Congestorium Artificiose Memorie|Congestorium Artificiose Memorie]]'' by Johann Horst von Romberch (1533) [[File:Johann Romberch, Congestorium artificiose... Wellcome L0032259.jpg|150px]][[File:Johann Romberch, Congestorium artificiose... Wellcome L0032269.jpg|150px]] Here is a discussion form on it https://forum.artofmemory.com/t/johannes-romberchs-congestorium-artificiose-memorie/30174 Warm regards [[Specialis:Conlationes/82.167.147.5|82.167.147.5]] 23:15, 13 Iunii 2025 (UTC) :Hi there, I could help proofing texts you have prepared perhaps? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:57, 14 Iunii 2025 (UTC) :: Thanks for offering—I’d really appreciate your help with proofreading. :: We have two books. Which one would you like to start with? ::*[[Liber:Foenix. Domini Petri Ravennatis memoriae magistri - (Petrus) (IA hin-wel-all-00002799-001).pdf]] ::*[[Liber:Congestorium artificiose memorie ... - V.P.F. Joa(n)nis Romberch de Kyrspe. Regularis obseruantie predicatorie- (IA hin-wel-all-00002875-001).pdf]] ::[[Specialis:Conlationes/82.167.147.5|82.167.147.5]] 21:49, 14 Iunii 2025 (UTC) :::I can do the pages you have put into the first, as a start for you. BTW the transcribed text does not always look like it originated from the source. It is very correct, but some has different orthography and missed certain parts. That is fine of course if we are correcting to the original. (PS: you might want to create a user account so that you can be notified of replies, hide your IP address, etc). [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:57, 15 Iunii 2025 (UTC) :::I had a go at the first page or two; some of the orthography was removed while other parts were kept. I kept all of it as a first go. See the discussion above about how we treat orthography, hopefully we can address this with templates. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:11, 15 Iunii 2025 (UTC) ::::I'm using Google OCR and some AI tools to pull out text and sometimes translate it into English so I can understand it. If anyone could help me proofread or check it, I’d be super grateful! [[Specialis:Conlationes/82.167.147.5|82.167.147.5]] 00:50, 17 Iunii 2025 (UTC) :::::I have added all the templates we need for the special characters / orthography, I will start doing the pages with those. The end result will be that on the main space ebook pages, the chars will toggle on and off, at least once that is properly implemented. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 19:25, 17 Iunii 2025 (UTC) ::::::Noted, sounds good. I’ll try adding to the other pages next time. [[Specialis:Conlationes/82.167.147.5|82.167.147.5]] 22:10, 17 Iunii 2025 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Wikimedia Foundation Board of Trustees 2025 - Call for Candidates</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> :''<div class="plainlinks">[[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025/Announcement/Call for candidates|{{int:interlanguage-link-mul}}]] • [https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:Translate&group=page-{{urlencode:Wikimedia Foundation elections/2025/Announcement/Call for candidates}}&language=&action=page&filter= {{int:please-translate}}]</div> Hello all, The [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025|call for candidates for the 2025 Wikimedia Foundation Board of Trustees selection is now open]] from June 17, 2025 – July 2, 2025 at 11:59 UTC [1]. The Board of Trustees oversees the Wikimedia Foundation's work, and each Trustee serves a three-year term [2]. This is a volunteer position. This year, the Wikimedia community will vote in late August through September 2025 to fill two (2) seats on the Foundation Board. Could you – or someone you know – be a good fit to join the Wikimedia Foundation's Board of Trustees? [3] Learn more about what it takes to stand for these leadership positions and how to submit your candidacy on [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025/Candidate application|this Meta-wiki page]] or encourage someone else to run in this year's election. Best regards, Abhishek Suryawanshi<br /> Chair of the Elections Committee On behalf of the Elections Committee and Governance Committee [1] https://meta.wikimedia.org/wiki/Special:MyLanguage/Wikimedia_Foundation_elections/2025/Call_for_candidates [2] https://foundation.wikimedia.org/wiki/Legal:Bylaws#(B)_Term. [3] https://meta.wikimedia.org/wiki/Special:MyLanguage/Wikimedia_Foundation_elections/2025/Resources_for_candidates<section end="announcement-content" /> </div> [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 17:44, 17 Iunii 2025 (UTC)  == [[De Principe]] == Si vis, quaeso, me adiuva ut liber novus ''[[De Principe]]'' correctus sit et erroribus liber. Nuper completus, ab aliquo alio corrigendus est. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 18:14, 27 Iunii 2025 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Sister Projects Task Force reviews Wikispore and Wikinews</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="message"/> Dear Wikimedia Community, The [[m:Wikimedia Foundation Community Affairs Committee|Community Affairs Committee (CAC)]] of the Wikimedia Foundation Board of Trustees assigned [[m:Wikimedia Foundation Community Affairs Committee/Sister Projects Task Force|the Sister Projects Task Force (SPTF)]] to update and implement a procedure for assessing the lifecycle of Sister Projects – wiki [[m:Wikimedia projects|projects supported by Wikimedia Foundation (WMF)]]. A vision of relevant, accessible, and impactful free knowledge has always guided the Wikimedia Movement. As the ecosystem of Wikimedia projects continues to evolve, it is crucial that we periodically review existing projects to ensure they still align with our goals and community capacity. Despite their noble intent, some projects may no longer effectively serve their original purpose. '''Reviewing such projects is not about giving up – it's about responsible stewardship of shared resources'''. Volunteer time, staff support, infrastructure, and community attention are finite, and the non-technical costs tend to grow significantly as our ecosystem has entered a different age of the internet than the one we were founded in. Supporting inactive projects or projects that didn't meet our ambitions can unintentionally divert these resources from areas with more potential impact. Moreover, maintaining projects that no longer reflect the quality and reliability of the Wikimedia name stands for, involves a reputational risk. An abandoned or less reliable project affects trust in the Wikimedia movement. Lastly, '''failing to sunset or reimagine projects that are no longer working can make it much harder to start new ones'''. When the community feels bound to every past decision – no matter how outdated – we risk stagnation. A healthy ecosystem must allow for evolution, adaptation, and, when necessary, letting go. If we create the expectation that every project must exist indefinitely, we limit our ability to experiment and innovate. Because of this, SPTF reviewed two requests concerning the lifecycle of the Sister Projects to work through and demonstrate the review process. We chose Wikispore as a case study for a possible new Sister Project opening and Wikinews as a case study for a review of an existing project. Preliminary findings were discussed with the CAC, and a community consultation on both proposals was recommended. === Wikispore === The [[m:Wikispore|application to consider Wikispore]] was submitted in 2019. SPTF decided to review this request in more depth because rather than being concentrated on a specific topic, as most of the proposals for the new Sister Projects are, Wikispore has the potential to nurture multiple start-up Sister Projects. After careful consideration, the SPTF has decided '''not to recommend''' Wikispore as a Wikimedia Sister Project. Considering the current activity level, the current arrangement allows '''better flexibility''' and experimentation while WMF provides core infrastructural support. We acknowledge the initiative's potential and seek community input on what would constitute a sufficient level of activity and engagement to reconsider its status in the future. As part of the process, we shared the decision with the Wikispore community and invited one of its leaders, Pharos, to an SPTF meeting. Currently, we especially invite feedback on measurable criteria indicating the project's readiness, such as contributor numbers, content volume, and sustained community support. This would clarify the criteria sufficient for opening a new Sister Project, including possible future Wikispore re-application. However, the numbers will always be a guide because any number can be gamed. === Wikinews === We chose to review Wikinews among existing Sister Projects because it is the one for which we have observed the highest level of concern in multiple ways. Since the SPTF was convened in 2023, its members have asked for the community's opinions during conferences and community calls about Sister Projects that did not fulfil their promise in the Wikimedia movement.[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:WCNA_2024._Sister_Projects_-_opening%3F_closing%3F_merging%3F_splitting%3F.pdf <nowiki>[1]</nowiki>][https://meta.wikimedia.org/wiki/Wikimedia_Foundation_Community_Affairs_Committee/Sister_Projects_Task_Force#Wikimania_2023_session_%22Sister_Projects:_past,_present_and_the_glorious_future%22 <nowiki>[2]</nowiki>][https://meta.wikimedia.org/wiki/WikiConvention_francophone/2024/Programme/Quelle_proc%C3%A9dure_pour_ouvrir_ou_fermer_un_projet_%3F <nowiki>[3]</nowiki>] Wikinews was the leading candidate for an evaluation because people from multiple language communities proposed it. Additionally, by most measures, it is the least active Sister Project, with the greatest drop in activity over the years. While the Language Committee routinely opens and closes language versions of the Sister Projects in small languages, there has never been a valid proposal to close Wikipedia in major languages or any project in English. This is not true for Wikinews, where there was a proposal to close English Wikinews, which gained some traction but did not result in any action[https://meta.wikimedia.org/wiki/Proposals_for_closing_projects/Closure_of_English_Wikinews <nowiki>[4]</nowiki>][https://meta.wikimedia.org/wiki/WikiConvention_francophone/2024/Programme/Quelle_proc%C3%A9dure_pour_ouvrir_ou_fermer_un_projet_%3F <nowiki>[5]</nowiki>, see section 5] as well as a draft proposal to close all languages of Wikinews[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Proposals_for_closing_projects/Archive_2#Close_Wikinews_completely,_all_languages? <nowiki>[6]</nowiki>]. [[:c:File:Sister Projects Taskforce Wikinews review 2024.pdf|Initial metrics]] compiled by WMF staff also support the community's concerns about Wikinews. Based on this report, SPTF recommends a community reevaluation of Wikinews. We conclude that its current structure and activity levels are the lowest among the existing sister projects. SPTF also recommends pausing the opening of new language editions while the consultation runs. SPTF brings this analysis to a discussion and welcomes discussions of alternative outcomes, including potential restructuring efforts or integration with other Wikimedia initiatives. '''Options''' mentioned so far (which might be applied to just low-activity languages or all languages) include but are not limited to: *Restructure how Wikinews works and is linked to other current events efforts on the projects, *Merge the content of Wikinews into the relevant language Wikipedias, possibly in a new namespace, *Merge content into compatibly licensed external projects, *Archive Wikinews projects. Your insights and perspectives are invaluable in shaping the future of these projects. We encourage all interested community members to share their thoughts on the relevant discussion pages or through other designated feedback channels. === Feedback and next steps === We'd be grateful if you want to take part in a conversation on the future of these projects and the review process. We are setting up two different project pages: [[m:Public consultation about Wikispore|Public consultation about Wikispore]] and [[m:Public consultation about Wikinews|Public consultation about Wikinews]]. Please participate between 27 June 2025 and 27 July 2025, after which we will summarize the discussion to move forward. You can write in your own language. I will also host a community conversation 16th July Wednesday 11.00 UTC and 17th July Thursday 17.00 UTC (call links to follow shortly) and will be around at Wikimania for more discussions. <section end="message"/> </div> -- [[User:Victoria|Victoria]] on behalf of the Sister Project Task Force, 20:57, 27 Iunii 2025 (UTC)  == Latin incunabula and other early books == Expanding a bit on what I mentioned above, re character toggling, and also working on the books [[Foenix]] and [[Congestorium Artificiosae Memoriae]] * the Transkribus Latin Incunabula scan does a great job on the heavy gothic style print * I will see how it does with more Garamond-style texts, in case it works with these * I have developed a fairly full set of templates for scribal characters, see [[:Categoria:Formulae litterarum]] * I am thinking about using a bot to wholesale search and replace long s, and other scribal characters mapped there Between these things, the work to transcribe and correct early printed Latin books should be very much reduced. If anyone feels like helping test this out, do give me shout. Meantime I will run tests on Congestorium Artificiosae Memoriae to check how well the bot system works. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 07:50, 1 Iulii 2025 (UTC) :The folks at Wikisource helped create a JS solution for this, see [[Usor:JimKillock/incunabula.js]]. The script does a search and replace for what is needed, on the '''first save of a new book page'''; these are the settings for the Incunabula style section of [[Liber:Foenix. Domini Petri Ravennatis memoriae magistri - (Petrus) (IA hin-wel-all-00002799-001).pdf|this scan, p 52 onwards]] for [[Congestorium Artificiose Memorie]]. It seems to work very well and is extremely labour saving! [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 22:59, 1 Iulii 2025 (UTC) == Navigation and validation == Hi there, I would like to do some work on navigation, to provide some "portal" pages similar to EN Wikisource. For example, this would help with learner texts a lot 9I often get asked how to find these texts, I point to the category pages, but these are very basic. I would also like to know what we should do about page validation. Some really necessary changes are currently languishing in the backlog. This is an admin only task: should we asking for more administrators, or is this something existing admins here can take on? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 14:08, 13 Iulii 2025 (UTC) :Hi {{U|JimKillock}} good idea, don't hesitate to start and/or ask for help. That said, I'm not sure to see why this is an admin task (even if, yes, the underlying point is true, we need more admins). Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 09:31, 2 Septembris 2025 (UTC) ::@[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] I think the Portal namespace and some modules need setting up which require admin permissions, I will dig a bit further and come back to you. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 20:01, 2 Septembris 2025 (UTC) == Wikidata Item and Property labels soon displayed in Wiki Watchlist/Recent Changes == ''(Apologies for posting in English, you can help by translating into your language)'' Hello everyone, the [[m:Wikidata_For_Wikimedia_Projects/Clearer_Wikidata_Edit_Summaries/Resolve_Labels|Wikidata For Wikimedia Projects]] team is excited to announce an upcoming change in how Wikidata edit changelogs are displayed in your [[Special:Watchlist|Watchlists]] and [[Special:RecentChanges|Recent Changes]] lists. If an edit is made on Wikidata that affects a page in another Wikimedia Project, the changelog will contain some information about the nature of the edit. This can include a QID (or Q-number), a PID (or P-number) and a value (which can be text, numbers, dates, or also QID or PID’s). Confused by these terms? See the [[d:Special:MyLanguage/Wikidata:Glossary|Wikidata:Glossary]] for further explanations. The upcoming change is scheduled for '''17.07.2025''', between '''1300 - 1500 UTC'''. The change will display the label (item name) alongside any QID or PIDs, as seen in the image below: [[File:Apr10 edit summary on Wikidata.png|An edit sum entry on Wikidata, labels display alongside their P- and Q-no.'s]] These changes will only be visible if you have Wikidata edits enabled in your User Preferences for Watchlists and Recent Changes, or have the active filter ‘Wikidata edits’ checkbox toggled on, directly on the Watchlist and Recent Changes pages. Your bot and gadget may be affected! There are thousands of bots, gadgets and user-scripts and whilst we have researched potential effects to many of them, we cannot guarantee there won’t be some that are broken or affected by this change. Further information and context about this change, including how your bot may be affected can be found on this [[m:Wikidata_For_Wikimedia_Projects/Clearer_Wikidata_Edit_Summaries/Resolve_Labels|project task page]]. We welcome your questions and feedback, please write to us on this dedicated [[m:Talk:Wikidata_For_Wikimedia_Projects/Clearer_Wikidata_Edit_Summaries/Resolve_Labels|Talk page]]. Thank you, - [[m:User:Danny_Benjafield_(WMDE)|Danny Benjafield (WMDE)]] on behalf of the Wikidata For Wikimedia Projects Team. [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 12:46, 14 Iulii 2025 (UTC)  == <span lang="en" dir="ltr"> Upcoming Deployment of the CampaignEvents Extension</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="message"/> Hello everyone, ''(Apologies for posting in English if English is not your first language. Please help translate to your language.)'' The Campaigns Product Team is planning a global deployment of the '''[[:mw:Help:Extension:CampaignEvents|CampaignEvents extension]]''' to all Wikisource, including this Wikisource, during the '''week of August 25th'''. This extension is designed to help organizers plan and manage events, WikiProjects, and other on-wiki collaborations - and to make these efforts more discoverable. The three main features of this extension are: * '''[[:m:Event_Center/Registration|Event Registration]]''': A simple way to sign up for events on the wiki. * '''[[:m:CampaignEvents/Collaboration_list|Collaboration List]]''': A global list of events and a local list of WikiProjects, accessible at '''[[:m:Special:AllEvents|Special:AllEvents]]'''. * '''[[:m:Campaigns/Foundation_Product_Team/Invitation_list|Invitation Lists]]''': A tool to help organizers find editors who might want to join, based on their past contributions. '''Note''': The extension comes with a new user right called '''"Event Organizer"''', which will be managed by administrators on this Wikisource. Organizer tools like Event Registration and Invitation Lists will only work if someone is granted this right. The Collaboration List is available to everyone immediately after deployment. The extension is already live on several wikis, including '''all Wikipedia, Meta, Wikidata''', and more ( [[m:CampaignEvents/Deployment_status#Current_Deployment_Status_for_CampaignEvents_extension| See the full deployment list]]) If you have any questions, concerns, or feedback, please feel free to share them on the [[m:Talk:CampaignEvents| extension talkpage]]. We’d love to hear from you before the rollout. Thank you! <section end="message"/> </div> <bdi lang="en" dir="ltr">[[User:Udehb-WMF|Udehb-WMF]] ([[User talk:Udehb-WMF|disputatio]]) 15:40, 31 Iulii 2025 (UTC)</bdi>  == <span lang="en" dir="ltr">Temporary accounts will be rolled out soon</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="body"/> Hello, we are the Wikimedia Foundation [[mw:Special:MyLanguage/Product Safety and Integrity|Product Safety and Integrity]] team. We would like to announce that '''we plan to enable [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/Temporary Accounts|temporary accounts]] for this wiki in the week of September 1'''. Temporary accounts are successfully live on 30 wikis, including many large ones like German, Japanese, and French. The change they bring is especially relevant to logged-out editors, who this feature is designed to protect. But it is also relevant to community members like mentors, patrollers, and admins – anyone who reverts edits, blocks users, or otherwise interacts with logged-out editors as part of keeping the wikis safe and accurate. '''Why we are building temporary accounts''' Our wikis should be safer to edit by default for logged-out editors. Temporary accounts allow people to continue editing the wikis without creating an account, while avoiding publicly tying their edits to their IP address. We believe this is in the best interest of our logged-out editors, who make valuable contributions to the wikis and who may later create accounts and grow our community of editors, admins, and other roles. Even though the wikis do warn logged-out editors that their IP address will be associated with their edit, many people may not understand what an IP address is, or that it could be used to connect them to other information about them in ways they might not expect. Additionally, our moderation software and tools rely too heavily on network origin (IP addresses) to identify users and patterns of activity, especially as IP addresses themselves are becoming less stable as identifiers. Temporary accounts allow for more precise interactions with logged-out editors, including more precise blocks, and can help limit how often we unintentionally end up blocking good-faith users who use the same IP addresses as bad-faith users. '''How temporary accounts work''' [[File:Temporary account banner and empty talk page.png|thumb]] Any time a logged-out user publishes an edit on this wiki, a cookie will be set in this user's browser, and a temporary account tied with this cookie will be automatically created. This account's name will follow the pattern: <code dir=ltr>~2025-12345-67</code> (a tilde, current year, a number). On pages like Recent Changes or page history, this name will be displayed. The cookie will expire 90 days after its creation. As long as it exists, all edits made from this device will be attributed to this temporary account. It will be the same account even if the IP address changes, unless the user clears their cookies or uses a different device or web browser. A record of the IP address used at the time of each edit will be stored for 90 days after the edit. However, only some logged-in users will be able to see it. '''What does this mean for different groups of users?''' '''For logged-out editors''' * This increases privacy: currently, if you do not use a registered account to edit, then everybody can see the IP address for the edits you made, even after 90 days. That will no longer be possible on this wiki. * If you use a temporary account to edit from different locations in the last 90 days (for example at home and at a coffee shop), the edit history and the IP addresses for all those locations will now be recorded together, for the same temporary account. Users who [[foundation:Special:MyLanguage/Policy:Access_to_temporary_account_IP_addresses|meet the relevant requirements]] will be able to view this data. If this creates any personal security concerns for you, please contact talktohumanrights at wikimedia.org for advice. '''For community members interacting with logged-out editors''' * A temporary account is uniquely linked to a device. In comparison, an IP address can be shared with different devices and people (for example, different people at school or at work might have the same IP address). * Compared to the current situation, it will be safer to assume that a temporary user's talk page belongs to only one person, and messages left there will be read by them. As you can see in the screenshot, temporary account users will receive notifications. It will also be possible to thank them for their edits, ping them in discussions, and invite them to get more involved in the community. '''For users who use IP address data to moderate and maintain the wiki''' * '''For patrollers''' who track persistent abusers, investigate violations of policies, etc.: Users who [[foundation:Special:MyLanguage/Policy:Access_to_temporary_account_IP_addresses|meet the requirements]] will be able to reveal temporary users' IP addresses and all contributions made by temporary accounts from a specific IP address or range ([[Special:IPContributions]]). They will also have access to useful information about the IP addresses thanks to the [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/IP Info|IP Info]] feature. Many other pieces of software have been built or adjusted to work with temporary accounts, including AbuseFilter, global blocks, Global User Contributions, and more. (For information for volunteer developers on how to update the code of your tools – see the last part of the message.) * '''For admins blocking logged-out editors''': ** It will be possible to block many abusers by just blocking their temporary accounts. A blocked person won't be able to create new temporary accounts quickly if the admin selects the [[mw:Special:MyLanguage/Autoblock|autoblock]] option. ** It will still be possible to block an IP address or IP range. * Temporary accounts will not be retroactively applied to contributions made before the deployment. On Special:Contributions, you will be able to see existing IP user contributions, but not new contributions made by temporary accounts on that IP address. Instead, you should use Special:IPContributions for this. '''Our requests for you, and next steps''' * If you know of any tools, bots, gadgets etc. using data about IP addresses or being available for logged-out users, you may want to test if they work on [[testwiki:Main_Page|testwiki]] or [[test2wiki:Main_Page|test2wiki]]. If you are a volunteer developer, [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/Temporary Accounts/For developers|read our documentation for developers]], and in particular, the section on [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/Temporary Accounts/For developers#How should I update my code?|how your code might need to be updated]]. * If you want to test the temporary account experience, for example just to check what it feels like, go to testwiki or test2wiki and edit without logging in. * Tell us if you know of any difficulties that need to be addressed. We will try to help, and if we are not able, we will consider the available options. * Look at our [[m:Meta:Babel#Temporary_Accounts:_access_to_IP_addresses_and_next_steps|previous message]] about requirements for users without extended rights who may need access to IP addresses. To learn more about the project, check out [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/Temporary Accounts/FAQ|our FAQ]] – you will find many useful answers there. You may also [[mw:Special:MyLanguage/Trust and Safety Product/Temporary Accounts/Updates|look at the updates]] (we have just posted one) and [[mw:Newsletter:Product Safety and Integrity|subscribe to our new newsletter]]. If you'd like to talk to me (Szymon) off-wiki, you will find me on Discord and Telegram. Thank you!<section end="body" /> </div> <bdi lang="en" dir="ltr">[[m:user:NKohli (WMF)|NKohli (WMF)]], [[m:user:SGrabarczuk (WMF)|SGrabarczuk (WMF)]]</bdi> 21:36, 26 Augusti 2025 (UTC)  == All pages in Athanasius Kircher - Turris Babel - 1679 are in Categoria:Formulae == I was looking for templates/formulae by looking at <nowiki>[[Categoria:Formulae]]</nowiki> All pages in [[Liber:Athanasius Kircher - Turris Babel - 1679.djvu]] are in <nowiki>[[Categoria:Formulae]]</nowiki> Many (all?) pages in [[Liber:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu]] are in <nowiki>[[Categoria:Formulae]]</nowiki>, like article [[Gallia Christiana 1715 01/Epistola2]] These all use [[Formula:Sidenotes begin]]. There is one "[https://la.wikisource.org/w/index.php?title=Formula:Sidenotes_begin&oldid=79709&diff=cur pending change]" on this template. But that change puts the category outside the noinclude. ::<nowiki></noinclude></nowiki> ::<nowiki>[[Categoria:Formulae]]</nowiki> Please either reject the change or move the categoria line. [[Usor:Shenme|Shenme]] ([[Disputatio Usoris:Shenme|disputatio]]) 04:17, 31 Augusti 2025 (UTC) :Hi @[[Usor:Shenme|Shenme]], I don't think anyone from the admins is monitoring or actioning pending changes currently. (see discussions re admin queues above.) [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 05:29, 31 Augusti 2025 (UTC) ::{{ping|Shenme}} {{done}} I excluded the categories. {{ping|JimKillock}} no blame but be careful next time, categories should always be excluded. Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 09:28, 2 Septembris 2025 (UTC) :::{{ping|VIGNERON}} It wasn't @JimKillock who made [https://la.wikisource.org/w/index.php?title=Formula:Sidenotes_begin&diff=next&oldid=79709 the problematic change], but someone else [[Usor:Ceciliawolf]]. I noticed the problem, he included the problem a list that got your attention. [[Usor:Shenme|Shenme]] ([[Disputatio Usoris:Shenme|disputatio]]) 02:46, 3 Septembris 2025 (UTC) ::::{{ping|Shenme}} yes, but [[Special:Diff/236794]]. Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 06:57, 3 Septembris 2025 (UTC) == Request for admin status == Hi all, given that we have quite a lot of admin requests (mostly relating to "pending" changes), I would like to request administrator status so that some of these can be cleared. If anyone else wants to step up to help out, that would also be welcome. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 17:23, 1 Septembris 2025 (UTC) :Ping to @[[Usor:Shenme|Shenme]], @[[Usor:Ousia|Ousia]] @[[Usor:Alex brollo|Alex brollo]]:, @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]]:, @[[Usor:Candalua|Candalua]]: in case you feel able to support my request. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 06:57, 2 Septembris 2025 (UTC) ::Hi {{U|JimKillock}}, ::I apparently missed it, where do we have « a lot of admin requests » ? ::That said, one more admin is always good, so create the request and I'll support it. ::Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 07:34, 2 Septembris 2025 (UTC) :::Hi @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]], :::Thank you! On the admin requests, on this page, here are these :::* [[#All pages in Athanasius Kircher - Turris Babel - 1679 are in Categoria:Formulae]] :::* [[#It would be nice to have automatic headers for the Liber: namespace]] (which you have replied to) :::* [[#Navigation and validation]] :::* [[#Administrator backlog?]] :::* [[#Toggling special characters such as ſ (long s)]] (altho this has been worked around and may not be needed) :::Most of these relate to the ''Pending changes'' backlog in various ways; two are requests for new features / modules to be ported across. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:01, 2 Septembris 2025 (UTC) ::::{{ping|JimKillock}} thanks, I see. It doesn't look like a lot to me, I'll try to deal with it today. Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 09:27, 2 Septembris 2025 (UTC) :::::Thank you @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] :) You could also take a look at the pending changes on [[Formula:Pagina_prima/Novae_Aetatis]] and [[Moriae encomium]]. The really big job is going through [[Specialis:PendingChanges|pending changes]] altogether - I understand there is a five year backlog. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 09:36, 2 Septembris 2025 (UTC) ::::::I see... I had a quick look and all changes seem good. Do we even need this extension on Wikisource? Also, if we keep it, I guess we need more reviewers rather than admins (more admins would be useful too, but that's a separate point). Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 10:35, 2 Septembris 2025 (UTC) ::Of course, the request needs to be supported; without active administrators it is very inconvenient. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 12:21, 3 Septembris 2025 (UTC) ::What do you need us to do? BTW, it would be great to know why edits require administrator approvals. Sorry, but I‘m afraid this makes contributing almost pointless. Many thanks for your help, --[[Usor:Ousia|Ousia]] ([[Disputatio Usoris:Ousia|disputatio]]) 14:15, 3 Septembris 2025 (UTC) :::So there are two reasons it would be helpful for me to be an admin; one is if we carry on with the approval system (it looks like we will not) and the other is around updating or adding certain components, modules for example. There may be other tasks I am not aware of that I could help with, but these are the ones I know about. Implementing Portal pages for example needs some work by an admin AIUI. :::@[[Usor:Ousia|Ousia]] your question re edits needing approval is [[#Do_we_need_to_approve_changes_to_pages|addressed below, here]]. :::In terms of what you / others need to do, it seems that if there is a consensus to allow me administrator permissions, then a bueaucrat user would implement it (I mistakenly opening a request at meta, and they referred me back here); so we just need to have your views, yes, no, maybe, etc. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 17:01, 3 Septembris 2025 (UTC) ::::The page [[Vicifons:Magistratus]], intended for promotion, seems to be protected; I couldn't edit it (''petitio grapheocrat'''ae''''') and add a category ([[:Categoria:Usores]]). [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:23, 3 Septembris 2025 (UTC) :::::Thanks, it seems editable now so I [[Vicifons:Magistratus#Petitio_magistratus|added my request there]], if anyone wants to support it. Regarding ''grapheocrates -ae'', how is this declined? Is it otherwise treated as a masculine first declension? Thinking it ought to be added to Wiktionary as it is missing from there. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 17:00, 4 Septembris 2025 (UTC) ::::::This is [https://archive.org/details/calepinusnovus2002/calepinusnovus2002-french-latin/page/n23/mode/1up?q=grapheocrates from Licoppe and Eichenseer]. Yes, this can be added to Wiktionary, I have no experience editing there. Thanks for the corrections, today the system let me in, but yesterday for some unknown reason it didn’t let me in. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:53, 4 Septembris 2025 (UTC) :::::::Thank you and no problem. I can add to Wiktionary I hope; is the plural therefore ''grapheocratae''; and is the singular ''grapheocrates'' or ''grapheocrata''? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 07:14, 5 Septembris 2025 (UTC) ::::::::Yes, of course. They took the Modern Greek word γραφειοκράτης. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 21:41, 5 Septembris 2025 (UTC) :::::::::Great, after a bit of struggle that is at [[:en:wiktionary:grapheocrates]] and [[:la:wiktionary:grapheocrates]] [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 12:43, 7 Septembris 2025 (UTC) == It would be nice to have automatic headers for the Liber: namespace == It would require someone with interface admin status to create [[MediaWiki:Proofreadpage index data config.json]] to replace the current index form parameters ([[MediaWiki:Proofreadpage index attributes|very old system]]) with special care to not mass delete information by unadvertedly changing some parameter's name. [https://en.wikisource.org/wiki/MediaWiki:Proofreadpage_index_data_config.json Example from the English Wikisource]. If someone wants to help, please contact me. Regards! [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 02:10, 2 Septembris 2025 (UTC) :Hi @[[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]], potentially - if I have admin status :) [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 06:54, 2 Septembris 2025 (UTC) ::{{ping|Ignacio Rodríguez}} I did a test (by copy-pasting the English page), it works, so no need to be interface admin, being admin is enough. ::I only half understand that paramater page, could you give me the actual content expected ? ::Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 07:38, 2 Septembris 2025 (UTC) :::I don't remember all the details but I worked on that page in the Spanish Wikisource almost a decade ago. I'll make a mockup in the talk page, but I can't promise to get all the Latin words right. For ease, parameter names and help tooltips will be in English internally, but they will show in Latin in the form. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:56, 2 Septembris 2025 (UTC) ::::This was added and it now works perfectly. Thanks! [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:25, 5 Septembris 2025 (UTC) == Do we need to approve changes to pages == Hi all, Moving the discussion regarding the backlog at [[Specialis:PendingChanges]]: @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] asks whether we need to have this feature. I suspect it was switched on because of spam, vandalism, or some other similar issue. Without it we might need to be keeping an eye on recent changes. I am not sure how the proteccted changes permissions works, or whether permissions to make approvals to changes can be delegated more widely. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 19:56, 2 Septembris 2025 (UTC) :Changes to pages affecting project *function* must be controlled. But it seems that Pending Changes doesn't actually stop changes to something like a template/formula from having effect? See my report about <nowiki>Formula:Sidenotes begin</nowiki> above. :And checking a couple of the other initial items in [[Specialis:PendingChanges]], it seems that all pending changes are actually immediately applied to active, visible pages. :So Pending Changes <u>does not prevent damage</u> to the project. It is <u>merely a tracking and notification method?</u> :That can be useful, but requires a set of people to be change reviewers. And changes to subject matter would seem to require reviewers knowledgeable about the subject? :And when changes affect *function*, like templates, who can review and approve those? I'd think only admins. :The link to monitoring Recent Changes is undeniable. I monitor Recent Changes often at Spanish Wikisource because I've seen the random damage people can do. That is the only way to react quickly to damage. (?) But then that assumes people are checking lists frequently, at least daily. :Neither Pending Changes or monitoring Recent Changes prevent damage. They can be only part of a solution to damage. I don't know what to think about Pending Changes ''in isolation''. [[Usor:Shenme|Shenme]] ([[Disputatio Usoris:Shenme|disputatio]]) 03:48, 3 Septembris 2025 (UTC) ::{{ping|JimKillock|Shenme}} I've got mainly two points : ::* vandlism is low to inexistant on la.ws (and it's already low on most Wikisources), making this extension useless and even problematic. Because it doesn't prevent changes but it prevents them to be effective. ::** Apparently the reason to install is [[Vicifons:Scriptorium/Vetera_VII#protection_of_completed_works_-_Flagged_Revisions_as_an_alternative?]] ::* this extension is actually caleld [[mw:Extension:FlaggedRevs]] and it's deprecated for years (see [[Vicifons:Scriptorium/Vetera_XI#Futrue_of_FlaggedRevs_(Pending_Changes)_extension]] or the warning on the extension itself « Flagged Revisions is complex, poorly documented, very clunky, and not recommended for production use »). Also, people on Wikisource don't seem to really master or even using it (including the reviewers rights). Maybe it's aan opportunity to list exactly what we need and find a new extension that fit these needs. ::In the end, I see a lot of cons and only a few pros... ::Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 07:35, 3 Septembris 2025 (UTC) :I haven't seen any vandalism here in years. But if you fix the errors, the "Pending Changes" status means that the fixes will only be visible to registered users. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 12:10, 3 Septembris 2025 (UTC) :{{ping|JimKillock|Shenme}} many thanks for your replies. I must admit that I’m an occasional Wikisource (or even Wikipedia contributor). I essentially (or exclusively) contribute corrections. :Some days ago, I wanted to download an ePub file for the [[Noctes Atticae]] (to do some regexp searches), but the export was wrong. I tried to modify the code (which I have done successfully for the Greek Wikisource many times) and I found out that I needed a ''nihil obstat'' (I’m afraid this would be way to name it). :Of course, I’m the least interested in vandalism (either contributing it myself, or being any collaborative project being infested/polluted by it). But I think there should be a way of distinguishing between vandalism and non-hardcore (or occasional) contributors. :I don’t know any perfect system, but it should be worth considering a mixed approach. Approval could be required for: already flagged users (for vandalism) and recent users (how about a five-year publishing embargo?). :Only to mention a case, my [https://el.wikisource.org/w/index.php?title=Συμπόσιον_(Πλάτων)&diff=prev&oldid=49677 first contribution to the Greek Wiksource] was in 2012. I don’t know for how long I have been registered in Wikimedia (I guess this was before 2010). :This isn’t about myself, the issue here is that Wikisource needs contributions to even exist (not to mention for its growth). If no regular user is allowed to contribute without approval, cooperation is basically non-existing. :Even with approval, the reply times are incredibly slow (because of the system). It is not that attention spans are getting shorter, time is the most scarce resource we all are (and I don’t have weeks or months to see whether I’m allowed to have [[Noctes Atticae]] as ePub). :Sorry, the sentence in parentheses isn’t a complaint. Please, do as you please, but my contribution is: consider that you might be making contributions way harder, project growth way slower and administrators’ roles way more complicated (probably, than they could and should be). :Many thanks for your help and your project, --[[Usor:Ousia|Ousia]] ([[Disputatio Usoris:Ousia|disputatio]]) 17:15, 4 Septembris 2025 (UTC) ::@[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] I think there is consensus we can switch this off. Let me know if I can help in any way if you think it's time to switch it off. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 18:25, 4 Octobris 2025 (UTC) :::{{ping|JimKillock}} thanks for the reminder and agreed for removal, so I created a task on Phabricator here : [[Phab:T406424]]. Cheers, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 09:42, 5 Octobris 2025 (UTC) ::::Thanks for filing this @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] , the Wikimedia tech team seem to have finished their work on this now! [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 12:16, 18 Octobris 2025 (UTC) == Index page error "Error: Invalid interval" == I am getting an error: at [[:Liber:Nos in schola latine loquimur - Ars latine loquendi.pdf]] "Error: Invalid interval" for the paginae listing; even when set to <code><nowiki><pagelist 1=1 /></nowiki></code>. Any clues appreciated! [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 16:48, 5 Septembris 2025 (UTC) :This might be the infamous "0x0 bug" that has plagued Wikisource for two? three? years. Normally it resolves doing a purge in both the file page in Commons and in the local Wikisource. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 19:34, 5 Septembris 2025 (UTC) ::Thanks, that seems to b working now. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 07:53, 6 Septembris 2025 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Server switch - Your wiki will be read-only for a short time soon</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="server-switch"/><div class="plainlinks"> [[:m:Special:MyLanguage/Tech/Server switch|Read this message in another language]] • [https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:Translate&group=page-Tech%2FServer+switch&language=&action=page&filter= {{int:please-translate}}] The [[foundation:|Wikimedia Foundation]] will switch the traffic between its data centers. This will make sure that Wikipedia and the other Wikimedia wikis can stay online even after a disaster. All traffic will switch on '''{{#time:j xg|2025-09-24|en}}'''. The switch will start at '''[https://zonestamp.toolforge.org/{{#time:U|2025-09-24T15:00|en}} {{#time:H:i e|2025-09-24T15:00}}]'''. Unfortunately, because of some limitations in [[mw:Special:MyLanguage/Manual:What is MediaWiki?|MediaWiki]], all editing must stop while the switch is made. We apologize for this disruption, and we are working to minimize it in the future. A banner will be displayed on all wikis 30 minutes before this operation happens. This banner will remain visible until the end of the operation. You can contribute to the [https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Special%3ATranslate&group=Centralnotice-tgroup-read_only_banner&task=view&language=&filter=&action=translate translation or proofreading] of this banner text. '''You will be able to read, but not edit, all wikis for a short period of time.''' *You will not be able to edit for up to an hour on {{#time:l j xg Y|2025-09-24|en}}. *If you try to edit or save during these times, you will see an error message. We hope that no edits will be lost during these minutes, but we can't guarantee it. If you see the error message, then please wait until everything is back to normal. Then you should be able to save your edit. But, we recommend that you make a copy of your changes first, just in case. ''Other effects'': *Background jobs will be slower and some may be dropped. Red links might not be updated as quickly as normal. If you create an article that is already linked somewhere else, the link will stay red longer than usual. Some long-running scripts will have to be stopped. * We expect the code deployments to happen as any other week. However, some case-by-case code freezes could punctually happen if the operation require them afterwards. * [[mw:Special:MyLanguage/GitLab|GitLab]] will be unavailable for about 90 minutes. This project may be postponed if necessary. You can [[wikitech:Switch_Datacenter|read the schedule at wikitech.wikimedia.org]]. Any changes will be announced in the schedule. '''Please share this information with your community.'''</div><section end="server-switch"/> </div> <span dir=ltr>[[m:User:Trizek (WMF)|Trizek (WMF)]] ([[m:User talk:Trizek (WMF)|{{int:talk}}]])</span> 15:42, 18 Septembris 2025 (UTC)  == <span lang="en" dir="ltr">Have your say: vote for the 2025 Board of Trustees</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> Hello all, The voting period for the [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025|2025 Board of Trustees election]] is now open. Candidates are running for two (2) seats on the Board. To check your voter eligibility, please visit the [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025/Voter eligibility guidelines|voter eligibility page]]. Learn more about them by [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation elections/2025/Candidates|reading their application statements and watch their candidacy videos]]. When you are ready, go to the [[m:Special:SecurePoll/vote/405|SecurePoll voting page to vote]]. '''The vote is open from October 8 at 00:00 UTC to October 22 at 23:59 UTC.''' Best regards, Abhishek Suryawanshi<br />Chair, Elections Committee<section end="announcement-content" /> </div> [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 04:49, 9 Octobris 2025 (UTC)  == Quaestio de Archibaldi Pitcarnii scriptoris operum recensione == Quaeso ut videatis [[:en:Author talk:Archibald Pitcairne|Author talk:Archibald Pitcairne]] pro indicio operum Archibaldi Pitcarnii auctoris. Haec opera olim sub pagina Anglica erant posita, sed propter Latinam linguam sublata sunt. Possumusne paginam [[Scriptor:Archibaldus Pitcarnius]](?) creare et haec ibi recensere? [[Specialis:Conlationes/~2025-27371-40|~2025-27371-40]] ([[Disputatio Usoris:~2025-27371-40|talk]]) 20:45, 19 Octobris 2025 (UTC) :Libenter tibi pagina scriptoris addetur, ut opera transcriptioni adiungantur! [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:36, 20 Octobris 2025 (UTC) ::Gratias ago! Nota quaeso quod, ubi pagina creata erit, eam etiam in Vicidata addendam esse, sicut Anglica pagina [[:en:Author:Archibald Pitcairne]]. --[[Specialis:Conlationes/~2025-27371-40|~2025-27371-40]] ([[Disputatio Usoris:~2025-27371-40|talk]]) 08:50, 20 Octobris 2025 (UTC) :::Certe, nexus Vicidata ad alias paginas de Archibaldo creandus est. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 12:07, 20 Octobris 2025 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Help us decide the name of the new Abstract Wikipedia project</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="function1"/> {{int:Hello}}. Please help pick a name for the new Abstract Wikipedia wiki project. This project will be a wiki that will enable users to combine functions from [[:f:|Wikifunctions]] and data from Wikidata in order to generate natural language sentences in any supported languages. These sentences can then be used by any Wikipedia (or elsewhere). There will be two rounds of voting, each followed by legal review of candidates, with votes beginning on 20 October and 17 November 2025. Our goal is to have a final project name selected on mid-December 2025. If you would like to participate, then '''[[m:Special:MyLanguage/Abstract Wikipedia/Abstract Wikipedia naming contest|please learn more and vote now]]''' at meta-wiki. {{Int:Feedback-thanks-title}} <section end="function1"/> </div> -- [[User:Sannita (WMF)|User:Sannita (WMF)]] ([[User talk:Sannita (WMF)|talk]]) 11:43, 20 Octobris 2025 (UTC)  == Missal transcription: ℣ and ℟ , and ✠ == Hi there, @[[Usor:Laura1822|Laura1822]] is transcribing [[Liber:Missale Romanum 1862.djvu]], and needs the characters ℣ and ℟ , and ✠ to display for users, when these are in mainspace. We think it may be necessary to use a special / embedded font to do this, as I think was meant for <nowiki>{{blackletter}}</nowiki> ({{blackletter|exempli gratia}}; see [[Formula:Blackletter/styles.css]], although this does not seem to be calling a font at the moment). Does anyone have any advice about how we would add a webfont to LAWS's CSS, particularly for ℣ and ℟ ; or if there is a way to use an existing webfont with these characters that might be available to us? (Or if there is some other workable solution). [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:58, 24 Octobris 2025 (UTC) == Vandalismus == Vidi nuper nonnihil vandalismi, qualis in [https://la.wikisource.org/w/index.php?title=Veni,_Veni_Emmanuel!&curid=12961&diff=244803&oldid=244791 hoc] et [https://la.wikisource.org/w/index.php?title=The_Old_Testament_(Vulgate)/Hieremias_propheta&action=history illo] apparuit. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 12:02, 24 Octobris 2025 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Seeking volunteers to join several of the movement’s committees</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> Each year, typically from October through December, several of the movement’s committees seek new volunteers. Read more about the committees on their Meta-wiki pages: * [[m:Special:MyLanguage/Affiliations Committee|Affiliations Committee (AffCom)]] * [[m:Special:MyLanguage/Ombuds commission|Ombuds commission (OC)]] * [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation/Legal/Community Resilience and Sustainability/Trust and Safety/Case Review Committee|Case Review Committee (CRC)]] Applications for the committees open on October 30, 2025. Applications for the Affiliations Committee, Ombuds commission and the Case Review Committee close on December 11, 2025. Learn how to apply by [[m:Special:MyLanguage/Wikimedia Foundation/Legal/Committee appointments|visiting the appointment page on Meta-wiki]]. Post to the talk page or email cst[[File:At sign.svg|16x16px|link=|(_AT_)]]wikimedia.org with any questions you may have. For the Committee Support team, <section end="announcement-content" /> </div> -[[m:User:MKaur (WMF)| MKaur (WMF)]] 14:13, 30 Octobris 2025 (UTC)  == <span lang="en" dir="ltr">Reminder: Help us decide the name of the new Abstract Wikipedia project</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="function2"/> {{int:Hello}}. Reminder: Please help to choose name for the new Abstract Wikipedia wiki project. The finalist vote starts today. The finalists for the name are: <span lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr">Abstract Wikipedia, Multilingual Wikipedia, Wikiabstracts, Wikigenerator, Proto-Wiki</span>. If you would like to participate, then '''[[m:Special:MyLanguage/Abstract Wikipedia/Abstract Wikipedia naming contest|please learn more and vote now]]''' at meta-wiki. {{Int:Feedback-thanks-title}} <section end="function2"/> </div> -- [[User:Sannita (WMF)|User:Sannita (WMF)]] ([[User talk:Sannita (WMF)|talk]]) 14:23, 20 Novembris 2025 (UTC)  == Thank You for Last Year – Join Wiki Loves Ramadan 2026 == Dear Wikimedia communities, We hope you are doing well, and we wish you a happy New Year. ''Last year, we captured light. This year, we’ll capture legacy.'' In 2025, communities around the world shared the glow of Ramadan nights and the warmth of collective iftars. In 2026, ''Wiki Loves Ramadan'' is expanding, bringing more stories, more cultures, and deeper global connections across Wikimedia projects. We invite you to explore the ''Wiki Loves Ramadan 2026'' [[m:Special:MyLanguage/Wiki Loves Ramadan 2026|Meta page]] to learn how you can participate and [[m:Special:MyLanguage/Wiki Loves Ramadan 2026/Participating communities|sign up]] your community. 📷 ''Photo campaign on '' [[c:Special:MyLanguage/Commons:Wiki Loves Ramadan 2026|Wikimedia Commons]] If you have questions about the project, please refer to the FAQs: * [[m:Special:MyLanguage/Wiki Loves Ramadan/FAQ/|Meta-Wiki]] * [[c:Special:MyLanguage/Commons:Wiki Loves Ramadan/FAQ|Wikimedia Commons]] ''Early registration for updates is now open via the '''[[m:Special:RegisterForEvent/2710|Event page]]''''' ''Stay connected and receive updates:'' * [https://t.me/WikiLovesRamadan Telegram channel] * [https://lists.wikimedia.org/postorius/lists/wikilovesramadan.lists.wikimedia.org/ Mailing list] We look forward to collaborating with you and your community. '''The Wiki Loves Ramadan 2026 Organizing Team''' 19:45, 16 Ianuarii 2026 (UTC)  == <span lang="en" dir="ltr">Annual review of the Universal Code of Conduct and Enforcement Guidelines</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> I am writing to you to let you know the annual review period for the Universal Code of Conduct and Enforcement Guidelines is open now. You can make suggestions for changes through 9 February 2026. This is the first step of several to be taken for the annual review. [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Annual review/2026|Read more information and find a conversation to join on the UCoC page on Meta]]. The [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee]] (U4C) is a global group dedicated to providing an equitable and consistent implementation of the UCoC. This annual review was planned and implemented by the U4C. For more information and the responsibilities of the U4C, [[m:Special:MyLanguage/Universal Code of Conduct/Coordinating Committee/Charter|you may review the U4C Charter]]. Please share this information with other members in your community wherever else might be appropriate. -- In cooperation with the U4C, [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User talk:Keegan (WMF)|talk]])<section end="announcement-content" /> </div> 21:02, 19 Ianuarii 2026 (UTC)  == Ad magistratus == Magistratus venerabiles, potestisne in [[MediaWiki:Edittools|capsam insertionis]] addere haec: <nowiki><poem>+</poem></nowiki> et <nowiki>{{Versus|+}}</nowiki>? — Dear admins, сan you add to the [[MediaWiki:Edittools|quick insert toolbar]] <nowiki><poem>+</poem></nowiki> et <nowiki>{{Versus|+}}</nowiki>? [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 07:09, 3 Februarii 2026 (UTC) :@[[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]]: done, sorry for the delay. If you need anything else, please ping me, as I don't normally follow the Scriptorium. [[Usor:Candalua|Candalua]] ([[Disputatio Usoris:Candalua|disputatio]]) 07:09, 17 Aprilis 2026 (UTC) ::Gratias ago maximas! [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 08:51, 17 Aprilis 2026 (UTC) == Action Required: Update templates/modules for electoral maps (Migrating from P1846 to P14226) == Hello everyone, This is a notice regarding an ongoing data migration on Wikidata that may affect your election-related templates and Lua modules (such as <code>Module:Itemgroup/list</code>). '''The Change:'''<br /> Currently, many templates pull electoral maps from Wikidata using the property [[:d:Property:P1846|P1846]], combined with the qualifier [[:d:Property:P180|P180]]: [[:d:Q19571328|Q19571328]]. We are migrating this data (across roughly 4,000 items) to a newly created, dedicated property: '''[[:d:Property:P14226|P14226]]'''. '''What You Need To Do:'''<br /> To ensure your templates and infoboxes do not break or lose their maps, please update your local code to fetch data from [[:d:Property:P14226|P14226]] instead of the old [[:d:Property:P1846|P1846]] + [[:d:Property:P180|P180]] structure. A [[m:Wikidata/Property Migration: P1846 to P14226/List|list of pages]] was generated using Wikimedia Global Search. '''Deadline:'''<br /> We are temporarily retaining the old data on [[:d:Property:P1846|P1846]] to allow for a smooth transition. However, to complete the data cleanup on Wikidata, the old [[:d:Property:P1846|P1846]] statements will be removed after '''May 1, 2026'''. Please update your modules and templates before this date to prevent any disruption to your wiki's election articles. Let us know if you have any questions or need assistance with the query logic. Thank you for your help! [[User:ZI Jony|ZI Jony]] using [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 17:11, 3 Aprilis 2026 (UTC)  == Bot Flag Request for [[{{ns:User}}:SchlurcherBot]] == Appologies for posting in English. Also, I could not locate a dedicated page for bot request in {{#language:{{CONTENTLANGUAGE}}}} {{SITENAME}}, so I am posting here. Please direct me to the correct page if one exists. Thank you. * '''Bot name''': [[{{ns:User}}:SchlurcherBot]] * '''Bot operator''': [[commons:User:Schlurcher]] * '''Bot task''': Automatically convert links from <code>http://</code> to <code>https://</code> (secure protocol migration) * '''Technical details''': Please see [[meta:User:SchlurcherBot]] for full details, including the expected number of affected URLs on {{#language:{{CONTENTLANGUAGE}}}} {{SITENAME}}. * '''Bot flags on other projects''': [[meta:Steward_requests/Bot_status/2025-12#Global_bot_status_for_User:SchlurcherBot|Global bot status granted]]. Also flagged on [[w:en:Wikipedia:Bots/Requests for approval/SchlurcherBot|English Wikipedia]], [[w:de:Wikipedia:Bots/Anträge_auf_Botflag/Archiv/2025#2025-02-14_–_SchlurcherBot|German Wikipedia]], [[w:fr:Wikipédia:Bot/Statut/Archive_12#(Traité)_SchlurcherBot|French Wikipedia]], [[w:it:Wikipedia:Bot/Autorizzazioni/Archivio/2025#SchlurcherBot|Italian Wikipedia]], [[w:pl:Wikipedia:Boty/Zgłoszenia/2025#Wikipedysta:SchlurcherBot|Polish Wikipedia]], [[w:pt:Wikipédia:Robôs/Pedidos_de_aprovação/Arquivo/2025#SchlurcherBot|Portuguese Wikipedia]], and [[commons:Commons:Bots/Requests/SchlurcherBot2|Commons]]. For a full list, see: [[sulutil:SchlurcherBot]] * '''Comment''': The bot is globally approved and active on the top 10 Wikipedia projects. As this wiki has opted out of the global bot policy, I am requesting permission to perform these link updates on {{#language:{{CONTENTLANGUAGE}}}} {{SITENAME}} as well. Please let me know if a local bot flag can be granted or if you have any questions. Thank you. --[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]] ([[Disputatio Usoris:Schlurcher|disputatio]]) 07:53, 7 Aprilis 2026 (UTC) :@[[Usor:Alex brollo|Alex brollo]], @[[Usor:Candalua|Candalua]], @[[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]], @[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]]. Please let me know if Bot status can be granted. --[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]] ([[Disputatio Usoris:Schlurcher|disputatio]]) 06:48, 17 Aprilis 2026 (UTC) ::@[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]]: fine for me, if there are no objections I'll grant it. [[Usor:Candalua|Candalua]] ([[Disputatio Usoris:Candalua|disputatio]]) 07:03, 17 Aprilis 2026 (UTC) ::@[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]] OK for me too. --[[Usor:Alex brollo|Alex brollo]] ([[Disputatio Usoris:Alex brollo|disputatio]]) 11:41, 17 Aprilis 2026 (UTC) ::@[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]] Fine for me too. This checked conversions from http to https are important. [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:06, 17 Aprilis 2026 (UTC) :::{{Done}} Right granted. @[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]], would you tell us something about you second bot called [[Usor:SchlurcherBotT|SchlurcherBotT]], please? - [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:28, 17 Aprilis 2026 (UTC) ::::@[[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] Thanks for granting the flag. SchlurcherBotT is my secondary Bot account on Commons to test new functionality within the scope of the tasks approved of SchlurcherBot. It's approved for that on Commons. As I'm editing on Commons with >100 edits per minute on a continuous basis, it's basically impossible for me to track selected edits otherwise. I'm not intending to use that secondary account outside of Commons. --[[Usor:Schlurcher|Schlurcher]] ([[Disputatio Usoris:Schlurcher|disputatio]]) 16:14, 17 Aprilis 2026 (UTC) == Request for comment (global AI policy) == <bdi lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> Apologies for writing in English. {{int:Please-translate}} A [[:m:Requests for comment/Artificial intelligence policy|request for comment]] is currently being held to decide on a global AI policy. {{int:Feedback-thanks-title}} [[Usor:MediaWiki message delivery|MediaWiki message delivery]] ([[Disputatio Usoris:MediaWiki message delivery|disputatio]]) 00:58, 26 Aprilis 2026 (UTC) </bdi>  == Proofing [[Liber:PRAETORIUS, Michael - Syntagma musicum 1.djvu]] == If anyone would like to help to do a second proof of [[Liber:PRAETORIUS, Michael - Syntagma musicum 1.djvu]], that would be very welcome! I am helping with this as well. [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:01, 12 Maii 2026 (UTC) == <span lang="en" dir="ltr">Vote now in the 2026 U4C election</span> == <div lang="en" dir="ltr"> <section begin="announcement-content" /> Eligible voters are asked to participate in the 2026 [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee|Universal Code of Conduct Coordinating Committee]] election. More information–including an eligibility check, voting process information, candidate information, and a link to the vote–are available on Meta at the [[m:Special:MyLanguage/Universal_Code_of_Conduct/Coordinating_Committee/Election/2026|2026 Election information page]]. The vote closes on 2 June 2026 at [https://zonestamp.toolforge.org/1780358400 00:00 UTC]. Please vote if your account is eligible. Results will be available by 14 June 2026. -- In cooperation with the U4C,<section end="announcement-content" /> </div> [[m:User:Keegan (WMF)|Keegan (WMF)]] ([[m:User talk:Keegan (WMF)|talk]]) 17:15, 27 Maii 2026 (UTC)  == Formula:FI == {{tl|FI}} is currently broken and ignores the {{para|width}} param. All images are set to the default size, which is usually very large, like in [[Lirica (Ariosto)]]. [[Usor:Trooper57|Trooper57]] ([[Disputatio Usoris:Trooper57|disputatio]]) 21:06, 31 Maii 2026 (UTC) :Thank you, I guess we should check how it is behaving in the Italian wiki(s)? [[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 08:16, 7 Iunii 2026 (UTC) == Copyright problem? Appropriate for here? == What is going on here? * [[Scriptor:Coronus_Tenebrosius]] * [[Contemplationes_Metaphysicae]] * [[Puteus_Chaosi]] * [[Usor:Coronus Tenebrosius]] No statement of copyright. No proof of authorship. paginae vanitatis ? [[Usor:Shenme|Shenme]] ([[Disputatio Usoris:Shenme|disputatio]]) 08:24, 9 Iunii 2026 (UTC) :Cum iure auctoris problemata non habebimus, si auctor ipse opera exponit. Et si delere consilium capiemus, [[Vicifons:Magistratus#Saumache|magistratus non habemus]], qui hoc faciant. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 11:37, 9 Iunii 2026 (UTC) :<blockquote>'''Salvete.''' '''Nomen meum est Krunoslav Mrkoci, et ''Coronus Tenebrosius'' est interpretatio nominis mei in linguam Latinam, id est identitas mea Latina.''' '''Confirmo me ipsum auctorem esse omnium operum hic editorum. Opera primum Croatice scripta sunt, hic autem in versione Latina proposita.''' '''Praeterea fere omnia opera mea iam antea Croatice edita sunt in forma typographica. Id praesertim ad carmina mea pertinet, quae primum anno 1998 in libello iuvenili edita sunt, deinde in variis commentariis typis impressis, inter quos eminenter numeratur periodicum litterarium, culturalis et scientificum ''Riječi'' (Latine: ''Verba''), quod bis delectum e carminibus meis protulit.''' '''Item magna pars commentationum aliarumque prosarum, quae hic in linguam Latinam conversa sunt, iam antea et typis et forma electronica in Croatia divulgata est.''' Quaeso ut attendatis ad paginam meam in Wikidata, ubi tam sub nomine Croatico ''Krunoslav Mrkoci'' quam sub nomine Latino ''Coronus Tenebrosius'' ut auctor operum meorum inscriptus sum. Gratias ago pro lectione. '''Coronus Tenebrosius'''.</blockquote> [[Usor:Coronus Tenebrosius|Coronus Tenebrosius]] ([[Disputatio Usoris:Coronus Tenebrosius|disputatio]]) 12:23, 9 Iunii 2026 (UTC) ok7tq3ek015h6owamxmv0vrne79lulk Ab urbe condita/Periochae/Liber I 0 2265 269810 265862 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber I]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber I]] 265862 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber I }} {{Liber |Ante= Ab urbe condita - Periochae |AnteNomen= Ab urbe condita - Periochae |Post= Liber II |PostNomen= Ab urbe condita - Periochae/Liber II }} [A.] Adventus Aeneae in Italiam et res gestae. Ascani regnum Albae et deinceps Silviorum. Numitoris filia a Marte compressa nati Romulus et Remus. Amulius obtruncatus. Urbs a Romulo condita. Senatus lectus. Cum Sabinis bellatum. Spolia opima Feretrio Iovi lata. In curias populus divisus. Fidenates, Veientes victi. Romulus consecratus. Numa Pompilius ritus sacrorum tradidit. Porta Iani clausa. Tullus Hostilius Albanos diripuit. Trigeminorum pugna. Metti Fufeti supplicium. Tullus fulmine consumptus. Ancus Marcius Latinos devicit, Ostiam condidit. Tarquinius Priscus Latinos superavit, circum fecit, finitimos devicit, muros et cloacas fecit. Servio Tullio caput arsit. Servius Tullius Veientes devicit et populum in classes divisit, aedem Dianae dedicavit. Tarquinius Superbus occiso Tullio regnum invasit. Tulliae scelus in patrem. Turnus Herdonius per Tarquinium occisus. Bellum cum Vulscis. Fraude Sex. Tarquini Gabi direpti. Capitolium inchoatum. Termonis et Iuventae arae moveri non potuerunt. Lucretia se occidit. Superbi expulsio. Regnatum est annis CCLV [B.] Latinis victis montem Aventinum adsignavit, fines protulit, Hostiam coloniam deduxit, caerimonias a Numa institutas renovavit. Hic temptandae scientiae Atti Navi auguris causa fertur consuluisse eum, an id de quo cogitaret effici posset; quod cum ille fieri posse dixisset, iussisse eum novacula cotem praecidere, idque ab Atto protinus factum. [Regnavit annis XXIIII. Eo regnante Lucumo, Demarati Corinthi filius, a Tarquinis, Etrusca civitate, Romam venit et in amicitiam Anci receptus Tarquini Prisci nomen ferre coepit et post mortem Anci regnum excepit. Centum in patres allegit, Latinos subegit, ludos in circo edidit, equitum centurias ampliavit, urbem muro circumdedit, cloacas fecit.] Occisus est ab Anci filiis, cum regnasset annis XXXVIII. Successit ei Servius Tullius, natus ex captiva nobili Corniculana, cui puero athuc in cunis posito caput arsisse traditum erat. Is censum primum egit, lustrum condidit, quo censa LXXX milia esse dicuntur, pomerium protulit, colles urbi adiecit Quirinalem, Viminalem, Aesquilinum, templum Dianae cum Latinis in Aventino fecit. Interfectus est a Lucio Tarquinio, Prisci filio, consilio filiae suae Tulliae, cum regnasset annis XLIIII. Post hunc L. Tarquinius Superbus neque patrum neque populi iussu regnum invasit. Is armatos circa se in custodiam sui habuit. Bellum cum Vulscis gessit et ex spoliis eorum templum in Capitolio Iovi fecit. Gabios dolo in potestatem suam redegit. Huius filiis Delphos profectis et consulentibus quis eorum Romae regnaturus esset, dictum est eum regnaturum qui primum matrem osculatus esset. Quod responsum cum ipsi aliter interpretarentur, Iunius Brutus, qui cum his profectus erat, prolapsum se simulavit et terram osculatus est; idque factum eius eventus conprobavit. Nam cum inpotenter se gerendo Tarquinius Superbus omnes in odium sui adduxisset, ad ultimum propter expugnatam nocturna vi a Sexto filio eius Lucretiae pudicitiam, quae ad se vocato patre Tricipitino et viro Collatino obtestata ne inulta mora eius esset cultro se interfecit, Bruti opera maxime expulsus est, cum regnasset annos XXV. Tum consules primi creati sunt L. Iunius Brutus L. Tarquinius Collatinus. {{finis}} 9sy0sripevz6i03w24acwf9dk0j65kc 270097 269810 2026-06-09T21:30:29Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270097 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber I }} {{Liber |Ante= Ab urbe condita - Periochae |AnteNomen= Ab urbe condita - Periochae |Post= Liber II |PostNomen= ../Liber II }} [A.] Adventus Aeneae in Italiam et res gestae. Ascani regnum Albae et deinceps Silviorum. Numitoris filia a Marte compressa nati Romulus et Remus. Amulius obtruncatus. Urbs a Romulo condita. Senatus lectus. Cum Sabinis bellatum. Spolia opima Feretrio Iovi lata. In curias populus divisus. Fidenates, Veientes victi. Romulus consecratus. Numa Pompilius ritus sacrorum tradidit. Porta Iani clausa. Tullus Hostilius Albanos diripuit. Trigeminorum pugna. Metti Fufeti supplicium. Tullus fulmine consumptus. Ancus Marcius Latinos devicit, Ostiam condidit. Tarquinius Priscus Latinos superavit, circum fecit, finitimos devicit, muros et cloacas fecit. Servio Tullio caput arsit. Servius Tullius Veientes devicit et populum in classes divisit, aedem Dianae dedicavit. Tarquinius Superbus occiso Tullio regnum invasit. Tulliae scelus in patrem. Turnus Herdonius per Tarquinium occisus. Bellum cum Vulscis. Fraude Sex. Tarquini Gabi direpti. Capitolium inchoatum. Termonis et Iuventae arae moveri non potuerunt. Lucretia se occidit. Superbi expulsio. Regnatum est annis CCLV [B.] Latinis victis montem Aventinum adsignavit, fines protulit, Hostiam coloniam deduxit, caerimonias a Numa institutas renovavit. Hic temptandae scientiae Atti Navi auguris causa fertur consuluisse eum, an id de quo cogitaret effici posset; quod cum ille fieri posse dixisset, iussisse eum novacula cotem praecidere, idque ab Atto protinus factum. [Regnavit annis XXIIII. Eo regnante Lucumo, Demarati Corinthi filius, a Tarquinis, Etrusca civitate, Romam venit et in amicitiam Anci receptus Tarquini Prisci nomen ferre coepit et post mortem Anci regnum excepit. Centum in patres allegit, Latinos subegit, ludos in circo edidit, equitum centurias ampliavit, urbem muro circumdedit, cloacas fecit.] Occisus est ab Anci filiis, cum regnasset annis XXXVIII. Successit ei Servius Tullius, natus ex captiva nobili Corniculana, cui puero athuc in cunis posito caput arsisse traditum erat. Is censum primum egit, lustrum condidit, quo censa LXXX milia esse dicuntur, pomerium protulit, colles urbi adiecit Quirinalem, Viminalem, Aesquilinum, templum Dianae cum Latinis in Aventino fecit. Interfectus est a Lucio Tarquinio, Prisci filio, consilio filiae suae Tulliae, cum regnasset annis XLIIII. Post hunc L. Tarquinius Superbus neque patrum neque populi iussu regnum invasit. Is armatos circa se in custodiam sui habuit. Bellum cum Vulscis gessit et ex spoliis eorum templum in Capitolio Iovi fecit. Gabios dolo in potestatem suam redegit. Huius filiis Delphos profectis et consulentibus quis eorum Romae regnaturus esset, dictum est eum regnaturum qui primum matrem osculatus esset. Quod responsum cum ipsi aliter interpretarentur, Iunius Brutus, qui cum his profectus erat, prolapsum se simulavit et terram osculatus est; idque factum eius eventus conprobavit. Nam cum inpotenter se gerendo Tarquinius Superbus omnes in odium sui adduxisset, ad ultimum propter expugnatam nocturna vi a Sexto filio eius Lucretiae pudicitiam, quae ad se vocato patre Tricipitino et viro Collatino obtestata ne inulta mora eius esset cultro se interfecit, Bruti opera maxime expulsus est, cum regnasset annos XXV. Tum consules primi creati sunt L. Iunius Brutus L. Tarquinius Collatinus. {{finis}} n7ymuw6ma7zfsru2304dngrousd4uky Ab urbe condita/Periochae/Liber II 0 2266 269812 265834 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber II]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber II]] 265834 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber II }} {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber I |Post=Liber III |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber III }} Brutus iureiurando populum adstrinxit neminem Romae regnare passuros. Tarquinium Collatinum collegam suum propter adfinitatem Tarquiniorum suspectum coegit consulatu se abdicare et civitate cedere. Bona regum diripi iussit, agrum Marti consecravit, qui campus Martius nominatus est. Adulescentes nobiles, in quibus suos quoque et fratris filios, quia coniuraverant de recipiendis regibus, securi percussit. Servo indici, cui Vindicio nomen fuit, libertatem dedit; ei cuius nomine vindicta appellata. Cum adversus reges, qui contractis Veientum et Tarquiniensium copiis bellum intulerant, exercitum duxisset, in acie curn Arrunte filio Superbi commortuus est; eumque matronae anno luxerunt. P. Valerius consul legem de provocatione ad populum tulit. Capitolium dedicatum est. Porsenna, Clusinorum rex, bello pro Tarquinis suscepto cum ad Ianiculum venisset, ne Tiberim transiret virtute Coclitis Horati prohibitus est, qui, dum alii pontem Sublicium rescindunt, solus Etruscos sustinuit et ponte rupto armatus in flumen se misit et ad suos transnavit. Accessit alterum virtutis exemplum in Mucio. Qui cum ad feriendum Porsennam castra hostium intrasset, occiso scriba, quem regem esse existimaverat, conprehensus inpositam manum altaribus, in quibus sacrificatum erat, exuri passus est dixitque tales CCC esse. Quorum admiratione coactus Porsenna pacis condiciones ferre bellum omisit acceptis obsidibus. Ex quibus virgo una Cloelia deceptis custodibus per Tiberim ad suos transnavit et cum reddita esset, a Porsenna honorifice remissa equestri statua donata est. Adversus Tarquinium Superbum cum Latinorum exercitu bellum inferentem Aulus Postumius dictator prospere pugnavit. Appius Claudius ex Sabinis Romam transfugit. Ob hoc Claudia tribus adiecta est numerusque tribuum ampliatus est, ut essent XXI. Plebs cum propter nexos ob aes alienum in Sacrum montem secessisset, consilio Meneni Agrippae a seditione revocata eat. Idem Agrippa cum decessisset, propter paupertatem publico inpendio elatus est. Tribuni plebis quinque creati sunt. Oppidum Vulscorum Corioli captum est virtute et opera Cn. Marci, qui ob hoc Coriolanus vocatus est. T. Latinius, vir de plebe, cum in visu admonitus ut de quibusdam religionibus ad senatum perferret id neglexisset, amisso filio pedibus debilis factus, postquam delatus ad senatum lectica eadem illa indicaverat, usu pedum recepto domum reversus est. Cum Cn. Marcius Coriolanus, qui in exilium erat pulsus, dux Vulacorum factus exercitum hostium urbi admovisset, et missi ad eum primum legati, postea sacerdotes frustra deprecati essent ne bellum patriae inferret, Veturia mater et Volumnia uxor impetraverunt ab eo, ut recederet. Lex agraria primum lata est. Spurius Cassius consularis regni crimine damnatus est necatusque. Opillia virgo Vestalis ob incestum viva defossa est. Cum vicini Veientes incommodi magis quam graves essent, familia Fabiorum id bellum gerendum depoposcit misitque in id trecentos et sex armatos, qui ad Cremeram praeter unum ab hostibus caesi sunt. Appius Claudius cos. cum adversus Vulscos contumacia exercitus male pugnatum esset, decimum quemque militum fuste percussit. Res praeterea adversus Vulscos et Hernicos et Veientes et seditiones inter patres plebemque continet. {{finis}} 39dk7nl83zr4jrwixoue466r3rtm6sh 270098 269812 2026-06-09T21:30:33Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270098 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber II }} {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post=Liber III |PostNomen=../Liber III }} Brutus iureiurando populum adstrinxit neminem Romae regnare passuros. Tarquinium Collatinum collegam suum propter adfinitatem Tarquiniorum suspectum coegit consulatu se abdicare et civitate cedere. Bona regum diripi iussit, agrum Marti consecravit, qui campus Martius nominatus est. Adulescentes nobiles, in quibus suos quoque et fratris filios, quia coniuraverant de recipiendis regibus, securi percussit. Servo indici, cui Vindicio nomen fuit, libertatem dedit; ei cuius nomine vindicta appellata. Cum adversus reges, qui contractis Veientum et Tarquiniensium copiis bellum intulerant, exercitum duxisset, in acie curn Arrunte filio Superbi commortuus est; eumque matronae anno luxerunt. P. Valerius consul legem de provocatione ad populum tulit. Capitolium dedicatum est. Porsenna, Clusinorum rex, bello pro Tarquinis suscepto cum ad Ianiculum venisset, ne Tiberim transiret virtute Coclitis Horati prohibitus est, qui, dum alii pontem Sublicium rescindunt, solus Etruscos sustinuit et ponte rupto armatus in flumen se misit et ad suos transnavit. Accessit alterum virtutis exemplum in Mucio. Qui cum ad feriendum Porsennam castra hostium intrasset, occiso scriba, quem regem esse existimaverat, conprehensus inpositam manum altaribus, in quibus sacrificatum erat, exuri passus est dixitque tales CCC esse. Quorum admiratione coactus Porsenna pacis condiciones ferre bellum omisit acceptis obsidibus. Ex quibus virgo una Cloelia deceptis custodibus per Tiberim ad suos transnavit et cum reddita esset, a Porsenna honorifice remissa equestri statua donata est. Adversus Tarquinium Superbum cum Latinorum exercitu bellum inferentem Aulus Postumius dictator prospere pugnavit. Appius Claudius ex Sabinis Romam transfugit. Ob hoc Claudia tribus adiecta est numerusque tribuum ampliatus est, ut essent XXI. Plebs cum propter nexos ob aes alienum in Sacrum montem secessisset, consilio Meneni Agrippae a seditione revocata eat. Idem Agrippa cum decessisset, propter paupertatem publico inpendio elatus est. Tribuni plebis quinque creati sunt. Oppidum Vulscorum Corioli captum est virtute et opera Cn. Marci, qui ob hoc Coriolanus vocatus est. T. Latinius, vir de plebe, cum in visu admonitus ut de quibusdam religionibus ad senatum perferret id neglexisset, amisso filio pedibus debilis factus, postquam delatus ad senatum lectica eadem illa indicaverat, usu pedum recepto domum reversus est. Cum Cn. Marcius Coriolanus, qui in exilium erat pulsus, dux Vulacorum factus exercitum hostium urbi admovisset, et missi ad eum primum legati, postea sacerdotes frustra deprecati essent ne bellum patriae inferret, Veturia mater et Volumnia uxor impetraverunt ab eo, ut recederet. Lex agraria primum lata est. Spurius Cassius consularis regni crimine damnatus est necatusque. Opillia virgo Vestalis ob incestum viva defossa est. Cum vicini Veientes incommodi magis quam graves essent, familia Fabiorum id bellum gerendum depoposcit misitque in id trecentos et sex armatos, qui ad Cremeram praeter unum ab hostibus caesi sunt. Appius Claudius cos. cum adversus Vulscos contumacia exercitus male pugnatum esset, decimum quemque militum fuste percussit. Res praeterea adversus Vulscos et Hernicos et Veientes et seditiones inter patres plebemque continet. {{finis}} 3fq9zrksp5kgjrtmgehmuhj2z44yfcc Ab urbe condita/Periochae/Liber III 0 2267 269814 265835 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber III]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber III]] 265835 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber III }} {{Liber |Ante=Liber II |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber II |Post=Liber IV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber IV }} Seditiones de agrariis legibus fuere. Capitolium ab exulibus et servis occupatum caesis his receptum est. Census bis actus est. Priore lustro censa sunt civium capita +VIII milia DCCXIIII+ praeter orbos orbasque, sequenti CXVII milia CCXVIIII. Cum adversus Aequos male gesta res esset, L. Quintius Cincinnatus dictator factus, cum rure intentus operi rustico esset, ad id bellum gerendum arcessitus est. Is victos hostes sub iugum misit. Tribunorum plebis numerus ampliatus est, ut essent X, tricesimo sexto anno [a] primis tribunis plebis. Petitis per legatos et adlatis Atticis legibus ad constituendas eas proponendasque X viri pro consulibus sine ullis aliis magistratibus creati altero et trecentesimo anno quam Roma condita erat, et ut a regibus ad consules, ita a consulibus ad X viros imperium translatum. Hi X tabulis legum positis cum modeste se in eo honore gessissent et ob id in alterum quoque annum eundem esse magistratum placuisset, duabus tabulis ad X adiectis cum complura inpotenter fecissent, magistratum noluerunt deponere et in tertium annum retinuerunt, donec inviso eorum imperio finem adtulit libido Appi Claudi. Qui cum in amorem Virginiae virginis incidisset, summisso, qui eam in servitutem peteret, necessitatem patri eius Virginio inposuit. Rapto ex taberna proxima cultro filiam occidit, cum aliter effici non posset ne in potestatem stuprum inlaturi veniret. Hoc tam magnae iniuriae exemplo pleps concitata montem Aventinum occupavit coegitque X viros abdicare se magistratu. Ex quibus Appius, qui praecipuam poenam meruerat, in carcerem coniectus est; ceteri in exilium acti. Res praeterea contra Sabinos et Vulscos prospere gestas continet et parum honestum populi Romani indicium, qui iudex inter Ardeates et Aricinos sumptus agrum de quo ambigebatur sibi adiudicavit. {{finis}} 457gvumw7w7yrsah2es4fne65ck3t43 270099 269814 2026-06-09T21:30:37Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270099 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber III }} {{Liber |Ante=Liber II |AnteNomen=../Liber II |Post=Liber IV |PostNomen=../Liber IV }} Seditiones de agrariis legibus fuere. Capitolium ab exulibus et servis occupatum caesis his receptum est. Census bis actus est. Priore lustro censa sunt civium capita +VIII milia DCCXIIII+ praeter orbos orbasque, sequenti CXVII milia CCXVIIII. Cum adversus Aequos male gesta res esset, L. Quintius Cincinnatus dictator factus, cum rure intentus operi rustico esset, ad id bellum gerendum arcessitus est. Is victos hostes sub iugum misit. Tribunorum plebis numerus ampliatus est, ut essent X, tricesimo sexto anno [a] primis tribunis plebis. Petitis per legatos et adlatis Atticis legibus ad constituendas eas proponendasque X viri pro consulibus sine ullis aliis magistratibus creati altero et trecentesimo anno quam Roma condita erat, et ut a regibus ad consules, ita a consulibus ad X viros imperium translatum. Hi X tabulis legum positis cum modeste se in eo honore gessissent et ob id in alterum quoque annum eundem esse magistratum placuisset, duabus tabulis ad X adiectis cum complura inpotenter fecissent, magistratum noluerunt deponere et in tertium annum retinuerunt, donec inviso eorum imperio finem adtulit libido Appi Claudi. Qui cum in amorem Virginiae virginis incidisset, summisso, qui eam in servitutem peteret, necessitatem patri eius Virginio inposuit. Rapto ex taberna proxima cultro filiam occidit, cum aliter effici non posset ne in potestatem stuprum inlaturi veniret. Hoc tam magnae iniuriae exemplo pleps concitata montem Aventinum occupavit coegitque X viros abdicare se magistratu. Ex quibus Appius, qui praecipuam poenam meruerat, in carcerem coniectus est; ceteri in exilium acti. Res praeterea contra Sabinos et Vulscos prospere gestas continet et parum honestum populi Romani indicium, qui iudex inter Ardeates et Aricinos sumptus agrum de quo ambigebatur sibi adiudicavit. {{finis}} oosy2t0n43t4le9lrp82gko9f96vztd Ab urbe condita/Periochae/Liber IV 0 2268 269816 265843 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber IV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IV]] 265843 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber IV }} {{Liber |Ante=Liber III |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber III |Post=Liber V |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber V }} Lex de conubio patrum et plebis a tribunis contentione magna patribus repugnantibus perlata est. Tribuni * * * plebis. Aliquot annos res populi R. domi militiaeque per hoc genus magistratus administratae sunt. Item censores tunc primum creati sunt. Ager Ardeatibus populi iudicio ablatus missis in eum colonis restitutus est. Cum fame populus R. laboraret, Sp. Maelius eques R. frumentum populo sua inpensa largitus est et ob hoc factum conciliata sibi plebe regnum adfectans a C. Servilio Ahala magistro equitum iussu Quinti Cincinnati dictatoris occisus est; L. Minucius index bove aurata donatus est. Legatis Romanorum a Fidenatibus occisis, quoniam ob rem p. morte occubuerant, statuae in rostris positae sunt. Cossus Cornelius tribunus militum occiso Tolumnio, Veientum rege, opima spolia secunda rettulit. Mam. Aemilius dictator censurae honorem qui antea per quinquennium gerebatur, anni et sex mensum spatio finit; ob eam rem a censoribus notatus est. Fidenae in potestatom redactae eoque coloni missi sunt; quibus occisis Fidenates cum defecissent, ab Mam. Aemilio dictatore victi sunt et Fidenae captae. Coniuratio servorum oppressa est. Postumius tribunus militum propter crudelitatem ab exercitu occisus est. Stipendium ex aerario tum primum militibus datum est. Res praeterea gestas adversus Vulscos at Fidenates et Faliscos continet. {{finis}} 3d1k3azxlgybdml4umglx699cq9o1tz 270100 269816 2026-06-09T21:30:41Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270100 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber IV }} {{Liber |Ante=Liber III |AnteNomen=../Liber III |Post=Liber V |PostNomen=../Liber V }} Lex de conubio patrum et plebis a tribunis contentione magna patribus repugnantibus perlata est. Tribuni * * * plebis. Aliquot annos res populi R. domi militiaeque per hoc genus magistratus administratae sunt. Item censores tunc primum creati sunt. Ager Ardeatibus populi iudicio ablatus missis in eum colonis restitutus est. Cum fame populus R. laboraret, Sp. Maelius eques R. frumentum populo sua inpensa largitus est et ob hoc factum conciliata sibi plebe regnum adfectans a C. Servilio Ahala magistro equitum iussu Quinti Cincinnati dictatoris occisus est; L. Minucius index bove aurata donatus est. Legatis Romanorum a Fidenatibus occisis, quoniam ob rem p. morte occubuerant, statuae in rostris positae sunt. Cossus Cornelius tribunus militum occiso Tolumnio, Veientum rege, opima spolia secunda rettulit. Mam. Aemilius dictator censurae honorem qui antea per quinquennium gerebatur, anni et sex mensum spatio finit; ob eam rem a censoribus notatus est. Fidenae in potestatom redactae eoque coloni missi sunt; quibus occisis Fidenates cum defecissent, ab Mam. Aemilio dictatore victi sunt et Fidenae captae. Coniuratio servorum oppressa est. Postumius tribunus militum propter crudelitatem ab exercitu occisus est. Stipendium ex aerario tum primum militibus datum est. Res praeterea gestas adversus Vulscos at Fidenates et Faliscos continet. {{finis}} m877j4tfk5ukznztwb2q19cozl77g53 Ab urbe condita/Periochae/Liber V 0 2269 269900 265842 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber V]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber V]] 265842 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber V }} {{Liber |Ante=Liber IV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber IV |Post=Liber VI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VI }} In obsidione Veiorum tabernacula militibus facta sunt. Ea res cum esset noua, indignationem tribunorum plebis mouit querentium non dari plebi, nec per hiemem, militiae requiem. Equites tum primum equis suis mereri coeperunt. Cum inundatio ex lacu Albano facta esset, uates qui eam rem interpretaretur ex hostibus captus est. Furius Camillus dictator X annis obsessos Veios cepit, simulacrum Iunonis Romam transtulit, decimam praedae Delphos Apollini misit. Idem tribunus militum cum Faliscos obsideret, proditos hostium filios parentibus remisit statimque deditione facta Faliscorum uictoriam iustitia consecutus est. Cum alter ex censoribus C. Iulius decessisset, in locum eius M. Cornelius suffectus est. Nec id postea factum est, quoniam eo lustro a Gallis Roma capta est. Furius Camillus, cum dies ei ab L. Apuleio tribuno pl. dicta esset, in exilium abiit. Cum Galli Senones Clusium obsiderent et legati a senatu missi ad componendam inter eos et Clusinos pacem pugnantes contra Gallos starent in acie Clusinorum, hoc facto eorum concitati Senones urbem infesto exercitu petierunt fusisque ad Aliam Romanis cepere urbem praeter Capitolium, quo se iuuentus contulerat ; maiores natu cum insignibus honorum, quos quisque gesserat, in uestibulis aedium sedentes occiderunt. Et cum per auersam partem Capitoli iam in summum euasissent, proditi clangore anserum M. Manli praecipue opera deiecti sunt. Coactis deinde propter famem Romanis descendere, ut M pondo auri darent et hoc pretio finem obsidionis emerent, Furius Camillus, dictator absens creatus, inter ipsum conloquium, quo de pacis condicionibus agebatur, cum exercitu uenit et Gallos post sextum mensem urbe expulit ceciditque. Dictum est ad Veios migrandum esse propter incensam et dirutam urbem, quod consilium Camillo auctore discussum est. Mouit populum uocis quoque omen ex centurione auditae, qui cum in forum uenisset, manipularibus suis dixerat : "Sta, miles, hic optime manebimus !". Aedis Ioui Capitolino facta est, quod ante urbem captam uox audita erat aduentare Gallos. {{finis}} n5t13uib0uvzx4rh09wt4mchccuog2g 270142 269900 2026-06-09T21:33:30Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270142 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber V }} {{Liber |Ante=Liber IV |AnteNomen=../Liber IV |Post=Liber VI |PostNomen=../Liber VI }} In obsidione Veiorum tabernacula militibus facta sunt. Ea res cum esset noua, indignationem tribunorum plebis mouit querentium non dari plebi, nec per hiemem, militiae requiem. Equites tum primum equis suis mereri coeperunt. Cum inundatio ex lacu Albano facta esset, uates qui eam rem interpretaretur ex hostibus captus est. Furius Camillus dictator X annis obsessos Veios cepit, simulacrum Iunonis Romam transtulit, decimam praedae Delphos Apollini misit. Idem tribunus militum cum Faliscos obsideret, proditos hostium filios parentibus remisit statimque deditione facta Faliscorum uictoriam iustitia consecutus est. Cum alter ex censoribus C. Iulius decessisset, in locum eius M. Cornelius suffectus est. Nec id postea factum est, quoniam eo lustro a Gallis Roma capta est. Furius Camillus, cum dies ei ab L. Apuleio tribuno pl. dicta esset, in exilium abiit. Cum Galli Senones Clusium obsiderent et legati a senatu missi ad componendam inter eos et Clusinos pacem pugnantes contra Gallos starent in acie Clusinorum, hoc facto eorum concitati Senones urbem infesto exercitu petierunt fusisque ad Aliam Romanis cepere urbem praeter Capitolium, quo se iuuentus contulerat ; maiores natu cum insignibus honorum, quos quisque gesserat, in uestibulis aedium sedentes occiderunt. Et cum per auersam partem Capitoli iam in summum euasissent, proditi clangore anserum M. Manli praecipue opera deiecti sunt. Coactis deinde propter famem Romanis descendere, ut M pondo auri darent et hoc pretio finem obsidionis emerent, Furius Camillus, dictator absens creatus, inter ipsum conloquium, quo de pacis condicionibus agebatur, cum exercitu uenit et Gallos post sextum mensem urbe expulit ceciditque. Dictum est ad Veios migrandum esse propter incensam et dirutam urbem, quod consilium Camillo auctore discussum est. Mouit populum uocis quoque omen ex centurione auditae, qui cum in forum uenisset, manipularibus suis dixerat : "Sta, miles, hic optime manebimus !". Aedis Ioui Capitolino facta est, quod ante urbem captam uox audita erat aduentare Gallos. {{finis}} 92z23twuqj1xjvqf2md0ymm23i121wb Ab urbe condita/Periochae/Liber VI 0 2270 269902 265838 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VI]] 265838 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VI }} {{Liber |Ante=Liber V |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber V |Post=Liber VII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VII }} Res aduersus Vulscos et Aequos et Praenestinos prospere gestas continet. Quattuor tribus adiectae sunt, Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis. M. Manlius, qui Capitolium a Gallis defenderat, cum obstrictos aere alieno liberaret, nexos exsolueret, crimine adfectati regni damnatus de Saxo deiectus est. In cuius notam S. C. factum est, ne cui de Manlia gente Marco nomen esset. C. Licinius et L. Sextius tribuni pl. legem promulgauerunt, ut consules ex plebe fierent, qui ex patribus creabantur, eamque cum magna contentione repugnantibus patribus, cum idem tribuni pl. per quinquennium soli magistratus fuissent, pertulerunt ; et primus ex plebe consul L. Sextius creatus est. Lata est et altera lex, ne cui plus quingentis iugeribus agri liceret possidere. {{finis}} 3nctgzin2uvok6etumuzkwbmpbbx3zd 270144 269902 2026-06-09T21:33:34Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270144 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VI }} {{Liber |Ante=Liber V |AnteNomen=../Liber V |Post=Liber VII |PostNomen=../Liber VII }} Res aduersus Vulscos et Aequos et Praenestinos prospere gestas continet. Quattuor tribus adiectae sunt, Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis. M. Manlius, qui Capitolium a Gallis defenderat, cum obstrictos aere alieno liberaret, nexos exsolueret, crimine adfectati regni damnatus de Saxo deiectus est. In cuius notam S. C. factum est, ne cui de Manlia gente Marco nomen esset. C. Licinius et L. Sextius tribuni pl. legem promulgauerunt, ut consules ex plebe fierent, qui ex patribus creabantur, eamque cum magna contentione repugnantibus patribus, cum idem tribuni pl. per quinquennium soli magistratus fuissent, pertulerunt ; et primus ex plebe consul L. Sextius creatus est. Lata est et altera lex, ne cui plus quingentis iugeribus agri liceret possidere. {{finis}} dsvx2u5ue9jrsqu3ot1uyzipm5at1e2 Ab urbe condita/Periochae/Liber VII 0 2271 269904 265839 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VII]] 265839 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VII }} {{Liber |Ante=Liber VI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VI |Post=Liber VIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII }} Duo noui magistratus adiecti sunt, praetura et curulis aedilitas. Pestilentia ciuitas laborauit eamque insignem fecit mors Furi Camilli. Cuius remedium et finis cum per nouas religiones quaereretur, ludi scaenici tunc primum facti sunt. Cum dies L. Manlio dicta esset a M. Pomponio tribuno pl. propter dilectum acerbe actum et T. Manlium filium rus relegatum sine ullo crimine, adulescens ipse, cuius relegatio patri obiciebatur, uenit in cubiculum tribuni strictoque gladio coegit eum in uerba sua iurare se non perseueraturum in accusatione. Tunc omnia pretiosa missa sunt in praealtam uoraginem urbis Romanae. In eam Curtius armatus sedens equo praecipitauit ; et expleta est. T. Manlius adulescens, qui patrem a tribunicia uexatione uindicauerat, contra Gallum prouocantem aliquem ex militibus Romanis in singulare certamen descendit eique occiso torquem aureum detraxit, quem ipse postea tulit, et ex eo Torquatus uocatus est. Duae tribus adiectae, Pomptina et Publilia. Licinius Stolo lege lata damnatus est, quod plus quingentis iugeribus agri possideret. M. Valerius tribunus militum Gallum, a quo prouocatus erat, insidente galeae coruo et unguibus rostroque hostem infestante occidit et ex eo Corui nomen accepit, consulque proximo anno, cum annos XXIII haberet, ob uirtutem creatus est. Amicitia cum Carthaginiensibus iuncta est. Campani cum a Samnitibus bello urgerentur, auxilio aduersus eos a senatu petito, cum id non impetrarent, urbem et agros populo R. dediderunt. Ob quam causam ea, quae populi R. facta essent, defendi bello aduersus Samnites placuit. Cum ab Aulo Cornelio cos. exercitus in locum iniquum deductus in magno discrimine esset, P. Deci Muris tribuni militum opera seruatus est. Qui occupato colle super id iugum, in quo Samnites consederant, occasionem consuli in aequiorem locum euadendi dedit ; ipse ab hostibus circumsessus erupit. Cum milites Romani, qui Capuae in praesidio relicti erant, de occupanda ea urbe conspirassent et detecto consilio metu supplici a populo R. defecissent, per M. Valerium Coruum dictatorem, qui consilio suo eos a furore reuocauerat, patriae restituti sunt. Res praeterea contra Hernicos et Gallos et Tiburtes et Priuernates et Tarquinienses et Samnites et Vulscos prospere gestas continet. {{finis}} ifjgop4dxoro8x2ppipvviedxmilknl 270145 269904 2026-06-09T21:33:38Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270145 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VII }} {{Liber |Ante=Liber VI |AnteNomen=../Liber VI |Post=Liber VIII |PostNomen=../Liber VIII }} Duo noui magistratus adiecti sunt, praetura et curulis aedilitas. Pestilentia ciuitas laborauit eamque insignem fecit mors Furi Camilli. Cuius remedium et finis cum per nouas religiones quaereretur, ludi scaenici tunc primum facti sunt. Cum dies L. Manlio dicta esset a M. Pomponio tribuno pl. propter dilectum acerbe actum et T. Manlium filium rus relegatum sine ullo crimine, adulescens ipse, cuius relegatio patri obiciebatur, uenit in cubiculum tribuni strictoque gladio coegit eum in uerba sua iurare se non perseueraturum in accusatione. Tunc omnia pretiosa missa sunt in praealtam uoraginem urbis Romanae. In eam Curtius armatus sedens equo praecipitauit ; et expleta est. T. Manlius adulescens, qui patrem a tribunicia uexatione uindicauerat, contra Gallum prouocantem aliquem ex militibus Romanis in singulare certamen descendit eique occiso torquem aureum detraxit, quem ipse postea tulit, et ex eo Torquatus uocatus est. Duae tribus adiectae, Pomptina et Publilia. Licinius Stolo lege lata damnatus est, quod plus quingentis iugeribus agri possideret. M. Valerius tribunus militum Gallum, a quo prouocatus erat, insidente galeae coruo et unguibus rostroque hostem infestante occidit et ex eo Corui nomen accepit, consulque proximo anno, cum annos XXIII haberet, ob uirtutem creatus est. Amicitia cum Carthaginiensibus iuncta est. Campani cum a Samnitibus bello urgerentur, auxilio aduersus eos a senatu petito, cum id non impetrarent, urbem et agros populo R. dediderunt. Ob quam causam ea, quae populi R. facta essent, defendi bello aduersus Samnites placuit. Cum ab Aulo Cornelio cos. exercitus in locum iniquum deductus in magno discrimine esset, P. Deci Muris tribuni militum opera seruatus est. Qui occupato colle super id iugum, in quo Samnites consederant, occasionem consuli in aequiorem locum euadendi dedit ; ipse ab hostibus circumsessus erupit. Cum milites Romani, qui Capuae in praesidio relicti erant, de occupanda ea urbe conspirassent et detecto consilio metu supplici a populo R. defecissent, per M. Valerium Coruum dictatorem, qui consilio suo eos a furore reuocauerat, patriae restituti sunt. Res praeterea contra Hernicos et Gallos et Tiburtes et Priuernates et Tarquinienses et Samnites et Vulscos prospere gestas continet. {{finis}} ryano78hls4s5tnt8wd18esk4coypeu Ab urbe condita/Periochae/Liber VIII 0 2272 269906 265836 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VIII]] 265836 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VIII }} {{Liber |Ante=Liber VII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VII |Post=Liber IX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber IX }} Latini cum Campania defecere et missis legatis ad senatum condicionem tulerunt ut si pacem habere vellent alterum ex Latinis consulem facerent. Qua legatione perlata praetor eorum Annius de Capitolio ita lapsus est ut exanimaretur. T. Manlius consul filium, quod contra edictum eius adversus Latinos pugnaverat, quamvis prospere pugnasset, securi percussit. Laborantibus in acie Romanis P. Decius, tunc consul cum Manlio, devovit se pro exercitu, et concitato equo cum in medios hostes se intulisset, interfectus morte sua Romanis victoriam restituit. Latini in deditionem venerunt. T. Manlio in urbem reverso nemo ex iuventute obviam processit. Minucia virgo Vestalis incesti damnata est. Ausonibus victis et oppido ex is capto Cales item Fregellae coloniae deductae sunt. Veneficium complurium matronarum deprehensum est, ex quibus plurimae statim epotis medicaminibus perierunt. Lex de veneficio tunc primum constituta est. Privernatibus, cum bellassent, victis civitas data est. Neapolitani bello et obsidione victi in deditionem venerunt. Q. Publilio, qui eos obsederat, primo et imperium prolatum est et pro cos. triumphus decretus. Plebs nexu liberata est propter L. Papiri creditoris libidinem, qui C. Publilio debitori suo stuprum inferre voluerat. Cum L. Papirius Cursor dictator reversus in urbem ab exercitu esset propter auspicia repetenda, Q. Fabius magister equitum, occasione bene gerendae rei invitatus, contra edictum eius prospere adversus Samnites pugnavit. Ob eam causam cum dictator de magistro equitum supplicium sumpturus videretur, Fabius Romam profugit, et cum parum causa proficeret, populi precibus donatus est. Res praeterea contra Samnites prospere gestas continet. {{finis}} 8ufoe4p9u9zllijb3a1i2iloy4kafmo 270146 269906 2026-06-09T21:33:42Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270146 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber VIII }} {{Liber |Ante=Liber VII |AnteNomen=../Liber VII |Post=Liber IX |PostNomen=../Liber IX }} Latini cum Campania defecere et missis legatis ad senatum condicionem tulerunt ut si pacem habere vellent alterum ex Latinis consulem facerent. Qua legatione perlata praetor eorum Annius de Capitolio ita lapsus est ut exanimaretur. T. Manlius consul filium, quod contra edictum eius adversus Latinos pugnaverat, quamvis prospere pugnasset, securi percussit. Laborantibus in acie Romanis P. Decius, tunc consul cum Manlio, devovit se pro exercitu, et concitato equo cum in medios hostes se intulisset, interfectus morte sua Romanis victoriam restituit. Latini in deditionem venerunt. T. Manlio in urbem reverso nemo ex iuventute obviam processit. Minucia virgo Vestalis incesti damnata est. Ausonibus victis et oppido ex is capto Cales item Fregellae coloniae deductae sunt. Veneficium complurium matronarum deprehensum est, ex quibus plurimae statim epotis medicaminibus perierunt. Lex de veneficio tunc primum constituta est. Privernatibus, cum bellassent, victis civitas data est. Neapolitani bello et obsidione victi in deditionem venerunt. Q. Publilio, qui eos obsederat, primo et imperium prolatum est et pro cos. triumphus decretus. Plebs nexu liberata est propter L. Papiri creditoris libidinem, qui C. Publilio debitori suo stuprum inferre voluerat. Cum L. Papirius Cursor dictator reversus in urbem ab exercitu esset propter auspicia repetenda, Q. Fabius magister equitum, occasione bene gerendae rei invitatus, contra edictum eius prospere adversus Samnites pugnavit. Ob eam causam cum dictator de magistro equitum supplicium sumpturus videretur, Fabius Romam profugit, et cum parum causa proficeret, populi precibus donatus est. Res praeterea contra Samnites prospere gestas continet. {{finis}} 3p6czi23l9mx0qt7hozicce10vd4of9 Ab urbe condita/Periochae/Liber IX 0 2273 269818 265837 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber IX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IX]] 265837 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber IX }} {{Liber |Ante=Liber VIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII |Post=Liber X |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber X }} T. Veturius Spurius Postumius coss. apud furcas Caudinas deducto in locum artum exercitu, cum spes nulla esset evadendi, foedere cum Samnitibus facto et sescentis equitibus Romanis obsidibus datis ita exercitum abduxerunt ut omnes sub iugum mitterentur; idemque auctore Spurio Postumio cos. qui in senatu suaserat ut eorum deditione quorum culpa tam deforme foedus ictum erat, publica fides liberaretur, cum duobus trib. pl. et omnibus qui foedus spoponderant dediti Samnitibus non sunt recepti. Nec multo post fusis a Papirio Cursore Samnitibus et sub iugum missis receptisque sescentis equitibus Romanis qui obsides dati erant, pudor flagitii prioris abolitus est. Tribus duae adiectae sunt, Oufentina et Falerna. Suessa et Pontia coloniae deductae sunt. Ap. Claudius censor aquam perduxit; viam stravit quae Appia vocata est, libertinorum filios in senatum legit. Ideoque, quoniam is ordo indignis inquinatus videbatur, sequentis anni coss. senatum observaverunt, quem ad modum ante proximos censores fuerat. Res praeterea contra Apulos et Etruscos et Umbros et Marsos et Paelignos et Aequos et Samnites, quibus foedus restitutum est, prospere gestas continet. Cn. Flavius scriba, libertino patre natus, aedilis curulis fuit per forensem factionem creatus, quae, cum comitia et campum turbaret et in his propter nimias vires dominaretur, a Q. Fabio censore in quattuor tribus redacta est, quas urbanas appellavit; eaque res Fabio Maximo nomen dedit. In hoc libro mentionem habet Alexandri, qui temporibus his fuit, et aestimatis populi R. viribus, quae tunc erant, colligit si Alexander in Italiam traiecisset, non tam ei victoriam de populo Romano fore quam de iis gentibus quas ad orientem imperio suo subiecerat. Res praeterea contra Samnites prospere gestas continet. {{finis}} 28vusxwx3fmkz20eru6ak3tqail3n65 270101 269818 2026-06-09T21:30:45Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270101 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber IX }} {{Liber |Ante=Liber VIII |AnteNomen=../Liber VIII |Post=Liber X |PostNomen=../Liber X }} T. Veturius Spurius Postumius coss. apud furcas Caudinas deducto in locum artum exercitu, cum spes nulla esset evadendi, foedere cum Samnitibus facto et sescentis equitibus Romanis obsidibus datis ita exercitum abduxerunt ut omnes sub iugum mitterentur; idemque auctore Spurio Postumio cos. qui in senatu suaserat ut eorum deditione quorum culpa tam deforme foedus ictum erat, publica fides liberaretur, cum duobus trib. pl. et omnibus qui foedus spoponderant dediti Samnitibus non sunt recepti. Nec multo post fusis a Papirio Cursore Samnitibus et sub iugum missis receptisque sescentis equitibus Romanis qui obsides dati erant, pudor flagitii prioris abolitus est. Tribus duae adiectae sunt, Oufentina et Falerna. Suessa et Pontia coloniae deductae sunt. Ap. Claudius censor aquam perduxit; viam stravit quae Appia vocata est, libertinorum filios in senatum legit. Ideoque, quoniam is ordo indignis inquinatus videbatur, sequentis anni coss. senatum observaverunt, quem ad modum ante proximos censores fuerat. Res praeterea contra Apulos et Etruscos et Umbros et Marsos et Paelignos et Aequos et Samnites, quibus foedus restitutum est, prospere gestas continet. Cn. Flavius scriba, libertino patre natus, aedilis curulis fuit per forensem factionem creatus, quae, cum comitia et campum turbaret et in his propter nimias vires dominaretur, a Q. Fabio censore in quattuor tribus redacta est, quas urbanas appellavit; eaque res Fabio Maximo nomen dedit. In hoc libro mentionem habet Alexandri, qui temporibus his fuit, et aestimatis populi R. viribus, quae tunc erant, colligit si Alexander in Italiam traiecisset, non tam ei victoriam de populo Romano fore quam de iis gentibus quas ad orientem imperio suo subiecerat. Res praeterea contra Samnites prospere gestas continet. {{finis}} 8b2ro8jghuf6rc9ljb1wq08vmfzpbfq Ab urbe condita/Periochae/Liber X 0 2274 269908 265845 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber X]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber X]] 265845 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber X }} {{Liber |Ante=Liber IX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber IX |Post=Liber XI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XI }} Coloniae deductae sunt Sora et Alba et Carsioli. Marsi in deditionem accepti sunt. Collegium augurum ampliatum est, ut essent nouem, cum antea quaterni fuissent. Lex de prouocatione ad populum a Murena cos. tertio tunc lata est. Duae tribus adiectae sunt, Aniensis et Terentina. Samnitibus bellum indictum est et aduersus eos saepe prospere pugnatum est. Cum aduersus Etruscos, Vmbros, Samnites, Gallos, P. Decio et Q. Fabio ducibus pugnaretur et Romanus exercitus in magno discrimine esset, P. Decius, secutus patris exemplum, deuouit se pro exercitu et morte sua uictoriam eius pugnae populo R. dedit. Papirius Cursor Samnitium exercitum, qui de iureiurando obstrictus quo maiore constantia uirtutis pugnaret, in aciem descenderat, fudit. Census actus est, lustrum conditum. Censa sunt ciuium capita CCLXXII milia et CCCXX. {{finis}} qdw8jl9z6z0njs57wozazfyla2dvmc4 270147 269908 2026-06-09T21:33:46Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270147 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber X }} {{Liber |Ante=Liber IX |AnteNomen=../Liber IX |Post=Liber XI |PostNomen=../Liber XI }} Coloniae deductae sunt Sora et Alba et Carsioli. Marsi in deditionem accepti sunt. Collegium augurum ampliatum est, ut essent nouem, cum antea quaterni fuissent. Lex de prouocatione ad populum a Murena cos. tertio tunc lata est. Duae tribus adiectae sunt, Aniensis et Terentina. Samnitibus bellum indictum est et aduersus eos saepe prospere pugnatum est. Cum aduersus Etruscos, Vmbros, Samnites, Gallos, P. Decio et Q. Fabio ducibus pugnaretur et Romanus exercitus in magno discrimine esset, P. Decius, secutus patris exemplum, deuouit se pro exercitu et morte sua uictoriam eius pugnae populo R. dedit. Papirius Cursor Samnitium exercitum, qui de iureiurando obstrictus quo maiore constantia uirtutis pugnaret, in aciem descenderat, fudit. Census actus est, lustrum conditum. Censa sunt ciuium capita CCLXXII milia et CCCXX. {{finis}} h77x30ueigjh7cad8mlh8i4yw6i4286 Ab urbe condita/Periochae/Liber XI 0 2275 269927 265840 2026-06-09T20:56:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XI]] 265840 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XI }} {{Liber |Ante=Liber X |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber X |Post=Liber XII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XII }} Cum Fabius Gurges cos. male adversus Samnites pugnasset et senatus de removendo eo ab exercitu ageret, Fabius Maximus pater deprecatus hanc fili ignominiam eo maxime senatum movit quod iturum se filio legatum pollicitus est, idque praestitit. Eius consiliis et opera filius consul adiutus caesis Samnitibus triumphavit; C. Pontium, imperatorem Samnitium, ductum in triumpho, securi percussit. Cum pestilentia civitas laboraret, missi legati ut Aesculapi signum Romam ab Epidauro transferrent, anguem, qui se in navem eorum contulerat in quo ipsum numen esse constabat, deportaverunt; eoque in insulam Tiberis egresso eodem loco aedis Aesculapio constituta est. L. Postumius consularis, quoniam, cum exercitui praeesset, opera militum in agro suo usus erat, damnatus est. Pacem petentibus Samnitibus foedus quarto renovatum est. Curius Dentatus cos. Samnitibus caesis et Sabinis, qui rebellaverant, victis et in deditionem acceptis bis in eodem magistratu triumphavit. Coloniae deductae sunt Castrum Sena Hadria. Triumviri capitales tunc primum creati sunt. Censu acto lustrum conditum est. Censa sunt civium capita | CCLXXII |. Plebs propter aes alienum post graves et longas seditiones ad ultimum secessit in Ianiculum, unde a Q. Hortensio dictatore deducta est; isque in ipso magistratu decessit. Res praeterea contra Vulsinienses gestas continet, item adversus Lucanos, contra quos auxilium Thurinis ferre placuerat. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 11]] [[fr:Periochae/Livres XI à XX]] 5oshmgond8192nilgqa43wbk0h7mp0d 270156 269927 2026-06-09T21:34:23Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270156 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XI }} {{Liber |Ante=Liber X |AnteNomen=../Liber X |Post=Liber XII |PostNomen=../Liber XII }} Cum Fabius Gurges cos. male adversus Samnites pugnasset et senatus de removendo eo ab exercitu ageret, Fabius Maximus pater deprecatus hanc fili ignominiam eo maxime senatum movit quod iturum se filio legatum pollicitus est, idque praestitit. Eius consiliis et opera filius consul adiutus caesis Samnitibus triumphavit; C. Pontium, imperatorem Samnitium, ductum in triumpho, securi percussit. Cum pestilentia civitas laboraret, missi legati ut Aesculapi signum Romam ab Epidauro transferrent, anguem, qui se in navem eorum contulerat in quo ipsum numen esse constabat, deportaverunt; eoque in insulam Tiberis egresso eodem loco aedis Aesculapio constituta est. L. Postumius consularis, quoniam, cum exercitui praeesset, opera militum in agro suo usus erat, damnatus est. Pacem petentibus Samnitibus foedus quarto renovatum est. Curius Dentatus cos. Samnitibus caesis et Sabinis, qui rebellaverant, victis et in deditionem acceptis bis in eodem magistratu triumphavit. Coloniae deductae sunt Castrum Sena Hadria. Triumviri capitales tunc primum creati sunt. Censu acto lustrum conditum est. Censa sunt civium capita | CCLXXII |. Plebs propter aes alienum post graves et longas seditiones ad ultimum secessit in Ianiculum, unde a Q. Hortensio dictatore deducta est; isque in ipso magistratu decessit. Res praeterea contra Vulsinienses gestas continet, item adversus Lucanos, contra quos auxilium Thurinis ferre placuerat. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 11]] [[fr:Periochae/Livres XI à XX]] tpnfu6v0mi2ntv3cg10l27bwwmee30a Ab urbe condita/Periochae/Liber XII 0 2276 269929 265841 2026-06-09T20:56:26Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XII]] 265841 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XII }} {{Liber |Ante=Liber XI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XI |Post=Liber XIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII }} Cum legati Romanorum a Gallis Senonibus interfecti essent, bello ob id Gallis indicto, L. Caecilius praetor ab his cum legionibus caesus est. Cum a Tarentinis classis Romana direpta esset, IIuiro, qui praeerat classi, occiso, legati ad eos a senatu, ut de his iniuriis quererentur, missi pulsati sunt. Ob id bellum his indictum est. Samnites defecerunt. Aduersus eos et Lucanos et Brittios et Etruscos aliquot proeliis a compluribus ducibus bene pugnatum est. Pyrrhus, Epirotarum rex, ut auxilium Tarentinis ferret, in Italiam uenit. Cum in praesidium Reginorum legio Campana cum praefecto Decio Vibullio missa esset, occisis Reginis Regium occupauit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 12]] 0u248eylwdsbu7lmen98qfl6p8pdegv 270157 269929 2026-06-09T21:34:27Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270157 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XII }} {{Liber |Ante=Liber XI |AnteNomen=../Liber XI |Post=Liber XIII |PostNomen=../Liber XIII }} Cum legati Romanorum a Gallis Senonibus interfecti essent, bello ob id Gallis indicto, L. Caecilius praetor ab his cum legionibus caesus est. Cum a Tarentinis classis Romana direpta esset, IIuiro, qui praeerat classi, occiso, legati ad eos a senatu, ut de his iniuriis quererentur, missi pulsati sunt. Ob id bellum his indictum est. Samnites defecerunt. Aduersus eos et Lucanos et Brittios et Etruscos aliquot proeliis a compluribus ducibus bene pugnatum est. Pyrrhus, Epirotarum rex, ut auxilium Tarentinis ferret, in Italiam uenit. Cum in praesidium Reginorum legio Campana cum praefecto Decio Vibullio missa esset, occisis Reginis Regium occupauit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 12]] obqlk4pova56e5cw62tj740v31jbdfh Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII 0 2277 269931 265868 2026-06-09T20:56:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] 265754 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIII }} {{Liber |Ante=Liber XII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XII |Post=Liber XIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV }} Valerius Laeuinus cos. parum prospere aduersus Pyrrhum pugnauit, elephantorum maxime inusitata facie territis militibus. Post id proelium cum corpora Romanorum qui in acie ceciderant, Pyrrhus inspiceret, omnia uersa in hostem inuenit populabundusque ad urbem Romanam processit. C. Fabricius missus ad eum a senatu, ut de redimendis captiuis ageret, frustra ut patriam desereret a rege temptatus est. Captiui sine pretio remissi sunt. Cineas legatus a Pyrrho ad senatum missus petiit ut conponendae pacis causa rex in urbem reciperetur. De qua re cum ad frequentiorem senatum referri placuisset, Appius Claudius, qui propter ualetudinem oculorum iam diu consiliis publicis se abstinuerat, uenit in curiam et sententia sua tenuit ut id Pyrrho negaretur. Cn. Domitius censor primus ex plebe lustrum condidit. Censa sunt ciuium capita CCLXXXVII milia CCXXII. Iterum aduersus Pyrrhum dubio euentu pugnatum est. Cum Carthaginiensibus quarto foedus renouatum est. Cum C. Fabricio consuli is qui ad eum a Pyrrho transfugerat, polliceretur uenenum se regi daturum, cum indicio ad regem remissus est. Res praeterea contra Lucanos et Bruttios, Samnites et Etruscos prospere gestas continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 13]] 6j8kjqm9h2cpr9rp10rhxojqn82ske8 270158 269931 2026-06-09T21:34:31Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270158 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIII }} {{Liber |Ante=Liber XII |AnteNomen=../Liber XII |Post=Liber XIV |PostNomen=../Liber XIV }} Valerius Laeuinus cos. parum prospere aduersus Pyrrhum pugnauit, elephantorum maxime inusitata facie territis militibus. Post id proelium cum corpora Romanorum qui in acie ceciderant, Pyrrhus inspiceret, omnia uersa in hostem inuenit populabundusque ad urbem Romanam processit. C. Fabricius missus ad eum a senatu, ut de redimendis captiuis ageret, frustra ut patriam desereret a rege temptatus est. Captiui sine pretio remissi sunt. Cineas legatus a Pyrrho ad senatum missus petiit ut conponendae pacis causa rex in urbem reciperetur. De qua re cum ad frequentiorem senatum referri placuisset, Appius Claudius, qui propter ualetudinem oculorum iam diu consiliis publicis se abstinuerat, uenit in curiam et sententia sua tenuit ut id Pyrrho negaretur. Cn. Domitius censor primus ex plebe lustrum condidit. Censa sunt ciuium capita CCLXXXVII milia CCXXII. Iterum aduersus Pyrrhum dubio euentu pugnatum est. Cum Carthaginiensibus quarto foedus renouatum est. Cum C. Fabricio consuli is qui ad eum a Pyrrho transfugerat, polliceretur uenenum se regi daturum, cum indicio ad regem remissus est. Res praeterea contra Lucanos et Bruttios, Samnites et Etruscos prospere gestas continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 13]] 0xk3isf1c8w5rh0y3s39qn8qj2lshz4 Ab urbe condita/Periochae/Liber XIV 0 2278 269935 265844 2026-06-09T20:56:49Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIV]] 265844 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIV }} {{Liber |Ante=Liber XIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII |Post=Liber XV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XV }} Pyrrhus in Siciliam traiecit. Cum inter alia prodigia fulmine deiectum esset in Capitolio Iouis signum, caput eius per haruspices inuentum est. Curius Dentatus cos. cum dilectum haberet, eius, qui citatus non responderat, bona primus uendidit ; iterum Pyrrhum ex Sicilia in Italiam reuersum uicit et Italia expulit. Fabricius censor P. Cornelium Rufinum consularem senatu mouit, quod is X pondo argenti facti haberet. Lustro a censoribus condito censa sunt ciuium capita CCLXXI milia CCXXIIII. Cum Ptolemaeo, Aegypti rege, societas iuncta est. Sextilia, uirgo Vestalis, damnata incesti uiua defossa est. Coloniae deductae sunt Posidonia et Cosa. Carthaginiensium classis auxilio Tarentinis uenit, quo facto ab his foedus uiolatum est. Res praeterea contra Lucanos et Bruttios et Samnites feliciter gestas et Pyrrhi regis mortem continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 14]] e636aj79uxjf00mrjfh0ci88qcon9gm 270159 269935 2026-06-09T21:34:35Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270159 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIV }} {{Liber |Ante=Liber XIII |AnteNomen=../Liber XIII |Post=Liber XV |PostNomen=../Liber XV }} Pyrrhus in Siciliam traiecit. Cum inter alia prodigia fulmine deiectum esset in Capitolio Iouis signum, caput eius per haruspices inuentum est. Curius Dentatus cos. cum dilectum haberet, eius, qui citatus non responderat, bona primus uendidit ; iterum Pyrrhum ex Sicilia in Italiam reuersum uicit et Italia expulit. Fabricius censor P. Cornelium Rufinum consularem senatu mouit, quod is X pondo argenti facti haberet. Lustro a censoribus condito censa sunt ciuium capita CCLXXI milia CCXXIIII. Cum Ptolemaeo, Aegypti rege, societas iuncta est. Sextilia, uirgo Vestalis, damnata incesti uiua defossa est. Coloniae deductae sunt Posidonia et Cosa. Carthaginiensium classis auxilio Tarentinis uenit, quo facto ab his foedus uiolatum est. Res praeterea contra Lucanos et Bruttios et Samnites feliciter gestas et Pyrrhi regis mortem continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 14]] k47xmvq68t4tn4tvyji3roh586zuh8e Ab urbe condita/Periochae/Liber XV 0 2279 269937 265846 2026-06-09T20:57:04Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XV]] 265846 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XV }} {{Liber |Ante=Liber XIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV |Post=Liber XVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI }} Victis Tarentinis pax et libertas data est. Legio Campana, quae Regium occupauerat, obsessa deditione facta securi percussa est. Cum legatos Apolloniatium ad senatum missos quidam iuuenes pulsassent, dediti sunt Apolloniatibus. Picentibus uictis pax data est. Coloniae deductae Ariminum in Piceno, Beneuentum in Samnio. Tunc primum populus R. argento uti coepit. Vmbri et Sallentini uicti in deditionem accepti sunt. Quaestorum numerus ampliatus est, ut essent VIII. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 15]] k2n7uhhlh0v2j8floiqn9ate3eh7cms 270170 269937 2026-06-09T21:35:19Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270170 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XV }} {{Liber |Ante=Liber XIV |AnteNomen=../Liber XIV |Post=Liber XVI |PostNomen=../Liber XVI }} Victis Tarentinis pax et libertas data est. Legio Campana, quae Regium occupauerat, obsessa deditione facta securi percussa est. Cum legatos Apolloniatium ad senatum missos quidam iuuenes pulsassent, dediti sunt Apolloniatibus. Picentibus uictis pax data est. Coloniae deductae Ariminum in Piceno, Beneuentum in Samnio. Tunc primum populus R. argento uti coepit. Vmbri et Sallentini uicti in deditionem accepti sunt. Quaestorum numerus ampliatus est, ut essent VIII. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 15]] jvifarljpczfzhlkty95np1elpcgemv Ab urbe condita/Periochae/Liber XVI 0 2280 269939 265847 2026-06-09T20:57:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVI]] 265847 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVI }} {{Liber |Ante=Liber XV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XV |Post=Liber XVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII }} Origo Carthaginiensium et primordia urbis eorum referuntur. Contra quos et Hieronem, regem Syracusanorum, auxilium Mamertinis ferendum senatus censuit, cum de ea re inter suadentes ut id fieret, dissuadentesque contentio fuisset; transgressisque tunc primum mare exercitibus Romanis aduersus Hieronem saepius bene pugnatum. Petenti pax data est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCLXXXII milia CCXXXIIII. Decimus Iunius Brutus munus gladiatorium in honorem defuncti patris primus edidit. Colonia Aesernia deducta est. Res praeterea contra Poenos et Vulsinios prospere gestas continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 16]] g8r4d3rk47hh65eepz6g1emwbr21s24 270171 269939 2026-06-09T21:35:23Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270171 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVI }} {{Liber |Ante=Liber XV |AnteNomen=../Liber XV |Post=Liber XVII |PostNomen=../Liber XVII }} Origo Carthaginiensium et primordia urbis eorum referuntur. Contra quos et Hieronem, regem Syracusanorum, auxilium Mamertinis ferendum senatus censuit, cum de ea re inter suadentes ut id fieret, dissuadentesque contentio fuisset; transgressisque tunc primum mare exercitibus Romanis aduersus Hieronem saepius bene pugnatum. Petenti pax data est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCLXXXII milia CCXXXIIII. Decimus Iunius Brutus munus gladiatorium in honorem defuncti patris primus edidit. Colonia Aesernia deducta est. Res praeterea contra Poenos et Vulsinios prospere gestas continet. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 16]] p4qp2k5jhgtny31p9jk60wsmcnjwpz1 Ab urbe condita/Periochae/Liber XVII 0 2281 269941 265848 2026-06-09T20:57:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVII]] 265848 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVII }} {{Liber |Ante=Liber XVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI |Post=Liber XVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII }} Cn. Cornelius consul a classe Punica circumuentus et per fraudem, ueluti in conloquium euocatus, captus est. C. Duillius consul aduersus classem Poenorum prospere pugnauit, primusque omnium Romanorum ducum naualis uictoriae duxit triumphum. Ob quam causam ei perpetuus quoque honos habitus est, ut reuertenti a cena tibicine canente funale praeferretur. L. Cornelius consul in Sardinia et Corsica contra Sardos et Corsos et Hannonem, Poenorum ducem, feliciter pugnauit. Atilius Calatinus cos. cum in locum a Poenis circumsessum temere exercitum duxisset, M. Calpurni, tribuni militum, uirtute et opera euasit, qui cum CCC militibus eruptione facta hostes in se conuerterat. Hannibal, dux Poenorum, uicta classe cui praefuerat, a militibus suis in crucem sublatus est. Atilius Regulus cos. uictis nauali proelio Poenis in Africam traiecit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 17]] fg1jpe4pdw092vfvlwu6o7zh3rbn6ao 270172 269941 2026-06-09T21:35:27Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270172 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVII }} {{Liber |Ante=Liber XVI |AnteNomen=../Liber XVI |Post=Liber XVIII |PostNomen=../Liber XVIII }} Cn. Cornelius consul a classe Punica circumuentus et per fraudem, ueluti in conloquium euocatus, captus est. C. Duillius consul aduersus classem Poenorum prospere pugnauit, primusque omnium Romanorum ducum naualis uictoriae duxit triumphum. Ob quam causam ei perpetuus quoque honos habitus est, ut reuertenti a cena tibicine canente funale praeferretur. L. Cornelius consul in Sardinia et Corsica contra Sardos et Corsos et Hannonem, Poenorum ducem, feliciter pugnauit. Atilius Calatinus cos. cum in locum a Poenis circumsessum temere exercitum duxisset, M. Calpurni, tribuni militum, uirtute et opera euasit, qui cum CCC militibus eruptione facta hostes in se conuerterat. Hannibal, dux Poenorum, uicta classe cui praefuerat, a militibus suis in crucem sublatus est. Atilius Regulus cos. uictis nauali proelio Poenis in Africam traiecit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 17]] 1a0gkh0nf5tc3igi3rrtcsz274t6qyd Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII 0 2282 269943 265849 2026-06-09T20:57:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] 265849 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVIII }} {{Liber |Ante=Liber XVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII |Post=Liber XIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX }} Atilius Regulus in Africa serpentem portentosae magnitudinis cum magna clade militum occidit, et cum aliquot proeliis bene aduersus Carthaginienses pugnasset, successorque ei a senatu prospere bellum gerenti non mitteretur, id ipsum per litteras ad senatum scriptas questus est, in quibus inter causas petendi successoris erat quod agellus eius a mercennariis desertus esset. Quaerente deinde fortuna ut magnum utriusque casus exemplum in Regulo proderetur, arcessito a Carthaginiensibus Xanthippo, Lacedaemoniorum duce, uictus proelio et captus est. Res deinde a ducibus Romanis omnibus terra marique prospere gestas deformauerunt naufragia classium. Tib. Coruncanius primus ex plebe pontifex maximus creatus est. M'. Valerius Maximus P. Sempronius Sophus censores cum senatum legerent, XVI senatu mouerunt. Lustrum condiderunt, quo censa sunt ciuium capita CCXCVII milia DCCXCVII. Regulus missus a Carthaginiensibus ad senatum ut de pace et, si eam non posset impetrare, de commutandis captiuis ageret, et iureiurando adstrictus, rediturum se Carthaginem, si commutari captiuos non placuisset, utrimque negandi auctor senatui fuit, et cum fide custodita reuersus esset, supplicio a Carthaginiensibus de eo sumpto periit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 18]] 2p0fjvi606nq04xim25669bv2t4uqrm 270173 269943 2026-06-09T21:35:31Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270173 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XVIII }} {{Liber |Ante=Liber XVII |AnteNomen=../Liber XVII |Post=Liber XIX |PostNomen=../Liber XIX }} Atilius Regulus in Africa serpentem portentosae magnitudinis cum magna clade militum occidit, et cum aliquot proeliis bene aduersus Carthaginienses pugnasset, successorque ei a senatu prospere bellum gerenti non mitteretur, id ipsum per litteras ad senatum scriptas questus est, in quibus inter causas petendi successoris erat quod agellus eius a mercennariis desertus esset. Quaerente deinde fortuna ut magnum utriusque casus exemplum in Regulo proderetur, arcessito a Carthaginiensibus Xanthippo, Lacedaemoniorum duce, uictus proelio et captus est. Res deinde a ducibus Romanis omnibus terra marique prospere gestas deformauerunt naufragia classium. Tib. Coruncanius primus ex plebe pontifex maximus creatus est. M'. Valerius Maximus P. Sempronius Sophus censores cum senatum legerent, XVI senatu mouerunt. Lustrum condiderunt, quo censa sunt ciuium capita CCXCVII milia DCCXCVII. Regulus missus a Carthaginiensibus ad senatum ut de pace et, si eam non posset impetrare, de commutandis captiuis ageret, et iureiurando adstrictus, rediturum se Carthaginem, si commutari captiuos non placuisset, utrimque negandi auctor senatui fuit, et cum fide custodita reuersus esset, supplicio a Carthaginiensibus de eo sumpto periit. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 18]] 6qyk5iooevfhd3fssc8pmgxr8t0kt0j Ab urbe condita/Periochae/Liber XIX 0 2283 269947 265850 2026-06-09T20:58:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIX]] 265850 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIX }} {{Liber |Ante=Liber XVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII |Post=Liber XX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XX }} Caecilius Metellus rebus aduersus Poenos prospere gestis speciosum egit triumphum, XIII ducibus hostium et CXX elephantis in eo ductis. Claudius Pulcher cos. contra auspicia profectus - iussit mergi pullos, qui cibari nolebant - infeliciter aduersus Carthaginienses classe pugnauit, et reuocatus a senatu iussusque dictatorem dicere Claudium Gliciam dixit, sortis ultimae hominem, qui coactus abdicare se magistratu postea ludos praetextatus spectauit. A. Atilius Calatinus primus dictator extra Italiam exercitum duxit. Commutatio captiuorum cum Poenis facta est. Coloniae deductae sunt Fregenae, in agro Sallentino Brundisium. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCXLI milia CCXII. Claudia, soror P. Claudi qui contemptis auspiciis male pugnauerat, a ludis reuertens cum turba premeretur, dixit : "utinam frater meus uiueret: iterum classem duceret." Ob eam causam multa ei dicta est. Duo praetores tunc primum creati sunt. Caecilius Metellus, pontifex maximus, A. Postumium consulem, quoniam idem et flamen Martialis erat, cum is ad bellum gerendum proficisci uellet, in urbe tenuit nec passus est a sacris recedere. Rebus aduersus Poenos a pluribus ducibus prospere gestis, summam uictoriae C. Lutatius cos. uicta ad Aegates insulas classe Poenorum imposuit. Petentibus Carthaginiensibus pax data est. Cum templum Vestae arderet, Caecilius Metellus, pontifex maximus, ex incendio sacra rapuit. Duae tribus adiectae sunt, Velina et Quirina. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 19]] alclj6kst2y7wwgofqfeurjuavb4d7x 270016 269947 2026-06-09T21:12:57Z Saumache 27923 Recensiones a conlatore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) factas in superiorem redactionem a conlatore [[User:ShakespeareFan00|ShakespeareFan00]] factam restitui 84810 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIX }} {{Liber |Ante=Liber XVIII |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XVIII |Post=Liber XX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XX }} Caecilius Metellus rebus aduersus Poenos prospere gestis speciosum egit triumphum, XIII ducibus hostium et CXX elephantis in eo ductis. Claudius Pulcher cos. contra auspicia profectus - iussit mergi pullos, qui cibari nolebant - infeliciter aduersus Carthaginienses classe pugnauit, et reuocatus a senatu iussusque dictatorem dicere Claudium Gliciam dixit, sortis ultimae hominem, qui coactus abdicare se magistratu postea ludos praetextatus spectauit. A. Atilius Calatinus primus dictator extra Italiam exercitum duxit. Commutatio captiuorum cum Poenis facta est. Coloniae deductae sunt Fregenae, in agro Sallentino Brundisium. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCXLI milia CCXII. Claudia, soror P. Claudi qui contemptis auspiciis male pugnauerat, a ludis reuertens cum turba premeretur, dixit : "utinam frater meus uiueret: iterum classem duceret." Ob eam causam multa ei dicta est. Duo praetores tunc primum creati sunt. Caecilius Metellus, pontifex maximus, A. Postumium consulem, quoniam idem et flamen Martialis erat, cum is ad bellum gerendum proficisci uellet, in urbe tenuit nec passus est a sacris recedere. Rebus aduersus Poenos a pluribus ducibus prospere gestis, summam uictoriae C. Lutatius cos. uicta ad Aegates insulas classe Poenorum imposuit. Petentibus Carthaginiensibus pax data est. Cum templum Vestae arderet, Caecilius Metellus, pontifex maximus, ex incendio sacra rapuit. Duae tribus adiectae sunt, Velina et Quirina. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 19]] a1dbeuvpscsh7ced8rr3jpjjvmyeqo0 270024 270016 2026-06-09T21:21:18Z Saumache 27923 270024 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XIX }} {{Liber |Ante=Liber XVIII |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/Liber XVIII |Post=Liber XX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/Liber XX }} Caecilius Metellus rebus aduersus Poenos prospere gestis speciosum egit triumphum, XIII ducibus hostium et CXX elephantis in eo ductis. Claudius Pulcher cos. contra auspicia profectus - iussit mergi pullos, qui cibari nolebant - infeliciter aduersus Carthaginienses classe pugnauit, et reuocatus a senatu iussusque dictatorem dicere Claudium Gliciam dixit, sortis ultimae hominem, qui coactus abdicare se magistratu postea ludos praetextatus spectauit. A. Atilius Calatinus primus dictator extra Italiam exercitum duxit. Commutatio captiuorum cum Poenis facta est. Coloniae deductae sunt Fregenae, in agro Sallentino Brundisium. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCXLI milia CCXII. Claudia, soror P. Claudi qui contemptis auspiciis male pugnauerat, a ludis reuertens cum turba premeretur, dixit : "utinam frater meus uiueret: iterum classem duceret." Ob eam causam multa ei dicta est. Duo praetores tunc primum creati sunt. Caecilius Metellus, pontifex maximus, A. Postumium consulem, quoniam idem et flamen Martialis erat, cum is ad bellum gerendum proficisci uellet, in urbe tenuit nec passus est a sacris recedere. Rebus aduersus Poenos a pluribus ducibus prospere gestis, summam uictoriae C. Lutatius cos. uicta ad Aegates insulas classe Poenorum imposuit. Petentibus Carthaginiensibus pax data est. Cum templum Vestae arderet, Caecilius Metellus, pontifex maximus, ex incendio sacra rapuit. Duae tribus adiectae sunt, Velina et Quirina. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 19]] 1v9kakdo7jjzs0zgte898gqr9dg5gt3 Ab urbe condita/Periochae/Liber XX 0 2284 269949 265851 2026-06-09T20:58:11Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XX]] 265851 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XX }} {{Liber |Ante=Liber XIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX |Post=Liber XXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI }} Falisci cum rebellassent, sexto die perdomiti in deditionem uenerunt. Spoletium colonia deducta est. Aduersus Liguras tunc primum exercitus promotus est. Sardi et Corsi cum rebellassent, subacti sunt. Tuccia, uirgo Vestalis, incesti damnata est. Bellum Illyriis propter unum ex legatis, qui ad eos missi erant, occisum indictum est, subactique in deditionem uenerunt. Praetorum numerus ampliatus est ut essent IIII. Galli transalpini, qui in Italiam inruperant, caesi sunt. Eo bello populum R. sui Latinique nominis DCCC milia armatorum habuisse dicit. Exercitibus Romanis tunc primum trans Padum ductis Galli Insubres aliquot proeliis fusi in deditionem uenerunt. M. Claudius Marcellus cos. occiso Gallorum Insubrium duce, Vertomaro, opima spolia rettulit. Histri subacti sunt. Iterum Illyrii cum rebellassent, domiti in deditionem uenerunt. Lustrum a censoribus ter conditum est. Primo lustro censa sunt ciuium capita CCLXX milia CCXII. Libertini in quattuor tribus redacti sunt, cum antea dispersi per omnes fuissent, Esquilinam, Palatinam, Suburanam, Collinam. C. Flaminius censor uiam Flaminiam muniit et circum Flaminium exstruxit. Coloniae deductae sunt in agro de Gallis capto Placentia et Cremona. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 20]] 2b57w1bjgsl63acf9euje5cbovoqaag 270174 269949 2026-06-09T21:35:35Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270174 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XX }} {{Liber |Ante=Liber XIX |AnteNomen=../Liber XIX |Post=Liber XXI |PostNomen=../Liber XXI }} Falisci cum rebellassent, sexto die perdomiti in deditionem uenerunt. Spoletium colonia deducta est. Aduersus Liguras tunc primum exercitus promotus est. Sardi et Corsi cum rebellassent, subacti sunt. Tuccia, uirgo Vestalis, incesti damnata est. Bellum Illyriis propter unum ex legatis, qui ad eos missi erant, occisum indictum est, subactique in deditionem uenerunt. Praetorum numerus ampliatus est ut essent IIII. Galli transalpini, qui in Italiam inruperant, caesi sunt. Eo bello populum R. sui Latinique nominis DCCC milia armatorum habuisse dicit. Exercitibus Romanis tunc primum trans Padum ductis Galli Insubres aliquot proeliis fusi in deditionem uenerunt. M. Claudius Marcellus cos. occiso Gallorum Insubrium duce, Vertomaro, opima spolia rettulit. Histri subacti sunt. Iterum Illyrii cum rebellassent, domiti in deditionem uenerunt. Lustrum a censoribus ter conditum est. Primo lustro censa sunt ciuium capita CCLXX milia CCXII. Libertini in quattuor tribus redacti sunt, cum antea dispersi per omnes fuissent, Esquilinam, Palatinam, Suburanam, Collinam. C. Flaminius censor uiam Flaminiam muniit et circum Flaminium exstruxit. Coloniae deductae sunt in agro de Gallis capto Placentia et Cremona. {{finis}} [[en:From the Founding of the City/Book 20]] c7vh020jhyy11er7v3qfd9xbq4j67qx Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI 0 2285 269951 265852 2026-06-09T20:58:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] 265852 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXI }} {{Liber |Ante=Liber XX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XX |Post=Liber XXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII }} Belli Punici secundi ortum narrat et Hannibalis, ducis Poenorum, contra foedus per Hiberum flumen transitum. A quo Saguntum, sociorum populi R. ciuitas obsessa, octauo mense capta est. De quibus iniuriis missi legati ad Carthaginienses, qui quererentur. Cum satis facere nollent, bellum his indictum est. Hannibal superato Pyrenaeo saltu per Gallias, fusis Volcis, qui obsistere conati erant ei, ad Alpes uenit et laborioso per eas transitu, cum montanos quoque Gallos obuios aliquot proeliis reppulisset, descendit in Italiam et ad Ticinum flumen Romanos equestri proelio fudit. In quo uulneratum P. Cornelium Scipionem protexit filius, qui Africani postea nomen accepit. Iterumque exercitu Romano ad flumen Trebiam fuso Hannibal Apenninum quoque permagna uexatione militum propter uim tempestatium transiit. Cn. Cornelius Scipio in Hispania contra Poenos prospere pugnauit duce hostium Magone capto. {{finis}} 3ev6lrq9fa8vuosx9x0lx361gq3m5vm 270175 269951 2026-06-09T21:35:39Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270175 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXI }} {{Liber |Ante=Liber XX |AnteNomen=../Liber XX |Post=Liber XXII |PostNomen=../Liber XXII }} Belli Punici secundi ortum narrat et Hannibalis, ducis Poenorum, contra foedus per Hiberum flumen transitum. A quo Saguntum, sociorum populi R. ciuitas obsessa, octauo mense capta est. De quibus iniuriis missi legati ad Carthaginienses, qui quererentur. Cum satis facere nollent, bellum his indictum est. Hannibal superato Pyrenaeo saltu per Gallias, fusis Volcis, qui obsistere conati erant ei, ad Alpes uenit et laborioso per eas transitu, cum montanos quoque Gallos obuios aliquot proeliis reppulisset, descendit in Italiam et ad Ticinum flumen Romanos equestri proelio fudit. In quo uulneratum P. Cornelium Scipionem protexit filius, qui Africani postea nomen accepit. Iterumque exercitu Romano ad flumen Trebiam fuso Hannibal Apenninum quoque permagna uexatione militum propter uim tempestatium transiit. Cn. Cornelius Scipio in Hispania contra Poenos prospere pugnauit duce hostium Magone capto. {{finis}} kxdw2dkc6k86s9ozgroaw1tzex5ov07 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXII 0 2286 269955 265853 2026-06-09T20:58:40Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXII]] 265853 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXII }} {{Liber |Ante=Liber XXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI |Post=Liber XXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII }} Hannibal per continuas uigilias in paludibus oculo amisso in Etruriam uenit, per quas paludes quadriduo et tribus noctibus sine ulla requie iter fecit. C. Flaminius cos., homo temerarius, contra auspicia profectus signis militaribus effossis, quae tolli non poterant, et ab equo, quem conscenderat, per caput deuolutus, insidiis ab Hannibale circumuentus ad Thrasymennum lacum cum exercitu caesus est. Sex milia, quae eruperant, fide ab Atherbale data, perfidia Hannibalis uincta sunt. Cum ad nuntium cladis Romae luctus esset, duae matres ex iusperato receptis filiis gaudio mortuae sunt. Ob hanc cladem ex Sibyllinis libris uer sacrum uotum. Cum deinde Q. Fabius Maximus dictator aduersus Hannibalem missus nollet acie cum eo confligere, ne contra ferocem tot uictoriis hostem aduersis proeliis milites pugnare committeret, et opponendo se tantum conatus Hannibalis impediret, M. Minucius, magister equitum, ferox et temerarius, criminando dictatorem tamquam segnem et timidum effecit, ut populi iussu aequaretur ei cum dictatore imperium ; diuisoque exercitu cum iniquo loco conflixisset et in magno discrimine legiones eius essent, superueniente cum exercitu Fabio Max ®rimine liberatus est. Quo beneficio uictus castra cum eo iunxit et patrem eum salutauit, idemque facere milites iussit. Hannibal uastata Campania inter Casilinum oppidum et Calliculam montem a Fabio clusus sarmentis ad cornua boum alligatis et incensis praesidium Romanorum, quod Calliculam insidebat, fugauit et sic transgressus est saltum. Idemque Q. Fabi Maximi dictatoris, cum circumposita ureret, agro pepercit, ut illum tamquam proditorem suspectum faceret. Aemilio deinde Paulo et Terentio Varrone coss. et ducibus cum magna clade aduersus Hannibalem ad Cannas pugnatum est, caesaque eo proelio Romanorum XLV milia cum Paulo cos. et senatoribus XC et consularibus aut praetoriis aut aediliciis XXX. Post quae cum a nobilibus adulescentibus propter desperationem consilium de relinquenda Italia iniretur, P. Cornelius Scipio tribunus militum, qui Africanus postea uocatus est, stricto supra capita deliberantium ferro iurauit pro hoste se habiturum eum qui in uerba sua non iurasset, effecitque ut omnes non relictum iri a se Italiam iureiurando adstringerentur. Propter paucitatem militum VIII milia seruorum armata sunt. Captiui, cum potestas esset redimendi, redempti non sunt. Praeterea trepidationem urbis et luctum et res in Hispania meliore euentu gestas continet. Opimia et Florentia, uirgines Vestales, incesti damnatae sunt. Varroni obuiam itum et gratiae actae, quod de re p. non desperasset. {{finis}} lxnox8pe17xvo4bfq2n858gh48j4q2y 270176 269955 2026-06-09T21:35:43Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270176 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXII }} {{Liber |Ante=Liber XXI |AnteNomen=../Liber XXI |Post=Liber XXIII |PostNomen=../Liber XXIII }} Hannibal per continuas uigilias in paludibus oculo amisso in Etruriam uenit, per quas paludes quadriduo et tribus noctibus sine ulla requie iter fecit. C. Flaminius cos., homo temerarius, contra auspicia profectus signis militaribus effossis, quae tolli non poterant, et ab equo, quem conscenderat, per caput deuolutus, insidiis ab Hannibale circumuentus ad Thrasymennum lacum cum exercitu caesus est. Sex milia, quae eruperant, fide ab Atherbale data, perfidia Hannibalis uincta sunt. Cum ad nuntium cladis Romae luctus esset, duae matres ex iusperato receptis filiis gaudio mortuae sunt. Ob hanc cladem ex Sibyllinis libris uer sacrum uotum. Cum deinde Q. Fabius Maximus dictator aduersus Hannibalem missus nollet acie cum eo confligere, ne contra ferocem tot uictoriis hostem aduersis proeliis milites pugnare committeret, et opponendo se tantum conatus Hannibalis impediret, M. Minucius, magister equitum, ferox et temerarius, criminando dictatorem tamquam segnem et timidum effecit, ut populi iussu aequaretur ei cum dictatore imperium ; diuisoque exercitu cum iniquo loco conflixisset et in magno discrimine legiones eius essent, superueniente cum exercitu Fabio Max ®rimine liberatus est. Quo beneficio uictus castra cum eo iunxit et patrem eum salutauit, idemque facere milites iussit. Hannibal uastata Campania inter Casilinum oppidum et Calliculam montem a Fabio clusus sarmentis ad cornua boum alligatis et incensis praesidium Romanorum, quod Calliculam insidebat, fugauit et sic transgressus est saltum. Idemque Q. Fabi Maximi dictatoris, cum circumposita ureret, agro pepercit, ut illum tamquam proditorem suspectum faceret. Aemilio deinde Paulo et Terentio Varrone coss. et ducibus cum magna clade aduersus Hannibalem ad Cannas pugnatum est, caesaque eo proelio Romanorum XLV milia cum Paulo cos. et senatoribus XC et consularibus aut praetoriis aut aediliciis XXX. Post quae cum a nobilibus adulescentibus propter desperationem consilium de relinquenda Italia iniretur, P. Cornelius Scipio tribunus militum, qui Africanus postea uocatus est, stricto supra capita deliberantium ferro iurauit pro hoste se habiturum eum qui in uerba sua non iurasset, effecitque ut omnes non relictum iri a se Italiam iureiurando adstringerentur. Propter paucitatem militum VIII milia seruorum armata sunt. Captiui, cum potestas esset redimendi, redempti non sunt. Praeterea trepidationem urbis et luctum et res in Hispania meliore euentu gestas continet. Opimia et Florentia, uirgines Vestales, incesti damnatae sunt. Varroni obuiam itum et gratiae actae, quod de re p. non desperasset. {{finis}} 3wizyvok3e7q4hgpazb0kigzydct2p7 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIII 0 2287 269957 265854 2026-06-09T20:58:50Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIII]] 265854 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIII }} {{Liber |Ante=Liber XXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII |Post=Liber XXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV }} Campani ad Hannibalem defecerunt. Nuntius Cannensis uictoriae, Mago, Carthaginem missus anulos aureos corporibus occisorum detractos in uestibulo curiae effudit, quos excessisse modii mensuram traditur. Post quem nuntium Hannon, uir ex Poenis nobilibus, suadebat senatui Carthaginensium ut pacem a populo Romano peterent, nec tenuit obstrepente Barcina factione. Claudius Marcellus praetor ad Nolam, eruptione aduersus Hannibalem ex oppido facta, prospere pugnauit. Casilinum a Poenis obsessum ita fame uexatum est ut lora et pelles scutis detractas et mures inclusi essent. Nucibus per Vulturnum amnem a Romanis missis uixerunt. Senatu ex equestri ordine hominibus CXCVII suppletus est. L. Postumius praetor a Gallis cum exercitu caesus est. Cn. et P. Scipiones in Hispania Asdrubalem uicerunt et Hispaniam suam fecerunt. Reliquiae Cannensis exercitus in Siciliam relegatae sunt, ne decederent inde nisi finito bello. Sempronius Gracchus cos. Campanos cecidit. Claudius Marcellus praetor Hannibalis exercitum ad Nolam proelio fudit et uicit, primusque tot cladibus fessis Romanis meliorem spem belli dedit. Inter Philippum, Macedoniae regem, et Hannibalem societas iuncta est. Praeterea in Hispania feliciter a Publio et Cn. Scipionibus, in Sardinia a T. Manlio praetore aduersus Poenos res gestas continet, a quibus Hasdrubal dux et Mago et Hanno capti. Exercitus Hannibalis per hiberna ita luxuriatus est ut corporis animique uiribus eneruaretur. {{finis}} 1lqaemcy6egyxiorg7iejc60x5xsgdg 270177 269957 2026-06-09T21:35:47Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270177 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIII }} {{Liber |Ante=Liber XXII |AnteNomen=../Liber XXII |Post=Liber XXIV |PostNomen=../Liber XXIV }} Campani ad Hannibalem defecerunt. Nuntius Cannensis uictoriae, Mago, Carthaginem missus anulos aureos corporibus occisorum detractos in uestibulo curiae effudit, quos excessisse modii mensuram traditur. Post quem nuntium Hannon, uir ex Poenis nobilibus, suadebat senatui Carthaginensium ut pacem a populo Romano peterent, nec tenuit obstrepente Barcina factione. Claudius Marcellus praetor ad Nolam, eruptione aduersus Hannibalem ex oppido facta, prospere pugnauit. Casilinum a Poenis obsessum ita fame uexatum est ut lora et pelles scutis detractas et mures inclusi essent. Nucibus per Vulturnum amnem a Romanis missis uixerunt. Senatu ex equestri ordine hominibus CXCVII suppletus est. L. Postumius praetor a Gallis cum exercitu caesus est. Cn. et P. Scipiones in Hispania Asdrubalem uicerunt et Hispaniam suam fecerunt. Reliquiae Cannensis exercitus in Siciliam relegatae sunt, ne decederent inde nisi finito bello. Sempronius Gracchus cos. Campanos cecidit. Claudius Marcellus praetor Hannibalis exercitum ad Nolam proelio fudit et uicit, primusque tot cladibus fessis Romanis meliorem spem belli dedit. Inter Philippum, Macedoniae regem, et Hannibalem societas iuncta est. Praeterea in Hispania feliciter a Publio et Cn. Scipionibus, in Sardinia a T. Manlio praetore aduersus Poenos res gestas continet, a quibus Hasdrubal dux et Mago et Hanno capti. Exercitus Hannibalis per hiberna ita luxuriatus est ut corporis animique uiribus eneruaretur. {{finis}} 34rku6jpq0zx5fa6s0stgrkfh9zpnl6 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIV 0 2288 269959 265855 2026-06-09T20:59:05Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIV]] 265855 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIV }} {{Liber |Ante=Liber XXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII |Post=Liber XXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV }} Hieronymus, Syracusanorum rex, cuius pater Hiero amicus populi R. fuerat, ad Carthaginiensis defecit et propter crudelitatem superbiamque a suis interfectus est. Tib. Sempronius Gracchus procos. prospere aduersus Poenos et Hannonem ducem ad Beneuentum pugnauit seruorum maxime opera, quos liberos esse iussit. Claudius Marcellus cos. in Sicilia, quae prope tota ad Poenos defecerat, Syracusas obsedit. Philippo, Macedonum regi, bellum indictum est, qui ad Apolloniam nocturno bello obpressus fugatusque Macedoniam cum prope inermi exercitu profugit. Ad id bellum gerendum M. Valerius praetor missus. Res praeterea in Hispania a P. et Cn. Scipionibus aduersus Carthaginienses gestas continet. A quibus Syphax, rex Numidiae, in amicitiam adscitus, qui a Masinissa, Massyliorum rege, pro Carthaginiensibus pugnante, uictus in Hispaniam ad Scipionem cum magna manu transiit contra Gades, ubi angusto freto Africa et Hispania dirimuntur. Celtiberi quoque in amicitiam recepti sunt. Quorum auxiliis adscitis tunc primum mercennarium militem Romana castra habuerunt. {{finis}} s6svda4xs24anqt0nigrcpm2056tub3 270178 269959 2026-06-09T21:35:51Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270178 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIV }} {{Liber |Ante=Liber XXIII |AnteNomen=../Liber XXIII |Post=Liber XXV |PostNomen=../Liber XXV }} Hieronymus, Syracusanorum rex, cuius pater Hiero amicus populi R. fuerat, ad Carthaginiensis defecit et propter crudelitatem superbiamque a suis interfectus est. Tib. Sempronius Gracchus procos. prospere aduersus Poenos et Hannonem ducem ad Beneuentum pugnauit seruorum maxime opera, quos liberos esse iussit. Claudius Marcellus cos. in Sicilia, quae prope tota ad Poenos defecerat, Syracusas obsedit. Philippo, Macedonum regi, bellum indictum est, qui ad Apolloniam nocturno bello obpressus fugatusque Macedoniam cum prope inermi exercitu profugit. Ad id bellum gerendum M. Valerius praetor missus. Res praeterea in Hispania a P. et Cn. Scipionibus aduersus Carthaginienses gestas continet. A quibus Syphax, rex Numidiae, in amicitiam adscitus, qui a Masinissa, Massyliorum rege, pro Carthaginiensibus pugnante, uictus in Hispaniam ad Scipionem cum magna manu transiit contra Gades, ubi angusto freto Africa et Hispania dirimuntur. Celtiberi quoque in amicitiam recepti sunt. Quorum auxiliis adscitis tunc primum mercennarium militem Romana castra habuerunt. {{finis}} csim0hwjjiitl92odpstjl1ht43x21g Ab urbe condita/Periochae/Liber XXV 0 2289 269961 265856 2026-06-09T20:59:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXV]] 265856 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXV }} {{Liber |Ante=Liber XXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV |Post=Liber XXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI }} P. Cornelius Scipio, postea Africanus, ante annos aedilis factus. Hannibal urbem Tarenton praeter arcem, in quam praesidium Romanorum fugerat, per Tarentinos iuuenes, qui se noctu uenatum ire simulabant, cepit. Ludi Apollinares ex Marci carminibus, quibus Cannensis clades praedicta fuerat, instituti sunt. A Q. Fuluio et Ap. Claudio coss. aduersus Hannonem, Poenorum ducem, prospere pugnatum est. Tib. Sempronius Gracchus procos. ab hospite suo Lucano in insidias deductus a Magone interfectus est. Centenius Paenula, qui centurio militauerat, cum petisset a senatu ut sibi exercitus daretur pollicitusque esset, si hoc impetrasset, de Hannibale uictoriam, VIII milibus acceptis militum dux factus conflixit acie cum Hannibale et cum exercitu caesus est. Capua obsessa est a Q. Fuluio et Ap. Claudio coss. Cn. Puluilis praetor male aduersus Hannibalem pugnauit. In quo proelio XX milia hominum ceciderunt ; ipse cum equitibus CC effugit. Claudius Marcellus Syracusas expugnauit tertio anno et ingentem uirum gessit. In eo tumultu captae urbis Archimedes intentus formis, quas in puluere descripserat, interfectus est. P. et Cn. Scipiones in Hispania tot rerum feliciter gestarum tristem exitum tulerunt, prope cum totis exercitibus caesi anno octauo quam in Hispaniam ierunt. Amissaque eius prouinciae possessio foret, nisi L. Marci, equitis Romani, uirtute et industria contractis exercituum reliquiis, eiusdem hortatu bina castra hostium expugnata essent. Ad XXVII milia hominum caesa, captos ad mille octingentos triginta, praeda ingens capta. "Dux" Marcius appellatus est. {{finis}} 6qk5f16dqk1ko4dp3k41wgl2spdvywj 270180 269961 2026-06-09T21:35:59Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270180 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXV }} {{Liber |Ante=Liber XXIV |AnteNomen=../Liber XXIV |Post=Liber XXVI |PostNomen=../Liber XXVI }} P. Cornelius Scipio, postea Africanus, ante annos aedilis factus. Hannibal urbem Tarenton praeter arcem, in quam praesidium Romanorum fugerat, per Tarentinos iuuenes, qui se noctu uenatum ire simulabant, cepit. Ludi Apollinares ex Marci carminibus, quibus Cannensis clades praedicta fuerat, instituti sunt. A Q. Fuluio et Ap. Claudio coss. aduersus Hannonem, Poenorum ducem, prospere pugnatum est. Tib. Sempronius Gracchus procos. ab hospite suo Lucano in insidias deductus a Magone interfectus est. Centenius Paenula, qui centurio militauerat, cum petisset a senatu ut sibi exercitus daretur pollicitusque esset, si hoc impetrasset, de Hannibale uictoriam, VIII milibus acceptis militum dux factus conflixit acie cum Hannibale et cum exercitu caesus est. Capua obsessa est a Q. Fuluio et Ap. Claudio coss. Cn. Puluilis praetor male aduersus Hannibalem pugnauit. In quo proelio XX milia hominum ceciderunt ; ipse cum equitibus CC effugit. Claudius Marcellus Syracusas expugnauit tertio anno et ingentem uirum gessit. In eo tumultu captae urbis Archimedes intentus formis, quas in puluere descripserat, interfectus est. P. et Cn. Scipiones in Hispania tot rerum feliciter gestarum tristem exitum tulerunt, prope cum totis exercitibus caesi anno octauo quam in Hispaniam ierunt. Amissaque eius prouinciae possessio foret, nisi L. Marci, equitis Romani, uirtute et industria contractis exercituum reliquiis, eiusdem hortatu bina castra hostium expugnata essent. Ad XXVII milia hominum caesa, captos ad mille octingentos triginta, praeda ingens capta. "Dux" Marcius appellatus est. {{finis}} rnfbx9staieho55uz67gb6drslelyqv Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVI 0 2290 269963 265857 2026-06-09T20:59:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVI]] 265857 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVI }} {{Liber |Ante=Liber XXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV |Post=Liber XXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII }} Hannibal ad tertium lapidem ab urbe Roma super Anienem castra posuit. Ipse cum duobus milibus equitum usque ad ipsam Capenam portam, ut situm urbis exploraret, obequitauit. Et cum per triduum in aciem utrimque exercitus omnis descendisset, certamen tempestas diremit; nam cum in castra redisset, statim serenitas erat. Capua capta est a Q. Fuluio et Appio Claudio coss. Principes Campanorum ueneno sibi mortem consciuerunt. Cum senatus Campanorum deligatus esset ad palos ut securi feriretur, litteras a senatu missas Q. Fuluius consul, quibus iubebatur parcere, antequam legeret, in sinu posuit et lege agi iussit et supplicium peregit. Cum comitiis apud populum quaereretur cui mandaretur Hispaniarum imperium, nullo id uolente suscipere, P. Scipio, P. filius eius qui in Hispania ceciderat, professus est se iturum, et suffragio populi consensuque omnium missus Nouam Carthaginem expugnauit, cum haberet annos XXIIII uidereturque diuina stirpe, quia et ipse, postquam togam acceperat, cotidie in Capitolio erat et in cubiculo matris eius anguis saepe uidebatur. Res praeterea gestas in Sicilia continet et amicitiam cum Aetolis iunctam bellumque gestum aduersus Acarnanas et Philippum, Macedoniae regem. {{finis}} ozhmt3umwtt6xpsho9kri3b5xvgqso0 270181 269963 2026-06-09T21:36:03Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270181 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVI }} {{Liber |Ante=Liber XXV |AnteNomen=../Liber XXV |Post=Liber XXVII |PostNomen=../Liber XXVII }} Hannibal ad tertium lapidem ab urbe Roma super Anienem castra posuit. Ipse cum duobus milibus equitum usque ad ipsam Capenam portam, ut situm urbis exploraret, obequitauit. Et cum per triduum in aciem utrimque exercitus omnis descendisset, certamen tempestas diremit; nam cum in castra redisset, statim serenitas erat. Capua capta est a Q. Fuluio et Appio Claudio coss. Principes Campanorum ueneno sibi mortem consciuerunt. Cum senatus Campanorum deligatus esset ad palos ut securi feriretur, litteras a senatu missas Q. Fuluius consul, quibus iubebatur parcere, antequam legeret, in sinu posuit et lege agi iussit et supplicium peregit. Cum comitiis apud populum quaereretur cui mandaretur Hispaniarum imperium, nullo id uolente suscipere, P. Scipio, P. filius eius qui in Hispania ceciderat, professus est se iturum, et suffragio populi consensuque omnium missus Nouam Carthaginem expugnauit, cum haberet annos XXIIII uidereturque diuina stirpe, quia et ipse, postquam togam acceperat, cotidie in Capitolio erat et in cubiculo matris eius anguis saepe uidebatur. Res praeterea gestas in Sicilia continet et amicitiam cum Aetolis iunctam bellumque gestum aduersus Acarnanas et Philippum, Macedoniae regem. {{finis}} d54sczrfcmhs0cwfgrehp85nysgzbhv Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVII 0 2291 269965 265858 2026-06-09T21:00:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVII]] 265858 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI |Post=Liber XXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII }} Cn. Fuluius procos. cum exercitu ab Hannibale ad Herdoneam caesus est. Meliore euentu ab Claudio Marcello cos. aduersus eundem ad Numistronem pugnatum est. Inde Hannibal nocte recessit. Marcellus iusecutus est et subinde cedentem pressit, donec confligeret. Priore pugna Hannibal superior, sequenti Marcellus. Fabius Maximus pater cos. Tarentinos per proditionem recepit. Claudius Marcellus T. Quintius Crispinus coss. speculandi causa progressi e castris insidiis ab Hannibale circumuenti sunt. Marcellus occisus, Crispinus fugit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CXXXVII milia CVIII; ex quo numero apparuit quantum hominum tot proeliorum aduersa fortuna populo R. abstulisset. In Hispania ad Baeculam Scipio cum Hasdrubale et Hamilcare conflixit et uicit. Inter alia captum regalem puerum eximiae formae ad auunculum Masinissam cum donis dimisit. Hasdrubal, qui cum exercitu nouo Alpes transcenderat ut se Hannibali iungeret, cum milibus hominum LVI caesus est, capta V milia CCCC M. Liui cos. ductu, sed non minore opera Claudi Neronis cos., qui, cum Hannibali oppositus esset, relictis castris ita ut hostem falleret, cum electa manu profectus Hasdrubalem circumuenerat. Res praeterea feliciter a P. Scipione in Hispania et a P. Sulpicio praetore aduersus Philippum et Achaeos gestas continet. {{finis}} 92jbuc91ox7nlfoow9r8omsmu4sxdt4 270182 269965 2026-06-09T21:36:07Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270182 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXVI |AnteNomen=../Liber XXVI |Post=Liber XXVIII |PostNomen=../Liber XXVIII }} Cn. Fuluius procos. cum exercitu ab Hannibale ad Herdoneam caesus est. Meliore euentu ab Claudio Marcello cos. aduersus eundem ad Numistronem pugnatum est. Inde Hannibal nocte recessit. Marcellus iusecutus est et subinde cedentem pressit, donec confligeret. Priore pugna Hannibal superior, sequenti Marcellus. Fabius Maximus pater cos. Tarentinos per proditionem recepit. Claudius Marcellus T. Quintius Crispinus coss. speculandi causa progressi e castris insidiis ab Hannibale circumuenti sunt. Marcellus occisus, Crispinus fugit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CXXXVII milia CVIII; ex quo numero apparuit quantum hominum tot proeliorum aduersa fortuna populo R. abstulisset. In Hispania ad Baeculam Scipio cum Hasdrubale et Hamilcare conflixit et uicit. Inter alia captum regalem puerum eximiae formae ad auunculum Masinissam cum donis dimisit. Hasdrubal, qui cum exercitu nouo Alpes transcenderat ut se Hannibali iungeret, cum milibus hominum LVI caesus est, capta V milia CCCC M. Liui cos. ductu, sed non minore opera Claudi Neronis cos., qui, cum Hannibali oppositus esset, relictis castris ita ut hostem falleret, cum electa manu profectus Hasdrubalem circumuenerat. Res praeterea feliciter a P. Scipione in Hispania et a P. Sulpicio praetore aduersus Philippum et Achaeos gestas continet. {{finis}} coif1yd3my4olyb2z9r6snskgy0lwet Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVIII 0 2292 269967 265859 2026-06-09T21:00:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVIII]] 265859 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII |Post=Liber XXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX }} Res in Hispania prospere gestae a Silano, Scipionis legato, et ab L. Scipione fratre aduersus Poenos, a P. Sulpicio procos. socio Attalo rege Asiae aduersus Philippum, regem Macedonum, pro Aetolis referuntur. Cum M. Liuio et Claudio Neroni coss. triumphus decretus esset, Liuius, qui in prouincia sua rem gesserat, quadrigis inuectus est, Nero, qui in collegae prouinciam, ut uictoriam eius adiuuaret, uenerat, equo secutus est, et in hoc habitu plus gloriae reuerentiaque habuit; nam et plus in bello quam collega fecerat. Ignis in aede Vestae neglegentia uirginis quae non custodierat, extinctus est; caesa est flagro. P. Scipio in Hispania cum Poenis debellauit XIIII anno eius belli, quinto post anno quam ierat, praeclusisque in totum possessione prouinciae eius hostibus Hispanias recepit; et a Tarracone in Africam ad Syphacem, regem Massyliorum, transuectus foedus iunxit. Hasdrubal Gisgonis ibi cum eo in eodem lecto cenauit. Munus gladiatorium in honorem patris patruique Carthagini noua edidit, non ex gladiatoribus, sed ex his qui aut in honorem ducis aut ex prouocatione descendebant; in quo reguli fratres de regno ferro contenderunt. Cum Gisia urbs obpugnaretur, oppidani liberos et coniuges rogo extructo occiderunt et se iusuper praecipitauerunt. Ipse Scipio, dum graui morbo inplicitus est, seditionem in parte exercitus motam, confirmatus discussit rebellantesque Hispaniae populos coegit in deditionem uenire. Et amicitia facta cum Masinissa, rege Numidarum, qui illi auxilium, si in Africam traiecisset, pollicebatur, cum Gaditanis quoque post discessum inde Magonis, cui Carthagine scriptum erat ut in Italiam traiceret, Romam reuersus consulque creatus. Africam prouinciam petenti, contradicente Q. Fabio Maximo, Sicilia data est permissumque ut in Africam traiceret, si id e re p. esse censeret. Mago, Hamilcaris filius, a minore Baleari insula, ubi hiemauerat, in Italiam traiecit. {{finis}} dp08f50akjh2e87zndvl8j68apo69lx 270183 269967 2026-06-09T21:36:11Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270183 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXVII |AnteNomen=../Liber XXVII |Post=Liber XXIX |PostNomen=../Liber XXIX }} Res in Hispania prospere gestae a Silano, Scipionis legato, et ab L. Scipione fratre aduersus Poenos, a P. Sulpicio procos. socio Attalo rege Asiae aduersus Philippum, regem Macedonum, pro Aetolis referuntur. Cum M. Liuio et Claudio Neroni coss. triumphus decretus esset, Liuius, qui in prouincia sua rem gesserat, quadrigis inuectus est, Nero, qui in collegae prouinciam, ut uictoriam eius adiuuaret, uenerat, equo secutus est, et in hoc habitu plus gloriae reuerentiaque habuit; nam et plus in bello quam collega fecerat. Ignis in aede Vestae neglegentia uirginis quae non custodierat, extinctus est; caesa est flagro. P. Scipio in Hispania cum Poenis debellauit XIIII anno eius belli, quinto post anno quam ierat, praeclusisque in totum possessione prouinciae eius hostibus Hispanias recepit; et a Tarracone in Africam ad Syphacem, regem Massyliorum, transuectus foedus iunxit. Hasdrubal Gisgonis ibi cum eo in eodem lecto cenauit. Munus gladiatorium in honorem patris patruique Carthagini noua edidit, non ex gladiatoribus, sed ex his qui aut in honorem ducis aut ex prouocatione descendebant; in quo reguli fratres de regno ferro contenderunt. Cum Gisia urbs obpugnaretur, oppidani liberos et coniuges rogo extructo occiderunt et se iusuper praecipitauerunt. Ipse Scipio, dum graui morbo inplicitus est, seditionem in parte exercitus motam, confirmatus discussit rebellantesque Hispaniae populos coegit in deditionem uenire. Et amicitia facta cum Masinissa, rege Numidarum, qui illi auxilium, si in Africam traiecisset, pollicebatur, cum Gaditanis quoque post discessum inde Magonis, cui Carthagine scriptum erat ut in Italiam traiceret, Romam reuersus consulque creatus. Africam prouinciam petenti, contradicente Q. Fabio Maximo, Sicilia data est permissumque ut in Africam traiceret, si id e re p. esse censeret. Mago, Hamilcaris filius, a minore Baleari insula, ubi hiemauerat, in Italiam traiecit. {{finis}} 7spmrfdzozspwmiubssjzl9pcbliomq Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIX 0 2293 269969 265763 2026-06-09T21:00:22Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIX]] 265763 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIX }} {{Liber |Ante=Liber XXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII |Post=Liber XXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX }} Ex Sicilia C. Laelius in Africam a Scipione missus ingentem praedam reportauit et mandata Masinissae Scipioni exposuit querentis quod nondum exercitum in Africam traiecisset. Bellum in Hispania finitum uictore Romano, quod Indebilis excitauerat; ipse in acie occisus, Mandonius exposcentibus Romanis a suis deditus. Magoni, qui Albingauni in Liguribus erat, ex Africa et militum ampla manus missa et pecuniae, quibus auxilia conduceret, praeceptumque ut se Hannibali coniungeret. Scipio a Syracusis in Bruttios traiecit et Locros pulso Punico praesidio fugatoque Hannibale recepit. Pax cum Philippo facta est. Mater Idaea deportata est Romam a Pessinunte, oppido Phrygiae, carmine in libris Sibyllinis inuento: pelli Italia alienigenam hostem posse, si mater Idaea deportata Romam esset. Tradita est autem Romanis per Attalum, regem Asiae. Lapis erat, quem matrem deum incolae dicebant. Excepit P. Scipio Nasica Cn. filius, eius qui in Hispania perierat, uir optimus a senatu iudicatus, adulescens nondum quaestorius, quoniam ita responsum iubebat ut id numen ab optimo uiro exciperetur consecrareturque. Locrenses legatos Romam miserunt, qui de impotentia Plemini legati quererentur, qui pecuniam Proserpinae sustulerat et liberos eorum ac coniuges stuprauerat. In catenis Romam perductus in carcere est mortuus. Cum falsus rumor de P. Scipione procos., qui in Sicilia erat, in urbem perlatus esset, tamquam is luxuriaretur, missis ob hoc legatis a senatu qui explorarent an ea uera essent, purgatus infamia Scipio in Africam permissu senat us traeicit. Syphax, accepta in matrimonium filia Hasdrubalis Gisgonis, amicitiam quam cum Scipione iunxerat, renuntiauit. Masinissa, rex Massyliorum, dum pro Carthaginiensibus in Hispania militat, amisso patre Gala de regno exciderat. Quo per bellum saepe repetito aliquot proeliis a Syphace, rege Numidarum, uictus in totum priuatus est, et cum CC equitibus exsul Scipioni se iunxit et cum eo primo statim bello Hannonem, Hamilcaris filium, cum ampla manu occidit. Scipio aduentu Hasdrubalis et Syphacis, qui prope cum centum milibus armatorum uenerant, ab obsidione Vticae depulsus hiberna communiit. Sempronius cos. in agro Crotoniensi prospere aduersus Hannibalem pugnauit. Inter censores M. Liuium et Claudium Neronem notabilis discordia fuit. Nam et Claudius collegae equum ademit, quod a populo damnatus actusque in exilium fuerat, et Liuius Claudio, quod falsum in se testimonium dixisset et quod non bona fide secum in gratiam redisset. Idem omnes tribus extra unam aerarias reliquit, quod et innocentem se damnassent et posthac consulem censoremque fecissent. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCXIIII milia. {{finis}} 9o3q3j9fs8s76kwvul1ve12nzju5jaw 270179 269969 2026-06-09T21:35:55Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270179 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXIX }} {{Liber |Ante=Liber XXVIII |AnteNomen=../Liber XXVIII |Post=Liber XXX |PostNomen=../Liber XXX }} Ex Sicilia C. Laelius in Africam a Scipione missus ingentem praedam reportauit et mandata Masinissae Scipioni exposuit querentis quod nondum exercitum in Africam traiecisset. Bellum in Hispania finitum uictore Romano, quod Indebilis excitauerat; ipse in acie occisus, Mandonius exposcentibus Romanis a suis deditus. Magoni, qui Albingauni in Liguribus erat, ex Africa et militum ampla manus missa et pecuniae, quibus auxilia conduceret, praeceptumque ut se Hannibali coniungeret. Scipio a Syracusis in Bruttios traiecit et Locros pulso Punico praesidio fugatoque Hannibale recepit. Pax cum Philippo facta est. Mater Idaea deportata est Romam a Pessinunte, oppido Phrygiae, carmine in libris Sibyllinis inuento: pelli Italia alienigenam hostem posse, si mater Idaea deportata Romam esset. Tradita est autem Romanis per Attalum, regem Asiae. Lapis erat, quem matrem deum incolae dicebant. Excepit P. Scipio Nasica Cn. filius, eius qui in Hispania perierat, uir optimus a senatu iudicatus, adulescens nondum quaestorius, quoniam ita responsum iubebat ut id numen ab optimo uiro exciperetur consecrareturque. Locrenses legatos Romam miserunt, qui de impotentia Plemini legati quererentur, qui pecuniam Proserpinae sustulerat et liberos eorum ac coniuges stuprauerat. In catenis Romam perductus in carcere est mortuus. Cum falsus rumor de P. Scipione procos., qui in Sicilia erat, in urbem perlatus esset, tamquam is luxuriaretur, missis ob hoc legatis a senatu qui explorarent an ea uera essent, purgatus infamia Scipio in Africam permissu senat us traeicit. Syphax, accepta in matrimonium filia Hasdrubalis Gisgonis, amicitiam quam cum Scipione iunxerat, renuntiauit. Masinissa, rex Massyliorum, dum pro Carthaginiensibus in Hispania militat, amisso patre Gala de regno exciderat. Quo per bellum saepe repetito aliquot proeliis a Syphace, rege Numidarum, uictus in totum priuatus est, et cum CC equitibus exsul Scipioni se iunxit et cum eo primo statim bello Hannonem, Hamilcaris filium, cum ampla manu occidit. Scipio aduentu Hasdrubalis et Syphacis, qui prope cum centum milibus armatorum uenerant, ab obsidione Vticae depulsus hiberna communiit. Sempronius cos. in agro Crotoniensi prospere aduersus Hannibalem pugnauit. Inter censores M. Liuium et Claudium Neronem notabilis discordia fuit. Nam et Claudius collegae equum ademit, quod a populo damnatus actusque in exilium fuerat, et Liuius Claudio, quod falsum in se testimonium dixisset et quod non bona fide secum in gratiam redisset. Idem omnes tribus extra unam aerarias reliquit, quod et innocentem se damnassent et posthac consulem censoremque fecissent. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCXIIII milia. {{finis}} 11nmr7yhggmhejeq73ihljbncjn0jl0 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXX 0 2294 269971 265749 2026-06-09T21:00:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXX]] 265749 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXX }} {{Liber |Ante=Liber XXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX |Post=Liber XXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI }} Scipio in Africa Carthaginienses et eumdem Syphacem, Numidiae regem, Hasdrubalemque pluribus proeliis uicit adiuuante Masinissa, bina hostium castra expugnauit, in quibus XL milia hominum ferro ignique consumpta sunt. Syphacem per C. Laelium et Masinissam cepit. Masinissa Sophonibam, uxorem Syphacis, filiam Hasdrubalis, captam statim adamauit et nuptiis factis uxorem habuit; castigatus a Scipione uenenum ei misit, quo illa hausto decessit. Effectumque multis Scipionis uictoriis ut Carthaginienses in desperationem acti in auxilium publicae salutis Hannibalem euocarent. Isque anno XVI Italia decedens in Africam traiecit temptauitque per conloquium pacem cum Scipione componere, et cum de condicionibus pacis non conuenisset, acie uictus est. Pax Carthaginiensibus petentibus data est. Hannibal Gisgonem pacem dissuadentem manu sua detraxit, excusata deinde temeritate facti ipse pacem suasit. Masinissae regnum restitutum est. Reuersus in urbem Scipio amplissimum nobilissimumque egit triumphum, quem Q. Terentius Culleo senator pilleatus secutus est. Scipio Africanus incertum militari prius fauore am populari aura ita cognominatus sit. Primus certe hic imperator uictae nomine a se gentis nobilitatus est. Mago bello quo in agro Insubrum cum Romanis conflixerat uulneratus, dum in Africam per legatos reuocatis reuertitur, ex uulnere mortuus est. {{finis}} 75f5pxmm3j9ln5u4tu74c49saku2dk6 270184 269971 2026-06-09T21:36:15Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270184 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXX }} {{Liber |Ante=Liber XXIX |AnteNomen=../Liber XXIX |Post=Liber XXXI |PostNomen=../Liber XXXI }} Scipio in Africa Carthaginienses et eumdem Syphacem, Numidiae regem, Hasdrubalemque pluribus proeliis uicit adiuuante Masinissa, bina hostium castra expugnauit, in quibus XL milia hominum ferro ignique consumpta sunt. Syphacem per C. Laelium et Masinissam cepit. Masinissa Sophonibam, uxorem Syphacis, filiam Hasdrubalis, captam statim adamauit et nuptiis factis uxorem habuit; castigatus a Scipione uenenum ei misit, quo illa hausto decessit. Effectumque multis Scipionis uictoriis ut Carthaginienses in desperationem acti in auxilium publicae salutis Hannibalem euocarent. Isque anno XVI Italia decedens in Africam traiecit temptauitque per conloquium pacem cum Scipione componere, et cum de condicionibus pacis non conuenisset, acie uictus est. Pax Carthaginiensibus petentibus data est. Hannibal Gisgonem pacem dissuadentem manu sua detraxit, excusata deinde temeritate facti ipse pacem suasit. Masinissae regnum restitutum est. Reuersus in urbem Scipio amplissimum nobilissimumque egit triumphum, quem Q. Terentius Culleo senator pilleatus secutus est. Scipio Africanus incertum militari prius fauore am populari aura ita cognominatus sit. Primus certe hic imperator uictae nomine a se gentis nobilitatus est. Mago bello quo in agro Insubrum cum Romanis conflixerat uulneratus, dum in Africam per legatos reuocatis reuertitur, ex uulnere mortuus est. {{finis}} ogfyyid96mw6zqa1bodfvmtdim4al4a Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXI 0 2295 269973 265797 2026-06-09T21:00:42Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXI]] 265797 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXI }} {{Liber |Ante=Liber XXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX |Post=Liber XXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII }} Belli aduersus Philippum, Macedoniae regem, quod intermissum erat, repetiti causae referuntur hae: tempore initiorum duo iuuenes Acarnanes, qui non erant initiati, Athenas uenerunt et in sacrarium Cereris cum aliis popularibus suis intrauerunt. Ob hoc, tamquam summum nefas commisissent, ab Atheniensibus occisi sunt. Acarnanes mortibus suorum commoti ad uindicandos illos auxilia a Philippo petierunt et Athenas obpugnauerunt, Athenienses auxilium a Romanis petierunt post pacem Carthaginiensibus datam paucis mensibus. Cum Atheniensium, qui a Philippo obsidebantur, legati auxilium a senatu petissent, et id senatus ferendum censuisset plebe, quod tot bellorum continuus labor grauis erat, dissentiente, tenuit auctoritas patrum ut sociae ciuitati ferri opem populus quoque iuberet. Id bellum P. Sulpicio cos. mandatum est qui exercitu in Macedoniam ducto equestribus proeliis prospere cum Philippo pugnauit. Aboedeni a Philippo obsessi ad exemplum Saguntinorum suos seque occiderunt. L. Furius praetor Gallos Insubres rebellantes et Hamilcarem Poenum bellum in ea parte Italiae molientem acie uicit. Hamilcar eo bello occisus est et milia hominum XXXV. Praeterea expeditiones Philippi regis et Sulpici cos. expugnationesque urbium ab utroque factas continet. Sulpicius cos. bellum gerebat adiuuantibus rege Attalo et Rhodiis. Triumphauit de Gallis L. Furius praetor. {{finis}} rvn27wy7dv5efvcua0sdrg0okrasb34 270185 269973 2026-06-09T21:36:19Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270185 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXI }} {{Liber |Ante=Liber XXX |AnteNomen=../Liber XXX |Post=Liber XXXII |PostNomen=../Liber XXXII }} Belli aduersus Philippum, Macedoniae regem, quod intermissum erat, repetiti causae referuntur hae: tempore initiorum duo iuuenes Acarnanes, qui non erant initiati, Athenas uenerunt et in sacrarium Cereris cum aliis popularibus suis intrauerunt. Ob hoc, tamquam summum nefas commisissent, ab Atheniensibus occisi sunt. Acarnanes mortibus suorum commoti ad uindicandos illos auxilia a Philippo petierunt et Athenas obpugnauerunt, Athenienses auxilium a Romanis petierunt post pacem Carthaginiensibus datam paucis mensibus. Cum Atheniensium, qui a Philippo obsidebantur, legati auxilium a senatu petissent, et id senatus ferendum censuisset plebe, quod tot bellorum continuus labor grauis erat, dissentiente, tenuit auctoritas patrum ut sociae ciuitati ferri opem populus quoque iuberet. Id bellum P. Sulpicio cos. mandatum est qui exercitu in Macedoniam ducto equestribus proeliis prospere cum Philippo pugnauit. Aboedeni a Philippo obsessi ad exemplum Saguntinorum suos seque occiderunt. L. Furius praetor Gallos Insubres rebellantes et Hamilcarem Poenum bellum in ea parte Italiae molientem acie uicit. Hamilcar eo bello occisus est et milia hominum XXXV. Praeterea expeditiones Philippi regis et Sulpici cos. expugnationesque urbium ab utroque factas continet. Sulpicius cos. bellum gerebat adiuuantibus rege Attalo et Rhodiis. Triumphauit de Gallis L. Furius praetor. {{finis}} 77yfyfs8w77544on61ktd6pztgx94df Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXII 0 2296 269975 265946 2026-06-09T21:00:52Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXII]] 265809 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXII }} {{Liber |Ante=Liber XXXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI |Post=Liber XXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII }} Complura prodigia ex diuersis regionibus nuntiata referuntur, inter quae in Macedonia in puppe longae nauis lauream esse natam. T. Quintius Flamininus cos. aduersus Philippum feliciter pugnauit in faucibus Epiri fugatumque coegit in regnum reuerti. Ipse Thessaliam, quae est uicina Macedoniae, sociis Aetolis et Athamanibus uexauit, L. Quintius Flamininus, frater consulis, nauali proelio Attalo rege et Rhodiis adiuuantibus Euboeam et maritimam oram. Achaei in amicitiam recepti sunt. Praetorum numerus ampliatus est, ut seni crearentur. Coniuratio seruorum facta de soluendis Carthaginiensium obsidibus oppressa est, duo milia D necati. Cornelius Cethegus cos. Gallos Insubres proelio fudit. Cum Lacedaemoniis et tyranno eorum Nabide amicitia iuncta est. {{finis}} Praeterea expugnationes urbium in Macedonia referuntur. l0eivsbwez13rz7mvso3fw5zpz74wjm 270186 269975 2026-06-09T21:36:23Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270186 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXII }} {{Liber |Ante=Liber XXXXI |AnteNomen=../Liber XXXI |Post=Liber XXXIII |PostNomen=../Liber XXXIII }} Complura prodigia ex diuersis regionibus nuntiata referuntur, inter quae in Macedonia in puppe longae nauis lauream esse natam. T. Quintius Flamininus cos. aduersus Philippum feliciter pugnauit in faucibus Epiri fugatumque coegit in regnum reuerti. Ipse Thessaliam, quae est uicina Macedoniae, sociis Aetolis et Athamanibus uexauit, L. Quintius Flamininus, frater consulis, nauali proelio Attalo rege et Rhodiis adiuuantibus Euboeam et maritimam oram. Achaei in amicitiam recepti sunt. Praetorum numerus ampliatus est, ut seni crearentur. Coniuratio seruorum facta de soluendis Carthaginiensium obsidibus oppressa est, duo milia D necati. Cornelius Cethegus cos. Gallos Insubres proelio fudit. Cum Lacedaemoniis et tyranno eorum Nabide amicitia iuncta est. {{finis}} Praeterea expugnationes urbium in Macedonia referuntur. gq2yug6ep1lvd4g479189n34aia7cza Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIII 0 2297 269977 265882 2026-06-09T21:01:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIII]] 265735 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII |Post=Liber XXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV }} T. Quintius Flamininus procos. cum Philippo ad Cynoscephalas in Thessalia acie uicto debellauit. L. Quintius Flamininus, ille frater procos., Acarnanas, Leucade urbe quod caput est Acarnanum expugnata, in deditionem accepit. Pax petenti Philippo Graecia liberata data est. Attalus ab Thebis ob subitam ualetudinem Pergamum translatus decessit. C. Sempronius Tuditanus praetor ab Celtiberis cum exercitu caesus est. L. Furius Purpurio et Claudius Marcellus coss. Boios et Insubres Gallos subegerunt. Marcellus triumphauit. Hannibal frustra in Africa bellum molitus et ob hoc Romanis per epistulas ab aduersae factionis principibus delatus propter metum Romanorum, qui legatos ad senatum Carthaginiensium de eo miserant, profugus ad Antiochum, Syriae regem, se contulit bellum aduersus Romanos parantem. {{finis}} 09i1t1kvbb9n7mjyo6au3aucddaqzjg 270187 269977 2026-06-09T21:36:27Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270187 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXII |AnteNomen=../Liber XXXII |Post=Liber XXXIV |PostNomen=../Liber XXXIV }} T. Quintius Flamininus procos. cum Philippo ad Cynoscephalas in Thessalia acie uicto debellauit. L. Quintius Flamininus, ille frater procos., Acarnanas, Leucade urbe quod caput est Acarnanum expugnata, in deditionem accepit. Pax petenti Philippo Graecia liberata data est. Attalus ab Thebis ob subitam ualetudinem Pergamum translatus decessit. C. Sempronius Tuditanus praetor ab Celtiberis cum exercitu caesus est. L. Furius Purpurio et Claudius Marcellus coss. Boios et Insubres Gallos subegerunt. Marcellus triumphauit. Hannibal frustra in Africa bellum molitus et ob hoc Romanis per epistulas ab aduersae factionis principibus delatus propter metum Romanorum, qui legatos ad senatum Carthaginiensium de eo miserant, profugus ad Antiochum, Syriae regem, se contulit bellum aduersus Romanos parantem. {{finis}} i66ztja9eq1s5it699llu8ftd4ubbde Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIV 0 2298 269979 265994 2026-06-09T21:01:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIV]] 265823 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIV }} {{Liber |Ante=Liber XXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII |Post=Liber XXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV }} Lex Oppia, quam C. Oppius trib. pl. bello Punico de finiendis matronarum cultibus tulerat, cum magna contentione abrogata est, cum Porcius Cato auctor fuisset ne ea lex aboleretur. Is in Hispaniam profectus bello, quod Emporiis orsus est, citeriorem Hispaniam pacauit. T. Quintius Flamininus bellum aduersus Lacedaemonios et tyrannum eorum, Nabidem, prospere gestum data his pace, qualem ipse uolebat, liberatisque Argis, qui sub dicione tyranni erant, finiit. Res praeterea in Hispania et aduersus Boios et Insubres Gallos feliciter gestae referuntur. Senatus tunc primum secretus a populo ludos spectauit. Id ut fieret, Sextus Aelius Paetus et C. Cornelius Cethegus censores interuenerunt cum indignatione plebis. Coloniae plures deductae sunt. M. Porcius Cato ex Hispania triumphauit. T. Quintius Flamininus, qui Philippum, Macedonum regem, et Nabidem, Lacedaemoniorum tyrannum uicerat Graeciamque omnem liberauerat, ob hoc triduo triumphauit. Legati Carthaginiensium nuntiauerunt Hannibalem, qui ad Antiochum confugerat, bellum cum eo moliri. Temptauerat autem Hannibal per Aristonem Tyrium sine litteris Carthaginem missum ad bellandum Poenos concitare. {{finis}} rzhjz56c7al5fk3a2q37lcvmlgnhkht 270188 269979 2026-06-09T21:36:31Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270188 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIV }} {{Liber |Ante=Liber XXXIII |AnteNomen=../Liber XXXIII |Post=Liber XXXV |PostNomen=../Liber XXXV }} Lex Oppia, quam C. Oppius trib. pl. bello Punico de finiendis matronarum cultibus tulerat, cum magna contentione abrogata est, cum Porcius Cato auctor fuisset ne ea lex aboleretur. Is in Hispaniam profectus bello, quod Emporiis orsus est, citeriorem Hispaniam pacauit. T. Quintius Flamininus bellum aduersus Lacedaemonios et tyrannum eorum, Nabidem, prospere gestum data his pace, qualem ipse uolebat, liberatisque Argis, qui sub dicione tyranni erant, finiit. Res praeterea in Hispania et aduersus Boios et Insubres Gallos feliciter gestae referuntur. Senatus tunc primum secretus a populo ludos spectauit. Id ut fieret, Sextus Aelius Paetus et C. Cornelius Cethegus censores interuenerunt cum indignatione plebis. Coloniae plures deductae sunt. M. Porcius Cato ex Hispania triumphauit. T. Quintius Flamininus, qui Philippum, Macedonum regem, et Nabidem, Lacedaemoniorum tyrannum uicerat Graeciamque omnem liberauerat, ob hoc triduo triumphauit. Legati Carthaginiensium nuntiauerunt Hannibalem, qui ad Antiochum confugerat, bellum cum eo moliri. Temptauerat autem Hannibal per Aristonem Tyrium sine litteris Carthaginem missum ad bellandum Poenos concitare. {{finis}} sabuyuxgiay284511nq4lihqe3n1x9j Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXV 0 2299 269981 265986 2026-06-09T21:01:26Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXV]] 265817 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXV }} {{Liber |Ante=Liber XXXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV |Post=Liber XXXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI }} P. Scipio Africanus legatus ad Antiochum missus Ephesi cum Hannibale, qui se Antiocho adiunxerat, conlocutus est, ut si fieri posset, metum ei, quem ex populo R. conceperat, eximeret. Inter alia cum quaereret quem fuisse maximum imperatorem Hannibal crederet, respondit Alexandrum, Macedonum regem, quod parua manu innumerabiles exercitus fudisset quodque ultimas oras, quas uisere supra spem humanam esset, peragrasset. Quaerenti deinde, quem secundum poneret, Pyrrhum, inquit, castra metari primum docuisse, ad hoc neminem loca elegantius cepisse, praesidia disposuisse. Exsequenti, quem tertium diceret, semet ipsum dixit. Ridens Scipio: "quidnam tu diceres, inquit, si me uicisses?" "Tunc vero me, inquit, et ante Alexandrum et ante Pyrrhum et ante alios posuissem." Inter alia prodigia, quae plurima fuisse traduntur, bouem Cn. Domitii cos. locutam "Roma caue tibi" refertur. Nabis, Lacedaemoniorum tyrannus, incitatus ab Aetolis, qui et Philippum et Antiochum ad inferendum bellum populo R. sollicitabant, a populo R. desciuit, sed bello aduersus Philopoemenen, Achaeorum praetorem, gesto ab Aetolis interfectus est. Aetoli quoque ab amicitia populi R. defecerunt. Cum societate iuncta Antiochus, Syriae rex, bellum Graeciae intulisset, complures urbes occupauit, inter quas Chalcidem et totam Euboeam. Res praeterea in Liguribus gestas et adparatum belli ab Antiocho continet. {{finis}} 0127k5ylq50lpgibj9422ahedfjy2hp 270190 269981 2026-06-09T21:36:39Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270190 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXV }} {{Liber |Ante=Liber XXXIV |AnteNomen=../Liber XXXIV |Post=Liber XXXVI |PostNomen=../Liber XXXVI }} P. Scipio Africanus legatus ad Antiochum missus Ephesi cum Hannibale, qui se Antiocho adiunxerat, conlocutus est, ut si fieri posset, metum ei, quem ex populo R. conceperat, eximeret. Inter alia cum quaereret quem fuisse maximum imperatorem Hannibal crederet, respondit Alexandrum, Macedonum regem, quod parua manu innumerabiles exercitus fudisset quodque ultimas oras, quas uisere supra spem humanam esset, peragrasset. Quaerenti deinde, quem secundum poneret, Pyrrhum, inquit, castra metari primum docuisse, ad hoc neminem loca elegantius cepisse, praesidia disposuisse. Exsequenti, quem tertium diceret, semet ipsum dixit. Ridens Scipio: "quidnam tu diceres, inquit, si me uicisses?" "Tunc vero me, inquit, et ante Alexandrum et ante Pyrrhum et ante alios posuissem." Inter alia prodigia, quae plurima fuisse traduntur, bouem Cn. Domitii cos. locutam "Roma caue tibi" refertur. Nabis, Lacedaemoniorum tyrannus, incitatus ab Aetolis, qui et Philippum et Antiochum ad inferendum bellum populo R. sollicitabant, a populo R. desciuit, sed bello aduersus Philopoemenen, Achaeorum praetorem, gesto ab Aetolis interfectus est. Aetoli quoque ab amicitia populi R. defecerunt. Cum societate iuncta Antiochus, Syriae rex, bellum Graeciae intulisset, complures urbes occupauit, inter quas Chalcidem et totam Euboeam. Res praeterea in Liguribus gestas et adparatum belli ab Antiocho continet. {{finis}} 6au2uco3n6c6g6sv4011nk4ps0vrumx Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVI 0 2300 269983 266050 2026-06-09T21:01:37Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVI]] 265830 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVI }} {{Liber |Ante=Liber XXXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV |Post=Liber XXXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII }} Acilius Glabrio cos. Antiochum ad Thermopylas Philippo rege adiuuante uictum Graecia expulit idemque Aetolos subegit. P. Cornelius Scipio Nasica cos. aedem matris deum, quam ipse in Palatium intulerat, uir optimus a senatu iudicatus, dedicauit. Idemque Boios Gallos uictos in deditionem accepit, de his triumphauit. Praeterea naualia certamina prospera aduersus praefectos Antiochi regis referuntur. {{finis}} 1ip9tmfpep9h2dpuys4twujzqhok4oq 270191 269983 2026-06-09T21:36:43Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270191 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVI }} {{Liber |Ante=Liber XXXV |AnteNomen=../Liber XXXV |Post=Liber XXXVII |PostNomen=../Liber XXXVII }} Acilius Glabrio cos. Antiochum ad Thermopylas Philippo rege adiuuante uictum Graecia expulit idemque Aetolos subegit. P. Cornelius Scipio Nasica cos. aedem matris deum, quam ipse in Palatium intulerat, uir optimus a senatu iudicatus, dedicauit. Idemque Boios Gallos uictos in deditionem accepit, de his triumphauit. Praeterea naualia certamina prospera aduersus praefectos Antiochi regis referuntur. {{finis}} guacnw2jhlzt075gwzmbp786khlotl6 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVII 0 2301 269985 265968 2026-06-09T21:02:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVII]] 265766 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI |Post=Liber XXXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII }} L. Cornelius Scipio cos. legato Scipione Africano fratre (qui se legatum fratris futurum dixerat, si ei Graecia prouincia decerneretur, cum C. Laelio, qui multum in senatu poterat, ea prouincia dari uideretur) profectus ad bellum aduersus Antiochum regem gerendum, primus omnium Romanorum ducum in Asiam traiecit. Regillus aduersus regiam classem Antiochi feliciter pugnauit ad Myonnesum Rhodiis iuuantibus. Filius Africani captus ab Antiocho patri remissus est. Victo deinde Antiocho ab L. Cornelio Scipione adiuuante Eumene, rege Pergami, Attali filio, pax data est ea condicione ut omnibus prouinciis citra Taurum montem cederet. L. Cornelius Scipio, qui cum Antiocho debellauerat, cognomine fratri exaequatus Asiaticus appellatus. Colonia deducta est Bononia. {{finis}} Eumenis, quo iuuante Antiochus nictus erat, regnum ampliatum. Rhodiis quoque, qui et ipsi iuuerant, quaedam ciuitates concessae. Aemilius Regillus, qui praefectos Antiochi nauali proelio deuicerat, naualem triumphum deduxit. M'. Acilius Glabrio de Antiocho, quem Graecia expulerat, et de Aetolis triumphauit. of7rzhi98jhij23z8ikieufs79z9en6 270192 269985 2026-06-09T21:36:47Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270192 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVI |AnteNomen=../Liber XXXVI |Post=Liber XXXVIII |PostNomen=../Liber XXXVIII }} L. Cornelius Scipio cos. legato Scipione Africano fratre (qui se legatum fratris futurum dixerat, si ei Graecia prouincia decerneretur, cum C. Laelio, qui multum in senatu poterat, ea prouincia dari uideretur) profectus ad bellum aduersus Antiochum regem gerendum, primus omnium Romanorum ducum in Asiam traiecit. Regillus aduersus regiam classem Antiochi feliciter pugnauit ad Myonnesum Rhodiis iuuantibus. Filius Africani captus ab Antiocho patri remissus est. Victo deinde Antiocho ab L. Cornelio Scipione adiuuante Eumene, rege Pergami, Attali filio, pax data est ea condicione ut omnibus prouinciis citra Taurum montem cederet. L. Cornelius Scipio, qui cum Antiocho debellauerat, cognomine fratri exaequatus Asiaticus appellatus. Colonia deducta est Bononia. {{finis}} Eumenis, quo iuuante Antiochus nictus erat, regnum ampliatum. Rhodiis quoque, qui et ipsi iuuerant, quaedam ciuitates concessae. Aemilius Regillus, qui praefectos Antiochi nauali proelio deuicerat, naualem triumphum deduxit. M'. Acilius Glabrio de Antiocho, quem Graecia expulerat, et de Aetolis triumphauit. 0x2j625iqaytkwpqaq7ct2fdo20r9je 270196 270192 2026-06-09T21:38:59Z Saumache 27923 Recensiones a conlatore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) factas in superiorem redactionem a conlatore [[User:ShakespeareFan00|ShakespeareFan00]] factam restitui 84828 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVI |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXVI |Post=Liber XXXVIII |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXVIII }} L. Cornelius Scipio cos. legato Scipione Africano fratre (qui se legatum fratris futurum dixerat, si ei Graecia prouincia decerneretur, cum C. Laelio, qui multum in senatu poterat, ea prouincia dari uideretur) profectus ad bellum aduersus Antiochum regem gerendum, primus omnium Romanorum ducum in Asiam traiecit. Regillus aduersus regiam classem Antiochi feliciter pugnauit ad Myonnesum Rhodiis iuuantibus. Filius Africani captus ab Antiocho patri remissus est. Victo deinde Antiocho ab L. Cornelio Scipione adiuuante Eumene, rege Pergami, Attali filio, pax data est ea condicione ut omnibus prouinciis citra Taurum montem cederet. L. Cornelius Scipio, qui cum Antiocho debellauerat, cognomine fratri exaequatus Asiaticus appellatus. Colonia deducta est Bononia. {{finis}} Eumenis, quo iuuante Antiochus nictus erat, regnum ampliatum. Rhodiis quoque, qui et ipsi iuuerant, quaedam ciuitates concessae. Aemilius Regillus, qui praefectos Antiochi nauali proelio deuicerat, naualem triumphum deduxit. M'. Acilius Glabrio de Antiocho, quem Graecia expulerat, et de Aetolis triumphauit. jm7raoj6qw4nuivcri1aod7elo8udpk 270197 270196 2026-06-09T21:42:04Z Saumache 27923 270197 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVI |AnteNomen=../Liber XXXVI |Post=Liber XXXVIII |PostNomen=../iber XXXVIII }} L. Cornelius Scipio cos. legato Scipione Africano fratre (qui se legatum fratris futurum dixerat, si ei Graecia prouincia decerneretur, cum C. Laelio, qui multum in senatu poterat, ea prouincia dari uideretur) profectus ad bellum aduersus Antiochum regem gerendum, primus omnium Romanorum ducum in Asiam traiecit. Regillus aduersus regiam classem Antiochi feliciter pugnauit ad Myonnesum Rhodiis iuuantibus. Filius Africani captus ab Antiocho patri remissus est. Victo deinde Antiocho ab L. Cornelio Scipione adiuuante Eumene, rege Pergami, Attali filio, pax data est ea condicione ut omnibus prouinciis citra Taurum montem cederet. L. Cornelius Scipio, qui cum Antiocho debellauerat, cognomine fratri exaequatus Asiaticus appellatus. Colonia deducta est Bononia. {{finis}} Eumenis, quo iuuante Antiochus nictus erat, regnum ampliatum. Rhodiis quoque, qui et ipsi iuuerant, quaedam ciuitates concessae. Aemilius Regillus, qui praefectos Antiochi nauali proelio deuicerat, naualem triumphum deduxit. M'. Acilius Glabrio de Antiocho, quem Graecia expulerat, et de Aetolis triumphauit. t89utxcnysics6ep5k3hiiibp3xin2d 270200 270197 2026-06-09T21:43:41Z Saumache 27923 270200 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVI |AnteNomen=../Liber XXXVI |Post=Liber XXXVIII |PostNomen=../Liber XXXVIII }} L. Cornelius Scipio cos. legato Scipione Africano fratre (qui se legatum fratris futurum dixerat, si ei Graecia prouincia decerneretur, cum C. Laelio, qui multum in senatu poterat, ea prouincia dari uideretur) profectus ad bellum aduersus Antiochum regem gerendum, primus omnium Romanorum ducum in Asiam traiecit. Regillus aduersus regiam classem Antiochi feliciter pugnauit ad Myonnesum Rhodiis iuuantibus. Filius Africani captus ab Antiocho patri remissus est. Victo deinde Antiocho ab L. Cornelio Scipione adiuuante Eumene, rege Pergami, Attali filio, pax data est ea condicione ut omnibus prouinciis citra Taurum montem cederet. L. Cornelius Scipio, qui cum Antiocho debellauerat, cognomine fratri exaequatus Asiaticus appellatus. Colonia deducta est Bononia. {{finis}} Eumenis, quo iuuante Antiochus nictus erat, regnum ampliatum. Rhodiis quoque, qui et ipsi iuuerant, quaedam ciuitates concessae. Aemilius Regillus, qui praefectos Antiochi nauali proelio deuicerat, naualem triumphum deduxit. M'. Acilius Glabrio de Antiocho, quem Graecia expulerat, et de Aetolis triumphauit. 0x2j625iqaytkwpqaq7ct2fdo20r9je Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVIII 0 2302 269987 266112 2026-06-09T21:02:44Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVIII]] 265781 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} ofsdm0yr6gj739tf68jjuxv8wvlmk7d 270193 269987 2026-06-09T21:36:51Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270193 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=../Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=../Liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} f6mub7yl3agje7s75hi7aiyadbslut4 270194 270193 2026-06-09T21:37:35Z Saumache 27923 Recensiones a conlatore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) factas in superiorem redactionem a conlatore [[User:ShakespeareFan00|ShakespeareFan00]] factam restitui 84829 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} iwgmn4i65akn6dycr9ipgq32xbxymi8 270198 270194 2026-06-09T21:42:42Z Saumache 27923 270198 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=../Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=../Liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} f6mub7yl3agje7s75hi7aiyadbslut4 270199 270198 2026-06-09T21:43:00Z Saumache 27923 Recensiones a conlatore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) factas in superiorem redactionem a conlatore [[User:ShakespeareFan00|ShakespeareFan00]] factam restitui 84829 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} iwgmn4i65akn6dycr9ipgq32xbxymi8 270201 270199 2026-06-09T21:44:38Z Saumache 27923 270201 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=../Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} 5pkyyzsnngxmr4erwah8vooztlkndpy 270202 270201 2026-06-09T21:44:51Z Saumache 27923 270202 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=../Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=../Liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} f6mub7yl3agje7s75hi7aiyadbslut4 270203 270202 2026-06-09T21:45:04Z Saumache 27923 Recensiones a conlatore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) factas in superiorem redactionem a conlatore [[User:ShakespeareFan00|ShakespeareFan00]] factam restitui 84829 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab Urbe Condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab Urbe Condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=Ab Urbe Condita - Periochae/liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} iwgmn4i65akn6dycr9ipgq32xbxymi8 270204 270203 2026-06-09T21:45:49Z Saumache 27923 Abrogans recensionem [[Special:Diff/270203|270203]] ab usore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) 270204 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber XXXVII |AnteNomen=../Liber XXXVII |Post=Liber XXXIX |PostNomen=../Liber XXXIX }} M. Fuluius cos. in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit, Cephalloniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit. Cn. Manlius cos., collega eius, Gallograecos, Tolostobogios et Tectosagos et Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum montem non apparerent, uicit. Eorum origo, et quo modo ea loca, quae tenent, occupauerint, refertur. Exemplum quoque uirtutis et pudicitiae in femina traditur. Quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta centurionem, qui ei uim intulerat, occidit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCCX. Cum Ariarathe, Cappadociae rege, amicitia iuncta est. Cn. Manlius contradicentibus X legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de Gallograecis acta pro se in senatu causa triumphauit. Scipio Africanus die ei dicta, ut quidam tradunt a Q. Petilio tr. pl., ut quidam a Naeuio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset, postquam is dies uenit, euocatus in rostra: "hac die, inquit, Quirites, Carthaginem uici", et prosequente populo Capitolium escendit. Inde ne amplius tribuniciis iniuriis uexaretur, in uoluntarium exilium Liternum concessit. Incertum ibi an Romae defunctus sit ; nam monumentum eius utrobique fuit. L. Scipio Asiaticus, frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in uincula et carcerem duceretur, Tib. Sempronius Gracchus tr. pl., qui antea Scipionibus inimicus fuerat, intercessit et ob id beneficium Africani filiam duxit. Cum quaestores in bona eius publice possidenda missi essent, non modo in his ullum uestigium pecuniae regiae apparuit, sed ne quaquam tantum redactum, quantae summae erat damnatus. Conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere noluit; quae necessaria ei erant ad cultum, redempta. {{finis}} f6mub7yl3agje7s75hi7aiyadbslut4 Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIX 0 2303 269989 265992 2026-06-09T21:02:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIX]] 265821 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIX }} {{Liber |Ante=Liber XXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII |Post=Liber XL |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XL }} M. Aemilius cos. Liguribus subactis uiam Placentia usque Ariminum productam Flaminia iunxit. Initia luxuriae in urbem introducta ab exercitu Asiatico referuntur. Ligures, quicumque citra Appenninum erant, subacti sunt. Bacchanalia, sacrum Graecum et nocturnum, omnium scelerum seminarium, cum ad ingentis turbae coniurationem peruenisset, inuestigatum et multorum poena sublatum est. A censoribus L. Valerio Flacco et M. Porcio Catone, et belli et pacis artibus maximo, motus est senatu L. Quintius Flamininus, T. frater, eo quod, cum Galliam prouinciam consul obtineret, rogatus in conuiuio a Poeno Philippo, quem amabat, scorto nobili, Gallum quemdam sua manu occiderat siue, ut quidam tradiderunt, unum ex damnatis securi percusserat rogatus a meretrice Placentina, cuius amore deperibat. Extat oratio M. Catonis in eum. Scipio Literni decessit et, tamquam iungente fortuna circa idem tempus duo funera maximorum uirorum, Hannibal a Prusia, Bithyniae rege, ad quem uicto Antiocho confugerat, cum dederetur Romanis, qui ad exposcendum eum T. Quintium Flamininum miserant, ueneno mortem consciit. Philopoemen quoque, dux Achaeorum, uir maximus, a Messeniis occisus ueneno, cum ab his in bello captus esset. Coloniae Potentia et Pisaurum et Mutina et Parma deductae sunt. Praeterea res aduersus Celtiberos prospere gestas et initia causasque belli Macedonici continet. Cuius origo inde fluxit, quod Philippus aegre ferebat regnum suum a Romanis inminui et quod cogeretur a Thracibus alisque locis praesidia deducere. {{finis}} jyka9i8o23zl1ufbppupfz5rzxl7tq9 270189 269989 2026-06-09T21:36:35Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270189 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XXXIX }} {{Liber |Ante=Liber XXXVIII |AnteNomen=../Liber XXXVIII |Post=Liber XL |PostNomen=../Liber XL }} M. Aemilius cos. Liguribus subactis uiam Placentia usque Ariminum productam Flaminia iunxit. Initia luxuriae in urbem introducta ab exercitu Asiatico referuntur. Ligures, quicumque citra Appenninum erant, subacti sunt. Bacchanalia, sacrum Graecum et nocturnum, omnium scelerum seminarium, cum ad ingentis turbae coniurationem peruenisset, inuestigatum et multorum poena sublatum est. A censoribus L. Valerio Flacco et M. Porcio Catone, et belli et pacis artibus maximo, motus est senatu L. Quintius Flamininus, T. frater, eo quod, cum Galliam prouinciam consul obtineret, rogatus in conuiuio a Poeno Philippo, quem amabat, scorto nobili, Gallum quemdam sua manu occiderat siue, ut quidam tradiderunt, unum ex damnatis securi percusserat rogatus a meretrice Placentina, cuius amore deperibat. Extat oratio M. Catonis in eum. Scipio Literni decessit et, tamquam iungente fortuna circa idem tempus duo funera maximorum uirorum, Hannibal a Prusia, Bithyniae rege, ad quem uicto Antiocho confugerat, cum dederetur Romanis, qui ad exposcendum eum T. Quintium Flamininum miserant, ueneno mortem consciit. Philopoemen quoque, dux Achaeorum, uir maximus, a Messeniis occisus ueneno, cum ab his in bello captus esset. Coloniae Potentia et Pisaurum et Mutina et Parma deductae sunt. Praeterea res aduersus Celtiberos prospere gestas et initia causasque belli Macedonici continet. Cuius origo inde fluxit, quod Philippus aegre ferebat regnum suum a Romanis inminui et quod cogeretur a Thracibus alisque locis praesidia deducere. {{finis}} g49lk74so72nuf8n3rycfh20k7tty9f Ab urbe condita/Periochae/Liber XL 0 2304 269991 266048 2026-06-09T21:03:06Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XL]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XL]] 265831 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XL }} {{Liber |Ante=Liber XXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX |Post=Liber XLI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI }} Cum Philippus liberos eorum quos in uinculis habebat nobilium hominum conquiri ad mortem iussisset, Theoxena, uerita pro liberis suis admodum pueris regis libidinem, prolatis in medium gladiis et poculo in quo uenenum erat, suasit his ut imminens ludibrium morte effugerent et cum persuasisset, et ipsa se interemit. Certamina inter filios Philippi, Macedoniae regis, Persen et Demetrium, referuntur; et ut fraude fratris sui Demetrius fictis criminibus, inter quae accusatione parricidii et adfectati regni, primum petitus, ad ultimum, quoniam populi R. amicus erat, ueneno necatus est, regnumque Macedoniae mortuo Philippo ad Persen uenit. Item res in Liguribus et Hispania contra Celtiberos a compluribus ducibus feliciter gestas continet. Colonia Aquileia deducta est. Libri Numae Pompili in agro L. Petilli scribae sub Ianiculo a cultoribus agri arca lapidea clusi inuenti sunt et Graeci et Latini. In quibus cum pleraque dissoluendarum religionum praetor, ad quem delati erant, legisset, iurauit senatui contra rem p. esse ut legerentur seruarenturque. Ex S. C. in comitio exusti sunt. Philippus aegritudine animi confectus, quod Demetrium filium falsis Persei, alterius fili, in eum delationibus impulsus ueneno sustulisset, et de poena Persei cogitauit uoluitque Antigonum potius, amicum suum, successorem regni sui relinquere, sed in hac cogitatione morte raptus est. Perseus regnum excepit. {{finis}} l6rwmgt4zepq7rf05ind10r38zv6bmd 270160 269991 2026-06-09T21:34:39Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270160 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XL }} {{Liber |Ante=Liber XXXIX |AnteNomen=../Liber XXXIX |Post=Liber XLI |PostNomen=../Liber XLI }} Cum Philippus liberos eorum quos in uinculis habebat nobilium hominum conquiri ad mortem iussisset, Theoxena, uerita pro liberis suis admodum pueris regis libidinem, prolatis in medium gladiis et poculo in quo uenenum erat, suasit his ut imminens ludibrium morte effugerent et cum persuasisset, et ipsa se interemit. Certamina inter filios Philippi, Macedoniae regis, Persen et Demetrium, referuntur; et ut fraude fratris sui Demetrius fictis criminibus, inter quae accusatione parricidii et adfectati regni, primum petitus, ad ultimum, quoniam populi R. amicus erat, ueneno necatus est, regnumque Macedoniae mortuo Philippo ad Persen uenit. Item res in Liguribus et Hispania contra Celtiberos a compluribus ducibus feliciter gestas continet. Colonia Aquileia deducta est. Libri Numae Pompili in agro L. Petilli scribae sub Ianiculo a cultoribus agri arca lapidea clusi inuenti sunt et Graeci et Latini. In quibus cum pleraque dissoluendarum religionum praetor, ad quem delati erant, legisset, iurauit senatui contra rem p. esse ut legerentur seruarenturque. Ex S. C. in comitio exusti sunt. Philippus aegritudine animi confectus, quod Demetrium filium falsis Persei, alterius fili, in eum delationibus impulsus ueneno sustulisset, et de poena Persei cogitauit uoluitque Antigonum potius, amicum suum, successorem regni sui relinquere, sed in hac cogitatione morte raptus est. Perseus regnum excepit. {{finis}} ph3872dix4ia9mi9zwaozxdjfydysz7 Ab urbe condita/Periochae/Liber XLI 0 2305 269993 265944 2026-06-09T21:03:17Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLI]] 265810 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLI }} {{Liber |Ante=Liber XL |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XL |Post=Liber XLII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII }} Ignis in aede Vestae extinctus est. Tib. Sempronius Gracchus procos. Celtiberos uictos in deditionem accepit, monimentumque operum suorum Gracchurim, oppidum in Hispania, constituit. Et a Postumio Albino procos. Vaccaei ac Lusitani subacti sunt. Vterque triumphauit. Antiochus, Antiochi filius, obses a patre Romanis datus, mortuo fratre Seleuco qui patri defuncto successerat, in regnum Syriae ab urbe dimissus. Qui praeter religionem, qua multa templa magnifica multis sociis fecit, Athenis Iouis Olympi et Antiochiae Capitolini, uilissimum regem egit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCXCIIII. Q. Voconius Saxa tr. pl. legem tulit, nequis mulierem heredem institueret. Suasit legem M. Cato. Extat oratio eius. Praeterea res aduersus Liguras et Histros et Sardos et Celtiberos a compluribus ducibus prospere gestas et initia belli Macedonici continet, quod Perseus, Philippi filius, moliebatur. Miserat ad Carthaginienses legationem et ab his nocte audita erat. Sed et alias Graeciae ciuitates sollicitabat. {{finis}} f12iamkgxwym47wjp1vm2rm1bmsjtxy 270161 269993 2026-06-09T21:34:43Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270161 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLI }} {{Liber |Ante=Liber XL |AnteNomen=../Liber XL |Post=Liber XLII |PostNomen=../Liber XLII }} Ignis in aede Vestae extinctus est. Tib. Sempronius Gracchus procos. Celtiberos uictos in deditionem accepit, monimentumque operum suorum Gracchurim, oppidum in Hispania, constituit. Et a Postumio Albino procos. Vaccaei ac Lusitani subacti sunt. Vterque triumphauit. Antiochus, Antiochi filius, obses a patre Romanis datus, mortuo fratre Seleuco qui patri defuncto successerat, in regnum Syriae ab urbe dimissus. Qui praeter religionem, qua multa templa magnifica multis sociis fecit, Athenis Iouis Olympi et Antiochiae Capitolini, uilissimum regem egit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLVIII milia CCXCIIII. Q. Voconius Saxa tr. pl. legem tulit, nequis mulierem heredem institueret. Suasit legem M. Cato. Extat oratio eius. Praeterea res aduersus Liguras et Histros et Sardos et Celtiberos a compluribus ducibus prospere gestas et initia belli Macedonici continet, quod Perseus, Philippi filius, moliebatur. Miserat ad Carthaginienses legationem et ab his nocte audita erat. Sed et alias Graeciae ciuitates sollicitabat. {{finis}} iznxv5wiy2vldwvyyx5v3huhqxvdh0e Ab urbe condita/Periochae/Liber XLII 0 2306 269995 265966 2026-06-09T21:03:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLII]] 265764 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLII }} {{Liber |Ante=Liber XLI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI |Post=Liber XLIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII }} Q. Fuluius Flaccus censor templum Iunonis Laciniae tegulis marmoreis spoliauit, ut aedem, quam dedicabat, tegeret. Tegulae ex S. C. reportatae. Eumenes, Asiae rex, in senatu de Perseo, Macedoniae rege, questus est, cuius iniuriae in populum R. referuntur. Ob quas bello ei indicto P. Licinius Crassus cos., cui mandatum erat, in Macedoniam transiit leuibusque expeditionibus, equestribus proeliis, in Thessalia cum Perseo [felici] euentu pugnauit. Inter Masinissam et Carthaginienses de agro fuit lis. Dies his a senatu ad disceptandum datus. Legati missi ad socias ciuitates regesque rogandos ut in fide permanerent, dubitantibus Rhodiis. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLXVII milia CCXXXI. Res praeterea aduersus Corsos et Liguras prospere gestas continet. {{finis}} tlw46pqjrn21xddylntgs715a5woaqs 270162 269995 2026-06-09T21:34:47Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270162 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLII }} {{Liber |Ante=Liber XLI |AnteNomen=../Liber XLI |Post=Liber XLIII |PostNomen=../Liber XLIII }} Q. Fuluius Flaccus censor templum Iunonis Laciniae tegulis marmoreis spoliauit, ut aedem, quam dedicabat, tegeret. Tegulae ex S. C. reportatae. Eumenes, Asiae rex, in senatu de Perseo, Macedoniae rege, questus est, cuius iniuriae in populum R. referuntur. Ob quas bello ei indicto P. Licinius Crassus cos., cui mandatum erat, in Macedoniam transiit leuibusque expeditionibus, equestribus proeliis, in Thessalia cum Perseo [felici] euentu pugnauit. Inter Masinissam et Carthaginienses de agro fuit lis. Dies his a senatu ad disceptandum datus. Legati missi ad socias ciuitates regesque rogandos ut in fide permanerent, dubitantibus Rhodiis. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCLXVII milia CCXXXI. Res praeterea aduersus Corsos et Liguras prospere gestas continet. {{finis}} ij5ls3o0cbaucp9yi5e7njofb9htkei Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII 0 2307 269997 265932 2026-06-09T21:03:39Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] 265792 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIII }} {{Liber |Ante=Liber XLII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII |Post=Liber XLIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV }} Praetores aliquot eo quod auare et crudeliter prouincias administrauerant, damnati sunt. P. Licinius Crassus procos. complures in Graecia urbes expugnauit et crudeliter corripuit. Ob id captiui qui ab eo sub corona uenierant ex S. C. postea restituti sunt. Item a praefectis classium Romanarum multa impotenter in socios facta. Res a Perse rege in Thracia prospere gestas continet uictis Dardanis et Illyrico, cuius rex erat Gentius. Motus, qui in Hispania ab Olonico factus erat, ipso interempto consedit. M. Aemilius Lepidus a censoribus princeps senatus lectus. {{finis}} f5bfizwi8es37zob8tij0f08c6o4ti8 270163 269997 2026-06-09T21:34:51Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270163 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIII }} {{Liber |Ante=Liber XLII |AnteNomen=../Liber XLII |Post=Liber XLIV |PostNomen=../Liber XLIV }} Praetores aliquot eo quod auare et crudeliter prouincias administrauerant, damnati sunt. P. Licinius Crassus procos. complures in Graecia urbes expugnauit et crudeliter corripuit. Ob id captiui qui ab eo sub corona uenierant ex S. C. postea restituti sunt. Item a praefectis classium Romanarum multa impotenter in socios facta. Res a Perse rege in Thracia prospere gestas continet uictis Dardanis et Illyrico, cuius rex erat Gentius. Motus, qui in Hispania ab Olonico factus erat, ipso interempto consedit. M. Aemilius Lepidus a censoribus princeps senatus lectus. {{finis}} hexx835iw3jv2pssiducr3cn5zlpbgd Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIV 0 2308 270001 265872 2026-06-09T21:03:50Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIV]] 265723 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIV }} {{Liber |Ante=Liber XLIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII |Post=Liber XLV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV }} Q. Marcius Philippus per inuios saltus penetrauit Macedoniam et complures urbes occupauit. Rhodii miserunt legatos Romam minantes ut Perseo auxilio essent, nisi populus R. cum illo pacem atque amicitiam iungeret. Indigne id latum. Cum id bellum L. Aemilio Paulo, sequentis anni cos. iterum mandatum esset, Paulus in contione precatus ut, quidquid diri populo R. immineret, in suam domum conuerteretur, et in Macedoniam profectus uicit Persen totamque Macedoniam in potestatem redegit. Antequam confligeret, praedixit exercitui ne miraretur quod luna proxima nocte defectura erat. Gentius quoque, rex Illyricorum, cum rebellasset, a L. Anicio praetore uictus uenit in deditionem et cum uxore ac liberis et propinquis Romam missus. Legati Alexandrini a Cleopatra et Ptolemaeo regibus uenerunt querentes de Antiocho, rege Syriae, quod is bellum inferret. Perseus sollicitatis in auxilium Eumene, rege Pergami, et Gentio, rege Illyricorum, quia iis pecuniam quam promiserat non dabat, relictus ab his est. {{finis}} qsdqctv00pcq3x7mljkojofjweig0du 270164 270001 2026-06-09T21:34:55Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270164 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIV }} {{Liber |Ante=Liber XLIII |AnteNomen=../Liber XLIII |Post=Liber XLV |PostNomen=../Liber XLV }} Q. Marcius Philippus per inuios saltus penetrauit Macedoniam et complures urbes occupauit. Rhodii miserunt legatos Romam minantes ut Perseo auxilio essent, nisi populus R. cum illo pacem atque amicitiam iungeret. Indigne id latum. Cum id bellum L. Aemilio Paulo, sequentis anni cos. iterum mandatum esset, Paulus in contione precatus ut, quidquid diri populo R. immineret, in suam domum conuerteretur, et in Macedoniam profectus uicit Persen totamque Macedoniam in potestatem redegit. Antequam confligeret, praedixit exercitui ne miraretur quod luna proxima nocte defectura erat. Gentius quoque, rex Illyricorum, cum rebellasset, a L. Anicio praetore uictus uenit in deditionem et cum uxore ac liberis et propinquis Romam missus. Legati Alexandrini a Cleopatra et Ptolemaeo regibus uenerunt querentes de Antiocho, rege Syriae, quod is bellum inferret. Perseus sollicitatis in auxilium Eumene, rege Pergami, et Gentio, rege Illyricorum, quia iis pecuniam quam promiserat non dabat, relictus ab his est. {{finis}} 1oyd6dukcv6vpd0x288hyvnqpzhmvxe Ab urbe condita/Periochae/Liber XLV 0 2309 270003 265910 2026-06-09T21:04:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLV]] 265861 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLV }} {{Liber |Ante=Liber XLIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV |Post=Liber XLVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI }} Perseus ab Aemilio Paulo in Samothace captus est. Cum Antiochus, Syriae rex, Ptolemaeum et Cleopatram, Aegypti reges, obsideret et missis ad eum a senatu legatis, qui iuberent ab solo regis absisteret, editisque mandatis consideraturum se quid faciendum esset respondisset, unus ex legatis Popilius uirga regem circumscripsit iussitque, ante quam circulo excederet, responsum daret. Qua asperitate effecit ut Antiochus bellum omitteret. Legationes gratulantium populorum atque regum in senatu admissae, Rhodiorum, qui eo bello contra populum R. fauerant, exclusa. Postera die cum de eo quaereretur ut his bellum indiceretur, causam in senatu patriae suae legati egerunt; nec tamquam socii, nec tamquam hostes dimissi. Macedonia in prouinciae formam redacta Aemilius Paulus repugnantibus militibus ipsius propter minorem praedam et contradicente Seruio Sulpicio Galba triumphauit et Persen cum tribus filiis duxit ante currum. Cuius triumphi laetitia ne solida ei contingeret, duorum filiorum funeribus insignita est, quorum alterius mors triumphum patris praecessit, alterius secuta est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXII milia DCCCV. Prusias, Bithyniae rex, Romam, ut senatui gratias ageret ob uictoriam ex Macedonia partam, uenit et Nicomedem filium senatui commendauit. Rex plenus adulationis libertum se populi R. dicebat. {{finis}} hflsakv0urnwkdb8fa6pzefuzsjzxyq 270166 270003 2026-06-09T21:35:03Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270166 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLV }} {{Liber |Ante=Liber XLIV |AnteNomen=../Liber XLIV |Post=Liber XLVI |PostNomen=../Liber XLVI }} Perseus ab Aemilio Paulo in Samothace captus est. Cum Antiochus, Syriae rex, Ptolemaeum et Cleopatram, Aegypti reges, obsideret et missis ad eum a senatu legatis, qui iuberent ab solo regis absisteret, editisque mandatis consideraturum se quid faciendum esset respondisset, unus ex legatis Popilius uirga regem circumscripsit iussitque, ante quam circulo excederet, responsum daret. Qua asperitate effecit ut Antiochus bellum omitteret. Legationes gratulantium populorum atque regum in senatu admissae, Rhodiorum, qui eo bello contra populum R. fauerant, exclusa. Postera die cum de eo quaereretur ut his bellum indiceretur, causam in senatu patriae suae legati egerunt; nec tamquam socii, nec tamquam hostes dimissi. Macedonia in prouinciae formam redacta Aemilius Paulus repugnantibus militibus ipsius propter minorem praedam et contradicente Seruio Sulpicio Galba triumphauit et Persen cum tribus filiis duxit ante currum. Cuius triumphi laetitia ne solida ei contingeret, duorum filiorum funeribus insignita est, quorum alterius mors triumphum patris praecessit, alterius secuta est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXII milia DCCCV. Prusias, Bithyniae rex, Romam, ut senatui gratias ageret ob uictoriam ex Macedonia partam, uenit et Nicomedem filium senatui commendauit. Rex plenus adulationis libertum se populi R. dicebat. {{finis}} 58ahisgwftds7235dufu6yjbf57unta Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVI 0 2310 270005 265928 2026-06-09T21:04:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVI]] 265795 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVI }} {{Liber |Ante=Liber XLIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV |Post=Liber XLVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII }} Eumenes rex Romam uenit, qui Macedonico bello medium egerat. Ne aut hostis iudicatus uideretur, si exclusus esset, aut liberatus crimine, si admitteretur, in commune lex lata est ne cui regi Romam uenire liceret. Claudius Marcellus cos. Alpinos Gallos, C. Sulpicius Gallus cos. Liguras subegit. Legati Prusiae regis questi sunt de Eumene quod fines suos popularetur dixeruntque eum conspirasse cum Antiocho aduersus populum R. Societas cum Rhodiis deprecantibus iuncta est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXXVII milia XXII. Princeps senatus M. Aemilius Lepidus. Ptolemaeus, Aegypti rex, pulsus regno a minore fratre missis ad eum legatis restitutus est. Ariarathe, Cappadociae rege, mortuo filius eius Ariarathes regnum accepit et amicitiam cum populo R. per legatos renouauit. Res praeterea aduersus Liguras et Corsos et Lusitanos uario euentu gestas et motus Syriae mortuo Antiocho, qui filium Antiochum puerum admodum reliquerat, continet. Hunc Antiochum puerum cum Lysia tutore Demetrius, Seleuci filius, qui Romae obses fuerat, clam, quia non dimittebatur, a Roma . . . interemit et ipse in regnum receptus. L. Aemilius Paulus, qui Persen uicerat, mortuus. Cuius tanta abstinentia fuit ut cum ex Hispania et ex Macedonia immensas opes rettulisset, uix ex auctione eius redactum sit, unde uxori eius dos solueretur. Pomptinae paludes a Cornelio Cethego cos., cui ea prouincia euenerat, siccatae agerque ex his factus. {{finis}} [[fr:Periochae/Livres LXVI à CXLII]] 31k2mpkcusnjjkeemvkdfhnetj240kp 270167 270005 2026-06-09T21:35:07Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270167 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVI }} {{Liber |Ante=Liber XLIV |AnteNomen=../Liber XLIV |Post=Liber XLVII |PostNomen=../Liber XLVII }} Eumenes rex Romam uenit, qui Macedonico bello medium egerat. Ne aut hostis iudicatus uideretur, si exclusus esset, aut liberatus crimine, si admitteretur, in commune lex lata est ne cui regi Romam uenire liceret. Claudius Marcellus cos. Alpinos Gallos, C. Sulpicius Gallus cos. Liguras subegit. Legati Prusiae regis questi sunt de Eumene quod fines suos popularetur dixeruntque eum conspirasse cum Antiocho aduersus populum R. Societas cum Rhodiis deprecantibus iuncta est. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXXVII milia XXII. Princeps senatus M. Aemilius Lepidus. Ptolemaeus, Aegypti rex, pulsus regno a minore fratre missis ad eum legatis restitutus est. Ariarathe, Cappadociae rege, mortuo filius eius Ariarathes regnum accepit et amicitiam cum populo R. per legatos renouauit. Res praeterea aduersus Liguras et Corsos et Lusitanos uario euentu gestas et motus Syriae mortuo Antiocho, qui filium Antiochum puerum admodum reliquerat, continet. Hunc Antiochum puerum cum Lysia tutore Demetrius, Seleuci filius, qui Romae obses fuerat, clam, quia non dimittebatur, a Roma . . . interemit et ipse in regnum receptus. L. Aemilius Paulus, qui Persen uicerat, mortuus. Cuius tanta abstinentia fuit ut cum ex Hispania et ex Macedonia immensas opes rettulisset, uix ex auctione eius redactum sit, unde uxori eius dos solueretur. Pomptinae paludes a Cornelio Cethego cos., cui ea prouincia euenerat, siccatae agerque ex his factus. {{finis}} [[fr:Periochae/Livres LXVI à CXLII]] 6zio7hb5nno9qxjo4zfqs4u3pmmfepa Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVII 0 2312 270007 265988 2026-06-09T21:04:24Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVII]] 265819 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVII }} {{Liber |Ante=Liber XLVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI |Post=Liber XLVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII }} Cn. Tremellio pr. multa dicta est, quod cum M. Aemilio Lepido, pontifice maximo, iniuriose contenderat sacrorumque quam magistratuum ius potentius fuit. Lex de ambitu lata. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXVIII milia CCCXVI. Princeps senatus lectus Aemilius Lepidus. Inter Ptolemaeos fratres, qui dissidebant, foedus ictum, ut alter Aegypto, alter Cyrenis regaret. Ariarathes, Cappadociae rex, consilio Demetri, Syriae regis, et uiribus pulsus regno a senatu restitutus est. Missi a senatu qui inter Masinissam et Carthaginienses de agro iudicarent. C. Marcius cos. aduersus Dalmatas primum parum prospere, postea feliciter pugnauit. Cum quibus bello confligendi causa fuit quod Illyrios, socios populi R., uastauerant eamdemque gentem Cornelius Nasica cos. domuit. Q. Opimius cos. Transalpinos Liguras, qui Massiliensium oppida, Antipolim et Nicaeam, uastabant, subegit. Praeterea res in Hispania a compluribus parum prospere gestas continet. Consules anno quingentesimo nonagesimo octauo ab urbe condita magistratum kal. ian. inire coeperunt. Mutandi comitia causa fuit quod Hispani rebellabant. Legati ad disceptandum inter Carthaginienses et Masinissam missi nuntiauerunt uim naualis materiae se Carthagine deprehendisse. Aliquot praetores a prouinciis auaritiae nomine accusati damnati sunt. {{finis}} rg6iw8ugs59id653e4g7cuilhe8vs22 270168 270007 2026-06-09T21:35:11Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270168 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVII }} {{Liber |Ante=Liber XLVI |AnteNomen=../Liber XLVI |Post=Liber XLVIII |PostNomen=../Liber XLVIII }} Cn. Tremellio pr. multa dicta est, quod cum M. Aemilio Lepido, pontifice maximo, iniuriose contenderat sacrorumque quam magistratuum ius potentius fuit. Lex de ambitu lata. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXVIII milia CCCXVI. Princeps senatus lectus Aemilius Lepidus. Inter Ptolemaeos fratres, qui dissidebant, foedus ictum, ut alter Aegypto, alter Cyrenis regaret. Ariarathes, Cappadociae rex, consilio Demetri, Syriae regis, et uiribus pulsus regno a senatu restitutus est. Missi a senatu qui inter Masinissam et Carthaginienses de agro iudicarent. C. Marcius cos. aduersus Dalmatas primum parum prospere, postea feliciter pugnauit. Cum quibus bello confligendi causa fuit quod Illyrios, socios populi R., uastauerant eamdemque gentem Cornelius Nasica cos. domuit. Q. Opimius cos. Transalpinos Liguras, qui Massiliensium oppida, Antipolim et Nicaeam, uastabant, subegit. Praeterea res in Hispania a compluribus parum prospere gestas continet. Consules anno quingentesimo nonagesimo octauo ab urbe condita magistratum kal. ian. inire coeperunt. Mutandi comitia causa fuit quod Hispani rebellabant. Legati ad disceptandum inter Carthaginienses et Masinissam missi nuntiauerunt uim naualis materiae se Carthagine deprehendisse. Aliquot praetores a prouinciis auaritiae nomine accusati damnati sunt. {{finis}} g202esyzo5e539y9z0jk2b7eja0p92n Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVIII 0 2313 270009 266010 2026-06-09T21:04:35Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVIII]] 265765 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVIII }} {{Liber |Ante=Liber XLVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII |Post=Liber XLIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX }} Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXIIII milia. Semina tertii Punici belli referuntur. Cum in finibus Carthaginiensium ingens Numidarum exercitus duce Arcobarzane, Syphacis nepote, diceretur esse, M. Porcius Cato suasit ut Carthaginiensibus, qui exercitum specie contra Masinissam, re contra Romanos accitum in finibus haberent, bellum indiceretur. Contra dicente P. Cornelio Nasica placuit legatos mitti Carthaginem, qui specularentur quid ageretur. Castigato senatu Carthaginiensium, quod contra foedus et exercitum et nauales materias haberent, pacem inter eos et Masinissam facere uoluerunt, Masinissa agro, de quo lis erat, cedente. Sed Gisgo, Hamilcaris filius, homo seditiosus, qui tum in magistratu erat, cum senatus pariturum se iudicio legatis dixisset, ita populum concitauit bellum aduersus Romanos suadendo, ut legatos, quo minus uiolarentur, fuga explicuerit. Id nuntiantes infestum iam senatum Carthaginiensibus infestiorem fecerunt. M. Porcius Cato filii in praetura mortui funus tenuissimo ut potuit (nam pauper erat) sumptu fecit. Andriscus, qui se Persei filium, regis quondam Macedoniae, ingenti adseueratione mentiretur, Romam missus. M. Aemilius Lepidus, qui princeps senatus sextis iam censoribus lectus erat, antequam expiraret, praecepit filiis lecto se strato linteis sine purpura efferrent, in reliquum funus ne plus quam aeris decies consumerent: imaginum specie, non sumptibus nobilitari magnorum uirorum funera solere. De ueneficiis quaesitum: Publilia et Licinia, nobiles feminae, quae uiros suos consulares necasse insimulabantur, cognita causa, cum praetori praedes uades dedissent, cognatorum decreto necatae sunt. Gulussa, Masinissae filius, nuntiauit Carthagine dilectus agi, classem conparari et haud dubie bellum strui. Cum Cato suaderet ut his bellum indiceretur, P. Cornelio Nasica dicente nihil temere faciundum, placuit X legatos mitti exploratum. L. Licinius Lucullus A. Postumius Albinus coss. cum dilectum seuere agerent nec quemquam gratia dimitterent, ab tribunis pl., qui pro amicis suis uacationem impetrare non poterant, in carcerem coniecti sunt. Cum Hispaniense bellum parum prospere aliquotiens gestum ita confudisset ciuitatem Romanam, ut ne hi quidem inuenirentur qui aut tribunatum exciperent aut legati ire uellent, P. Cornelius Aemilianus processit et excepturum se militiae genus, quodcumque imperatum esset, professus est. Quo exemplo omnes ad studium militandi concitauit. Lucullus cos., cum Claudius Marcellus, cui successerat, pacasse omnes Celtiberiae populos uideretur, Vaccaeos et Cantabros et alias incognitas adhuc in Hispania trentes subegit. Ibi P. Cornelius Scipio Aemilianus, L. Pauli filius, Africani nepos, set adoptiuus, prouocatorem barbarum tribunus militum occidit et in expugnatione Intercatiae urbis maius etiamnunc periculum adiit. Nam murum primus transcendit. Seruius Sulpicius Galba praetor male aduersus Lusitanos pugnauit. Cum legati ex Africa cum oratoribus Carthaginiensium et Gulussa, Masinissae filio, redissent dicerentque et exercitum se et classem Carthagine deprehendisse, perrogari sententias placuit. Catone et aliis principibus senatus suadentibus ut in Africam confestim transportaretur exercitus, quoniam Cornelius Nasica dicebat nondum sibi iustam causam belli uideri, placuit ut bello abstinerent, si Carthaginienses classem exussissent et exercitum dimisissent ; si minus, proximi consules de bello Punico referrent. Cum locatum a censoribus theatrum exstrueretur, P. Cornelio Nasica auctore tamquam inutile et nociturum publicis moribus ex S. C. destructum est populusque aliquamdiu stans ludos spectauit. Carthaginienses cum aduersus foedus bellum Masinissae intulissent, uicti ab eo annos habente XCII et sine pulpamine mandere et siccum gustare panem tantum solito insuper Romanum bellum meruerunt. Motus praeterea Syriae et bella inter reges gesta referuntur. Inter quos motus Demetrius, Syriae rex, occisus est. {{finis}} s9esxognshcg68f1ou6co0f7tqt5rwv 270169 270009 2026-06-09T21:35:15Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270169 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLVIII }} {{Liber |Ante=Liber XLVII |AnteNomen=../Liber XLVII |Post=Liber XLIX |PostNomen=../Liber XLIX }} Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXIIII milia. Semina tertii Punici belli referuntur. Cum in finibus Carthaginiensium ingens Numidarum exercitus duce Arcobarzane, Syphacis nepote, diceretur esse, M. Porcius Cato suasit ut Carthaginiensibus, qui exercitum specie contra Masinissam, re contra Romanos accitum in finibus haberent, bellum indiceretur. Contra dicente P. Cornelio Nasica placuit legatos mitti Carthaginem, qui specularentur quid ageretur. Castigato senatu Carthaginiensium, quod contra foedus et exercitum et nauales materias haberent, pacem inter eos et Masinissam facere uoluerunt, Masinissa agro, de quo lis erat, cedente. Sed Gisgo, Hamilcaris filius, homo seditiosus, qui tum in magistratu erat, cum senatus pariturum se iudicio legatis dixisset, ita populum concitauit bellum aduersus Romanos suadendo, ut legatos, quo minus uiolarentur, fuga explicuerit. Id nuntiantes infestum iam senatum Carthaginiensibus infestiorem fecerunt. M. Porcius Cato filii in praetura mortui funus tenuissimo ut potuit (nam pauper erat) sumptu fecit. Andriscus, qui se Persei filium, regis quondam Macedoniae, ingenti adseueratione mentiretur, Romam missus. M. Aemilius Lepidus, qui princeps senatus sextis iam censoribus lectus erat, antequam expiraret, praecepit filiis lecto se strato linteis sine purpura efferrent, in reliquum funus ne plus quam aeris decies consumerent: imaginum specie, non sumptibus nobilitari magnorum uirorum funera solere. De ueneficiis quaesitum: Publilia et Licinia, nobiles feminae, quae uiros suos consulares necasse insimulabantur, cognita causa, cum praetori praedes uades dedissent, cognatorum decreto necatae sunt. Gulussa, Masinissae filius, nuntiauit Carthagine dilectus agi, classem conparari et haud dubie bellum strui. Cum Cato suaderet ut his bellum indiceretur, P. Cornelio Nasica dicente nihil temere faciundum, placuit X legatos mitti exploratum. L. Licinius Lucullus A. Postumius Albinus coss. cum dilectum seuere agerent nec quemquam gratia dimitterent, ab tribunis pl., qui pro amicis suis uacationem impetrare non poterant, in carcerem coniecti sunt. Cum Hispaniense bellum parum prospere aliquotiens gestum ita confudisset ciuitatem Romanam, ut ne hi quidem inuenirentur qui aut tribunatum exciperent aut legati ire uellent, P. Cornelius Aemilianus processit et excepturum se militiae genus, quodcumque imperatum esset, professus est. Quo exemplo omnes ad studium militandi concitauit. Lucullus cos., cum Claudius Marcellus, cui successerat, pacasse omnes Celtiberiae populos uideretur, Vaccaeos et Cantabros et alias incognitas adhuc in Hispania trentes subegit. Ibi P. Cornelius Scipio Aemilianus, L. Pauli filius, Africani nepos, set adoptiuus, prouocatorem barbarum tribunus militum occidit et in expugnatione Intercatiae urbis maius etiamnunc periculum adiit. Nam murum primus transcendit. Seruius Sulpicius Galba praetor male aduersus Lusitanos pugnauit. Cum legati ex Africa cum oratoribus Carthaginiensium et Gulussa, Masinissae filio, redissent dicerentque et exercitum se et classem Carthagine deprehendisse, perrogari sententias placuit. Catone et aliis principibus senatus suadentibus ut in Africam confestim transportaretur exercitus, quoniam Cornelius Nasica dicebat nondum sibi iustam causam belli uideri, placuit ut bello abstinerent, si Carthaginienses classem exussissent et exercitum dimisissent ; si minus, proximi consules de bello Punico referrent. Cum locatum a censoribus theatrum exstrueretur, P. Cornelio Nasica auctore tamquam inutile et nociturum publicis moribus ex S. C. destructum est populusque aliquamdiu stans ludos spectauit. Carthaginienses cum aduersus foedus bellum Masinissae intulissent, uicti ab eo annos habente XCII et sine pulpamine mandere et siccum gustare panem tantum solito insuper Romanum bellum meruerunt. Motus praeterea Syriae et bella inter reges gesta referuntur. Inter quos motus Demetrius, Syriae rex, occisus est. {{finis}} qv8zmdc3rdv09xpygryh0jixtg0i84h Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIX 0 2314 270011 265874 2026-06-09T21:04:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIX]] 265731 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIX }} {{Liber |Ante=Liber XLVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII |Post=Liber L |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber L }} Tertii Punici belli initium altero et sescentesimo ab Vrbe condita anno, intra quintum annum, quam erat coeptum, consummati. Inter M. Porcium Catonem et Scipionem Nasicam, quorum alter sapientissimus uir in ciuitate habebatur, alter optimus uir etiam iudicatus a senatu erat, diuersis certatum sententiis est, Catone suadente bellum et ut tolleretur delereturque Carthago, Nasica dissuadente. Placuit tamen, quod contra foedus naues haberent, quod exercitum extra fines duxissent, quod socio populi R. et amico Masinissae arma intulissent, quod filium eius Gulussam, qui cum legatis Romanis erat, in oppidum non recepissent, bellum his indici. Prius quam ullae copiae in naues imponerentur, Vticenses legati Romam uenerunt se suaque omnia dedentes. Ea legatio uelut omen grata patribus, acerba Carthaginiensibus fuit. Ludi Diti patri ad Tarentum ex praecepto librorum facti, qui ante annum centesimum primo Punico bello, quingentesimo et altero anno ab urbe condita facti erant. Legati XXX Romam uenerunt, per quos se Carthaginienses dedebant. Catonis sententia euicit ut in decreto perstaretur et ut consules quam primum ad bellum profiscerentur. Qui ubi in Africam transierunt, acceptis quos imperauerant CCC obsidibus et armis omnibus instrumentisque belli, si qua Carthagine erant, cum ex auctoritate patrum iuberent ut in alium locum, dum a mari X milia passuum ne minus remotum, oppidum facerent, indignitate rei ad bellandum Carthaginienses compulerunt. Obsideri obpugnarique coepta est Carthago a L. Marcio M'. Manilio coss. In qua obpugnatione cum neglectos ab una parte muros duo tribuni temere cum cohortibus suis inrupissent et ab oppidanis grauiter caederentur, a Scipione Orfiniato expliciti sunt. Per quem et castellum Romanorum, quod nocte expugnabant, paucis equitibus iuuantibus liberatum est castrorumque, quae Carthaginienses omnibus copiis ab urbe pariter egressi obpugnabant, liberatorum is ipse praecipuam gloriam tulit. Praeterea cum ab inrita obpugnatione Carthaginis consul (alter enim Romam ad comitia ierat) exercitum duceret aduersus Hasdrubalem (cum ampla manu saltum iniquum insederat) suasit primo consuli ne tam iniquo loco confligeret. Victus deinde conplurium, qui et prudentiae et uirtuti eius inuidebant, sententiis et ipse saltum ingressus est. Cum, sicut praedixerat, fusus fugatusque esset Romanus exercitus et duae cohortes ab hoste obsiderentur, cum paucis equitum turmis in saltum reuersus liberauit eas et incolumes reduxit. Quam uirtutem eius et Cato, uir promptioris ad uituperandum linguae, in senatu sic prosecutus est ut diceret reliquos, qui in Africa militarent, umbras uolitare, Scipionem uigere, et populus R. eo fauore complexus ut comitiis plurimae eum tribus consulem scriberent, cum hoc per aetatem non liceret. Cum L. Scribonius tr. pl. rogationem promulgasset, ut Lusitani, qui in fidem populo R. dediti ab Seruio Galba in Galliam uenissent, in libertatem restituerentur, M. Cato acerrime suasit. Extat oratio in Annalibus ipsius inclusa. Q. Fuluius Nobilior ei, saepe ab eo in senatu laceratus, respondit pro Galba; ipse quoque Galba cum se damnari uideret, complexus duos filios praetextatos et Sulpicii Galli filium, cuius tutor erat, ita miserabiliter pro se locutus est ut rogatio antiquaretur. Exstant tres orationes eius, duae aduersus Libonem tr. pl. rogationemque eius habitae de Lusitanis, una contra L. Cornelium Cethegum, in qua Lusitanos prope se castra habentis caesos fatetur, quod compertum habuerit, equo atque homine suo ritu immolatis per speciem pacis adoriri exercitum suum in animo habuisse. Andriscus quidam, ultimae sortis homo, Persei se regis filium ferens et mutato nomine Philippus uocatus cum ab urbe Romana, quo illum Demetrius, Syriae rex, ob hoc ipsum mendacium miserat, clam profugisset, multis ad falsam eius fabulam uelut ad ueram coeuntibus, contracto exercitu totam Macedoniam aut uoluntate incolentium aut armis occupauit. Fabulam autem talem finxerat: "Ex paelice se et Perseo rege ortum traditum educandum Cretensi cuidam esse, ut in belli casus quod ille cum Romanis gereret, aliquod uelut semen regiae stirpis exstaret. Hydramyti se educatum usque ad XII aetatis annum, patrem eum esse credentem a quo educaretur, ignarum generis fuisse sui. Adfecto deinde eo, cum prope ad ultimum finem uitae esset, detectam tandem sibi originem suam falsaeque matri libellum datum signo Persei regis signatum, quem sibi traderet, cum ad puberem aetatem uenisset, obtestationesque ultimas adiectas, ut res in occultato ad id tempus seruaretur. Pubescenti libellum traditum in quo relicti sibi duo thensauri a patre dicerentur. Tum scienti mulierem se subditum esse, uerum stirpem ignoranti edidisse genus atque obtestatam, ut prius quam manaret ad Eumenen res, Perseo inimicum, excederet his locis, ne interficeretur. Eo se exterritum, simul sperantem aliquod a Demetrio auxilium in Syriam se contulisse atque ibi primum quis esset palam expromere ausum." {{finis}} hrlrre07zsssua7pkkehhy8z8l8mtu5 270165 270011 2026-06-09T21:34:59Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270165 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XLIX }} {{Liber |Ante=Liber XLVIII |AnteNomen=../Liber XLVIII |Post=Liber L |PostNomen=../Liber L }} Tertii Punici belli initium altero et sescentesimo ab Vrbe condita anno, intra quintum annum, quam erat coeptum, consummati. Inter M. Porcium Catonem et Scipionem Nasicam, quorum alter sapientissimus uir in ciuitate habebatur, alter optimus uir etiam iudicatus a senatu erat, diuersis certatum sententiis est, Catone suadente bellum et ut tolleretur delereturque Carthago, Nasica dissuadente. Placuit tamen, quod contra foedus naues haberent, quod exercitum extra fines duxissent, quod socio populi R. et amico Masinissae arma intulissent, quod filium eius Gulussam, qui cum legatis Romanis erat, in oppidum non recepissent, bellum his indici. Prius quam ullae copiae in naues imponerentur, Vticenses legati Romam uenerunt se suaque omnia dedentes. Ea legatio uelut omen grata patribus, acerba Carthaginiensibus fuit. Ludi Diti patri ad Tarentum ex praecepto librorum facti, qui ante annum centesimum primo Punico bello, quingentesimo et altero anno ab urbe condita facti erant. Legati XXX Romam uenerunt, per quos se Carthaginienses dedebant. Catonis sententia euicit ut in decreto perstaretur et ut consules quam primum ad bellum profiscerentur. Qui ubi in Africam transierunt, acceptis quos imperauerant CCC obsidibus et armis omnibus instrumentisque belli, si qua Carthagine erant, cum ex auctoritate patrum iuberent ut in alium locum, dum a mari X milia passuum ne minus remotum, oppidum facerent, indignitate rei ad bellandum Carthaginienses compulerunt. Obsideri obpugnarique coepta est Carthago a L. Marcio M'. Manilio coss. In qua obpugnatione cum neglectos ab una parte muros duo tribuni temere cum cohortibus suis inrupissent et ab oppidanis grauiter caederentur, a Scipione Orfiniato expliciti sunt. Per quem et castellum Romanorum, quod nocte expugnabant, paucis equitibus iuuantibus liberatum est castrorumque, quae Carthaginienses omnibus copiis ab urbe pariter egressi obpugnabant, liberatorum is ipse praecipuam gloriam tulit. Praeterea cum ab inrita obpugnatione Carthaginis consul (alter enim Romam ad comitia ierat) exercitum duceret aduersus Hasdrubalem (cum ampla manu saltum iniquum insederat) suasit primo consuli ne tam iniquo loco confligeret. Victus deinde conplurium, qui et prudentiae et uirtuti eius inuidebant, sententiis et ipse saltum ingressus est. Cum, sicut praedixerat, fusus fugatusque esset Romanus exercitus et duae cohortes ab hoste obsiderentur, cum paucis equitum turmis in saltum reuersus liberauit eas et incolumes reduxit. Quam uirtutem eius et Cato, uir promptioris ad uituperandum linguae, in senatu sic prosecutus est ut diceret reliquos, qui in Africa militarent, umbras uolitare, Scipionem uigere, et populus R. eo fauore complexus ut comitiis plurimae eum tribus consulem scriberent, cum hoc per aetatem non liceret. Cum L. Scribonius tr. pl. rogationem promulgasset, ut Lusitani, qui in fidem populo R. dediti ab Seruio Galba in Galliam uenissent, in libertatem restituerentur, M. Cato acerrime suasit. Extat oratio in Annalibus ipsius inclusa. Q. Fuluius Nobilior ei, saepe ab eo in senatu laceratus, respondit pro Galba; ipse quoque Galba cum se damnari uideret, complexus duos filios praetextatos et Sulpicii Galli filium, cuius tutor erat, ita miserabiliter pro se locutus est ut rogatio antiquaretur. Exstant tres orationes eius, duae aduersus Libonem tr. pl. rogationemque eius habitae de Lusitanis, una contra L. Cornelium Cethegum, in qua Lusitanos prope se castra habentis caesos fatetur, quod compertum habuerit, equo atque homine suo ritu immolatis per speciem pacis adoriri exercitum suum in animo habuisse. Andriscus quidam, ultimae sortis homo, Persei se regis filium ferens et mutato nomine Philippus uocatus cum ab urbe Romana, quo illum Demetrius, Syriae rex, ob hoc ipsum mendacium miserat, clam profugisset, multis ad falsam eius fabulam uelut ad ueram coeuntibus, contracto exercitu totam Macedoniam aut uoluntate incolentium aut armis occupauit. Fabulam autem talem finxerat: "Ex paelice se et Perseo rege ortum traditum educandum Cretensi cuidam esse, ut in belli casus quod ille cum Romanis gereret, aliquod uelut semen regiae stirpis exstaret. Hydramyti se educatum usque ad XII aetatis annum, patrem eum esse credentem a quo educaretur, ignarum generis fuisse sui. Adfecto deinde eo, cum prope ad ultimum finem uitae esset, detectam tandem sibi originem suam falsaeque matri libellum datum signo Persei regis signatum, quem sibi traderet, cum ad puberem aetatem uenisset, obtestationesque ultimas adiectas, ut res in occultato ad id tempus seruaretur. Pubescenti libellum traditum in quo relicti sibi duo thensauri a patre dicerentur. Tum scienti mulierem se subditum esse, uerum stirpem ignoranti edidisse genus atque obtestatam, ut prius quam manaret ad Eumenen res, Perseo inimicum, excederet his locis, ne interficeretur. Eo se exterritum, simul sperantem aliquod a Demetrio auxilium in Syriam se contulisse atque ibi primum quis esset palam expromere ausum." {{finis}} rcbjy9wiwfdwxswl7rx4bx1h47oeug3 Ab urbe condita/Periochae/Liber L 0 2315 269820 265888 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber L]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber L]] 265738 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber L }} {{Liber |Ante=Liber XLIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX |Post=Liber LI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LI }} Thessalia, cum et illam inuadere armis atque occupare Pseudophilippus uellet, per legatos Romanorum auxiliis Achaeorum defensa est. Prusias, rex Bithyniae, omnium humillimorumque uitiorum, a Nicomede filio adiuuante Attalo, rege Pergami, occisus, habebat alterum filium, qui pro superiore ordine dentium enatum habuisse unum os continens dicitur. Cum III legati ad pacem inter Nicomedem et Prusiam faciendam ab Romanis missi essent, cum unus ex his multis cicatricibus sartum caput haberet, alter pedibus aeger esset, tertius ingenio socors haberetur, M. Cato dixit "eam in legationem, nec caput nec pedes nec cor habere." In Syria, quae eo tempore stirpe generis parem Macedonum regis, inertia socordiaque similem Prusiae regem habebat, iacente eo in ganea et lustris Hammonius regnabat, per quem et amici omnes regis et Laodice regina et Antigonus, Demetri filius, occisi sunt. Masinissa, Numidiae rex, maior XC annis decessit, uir insignis. Inter cetera iuuenalia opera, quae ad ultimum edidit adeo etiam neruis in senecta uirgit, ut post sextum et octogesimum annum filium genuerit. Inter tres liberos eius (maximus natu Micipsa, Gulussa, Mastanabal, qui etiam Graecis litteris eruditus erat) P. Scipio Aemilianus, cum commune his regnum pater reliquisset et diuidere eos arbitro Scipione iussisset, partes administrandi regni diuisit. Item Phameae Hamilconi, praefecto equitum Carthaginiensium, uiro forti et cuius praecipua opera Poeni utebantur, persuasit ut ad Romanos cum equitatu suo transiret. Ex tribus legatis qui ad Masinissam missi erant, M. Claudius Marcellus cohorta tempestate fluctibus obrutus est. Carthaginienses Hasdrubalem, Masinissae nepotem, quem praetorem habebant, hominem proditionis suspectum, in curia occiderunt ; quae suspicio inde manauit, quod propinquus esset Gulussae Romanorum auxilia iuuantis. P. Scipio Aemilianus cum aedilitatem peteret, consul a populo dictus. Quoniam per annos consuli fieri non licebat, cum magno certamine suffragantis plebis et repugnantibus ei aliquamdiu patribus, legibus solutus et consul creatus. M'. Manilius aliquot urbes circumpositas Carthagini expugnauit. Pseudophilippus in Macedonia, caeso cum exercitu P. Iuuentio praetore, ab Q. Caecilio uictus captusque est, et reuicta Macedonia. {{finis}} kx2mq01zv1ryoqlem740k71emqqrdl8 270102 269820 2026-06-09T21:30:49Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270102 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber L }} {{Liber |Ante=Liber XLIX |AnteNomen=../Liber XLIX |Post=Liber LI |PostNomen=../Liber LI }} Thessalia, cum et illam inuadere armis atque occupare Pseudophilippus uellet, per legatos Romanorum auxiliis Achaeorum defensa est. Prusias, rex Bithyniae, omnium humillimorumque uitiorum, a Nicomede filio adiuuante Attalo, rege Pergami, occisus, habebat alterum filium, qui pro superiore ordine dentium enatum habuisse unum os continens dicitur. Cum III legati ad pacem inter Nicomedem et Prusiam faciendam ab Romanis missi essent, cum unus ex his multis cicatricibus sartum caput haberet, alter pedibus aeger esset, tertius ingenio socors haberetur, M. Cato dixit "eam in legationem, nec caput nec pedes nec cor habere." In Syria, quae eo tempore stirpe generis parem Macedonum regis, inertia socordiaque similem Prusiae regem habebat, iacente eo in ganea et lustris Hammonius regnabat, per quem et amici omnes regis et Laodice regina et Antigonus, Demetri filius, occisi sunt. Masinissa, Numidiae rex, maior XC annis decessit, uir insignis. Inter cetera iuuenalia opera, quae ad ultimum edidit adeo etiam neruis in senecta uirgit, ut post sextum et octogesimum annum filium genuerit. Inter tres liberos eius (maximus natu Micipsa, Gulussa, Mastanabal, qui etiam Graecis litteris eruditus erat) P. Scipio Aemilianus, cum commune his regnum pater reliquisset et diuidere eos arbitro Scipione iussisset, partes administrandi regni diuisit. Item Phameae Hamilconi, praefecto equitum Carthaginiensium, uiro forti et cuius praecipua opera Poeni utebantur, persuasit ut ad Romanos cum equitatu suo transiret. Ex tribus legatis qui ad Masinissam missi erant, M. Claudius Marcellus cohorta tempestate fluctibus obrutus est. Carthaginienses Hasdrubalem, Masinissae nepotem, quem praetorem habebant, hominem proditionis suspectum, in curia occiderunt ; quae suspicio inde manauit, quod propinquus esset Gulussae Romanorum auxilia iuuantis. P. Scipio Aemilianus cum aedilitatem peteret, consul a populo dictus. Quoniam per annos consuli fieri non licebat, cum magno certamine suffragantis plebis et repugnantibus ei aliquamdiu patribus, legibus solutus et consul creatus. M'. Manilius aliquot urbes circumpositas Carthagini expugnauit. Pseudophilippus in Macedonia, caeso cum exercitu P. Iuuentio praetore, ab Q. Caecilio uictus captusque est, et reuicta Macedonia. {{finis}} az7p0q1utu2t1ubcn9jiye2g1lc7xod Ab urbe condita/Periochae/Liber LI 0 2316 269822 266098 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LI]] 265758 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LI }} {{Liber |Ante=Liber L |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber L |Post=Liber LII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LII }} Carthago, in circuitum XXIII milia patens, magno labore obsessa et per partes capta est; primum a Mancino legato, deinde a Scipione cos., cui extra sortem Africa prouincia data erat. Carthaginienses portu nouo, quia uetus obstructus a Scipione erat, facto et contracta clam exiguo tempore ampla classe infeliciter nauali proelio pugnauerunt. Hasdrubalis quoque, ducis eorum, castra ad Nepherim oppidum loco difficili sita cum exercitu deleta sunt a Scipione, qui tandem expugnauit septingentesimo anno quam erat condita. Spoliorum maior pars Siculis, quibus ablata erant, reddita. Vltimo urbis excidio cum se Hasdrubal Scipioni dedisset, uxor eius, quae paucis ante diebus de marito impetrare non potuerat ut ad uictorem transfugerent, in medium se flagrantis urbis incendium cum duobus liberis ex arce praecipitauit. Scipio exemplo patris sui, Aemili Pauli, qui Macedoniam uicerat, ludos fecit transfugasque ac fugitiuos bestiis obiecit. Belli Achaici semina referuntur haec, quod legati Romani ab Achaeis pulsati sint Corinthi, missi ut eas ciuitates, quae sub dicione Philippi fuerant, ab Achaico concilio secernerent. {{finis}} of7qgdfzmb2dq0uwcfir2lffp7zdaho 270103 269822 2026-06-09T21:30:53Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270103 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LI }} {{Liber |Ante=Liber L |AnteNomen=../Liber L |Post=Liber LII |PostNomen=../Liber LII }} Carthago, in circuitum XXIII milia patens, magno labore obsessa et per partes capta est; primum a Mancino legato, deinde a Scipione cos., cui extra sortem Africa prouincia data erat. Carthaginienses portu nouo, quia uetus obstructus a Scipione erat, facto et contracta clam exiguo tempore ampla classe infeliciter nauali proelio pugnauerunt. Hasdrubalis quoque, ducis eorum, castra ad Nepherim oppidum loco difficili sita cum exercitu deleta sunt a Scipione, qui tandem expugnauit septingentesimo anno quam erat condita. Spoliorum maior pars Siculis, quibus ablata erant, reddita. Vltimo urbis excidio cum se Hasdrubal Scipioni dedisset, uxor eius, quae paucis ante diebus de marito impetrare non potuerat ut ad uictorem transfugerent, in medium se flagrantis urbis incendium cum duobus liberis ex arce praecipitauit. Scipio exemplo patris sui, Aemili Pauli, qui Macedoniam uicerat, ludos fecit transfugasque ac fugitiuos bestiis obiecit. Belli Achaici semina referuntur haec, quod legati Romani ab Achaeis pulsati sint Corinthi, missi ut eas ciuitates, quae sub dicione Philippi fuerant, ab Achaico concilio secernerent. {{finis}} tdpsngcniv0lhbklssrb44zeg23w8uk Ab urbe condita/Periochae/Liber LII 0 2317 269824 265960 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LII]] 265800 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LII }} {{Liber |Ante=Liber LI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LI |Post=Liber LIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII }} Cum Achaeis, qui in auxilio Boeotos et Chalcidenses habebant, Q. Caecilius Metellus ad Thermopylas bello conflixit. Quibus uictis dux eorum Critolaus mortem sibi ueneno consciuit. In cuius locum Diaeus, Achaici motus primus auctor, ab Achaeis dux creatus ad Isthmon a L. Mummio cos. uictus est. Qui omni Achaia in deditionem accepta Corinthon ex S. C. diruit, quia ibi legati Romani uiolati erant. Thebae quoque et Chalchis, quae auxilio fuerant, dirutae. Ipse L. Mummius abstinentissimum uirum egit, nec quicquam ex his operibus ornamentisque quae praediues Corinthos habuit in domum eius peruenit. Q. Caecilius Metellus de Andrisco triumphauit, P. Cornelius Scipio Aemilianus de Carthagine et Hasdrubale. Viriathus in Hispania, primum ex pastore uenator, ex uenatore latro, mox iusti quoque exercitus dux factus, totam Lusitaniam occupauit, M. Vetilium praetorem fuso eius exercitu cepit, post quem C. Plautius praetor nihilo felicius rem gessit; tantumque terroris is hostis intulit ut aduersus eum consulari opus esset et duce et exercitu. Praeterea motus Syriae et bella inter reges gesta referuntur. Alexander, homo ignotus et incertae stirpis, occiso, sicut ante dictum est, Demetrio rege in Syria regnabat. Hunc Demetrius, Demetri filius, qui a patre quondam ob incertos belli casus ablegatus Cnidon fuerat, contempta socordia inertiaque eius, adiuuante Ptolemaeo, Aegypti rege, cuius filiam Cleopatram in matrimonium acceperat, bello interemit. Ptolemaeus grauiter in caput uulneratus inter curationem, dum ossa medici terebrare conantur, expirauit, atque in locum eius frater minor Ptolemaeus qui Cyrenis regnabat, successit. Demetrius ob crudelitatem quam in suos per tormenta exercebat, ab Diodoto quodam, uno ex subiectis, qui Alexandri filio bimulo admodum regnum adserebat, bello superatus Seleuceam confugit. referuntur. L. Mummius de Achaeis triumphauit, signa aerea marmoreaque et tabulas pictas in triumpho tulit. {{finis}} f7tzm81yfomoxkrws1864nh4pyo8uz5 270104 269824 2026-06-09T21:30:57Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270104 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LII }} {{Liber |Ante=Liber LI |AnteNomen=../Liber LI |Post=Liber LIII |PostNomen=../Liber LIII }} Cum Achaeis, qui in auxilio Boeotos et Chalcidenses habebant, Q. Caecilius Metellus ad Thermopylas bello conflixit. Quibus uictis dux eorum Critolaus mortem sibi ueneno consciuit. In cuius locum Diaeus, Achaici motus primus auctor, ab Achaeis dux creatus ad Isthmon a L. Mummio cos. uictus est. Qui omni Achaia in deditionem accepta Corinthon ex S. C. diruit, quia ibi legati Romani uiolati erant. Thebae quoque et Chalchis, quae auxilio fuerant, dirutae. Ipse L. Mummius abstinentissimum uirum egit, nec quicquam ex his operibus ornamentisque quae praediues Corinthos habuit in domum eius peruenit. Q. Caecilius Metellus de Andrisco triumphauit, P. Cornelius Scipio Aemilianus de Carthagine et Hasdrubale. Viriathus in Hispania, primum ex pastore uenator, ex uenatore latro, mox iusti quoque exercitus dux factus, totam Lusitaniam occupauit, M. Vetilium praetorem fuso eius exercitu cepit, post quem C. Plautius praetor nihilo felicius rem gessit; tantumque terroris is hostis intulit ut aduersus eum consulari opus esset et duce et exercitu. Praeterea motus Syriae et bella inter reges gesta referuntur. Alexander, homo ignotus et incertae stirpis, occiso, sicut ante dictum est, Demetrio rege in Syria regnabat. Hunc Demetrius, Demetri filius, qui a patre quondam ob incertos belli casus ablegatus Cnidon fuerat, contempta socordia inertiaque eius, adiuuante Ptolemaeo, Aegypti rege, cuius filiam Cleopatram in matrimonium acceperat, bello interemit. Ptolemaeus grauiter in caput uulneratus inter curationem, dum ossa medici terebrare conantur, expirauit, atque in locum eius frater minor Ptolemaeus qui Cyrenis regnabat, successit. Demetrius ob crudelitatem quam in suos per tormenta exercebat, ab Diodoto quodam, uno ex subiectis, qui Alexandri filio bimulo admodum regnum adserebat, bello superatus Seleuceam confugit. referuntur. L. Mummius de Achaeis triumphauit, signa aerea marmoreaque et tabulas pictas in triumpho tulit. {{finis}} q0rmo8koiz7mnnye16rj1230n6eriy8 Ab urbe condita/Periochae/Liber LIII 0 2318 269826 266070 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIII]] 265786 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIII }} {{Liber |Ante=Liber LII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LII |Post=Liber LIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV }} Appius Claudius cos. Salassos, gentem Alpinam, domuit. Alter Pseudophilippus in Macedonia a L. Tremellio quaestore cum exercitu caesus est. Q. Caecilius Metellus procos. Celtiberos cecidit et a Q. Fabio procos. magna pars Lusitaniae expugnatis aliquot urbibus recepta est. Acilius senator Graece res Romanas scribit. {{finis}} 1kimvaw2zskz2grdjgv5ay9lnkn43dj 270105 269826 2026-06-09T21:31:01Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270105 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIII }} {{Liber |Ante=Liber LII |AnteNomen=../Liber LII |Post=Liber LIV |PostNomen=../Liber LIV }} Appius Claudius cos. Salassos, gentem Alpinam, domuit. Alter Pseudophilippus in Macedonia a L. Tremellio quaestore cum exercitu caesus est. Q. Caecilius Metellus procos. Celtiberos cecidit et a Q. Fabio procos. magna pars Lusitaniae expugnatis aliquot urbibus recepta est. Acilius senator Graece res Romanas scribit. {{finis}} fved6e8x7yydg7ahjb4uviymxswy1vg Ab urbe condita/Periochae/Liber LIV 0 2319 269828 265876 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIV]] 265732 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIV }} {{Liber |Ante=Liber LIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII |Post=Liber LV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LV }} Q. Pompeius cos. in Hispania Termestinos subegit. Cum isdem et Numantinis pacem a populo R. infirmatam fecit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXVIII milia CCCCXLII. Cum Macedonum legati questum de D. Iunio Silano praetore uenissent, quod acceptis pecuniis prouinciam spoliasset, et senatus de querellis eorum uellet cognoscere, T. Manlius Torquatus, pater Silani, petiit impetrauitque ut sibi cognitio mandaretur; et domi causa cognita filium condemnauit abdicauitque. Ac ne funeri quidem eius, cum suspendio uitam finisset, interfuit sedensque domi potestatem consultantibus ex instituto fecit. Q. Fabius procos. rebus in Hispania prospere gestis labem imposuit pace cum Viriatho aequis condicionibus facta. Viriathus a proditoribus, consilio Seruili Caepionis, interfectus est et ab exercitu suo multum comploratus ac nobiliter sepultus, uir duxque magnus et per XIIII annos quibus cum Romanis bellum gessit, frequentius superior. {{finis}} 6k7s4zkemcspu629etn42tyhkecrwpp 270106 269828 2026-06-09T21:31:05Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270106 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIV }} {{Liber |Ante=Liber LIII |AnteNomen=../Liber LIII |Post=Liber LV |PostNomen=../Liber LV }} Q. Pompeius cos. in Hispania Termestinos subegit. Cum isdem et Numantinis pacem a populo R. infirmatam fecit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXXVIII milia CCCCXLII. Cum Macedonum legati questum de D. Iunio Silano praetore uenissent, quod acceptis pecuniis prouinciam spoliasset, et senatus de querellis eorum uellet cognoscere, T. Manlius Torquatus, pater Silani, petiit impetrauitque ut sibi cognitio mandaretur; et domi causa cognita filium condemnauit abdicauitque. Ac ne funeri quidem eius, cum suspendio uitam finisset, interfuit sedensque domi potestatem consultantibus ex instituto fecit. Q. Fabius procos. rebus in Hispania prospere gestis labem imposuit pace cum Viriatho aequis condicionibus facta. Viriathus a proditoribus, consilio Seruili Caepionis, interfectus est et ab exercitu suo multum comploratus ac nobiliter sepultus, uir duxque magnus et per XIIII annos quibus cum Romanis bellum gessit, frequentius superior. {{finis}} 601o2fazc264p8izs01jyddmktfvbvk Ab urbe condita/Periochae/Liber LV 0 2320 269832 266106 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LV]] 265755 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LV }} {{Liber |Ante=Liber LIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV |Post=Liber LVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI }} P. Cornelio Nasica, cui cognomen Serapion fuit ab inridente Curiatio trib. pleb. impositum, et Dec. Iunio Bruto coss. dilectum habentibus in conspectu tironum res saluberrimi exempli facta est: nam C. Matienius accusatus est apud tribunos pl., quod exercitum ex Hispania deseruisset, damnatusque sub furca diu uirgis caesus est et sestertio nummo ueniit. Tribuni pleb. quia non inpetrarent ut sibi denos quos uellent milites eximere liceret, consules in carcerem duci iusserunt. Iunius Brutus cos. in Hispania iis qui sub Viriatho militauerant agros et oppidum dedit, quod uocatum est Valentia. M. Popilius a Numantinis, cum quibus pacem factam inritam fieri senatus censuerat, cum exercitu fusus fugatusque est. C. Hostilio Mancino cos. sacrificante pulli ex cauea euolauerunt; conscendenti deinde in nauem,ut in Hispaniam proficisceretur, accidit uox: "Mane, Mancine". Quae auspicia tristia fuisse euentu probatum est. Victus enim a Numantinis et castris exutus, cum spes nulla seruandi exercitus esset, pacem cum his fecit ignominiosam, quam ratam esse senatus uetuit. XXXX milia Romanorum ab IIII milibus Numantinorum uicta erant. Decimus Iunius Lusitaniam expugnationibus urbium usque ad Oceanum perdomuit, et cum flumen Obliuionem transire nollent, raptum signifero signum ipse transtulit et sic ut transgrederentur persuasit. Alexandri filius, rex Syriae, X annos admodum habens, a Diodoto, qui Tryphon cognominabatur, tutore suo, per fraudem occisus est corruptis medicis qui illum calculi dolore consumi ad populum mentiti, dum secant, occiderunt. {{finis}} sdzh4gzyvuc1ac6quj51yj71mp29v93 270108 269832 2026-06-09T21:31:13Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270108 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LV }} {{Liber |Ante=Liber LIV |AnteNomen=../Liber LIV |Post=Liber LVI |PostNomen=../Liber LVI }} P. Cornelio Nasica, cui cognomen Serapion fuit ab inridente Curiatio trib. pleb. impositum, et Dec. Iunio Bruto coss. dilectum habentibus in conspectu tironum res saluberrimi exempli facta est: nam C. Matienius accusatus est apud tribunos pl., quod exercitum ex Hispania deseruisset, damnatusque sub furca diu uirgis caesus est et sestertio nummo ueniit. Tribuni pleb. quia non inpetrarent ut sibi denos quos uellent milites eximere liceret, consules in carcerem duci iusserunt. Iunius Brutus cos. in Hispania iis qui sub Viriatho militauerant agros et oppidum dedit, quod uocatum est Valentia. M. Popilius a Numantinis, cum quibus pacem factam inritam fieri senatus censuerat, cum exercitu fusus fugatusque est. C. Hostilio Mancino cos. sacrificante pulli ex cauea euolauerunt; conscendenti deinde in nauem,ut in Hispaniam proficisceretur, accidit uox: "Mane, Mancine". Quae auspicia tristia fuisse euentu probatum est. Victus enim a Numantinis et castris exutus, cum spes nulla seruandi exercitus esset, pacem cum his fecit ignominiosam, quam ratam esse senatus uetuit. XXXX milia Romanorum ab IIII milibus Numantinorum uicta erant. Decimus Iunius Lusitaniam expugnationibus urbium usque ad Oceanum perdomuit, et cum flumen Obliuionem transire nollent, raptum signifero signum ipse transtulit et sic ut transgrederentur persuasit. Alexandri filius, rex Syriae, X annos admodum habens, a Diodoto, qui Tryphon cognominabatur, tutore suo, per fraudem occisus est corruptis medicis qui illum calculi dolore consumi ad populum mentiti, dum secant, occiderunt. {{finis}} ffq968yzyklmrvt65h6ojs4smku7ht4 Ab urbe condita/Periochae/Liber LVI 0 2321 269834 266045 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVI]] 265832 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVI }} {{Liber |Ante=Liber LV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LV |Post=Liber LVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII }} Decimus Iunius Brutus in Hispania ulteriore feliciter aduersus Gallaecos pugnauit. Dissimili euentu M. Aemilius Lepidus procos. aduersus Vaccaeos rem gessit, clademque similem Numantinae passus est. Ad exsoluendum foederis Numantini religione populum Mancinus, cum huius rei auctor fuisset, deditus Numantinis non est receptus. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXVII milia DCCCCXXXIII. Fuluius Flaccus cos. Vardeos in Illyrico subegit. M. Cosconius praetor in Thracia cum Scordiscis prospere pugnauit. Cum bellum Numantinum uitio ducum non sine pudore publico duraret, delatus est ultro Scipioni Africano a senatu populoque R. consulatus ; quem cum illi capere ob legem, quae uetabat quemquam iterum consulem fieri, non liceret, sicut priori consulatu legibus solutus est. Bellum seruile in Sicilia ortum cum opprimi a praetoribus non potuisset, C. Fuluio cos. mandatum est. Huius belli initium fuit Eunus seruus, natione Syrus, qui contracta agrestium seruorum manu et solutis ergastulis iusti exercitus numerum impleuit. Cleon quoque alter seruus ad LXX milia seruorum contraxit, et iunctis copiis aduersus exercitum Romanum bellum saepe gesserunt. {{finis}} 0p298xbfo3udrjkoh18dpwo7neqmqeq 270109 269834 2026-06-09T21:31:17Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270109 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVI }} {{Liber |Ante=Liber LV |AnteNomen=../Liber LV |Post=Liber LVII |PostNomen=../Liber LVII }} Decimus Iunius Brutus in Hispania ulteriore feliciter aduersus Gallaecos pugnauit. Dissimili euentu M. Aemilius Lepidus procos. aduersus Vaccaeos rem gessit, clademque similem Numantinae passus est. Ad exsoluendum foederis Numantini religione populum Mancinus, cum huius rei auctor fuisset, deditus Numantinis non est receptus. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXVII milia DCCCCXXXIII. Fuluius Flaccus cos. Vardeos in Illyrico subegit. M. Cosconius praetor in Thracia cum Scordiscis prospere pugnauit. Cum bellum Numantinum uitio ducum non sine pudore publico duraret, delatus est ultro Scipioni Africano a senatu populoque R. consulatus ; quem cum illi capere ob legem, quae uetabat quemquam iterum consulem fieri, non liceret, sicut priori consulatu legibus solutus est. Bellum seruile in Sicilia ortum cum opprimi a praetoribus non potuisset, C. Fuluio cos. mandatum est. Huius belli initium fuit Eunus seruus, natione Syrus, qui contracta agrestium seruorum manu et solutis ergastulis iusti exercitus numerum impleuit. Cleon quoque alter seruus ad LXX milia seruorum contraxit, et iunctis copiis aduersus exercitum Romanum bellum saepe gesserunt. {{finis}} ewkuh7xeo84w6m0cmmjn3qgmq9c9sa8 Ab urbe condita/Periochae/Liber LVII 0 2322 269836 265938 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVII]] 265790 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVII }} {{Liber |Ante=Liber LVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI |Post=Liber LVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII }} Scipio Africanus Numantiam obsedit et corruptum licentia luxuriaque exercitum ad seuerissimam militiae disciplinam reuocauit. Omnia deliciarum instrumenta recidit, duo milia scortorum a castris eiecit, militem cotidie in opere habuit et XXX dierum frumentum ad septenos uallos ferre cogebat. Aegre propter onus incedenti dicebat: "cum gladio te uallare scieris, uallum ferre desinito"; alii scutum parum habiliter ferenti, "amplius eum scutum iusto ferre, neque id se reprehendere, quando melius scuto quam gladio uteretur ". Quem militem extra ordinem deprehendit, si Romanus esset, uitibus, si extraneus, uirgis cecidit. Iumenta omnia, ne exonerarent militem, uendidit. Saepe aduersus eruptiones hostium feliciter pugnauit. Vaccaei obsessi liberis coniugibusque trucidatis ipsi se interemerunt. Scipio amplissima munera missa sibi ab Antiocho, rege Syriae, cum celare aliis imperatoribus regum munera mos esset, pro tribunali accepturum se esse dixit omniaque ea quaestorem referre in publicas tabulas iussit: ex his se uiris fortibus dona esse daturum. Cum undique Numantiam obsidione clusisset et obsessos fame uideret urgeri, hostes qui pabulatum exierant, uetuit occidi, quia diceret uelocius eos absumpturos frumenti quod haberent, si plures fuissent. {{finis}} 4bbsu3jkpxqi5gxay72yetbx38vxzb5 270110 269836 2026-06-09T21:31:21Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270110 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVII }} {{Liber |Ante=Liber LVI |AnteNomen=../Liber LVI |Post=Liber LVIII |PostNomen=../Liber LVIII }} Scipio Africanus Numantiam obsedit et corruptum licentia luxuriaque exercitum ad seuerissimam militiae disciplinam reuocauit. Omnia deliciarum instrumenta recidit, duo milia scortorum a castris eiecit, militem cotidie in opere habuit et XXX dierum frumentum ad septenos uallos ferre cogebat. Aegre propter onus incedenti dicebat: "cum gladio te uallare scieris, uallum ferre desinito"; alii scutum parum habiliter ferenti, "amplius eum scutum iusto ferre, neque id se reprehendere, quando melius scuto quam gladio uteretur ". Quem militem extra ordinem deprehendit, si Romanus esset, uitibus, si extraneus, uirgis cecidit. Iumenta omnia, ne exonerarent militem, uendidit. Saepe aduersus eruptiones hostium feliciter pugnauit. Vaccaei obsessi liberis coniugibusque trucidatis ipsi se interemerunt. Scipio amplissima munera missa sibi ab Antiocho, rege Syriae, cum celare aliis imperatoribus regum munera mos esset, pro tribunali accepturum se esse dixit omniaque ea quaestorem referre in publicas tabulas iussit: ex his se uiris fortibus dona esse daturum. Cum undique Numantiam obsidione clusisset et obsessos fame uideret urgeri, hostes qui pabulatum exierant, uetuit occidi, quia diceret uelocius eos absumpturos frumenti quod haberent, si plures fuissent. {{finis}} 32xkvka5v0qigxks3ukwmb2idh0ww69 Ab urbe condita/Periochae/Liber LVIII 0 2323 269838 265970 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVIII]] 265769 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVIII }} {{Liber |Ante=Liber LVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII |Post=Liber LIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX }} Tib. Sempronius Gracchus trib. pleb. cum legem agrariam ferret aduersus uoluntatem senatus et equestris ordinis: nequis ex publico agro plus quam mille iugera possideret, in eum furorem exarsit ut M. Octauio collegae causam diuersae partis defendenti potestatem lege lata abrogaret, seque et C. Gracchum fratrem et Appium Claudium socerum triumuiros ad diuidendum agrum crearet. Promulgauit et aliam legem agrariam, qua sibi latius agrum patefaceret, ut idem triumuiri iudicarent, qua publicus ager, qua priuatus esset. Deinde cum minus agri esset quam quod diuidi posset sine offensa etiam plebis, quoniam eos ad cupiditatem amplum modum sperandi incitauerat, legem se promulgaturum ostendit ut his, qui Sempronia lege agrum accipere deberent, pecunia quae regis Attali fuisset diuideretur. Heredem autem populum Romanum reliquerat Attalus, rex Pergami, Eumenis filius. Tot indignitatibus commotus grauiter senatus, ante omnis T. Annius consularis. Qui cum in senatu in Gracchum perorasset, raptus ab eo ad populum delatusque plebi, rursus in eum pro rostris contionatus est. Cum iterum trib. pleb. creari uellet Gracchus, auctore P. Cornelio Nasica in Capitolio ab optimatibus occisus est, ictus primum fragmentis subselli, et inter alios qui in eadem seditione occisi erant insepultus in flumen proiectus. Res praeterea in Sicilia uario euentu aduersus fugitiuos gestas continet. {{finis}} 9p3xajykpq1jb5lpsejuhq96pl8lnkb 270111 269838 2026-06-09T21:31:25Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270111 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LVIII }} {{Liber |Ante=Liber LVII |AnteNomen=../Liber LVII |Post=Liber LIX |PostNomen=../Liber LIX }} Tib. Sempronius Gracchus trib. pleb. cum legem agrariam ferret aduersus uoluntatem senatus et equestris ordinis: nequis ex publico agro plus quam mille iugera possideret, in eum furorem exarsit ut M. Octauio collegae causam diuersae partis defendenti potestatem lege lata abrogaret, seque et C. Gracchum fratrem et Appium Claudium socerum triumuiros ad diuidendum agrum crearet. Promulgauit et aliam legem agrariam, qua sibi latius agrum patefaceret, ut idem triumuiri iudicarent, qua publicus ager, qua priuatus esset. Deinde cum minus agri esset quam quod diuidi posset sine offensa etiam plebis, quoniam eos ad cupiditatem amplum modum sperandi incitauerat, legem se promulgaturum ostendit ut his, qui Sempronia lege agrum accipere deberent, pecunia quae regis Attali fuisset diuideretur. Heredem autem populum Romanum reliquerat Attalus, rex Pergami, Eumenis filius. Tot indignitatibus commotus grauiter senatus, ante omnis T. Annius consularis. Qui cum in senatu in Gracchum perorasset, raptus ab eo ad populum delatusque plebi, rursus in eum pro rostris contionatus est. Cum iterum trib. pleb. creari uellet Gracchus, auctore P. Cornelio Nasica in Capitolio ab optimatibus occisus est, ictus primum fragmentis subselli, et inter alios qui in eadem seditione occisi erant insepultus in flumen proiectus. Res praeterea in Sicilia uario euentu aduersus fugitiuos gestas continet. {{finis}} c0gyezzcqgj3nm0dmjhgemp61rv28n3 Ab urbe condita/Periochae/Liber LIX 0 2324 269830 266094 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIX]] 265759 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIX }} {{Liber |Ante=Liber LVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII |Post=Liber LX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LX }} Numantini fame coacti ipsi se per uicem traicientes trucidauerunt, captam urbem Scipio Africanus deleuit et de ea triumphauit XIIII anno post Carthaginem deletam. P. Rupilius cos. in Sicilia cum fugitiuis debellauit. Aristonicus, Eumenis regis filius, Asiam occupauit, cum testamento Attali regis legata populo R. libera esse deberet. Aduersus eum P. Licinius Crassus cos., cum idem pontifex max. esset, quod numquam antea factum erat, extra Italiam profectus proelio uictus et occisus est. M. Perperna cos. uictum Aristonicum in deditionem accepit. Q. Pompeius Q. Metellus, tunc primum uterque ex plebe facti censores, lustrum condiderunt. Censa sunt ciuium capita CCCXVIII milia DCCCXXIII praeter pupillos, pupillas et uiduas. Q. Metellus censor censuit ut cogerentur omnes ducere uxores liberorum creandorum causa. Extat oratio eius, quam Augustus Caesar, cum de maritandis ordinibus ageret, uelut in haec tempora scriptam in senatu recitauit. C. Atinius Labeo trib. pleb. Q. Metellum censorem, a quo in senatu legendo praeteritus erat, de Saxo deici iussit ; quod ne fieret, ceteri tribuni plebis auxilio tuerunt. Cum Carbo trib. plebi rogationem tulisset, ut eumdem tribunum pleb., quotiens uellet, creare liceret, rogationem eius P. Africanus grauissima oratione dissuasit ; in qua dixit Ti. Gracchum iure caesum uideri. C. Gracchus contra suasit rogationem, sed Scipio tenuit. Bella inter Antiochum, Syriae, et Phraaten, Parthorum regem, gesta nec magis quietae res Aegypti referuntur: Ptolemaeus Euergetes cognominatus, ob nimiam crudelitatem suis inuisus, incensa a populo regia clam Cypron profugit, et cum sorori eius Cleopatrae, quam filia eius uirgine per uim compressa atque in matrimonium ducta repudiauerat, regnum a populo datum esset, infensus filium quem ex illa habebat in Cypro occidit caputque eius et manus et pedes matri misit. Seditiones a triumuiris Fuluio Flacco et C. Graccho et C. Papirio Carbone agro diuidendo creatis excitatae. Cum P. Scipio Africanus aduersaretur fortisque ac ualidus pridie domum se recepisset, mortuus in cubiculo inuentus est. Suspecta fuit, tamquam ei uenenum dedisset, Sempronia uxor hinc maxime quod soror esset Gracchorum cum quibus simultas Africano fuerat. De morte tamen eius nulla quaestio acta. Defuncto eo acrius seditiones triumuirales exarserunt. C. Sempronius cos. aduersus Iapydas primo male rem gessit, mox uictoria cladem acceptam emendauit uirtute Decimi Iuni Bruti, eius qui Lusitaniam subegerat. {{finis}} n3l8e3a18yxnzscxg01u5lxex0mjxsx 270107 269830 2026-06-09T21:31:09Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270107 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LIX }} {{Liber |Ante=Liber LVIII |AnteNomen=../Liber LVIII |Post=Liber LX |PostNomen=../Liber LX }} Numantini fame coacti ipsi se per uicem traicientes trucidauerunt, captam urbem Scipio Africanus deleuit et de ea triumphauit XIIII anno post Carthaginem deletam. P. Rupilius cos. in Sicilia cum fugitiuis debellauit. Aristonicus, Eumenis regis filius, Asiam occupauit, cum testamento Attali regis legata populo R. libera esse deberet. Aduersus eum P. Licinius Crassus cos., cum idem pontifex max. esset, quod numquam antea factum erat, extra Italiam profectus proelio uictus et occisus est. M. Perperna cos. uictum Aristonicum in deditionem accepit. Q. Pompeius Q. Metellus, tunc primum uterque ex plebe facti censores, lustrum condiderunt. Censa sunt ciuium capita CCCXVIII milia DCCCXXIII praeter pupillos, pupillas et uiduas. Q. Metellus censor censuit ut cogerentur omnes ducere uxores liberorum creandorum causa. Extat oratio eius, quam Augustus Caesar, cum de maritandis ordinibus ageret, uelut in haec tempora scriptam in senatu recitauit. C. Atinius Labeo trib. pleb. Q. Metellum censorem, a quo in senatu legendo praeteritus erat, de Saxo deici iussit ; quod ne fieret, ceteri tribuni plebis auxilio tuerunt. Cum Carbo trib. plebi rogationem tulisset, ut eumdem tribunum pleb., quotiens uellet, creare liceret, rogationem eius P. Africanus grauissima oratione dissuasit ; in qua dixit Ti. Gracchum iure caesum uideri. C. Gracchus contra suasit rogationem, sed Scipio tenuit. Bella inter Antiochum, Syriae, et Phraaten, Parthorum regem, gesta nec magis quietae res Aegypti referuntur: Ptolemaeus Euergetes cognominatus, ob nimiam crudelitatem suis inuisus, incensa a populo regia clam Cypron profugit, et cum sorori eius Cleopatrae, quam filia eius uirgine per uim compressa atque in matrimonium ducta repudiauerat, regnum a populo datum esset, infensus filium quem ex illa habebat in Cypro occidit caputque eius et manus et pedes matri misit. Seditiones a triumuiris Fuluio Flacco et C. Graccho et C. Papirio Carbone agro diuidendo creatis excitatae. Cum P. Scipio Africanus aduersaretur fortisque ac ualidus pridie domum se recepisset, mortuus in cubiculo inuentus est. Suspecta fuit, tamquam ei uenenum dedisset, Sempronia uxor hinc maxime quod soror esset Gracchorum cum quibus simultas Africano fuerat. De morte tamen eius nulla quaestio acta. Defuncto eo acrius seditiones triumuirales exarserunt. C. Sempronius cos. aduersus Iapydas primo male rem gessit, mox uictoria cladem acceptam emendauit uirtute Decimi Iuni Bruti, eius qui Lusitaniam subegerat. {{finis}} j763kjgws4ue3olnmwdho26z6f7qwlf Ab urbe condita/Periochae/Liber LX 0 2325 269840 266074 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LX]] 265784 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LX }} {{Liber |Ante=Liber LIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX |Post=Liber LXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI }} L. Aurelius cos. bellantes Sardos subegit. M. Fuluius Flaccus primus transalpinos Liguras domuit bello, missus in auxilium Massiliensium aduersus Salluuios Gallos, qui fines Massiliensium populabantur. L. Opimius praetor Fregellanos, qui defecerant, in deditionem accepit, Fregellas diruit. Pestilentia in Africa ab ingenti lucustarum multitudine et deinde necatarum strage fuisse traditur. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXCIIII milia DCCXXXVI. C. Gracchus, Tiberi frater, trib. plebis, eloquentior quam frater, perniciosas aliquot leges tulit, inter quas frumentariam, ut senis et triente frumentum plebi daretur; alteram legem agrariam quam et frater eius tulerat; tertiam, qua equestrem ordinem tunc cum senatu consentientem corrumperet, ut sescenti ex equite in curiam sublegerentur et, quia illis temporibus CCC tantum senatores erant, DC equites CCC senatoribus admiscerentur, id est ut equester ordo bis tantum uirium in senatu haberet. Et continuato in alterum annum tribunatu legibus agrariis latis effecit ut complures coloniae in Italia deducerentur et una in solo dirutae Carthaginis, quo ipse triumuir creatus coloniam deduxit. Praeterea res a Q. Metello cos. aduersus Baleares gestas continet, quos Graeci Gymnesios appellant, quia aestatem nudi exigunt. Baleares a teli missu appellati aut a Balio, Herculis comite ibi relicto, cum Hercules ad Geryonem nauigaret. Motus quoque Syriae referuntur, in quibus Cleopatra Demetrium uirum suum et Seleucum filium indignata quod occiso patre eius a se iniussu suo diadema sumpsisset, interemit. {{finis}} 4vi9zbd7dvpjsfccorpunneb8pg2por 270112 269840 2026-06-09T21:31:29Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270112 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LX }} {{Liber |Ante=Liber LIX |AnteNomen=../Liber LIX |Post=Liber LXI |PostNomen=../Liber LXI }} L. Aurelius cos. bellantes Sardos subegit. M. Fuluius Flaccus primus transalpinos Liguras domuit bello, missus in auxilium Massiliensium aduersus Salluuios Gallos, qui fines Massiliensium populabantur. L. Opimius praetor Fregellanos, qui defecerant, in deditionem accepit, Fregellas diruit. Pestilentia in Africa ab ingenti lucustarum multitudine et deinde necatarum strage fuisse traditur. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXCIIII milia DCCXXXVI. C. Gracchus, Tiberi frater, trib. plebis, eloquentior quam frater, perniciosas aliquot leges tulit, inter quas frumentariam, ut senis et triente frumentum plebi daretur; alteram legem agrariam quam et frater eius tulerat; tertiam, qua equestrem ordinem tunc cum senatu consentientem corrumperet, ut sescenti ex equite in curiam sublegerentur et, quia illis temporibus CCC tantum senatores erant, DC equites CCC senatoribus admiscerentur, id est ut equester ordo bis tantum uirium in senatu haberet. Et continuato in alterum annum tribunatu legibus agrariis latis effecit ut complures coloniae in Italia deducerentur et una in solo dirutae Carthaginis, quo ipse triumuir creatus coloniam deduxit. Praeterea res a Q. Metello cos. aduersus Baleares gestas continet, quos Graeci Gymnesios appellant, quia aestatem nudi exigunt. Baleares a teli missu appellati aut a Balio, Herculis comite ibi relicto, cum Hercules ad Geryonem nauigaret. Motus quoque Syriae referuntur, in quibus Cleopatra Demetrium uirum suum et Seleucum filium indignata quod occiso patre eius a se iniussu suo diadema sumpsisset, interemit. {{finis}} kw8n0kk83wt4l886a223f49ggshn7hz Ab urbe condita/Periochae/Liber LXI 0 2326 269842 265958 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXI]] 265799 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXI }} {{Liber |Ante=Liber LX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LX |Post=Liber LXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII }} C. Sextius procos. uicta Salluuiorum gente coloniam Aquas Sextias condidit, ob aquarum copiam e caldis frigidisque fontibus atque a nomine suo ita appellatas. Cn. Domitius procos. aduersus Allobrogas ad oppidum Vindalium feliciter pugnauit. Quibus bellum inferendi causa fuit quod Toutomotulum, Salluuiorum regem, fugientem recepissent et omni ope iuuissent, quodque Aeduorum agros, sociorum populi R., uastassent. C. Gracchus seditioso tribunatu acto cum Auentinum quoque armata multitudine occupasset, a L. Opimio cos. ex S. C. uocato ad arma populo pulsus et occisus est, et cum eo Fuluius Flaccus consularis, socius eiusdem furoris. Q. Fabius Maximus cos., Pauli nepos, aduersus Allobrogas et Bituitum, Aruernorum regem, feliciter pugnauit. Ex Bituiti exercitu occisa milia CXX; ipse cum ad satisfaciendum senatui Romam profectus esset, Albam cusdodiendus datus est, quia contra pacem uidebatur, ut in Galliam remitteretur. Decretum quoque est, ut Congonnetiacus, filius eius, conprehensus Romam mitteretur. Allobroges in deditionem recepti. L. Opimius accusatus apud populum a. Q. Decio trib. pl., quod indemnatos ciues in carcerem coniecisset, absolutus est. {{finis}} krlno20c8ofd7vox3gayb9xmdrto9f9 270113 269842 2026-06-09T21:31:33Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270113 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXI }} {{Liber |Ante=Liber LX |AnteNomen=../Liber LX |Post=Liber LXII |PostNomen=../Liber LXII }} C. Sextius procos. uicta Salluuiorum gente coloniam Aquas Sextias condidit, ob aquarum copiam e caldis frigidisque fontibus atque a nomine suo ita appellatas. Cn. Domitius procos. aduersus Allobrogas ad oppidum Vindalium feliciter pugnauit. Quibus bellum inferendi causa fuit quod Toutomotulum, Salluuiorum regem, fugientem recepissent et omni ope iuuissent, quodque Aeduorum agros, sociorum populi R., uastassent. C. Gracchus seditioso tribunatu acto cum Auentinum quoque armata multitudine occupasset, a L. Opimio cos. ex S. C. uocato ad arma populo pulsus et occisus est, et cum eo Fuluius Flaccus consularis, socius eiusdem furoris. Q. Fabius Maximus cos., Pauli nepos, aduersus Allobrogas et Bituitum, Aruernorum regem, feliciter pugnauit. Ex Bituiti exercitu occisa milia CXX; ipse cum ad satisfaciendum senatui Romam profectus esset, Albam cusdodiendus datus est, quia contra pacem uidebatur, ut in Galliam remitteretur. Decretum quoque est, ut Congonnetiacus, filius eius, conprehensus Romam mitteretur. Allobroges in deditionem recepti. L. Opimius accusatus apud populum a. Q. Decio trib. pl., quod indemnatos ciues in carcerem coniecisset, absolutus est. {{finis}} 0veqvii5wblxl6lyi2v67liyr93i6ky Ab urbe condita/Periochae/Liber LXII 0 2327 269844 265940 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXII]] 265789 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXII }} {{Liber |Ante=Liber LXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI |Post=Liber LXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII }} Q. Marcius cos. Stynos, gentem Alpinam, expugnauit. Micipsa, Numidiae rex, mortuus regnum tribus filiis reliquit: Atherbali, Hiempsali, Iugurthae, fratris filio, quem adoptauerat. L. Caecilius Metellus Dalmatas subegit. Iugurtha Hiempsalem fratrem petiit bello. Qui uictus occiditur; Atherbalem regno expulit; is a senatu restitutus est. L. Caecilius Metellus Cn. Domitius Ahenobarbus censores duos et XXX senatu mouerunt. Praeterea motus Syriae regumque continet. {{finis}} fszo0dt815mv08mukcknpji61wlz6ng 270114 269844 2026-06-09T21:31:37Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270114 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXII }} {{Liber |Ante=Liber LXI |AnteNomen=../Liber LXI |Post=Liber LXIII |PostNomen=../Liber LXIII }} Q. Marcius cos. Stynos, gentem Alpinam, expugnauit. Micipsa, Numidiae rex, mortuus regnum tribus filiis reliquit: Atherbali, Hiempsali, Iugurthae, fratris filio, quem adoptauerat. L. Caecilius Metellus Dalmatas subegit. Iugurtha Hiempsalem fratrem petiit bello. Qui uictus occiditur; Atherbalem regno expulit; is a senatu restitutus est. L. Caecilius Metellus Cn. Domitius Ahenobarbus censores duos et XXX senatu mouerunt. Praeterea motus Syriae regumque continet. {{finis}} 1w2v7br8x2rc8fcvf9txkdkd9ci4eyx Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIII 0 2328 269846 266030 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIII]] 265750 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII |Post=Liber LXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV }} C. Porcius cos. in Thracia male aduersus Scordiscos pugnauit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXCIIII milia CCCXXXVI. Aemilia, Licinia, Marcia, uirgines Vestales, incesti damnatae sunt, idque incestum quem ad modum et commissum et deprehensum et uindicatum sit re fertur. Cimbri, gens uaga populabundi in Illyricum uenerunt. Ab his Papirius Carbo cos. cum exercitu fusus est. Liuius Drusus cos. aduersus Scordiscos, gentem a Gallis oriundam, in Thracia feliciter pugnauit. {{finis}} 0os0jab2n45om7rxqmhjpqwz9fskemw 270115 269846 2026-06-09T21:31:41Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270115 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXII |AnteNomen=../Liber LXII |Post=Liber LXIV |PostNomen=../Liber LXIV }} C. Porcius cos. in Thracia male aduersus Scordiscos pugnauit. Lustrum a censoribus conditum est. Censa sunt ciuium capita CCCXCIIII milia CCCXXXVI. Aemilia, Licinia, Marcia, uirgines Vestales, incesti damnatae sunt, idque incestum quem ad modum et commissum et deprehensum et uindicatum sit re fertur. Cimbri, gens uaga populabundi in Illyricum uenerunt. Ab his Papirius Carbo cos. cum exercitu fusus est. Liuius Drusus cos. aduersus Scordiscos, gentem a Gallis oriundam, in Thracia feliciter pugnauit. {{finis}} km2qv2hlmsmkvrm43dpdpo7g8jy9r3r Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIV 0 2329 269848 265996 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIV]] 265822 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII |Post=Liber LXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV }} Atherbal bello petitus ab Iugurtha et in oppido Cirtha obsessus contra denuntiationem senatus ab eo occisus est, et ob hoc bellum Iugurthae indictum, idque Calpurnius Bestia cos. gerere iussus pacem cum Iugurtha iniussu populi et senatus fecit. Iugurtha fide publica euocatus ad indicandos auctores consiliorum suorum, quod multos pecunia in senatu corrupisse dicebatur, Romam uenit et propter caedem admissam in regulum quemdam nomine Massiuam, qui regnum eius populo R. inuisi adfectabat, Romae interfectum cum periclitaretur causam capitis dicere, clam profugit et cedens urbe fertur dixisse : "O urbem uenalem et cito perituram, si emptorem inuenerit." A. Postumius legatus infeliciter proelio aduersus Iugurtham gesto pacem quoque adiecit ignominiosam, quam non esse seruandam senatus censuit. {{finis}} ih29hmtieqiz2qzd87pantnkz9s45zv 270116 269848 2026-06-09T21:31:45Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270116 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXIII |AnteNomen=../Liber LXIII |Post=Liber LXV |PostNomen=../Liber LXV }} Atherbal bello petitus ab Iugurtha et in oppido Cirtha obsessus contra denuntiationem senatus ab eo occisus est, et ob hoc bellum Iugurthae indictum, idque Calpurnius Bestia cos. gerere iussus pacem cum Iugurtha iniussu populi et senatus fecit. Iugurtha fide publica euocatus ad indicandos auctores consiliorum suorum, quod multos pecunia in senatu corrupisse dicebatur, Romam uenit et propter caedem admissam in regulum quemdam nomine Massiuam, qui regnum eius populo R. inuisi adfectabat, Romae interfectum cum periclitaretur causam capitis dicere, clam profugit et cedens urbe fertur dixisse : "O urbem uenalem et cito perituram, si emptorem inuenerit." A. Postumius legatus infeliciter proelio aduersus Iugurtham gesto pacem quoque adiecit ignominiosam, quam non esse seruandam senatus censuit. {{finis}} qistxemqubnl0n84zs7qzx53u2c949v Ab urbe condita/Periochae/Liber LXV 0 2330 269852 266090 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXV]] 265761 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXV }} {{Liber |Ante=Liber LXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV |Post=Liber LXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI }} Q. Caecilius Metellus cos. duobus proeliis Iugurtham fudit totamque Numidiam uastauit. M. Iunius Silanus cos. aduersus Cimbros infeliciter pugnauit. Legatis Cimbrorum sedem et agros in quibus consisterent postulantibus senatus negauit. M. Minucius procos. aduersus Thracas prospere pugnauit. L. Cassius cos. a Tigurinis Gallis, pago Heluetiorum, qui a ciuitate secesserant, in finibus Nitiobrogum cum exercitu caesus est. Milites, qui ex ea caede superauerant, obsidibus datis et dimidia rerum omnium parte, ut incolumes dimitterentur, cum hostibus pacti sunt. {{finis}} grdjcu4q9o91tszdq5gzvckaqhzak7j 270118 269852 2026-06-09T21:31:53Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270118 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXV }} {{Liber |Ante=Liber LXIV |AnteNomen=../Liber LXIV |Post=Liber LXVI |PostNomen=../Liber LXVI }} Q. Caecilius Metellus cos. duobus proeliis Iugurtham fudit totamque Numidiam uastauit. M. Iunius Silanus cos. aduersus Cimbros infeliciter pugnauit. Legatis Cimbrorum sedem et agros in quibus consisterent postulantibus senatus negauit. M. Minucius procos. aduersus Thracas prospere pugnauit. L. Cassius cos. a Tigurinis Gallis, pago Heluetiorum, qui a ciuitate secesserant, in finibus Nitiobrogum cum exercitu caesus est. Milites, qui ex ea caede superauerant, obsidibus datis et dimidia rerum omnium parte, ut incolumes dimitterentur, cum hostibus pacti sunt. {{finis}} o9x8cak3182c8o55wgqg018p72ps66j Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVI 0 2331 269854 266022 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVI]] 265728 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV |Post=Liber LXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII }} Iugurtha pulsus a C. Mario Numidia cum auxilio Bocchi, Maurorum regis, adiutus esset, caesis proelio Bocchi quoque copiis, nolente Boccho bellum infeliciter susceptum diutius sustinere uinctus ab eo et Mario traditus est; in qua re praecipua opera L. Corneli Syllae, quaestoris C. Mari, fuit. {{finis}} toqqbbg4tir30ye9ukl5899h7d8z2ly 270119 269854 2026-06-09T21:31:57Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270119 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXV |AnteNomen=../Liber LXV |Post=Liber LXVII |PostNomen=../Liber LXVII }} Iugurtha pulsus a C. Mario Numidia cum auxilio Bocchi, Maurorum regis, adiutus esset, caesis proelio Bocchi quoque copiis, nolente Boccho bellum infeliciter susceptum diutius sustinere uinctus ab eo et Mario traditus est; in qua re praecipua opera L. Corneli Syllae, quaestoris C. Mari, fuit. {{finis}} bcdd2f0ap9y2q7t9tje0nl3s7fb8k6h Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVII 0 2332 269856 265976 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVII]] 265770 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI |Post=Liber LXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII }} M. Aurelius Scaurus, legatus consulis, a Cimbris fuso exercitu captus est, et cum in consilium ab his aduocatus deterreret eos ne Alpes transirent Italiam petituri, eo quod diceret Romanos uinci non posse, a Boiorige, feroci iuuene, occisus est. Ab isdem hostibus Cn. Manlius cos. et Q. Seruilius Caepio procos. uicti proelio castris quoque binis exuti sunt, militum milia LXXX occisa, calonum et lixarum XL (secundum Antiatem) apud Arausionem. Caepionis, cuius temeritate clades accepta erat, damnati bona publicata sunt, primi post regem Tarquinium imperiumque ei abrogatum. In triumpho C. Mari ductus ante currum eius Iugurtha cum duobus filiis et in carcere necatus est. Marius triumphali ueste in senatum uenit, quod nemo ante eum fecerat, eique propter metum Cimbrici belli continuatus per complures annos est consulatus. Secundo et tertio absens consul creatus quartum consulatum dissimulanter captans consecutus est. Cn. Domitius pont. max. populi suffragio creatus est. Cimbri uastatis omnibus quae inter Rhodanum et Pyrenaeum sunt, per saltum in Hispaniam transgressi ibique multa loca populati a Celtiberis fugati sunt, reuersique in Galliam in Veliocassis se Teutonis coniunxerunt. {{finis}} 75q9f2xgc7byl4x5azybpet01m2pa7v 270120 269856 2026-06-09T21:32:01Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270120 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXVI |AnteNomen=../Liber LXVI |Post=Liber LXVIII |PostNomen=../Liber LXVIII }} M. Aurelius Scaurus, legatus consulis, a Cimbris fuso exercitu captus est, et cum in consilium ab his aduocatus deterreret eos ne Alpes transirent Italiam petituri, eo quod diceret Romanos uinci non posse, a Boiorige, feroci iuuene, occisus est. Ab isdem hostibus Cn. Manlius cos. et Q. Seruilius Caepio procos. uicti proelio castris quoque binis exuti sunt, militum milia LXXX occisa, calonum et lixarum XL (secundum Antiatem) apud Arausionem. Caepionis, cuius temeritate clades accepta erat, damnati bona publicata sunt, primi post regem Tarquinium imperiumque ei abrogatum. In triumpho C. Mari ductus ante currum eius Iugurtha cum duobus filiis et in carcere necatus est. Marius triumphali ueste in senatum uenit, quod nemo ante eum fecerat, eique propter metum Cimbrici belli continuatus per complures annos est consulatus. Secundo et tertio absens consul creatus quartum consulatum dissimulanter captans consecutus est. Cn. Domitius pont. max. populi suffragio creatus est. Cimbri uastatis omnibus quae inter Rhodanum et Pyrenaeum sunt, per saltum in Hispaniam transgressi ibique multa loca populati a Celtiberis fugati sunt, reuersique in Galliam in Veliocassis se Teutonis coniunxerunt. {{finis}} bhcs45ihqqm6f3mwz8a8t74kzj2px2c Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVIII 0 2333 269858 266052 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVIII]] 265829 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII |Post=Liber LXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX }} M. Antonius praetor in Ciliciam maritimos praedones--id est piratas--persecutus est. C. Marius cos. summa ui oppugnata a Teutonis et Ambronibus castra defendit. Duobus deinde proeliis circa Aquas Sextias eosdem hostes deleuit, in quibus caesa traduntur hostium CC milia, capta XC. Marius absens quinto cos. creatus est. Triumphum oblatum, donec et Cimbros uinceret, distulit. Cimbri cum repulso ab Alpibus fugatoque Q. Catulo procos., qui fauces Alpium obsidebat, (ad flumen Athesim cohortem quae castellum editum insederat, reliquerat, quae tamen uirtute sua explicata fugientem procos. exercitumque consecuta est) in Italiam traiecissent, iunctis eiusdem Catuli et C. Mari exercitibus, proelio uicti sunt ; in quo caesa traduntur hostium milia CXL, capta LX. Marius totius ciuitatis consensu exceptus pro duobus triumphis qui offerebantur, uno contentus fuit. Primores ciuitatis, qui ei aliquamdiu ut nouo homini ad tantos honores euecto inuiderant, conserua tam ab eo rem p. fatebantur. Publicius Marcellus matre occisa primus in culleo insutus in mare praecipitatus est. Ancilia cum strepitu mota esse, antequam Cimbricum bellum consummaretur, refertur. Bella praeterea inter Syriae reges gesta continet. {{finis}} jpux79cuqqbixa3xnil7xohei2vvvk1 270121 269858 2026-06-09T21:32:05Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270121 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXVII |AnteNomen=../Liber LXVII |Post=Liber LXIX |PostNomen=../Liber LXIX }} M. Antonius praetor in Ciliciam maritimos praedones--id est piratas--persecutus est. C. Marius cos. summa ui oppugnata a Teutonis et Ambronibus castra defendit. Duobus deinde proeliis circa Aquas Sextias eosdem hostes deleuit, in quibus caesa traduntur hostium CC milia, capta XC. Marius absens quinto cos. creatus est. Triumphum oblatum, donec et Cimbros uinceret, distulit. Cimbri cum repulso ab Alpibus fugatoque Q. Catulo procos., qui fauces Alpium obsidebat, (ad flumen Athesim cohortem quae castellum editum insederat, reliquerat, quae tamen uirtute sua explicata fugientem procos. exercitumque consecuta est) in Italiam traiecissent, iunctis eiusdem Catuli et C. Mari exercitibus, proelio uicti sunt ; in quo caesa traduntur hostium milia CXL, capta LX. Marius totius ciuitatis consensu exceptus pro duobus triumphis qui offerebantur, uno contentus fuit. Primores ciuitatis, qui ei aliquamdiu ut nouo homini ad tantos honores euecto inuiderant, conserua tam ab eo rem p. fatebantur. Publicius Marcellus matre occisa primus in culleo insutus in mare praecipitatus est. Ancilia cum strepitu mota esse, antequam Cimbricum bellum consummaretur, refertur. Bella praeterea inter Syriae reges gesta continet. {{finis}} g87i2ak15ezvl9j784s67h6wxrmg0ra Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIX 0 2334 269850 265952 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIX]] 265796 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII |Post=Liber LXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX }} L. Apuleius Saturninus, adiuuante C. Mario et per milites occiso A. Nunnio competitore tribunus plebis per uim creatus, non minus uiolenter tribunatum, quam petierat, gessit et cum legem agrariam per uim tulisset, diem dixit. Qui cum a bonis ciuibus defenderetur, ne causa certaminum esset, in exilium uoluntarium, Rhodum profectus est, ibique audiendo et legendo magnos uiros auocabatur. Profecto C. Marius, seditionis auctor, cui sextum consulatum pecunia per tribus sparsa emerat, aqua et igni interdixit. Idem Apuleius Saturninus trib. pleb. C. Memmium, candidatum consulatus, quoniam aduersarium eum actionibus suis timebat, occidit. Quibus rebus concitato senatu, in cuius causam et C. Marius, homo uarii mutabilis ingenii consiliique semper secundum fortunam, transierat, oppressus armis cum Glaucia praetore et aliis eiusdem furoris sociis bello quodam interfectus est. Q. Caecilius Metellus ab exilio ingenti totius ciuitatis fauore reductus est. M'. Aquilius procos. in Sicilia bellum seruile excitatum confecit. {{finis}} 47fo6okwjvou9i7iqbd8bw6z87z8k2k 270117 269850 2026-06-09T21:31:49Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270117 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXVIII |AnteNomen=../Liber LXVIII |Post=Liber LXX |PostNomen=../Liber LXX }} L. Apuleius Saturninus, adiuuante C. Mario et per milites occiso A. Nunnio competitore tribunus plebis per uim creatus, non minus uiolenter tribunatum, quam petierat, gessit et cum legem agrariam per uim tulisset, diem dixit. Qui cum a bonis ciuibus defenderetur, ne causa certaminum esset, in exilium uoluntarium, Rhodum profectus est, ibique audiendo et legendo magnos uiros auocabatur. Profecto C. Marius, seditionis auctor, cui sextum consulatum pecunia per tribus sparsa emerat, aqua et igni interdixit. Idem Apuleius Saturninus trib. pleb. C. Memmium, candidatum consulatus, quoniam aduersarium eum actionibus suis timebat, occidit. Quibus rebus concitato senatu, in cuius causam et C. Marius, homo uarii mutabilis ingenii consiliique semper secundum fortunam, transierat, oppressus armis cum Glaucia praetore et aliis eiusdem furoris sociis bello quodam interfectus est. Q. Caecilius Metellus ab exilio ingenti totius ciuitatis fauore reductus est. M'. Aquilius procos. in Sicilia bellum seruile excitatum confecit. {{finis}} qwqsjcs1ro6tzdioly3o247wgpgrl8a Ab urbe condita/Periochae/Liber LXX 0 2335 269860 266028 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXX]] 265752 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXX }} {{Liber |Ante=Liber LXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX |Post=Liber LXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI }} Cum M'. Aquilius de pecuniis repetundis causam diceret, ipse iudices rogare noluit ; M. Antonius, qui pro eo perorabat, tunicam a pectore eius discidit, ut honestas cicatrices ostenderet. Indubitate absolutus est. Cicero eius rei solus auctor. T. Didius procos. aduersus Celtiberos feliciter pugnauit. Ptolemaeus, Cyrenarum rex, cui cognomen Apionis fuit, mortuus heredem populum R. reliquit et eius regni ciuitates senatus liberas esse iussit. Ariobarzanes in regnum Cappadociae a L. Cornelio Sylla reductus est. Parthorum legati a rege Arsace missi uenerunt ad Syllam ut amicitiam populi R. peterent. P. Rutilius, uir summae innocentiae, quoniam legatus C. Muci procos. a publicanorum iniuriis Asiam defenderat, inuisus equestri ordini penes quem iudicia erant, repetundarum damnatus in exilium missus est. C. Sentius praetor aduersus Thracas infeliciter pugnauit. Senatus, cum impotentiam equestris ordinis in iudiciis exercendis ferre nollet, omni ui eniti coepit ut ad se iudicia transferret, sustinente causam eius M. Liuio Druso trib. pleb., qui ut uires sibi adquireret, perniciosa spe largitionum plebem concitauit. Praeterea motus Syriae regnumque continet. {{finis}} owa2v2fv8tntjgx0xskv5sne6h15nzg 270122 269860 2026-06-09T21:32:09Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270122 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXX }} {{Liber |Ante=Liber LXIX |AnteNomen=../Liber LXIX |Post=Liber LXXI |PostNomen=../Liber LXXI }} Cum M'. Aquilius de pecuniis repetundis causam diceret, ipse iudices rogare noluit ; M. Antonius, qui pro eo perorabat, tunicam a pectore eius discidit, ut honestas cicatrices ostenderet. Indubitate absolutus est. Cicero eius rei solus auctor. T. Didius procos. aduersus Celtiberos feliciter pugnauit. Ptolemaeus, Cyrenarum rex, cui cognomen Apionis fuit, mortuus heredem populum R. reliquit et eius regni ciuitates senatus liberas esse iussit. Ariobarzanes in regnum Cappadociae a L. Cornelio Sylla reductus est. Parthorum legati a rege Arsace missi uenerunt ad Syllam ut amicitiam populi R. peterent. P. Rutilius, uir summae innocentiae, quoniam legatus C. Muci procos. a publicanorum iniuriis Asiam defenderat, inuisus equestri ordini penes quem iudicia erant, repetundarum damnatus in exilium missus est. C. Sentius praetor aduersus Thracas infeliciter pugnauit. Senatus, cum impotentiam equestris ordinis in iudiciis exercendis ferre nollet, omni ui eniti coepit ut ad se iudicia transferret, sustinente causam eius M. Liuio Druso trib. pleb., qui ut uires sibi adquireret, perniciosa spe largitionum plebem concitauit. Praeterea motus Syriae regnumque continet. {{finis}} 0nzt437g88shnm42qlsj7lmfu94m0bk Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXI 0 2336 269862 265980 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXI]] 265771 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXI }} {{Liber |Ante=Liber LXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX |Post=Liber LXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII }} M. Liuius Drusus trib. pleb., quo maioribus uiribus senatus causam susceptam tueretur, socios et Italicos populos spe ciuitatis Romanae sollicitauit, iisque adiuuantibus per uim legibus agrariis frumentariisque latis iudiciariam quoque pertulit ut aequa parte iudicia penes senatum et equestrem ordinem essent. Cum deinde promissa sociis ciuitas praestari non posset, irati Italici defectionem agitare coeperunt. Eorum coetus coniurationesque et orationes in consiliis principum referuntur. Propter quae Liuius Drusus inuisus etiam senatui factus uelut socialis belli auctor, incertum a quo domi occisus est. {{finis}} nh1276mixrzv7chdv8sm4fp9n5yqnq7 270123 269862 2026-06-09T21:32:13Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270123 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXI }} {{Liber |Ante=Liber LXX |AnteNomen=../Liber LXX |Post=Liber LXXII |PostNomen=../Liber LXXII }} M. Liuius Drusus trib. pleb., quo maioribus uiribus senatus causam susceptam tueretur, socios et Italicos populos spe ciuitatis Romanae sollicitauit, iisque adiuuantibus per uim legibus agrariis frumentariisque latis iudiciariam quoque pertulit ut aequa parte iudicia penes senatum et equestrem ordinem essent. Cum deinde promissa sociis ciuitas praestari non posset, irati Italici defectionem agitare coeperunt. Eorum coetus coniurationesque et orationes in consiliis principum referuntur. Propter quae Liuius Drusus inuisus etiam senatui factus uelut socialis belli auctor, incertum a quo domi occisus est. {{finis}} jemw6qp0tix75dqdqutbge06ral4ma3 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXII 0 2337 269864 265878 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXII]] 265733 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXII }} {{Liber |Ante=Liber LXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI |Post=Liber LXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII }} Italici populi defecerunt: Picentes, Vestini, Marsi, Paeligni, Marrucini, Samnites, Lucani. Initio belli a Picentibus moto Q. Seruilius procos. in oppido Asculo cum omnibus ciuibus R. qui in eo oppido erant occisus est. Saga populus sumpsit. Seruius Galba a Lucanis comprehensus unius feminae opera, ad quam deuertebatur, e captiuitate receptus est. Aesernia et Alba coloniae ab Italicis obsessae sunt. Auxilia deinde Latini nominis et exterarum gentium missa populo R. et expeditiones inuicem expugnationesque urbium referuntur. {{finis}} bgtlhmwu3vff0u6nx3wfftm4zswq1kc 270124 269864 2026-06-09T21:32:17Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270124 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXII }} {{Liber |Ante=Liber LXXI |AnteNomen=../Liber LXXI |Post=Liber LXXIII |PostNomen=../Liber LXXIII }} Italici populi defecerunt: Picentes, Vestini, Marsi, Paeligni, Marrucini, Samnites, Lucani. Initio belli a Picentibus moto Q. Seruilius procos. in oppido Asculo cum omnibus ciuibus R. qui in eo oppido erant occisus est. Saga populus sumpsit. Seruius Galba a Lucanis comprehensus unius feminae opera, ad quam deuertebatur, e captiuitate receptus est. Aesernia et Alba coloniae ab Italicis obsessae sunt. Auxilia deinde Latini nominis et exterarum gentium missa populo R. et expeditiones inuicem expugnationesque urbium referuntur. {{finis}} khzlkyscgcqqgets7lglpbj4nwx6sa7 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIII 0 2338 269866 265974 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIII]] 265768 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII |Post=Liber LXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV }} L. Iulius Caesar cos. male aduersus Samnites pugnauit. Nola colonia in potestatem Samnitium uenit cum L. Postumio praetore qui ab his interfectus est. Complures populi ad hostes defecerunt. Cum P. Rutilius cos. parum prospere aduersus Marsos pugnasset et in eo proelio cecidisset, C. Marius, legatus eius, meliore euentu cum hostibus acie conflixit. Seruius Sulpicius Paelignos proelio fudit. Q. Caepio, legatus Rutili, cum obsessus prospere in hostes inrupisset, et ob eum successum aequatum ei cum C. Mario esset imperium, temerarius factus et circumuentus insidiis fuso exercitu cecidit. L. Iulius Caesar cos. feliciter aduersus Samnites pugnauit. Ob eam uictoriam Romae saga posita sunt. Et ut uaria belli fortuna esset, Aeserna colonia cum M. Marcello in potestatem Samnitium uenit, sed et C. Marius proelio Marsos fudit, Hierio Asinio, praetore Marrucinorum, occiso. C. Caelius in Gallia transalpina Salluuios rebellantes uicit. {{finis}} hw0832xzrn7n1nbib1nqtznwxpxtjtn 270125 269866 2026-06-09T21:32:21Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270125 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXII |AnteNomen=../Liber LXXII |Post=Liber LXXIV |PostNomen=../Liber LXXIV }} L. Iulius Caesar cos. male aduersus Samnites pugnauit. Nola colonia in potestatem Samnitium uenit cum L. Postumio praetore qui ab his interfectus est. Complures populi ad hostes defecerunt. Cum P. Rutilius cos. parum prospere aduersus Marsos pugnasset et in eo proelio cecidisset, C. Marius, legatus eius, meliore euentu cum hostibus acie conflixit. Seruius Sulpicius Paelignos proelio fudit. Q. Caepio, legatus Rutili, cum obsessus prospere in hostes inrupisset, et ob eum successum aequatum ei cum C. Mario esset imperium, temerarius factus et circumuentus insidiis fuso exercitu cecidit. L. Iulius Caesar cos. feliciter aduersus Samnites pugnauit. Ob eam uictoriam Romae saga posita sunt. Et ut uaria belli fortuna esset, Aeserna colonia cum M. Marcello in potestatem Samnitium uenit, sed et C. Marius proelio Marsos fudit, Hierio Asinio, praetore Marrucinorum, occiso. C. Caelius in Gallia transalpina Salluuios rebellantes uicit. {{finis}} keuuvldrtzxvj4armlm1x0jfy4yzmxo Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIV 0 2339 269868 266102 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIV]] 265756 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII |Post=Liber LXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV }} Cn. Pompeius Picentes proelio fudit et Asculum obsedit. Propter quam uictoriam Romae praetextae et alia magistratuum insignia sumpta sunt. C. Marius cum Marsis dubio euentu pugnauit. Libertini tunc primum militare coeperunt. A. Plotius legatus Vmbros, L. Porcius praetor Etruscos, cum uterque populus defecisset, proelio uicerunt. Nicomedes in Bithyniae, Ariobarzanes in Cappadociae regnum reducti sunt. Cn. Pompeius cos. Marsos acie uicit. Cum aere alieno pressa esset ciuitas, A. Sempronius Asellio praetor, quoniam secundum debitores ius dicebat, ab his qui faenerabant in foro occisus est. Praeterea incursiones Thracum in Macedoniam populationesque continet. {{finis}} g4bnep0rej95lmd79fhi8c7ie1hbl5j 270126 269868 2026-06-09T21:32:25Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270126 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXXIII |AnteNomen=../Liber LXXIII |Post=Liber LXXV |PostNomen=../Liber LXXV }} Cn. Pompeius Picentes proelio fudit et Asculum obsedit. Propter quam uictoriam Romae praetextae et alia magistratuum insignia sumpta sunt. C. Marius cum Marsis dubio euentu pugnauit. Libertini tunc primum militare coeperunt. A. Plotius legatus Vmbros, L. Porcius praetor Etruscos, cum uterque populus defecisset, proelio uicerunt. Nicomedes in Bithyniae, Ariobarzanes in Cappadociae regnum reducti sunt. Cn. Pompeius cos. Marsos acie uicit. Cum aere alieno pressa esset ciuitas, A. Sempronius Asellio praetor, quoniam secundum debitores ius dicebat, ab his qui faenerabant in foro occisus est. Praeterea incursiones Thracum in Macedoniam populationesque continet. {{finis}} luelg58xcce61ht4qqpn06fwijmf737 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXV 0 2340 269872 266000 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXV]] 265773 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXV }} {{Liber |Ante=Liber LXXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV |Post=Liber LXXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI }} A. Postumius Albinus legatus cum classi praeesset, infamis crimine perduellionis, ab exercitu suo interfectus est. L. Cornelius Sylla legatus Samnites proelio uicit et bina castra eorum expugnauit. Cn. Pompeius Vestinos in deditionem accepit. L. Porcius cos. rebus prospere gestis fusisque aliquotiens Marsis, dum castra eorum expugnat, cecidit. Ea res hostibus uictoriam eius proelii dedit. Cosconius et Lucanus Samnites acie uicerunt, Marium Egnatium, nobilissimum hostium ducem, occiderunt, compluraque oppida in deditionem acceperunt. L. Sylla Hirpinos domuit, Samnites pluribus proeliis fudit, aliquot populos recepit, quantisque raro quisquam alius ante consulatum rebus gestis ad petitionem consulatus Romam est profectus. {{finis}} pzj94n4mhqorzpb4wh3o6qdidj8iqve 270128 269872 2026-06-09T21:32:34Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270128 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXV }} {{Liber |Ante=Liber LXXIV |AnteNomen=../Liber LXXIV |Post=Liber LXXVI |PostNomen=../Liber LXXVI }} A. Postumius Albinus legatus cum classi praeesset, infamis crimine perduellionis, ab exercitu suo interfectus est. L. Cornelius Sylla legatus Samnites proelio uicit et bina castra eorum expugnauit. Cn. Pompeius Vestinos in deditionem accepit. L. Porcius cos. rebus prospere gestis fusisque aliquotiens Marsis, dum castra eorum expugnat, cecidit. Ea res hostibus uictoriam eius proelii dedit. Cosconius et Lucanus Samnites acie uicerunt, Marium Egnatium, nobilissimum hostium ducem, occiderunt, compluraque oppida in deditionem acceperunt. L. Sylla Hirpinos domuit, Samnites pluribus proeliis fudit, aliquot populos recepit, quantisque raro quisquam alius ante consulatum rebus gestis ad petitionem consulatus Romam est profectus. {{finis}} rrfkcme49y1gykreo3z2155kvhldte1 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVI 0 2341 269874 266037 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVI]] 265825 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV |Post=Liber LXXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII }} A. Gabinius legatus rebus aduersus Lucanos prospere gestis et plurimis oppidis expugnatis in obsidione hostium castrorum cecidit. Sulpicius legatus Marrucinos cecidit totamque eam regionem recepit. Cn. Pompeius procos. Vestinos et Paelignos in deditionem accepit. Marsi quoque a L. Cinna et Caecilio Pio legatis aliquot proeliis fracti petere pacem coeperunt. Asculum a Cn. Pompeio captum est. Caesis et a Mamerco Aemilio legato Italicis Silo Poppaedius, dum Marsorum, auctor eius rei, in proelio cecidit. Ariobarzanes Cappadociae, Nicomedes Bithyniae regno a Mithridate, Ponti rege, pulsi sunt. Praeterea incursiones Thracum in Macedoniam populationesque continet. {{finis}} g5gpkmxi5qf94g0rgvevi2k53gw1zdu 270129 269874 2026-06-09T21:32:38Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270129 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXXV |AnteNomen=../Liber LXXV |Post=Liber LXXVII |PostNomen=../Liber LXXVII }} A. Gabinius legatus rebus aduersus Lucanos prospere gestis et plurimis oppidis expugnatis in obsidione hostium castrorum cecidit. Sulpicius legatus Marrucinos cecidit totamque eam regionem recepit. Cn. Pompeius procos. Vestinos et Paelignos in deditionem accepit. Marsi quoque a L. Cinna et Caecilio Pio legatis aliquot proeliis fracti petere pacem coeperunt. Asculum a Cn. Pompeio captum est. Caesis et a Mamerco Aemilio legato Italicis Silo Poppaedius, dum Marsorum, auctor eius rei, in proelio cecidit. Ariobarzanes Cappadociae, Nicomedes Bithyniae regno a Mithridate, Ponti rege, pulsi sunt. Praeterea incursiones Thracum in Macedoniam populationesque continet. {{finis}} lwq2y8hny9p40gx4otuj50gfk36np29 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVII 0 2342 269876 266116 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVII]] 265779 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI |Post=Liber LXXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII }} Cum P. Sulpicius trib. pleb. auctore C. Mario perniciosas leges promulgasset, ut exsules reuocarentur et noui ciues libertinique in tribus distribuerentur et ut C. Marius aduersus Mithridaten, Ponti regem, dum crearetur, et aduersantibus consulibus Q. Pompeio et L. Syllae uim intulisset, occiso Q. Pompeio, Q. Pompei cos. filio, genero Syllae, L. Sylla cos. cum exercitu in urbem uenit et aduersus factionem Sulpici et Mari in ipsa urbe pugnauit eamque expulit. Ex qua XII a senatu hostes, inter quos C. Marius pater et filius, iudicati sunt. P. Sulpicius cum in quadam uilla lateret, indicio serui sui retractus et occisus est. Seruus ut praemium promissum indici haberet, manumissus et ob scelus proditi domini de Saxo deiectus est. C. Marius filius in Africam traiecit. C. Marius pater cum in paludibus Minturnensium lateret, extractus est ab oppidanis, et cum missus ad occidendum eum seruus natione Gallus maiestate tanti uiri perterritus recessisset, impositus publice naui delatus est in Africam. L. Sylla ciuitatis statum ordinauit, exinde colonias deduxit. Q. Pompeius cos. ad accipiendum a Cn. Pompeio procos. exercitum profectus consilio eius occisus est. Mithridates, Ponti rex, Bithynia et Cappadocia occupatis et pulso Aquilio legato Phrygiam, prouinciam populi R., cum ingenti exercitu intrauit. {{finis}} eepnvtb970hd4jvazkalfgjplijcuku 270130 269876 2026-06-09T21:32:42Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270130 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXXVI |AnteNomen=../Liber LXXVI |Post=Liber LXXVIII |PostNomen=../Liber LXXVIII }} Cum P. Sulpicius trib. pleb. auctore C. Mario perniciosas leges promulgasset, ut exsules reuocarentur et noui ciues libertinique in tribus distribuerentur et ut C. Marius aduersus Mithridaten, Ponti regem, dum crearetur, et aduersantibus consulibus Q. Pompeio et L. Syllae uim intulisset, occiso Q. Pompeio, Q. Pompei cos. filio, genero Syllae, L. Sylla cos. cum exercitu in urbem uenit et aduersus factionem Sulpici et Mari in ipsa urbe pugnauit eamque expulit. Ex qua XII a senatu hostes, inter quos C. Marius pater et filius, iudicati sunt. P. Sulpicius cum in quadam uilla lateret, indicio serui sui retractus et occisus est. Seruus ut praemium promissum indici haberet, manumissus et ob scelus proditi domini de Saxo deiectus est. C. Marius filius in Africam traiecit. C. Marius pater cum in paludibus Minturnensium lateret, extractus est ab oppidanis, et cum missus ad occidendum eum seruus natione Gallus maiestate tanti uiri perterritus recessisset, impositus publice naui delatus est in Africam. L. Sylla ciuitatis statum ordinauit, exinde colonias deduxit. Q. Pompeius cos. ad accipiendum a Cn. Pompeio procos. exercitum profectus consilio eius occisus est. Mithridates, Ponti rex, Bithynia et Cappadocia occupatis et pulso Aquilio legato Phrygiam, prouinciam populi R., cum ingenti exercitu intrauit. {{finis}} rxqlw3nrpz7nt67q3mae3etkp4102kj Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVIII 0 2343 269878 265930 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVIII]] 265793 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII |Post=Liber LXXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX }} Mithridates Asiam occupauit, Q. Oppium procos., item Aquilium legatum in uincula coniecit, iussuque eius, quidquid ciuium R. in Asia fuit uno die trucidatum est. Vrbem Rhodum, quae sola in fide populi R. manserat, oppugnauit et aliquot proeliis naualibus uictus recessit. Archelaus, praefectus regis, in Graeciam cum exercitu uenit, Athenas occupauit. Praeterea trepidationem urbium insularumque, filiis ad Mithridaten, aliis ad populum R. ciuitates suas trahentibus, continet. {{finis}} rp4989nbp9hdtmilai836t8z78zqhah 270131 269878 2026-06-09T21:32:46Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270131 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXVII |AnteNomen=../Liber LXXVII |Post=Liber LXXIX |PostNomen=../Liber LXXIX }} Mithridates Asiam occupauit, Q. Oppium procos., item Aquilium legatum in uincula coniecit, iussuque eius, quidquid ciuium R. in Asia fuit uno die trucidatum est. Vrbem Rhodum, quae sola in fide populi R. manserat, oppugnauit et aliquot proeliis naualibus uictus recessit. Archelaus, praefectus regis, in Graeciam cum exercitu uenit, Athenas occupauit. Praeterea trepidationem urbium insularumque, filiis ad Mithridaten, aliis ad populum R. ciuitates suas trahentibus, continet. {{finis}} g7x2bicwzhq3bayhydh7cqj9po7tfe1 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIX 0 2344 269870 265886 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIX]] 265737 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII |Post=Liber LXXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX }} L. Cornelius Cinna cos. cum perniciosas leges per uim atque arma ferret, pulsus urbe ab Cn. Octauio collega cum sex tribunis plebis imperioque ei abrogato, corruptum Appi Claudi exercitum in potestatem suam redegit et bellum urbi intulit, arcessito C. Mario ex Africa cum filiis exulibus. In quo bello duo fratres, alter ex Pompei exercitu, alter ex Cinnae, ignorantes concurrerunt, et cum uictor spoliaret occisum, agnito fratre ingenti lamentatione edita, rogo ei extructo, ipse se supra rogum transfodit et eodem igne consumptus est. Et cum opprimi inter initia potuisset, Cn. Pompei fraude, qui utramque partem fouendo uires Cinnae dedit nec nisi profligatis optimatium rebus auxilium tulit, et consulis segnitia confirmati Cinna et Marius quattuor exercitibus, ex quibus duo Q. Sertorio et Carboni dati sunt, urbem circumsederunt. Ostiam coloniam Marius expugnauit et crudeliter diripuit. {{finis}} ribw7zxtzwk2ts58j3u09p6m7liu7mg 270127 269870 2026-06-09T21:32:29Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270127 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXXVIII |AnteNomen=../Liber LXXVIII |Post=Liber LXXX |PostNomen=../Liber LXXX }} L. Cornelius Cinna cos. cum perniciosas leges per uim atque arma ferret, pulsus urbe ab Cn. Octauio collega cum sex tribunis plebis imperioque ei abrogato, corruptum Appi Claudi exercitum in potestatem suam redegit et bellum urbi intulit, arcessito C. Mario ex Africa cum filiis exulibus. In quo bello duo fratres, alter ex Pompei exercitu, alter ex Cinnae, ignorantes concurrerunt, et cum uictor spoliaret occisum, agnito fratre ingenti lamentatione edita, rogo ei extructo, ipse se supra rogum transfodit et eodem igne consumptus est. Et cum opprimi inter initia potuisset, Cn. Pompei fraude, qui utramque partem fouendo uires Cinnae dedit nec nisi profligatis optimatium rebus auxilium tulit, et consulis segnitia confirmati Cinna et Marius quattuor exercitibus, ex quibus duo Q. Sertorio et Carboni dati sunt, urbem circumsederunt. Ostiam coloniam Marius expugnauit et crudeliter diripuit. {{finis}} q177ihdp3fk6lxu1z3gd5t329nv50tn Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXX 0 2345 269880 266026 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXX]] 265753 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXX }} {{Liber |Ante=Liber LXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX |Post=Liber LXXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI }} Italicis populis a senatu ciuitas data est. Samnites, qui soli arma recipiebant, Cinnae et Mario se coniunxerunt. Ab his Plautius legatus cum exercitu caesus est. Cinna et Marius cum Carbone et Sertorio Ianiculum oppugnauerunt et fugati ab Octauio consule recesserunt. Marius Antium et Ariciam et Lanuuium colonias expugnauit. Cum spes nulla esset optimatibus resistendi propter segnitiam et perfidiam et ducum et militum, qui corrupti aut pugnare nolebant, aut in diuersas partes transiebant, Cinna et Marius in urbem recepti sunt ; qui uelut captam eam caedibus ac rapinis uastauerunt, Cn. Octauio cos. occiso et omnibus aduersae partis nobilibus trucidatis, inter quos M. Antonio, eloquentissimo uiro, et Gaio Lucioque Caesare, quorum capita in rostris posita sunt. Crassus filius ab equitibus Fimbriae occisus, pater Crassus, ne quid indignum uirtute sua pateretur, gladio se transfixit. Et citra ulla comitia consules in sequentem annum se ipsos renuntiauerunt. Eodemque die quo magistratum inierant, Marius S. Licinium senatorem de Saxo deici iussit, editisque plurimis sceleribus idibus Ianuar. decessit. Vir, cuius si examinentur cum uirtutibus uitia, haud facile sit dictu utrum bello melior an pace perniciosior fuerit. Adeo quam rem p. armatus seruauit, eam primo togatus omni genere fraudis, postremo armis hostiliter euertit. {{finis}} im07beivw4se02sx8yz12v0ao625ixj 270132 269880 2026-06-09T21:32:50Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270132 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXX }} {{Liber |Ante=Liber LXXIX |AnteNomen=../Liber LXXIX |Post=Liber LXXXI |PostNomen=../Liber LXXXI }} Italicis populis a senatu ciuitas data est. Samnites, qui soli arma recipiebant, Cinnae et Mario se coniunxerunt. Ab his Plautius legatus cum exercitu caesus est. Cinna et Marius cum Carbone et Sertorio Ianiculum oppugnauerunt et fugati ab Octauio consule recesserunt. Marius Antium et Ariciam et Lanuuium colonias expugnauit. Cum spes nulla esset optimatibus resistendi propter segnitiam et perfidiam et ducum et militum, qui corrupti aut pugnare nolebant, aut in diuersas partes transiebant, Cinna et Marius in urbem recepti sunt ; qui uelut captam eam caedibus ac rapinis uastauerunt, Cn. Octauio cos. occiso et omnibus aduersae partis nobilibus trucidatis, inter quos M. Antonio, eloquentissimo uiro, et Gaio Lucioque Caesare, quorum capita in rostris posita sunt. Crassus filius ab equitibus Fimbriae occisus, pater Crassus, ne quid indignum uirtute sua pateretur, gladio se transfixit. Et citra ulla comitia consules in sequentem annum se ipsos renuntiauerunt. Eodemque die quo magistratum inierant, Marius S. Licinium senatorem de Saxo deici iussit, editisque plurimis sceleribus idibus Ianuar. decessit. Vir, cuius si examinentur cum uirtutibus uitia, haud facile sit dictu utrum bello melior an pace perniciosior fuerit. Adeo quam rem p. armatus seruauit, eam primo togatus omni genere fraudis, postremo armis hostiliter euertit. {{finis}} 3r9794m629ngvhwy684e3vqdcz73b4w Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXI 0 2358 269882 265918 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXI]] 265747 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXI }} {{Liber |Ante=Liber LXXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX |Post=Liber LXXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII }} L. Sylla Athenas, quas Archelaus, praefectus Mithridatis, occupauerat, circumsedit et cum magno labore expugnavit. Vrbi libertatem et quae habuerat reddidit. Magnesia, quae sola in Asia ciuitas in fide manserat, sua uirtute aduersus Mithridatem defensa est. Praeterea excursiones Thracum in Macedoniam continet. {{finis}} sl9dk07trsz59w6gghv8algr0598r1o 270133 269882 2026-06-09T21:32:54Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270133 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXI }} {{Liber |Ante=Liber LXXX |AnteNomen=../Liber LXXX |Post=Liber LXXXII |PostNomen=../Liber LXXXII }} L. Sylla Athenas, quas Archelaus, praefectus Mithridatis, occupauerat, circumsedit et cum magno labore expugnavit. Vrbi libertatem et quae habuerat reddidit. Magnesia, quae sola in Asia ciuitas in fide manserat, sua uirtute aduersus Mithridatem defensa est. Praeterea excursiones Thracum in Macedoniam continet. {{finis}} 1fjtlqcvnseucy5n6xsbmxku9dh3byb Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXII 0 2359 269884 266110 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXII]] 265782 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI |Post=Liber LXXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII }} Sylla copias regis, quae Macedonia occupata in Thessaliam uenerant, proelio uicit, caesis hostium et castris quoque expugnatis. Renouato deinde bello iterum exercitum regis fudit ac deleuit. Archelaus cum classe regia Syllae se tradidit. L. Valerius Flaccus cos., collega Cinnae, missus ut Syllae succederet, propter auaritiam inuisus exercitui suo a C. Fimbria, legato ipsius, ultimae audaciae homine, occisus est et imperium ad Fimbriam translatum. Praeterea expugnatae in Asia urbes a Mithridate et crudeliter direpta prouincia, incursiones Thracum in Macedoniam referuntur {{finis}} 4kdc79vv0eqlnaeyw0npetf8m0xv9xf 270134 269884 2026-06-09T21:32:58Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270134 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXI |AnteNomen=../Liber LXXXI |Post=Liber LXXXIII |PostNomen=../Liber LXXXIII }} Sylla copias regis, quae Macedonia occupata in Thessaliam uenerant, proelio uicit, caesis hostium et castris quoque expugnatis. Renouato deinde bello iterum exercitum regis fudit ac deleuit. Archelaus cum classe regia Syllae se tradidit. L. Valerius Flaccus cos., collega Cinnae, missus ut Syllae succederet, propter auaritiam inuisus exercitui suo a C. Fimbria, legato ipsius, ultimae audaciae homine, occisus est et imperium ad Fimbriam translatum. Praeterea expugnatae in Asia urbes a Mithridate et crudeliter direpta prouincia, incursiones Thracum in Macedoniam referuntur {{finis}} ff7h6ja2oy4tmr2byu6d81lpkk9i2ii Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIII 0 2360 269886 266088 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIII]] 265816 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII |Post=Liber LXXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV }} Flauius Fimbria in Asia fusis proelio aliquot praefectis Mithridatis urbem Pergamum cepit obsessumque regem non multum afuit quin caperet. Vrbem Ilium, quae se potestati Syllae reseruabat, expugnauit ac deleuit et magnam partem Asiae recepit. Sylla compluribus proeliis Thracas cecidit. Cum L. Cinna et Cn. Papirius Carbo, a se ipsis coss. per biennium creati, bellum contra Syllam praepararent, effectum est per L. Valerium Flaccum, principem senatus, qui orationem in senatu habuit, et per eos qui concordiae studebant, ut legati ad Syllam de pace mitterentur. Cinna ab exercitu suo, quem inuitum cogebat naues conscendere et aduersus Syllam proficisci, interfectus est. Consulatum Carbo solus gessit. Sylla cum in Asiam traiecisset, pacem cum Mithridate fecit ita ut his cederet prouinciis : Asia, Bithynia, Cappadocia. Fimbria desertus ab exercitu qui ad Syllam transierat, ipse se percussit impetrauitque de seruo suo, praebens ceruicem, ut se occider {{finis}} 07adogr6mmamj7d8eunlkqcl8p5cn6e 270135 269886 2026-06-09T21:33:02Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270135 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXII |AnteNomen=../Liber LXXXII |Post=Liber LXXXIV |PostNomen=../Liber LXXXIV }} Flauius Fimbria in Asia fusis proelio aliquot praefectis Mithridatis urbem Pergamum cepit obsessumque regem non multum afuit quin caperet. Vrbem Ilium, quae se potestati Syllae reseruabat, expugnauit ac deleuit et magnam partem Asiae recepit. Sylla compluribus proeliis Thracas cecidit. Cum L. Cinna et Cn. Papirius Carbo, a se ipsis coss. per biennium creati, bellum contra Syllam praepararent, effectum est per L. Valerium Flaccum, principem senatus, qui orationem in senatu habuit, et per eos qui concordiae studebant, ut legati ad Syllam de pace mitterentur. Cinna ab exercitu suo, quem inuitum cogebat naues conscendere et aduersus Syllam proficisci, interfectus est. Consulatum Carbo solus gessit. Sylla cum in Asiam traiecisset, pacem cum Mithridate fecit ita ut his cederet prouinciis : Asia, Bithynia, Cappadocia. Fimbria desertus ab exercitu qui ad Syllam transierat, ipse se percussit impetrauitque de seruo suo, praebens ceruicem, ut se occider {{finis}} 1a28frkjzdcvfhnuogyqgcl8inuj4ql Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIV 0 2361 269888 266118 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIV]] 265778 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII |Post=Liber LXXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV }} Sylla legatis, qui a senatu missi erant, futurum se in potestate senatus respondit, si ciues, qui pulsi a Cinna ad se confugerant, restituerentur. Quae condicio cum iusta senatui uideretur, per Carbonem factionemque eius, cui bellum uidebatur utilius, ne conueniret effectum est. Idem Carbo cum ab omnibus Italiae oppidis coloniisque obsides exigere uellet, ut fidem eorum contra Syllam obligaret, consensu senatus prohibitus est. Nouis ciuibus S. C. suffragium datum est. Q. Metellus Pius, qui partes optimatium secutus erat, cum in Africa bellum moliretur, a C. Fabio praetore pulsus est, senatusque consultum per factionem Carbonis et Marianarum partium factum est, ut omnes ubique exercitus dimitterentur. Libertini in quinque et XXX tribus distributi sunt. Praeterea belli apparatum, quod contra Syllam excitabatur, continet. {{finis}} 02gnw2995qdbll9s0aeugh2akit39p4 270136 269888 2026-06-09T21:33:06Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270136 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIV }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIII |AnteNomen=../Liber LXXXIII |Post=Liber LXXXV |PostNomen=../Liber LXXXV }} Sylla legatis, qui a senatu missi erant, futurum se in potestate senatus respondit, si ciues, qui pulsi a Cinna ad se confugerant, restituerentur. Quae condicio cum iusta senatui uideretur, per Carbonem factionemque eius, cui bellum uidebatur utilius, ne conueniret effectum est. Idem Carbo cum ab omnibus Italiae oppidis coloniisque obsides exigere uellet, ut fidem eorum contra Syllam obligaret, consensu senatus prohibitus est. Nouis ciuibus S. C. suffragium datum est. Q. Metellus Pius, qui partes optimatium secutus erat, cum in Africa bellum moliretur, a C. Fabio praetore pulsus est, senatusque consultum per factionem Carbonis et Marianarum partium factum est, ut omnes ubique exercitus dimitterentur. Libertini in quinque et XXX tribus distributi sunt. Praeterea belli apparatum, quod contra Syllam excitabatur, continet. {{finis}} atjxg1q8642p8fc7vd1yx0v9mru0tg8 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXV 0 2362 269892 265916 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXV]] 265748 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXV }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV |Post=Liber LXXXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI }} Sulla in Italiam traiecit missisque legatis, qui de pace agerent, et ab cos. C. Norbano uiolatis eumdem Norbanum proelio uicit. Et cum L. Scipionis, alterius cos., cum quo per omnia id egerat ut pacem iungeret nec potuerat, castra oppugnaturus esset, uniuersus exercitus consulis, sollicitatus per emissos a Sylla milites, signa ad Syllam transtulit. Scipio cum occidi posset, dimissus est. Cn. Pompeius, Cn. Pompei eius qui Asculum ceperat filius, conscripto uoluntariorum exercitum cum tribus legionibus ad Syllam uenerat, ad quem se nobilitas omnis conferebat, ita ut deserta urbe ad castra ueniretur. Praeterea expeditiones per totam Italiam utriusque partis ducum referuntur. {{finis}} a9mavxar69jgvlmm7xadmu9o3ocltf8 270138 269892 2026-06-09T21:33:14Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270138 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXV }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIV |AnteNomen=../Liber LXXXIV |Post=Liber LXXXVI |PostNomen=../Liber LXXXVI }} Sulla in Italiam traiecit missisque legatis, qui de pace agerent, et ab cos. C. Norbano uiolatis eumdem Norbanum proelio uicit. Et cum L. Scipionis, alterius cos., cum quo per omnia id egerat ut pacem iungeret nec potuerat, castra oppugnaturus esset, uniuersus exercitus consulis, sollicitatus per emissos a Sylla milites, signa ad Syllam transtulit. Scipio cum occidi posset, dimissus est. Cn. Pompeius, Cn. Pompei eius qui Asculum ceperat filius, conscripto uoluntariorum exercitum cum tribus legionibus ad Syllam uenerat, ad quem se nobilitas omnis conferebat, ita ut deserta urbe ad castra ueniretur. Praeterea expeditiones per totam Italiam utriusque partis ducum referuntur. {{finis}} g0123d3quwh93m2cprisdn4f9cjy1cv Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVII 0 2363 269896 266018 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVII]] 265730 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI |Post=Liber LXXXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII }} Sylla C. Marium, exercitu eius fuso deletoque ad Sacriportum, in oppido Praeneste obsedit, urbem Romam ex inimicorum manibus recepit. Marium erumpere temptantem reppulit. Praeterea res a legatis eius eadem ubique fortuna partium gestas continet. {{finis}} o8iyewxuce5mjvz2jckjm7jxsvbhgna 270140 269896 2026-06-09T21:33:22Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270140 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVI |AnteNomen=../Liber LXXXVI |Post=Liber LXXXVIII |PostNomen=../Liber LXXXVIII }} Sylla C. Marium, exercitu eius fuso deletoque ad Sacriportum, in oppido Praeneste obsedit, urbem Romam ex inimicorum manibus recepit. Marium erumpere temptantem reppulit. Praeterea res a legatis eius eadem ubique fortuna partium gestas continet. {{finis}} 0lqbg7p2ybwuuy79gwxpo5bltyr6hrq Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVI 0 2364 269894 265984 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVI]] 265818 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXXXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV |Post=Liber LXXXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII }} Cum C. Marius, C. Mari filius, cos. ante annos XX per uim creatus esset, C. Fabius in Africa propter crudelitatem et auaritiam suam in praetorio suo uiuus exustus est. L. Philippus, legatus Syllae, Sardiniam Q. Antonio praetore pulso et occiso occupauit. Sylla cum Italicis populis, ne timeretur ab his uelut erepturus ciuitatem et suffragii ius nuper datum, foedus percussit. Itemque ex fiducia iam certae uictoriae litigatores a quibus adibatur uadimonia Romam deferre iussit, cum a parte diuersa urbs adhuc teneretur. L. Damasippus praetor ex uoluntate C. Mari cos. cum senatum contraxisset, omnem quae in urbe erat nobilitatem trucidauit. Ex cuius numero Q. Mucius Scaeuola pont. max. fugiens in uestibulo aedis Vestae occisus est. Praeterea bellum a L. Murena aduersus Mithridatem in Asia renouatum continet. {{finis}} syqzu1lxlmvynb9t6plyp3kbmm57hwm 270139 269894 2026-06-09T21:33:18Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270139 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVI }} {{Liber |Ante=Liber LXXXV |AnteNomen=../Liber LXXXV |Post=Liber LXXXVII |PostNomen=../Liber LXXXVII }} Cum C. Marius, C. Mari filius, cos. ante annos XX per uim creatus esset, C. Fabius in Africa propter crudelitatem et auaritiam suam in praetorio suo uiuus exustus est. L. Philippus, legatus Syllae, Sardiniam Q. Antonio praetore pulso et occiso occupauit. Sylla cum Italicis populis, ne timeretur ab his uelut erepturus ciuitatem et suffragii ius nuper datum, foedus percussit. Itemque ex fiducia iam certae uictoriae litigatores a quibus adibatur uadimonia Romam deferre iussit, cum a parte diuersa urbs adhuc teneretur. L. Damasippus praetor ex uoluntate C. Mari cos. cum senatum contraxisset, omnem quae in urbe erat nobilitatem trucidauit. Ex cuius numero Q. Mucius Scaeuola pont. max. fugiens in uestibulo aedis Vestae occisus est. Praeterea bellum a L. Murena aduersus Mithridatem in Asia renouatum continet. {{finis}} 8k8p50is1awlbjpn04b7rixpwqepcm3 Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVIII 0 2365 269898 265982 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVIII]] 265772 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII |Post=Liber LXXXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX }} Sylla Carbonem, eius exercitu ad Clusium ad Fauentiam Fidentiamque caeso, Italia expulit, cum Samnitibus, qui soli ex Italicis populis nondum arma posuerant, iuxta urbem Romanam ante portam Collinam debellauit, reciperataque re p. pulcherrimam uictoriam crudelitate quanta in nullo hominum fuit, inquinauit. VIII milia dediticiorum in uilla publica trucidauit, tabulam proscriptionis posuit, urbem ac totam Italiam caedibus repleuit inter quas omnes Praenestinos inermes concidi iussit, Marium, senatorii ordinis uirum, cruribus bracchiisque fractis, auribus praesectis et oculis effossis necauit. C. Marius Praeneste obsessus a Lucretio Ofella, Syllanarum partium uiro, cum per cuniculum captaret euadere saeptum exercitu, mortem consciuit. Id est, in ipso cuniculo, cum sentiret se euadere non posse, cum Telesino, fugae comite, stricto utrimque gladio concurrit; quem cum occidisset, ipse saucius impetrauit a seruo ut se occideret. {{finis}} gu6oca8ggfko45n7cfxb9vflly9zbnm 270141 269898 2026-06-09T21:33:26Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270141 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVII |AnteNomen=../Liber LXXXVII |Post=Liber LXXXIX |PostNomen=../Liber LXXXIX }} Sylla Carbonem, eius exercitu ad Clusium ad Fauentiam Fidentiamque caeso, Italia expulit, cum Samnitibus, qui soli ex Italicis populis nondum arma posuerant, iuxta urbem Romanam ante portam Collinam debellauit, reciperataque re p. pulcherrimam uictoriam crudelitate quanta in nullo hominum fuit, inquinauit. VIII milia dediticiorum in uilla publica trucidauit, tabulam proscriptionis posuit, urbem ac totam Italiam caedibus repleuit inter quas omnes Praenestinos inermes concidi iussit, Marium, senatorii ordinis uirum, cruribus bracchiisque fractis, auribus praesectis et oculis effossis necauit. C. Marius Praeneste obsessus a Lucretio Ofella, Syllanarum partium uiro, cum per cuniculum captaret euadere saeptum exercitu, mortem consciuit. Id est, in ipso cuniculo, cum sentiret se euadere non posse, cum Telesino, fugae comite, stricto utrimque gladio concurrit; quem cum occidisset, ipse saucius impetrauit a seruo ut se occideret. {{finis}} 3i3kt0dzu27773i5tylwsez7z12yium Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIX 0 2366 269890 266008 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIX]] 265777 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII |Post=Liber XC |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XC }} M. Brutus a Cn. Papirio Carbone Cossyra, quam adpulerant, missus naue piscatoria Lilybaeum, ut exploraret an ibi iam Pompeius esset et circumuentus nauibus quas Pompeius miserat, in se mucrone uerso ad transtrum nauis obnixus corporis pondere incubuit. Cn. Pompeius in Siciliam cum imperio a senatu missus Cn. Carbonem, qui flens muliebriter mortem tulit, captum occidit. Sylla dictator factus, quod nemo umquam fecerat, cum fascibus XXIIII processit. Legibus nouis rei pub. statum confirmauit, tribunorum pleb. potestatem minuit et omne ius legum ferendarum ademit, pontificum augurumque collegium ampliauit ut essent XV, senatum ex equestri ordine suppleuit, proscriptorum liberis ius petendorum honorum eripuit et bona eorum uendidit, ex quibus plurima primo rapuit. Redactum est sestertium ter milies quingenties. Q. Lucretium Ofellam aduersus uoluntatem suam consulatum petere ausum iussit occidi in foro, et cum hoc indigne ferret populus R., contione aduocata se iussisse dixit. Cn. Pompeius in Africa Cn. Domitium proscriptum et Hiertam, regem Numidiae, bellum molientes uictos occidit et quattuor et XX annos natus, adhuc eques R., quod nulli contigerat, ex Africa triumphauit. C. Norbanus consularis proscriptus, in urbe Rhodo cum comprehenderetur, ipse se occidit. Mutilus, unus ex proscriptis, clam capite adoperto ad posticias aedes Bastiae uxoris cum accessisset, admissus non est quia illum proscriptum diceret. Itaque ipse se transfodit et sanguine suo fores uxoris respersit. Sylla Nolam in Samnio recepit. XLVII legiones in agros captos deducit et eos his diuisit. Volaterras, quod oppidum adhuc in armis erat, obsessum in deditionem accepit. Mitylenae quoque in Asia, quae sola urbs post uictum Mithridaten arma retinebat, expugnatae dirutaeque sunt. {{finis}} 23gu3t0b4p0edbowz6darqhqtgx320t 270137 269890 2026-06-09T21:33:10Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270137 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber LXXXIX }} {{Liber |Ante=Liber LXXXVIII |AnteNomen=../Liber LXXXVIII |Post=Liber XC |PostNomen=../Liber XC }} M. Brutus a Cn. Papirio Carbone Cossyra, quam adpulerant, missus naue piscatoria Lilybaeum, ut exploraret an ibi iam Pompeius esset et circumuentus nauibus quas Pompeius miserat, in se mucrone uerso ad transtrum nauis obnixus corporis pondere incubuit. Cn. Pompeius in Siciliam cum imperio a senatu missus Cn. Carbonem, qui flens muliebriter mortem tulit, captum occidit. Sylla dictator factus, quod nemo umquam fecerat, cum fascibus XXIIII processit. Legibus nouis rei pub. statum confirmauit, tribunorum pleb. potestatem minuit et omne ius legum ferendarum ademit, pontificum augurumque collegium ampliauit ut essent XV, senatum ex equestri ordine suppleuit, proscriptorum liberis ius petendorum honorum eripuit et bona eorum uendidit, ex quibus plurima primo rapuit. Redactum est sestertium ter milies quingenties. Q. Lucretium Ofellam aduersus uoluntatem suam consulatum petere ausum iussit occidi in foro, et cum hoc indigne ferret populus R., contione aduocata se iussisse dixit. Cn. Pompeius in Africa Cn. Domitium proscriptum et Hiertam, regem Numidiae, bellum molientes uictos occidit et quattuor et XX annos natus, adhuc eques R., quod nulli contigerat, ex Africa triumphauit. C. Norbanus consularis proscriptus, in urbe Rhodo cum comprehenderetur, ipse se occidit. Mutilus, unus ex proscriptis, clam capite adoperto ad posticias aedes Bastiae uxoris cum accessisset, admissus non est quia illum proscriptum diceret. Itaque ipse se transfodit et sanguine suo fores uxoris respersit. Sylla Nolam in Samnio recepit. XLVII legiones in agros captos deducit et eos his diuisit. Volaterras, quod oppidum adhuc in armis erat, obsessum in deditionem accepit. Mitylenae quoque in Asia, quae sola urbs post uictum Mithridaten arma retinebat, expugnatae dirutaeque sunt. {{finis}} sxo7v96wgdre3qffzmwiq535mlzxtrq Ab urbe condita/Periochae/Liber XC 0 2367 269910 266006 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XC]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XC]] 265776 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XC }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX |Post=Liber XCI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI }} Sylla decessit honosque ei a senatu habitus est, ut in campo Martio sepeliretur. M. Lepidus cum acta Syllae temptaret rescindere, bellum excitauit. A Q. Catulo collega Italia pulsus et in Sardinia frustra bellum molitus periit. M. Brutus, qui Cisalpinam Galliam obtinebat, a Cn. Pompeio occisus est. Q. Sertorius proscriptus in ulteriore Hispania ingens bellum excitauit. L. Manlius procos. et M. Domitius legatus ab Hirtuleio quaestore proelio uicti sunt. Praeterea res a P. Seruilio procos. aduersus Cilicas gestas continet. {{finis}} g00mifwdxd5gj5uvfl0g6ktuyauq34m 270148 269910 2026-06-09T21:33:50Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270148 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XC }} {{Liber |Ante=Liber LXXXIX |AnteNomen=../Liber LXXXIX |Post=Liber XCI |PostNomen=../Liber XCI }} Sylla decessit honosque ei a senatu habitus est, ut in campo Martio sepeliretur. M. Lepidus cum acta Syllae temptaret rescindere, bellum excitauit. A Q. Catulo collega Italia pulsus et in Sardinia frustra bellum molitus periit. M. Brutus, qui Cisalpinam Galliam obtinebat, a Cn. Pompeio occisus est. Q. Sertorius proscriptus in ulteriore Hispania ingens bellum excitauit. L. Manlius procos. et M. Domitius legatus ab Hirtuleio quaestore proelio uicti sunt. Praeterea res a P. Seruilio procos. aduersus Cilicas gestas continet. {{finis}} ikt3u8b9k6ltm3hlrxn8em8evd015y4 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCI 0 2368 269912 265926 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCI]] 265744 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCI }} {{Liber |Ante=Liber XC |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XC |Post=Liber XCII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII }} Cn. Pompeius cum adhuc eques R. esset, cum imperio proconsulari aduersus Sertorium missus est. Sertorius aliquot urbes expugnauit plurimasque ciuitates in potestatem suam redegit. Appius Claudius procos. Thracas pluribus proeliis uicit. Q. Metellus procos. L. Hirtuleium, quaestorem Sertori, cum exercitu cecidit. {{finis}} ns8cjlnwrnx75ul5pq20vf8e9b7fhsg 270149 269912 2026-06-09T21:33:54Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270149 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCI }} {{Liber |Ante=Liber XC |AnteNomen=../Liber XC |Post=Liber XCII |PostNomen=../Liber XCII }} Cn. Pompeius cum adhuc eques R. esset, cum imperio proconsulari aduersus Sertorium missus est. Sertorius aliquot urbes expugnauit plurimasque ciuitates in potestatem suam redegit. Appius Claudius procos. Thracas pluribus proeliis uicit. Q. Metellus procos. L. Hirtuleium, quaestorem Sertori, cum exercitu cecidit. {{finis}} rkasb16lv4qws6bzss43ayyra7t9djs Ab urbe condita/Periochae/Liber XCII 0 2369 269914 266032 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCII]] 265827 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCII }} {{Liber |Ante=Liber XCI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI |Post=Liber XCIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII }} Cn. Pompeius dubio euentu cum Sertorio pugnauit, ita ut singula ex utraque parte cornua uicerint. Q. Metellus Sertorium et Perpernam cum duobus exercitibus proelio fudit, cuius uictoriae partem cupiens ferre Pompeius parum prospere pugnauit. Obsessus deinde Cluniae Sertorius adsiduis eruptionibus non leuiora damna obsidentibus intulit. Praeterea res ab Curione procos. in Thracia gestas aduersus Dardanos et Q. Sertori multa crudelia in suos facta continet; qui plurimos ex amicis et secum proscriptis crimine pro insimulatos occidit. {{finis}} jpcel873e002rdx4wjaa0heeets7l4b 270150 269914 2026-06-09T21:33:58Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270150 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCII }} {{Liber |Ante=Liber XCI |AnteNomen=../Liber XCI |Post=Liber XCIII |PostNomen=../Liber XCIII }} Cn. Pompeius dubio euentu cum Sertorio pugnauit, ita ut singula ex utraque parte cornua uicerint. Q. Metellus Sertorium et Perpernam cum duobus exercitibus proelio fudit, cuius uictoriae partem cupiens ferre Pompeius parum prospere pugnauit. Obsessus deinde Cluniae Sertorius adsiduis eruptionibus non leuiora damna obsidentibus intulit. Praeterea res ab Curione procos. in Thracia gestas aduersus Dardanos et Q. Sertori multa crudelia in suos facta continet; qui plurimos ex amicis et secum proscriptis crimine pro insimulatos occidit. {{finis}} 61dx3tbkl6kw0bhdaf53ijavtxnntj8 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIII 0 2370 269916 265892 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIII]] 265740 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIII }} {{Liber |Ante=Liber XCII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII |Post=Liber XCIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV }} P. Seruilius procos. in Cilicia Isauros domuit et aliquot urbes piratarum expugnauit. Nicomedes, Bithyniae rex, populum R. fecit heredem regnumque eius in prouinciae formam redactum est. Mithridates foedere cum Sertorio icto bellum populo R. intulit. Apparatus dein regiarum copiarum pedestrium naualiumque; et occupata Bithynia M. Aurelius Cotta cos. ad Calchedona proelio a rege uictus; resque a Pompeio et Metello aduersus Sertorium qui omnibus belli militiaeque artibus par fuit. Ab obsidione Calagurris oppidi depulsos coegerit diuersas regiones petere, Metellum ulteriorem Hispaniam, Pompeium Galliam. {{finis}} 9o9kqqsgvk6skb90vh93q4j0agqusx4 270151 269916 2026-06-09T21:34:02Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270151 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIII }} {{Liber |Ante=Liber XCII |AnteNomen=../Liber XCII |Post=Liber XCIV |PostNomen=../Liber XCIV }} P. Seruilius procos. in Cilicia Isauros domuit et aliquot urbes piratarum expugnauit. Nicomedes, Bithyniae rex, populum R. fecit heredem regnumque eius in prouinciae formam redactum est. Mithridates foedere cum Sertorio icto bellum populo R. intulit. Apparatus dein regiarum copiarum pedestrium naualiumque; et occupata Bithynia M. Aurelius Cotta cos. ad Calchedona proelio a rege uictus; resque a Pompeio et Metello aduersus Sertorium qui omnibus belli militiaeque artibus par fuit. Ab obsidione Calagurris oppidi depulsos coegerit diuersas regiones petere, Metellum ulteriorem Hispaniam, Pompeium Galliam. {{finis}} cqocfc63u7zxobggw1girsb4ymbjl9j Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIV 0 2371 269918 266100 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIV]] 265757 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIV }} {{Liber |Ante=Liber XCIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII |Post=Liber XCV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV }} L. Licinius Lucullus cos. aduersus Mithridaten equestribus proeliis feliciter pugnauit et aliquot expeditiones prosperas fecit poscentesque pugnam milites a seditione inhibuit. Deiotarus, Gallograeciae tetrarches, praefectos Mithridatis bellum in Phrygia mouentes cecidit. Praeterea res a Cn. Pompeio in Hispania contra Sertorium prospere gestas continet. {{finis}} cqgimg02jbwyxq82banmkqmuos7g4cd 270152 269918 2026-06-09T21:34:06Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270152 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIV }} {{Liber |Ante=Liber XCIII |AnteNomen=../Liber XCIII |Post=Liber XCV |PostNomen=../Liber XCV }} L. Licinius Lucullus cos. aduersus Mithridaten equestribus proeliis feliciter pugnauit et aliquot expeditiones prosperas fecit poscentesque pugnam milites a seditione inhibuit. Deiotarus, Gallograeciae tetrarches, praefectos Mithridatis bellum in Phrygia mouentes cecidit. Praeterea res a Cn. Pompeio in Hispania contra Sertorium prospere gestas continet. {{finis}} 3i92utgqhru517k31fvx1s7exx0v115 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCV 0 2372 269922 266016 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCV]] 265729 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCV }} {{Liber |Ante=Liber XCIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV |Post=Liber XCVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI }} C. Curio procos. Dardanos in Thracia domuit. IIII et LXX gladiatores Capuae ex ludo Lentuli profugerunt et congregata seruitiorum ergastulorumque multitudine Crixo et Spartaco ducibus bello excitato Claudium Pulchrum legatum et P. Varenum praetorem proelio uicerunt. L. Lucullus procos. ad Cyzicum urbem exercitum Mithridatis fame ferroque deleuit, pulsumque Bithynia regem uariis belli ac naufragiorum casibus tractum coegit in Pontum profugere. {{finis}} 1w2v4hssoto6rvgifa6o77zwuhsk9za 270154 269922 2026-06-09T21:34:14Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270154 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCV }} {{Liber |Ante=Liber XCIV |AnteNomen=../Liber XCIV |Post=Liber XCVI |PostNomen=../Liber XCVI }} C. Curio procos. Dardanos in Thracia domuit. IIII et LXX gladiatores Capuae ex ludo Lentuli profugerunt et congregata seruitiorum ergastulorumque multitudine Crixo et Spartaco ducibus bello excitato Claudium Pulchrum legatum et P. Varenum praetorem proelio uicerunt. L. Lucullus procos. ad Cyzicum urbem exercitum Mithridatis fame ferroque deleuit, pulsumque Bithynia regem uariis belli ac naufragiorum casibus tractum coegit in Pontum profugere. {{finis}} adpi17l2vql8i6zs6rfymwhoz147g59 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVII 0 2373 270019 266060 2026-06-09T21:17:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVII]] 265805 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVII }} {{Liber |Ante=Liber XCVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI |Post=Liber XCVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII }} M. Crassus praetor primum cum parte fugitiuorum quae ex Gallis Germanisque constabat feliciter pugnauit, caesis hostium XXXV milia et ducibus eorum Casto et Gannico. Cum Spartaco dein debellauit, caesis eum ipso LX milibus. M. Antonius praetor bellum aduersus Cretenses parum prospere susceptum morte sua finiit. M. Lucullus procos. Thracas subegit. L. Lucullus in Ponto aduersus Mithridaten feliciter pugnauit, caesis hostium amplius quam LX milibus. M. Crassus et Cn. Pompeius coss. facti (S. C. Pompeius, antequam quaesturam gereret, ex equite Romano) tribuniciam potestatem restituerunt. Iudicia quoque per M. Aurelium Cottam praetorem ad equites Romanis translata sunt. Mithridates desperatione rerum suarum coactus ad Tigranen, Armeniae regem, confugit. {{finis}} gk68w29irxrral8ooipn7mnv7c8xe1x 270047 270019 2026-06-09T21:25:17Z Saumache 27923 270047 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVII }} {{Liber |Ante=Liber XCVI |AnteNomen=../Liber XCVI |Post=Liber XCVIII |PostNomen=../Liber XCVIII }} M. Crassus praetor primum cum parte fugitiuorum quae ex Gallis Germanisque constabat feliciter pugnauit, caesis hostium XXXV milia et ducibus eorum Casto et Gannico. Cum Spartaco dein debellauit, caesis eum ipso LX milibus. M. Antonius praetor bellum aduersus Cretenses parum prospere susceptum morte sua finiit. M. Lucullus procos. Thracas subegit. L. Lucullus in Ponto aduersus Mithridaten feliciter pugnauit, caesis hostium amplius quam LX milibus. M. Crassus et Cn. Pompeius coss. facti (S. C. Pompeius, antequam quaesturam gereret, ex equite Romano) tribuniciam potestatem restituerunt. Iudicia quoque per M. Aurelium Cottam praetorem ad equites Romanis translata sunt. Mithridates desperatione rerum suarum coactus ad Tigranen, Armeniae regem, confugit. {{finis}} ca5lefk7x423xdkow04jomi149dl2x3 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVI 0 2374 269924 266014 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVI]] 265811 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVI }} {{Liber |Ante=Liber XCV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV |Post=Liber XCVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII }} Q. Arrius praetor Crixum, fugitiuorum ducem, cum XX milia hominum cecidit. Cn. Lentulus cos. male aduersus Spartacum pugnauit. Ab eodem L. Gellius cos. et Q. Arrius praetor acie uicti sunt. Sertorius a M. Perpenna et M. Antonio et aliis coniuratis in conuiuio interfectus est octauo ducatus sui anno ; magnus dux et aduersus duos imperatores, Pompeium et Metellum, uel frequentius uictor, ad ultimum et saeuus et prodigus. Imperium partium ad Marcum Perpennam translatum, quem Cn. Pompeius uictum captumque interfecit, ac recepit Hispanias decimo fere anno quam coeptum erat bellum. C. Cassius procos. et Cn. Manlius praetor male aduersus Spartacum pugnauerunt idque bellum M. Crasso praetori mandatum est. {{finis}} 0abpjkipkg40sexihbv7ivtdg63zi0x 270155 269924 2026-06-09T21:34:18Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270155 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVI }} {{Liber |Ante=Liber XCV |AnteNomen=../Liber XCV |Post=Liber XCVII |PostNomen=../Liber XCVII }} Q. Arrius praetor Crixum, fugitiuorum ducem, cum XX milia hominum cecidit. Cn. Lentulus cos. male aduersus Spartacum pugnauit. Ab eodem L. Gellius cos. et Q. Arrius praetor acie uicti sunt. Sertorius a M. Perpenna et M. Antonio et aliis coniuratis in conuiuio interfectus est octauo ducatus sui anno ; magnus dux et aduersus duos imperatores, Pompeium et Metellum, uel frequentius uictor, ad ultimum et saeuus et prodigus. Imperium partium ad Marcum Perpennam translatum, quem Cn. Pompeius uictum captumque interfecit, ac recepit Hispanias decimo fere anno quam coeptum erat bellum. C. Cassius procos. et Cn. Manlius praetor male aduersus Spartacum pugnauerunt idque bellum M. Crasso praetori mandatum est. {{finis}} 9dm4bu12dqlo5oknz6313vzlyuhoi7s Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIX 0 2375 269920 266012 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIX]] 265803 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIX }} {{Liber |Ante=Liber XCVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII |Post=Liber C |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber C }} Q. Metellus procos. Cnoson et Lyctum et Cydoniam et alias plurimas urbes expugnauit. L. Roscius trib. pl. legem tulit ut equitibus Romanis in theatro XIIII gradus proximi adsignarentur. Cn. Pompeius lege ad populum lata persequi piratas iussus qui commercium annonae intercluserant intra quadragesimum diem toto mari eos expulit, belloque cum his in Cilicia confecto acceptis in deditionem piratis agros et urbes dedit. Praeterea res gestas a Q. Metello aduersus Cretenses continet et epistulas Metelli et Cn. Pompei inuicem missas. Queritur Q. Metellus gloriam sibi rerum a se gestarum a Pompeio praeripi, qui in Cretam miserit legatum suum ad accipiendas urbium deditiones. Pompeius rationem reddit hoc se facere debuisse. {{finis}} 3drecsfyo2hn5k9nisw69olh1l1ep7f 270153 269920 2026-06-09T21:34:10Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270153 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCIX }} {{Liber |Ante=Liber XCVIII |AnteNomen=../Liber XCVIII |Post=Liber C |PostNomen=../Liber C }} Q. Metellus procos. Cnoson et Lyctum et Cydoniam et alias plurimas urbes expugnauit. L. Roscius trib. pl. legem tulit ut equitibus Romanis in theatro XIIII gradus proximi adsignarentur. Cn. Pompeius lege ad populum lata persequi piratas iussus qui commercium annonae intercluserant intra quadragesimum diem toto mari eos expulit, belloque cum his in Cilicia confecto acceptis in deditionem piratis agros et urbes dedit. Praeterea res gestas a Q. Metello aduersus Cretenses continet et epistulas Metelli et Cn. Pompei inuicem missas. Queritur Q. Metellus gloriam sibi rerum a se gestarum a Pompeio praeripi, qui in Cretam miserit legatum suum ad accipiendas urbium deditiones. Pompeius rationem reddit hoc se facere debuisse. {{finis}} kmm8mjww257bnml8t5tqkkoecglt207 Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVIII 0 2376 270021 266054 2026-06-09T21:17:45Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVIII]] 265828 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVIII }} {{Liber |Ante=Liber XCVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII |Post=Liber XCIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX }} Machares, filius Mithridatis, Bospori rex, a L. Lucullo in amicitiam receptus est. Cn. Lentulus et L. Gellius censores asperam censuram egerunt IIII et LX senatu motis. A quibus lustro condito censa sunt ciuium capita DCCCC milia. L. Metellus praetor in Sicilia aduersus piratas prospere rem gessit. Templum Iouis in Capitolio, quod incendio consumptum ac refectum erat, a Q. Catulo dedicatum est. L. Lucullus in Armenia Mithridaten et Tigranen et ingentes utriusque regis copias pluribus proeliis fudit. Q. Metellus procos. bello aduersus Cretenses mandato Cydoniam urbem obsedit. C. Triarius, legatus Luculli, aduersus Mithridaten parum prospere pugnauit. Lucullum, ne persequeretur Mithridaten ac Tiganen summamque uictoriae inponeret, seditio militum tenuit, quia sequi nolebant, id est duae legiones Valerianae, quae impleta a se stipendia dicentes Lucullum reliquerunt. {{finis}} nrut5ktfelw44y0yji32hco3h6230sa 270034 270021 2026-06-09T21:23:29Z Saumache 27923 270034 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber XCVIII }} {{Liber |Ante=Liber XCVII |AnteNomen=../Liber XCVII |Post=Liber XCIX |PostNomen=../Liber XCIX }} Machares, filius Mithridatis, Bospori rex, a L. Lucullo in amicitiam receptus est. Cn. Lentulus et L. Gellius censores asperam censuram egerunt IIII et LX senatu motis. A quibus lustro condito censa sunt ciuium capita DCCCC milia. L. Metellus praetor in Sicilia aduersus piratas prospere rem gessit. Templum Iouis in Capitolio, quod incendio consumptum ac refectum erat, a Q. Catulo dedicatum est. L. Lucullus in Armenia Mithridaten et Tigranen et ingentes utriusque regis copias pluribus proeliis fudit. Q. Metellus procos. bello aduersus Cretenses mandato Cydoniam urbem obsedit. C. Triarius, legatus Luculli, aduersus Mithridaten parum prospere pugnauit. Lucullum, ne persequeretur Mithridaten ac Tiganen summamque uictoriae inponeret, seditio militum tenuit, quia sequi nolebant, id est duae legiones Valerianae, quae impleta a se stipendia dicentes Lucullum reliquerunt. {{finis}} nuv3y3506cfvkhrq865m35gbd8if6a6 Ab urbe condita/Periochae/Liber C 0 2377 269728 266058 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber C]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber C]] 265806 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber C }} {{Liber |Ante=Liber XCIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX |Post=Liber CI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CI }} C. Manilius tr. pl. magna indignatione nobilitatis legem tulit ut Pompeio Mithridaticum bellum mandaretur. Contio eius bona. Q. Metellus perdomitis Cretensibus liberae in id tempus insulae leges dedit. Cn. Pompeius ad gerendum bellum aduersus Mithridaten profectus cum rege Parthorum, Phraate, amicitiam renouauit. Equestri proelio Mithridaten uicit. Praeterea bellum inter Phraaten, Parthorum regem, et Tigranen, Armeniorum, ac deinde inter filium Tigranen patremque gestum continet. {{finis}} r4bvbpzzex1n0l2ai97w06c2gv5oujh 270025 269728 2026-06-09T21:22:37Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270025 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber C }} {{Liber |Ante=Liber XCIX |AnteNomen=../Liber XCIX |Post=Liber CI |PostNomen=../Liber CI }} C. Manilius tr. pl. magna indignatione nobilitatis legem tulit ut Pompeio Mithridaticum bellum mandaretur. Contio eius bona. Q. Metellus perdomitis Cretensibus liberae in id tempus insulae leges dedit. Cn. Pompeius ad gerendum bellum aduersus Mithridaten profectus cum rege Parthorum, Phraate, amicitiam renouauit. Equestri proelio Mithridaten uicit. Praeterea bellum inter Phraaten, Parthorum regem, et Tigranen, Armeniorum, ac deinde inter filium Tigranen patremque gestum continet. {{finis}} j443iptqwr1lpmseowtsfk4ul2hw8ev 270057 270025 2026-06-09T21:27:31Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270057 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber C }} {{Liber |Ante=Liber XCIX |AnteNomen=../Liber XCIX |Post=Liber CI |PostNomen=../Liber CI }} C. Manilius tr. pl. magna indignatione nobilitatis legem tulit ut Pompeio Mithridaticum bellum mandaretur. Contio eius bona. Q. Metellus perdomitis Cretensibus liberae in id tempus insulae leges dedit. Cn. Pompeius ad gerendum bellum aduersus Mithridaten profectus cum rege Parthorum, Phraate, amicitiam renouauit. Equestri proelio Mithridaten uicit. Praeterea bellum inter Phraaten, Parthorum regem, et Tigranen, Armeniorum, ac deinde inter filium Tigranen patremque gestum continet. {{finis}} 8r2le7472rf8agoeqrnbum6064yzjxm Ab urbe condita/Periochae/Liber CI 0 2379 269730 265894 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CI]] 265742 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CI }} {{Liber |Ante=Liber C |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber C |Post=Liber CII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CII }} Cn. Pompeius Mithridaten nocturno proelio uictum coegit Bosporon profugere. Tigranen in deditionem accepit eique ademptis Syria, Phoenice, Cilicia, regnum Armeniae restituit. Coniuratio eorum qui in petitione consulatus ambitus damnati erant facta de interficiendis consulibus obpressa est. Cn. Pompeius cum Mithridaten persequeretur in ultimas ignotasque gentes penetrauit. Hiberos Albanosque, qui transitum non dabant, proelio uicit. Praeterea fugam Mithridatis per Colchos Heniochosque et res ab eo in Bosporo gestas continet. {{finis}} a85e6izaf8ykx7c1laa52uda3g7bhbp 270026 269730 2026-06-09T21:22:41Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270026 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CI }} {{Liber |Ante=Liber C |AnteNomen=../Liber C |Post=Liber CII |PostNomen=../Liber CII }} Cn. Pompeius Mithridaten nocturno proelio uictum coegit Bosporon profugere. Tigranen in deditionem accepit eique ademptis Syria, Phoenice, Cilicia, regnum Armeniae restituit. Coniuratio eorum qui in petitione consulatus ambitus damnati erant facta de interficiendis consulibus obpressa est. Cn. Pompeius cum Mithridaten persequeretur in ultimas ignotasque gentes penetrauit. Hiberos Albanosque, qui transitum non dabant, proelio uicit. Praeterea fugam Mithridatis per Colchos Heniochosque et res ab eo in Bosporo gestas continet. {{finis}} e0ofj33qf3e4hkrvy5tqxg9husak12v 270058 270026 2026-06-09T21:27:35Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270058 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CI }} {{Liber |Ante=Liber C |AnteNomen=../Liber C |Post=Liber CII |PostNomen=../Liber CII }} Cn. Pompeius Mithridaten nocturno proelio uictum coegit Bosporon profugere. Tigranen in deditionem accepit eique ademptis Syria, Phoenice, Cilicia, regnum Armeniae restituit. Coniuratio eorum qui in petitione consulatus ambitus damnati erant facta de interficiendis consulibus obpressa est. Cn. Pompeius cum Mithridaten persequeretur in ultimas ignotasque gentes penetrauit. Hiberos Albanosque, qui transitum non dabant, proelio uicit. Praeterea fugam Mithridatis per Colchos Heniochosque et res ab eo in Bosporo gestas continet. {{finis}} odhh5sn343ev7bcsnn3cu4mu7x1x0sm Ab urbe condita/Periochae/Liber CII 0 2380 269732 265950 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CII]] 265794 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CII }} {{Liber |Ante=Liber CI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CI |Post=Liber CIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII }} Cn. Pompeius in prouinciae formam Pontum redegit. Pharnaces, filius Mithridatis, bellum patri intulit. Ab eo Mithridates obsessus in regia cum ueneno sumpto parum profecisset ad mortem, a milite Gallo, nomine Bitoco, a quo ut adiuuaret se petierat, interfectus est. Cn. Pompeius Iudaeos subegit, fanum eorum Hierosolyma, inuiolatum ante id tempus, cepit. L. Catilina bis repulsam in petitione consulatus passus cum Lentulo praetore et Cethego et compluribus aliis coniurauit de caede consulum et senatus, incendiis urbis et obprimenda re p., exercitu quoque in Etruria conparato. Ea coniuratio industria M. Tulli Ciceronis eruta est. Catilina urbe pulso, de reliquis coniuratis supplicium sumptum est. {{finis}} rv94z5kc78kh6soleznnyko9hihhu8i 270027 269732 2026-06-09T21:22:45Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270027 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CII }} {{Liber |Ante=Liber CI |AnteNomen=../Liber CI |Post=Liber CIII |PostNomen=../Liber CIII }} Cn. Pompeius in prouinciae formam Pontum redegit. Pharnaces, filius Mithridatis, bellum patri intulit. Ab eo Mithridates obsessus in regia cum ueneno sumpto parum profecisset ad mortem, a milite Gallo, nomine Bitoco, a quo ut adiuuaret se petierat, interfectus est. Cn. Pompeius Iudaeos subegit, fanum eorum Hierosolyma, inuiolatum ante id tempus, cepit. L. Catilina bis repulsam in petitione consulatus passus cum Lentulo praetore et Cethego et compluribus aliis coniurauit de caede consulum et senatus, incendiis urbis et obprimenda re p., exercitu quoque in Etruria conparato. Ea coniuratio industria M. Tulli Ciceronis eruta est. Catilina urbe pulso, de reliquis coniuratis supplicium sumptum est. {{finis}} kdteucryqwgs1hz22sc7zfsufhkxvkv 270059 270027 2026-06-09T21:27:40Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270059 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CII }} {{Liber |Ante=Liber CI |AnteNomen=../Liber CI |Post=Liber CIII |PostNomen=../Liber CIII }} Cn. Pompeius in prouinciae formam Pontum redegit. Pharnaces, filius Mithridatis, bellum patri intulit. Ab eo Mithridates obsessus in regia cum ueneno sumpto parum profecisset ad mortem, a milite Gallo, nomine Bitoco, a quo ut adiuuaret se petierat, interfectus est. Cn. Pompeius Iudaeos subegit, fanum eorum Hierosolyma, inuiolatum ante id tempus, cepit. L. Catilina bis repulsam in petitione consulatus passus cum Lentulo praetore et Cethego et compluribus aliis coniurauit de caede consulum et senatus, incendiis urbis et obprimenda re p., exercitu quoque in Etruria conparato. Ea coniuratio industria M. Tulli Ciceronis eruta est. Catilina urbe pulso, de reliquis coniuratis supplicium sumptum est. {{finis}} 8zpe3fmg279yepg2z3lrowwjgfyomt4 Ab urbe condita/Periochae/Liber CIII 0 2381 269734 265948 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIII]] 265808 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIII }} {{Liber |Ante=Liber CII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CII |Post=Liber CIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV }} Catilina a C. Antonio procos. cum exercitu caesus est. P. Clodius accusatus quod in habitu mulieris in sacrarium, in quo uirum intrare nefas est, cum intrasset et uxorem Metelli pontificis stuprasset, absolutus est. C. Pontinus praetor Allobrogas qui rebellauerant ad Solonem domuit. P. Clodius ad plebem transiit. C. Caesar Lusitanos subegit. Eoque consulatus candidato et captante rem p. inuadere conspiratio inter tres ciuitatis principes facta est, Cn. Pompeium, M. Crassum, C. Caesarem. Leges agrariae a Caesare cos. cum magna contentione inuito senatu et altero cos. M. Bibulo latae sunt. M. Antonius procos. in Thracia parum prospere rem gessit. M. Cicero lege a P. Clodio tr. pl. lata quod indemnatos ciues necauisset in exilium missus est. Caesar in prouinciam Galliam profectus Heluetios, uagam gentem, domuit, quae sedem quaerens per prouinciam Caesaris Narbonensem iter facere uolebat. Praeterea situm Galliarum continet. Pompeius de liberis Mithridatis et Tigrane, Tigranis filio, triumphauit Magnusque a tota contione consalutatus est. {{finis}} ak83993k99amthpbm7vqdjtl2kz7sqy 270028 269734 2026-06-09T21:22:49Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270028 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIII }} {{Liber |Ante=Liber CII |AnteNomen=../Liber CII |Post=Liber CIV |PostNomen=../Liber CIV }} Catilina a C. Antonio procos. cum exercitu caesus est. P. Clodius accusatus quod in habitu mulieris in sacrarium, in quo uirum intrare nefas est, cum intrasset et uxorem Metelli pontificis stuprasset, absolutus est. C. Pontinus praetor Allobrogas qui rebellauerant ad Solonem domuit. P. Clodius ad plebem transiit. C. Caesar Lusitanos subegit. Eoque consulatus candidato et captante rem p. inuadere conspiratio inter tres ciuitatis principes facta est, Cn. Pompeium, M. Crassum, C. Caesarem. Leges agrariae a Caesare cos. cum magna contentione inuito senatu et altero cos. M. Bibulo latae sunt. M. Antonius procos. in Thracia parum prospere rem gessit. M. Cicero lege a P. Clodio tr. pl. lata quod indemnatos ciues necauisset in exilium missus est. Caesar in prouinciam Galliam profectus Heluetios, uagam gentem, domuit, quae sedem quaerens per prouinciam Caesaris Narbonensem iter facere uolebat. Praeterea situm Galliarum continet. Pompeius de liberis Mithridatis et Tigrane, Tigranis filio, triumphauit Magnusque a tota contione consalutatus est. {{finis}} sxdpiu5w2f858d2zxg0f0whmo1a2hht 270060 270028 2026-06-09T21:27:44Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270060 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIII }} {{Liber |Ante=Liber CII |AnteNomen=../Liber CII |Post=Liber CIV |PostNomen=../Liber CIV }} Catilina a C. Antonio procos. cum exercitu caesus est. P. Clodius accusatus quod in habitu mulieris in sacrarium, in quo uirum intrare nefas est, cum intrasset et uxorem Metelli pontificis stuprasset, absolutus est. C. Pontinus praetor Allobrogas qui rebellauerant ad Solonem domuit. P. Clodius ad plebem transiit. C. Caesar Lusitanos subegit. Eoque consulatus candidato et captante rem p. inuadere conspiratio inter tres ciuitatis principes facta est, Cn. Pompeium, M. Crassum, C. Caesarem. Leges agrariae a Caesare cos. cum magna contentione inuito senatu et altero cos. M. Bibulo latae sunt. M. Antonius procos. in Thracia parum prospere rem gessit. M. Cicero lege a P. Clodio tr. pl. lata quod indemnatos ciues necauisset in exilium missus est. Caesar in prouinciam Galliam profectus Heluetios, uagam gentem, domuit, quae sedem quaerens per prouinciam Caesaris Narbonensem iter facere uolebat. Praeterea situm Galliarum continet. Pompeius de liberis Mithridatis et Tigrane, Tigranis filio, triumphauit Magnusque a tota contione consalutatus est. {{finis}} me3wnm54fdm3ku2lrteizmq67mru9kt Ab urbe condita/Periochae/Liber CIV 0 2382 269736 265896 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIV]] 265743 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIV }} {{Liber |Ante=Liber CIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII |Post=Liber CV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CV }} Prima pars libri situm Germaniae moresque continet. C. Caesar cum aduersus Germanos qui Ariouisto duce in Galliam transcenderant exercitum duceret, rogatus ab Aeduis et Sequanis, quorum ager possidebatur trepidationem militum propter metum nouorum hostium ortam adlocutione exercitus inhibuit et uictos proelio Germanos Gallia expulit. M. Cicero, Pompeio inter alios hortante et T. Annio Milone tr. pl., ingenti gaudio senatus ac totius Italiae ab exilio reductus est. Cn. Pompeio per quinquennium annonae cura mandata est. Caesar Ambianos, Suessionas, Viruomanduos, Atrebates, Belgarum populos, quorum ingens multitudo erat, proelio uictos in deditionem accepit, ac deinde contra Neruios, unam ex horum ciuitatibus, cum magno discrimine pugnauit eamque gentem deleuit, quae bellum gessit donec ex LX milia armatorum D superessent, ex DC senatoribus tres tantum euadereut. Lege lata de redigenda in prouinciae formam Cypro et publicanda pecunia regia M. Catoni administratio eius rei mandata est. Ptolemaeus, Aegypti rem, ob iniurias quas patiebatur a suis relicto regno Romam uenit. C. Caesar Venetos, gentem Oceano iunctam, nauali proelio uicit. Praeterea res a legatis eius eadem fortuna gestas continet. {{finis}} jwhjvhtk0gye0x5jbt39n179kw01w9u 270029 269736 2026-06-09T21:22:53Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270029 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIV }} {{Liber |Ante=Liber CIII |AnteNomen=../Liber CIII |Post=Liber CV |PostNomen=../Liber CV }} Prima pars libri situm Germaniae moresque continet. C. Caesar cum aduersus Germanos qui Ariouisto duce in Galliam transcenderant exercitum duceret, rogatus ab Aeduis et Sequanis, quorum ager possidebatur trepidationem militum propter metum nouorum hostium ortam adlocutione exercitus inhibuit et uictos proelio Germanos Gallia expulit. M. Cicero, Pompeio inter alios hortante et T. Annio Milone tr. pl., ingenti gaudio senatus ac totius Italiae ab exilio reductus est. Cn. Pompeio per quinquennium annonae cura mandata est. Caesar Ambianos, Suessionas, Viruomanduos, Atrebates, Belgarum populos, quorum ingens multitudo erat, proelio uictos in deditionem accepit, ac deinde contra Neruios, unam ex horum ciuitatibus, cum magno discrimine pugnauit eamque gentem deleuit, quae bellum gessit donec ex LX milia armatorum D superessent, ex DC senatoribus tres tantum euadereut. Lege lata de redigenda in prouinciae formam Cypro et publicanda pecunia regia M. Catoni administratio eius rei mandata est. Ptolemaeus, Aegypti rem, ob iniurias quas patiebatur a suis relicto regno Romam uenit. C. Caesar Venetos, gentem Oceano iunctam, nauali proelio uicit. Praeterea res a legatis eius eadem fortuna gestas continet. {{finis}} edh9vw5nciu98ti6jauroq04xysx823 270061 270029 2026-06-09T21:27:49Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270061 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIV }} {{Liber |Ante=Liber CIII |AnteNomen=../Liber CIII |Post=Liber CV |PostNomen=../Liber CV }} Prima pars libri situm Germaniae moresque continet. C. Caesar cum aduersus Germanos qui Ariouisto duce in Galliam transcenderant exercitum duceret, rogatus ab Aeduis et Sequanis, quorum ager possidebatur trepidationem militum propter metum nouorum hostium ortam adlocutione exercitus inhibuit et uictos proelio Germanos Gallia expulit. M. Cicero, Pompeio inter alios hortante et T. Annio Milone tr. pl., ingenti gaudio senatus ac totius Italiae ab exilio reductus est. Cn. Pompeio per quinquennium annonae cura mandata est. Caesar Ambianos, Suessionas, Viruomanduos, Atrebates, Belgarum populos, quorum ingens multitudo erat, proelio uictos in deditionem accepit, ac deinde contra Neruios, unam ex horum ciuitatibus, cum magno discrimine pugnauit eamque gentem deleuit, quae bellum gessit donec ex LX milia armatorum D superessent, ex DC senatoribus tres tantum euadereut. Lege lata de redigenda in prouinciae formam Cypro et publicanda pecunia regia M. Catoni administratio eius rei mandata est. Ptolemaeus, Aegypti rem, ob iniurias quas patiebatur a suis relicto regno Romam uenit. C. Caesar Venetos, gentem Oceano iunctam, nauali proelio uicit. Praeterea res a legatis eius eadem fortuna gestas continet. {{finis}} j3b21zynjxqwe8pd3yvp17sj9zofi9z Ab urbe condita/Periochae/Liber CV 0 2383 269740 265880 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CV]] 265734 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CV }} {{Liber |Ante=Liber CIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV |Post=Liber CVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI }} Cum C. Catonis tribuni plebis intercessionibus comitia tollerentur, senatus uestem mutauit. M. Cato in petitione praeturae praelato Vatinio repulsam tulit. Idem cum legem impediret, qua prouinciae consulibus in quinquennium, Pompeio Hispaniae, Crasso Syria et Parthicum bellum, dabantur, a C. Trebonio tr. pl., legis alictore, in uincula ductus est. A. Gabinius procos. Ptolemaeum reduxit in regnum Aegypti, eiecto Archelao, quem sibi regem adsciuerant. Victis Germanis in Gallia Caesar Rhenum transcendit et proximam partem Germaniae domuit, ac deinde Oceano in Britanniam primo parum prospere tempestatibus aduersis traiecit, iterum felicius, magnaque multitudine hostium caesa aliquam partem insulae in potestatem redegit. {{finis}} 403xfcca2e73y6h3su8kk50uzitsxrm 270031 269740 2026-06-09T21:23:01Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270031 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CV }} {{Liber |Ante=Liber CIV |AnteNomen=../Liber CIV |Post=Liber CVI |PostNomen=../Liber CVI }} Cum C. Catonis tribuni plebis intercessionibus comitia tollerentur, senatus uestem mutauit. M. Cato in petitione praeturae praelato Vatinio repulsam tulit. Idem cum legem impediret, qua prouinciae consulibus in quinquennium, Pompeio Hispaniae, Crasso Syria et Parthicum bellum, dabantur, a C. Trebonio tr. pl., legis alictore, in uincula ductus est. A. Gabinius procos. Ptolemaeum reduxit in regnum Aegypti, eiecto Archelao, quem sibi regem adsciuerant. Victis Germanis in Gallia Caesar Rhenum transcendit et proximam partem Germaniae domuit, ac deinde Oceano in Britanniam primo parum prospere tempestatibus aduersis traiecit, iterum felicius, magnaque multitudine hostium caesa aliquam partem insulae in potestatem redegit. {{finis}} b3bqaziyknsu0pd5dcvgjrfz241ant4 270063 270031 2026-06-09T21:27:57Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270063 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CV }} {{Liber |Ante=Liber CIV |AnteNomen=../Liber CIV |Post=Liber CVI |PostNomen=../Liber CVI }} Cum C. Catonis tribuni plebis intercessionibus comitia tollerentur, senatus uestem mutauit. M. Cato in petitione praeturae praelato Vatinio repulsam tulit. Idem cum legem impediret, qua prouinciae consulibus in quinquennium, Pompeio Hispaniae, Crasso Syria et Parthicum bellum, dabantur, a C. Trebonio tr. pl., legis alictore, in uincula ductus est. A. Gabinius procos. Ptolemaeum reduxit in regnum Aegypti, eiecto Archelao, quem sibi regem adsciuerant. Victis Germanis in Gallia Caesar Rhenum transcendit et proximam partem Germaniae domuit, ac deinde Oceano in Britanniam primo parum prospere tempestatibus aduersis traiecit, iterum felicius, magnaque multitudine hostium caesa aliquam partem insulae in potestatem redegit. {{finis}} e16xu8fu8dwxcjm9mmh2hyoehr8jv51 Ab urbe condita/Periochae/Liber CVI 0 2384 269742 265972 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVI]] 265767 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVI }} {{Liber |Ante=Liber CV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CV |Post=Liber CVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII }} Iulia, Caesaris filia, Pompei uxor, decessit, honosque ei a populo habitus est, ut in campo Martio sepeliretur. Gallorum aliquot populi Ambiorige duce, Eburonum rege, defecerunt. A quibus Cotta et Titurius, legati Caesaris, circumuenti insidiis cum exercitu cui praeerant caesi sunt. Et cum aliarum quoque legionum castra oppugnata magno labore defensa essent, inter quae eius cui in Treueris praeerat Q. Cicero, ab ipso Caesare hostes proelio fusi sunt. M. Crassus bellum Parthis inlaturus Euphraten flumen transiit, uictusque proelio in quo et filius eius cecidit, cum reliquias exercitus in collem recepisset, euocatus in colloquium ab hostibus uelut de pace acturis, quorum dum erat Surenas, conprehensusque et, nequid uiuus pateretur repugnans, interfectus est. {{finis}} n7t4rc8u4j5qauj75yz5cyb7x20btra 270032 269742 2026-06-09T21:23:05Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270032 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVI }} {{Liber |Ante=Liber CV |AnteNomen=../Liber CV |Post=Liber CVII |PostNomen=../Liber CVII }} Iulia, Caesaris filia, Pompei uxor, decessit, honosque ei a populo habitus est, ut in campo Martio sepeliretur. Gallorum aliquot populi Ambiorige duce, Eburonum rege, defecerunt. A quibus Cotta et Titurius, legati Caesaris, circumuenti insidiis cum exercitu cui praeerant caesi sunt. Et cum aliarum quoque legionum castra oppugnata magno labore defensa essent, inter quae eius cui in Treueris praeerat Q. Cicero, ab ipso Caesare hostes proelio fusi sunt. M. Crassus bellum Parthis inlaturus Euphraten flumen transiit, uictusque proelio in quo et filius eius cecidit, cum reliquias exercitus in collem recepisset, euocatus in colloquium ab hostibus uelut de pace acturis, quorum dum erat Surenas, conprehensusque et, nequid uiuus pateretur repugnans, interfectus est. {{finis}} g22v8rssiba7wq0anekc4l8o224k2mk 270064 270032 2026-06-09T21:28:01Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270064 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVI }} {{Liber |Ante=Liber CV |AnteNomen=../Liber CV |Post=Liber CVII |PostNomen=../Liber CVII }} Iulia, Caesaris filia, Pompei uxor, decessit, honosque ei a populo habitus est, ut in campo Martio sepeliretur. Gallorum aliquot populi Ambiorige duce, Eburonum rege, defecerunt. A quibus Cotta et Titurius, legati Caesaris, circumuenti insidiis cum exercitu cui praeerant caesi sunt. Et cum aliarum quoque legionum castra oppugnata magno labore defensa essent, inter quae eius cui in Treueris praeerat Q. Cicero, ab ipso Caesare hostes proelio fusi sunt. M. Crassus bellum Parthis inlaturus Euphraten flumen transiit, uictusque proelio in quo et filius eius cecidit, cum reliquias exercitus in collem recepisset, euocatus in colloquium ab hostibus uelut de pace acturis, quorum dum erat Surenas, conprehensusque et, nequid uiuus pateretur repugnans, interfectus est. {{finis}} n2tg1xi19v2pyf5ylprx6jq4ujt1vf4 Ab urbe condita/Periochae/Liber CVII 0 2385 269744 266072 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVII]] 265785 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVII }} {{Liber |Ante=Liber CVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI |Post=Liber CVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII }} C. Caesar Treueris in Gallia uictis iterum in Germaniam transiit, nulloque ibi hoste inuento reuersus in Galliam Eburonas et alias ciuitates, quae conspirauerant, uicit et Ambiorigem in fuga persecutus est. P. Clodi a T. Annio Milone candidato consulatus Appia uia ad Bouillas occisi corpus plebs in curia cremauit. Cum seditiones inter candidatos consulatus, Hypsaeum, Scipionem, Milonem essent, qui armis ac ui contendebant, ad comprimendas eas Cn. Pompeius delegatus et a senatu cos. tertio factus est absens et solus, quod nulli alii umquam accidit. Quaestione decreta de morte P. Clodi Milo iudicio damnatus in exilium actus est. Lex lata est ut ratio absentis Caesaris in petitione consulatus haberetur, inuito et contradicente M. Catone. Praeterea res gestas a C. Caesare aduersus Gallos qui prope uniuersi Vercingentorige Aruerno duce defecerunt, et laboriosas obsidiones urbium continet, inter quas Auarici Biturigum et Gergouiae Aruernorum. {{finis}} sbhxyb153vdit25fybznv9p4doxwksx 270033 269744 2026-06-09T21:23:09Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270033 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVII }} {{Liber |Ante=Liber CVI |AnteNomen=../Liber CVI |Post=Liber CVIII |PostNomen=../Liber CVIII }} C. Caesar Treueris in Gallia uictis iterum in Germaniam transiit, nulloque ibi hoste inuento reuersus in Galliam Eburonas et alias ciuitates, quae conspirauerant, uicit et Ambiorigem in fuga persecutus est. P. Clodi a T. Annio Milone candidato consulatus Appia uia ad Bouillas occisi corpus plebs in curia cremauit. Cum seditiones inter candidatos consulatus, Hypsaeum, Scipionem, Milonem essent, qui armis ac ui contendebant, ad comprimendas eas Cn. Pompeius delegatus et a senatu cos. tertio factus est absens et solus, quod nulli alii umquam accidit. Quaestione decreta de morte P. Clodi Milo iudicio damnatus in exilium actus est. Lex lata est ut ratio absentis Caesaris in petitione consulatus haberetur, inuito et contradicente M. Catone. Praeterea res gestas a C. Caesare aduersus Gallos qui prope uniuersi Vercingentorige Aruerno duce defecerunt, et laboriosas obsidiones urbium continet, inter quas Auarici Biturigum et Gergouiae Aruernorum. {{finis}} imx7tmy08ftde1rkfjjzu5fpwws2pm6 270065 270033 2026-06-09T21:28:05Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270065 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVII }} {{Liber |Ante=Liber CVI |AnteNomen=../Liber CVI |Post=Liber CVIII |PostNomen=../Liber CVIII }} C. Caesar Treueris in Gallia uictis iterum in Germaniam transiit, nulloque ibi hoste inuento reuersus in Galliam Eburonas et alias ciuitates, quae conspirauerant, uicit et Ambiorigem in fuga persecutus est. P. Clodi a T. Annio Milone candidato consulatus Appia uia ad Bouillas occisi corpus plebs in curia cremauit. Cum seditiones inter candidatos consulatus, Hypsaeum, Scipionem, Milonem essent, qui armis ac ui contendebant, ad comprimendas eas Cn. Pompeius delegatus et a senatu cos. tertio factus est absens et solus, quod nulli alii umquam accidit. Quaestione decreta de morte P. Clodi Milo iudicio damnatus in exilium actus est. Lex lata est ut ratio absentis Caesaris in petitione consulatus haberetur, inuito et contradicente M. Catone. Praeterea res gestas a C. Caesare aduersus Gallos qui prope uniuersi Vercingentorige Aruerno duce defecerunt, et laboriosas obsidiones urbium continet, inter quas Auarici Biturigum et Gergouiae Aruernorum. {{finis}} eijbk0i1ieskydcgrgs5r8u21w5ln31 Ab urbe condita/Periochae/Liber CVIII 0 2386 269746 265990 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVIII]] 265820 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVIII }} {{Liber |Ante=Liber CVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII |Post=Liber CIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX }} C. Caesar Gallos ad Alesiam uicit omnesque Galliae ciuitates quae in armis fuerant, in deditionem accepit. C. Cassius, quaestor M. Crassi, Parthos, qui in Syriam transcenderant, cecidit. In petitione consulatus M. Cato repulsam tulit, creatis coss. Ser. Sulpicio M. Marcello. C. Caesar Bellouacos cum aliis Gallorum populis domuit. Praeterea contentiones inter consules de successore C. Caesari mittendo, agente in senatu Marcello cos. ut Caesar ad petitionem consulatus ueniret, cum is lege lata in id tempus consulatus prouincias obtinere deberet, resque a M. Bibulo in Syria gestas continet. {{finis}} cvk8scl90j3s4wegm4jh726i2xk8zb4 270036 269746 2026-06-09T21:24:30Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270036 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CVIII }} {{Liber |Ante=Liber CVII |AnteNomen=../Liber CVII |Post=Liber CIX |PostNomen=../Liber CIX }} C. Caesar Gallos ad Alesiam uicit omnesque Galliae ciuitates quae in armis fuerant, in deditionem accepit. C. Cassius, quaestor M. Crassi, Parthos, qui in Syriam transcenderant, cecidit. In petitione consulatus M. Cato repulsam tulit, creatis coss. Ser. Sulpicio M. Marcello. C. Caesar Bellouacos cum aliis Gallorum populis domuit. Praeterea contentiones inter consules de successore C. Caesari mittendo, agente in senatu Marcello cos. ut Caesar ad petitionem consulatus ueniret, cum is lege lata in id tempus consulatus prouincias obtinere deberet, resque a M. Bibulo in Syria gestas continet. {{finis}} gwrqpir9x6jp7wgws1n9ppkzxxric6m Ab urbe condita/Periochae/Liber CIX 0 2387 269738 266114 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIX]] 265780 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIX }} {{Liber |Ante=Liber CVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII |Post=Liber CX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CX }} Causae ciuilium armorum et initia referuntur contentionesque de successore C. Caesari mittendo, cum se dimissurum exercitus negaret nisi a Pompeio dimitterentur. Et C. Curionis tr. pl. primum aduersus Caesarem, dein pro Caesare actiones continet. Cum senatus consultum factum esset ut successor Caesari mitteretur, M. Antonio et Q. Cassio tr. pl., quoniam intercessionibus id senatus c. impediebant, urbe pulsis, mandatum est a senatu coss. et Cn. Pompeio, ut uiderent nequid res p. detrimenti caperet. C. Caesar bello inimicos persecuturus cum exercitu in Italiam uenit, Corfiniun cum M. Domitio et P. Lentulo cepit eosque dimisit, Cn. Pompeium ceterosque partium eius Italia expulit. {{finis}} dwgzcrd0znasixgvnzyc24e8820z8ua 270030 269738 2026-06-09T21:22:57Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270030 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita/Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIX }} {{Liber |Ante=Liber CVIII |AnteNomen=../Liber CVIII |Post=Liber CX |PostNomen=../Liber CX }} Causae ciuilium armorum et initia referuntur contentionesque de successore C. Caesari mittendo, cum se dimissurum exercitus negaret nisi a Pompeio dimitterentur. Et C. Curionis tr. pl. primum aduersus Caesarem, dein pro Caesare actiones continet. Cum senatus consultum factum esset ut successor Caesari mitteretur, M. Antonio et Q. Cassio tr. pl., quoniam intercessionibus id senatus c. impediebant, urbe pulsis, mandatum est a senatu coss. et Cn. Pompeio, ut uiderent nequid res p. detrimenti caperet. C. Caesar bello inimicos persecuturus cum exercitu in Italiam uenit, Corfiniun cum M. Domitio et P. Lentulo cepit eosque dimisit, Cn. Pompeium ceterosque partium eius Italia expulit. {{finis}} 19pg6htl8dsuzatjol0qlmaptu8orqt 270062 270030 2026-06-09T21:27:53Z Saumache 27923 assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270062 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CIX }} {{Liber |Ante=Liber CVIII |AnteNomen=../Liber CVIII |Post=Liber CX |PostNomen=../Liber CX }} Causae ciuilium armorum et initia referuntur contentionesque de successore C. Caesari mittendo, cum se dimissurum exercitus negaret nisi a Pompeio dimitterentur. Et C. Curionis tr. pl. primum aduersus Caesarem, dein pro Caesare actiones continet. Cum senatus consultum factum esset ut successor Caesari mitteretur, M. Antonio et Q. Cassio tr. pl., quoniam intercessionibus id senatus c. impediebant, urbe pulsis, mandatum est a senatu coss. et Cn. Pompeio, ut uiderent nequid res p. detrimenti caperet. C. Caesar bello inimicos persecuturus cum exercitu in Italiam uenit, Corfiniun cum M. Domitio et P. Lentulo cepit eosque dimisit, Cn. Pompeium ceterosque partium eius Italia expulit. {{finis}} 64il2glh4ezte887r1fjvshbo1t8t5v Ab urbe condita/Periochae/Liber CX 0 2388 269748 266108 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CX]] 265783 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CX }} {{Liber |Ante=Liber CIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX |Post=Liber CXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI }} C. Caesar Massiliam, quae portas cluserat, obsedit et relictis in obsidione urbis eius legatis C. Trebonio et D. Bruto profectus in Hispaniam L. Afranium et M. Petreium, legatus Cn. Pompei, cum VII legionibus ad Ilerdam in deditionem accepit omnesque incolumes dimisit, Varrone quoque, legato Pompei, cum exercitu in potestatem suam redacto. Gaditanis ciuitatem dedit. Massilienses duobus naualibus proeliis uicti post longam obsidionem potestati Caesaris se permiserunt. C. Antonius, legatus Caesaris, male aduersus Pompeianos in Illyrico rebus gestis captus est. In quo bello Opitergini transpadani, Caesaris auxiliares, rate sua ab hostibus nauibus clusa, potius quam in potestatem hostium uenirent, inter se concurrentes occubuerunt. C. Curio, legatus Caesaris in Africa, cum prospere aduersus Varum, Pompeianarum partium ducem, pugnasset, a Iuba, rege Mauretaniae, cum exercitu caesus est. C. Caesar in Graeciam traiecit. {{finis}} ru7nu1j23mpwm7yk67p4qi4i90ktlck 270037 269748 2026-06-09T21:24:39Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270037 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CX }} {{Liber |Ante=Liber CIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX |Post=Liber CXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI }} C. Caesar Massiliam, quae portas cluserat, obsedit et relictis in obsidione urbis eius legatis C. Trebonio et D. Bruto profectus in Hispaniam L. Afranium et M. Petreium, legatus Cn. Pompei, cum VII legionibus ad Ilerdam in deditionem accepit omnesque incolumes dimisit, Varrone quoque, legato Pompei, cum exercitu in potestatem suam redacto. Gaditanis ciuitatem dedit. Massilienses duobus naualibus proeliis uicti post longam obsidionem potestati Caesaris se permiserunt. C. Antonius, legatus Caesaris, male aduersus Pompeianos in Illyrico rebus gestis captus est. In quo bello Opitergini transpadani, Caesaris auxiliares, rate sua ab hostibus nauibus clusa, potius quam in potestatem hostium uenirent, inter se concurrentes occubuerunt. C. Curio, legatus Caesaris in Africa, cum prospere aduersus Varum, Pompeianarum partium ducem, pugnasset, a Iuba, rege Mauretaniae, cum exercitu caesus est. C. Caesar in Graeciam traiecit. {{finis}} t88tdxd0hjgfn20aotpo306q834p0nv 270066 270037 2026-06-09T21:28:25Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270066 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CX }} {{Liber |Ante=Liber CIX |AnteNomen=../Liber CIX |Post=Liber CXI |PostNomen=../Liber CXI }} C. Caesar Massiliam, quae portas cluserat, obsedit et relictis in obsidione urbis eius legatis C. Trebonio et D. Bruto profectus in Hispaniam L. Afranium et M. Petreium, legatus Cn. Pompei, cum VII legionibus ad Ilerdam in deditionem accepit omnesque incolumes dimisit, Varrone quoque, legato Pompei, cum exercitu in potestatem suam redacto. Gaditanis ciuitatem dedit. Massilienses duobus naualibus proeliis uicti post longam obsidionem potestati Caesaris se permiserunt. C. Antonius, legatus Caesaris, male aduersus Pompeianos in Illyrico rebus gestis captus est. In quo bello Opitergini transpadani, Caesaris auxiliares, rate sua ab hostibus nauibus clusa, potius quam in potestatem hostium uenirent, inter se concurrentes occubuerunt. C. Curio, legatus Caesaris in Africa, cum prospere aduersus Varum, Pompeianarum partium ducem, pugnasset, a Iuba, rege Mauretaniae, cum exercitu caesus est. C. Caesar in Graeciam traiecit. {{finis}} kv83mq5zug0q1q2lhslzk3nu54wlel5 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXI 0 2389 269750 266092 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXI]] 265760 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXI }} {{Liber |Ante=Liber CX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CX |Post=Liber CXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII }} M. Caelius Rufus praetor, cum seditiones in urbe concitaret nouarum tabularum spe plebe sollicitata, abrogato magistratu pulsus urbe Miloni exuli, qui fugitiuorum exercitum contraxerat, se coniunxit. Vterque, cum bellum molirentur, interfecti sunt. Cleopatra, regina Aegypti, ab Ptolemaeo fratre regno pulsa est. Propter Q. Cassi praetoris auaritiam crudelitatemque Cordubenses in Hispania cum duabus Varronianis legionibus a partibus Caesaris desciuerunt. Cn. Pompeius ad Dyrrachium obsessus a Caesare et, praesidiis eius cum magna clade diuersae partis expugnatis, obsidione liberatus translato in Thessaliam bello apud Pharsaliam acie uictus est. Cicero in castris remansit, uir nihil minus quam ad bella natus. Omnibusque aduersarum partium, qui se potestati uictoris permiserant, Caesar ignouit. {{finis}} 9g2trxluklvqexxvv5pr2r0gpzpm0vg 270038 269750 2026-06-09T21:24:43Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270038 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXI }} {{Liber |Ante=Liber CX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CX |Post=Liber CXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII }} M. Caelius Rufus praetor, cum seditiones in urbe concitaret nouarum tabularum spe plebe sollicitata, abrogato magistratu pulsus urbe Miloni exuli, qui fugitiuorum exercitum contraxerat, se coniunxit. Vterque, cum bellum molirentur, interfecti sunt. Cleopatra, regina Aegypti, ab Ptolemaeo fratre regno pulsa est. Propter Q. Cassi praetoris auaritiam crudelitatemque Cordubenses in Hispania cum duabus Varronianis legionibus a partibus Caesaris desciuerunt. Cn. Pompeius ad Dyrrachium obsessus a Caesare et, praesidiis eius cum magna clade diuersae partis expugnatis, obsidione liberatus translato in Thessaliam bello apud Pharsaliam acie uictus est. Cicero in castris remansit, uir nihil minus quam ad bella natus. Omnibusque aduersarum partium, qui se potestati uictoris permiserant, Caesar ignouit. {{finis}} qqocwbr960e9y7mihte1i8fjkc2pwr5 270067 270038 2026-06-09T21:28:29Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270067 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXI }} {{Liber |Ante=Liber CX |AnteNomen=../Liber CX |Post=Liber CXII |PostNomen=../Liber CXII }} M. Caelius Rufus praetor, cum seditiones in urbe concitaret nouarum tabularum spe plebe sollicitata, abrogato magistratu pulsus urbe Miloni exuli, qui fugitiuorum exercitum contraxerat, se coniunxit. Vterque, cum bellum molirentur, interfecti sunt. Cleopatra, regina Aegypti, ab Ptolemaeo fratre regno pulsa est. Propter Q. Cassi praetoris auaritiam crudelitatemque Cordubenses in Hispania cum duabus Varronianis legionibus a partibus Caesaris desciuerunt. Cn. Pompeius ad Dyrrachium obsessus a Caesare et, praesidiis eius cum magna clade diuersae partis expugnatis, obsidione liberatus translato in Thessaliam bello apud Pharsaliam acie uictus est. Cicero in castris remansit, uir nihil minus quam ad bella natus. Omnibusque aduersarum partium, qui se potestati uictoris permiserant, Caesar ignouit. {{finis}} 1th5unn56wde0t0bu94ogl3ngtl37ms Ab urbe condita/Periochae/Liber CXII 0 2390 269752 265962 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXII]] 265801 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXII }} {{Liber |Ante=Liber CXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI |Post=Liber CXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII }} Trepidantia uictarum partium in diuersas orbis terrarum partes et fuga refertur : Cn. Pompeius cum Aegyptum petisset, iussu Ptolenaei regis, pupilli sui, auctore Theodoto praeceptore, cuius magna apud regem auctoritas erat, et Pothino occisus est ab Achilla, cui id facinus erat delegatum, in nauicula antequam in terram emiret. Cornelia uxor et Sex. Pompeius filius Cypron refugerunt. Caesar post tertium diem insecutus, cum ei Theodotus caput Pompei et anulum obtulisset, infensus est et inlacrimauit. Sine periculo Alexandriam tumultuantem intrauit. Caesar dictator creatus Cleopatram in regnum Aegypti reduxit et inferentem bellum Ptolemaeum isdem auctoribus, quibus Pompeium interfecerat, cum magno suo discrimine euicit. Ptolemaeus dum fugit, in Nilo nauicula subsedit. Praeterea laboriosum M. Catonis in Africa per deserta cum legionibus iter et bellum a Cn. Domitio aduersus Pharnacen parum prospere gestum continet. {{finis}} 53lakmfykob6rm2akf0xbgdkpq2kzjp 270039 269752 2026-06-09T21:24:47Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270039 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXII }} {{Liber |Ante=Liber CXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI |Post=Liber CXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII }} Trepidantia uictarum partium in diuersas orbis terrarum partes et fuga refertur : Cn. Pompeius cum Aegyptum petisset, iussu Ptolenaei regis, pupilli sui, auctore Theodoto praeceptore, cuius magna apud regem auctoritas erat, et Pothino occisus est ab Achilla, cui id facinus erat delegatum, in nauicula antequam in terram emiret. Cornelia uxor et Sex. Pompeius filius Cypron refugerunt. Caesar post tertium diem insecutus, cum ei Theodotus caput Pompei et anulum obtulisset, infensus est et inlacrimauit. Sine periculo Alexandriam tumultuantem intrauit. Caesar dictator creatus Cleopatram in regnum Aegypti reduxit et inferentem bellum Ptolemaeum isdem auctoribus, quibus Pompeium interfecerat, cum magno suo discrimine euicit. Ptolemaeus dum fugit, in Nilo nauicula subsedit. Praeterea laboriosum M. Catonis in Africa per deserta cum legionibus iter et bellum a Cn. Domitio aduersus Pharnacen parum prospere gestum continet. {{finis}} 8ks653ttkn2178seelns1mg3a093esi 270068 270039 2026-06-09T21:28:33Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270068 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXII }} {{Liber |Ante=Liber CXI |AnteNomen=../Liber CXI |Post=Liber CXIII |PostNomen=../Liber CXIII }} Trepidantia uictarum partium in diuersas orbis terrarum partes et fuga refertur : Cn. Pompeius cum Aegyptum petisset, iussu Ptolenaei regis, pupilli sui, auctore Theodoto praeceptore, cuius magna apud regem auctoritas erat, et Pothino occisus est ab Achilla, cui id facinus erat delegatum, in nauicula antequam in terram emiret. Cornelia uxor et Sex. Pompeius filius Cypron refugerunt. Caesar post tertium diem insecutus, cum ei Theodotus caput Pompei et anulum obtulisset, infensus est et inlacrimauit. Sine periculo Alexandriam tumultuantem intrauit. Caesar dictator creatus Cleopatram in regnum Aegypti reduxit et inferentem bellum Ptolemaeum isdem auctoribus, quibus Pompeium interfecerat, cum magno suo discrimine euicit. Ptolemaeus dum fugit, in Nilo nauicula subsedit. Praeterea laboriosum M. Catonis in Africa per deserta cum legionibus iter et bellum a Cn. Domitio aduersus Pharnacen parum prospere gestum continet. {{finis}} syiqccsd5sb647zd6rpo88e41evhich Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIII 0 2391 269754 266082 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIII]] 265812 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII |Post=Liber CXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV }} Confirmatis in Africa Pompeianis partibus imperium earum P. Scipioni delatum est, Catone, cui ex aequo deferebatur imperium, cedente. Et cum de diruenda urbe Vtica propter fauorem ciuitatis eius in Caesarem deliberaretur, idque ne fieret M. Cato tenuisset, Iuba suadente ut dirueretur, tutela eius et custodia mandata est Catoni. Cn. Pompeius Magni filius, in Hispania contractis uiribus, quarum ducatum nec Afranius nec Petreius excipere uolebant, bellum aduersus Caesarem renouauit. Pharnaces, Mithridatis filius, rex Ponti, sine ulla belli mora uictus est. Cum seditiones Romae a P. Dolabella tr. pl. legem ferente de nouis tabulis excitatae essent et ex ea causa plebs tumultuaretur, inductis a M. Antonio, magistro equitum, in urbem militibus octingenti e plebe caesi sunt. Caesar ueteranis cum seditione missionem postulantibus dedit, et cum in Africam traiecisset, aduersus copias Iubae regis cum discrimine magno pugnauit. {{finis}} blfbbrsagpbath49npa11en2d775fky 270040 269754 2026-06-09T21:24:51Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270040 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII |Post=Liber CXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV }} Confirmatis in Africa Pompeianis partibus imperium earum P. Scipioni delatum est, Catone, cui ex aequo deferebatur imperium, cedente. Et cum de diruenda urbe Vtica propter fauorem ciuitatis eius in Caesarem deliberaretur, idque ne fieret M. Cato tenuisset, Iuba suadente ut dirueretur, tutela eius et custodia mandata est Catoni. Cn. Pompeius Magni filius, in Hispania contractis uiribus, quarum ducatum nec Afranius nec Petreius excipere uolebant, bellum aduersus Caesarem renouauit. Pharnaces, Mithridatis filius, rex Ponti, sine ulla belli mora uictus est. Cum seditiones Romae a P. Dolabella tr. pl. legem ferente de nouis tabulis excitatae essent et ex ea causa plebs tumultuaretur, inductis a M. Antonio, magistro equitum, in urbem militibus octingenti e plebe caesi sunt. Caesar ueteranis cum seditione missionem postulantibus dedit, et cum in Africam traiecisset, aduersus copias Iubae regis cum discrimine magno pugnauit. {{finis}} bfvwm94baaz0ffacp384424z4wi4xnj 270069 270040 2026-06-09T21:28:37Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270069 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXII |AnteNomen=../Liber CXII |Post=Liber CXIV |PostNomen=../Liber CXIV }} Confirmatis in Africa Pompeianis partibus imperium earum P. Scipioni delatum est, Catone, cui ex aequo deferebatur imperium, cedente. Et cum de diruenda urbe Vtica propter fauorem ciuitatis eius in Caesarem deliberaretur, idque ne fieret M. Cato tenuisset, Iuba suadente ut dirueretur, tutela eius et custodia mandata est Catoni. Cn. Pompeius Magni filius, in Hispania contractis uiribus, quarum ducatum nec Afranius nec Petreius excipere uolebant, bellum aduersus Caesarem renouauit. Pharnaces, Mithridatis filius, rex Ponti, sine ulla belli mora uictus est. Cum seditiones Romae a P. Dolabella tr. pl. legem ferente de nouis tabulis excitatae essent et ex ea causa plebs tumultuaretur, inductis a M. Antonio, magistro equitum, in urbem militibus octingenti e plebe caesi sunt. Caesar ueteranis cum seditione missionem postulantibus dedit, et cum in Africam traiecisset, aduersus copias Iubae regis cum discrimine magno pugnauit. {{finis}} k45l9x0tjq5p3f913hkt7tpxdc24d6y Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIV 0 2392 269756 265956 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIV]] 265798 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII |Post=Liber CXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV }} Bellum in Syria Caecilius Bassus, eques Romanus Pompeianarum partium, excitauit, relicto a legione Sexto Caesare, quae ad Bassum transierat, occisoque eo. Caesar Scipionem praetorem Iubamque uicit ad Thapsum, castris eorum expugnatis. Cato audita re cum se percussisset Vticae et interueniente filio curaretur, inter ipsam curationem rescisso uulnere expirauit anno aetatis XLVIII. Petreius Iubam seque interfecit. P. Scipio in naue circumuentus honestae morti uocem quoque adiecit ; quaerentibus enim imperatorem hostibus dixit: "imperator se bene habet". Faustus et Afranius occisi. Catonis filio uenia data. Brutus legatus Caesaris in Gallia Bellouacos rebellantes proelio uicit. {{finis}} bt4p4h5h58wn4f2zjf6und8cki1b70e 270041 269756 2026-06-09T21:24:55Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270041 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII |Post=Liber CXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV }} Bellum in Syria Caecilius Bassus, eques Romanus Pompeianarum partium, excitauit, relicto a legione Sexto Caesare, quae ad Bassum transierat, occisoque eo. Caesar Scipionem praetorem Iubamque uicit ad Thapsum, castris eorum expugnatis. Cato audita re cum se percussisset Vticae et interueniente filio curaretur, inter ipsam curationem rescisso uulnere expirauit anno aetatis XLVIII. Petreius Iubam seque interfecit. P. Scipio in naue circumuentus honestae morti uocem quoque adiecit ; quaerentibus enim imperatorem hostibus dixit: "imperator se bene habet". Faustus et Afranius occisi. Catonis filio uenia data. Brutus legatus Caesaris in Gallia Bellouacos rebellantes proelio uicit. {{finis}} 5kl4fvyo5pf2ic6l573n0a7b36n2g9i 270070 270041 2026-06-09T21:28:41Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270070 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXIII |AnteNomen=../Liber CXIII |Post=Liber CXV |PostNomen=../Liber CXV }} Bellum in Syria Caecilius Bassus, eques Romanus Pompeianarum partium, excitauit, relicto a legione Sexto Caesare, quae ad Bassum transierat, occisoque eo. Caesar Scipionem praetorem Iubamque uicit ad Thapsum, castris eorum expugnatis. Cato audita re cum se percussisset Vticae et interueniente filio curaretur, inter ipsam curationem rescisso uulnere expirauit anno aetatis XLVIII. Petreius Iubam seque interfecit. P. Scipio in naue circumuentus honestae morti uocem quoque adiecit ; quaerentibus enim imperatorem hostibus dixit: "imperator se bene habet". Faustus et Afranius occisi. Catonis filio uenia data. Brutus legatus Caesaris in Gallia Bellouacos rebellantes proelio uicit. {{finis}} fh42vkt7nlqnfsmrcyt3nik2d5ohewf Ab urbe condita/Periochae/Liber CXV 0 2393 269766 265936 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXV]] 265791 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXV }} {{Liber |Ante=Liber CXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV |Post=Liber CXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI }} Caesar quattuor triumphos duxit, ex Gallia, ex Aegypto, ex Ponto, ex Africa, epulum et omnis generis spectacula dedit. M. Marcello consulari, senatu rogante, reditum concessit. Quo beneficio eius Marcellus frui non potuit, a Cn. Magio cliente suo Athenis occisus. Recensum egit, quo censa sunt ciuium capita CL milia. Profectusque in Hispaniam aduersus Cn. Pompeium, multis utrimque expeditionibus factis et aliquot urbibus expugnatis summam uictoriam cum magno discrimine ad Mundam urbem consecutus est. Necatus est Cn. Pompeius, Sex. effugit. {{finis}} ar6chaaonxf12byun20ju6vnckhbnid 270046 269766 2026-06-09T21:25:15Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270046 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXV }} {{Liber |Ante=Liber CXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV |Post=Liber CXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI }} Caesar quattuor triumphos duxit, ex Gallia, ex Aegypto, ex Ponto, ex Africa, epulum et omnis generis spectacula dedit. M. Marcello consulari, senatu rogante, reditum concessit. Quo beneficio eius Marcellus frui non potuit, a Cn. Magio cliente suo Athenis occisus. Recensum egit, quo censa sunt ciuium capita CL milia. Profectusque in Hispaniam aduersus Cn. Pompeium, multis utrimque expeditionibus factis et aliquot urbibus expugnatis summam uictoriam cum magno discrimine ad Mundam urbem consecutus est. Necatus est Cn. Pompeius, Sex. effugit. {{finis}} lllfgldiddvcxck5y51fsasbp30rgbm 270075 270046 2026-06-09T21:29:01Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270075 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXV }} {{Liber |Ante=Liber CXIV |AnteNomen=../Liber CXIV |Post=Liber CXVI |PostNomen=../Liber CXVI }} Caesar quattuor triumphos duxit, ex Gallia, ex Aegypto, ex Ponto, ex Africa, epulum et omnis generis spectacula dedit. M. Marcello consulari, senatu rogante, reditum concessit. Quo beneficio eius Marcellus frui non potuit, a Cn. Magio cliente suo Athenis occisus. Recensum egit, quo censa sunt ciuium capita CL milia. Profectusque in Hispaniam aduersus Cn. Pompeium, multis utrimque expeditionibus factis et aliquot urbibus expugnatis summam uictoriam cum magno discrimine ad Mundam urbem consecutus est. Necatus est Cn. Pompeius, Sex. effugit. {{finis}} 237vkh0fejnc1xjkl55c3q4a5hf74iu Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVI 0 2394 269768 266002 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVI]] 265774 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVI }} {{Liber |Ante=Liber CXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV |Post=Liber CXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII }} Caesar ex Hispania quintum triumphum egit. Et cum plurimi maximique honores a senatu decreti essent, inter quos ut "parens patriae" appellaretur et sacrosanctus ac dictator in perpetuum esset, inuidiae aduersus eum causam praestiterunt, quod senatui deferenti hos honores, cum ante aedem Veneris Genetricis sederet, non adsurrexit, et quod a M. Antonio cos., collega suo, inter lupercos currente diadema capiti suo impositum in sella reposuit, et quod Epidio Marullo et Caesetio Flauo trib. pl., inuidiam ei tamquam regnum adfectanti mouentibus potestas abrogata est. Ex his causis conspiratione in eum facta, cuius capita fuerunt M. Brutus et C. Cassius et ex Caesaris partibus Dec. Brutus et C. Trebonius, in Pompei curia occisus est XXIII uulneribus occupatumque ab interfectoribus eius Capitolium. Obliuione deinde caedis eius a senatu decreta, obsidibus Antoni et Lepidi de liberis acceptis coniurati a Capitolio descenderunt. Testamento Caesaris heres ex parte dimidia institutus est C. Octauius, sororis nepos, et in nomen adoptatus est. Caesaris corpus cum in campum Martium ferretur, a plebe ante rostra crematum est. Dictaturae honos in perpetuum sublatus est. Chamiates, humillimae sortis homo, qui se C. Mari filium ferebat, cum apud credulam plebem seditiones moueret, necatus est. {{finis}} rwja2n3u89lxifl6dhm1oubremehb9p 270048 269768 2026-06-09T21:25:19Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270048 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVI }} {{Liber |Ante=Liber CXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV |Post=Liber CXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII }} Caesar ex Hispania quintum triumphum egit. Et cum plurimi maximique honores a senatu decreti essent, inter quos ut "parens patriae" appellaretur et sacrosanctus ac dictator in perpetuum esset, inuidiae aduersus eum causam praestiterunt, quod senatui deferenti hos honores, cum ante aedem Veneris Genetricis sederet, non adsurrexit, et quod a M. Antonio cos., collega suo, inter lupercos currente diadema capiti suo impositum in sella reposuit, et quod Epidio Marullo et Caesetio Flauo trib. pl., inuidiam ei tamquam regnum adfectanti mouentibus potestas abrogata est. Ex his causis conspiratione in eum facta, cuius capita fuerunt M. Brutus et C. Cassius et ex Caesaris partibus Dec. Brutus et C. Trebonius, in Pompei curia occisus est XXIII uulneribus occupatumque ab interfectoribus eius Capitolium. Obliuione deinde caedis eius a senatu decreta, obsidibus Antoni et Lepidi de liberis acceptis coniurati a Capitolio descenderunt. Testamento Caesaris heres ex parte dimidia institutus est C. Octauius, sororis nepos, et in nomen adoptatus est. Caesaris corpus cum in campum Martium ferretur, a plebe ante rostra crematum est. Dictaturae honos in perpetuum sublatus est. Chamiates, humillimae sortis homo, qui se C. Mari filium ferebat, cum apud credulam plebem seditiones moueret, necatus est. {{finis}} 56bnti1cv6x7hyzfix79oz6pa8l3v01 270076 270048 2026-06-09T21:29:05Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270076 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVI }} {{Liber |Ante=Liber CXV |AnteNomen=../Liber CXV |Post=Liber CXVII |PostNomen=../Liber CXVII }} Caesar ex Hispania quintum triumphum egit. Et cum plurimi maximique honores a senatu decreti essent, inter quos ut "parens patriae" appellaretur et sacrosanctus ac dictator in perpetuum esset, inuidiae aduersus eum causam praestiterunt, quod senatui deferenti hos honores, cum ante aedem Veneris Genetricis sederet, non adsurrexit, et quod a M. Antonio cos., collega suo, inter lupercos currente diadema capiti suo impositum in sella reposuit, et quod Epidio Marullo et Caesetio Flauo trib. pl., inuidiam ei tamquam regnum adfectanti mouentibus potestas abrogata est. Ex his causis conspiratione in eum facta, cuius capita fuerunt M. Brutus et C. Cassius et ex Caesaris partibus Dec. Brutus et C. Trebonius, in Pompei curia occisus est XXIII uulneribus occupatumque ab interfectoribus eius Capitolium. Obliuione deinde caedis eius a senatu decreta, obsidibus Antoni et Lepidi de liberis acceptis coniurati a Capitolio descenderunt. Testamento Caesaris heres ex parte dimidia institutus est C. Octauius, sororis nepos, et in nomen adoptatus est. Caesaris corpus cum in campum Martium ferretur, a plebe ante rostra crematum est. Dictaturae honos in perpetuum sublatus est. Chamiates, humillimae sortis homo, qui se C. Mari filium ferebat, cum apud credulam plebem seditiones moueret, necatus est. {{finis}} ov0hvfti4u718sv2s93kcd3j4zbh0te Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVII 0 2395 269770 266084 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVII]] 265814 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVII }} {{Liber |Ante=Liber CXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI |Post=Liber CXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII }} C. Octauius Romam ex Epiro uenit (eo enim illum Caesar praemiserat bellum in Macedonia gesturus) ominibusque prosperis exceptus et nomen Caesaris sumpsit. In confusione rerum ac tumultu M. Lepidus pontificatum maximum intercepit. Et M. Antonius cos. cum impotenter dominaretur legemque de permutatione prouinciarum per uim tulisset et Caesarem quoque petentem ut sibi aduersus percussores auunculi adesset, magnis iniuriis adfecisset, Caesar et sibi et rei p. uires aduersus eum paraturus deductos in colonias ueteranos excitauit. Legiones quoque quarta et Martia signa ab Antonio ad Caesarem tulerunt, deinde et complures saeuitia M. Antoni, passim in castris suis trucidantis qui ei suspecti erant, ad Caesarem desciuerunt. Dec. Brutus ut petenti Cisalpinam Galliam Antonio obsisteret, Mutinam cum exercitu occupauit. Praeterea discursum utriusque partis uirorum ad accipiendas prouincias apparatusque belli continet. {{finis}} o1e14pqacvcex14r8cf5fkevq9pn3ig 270049 269770 2026-06-09T21:25:23Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270049 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVII }} {{Liber |Ante=Liber CXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI |Post=Liber CXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII }} C. Octauius Romam ex Epiro uenit (eo enim illum Caesar praemiserat bellum in Macedonia gesturus) ominibusque prosperis exceptus et nomen Caesaris sumpsit. In confusione rerum ac tumultu M. Lepidus pontificatum maximum intercepit. Et M. Antonius cos. cum impotenter dominaretur legemque de permutatione prouinciarum per uim tulisset et Caesarem quoque petentem ut sibi aduersus percussores auunculi adesset, magnis iniuriis adfecisset, Caesar et sibi et rei p. uires aduersus eum paraturus deductos in colonias ueteranos excitauit. Legiones quoque quarta et Martia signa ab Antonio ad Caesarem tulerunt, deinde et complures saeuitia M. Antoni, passim in castris suis trucidantis qui ei suspecti erant, ad Caesarem desciuerunt. Dec. Brutus ut petenti Cisalpinam Galliam Antonio obsisteret, Mutinam cum exercitu occupauit. Praeterea discursum utriusque partis uirorum ad accipiendas prouincias apparatusque belli continet. {{finis}} cx90kir36x2k5mk6q6bw8oojmifvcxz 270077 270049 2026-06-09T21:29:09Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270077 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVII }} {{Liber |Ante=Liber CXVI |AnteNomen=../Liber CXVI |Post=Liber CXVIII |PostNomen=../Liber CXVIII }} C. Octauius Romam ex Epiro uenit (eo enim illum Caesar praemiserat bellum in Macedonia gesturus) ominibusque prosperis exceptus et nomen Caesaris sumpsit. In confusione rerum ac tumultu M. Lepidus pontificatum maximum intercepit. Et M. Antonius cos. cum impotenter dominaretur legemque de permutatione prouinciarum per uim tulisset et Caesarem quoque petentem ut sibi aduersus percussores auunculi adesset, magnis iniuriis adfecisset, Caesar et sibi et rei p. uires aduersus eum paraturus deductos in colonias ueteranos excitauit. Legiones quoque quarta et Martia signa ab Antonio ad Caesarem tulerunt, deinde et complures saeuitia M. Antoni, passim in castris suis trucidantis qui ei suspecti erant, ad Caesarem desciuerunt. Dec. Brutus ut petenti Cisalpinam Galliam Antonio obsisteret, Mutinam cum exercitu occupauit. Praeterea discursum utriusque partis uirorum ad accipiendas prouincias apparatusque belli continet. {{finis}} q5d5oqa53fufdjtjrwb7k97ir07gqyy Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVIII 0 2396 269772 266039 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVIII]] 265824 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII |Post=Liber CXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX }} M. Brutus in Graecia sub praetexto rei p. et suscepti contra M. Antonium belli exercitum, cui P. Vatinius praeerat, cum prouincia in potestatem suam redegit. C. Caesari, qui priuatus rei p. arma sumpserat, pro praetore imperium a senatu datum est cum consularibus ornamentis adiectumque ut senator esset. M. Antonius Dec. Brutum Mutinae obsedit, missiquo ad cum a senatu legati de pace parum ad componendam eam ualuerunt. Populus R. saga sumpsit. M. Brutus in Epiro C. Antonium praetorem cum exercitu potestati suae subegit. {{finis}} b1f0om56dllxlpkgrs7vclmpmhdshyh 270050 269772 2026-06-09T21:25:27Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270050 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII |Post=Liber CXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX }} M. Brutus in Graecia sub praetexto rei p. et suscepti contra M. Antonium belli exercitum, cui P. Vatinius praeerat, cum prouincia in potestatem suam redegit. C. Caesari, qui priuatus rei p. arma sumpserat, pro praetore imperium a senatu datum est cum consularibus ornamentis adiectumque ut senator esset. M. Antonius Dec. Brutum Mutinae obsedit, missiquo ad cum a senatu legati de pace parum ad componendam eam ualuerunt. Populus R. saga sumpsit. M. Brutus in Epiro C. Antonium praetorem cum exercitu potestati suae subegit. {{finis}} mqb6472ja2bn5u94r7xchewwfeuw7em 270078 270050 2026-06-09T21:29:13Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270078 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXVII |AnteNomen=../Liber CXVII |Post=Liber CXIX |PostNomen=../Liber CXIX }} M. Brutus in Graecia sub praetexto rei p. et suscepti contra M. Antonium belli exercitum, cui P. Vatinius praeerat, cum prouincia in potestatem suam redegit. C. Caesari, qui priuatus rei p. arma sumpserat, pro praetore imperium a senatu datum est cum consularibus ornamentis adiectumque ut senator esset. M. Antonius Dec. Brutum Mutinae obsedit, missiquo ad cum a senatu legati de pace parum ad componendam eam ualuerunt. Populus R. saga sumpsit. M. Brutus in Epiro C. Antonium praetorem cum exercitu potestati suae subegit. {{finis}} r1yzrzqic37yet6fhlx0uc3cnuzhmlh Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIX 0 2397 269758 266004 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIX]] 265775 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII |Post=Liber CXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX }} C. Trebonius in Asia fraude P. Dolabellae occisus est. Ob id facinus Dolabella hostis a senatu iudicatus est. Cum Pansa cos. male aduersus Antonium pugnasset, A. Hirtius cos. cum exercitu superueniens fusis M. Antoni copiis fortunam utriusque partis aequauit. Victus deinde ab Hirtio et Caesare Antonius in Galliam confugit et M. Lepidum cum legionibus quae sub eo erant sibi iunxit, hostisque a senatu cum omnibus qui intra praesidia eius essent iudicatus est. A. Hirtius, qui post uictoriam in ipsis hostium castris ceciderat, et C. Pansa ex uulnere quod in aduerso proelio exceperat, defunctus in campo Martio sepulti sunt. Aduersus C. Caesarem, qui solus ex tribus ducibus supererat, parum gratus senatus fuit, qui Dec. Bruto obsidione Mutinensi a Caesare liberato triumphi honore decreto Caesaris militumque eius mentionem non satis gratam habuit. Ob quae C. Caesar reconciliata per M. Lepidum cum M. Antonio gratia Romam cum exercitu uenit et praeclusis aduentu eius his qui in eum iniqui erant, cum XVIIII annos haberet, consul creatus est. {{finis}} nhqmz0ra0g3medjuqpqfrlt5bqjv0ww 270042 269758 2026-06-09T21:24:59Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270042 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII |Post=Liber CXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX }} C. Trebonius in Asia fraude P. Dolabellae occisus est. Ob id facinus Dolabella hostis a senatu iudicatus est. Cum Pansa cos. male aduersus Antonium pugnasset, A. Hirtius cos. cum exercitu superueniens fusis M. Antoni copiis fortunam utriusque partis aequauit. Victus deinde ab Hirtio et Caesare Antonius in Galliam confugit et M. Lepidum cum legionibus quae sub eo erant sibi iunxit, hostisque a senatu cum omnibus qui intra praesidia eius essent iudicatus est. A. Hirtius, qui post uictoriam in ipsis hostium castris ceciderat, et C. Pansa ex uulnere quod in aduerso proelio exceperat, defunctus in campo Martio sepulti sunt. Aduersus C. Caesarem, qui solus ex tribus ducibus supererat, parum gratus senatus fuit, qui Dec. Bruto obsidione Mutinensi a Caesare liberato triumphi honore decreto Caesaris militumque eius mentionem non satis gratam habuit. Ob quae C. Caesar reconciliata per M. Lepidum cum M. Antonio gratia Romam cum exercitu uenit et praeclusis aduentu eius his qui in eum iniqui erant, cum XVIIII annos haberet, consul creatus est. {{finis}} m8kxo34k3qsq6j0xtxxivo1gbnekg60 270071 270042 2026-06-09T21:28:45Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270071 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXVIII |AnteNomen=../Liber CXVIII |Post=Liber CXX |PostNomen=../Liber CXX }} C. Trebonius in Asia fraude P. Dolabellae occisus est. Ob id facinus Dolabella hostis a senatu iudicatus est. Cum Pansa cos. male aduersus Antonium pugnasset, A. Hirtius cos. cum exercitu superueniens fusis M. Antoni copiis fortunam utriusque partis aequauit. Victus deinde ab Hirtio et Caesare Antonius in Galliam confugit et M. Lepidum cum legionibus quae sub eo erant sibi iunxit, hostisque a senatu cum omnibus qui intra praesidia eius essent iudicatus est. A. Hirtius, qui post uictoriam in ipsis hostium castris ceciderat, et C. Pansa ex uulnere quod in aduerso proelio exceperat, defunctus in campo Martio sepulti sunt. Aduersus C. Caesarem, qui solus ex tribus ducibus supererat, parum gratus senatus fuit, qui Dec. Bruto obsidione Mutinensi a Caesare liberato triumphi honore decreto Caesaris militumque eius mentionem non satis gratam habuit. Ob quae C. Caesar reconciliata per M. Lepidum cum M. Antonio gratia Romam cum exercitu uenit et praeclusis aduentu eius his qui in eum iniqui erant, cum XVIIII annos haberet, consul creatus est. {{finis}} oqu63twfbmsa1m6mntg5zw22wgvrquf Ab urbe condita/Periochae/Liber CXX 0 2398 269774 265890 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXX]] 265739 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXX }} {{Liber |Ante=Liber CXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX |Post=Liber CXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI }} C. Caesar cos. legem tulit de quaestione habenda in eos quorum opera Caesar pater occisus esset; postulatique ea lege M. Brutus, C. Cassius, Dec. Brutus absentes damnati sunt. Cum M. Antoni uires Asinius quoque Pollio et Munatius Plancus cum exercitibus suis adiuncti ampliassent, et Dec. Brutus, cui senatus ut persequeretur Antonium mandauerat, relictus a legionibus suis profugisset, caesus iussu Antoni, in cuius potestatem uenerat, a Capeno Sequano interfectus est. C. Caesar pacem cum Antonio et Lepido fecit ita ut III uiri rei p. constituendae per quinquennium essent ipse et Lepidus et Antonius et ut suos quisque inimicos proscriberent. In qua proscriptione plurimi equites R., CXXX senatorum nomina fuerunt, et inter eos L. Pauli, fratris M. Lepidi, et L. Caesaris, Antoni auunculi, et M. Ciceronis. Huius occisi a Popillio, legionario milite, cum haberet annos LXIII, caput quoque cum dextra manu in rostris positum est. Praeterea res a M. Bruto in Graecia gestas continet. {{finis}} q8rv4behzgdm8j7p5d9ksc2m60xda7k 270051 269774 2026-06-09T21:25:31Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270051 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXX }} {{Liber |Ante=Liber CXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX |Post=Liber CXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI }} C. Caesar cos. legem tulit de quaestione habenda in eos quorum opera Caesar pater occisus esset; postulatique ea lege M. Brutus, C. Cassius, Dec. Brutus absentes damnati sunt. Cum M. Antoni uires Asinius quoque Pollio et Munatius Plancus cum exercitibus suis adiuncti ampliassent, et Dec. Brutus, cui senatus ut persequeretur Antonium mandauerat, relictus a legionibus suis profugisset, caesus iussu Antoni, in cuius potestatem uenerat, a Capeno Sequano interfectus est. C. Caesar pacem cum Antonio et Lepido fecit ita ut III uiri rei p. constituendae per quinquennium essent ipse et Lepidus et Antonius et ut suos quisque inimicos proscriberent. In qua proscriptione plurimi equites R., CXXX senatorum nomina fuerunt, et inter eos L. Pauli, fratris M. Lepidi, et L. Caesaris, Antoni auunculi, et M. Ciceronis. Huius occisi a Popillio, legionario milite, cum haberet annos LXIII, caput quoque cum dextra manu in rostris positum est. Praeterea res a M. Bruto in Graecia gestas continet. {{finis}} latd0ifkdt8ifo9jbm64kmhdqi617ku 270079 270051 2026-06-09T21:29:17Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270079 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXX }} {{Liber |Ante=Liber CXIX |AnteNomen=../Liber CXIX |Post=Liber CXXI |PostNomen=../Liber CXXI }} C. Caesar cos. legem tulit de quaestione habenda in eos quorum opera Caesar pater occisus esset; postulatique ea lege M. Brutus, C. Cassius, Dec. Brutus absentes damnati sunt. Cum M. Antoni uires Asinius quoque Pollio et Munatius Plancus cum exercitibus suis adiuncti ampliassent, et Dec. Brutus, cui senatus ut persequeretur Antonium mandauerat, relictus a legionibus suis profugisset, caesus iussu Antoni, in cuius potestatem uenerat, a Capeno Sequano interfectus est. C. Caesar pacem cum Antonio et Lepido fecit ita ut III uiri rei p. constituendae per quinquennium essent ipse et Lepidus et Antonius et ut suos quisque inimicos proscriberent. In qua proscriptione plurimi equites R., CXXX senatorum nomina fuerunt, et inter eos L. Pauli, fratris M. Lepidi, et L. Caesaris, Antoni auunculi, et M. Ciceronis. Huius occisi a Popillio, legionario milite, cum haberet annos LXIII, caput quoque cum dextra manu in rostris positum est. Praeterea res a M. Bruto in Graecia gestas continet. {{finis}} ccsis1egfzu6hcm406ke9cxfkbkx23i Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXI 0 2401 269776 266120 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXI]] 265751 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXI }} {{Liber |Ante=Liber CXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX |Post=Liber CXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII }} C. Cassius, cui mandatum a senatu erat ut Dolabellam hostem iudicatum bello persequeretur, auctoritate rei p. adiutus Syriam cum tribus exercitibus, qui in eadem prouincia erant, in potestatem suam redegit, Dolabellam in urbe Laodicia obsessum mori coegit. M. quoque Bruti iussu C. Antonius captus occisus est. {{finis}} aw8sectthguoz98x7axu2m5io0i9wlg 270052 269776 2026-06-09T21:25:35Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270052 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXI }} {{Liber |Ante=Liber CXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX |Post=Liber CXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII }} C. Cassius, cui mandatum a senatu erat ut Dolabellam hostem iudicatum bello persequeretur, auctoritate rei p. adiutus Syriam cum tribus exercitibus, qui in eadem prouincia erant, in potestatem suam redegit, Dolabellam in urbe Laodicia obsessum mori coegit. M. quoque Bruti iussu C. Antonius captus occisus est. {{finis}} 44or7yxt4mt1nv3tayom75tgga34lvd 270080 270052 2026-06-09T21:29:21Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270080 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXI }} {{Liber |Ante=Liber CXX |AnteNomen=../Liber CXX |Post=Liber CXXII |PostNomen=../Liber CXXII }} C. Cassius, cui mandatum a senatu erat ut Dolabellam hostem iudicatum bello persequeretur, auctoritate rei p. adiutus Syriam cum tribus exercitibus, qui in eadem prouincia erant, in potestatem suam redegit, Dolabellam in urbe Laodicia obsessum mori coegit. M. quoque Bruti iussu C. Antonius captus occisus est. {{finis}} rlzvjzj1uuchsbwxijlb3fi01cpi3vq Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXII 0 2402 269778 265908 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXII]] 265726 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXII }} {{Liber |Ante=Liber CXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI |Post=Liber CXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII }} M. Brutus aduersus Thracas parumper prospere rem gessit, omnibusque transmarinis prouinciis exercitibusque in potestatem eius et C. Cassi redactis coierunt Smyrnae uterque ad ordinanda belli futuri consilia. M. Messalae Publicolam fratrem uinctum communi consilio condonauerunt. {{finis}} ntu4blp2kzj0rzi8xnanc808bmiycdx 270053 269778 2026-06-09T21:25:39Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270053 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXII }} {{Liber |Ante=Liber CXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI |Post=Liber CXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII }} M. Brutus aduersus Thracas parumper prospere rem gessit, omnibusque transmarinis prouinciis exercitibusque in potestatem eius et C. Cassi redactis coierunt Smyrnae uterque ad ordinanda belli futuri consilia. M. Messalae Publicolam fratrem uinctum communi consilio condonauerunt. {{finis}} kqxxg7nt0ekblm60fwmhb91ii4cu1su 270081 270053 2026-06-09T21:29:25Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270081 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXII }} {{Liber |Ante=Liber CXXI |AnteNomen=../Liber CXXI |Post=Liber CXXIII |PostNomen=../Liber CXXIII }} M. Brutus aduersus Thracas parumper prospere rem gessit, omnibusque transmarinis prouinciis exercitibusque in potestatem eius et C. Cassi redactis coierunt Smyrnae uterque ad ordinanda belli futuri consilia. M. Messalae Publicolam fratrem uinctum communi consilio condonauerunt. {{finis}} nj9cjd0ewb5ofes5jhes5xh9ufqvpgn Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIII 0 2403 269780 266043 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIII]] 265833 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII |Post=Liber CXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV }} Sex. Pompeius, Magni filius, collectis ex Epiro proscriptis ac fugitiuis cum exercitu diu sine ulla loci cuiusquam possessione praedatus in mari Messanam, oppidum in Sicilia, primum, dein totam prouinciam occupauit occisoque Pompeio Bithynico praetore, Q. Saluidenum, legatum Caesaris, nauali proelio uicit. Caesar et Antonius cum exercitibus in Graecian traicerunt bellum aduersus Brutum et Cassium gesturi. Q. Cornificius in Africa T. Sextium, Cassianarum partium ducem, proelio uicit. {{finis}} 10rxt4ha074qkpqfvaljiw7eiivoedv 270054 269780 2026-06-09T21:25:43Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270054 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII |Post=Liber CXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV }} Sex. Pompeius, Magni filius, collectis ex Epiro proscriptis ac fugitiuis cum exercitu diu sine ulla loci cuiusquam possessione praedatus in mari Messanam, oppidum in Sicilia, primum, dein totam prouinciam occupauit occisoque Pompeio Bithynico praetore, Q. Saluidenum, legatum Caesaris, nauali proelio uicit. Caesar et Antonius cum exercitibus in Graecian traicerunt bellum aduersus Brutum et Cassium gesturi. Q. Cornificius in Africa T. Sextium, Cassianarum partium ducem, proelio uicit. {{finis}} 1tihkbc0rdxr8nzmwfho9pibg4s0mxs 270082 270054 2026-06-09T21:29:29Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270082 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXII |AnteNomen=../Liber CXXII |Post=Liber CXXIV |PostNomen=../Liber CXXIV }} Sex. Pompeius, Magni filius, collectis ex Epiro proscriptis ac fugitiuis cum exercitu diu sine ulla loci cuiusquam possessione praedatus in mari Messanam, oppidum in Sicilia, primum, dein totam prouinciam occupauit occisoque Pompeio Bithynico praetore, Q. Saluidenum, legatum Caesaris, nauali proelio uicit. Caesar et Antonius cum exercitibus in Graecian traicerunt bellum aduersus Brutum et Cassium gesturi. Q. Cornificius in Africa T. Sextium, Cassianarum partium ducem, proelio uicit. {{finis}} j8jxkjm128857ubtwe5zizt89ibzwyl Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXV 0 2404 269786 265924 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXV]] 265745 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXV }} {{Liber |Ante=Liber CXXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV |Post=Liber CXXVI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI }} Caesar relicto trans mare Antonio (prouinciae ea parte imperi positae ei cesserant) reuersus in Italiam ueteranis agros diuisit. Seditiones exercitus sui quas corrupti a Fuluia, M. Antoni uxore, milites aduersus imperatorem suum concitauerant, cum graui periculo inhibuit. L. Antonius cos., M. Antoni frater, eadem Fuluia consiliante bellum Caesari intulit. Receptis in partes suas populis quorum agri ueteranis adsignati erant, et M. Lepido, qui custodiae urbis cum exercitu praeerat, fuso hostiliter in urbem inrupit. {{finis}} a76tp2r3xznot25fhjqfipk4g6fhpcb 270085 269786 2026-06-09T21:29:41Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270085 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXV }} {{Liber |Ante=Liber CXXIV |AnteNomen=../Liber CXXIV |Post=Liber CXXVI |PostNomen=../Liber CXXVI }} Caesar relicto trans mare Antonio (prouinciae ea parte imperi positae ei cesserant) reuersus in Italiam ueteranis agros diuisit. Seditiones exercitus sui quas corrupti a Fuluia, M. Antoni uxore, milites aduersus imperatorem suum concitauerant, cum graui periculo inhibuit. L. Antonius cos., M. Antoni frater, eadem Fuluia consiliante bellum Caesari intulit. Receptis in partes suas populis quorum agri ueteranis adsignati erant, et M. Lepido, qui custodiae urbis cum exercitu praeerat, fuso hostiliter in urbem inrupit. {{finis}} qwl0u818punur02wlxtdart3v0h3hel Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIV 0 2405 269782 266034 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIV]] 265826 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII |Post=Liber CXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV }} C. Caesar et Antonius apud Philippos uario euentu aduersus Brutum et Cassium pugnauerunt ita ut dextra utriusque cornua uincerent ex castra quoque utrimque ab his qui uicerant expugnarentur. Sed inaequalem fortunam partium mors Cassi fecit qui cum in eo cornu fuisset quod pulsum erat, totum exercitum fusum ratus mortem consciuit. Altera dein die uictus M. Brutus et ipse uitam finiit exorato Stratone, fugae comite, ut sibi gladium adigeret. Annorum erat circiter XL. Q. Hortensius occisus est. {{finis}} 1jbam7ndrkdpjc5v2b5idtyq6bgobj8 270055 269782 2026-06-09T21:25:47Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270055 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII |Post=Liber CXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV }} C. Caesar et Antonius apud Philippos uario euentu aduersus Brutum et Cassium pugnauerunt ita ut dextra utriusque cornua uincerent ex castra quoque utrimque ab his qui uicerant expugnarentur. Sed inaequalem fortunam partium mors Cassi fecit qui cum in eo cornu fuisset quod pulsum erat, totum exercitum fusum ratus mortem consciuit. Altera dein die uictus M. Brutus et ipse uitam finiit exorato Stratone, fugae comite, ut sibi gladium adigeret. Annorum erat circiter XL. Q. Hortensius occisus est. {{finis}} pmirvj7umxe8ud8w5hinpot6efryc1n 270083 270055 2026-06-09T21:29:33Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270083 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXXIII |AnteNomen=../Liber CXXIII |Post=Liber CXXV |PostNomen=../Liber CXXV }} C. Caesar et Antonius apud Philippos uario euentu aduersus Brutum et Cassium pugnauerunt ita ut dextra utriusque cornua uincerent ex castra quoque utrimque ab his qui uicerant expugnarentur. Sed inaequalem fortunam partium mors Cassi fecit qui cum in eo cornu fuisset quod pulsum erat, totum exercitum fusum ratus mortem consciuit. Altera dein die uictus M. Brutus et ipse uitam finiit exorato Stratone, fugae comite, ut sibi gladium adigeret. Annorum erat circiter XL. Q. Hortensius occisus est. {{finis}} jw22adk4wx3fli4pruo111gy0o7565v Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVI 0 2406 269788 266066 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVI]] 265787 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVI }} {{Liber |Ante=Liber CXXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV |Post=Liber CXXVII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII }} Caesar cum esset annorum XXIII, obsessum in oppido Perusia L. Antonium conatumque aliquotiens erumpere et repulsum fame coegit in deditionem uenire ipsique et omnibus militibus eius ignouit, Perusiam diruit, redactisque in potestatem suam omnibus diuersae partis exercitibus bellum citra ullum sanguinem confecit. {{finis}} kc1okc8qgtcb696244ozuo8oncff6yj 270086 269788 2026-06-09T21:29:45Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270086 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVI }} {{Liber |Ante=Liber CXXV |AnteNomen=../Liber CXXV |Post=Liber CXXVII |PostNomen=../Liber CXXVII }} Caesar cum esset annorum XXIII, obsessum in oppido Perusia L. Antonium conatumque aliquotiens erumpere et repulsum fame coegit in deditionem uenire ipsique et omnibus militibus eius ignouit, Perusiam diruit, redactisque in potestatem suam omnibus diuersae partis exercitibus bellum citra ullum sanguinem confecit. {{finis}} chzcwhzkt5fiscmqsrzfnuaydwcnuz7 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVII 0 2407 269790 266122 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVII]] 265762 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVII }} {{Liber |Ante=Liber CXXVI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI |Post=Liber CXXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII }} Parthi Labieno, qui Pompeianarum partium fuerat, duce in Syriam inruperunt uictoque Decidio Saxa, M. Antoni legato, totam eam prouinciam occupauerunt. M. Antonius cum ad bellum aduersus Caesarem gerendum incitaretur ab uxore Fuluia ne concordiae ducum obstaret, pace facta cum Caesare, sororem eius Octauiam in matrimonium duxit. Q. Saluidenum consilia nefaria aduersus Caesarem molitum indicio suo prostraxit, isque damnatus mortem consciuit. P. Ventidius Antoni legatus Parthos proelio uictos Syria expulit Labieno, eorum duce, occiso. Cum uicinus Italiae hostis, Sex. Pompeius, Siciliam teneret et commercium annonae impediret, expostulatam cum eo pacem Caesar et Antonius fecerunt ita ut Siciliam prouinciam haberet. Praeterea motus Africae et bella ibi gesta continet. {{finis}} 0u640bd5i3e0zcpdk97eoxw68gim4xb 270087 269790 2026-06-09T21:29:49Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270087 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVII }} {{Liber |Ante=Liber CXXVI |AnteNomen=../Liber CXXVI |Post=Liber CXXVIII |PostNomen=../Liber CXXVIII }} Parthi Labieno, qui Pompeianarum partium fuerat, duce in Syriam inruperunt uictoque Decidio Saxa, M. Antoni legato, totam eam prouinciam occupauerunt. M. Antonius cum ad bellum aduersus Caesarem gerendum incitaretur ab uxore Fuluia ne concordiae ducum obstaret, pace facta cum Caesare, sororem eius Octauiam in matrimonium duxit. Q. Saluidenum consilia nefaria aduersus Caesarem molitum indicio suo prostraxit, isque damnatus mortem consciuit. P. Ventidius Antoni legatus Parthos proelio uictos Syria expulit Labieno, eorum duce, occiso. Cum uicinus Italiae hostis, Sex. Pompeius, Siciliam teneret et commercium annonae impediret, expostulatam cum eo pacem Caesar et Antonius fecerunt ita ut Siciliam prouinciam haberet. Praeterea motus Africae et bella ibi gesta continet. {{finis}} tpvt8tsgtug976e5s1lcuxf4iho0l5x Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVIII 0 2408 269792 265942 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVIII]] 265788 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXVII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII |Post=Liber CXXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX }} Cum Sex. Pompeius rursus latrociniis mare infestum redderet nec pacem quam acceperat praestaret, Caesar necessario aduersus eum bello suscepto duobus naualibus proeliis cum dubio euentu pugnauit. P. Ventidius, legatus Antonii, Parthos in Syria proelio uicit regemque eorum occidit. Iudaei quoque a legatis Antoni subacti sunt. Praeterea belli Siculi apparatum continet. {{finis}} 8lz6h3gfsajjol77qs5ms5809od4ksa 270088 269792 2026-06-09T21:29:53Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270088 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXVII |AnteNomen=../Liber CXXVII |Post=Liber CXXIX |PostNomen=../Liber CXXIX }} Cum Sex. Pompeius rursus latrociniis mare infestum redderet nec pacem quam acceperat praestaret, Caesar necessario aduersus eum bello suscepto duobus naualibus proeliis cum dubio euentu pugnauit. P. Ventidius, legatus Antonii, Parthos in Syria proelio uicit regemque eorum occidit. Iudaei quoque a legatis Antoni subacti sunt. Praeterea belli Siculi apparatum continet. {{finis}} 52ftk8n10owm584gru648fymjpdjdgq Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIX 0 2409 269784 265884 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIX]] 265736 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII |Post=Liber CXXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX }} Aduersus Sex. Pompeium uario euentu naualibus proeliis pugnatum est ita ut ex duabus Caesaris classibus altera, cui Agrippa praeerat, uinceret, altera, quam Caesar duxerat, deleta expositi in terram milites in magno periculo essent. Victus deinde Pompeius in Siciliam profugit. M. Lepidus, qui ex Africa uelut ad societatem belli contra Sex. Pompeium a Caesare gerendi traiecerat, cum bellum Caesari quoque inferret, relictus ab exercitu, abrogato triumuiratus honore uitam impetrauit. M. Agrippa nauali corona a Caesare donatus est, qui honos nulli ante eum habitus erat. {{finis}} tjocd1f2pmm1ogz2rr4cyu88kko31sv 270056 269784 2026-06-09T21:25:51Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270056 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII |Post=Liber CXXX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX }} Aduersus Sex. Pompeium uario euentu naualibus proeliis pugnatum est ita ut ex duabus Caesaris classibus altera, cui Agrippa praeerat, uinceret, altera, quam Caesar duxerat, deleta expositi in terram milites in magno periculo essent. Victus deinde Pompeius in Siciliam profugit. M. Lepidus, qui ex Africa uelut ad societatem belli contra Sex. Pompeium a Caesare gerendi traiecerat, cum bellum Caesari quoque inferret, relictus ab exercitu, abrogato triumuiratus honore uitam impetrauit. M. Agrippa nauali corona a Caesare donatus est, qui honos nulli ante eum habitus erat. {{finis}} b0ptqiemieo7wzt57txtvkspb2rvbtq 270084 270056 2026-06-09T21:29:37Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270084 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXXVIII |AnteNomen=../Liber CXXVIII |Post=Liber CXXX |PostNomen=../Liber CXXX }} Aduersus Sex. Pompeium uario euentu naualibus proeliis pugnatum est ita ut ex duabus Caesaris classibus altera, cui Agrippa praeerat, uinceret, altera, quam Caesar duxerat, deleta expositi in terram milites in magno periculo essent. Victus deinde Pompeius in Siciliam profugit. M. Lepidus, qui ex Africa uelut ad societatem belli contra Sex. Pompeium a Caesare gerendi traiecerat, cum bellum Caesari quoque inferret, relictus ab exercitu, abrogato triumuiratus honore uitam impetrauit. M. Agrippa nauali corona a Caesare donatus est, qui honos nulli ante eum habitus erat. {{finis}} 0rov5powuwx8q1vxbkroa3yjaurk1sr Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXX 0 2410 269794 266056 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXX]] 265807 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXX }} {{Liber |Ante=Liber CXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX |Post=Liber CXXXI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI }} M. Antonius dum cum Cleopatra luxuriatur, tarde Mediam ingressus bellum cum legionibus XVIII et XVI milia equitum Parthis intulit, et cum, duabus legionibus amissis, nulla re prospere cedente retro rediret, insecutis subinde Parthis et ingenti trepidatione et magno totius exercitus periculo in Armeniam reuersus est, XXI diebus CCC milia fuga emensus. Circa VIII milia hominum tempestatibus amisit. Tempestates quoque infestas super tam infeliciter susceptum Parthicum bellum culpa sua passus est, quia hiemare in Armenia nolebat, dum ad Cleopatram festinat. {{finis}} b9h60ylrqgx57tlitkprbs9g87x8na9 270089 269794 2026-06-09T21:29:57Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270089 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXX }} {{Liber |Ante=Liber CXXIX |AnteNomen=../Liber CXXIX |Post=Liber CXXXI |PostNomen=../Liber CXXXI }} M. Antonius dum cum Cleopatra luxuriatur, tarde Mediam ingressus bellum cum legionibus XVIII et XVI milia equitum Parthis intulit, et cum, duabus legionibus amissis, nulla re prospere cedente retro rediret, insecutis subinde Parthis et ingenti trepidatione et magno totius exercitus periculo in Armeniam reuersus est, XXI diebus CCC milia fuga emensus. Circa VIII milia hominum tempestatibus amisit. Tempestates quoque infestas super tam infeliciter susceptum Parthicum bellum culpa sua passus est, quia hiemare in Armenia nolebat, dum ad Cleopatram festinat. {{finis}} b9t1antrysg007iz7uu1yyr49aip0v3 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXI 0 2411 269796 265898 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXI]] 265741 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXI }} {{Liber |Ante=Liber CXXX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX |Post=Liber CXXXII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII }} Sex. Pompeius cum in fidem M. Antoni ueniret, bellum aduersus eum in Asia moliens oppressus a legatis eius occisus est. Caesar seditionem ueteranorum cum magna pernicie motam inhibuit, Iapydas et Dalmatas et Pannonios subegit. Antonius Artauasden, Armeniae regem, fide data perductum in uincula conici iussit, regnumque Armeniae filio suo ex Cleopatra nato dedit, quam uxoris loco iam pridem captus amore eius habere coeperat. {{finis}} a1vd055dcx3d6mvy2zy17e54fio0awt 270090 269796 2026-06-09T21:30:01Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270090 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXI }} {{Liber |Ante=Liber CXXX |AnteNomen=../Liber CXXX |Post=Liber CXXXII |PostNomen=../Liber CXXXII }} Sex. Pompeius cum in fidem M. Antoni ueniret, bellum aduersus eum in Asia moliens oppressus a legatis eius occisus est. Caesar seditionem ueteranorum cum magna pernicie motam inhibuit, Iapydas et Dalmatas et Pannonios subegit. Antonius Artauasden, Armeniae regem, fide data perductum in uincula conici iussit, regnumque Armeniae filio suo ex Cleopatra nato dedit, quam uxoris loco iam pridem captus amore eius habere coeperat. {{finis}} oqju8rhbr2v94g9gd1vy78pp01slrmn Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXII 0 2412 269798 266080 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXII]] 265813 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI |Post=Liber CXXXIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII }} Caesar in Illyrico Dalmatas domuit. Cum M. Antonius ob amorem Cleopatrae, ex qua duos filios habebat, Philadelphum et Alexandrum, neque in urbem uenire uellet neque finito IIIuiratus tempore imperium deponere bellumque moliretur quod urbi et Italiae inferret, ingentibus tam naualibus quam terrestribus copiis ob hoc contractis remissoque Octauiae, sorori Caesaris, repudio, Caesar in Epirum cum exercitu traiecit. Pugnae deinde naualis et proelia equestria secunda Caesaris referuntur. {{finis}} bg0j4oxnba47sr6g3ww0k3yzcxhoi6s 270091 269798 2026-06-09T21:30:05Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270091 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXI |AnteNomen=../Liber CXXXI |Post=Liber CXXXIII |PostNomen=../Liber CXXXIII }} Caesar in Illyrico Dalmatas domuit. Cum M. Antonius ob amorem Cleopatrae, ex qua duos filios habebat, Philadelphum et Alexandrum, neque in urbem uenire uellet neque finito IIIuiratus tempore imperium deponere bellumque moliretur quod urbi et Italiae inferret, ingentibus tam naualibus quam terrestribus copiis ob hoc contractis remissoque Octauiae, sorori Caesaris, repudio, Caesar in Epirum cum exercitu traiecit. Pugnae deinde naualis et proelia equestria secunda Caesaris referuntur. {{finis}} phfud5c9k33ixibsvsrwgw5j7lqa7xn Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIII 0 2413 269800 266076 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIII]] 265815 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII |Post=Liber CXXXIV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV }} M. Antonius ad Actium classe uictus Alexandriam profugit, obsessusque a Caesare, in ultima desperatione rerum, praecipue occisae Cleopatrae falso rumore inpulsus, se ipse interfecit. Caesar Alexandria in potestatem redacta, Cleopatra, ne in arbitrium uictoris ueniret, uoluntaria morte defuncta, in urbem reuersus tres triumphos egit, unum ex Illyrico, alterum ex Actiaca uictoria, tertium de Cleopatra, imposito fine ciuilibus bellis altero et uicesino anno. M. Lepidus Lepidi, qui triumuir fuerat, filius coniuratione aduersus Caesarem facta bellum moliens oppressus et occisus est. {{finis}} j9e0n4igcmww3kniezswl6n6yzuwka9 270092 269800 2026-06-09T21:30:09Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270092 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXII |AnteNomen=../Liber CXXXII |Post=Liber CXXXIV |PostNomen=../Liber CXXXIV }} M. Antonius ad Actium classe uictus Alexandriam profugit, obsessusque a Caesare, in ultima desperatione rerum, praecipue occisae Cleopatrae falso rumore inpulsus, se ipse interfecit. Caesar Alexandria in potestatem redacta, Cleopatra, ne in arbitrium uictoris ueniret, uoluntaria morte defuncta, in urbem reuersus tres triumphos egit, unum ex Illyrico, alterum ex Actiaca uictoria, tertium de Cleopatra, imposito fine ciuilibus bellis altero et uicesino anno. M. Lepidus Lepidi, qui triumuir fuerat, filius coniuratione aduersus Caesarem facta bellum moliens oppressus et occisus est. {{finis}} 1387mq7t16u0yzvetlpyajcb6fetmlm Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIV 0 2414 269802 265964 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIV]] 265802 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII |Post=Liber CXXXV |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV }} C. Caesar rebus compositis et omnibus prouinciis in certam formam redactis Augustus quoque cognominatus est ; et mensis Sextilis in honorem eius appellatus est. Cum ille conuentum Narbone egit, census a tribus Galliis, quas Caesar pater uicerat, actus. Bellum aduersus Basternas et Moesos et alias gentes a M. Crasso referuntur. {{finis}} n2mwqab9xac2iw5bwr5c3wc3f8gxdj2 270093 269802 2026-06-09T21:30:13Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270093 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIV }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIII |AnteNomen=../Liber CXXXIII |Post=Liber CXXXV |PostNomen=../Liber CXXXV }} C. Caesar rebus compositis et omnibus prouinciis in certam formam redactis Augustus quoque cognominatus est ; et mensis Sextilis in honorem eius appellatus est. Cum ille conuentum Narbone egit, census a tribus Galliis, quas Caesar pater uicerat, actus. Bellum aduersus Basternas et Moesos et alias gentes a M. Crasso referuntur. {{finis}} hzo5q1c0cme1ekufjc5jccg2pxas2ve Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXV 0 2415 269806 265906 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXV]] 265725 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXV }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV |Post=Liber CXXXVIII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII }} Bellum a M. Crasso aduersus Thracas et a Caesare aduersus Hispanos gestum refertur, et Salassi, gens Alpina, perdomiti. {{finis}} jkax1xcjx8gfpbqpds8a9v0v8gudiqt 270095 269806 2026-06-09T21:30:21Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270095 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXV }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIV |AnteNomen=../Liber CXXXIV |Post=Liber CXXXVIII |PostNomen=../Liber CXXXVIII }} Bellum a M. Crasso aduersus Thracas et a Caesare aduersus Hispanos gestum refertur, et Salassi, gens Alpina, perdomiti. {{finis}} as3kvpqwfny1kxy53q31pgiw18zuwe3 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVIII 0 2416 269808 265904 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVIII]] 265724 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXV |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV |Post=Liber CXXXIX |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX }} Raeti a Tib. Nerone et Druso, Caesaris priuignis, domiti. Agrippa, Caesaris gener, mortuus. A Druso census actus est. {{finis}} qd2k7dq1nvw124pcg5eiks6dcvzxeq0 270096 269808 2026-06-09T21:30:25Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270096 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXVIII }} {{Liber |Ante=Liber CXXXV |AnteNomen=../Liber CXXXV |Post=Liber CXXXIX |PostNomen=../Liber CXXXIX }} Raeti a Tib. Nerone et Druso, Caesaris priuignis, domiti. Agrippa, Caesaris gener, mortuus. A Druso census actus est. {{finis}} 7voexdhd29rvamskuy1zd95dwx4lfns Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIX 0 2417 269804 265900 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIX]] 265727 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXXXVIII |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII |Post=Liber CXL |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL }} Ciuitates Germaniae cis Rhenum et trans Rhenum positae oppugnantur a Druso, et tumultus, qui ob censum exortus in Gallia erat, conponitur. Ara dei Caesaris ad confluentem Araris et Rhodani dedicata, sacerdote creato C. Iulio Vercondaridubno Aeduo. {{finis}} 2gbeylqlzh3y3k53xmjdfl65ji4rdnn 270094 269804 2026-06-09T21:30:17Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270094 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXXXIX }} {{Liber |Ante=Liber CXXXVIII |AnteNomen=../Liber CXXXVIII |Post=Liber CXL |PostNomen=../Liber CXL }} Ciuitates Germaniae cis Rhenum et trans Rhenum positae oppugnantur a Druso, et tumultus, qui ob censum exortus in Gallia erat, conponitur. Ara dei Caesaris ad confluentem Araris et Rhodani dedicata, sacerdote creato C. Iulio Vercondaridubno Aeduo. {{finis}} h77o59m01f6t36co6zxmudsv4ehc9f8 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXL 0 2418 269760 265920 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXL]] 265746 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXL }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX |Post=Liber CXLI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI }} Thraces domiti a L. Pisone, item Cherusci, Tencteri, Chauci aliaeque Germanorum trans Rhenum gentes subactae a Druso referuntur. Octauia, soror Augusti, defuncta, ante amisso filio Marcello cuius monimenta sunt theatrum et porticus nomine eius dicata. {{finis}} sz12tasl8n9foytaha7l2hw6x3u6azz 270043 269760 2026-06-09T21:25:03Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270043 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXL }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIX |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX |Post=Liber CXLI |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI }} Thraces domiti a L. Pisone, item Cherusci, Tencteri, Chauci aliaeque Germanorum trans Rhenum gentes subactae a Druso referuntur. Octauia, soror Augusti, defuncta, ante amisso filio Marcello cuius monimenta sunt theatrum et porticus nomine eius dicata. {{finis}} 46t80obegoyqs6lvjjtvc9xw3g7sg55 270072 270043 2026-06-09T21:28:49Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270072 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXL }} {{Liber |Ante=Liber CXXXIX |AnteNomen=../Liber CXXXIX |Post=Liber CXLI |PostNomen=../Liber CXLI }} Thraces domiti a L. Pisone, item Cherusci, Tencteri, Chauci aliaeque Germanorum trans Rhenum gentes subactae a Druso referuntur. Octauia, soror Augusti, defuncta, ante amisso filio Marcello cuius monimenta sunt theatrum et porticus nomine eius dicata. {{finis}} 2in5ujpic6z4vvz6uygb43nb6yil5tw Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLI 0 2419 269762 266062 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLI]] 265804 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLI }} {{Liber |Ante=Liber CXL |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL |Post=Liber CXLII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII }} Bellum aduersus transrhenanas gentes a Druso gestum refertur. In quo inter primores pugnauerunt Chumstinctus et Auectius, tribuni ex ciuitate Neruiorum. Dalmatas et Pannonios Nero, frater Drusi, subegit. Pax cum Parthis facta est signis a rege eorum, quae sub Crasso et postea sub Antonio capta erant, redditis. {{finis}} ewrcsu313jdp42iab0by3shpz9t3g1c 270044 269762 2026-06-09T21:25:07Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270044 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLI }} {{Liber |Ante=Liber CXL |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL |Post=Liber CXLII |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII }} Bellum aduersus transrhenanas gentes a Druso gestum refertur. In quo inter primores pugnauerunt Chumstinctus et Auectius, tribuni ex ciuitate Neruiorum. Dalmatas et Pannonios Nero, frater Drusi, subegit. Pax cum Parthis facta est signis a rege eorum, quae sub Crasso et postea sub Antonio capta erant, redditis. {{finis}} 82xgxxvurm6zwxbkrz1j12ngyq71scf 270073 270044 2026-06-09T21:28:53Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270073 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLI }} {{Liber |Ante=Liber CXL |AnteNomen=../Liber CXL |Post=Liber CXLII |PostNomen=../Liber CXLII }} Bellum aduersus transrhenanas gentes a Druso gestum refertur. In quo inter primores pugnauerunt Chumstinctus et Auectius, tribuni ex ciuitate Neruiorum. Dalmatas et Pannonios Nero, frater Drusi, subegit. Pax cum Parthis facta est signis a rege eorum, quae sub Crasso et postea sub Antonio capta erant, redditis. {{finis}} nfeeph4rt0h1nc2d7igqjc1owc71c43 Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLII 0 2420 269764 265912 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLII]] 265860 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLII }} {{Liber |Ante=Liber CXLI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI |Post= |PostNomen= }} Bellum aduersus Germanorum trans Rhenum ciuitates gestum a Druso refertur. Ipse ex fractura, equo super crus eius conlapso XXX die quam id acciderat, mortuus. Corpus a Nerone fratre, qui nuntio ualetudinis euocatus raptim adcucurrerat, Romam peruectum et in tumulo C. Iuli reconditum. Laudatus est a Caesare Augusto uitrico. Et supremis eius plures honores dati. {{finis}} pafv66ibgrdj4r5imq3gfhw3gzmgzvr 270045 269764 2026-06-09T21:25:11Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270045 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLII }} {{Liber |Ante=Liber CXLI |AnteNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI |Post= |PostNomen= }} Bellum aduersus Germanorum trans Rhenum ciuitates gestum a Druso refertur. Ipse ex fractura, equo super crus eius conlapso XXX die quam id acciderat, mortuus. Corpus a Nerone fratre, qui nuntio ualetudinis euocatus raptim adcucurrerat, Romam peruectum et in tumulo C. Iuli reconditum. Laudatus est a Caesare Augusto uitrico. Et supremis eius plures honores dati. {{finis}} 39r8jh1hwq8u940q3udr2xbcp4999xv 270074 270045 2026-06-09T21:28:57Z Saumache 27923 /* top */ assisted using [[Project:AWB|AWB]] 270074 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita/Periochae |Liber= |Annus= |SubTitulus=Liber CXLII }} {{Liber |Ante=Liber CXLI |AnteNomen=../Liber CXLI |Post= |PostNomen= }} Bellum aduersus Germanorum trans Rhenum ciuitates gestum a Druso refertur. Ipse ex fractura, equo super crus eius conlapso XXX die quam id acciderat, mortuus. Corpus a Nerone fratre, qui nuntio ualetudinis euocatus raptim adcucurrerat, Romam peruectum et in tumulo C. Iuli reconditum. Laudatus est a Caesare Augusto uitrico. Et supremis eius plures honores dati. {{finis}} 1sq8v0bv0kcwuoewl2bhdl76t5gsfot Vicifons:Magistratus 4 3566 269719 268941 2026-06-09T20:18:34Z VIGNERON 292 /* JimKillock */ factum est 269719 wikitext text/x-wiki __NEWSECTIONLINK__ '''Magistratus''' possunt [[Vicifons:Deletio|paginas delere]], deletas (vel mutatas) restituere, omnino aut partim [[Vicifons:Paginae protectae|protegere]], usoribus obstruere nuntiaque interficialia recensere et [[Vicifons:Spatium nominale|spatium nominale]] MediaWiki recensere. Quisque magistratus apud Vicipaediam aequali communique suffragio eligitur: [[#Petitio magistratus]]. Haec pagina [[Specialis:Listusers/sysop|Index Magistratuum]] est. # {{Usor|Alex brollo}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|Candalua}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|OrbiliusMagister}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|VIGNERON}} (Grapheocrates, Magistratus) <span class="plainlinks">'''Census magistrātuum:''' [http://tools.wmflabs.org/xtools/adminstats/?project=la.wikisource.org&begin=2001-01-01&end= unquam]</span> [[Vicifons:Magistratus/Vetera|Vetera]] ==Petitio grapheocratae== ==Petitio magistratus== ===JimKillock=== {{Usor|JimKillock}} I have been editing Wikisource for many years and have added a good couple of dozen texts. There are a few modules I would like to install and I would like to help clear the pending changes backlog, and generally help to have a bit more administrator availability here. #'''Support'''. Of course, there are no active administrators, but the resource can be improved. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:44, 4 Septembris 2025 (UTC) #'''Support''' No native speakers around, and Jim has a consistent five years streak of regular and positive contributions. I don't see why he shouldn't become a Magistratus. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:30, 5 Septembris 2025 (UTC) #'''Support'''. ''Promoveatur''! - [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:04, 21 Octobris 2025 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|JimKillock}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) ===Saumache=== Primum wiktionarianus sum, ad textus corrigendos variisque normam inlatum hic veni. [[Disputatio Usoris:Candalua#Ad magistratum merendum]] vide. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 15:31, 21 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Magistratus activi paene absunt, pagina prima iam diu obsoleta est, multae paginae delendae sunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 21:25, 21 Maii 2026 (UTC) #:Faciamus ''ping'' et ceteris magistratibus nostris: [[Usor:VIGNERON]], [[Usor:OrbiliusMagister]], [[Usor:Alex brollo]]. Fortasse ipsi haec facienda facient, vel Saumache vel Iacobo Killock iura magistratus dabunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 17:16, 23 Maii 2026 (UTC) #::Equidem absunt, plerique enim longius mense non affuerunt; mirorque vos non JimKillock praemovisse, cum magistratui dicendo una foveritis. Opperiar. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 20:45, 29 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Consentio plures magistros constituendos esse. :[[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 05:24, 5 Iunii 2026 (UTC) [[Categoria:Usores]] t8qu02gh3cfaajit24m9qma8d00f9iy 269720 269719 2026-06-09T20:18:48Z VIGNERON 292 /* Saumache */ factum est 269720 wikitext text/x-wiki __NEWSECTIONLINK__ '''Magistratus''' possunt [[Vicifons:Deletio|paginas delere]], deletas (vel mutatas) restituere, omnino aut partim [[Vicifons:Paginae protectae|protegere]], usoribus obstruere nuntiaque interficialia recensere et [[Vicifons:Spatium nominale|spatium nominale]] MediaWiki recensere. Quisque magistratus apud Vicipaediam aequali communique suffragio eligitur: [[#Petitio magistratus]]. Haec pagina [[Specialis:Listusers/sysop|Index Magistratuum]] est. # {{Usor|Alex brollo}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|Candalua}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|OrbiliusMagister}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|VIGNERON}} (Grapheocrates, Magistratus) <span class="plainlinks">'''Census magistrātuum:''' [http://tools.wmflabs.org/xtools/adminstats/?project=la.wikisource.org&begin=2001-01-01&end= unquam]</span> [[Vicifons:Magistratus/Vetera|Vetera]] ==Petitio grapheocratae== ==Petitio magistratus== ===JimKillock=== {{Usor|JimKillock}} I have been editing Wikisource for many years and have added a good couple of dozen texts. There are a few modules I would like to install and I would like to help clear the pending changes backlog, and generally help to have a bit more administrator availability here. #'''Support'''. Of course, there are no active administrators, but the resource can be improved. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:44, 4 Septembris 2025 (UTC) #'''Support''' No native speakers around, and Jim has a consistent five years streak of regular and positive contributions. I don't see why he shouldn't become a Magistratus. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:30, 5 Septembris 2025 (UTC) #'''Support'''. ''Promoveatur''! - [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:04, 21 Octobris 2025 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|JimKillock}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) ===Saumache=== Primum wiktionarianus sum, ad textus corrigendos variisque normam inlatum hic veni. [[Disputatio Usoris:Candalua#Ad magistratum merendum]] vide. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 15:31, 21 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Magistratus activi paene absunt, pagina prima iam diu obsoleta est, multae paginae delendae sunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 21:25, 21 Maii 2026 (UTC) #:Faciamus ''ping'' et ceteris magistratibus nostris: [[Usor:VIGNERON]], [[Usor:OrbiliusMagister]], [[Usor:Alex brollo]]. Fortasse ipsi haec facienda facient, vel Saumache vel Iacobo Killock iura magistratus dabunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 17:16, 23 Maii 2026 (UTC) #::Equidem absunt, plerique enim longius mense non affuerunt; mirorque vos non JimKillock praemovisse, cum magistratui dicendo una foveritis. Opperiar. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 20:45, 29 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Consentio plures magistros constituendos esse. :[[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 05:24, 5 Iunii 2026 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|Saumache}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) [[Categoria:Usores]] qfwi3mf71kck25macfcv54f335rq8mv 269721 269720 2026-06-09T20:20:18Z VIGNERON 292 + 269721 wikitext text/x-wiki __NEWSECTIONLINK__ '''Magistratus''' possunt [[Vicifons:Deletio|paginas delere]], deletas (vel mutatas) restituere, omnino aut partim [[Vicifons:Paginae protectae|protegere]], usoribus obstruere nuntiaque interficialia recensere et [[Vicifons:Spatium nominale|spatium nominale]] MediaWiki recensere. Quisque magistratus apud Vicipaediam aequali communique suffragio eligitur: [[#Petitio magistratus]]. Haec pagina [[Specialis:Listusers/sysop|Index Magistratuum]] est. # {{Usor|Alex brollo}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|Candalua}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|OrbiliusMagister}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|VIGNERON}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|JimKillock}} (Magistratus) # {{Usor|Saumache}} (Magistratus) <span class="plainlinks">'''Census magistrātuum:''' [http://tools.wmflabs.org/xtools/adminstats/?project=la.wikisource.org&begin=2001-01-01&end= unquam]</span> [[Vicifons:Magistratus/Vetera|Vetera]] ==Petitio grapheocratae== ==Petitio magistratus== ===JimKillock=== {{Usor|JimKillock}} I have been editing Wikisource for many years and have added a good couple of dozen texts. There are a few modules I would like to install and I would like to help clear the pending changes backlog, and generally help to have a bit more administrator availability here. #'''Support'''. Of course, there are no active administrators, but the resource can be improved. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:44, 4 Septembris 2025 (UTC) #'''Support''' No native speakers around, and Jim has a consistent five years streak of regular and positive contributions. I don't see why he shouldn't become a Magistratus. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:30, 5 Septembris 2025 (UTC) #'''Support'''. ''Promoveatur''! - [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:04, 21 Octobris 2025 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|JimKillock}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) ===Saumache=== Primum wiktionarianus sum, ad textus corrigendos variisque normam inlatum hic veni. [[Disputatio Usoris:Candalua#Ad magistratum merendum]] vide. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 15:31, 21 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Magistratus activi paene absunt, pagina prima iam diu obsoleta est, multae paginae delendae sunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 21:25, 21 Maii 2026 (UTC) #:Faciamus ''ping'' et ceteris magistratibus nostris: [[Usor:VIGNERON]], [[Usor:OrbiliusMagister]], [[Usor:Alex brollo]]. Fortasse ipsi haec facienda facient, vel Saumache vel Iacobo Killock iura magistratus dabunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 17:16, 23 Maii 2026 (UTC) #::Equidem absunt, plerique enim longius mense non affuerunt; mirorque vos non JimKillock praemovisse, cum magistratui dicendo una foveritis. Opperiar. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 20:45, 29 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Consentio plures magistros constituendos esse. :[[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 05:24, 5 Iunii 2026 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|Saumache}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) [[Categoria:Usores]] ep8jeqjlmn8a6jxvgls0ghlbvgfgsku 269722 269721 2026-06-09T20:36:04Z Saumache 27923 /* Saumache */ Reply 269722 wikitext text/x-wiki __NEWSECTIONLINK__ '''Magistratus''' possunt [[Vicifons:Deletio|paginas delere]], deletas (vel mutatas) restituere, omnino aut partim [[Vicifons:Paginae protectae|protegere]], usoribus obstruere nuntiaque interficialia recensere et [[Vicifons:Spatium nominale|spatium nominale]] MediaWiki recensere. Quisque magistratus apud Vicipaediam aequali communique suffragio eligitur: [[#Petitio magistratus]]. Haec pagina [[Specialis:Listusers/sysop|Index Magistratuum]] est. # {{Usor|Alex brollo}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|Candalua}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|OrbiliusMagister}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|VIGNERON}} (Grapheocrates, Magistratus) # {{Usor|JimKillock}} (Magistratus) # {{Usor|Saumache}} (Magistratus) <span class="plainlinks">'''Census magistrātuum:''' [http://tools.wmflabs.org/xtools/adminstats/?project=la.wikisource.org&begin=2001-01-01&end= unquam]</span> [[Vicifons:Magistratus/Vetera|Vetera]] ==Petitio grapheocratae== ==Petitio magistratus== ===JimKillock=== {{Usor|JimKillock}} I have been editing Wikisource for many years and have added a good couple of dozen texts. There are a few modules I would like to install and I would like to help clear the pending changes backlog, and generally help to have a bit more administrator availability here. #'''Support'''. Of course, there are no active administrators, but the resource can be improved. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 20:44, 4 Septembris 2025 (UTC) #'''Support''' No native speakers around, and Jim has a consistent five years streak of regular and positive contributions. I don't see why he shouldn't become a Magistratus. [[Usor:Ignacio Rodríguez|Ignacio Rodríguez]] ([[Disputatio Usoris:Ignacio Rodríguez|disputatio]]) 16:30, 5 Septembris 2025 (UTC) #'''Support'''. ''Promoveatur''! - [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] ([[Disputatio Usoris:OrbiliusMagister|disputatio]]) 15:04, 21 Octobris 2025 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|JimKillock}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) ===Saumache=== Primum wiktionarianus sum, ad textus corrigendos variisque normam inlatum hic veni. [[Disputatio Usoris:Candalua#Ad magistratum merendum]] vide. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 15:31, 21 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Magistratus activi paene absunt, pagina prima iam diu obsoleta est, multae paginae delendae sunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 21:25, 21 Maii 2026 (UTC) #:Faciamus ''ping'' et ceteris magistratibus nostris: [[Usor:VIGNERON]], [[Usor:OrbiliusMagister]], [[Usor:Alex brollo]]. Fortasse ipsi haec facienda facient, vel Saumache vel Iacobo Killock iura magistratus dabunt. [[Usor:Demetrius Talpa|Demetrius Talpa]] ([[Disputatio Usoris:Demetrius Talpa|disputatio]]) 17:16, 23 Maii 2026 (UTC) #::Equidem absunt, plerique enim longius mense non affuerunt; mirorque vos non JimKillock praemovisse, cum magistratui dicendo una foveritis. Opperiar. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 20:45, 29 Maii 2026 (UTC) #'''Promoveatur.''' Consentio plures magistros constituendos esse. :[[Usor:JimKillock|JimKillock]] ([[Disputatio Usoris:JimKillock|disputatio]]) 05:24, 5 Iunii 2026 (UTC) {{Factum}} Congrats {{Usor|Saumache}}! Salve, [[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] ([[Disputatio Usoris:VIGNERON|disputatio]]) 20:18, 9 Iunii 2026 (UTC) :@[[Usor:VIGNERON|VIGNERON]] Utinam mihi paucis cum Gallicis verbis contacturum esse prius scissem! Gratias tibi maximas ago. [[Usor:Saumache|Saumache]] ([[Disputatio Usoris:Saumache|disputatio]]) 20:36, 9 Iunii 2026 (UTC) [[Categoria:Usores]] mp65e3dyk9qxqynj8pkperkxgm4shg0 Ab urbe condita 0 3573 270014 265867 2026-06-09T21:06:37Z Saumache 27923 270014 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita |Annus= saeculo I AD |SubTitulus= |Genera=Historia |Editio= |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/liv.html thelatinlibrary.com] }} <div class=text> *[[Ab urbe condita/Praefatio|Praefatio]] *[[Ab urbe condita/Liber I|Liber I]] *[[Ab urbe condita/Liber II|Liber II]] *[[Ab urbe condita/Liber III|Liber III]] *[[Ab urbe condita/Liber IV|Liber IV]] *[[Ab urbe condita/Liber V|Liber V]] *[[Ab urbe condita/Liber VI|Liber VI]] *[[Ab urbe condita/Liber VII|Liber VII]] *[[Ab urbe condita/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Ab urbe condita/Liber IX|Liber IX]] *[[Ab urbe condita/Liber X|Liber X]] *Libri XI–XX ('''desunt''') *[[Ab urbe condita/Liber XXI|Liber XXI]] *[[Ab urbe condita/Liber XXII|Liber XXII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXIII|Liber XXIII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXIV|Liber XXIV]] *[[Ab urbe condita/Liber XXV|Liber XXV]] *[[Ab urbe condita/Liber XXVI|Liber XXVI]] *[[Ab urbe condita/Liber XXVII|Liber XXVII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXVIII|Liber XXVIII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXIX|Liber XXIX]] *[[Ab urbe condita/Liber XXX|Liber XXX]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXI|Liber XXXI]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXII|Liber XXXII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXIII|Liber XXXIII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXIV|Liber XXXIV]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXV|Liber XXXV]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXVI|Liber XXXVI]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXVII|Liber XXXVII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXVIII|Liber XXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Liber XXXIX|Liber XXXIX]] *[[Ab urbe condita/Liber XL|Liber XL]] *[[Ab urbe condita/Liber XLI|Liber XLI]] *[[Ab urbe condita/Liber XLII|Liber XLII]] *[[Ab urbe condita/Liber XLIII|Liber XLIII]] *[[Ab urbe condita/Liber XLIV|Liber XLIV]] *[[Ab urbe condita/Liber XLV|Liber XLV]] *Libri XLVI–CXLII ('''desunt''') *[[Ab urbe condita/Periochae|Periochae]] </div> {{finis}} {{textquality|50%}} [[en:From the Founding of the City]] [[fr:Histoire romaine (Tite-Live)]] pqiteyfwlrfxleqm0qofy1eb23cgp54 Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI 1 4860 269953 265864 2026-06-09T20:58:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] 265864 wikitext text/x-wiki Ventum deinde ad multo angustiorem rupem atque ita rectis saxis ut aegre expeditus miles temptabundus manibusque retinens uirgulta ac stirpes circa eminentes demittere sese posset. Natura locus iam ante praeceps recenti lapsu terrae in pedum mille admodum altitudinem abruptus erat. Ibi cum uelut ad finem uiae equites constitissent, miranti Hannibali quae res moraretur agmen nuntiatur rupem inuiam esse. Digressus deinde ipse ad locum uisendum. Haud dubia res uisa quin per inuia circa nec trita antea, quamuis longo ambitu, circumduceret agmen. Ea uero uia insuperabilis fuit; nam cum super ueterem niuem intactam noua modicae altitudinis esset, molli nec praealtae facile pedes ingredientium insistebant; ut uero tot hominum iumentorumque incessu dilapsa est, per nudam infra glaciem fluentemque tabem liquescentis niuis ingrediebantur. Taetra ibi luctatio erat, [ut a lubrica] glacie non recipiente uestigium et in prono citius pedes fallente, ut, seu manibus in adsurgendo seu genu se adiuuissent, ipsis adminiculis prolapsis iterum corruerent; nec stirpes circa radicesue ad quas pede aut manu quisquam eniti posset erant; ita in leui tantum glacie tabidaque niue uolutabantur. Iumenta secabant interdum etiam infimam ingredientia niuem et prolapsa iactandis grauius in conitendo ungulis penitus perfringebant, ut pleraque uelut pedica capta haererent in dura et alta concreta glacie. :This is the '''Periocha''' for the text, see at [[Ab urbe condita liber XXI]]. :HI! --[[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] 08:58, 9 septembri 2006 (UTC) spt9nf702dwyc8ain786gsld52gmk3q Tragoediae (Accius) 0 5727 270231 133830 2026-06-10T10:42:41Z Saumache 27923 270231 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{r|1}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica. {{r|2}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae {{r|3}}(...) an sceptra iam flaccent? ferat. </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}(…) heu! {{r|5}}Cuiatis stirpem funditus fligi studet! {{r|6}}Cui manus materno sordet sparsa sanguine. {{r|7}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet. {{r|8}}(...) neque fera hominum pectora Fragescunt, donec vim imperi persenserint. {{r|9}}(…) melius quam viri Callent mulieres. </poem> ==Agamemnonidae== <poem> </poem> ==Alcestis== <poem> </poem> ==Alcimeo== <poem> </poem> ==Alphesiboea== <poem> </poem> ==Amphitruo== <poem> </poem> ==Andromeda== <poem> </poem> ==Antenoridae== <poem> </poem> ==Antigona== <poem> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> </poem> ==Astyanax== <poem> </poem> ==Athamas== <poem> </poem> ==Atreus== <poem> </poem> ==Bacchae== <poem> </poem> ==Chrysippus== <poem> </poem> ==Clutemestra== <poem> </poem> ==Deiphobus== <poem> </poem> ==Diomedes== <poem> </poem> ==Epigoni== <poem> </poem> ==Epinausimache== <poem> </poem> ==Erigona== <poem> </poem> ==Eriphyla== <poem> </poem> ==Eurysaces== <poem> </poem> ==Hecuba== <poem> </poem> ==Hellenes== <poem> </poem> ==Io== <poem> </poem> ==Medea== <poem> </poem> ==Melanippus== <poem> </poem> ==Meleager== <poem> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> </poem> ==Myrmidones== <poem> </poem> ==Neoptolemus== <poem> </poem> ==Nyctegresia== <poem> </poem> ==Oenomaus== <poem> </poem> ==Pelopidae== <poem> </poem> ==Persidae== <poem> </poem> ==Philocteta== <poem> </poem> ==Phinidae== <poem> </poem> ==Phoenissae== <poem> </poem> ==Prometheus== <poem> </poem> ==Thebais== <poem> </poem> ==Troades== <poem> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> </poem> ==Telephus== <poem> </poem> ==Tereus== <poem> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} 651gp7vryshgwqzmx8helkasv7nlrp6 Satyricon 0 10963 269712 269432 2026-06-09T18:04:54Z Saumache 27923 /* CXXXI. */ 269712 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Petronius Arbiter |OperaeTitulus= Satyricon liber |OperaeWikiPagina= Satyricon |Annus= Saeculo I p.C.n exeunte |Genera=Mythistoriae, saturae |Editio=Stutgardiae et Lipsiae, in aedibus Teubnerii, 1995, editio quarta; [[Wikipedia:de:Konrad Müller (Altphilologe)|Konrad Mueller]] recensuit |Fons=[https://archive.org/details/petronii-satyricon-reliquiae-teubner-editio-quarta-1995/page/n50/mode/1up archive.org] }} <div class=text> == I. == "Num alio genere Furiarum declamatores inquietantur, qui clamant: 'Haec vulnera pro libertate publica excepi; hunc oculum pro vobis impendi: date mihi ducem, qui me ducat ad liberos meos, nam succisi poplites membra non sustinent'? Haec ipsa tolerabilia essent, si ad eloquentiam ituris viam facerent. Nunc et rerum tumore et sententiarum vanissimo strepitu hoc tantum proficiunt ut, cum in forum venerint, putent se in alium orbem terrarum delatos. Et ideo ego adulescentulos existimo in scholis stultissimos fieri, quia nihil ex his, quae in usu habemus, aut audiunt aut vident, sed piratas cum catenis in litore stantes, sed tyrannos edicta scribentes quibus imperent filiis ut patrum suorum capita praecidant, sed responsa in pestilentiam data, ut virgines tres aut plures immolentur, sed mellitos verborum globulos, et omnia dicta factaque quasi papavere et sesamo sparsa. == II. == "Qui inter haec nutriuntur, non magis sapere possunt quam bene olere qui in culina habitant. Pace vestra liceat dixisse, primi omnium eloquentiam perdidistis. Levibus enim atque inanibus sonis ludibria quaedam excitando, effecistis ut corpus orationis enervaretur et caderet. Nondum iuvenes declamationibus continebantur, cum Sophocles aut Euripides invenerunt verba quibus deberent loqui. Nondum umbraticus doctor ingenia deleverat, cum Pindarus novemque lyrici Homericis versibus canere timuerunt. Et ne poetas quidem ad testimonium citem, certe neque Platona neque Demosthenen ad hoc genus exercitationis accessisse video. Grandis et, ut ita dicam, pudica oratio non est maculosa nec turgida, sed naturali pulchritudine exsurgit. Nuper ventosa istaec et enormis loquacitas Athenas ex Asia commigravit animosque iuvenum ad magna surgentes veluti pestilenti quodam sidere adflavit, semelque corrupta regula eloquentia stetit et obmutuit. Ad summam, quis postea Thucydidis, quis Hyperidis ad famam processit? Ac ne carmen quidem sani coloris enituit, sed omnia quasi eodem cibo pasta non potuerunt usque ad senectutem canescere. Pictura quoque non alium exitum fecit, postquam Aegyptiorum audacia tam magnae artis compendiariam invenit." == III. == Non est passus Agamemnon me diutius declamare in porticu, quam ipse in schola sudaverat, sed: "Adulescens, inquit, quoniam sermonem habes non publici saporis et, quod rarissimum est, amas bonam mentem, non fraudabo te arte secreta. <Nihil> nimirum in his exercitationibus doctores peccant qui necesse habent cum insanientibus furere. Nam nisi dixerint quae adulescentuli probent, ut ait Cicero, 'soli in scolis relinquentur'. Sicut ficti adulatores cum cenas divitum captant, nihil prius meditantur quam id quod putant gratissimum auditoribus fore — nec enim aliter impetrabunt quod petunt, nisi quasdam insidias auribus fecerint — sic eloquentiae magister, nisi tanquam piscator eam imposuerit hamis escam, quam scierit appetituros esse pisciculos, sine spe praedae morabitur in scopulo. == IV. == "Quid ergo est? Parentes obiurgatione digni sunt, qui nolunt liberos suos severa lege proficere. Primum enim sic ut omnia, spes quoque suas ambitioni donant. Deinde cum ad vota properant, cruda adhuc studia in forum impellunt, et eloquentiam, qua nihil esse maius confitentur, pueris induunt adhuc nascentibus. Quod si paterentur laborum gradus fieri, ut sapientiae praeceptis animos componerent, ut verba atroci stilo effoderent, ut quod vellent imitari diti audirent, <ut persuaderent> sibi nihil esse magnificum quod pueris placeret: iam illa grandis oratio haberet maiestatis suae pondus. Nunc pueri in scholis ludunt, iuvenes ridentur in foro, et quod utroque turpius est, quod quisque <puer> perperam didicit, in senectute confiteri non vult. Sed ne me putes improbasse schedium Lucilianae humilitatis, quod sentio, et ipse carmine effingam: == V. == "Artis severae si quis ambit effectus mentemque magnis applicat, prius mores frugalitatis lege poliat exacta. Nec curet alto regiam trucem vultu cliensve cenas inpotentium captet, nec perditis addictus obruat vino mentis calorem; neve plausor in scenam sedeat redemptus histrioniae addictus. Sed sive armigerae rident Tritonidis arces, seu Lacedaemonio tellus habitata colono Sirenumque domus, det primos versibus annos Maeoniumque bibat felici pectore fontem. Mox et Socratico plenus grege mittat habenas liber, et ingentis quatiat Demosthenis arma. Hinc Romana manus circumfluat, et modo Graio exonerata sono mutet suffusa saporem. Interdum subducta foro det pagina cursum, et fortuna sonet celeri distincta meatu. Dent epulas et bella truci memorata canore, grandiaque indomiti Ciceronis verba minentur. Hi animum succinge bonis: sic flumine largo plenus Pierio defundes pectore verba." == VI. == Dum hunc diligentius audio, non notavi mihi Ascylti fugam <. . .> Et dum in hoc dictorum aestu in hortis incedo, ingens scolasticorum turba in porticum venit, ut apparebat, ab extemporali declamatione nescio cuius, qui Agamemnonis suasoriam exceperat. Dum ergo iuvenes sententias rident ordinemque totius dictionis infamant, opportune subduxi me et cursim Ascylton persequi coepi. Sed nec viam diligenter tenebam quia <. . .> nec quo loco stabulum esset sciebam. Itaque quocumque ieram, eodem revertabar, donec et cursu fatigatus et sudore iam madens accedo aniculam quandam, quae agreste holus vendebat et: == VII. == "Rogo, inquam, mater, numquid scis ubi ego habitem?" Delectata est illa urbanitate tam stulta et: "Quidni sciam?" inquit, consurrexitque et coepit me praecedere. Divinam ego putabam et subinde ut in locum secretiorem venimus, centonem anus urbana reiecit et: "Hic, inquit, debes habitare." Cum ego negarem me agnoscere domum, video quosdam inter titulos nudasque meretrices furtim spatiantes. Tarde, immo iam sero intellexi me in fornicem esse deductum. Execratus itaque aniculae insidias operui caput et per medium lupanar fugere coepi in alteram partem, cum ecce in ipso aditu occurrit mihi aeque lassus ac moriens Ascyltos: putares ab eadem anicula esse deductum. Itaque ut ridens eum consalutavi, quid in loco tam deformi faceret quaesivi. == VIII. == Sudorem ille manibus detersit et: "Si scires, inquit, quae mihi acciderunt. — Quid novi?" inquam ego. At ille deficiens: "Cum errarem, inquit, per totam civitatem nec invenirem quo loco stabulum reliquissem, accessit ad me pater familiae et ducem se itineris humanissime promisit. Per anfractus deinde obscurissimos egressus in hunc locum me perduxit, prolatoque peculis coepit rogare stuprum. Iam pro cella meretrix assem exegerat, iam ille mihi iniecerat manum et nisi valentior fuissem, dedissem poenas. <. . .> adeo ubique omnes mihi videbantur satureum bibisse <. . .> iunctis viribus molestum contempsimus. <. . .> == IX. == Quasi per caliginem vidi Gitona in crepidine semitae stantem et in eundem locum me conieci. Cum quaererem numquid nobis in prandium frater parasset, consedit puer super lectum et manantes lacrumas pollice extersit. Perturbatus ego habitu fratris, quid accidisset quaesivi. Et ille tarde quidem et invitus, sed postquam precibus etiam iracundiam miscui: "Tuus, inquit, ist frater seu comes paulo ante in conductum accucurrit, coepitque mihi velle pudorem extorquere. Cum ego proclamarem, gladium strinxit et 'Si Lucretia es, inquit, Tarquinium invenisti'". Quibus ego auditis intentavi in oculos Ascylti manus et: "Quid dicis, inquam, muliebris patientiae scortum, cuius ne spiritus purus est?" Inhorrescere se finxit Ascyltos, mox sublatis fortius manibus longe maiore nisu clamavit: "Non taces, inquit, gladiator obscene, quem de ruina harena dimisit? Non taces, nocturne percussor, qui ne tum quidem, cum fortiter faceres, cum pura muliere pugnasti, cuius eadem ratione in viridario frater fui, qua nunc in deversorio puer es. — Subduxisti te, inquam, a praeceptoris colloquio. == X. == — Quid ego, homo stultissime, facere debui, cum fame morerer? An videlicet audirem sententias, id est vitrea fracta et somniorum interpretamenta? Multo me turpior es tu hercule, qui ut foris cenares, poetam laudasti". Itaque ex turpissima lite in risum diffusi pacatius ad reliqua secessimus. <. . .> Rursus in memoriam revocatus iniuriae: "Ascylte, inquam, intellego nobis convenire non posse. Itaque communes sarcinulas partiamur ac paupertatem nostram privatis questibus temptemus expellere. Et tu litteras scis et ego. Ne quaestibus tuis obstem, aliud aliquid promittam; alioqui mille causae quotidie nos collident et per totam urbem rumoribus different." Non recusavit Ascyltos et: "Hodie, inquit, quia tanquam scholastici ad cenam promisimus, non perdamus noctem. Cras autem, quia hoc libet, et habitationem mihi prospiciam et aliquem fratrem. — Tardum est, inquam, differre quod placet." Hanc tam praecipitem divisionem libido faciebat; iam dudum enim amoliri cupiebam custodem molestum, ut veterem cum Gitone meo rationem reducerem. <. . .> == XI. == Postquam lustravi oculis totam urbem, in cellulam redii, osculisque tandem bona fide exactis alligo artissimis complexibus puerum, fruorque votis usque ad invidiam felicibus. Nec adhuc quidem omnia erant facta, cum Ascyltos furtim se foribus admovit, discussisque fortissime claustris invenit me cum fratre ludentem. Risu itaque plausuque cellulam implevit, opertum me amiculo evoluit et: "Quid agebas, inquit, frater sanctissime? Quid? Vesticontubernium facis?" Nec se solum intra verba continuit, sed lorum de pera soluit et me coepit non perfunctorie verberare, adiectis etiam petulantibus dictis: "Sic dividere cum fratre nolito." <. . .> == XII. == Veniebamus in forum deficiente iam die, in quo notavimus frequentiam rerum venalium, non quidem pretiosarum sed tamen quarum fidem male ambulantem obscuritas temporis facillime tegeret. Cum ergo et ipsi raptum latrocinio pallium detulissemus, uti occasione opportunissima coepimus atque in quodam angulo laciniam extremam concutere, si quem forte emptorem splendor vestis posset adducere. Nec diu moratus rusticus quidam familiaris oculis meis cum muliercula comite propius accessit ac diligentius considerare pallium coepit. Invicem Ascyltos iniecit contemplationem super umeros rustici emptoris, ac subito exanimatus conticuit. Ac ne ipse quidem sine aliquo motu hominem conspexi, nam videbatur ille mihi esse, qui tunicam in solitudine invenerat. Plane is ipse erat. Sed cum Ascyltos timeret fidem oculorum, ne quid temere faceret, prius tanquam emptor propius accessit detraxitque umeris laciniam et diligentius temptavit. == XIII. == O lusum fortunae mirabilem! Nam adhuc ne suturae quidem attulerat rusticus curiosas manus, sed tanquam mendici spolium etiam fastidiose venditabat. Ascyltos postquam depositum esse inviolatum vidit et personam vendentis contemptam, seduxit me paululum a turba et: "Scis, inquit, frater, rediisse ad nos thesaurum de quo querebar? Illa est tunicula adhuc, ut apparet, intactis aureis plena. Quid ergo facimus, aut quo iure rem nostram vindicamus?" Exhilaratus ego non tantum quia praedam videbam, sed etiam quod fortuna me a turpissima suspicione dimiserat, negavi circuitu agendum sed plane iure civili dimicandum, ut si nollet alienam rem domino reddere, ad interdictum veniret. == XIV. == Contra Ascyltos leges timebat et: "Quis, aiebat, hoc loco nos novit, aut quis habebit dicentibus fidem? Mihi plane placet emere, quamvis nostrum sit, quod agnoscimus, et parvo aere recuperare potius thesaurum, quam in ambiguam litem descendere: Quid faciant leges, ubi sola pecunia regnat, aut ubi paupertas vincere nulla potest? Ipsi qui Cynica traducunt tempora pera, non numquam nummis vendere vera solent. Ergo iudicium nihil est nisi publica merces, atque eques in causa qui sedet, empta probat." Sed praeter unum dipondium, quo cicer lupinosque destinaveramus mercari, nihil ad manum erat. Itaque ne interim praeda discederet, vel minoris pallium addicere placuit ut pretium maioris compendii leviorem faceret iacturam. Cum primum ergo explicuimus mercem, mulier operto capite, quae cum rustico steterat, inspectis diligentius signis iniecit utramque laciniae manum magnaque vociferatione latrones tenere clamavit. Contra nos perturbati, ne videremur nihil agere, et ipsi scissam et sordidam tenere coepimus tunicam atque eadem invidia proclamare, nostra esse spolia quae illi possiderent. Sed nullo genere par erat causa, et cociones qui ad clamorem confluxerant, nostram scilicet de more ridebant invidiam, quod pro illa parte vindicabant pretiosissimam vestem, pro hac pannuciam ne centonibus quidem bonis dignam. Hinc Ascyltos bene risum discussit, qui silentio facto: == XV. == "Videmus, inquit, suam cuique rem esse carissimam; reddant nobis tunicam nostram et pallium suum recipiant." Etsi rustico mulierique placebat permutatio, advocati tamen iam paene nocturni, qui volebant pallium lucri facere, flagitabant uti apud se utraque deponerentur ac postero die iudex querelam inspiceret. Neque enim res tantum, quae viderentur in controversiam esse, sed longe aliud quaeri, <quod> in utraque parte scilicet latrocinii suspicio haberetur. Iam sequestri placebant, et nescio quis ex cocionibus, calvus, tuberosissimae frontis, qui solebat aliquando etiam causas agere, invaserat pallium exhibiturumque crastino die affirmabat. Ceterum apparebat nihil aliud quaeri nisi ut semel deposita vestis inter praedones strangularetur, et nos metu criminis non veniremus ad constitutum. <. . .> Idem plane et nos volebamus. Itaque utriusque partis votum casus adiuvit. Indignatus enim rusticus quod nos centonem exhibendum postularemus, misit in faciem Ascylti tunicam et liberatos querela iussit pallium deponere, quod solum litem faciebat, et recuperato, ut putabamus, thesauro in deversorium praecipites abimus, praeclusisque foribus ridere acumen non minus cocionum quam calumniantium coepimus, quod nobis ingenti calliditate pecuniam reddidissent. Nolo quod cupio statim tenere, nec victoria mi placet parata. == XVI. == Sed ut primum beneficio Gitonis praeparata nos implevimus cena, ostium satis audaci strepitu impulsum exsonuit. Cum et ipsi ergo pallidi rogaremus quis esset: "Aperi, inquit, iam scies." Dumque loquimur, sera sua sponte delapsa cecidit reclusaeque subito fores admiserunt intrantem. Mulier autem erat operto capite, et: "Me derisisse, inquit, vos putabatis? Ego sum ancilla Quartillae, cuius vos sacrum ante cryptam turbastis. Ecce ipsa venit ad stabulum petitque ut vobiscum loqui liceat. Nolite perturbari. Nec accusat errorem vestrum nec punit, immo potius miratur, quis deus iuvenes tam urbanos in suam regionem detulerit." == XVII. == Tacentibus adhuc nobis et ad neutram partem adsentationem flectentibus intravit ipsa, una comitata virgine, sedensque super torum meum diu flevit. Ac ne tunc quidem nos ullum adiecimus verbum, sed attoniti expectavimus lacrimas ad ostentationem doloris paratas. Vt ergo tam ambitiosus detonuit imber, retexit superbum pallio caput, et manibus inter se usque ad articulorum strepitum constrictis: "Quaenam est, inquit, haec audacia, aut ubi fabulas etiam antecessura latrocinia didicistis? Misereor mediusfidius vestri; neque enim impune quisquam quod non licuit, aspexit. Vtique nostra regio tam praesentibus plena est numinibus, ut facilius possis deum quam hominem invenire. Ac ne me putetis ultionis causa huc venisse; aetate magis vestra commoveor quam iniuria mea. Imprudentes enim, ut adhuc puto, admisistis inexpiabile scelus. Ipsa quidem illa nocte vexata tam periculoso inhorrui frigore, ut tertianae etiam impetum timeam. Et ideo medicinam sommo petii, iussaque sum vos perquirere atque impetum morbi monstrata subtilitate lenire. Sed de remedio non tam valde laboro; maior enim in praecordiis dolor saenit, qui me usque ad necessitatem mortis deducit, ne scilicet iuvenili impulsi licentia quod in sacello Priapi vidistis vulgetis, deorumque consilia proferatis in populum. Protendo igitur ad genua vestra supinas manus, petoque et oro ne nocturnas religiones iocum risumque faciatis, neve traducere velitis tot annorum secreta, quae vix mille homines noverunt." == XVIII. == Secundum hanc deprecationem lacrimas rursus effudit gemitibusque largis concussa tota facie ac pectore torum meum pressit. Ego eodem tempore et misericordia turbatus et metu, bonum animum habere eam iussi et de utroque esse securam: nam neque sacra quemquam vulgaturum, et si quod praeterea aliud remedium ad tertianam deus illi monstrasset, adiuvaturos nos divinam providentiam vel periculo nostro. Hilarior post hanc pollicitationem facta mulier basiavit me spissius, et ex lacrimis in risum mota descendentes ab aure capillos meos lenta manu duxit et: "Facio, inquit, indutias vobiscum, et a constituta lite dimitto. Quod si non adnuissetis de hac medicina quam peto, iam parata erat in crastinum turba, quae et iniuriam meam vindicaret et dignitatem: Contemni turpe est, legem donare superbum; hoc amo, quod possum qua libet ire via. Nam sane et sapiens contemptus iurgia nectit, et qui non iugulat, victor abire solet. Complosis deinde manibus in tantum repente risum effusa est, ut timeremus. Idem ex altera parte et ancilla fecit, quae prior venerat, idem virguncula, quae una intraverat. == XIX. == Omnia mimico risu exsonuerant, cum interim nos quae tam repentina esset mutatio animorum facta ignoraremus, ac modo nosmetipsos, modo mulieres intueremur. <. . .> "Ideo vetui hodie in hoc deversorio quemquam mortalium admitti, ut remedium tertianae sine ulla interpellatione a vobis acciperem." Vt haec dixit Quartilla, Ascyltos quidem paulisper obstupuit, ego autem frigidior hieme Gallica factus nullum potui verbum emittere. Sed ne quid tristius expectarem, comitatus faciebat. Tres enim erant mulierculae, si quid vellent conari, infirmissimae, scilicet contra nos, <quibus> si nihil aliud, virilis sexus esset. At praecincti certe altius eramus. Immo ego sic iam paria composueram ut, si depugnandum foret, ipse cum Quartilla consisterem, Ascyltos cum ancilla, Giton cum virgine. <. . .> Tunc vero excidit omnis constantia attonitis, et mors non dubia miserorum oculos coepit obducere. <. . .> == XX. == "Rogo, inquam, domina, si quid tristius paras, celerius confice: neque enim tam magnum facinus admisimus, ut debeamus torti perire." Ancilla, quae Psyche vocabatur, lodiculam in pavimento diligenter extendit. Sollicitavit inguina mea mille iam mortibus frigida. Operuerat Ascyltos pallio caput, admonitus scilicet periculosum esse alienis intervenire secretis. Duas institas ancilla protulit de sinu alteraque pedes nostros alligavit, altera manus. <. . .> Ascyltos, iam deficiente fabularum contextu: "Quid? Ego, inquit, non sum dignus qui bibam?" Ancilla risu meo prodita complosit manus et: "Apposui: quidem adulescens, solus tantum medicamentum ebibisti? — Itane est? inquit Quartilla, quicquid saturei fuit, Encolpius ebibit?" Non indecenti risu latera commovit. Ac ne Giton quidem ultimo risum tenuit, utique postquam virguncula cervicem eius invasit et non repugnanti puero innumerabilia oscula dedit. == XXI. == Volebamus miseri exclamare, sed nec in auxilio erat quisquam, et hinc Psyche acu comatoria cupienti mihi invocare Quiritum fidem malas pungebat, illinc puella penicillo, quod et ipsum satureo tinxerat, Ascylton opprimebat. <. . .> Vltimo cinaedus supervenit myrtea subornatus gausapa cinguloque succinctus . . . modo extortis nos clunibus cecidit, modo basiis olidissimis inquinavit, donec Quartilla, ballaenaceam tenens virgam alteque succincta, iussit infelicibus dari missionem. <. . .> Vterque nostrum religiosissimis iuravit verbis inter duos periturum esse tam horribile secretum. Intraverunt palaestritae quamplures et nos legitimo perfusos oleo refecerunt. Vtcunque ergo lassitudine abiecta cenatoria repetimus et in proximam cellam ducti sumus, in qua tres lecti strati erant et reliquus lautitiarum apparatus splendidissime eitus. Iussi ergo discubuimus, et gustatione mirifica initiati vino etiam Falerno inundamur. Excepti etiam pluribus ferculis cum laberemur in somnum: "Itane est? inquit Quartilla, etiam dormire vobis in mente est, cum sciatis Priapi genio pervigilium deberi?" <. . .> == XXII. == Cum Ascyltos gravatus tot malis in somnum laberetur, illa quae iniuria depulsa fuerat ancilla totam faciem eius fuligine longa perfricuit, et non sentientis labra umerosque sopitionibus pinxit. Iam ego etiam tot malis fatigatus minimum veluti gustum hauseram somni; idem et tota intra forisque familia fecerat, atque alii circa pedes discumbentium sparsi iacebant, alii parietibus appliciti, quidam in ipso limine coniunctis manebant capitibus; lucernae quoque umore defectae tenue et extremum lumen spargebant, cum duo Syri expilaturi lagoenam triclinium intraverunt, dumque inter argentum avidius rixantur, diductam fregerunt lagoenam. Cecidit etiam mensa cum argento, et ancillae super torum marcentis excussum forte altius poculum caput <fere> fregit. Ad quem ictum exclamavit illa, pariterque et fures prodidit et partem ebriorum excitavit. Syri illi qui venerant ad praedam, postquam deprehensos se intellexerunt, pariter secundum lectum conciderunt, ut putares hoc convenisse, et stertere tanquam olim dormientes coeperunt. Iam et tricliniarches experrectus lucernis occidentibus oleum infuderat, et pueri detersis paulisper oculis redierant ad ministerium, cum intrans cymbalistria et concrepans aera omnes excitavit. == XXIII. == Refectum igitur est convivium et rursus Quartilla ad bibendum revocavit. Adiuvit hilaritatem comissantis cymbalistria. Intrat cinaedus, homo omnium insulsissimus et plane illa domo dignus, qui ut infractis manibus congemuit, eiusmodi carmina effudit: Huc huc convenite nunc, spatalocinaedi, pede tendite, cursum addite, convolate planta, femore facili, clune agili et manu procaces, molles, veteres, Deliaci manu recisi. Consumptis versibus suis immundissimo me basio conspuit. Mox et super lectum venit atque omni vi detexit recusantem. Super inguina mea diu multumque frustra moluit. Profluebant per frontem sudantis acaciae rivi, et inter rugas malarum tantum erat cretae, ut putares detectum parietem nimbo laborare. == XXIV. == Non tenui ego diutius lacrimas, sed ad ultimam perductus tristitiam: "Quaeso, inquam, domina, certe embasicoetan iusseras dari." Complosit illa tenerius manus et: "O, inquit, hominem acutum atque urbanitatis vernaculae fontem! Quid? Tu non intellexeras cinaedum embasicoetan vocari?" Deinde ne contubernali meo melius succederet: "Per fidem, inquam, vestram, Ascyltos in hoc triclinio solus ferias agit? — Ita, inquit Quartilla, et Ascylto embasicoetas detur". Ab hac voce equum cinaedus mutavit, transituque ad comitem meum facto clunibus eum basiisque distrivit. Stabat inter haec Giton et risu dissolvebat ilia sua. Itaque conspicata eum Quartilla, cuius esset puer diligentissima sciscitatione quaesivit. Cum ego fratrem meum esse dixissem: "Quare ergo, inquit, me non basiavit?" vocatumque ad se in osculum adplicuit. Mox manum etiam demisit in sinum et pertractato vasculo tam rudi: "Haec, inquit, belle cras in promulside libidinis nostrae militabit; hodie enim post asellum diaria non sumo". == XXV. == Cum haec diceret, ad aurem eius Psyche ridens accessit et cum dixisset nescio quid: "Ita, ita, inquit Quartilla, bene admonuisti. Cur non, quia bellissima occasio est, devirginatur Pannychis nostra?" Continuoque producta est puella satis bella et quae non plus quam septem annos habere videbatur, ea ipsa quae primum cum Quartilla in cellam venerat nostram. Plaudentibus ergo universis et postulantibus nuptias, obstupui ego et nec Gitona, verecundissimum puerum, sufficere huic petulantiae adfirmavi, nec puellam eius aetatis esse, ut muliebris patientiae legem posset accipere." Ita, inquit Quartilla, minor est ista quam ego fui, cum primum virum passa sum? Iunonem meam iratam habeam, si unquam me meminerim virginem fuisse. Nam et infans cum paribus inquinata sum, et subinde procedentibus annis maioribus me pueris adplicui, donec ad hanc aetatem perveni. Hinc etiam puto proverbium natum illud, ut dicatur posse taurum tollere, qui vitulum sustulerit." Igitur ne maiorem iniuriam in secreto frater acciperet, consurrexi ad officium nuptiale. == XXVI. == Iam Psyche puellae caput involverat flammeo, iam embasicoetas praeferebat facem, iam ebriae mulieres longum agmen plaudentes fecerant, thalamumque incesta exornaverant veste. Tum Quartilla quoque iocantium libidine accensa et ipsa surrexit, correptumque Gitona in cubiculum traxit. Sine dubio non repugnaverat puer, ac ne puella quidem tristis expaverat nuptiarum nomen. Itaque cum inclusi iacerent, consedimus ante limen thalami, et in primis Quartilla per rimam improbe diductam adplicuerat oculum curiosum, lusumque puerilem libidinosa speculabatur diligentia. Me quoque ad idem spectaculum lenta manu traxit, et quia considerantium <co>haeserant vultus, quicquid a spectaculo vacabat, commovebat obiter labra et me tamquam furtivis subinde osculis verberabat. <. . .> Abiecti in lectis sine metu reliquam exegimus noctem. <. . .> Venerat iam tertius dies, id est expectatio liberae cenae, sed tot vulneribus confossis fuga magis placebat quam quies. Itaque cum maesti deliberaremus quonam genere praesentem evitaremus procellam, unus servus Agamemnonis interpellavit trepidantes et: "Quid? vos, inquit, nescitis hodie apud quem fiat? Trimalchio, lautissimus homo. Horologium in triclinio et bucinatorem habet subornatum, ut subinde sciat quantum de vita perdiderit!" Amicimur ergo diligenter obliti omnium malorum et Gitona libentissime servile officium tuentem iubemus in balneum sequi. == XXVII. == Nos interim vestiti errare coepimus, immo iocari magis et circulis accedere, cum subito videmus senem calvum, tunica vestitum russea, inter pueros capillatos ludentem pila. Nec tam pueri nos, quamquam erat operae pretium, ad spectaculum duxerant, quam ipse pater familiae, qui soleatus pila prasina exercebatur. Nec amplius eam repetebat quae terram contigerat, sed follem plenum habebat servus sufficiebatque ludentibus. Notavimus etiam res novas: nam duo spadones in diversa parte circuli stabant, quorum alter matellam tenebat argenteam, alter numerabat pilas, non quidem eas quae inter manus lusu expellente vibrabant, sed eas quae in terram decidebant. Cum has ergo miraremur lautitias, accurrit Menelaus: "Hic est, inquit, apud quem cubitum ponitis, et quidem iam principium cenae videtis. Et iam non loquebatur Menelaus cum Trimalchio digitos concrepuit, ad quod signum matellam spado ludenti subiecit. Exonerata ille vesica aquam poposcit ad manus, digitosque paululum adspersos in capite pueri tersit. == XXVIII. == Longum erat singula excipere. Itaque intravimus balneum, et sudore calfacti momento temporis ad frigidam eximus. Iam Trimalchio unguento perfusus tergebatur, non linteis, sed palliis ex lana mollissima factis. Tres interim iatraliptae in conspectu eius Falernum potabant, et cum plurimum rixantes effunderent, Trimalchio hoc suum propinasse dicebat. Hinc involutus coccina gausapa lecticae impositus est praecedentibus phaleratis cursoribus quattuor et chiramaxio, in quo deliciae eius vehebantur, puer vetulus, lippus, domino Trimalchione deformior. Cum ergo auferretur, ad caput eius symphoniacus cum minimis tibiis accessit et tanquam in aurem aliquid secreto diceret, toto itinere cantavit. Sequimur nos admiratione iam saturi et cum Agamemnone ad ianuam pervenimus, in cuius poste libellus erat cum hac inscriptione fixus: QVISQVIS SERVVS SINE DOMINICO IVSSV FORAS EXIERIT ACCIPIET PLAGAS CENTVM. In aditu autem ipso stabat ostiarius prasinatus, cerasino succinctus cingulo, atque in lance argentea pisum purgabat. Super limen autem cavea pendebat aurea in qua pica varia intrantes salutabat. == XXIX. == Ceterum ego dum omnia stupeo, paene resupinatus crura mea fregi. Ad sinistram enim intrantibus non longe ab ostiarii cella canis ingens, catena vinctus, in pariete erat pictus superque quadrata littera scriptum CAVE CANEM. Et collegae quidem mei riserunt. Ego autem collecto spiritu non destiti totum parientem persequi. Erat autem venalicium <cum> titulis pictis, et ipse Trimalchio capillatus caduceum tenebat Minervamque ducente Romam intrabat. Hinc quemadmodum ratiocinari didicisset, deinque dispensator factus esset, omnia diligenter curiosus pictor cum inscriptione reddiderat. In deficiente vero iam porticu levatum mento in tribunal excelsum Mercurius rapiebat. Praesto erat Fortuna cornu abundanti copiosa et tres Parcae aurea pensa torquentes. Notavi etiam in porticu gregem cursorum cum magistro se exercentem. Praeterea grande armarium in angulo vidi, in cuius aedicula erant Lares argentei positi Venerisque signum marmoreum et pyxis aurea non pusilla, in qua barbam ipsius conditam esse dicebant. Interrogare ergo atriensem coepi, quas in medio picturas haberent." Iliada et Odyssian, inquit, ac Laenatis gladiatorium munus." == XXX. == Non licebat <tam multa otiose> considerare. Nos iam ad triclinium perveneramus, in cuius parte prima procurator rationes accipiebat. Et quod praecipue miratus sum, in postibus triclinii fasces erant cum securibus fixi, quorum imam partem quasi embolum navis aeneum finiebat, in quo erat scriptum: C. POMPEIO TRIMALCHIONI SEVIRO AVGVSTALI CINNAMVS DISPENSATOR. Sub eodem titulo et lucerna bilychnis de camera pendebat, et duae tabulae in utroque poste defixae, quarum altera, si bene memini, hoc habebat inscriptum: III ET PRIDIE KALENDAS IANVARIAS C. NOSTER FORAS CENAT, altera lunae cursum stellarumque septem imagines pictas; et qui dies boni quique incommodi essent, distinguente bulla notabantur. His repleti voluptatibus cum conaremur in triclinium intrare, exclamavit unus ex pueris, qui super hoc officium erat positus: "Dextro pede!" Sine dubio paulisper trepidavimus, ne contra praeceptum aliquis nostrum limen transiret. Ceterum ut pariter movimus dextros gressus, servus nobis despoliatus procubuit ad pedes ac rogare coepit, ut se poenae eriperemus: nec magnum esse peccatum suum, propter quod periclitaretur; subducta enim sibi vestimenta dispensatoris in balneo, quae vix fuissent decem sestertiorum. Retulimus ergo dextros pedes, dispensatoremque in atrio aureos numerantem deprecati sumus ut servo remitteret poenam. Superbus ille sustulit vultum et: "Non tam iactura me movet, inquit, quam neglegentia nequissimi servi. Vestimenta mea cubitoria perdidit, quae mihi natali meo cliens quidam donaverat, Tyria sine dubio, sed iam semel lota. Quid ergo est? dono vobis eum." == XXXI. == Obligati tam grandi beneficio cum intrassemus triclinium, occurrit nobis ille idem servus, pro quo rogaveramus, et stupentibus spississima basia impegit gratias agens humanitati nostrae." Ad summam, statim scietis, ait, cui dederitis beneficium. Vinum dominicum ministratoris gratia est." Tandem ergo discubuimus, pueris Alexandrinis aquam in manus nivatam infundentibus, aliisque insequentibus ad pedes ac paronychia cum ingenti subtilitate tollentibus. Ac ne in hoc quidem tam molesto tacebant officio, sed obiter cantabant. Ego experiri volui an tota familia cantaret, itaque potionem poposci. Paratissimus puer non minus me acido cantico excepit, et quisquis aliquid rogatus erat ut daret. Pantomimi chorum, non patris familiae triclinium crederes. Allata est tamen gustatio valde lauta; nam iam omnes discubuerant praeter ipsum Trimachionem, cui locus novo more primus servabatur. Ceterum in promulsidari asellus erat Corinthius cum bisaccio positus, qui habebat olivas in altera parte albas, in altera nigras. Tegebant asellum duae lances, in quarum marginibus nomen Trimalchionis inscriptum erat et argenti pondus. Ponticuli etiam ferruminati sustinebant glires melle ac papavere sparsos. Fuerunt et tomacula supra craticulam argenteam ferventia posita et infra craticulam Syriaca pruna cum granis Punici mali. == XXXII. == In his eramus lautitiis, cum Trimalchio ad symphoniam allatus est, positusque inter cervicalia minutissima expressit imprudentibus risum. Pallio enim coccineo adrasum excluserat caput, circaque oneratas veste cervices laticlaviam immiserat mappam fimbriis hinc atque illinc pendentibus. Habebat etiam in minimo digito sinistrae manus anulum grandem subauratum, extremo vero articulo digiti sequentis minorem, ut mihi videbatur, totum aureum, sed plane ferreis veluti stellis ferruminatum. Et ne has tantum ostenderet divitias, dextrum nudavit lacertum armilla aurea cultum et eboreo circulo lamina splendente conexo. == XXXIII. == Vt deinde pinna argentea dentes perfodit: "Amici, inquit, nondum mihi suave erat in triclinium venire, sed ne diutius absentivos morae vobis essem, omnem voluptatem mihi negavi. Permittetis tamen finiri lusum." Sequebatur puer cum tabula terebinthina et crystallinis tesseris, notavique rem omnium delicatissimam. Pro calculis enim albis ac nigris aureos argenteosque habebat denarios. Interim dum ille omnium textorum dicta inter lusum consumit, gustantibus adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in quo gallina erat lignea patentibus in orbem alis, quales esse solent quae incubant ova. Accessere continuo duo servi et symphonia strepente scrutari paleam coeperunt, erutaque subinde pavonina ova divisere convivis. Convertit ad hanc scenam Trimalchio vultum et: "Amici, ait, pavonis ova gallinae iussi supponi. Et mehercules timeo ne iam concepti sint. Temptemus tamen, si adhuc sorbilia sunt." Accipimus nos cochlearia non minus selibras pendentia, ovaque ex farina pingui figurata pertundimus. Ego quidem paene proieci partem meam, nam videbatur mihi iam in pullum coisse. Deinde ut audivi veterem convivam: "Hic nescio quid boni debet esse", persecutus putamen manu, pinguissimam ficedulam inveni piperato vitello circumdatam. == XXXIV. == Iam Trimalchio eadem omnia lusu intermisso poposcerat feceratque potestatem clara voce, siquis nostrum iterum vellet mulsum sumere, cum subito signum symphonia datur et gustatoria pariter a choro cantante rapiuntur. Ceterum inter tumultum cum forte paropsis excidisset et puer iacentem sustulisset, animadvertit Trimalchio colaphisque obiurgari puerum ac proicere rursus paropsidem iussit. Insecutus est supellecticarius argentumque inter reliqua purgamenta scopis coepit everrere. Subinde intraverunt duo Aethiopes capillati cum pusillis utribus, quales solent esse qui harenam in amphitheatro spargunt, vinumque dederunt in manus; aquam enim nemo porrexit. Laudatus propter elegantias dominus: "Aequum, inquit, Mars amat. Itaque iussi suam cuique mensam assignari. Obiter et putidissimi servi minorem nobis aestum frequentia sua facient." Statim allatae sunt amphorae vitreae diligenter gypsatae, quarum in cervicibus pittacia erant affixa cum hoc titulo: FALERNVM OPIMIANVM ANNORVM CENTVM. Dum titulos perlegimus, complosit Trimalchio manus et: "Eheu, inquit, ergo diutius vivit vinum quam homuncio. Quare tangomenas faciamus. Vita vinum est. Verum Opimianum praesto. Heri non tam bonum posui, et multo honestiores cenabant." Potantibus ergo nobis et accuratissime lautitias mirantibus larvam argenteam attulit servus sic aptatam ut articuli eius vertebraeque laxatae in omnem partem flecterentur. Hanc cum super mensam semel iterumque abiecisset, et catenatio mobilis aliquot figuras exprimeret, Trimalchio adiecit: Eheu nos miseros, quam totus homuncio nil est! Sic erimus cuncti, postquam nos auferet Orcus. Ergo vivamus, dum licet esse bene. == XXXV. == Laudationem ferculum est insecutum plane non pro expectatione magnum, novitas tamen omnium convertit oculos. Rotundum enim repositorium duodecim habebat signa in orbe disposita, super quae proprium convenientemque materiae structor imposuerat cibum: super arietem cicer arietinum, super taurum bubulae frustum, super geminos testiculos ac rienes, super cancrum coronam, super leonem ficum Africanam, super virginem steriliculam, super libram stateram in cuius altera parte scriblita erat, in altera placenta, super scorpionem pisciculum marinum, super sagittarium oclopetam, super capricornum locustam marinam, super aquarium anserem, super pisces duos mullos. In medio autem caespes cum herbis excisus favum sustinebat. Circumferebat Aegyptius puer clibano argenteo panem. <. . .> Atque ipse etiam taeterrima voce de Laserpiciario mimo canticum extorsit. Nos ut tristiores ad tam viles accessimus cibos: "Suadeo, inquit Trimalchio, cenemus; hoc est ius cenae". == XXXVI. == Haec ut dixit, ad symphoniam quattuor tripudiantes procurrerunt superioremque partem repositorii abstulerunt. Quo facto, videmus infra altitia et sumina leporemque in medio pinnis subornatum, ut Pegasus videretur. Notavimus etiam circa angulos repositorii Marsyas quattuor, ex quorum utriculis garum piperatum currebat super pisces, qui <tamquam> in euripo natabant. Damus omnes plausum a familia inceptum et res electissimas ridentes aggredimur. Non minus et Trimalchio eiusmodi methodio laetus: "Carpe!", inquit. Processit statim scissor et ad symphoniam gesticulatus ita laceravit obsonium, ut putares essedarium hydraule cantante pugnare. Ingerebat nihilo minus Trimalchio lentissima voce: "Carpe! Carpe!" Ego suspicatus ad aliquam urbanitatem totiens iteratam vocem pertinere, non erubui eum qui supra me accumbebat, hoc ipsum interrogare. At ille, qui saepius eiusmodi ludos spectaverat: "Vides illum, inquit, qui obsonium carpit: Carpus vocatur. Ita quotiescumque dicit 'Carpe', eodem verbo et vocat et imperat". == XXXVII. == Non potui amplius quicquam gustare, sed conversus ad eum, ut quam plurima exciperem, longe accersere fabulas coepi sciscitarique, quae esset mulier illa quae huc atque illuc discurreret." Vxor, inquit, Trimalchionis, Fortunata appellatur, quae nummos modio metitur. Et modo, modo quid fuit? Ignoscet mihi genius tuus, noluisses de manu illius panem accipere. Nunc, nec quid nec quare, in caelum abiit et Trimalchionis topanta est. Ad summam, mero meridie si dixerit illi tenebras esse, credet. Ipse nescit quid habeat, adeo saplutus est; sed haec lupatria providet omnia, et ubi non putes. Est sicca, sobria, bonorum consiliorum: tantum auri vides. Est tamen malae linguae, pica pulvinaris. Quem amat, amat; quem non amat, non amat. Ipse Trimalchio fundos habet, quantum milvi volant, nummorum nummos. Argentum in ostiarii illius cella plus iacet, quam quisquam in fortunis habet. Familia vero — babae babae! — non mehercules puto decumam partem esse quae dominum suum noverit. Ad summam, quemvis ex istis babaecalis in rutae folium coniciet. == XXXVIII. == " Nec est quod putes illum quicquam emere. Omnia domi nascuntur: lana, credrae, piper; lacte gallinaceum si quaesieris, invenies. Ad summam, parum illi bona lana nascebatur; arietes a Tarento emit, et eos culavit in gregem. Mel Atticum ut domi nasceretur, apes ab Athenis iussit afferri; obiter et vernaculae quae sunt, meliusculae a Graeculis fient. Ecce intra hos dies scripsit, ut illi ex India semen boletorum mitteretur. Nam mulam quidem nullam habet, quae non ex onagro nata sit. Vides tot culcitras: nulla non aut conchyliatum aut coccineum tomentum habet. Tanta est animi beatitudo! Reliquos autem collibertos eius cave contemnas. Valde sucossi sunt. Vides illum qui in imo imus recumbit: hodie sua octingenta possidet. De nihilo crevit. Modo solebat collo suo ligna portare. Sed quomodo dicunt — ego nihil scio, sed audivi — quom Incuboni pilleum rapuisset, et thesaurum invenit. Ego nemini invideo, si quid deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque proxime cum hoc titulo proscripsit: C. POMPEIVS DIOGENES EX KALENDIS IVLIIS CENACVLVM LOCAT; IPSE ENIM DOMVM EMIT. Quid ille qui libertini loco iacet? Quam bene se habuit! Non impropero illi. Sestertium suum vidit decies, sed male vacillavit. Non puto illum capillos liberos habere. Nec mehercules sua culpa; ipso enim homo melior non est; sed liberti scelerati, qui omnia ad se fecerunt. Scito autem: sociorum olla male fervet, et ubi semel res inclinata est, amici de medio. Et quam honestam negotiationem exercuit, quod illum sic vides! Libitinarius fuit. Solebat sic cenare, quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, avis, cocos, pistores. Plus vini sub mensa effundebatur, quam aliquis in cella habet. Phantasia, non homo. Inclinatis quoque rebus suis, cum timeret ne creditores illum conturbare existimarent, hoc titulo auctionem proscripsit: C. IVLIVS PROCVLVS AVCTIONEM FACIET RERVM SVPERVACVARVM." == XXXIX. == {{pn|XXXIX.1|1}}Interpellavit tam dulces fabulas Trimalchio; nam iam sublatum erat ferculum, hilaresque convivae vino sermonibusque publicatis operam coeperant dare. {{pn|XXXIX.2|2}}Is ergo reclinatus in cubitum: ‘Hoc vinum’, inquit, ‘vos oportet suave faciatis: pisces natare oportet. {{pn|XXXIX.3|3}}Rogo, me putatis illa cena esse contentum, quam in theca repositorii videratis? “Sic notus Vlixes?” Quid ergo est? {{pn|XXXIX.4|4}}Oportet etiam inter cenandum philologiam nosse. Patrono meo ossa bene quiescant, qui me hominem inter homines voluit esse. Nam mihi nihil novi potest afferri, sicut ille fer[i]culus †ta mel† habuit praxim. {{pn|XXXIX.5|5}}Caelus hic, in quo duodecim dii habitant, in totidem se figuras convertit, et modo fit aries. Itaque quisquis nascitur illo signo, multa pecora habet, multum lanae, caput praeterea durum, frontem expudoratam, cornum acutum. Plurimi hoc signo scolastici nascuntur et arietilli.’ {{pn|XXXIX.6|6}}Laudamus urbanitatem mathematici; itaque adiecit: ‘Deinde totus caelus taurulus fit. Itaque tunc calcitrosi nascuntur et bubulci et qui se ipsi pascunt. {{pn|XXXIX.7|7}}In geminis autem nascuntur bigae et boves et colei et qui utrosque parietes linunt. {{pn|XXXIX.8|8}}In cancro ego natus sum: ideo multis pedibus sto, et in mari et in terra multa possideo; nam cancer et hoc et illoc quadrat. Et ideo iam dudum nihil super illum posui, ne genesim meam premerem. {{pn|XXXIX.9|9}}In leone cataphagae nascuntur et imperiosi; {{pn|XXXIX.10|10}}in virgine mulieres et fugitivi et compediti; in libra laniones et unguentarii et quicunque aliquid expendunt; {{pn|XXXIX.11|11}}in scorpione venenarii et percussores; in sagittario strabones, qui holera spectant, lardum tollunt; {{pn|XXXIX.12|12}}in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua nascuntur; {{pn|XXXIX.13|13}}in aquario copones et cucurbitae; in piscibus obsonatores et rhetores. Sic orbis vertitur tanquam mola, et semper aliquid mali facit, ut homines aut nascantur aut pereant. {{pn|XXXIX.14|14}}Quod autem in medio caespitem videtis et super caespitem favum, nihil sine ratione facio. {{pn|XXXIX.15|15}}Terra mater est in medio quasi ovum corrotundata, et omnia bona in se habet tanquam favus.’ == XL. == "Sophos!" universi clamamus, et sublatis manibus ad camaram iuramus Hipparchum Aratumque comparandos illi homines non fuisse, donec advenerunt ministri ac toralia praeposuerunt toris, in quibus retia erant picta subsessoresque cum venabulis et totus venationis apparatus. Necdum sciebamus <quo> mitteremus suspiciones nostras, cum extra triclinium clamor sublatus est ingens, et ecce canes Laconici etiam circa mensam discurrere coeperunt. Secutum est hos repositorium, in quo positus erat primae magnitudinis aper, et quidem pilleatus, e cuius dentibus sportellae dependebant duae palmulis textae, altera caryatis, altera thebaicis repleta. Circa autem minores porcelli ex coptoplacentis facti, quasi uberibus imminerent, scrofam esse positam significabant. Et hi quidem apophoreti fuerunt. Ceterum ad scindendum aprum non ille Carpus accessit, qui altilia laceraverat, sed barbatus ingens, fasciis cruralibus alligatus et alicula subornatus polymita, strictoque venatorio cultro latus apri vehementer percussit, ex cuius plaga turdi evolaverunt. Parati aucupes cum harundinibus fuerunt, et eos circa triclinium volitantes momento exceperunt. Inde cum suum cuique iussisset referri, Trimalchio adiecit: "Etiam videte, quam porcus ille silvaticus lotam comederit glandem." Statim pueri ad sportellas accesserunt quae pendebant e dentibus, thebaicasque et caryatas ad numerum divisere cenantibus. == XLI. == Interim ego, qui privatum habebam secessum, in multas cogitationes diductus sum, quare aper pilleatus intrasset. Postquam itaque omnis bacalusias consumpsi, duravi interrogare illum interpretem meum, quod me torqueret. At ille: "Plane etiam hoc servus tuus indicare potest: non enim aenigma est, sed res aperta. Hic aper, cum heri summa cena eum vindicasset, a conviviis dimissus <est>; itaque hodie tamquam libertus in convivium revertitur." Damnavi ego stuporem meum et nihil amplius interrogavi, ne viderer nunquam inter honestos cenasse. Dum haec loquimur, puer speciosus, vitibus hederisque redimitus, modo Bromium, interdum Lyaeum Euhiumque confessus, calathisco uvas circumtulit, et poemata domini sui acutissima voce traduxit. Ad quem sonum conversus Trimalchio: "Dionyse, inquit, liber esto." Puer detraxit pilleum apro capitique suo imposuit. Tum Trimalchio rursus adiecit: "Non negabitis me, inquit, habere Liberum patrem." Laudamus dictum Trimalchionis, et circumeuntem puerum sane perbasiamus. Ab hoc ferculo Trimalchio ad lasanum surrexit. Nos libertatem sine tyranno nacti coepimus invitare convivarum sermones. Dama itaque primus cum pataracina poposcisset: "Dies, inquit, nihil est. Dum versas te, nox fit. Itaque nihil est melius quam de cubiculo recta in triclinium ire. Et mundum frigus habuimus. Vix me balneus calfecit. Tamen calda potio vestiarius est. Staminatas duxi, et plane matus sum. Vinus mihi in cerebrum abiit." == XLII. == Excepit Seleucus fabulae partem et: "Ego, inquit, non cotidie lavor; baliscus enim fullo est: aqua dentes habet, et cor nostrum cotidie liquescit. Sed cum mulsi pultarium obduxi, frigori laecasin dico. Nec sane lavare potui; fui enim hodie in funus. Homo bellus, tam bonus Chrysanthus animam ebulliit. Modo, modo me appellavit. Videor mihi cum illo loqui. Heu, eheu! Vtres inflati ambulamus. Minoris quam muscae sumus. <Illae> tamen aliquam virtutem habent; nos non pluris sumus quam bullae. Et quid si non abstinax fuisset! Quinque dies aquam in os suum non coniecit, non micam panis. Tamen abiit ad plures. Medici illum perdiderunt, immo magis malus fatus; medicus enim nihil aliud est quam animi consolatio. Tamen bene elatus est, vitali lecto, stragulis bonis. Planctus est optime — manu misit aliquot — etiam si maligne illum ploravit uxor. Quid si non illam optime accepisset? Sed mulier quae mulier milvinum genus. Neminem nihil boni facere oportet; aeque est enim ac si in puteum conicias. Sed antiquus amor cancer est." == XLIII. == Molestus fuit, Philerosque proclamavit: "Vivorum meminerimus. Ille habet, quod sibi debebatur: honeste vixit, honeste obiit. Quid habet quod queratur? Ab asse crevit et paratus fuit quadrantem de stercore mordicus tollere. Itaque crevit, quicquid crevit, tanquam favus. Puto mehercules illum reliquisse solida centum, et omnia in nummis habuit. De re tamen ego verum dicam, qui linguam caninam comedi: durae buccae fuit, linguosus, discordia, non homo. Frater eius fortis fuit, amicus amico, manu plena, uncta mensa. Et inter initia malam parram pilavit, sed recorrexit costas illius prima vindemia: vendidit enim vinum quantum ipse voluit. Et quod illius mentum sustulit, hereditatem accepit, ex qua plus involavit quam illi relictum est. Et ille stips, dum fratri suo irascitur, nescio cui terrae filio patrimonium elegavit. Longe fugit, quisquis suos fugit. Habuit autem oracularios servos, qui illum pessum dederunt. Nunquam autem recte faciet, qui cito credit, utique homo negotians. Tamen verum quod frunitus est, quam diu vixit. <Datum est> cui datum est, non cui destinatum. Plane Fortunae filius. In manu illius plumbum aurum fiebat. Facile est autem, ubi omnia quadrata currunt. Et quot putas illum annos secum tulisse? Septuaginta et supra. Sed corneolus fuit, aetatem bene ferebat, niger tanquam corvus. Noveram hominem olim oliorum, et adhuc salax erat. Non mehercules illum puto domo canem reliquisse. Immo etiam puellarius erat, omnis Minervae homo. Nec improbo, hoc solum enim secum tulit." == XLIV. == Haec Phileros dixit, illa Ganymedes: "Narrat is quod nec ad terram pertinet, cum interim nemo curat quid annona mordet. Non mehercules hodie buccam panis invenire potui. Et quomodo siccitas perseverat! Iam annum esuritio fuit. Aediles male eveniat, qui cum pistoribus colludunt: 'Serva me, servabo te.' Itaque populus minutus laborat; nam isti maiores maxillae semper Saturnalia agunt. O si haberemus illos leones, quos ego hic inveni, cum primum ex Asia veni. Illud erat vivere. <Si mila Siciliae si inferior esset> larvas sic istos percolopabant, ut illis Iuppiter iratus esset. Sed memini Safinium; tunc habitabat ad arcum veterem, me puero: piper, non homo. Is quacunque ibat, terram adurebat. Sed rectus, sed certus, amicus amico, cum quo audacter posses in tenebris micare. In curia autem quomodo singulos pilabat. Nec schemas loquebatur sed directum. Cum ageret porro in foro, sic illius vox crescebat tanquam tuba. Nec sudavit unquam nec expuit; puto enim nescio quid Asiadis habuisse. Et quam benignus resalutare, nomina omnium reddere, tanquam unus de nobis! Itaque illo tempore annona pro luto erat. Asse panem quem emisses, non potuisses cum altero devorare. Nunc oculum bublum vidi maiorem. Heu heu, quotidie peius! Haec colonia retroversus crescit tanquam coda vituli. Sed quare nos habemus aedilem trium cauniarum, qui sibi mavult assem quam vitam nostram? Itaque domi gaudet, plus in die nummorum accipit quam alter patrimonium habet. Iam scio unde acceperit denarios mille aureos. Sed si nos coleos haberemus, non tantum sibi placeret. Nunc populus est domi leones, foras vulpes. Quod ad me attinet, iam pannos meos comedi, et si perseverat haec annona, casulas meas vendam. Quid enim futurum est, si nec dii nec homines eius coloniae miserentur? Ita meos fruniscar, ut ego puto omnia illa a diibus fieri. Nemo enim caelum caelum putat, nemo ieiunium servat, nemo Iovem pili facit, sed omnes opertis oculis bona sua computant. Antea stolatae ibant nudis pedibus in clivum, passis capillis, mentibus puris, et Iovem aquam exrabant. Itaque statim urceatim plovebat: aut tunc aut nunquam, et omnes ridebant udi tanquam mures. Itaque dii pedes lanatos habent, quia nos religiosi non sumus. Agri iacent. . . == XLV. == — {{pn|XLV.1|1}}Oro te, inquit Echion centonarius, melius loquere. '{{pn|XLV.2|2}}Modo sic, modo sic', inquit rusticus: varium porcum perdiderat. Quod hodie non est, cras erit: sic vita truditur. {{pn|XLV.3|3}}Non mehercules patria melior dici potest, si homines haberet. Sed laborat hoc tempore, nec haec sola. Non debemus delicati esse; ubique medius caelus est. {{pn|XLV.4|4}}Tu si aliubi fueris, dices hic porcos coctos ambulare. Et ecce habituri sumus munus excellente in triduo die festa; familia non lanisticia, sed plurimi liberti. {{pn|XLV.5|5}}Et Titus noster magnum animum habet, et est caldicerebrius. Aut hoc aut illud erit, quid utique. {{pn|XLV.6|6}}Nam illi domesticus sum, non est miscix. Ferrum optimum daturus est, sine fuga, carnarium in medio, ut amphitheater videat. Et habet unde. Relictum est illi sestertium tricenties: decessit illius pater male. Vt quadringenta impendat, non sentiet patrimonium illius, et sempiterno nominabitur. {{pn|XLV.7|7}}Iam Manios aliquot habet et mulierem essedariam et dispensatorem Glyconis, qui deprehensus est cum dominam suam delectaretur. {{pn|XLV.8|8}}Videbis populi rixam inter zelot et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius homo, dispensatorem ad bestias dedit. Hoc est se ipsum traducere. Quid servus peccavit, qui coactus est facere? Magis illa matella digna fuit quam taurus iactaret. Sed qui asinum non potest, stratum caedit. {{pn|XLV.9|9}}Quid autem Glyco putabat Hermogenis filicem unquam bonum exitum facturam? Ille miluo volanti poterat ungues resecare; colubra restem non parit. Glyco, Glyco dedit suas; itaque quamdiu vixerit, habebit stigmam, nec illam nisi Orcus delebit. Sed sibi quisque peccat. {{pn|XLV.10|10}}Sed subolfacio quia nobis epulum daturus est Mammaea, binos denarios mihi et meis. Quod si hoc fecerit, eripiat Norbano totum favorem. {{pn|XLV.11|11}}Scias oportet plenis velis hunc vinciturum. Et revera, quid ille nobis boni fecit? Dedit gladiatores sestertiarios iam decrepitos, quos si sufflasses, cecidissent; iam meliores bestiarios vidi. Occidit de lucerna equites; putares eos gallos gallinaceos: alter burdubasta, alter loripes, tertiarius mortuus pro mortuo, qui haberet nervia praecisa. {{pn|XLV.12|12}}Vnus licuius flaturae fuit Thraex, qui et ipse ad dictata pugnavit. Ad summam, omnes postea secti sunt; adeo de magna turba 'Adhibete' acceperant: plane fugae merae. {{pn|XLV.13|13}}'Munus tamen, inquit, tibi dedi — et ego tibi plodo.' Computa, et tibi plus do quam accepi. Manus manum lavat. == XLVI. == {{pn|XLVI.1|1}}"Videris mihi, Agamemnon, dicere: 'Quid iste argutat molestus?' Quia tu, qui potes loquere, non loquis. Non es nostrae fasciae, et ideo pauperorum verba derides. Scimus te prae litteras fatuum esse. {{pn|XLVI.2|2}}Quid ergo est? Aliqua die te persuadeam, ut ad villam venias et videas casulas nostras. Inveniemus quod manducemus, pullum, ova: belle erit, etiam si omnia hoc anno tempestas dispare pallavit. Inveniemus ergo unde saturi fiamus. {{pn|XLVI.3|3}}Et iam tibi discipulus crescit cicaro meus. Iam quattuor partis dicit; si vixerit, habebis ad latus servulum. Nam quicquid illi vacat, caput de tabula non tollit. Ingeniosus est et bono filo, etiam si in aves morbosus est. {{pn|XLVI.4|4}}Ego illi iam tres cardeles occidi, et dixi quia mustella comedit. Invenit tamen alias nenias, et libentissime pingit. {{pn|XLVI.5|5}}Ceterum iam Graeculis calcem impingit et Latinas coepit non male appetere, etiam si magister eius sibi placens sit. Nec uno loco consistit, sed venit <raro; scit qui>dem litteras, sed non vult laborare. {{pn|XLVI.6|6}}Est et alter non quidem doctus, sed curiosus, qui plus docet quam scit. Itaque feriatis diebus solet domum venire, et quicquid dederis, contentus est. {{pn|XLVI.7|7}}Emi ergo nunc puero aliquot libra rubricata, quia volo illum ad domusionem aliquid de iure gustare. Habet haec res panem. Nam litteris satis inquinatus est. Quod si resilierit, destinavi illum artificii docere, aut tonstreinum aut praeconem aut certe causidicum, quod illi auferre non possit nisi Orcus. {{pn|XLVI.8|8}}Ideo illi cotidie clamo: "Primigeni, crede mihi, quicquid discis, tibi discis. Vides Phileronem causidicum: si non didicisset, hodie famem a labris non abigeret. Modo, modo, collo suo circumferebat onera venalia; nunc etiam adversus Norbanum se extendit." Litterae thesaurum est, et artificium nunquam moritur". == XLVII. == Eiusmodi tabulae vibrabant, cum Trimalchio intravit et detersa fronte unguento manus lavit; spatioque minimo interposito: "Ignoscite mihi, inquit, amici, multis iam diebus venter mihi non respondit. Nec medici se inveniunt. Profuit mihi tamen maleicorium et taeda ex aceto. Spero tamen, iam veterem pudorem sibi imponet. Alioquin circa stomachum mihi sonat, putes taurum. Itaque si quis vestrum voluerit sua re causa facere, non est quod illum pudeatur. Nemo nostrum solide natus est. Ego nullum puto tam magnum tormentum esse quam continere. Hoc solum vetare ne Iovis potest. Rides, Fortunata, quae soles me nocte desomnem facere? Nec tamen in triclinio ullum vetuo facere quod se iuvet, et medici vetant continere. Vel si quid plus venit, omnia foras parata sunt: aqua, lasani et cetera minutalia. Credite mihi, anathymiasis si in cerebrum it, et in toto corpore fluctum facit. Multos scio periisse, dum nolunt sibi verum dicere." Gratias agimus liberalitati indulgentiaeque eius, et subinde castigamus crebris potiunculis risum. Nec adhuc sciebamus nos in medio lautitiarum, quod aiunt, clivo laborare. Nam mundatis ad symphoniam mensis tres albi sues in triclinium adducti sunt capistris et tintinnabulis culti, quorum unum bimum nomenculator esse dicebat, alterum trimum, tertium vero iam sexennem. Ego putabam petauristarios intrasse et porcos, sicut in circulis mos est, portenta aliqua facturos. Sed Trimalchio expectatione discussa: "Quem, inquit, ex eis vultis in cenam statim fieri? Gallum enim gallinaceum, Penthiacum et eiusmodi nenias rustici faciunt: mei coci etiam vitulos aeno coctos solent facere." Continuoque cocum vocari iussit, et non expectata electione nostra maximum natu iussit occidi, et clara voce: "Ex quota decuria es?" Cum ille se ex quadragesima respondisset: "Empticius an, inquit, domi natus? — Neutrum, inquit cocus, sed testamento Pansae tibi relictus sum. — Vide ergo, ait, ut diligenter ponas; si non, te iubebo in decuriam viatorum conici." Et cocum quidem potentiae admonitum in culinam obsonium duxit. == XLVIII. == Trimalchio autem miti ad nos vultu respexit et: "Vinum, inquit, si non placet, mutabo; vos illud oportet bonum faciatis. Deorum beneficio non emo, sed nunc quicquid ad salivam facit, in suburbano nascitur eo, quod ego adhuc non novi. Dicitur confine esse Tarraciniensibus et Tarentinis. Nunc coniungere agellis Siciliam volo, ut cum Africam libuerit ire, per meos fines navigem. Sed narra tu mihi, Agamemnon, quam controversiam hodie declamasti? Ego autem si causas non ago, in domusionem tamen litteras didici. Et ne me putes studia fastiditum, tres bybliothecas habeo, unam Graecam, alteram Latinam. Dic ergo, si me amas, peristasim declamationis tuae." Cum dixisset Agamemnon: "Pauper et dives inimici erant. . .", ait Trimalchio: "Quid est pauper? — Vrbane", inquit Agamemnon et nescio quam controversiam exposuit. Statim Trimalchio: "Hoc, inquit, si factum est, controversia non est; si factum non est, nihil est." Haec aliaque cum effusissimis prosequeremur laudationibus: "Rogo, inquit, Agamemnon mihi carissime, numquid duodecim aerumnas Herculis tenes, aut de Vlixe fabulam, quemadmodum illi Cyclops pollicem poricino extorsit? Solebam haec ego puer apud Homerum legere. Nam Sibyllam quidem Cumis ego ipse oculis meis vidi in ampulla pendere, et cum illi pueri dicerent: "Sibilla, ti thelis?", respondebat illa: "apothanin thelo". == XLIX. == Nondum efflaverat omnia, cum repositorium cum sue ingenti mensam occupavit. Mirari nos celeritatem coepimus, et iurare ne gallum quidem gallinaceum tam cito percoqui potuisse, tanto quidem magis, quod longe maior nobis porcus videbatur esse, quam paulo ante aper fuerat. Deinde magis magisque Trimalchio intuens eum: "Quid? quid? inquit, porcus hic non est exinteratus? Non mehercules est. Voca, voca cocum in medio." Cum constitisset ad mensam cocus tristis et diceret se oblitum esse exinterare: "Quid, oblitus? Trimalchio exclamat, putes illum piper et cuminum non coniecisse! Despolia!" Non fit mora, despoliatur cocus atque inter duos tortores maestus consistit. Deprecari tamen omnes coeperunt et dicere: "Solet fieri. — Rogamus mittas. — Postea si fecerit, nemo nostrum pro illo rogabit." Ego crudelissimae severitatis, non potui me tenere, sed inclinatus ad aurem Agamemnonis: "Plane, inquam, hic debet servus esse nequissimus: aliquis oblivisceretur porcum exinterare? Non mehercules illi ignoscerem, si piscem praeterisset." At non Trimalchio, qui relaxato in hilaritatem vultu: "Ergo, inquit, quia tam malae memoriae es, palam nobis illum exintera." Recepta cocus tunica cultrum arripuit, porcique ventrem hinc atque illinc timida manu secuit. Nec mora, ex plagis ponderis inclinatione crescentibus tomacula cum botulis effusa sunt. == L. == {{pn|L.1|1}}Plausum post hoc automatum familia dedit et "Gaio feliciter!" conclamavit. Nec non cocus potione honoratus est, etiam argentea corona poculumque in lance accepit Corinthia. {{pn|L.2|2}}Quam cum Agamemnon propius consideraret, ait Trimalchio: "Solus sum qui vera Corinthea habeam." {{pn|L.3|3}}Exspectabam ut pro reliqua insolentia diceret sibi vasa Corintho afferri. {{pn|L.4|4}}Sed ille melius: "Et forsitan, inquit, quaeris quare solus Corinthea vera possideam: quia scilicet aerarius, a quo emo, Corinthus vocatur. Quid est autem Corintheum, nisi quis Corinthum habeat? {{pn|L.5|5}}Et ne me putetis nesapium esse, valde bene scio, unde primum Corinthea nata sint. Cum Ilium captum est, Hannibal, homo vafer et magnus stelio, omnes statuas aeneas et aureas et argenteas in unum rogum congessit et eas incendit; factae sunt in unum aera miscellanea. {{pn|L.6|6}}Ita ex hac massa fabri sustulerunt et fecerunt catilla et paropsides <et> statuncula. Sic Corinthea nata sunt, ex omnibus in unum, nec hoc nec illud. {{pn|L.7|7}}Ignoscetis mihi quod dixero: ego malo mihi vitrea, certe non olunt. Quod si non frangerentur, mallem mihi quam aurum; nunc autem vilia sunt. == LI. == "Fuit tamen faber qui fecit phialam vitream, quae non frangebatur. Admissus ergo Caesarem est cum suo munere, deinde fecit reporrigere Caesari et illam in pavimentum proiecit. Caesar non pote valdius quam expavit. At ille sustulit phialam de terra; collisa erat tamquam vasum aeneum. Deinde martiolum de sinu protulit et phialam otio belle correxit. Hoc facto putabat se coleum Iovis tenere, utique postquam illi dixit: 'Numquid alius scit hanc condituram vitreorum?' Vide modo. Postquam negavit, iussit illum Caesar decollari: quia enim, si scitum esset, aurum pro luto haberemus. == LII. == "In argento plane studiosus sum. Habeo scyphos urnales plus minus <C> <. . . videtur> quemadmodum Cassandra occidit filios suos, et pueri mortui iacent sic uti vivere putes. Habeo capidem quam <mi> reliquit patronorum <meorum> unus, ubi Daedalus Niobam in equum Troianum includit. Nam Hermerotis pugnas et Petraitis in poculis habeo, omnia ponderosa; meum enim intelligere nulla pecunia vendo." Haec dum refert, puer calicem proiecit. Ad quem respiciens Trimalchio: "Cito, inquit, te ipsum caede, quia nugax es." Statim puer demisso labro orare. At ille: "Quid me, inquit, rogas? Tanquam ego tibi molestus sim. Suadeo, a te impetres, ne sis nugax." Tandem ergo exoratus a nobis missionem dedit puero. Ille dimissus circa mensam percucurrit. Et "Aquam foras, vinum intro " clamavit <Trimalchio>. Excipimus urbanitatem iocantis, et ante omnes Agamemnon, qui sciebat quibus meritis revocaretur ad cenam. Ceterum laudatus Trimalchio hilarius bibit et iam ebrio proximus: "Nemo, inquit, vestrum rogat Fortunatam meam, ut saltet? Credite mihi: cordacem nemo melius ducit". Atque ipse erectis super frontem manibus Syrum histrionem exhibebat concinente tota familia: "madeia perimadeia." Et prodisset in medium, nisi Fortunata ad aurem accessisset; et credo, dixerit non decere gravitatem eius tam humiles ineptias. Nihil autem tam inaequale erat; nam modo Fortunatam suam <verebatur>, revertebat modo ad naturam. == LIII. == Et plane interpellavit saltationis libidinem actuarius, qui tanquam Vrbis acta recitavit: "VII kalendas Sextiles: in praedio Cumano, quod est Trimalchionis, nati sunt pueri XXX, puellae XL; sublata in horreum ex area tritici milia modium quingenta; boves domiti quingenti. Eodem die: Mithridates servus in crucem actus est, quia Gai nostri genio male dixerat. Eodem die: in arcam relatum est, quod collocari non potuit, sestertium centies. Eodem die: incendium factum est in hortis Pompeianis, ortum ex aedibus Nastae vilici. — Quid, inquit Trimalchio, quando mihi Pompeiani horti empti sunt? — Anno priore, inquit actuarius, et ideo in rationem nondum venerunt." Excanduit Trimalchio et: "Quicunque, inquit, mihi fundi empti fuerint, nisi intra sextum mensem sciero, in rationes meas inferri vetuo." Iam etiam edicta aedilium recitabantur et saltuariorum testamenta, quibus Trimalchio cum elogio exheredabatur; iam nomina vilicorum et repudiata a circumitore liberta in balneatoris contubernio deprehensa, et atriensis Baias relegatus; iam reus factus dispensator, et iudicium inter cubicularios actum. Petauristarii autem tandem venerunt. Baro insulsissimus cum scalis constitit puerumque iussit per gradus et in summa parte odaria saltare, circulos deinde ardentes transire et dentibus amphoram sustinere. Mirabatur haec solus Trimalchio dicebatque ingratum artificium esse: ceterum duo esse in rebus humanis, quae libentissime spectaret, petauristarios et cornicines; reliqua, animalia, acroemata, tricas meras esse." Nam et comoedos, inquit, emeram, sed malui illos Atella<na>m facere, et choraulen meum iussi Latine cantare". == LIV. == Cum maxime haec dicente Gaio puer <in lectum> Trimalchionis delapsus est. Conclamavit familia, nec minus convivae, non propter hominem tam putidum, cuius etiam cervices fractas libenter vidissent, sed propter malum exitum cenae, ne necesse haberent alienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset superque brachium tanquam laesum incubuisset, concurrere medici, et inter primos Fortunata crinibus passis cum scypho, miseramque se atque infelicem proclamavit. Nam puer quidem, qui ceciderat, circumibat iam dudum pedes nostros et missionem rogabat. Pessime mihi erat, ne his precibus per ridiculum aliquid catastropha quaeretur. Nec enim adhuc exciderat cocus ille, qui oblitus fuerat porcum exinterare. Itaque totum circumspicere triclinium coepi, ne per parietem automatum aliquod exiret, utique postquam servus verberari coepit, qui brachium domini contusum alba potius quam conchyliata involverat lana. Nec longe aberravit suspicio mea; in vicem enim poenae venit decretum Trimalchionis, quo puerum iussit liberum esse, ne quis posset dicere tantum virum esse a servo vulneratum. == LV. == Comprobamus nos factum et quam in praecipiti res humanae essent, vario sermone garrimus."Ita, inquit Trimalchio, non oportet hunc casum sine inscriptione transire; statimque codicillos poposcit et non diu cogitatione distorta haec recitavit: "Quod non expectes, ex transverso fit et supra nos Fortuna negotia curat: quare da nobis vina Falerna puer." Ab hoc epigrammate coepit poetarum esse mentio <. . .> diuque summa carminis penes Mopsum Thracem commorata est <. . .> donec Trimalchio: "Rogo, inquit, magister, quid putas inter Ciceronem et Publilium interesse? Ego alterum puto disertiorem fuisse, alterum honestiorem. Quid enim his melius dici potest? Luxuriae ructu Martis marcent moenia. Tuo palato clausus pavo pascitur plumato amictus aureo Babylonico, gallina tibi Numidica, tibi gallus spado. Ciconia etiam, grata peregrina hospita pietaticultrix, gracilipes, crotalistria, avis exul hiemis, titulus tepidi temporis, nequitiae nidum in caccabo fecit modo. Quo margarita cara tibi, bacam Indicam? An ut matrona ornata phaleris pelagiis tollat pedes indomita in strato extraneo? Smaragdum ad quam rem viridem, pretiosum vitrum? Quo Carchedonios optas ignes lapideos? Nisi ut scintillet probitas e carbunculis? Aequum est induere nuptam ventum textilem, palam prostare nudam in nebula linea? == LVI. == "Quod autem, inquit, putamus secundum litteras difficillimum esse artificium? Ego puto medicum et nummularium: medicus, qui scit quid homunciones intra praecordia sua habeant et quando febris veniat, etiam si illos odi pessime, quod mihi iubent saepe anatinam parari; nummularius, qui per argentum aes videt. Nam mutae bestiae laboriosissimae boves et oves: boves, quorum beneficio panem manducamus; oves, quod lana illae nos gloriosos faciunt. Et facinus indignum, aliquis ovillam est et tunicam habet. Apes enim ego divinas bestias puto, quae mel vomunt, etiam si dicuntur illud a Iove afferre. Ideo autem pungunt, quia ubicunque dulce est, ibi et acidum invenies." Iam etiam philosophos de negotio deiciehat, cum pittacia in scypho circumferri coeperunt, puerque super hoc positus officium apophoreta recitavit. "Argentum sceleratum": allata est perna, supra quam acetabula erant posita. "Cervical": offla collaris allata est. "Serisapia et contumelia": <xerophagiae ex sale> datae sunt et contus cum malo. "Porri et persica": flagellum et cultrum accepit. "Passeres et muscarium": uvam passam et mel Atticum. "Cenatoria et forensia": offlam et tabulas accepit. "Canale et pedale": lepus et solea est allata. "Muraena et littera": murem cum rana alligatum fascemque betae accepit. Diu risimus. Sexcenta huiusmodi fuerunt, quae iam exciderunt memoriae meae. == LVII. == Ceterum Ascyltos, intemperantis licentiae, cum omnia sublatis manibus eluderet et usque ad lacrimas rideret, unus ex conlibertis Trimalchionis excanduit, is ipse qui supra me discumbebat, et: "Quid rides, inquit, berbex? An tibi non placent lautitiae domini mei? Tu enim beatior es et convivare melius soles. Ita Tutelam huius loci habeam propitiam, ut ego si secundum illum discumberem, iam illi balatum clusissem. Bellum pomum, qui rideatur alios; larifuga nescio quis, nocturnus, qui non valet lotium suum. Ad summam, si circumminxero illum, nesciet qua fugiat. Non mehercules soleo cito fervere, sed in molle carne vermes nascuntur. Ridet! Quid habet quod rideat? Numquid pater fetum emit lamna? Eques Romanus es? Et ego regis filius. Quare ergo servivisti? Quia ipse me dedi in servitutem et malui civis Romanus esse quam tributarius. Et nunc spero me sic vivere, ut nemini iocus sim. Homo inter homines sum, capite aperto ambulo; assem aerarium nemini debeo; constitutum habui nunquam; nemo mihi in foro dixit: 'Redde quod debes'. Glebulas emi, lamellulas paravi; viginti ventres pasco et canem; contubernalem meam redemi, ne qui in illius capillis manus tergeret; mille denarios pro capite solvi; sevir gratis factus sum; spero, sic moriar, ut mortuus non erubescam. Tu autem tam laboriosus es, ut post te non respicias! In alio peduclum vides, in te ricinum non vides. Tibi soli ridiclei videmur; ecce magister tuus, homo maior natus: placemus illi. Tu lacticulosus, nec 'mu' nec 'ma' argutas, vasus fictilis, immo lorus in aqua: lentior, non melior. Tu beatior es: bis prande, bis cena. Ego fidem meam malo quam thesauros. Ad summam, quisquam me bis poposcit? Annis quadraginta servivi; nemo tamen scit utrum servus essem an liber. Et puer capillatus in hanc coloniam veni; adhuc basilica non erat facta. Dedi tamen operam ut domino satis facerem, homini maiesto et dignitosso, cuius pluris erat unguis quam tu totus es. Et habebam in domo qui mihi pedem opponerent hac illac; tamen — genio illius gratias! — enatavi. Haec sunt vera athla; nam in ingenuum nasci tam facile est quam 'Accede istoc'. Quid nunc stupes tanquam hircus in ervilia?" == LVIII. == {{pn|LVIII.1|1}}Post hoc dictum Giton, qui ad pedes stabat, risum iam diu compressum etiam indecenter effudit. Quod cum animadvertisset adversarius Ascylti, flexit convicium in puerum et: {{pn|LVIII.2|2}}"Tu autem, inquit, etiam tu rides, caepa cirrata? O? Saturnalia? rogo, mensis December est? Quando vicesimam numerasti? Quid faciat crucis offla, corvorum cibaria. Curabo iam tibi Iovis iratus sit, et isti qui tibi non imperat. {{pn|LVIII.3|3}}Ita satur pane fiam, ut ego istud conliberto meo dono, alioquin iam tibi depraesentiarum reddidissem. Bene nos habemus, at isti nugae, qui tibi non imperant. Plane qualis dominus, talis et servus. {{pn|LVIII.4|4}}Vix me teneo, nec sum natura caldicerebrius, <sed> cum coepi, matrem meam dupundii non facio. Recte, videbo te in publicum, mus, immo terrae tuber: {{pn|LVIII.5|5}}nec sursum nec deorsum non cresco, nisi dominum tuum in rutae folium non conieci, nec tibi parsero, licet mehercules Iovem Olympium clames. Curabo longe tibi sit comula ista besalis et dominus dupunduarius. {{pn|LVIII.6|6}}Recte, venies sub dentem: aut ego non me novi, aut non deridebis, licet barbam auream habeas. {{pn|LVIII.7|7}}Athana tibi irata sit curabo, et qui te primus deurode fecit. Non didici geometrias, critica et alogas naenias, sed lapidarias litteras scio, partes centum dico ad aes, ad pondus, ad nummum. {{pn|LVIII.8|8}}Ad summam, si quid vis, ego et tu sponsiunculam: exi, defero lamnam. Iam scies patrem tuum mercedes perdidisse, quamvis et rhetoricam scis. Ecce: 'Qui de nobis? longe venio, late venio: solve me'. {{pn|LVIII.9|9}}Dicam tibi, qui de nobis currit et de loco non movetur; qui de nobis crescit et minor fit. Curris, stupes, satagis, tanquam mus in matella. {{pn|LVIII.10|10}}Ergo aut tace aut meliorem noli molestare, qui te natum non putat, nisi si me iudicas anulos buxeos curare, quos amicae tuae involasti. Occuponem propitium! {{pn|LVIII.11|11}}Eamus in forum et pecunias mutuemur: iam scies hoc ferrum fidem habere. Vah, bella res est volpis uda! {{pn|LVIII.12|12}}Ita lucrum faciam et ita bene moriar ut populus per exitum meum iuret, nisi te toga ubique perversa fuero persecutus. {{pn|LVIII.13|13}}Bella res et iste, qui te haec docet: mufrius, non magister. <Nos aliter> didicimus. Dicebat enim magister: 'Sunt vestra salva? Recta domum. Cave circumspicias, cave maiorem maledicas'. {{pn|LVIII.14|14}}At nunc mera mapalia: nemo dupondii evadit. Ego, quod me sic vides, propter artificium meum diis gratias ago." == LIX. == Coeperat Ascyltos respondere convicio, sed Trimalchio delectatus colliberti eloquentia: "Agite, inquit, scordalias de medio. Suaviter sit potius, et tu, Hermeros, parce adulescentulo. Sanguen illi fervet, tu melior esto. Semper in hac re qui vincitur, vincit. Et tu cum esses capo, cocococo, atque cor non habebas. Simus ergo, quod melius est, a primitiis hilares et Homeristas spectemus." Intravit factio statim hastisque scuta concrepuit. Ipse Trimalchio in pulvino consedit, et cum Homeristae Graecis versibus colloquerentur, ut insolenter solent, ille canora voce Latine legebat librum. Mox silentio facto: "Scitis, inquit, quam fabulam agant? Diomedes et Ganymedes duo fratres fuerunt. Horum soror erat Helena. Agamemnon illam rapuit et Dianae cervam subiecit. Ita nunc Homeros dicit, quemadmodum inter se pugnent Troiani et Parentini. Vicit scilicet, et Iphigeniam, filiam suam, Achilli dedit uxorem. Ob eam rem Aiax insanit, et statim argumentum explicabit." Haec ut dixit Trimalchio, clamorem Homeristae sustulerunt, interque familiam discurrentem vitulus in lance ducenaria elixus allatus est, et quidem galeatus. Secutus est Aiax strictoque gladio, tanquam insaniret, concidit, ac modo versa modo supina gesticulatus, mucrone frusta collegit mirantibusque vitulum partitus est. == LX. == Nec diu mirari licuit tam elegantes strophas; nam repente lacunaria sonare coeperunt totumque triclinium intremuit. Consternatus ego exsurrexi, et timui ne per tectum petauristarius aliquis descenderet. Nec minus reliqui convivae mirantes erexere vultus expectantes quid novi de caelo nuntiaretur. Ecce autem diductis lacunaribus subito circulus ingens, de cupa videlicet grandi excussus, demittitur, cuius per totum orbem coronae aureae cum alabastris unguenti pendebant. Dum haec apophoreta iubemur sumere, respiciens ad mensam <. . .>. Iam illic repositorium cum placentis aliquot erat positum, quod medium Priapus a pistore factus tenebat, gremioque satis amplo omnis generis poma et uvas sustinebat more vulgato. Avidius ad pompam manus porreximus, et repente nova ludorum remissio hilaritatem hic refecit. Omnes enim placentae omniaque poma etiam minima vexatione contacta coeperunt effundere crocum, et usque ad nos molestus umor accedere. Rati ergo sacrum esse fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus altius et "Augusto, patri patriae, feliciter " diximus. Quibusdam tamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus, et ipsi mappas implevimus, ego praecipue, qui nullo satis amplo munere putabam me onerare Gitonis sinum. Inter haec tres pueri candidas succincti tunicas intraverunt, quorum duo Lares bullatos super mensam posuerunt, unus pateram vini circumferens "dii propitii " clamabat. Aiebat autem unum Cerdonem, alterum Felicionem, tertium Lucronem vocari. Nos etiam veram imaginem ipsius Trimalchionis, cum iam omnes basiarent, erubuimus praeterire. == LXI. == Postquam ergo omnes bonam mentem bonamque valitudinem sibi optarunt, Trimalchio ad Nicerotem respexit et: "Solebas, inquit, suavius esse in convictu; nescio quid nunc taces nec muttis. Oro te, sic felicem me videas, narra illud quod tibi usu venit." Niceros delectatus affabilitate amici: "Omne me, inquit, lucrum transeat, nisi iam dudum gaudimonio dissilio, quod te talem video. Itaque hilaria mera sint, etsi timeo istos scolasticos ne me rideant. Viderint: narrabo tamen, quid enim mihi aufert, qui ridet? satius est rideri quam derideri." Haec ubi dicta dedit talem fabulam exorsus est: "Cum adhuc servirem, habitabamus in vico angusto; nunc Gavillae domus est. Ibi, quomodo dii volunt, amare coepi uxorem Terentii coponis: noveratis Melissam Tarentinam, pulcherrimum bacciballum. Sed ego non mehercules corporaliter aut propter res venerias curavi, sed magis quod benemoria fuit. Si quid ab illa petii, nunquam mihi negatum; fecit assem, semissem habui; in illius sinum demandavi, nec unquam fefellitus sum. Huius contubernalis ad villam supremum diem obiit. Itaque per scutum per ocream egi aginavi, quemadmodum ad illam pervenirem: nam, ut aiunt, in angustiis amici apparent. == LXII. == "Forte dominus Capuae exierat ad scruta scita expedienda. Nactus ego occasionem persuadeo hospitem nostrum, ut mecum ad quintum miliarium veniat. Erat autem miles, fortis tanquam Orcus. Apoculamus nos circa gallicinia; luna lucebat tanquam meridie. Venimus inter monimenta: homo meus coepit ad stelas facere; sedeo ego cantabundus et stelas numero. Deinde ut respexi ad comitem, ille exuit se et omnia vestimenta secundum viam posuit. Mihi anima in naso esse; stabam tanquam mortuus. At ille circumminxit vestimenta sua, et subito lupus factus est. Nolite me iocari putare; ut mentiar, nullius patrimonium tanti facio. Sed, quod coeperam dicere, postquam lupus factus est, ululare coepit et in silvas fugit. Ego primitus nesciebam ubi essem; deinde accessi, ut vestimenta eius tollerem: illa autem lapidea facta sunt. Qui mori timore nisi ego? Gladium tamen strinxi et <in tota via> umbras cecidi, donec ad villam amicae meae pervenirem. In larvam intravi, paene animam ebullivi, sudor mihi per bifurcum volabat, oculi mortui; vix unquam refectus sum. Melissa mea mirari coepit, quod tam sero ambularem, et: 'Si ante, inquit, venisses, saltem nobis adiutasses; lupus enim villam intravit et omnia pecora tanquam lanius sanguinem illis misit. Nec tamen derisit, etiamsi fugit; senius enim noster lancea collum eius traiecit'. Haec ut audivi, operire oculos amplius non potui, sed luce clara Gai nostri domum fugi tanquam copo compilatus; et postquam veni in illum locum, in quo lapidea vestimenta erant facta, nihil inveni nisi sanguinem. Vt vero domum veni, iacebat miles meus in lecto tanquam bovis, et collum illius medicus curabat. Intellexi illum versipellem esse, nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occidisses. Viderint quid de hoc alii exopinissent; ego si mentior, genios vestros iratos habeam." == LXIII. == Attonitis admiratione universis: "Salvo, inquit, tuo sermone, Trimalchio, si qua fides est, ut mihi pili inhorruerunt, quia scio Niceronem nihil nugarum narrare: immo certus est et minime linguosus. Nam et ipse vobis rem horribilem narrabo. Asinus in tegulis. "Cum adhuc capillatus essem, nam a puero vitam Chiam gessi, ipsimi nostri delicatus decessit, mehercules margaritum, <sacritus> et omnium numerum. Cum ergo illum mater misella plangeret et nos tum plures in tristimonio essemus, subito <stridere> strigae coeperunt; putares canem leporem persequi. Habebamus tunc hominem Cappadocem, longum, valde audaculum et qui valebat: poterat bovem iratum tollere. Hic audacter stricto gladio extra ostium procucurrit, involuta sinistra manu curiose, et mulierem tanquam hoc loco — salvum sit, quod tango! — mediam traiecit. Audimus gemitum, et — plane non mentiar — ipsas non vidimus. Baro autem noster introversus se proiecit in lectum, et corpus totum lividum habebat quasi flagellis caesus, quia scilicet illum tetigerat mala manus. Nos cluso ostio redimus iterum ad officium, sed dum mater amplexaret corpus filii sui, tangit et videt manuciolum de stramentis factum. Non cor habebat, non intestina, non quicquam: scilicet iam puerum strigae involaverant et supposuerant stramenticium vavatonem. Rogo vos, oportet credatis, sunt mulieres plussciae, sunt Nocturnae, et quod sursum est, deorsum faciunt. Ceterum baro ille longus post hoc factum nunquam coloris sui fuit, immo post paucos dies freneticus periit." == LXIV. == Miramur nos et pariter credimus, osculatique mensam rogamus Nocturnas, ut suis se teneant, dum redimus a cena. Et sane iam lucernae mihi plures videbantur ardere totumque triclinium esse mutatum, cum Trimalchio: "Tibi dico, inquit, Plocame, nihil narras? nihil nos delectaris? Et solebas suavius esse, canturire belle deverbia, adicere melicam. Heu, heu, abistis dulces caricae. — Iam, inquit ille, quadrigae meae decucurrerunt, ex quo podagricus factus sum. Alioquin cum essem adulescentulus, cantando paene tisicus factus sum. Quid saltare? quid deverbia? quid tonstrinum? Quando parem habui nisi unum Apelletem?" Appositaque ad os manu, nescio quid taetrum exsibilavit quod postea Graecum esse affirmabat. Nec non Trimalchio ipse cum tubicines esset imitatus, ad delicias suas respexit, quem Croesum appellabat. Puer autem lippus, sordidissimis dentibus, catellam nigram atque indecenter pinguem prasina involuebat fascia, panemque semissem ponebat supra torum, ac nausia recusantem saginabat. Quo admonitus officio Trimalchio Scylacem iussit adduci "praesidium domus familiaeque". Nec mora, ingentis formae adductus est canis catena vinctus, admonitusque ostiarii calce ut cubaret, ante mensam se posuit. Tum Trimalchio iactans candidum panem: "Nemo, inquit, in domo mea me plus amat." Indignatus puer, quod Scylacem tam effuse laudaret, catellam in terram deposuit hortatusque <est> ut ad rixam properaret. Scylax, canino scilicet usus ingenio, taeterrimo latratu triclinium implevit Margaritamque Croesi paene laceravit. Nec intra rixam tumultus constitit, sed candelabrum etiam supra mensam eversum et vasa omnia crystallina comminuit, et oleo ferventi aliquot convivas respersit. Trimalchio, ne videretur iactura motus, basiavit puerum ac iussit supra dorsum ascendere suum. Non moratus ille usus est equo, manuque plena scapulas eius subinde verberavit, interque risum proclamavit: "Bucco, bucco, quot sunt hic?" Repressus ergo aliquamdiu Trimalchio camellam grandem iussit misceri potiones<que> dividi omnibus servis, qui ad pedes sedebant, adiecta exceptione: "Si quis, inquit, noluerit accipere, caput illi perfunde. Interdiu severa, nunc hilaria". == LXV. == Hanc humanitatem insecutae sunt matteae, quarum etiam recordatio me, si qua est dicenti fides, offendit. Singulae enim gallinae altiles pro turdis circumlatae sunt et ova anserina pilleata, quae ut comessemus, ambitiosissime <a> nobis Trimalchio petiit dicens exossatas esse gallinas. Inter haec triclinii valvas lictor percussit, amictusque veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit. Ego maiestate conterritus praetorem putabam venisse. Itaque temptavi assurgere et nudos pedes in terram deferre. Risit hanc trepidationem Agamemnon et: "Contine te, inquit, homo stultissime. Habinnas sevir est idemque lapidarius, qui videtur monumenta optime facere." Recreatus hoc sermone reposui cubitum, Habinnamque intrantem cum admiratione ingenti spectabam. Ille autem iam ebrius uxoris suae umeris imposuerat manus, oneratusque aliquot coronis et unguento per frontem in oculos fluente, praetorio loco se posuit, continuoque vinum et caldam poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et ipse capaciorem poposcit scyphum, quaesivitque quomodo acceptus esset. "Omnia, inquit, habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et mehercules bene fuit. Scissa lautum novendialem servo suo misello faciebat, quem mortuum manu miserat. Et, puto, cum vicensimariis magnam mantissam habet; quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter fuit, etiam si coacti sumus dimidias potiones super ossucula eius effundere." == LXVI. == — {{pn|LXVI.1|1}}Tamen, inquit Trimalchio, quid habuistis in cena? — Dicam, inquit, si potuero; nam tam bonae memoriae sum, ut frequenter nomen meum obliviscar. {{pn|LXVI.2|2}}Habuimus tamen in primo porcum botulo coronatum et circa sangunculum et gizeria optime facta et certe betam et panem autopyrum de suo sibi, quem ego malo quam candidum; <nam> et vires facit, et cum mea re causa facio, non ploro. {{pn|LXVI.3|3}}Sequens ferculum fuit sciribilita frigida et supra mel caldum infusum excellente Hispanum. Itaque de sciribilita quidem non minimum edi, de melle me usque tetigi. {{pn|LXVI.4|4}}Circa cicer et lupinum, calvae arbitratu et mala singula. Ego tamen duo sustuli et ecce in mappa alligata habeo; nam si aliquid muneris meo vernulae non tulero, habebo convicium. {{pn|LXVI.5|5}}Bene me admonet domina mea. In prospectu habuimus ursinae frustum, de quo cum imprudens Scintilla gustasset, paene intestina sua vomuit; ego contra plus libram comedi, nam ipsum aprum sapiebat. Et si, inquam, ursus homuncionem comest, quanto magis homuncio debet ursum comesse? {{pn|LXVI.7|7}}In summo habuimus caseum mollem et sapam et cocleas singulas et cordae frusta et hepatia in catillis et ova pilleata et rapam et senape et catillum concacatum — pax Palamedes! — Etiam in alveo circumlata sunt oxycomina, unde quidam etiam improbi ternos pugnos sustulerunt. Nam pernae missionem dedimus. == LXVII. == "Sed narra mihi, Gai, rogo, Fortunata quare non recumbit? — Quomodo nosti, inquit, illam, Trimalchio, nisi argentum composuerit, nisi reliquias pueris diviserit, aquam in os suum non coniciet. — Atqui, respondit Habinnas, nisi illa discumbit, ego me apoculo." Et coeperat surgere, nisi signo dato Fortunata quater amplius a tota familia esset vocata. Venit ergo galbino succincta cingillo, ita ut infra cerasina appareret tunica et periscelides tortae phaecasiaeque inauratae. Tunc sudario manus tergens, quod in collo habebat, applicat se illi toro, in quo Scintilla Habinnae discumbebat uxor, osculataque plaudentem: "Est te, inquit, videre?" Eo deinde perventum est, ut Fortunata armillas suas crassissimis detraheret lacertis Scintillaeque miranti ostenderet. Vltimo etiam periscelides resolvit et reticulum aureum, quem ex obrussa esse dicebat. Notavit haec Trimalchio iussitque afferri omnia et: "Videtis, inquit, mulieris compedes: sic nos barcalae despoliamur. Sex pondo et selibram debet habere. Et ipse nihilo minus habeo decem pondo armillam ex millesimis Mercurii factam." Vltimo etiam, ne mentiri videretur, stateram iussit afferri et circulatum approbari pondus. Nec melior Scintilla, quae de cervice sua capsellam detraxit aureolam, quam Felicionem appellabat. Inde duo crotalia protulit et Fortunatae invicem consideranda dedit et: "Domini, inquit, mei beneficio nemo habet meliora. — Quid? inquit Habinnas, excatarissasti me, ut tibi emerem fabam vitream. Plane si filiam haberem, auriculas illi praeciderem. Mulieres si non essent, omnia pro luto haberemus; nunc hoc est caldum meiere et frigidum potare." Interim mulieres sauciae inter se riserunt ebriaeque iunxerunt oscula, dum altera diligentiam matris familiae iactat, altera delicias et indiligentiam viri. Dumque sic cohaerent, Habinnas furtim consurrexit, pedesque Fortunatae correptos super lectum immisit. "Au! au!" illa proclamavit aberrante tunica super genua. Composita ergo in gremio Scintillae indecentissimam rubore faciem sudario abscondit. == LXVIII. == Interposito deinde spatio cum secundas mensas Trimalchio iussisset afferri, sustulerunt servi omnes mensas et alias attulerunt, scobemque croco et minio tinctam sparserunt et, quod nunquam ante videram, ex lapide speculari pulverem tritum. Statim Trimalchio: "Poteram quidem, inquit, hoc fericulo esse contentus; secundas enim mensas habetis. <Sed> si quid belli habes, affer". Interim puer Alexandrinus, qui caldam ministrabat, luscinias coepit imitari clamante Trimalchione subinde: "Muta!". Ecce alius ludus. Servus qui ad pedes Habinnae sedebat, iussus, credo, a domino suo proclamavit subito canora voce: Interea medium Aeneas iam classe tenebat. . . Nullus sonus unquam acidior percussit aures meas; nam praeter errantis barbariae aut adiectum aut deminutum clamorem, miscebat Atellanicos versus, ut tunc primum me etiam Vergilius offenderit. Lassus tamen cum aliquando desisset, adiecit Habinnas et "Nun<quam, in>quit, didicit, sed ego ad circulatores eum mittendo erudibam. Itaque parem non habet, sive muliones volet sive circulatores imitari. Desperatum valde ingeniosus est: idem sutor est, idem cocus, idem pistor, omnis Musae mancipium. Duo tamen vitia habet, quae si non haberet, esset omnium numerum: recutitus est et stertit. Nam quod strabonus est, non curo; sicut Venus spectat. Ideo nihil tacet, vix oculo mortuo unquam. Illum emi trecentis denariis. . ." == LXIX. == Interpellavit loquentem Scintilla et: "Plane, inquit, non omnia artificia servi nequam narras. Agaga est; at curabo stigmam habeat." Risit Trimalchio et: "Adcognosco, inquit, Cappadocem: nihil sibi defraudit, et mehercules laudo illum; hoc enim nemo parentat. Tu autem, Scintilla, noli zelotypa esse. Crede mihi, et vos novimus. Sic me salvum habeatis, ut ego sic solebam ipsumam meam debattuere, ut etiam dominus suspicaretur; et ideo me in vilicationem relegavit. Sed tace, lingua, dabo panem." Tanquam laudatus esset nequissimus servus, lucernam de sinu fictilem protulit et amplius semihora tubicines imitatus est succinente Habinna et inferius labrum manu deprimente. Vltimo etiam in medium processit et modo harundinibus quassis choraulas imitatus est, modo lacernatus cum flagello mulionum fata egit, donec vocatum ad se Habinnas basiavit, potionemque illi porrexit et: "Tanto melior, inquit, Massa, dono tibi caligas". Nec ullus tot malorum finis fuisset, nisi epidipnis esset allata, turdi siligine<i> uvis passis nucibusque farsi. Insecuta sunt Cydonia etiam mala spinis confixa, ut echinos efficerent. Et haec quidem tolerabilia erant, si non fericulum longe monstrosius effecisset ut vel fame perire mallemus. Nam cum positus esset, ut nos putabamus, anser altilis circaque pisces et omnium genera avium: "<Amici> , inquit Trimalchio, quicquid videtis hic positum, de uno corpore est factum." Ego scilicet homo prudentissimus, statim intellexi quid esset, et respiciens Agamemnon: "Mirabor, inquam, nisi omnia ista de <fimo> facta sunt aut certe de luto. Vidi Romae Saturnalibus eiusmodi cenarum imaginem fieri". == LXX. == Necdum finieram sermonem, cum Trimalchio ait: "Ita crescam patrimonio, non corpore, ut ista cocus meus de porco fecit. Non potest esse pretiosior homo. Volueris, de vulva faciet piscem, de lardo palumbam, de perna turturem, de colaepio gallinam. Et ideo ingenio meo impositum est illi nomen bellissimum; nam Daedalus vocatur. Et quia bonam mentem habet, attuli illi Roma munus cultros Norico ferro." Quos statim iussit afferri, inspectosque miratus est. Etiam nobis potestatem fecit ut mucronem ad buccam probaremus. Subito intraverunt duo servi, tanquam qui rixam ad lacum fecissent; certe in collo adhuc amphoras habebant. Cum ergo Trimalchio ius inter litigantes diceret, neuter sententiam tulit decernentis, sed alterius amphoram fuste percussit. Consternati nos insolentia ebriorum intentavimus oculos in proeliantes, notavimusque ostrea pectinesque e gastris labentia, quae collecta puer lance circumtulit. Has lautitias aequavit ingeniosus cocus; in craticula enim argentea cocleas attulit et tremula taeterrimaque voce cantavit. Pudet referre quae secuntur: inaudito enim more pueri capillati attulerunt unguentum in argentea pelve pedesque recumbentium unxerunt, cum ante crura talosque corollis vinxissent. Hinc ex eodem unguento in vinarium atque lucernam aliquantum est infusum. Iam coeperat Fortunata velle saltare, iam Scintilla frequentius plaudebat quam loquebatur, cum Trimalchio: "Permitto, inquit, Philargyre et Cario, etsi prasinianus es famosus, dic et Menophilae, contubernali tuae, discumbat. "Quid multa? Paene de lectis deiecti sumus, adeo totum triclinium familia occupaverat. Certe ego notavi super me positum cocum, qui de porco anserem fecerat, muria condimentisque fetentem. Nec contentus fuit recumbere, sed continuo Ephesum tragoedum coepit imitari et subinde dominum suum sponsione provocare si prasinus proximis circensibus primam palmam". == LXXI. == {{pn|LXXI.1|1}}Diffusus hac contentione Trimalchio: "Amici, inquit, et servi homines sunt et aeque unum lactem biberunt, etiam si illos malus fatus oppresserit. Tamen me salvo cito aquam liberam gustabunt. Ad summam, omnes illos in testamento meo manu mitto. {{pn|LXXI.2|2}}Philargyro etiam fundum lego et contubernalem suam, Carioni quoque insulam et vicesimam et lectum stratum. {{pn|LXXI.3|3}}Nam Fortunatam meam heredem facio, et commendo illam omnibus amicis meis. Et haec ideo omnia publico, ut familia mea iam nunc sic me amet tanquam mortuum". {{pn|LXXI.4|4}}Gratias agere omnes indulgentiae coeperant domini, cum ille oblitus nugarum exemplar testamenti iussit afferri et totum a primo ad ultimum ingemescente familia recitavit. {{pn|LXXI.5|5}}Respiciens deinde Habinnam: "Quid dicis, inquit, amice carissime? Aedificas monumentum meum quemadmodum te iussi? {{pn|LXXI.6|6}}Valde te rogo, ut secundum pedes statuae meae catellam pingas et coronas et unguenta et Petraitis omnes pugnas, ut mihi contingat tuo beneficio post mortem vivere; praeterea ut sint in fronte pedes centum, in agrum pedes ducenti. {{pn|LXXI.7|7}}Omne genus enim poma volo sint circa cineres meos, et vinearum largiter. Valde enim falsum est vivo quidem domos cultas esse, non curari eas, ubi diutius nobis habitandum est. Et ideo ante omnia adici volo: HOC MONUMENTUM HEREDEM NON SEQUATUR. {{pn|LXXI.8|8}}Ceterum erit mihi curae, ut testamento caveam ne mortuus iniuriam accipiam. Praeponam enim unum ex libertis sepulchro meo custodiae causa, ne in monumentum meum populus cacatum currat. {{pn|LXXI.9|9}}Te rogo, ut naves etiam <in fronte> monumenti mei facias plenis velis euntes, et me in tribunali sedentem praetextatum cum anulis aureis quinque et nummos in publico de sacculo effundentem; scis enim, quod epulum dedi binos denarios. {{pn|LXXI.10|10}}Faciatur, si tibi videtur, et triclinia. Facies et totum populum sibi suaviter facientem. {{pn|LXXI.11|11}}Ad dexteram meam pones statuam Fortunatae meae columbam tenentem, et catellam cingulo alligatam ducat, et cicaronem meum, et amphoras copiosas gypsatas, ne effluant vinum. Et urnam licet fractam sculpas, et super eam puerum plorantem. Horologium in medio, ut quisquis horas inspiciet, velit nolit, nomen meum legat. {{pn|LXXI.12|12}}Inscriptio quoque vide diligenter si haec satis idonea tibi videtur: C. POMPEIVS TRIMALCHIO MAECENATIANVS HIC REQVIESCIT HVIC SEVIRATVS ABSENTI DECRETVS EST CVM POSSET IN OMNIBVS DECVRIIS ROMAE ESSE TAMEN NOLVIT PIVS FORTIS FIDELIS EX PARVO CREVIT SESTERTIVM RELIQVIT TRECENTIES NEC VNQVAM PHILOSOPHVM AVDIVIT VALE ET TV " == LXXII. == {{pn|LXXII.1|1}}Haec ut dixit Trimalchio, flere coepit ubertim. Flebat et Fortunata, flebat et Habinnas, tota denique familia, tanquam in funus rogata, lamentatione triclinium implevit. {{pn|LXXII.2|2}}Immo iam coeperam etiam ego plorare, cum Trimalchio: "Ergo, inquit, cum sciamus nos morituros esse, quare non vivamus? {{pn|LXXII.3|3}}Sic nos felices videam, coniciamus nos in balneum, meo periculo, non paenitebit. {{pn|LXXII.4|4}}Sic calet tanquam furnus. — Vero, vero, inquit Habinnas, de una die duas facere, nihil malo "; nudisque consurrexit pedibus et Trimalchionem gaudentem subsequi. {{pn|LXXII.5|5}}Ego respiciens ad Ascylton: "Quid cogitas? inquam, ego enim si videro balneum, statim expirabo. — {{pn|LXXII.6|6}}Assentemur, ait ille, et dum illi balneum petunt, nos in turba exeamus". {{pn|LXXII.7|7}}Cum haec placuissent, ducente per porticum Gitone ad ianuam venimus, ubi canis catenarius tanto nos tumultu excepit, ut Ascyltos etiam in piscinam ceciderit. Nec non ego quoque ebrius, qui etiam pictum timueram canem, dum natanti opem fero, in eundem gurgitem tractus sum. {{pn|LXXII.8|8}}Servavit nos tamen atriensis, qui interventu suo et canem placavit et nos trementes extraxit in siccum. {{pn|LXXII.9|9}}At Giton quidem iam dudum <se> servatione acutissima redemerat a cane: quicquid enim a nobis acceperat de cena, latranti sparserat, et ille avocatus cibo furorem suppresserat. {{pn|LXXII.10|10}}Ceterum cum algentes utique petissemus ab atriense ut nos extra ianuam emitteret: "Erras, inquit, si putas te exire hac posse, qua venisti. Nemo unquam convivarum per eandem ianuam emissus est; alia intrant, alia exeunt." == LXXIII. == Quid faciamus homines miserrimi et novi generis labyrintho inclusi, quibus lavari iam coeperat votum esse? Vltro ergo rogavimus ut nos ad balneum duceret, proiectisque vestimentis, quae Giton in aditu siccare coepit, balneum intravimus, angustum scilicet et cisternae frigidariae simile, in qua Trimalchio rectus stabat. Ac ne sic quidem putidissimam eius iactationem licuit effugere; nam nihil melius esse dicebat quam sine turba lavari, et eo ipso loco aliquando pistrinum fuisse. Deinde ut lassatus consedit, invitatus balnei sono diduxit usque ad cameram os ebrium et coepit Menecratis cantica lacerare, sicut illi dicebant, qui linguam eius intellegebant. Ceteri convivae circa labrum manibus nexis currebant, et gingilipho ingenti clamore exsonabant. Alii autem aut restrictis manibus anulos de pavimento conabantur tollere, aut posito genu cervices post terga flectere, et pedum extremos pollices tangere. Nos, dum alii sibi ludos faciunt, in solium, quod Trimalchioni parabatur, descendimus. Ergo ebrietate discussa in aliud triclinium deducti sumus ubi Fortunata disposuerat lautitias ita ut supra lucernas <vidi . . .> aeneolosque piscatores notaverim et mensas totas argenteas calicesque circa fictiles inauratos et vinum in conspectu sacco defluens. Tum Trimalchio: "Amici, inquit, hodie servus meus barbatoriam fecit, homo praefiscini frugi et micarius. Itaque tangomenas faciamus et usque in lucem cenemus". == LXXIV. == Haec dicente eo gallus gallinaceus cantavit. Qua voce confusus Trimalchio vinum sub mensa iussit effundi lucernamque etiam mero spargi. Immo anulum traiecit in dexteram manum et: "Non sine causa, inquit, hic bucinus signum dedit; nam aut incendium oportet fiat, aut aliquis in vicinia animam abiciat. Longe a nobis! Itaque quisquis hunc indicem attulerit, corollarium accipiet." Dicto citius de vicinia gallus allatus est, quem Trimalchio iussit ut aeno coctus fieret. Laceratus igitur ab illo doctissimo coco, qui paulo ante de porco aves piscesque fecerat, in caccabum est coniectus. Dumque Daedalus potionem ferventissimam haurit, Fortunata mola buxea piper trivit. Sumptis igitur matteis, respiciens ad familiam Trimalchio: "Quid vos, inquit, adhuc non cenastis? Abite, ut alii veniant ad officium." Subiit igitur alia classis, et illi quidem exclamavere: "Vale Gai ", hi autem: "Ave Gai." Hinc primum hilaritas nostra turbata est; nam cum puer non inspeciosus inter novos intrasset ministros, invasit eum Trimalchio et osculari diutius coepit. Itaque Fortunata, ut ex aequo ius firmum approbaret, male dicere Trimalchionem coepit et purgamentum dedecusque praedicare, qui non contineret libidinem suam. Vltimo etiam adiecit: "canis!". Trimalchio contra offensus convicio calicem in faciem Fortunatae immisit. Illa tanquam oculum perdidisset, exclamavit manusque trementes ad faciem suam admovit. Consternata est etiam Scintilla trepidantemque sinu suo texit. Immo puer quoque officiosus urceolum frigidum ad malam eius admovit, super quem incumbens Fortunata gemere ac flere coepit. Contra Trimalchio: "Quid enim, inquit, ambubaia non meminit se? de machina illam sustuli, hominem inter homines feci. At inflat se tanquam rana, et in sinum suum non spuit, codex, non mulier. Sed hic, qui in pergula natus est, aedes non somniatur. Ita genium meum propitium habeam, curabo domata sit Cassandra caligaria. Et ego, homo dipundiarius, sestertium centies accipere potui. Scis tu me non mentiri. Agatho unguentarius here proxime seduxit me et: 'Suadeo, inquit, non patiaris genus tuum interire.' At ego dum bonatus ago et nolo videri levis, ipse mihi asciam in crus impegi. Recte, curabo me unguibus quaeras. Et, ut depraesentiarum intelligas quid tibi feceris: Habinna, nolo statuam eius in monumento meo ponas, ne mortuus quidem lites habeam. Immo, ut sciat me posse malum dare, nolo me mortuum basiet." == LXXV. == Post hoc fulmen Habinnas rogare coepit ut iam desineret irasci, et: "Nemo, inquit, nostrum non peccat. Homines sumus, non dei." Idem et Scintilla flens dixit, ac per genium eius Gaium appellando rogare coepit ut se frangeret. Non tenuit ultra lacrimas Trimalchio et: "Rogo, inquit, Habinna, sic peculium tuum fruniscaris: si quid perperam feci, in faciem meam inspue. Puerum basiavi frugalissimum, non propter formam, sed quia frugi est: decem partes dicit, librum ab oculo legit, thraecium sibi de diariis fecit, arcisellium de suo paravit et duas trullas. Non est dignus quem in oculis feram? Sed Fortunata vetat. Ita tibi videtur, fulcipedia? Suadeo, bonum tuum concoquas, milva, et me non facias ringentem, amasiuncula: alioquin experieris cerebrum meum. Nosti me: quod semel destinavi, clavo tabulari fixum est. Sed vivorum meminerimus. Vos rogo, amici, ut vobis suaviter sit. Nam ego quoque tam fui quam vos estis, sed virtute mea ad hoc perveni. Corcillum est quod homines facit, cetera quisquilia omnia. Bene emo, bene vendo; alius alia vobis dicet. Felicitate dissilio. Tu autem, sterteia, etiamnum ploras? Iam curabo fatum tuum plores. Sed ut coeperam dicere, ad hanc me fortunam frugalitas mea perduxit. "Tam magnus ex Asia veni, quam hic candelabrus est. Ad summam, quotidie me solebam ad illum metiri, et ut celerius rostrum barbatum haberem, labra de lucerna ungebam. Tamen ad delicias ipsimi annos quattuordecim fui. Nec turpe est, quod dominus iubet. Ego tamen et ipsimae satis faciebam. Scitis quid dicam: taceo, quia non sum de gloriosis. == LXXVI. == "Ceterum, quemadmodum di volunt, dominus in domo factus sum, et ecce cepi ipsimi cerebellum. Quid multa? coheredem me Caesari fecit, et accepi patrimonium laticlavium. Nemini tamen nihil satis est. Concupivi negotiari. Ne multis vos morer, quinque naves aedificavi, oneravi vinum — et tunc erat contra aurum — misi Romam. Putares me hoc iussisse: omnes naves naufragarunt. Factum, non fabula. Vno die Neptunus trecenties sestertium devoravit. Putatis me defecisse? Non mehercules mi haec iactura gusti fuit, tanquam nihil facti. Alteras feci maiores et meliores et feliciores, ut nemo non me virum fortem diceret. Scis, magna navis magnam fortitudinem habet. Oneravi rursus vinum, lardum, fabam, seplasium, mancipia. Hoc loco Fortunata rem piam fecit: omne enim aurum suum, omnia vestimenta vendidit et mi centum aureos in manu posuit. Hoc fuit peculii mei fermentum. Cito fit quod di volunt. Vno cursu centies sestertium corrotundavi. Statim redemi fundos omnes, qui patroni mei fuerant. Aedifico domum, venalicia coemo, iumenta; quicquid tangebam, crescebat tanquam favus. Postquam coepi plus habere quam tota patria mea habet, manum de tabula: sustuli me de negotiatione et coepi libertos fenerare. Et sane nolente me negotium meum agere exhortavit mathematicus, qui venerat forte in coloniam nostram, Graeculio, Serapa nomine, consiliator deorum. Hic mihi dixit etiam ea, quae oblitus eram; ab acia et acu mi omnia exposuit; intestinas meas noverat; tantum quod mihi non dixerat, quid pridie cenaveram. Putasses illum semper mecum habitasse. == LXXVII. == "Rogo, Habinna — puto, interfuisti —: 'Tu dominam tuam de rebus illis fecisti. Tu parum felix in amicos es. Nemo unquam tibi parem gratiam refert. Tu latifundia possides. Tu viperam sub ala nutricas' et — quid vobis non dixerim — etiam nunc mi restare vitae annos triginta et menses quattuor et dies duos. Praeterea cito accipiam hereditatem. Hoc mihi dicit fatus meus. Quod si contigerit fundos Apuliae iungere, satis vivus pervenero. Interim dum Mercurius vigilat, aedificavi hanc domum. Vt scitis, casula erat; nunc templum est. Habet quattuor cenationes, cubicula viginti, porticus marmoratos duos, susum cellationem, cubiculum in quo ipse dormio, viperae huius sessorium, ostiarii cellam perbonam; hospitium hospites capit. Ad summam, Scaurus cnm huc venit, nusquam mavoluit hospitari, et habet ad mare paternum hospitium. Et multa alia sunt, quae statim vobis ostendam. Credite, mihi: assem habeas, assem valeas; habes, habeberis. Sic amicus vester, qui fuit rana, nunc est rex. Interim, Stiche, profer vitalia, in quibus volo me efferri. Profer et unguentum et ex illa amphora gustum, ex qua iubeo lavari ossa mea." == LXXVIII. == Non est moratus Stichus, sed et stragulam albam et praetextam in triclinium attulit. <Vitalia Trimalchio accepit> iussitque nos temptare, an bonis lanis essent confecta. Tum subridens: "Vide tu, inquit, Stiche, ne ista mures tangant aut tineae; alioquin te vivum conburam. Ego gloriosus volo efferri, ut totus mihi populus bene imprecetur." Statim ampullam nardi aperuit omnesque nos unxit et: "Spero, inquit, futurum ut aeque me mortuum iuvet tanquam vivum." Nam vinum quidem in vinarium iussit infundi et: "Putate vos, ait, ad parentalia mea invitatos esse". Ibat res ad summam nauseam, cum Trimalchio ebrietate turpissima gravis novum acroama, cornicines, in triclinium iussit adduci, fultusque cervicalibus multis extendit se super torum extremum et: "Fingite me, inquit, mortuum esse. Dicite aliquid belli." Consonuere cornicines funebri strepitu. Vnus praecipue servus libitinarii illius, qui inter hos honestissimus erat, tam valde intonuit, ut totam concitaret viciniam. Itaque vigiles, qui custodiebant vicinam regionem, rati ardere Trimalchionis domum, effregerunt ianuam subito et cum aqua securibusque tumultuari suo iure coeperunt. Nos occasionem opportunissimam nacti Agamemnoni verba dedimus, raptimque tam plane quam ex incendio fugimus. == LXXIX. == Neque fax ulla in praesidio erat, quae iter aperiret errantibus, nec silentium noctis iam mediae promittebat occurrentium lumen. Accedebat huc ebrietas et imprudentia locorum etiam interdiu obscura. Itaque cum hora paene tota per omnes scrupos gastrarumque eminentium fragmenta traxissemus cruentos pedes, tandem expliciti acumine Gitonis sumus. Prudens enim pridie, cum luce etiam clara timeret errorem, omnes pilas columnasque notaverat creta, quae lineamenta evicerunt spississimam noctem, et notabili candore ostenderunt errantibus viam. Quamvis non minus sudoris habuimus etiam postquam ad stabulum pervenimus. Anus enim ipsa inter deversitores diutius ingurgitata ne ignem quidem admotum sensisset, et forsitan pernoctassemus in limine, ni tabellarius Trimalchionis intervenisset X vehiculis <deviis>. Non diu ergo tumultuatus stabuli ianuam effregit, et nos per eandem festram admisit. <. . .> Qualis nox fuit illa, di deaeque, quam mollis torus! Haesimus calentes et transfudimus hinc et hinc labellis errantes animas. Valete curae mortales. Ego sic perire coepi. Sine causa gratulor mihi. Nam cum solutus mero remisissem ebrias manus, Ascyltos, omnis iniuriae inventor, subduxit mihi nocte puerum et in lectum transtulit suum, volutatusque liberius cum fratre non suo, sive non sentiente iniuriam sive dissimulante, indormivit alienis amplexibus oblitus iuris humani. Itaque ego ut experrectus pertrectavi gaudio despoliatum torum, si qua est amantibus fides, ego dubitavi, an utrumque traicerem gladio somnumque morti iungerem. Tutius dein secutus consilium Gitona quidem verberibus excitavi, Ascylton autem truci intuens vultu: "Quoniam, inquam, fidem scelere violasti et communem amicitiam, res tuas ocius tolle et alium locum, quem polluas, quaere". Non repugnavit ille, sed postquam optima fide partiti manubias sumus: "Age, inquit, nunc et puerum dividamus". == LXXX. == Iocari putabam discedentem. At ille gladium parricidali manu strinxit et: "Non frueris, inquit, hac praeda super quam solus incumbis. Partem meam necesse est vel hoc gladio contemptus abscindam". Idem ego ex altera parte feci, et intorto circa brachium pallio, composui ad proeliandum gradum. Inter hanc miserorum dementiam infelicissimus puer tangebat utriusque genua cum fletu, petebatque suppliciter ne Thebanum par humilis taberna spectaret, neve sanguine mutuo pollueremus familiaritatis clarissimae sacra. "Quod si utique, proclamabat, facinore opus est, nudo ecce iugulum, convertite huc manus, imprimite mucrones. Ego mori debeo, qui amicitiae sacramentum delevi." Inhibuimus ferrum post has preces, et prior Ascyltos: "Ego, inquit, finem discordiae imponam. Puer ipse, quem vult, sequatur, ut sit illi saltem in eligendo fratre salva libertas." Ego qui vetustissimam consuetudinem putabam in sanguinis pignus transisse, nihil timui, immo condicionem praecipiti festinatione rapui, commisique iudici litem. Qui ne deliberavit quidem, ut videretur cunctatus, verum statim ab extrema parte verbi consurrexit <et> fratrem Ascylton elegit. Fulminatus hac pronuntiatione, sic ut eram, sine gladio in lectulum decidi, et attulissem mihi damnatus manus, si non inimici victoriae invidissem. Egreditur superbus cum praemio Ascyltos, et paulo ante carissimum sibi commilitonem fortunaeque etiam similitudine parem in loco peregrino destituit abiectum. Nomen amicitiae, sic, quatenus expedit, haeret; calculus in tabula mobile ducit opus. Dum fortuna manet, vultum servatis, amici; cum cecidit, turpi certitis ora fuga. Grex agit in scaena mimum: pater ille vocatur, filius hic, nomen divitis ille tenet. Mox ubi ridendas inclusit pagina partes, vera redit facies, adsimulata perit. == LXXXI. == Nec diu tamen lacrimis indulsi, sed veritus ne Menelaus etiam antescholanus inter cetera mala solum me in deversorio inveniret, collegi sarcinulas, locumque secretum et proximum litori maestus conduxi. Ibi triduo inclusus, redeunte in animum solitudine atque contemptu, verberabam aegrum planctibus pectus et inter tot altissimos gemitus frequenter etiam proclamabam: "Ergo me non ruina terra potuit haurire? Non iratum etiam innocentibus mare? Effugi iudicium, harenae imposui, hospitem occidi, ut inter audaciae nomina mendicus, exul, in deversorio Graecae urbis iacerem desertus? Et quis hanc mihi solitudinem imposuit? Adulescens omni libidine impurus et sua quoque confessione dignus exilio, stupro liber, stupro ingenuus, cuius anni ad tesseram venierunt, quem tanquam puellam conduxit etiam qui virum putavit. Quid ille alter? qui die togae virilis stolam sumpsit, qui ne vir esset a matre persuasus est, qui opus muliebre in ergastulo fecit, qui postquam conturbavit et libidinis suae solum vertit, reliquit veteris amicitiae nomen et — pro pudor! — tanquam mulier secutuleia unius noctis tactu omnia vendidit. Iacent nunc amatores obligati noctibus totis, et forsitan mutuis libidinibus attriti derident solitudinem meam. Sed non impune. Nam aut vir ego liberque non sum, aut noxio sanguine parentabo iniuriae meae." == LXXXII. == Haec locutus gladio latus cingor, et ne infirmitas militiam perderet, largioribus cibis excito vires. Mox in publicum prosilio furentisque more omnes circumeo porticus. Sed dum attonito vultu efferatoque nihil aliud quam caedem et sanguinem cogito, frequentiusque manum ad capulum, quem devoveram, refero, notavit me miles, sive ille planus fuit sive nocturnus grassator, et: "Quid tu, inquit, commilito, ex qua legione es aut cuius centuria?" Cum constantissime et centurionem et legionem essem ementitus: "Age ergo, inquit ille, in exercitu vestro phaecasiati milites ambulant?" Cum deinde vultu atque ipsa trepidatione mendacium prodidissem, ponere iussit arma et malo cavere. Despoliatus ergo, immo praecisa ultione retro ad deversorium tendo, paulatimque temeritate laxata coepi grassatoris audaciae gratias agere. <. . .> Non bibit inter aquas, poma aut pendentia carpit Tantalus infelix, quem sua vota premunt. Divitis haec magni facies erit, omnia acervans qui timet et sicco concoquit ore famem. Non multum oportet consilio credere, quia suam habet fortuna rationem. <. . .> == LXXXIII. == In pinacothecam perveni vario genere tabularum mirabilem. Nam et Zeuxidos manus vidi nondum vetustatis iniuria victas, et Protogenis rudimenta cum ipsius naturae veritate certantia non sine quodam horrore tractavi. Jam vero Apellis quam Graeci mon(kthmon appellant, etiam adoravi. Tanta enim subtilitate extremitates imaginum erant ad similitudinem praecisae, ut crederes etiam animorum esse picturam. Hinc aquila ferebat caelo sublimis Idaeum, illinc candidus Hylas repellebat improbam Naida. Damnabat Apollo noxias manus lyramque resolutam modo nato flore honorabat. Inter quos etiam pictorum amantium vultus tanquam in solitudine exclamavi: "Ergo amor etiam deos tangit. Iuppiter in caelo suo non invenit quod diligeret, sed peccaturus in terris nemini tamen iniuriam fecit. Hylan Nympha praedata temperasset amori suo, si venturum ad interdictum Herculem credidisset. Apollo pueri umbram revocavit in florem, et omnes fabulae quoque sine aemulo habuerunt complexus. At ego in societatem recepi hospitem Lycurgo crudeliorem." Ecce autem, ego dum cum ventis litigo, intravit pinacothecam senex canus, exercitati vultus et qui videretur nescio quid magnum promittere, sed cultu non proinde speciosus, ut facile appareret eum <ex> hac nota litterat<or>um esse, quos odisse divites solent. Is ergo ad latus constitit meum. "Ego, inquit, poeta sum et, ut spero, non humillimi spiritus, si modo coronis aliquid credendum est, quas etiam ad imperitos deferre gratia solet. 'Quare ergo, inquis, tam male vestitus es?' Propter hoc ipsum. Amor ingenii neminem unquam divitem fecit. "Qui pelago credit, magno se fenore tollit; qui pugnas et castra petit, praecingitur auro; vilis adulator picto iacet ebrius ostro, et qui sollicitat nuptas, ad praemia peccat. Sola pruinosis horret facundia pannis, atque inopi lingua desertas invocat artes. == LXXXIV. == "Non dubie ita est: si quis vitiorum omnium inimicus rectum iter vitae coepit insistere, primum propter morum differentiam odium habet: quis enim potest probare diversa? Deinde qui solas exstruere divitias curant, nihil volunt inter homines melius credi, quam quod ipsi tenent. Insectantur itaque, quacunque ratione possunt, litterarum amatores, ut videantur illi quoque infra pecuniam positi. <. . .> "Nescio quo modo bonae mentis soror est paupertas. <. . .> "Vellem, tam innocens esset frugalilatis meae hostis, ut deliniri posset. Nunc veteranus est latro et ipsis lenonibus doctior". <. . .> == LXXXV. == EVMOLPVS. "In Asiam cum a quaestore essem stipendio eductus, hospitium Pergami accepi. Vbi cum libenter habitarem non solum propter cultum aedicularum, sed etiam propter hospitis formosissimum filium, excogitavi rationem qua non essem patri familiae suspectus amator. Quotiescunque enim in convivio de usu formosorum mentio facta est, tam vehementer excandui, tam severa tristitia violari aures meas obsceno sermone nolui, ut me mater praecipue tanquam unum ex philosophis intueretur. Jam ego coeperam ephebum in gymnasium deducere, ego studia eius ordinare, ego docere ac praecipere, ne quis praedator corporis admitteretur in domum. Forte cum in triclinio iaceremus, quia dies sollemnis ludum artaverat pigritiamque recedendi imposuerat hilaritas longior, fere circa mediam noctem intellexi puerum vigilare. Itaque timidissimo murmure votum feci et: "Domina, inquam, Venus, si ego hunc puerum basiavero, ita ut ille non sentiat, cras illi par columbarum donabo". Audito voluptatis pretio puer stertere coepit. Itaque aggressus simulantem aliquot basiolis invasi. Contentus hoc principio bene mane surrexi electumque par columbarum attuli expectanti ac me voto exsolvi. == LXXXVI. == Proxima nocte cum idem liceret, mutavi optionem et: "Si hunc, inquam, tractavero improba manu, et ille non senserit, gallos gallinaceos pugnacissimos duos donabo patienti". Ad hoc votum ephebus ultro se admovit et, puto, vereri coepit ne ego obdormissem. Indulsi ergo sollicito, totoque corpore citra summam voluptatem me ingurgitavi. Deinde ut dies venit, attuli gaudenti quicquid promiseram. Vt tertia nox licentiam dedit, consurrexi ad aurem male dormientis: "Dii, inquam, immortales, si ego huic dormienti abstulero coitum plenum et optabilem, pro hac felicitate cras puero asturconem Macedonicum optimum donabo, cum hac tamen exceptione, si ille non senserit". Nunquam altiore somno ephebus obdormivit. Itaque primum implevi lactentibus papillis manus, mox basio inhaesi, deinde in unum omnia vota coniunxi. Mane sedere in cubiculo coepit atque expectare consuetudinem meam. Scis quanto facilius sit columbas gallosque gallinaceos emere quam asturconem, et, praeter hoc, etiam timebam ne tam grande munus suspectam faceret humanitatem meam. Ergo aliquot horis spatiatus, in hospitium reverti nihilque aliud quam puerum basiavi. At ille circumspiciens ut cervicem meam iunxit amplexu: "Rogo, inquit, domine, ubi est asturco?" == LXXXVII. == Cum ob hanc offensam praeclusissem mihi aditum quem feceram, <mox tamen> iterum ad licentiam redii. Interpositis enim paucis diebus, cum similis casus nos in eandem fortunam rettulisset, ut intellexi stertere patrem, rogare coepi ephebum ut reverteretur in gratiam mecum, id est ut pateretur satis fieri sibi, et cetera quae libido distenta dictat. At ille plane iratus nihil aliud dicebat nisi hoc: "Aut dormi, aut ego iam dicam patri". Nihil est tam arduum, quod non improbitas extorqueat. Dum dicit: "Patrem excitabo ", irrepsi tamen et male repugnanti gaudium extorsi. At ille non indelectatus nequitia mea, postquam diu questus est deceptum se et derisum traductumque inter condiscipulos, quibus iactasset censum meum: "Videris tamen, inquit, non ero tui similis. Si quid vis, fac iterum". Ego vero deposita omni offensa cum puero in gratiam redii, ususque beneficio eius in somnum delapsus sum. Sed non fuit contentus iteratione ephebus plenae maturitatis et annis ad patiendum gestientibus. Itaque excitavit me sopitum et: "Numquid vis?" inquit. Et non plane iam molestum erat munus. Vtcunque igitur inter anhelitus sudoresque tritus, quod voluerat accepit, rursusque in somnum decidi gaudio lassus. Interposita minus hora pungere me manu coepit et dicere: "Quare non facimus?" Tum ego toties excitatus plane vehementer excandui et reddidi illi voces suas: "Aut dormi, aut ego iam patri dicam". <. . .> == LXXXVIII. == Erectus his sermonibus consulere prudentiorem coepi <atque ab eo> aetates tabularum et quaedam argumenta mihi obscura simulque causam desidiae praesentis excutere, cum pulcherrimae artes perissent, inter quas pictura ne minimum sui vestigium reliquisset. Tum ille: "Pecuniae, inquit, cupiditas haec tropica instituit. Priscis enim temporibus, cum adhuc nuda virtus placeret, vigebant artes ingenuae summumque certamen inter homines erat, ne quid profuturum saeculis diu lateret. Itaque herbarum omnium sucos Democritus expressit, et ne lapidum virgultorumque vis lateret, aetatem inter experimenta consumpsit Eudoxos quidem in cacumine excelsissimi montis consenuit ut astrorum caelique motus deprehenderet, et Chrysippus, ut ad inventionem sufficeret, ter elleboro animum detersit. Verum ut ad plastas convertar, Lysippum statuae unius lineamentis inhaerentem inopia extinxit, et Myron, qui paene animas hominum ferarumque aere comprehenderat, non invenit heredem. At nos vino scortisque demersi ne paratas quidem artes audemus cognoscere, sed accusatores antiquitatis vitia tantum docemus et discimus. Vbi est dialectica? ubi astronomia? ubi sapientiae cultissima via? Quis unquam venit in templum et votum fecit, si ad eloquentiam pervenisset? quis, si philosophiae fontem attigisset? Ac ne bonam quidem mentem aut bonam valitudinem petunt, sed statim antequam limen Capitolii tangant, alius donum promittit, si propinquum divitem extulerit, alius, si thesaurum effoderit, alius, si ad trecenties sestertium salvus pervenerit. Ipse senatus, recti bonique praeceptor, mille pondo auri Capitolio promittere solet, et ne quis dubitet pecuniam concupiscere, Iovem quoque peculio exorat. Noli ergo mirari, si pictura defecit, cum omnibus dis hominibusque formosior videatur massa auri, quam quicquid Apelles Phidiasque, Graeculi delirantes, fecerunt. == LXXXIX. == Sed video te totum in illa haerere tabula, quae Troiae halosin ostendit. Itaque conabor opus versibus pandere: Iam decuma maestos inter ancipites metus Phrygas obsidebat messis, et vatis fides Calchantis atro dubia pendebat metu, cum Delio profante caesi vertices Idae trahuntur, scissaque in molem cadunt robora, minacem quae figurarent equum. Aperitur ingens antrum et obducti specus, qui castra caperent. Huc decenni proelio irata virtus abditur, stipant graves recessus Danai et in voto latent. O patria, pulsas mille credidimus rates solumque bello liberum: hoc titulus fero incisus, hoc ad fata compositus Sinon firmabat et mendacium in damnum potens. Iam turba portis libera ac bello carens in vota properat. Fletibus manant genae, mentisque pavidae gaudium lacrimas habet. Quas metus abegit. Namque Neptuno sacer crinem solutus omne Laocoon replet clamore vulgus. Mox reducta cuspide uterum notavit, fata sed tardant manus, ictusque resilit et dolis addit fidem. Iterum tamen confirmat invalidam manum altaque bipenni latera pertemptat. Fremit captiva pubes intus, et dum murmurat, roborea moles spirat alieno metu. Ibat iuventus capta, dum Troiam capit, bellumque totum fraude ducebat nova. Ecce alia monstra: celsa qua Tenedos mare dorso replevit, tumida consurgunt freta undaque resultat scissa tranquillo minor, qualis silenti nocte remorum sonus longe refertur, cum premunt classes mare pulsumque marmor abiete imposita gemit. Respicimus: angues orbibus geminis ferunt ad saxa fluctus, tumida quorum pectora rates ut altae lateribus spumas agunt. Dat cauda sonitum, liberae ponto iubae consentiunt luminibus, fulmineum iubar incendit aequor sibilisque undae tremunt. Stupuere mentes. Infulis stabant sacri Phrygioque cultu gemina nati pignora Lauconte. Quos repente tergoribus ligant angues corusci. Parvulas illi manus ad ora referunt, neuter auxilio sibi, uterque fratri; transtulit pietas vices morsque ipsa miseros mutuo perdit metu. Accumulat ecce liberum funus parens, infirmus auxiliator. Invadunt virum iam morte pasti membraque ad terram trahunt. Iacet sacerdos inter aras victima terramque plangit. Sic profanatis sacris peritura Troia perdidit primum deos. Iam plena Phoebe candidum extulerat iubar minora ducens astra radianti face, cum inter sepultos Priamidas nocte et mero Danai relaxant claustra et effundunt viros. Temptant in armis se duces, ceu ubi solet nodo remissus Thessali quadrupes iugi cervicem et altas quatere ad excursum iubas. Gladios retractant, commovent orbes manu bellumque sumunt. Hic graves alius mero obtruncat, et continuat in mortem ultimam somnos; ab aris alius accendit faces contraque Troas invocat Troiae sacra." == XC. == Ex is, qui in porticibus spatiabantur, lapides in Eumolpum recitantem miserunt. At ille, qui plausum ingenii sui noverat, operuit caput extraque templum profugit. Timui ego, ne me poetam vocaret. Itaque subsecutus fugientem ad litus perveni, et ut primum extra teli coniectum licuit consistere: "Rogo, inquam, quid tibi vis cum isto morbo? Minus quam duabus horis mecum moraris, et saepius poetice quam humane locutus es. Itaque non miror, si te populus lapidibus persequitur. Ego quoque sinum meum saxis onerabo ut, quotiescunque coeperis a te exire, sanguinem tibi a capite mittam". Movit ille vultum et: "O mi, inquit, adulescens, non hodie primum auspicatus sum. lmmo quoties theatrum, ut recitarem aliquid, intravi, hac me adventicia excipere frequentia solet. Ceterum ne et tecum quoque habeam rixandum, toto die me ab hoc cibo abstinebo. — Immo, inquam ego, si eiuras hodiernam bilem, una cenabimus." Mando aedicularum custodi cenulae officium. <. . .> == XCI. == Video Gitona cum linteis et strigilibus parieti applicitum tristem confusumque. Scires non libenter servire. Itaque ut experimentum oculorum caperem. <. . .> Convertit ille solutum gaudio vultum et: "Miserere, inquit, frater. Vbi arma non sunt, libere loquor. Eripe me latroni cruento et qualibet saevitia paenitentiam iudicis tui puni. Satis magnum erit misero solacium tua voluntate cecidisse". Supprimere ego querelam iubeo, ne quis consilia deprehenderet, relictoque Eumolpo — nam in balneo carmen recitabat — per tenebrosum et sordidum egressum extraho Gitona raptimque in hospitium meum pervolo. Praeclusis deinde foribus invado pectus amplexibus, et perfusum os lacrumis vultu meo contero. Diu vocem neuter invenit; nam puer etiam singultibus crebris amabile pectus quassaverat. "O facinus, inquam, indignum, quod amo te quamvis relictus, et in hoc pectore, cum vulnus ingens fuerit, cicatrix non est. Quid dicis, peregrini amoris concessio? Dignus hac iniuria fui?" Postquam se amari sensit, supercilium altius sustulit. <. . .> "Nec amoris arbitrium ad alium iudicem tuli. Sed nihil iam queror, nihil iam memini, si bona fide paenitentiam emendas". Haec cum inter gemitus lacrimasque fudissem, detersit ille pallio vultum et: "Quaeso, inquit, Encolpi, fidem memoriae tuae appello: ego te reliqui, an tu me prodidisti? Equidem fateor et prae me fero: cum duos armatos viderem, ad fortiorem confugi". Exosculatus pectus sapientia plenum inieci cervicibus manus, et ut facile intellegeret redisse me in gratiam et optima fide reviviscentem amicitiam, toto pectore adstrinxi. == XCII. == Et iam plena nox erat mulierque cenae mandata curaverat, cum Eumolpus ostium pulsat. Interrogo ego: "Quot estis?" obiterque per rimam foris speculari diligentissime coepi, num Ascyltos una venisset. Deinde ut solum hospitem vidi, momento recepi. Ille ut se in grabatum reiecit viditque Gitona in conspectu ministrantem, movit caput et: "Laudo, inquit, Ganymedem. Oportet hodie bene sit". Non delectavit me tam curiosum principium, timuique ne in contubernium recepissem Ascylti parem. Instat Eumolpus, et cum puer illi potionem dedisset: "Malo te, inquit, quam balneum totum " siccatoque avide poculo negat sibi unquam acidius fuisse." Nam et dum lavor, ait, paene vapulavi, quia conatus sum circa solium sedentibus carmen recitare; et postquam de balneo tanquam de theatro eiectus sum, circuire omnes angulos coepi et clara voce Encolpion clamitare. Ex altera parte iuvenis nudus, qui vestimenta perdiderat, non minore clamoris indignatione Gitona flagitabat. Et me quidem pueri tanquam insanum imitatione petulantissima deriserunt, illum autem frequentia ingens circumvenit cum plausu et admiratione timidissima. Habebat enim inguinum pondus tam grande, ut ipsum hominem laciniam fascini crederes. O iuvenem laboriosum! puto illum pridie incipere, postero die finire. Itaque statim invenit auxilium; nescio quis enim, eques Romanus, ut aiebant, infamis, sua veste errantem circumdedit ac domum abduxit, credo, ut tam magna fortuna solus uteretur. At ego ne mea quidem vestimenta ab officioso recepissem, nisi notorem dedissem. Tanto magis expedit inguina quam ingenia fricare". Haec Eumolpo dicente mutabam ego frequentissime vultum, iniuriis scilicet inimici mei hilaris, commodis tristis. Vtcunque tamen, tanquam non agnoscerem fabulam, tacui et cenae ordinem explicui. <. . .> == XCIII. == "Vile est, quod licet, et animus errore lentus iniurias diligit. Ales Phasiacis petita Colchis atque Afrae volucres placent palato, quod non sunt faciles: at albus anser et pictis anas renovata pennis plebeium sapit. Vltimis ab oris attractus scarus atque arata Syrtis si quid naufragio dedit, probatur: mulus iam gravis est. Amica vincit uxorem. Rosa cinnamum veretur. Quicquid quaeritur, optimum videtur." — Hoc est, inquam, quod promiseras, ne quem hodie versum faceres? Per fidem, saltem nobis parce, qui te nunquam lapidavimus. Nam si aliquis ex is, qui in eodem synoecio potant, nomen poetae olfecerit, totam concitabit viciniam et nos omnes sub eadem causa obruet. Miserere et aut pinacothecam aut balneum cogita." Sic me loquentem obiurgavit Giton, mitissimus puer, et negavit recte facere, quod seniori conviciarer simulque oblitus officii mensam, quam humanitate posuissem, contumelia tollerem, multaque alia moderationis verecundiaeque verba, quae formam eius egregie decebant. <. . .> == XCIV. == EVMOLPVS AD GITONEM. "O felicem, inquit, matrem tuam, quae te talem peperit: macte virtute esto. Raram fecit mixturam cum sapientia forma. Itaque ne putes te tot verba perdidisse, amatorem invenisti. Ego laudes tuas carminibus implebo. Ego paedagogus et custos, etiam quo non iusseris, sequar. Nec iniuriam Encolpius accipit: alium amat." Profuit etiam Eumolpo miles ille, qui mihi abstulit gladium; alioquin quem animum adversus Ascylton sumpseram, eum in Eumolpi sanguinem exercuissem. Nec fefellit hoc Gitona. Itaque extra cellam processit, tanquam aquam peteret, iramque meam prudenti absentia extinxit. Paululum ergo intepescente saevitia: "Eumolpe, inquam, iam malo vel carminibus loquaris, quam eiusmodi tibi vota proponas. Et ego iracundus sum, et tu libidinosus: vide, quam non conveniat his moribus. Puta igitur me furiosum esse, cede insaniae, id est, ocius foras exi". Confusus hac denuntiatione Eumolpus non quaesiit iracundiae causam, sed continuo limen egressus adduxit repente ostium cellae, meque nihil tale expectantem inclusit, exemitque raptim clavem et ad Gitona investigandum cucurrit. Inclusus ego suspendio vitam finire constitui. Et iam semicinctium stanti ad parietem spondae iunxeram cervicesque nodo condebam, cum reseratis foribus intrat Eumolpus cum Gitone meque a fatali iam meta revocat ad lucem. Giton praecipue ex dolore in rabiem efferatus tollit clamorem, me utraque manu impulsum praecipitat super lectum: "Erras, inquit, Encolpi, si putas contingere posse, ut ante moriaris. Prior coepi; in Ascylti hospitio gladium quaesivi. Ego si te non invenissem, periturus per praecipitia fui. Et ut scias non longe esse quaerentibus mortem, specta invicem quod me spectare voluisti". Haec locutus mercennario Eumolpi novaculam rapit, et semel iterumque cervice percussa ante pedes collabitur nostros. Exclamo ego attonitus, secutusque labentem codem ferramento ad mortem viam quaero. Sed neque Giton ulla erat suspicione vulneris laesus, neque ego ullum sentiebam dolorem. Rudis enim novacula et in hoc retusa, ut pueris discentibus audaciam tonsoris daret, instruxerat thecam. Ideoque nec mercennarius ad raptum ferramentum expaverat, nec Eumolpus interpellaverat mimicam mortem. == XCV. == Dum haec fabula inter amantes luditur, deversitor cum parte cenulae intervenit, contemplatusque foedissimam volutationem iacentium: "Rogo, inquit, ebrii estis, an fugitivi, an utrumque? Quis autem grabatum illum erexit, aut quid sibi vult tam furtiva molitio? Vos mehercules ne mercedem cellae daretis, fugere nocte in publicum voluistis. Sed non impune. Iam enim faxo sciatis non viduae hanc insulam esse sed Marci Mannicii". Exclamat Eumolpus: "Etiam minaris?"; simulque os hominis palma excussissima pulsat. Ille tot hospitum potionibus liber urceolum fictilem in Eumolpi caput iaculatus est, soluitque clamantis frontem, et de cella se proripuit, Eumolpus contumeliae impatiens rapit ligneum candelabrum, sequiturque abeuntem, et creberrimis ictibus supercilium suum vindicat. Fit concursus familiae hospitumque ebriorum frequentia. Ego autem nactus occasionem vindictae Eumolpum excludo, redditaque scordalo vice sine aemulo scilicet et cella utor et nocte. Interim coctores insulariique mulcant exclusum, et alius veru extis stridentibus plenum in oculos eius intentat, alius furca de carnario rapta statum proeliantis componit. Anus praecipue lippa, sordidissimo praecincta linteo, soleis ligneis imparibus imposita, canem ingentis magnitudinis catena trahit instigatque in Eumolpon. Sed ille candelabro se ab omni periculo vindicabat. == XCVI. == Videbamus nos omnia per foramen valvae, quod paulo ante ansa ostioli rupta laxaverat, favebamque ego vapulanti. Giton autem non oblitus misericordiae suae reserandum esse ostium succurrendumque periclitanti censebat. Ego durante adhuc iracundia non continui manum, sed caput miserantis stricto acutoque articulo percussi. Et ille quidem flens consedit in lecto. Ego autem alternos opponebam foramini oculos iniuriaque Eumolpi velut quodam cibo me replebam advocationemque commendabam, cum procurator insulae Bargates a cena excitatus a duobus lecticariis mediam rixam perfertur; nam erat etiam pedibus aeger. Is ut rabiosa barbaraque voce in ebrios fugitivosque diu peroravit, respiciens ad Eumolpon: "O poetarum, inquit, disertissime, tu eras? Et non discedunt ocius nequissimi servi manusque continent a rixa?" <. . .> BARGATES PROCVRATOR AD EVMOLPVM: "Contubernalis mea mihi fastum facit. Ita, si me amas, maledic illam versibus, ut habeat pudorem". == XCVII. == Dum Eumolpus cum Bargate in secreto loquitur, intrat stabulum praeco cum servo publico aliaque sane modica frequentia; facemque tumosam magis quam lucidam quassans haec proclamavit: "Puer in balneo paulo ante aberravit, annorum circa XVI, crispus, mollis, formosus, nomine Giton. Si quis eum reddere aut commonstrare voluerit, accipiet nummos mille". Nec longe a praecone Ascyltos stabat amictus discoloria veste, atque in lance argentea indicium et fidem praeferebat. Imperavi Gitoni ut raptim grabatum subiret annecteretque pedes et manus institis, quibus sponda culcitam ferebat, ac sic ut olim Vlixes pro arieti adhaesisset, extentus infra grabatum scrutantium eluderet manus. Non est moratus Giton imperium, momentoque temporis inseruit vinculo manus et Vlixem astu simillimo vicit. Ego ne suspicioni relinquerem locum, lectulum vestimentis implevi uniusque hominis vestigium ad corporis mei mensuram figuravi. Interim Ascyltos ut pererravit omnes cum viatore cellas, venit ad meam, et hoc quidem pleniorem spem concepit, quo diligentius oppessulatas invenit fores. Publicus vero servus insertans commissuris secures claustrorum firmitatem laxavit. Ego ad genua Ascylti procubui, et per memoriam amicitiae perque societatem miseriarum petii, ut saltem ostenderet fratrem. Immo ut fidem haberent fictae preces: "Scio te, inquam, Ascylte, ad occidendum me venisse. Quo enim secures attulisti? Itaque satia iracundiam tuam: praebeo ecce cervicem, funde sanguinem, quem sub praetextu quaestionis petisti". Amolitur Ascyltos invidiam et se vero nihil aliud quam fugitivum suum dicit quaerere, mortem nec hominis concupisse nec supplicis, utique eius quem post fatalem rixam habuit carissimum. == XCVIII. == At non servus publicus tam languide agit, sed raptam cauponi harundinem subter lectum mittit, omniaque etiam foramina parietum scrutatur. Subducebat Giton ab ictu corpus, et reducto timidissime spiritu ipsos sciniphes ore tangebat. <. . .> Eumolpus autem, quia effractum ostium cellae neminem poterat excludere, irrumpit perturbatus et: "Mille, inquit, nummos inveni; iam enim persequar abeuntem praeconem, et in potestate tua esse Gitonem meritissima proditione monstrabo". Genua ego perseverantis amplector, ne morientes vellet occidere, et: "Merito, inquam, excandesceres si posses proditum ostendere. Nunc inter turbam puer fugit, nec quo abierit suspicari possum. Per fidem, Eumolpe, reduc puerum et vel Ascylto redde". Dum haec ego iam credenti persuadeo, Giton collectione spiritus plenus ter continuo ita sternutavit, ut grabatum concuteret. Ad quem motum Eumolpus conversus salvere Gitona iubet. Remota etiam culcita videt Vlixem, cui vel esuriens Cyclops potuisset parcere. Mox conversus ad me: "Quid est, inquit, latro? Ne deprehensus quidem ausus es mihi verum dicere. Immo ni deus quidam humanarum rerum arbiter pendenti puero excussisset indicium, elusus circa popinas errarem." Giton longe blandior quam ego, primum araneis oleo madentibus vulnus, quod in supercilio factum erat, coartavit. Mox palliolo suo laceratam mutavit vestem, amplexusque iam mitigatum, osculis tanquam fomentis aggressus est et: "In tua, inquit, pater carissime, in tua sumus custodia. Si Gitona tuum amas, incipe velle servare. Vtinam me solum inimicus ignis hauriret aut hibernum invaderet mare. Ego enim omnium scelerum materia, ego causa sum. Si perirem, conveniret inimicis." <. . .> == XCIX. == EVMOLPVS: "Ego sic semper et ubique vixi, ut ultimam quamque lucem tanquam non redituram consumerem". <. . .> Profusis ego lacrimis rogo quaesoque, ut mecum quoque redeat in gratiam: neque enim in amantium esse potestate furiosam aemulationem. Daturum tamen operam ne aut dicam aut faciam amplius, quo possit offendi. Tantum omnem scabitudinem animo tanquam bonarum artium magister deleret sine cicatrice." Incultis asperisque regionibus diutius nives haerent, ast ubi aratro domefacta tellus nitet, dum loqueris, levis pruina dilabitur. Similiter in pectoribus ira considit: feras quidem mentes obsidet, eruditas praelabitur. — Vt scias, inquit Eumolpus, verum esse quod dicis, ecce etiam osculo iram finio. Itaque, quod bene eveniat, expedite sarcinulas et vel sequimini me vel, si mavultis, ducite". Adhuc loquebatur, cum crepuit ostium impulsum, stetitque in limine barbis horrentibus nauta et: "Moraris, inquit, Eumolpe, tanquam properandum ignores". Haud mora, omnes consurgimus, et Eumolpus quidem mercennarium suum iam olim dormientem exire cum sarcinis iubet. Ego cum Gitone quicquid erat in alutam compono, et adoratis sideribus intro navigium. <. . .> == C. == "Molestum est quod puer hospiti placet. Quid autem? Non commune est, quod natura optimum fecit? Sol omnibus lucet. Luna innumerabilibus comitata sideribus etiam feras ducit ad pabulum. Quid aquis dici formosius potest? In publico tamen manant. Solus ergo amor furtum potius quam praemium erit? Immo vero nolo habere bona, nisi quibus populus inviderit. Vnus, et senex, non erit gravis; etiam cum voluerit aliquid sumere, opus anhelilu prodet". Haec ut intra fiduciam posui fraudavique animum dissidentem, coepi somnum obruto tunicula capite mentiri. Sed repente quasi destruente fortuna constantiam meam eiusmodi vox supra constratum puppis congemuit: "Ergo me derisit?" Et haec quidem virilis et paene auribus meis familiaris animum palpitantem percussit. Ceterum eadem indignatione mulier lacerata ulterius excanduit et: "Si quis deus manibus meis, inquit, Gitona imponeret, quam bene exulem exciperem." Vterque nostrum tam inexpectato ictus sono amiserat sanguinem. Ego praecipue quasi somnio quodam turbulento circumactus diu vocem collegi, tremebundisque manibus Eumolpi iam in soporem labentis laciniam duxi, et: "Per fidem, inquam, pater, cuius haec navis est, aut quos vehat, dicere potes?" Inquietatus ille moleste tulit et: "Hoc erat, inquit, quod placuerat tibi, ut super constratum navis occuparemus secretissimum locum, ne nos patereris requiescere? Quid porro ad rem pertinet, si dixero Licham Tarentinum esse dominum huiusce navigii, qui Tryphaenam exulem Tarentum ferat?" == CI. == Intremui post hoc fulmen attonitus, iuguloque detecto: "Aliquando, inquam, totum me, Fortuna, vicisti!". Nam Giton quidem super pectus meum positus diu animam egit. Deinde ut effusus sudor utriusque spiritum revocavit, comprehendi Eumolpi genua et: "Miserere, inquam, morientium et pro consortio studiorum commoda manum; mors venit, quae nisi per te non licet potest esse pro munere". Inundatus hac Eumolpus invidia iurat per deos deasque se neque scire quid acciderit, nec ullum dolum malum consilio adhibuisse, sed mente simplicissima et vera fide in navigium comites induxisse, quo ipse iam pridem fuerit usurus." Quae autem hic insidiae sunt, inquit, aut quis nobiscum Hannibal navigat? Lichas Tarentinus, homo verecundissimus et non tantum huius navigii dominus, quod regit, sed fundorum etiam aliquot et familiae negotiantis, onus deferendum ad mercatum conducit. Hic est Cyclops ille et archipirata, cui vecturam debemus; et praeter hunc Tryphaena, omnium feminarum formosissima, quae voluptatis causa huc atque illuc vectatur. — Hi sunt, inquit Giton, quos fugimus "; simulque raptim causas odiorum et instans periculum trepidanti Eumolpo exponit. Confusus ille et consilii egens iubet quemque suam sententiam promere, et: "Fingite, inquit, nos antrum Cyclopis intrasse. Quaerendum est aliquod effugium, nisi naufragium ponimus et omni nos periculo liberamus. — Immo, inquit Giton, persuade gubernatori ut in aliquem portum navem deducat, non sine praemio scilicet, et affirma ei impatientem maris fratrem tuum in ultimis esse. Poteris hanc simulationem et vultus confusione et lacrimis obumbrare, ut misericordia permotus gubernator indulgeat tibi". Negavit hoc Eumolpus fieri posse, "quia magna, inquit, navigia portubus se curvatis insinuant, nec tam cito fratrem defecisse veri simile erit. Accedit his, quod forsitan Lichas officii causa visere languentem desiderabit. Vides, quam valde nobis expediat ultro dominum ad fugientes accersere. Sed finge navem ab ingenti posse cursu deflecti, et Licham non utique circuiturum aegrorum cubilia: quomodo possumus egredi nave, ut non conspiciamur a cunctis? opertis capitibus, an nudis? Opertis, et quis non dare manum languentibus volet? Nudis, et quid erit aliud quam se ipsos proscribere? == CII. == — Quin potius, inquam ego, ad temeritatem confugimus, et per funem lapsi descendimus in scapham, praecisoque vinculo reliqua Fortunae committimus? Nec ego in hoc periculum Eumolpon arcesso. Quid enim attinet innocentem alieno periculo imponere? Contentus sum, si nos descendentes adiuverit casus. — Non imprudens, inquit, consilium, Eumolpos, si aditum haberet. Quis enim non euntes notabit? Vtique gubernator, qui pervigil nocte siderum quoque motus custodit. Et utcumque imponi vel dormienti posset, si per aliam partem navis fuga quaereretur: nunc per puppim, per ipsa gubernacula delabendum est, a quorum regione funis descendit, qui scaphae custodiam tenet. Praeterea illud miror, Encolpi, tibi non succurrisse, unum nautam stationis perpetuae interdiu noctuque iacere in scapha, nec posse inde custodem nisi aut caede expelli aut praecipitari viribus. Quod an fieri possit, interrogate audaciam vestram. Nam quod ad meum quidem comitatum attinet, nullum recuso periculum, quod salutis spem ostendit. Nam sine causa spiritum tanquam rem vacuam impendere ne vos quidem existimo velle. Videte, numquid hoc placeat: ego vos in duas iam pelles coniciam vinctosque loris inter vestimenta pro sarcinis habebo, apertis scilicet aliquatenus labris, quibus et spiritum recipere possitis et cibum. Conclamabo deinde nocte servos poenam graviorem timentes praecipitasse se in mare. Deinde cum ventum fuerit in portum, sine ulla suspicione pro sarcinis vos efferam. — Ita vero, inquam ego, tanquam solidos alligaturus, quibus non soleat venter iniuriam facere? an tanquam eos qui sternutare non soleamus nec stertere? An quia hoc genus furti semel <Menelao> feliciter cessit? Sed finge una die vinctos posse durare: quid ergo, si diutius aut tranquillitas nos tenuerit aut adversa tempestas? quid facturi sumus? Vestes quoque diutius vinctas ruga consumit, et chartae alligatae mutant figuram. Iuvenes adhuc laboris expertes statuarum ritu patiemur pannos et vincla? <. . .> Adhuc aliquod iter salutis quaerendum est. Inspicite quod ego inveni. Eumolpus tanquam litterarum studiosus utique atramentum habet. Hoc ergo remedio mutemus colores a capillis usque ad ungues. Ita tanquam servi Aethiopes et praesto tibi erimus sine tormentorum iniuria hilares, et permutato colore imponemus inimicis. — Quidni? inquit Giton, etiam circumcide nos, ut Iudaei videamur, et pertunde aures, ut imitemur Arabes, et increta facies, ut suos Gallia cives putet: tanquam hic solus color figuram possit pervertere et non multa una oporteat consentiant ratione, <ut> mendacium constet. Puta infectam medicamine faciem diutius durare posse; finge nec aquae asperginem imposituram aliquam corpori maculam, nec vestem atramento adhaesuram, quod frequenter etiam non arcessito ferrumine infigitur: age, numquid et labra possumus tumore taeterrimo implere numquid et crines calamistro convertere? Numquid et frontes cicatricibus scindere? Numquid et crura in orbem pandere? Numquid et talos ad terram deducere? numquid et barbam peregrina ratione figurare? Color arte compositus inquinat corpus, non mutat. Audite, quid dementi succurrerit: praeligemus vestibus capita et nos in profundum mergamus. == CIII. == — Ne istud dii hominesque patiantur, Eumolpus exclamat, ut vos tam turpi exitu vitam finiatis! Immo potius facite quod iubeo. Mercennarius meus, ut ex novacula comperistis, tonsor est: hic continuo radat utriusque non solum capita, sed etiam supercilia. Sequar ego frontes notans inscriptione sollerti, ut videamini stigmate esse puniti. Ita eaedem litterae et suspicionem declinabunt quaerentium et vultus umbra supplicii tegent." Non est dilata fallacia, sed ad latus navigii furtim processimus, capitaque cum superciliis denudanda tonsori praebuimus. Implevit Eumolpus frontes utriusque ingentibus litteris, et notum fugitivorum epigramma per totam faciem liberali manu duxit. Vnus forte ex vectoribus, qui acclinatus lateri navis exonerabat stomachum nausea gravem, notavit sibi ad lunam tonsorem intempestivo inhaerentem ministerio, execratusque omen, quod imitaretur naufragorum ultimum votum, in cubile reiectus est. Nos dissimulata nauseantis devotione ad ordinem tristitiae redimus, silentioque compositi reliquas noctis horas male soporati consumpsimus. <. . .> == CIV. == LICHAS: "Videbatur mihi secundum quietem Priapus dicere: Encolpion quod quaeris, scito a me in navem tuam esse perductum". Exhorruit Tryphaena et: "Putes, inquit, una nos dormisse; nam et mihi simulacrum Neptuni, quod Bais tetrastylo notaveram, videbatur dicere: 'In nave Lichae Gitona invenies'. — Hinc scies, inquit Eumolpus, Epicurum esse hominem divinum, qui eiusmodi ludibria facetissima ratione condemnat". Ceterum Lichas ut Tryphaenae somnium expiavit: "Quis, inquit, prohibet navigium scrutari, ne videamur divinae mentis opera damnare?" Is qui nocte miserorum furtum deprehenderat, Hesus nomine, subito proclamat: "Ergo illi qui sunt, qui nocte ad lunam radebantur pessimo medius fidius exemplo? Audio enim non licere cuiquam mortalium in nave neque ungues neque capillos deponere, nisi cum pelago ventus irascitur". == CV. == Excanduit Lichas hoc sermone turbatus et: "Itane, inquit, capillos aliquis in nave praecidit, et hoc nocte intempesta? Attrahite ocius nocentes in medium, ut sciam quorum capitibus debeat navigium lustrari. — Ego, inquit Eumolpus, hoc iussi. Nec in eodem futurus navigio auspicium mihi feci, sed quia nocentes horridos longosque habebant capillos, ne viderer de nave carcerem facere, iussi squalorem damnatis auferri; simul ut notae quoque litterarum non adumbratae comarum praesidio totae ad oculos legentium acciderent. Inter cetera apud communem amicam consumpserunt pecuniam meam, a qua illos proxima nocte extraxi mero unguentisque perfusos. Ad summam, adhuc patrimonii mei reliquias olent". Itaque ut Tutela navis expiaretur, placuit quadragenas utrique plagas imponi. Nulla ergo fit mora: aggrediuntur nos furentes nautae cum funibus, temptantque vilissimo sanguine Tutelam placare. Et ego quidem tres plagas Spartana nobilitate concuxi. Ceterum Giton semel ictus tam valde exclamavit, ut Tryphaenae aures notissima voce repleret. Non solum era turbata est, sed ancillae etiam omnes familiari sono inductae ad vapulantem decurrurrit. Iam Giton mirabili forma exarmaverat nautas coeperatque etiam sine voce saevientes rogare, cum ancillae pariter proclamant: "Giton est, Giton; inhibete crudelissimas manus; Giton est, domina, succurre". Deflectit aures Tryphaena iam sua sponte credentes raptimque ad puerum devolat. Lichas, qui me optime noverat, tanquam et ipse vocem audisset, accurrit et nec manus nec faciem meam consideravit, sed continuo ad inguina mea luminibus deflexis movit officiosam manum, et: "Salve, inquit Encolpi". Miretur nunc aliquis Vlixis nutricem post vicesimum annum cicatricem invenisse originis indicem, cum homo prudentissimus, confusis omnibus corporis orisque lineamentis, ad unicum fugitivi argumentum tam docte pervenerit. Tryphaena lacrimas effudit decepta supplicio — vera enim stigmata credebat captivorum frontibus impressa — sciscitarique summissius coepit quod ergastulum intercepisset errantes, aut cuius iam crudeles manus in hoc supplicium durassent. Meruisse quidem contumeliam aliquam fugitivos, quibus in odium bona sua venissent <. . .> == CVI. == Concitatus iracundia prosiliit Lichas, et: "O te, inquit, feminam simplicem, tanquam vulnera ferro praeparata litteras biberint. Vtinam quidem hac se inscriptione frontis maculassent: haberemus nos extremum solacium. Nunc mimicis artibus petiti sumus et adumbrata inscriptione derisi". Volebat Tryphaena misereri, quia non totam voluptatem perdiderat, sed Lichas memor adhuc uxoris corruptae contumeliarumque, quas in Herculis porticu acceperat, turbato vehementius vultu proclamat: "Deos immortales rerum humanarum agere curam, puto, intellexisti, o Tryphaena. Nam imprudentes noxios in nostrum induxere navigium, et quid fecissent, admonuerunt pari somniorum consensu. Ita vide ut possit illis ignosci, quos ad poenam ipse deus deduxit. Quod ad me attinet, non sum crudelis, sed vereor ne, quod remisero, patiar." Tam superstitiosa oratione Tryphaena mutata negat se interpellare supplicium, immo accedere etiam iustissimae ultioni. Nec se minus grandi vexatam iniuria quam Licham, cuius pudoris dignitas in contione proscripta sit. <. . .> == CVII. == EVMOLPVS: "Me, ut puto, hominem non ignotum elegerunt ad hoc officium legatum, petieruntque ut se reconciliarem aliquando amicissimis. Nisi forte putatis iuvenes casu in has plagas incidisse, cum omnis vector nihil prius quaerat, quam cuius se diligentiae credat. Flectite ergo mentes satisfactione lenitas, et patimini liberos homines ire sine iniuria quo destinant. Saevi quoque implacabilesque domini crudelitatem suam impediunt, si quando paenitentia fugitivos reduxit, et dediticiis hostibus parcimus. Quid ultra petitis aut quid vultis? In conspectu vestro supplices iacent iuvenes ingenui, honesti, et quod utroque potentius est, familiaritate vobis aliquando coniuncti. Si mehercules intervertissent pecuniam vestram, si fidem proditione laesissent, satiari tamen potuissetis hac poena, quam videtis. Servitia ecce in frontibus cernitis et vultus ingenuos voluntaria poenarum lege proscriptos." Interpellavit deprecationem supplicis Lichas et: "Noli, inquit, causam confundere, sed impone singulis modum. Ac primum omnium, si ultro venerunt, cur nudavere crinibus capita? Vultum enim qui permutat, fraudem parat, non satisfactionem. Deinde, si gratiam a legato moliebantur, quid ita omnia fecisti, ut quos tuebaris absconderes? Ex quo apparet casu incidisse noxios in plagas, et te artem quaesisse qua nostrae animadversionis impetum eluderes. Nam quod invidiam facis nobis ingenuos honestosque clamando, vide ne deteriorem facias confidentia causam. Quid debent laesi facere, ubi rei ad poenam confugiunt. At enim amici fuerunt nostri: eo maiora meruerunt supplicia; nam qui ignotos laedit, latro appellatur, qui amicos, paulo minus quam parricida." Resolvit Eumolpos tam iniquam declamationem et: "Intellego, inquit, nihil magis obesse iuvenibus miseris, quam quod nocte deposuerunt capillos: hoc argumento incidisse videntur in navem, non venisse. Quod velim tam candide ad aures vestras perveniat, quam simpliciter gestum est. Voluerunt enim, antequam conscenderent, exonerare capita molesto et supervacuo pondere, sed celerior ventus distulit curationis propositum. Nec tamen putaverunt ad rem pertinere, ubi inciperent quod placuerat ut fieret, quia nec omen nec legem navigantium noverant. — Quid, inquit Lichas, attinuit supplices radere? Nisi forte miserabiliores calvi solent esse. Quamquam quid attinet veritatem per interpretem quaerere? Quid dicis tu, latro? Quae salamandra supercilia tua excussit? Cui deo crinem vovisti? Pharmace, responde." == CVIII. == Obstupueram ego supplicii metu pavidus, nec qui in re manifestissima dicerem inveniebam, turbatus <. . .> et deformis praeter spoliati capitis dedecus superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities, ut nihil nec facere deceret nec dicere. Vt vero spongia uda facies plorantis detersa est, et liquefactum per totum os atramentum omnia scilicet lineamenta fuliginea nube confudit, in odium se ira convertit. Negat Eumolpus passurum se ut quisquam ingenuos contra fas legemque contaminet, interpellatque saevientium minas non solum voce sed etiam manibus. Aderat interpellanti mercennarius comes et unus alterque infirmissimus vector, solacia magis litis quam virium auxilia. Nec quicquam pro me deprecabar, sed intentans in oculos Tryphaenae manus usurum me viribus meis clara liberaque voce clamavi, ni abstineret a Gitone iniuriam mulier damnata et in toto navigio sola verberanda. Accenditur audacia mea iratior Lichas, indignaturque quod ego relicta mea causa tantum pro alio clamo. Nec minus Tryphaena contumelia saevit accensa, totiusque navigii turbam diducit in partes. Hinc mercennarius tonsor ferramenta sua nobis et ipse armatus distribuit, illinc Tryphaenae familia nudas expedit manus, ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit, uno tantum gubernatore relicturum se navis ministerium denuntiante, si non desinat rabies libidine perditorum collecta. Nihilo minus tamen perseverat dimicantium furor, illis pro ultione, nobis pro vita pugnantibus. Multi ergo utrinque sine morte labuntur, plures cruenti vulneribus referunt veluti ex proelio pedem, nec tamen cuiusquam ira laxatur. Tunc fortissimus Giton ad virilia sua admovit novaculam infestam, minatus se adbscissurum tot miseriarum causam, inhibuitque Tryphaena tam grande facinus non dissimulata missione. Saepius ego cultrum tonsorium super iugulum meum posui, non magis me occisurus quam Giton, quod minabatur, facturus. Audacius tamen ille tragoediam implebat, quia sciebat se illam habere novaculam, qua iam sibi cervicem praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret futurum non tralaticium bellum, aegre expugnavit gubernator ut caduceatoris more Tryphaena indutias faceret. Data ergo acceptaque ex more patrio fide, protendit ramum oleae a Tutela navigii raptum, atque in colloquium venire ausa: "Quis furor, exclamat, pacem convertit in arma? Quid nostrae meruere manus? Non Troius heros hac in classe vehit decepti pignus Atridae, nec Medea furens fraterno sanguine pugnat, sed contemptus amor vires habet. Ei mihi, fata hos inter fluctus quis raptis evocat armis? Cui non est mors una satis? Ne vincite pontum gurgitibusque feris alios immittite fluctus." == CIX. == Haec ut turbato clamore mulier effudit, haesit paulisper acies, revocataeque ad pacem manus intermisere bellum. Vtitur paenitentiae occasione dux Eumolpos, et castigato ante vehementissime Licha tabulas foederis signat, queis haec formula erat: "Ex tui animi sententia, ut tu, Tryphaena, neque iniuriam tibi factam a Gitone quereris, neque si quid ante hunc diem factum est, obicies vindicabisve aut ullo alio genere persequendum curabis; ut tu nihil imperabis puero repugnanti, non amplexum, non osculum, non coitum venere constrictum, nisi pro qua re praesentes numeraveris denarios centum. Item, Licha, ex tui animi sententia, ut tu Encolpion nec verbo contumelioso insequeris nec vultu, neque quaeres ubi nocte dormiat, aut si quaesieris, pro singulis iniuriis numerabis praesentes denarios ducenos." In haec verba foederibus compositis arma deponimus, et ne residua in animis etiam post iusiurandum ira remaneret, praeterita aboleri osculis placet. Exhortantibus universis odia detumescunt, epulaeque ad certamen prolatae conciliant hilaritate concordiam. Exsonat ergo cantibus totum navigium, et quia repentina tranquillitas intermiserat cursum, alius exultantes quaerebat fuscina pisces, alius hamis blandientibus convellebat praedam repugnantem. Ecce etiam per antemnam pelagiae consederant volucres, quas textis harundinibus peritus artifex tetigit; illae viscatis inligatae viminibus deferebantur ad manus. Tollebat plumas aura volitantes, pinnasque per maria inanis spuma torquebat. Iam Lichas redire mecum in gratiam coeperat, iam Tryphaena Gitona extrema parte potionis spargebat, cum Eumolpus et ipse vino solutus dicta voluit in calvos stigmososque iaculari, donec consumpta frigidissima urbanitate rediit ad carmina sua coepitque capillorum elegidarion dicere: Quod solum formae decus est, cecidere capilli, vernantesque comas tristis abegit hiemps. Nunc umbra nudata sua iam tempora maerent, areaque attritis ridet adusta pilis. O fallax natura deum: quae prima dedisti aetati nostrae gaudia, prima rapis. Infelix, modo crinibus nitebas Phoebo pulchrior et sorore Phoebi. At nunc levior aere vel rotundo horti tubere, quod creavit unda, ridentes fugis et times puellas. Vt mortem citius venire credas, scito iam capitis perisse partem. == CX. == Plura volebat proferre, credo, et ineptiora praeteritis, cum ancilla Tryphaenae Gitona in partem navis inferiorem ducit, corymbioque dominae pueri adornat caput. Immo supercilia etiam profert de pyxide, sciteque iacturae liniamenta secuta totam illi formam suam reddidit. Agnovit Tryphaena verum Gitona, lacrimisque turbata tunc primum bona fide puero basium dedit. Ego etiam si repositum in pristinum decorem puerum gaudebam, abscondebam tamen frequentius vultum, intellegebamque me non tralaticia deformitate esse insipitum, quem alloquio dignum ne Lichas quidem crederet. Sed huic tristitiae eadem illa succurrit ancilla, sevocatumque me non minus decoro exornavit capillamento; immo commendatior vultus enituit, quia flavum corymbion erat. Ceterum Eumolpos, et periclitantium advocatus et praesentis concordiae auctor, ne sileret sine fabulis hilaritas, multa in muliebrem levitatem coepit iactare: quam facile adamarent, quam cito etiam filiorum obliviscerentur, nullamque esse feminam tam pudicam, quae non peregrina libidine usque ad furorem averteretur. Nec se tragoedias veteres curare aut nomina saeculis nota, sed rem sua memoria factam, quam eiturum se esse, si vellemus audire. Conversis igitur omnium in se vultibus auribusque sic orsus est: == CXI. == "Matrona quaedam Ephesi tam notae erat pudicitiae, ut vicinarum quoque gentium feminas ad spectaculum sui evocaret. Haec ergo cum virum extulisset, non contenta vulgari more funus passis prosequi crinibus aut nudatum pectus in conspectu frequentiae plangere, in conditorium etiam prosecuta est defunctum, positumque in hypogaeo Graeco more corpus custodire ac flere totis noctibus diebusque coepit. Sic adflictantem se ac mortem inedia persequentem non parentes potuerunt abducere, non propinqui; magistratus ultimo repulsi abierunt, complorataque singularis exempli femina ab omnibus quintum iam diem sine alimento trahebat. Adsidebat aegrae fidissima ancilla, simulque et lacrimas commodabat lugenti, et quotienscumque defecerat positum in monumento lumen renovabat. "Una igitur in tota civitate fabula erat: solum illud adfulsisse verum pudicitiae amorisque exemplum omnis ordinis homines confitebantur, cum interim imperator provinciae latrones iussit crucibus affigi secundum illam casulam, in qua recens cadaver matrona deflebat. "Proxima ergo nocte, cum miles, qui cruces asservabat, ne quis ad sepulturam corpus detraheret, notasset sibi lumen inter monumenta clarius fulgens et gemitum lugentis audisset, vitio gentis humanae concupiit scire quis aut quid faceret. Descendit igitur in conditorium, visaque pulcherrima muliere, primo quasi quodam monstro infernisque imaginibus turbatus substitit; deinde ut et corpus iacentis conspexit et lacrimas consideravit faciemque unguibus sectam, ratus (scilicet id quod erat) desiderium extincti non posse feminam pati, attulit in monumentum cenulam suam, coepitque hortari lugentem ne perseveraret in dolore supervacuo, ac nihil profuturo gemitu pectus diduceret: 'omnium eumdem esse exitum et idem domicilium' et cetera quibus exulceratae mentes ad sanitatem revocantur. "At illa ignota consolatione percussa laceravit vehementius pectus, ruptosque crines super corpus iacentis imposuit. Non recessit tamen miles, sed eadem exhortatione temptavit dare mulierculae cibum, donec ancilla, vini odore corrupta, primum ipsa porrexit ad humanitatem invitantis victam manum, deinde retecta potione et cibo expugnare dominae pertinaciam coepit et: 'Quid proderit, inquit, hoc tibi, si soluta inedia fueris, si te vivam sepelieris, si antequam fata poscant indemnatum spiritum effuderis? Id cinerem aut manes credis sentire sepultos? Vis tu reviviscere! Vis discusso muliebri errore! Quam diu licuerit, lucis commodis frui! Ipsum te iacentis corpus admonere debet ut vivas.' "Nemo invitus audit, cum cogitur aut cibum sumere aut vivere. Itaque mulier aliquot dierum abstinentia sicca passa est frangi pertinaciam suam, nec minus avide replevit se cibo quam ancilla, quae prior victa est. == CXII. == "Ceterum, scitis quid plerumque soleat temptare humanam satietatem. Quibus blanditiis impetraverat miles ut matrona vellet vivere, iisdem etiam pudicitiam eius aggressus est. Nec deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente: 'Placitone etiam pugnabis amori?' "Quid diutius moror? Jacuerunt ergo una non tantum illa nocte, qua nuptias fecerunt, sed postero etiam ac tertio die, praeclusis videlicet conditorii foribus, ut quisquis ex notis ignotisque ad monumentum venisset, putasset expirasse super corpus viri pudicissimam uxorem. "Ceterum, delectatus miles et forma mulieris et secreto, quicquid boni per facultates poterat coemebat et, prima statim nocte, in monumentum ferebat. Itaque unius cruciarii parentes ut viderunt laxatam custodiam, detraxere nocte pendentem supremoque mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit unam sine cadavere crucem, veritus supplicium, mulieri quid accidisset exponit: 'nec se expectaturum iudicis sententiam, sed gladio ius dicturum ignaviae suae. Commodaret ergo illa perituro locum, et fatale conditorium familiari ac viro faceret.' Mulier non minus misericors quam pudica: 'Ne istud, inquit, dii sinant, ut eodem tempore duorum mihi carissimorum hominum duo funera spectem. Malo mortuum impendere quam vivum occidere.' Secundum hanc orationem iubet ex arca corpus mariti sui tolli atque illi, quae vacabat, cruci affigi. "Usus est miles ingenio prudentissimae feminae, posteroque die populus miratus est qua ratione mortuus isset in crucem." == CXIII. == Risu excepere fabulam nautae, erubescente non mediocriter Tryphaena vultumque suum super cervicem Gitonis amabiliter ponente. At non Lichas risit, sed iratum commovens caput: "Si iustus, inquit, imperator fuisset, debuit patris familiae corpus in monumentum referre, mulierem affigere cruci". Non dubie redierat in animum Hedyle expilatumque libidinosa migratione navigium. Sed nec foederis verba permittebant meminisse, nec hilaritas, quae occupaverat mentes, dabat iracundiae locum. Ceterum Tryphaena in gremio Gitonis posita modo implebat osculi pectus, interdum concinnabat spoliatum crinibus vultum. Ego maestus et impatiens foederis novi non cibum, non potionem capiebam, sed obliquis trucibusque oculis utrumque spectabam. Omnia me oscula vulnerabant, omnes blanditiae, quascunque mulier libidinosa fingebat. Nec tamen adhuc sciebam, utrum magis puero irascerer, quod amicam mihi auferret, an amicae, quod puerum corrumperet: utraque inimicissima oculis meis et captivitate praeterita tristiora. Accedebat huc, quod neque Tryphaena me alloquebatur tanquam familiarem et aliquando gratum sibi amatorem, nec Giton me aut tralaticia propinatione dignum iudicabat, aut, quod minimum est, sermone communi vocabat, credo, veritus ne inter initia coeuntis gratiae recentem cicatricem rescinderet. Inundavere pectus lacrimae dolore paratae, gemitusque suspirio tectus animam paene submovit. <. . .> In partem voluptatis <Lychas> temptabat admitti, nec domini supercilium induebat, sed amici quaerebat obsequium. ANCILLA TRYPHAENAE AD ENCOLPIUM: "Si quid ingenui sanguinis habes, non pluris illam facies, quam scortum. Si vir fueris, non ibis ad spintriam". <. . .> Me nihil magis pudebat, quam ne Eumolpus sensisset quidquid illud fuerat, et homo dicacissimus carminibus vindicaret. <. . .> Iurat verbis Eumolpus conceptissimis. <. . .> == CXIV. == Dum haec taliaque iactamus, inhorruit mare, nubesque undique adductae obruere tenebris diem. Discurrunt nautae ad officia trepidantes, velaque tempestati subducunt. Sed nec certos fluctus ventus impulerat, nec quo destinaret cursum gubernator sciebat. Siciliam modo ventus dabat, saepissime Italici litoris aquilo possessor convertebat huc illuc obnoxiam ratem, et quod omnibus procellis periculosius erat, tam spissae repente tenebrae lucem suppresserant, ut ne proram quidem totam gubernator videret. Itaque pernicies postquam manifesta convaluit, Lichas trepidans ad me supinas porrigit manus et: "Tu, inquit, Encolpi, succurre periclitantibus, et vestem illam divinam sistrumque redde navigio. Per fidem, miserere, quemadmodum quidem soles". Et illum quidem vociferantem in mare ventus excussit, repetitumque infesto gurgite procella circumegit atque hausit. Tryphaenam autem prope iam <immersam> fidelissimi rapuerunt servi, scaphaeque impositam cum maxima sarcinarum parte abduxere certissimae morti. Applicitus cum clamore flevi et: "Hoc, inquam, a diis meruimus, ut nos sola morte coniungerent? Sed non crudelis fortuna concedit. Ecce iam ratem fluctus evertet, ecce iam amplexus amantium iratum dividet mare. Igitur, si vere Encolpion dilexisti, da oscula, dum licet, <et> ultimum hoc gaudium fatis properantibus rape". Haec ut ego dixi, Giton vestem deposuit, meaque tunica contectus exeruit ad osculum caput. Et ne sic cohaerentes malignior fluctus distraheret, utrumque zona circumvenienti praecinxit et: "Si nihil aliud, certe diutius, inquit, iunctos nos mare feret, vel si voluerit misericors ad idem litus expellere, aut praeteriens aliquis tralaticia humanitate lapidabit, aut quod ultimum est iratis tiam fluctibus, imprudens harena componet". Patior ego vinculum extremum, et veluti lecto funebri aptatus expecto mortem iam non molestam. Peragit interim tempestas mandata fatorum, omnesque reliquias navis expugnat. Non arbor erat relicta, non gubernacula, non funis aut remus, sed quasi rudis atque infecta materies ibat cum fluctibus. <. . .> Procurrere piscatores parvulis expediti navigiis ad praedam rapiendam. Deinde ut aliquos viderunt, qui suas opes defenderent, mutaverunt crudelitatem in auxilium. <. . .> == CXV. == Audimus murmur insolitum et sub diaeta magistri quasi cupientis exire beluae gemitum. Persecuti igitur sonum invenimus Eumolpum sedentem membranaeque ingenti versus ingerentem. Mirati ergo quod illi vacaret in vicinia mortis poema facere, extrahimus clamantem, iubemusque bonam habere mentem. At ille interpellatus excanduit et: "Sinite me, inquit, sententiam explere; laborat carmen in fine". Inicio ego phrenetico manum, iubeoque Gitona accedere et in terram trahere poetam mugientem. Hoc opere tandem elaborato casam piscatoriam subimus maerentes, cibisque naufragio corruptis utcumque curati tristissimam exegimus noctem. Postero die, cum poneremus consilium, cui nos regioni crederemus, repente video corpus humanum circum actum levi vortice ad litus deferri. Substiti ergo tristis coepique umentibus oculis maris fidem inspicere et: "Hunc forsitan, proclamo, in aliqua parte terrarum secura expectat uxor, forsitan ignarus tempestatis filius, aut patrem utique reliquit aliquem, cui proficiscens osculum dedit. Haec sunt consilia mortalium, haec vota magnarum cogitationum. En homo quemadmodum natat!" Adhuc tanquam ignotum deflebam, cum inviolatum os; fluctus convertit in terram, agnovique terribilem paulo ante et implacabilem Licham pedibus meis paene subiectum. Non tenui igitur diutius lacrimas, immo percussi semel iterumque manibus pectus et: "Vbi nunc est, inquam, iracundia tua, ubi impotentia tua? Nempe piscibus beluisque eitus es, et qui paulo ante iactabas vires imperii tui, de tam magna nave ne tabulam quidem naufragus habes. Ite nunc mortales, et magnis cogitationibus pectora implete. Ite cauti, et opes fraudibus captas per mille annos disponite. Nempe hic proxima luce patrimonii sui rationes inspexit, nempe diem etiam, quo venturus esset in patriam, animo suo fixit. Dii deaeque quam longe a destinatione sua iacet! Sed non sola mortalibus maria hanc fidem praestant. Illum bellantem arma decipiunt, illum diis vota reddentem penatium suorum ruina sepelit. Ille vehiculo lapsus properantem spiritum excussit, cibus avidum strangulavit, abstinentem frugalitas. Si bene calculum ponas, ubique naufragium est. At enim fluctibus obruto non contingit sepultura: tanquam intersit, periturum corpus quae ratio consumat, ignis an fluctus an mora! Quicquid feceris, omnia haec eodem ventura sunt. Ferae tamen corpus lacerabunt: tanquam melius ignis accipiat! Immo hanc poenam gravissimam credimus, ubi servis irascimur. Quae ergo dementia est, omnia facere, ne quid de nobis relinquat sepultura?" <. . .> Et Licham quidem rogus inimicis collatus manibus adolebat. Eumolpus autem dum epigramma mortuo facit, oculos ad arcessendos sensus longius mittit. == CXVI. == Hoc peracto libenter officio destinatum carpimus iter, ac momento temporis in montem sudantes conscendimus, ex quo haud procul impositum arce sublimi oppidum cernimus. Nec quid esset sciebamus errantes, donec a vilico quodam Crotona esse cognovimus, urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam. Cum deinde diligentius exploraremus qui homines inhabitarent nobile solum, quodve genus negotiationis praecipue probarent post attritas bellis frequentibus opes: "O mi, inquit, hospites, si negotiatores estis, mutate propositum aliudque vitae praesidium quaerite. Sin autem urbanioris notae homines sustinetis semper mentiri, recta ad lucrum curritis. In hac enim urbe non litterarum studia celebrantur, non eloquentia locum habet, non frugalitas sanctique mores laudibus ad fructum perveniunt, sed quoscunque homines in hac urbe videritis, scitote in duas partes esse divisos. Nam aut captantur aut captant. In hac urbe nemo liberos tollit, quia quisquis suos heredes habet, non ad cenas, non ad spectacula admittitur, sed omnibus prohibetur commodis, inter ignominiosos latitat. Qui vero nec uxores unquam duxerunt nec proximas necessitudines habent, ad summos honores perveniunt, id est soli militares, soli fortissimi atque etiam innocentes habentur. Adibitis, inquit, oppidum tanquam in pestilentia campos, in quibus nihil aliud est nisi cadavera quae lacerantur, aut corvi qui lacerant." <. . .> == CXVII. == Prudentior Eumolpus convertit ad novitatem rei mentem genusque divitationis sibi non displicere confessus est. Iocari ego senem poetica levitate credebam, cum ille: "Vtinam quidem, <inquit>, sufficeret largior scena, id est vestis humanior, instrumentum lautius, quod praeberet mendacio fidem: non mehercules operam istam differrem, sed continuo vos ad magnas opes ducerem". Atquin promitto, quicquid exigeret, dummodo placeret vestis, rapinae comes, et quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset: "nam nummos in praesentem usum deum matrem pro fide sua reddituram. — Quid ergo, inquit Eumolpus, cessamus mimum componere? Facite ergo me dominum, si negotatio placet." Nemo ausus est artem damnare nihil auferentem. Itaque ut duraret inter omnes tutum mendacium, in verba Eumolpi sacramentum iuravimus: uri, vinciri, verberari ferroque necari, et quicquid aliud Eumolpus iussisset. Tanquam legitimi gladiatores domino corpora animasque religiosissime addicimus. Post peractum sacramentum serviliter ficti dominum consalutamus, elatumque ab Eumolpo filium pariter condiscimus, iuvenem ingentis eloquentiae et spei, ideoque de civitate sua miserrimum senem exisse, ne aut clientes sodalesque filii sui aut sepulcrum quotidie causam lacrimarum cerneret. Accessisse huic tristitiae proximum naufragium, quo amplius vicies sestertium amiserit; nec illum iactura moveri, sed destitutum ministerio non agnoscere dignitatem suam. Praeterea habere in Africa trecenties sestertium fundis nominibusque depositum; nam familiam quidem tam magnam per agros Numidiae esse sparsam, ut possit vel Carthaginem capere. Secundum hanc formulam imperamus Eumolpo, ut plurimum tussiat, ut sit modo solutioris stomachi cibosque omnes palam damnet; loquatur aurum et argentum fundosque mendaces et perpetuam terrarum sterilitatem; sedeat praeterea quotidie ad rationes tabulasque testamenti omnibus <idibus> renovet. Et ne quid scaenae deesset, quotiescunque aliquem nostrum vocare temptasset, alium pro alio vocaret, ut facile appareret dominum etiam eorum meminisse, qui praesentes non essent. His ita ordinatis, "quod bene feliciterque eveniret " precati deos viam ingredimur. Sed neque Giton sub insolito fasce durabat, et mercennarius Corax, detractator ministerii, posita frequentius sarcina male dicebat properantibus, affirmabatque se aut proiecturum sarcinas aut cum onere fugiturum. "Quid vos, inquit? iumentum me putatis esse aut lapidariam navem? Hominis operas locavi, non caballi. Nec minus liber sum quam vos, etiam si pauperem pater me reliquit." Nec contentus maledictis tollebat subinde altius pedem, et strepitu obsceno simul atque odore viam implebat. Ridebat contumaciam Giton et singulos crepitus eius pari clamore prosequebatur. <. . .> == CXVIII. == EVMOLPVS. "Multos, inquit Eumolpus, o iuvenes, carmen decepit. Nam ut quisque versum pedibus instruxit sensumque teneriorem verborum ambitu intexuit, putavit se continuo in Heliconem venisse. Sic forensibus ministeriis exercitati frequenter ad carminis tranquillitatem tanquam ad portum feliciorem refugerunt, credentes facilius poema extrui posse, quam controversiam sententiolis vibrantibus pictam. Ceterum neque generosior spiritus vanitatem amat, neque concipere aut edere partum mens potest nisi intrenti flumine litterarum inundata. Refugiendum est ab omni verborum, ut ita dicam, vilitate et sumendae voces a plebe summotae, ut fiat odi profanum vulgus et arceo. Praeterea curandum est, ne sententiae emineant extra corpus orationis expressae, sed intexto vestibus colore niteant. Homerus testis et lyrici, Romanusque Vergilius et Horatii curiosa felicitas. Ceteri enim aut non viderunt viam qua iretur ad carmen, aut visam timuerunt calcare. Ecce belli civilis ingens opus quisquis attigerit nisi plenus litteris, sub onere labetur. Non enim res gestae versibus comprehendendae sunt, quod longe melius historici faciunt, sed per ambages deorumque ministeria et fabulosum sententiarum tormentum praecipitandus est liber spiritus, ut potius furentis animi vaticinatio appareat quam religiosae orationis sub testibus fides. Tanquam si placet hic impetus, etiam si nondum recepit ultimam manum: == CXIX. == "Orbem iam totum victor Romanus habebat, qua mare, qua terrae, qua sidus currit utrumque; nec satiatus erat. Gravidis freta pulsa carinis iam peragebantur; si quis sinus abditus ultra, si qua foret tellus, quae fuluum mitteret aurum, hostis erat, fatisque in tristia bella paratis quaerebantur opes. Non vulgo nota placebant gaudia, non usu plebeio trita voluptas. Aes Ephyreiacum laudabat miles in unda; quaesitus tellure nitor certaverat ostro; Hinc Numidae accusant, illinc nova vellera Seres atque Arabum populus sua despoliaverat arva. Ecce aliae clades et laesae vulnera pacis. Quaeritur in silvis auro fera, et ultimus Hammon Afrorum excutitur, ne desit belua dente ad mortes pretiosa; fame premit advena classes, tigris et aurata gradiens vectatur in aula, ut bibat humanum populo plaudente cruorem. Heu, pudet effari perituraque prodere fata, Persarum ritu male pubescentibus annis surripuere viros, exsectaque viscera ferro in venerem fregere, atque ut fuga mobilis aevi circumscripta mora properantes differat annos, quaerit se natura nec invenit. Omnibus ergo scorta placent fractique enerui corpore gressus et laxi crines et tot nova nomina vestis, quaeque virum quaerunt. Ecce Afris eruta terris citrea mensa greges servorum ostrumque renidens, ponitur ac maculis imitatur vilius aurum quae sensum trahat. Hoc sterile ac male nobile lignum turba sepulta mero circum venit, omniaque orbis praemia correptis miles vagus esurit armis. Ingeniosa gula est. Siculo scarus aequore mersus ad mensam vivus perducitur, atque Lucrinis eruta litoribus vendunt conchylia cenas, ut renovent per damna famem. Iam Phasidos unda orbata est avibus, mutoque in litore tantum solae desertis adspirant frondibus aurae. Nec minor in Campo furor est, emptique Quirites ad praedam strepitumque lucri suffragia vertunt. Venalis populus, venalis curia patrum: est favor in pretio. Senibus quoque libera virtus exciderat, sparsisque opibus conversa potestas ipsaque maiestas auro corrupta iacebat. Pellitur a populo victus Cato; tristior ille est, qui vicit, fascesque pudet rapuisse Catoni. Namque — hoc dedecoris populo morumque ruina — non homo pulsus erat, sed in uno victa potestas Romanumque decus. Quare tam perdita Roma ipsa sui merces erat et sine vindice praeda. Praeterea gemino deprensam gurgite plebem faenoris inluvies ususque exederat aeris. Nulla est certa domus, nullum sine pignore corpus, sed veluti tabes tacitis concepta medullis intra membra furens curis latrantibus errat. Arma placent miseris, detritaque commoda luxu vulneribus reparantur. Inops audacia tuta est. Hoc mersam caeno Romam somnoque iacentem quae poterant artes sana ratione movere, ni furor et bellum ferroque excita libido? == CXX. == "Tres tulerat Fortuna duces, quos obruit omnes armorum strue diversa feralis Enyo. Crassum Parthus habet, Libyco iacet aequore Magnus, Iulius ingratam perfudit sanguine Romam, et quasi non posset tot tellus ferre sepulcra, divisit cineres. Hos gloria reddit honores. Est locus exciso penitus demersus hiatu Parthenopen inter magnaeque Dicarchidos arva, Cocyti perfusus aqua; nam spiritus, extra qui furit effusus, funesto spargitur aestu. Non haec autumno tellus viret aut alit herbas caespite laetus ager, non verno persona cantu mollia discordi strepitu virgulta locuntur, sed chaos et nigro squalentia pumice saxa gaudent ferali circum tumulata cupressu. Has inter sedes Ditis pater extulit ora bustorum flammis et cana sparsa favilla, ac tali volucrem Fortunam voce lacessit: 'Rerum humanarum divinarumque potestas, Fors, cui nulla placet nimium secura potestas, quae nova semper amas et mox possessa relinquis, ecquid Romano sentis te pondere victam, nec posse ulterius perituram extollere molem? Ipsa suas vires odit Romana iuventus et quas struxit opes, male sustinet. Aspice late luxuriam spoliorum et censum in damna furentem. Aedificant auro sedesque ad sidera mittunt, expelluntur aquae saxis, mare nascitur arvis, et permutata rerum statione rebellant. En etiam mea regna petunt. Perfossa dehiscit molibus insanis tellus, iam montibus haustis antra gemunt, et dum vanos lapis invenit usus, inferni manes caelum sperare fatentur. Quare age, Fors, muta pacatum in proelia vultum, Romanosque cie, ac nostris da funera regnis. Iam pridem nullo perfundimus ora cruore, nec mea Tisiphone sitientis perluit artus, ex quo Sullanus bibit ensis et horrida tellus extulit in lucem nutritas sanguine fruges.' == CXXI. == "Haec ubi dicta dedit, dextrae coniungere dextram conatus, rupto tellurem soluit hiatu. Tunc Fortuna levi defudit pectore voces: 'O genitor, cui Cocyti penetralia parent, si modo vera mihi fas est impune profari, vota tibi cedent; nec enim minor ira rebellat pectore in hoc leviorque exurit flamma medullas. Omnia, quae tribui Romanis arcibus, odi muneribusque meis irascor. Destruet istas idem, qui posuit, moles deus. Et mihi cordi quippe cremare viros et sanguine pascere luxum. Cerno equidem gemina iam stratos morte Philippos Thessaliaeque rogos et funera gentis Hiberae. Iam fragor armorum trepidantes personat aures, Et Libyae cerno tua, Nile, gementia claustra, Actiacosque sinus et Apollinis arma timentes. Pande, age, terrarum sitientia regna tuarum atque animas accerse novas. Vix navita Porthmeus sufficiet simulacra virum traducere cumba; classe opus est. Tuque ingenti satiare ruina, pallida Tisiphone, concisaque vulnera mande: ad Stygios manes laceratus ducitur orbis.' == CXXII. == "Vixdum finierat, cum fulgure rupta corusco intremuit nubes elisosque abscidit ignes. Subsedit pater umbrarum, gremioque reducto, telluris pavitans fraternos palluit ictus. Continuo clades hominum venturaque damna auspiciis patuere deum. Namque ore cruento deformis Titan vultum caligine texit: civiles acies iam tum spirare putares. Parte alia plenos extinxit Cynthia vultus et lucem sceleri subduxit. Rupta tonabant verticibus lapsis montis iuga, nec vaga passim flumina per notas ibant morientia ripas. Armorum strepitu caelum furit et tuba Martem sideribus tremefacta ciet, iamque Aetna voratur ignibus insolitis, et in aethera fulmina mittit. Ecce inter tumulos atque ossa carentia bustis umbrarum facies diro stridore minantur. Fax stellis comitata novis incendia ducit, sanguineoque recens descendit Iuppiter imbre. Haec ostenta brevi soluit deus. Exuit omnes quippe moras Caesar, vindictaeque actus amore Gallica proiecit, civilia sustulit arma. "Alpibus aeriis, ubi Graio numine pulsae descendunt rupes et se patiuntur adiri, est locus Herculeis aris sacer: hunc nive dura claudit hiemps canoque ad sidera vertice tollit. Caelum illinc cecidisse putes: non solis adulti mansuescit radiis, non verni temporis aura, sed glacie concreta rigent hiemisque pruinis: totum ferre potest umeris minitantibus orbem. Haec ubi calcavit Caesar iuga milite laeto optavitque locum, summo de vertice montis Hesperiae campos late prospexit, et ambas intentans cum voce manus ad sidera dixit: 'Iuppiter omnipotens, et tu, Saturnia tellus, armis laeta meis olimque onerata triumphis, testor ad has acies invitum arcessere Martem, invitas me ferre manus. Sed vulnere cogor, pulsus ab urbe mea, dum Rhenum sanguine tingo, dnm Gallos iterum Capitolia nostra petentes Alpibus excludo, vincendo certior exul. Sanguine Germano sexagintaque triumphis esse nocens coepi. Quamquam quos gloria terret, aut qui sunt qui bella vident? Mercedibus emptae ac viles operae, quorum est mea Roma noverca. At reor, haud impune, nec hanc sine vindice dextram vinciet ignavus. Victores ite furentes, ite mei comites, et causam dicite ferro. Iamque omnes unum crimen vocat, omnibus una impendet clades. Reddenda est gratia vobis, non solus vici. Quare, quia poena tropaeis imminet, et sordes meruit victoria nostra, iudice Fortuna cadat alea. Sumite bellum et temptate manus. Certe mea causa peracta est: inter tot fortes armatus nescio vinci.' Haec ubi personuit, de caelo Delphicus ales omina laeta dedit pepulitque meatibus auras. Nec non horrendi nemoris de parte sinistra insolitae voces flamma sonuere sequenti. Ipse nitor Phoebi vulgato laetior orbe crevit, et aurato praecinxit fulgure vultus. == CXXIII. == "Fortior ominibus movit Mavortia signa Caesar, et insolitos gressu prior occupat ausus. Prima quidem glacies et cana vincta pruina non pugnavit humus mitique horrore quievit. Sed postquam turmae nimbos fregere ligatos et pavidus quadrupes undarum vincula rupit, incalvere nives. Mox flumina montibus altis undabant modo nata, sed haec quoque — iussa putares — stabant, et vincta fluctus stupuere ruina, et paulo ante lues iam concidenda iacebat. Tum vero male fida prius vestigia lusit decepitque pedes; pariter turmaeque virique armaque congesta strue deplorata iacebant. Ecce etiam rigido concussae flamine nubes exonerabantur, nec rupti turbine venti derant, aut tumida confractum grandine caelum. Ipsae iam nubes ruptae super arma cadebant, et concreta gelu ponti velut unda ruebat. Victa erat ingenti tellus nive victaque caeli sidera, victa suis haerentia flumina ripis: nondum Caesar erat; sed magnam nixus in hastam horrida securis frangebat gressibus arva, qualis Caucasea decurrens arduus arce Amphitryoniades, aut torvo Iuppiter ore, cum se verticibus magni demisit Olympi et periturorum deiecit tela Gigantum. "Dum Caesar tumidas iratus deprimit arces, interea volucer molis conterrita pinnis Fama volat summique petit iuga celsa Palati, atque hoc Romano tonitru ferit omnia signa: iam classes fluitare mari totasque per Alpes fervere Germano perfusas sanguine turmas. Arma, cruor, caedes, incendia totaque bella ante oculos volitant. Ergo pulsata tumultu pectora perque duas scinduntur territa causas. Huic fuga per terras, illi magis unda probatur, et patria pontus iam tutior. Est magis arma qui temptare velit fatisque iubentibus uti. Quantum quisque timet, tantum fugit. Ocior ipse hos inter motus populus, miserable visu, quo mens icta iubet, deserta ducitur urbe. Gaudet Roma fuga, debellatique Quirites rumoris sonitu maerentia tecta relinquunt. Ille manu pavida natos tenet, ille penates occultat gremio deploratumque relinquit limen, et absentem votis interficit hostem. Sunt qui coniugibus maerentia pectora iungant, grandaevosque patres onerisque ignara iuventus. Id pro quo metuit, tantum trahit. Omnia secum hic vehit imprudens praedamque in proelia ducit: ac velut ex alto cum magnus inhorruit auster et pulsas evertit aquas, non arma ministris, non regumen prodest, ligat alter pondera pinus, alter tuta sinus tranquillaque litora quaerit: hic dat vela fugae Fortunaeque omnia credit. Quid tam parva queror? Gemino cum consule Magnus ille tremor Ponti saevique repertor Hydaspis et piratarum scopulus, modo quem ter ovantem Iuppiter horruerat, quem tracto gurgite Pontus et veneratus erat submissa Bosporos unda, pro pudor! imperii deserto nomine fugit, ut Fortuna levis Magni quoque terga videret. == CXXIV. == <poem>{{pn|CXXIV.1|1}}"Ergo tanta lues divum quoque numina vidit consensitque fugae caeli timor. Ecce per orbem mitis turba deum terras exosa furentes deserit, atque hominum damnatum avertitur agmen. Pax prima ante alias niveos pulsata lacertos abscondit galea victum caput, atque relicto orbe fugax Ditis petit implacabile regnum. Huic comes it submissa Fides, et crine soluto Iustitia, ac maerens lacera Concordia palla. At contra, sedes Erebi qua rupta dehiscit, emergit late Ditis chorus, horrida Erinys, et Bellona minax, facibusque armata Megaera, Letumque, Insidiaeque, et lurida Mortis imago. Quas inter Furor, abruptis ceu liber habenis, sanguineum late tollit caput, oraque mille vulneribus confossa cruenta casside velat; haeret detritus laevae Mavortius umbo innumerabilibus telis gravis, atque flagranti stipite dextra minax terris incendia portat. Sentit terra deos, mutataque sidera pondus quaesivere suum; namque omnis regia caeli in partes diducta ruit. Primumque Dione Caesaris acta sui ducit, comes additur illi Pallas, et ingentem quatiens Mavortius hastam. Magnum cum Phoebo soror et Cyllenia proles excipit, ac totis similis Tirynthius actis. Intremuere tubae, ac scisso Discordia crine extulit ad superos Stygium caput. Huius in ore concretus sanguis, contusaque lumina flebant, stabant aerati scabra rubigine dentes, tabo lingua fluens, obsessa draconibus ora, atque inter torto laceratam pectore vestem sanguineam tremula quatiebat lampada dextra. Haec ut Cocyti tenebras et Tartara liquit, alta petit gradiens iuga nobilis Appennini, unde omnes terras atque omnia litora posset aspicere ac toto fluitantes orbe catervas, atque has erumpit furibundo pectore voces: 'Sumite nunc gentes accensis mentibus arma, sumite et in medias immittite lampadas urbes. Vincetur, quicumque latet; non femina cesset, non puer aut aevo iam desolata senectus; ipsa tremat tellus lacerataque tecta rebellent. Tu legem, Marcelle, tene. Tu concute plebem, Curio. Tu fortem ne supprime, Lentule, Martem. Quid porro tu, dive, tuis cunctaris in armis, non frangis portas, non muris oppida solvis thesaurosque rapis? Nescis tu, Magne, tueri Romanas arces? Epidamni moenia quaere, Thessalicosque sinus humano sanguine tingue.' "Factum est in terris quicquid Discordia iussit."</poem> {{pn|CXXIV.2|2}}Cum haec Eumolpos ingenti volubilitate verborum effudisset, tandem Crotona intravimus. Vbi quidem parvo deversorio refecti, postero die amplioris fortunae domum quaerentes incidimus in turbam heredipetarum sciscitantium quod genus hominum. aut unde veniremus. {{pn|CXXIV.3|3}}Ex praescripto ergo consilii communis exaggerata verborum volubilitate, unde aut qui essemus haud dubie credentibus indicavimus. Qui statim opes suas summo cum certamine in Eumolpium congesserunt. {{...}} {{pn|CXXIV.4|4}}[Certatim omnes heredipetae muneribus gratiam Eumolpi sollicitant]. == CXXV. == Dum haec magno tempore Crotone aguntur <. . .> et Eumolpus felicitate plenus prioris fortunae esset oblitus statum, adeo ut suis iactaret neminem gratiae suae ibi posse resistere impuneque suos, si quid deliquissent in ea urbe, beneficio amicorum laturos. Ceterum ego, etsi quotidie magis magisque superfluentibus bonis saginatum corpus impleveram, putabamque a custodia mei removisse vultum Fortunam, tamen saepius tam consuetudinem meam cogitabam quam causam, et: "Quid, aiebam, si callidus captator exploratorem in Africam miserit mendaciumque deprehenderit nostrum? Quid, si etiam mercennarius praesenti felicitate lassus indicium ad amicos detulerit, totamque fallaciam invidiosa proditione detexerit? Nempe rursus fugiendum erit, et tandem expugnata paupertas nova mendicitate revocanda. Dii deaeque, quam male est extra legem viventibus! quicquid meruerunt, semper expectant". <. . .> == CXXVI. == CHRYSIS ANCILLA CIRCES AD POLYAENVM: "Quia nosti venerem tuam, superbiam captas vendisque amplexus, non commodas. Quo enim spectant flexae pectine comae, quo facies medicamine attrita et oculorum quoque mollis petulantia; quo incessus arte compositus et ne vestigia quidem pedum extra mensuram aberrantia, nisi quod formam prostituis ut vendas? Vides me: nec auguria novi nec mathematicorum caelum curare soleo; ex vultibus tamen hominum mores colligo, et cum spatiantem vidi, quid cogites scio. Sive ergo nobis vendis quod peto, mercator paratus est, sive, quod humanius est, commodas, effice ut beneficium debeam. Nam quod servum te et humilem fateris, accendis desiderium aestuantis. Quaedam enim feminae sordibus calent, nec libidinem concitant, nisi aut servos viderint aut statores altius cinctos. Arena aliquas accendit, aut perfusus pulvere mulio, aut histrio scaenae ostentatione traductus. Ex hac nota domina est mea; usque ab orchestra quattuordecim transilit, et in extrema plebe quaerit quod diligat." Itaque oratione blandissima plenus: "Rogo, inquam, numquid illa, quae me amat, tu es?" Multum risit ancilla post tam frigidum schema et: "Nolo, inquit, tibi tam valde placeas. Ego adhuc servo nunquam succubui, nec hoc dii sinant ut amplexus meos in crucem mittam. Viderint matronae, quae flagellorum vestigia osculantur; ego etiam si ancilla sum, nunquam tamen nisi in equestribus sedeo." Mirari equidem tam discordem libidinem coepi atque inter monstra numerare, quod ancilla haberet matronae superbiam et matrona ancillae humilitatem. Procedentibus deinde longius iocis rogavi ut in platanona produceret dominam. Placuit puellae consilium. Itaque collegit altius tunicam flexitque se in eum daphnona, qui ambulationi haerebat. Nec diu morata dominam producit e latebris, laterique meo applicat mulierem omnibus simulacris emendatiorem. Nulla vox est quae formam eius possit comprehendere, nam quicquid dixero minus erit. Crines ingenio suo flexi per totos se umeros effuderant, frons minima et quae radices capillorum retro flexerat, supercilia usque ad malarum scripturam currentia et rursus confinio luminum paene permixta, oculi clariores stellis extra lunam fulgentibus, nares paululum inflexae et osculum quale Praxiteles habere Dianam credidit. Iam mentum, iam cervix, iam manus, iam pedum candor intra auri gracile vinculum positus: Parium marmor extinxerat. Itaque tunc primum Dorida vetus amator contempsi. <. . .> Quid factum est, quod tu proiectis, Iuppiter,armis inter caelicolas fabula muta taces? Nunc erat a torva submittere cornua fronte, nunc pluma canos dissimulare tuos. Haec vera est Danae. Tempta modo tangere corpus, iam tua flammifero membra calore fluent. == CXXVII. == Delectata illa risit tam blandum, ut videretur mihi plenum os extra nubem luna proferre. Mox digitis gubernantibus vocem: "Si non fastidis, inquit, feminam ornatam et hoc primum anno virum expertam, concilio tibi, o iuvenis, sororem. Habes tu quidem et fratrem — neque enim me piguit inquirere — sed quid prohibet et sororem adoptare? Eoden gradu venio. Tu tantum dignare et meum osculum, cum libuerit, agnoscere. — Immo, inquam, ego per formam tuam te rogo, ne fastidias hominem peregrinum inter cultores admittere. Invenies religiosum, si te adorari permiseris. Ac ne me iudices ad hoc templum Amoris gratis accedere, dono tibi fratrem meum. — Quid? tu, inquit illa, donas mihi eum, sine quo non potes vivere, ex cuius osculo pendes, quem sic tu amas, quemadmodum ego te volo?" Haec ipsa cum diceret, tanta gratia conciliabat vocem loquentis, tam dulcis sonus pertemptatum mulcebat aera, ut putares inter auras canere Sirenum concordiam. Itaque miranti, et toto mihi caelo clarius nescio quid relucente, libuit deae nomen quaerere. "Ita, inquit, non dixit tibi ancilla mea Circen me vocari? Non sum quidem Solis progenies, nec mea mater, dum placet, labentis mundi cursum detinuit. Habebo tamen quod caelo imputem, si nos fata coniunxerint. Immo iam nescio quid tacitis cogitationibus deus agit. Nec sine causa Polyaenon Circe amat: semper inter haec nomina magna fax surgit. Sume ergo amplexum, si placet. Neque est quod curiosum aliquem extimescas: longe ab hoc loco frater est." Dixit haec Circe, implicitumque me brachiis mollioribus pluma deduxit in terram vario gramine indutam. Idaeo quales fudit de vertice flores Terra parens, cum se concesso iunxit amori Iuppiter et toto concepit pectore flammas: emicuere rosae violaeque et molle cyperon, albaque de viridi riserunt lilia prato: talis humus Venerem molles clamavit in herbas candidiorque dies secreto favit amori. In hoc gramine pariter compositi mille osculis lusimus quaerentes voluptatem robustam. <. . .> == CXXVIIII. == CIRCE AD POLYAENVM: "Quid est? inquit; numquid te osculum meum offendit? Numquid spiritus ieiunio marcet? Numquid alarum negligens sudor? Puto, si haec non sunt, numquid Gitona times?" Perfusus ego rubore manifesto etiam si quid habueram virium, perdidi, totoque corpore velut laxato: "Quaeso, inquam, regina, noli suggillare miserias. Veneficio contactus sum". <. . .> CIRCE: "Dic, Chrysis, sed verum: numquid indecens sum? Numquid incompta? numquid ab aliquo naturali vitio formam meam excaeco? Noli decipere dominam tuam. Nescio quid peccavimus." Rapuit deinde tacenti speculum, et postquam omnes vultus temptavit, quos solet inter amantes risus fingere, excussit vexatam solo vestem raptimque aedem Veneris intravit. Ego contra damnatus et quasi quodam visu in horrorem perductus interrogare animum meum coepi, an vera voluptate fraudatus essem. Nocte soporifera veluti cum somnia ludunt errantes oculos effossaque protulit aurum in lucem tellus: versat manus improba furtum thesaurosque rapit, sudor quoque perluit ora et mentem timor altus habet, ne forte gravatum excutiat gremium secreti conscius auri: mox ubi fugerunt elusam gaudia mentem veraque forma redit, animus, quod perdidit, optat atque in praeterita se totus imagine versat. <. . .> GITON AD ENCOLPION: "Itaque hoc nomine tibi gratias ago, quod me Socratica fide diligis. Non tam intactus Alcibiades in praeceptoris sui lecto iacuit". == CXXIX. == ENCOLPIVS AD GITONEM: "Crede mihi, frater, non intellego me virum esse, non sentio. Funerata est illa pars corporis, qua quondam Achilles eram". <. . .> Veritus puer ne in secreto deprehensus daret sermonibus locum, proripuit se et in partem aedium interiorem fugit. <. . .> Cubiculum autem meum Chrysis intravit, codicillosque mihi dominae suae reddidit, in quibus haec erant scripta: "CIRCE POLYAENO SALVTEM. Si libidinosa essem, quererer decepta; nunc etiam languori tuo gratias ago. In umbra voluptatis diutius lusi. Quid tamen agas quaero, et an tuis pedibus perveneris domum; negant enim medici sine nervis homines ambulare posse. Narrabo tibi, adulescens, paralysin cave. Nunquam ego aegrum tam magno periculo vidi; medius iam peristi. Quod si idem frigus genua manusque temptaverit tuas, licet ad tubicines mittas. Quid ergo est? Etiam si gravem iniuriam accepi, homini tamen misero non invideo medicinam. Si vis sanus esse, Gitonem roga. Recipies, inquam, nervos tuos, si triduo sine fratre dormieris. Nam quod ad me attinet, non timeo ne quis inveniatur cui minus placeam. Nec speculum mihi nec fama mentitur. Vale, si potes." Vt intellexit Chrysis perlegisse me totum convicium: "Solent, inquit, haec fieri, et praecipue in hac civitate, in qua mulieres etiam lunam deducunt. <. . .> Itaque huius quoque rei cura agetur. Rescribe modo blandius dominae, animumque eius candida humanitate restitue. Verum enim fatendum: ex qua hora iniuriam accepit, apud se non est". Libenter quidem parui ancillae, verbaque codicillis talia imposui: == CXXX. == "POLYAENOS CIRCAE SALVTEM. Fateor me, domina, saepe peccasse; nam et homo sum et adhuc iuvenis. Numquam tamen ante hunc diem usque ad mortem deliqui. Habes confitentem reum: quicquid iusseris, merui. Proditionem feci, hominem occidi, templum violavi: in haec facinora quaere supplicium. Sive occidere placet, ferro meo venio; sive verberibus contenta es, curro nudus ad dominam. Illud unum memento, non me sed instrumenta peccasse. Paratus miles arma non habui. Quis hoc turbaverit nescio. Forsitan animus antecessit corporis moram, forsitan dum omnia concupisco, voluptatem tempore consumpsi. Non invenio quod feci. Paralysin tamen cavere iubes: tanquam iam maior fieri possit, quae abstulit mihi per quod etiam te habere potui. Summa tamen excusationis meae haec est: placebo tibi, si me culpam emendare permiseris." Dimissa cum eiusmodi pollicitatione Chryside curavi diligentius noxiosissimum corpus, balneoque praeterito modica unctione usus, mox cibis validioribus pastus, id est bulbis cochlearumque sine iure cervicibus, hausi parcius merum. Hinc ante somnum levissima ambulatione compositus sine Gitone cubiculum intravi. Tanta erat placandi cura, ut timerem ne latus meum frater convelleret. == CXXXI. == {{pn|131.1|1}}Postero die, cum sine offensa corporis animique consurrexissem, in eundem platanona descendi, etiam si locum inauspicatum timebam, coepique inter arbores ducem itineris expectare Chrysidem. {{pn|131.2|2}}Nec diu spatiatus consederam, ubi hesterno die fueram, cum illa intervenit comitem aniculam trahens. {{pn|131.3|3}}Atque ut me consalutavit: ‘Quid est, inquit, fastose, ecquid bonam mentem habere coepisti?’ . . . {{pn|131.4|4}}Illa de sinu licium prolulit varii coloris filis intortum, cervicemque vinxit meam. Mox turbatum sputo pulverem medio sustulit digito, frontemque repugnantis signavit . . . {{pn|131.5|5}}Hoc peracto carmine ter me iussit expuere terque lapillos conicere in sinum, quos ipsa praecantatos purpura involuerat, admotisque manibus temptare coepit inguinum vires. {{pn|131.6|6}}Dicto citius nervi paruerunt imperio, manusque aniculae ingenti motu repleverunt. {{pn|131.7|7}}At illa gaudio exultans: ‘Vides’ inquit ‘Chrysis mea, vides, quod aliis leporem excitavi?’ <poem> ::{{pn|131.8|8}}Nobilis aestivas platanus diffuderat umbras ::et bacis redimita Daphne tremulaeque cupressus ::et circum tonsae trepidanti vertice pinus. ::Has inter ludebat aquis errantibus amnis ::spumeus, et querulo vexabat rore lapillos. ::Dignus amore locus: testis silvestris aedon ::atque urbana Procne, quae circum gramina fusae ::et molles violas cantu †sua rura colebant† . . . </poem> {{pn|131.9|9}}Premebat illa resoluta marmoreis cervicibus aureum torum myrtoque florenti quietum <aera> verberabat. {{pn|131.10|10}}Itaque ut me vidit, paululum erubuit, hesternae scilicet iniuriae memor; deinde ut remotis omnibus secundum invitantem consedi, ramum super oculos meos posuit et quasi pariete interiecto audacior facta: ‘Quid est’ inquit ‘paralytice? Ecquid hodie totus venisti?’ {{pn|131.11|11}}Rogas’, inquam ego, ‘potius quam temptas?’ Totoque corpore in amplexum eius immissus non praecantatis usque ad satietatem osculis fruor == CXXXII. == [ENCOLPIVS DE ENDYMIONE PVERO: Ipsa corporis pulchritudine me ad se vocante trahebat ad venerem. Iam pluribus osculis labra crepitabant, iam implicitae manus omne genus amoris invenerant, iam alligata mutuo ambitu corpora animarum quoque mixturam fecerant.] Manifestis matrona contumeliis verberata tandem ad ultionem decurrit, vocatque cubicularios et me iubet cato rigari. Nec contenta mulier tam gravi iniuria mea, convocat omnes quasillarias familiaeque sordidissimam partem, ac me conspui iubet. Oppono ego manus oculis meis, nullisque effusis precibus, quia sciebam quid meruissem, verberibus sputisque extra ianuam eiectus sum. Eicitur et Proselenos, Chrysis vapulat, totaque familia tristis inter se mussat, quaeritque quis dominae hilaritatem confuderit. <. . .> Itaque pensatis vicibus animosior, verberum notas arte contexi, ne aut Eumolpus contumelia mea hilarior fieret aut tristior Giton. Quod solum igitur salvo pudore poterat contingere, languorem simulavi, conditusque lectulo totum ignem furoris in eam converti, quae mihi omnium malorum causa fuerat: Ter corripui terribilem manu bipennem, ter languidior coliculi repene thyrso ferrum timui, quod trepido male dabat usum. Nec iam poteram, quod modo conficere libebat; namque illa metu frigidior rigente bruma confugerat in viscera mille operta rugis. Ita non potui supplicio caput aperire, sed furciferae mortifero timore lusus ad verba, magis quae poterant nocere, fugi. Erectus igitur in cubitum hac fere oratione contumacem vexavi: "Quid dicis, inquam, omnium hominum deorumque pudor? Nam ne nominare quidem te inter res serias fas est. Hoc de te merui, ut me in caelo positum ad inferos traheres? ut traduceres annos primo florentes vigore, senectaeque ultimae mihi lassitudinem imponere? Rogo te, mihi apodixin defunctoriam redde." Haec ut iratus effudi, Illa solo fixos oculos aversa tenebat, nec magis incepto vultum sermone movetur quam lentae salices lassove papavera collo. Nec minus ego tam foeda obiurgatione finita paenitentiam agere sermonis mei coepi secretoque rubore perfundi, quod oblitus verecundiae meae cum ea parte corporis verba contulerim, quam ne ad cognitionem quidem admittere severioris notae homines solerent. Mox perfricata diutius fronte: "Quid autem ego, inquam, mali feci, si dolorem meum naturali convicio exoneravi? Aut quid est quod in corpore humano ventri male dicere solemus aut gulae capitique etiam, cum saepius dolet? Quid? Non et Vlixes cum corde litigat suo, et quidam tragici oculos suos tanquam audientes castigant? Podagrici pedibus suis male dicunt, chiragrici manibus, lippi oculis, et qui offenderunt saepe digitos, quicquid doloris habent, in pedes deferunt: Quid me constricta spectatis fronte Catone, damnatisque novae simplicitatis opus? Sermonis puri non tristis gratia ridet, quodque facit populus, candida lingua refert. Nam quis concubitus, Veneris quis gaudia nescit? Quia vetat in tepido membra calere toro? Ipse pater veri doctus Epicurus in arte iussit, et hoc vitam dixit habere telos. Nihil est hominum inepta persuasione falsius nec ficta severitate ineptius". == CXXXIII. == Hac declamatione finita Gitona voco et: "Narra mihi, inquam, frater, sed tua fide: ea nocte, qua te mihi Ascyltos subduxit, usque in iniuriam vigilavit, an contentus fuit vidua pudicaque nocte?" Tetigit puer oculos suos, conceptissimisque iuravit verbis sibi ab Ascylto nullam vim factam. <. . .> positoque in limine genu sic deprecatus sum numen aversum: Nympharum Bacchique comes, quem pulcra Dione divitibus silvis numen dedit, inclita paret cui Lesbos viridisque Thasos, quem Lydus adorat septifluus, templumque tuis imponit Hypaepis: huc aedes et Bacchi tutor Dryadumque voluptas, et timidas admitte preces. Non sanguine tristi perfusus venio, non templis impius hostis admovi dextram, sed inops et rebus egenis attritus facinus non toto corpore feci. Quisquis peccat inops, minor est reus. Hac prece, quaeso, exonera mentem culpaeque ignosce minori, et quandoque mihi fortunae arriserit hora, non sine honore tuum patiar decus. Ibit ad aras, Sancte, tuas hircus, pecoris pater; ibit ad aras corniger et querulae fetus suis, hostia lactens. Spumabit pateris hornus liquor, et ter ovantem circa delubrum gressum feret ebria pubes." Dum haec ago curaque sollerti deposito meo caveo, intravit delubrum anus laceratis crinibus nigraque veste deformis, extraque vestibulum me iniecta manu duxit. <. . .> == CXXXIV. == PROSELENOS ANVS AD ENCOLPIVM: "Quae striges comederunt nervos tuos, aut quod purgamentum nocte calcasti trivio aut cadaver? Nec a puero quidem te vindicasti, sed mollis, debilis, lassus, tanquam caballus in clivo et operam et sudorem perdidisti. Nec contentus ipse peccare, mihi deos iratos excitasti". Ac me iterum in cellam sacerdotis nihil recusantem perduxit impulitque super lectum, et harundinem ab ostio rapuit iterumque nihil respondentem mulcavit. Ac nisi primo ictu harundo quassata impetum verberantis minuisset, forsitan etiam brachia mea caputque fregisset. Ingemui ego utique propter mascarpionem, lacrimisque ubertim manantibus obscuratum dextra caput super pulvinum inclinavi. Nec minus illa fletu confusa altera parte lectuli sedit aetatisque longae moram tremulis vocibus coepit accusare, donec intervenit sacerdos: "Quid vos, inquit, in cellam meam tanquam ante recens bustum venistis? Vtique die feriarum, quo etiam lugentes rident." PROSELENOS AD OENOTHEAN SACERDOTEM PRIAPI: "O, inquit, Oenothea, hunc adulescentem quem vides, malo astro natus est; nam neque puero neque puellae bona sua vendere potest. Nunquam tu hominem tam infelicem vidisti: lorum in aqua, non inguina habet. Ad summam, qualem putas esse, qui de Circes toro sine voluptate surrexit?" His auditis Oenothea inter utrumque consedit, motoque diutius capite: "Istum, inquit, morbum sola sum quae emendare scio. Et ne putetis perplexe agere, rogo ut adulescentulus tuus mecum nocte dormiat, nisi illud tam rigidum reddidero quam cornu: Quicquid in orbe vides, paret mihi. Florida tellus, cum volo, spissatis arescit languida sucis, cum volo, fundit opes, scopulique atque horrida saxa Niliacas iaculantur aquas. Mihi pontus inertes submittit fluctus, zephyrique tacentia ponunt ante meos sua flabra pedes. Mihi flumina parent Hyrcanaeque tigres et iussi stare dracones. Quid leviora loquor? Lunae descendit imago carminibus deducta meis, trepidusque furentes flectere Phoebus equos revoluto cogitur orbe. Tantum dicta valent. Taurorum flamma quiescit virgineis extincta sacris, Phoebeia Circe carminibus magicis socios mutavit Vlixis, Proteus esse solet quicquid libet. Hic ego callens artibus Idaeos frutices in gurgite sistam, et rursus fluvios in summo vertice ponam." == CXXXV. == lnhorrui ego tam fabulosa pollicitatione conterritus, anumque inspicere diligentius coepi. "Ergo, exclamat Oenothea, imperio parete!" detersisque curiose manibus inclinavit se in lectulum ac me semel iterumque basiavit. <. . .> Oenothea mensam veterem posuit in medio altari, quam vivis implevit carbonibus, et camellam etiam vetustate ruptam pice temperata refecit. Tum clavum, qui detrahentem secutus cum camella lignea fuerat, fumoso parieti reddidit. Mox incincta quadrato pallio cucumam ingentem foco apposuit, simulque pannum de carnario detulit furca, in quo faba erat ad usum reposita et sincipitis vetustissima particula mille plagis dolata. Vt soluit ergo licio pannum, partem leguminis super mensam effudit iussitque me diligenter purgare. Servio ego imperio, granaque sordidissimis putaminibus vestita curiosa manu segrego. At illa inertiam meam accusans improba tollit, dentibusque folliculos pariter spoliat, atque in terram veluti muscarum imagines despuit. Mirabar equidem paupertatis ingenium singularumque rerum quasdam artes: Non Indum fulgebat ebur, quod inhaeserat auro, nec iam calcato radiabat marmore terra muneribus delusa suis, sed crate saligna impositum Cereris vacuae nemus et nova terrae pocula, quae facili vilis rota finxerat actu. Hinc molli stillae lacus et de caudice lento vimineae lances maculataque testa Lyaeo. At paries circa palea satiatus inani fortuitoque luto clavos numerabat agrestis, et viridi iunco gracilis pendebat harundo. Praeterea quae fumoso suspensa tigillo conservabat opes humilis casa, mitia sorba inter odoratas pendebat texta coronas et thymbrae veteres et passis uva racemis: qualis in Actaea quondam fuit hospita terra, digna sacris Hecales, quam Musa loquentibus annis Baccineas veteres mirando tradidit aevo. == CXXXVI. == Dum illa carnis etiam paululum delibat et dum coaequale natalium suorum sinciput in carnarium furca reponit, fracta est putris sella, quae staturae altitudinem adiecerat, anumque pondere suo deiectam super foculum mittit. Frangitur ergo cervix cucumulae ignemque modo convalescentem restinguit. Vexat cubitum ipsa stipite ardenti faciemque totam excitato cinere pertundit. Consurrexi equidem turbatus anumque non sine meo risu erexi; statimque, ne res aliqua sacrificium moraretur, ad reficiendum ignem in viciniam cucurrit. Itaque ad casae ostiolum processi cum ecce tres anseres sacri qui, ut puto, medio die solebant ab anu diaria exigere, impetum in me faciunt foedoque ac veluti rabioso stridore circumsistunt trepidantem. Atque alius tunicam meam lacerat, alius vincula calcumentorum resoluit ac trahit; unus etiam, dux ac magister saevitiae, non dubitavit crus meum serrato vexare morsu. Oblitus itaque nugarum, pedem mensulae extorsi coepique pugnacissimum animal armata elidere manu. Nec satiatus defunctorio ictu, morte me anseris vindicavi: Tales Herculea Stymphalidas arte coactas ad coelum fugisse reor, peneque fluentes Harpyias, cum Phineo maduere veneno fallaces epulae. Tremuit perterritus aether planctibus insolitis, confusaque regia coeli <. . .> Iam reliqui revolutam passimque per totum effusam pavimentum collegerant fabam, orbatique, ut existimo, duce redierant in templum, cum ego praeda simul atque vindicta gaudens post lectum occisum anserem mitto, vulnusque cruris haud altum aceto diluo. Deinde convicium verens, abeundi formavi consilium, collectoque cultu meo ire extra casam coepi. Necdum liberaveram cellulae limen, cum animadverto Oenotheam cum testo ignis pleno venientem. Reduxi igitur gradum proiectaque veste, tanquam expectarem morantem, in aditu steti. Collocavit illa ignem cassis harundinibus collectum, ingestisque super pluribus lignis excusare coepit moram, quod amica se non dimisisset tribus nisi potionibus e lege siccatis." Quid porro tu, inquit, me absente fecisti, aut ubi est faba?" Ego, qui putaveram me rem laude etiam dignam fecisse, ordine illi totum proelium exposui, et ne diutius tristis esset, iacturae pensionem anserem obtuli. Quem anus ut vidit, tam magnum aeque clamorem sustulit, ut putares iterum anseres limen intrasse. Confusus itaque et novitate facinoris attonitus, quaerebam quid excanduisset, aut quare anseris potius quam mei misereretur. == CXXXVII. == {{pn|CXXXVII.1|1}}At illa complosis manibus: "Scelerate, inquit, etiam loqueris? {{pn|CXXXVII.2|2}}Nescis quam magnum flagitium admiseris: occidisti Priapi delicias, anserem omnibus matronis acceptissimum. Itaque ne te putes nihil egisse; si magistratus hoc scierint, ibis in crucem. {{pn|CXXXVII.3|3}}Polluisti sanguine domicilium meum ante hunc diem inviolatum, fecistique ut me, quisquis voluerit inimicus, sacerdotio pellat. — {{pn|CXXXVII.4|4}}Rogo, inquam, noli clamare: ego tibi pro ansere struthocamelum reddam." {{pn|CXXXVII.5|5}}Dum haec me stupente in lectulo sedet anserisque fatum complorat, interim Proselenos cum impensa sacrificii venit, visoque ansere occiso sciscitata causam tristitiae, et ipsa flere vehementius coepit meique misereri, tanquam patrem meum, non publicum anserem, occidissem. {{pn|CXXXVII.6|6}}Itaque taedio fatigatus: "Rogo, inquam, expiare manus pretio licet? {{...}} si vos provocassem, etiam si homicidium fecissem. Ecce duos aureos pono, unde possitis et deos et anseres emere.". {{pn|CXXXVII.7|7}}Quos ut vidit Oenothea: "Ignosce, inquit, adulescens, sollicita sum tua causa. {{pn|CXXXVII.8|8}}Amoris est hoc argumentum, non malignitatis. Itaque dabimus operam, ne quis sciat. Tu modo deos roga, ut illi facto tuo ignoscant." <poem>{{pn|CXXXVII.9|9}}Quisquis habet nummos, secura naviget aura fortunamque suo temperet arbitrio. Vxorem ducat Danaen ipsumque licebit Acrisium iubeat credere quod Danaen. Carmina componat, declamet, concrepet omnes et peragat causas sitque Catone prior. Iurisconsultus 'parret, non parret' habeto, atque esto quicquid Servius et Labeo. Multa loquor: quod vis, nummis praesentibus opta, et veniet. Clausum possidet arca Iovem.</poem> {{...}} {{pn|CXXXVII.10|10}}Infra manus meas camellam vini posuit et cum digitos pariter extensos porris apioque lustrasset, avellanas nuces cum precatione mersit in vinum. Et sive in summum redierant, sive subsderant, ex hoc coniecturam ducebat. Nec me fallebat inanes scilicet ac sine medulla ventosas nuces in summo umore consistere, graves autem et plenas integro fructu ad ima deferri. {{pn|CXXXVII.11|11}}Recluso pectore extraxit fortissimum iecur et inde mihi futura praedixit. {{pn|CXXXVII.12|12}}Immo, ne quod vestigium sceleris superesset, totum anserem laceratum verubus confixit, epulasque etiam lautas paulo ante, ut ipsa dicebat, perituro paravit. {{pn|CXXXVII.13|13}}Volabant inter haec potiones meracae. == CXXXVIII. == Profert Oenothea scorteum fascinum, quod ut oleo et minuto pipere atque urticae trito circumdedit semine, paulatim coepit inserere ano meo. Hoc crudelissima anus spargit subinde umore femina mea. Nasturcii sucum cum habrotono miscet, perfusisque inguinibus meis, viridis urticae fascem comprehendit, omniaque infra umbilicum coepit lenta manu caedere. <. . .> Aniculae quamvis solutae mero ac libidine essent, eandem viam tentant et per aliquot vicos secutae fugientem "Prende furem!" clamant. Evasi tamen omnibus digitis inter praecipitem decursum cruentatis. <. . .> "Chrysis, quae priorem fortunam tuam oderat, hanc vel cum periculo capitis persequi destinat". <. . .> "Quid huic formae aut Ariadne habuit aut Leda simile? Quid contra hanc Helene, quid Venus posset? Ipse Paris, dearum libidinantium iudex, si hanc in comparatione vidisset tam petulantibus oculis, et Helenen huic donasset et deas. Saltem si permitteretur osculum capere, si illud caeleste ac divinum pectus amplecti, forsitan rediret hoc corpus ad vires et resipiscerent partes veneficio, credo, sopitae. Nec me contumeliae lassant: quod verberatus sum, nescio; quod eiectus sum, lusum puto. Modo redire in gratiam liceat". == CXXXIX. == Torum frequenti tractatione vexavi, amoris mei quasi quandam imaginem <. . .> Non solum me numen et implacabile fatum persequitur. Prius Inachia Tirynthius ira exagitatus onus caeli tulit, ante profanam Iunonem Pelias sensit, tulit inscius arma Laomedon, gemini satiavit numinis iram Telephus, et regnum Neptuni pavit Vlixes. Me quoque per terras, per cani Nereos aequor Hellespontiaci sequitur gravis ira Priapi. <. . .> Quaerere a Gitone meo coepi, num aliquis me quaesisset. "Nemo, inquit, hodie. Sed hesterno die mulier quaedam haud inculta ianuam intravit, cumque diu mecum esset locuta et me accersito sermone lassasset, ultimo coepit dicere, te noxam meruisse daturumque serviles poenas, si laesus in querela perseverasset." <. . .> Nondum querelam finieram, cum Chrysis intervenit amplexuque effusissimo me invasit et: "Teneo te, inquit, qualem speraveram: tu desiderium meum, tu voluptas mea, nunquam finies hunc ignem, nisi sanguine extinxeris." <. . .> Vnus ex noviciis <Eumolpi> servulis subito accurrit et mihi dominum iratissimum esse affirmavit, quod biduo iam officio defuissem. Recte ergo me facturum, si excusationem aliquam idoneam praeparassem: vix enim posse fieri, ut rabies irascentis sine verbere consideret. <. . .> == CXL. == {{pn|CXL.1|1}}Matrona inter primas honesta, Philomela nomine, quae multas saepe hereditates officio aetatis extorserat, tum anus et floris extincti, filium filiamque ingerebat orbis senibus, et, per hanc successionem artem suam perseverabat extendere. {{pn|CXL.2|2}}Ea ergo ad Eumolpum venit et commendare liberos suos eius prudentiae bonitatique <. . .>credere se et vota sua. Illum esse solum in toto orbe terrarum, qui praeceptis etiam salubribus instruere iuvenes quotidie posset. {{pn|CXL.3|3}}Ad summam, relinquere se pueros in domo Eumolpi, ut illum loquentem audirent: quae sola posset hereditas iuvenibus dari. {{pn|CXL.4|4}}Nec aliter fecit ac dixerat, filiamque speciosissimam cum fratre ephebo in cubiculo reliquit, simulavitque se in templum ire ad vota nuncupanda. {{pn|CXL.5|5}}Eumolpus, qui tam frugi erat ut illi etiam ego puer viderer, non dislulit puellam invitare ad pygesiaca sacra. {{pn|CXL.6|6}}Sed et podagricum se esse lumborumque solutorum omnibus dixerat, et si non servasset integram simulationem, periclitabatur totam paene tragoediam evertere. {{pn|CXL.7|7}}Itaque ut constaret mendacio fides, puellam quidem exoravit ut sederet super commendatam bonitatem, Coraci autem imperavit ut lectum, in quo ipse iacebat, subiret positisque in pavimento manibus dominum lumbis suis commoveret. {{pn|CXL.8|8}}Ille lente parebat imperio, puellaeque artificium pari motu remunerabat. {{pn|CXL.9|9}}Cum ergo res ad effectum spectaret, clara Eumolpus voce exhortabatur Coraca, ut spissaret officium. Sic inter mercennarium amicamque positus senex veluti oscillatione ludebat. {{pn|CXL.10|10}}Hoc semel iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolpus fecerat. {{pn|CXL.11|11}}Itaque ego quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suae automata per clostellum miratur, accessi temptaturus an pateretur iniuriam. Nec se reiciebat a blanditiis doctissimus puer, sed me numen inimicum ibi quoque invenit. <. . .> {{pn|CXL.12|12}}"Dii maiores sunt, qui me restituerunt in integrum. Mercurius enim, qui animas ducere et reducere solet, suis beneficiis reddidit mihi quod manus irata praeciderat, ut scias me gratiosiorem esse quam Protesilaum aut quemquam alium antiquorum." {{pn|CXL.13|13}}Haec locutus sustuli tunicam, Eumolpoque me totum approbavi. At ille primo exhorruit, deinde ut plurimum crederet, utraque manu deorum beneficia tractat. <. . .> <Eumolpus>: {{pn|CXL.14|14}}"Socrates, deorum hominumque, gloriari solebat, quod nunquam neque in tabernam conspexerat nec ullius turbae frequentioris concilio oculos crediderat. Adeo nihil est commodius quam semper cum sapientia loqui. — {{pn|CXL.15|15}}Omnia, inquam, ista vera sunt; nec ulli enim celerius homines incidere debent in malam fortunam, quam qui alienum concupiscunt. Vnde plani autem, unde levatores viverent, nisi aut locellos aut sonantes aere sacellos pro hamis in turbam mitterent? Sicut muta animalia cibo inescantur, sic homines non caperentur nisi spe aliquid morderent." <. . .> == CXLI. == <Encolpus?>: "Ex Africa navis, ut promiseras, cum pecunia tua et familia non venit. Captatores iam exhausti liberalitatem imminuerunt. Itaque aut fallor, aut fortuna communis coepit redire ad paenitentiam suam." <. . .> <Eumolpus>: "Omnes, qui in testamento meo legata habent, praeter libertos meos hac condicione percipient quae dedi, si corpus meum in partes conciderint et astante populo comederint. Apud quasdam gentes scimus adhuc legem servari, ut a propinquis suis consumantur defuncti, adeo quidem ut obiurgentur aegri frequenter, quod carnem suam faciant peiorem. His admoneo amicos meos, ne recusent quae iubeo, sed quibus animis devoverint spiritum meum, eisdem etiam corpus consumant." <. . .> Excaecabat pecuniae ingens fama oculos animosque miserorum. Gorgias paratus erat exsequi. "De stomachi tui recusatione non habeo quod timeam. Sequetur imperium, si promiseris illi pro unius horae fastidio multorum bonorum pensationem. Operi modo oculos, et finge te non humana viscera, sed centies sestertium comesse. Accedit huc, quod aliqua inveniemus blandimenta, quibus saporem mutemus. Neque enim ulla caro per se placet, sed arte quadam corrumpitur, et stomacho conciliatur averso. Quod si exemplis vis quoque probari consilium, Saguntini oppressi ab Hannibale humanas edere carnes, nec hereditatem expectabant. Petelini idem fecerunt in ultima fame, nec quicquam aliud in hac epulatione captabant, nisi tantum ne esurirent. Cum esset Numantia a Scipione capta, inventae sunt matres, quae liberorum suorum tenerent semesa in sinu corpora." </div> {{finis}} [[en:Satyricon]] [[es:Satiricón]] [[fr:Satyricon]] [[it:Satire di Tito Petronio Arbitro]] jke1c0iwfhbj7ollh4e8dvrcwpr2rhl 269713 269712 2026-06-09T18:09:44Z Saumache 27923 269713 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Petronius Arbiter |OperaeTitulus= Satyricon liber |OperaeWikiPagina= Satyricon |Annus= Saeculo I p.C.n exeunte |Genera=Mythistoriae, saturae |Editio=Stutgardiae et Lipsiae, in aedibus Teubnerii, 1995, editio quarta; [[Wikipedia:de:Konrad Müller (Altphilologe)|Konrad Mueller]] recensuit |Fons=[https://archive.org/details/petronii-satyricon-reliquiae-teubner-editio-quarta-1995/page/n50/mode/1up archive.org] }} <div class=text> == I. == "Num alio genere Furiarum declamatores inquietantur, qui clamant: 'Haec vulnera pro libertate publica excepi; hunc oculum pro vobis impendi: date mihi ducem, qui me ducat ad liberos meos, nam succisi poplites membra non sustinent'? Haec ipsa tolerabilia essent, si ad eloquentiam ituris viam facerent. Nunc et rerum tumore et sententiarum vanissimo strepitu hoc tantum proficiunt ut, cum in forum venerint, putent se in alium orbem terrarum delatos. Et ideo ego adulescentulos existimo in scholis stultissimos fieri, quia nihil ex his, quae in usu habemus, aut audiunt aut vident, sed piratas cum catenis in litore stantes, sed tyrannos edicta scribentes quibus imperent filiis ut patrum suorum capita praecidant, sed responsa in pestilentiam data, ut virgines tres aut plures immolentur, sed mellitos verborum globulos, et omnia dicta factaque quasi papavere et sesamo sparsa. == II. == "Qui inter haec nutriuntur, non magis sapere possunt quam bene olere qui in culina habitant. Pace vestra liceat dixisse, primi omnium eloquentiam perdidistis. Levibus enim atque inanibus sonis ludibria quaedam excitando, effecistis ut corpus orationis enervaretur et caderet. Nondum iuvenes declamationibus continebantur, cum Sophocles aut Euripides invenerunt verba quibus deberent loqui. Nondum umbraticus doctor ingenia deleverat, cum Pindarus novemque lyrici Homericis versibus canere timuerunt. Et ne poetas quidem ad testimonium citem, certe neque Platona neque Demosthenen ad hoc genus exercitationis accessisse video. Grandis et, ut ita dicam, pudica oratio non est maculosa nec turgida, sed naturali pulchritudine exsurgit. Nuper ventosa istaec et enormis loquacitas Athenas ex Asia commigravit animosque iuvenum ad magna surgentes veluti pestilenti quodam sidere adflavit, semelque corrupta regula eloquentia stetit et obmutuit. Ad summam, quis postea Thucydidis, quis Hyperidis ad famam processit? Ac ne carmen quidem sani coloris enituit, sed omnia quasi eodem cibo pasta non potuerunt usque ad senectutem canescere. Pictura quoque non alium exitum fecit, postquam Aegyptiorum audacia tam magnae artis compendiariam invenit." == III. == Non est passus Agamemnon me diutius declamare in porticu, quam ipse in schola sudaverat, sed: "Adulescens, inquit, quoniam sermonem habes non publici saporis et, quod rarissimum est, amas bonam mentem, non fraudabo te arte secreta. <Nihil> nimirum in his exercitationibus doctores peccant qui necesse habent cum insanientibus furere. Nam nisi dixerint quae adulescentuli probent, ut ait Cicero, 'soli in scolis relinquentur'. Sicut ficti adulatores cum cenas divitum captant, nihil prius meditantur quam id quod putant gratissimum auditoribus fore — nec enim aliter impetrabunt quod petunt, nisi quasdam insidias auribus fecerint — sic eloquentiae magister, nisi tanquam piscator eam imposuerit hamis escam, quam scierit appetituros esse pisciculos, sine spe praedae morabitur in scopulo. == IV. == "Quid ergo est? Parentes obiurgatione digni sunt, qui nolunt liberos suos severa lege proficere. Primum enim sic ut omnia, spes quoque suas ambitioni donant. Deinde cum ad vota properant, cruda adhuc studia in forum impellunt, et eloquentiam, qua nihil esse maius confitentur, pueris induunt adhuc nascentibus. Quod si paterentur laborum gradus fieri, ut sapientiae praeceptis animos componerent, ut verba atroci stilo effoderent, ut quod vellent imitari diti audirent, <ut persuaderent> sibi nihil esse magnificum quod pueris placeret: iam illa grandis oratio haberet maiestatis suae pondus. Nunc pueri in scholis ludunt, iuvenes ridentur in foro, et quod utroque turpius est, quod quisque <puer> perperam didicit, in senectute confiteri non vult. Sed ne me putes improbasse schedium Lucilianae humilitatis, quod sentio, et ipse carmine effingam: == V. == "Artis severae si quis ambit effectus mentemque magnis applicat, prius mores frugalitatis lege poliat exacta. Nec curet alto regiam trucem vultu cliensve cenas inpotentium captet, nec perditis addictus obruat vino mentis calorem; neve plausor in scenam sedeat redemptus histrioniae addictus. Sed sive armigerae rident Tritonidis arces, seu Lacedaemonio tellus habitata colono Sirenumque domus, det primos versibus annos Maeoniumque bibat felici pectore fontem. Mox et Socratico plenus grege mittat habenas liber, et ingentis quatiat Demosthenis arma. Hinc Romana manus circumfluat, et modo Graio exonerata sono mutet suffusa saporem. Interdum subducta foro det pagina cursum, et fortuna sonet celeri distincta meatu. Dent epulas et bella truci memorata canore, grandiaque indomiti Ciceronis verba minentur. Hi animum succinge bonis: sic flumine largo plenus Pierio defundes pectore verba." == VI. == Dum hunc diligentius audio, non notavi mihi Ascylti fugam <. . .> Et dum in hoc dictorum aestu in hortis incedo, ingens scolasticorum turba in porticum venit, ut apparebat, ab extemporali declamatione nescio cuius, qui Agamemnonis suasoriam exceperat. Dum ergo iuvenes sententias rident ordinemque totius dictionis infamant, opportune subduxi me et cursim Ascylton persequi coepi. Sed nec viam diligenter tenebam quia <. . .> nec quo loco stabulum esset sciebam. Itaque quocumque ieram, eodem revertabar, donec et cursu fatigatus et sudore iam madens accedo aniculam quandam, quae agreste holus vendebat et: == VII. == "Rogo, inquam, mater, numquid scis ubi ego habitem?" Delectata est illa urbanitate tam stulta et: "Quidni sciam?" inquit, consurrexitque et coepit me praecedere. Divinam ego putabam et subinde ut in locum secretiorem venimus, centonem anus urbana reiecit et: "Hic, inquit, debes habitare." Cum ego negarem me agnoscere domum, video quosdam inter titulos nudasque meretrices furtim spatiantes. Tarde, immo iam sero intellexi me in fornicem esse deductum. Execratus itaque aniculae insidias operui caput et per medium lupanar fugere coepi in alteram partem, cum ecce in ipso aditu occurrit mihi aeque lassus ac moriens Ascyltos: putares ab eadem anicula esse deductum. Itaque ut ridens eum consalutavi, quid in loco tam deformi faceret quaesivi. == VIII. == Sudorem ille manibus detersit et: "Si scires, inquit, quae mihi acciderunt. — Quid novi?" inquam ego. At ille deficiens: "Cum errarem, inquit, per totam civitatem nec invenirem quo loco stabulum reliquissem, accessit ad me pater familiae et ducem se itineris humanissime promisit. Per anfractus deinde obscurissimos egressus in hunc locum me perduxit, prolatoque peculis coepit rogare stuprum. Iam pro cella meretrix assem exegerat, iam ille mihi iniecerat manum et nisi valentior fuissem, dedissem poenas. <. . .> adeo ubique omnes mihi videbantur satureum bibisse <. . .> iunctis viribus molestum contempsimus. <. . .> == IX. == Quasi per caliginem vidi Gitona in crepidine semitae stantem et in eundem locum me conieci. Cum quaererem numquid nobis in prandium frater parasset, consedit puer super lectum et manantes lacrumas pollice extersit. Perturbatus ego habitu fratris, quid accidisset quaesivi. Et ille tarde quidem et invitus, sed postquam precibus etiam iracundiam miscui: "Tuus, inquit, ist frater seu comes paulo ante in conductum accucurrit, coepitque mihi velle pudorem extorquere. Cum ego proclamarem, gladium strinxit et 'Si Lucretia es, inquit, Tarquinium invenisti'". Quibus ego auditis intentavi in oculos Ascylti manus et: "Quid dicis, inquam, muliebris patientiae scortum, cuius ne spiritus purus est?" Inhorrescere se finxit Ascyltos, mox sublatis fortius manibus longe maiore nisu clamavit: "Non taces, inquit, gladiator obscene, quem de ruina harena dimisit? Non taces, nocturne percussor, qui ne tum quidem, cum fortiter faceres, cum pura muliere pugnasti, cuius eadem ratione in viridario frater fui, qua nunc in deversorio puer es. — Subduxisti te, inquam, a praeceptoris colloquio. == X. == — Quid ego, homo stultissime, facere debui, cum fame morerer? An videlicet audirem sententias, id est vitrea fracta et somniorum interpretamenta? Multo me turpior es tu hercule, qui ut foris cenares, poetam laudasti". Itaque ex turpissima lite in risum diffusi pacatius ad reliqua secessimus. <. . .> Rursus in memoriam revocatus iniuriae: "Ascylte, inquam, intellego nobis convenire non posse. Itaque communes sarcinulas partiamur ac paupertatem nostram privatis questibus temptemus expellere. Et tu litteras scis et ego. Ne quaestibus tuis obstem, aliud aliquid promittam; alioqui mille causae quotidie nos collident et per totam urbem rumoribus different." Non recusavit Ascyltos et: "Hodie, inquit, quia tanquam scholastici ad cenam promisimus, non perdamus noctem. Cras autem, quia hoc libet, et habitationem mihi prospiciam et aliquem fratrem. — Tardum est, inquam, differre quod placet." Hanc tam praecipitem divisionem libido faciebat; iam dudum enim amoliri cupiebam custodem molestum, ut veterem cum Gitone meo rationem reducerem. <. . .> == XI. == Postquam lustravi oculis totam urbem, in cellulam redii, osculisque tandem bona fide exactis alligo artissimis complexibus puerum, fruorque votis usque ad invidiam felicibus. Nec adhuc quidem omnia erant facta, cum Ascyltos furtim se foribus admovit, discussisque fortissime claustris invenit me cum fratre ludentem. Risu itaque plausuque cellulam implevit, opertum me amiculo evoluit et: "Quid agebas, inquit, frater sanctissime? Quid? Vesticontubernium facis?" Nec se solum intra verba continuit, sed lorum de pera soluit et me coepit non perfunctorie verberare, adiectis etiam petulantibus dictis: "Sic dividere cum fratre nolito." <. . .> == XII. == Veniebamus in forum deficiente iam die, in quo notavimus frequentiam rerum venalium, non quidem pretiosarum sed tamen quarum fidem male ambulantem obscuritas temporis facillime tegeret. Cum ergo et ipsi raptum latrocinio pallium detulissemus, uti occasione opportunissima coepimus atque in quodam angulo laciniam extremam concutere, si quem forte emptorem splendor vestis posset adducere. Nec diu moratus rusticus quidam familiaris oculis meis cum muliercula comite propius accessit ac diligentius considerare pallium coepit. Invicem Ascyltos iniecit contemplationem super umeros rustici emptoris, ac subito exanimatus conticuit. Ac ne ipse quidem sine aliquo motu hominem conspexi, nam videbatur ille mihi esse, qui tunicam in solitudine invenerat. Plane is ipse erat. Sed cum Ascyltos timeret fidem oculorum, ne quid temere faceret, prius tanquam emptor propius accessit detraxitque umeris laciniam et diligentius temptavit. == XIII. == O lusum fortunae mirabilem! Nam adhuc ne suturae quidem attulerat rusticus curiosas manus, sed tanquam mendici spolium etiam fastidiose venditabat. Ascyltos postquam depositum esse inviolatum vidit et personam vendentis contemptam, seduxit me paululum a turba et: "Scis, inquit, frater, rediisse ad nos thesaurum de quo querebar? Illa est tunicula adhuc, ut apparet, intactis aureis plena. Quid ergo facimus, aut quo iure rem nostram vindicamus?" Exhilaratus ego non tantum quia praedam videbam, sed etiam quod fortuna me a turpissima suspicione dimiserat, negavi circuitu agendum sed plane iure civili dimicandum, ut si nollet alienam rem domino reddere, ad interdictum veniret. == XIV. == Contra Ascyltos leges timebat et: "Quis, aiebat, hoc loco nos novit, aut quis habebit dicentibus fidem? Mihi plane placet emere, quamvis nostrum sit, quod agnoscimus, et parvo aere recuperare potius thesaurum, quam in ambiguam litem descendere: Quid faciant leges, ubi sola pecunia regnat, aut ubi paupertas vincere nulla potest? Ipsi qui Cynica traducunt tempora pera, non numquam nummis vendere vera solent. Ergo iudicium nihil est nisi publica merces, atque eques in causa qui sedet, empta probat." Sed praeter unum dipondium, quo cicer lupinosque destinaveramus mercari, nihil ad manum erat. Itaque ne interim praeda discederet, vel minoris pallium addicere placuit ut pretium maioris compendii leviorem faceret iacturam. Cum primum ergo explicuimus mercem, mulier operto capite, quae cum rustico steterat, inspectis diligentius signis iniecit utramque laciniae manum magnaque vociferatione latrones tenere clamavit. Contra nos perturbati, ne videremur nihil agere, et ipsi scissam et sordidam tenere coepimus tunicam atque eadem invidia proclamare, nostra esse spolia quae illi possiderent. Sed nullo genere par erat causa, et cociones qui ad clamorem confluxerant, nostram scilicet de more ridebant invidiam, quod pro illa parte vindicabant pretiosissimam vestem, pro hac pannuciam ne centonibus quidem bonis dignam. Hinc Ascyltos bene risum discussit, qui silentio facto: == XV. == "Videmus, inquit, suam cuique rem esse carissimam; reddant nobis tunicam nostram et pallium suum recipiant." Etsi rustico mulierique placebat permutatio, advocati tamen iam paene nocturni, qui volebant pallium lucri facere, flagitabant uti apud se utraque deponerentur ac postero die iudex querelam inspiceret. Neque enim res tantum, quae viderentur in controversiam esse, sed longe aliud quaeri, <quod> in utraque parte scilicet latrocinii suspicio haberetur. Iam sequestri placebant, et nescio quis ex cocionibus, calvus, tuberosissimae frontis, qui solebat aliquando etiam causas agere, invaserat pallium exhibiturumque crastino die affirmabat. Ceterum apparebat nihil aliud quaeri nisi ut semel deposita vestis inter praedones strangularetur, et nos metu criminis non veniremus ad constitutum. <. . .> Idem plane et nos volebamus. Itaque utriusque partis votum casus adiuvit. Indignatus enim rusticus quod nos centonem exhibendum postularemus, misit in faciem Ascylti tunicam et liberatos querela iussit pallium deponere, quod solum litem faciebat, et recuperato, ut putabamus, thesauro in deversorium praecipites abimus, praeclusisque foribus ridere acumen non minus cocionum quam calumniantium coepimus, quod nobis ingenti calliditate pecuniam reddidissent. Nolo quod cupio statim tenere, nec victoria mi placet parata. == XVI. == Sed ut primum beneficio Gitonis praeparata nos implevimus cena, ostium satis audaci strepitu impulsum exsonuit. Cum et ipsi ergo pallidi rogaremus quis esset: "Aperi, inquit, iam scies." Dumque loquimur, sera sua sponte delapsa cecidit reclusaeque subito fores admiserunt intrantem. Mulier autem erat operto capite, et: "Me derisisse, inquit, vos putabatis? Ego sum ancilla Quartillae, cuius vos sacrum ante cryptam turbastis. Ecce ipsa venit ad stabulum petitque ut vobiscum loqui liceat. Nolite perturbari. Nec accusat errorem vestrum nec punit, immo potius miratur, quis deus iuvenes tam urbanos in suam regionem detulerit." == XVII. == Tacentibus adhuc nobis et ad neutram partem adsentationem flectentibus intravit ipsa, una comitata virgine, sedensque super torum meum diu flevit. Ac ne tunc quidem nos ullum adiecimus verbum, sed attoniti expectavimus lacrimas ad ostentationem doloris paratas. Vt ergo tam ambitiosus detonuit imber, retexit superbum pallio caput, et manibus inter se usque ad articulorum strepitum constrictis: "Quaenam est, inquit, haec audacia, aut ubi fabulas etiam antecessura latrocinia didicistis? Misereor mediusfidius vestri; neque enim impune quisquam quod non licuit, aspexit. Vtique nostra regio tam praesentibus plena est numinibus, ut facilius possis deum quam hominem invenire. Ac ne me putetis ultionis causa huc venisse; aetate magis vestra commoveor quam iniuria mea. Imprudentes enim, ut adhuc puto, admisistis inexpiabile scelus. Ipsa quidem illa nocte vexata tam periculoso inhorrui frigore, ut tertianae etiam impetum timeam. Et ideo medicinam sommo petii, iussaque sum vos perquirere atque impetum morbi monstrata subtilitate lenire. Sed de remedio non tam valde laboro; maior enim in praecordiis dolor saenit, qui me usque ad necessitatem mortis deducit, ne scilicet iuvenili impulsi licentia quod in sacello Priapi vidistis vulgetis, deorumque consilia proferatis in populum. Protendo igitur ad genua vestra supinas manus, petoque et oro ne nocturnas religiones iocum risumque faciatis, neve traducere velitis tot annorum secreta, quae vix mille homines noverunt." == XVIII. == Secundum hanc deprecationem lacrimas rursus effudit gemitibusque largis concussa tota facie ac pectore torum meum pressit. Ego eodem tempore et misericordia turbatus et metu, bonum animum habere eam iussi et de utroque esse securam: nam neque sacra quemquam vulgaturum, et si quod praeterea aliud remedium ad tertianam deus illi monstrasset, adiuvaturos nos divinam providentiam vel periculo nostro. Hilarior post hanc pollicitationem facta mulier basiavit me spissius, et ex lacrimis in risum mota descendentes ab aure capillos meos lenta manu duxit et: "Facio, inquit, indutias vobiscum, et a constituta lite dimitto. Quod si non adnuissetis de hac medicina quam peto, iam parata erat in crastinum turba, quae et iniuriam meam vindicaret et dignitatem: Contemni turpe est, legem donare superbum; hoc amo, quod possum qua libet ire via. Nam sane et sapiens contemptus iurgia nectit, et qui non iugulat, victor abire solet. Complosis deinde manibus in tantum repente risum effusa est, ut timeremus. Idem ex altera parte et ancilla fecit, quae prior venerat, idem virguncula, quae una intraverat. == XIX. == Omnia mimico risu exsonuerant, cum interim nos quae tam repentina esset mutatio animorum facta ignoraremus, ac modo nosmetipsos, modo mulieres intueremur. <. . .> "Ideo vetui hodie in hoc deversorio quemquam mortalium admitti, ut remedium tertianae sine ulla interpellatione a vobis acciperem." Vt haec dixit Quartilla, Ascyltos quidem paulisper obstupuit, ego autem frigidior hieme Gallica factus nullum potui verbum emittere. Sed ne quid tristius expectarem, comitatus faciebat. Tres enim erant mulierculae, si quid vellent conari, infirmissimae, scilicet contra nos, <quibus> si nihil aliud, virilis sexus esset. At praecincti certe altius eramus. Immo ego sic iam paria composueram ut, si depugnandum foret, ipse cum Quartilla consisterem, Ascyltos cum ancilla, Giton cum virgine. <. . .> Tunc vero excidit omnis constantia attonitis, et mors non dubia miserorum oculos coepit obducere. <. . .> == XX. == "Rogo, inquam, domina, si quid tristius paras, celerius confice: neque enim tam magnum facinus admisimus, ut debeamus torti perire." Ancilla, quae Psyche vocabatur, lodiculam in pavimento diligenter extendit. Sollicitavit inguina mea mille iam mortibus frigida. Operuerat Ascyltos pallio caput, admonitus scilicet periculosum esse alienis intervenire secretis. Duas institas ancilla protulit de sinu alteraque pedes nostros alligavit, altera manus. <. . .> Ascyltos, iam deficiente fabularum contextu: "Quid? Ego, inquit, non sum dignus qui bibam?" Ancilla risu meo prodita complosit manus et: "Apposui: quidem adulescens, solus tantum medicamentum ebibisti? — Itane est? inquit Quartilla, quicquid saturei fuit, Encolpius ebibit?" Non indecenti risu latera commovit. Ac ne Giton quidem ultimo risum tenuit, utique postquam virguncula cervicem eius invasit et non repugnanti puero innumerabilia oscula dedit. == XXI. == Volebamus miseri exclamare, sed nec in auxilio erat quisquam, et hinc Psyche acu comatoria cupienti mihi invocare Quiritum fidem malas pungebat, illinc puella penicillo, quod et ipsum satureo tinxerat, Ascylton opprimebat. <. . .> Vltimo cinaedus supervenit myrtea subornatus gausapa cinguloque succinctus . . . modo extortis nos clunibus cecidit, modo basiis olidissimis inquinavit, donec Quartilla, ballaenaceam tenens virgam alteque succincta, iussit infelicibus dari missionem. <. . .> Vterque nostrum religiosissimis iuravit verbis inter duos periturum esse tam horribile secretum. Intraverunt palaestritae quamplures et nos legitimo perfusos oleo refecerunt. Vtcunque ergo lassitudine abiecta cenatoria repetimus et in proximam cellam ducti sumus, in qua tres lecti strati erant et reliquus lautitiarum apparatus splendidissime eitus. Iussi ergo discubuimus, et gustatione mirifica initiati vino etiam Falerno inundamur. Excepti etiam pluribus ferculis cum laberemur in somnum: "Itane est? inquit Quartilla, etiam dormire vobis in mente est, cum sciatis Priapi genio pervigilium deberi?" <. . .> == XXII. == Cum Ascyltos gravatus tot malis in somnum laberetur, illa quae iniuria depulsa fuerat ancilla totam faciem eius fuligine longa perfricuit, et non sentientis labra umerosque sopitionibus pinxit. Iam ego etiam tot malis fatigatus minimum veluti gustum hauseram somni; idem et tota intra forisque familia fecerat, atque alii circa pedes discumbentium sparsi iacebant, alii parietibus appliciti, quidam in ipso limine coniunctis manebant capitibus; lucernae quoque umore defectae tenue et extremum lumen spargebant, cum duo Syri expilaturi lagoenam triclinium intraverunt, dumque inter argentum avidius rixantur, diductam fregerunt lagoenam. Cecidit etiam mensa cum argento, et ancillae super torum marcentis excussum forte altius poculum caput <fere> fregit. Ad quem ictum exclamavit illa, pariterque et fures prodidit et partem ebriorum excitavit. Syri illi qui venerant ad praedam, postquam deprehensos se intellexerunt, pariter secundum lectum conciderunt, ut putares hoc convenisse, et stertere tanquam olim dormientes coeperunt. Iam et tricliniarches experrectus lucernis occidentibus oleum infuderat, et pueri detersis paulisper oculis redierant ad ministerium, cum intrans cymbalistria et concrepans aera omnes excitavit. == XXIII. == Refectum igitur est convivium et rursus Quartilla ad bibendum revocavit. Adiuvit hilaritatem comissantis cymbalistria. Intrat cinaedus, homo omnium insulsissimus et plane illa domo dignus, qui ut infractis manibus congemuit, eiusmodi carmina effudit: Huc huc convenite nunc, spatalocinaedi, pede tendite, cursum addite, convolate planta, femore facili, clune agili et manu procaces, molles, veteres, Deliaci manu recisi. Consumptis versibus suis immundissimo me basio conspuit. Mox et super lectum venit atque omni vi detexit recusantem. Super inguina mea diu multumque frustra moluit. Profluebant per frontem sudantis acaciae rivi, et inter rugas malarum tantum erat cretae, ut putares detectum parietem nimbo laborare. == XXIV. == Non tenui ego diutius lacrimas, sed ad ultimam perductus tristitiam: "Quaeso, inquam, domina, certe embasicoetan iusseras dari." Complosit illa tenerius manus et: "O, inquit, hominem acutum atque urbanitatis vernaculae fontem! Quid? Tu non intellexeras cinaedum embasicoetan vocari?" Deinde ne contubernali meo melius succederet: "Per fidem, inquam, vestram, Ascyltos in hoc triclinio solus ferias agit? — Ita, inquit Quartilla, et Ascylto embasicoetas detur". Ab hac voce equum cinaedus mutavit, transituque ad comitem meum facto clunibus eum basiisque distrivit. Stabat inter haec Giton et risu dissolvebat ilia sua. Itaque conspicata eum Quartilla, cuius esset puer diligentissima sciscitatione quaesivit. Cum ego fratrem meum esse dixissem: "Quare ergo, inquit, me non basiavit?" vocatumque ad se in osculum adplicuit. Mox manum etiam demisit in sinum et pertractato vasculo tam rudi: "Haec, inquit, belle cras in promulside libidinis nostrae militabit; hodie enim post asellum diaria non sumo". == XXV. == Cum haec diceret, ad aurem eius Psyche ridens accessit et cum dixisset nescio quid: "Ita, ita, inquit Quartilla, bene admonuisti. Cur non, quia bellissima occasio est, devirginatur Pannychis nostra?" Continuoque producta est puella satis bella et quae non plus quam septem annos habere videbatur, ea ipsa quae primum cum Quartilla in cellam venerat nostram. Plaudentibus ergo universis et postulantibus nuptias, obstupui ego et nec Gitona, verecundissimum puerum, sufficere huic petulantiae adfirmavi, nec puellam eius aetatis esse, ut muliebris patientiae legem posset accipere." Ita, inquit Quartilla, minor est ista quam ego fui, cum primum virum passa sum? Iunonem meam iratam habeam, si unquam me meminerim virginem fuisse. Nam et infans cum paribus inquinata sum, et subinde procedentibus annis maioribus me pueris adplicui, donec ad hanc aetatem perveni. Hinc etiam puto proverbium natum illud, ut dicatur posse taurum tollere, qui vitulum sustulerit." Igitur ne maiorem iniuriam in secreto frater acciperet, consurrexi ad officium nuptiale. == XXVI. == Iam Psyche puellae caput involverat flammeo, iam embasicoetas praeferebat facem, iam ebriae mulieres longum agmen plaudentes fecerant, thalamumque incesta exornaverant veste. Tum Quartilla quoque iocantium libidine accensa et ipsa surrexit, correptumque Gitona in cubiculum traxit. Sine dubio non repugnaverat puer, ac ne puella quidem tristis expaverat nuptiarum nomen. Itaque cum inclusi iacerent, consedimus ante limen thalami, et in primis Quartilla per rimam improbe diductam adplicuerat oculum curiosum, lusumque puerilem libidinosa speculabatur diligentia. Me quoque ad idem spectaculum lenta manu traxit, et quia considerantium <co>haeserant vultus, quicquid a spectaculo vacabat, commovebat obiter labra et me tamquam furtivis subinde osculis verberabat. <. . .> Abiecti in lectis sine metu reliquam exegimus noctem. <. . .> Venerat iam tertius dies, id est expectatio liberae cenae, sed tot vulneribus confossis fuga magis placebat quam quies. Itaque cum maesti deliberaremus quonam genere praesentem evitaremus procellam, unus servus Agamemnonis interpellavit trepidantes et: "Quid? vos, inquit, nescitis hodie apud quem fiat? Trimalchio, lautissimus homo. Horologium in triclinio et bucinatorem habet subornatum, ut subinde sciat quantum de vita perdiderit!" Amicimur ergo diligenter obliti omnium malorum et Gitona libentissime servile officium tuentem iubemus in balneum sequi. == XXVII. == Nos interim vestiti errare coepimus, immo iocari magis et circulis accedere, cum subito videmus senem calvum, tunica vestitum russea, inter pueros capillatos ludentem pila. Nec tam pueri nos, quamquam erat operae pretium, ad spectaculum duxerant, quam ipse pater familiae, qui soleatus pila prasina exercebatur. Nec amplius eam repetebat quae terram contigerat, sed follem plenum habebat servus sufficiebatque ludentibus. Notavimus etiam res novas: nam duo spadones in diversa parte circuli stabant, quorum alter matellam tenebat argenteam, alter numerabat pilas, non quidem eas quae inter manus lusu expellente vibrabant, sed eas quae in terram decidebant. Cum has ergo miraremur lautitias, accurrit Menelaus: "Hic est, inquit, apud quem cubitum ponitis, et quidem iam principium cenae videtis. Et iam non loquebatur Menelaus cum Trimalchio digitos concrepuit, ad quod signum matellam spado ludenti subiecit. Exonerata ille vesica aquam poposcit ad manus, digitosque paululum adspersos in capite pueri tersit. == XXVIII. == Longum erat singula excipere. Itaque intravimus balneum, et sudore calfacti momento temporis ad frigidam eximus. Iam Trimalchio unguento perfusus tergebatur, non linteis, sed palliis ex lana mollissima factis. Tres interim iatraliptae in conspectu eius Falernum potabant, et cum plurimum rixantes effunderent, Trimalchio hoc suum propinasse dicebat. Hinc involutus coccina gausapa lecticae impositus est praecedentibus phaleratis cursoribus quattuor et chiramaxio, in quo deliciae eius vehebantur, puer vetulus, lippus, domino Trimalchione deformior. Cum ergo auferretur, ad caput eius symphoniacus cum minimis tibiis accessit et tanquam in aurem aliquid secreto diceret, toto itinere cantavit. Sequimur nos admiratione iam saturi et cum Agamemnone ad ianuam pervenimus, in cuius poste libellus erat cum hac inscriptione fixus: QVISQVIS SERVVS SINE DOMINICO IVSSV FORAS EXIERIT ACCIPIET PLAGAS CENTVM. In aditu autem ipso stabat ostiarius prasinatus, cerasino succinctus cingulo, atque in lance argentea pisum purgabat. Super limen autem cavea pendebat aurea in qua pica varia intrantes salutabat. == XXIX. == Ceterum ego dum omnia stupeo, paene resupinatus crura mea fregi. Ad sinistram enim intrantibus non longe ab ostiarii cella canis ingens, catena vinctus, in pariete erat pictus superque quadrata littera scriptum CAVE CANEM. Et collegae quidem mei riserunt. Ego autem collecto spiritu non destiti totum parientem persequi. Erat autem venalicium <cum> titulis pictis, et ipse Trimalchio capillatus caduceum tenebat Minervamque ducente Romam intrabat. Hinc quemadmodum ratiocinari didicisset, deinque dispensator factus esset, omnia diligenter curiosus pictor cum inscriptione reddiderat. In deficiente vero iam porticu levatum mento in tribunal excelsum Mercurius rapiebat. Praesto erat Fortuna cornu abundanti copiosa et tres Parcae aurea pensa torquentes. Notavi etiam in porticu gregem cursorum cum magistro se exercentem. Praeterea grande armarium in angulo vidi, in cuius aedicula erant Lares argentei positi Venerisque signum marmoreum et pyxis aurea non pusilla, in qua barbam ipsius conditam esse dicebant. Interrogare ergo atriensem coepi, quas in medio picturas haberent." Iliada et Odyssian, inquit, ac Laenatis gladiatorium munus." == XXX. == Non licebat <tam multa otiose> considerare. Nos iam ad triclinium perveneramus, in cuius parte prima procurator rationes accipiebat. Et quod praecipue miratus sum, in postibus triclinii fasces erant cum securibus fixi, quorum imam partem quasi embolum navis aeneum finiebat, in quo erat scriptum: C. POMPEIO TRIMALCHIONI SEVIRO AVGVSTALI CINNAMVS DISPENSATOR. Sub eodem titulo et lucerna bilychnis de camera pendebat, et duae tabulae in utroque poste defixae, quarum altera, si bene memini, hoc habebat inscriptum: III ET PRIDIE KALENDAS IANVARIAS C. NOSTER FORAS CENAT, altera lunae cursum stellarumque septem imagines pictas; et qui dies boni quique incommodi essent, distinguente bulla notabantur. His repleti voluptatibus cum conaremur in triclinium intrare, exclamavit unus ex pueris, qui super hoc officium erat positus: "Dextro pede!" Sine dubio paulisper trepidavimus, ne contra praeceptum aliquis nostrum limen transiret. Ceterum ut pariter movimus dextros gressus, servus nobis despoliatus procubuit ad pedes ac rogare coepit, ut se poenae eriperemus: nec magnum esse peccatum suum, propter quod periclitaretur; subducta enim sibi vestimenta dispensatoris in balneo, quae vix fuissent decem sestertiorum. Retulimus ergo dextros pedes, dispensatoremque in atrio aureos numerantem deprecati sumus ut servo remitteret poenam. Superbus ille sustulit vultum et: "Non tam iactura me movet, inquit, quam neglegentia nequissimi servi. Vestimenta mea cubitoria perdidit, quae mihi natali meo cliens quidam donaverat, Tyria sine dubio, sed iam semel lota. Quid ergo est? dono vobis eum." == XXXI. == Obligati tam grandi beneficio cum intrassemus triclinium, occurrit nobis ille idem servus, pro quo rogaveramus, et stupentibus spississima basia impegit gratias agens humanitati nostrae." Ad summam, statim scietis, ait, cui dederitis beneficium. Vinum dominicum ministratoris gratia est." Tandem ergo discubuimus, pueris Alexandrinis aquam in manus nivatam infundentibus, aliisque insequentibus ad pedes ac paronychia cum ingenti subtilitate tollentibus. Ac ne in hoc quidem tam molesto tacebant officio, sed obiter cantabant. Ego experiri volui an tota familia cantaret, itaque potionem poposci. Paratissimus puer non minus me acido cantico excepit, et quisquis aliquid rogatus erat ut daret. Pantomimi chorum, non patris familiae triclinium crederes. Allata est tamen gustatio valde lauta; nam iam omnes discubuerant praeter ipsum Trimachionem, cui locus novo more primus servabatur. Ceterum in promulsidari asellus erat Corinthius cum bisaccio positus, qui habebat olivas in altera parte albas, in altera nigras. Tegebant asellum duae lances, in quarum marginibus nomen Trimalchionis inscriptum erat et argenti pondus. Ponticuli etiam ferruminati sustinebant glires melle ac papavere sparsos. Fuerunt et tomacula supra craticulam argenteam ferventia posita et infra craticulam Syriaca pruna cum granis Punici mali. == XXXII. == In his eramus lautitiis, cum Trimalchio ad symphoniam allatus est, positusque inter cervicalia minutissima expressit imprudentibus risum. Pallio enim coccineo adrasum excluserat caput, circaque oneratas veste cervices laticlaviam immiserat mappam fimbriis hinc atque illinc pendentibus. Habebat etiam in minimo digito sinistrae manus anulum grandem subauratum, extremo vero articulo digiti sequentis minorem, ut mihi videbatur, totum aureum, sed plane ferreis veluti stellis ferruminatum. Et ne has tantum ostenderet divitias, dextrum nudavit lacertum armilla aurea cultum et eboreo circulo lamina splendente conexo. == XXXIII. == Vt deinde pinna argentea dentes perfodit: "Amici, inquit, nondum mihi suave erat in triclinium venire, sed ne diutius absentivos morae vobis essem, omnem voluptatem mihi negavi. Permittetis tamen finiri lusum." Sequebatur puer cum tabula terebinthina et crystallinis tesseris, notavique rem omnium delicatissimam. Pro calculis enim albis ac nigris aureos argenteosque habebat denarios. Interim dum ille omnium textorum dicta inter lusum consumit, gustantibus adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in quo gallina erat lignea patentibus in orbem alis, quales esse solent quae incubant ova. Accessere continuo duo servi et symphonia strepente scrutari paleam coeperunt, erutaque subinde pavonina ova divisere convivis. Convertit ad hanc scenam Trimalchio vultum et: "Amici, ait, pavonis ova gallinae iussi supponi. Et mehercules timeo ne iam concepti sint. Temptemus tamen, si adhuc sorbilia sunt." Accipimus nos cochlearia non minus selibras pendentia, ovaque ex farina pingui figurata pertundimus. Ego quidem paene proieci partem meam, nam videbatur mihi iam in pullum coisse. Deinde ut audivi veterem convivam: "Hic nescio quid boni debet esse", persecutus putamen manu, pinguissimam ficedulam inveni piperato vitello circumdatam. == XXXIV. == Iam Trimalchio eadem omnia lusu intermisso poposcerat feceratque potestatem clara voce, siquis nostrum iterum vellet mulsum sumere, cum subito signum symphonia datur et gustatoria pariter a choro cantante rapiuntur. Ceterum inter tumultum cum forte paropsis excidisset et puer iacentem sustulisset, animadvertit Trimalchio colaphisque obiurgari puerum ac proicere rursus paropsidem iussit. Insecutus est supellecticarius argentumque inter reliqua purgamenta scopis coepit everrere. Subinde intraverunt duo Aethiopes capillati cum pusillis utribus, quales solent esse qui harenam in amphitheatro spargunt, vinumque dederunt in manus; aquam enim nemo porrexit. Laudatus propter elegantias dominus: "Aequum, inquit, Mars amat. Itaque iussi suam cuique mensam assignari. Obiter et putidissimi servi minorem nobis aestum frequentia sua facient." Statim allatae sunt amphorae vitreae diligenter gypsatae, quarum in cervicibus pittacia erant affixa cum hoc titulo: FALERNVM OPIMIANVM ANNORVM CENTVM. Dum titulos perlegimus, complosit Trimalchio manus et: "Eheu, inquit, ergo diutius vivit vinum quam homuncio. Quare tangomenas faciamus. Vita vinum est. Verum Opimianum praesto. Heri non tam bonum posui, et multo honestiores cenabant." Potantibus ergo nobis et accuratissime lautitias mirantibus larvam argenteam attulit servus sic aptatam ut articuli eius vertebraeque laxatae in omnem partem flecterentur. Hanc cum super mensam semel iterumque abiecisset, et catenatio mobilis aliquot figuras exprimeret, Trimalchio adiecit: Eheu nos miseros, quam totus homuncio nil est! Sic erimus cuncti, postquam nos auferet Orcus. Ergo vivamus, dum licet esse bene. == XXXV. == Laudationem ferculum est insecutum plane non pro expectatione magnum, novitas tamen omnium convertit oculos. Rotundum enim repositorium duodecim habebat signa in orbe disposita, super quae proprium convenientemque materiae structor imposuerat cibum: super arietem cicer arietinum, super taurum bubulae frustum, super geminos testiculos ac rienes, super cancrum coronam, super leonem ficum Africanam, super virginem steriliculam, super libram stateram in cuius altera parte scriblita erat, in altera placenta, super scorpionem pisciculum marinum, super sagittarium oclopetam, super capricornum locustam marinam, super aquarium anserem, super pisces duos mullos. In medio autem caespes cum herbis excisus favum sustinebat. Circumferebat Aegyptius puer clibano argenteo panem. <. . .> Atque ipse etiam taeterrima voce de Laserpiciario mimo canticum extorsit. Nos ut tristiores ad tam viles accessimus cibos: "Suadeo, inquit Trimalchio, cenemus; hoc est ius cenae". == XXXVI. == Haec ut dixit, ad symphoniam quattuor tripudiantes procurrerunt superioremque partem repositorii abstulerunt. Quo facto, videmus infra altitia et sumina leporemque in medio pinnis subornatum, ut Pegasus videretur. Notavimus etiam circa angulos repositorii Marsyas quattuor, ex quorum utriculis garum piperatum currebat super pisces, qui <tamquam> in euripo natabant. Damus omnes plausum a familia inceptum et res electissimas ridentes aggredimur. Non minus et Trimalchio eiusmodi methodio laetus: "Carpe!", inquit. Processit statim scissor et ad symphoniam gesticulatus ita laceravit obsonium, ut putares essedarium hydraule cantante pugnare. Ingerebat nihilo minus Trimalchio lentissima voce: "Carpe! Carpe!" Ego suspicatus ad aliquam urbanitatem totiens iteratam vocem pertinere, non erubui eum qui supra me accumbebat, hoc ipsum interrogare. At ille, qui saepius eiusmodi ludos spectaverat: "Vides illum, inquit, qui obsonium carpit: Carpus vocatur. Ita quotiescumque dicit 'Carpe', eodem verbo et vocat et imperat". == XXXVII. == Non potui amplius quicquam gustare, sed conversus ad eum, ut quam plurima exciperem, longe accersere fabulas coepi sciscitarique, quae esset mulier illa quae huc atque illuc discurreret." Vxor, inquit, Trimalchionis, Fortunata appellatur, quae nummos modio metitur. Et modo, modo quid fuit? Ignoscet mihi genius tuus, noluisses de manu illius panem accipere. Nunc, nec quid nec quare, in caelum abiit et Trimalchionis topanta est. Ad summam, mero meridie si dixerit illi tenebras esse, credet. Ipse nescit quid habeat, adeo saplutus est; sed haec lupatria providet omnia, et ubi non putes. Est sicca, sobria, bonorum consiliorum: tantum auri vides. Est tamen malae linguae, pica pulvinaris. Quem amat, amat; quem non amat, non amat. Ipse Trimalchio fundos habet, quantum milvi volant, nummorum nummos. Argentum in ostiarii illius cella plus iacet, quam quisquam in fortunis habet. Familia vero — babae babae! — non mehercules puto decumam partem esse quae dominum suum noverit. Ad summam, quemvis ex istis babaecalis in rutae folium coniciet. == XXXVIII. == " Nec est quod putes illum quicquam emere. Omnia domi nascuntur: lana, credrae, piper; lacte gallinaceum si quaesieris, invenies. Ad summam, parum illi bona lana nascebatur; arietes a Tarento emit, et eos culavit in gregem. Mel Atticum ut domi nasceretur, apes ab Athenis iussit afferri; obiter et vernaculae quae sunt, meliusculae a Graeculis fient. Ecce intra hos dies scripsit, ut illi ex India semen boletorum mitteretur. Nam mulam quidem nullam habet, quae non ex onagro nata sit. Vides tot culcitras: nulla non aut conchyliatum aut coccineum tomentum habet. Tanta est animi beatitudo! Reliquos autem collibertos eius cave contemnas. Valde sucossi sunt. Vides illum qui in imo imus recumbit: hodie sua octingenta possidet. De nihilo crevit. Modo solebat collo suo ligna portare. Sed quomodo dicunt — ego nihil scio, sed audivi — quom Incuboni pilleum rapuisset, et thesaurum invenit. Ego nemini invideo, si quid deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque proxime cum hoc titulo proscripsit: C. POMPEIVS DIOGENES EX KALENDIS IVLIIS CENACVLVM LOCAT; IPSE ENIM DOMVM EMIT. Quid ille qui libertini loco iacet? Quam bene se habuit! Non impropero illi. Sestertium suum vidit decies, sed male vacillavit. Non puto illum capillos liberos habere. Nec mehercules sua culpa; ipso enim homo melior non est; sed liberti scelerati, qui omnia ad se fecerunt. Scito autem: sociorum olla male fervet, et ubi semel res inclinata est, amici de medio. Et quam honestam negotiationem exercuit, quod illum sic vides! Libitinarius fuit. Solebat sic cenare, quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, avis, cocos, pistores. Plus vini sub mensa effundebatur, quam aliquis in cella habet. Phantasia, non homo. Inclinatis quoque rebus suis, cum timeret ne creditores illum conturbare existimarent, hoc titulo auctionem proscripsit: C. IVLIVS PROCVLVS AVCTIONEM FACIET RERVM SVPERVACVARVM." == XXXIX. == {{pn|39.1|1}}Interpellavit tam dulces fabulas Trimalchio; nam iam sublatum erat ferculum, hilaresque convivae vino sermonibusque publicatis operam coeperant dare. {{pn|39.2|2}}Is ergo reclinatus in cubitum: ‘Hoc vinum’, inquit, ‘vos oportet suave faciatis: pisces natare oportet. {{pn|39.3|3}}Rogo, me putatis illa cena esse contentum, quam in theca repositorii videratis? “Sic notus Vlixes?” Quid ergo est? {{pn|39.4|4}}Oportet etiam inter cenandum philologiam nosse. Patrono meo ossa bene quiescant, qui me hominem inter homines voluit esse. Nam mihi nihil novi potest afferri, sicut ille fer[i]culus †ta mel† habuit praxim. {{pn|39.5|5}}Caelus hic, in quo duodecim dii habitant, in totidem se figuras convertit, et modo fit aries. Itaque quisquis nascitur illo signo, multa pecora habet, multum lanae, caput praeterea durum, frontem expudoratam, cornum acutum. Plurimi hoc signo scolastici nascuntur et arietilli.’ {{pn|39.6|6}}Laudamus urbanitatem mathematici; itaque adiecit: ‘Deinde totus caelus taurulus fit. Itaque tunc calcitrosi nascuntur et bubulci et qui se ipsi pascunt. {{pn|39.7|7}}In geminis autem nascuntur bigae et boves et colei et qui utrosque parietes linunt. {{pn|39.8|8}}In cancro ego natus sum: ideo multis pedibus sto, et in mari et in terra multa possideo; nam cancer et hoc et illoc quadrat. Et ideo iam dudum nihil super illum posui, ne genesim meam premerem. {{pn|39.9|9}}In leone cataphagae nascuntur et imperiosi; {{pn|39.10|10}}in virgine mulieres et fugitivi et compediti; in libra laniones et unguentarii et quicunque aliquid expendunt; {{pn|39.11|11}}in scorpione venenarii et percussores; in sagittario strabones, qui holera spectant, lardum tollunt; {{pn|39.12|12}}in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua nascuntur; {{pn|39.13|13}}in aquario copones et cucurbitae; in piscibus obsonatores et rhetores. Sic orbis vertitur tanquam mola, et semper aliquid mali facit, ut homines aut nascantur aut pereant. {{pn|39.14|14}}Quod autem in medio caespitem videtis et super caespitem favum, nihil sine ratione facio. {{pn|39.15|15}}Terra mater est in medio quasi ovum corrotundata, et omnia bona in se habet tanquam favus.’ == XL. == "Sophos!" universi clamamus, et sublatis manibus ad camaram iuramus Hipparchum Aratumque comparandos illi homines non fuisse, donec advenerunt ministri ac toralia praeposuerunt toris, in quibus retia erant picta subsessoresque cum venabulis et totus venationis apparatus. Necdum sciebamus <quo> mitteremus suspiciones nostras, cum extra triclinium clamor sublatus est ingens, et ecce canes Laconici etiam circa mensam discurrere coeperunt. Secutum est hos repositorium, in quo positus erat primae magnitudinis aper, et quidem pilleatus, e cuius dentibus sportellae dependebant duae palmulis textae, altera caryatis, altera thebaicis repleta. Circa autem minores porcelli ex coptoplacentis facti, quasi uberibus imminerent, scrofam esse positam significabant. Et hi quidem apophoreti fuerunt. Ceterum ad scindendum aprum non ille Carpus accessit, qui altilia laceraverat, sed barbatus ingens, fasciis cruralibus alligatus et alicula subornatus polymita, strictoque venatorio cultro latus apri vehementer percussit, ex cuius plaga turdi evolaverunt. Parati aucupes cum harundinibus fuerunt, et eos circa triclinium volitantes momento exceperunt. Inde cum suum cuique iussisset referri, Trimalchio adiecit: "Etiam videte, quam porcus ille silvaticus lotam comederit glandem." Statim pueri ad sportellas accesserunt quae pendebant e dentibus, thebaicasque et caryatas ad numerum divisere cenantibus. == XLI. == Interim ego, qui privatum habebam secessum, in multas cogitationes diductus sum, quare aper pilleatus intrasset. Postquam itaque omnis bacalusias consumpsi, duravi interrogare illum interpretem meum, quod me torqueret. At ille: "Plane etiam hoc servus tuus indicare potest: non enim aenigma est, sed res aperta. Hic aper, cum heri summa cena eum vindicasset, a conviviis dimissus <est>; itaque hodie tamquam libertus in convivium revertitur." Damnavi ego stuporem meum et nihil amplius interrogavi, ne viderer nunquam inter honestos cenasse. Dum haec loquimur, puer speciosus, vitibus hederisque redimitus, modo Bromium, interdum Lyaeum Euhiumque confessus, calathisco uvas circumtulit, et poemata domini sui acutissima voce traduxit. Ad quem sonum conversus Trimalchio: "Dionyse, inquit, liber esto." Puer detraxit pilleum apro capitique suo imposuit. Tum Trimalchio rursus adiecit: "Non negabitis me, inquit, habere Liberum patrem." Laudamus dictum Trimalchionis, et circumeuntem puerum sane perbasiamus. Ab hoc ferculo Trimalchio ad lasanum surrexit. Nos libertatem sine tyranno nacti coepimus invitare convivarum sermones. Dama itaque primus cum pataracina poposcisset: "Dies, inquit, nihil est. Dum versas te, nox fit. Itaque nihil est melius quam de cubiculo recta in triclinium ire. Et mundum frigus habuimus. Vix me balneus calfecit. Tamen calda potio vestiarius est. Staminatas duxi, et plane matus sum. Vinus mihi in cerebrum abiit." == XLII. == Excepit Seleucus fabulae partem et: "Ego, inquit, non cotidie lavor; baliscus enim fullo est: aqua dentes habet, et cor nostrum cotidie liquescit. Sed cum mulsi pultarium obduxi, frigori laecasin dico. Nec sane lavare potui; fui enim hodie in funus. Homo bellus, tam bonus Chrysanthus animam ebulliit. Modo, modo me appellavit. Videor mihi cum illo loqui. Heu, eheu! Vtres inflati ambulamus. Minoris quam muscae sumus. <Illae> tamen aliquam virtutem habent; nos non pluris sumus quam bullae. Et quid si non abstinax fuisset! Quinque dies aquam in os suum non coniecit, non micam panis. Tamen abiit ad plures. Medici illum perdiderunt, immo magis malus fatus; medicus enim nihil aliud est quam animi consolatio. Tamen bene elatus est, vitali lecto, stragulis bonis. Planctus est optime — manu misit aliquot — etiam si maligne illum ploravit uxor. Quid si non illam optime accepisset? Sed mulier quae mulier milvinum genus. Neminem nihil boni facere oportet; aeque est enim ac si in puteum conicias. Sed antiquus amor cancer est." == XLIII. == Molestus fuit, Philerosque proclamavit: "Vivorum meminerimus. Ille habet, quod sibi debebatur: honeste vixit, honeste obiit. Quid habet quod queratur? Ab asse crevit et paratus fuit quadrantem de stercore mordicus tollere. Itaque crevit, quicquid crevit, tanquam favus. Puto mehercules illum reliquisse solida centum, et omnia in nummis habuit. De re tamen ego verum dicam, qui linguam caninam comedi: durae buccae fuit, linguosus, discordia, non homo. Frater eius fortis fuit, amicus amico, manu plena, uncta mensa. Et inter initia malam parram pilavit, sed recorrexit costas illius prima vindemia: vendidit enim vinum quantum ipse voluit. Et quod illius mentum sustulit, hereditatem accepit, ex qua plus involavit quam illi relictum est. Et ille stips, dum fratri suo irascitur, nescio cui terrae filio patrimonium elegavit. Longe fugit, quisquis suos fugit. Habuit autem oracularios servos, qui illum pessum dederunt. Nunquam autem recte faciet, qui cito credit, utique homo negotians. Tamen verum quod frunitus est, quam diu vixit. <Datum est> cui datum est, non cui destinatum. Plane Fortunae filius. In manu illius plumbum aurum fiebat. Facile est autem, ubi omnia quadrata currunt. Et quot putas illum annos secum tulisse? Septuaginta et supra. Sed corneolus fuit, aetatem bene ferebat, niger tanquam corvus. Noveram hominem olim oliorum, et adhuc salax erat. Non mehercules illum puto domo canem reliquisse. Immo etiam puellarius erat, omnis Minervae homo. Nec improbo, hoc solum enim secum tulit." == XLIV. == Haec Phileros dixit, illa Ganymedes: "Narrat is quod nec ad terram pertinet, cum interim nemo curat quid annona mordet. Non mehercules hodie buccam panis invenire potui. Et quomodo siccitas perseverat! Iam annum esuritio fuit. Aediles male eveniat, qui cum pistoribus colludunt: 'Serva me, servabo te.' Itaque populus minutus laborat; nam isti maiores maxillae semper Saturnalia agunt. O si haberemus illos leones, quos ego hic inveni, cum primum ex Asia veni. Illud erat vivere. <Si mila Siciliae si inferior esset> larvas sic istos percolopabant, ut illis Iuppiter iratus esset. Sed memini Safinium; tunc habitabat ad arcum veterem, me puero: piper, non homo. Is quacunque ibat, terram adurebat. Sed rectus, sed certus, amicus amico, cum quo audacter posses in tenebris micare. In curia autem quomodo singulos pilabat. Nec schemas loquebatur sed directum. Cum ageret porro in foro, sic illius vox crescebat tanquam tuba. Nec sudavit unquam nec expuit; puto enim nescio quid Asiadis habuisse. Et quam benignus resalutare, nomina omnium reddere, tanquam unus de nobis! Itaque illo tempore annona pro luto erat. Asse panem quem emisses, non potuisses cum altero devorare. Nunc oculum bublum vidi maiorem. Heu heu, quotidie peius! Haec colonia retroversus crescit tanquam coda vituli. Sed quare nos habemus aedilem trium cauniarum, qui sibi mavult assem quam vitam nostram? Itaque domi gaudet, plus in die nummorum accipit quam alter patrimonium habet. Iam scio unde acceperit denarios mille aureos. Sed si nos coleos haberemus, non tantum sibi placeret. Nunc populus est domi leones, foras vulpes. Quod ad me attinet, iam pannos meos comedi, et si perseverat haec annona, casulas meas vendam. Quid enim futurum est, si nec dii nec homines eius coloniae miserentur? Ita meos fruniscar, ut ego puto omnia illa a diibus fieri. Nemo enim caelum caelum putat, nemo ieiunium servat, nemo Iovem pili facit, sed omnes opertis oculis bona sua computant. Antea stolatae ibant nudis pedibus in clivum, passis capillis, mentibus puris, et Iovem aquam exrabant. Itaque statim urceatim plovebat: aut tunc aut nunquam, et omnes ridebant udi tanquam mures. Itaque dii pedes lanatos habent, quia nos religiosi non sumus. Agri iacent. . . == XLV. == — {{pn|45.1|1}}Oro te, inquit Echion centonarius, melius loquere. '{{pn|45.2|2}}Modo sic, modo sic', inquit rusticus: varium porcum perdiderat. Quod hodie non est, cras erit: sic vita truditur. {{pn|45.3|3}}Non mehercules patria melior dici potest, si homines haberet. Sed laborat hoc tempore, nec haec sola. Non debemus delicati esse; ubique medius caelus est. {{pn|45.4|4}}Tu si aliubi fueris, dices hic porcos coctos ambulare. Et ecce habituri sumus munus excellente in triduo die festa; familia non lanisticia, sed plurimi liberti. {{pn|45.5|5}}Et Titus noster magnum animum habet, et est caldicerebrius. Aut hoc aut illud erit, quid utique. {{pn|45.6|6}}Nam illi domesticus sum, non est miscix. Ferrum optimum daturus est, sine fuga, carnarium in medio, ut amphitheater videat. Et habet unde. Relictum est illi sestertium tricenties: decessit illius pater male. Vt quadringenta impendat, non sentiet patrimonium illius, et sempiterno nominabitur. {{pn|45.7|7}}Iam Manios aliquot habet et mulierem essedariam et dispensatorem Glyconis, qui deprehensus est cum dominam suam delectaretur. {{pn|45.8|8}}Videbis populi rixam inter zelot et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius homo, dispensatorem ad bestias dedit. Hoc est se ipsum traducere. Quid servus peccavit, qui coactus est facere? Magis illa matella digna fuit quam taurus iactaret. Sed qui asinum non potest, stratum caedit. {{pn|45.9|9}}Quid autem Glyco putabat Hermogenis filicem unquam bonum exitum facturam? Ille miluo volanti poterat ungues resecare; colubra restem non parit. Glyco, Glyco dedit suas; itaque quamdiu vixerit, habebit stigmam, nec illam nisi Orcus delebit. Sed sibi quisque peccat. {{pn|45.10|10}}Sed subolfacio quia nobis epulum daturus est Mammaea, binos denarios mihi et meis. Quod si hoc fecerit, eripiat Norbano totum favorem. {{pn|45.11|11}}Scias oportet plenis velis hunc vinciturum. Et revera, quid ille nobis boni fecit? Dedit gladiatores sestertiarios iam decrepitos, quos si sufflasses, cecidissent; iam meliores bestiarios vidi. Occidit de lucerna equites; putares eos gallos gallinaceos: alter burdubasta, alter loripes, tertiarius mortuus pro mortuo, qui haberet nervia praecisa. {{pn|45.12|12}}Vnus licuius flaturae fuit Thraex, qui et ipse ad dictata pugnavit. Ad summam, omnes postea secti sunt; adeo de magna turba 'Adhibete' acceperant: plane fugae merae. {{pn|45.13|13}}'Munus tamen, inquit, tibi dedi — et ego tibi plodo.' Computa, et tibi plus do quam accepi. Manus manum lavat. == XLVI. == {{pn|46.1|1}}"Videris mihi, Agamemnon, dicere: 'Quid iste argutat molestus?' Quia tu, qui potes loquere, non loquis. Non es nostrae fasciae, et ideo pauperorum verba derides. Scimus te prae litteras fatuum esse. {{pn|46.2|2}}Quid ergo est? Aliqua die te persuadeam, ut ad villam venias et videas casulas nostras. Inveniemus quod manducemus, pullum, ova: belle erit, etiam si omnia hoc anno tempestas dispare pallavit. Inveniemus ergo unde saturi fiamus. {{pn|46.3|3}}Et iam tibi discipulus crescit cicaro meus. Iam quattuor partis dicit; si vixerit, habebis ad latus servulum. Nam quicquid illi vacat, caput de tabula non tollit. Ingeniosus est et bono filo, etiam si in aves morbosus est. {{pn|46.4|4}}Ego illi iam tres cardeles occidi, et dixi quia mustella comedit. Invenit tamen alias nenias, et libentissime pingit. {{pn|46.5|5}}Ceterum iam Graeculis calcem impingit et Latinas coepit non male appetere, etiam si magister eius sibi placens sit. Nec uno loco consistit, sed venit <raro; scit qui>dem litteras, sed non vult laborare. {{pn|46.6|6}}Est et alter non quidem doctus, sed curiosus, qui plus docet quam scit. Itaque feriatis diebus solet domum venire, et quicquid dederis, contentus est. {{pn|46.7|7}}Emi ergo nunc puero aliquot libra rubricata, quia volo illum ad domusionem aliquid de iure gustare. Habet haec res panem. Nam litteris satis inquinatus est. Quod si resilierit, destinavi illum artificii docere, aut tonstreinum aut praeconem aut certe causidicum, quod illi auferre non possit nisi Orcus. {{pn|46.8|8}}Ideo illi cotidie clamo: "Primigeni, crede mihi, quicquid discis, tibi discis. Vides Phileronem causidicum: si non didicisset, hodie famem a labris non abigeret. Modo, modo, collo suo circumferebat onera venalia; nunc etiam adversus Norbanum se extendit." Litterae thesaurum est, et artificium nunquam moritur". == XLVII. == Eiusmodi tabulae vibrabant, cum Trimalchio intravit et detersa fronte unguento manus lavit; spatioque minimo interposito: "Ignoscite mihi, inquit, amici, multis iam diebus venter mihi non respondit. Nec medici se inveniunt. Profuit mihi tamen maleicorium et taeda ex aceto. Spero tamen, iam veterem pudorem sibi imponet. Alioquin circa stomachum mihi sonat, putes taurum. Itaque si quis vestrum voluerit sua re causa facere, non est quod illum pudeatur. Nemo nostrum solide natus est. Ego nullum puto tam magnum tormentum esse quam continere. Hoc solum vetare ne Iovis potest. Rides, Fortunata, quae soles me nocte desomnem facere? Nec tamen in triclinio ullum vetuo facere quod se iuvet, et medici vetant continere. Vel si quid plus venit, omnia foras parata sunt: aqua, lasani et cetera minutalia. Credite mihi, anathymiasis si in cerebrum it, et in toto corpore fluctum facit. Multos scio periisse, dum nolunt sibi verum dicere." Gratias agimus liberalitati indulgentiaeque eius, et subinde castigamus crebris potiunculis risum. Nec adhuc sciebamus nos in medio lautitiarum, quod aiunt, clivo laborare. Nam mundatis ad symphoniam mensis tres albi sues in triclinium adducti sunt capistris et tintinnabulis culti, quorum unum bimum nomenculator esse dicebat, alterum trimum, tertium vero iam sexennem. Ego putabam petauristarios intrasse et porcos, sicut in circulis mos est, portenta aliqua facturos. Sed Trimalchio expectatione discussa: "Quem, inquit, ex eis vultis in cenam statim fieri? Gallum enim gallinaceum, Penthiacum et eiusmodi nenias rustici faciunt: mei coci etiam vitulos aeno coctos solent facere." Continuoque cocum vocari iussit, et non expectata electione nostra maximum natu iussit occidi, et clara voce: "Ex quota decuria es?" Cum ille se ex quadragesima respondisset: "Empticius an, inquit, domi natus? — Neutrum, inquit cocus, sed testamento Pansae tibi relictus sum. — Vide ergo, ait, ut diligenter ponas; si non, te iubebo in decuriam viatorum conici." Et cocum quidem potentiae admonitum in culinam obsonium duxit. == XLVIII. == Trimalchio autem miti ad nos vultu respexit et: "Vinum, inquit, si non placet, mutabo; vos illud oportet bonum faciatis. Deorum beneficio non emo, sed nunc quicquid ad salivam facit, in suburbano nascitur eo, quod ego adhuc non novi. Dicitur confine esse Tarraciniensibus et Tarentinis. Nunc coniungere agellis Siciliam volo, ut cum Africam libuerit ire, per meos fines navigem. Sed narra tu mihi, Agamemnon, quam controversiam hodie declamasti? Ego autem si causas non ago, in domusionem tamen litteras didici. Et ne me putes studia fastiditum, tres bybliothecas habeo, unam Graecam, alteram Latinam. Dic ergo, si me amas, peristasim declamationis tuae." Cum dixisset Agamemnon: "Pauper et dives inimici erant. . .", ait Trimalchio: "Quid est pauper? — Vrbane", inquit Agamemnon et nescio quam controversiam exposuit. Statim Trimalchio: "Hoc, inquit, si factum est, controversia non est; si factum non est, nihil est." Haec aliaque cum effusissimis prosequeremur laudationibus: "Rogo, inquit, Agamemnon mihi carissime, numquid duodecim aerumnas Herculis tenes, aut de Vlixe fabulam, quemadmodum illi Cyclops pollicem poricino extorsit? Solebam haec ego puer apud Homerum legere. Nam Sibyllam quidem Cumis ego ipse oculis meis vidi in ampulla pendere, et cum illi pueri dicerent: "Sibilla, ti thelis?", respondebat illa: "apothanin thelo". == XLIX. == Nondum efflaverat omnia, cum repositorium cum sue ingenti mensam occupavit. Mirari nos celeritatem coepimus, et iurare ne gallum quidem gallinaceum tam cito percoqui potuisse, tanto quidem magis, quod longe maior nobis porcus videbatur esse, quam paulo ante aper fuerat. Deinde magis magisque Trimalchio intuens eum: "Quid? quid? inquit, porcus hic non est exinteratus? Non mehercules est. Voca, voca cocum in medio." Cum constitisset ad mensam cocus tristis et diceret se oblitum esse exinterare: "Quid, oblitus? Trimalchio exclamat, putes illum piper et cuminum non coniecisse! Despolia!" Non fit mora, despoliatur cocus atque inter duos tortores maestus consistit. Deprecari tamen omnes coeperunt et dicere: "Solet fieri. — Rogamus mittas. — Postea si fecerit, nemo nostrum pro illo rogabit." Ego crudelissimae severitatis, non potui me tenere, sed inclinatus ad aurem Agamemnonis: "Plane, inquam, hic debet servus esse nequissimus: aliquis oblivisceretur porcum exinterare? Non mehercules illi ignoscerem, si piscem praeterisset." At non Trimalchio, qui relaxato in hilaritatem vultu: "Ergo, inquit, quia tam malae memoriae es, palam nobis illum exintera." Recepta cocus tunica cultrum arripuit, porcique ventrem hinc atque illinc timida manu secuit. Nec mora, ex plagis ponderis inclinatione crescentibus tomacula cum botulis effusa sunt. == L. == {{pn|50.1|1}}Plausum post hoc automatum familia dedit et "Gaio feliciter!" conclamavit. Nec non cocus potione honoratus est, etiam argentea corona poculumque in lance accepit Corinthia. {{pn|50.2|2}}Quam cum Agamemnon propius consideraret, ait Trimalchio: "Solus sum qui vera Corinthea habeam." {{pn|50.3|3}}Exspectabam ut pro reliqua insolentia diceret sibi vasa Corintho afferri. {{pn|50.4|4}}Sed ille melius: "Et forsitan, inquit, quaeris quare solus Corinthea vera possideam: quia scilicet aerarius, a quo emo, Corinthus vocatur. Quid est autem Corintheum, nisi quis Corinthum habeat? {{pn|50.5|5}}Et ne me putetis nesapium esse, valde bene scio, unde primum Corinthea nata sint. Cum Ilium captum est, Hannibal, homo vafer et magnus stelio, omnes statuas aeneas et aureas et argenteas in unum rogum congessit et eas incendit; factae sunt in unum aera miscellanea. {{pn|50.6|6}}Ita ex hac massa fabri sustulerunt et fecerunt catilla et paropsides <et> statuncula. Sic Corinthea nata sunt, ex omnibus in unum, nec hoc nec illud. {{pn|50.7|7}}Ignoscetis mihi quod dixero: ego malo mihi vitrea, certe non olunt. Quod si non frangerentur, mallem mihi quam aurum; nunc autem vilia sunt. == LI. == "Fuit tamen faber qui fecit phialam vitream, quae non frangebatur. Admissus ergo Caesarem est cum suo munere, deinde fecit reporrigere Caesari et illam in pavimentum proiecit. Caesar non pote valdius quam expavit. At ille sustulit phialam de terra; collisa erat tamquam vasum aeneum. Deinde martiolum de sinu protulit et phialam otio belle correxit. Hoc facto putabat se coleum Iovis tenere, utique postquam illi dixit: 'Numquid alius scit hanc condituram vitreorum?' Vide modo. Postquam negavit, iussit illum Caesar decollari: quia enim, si scitum esset, aurum pro luto haberemus. == LII. == "In argento plane studiosus sum. Habeo scyphos urnales plus minus <C> <. . . videtur> quemadmodum Cassandra occidit filios suos, et pueri mortui iacent sic uti vivere putes. Habeo capidem quam <mi> reliquit patronorum <meorum> unus, ubi Daedalus Niobam in equum Troianum includit. Nam Hermerotis pugnas et Petraitis in poculis habeo, omnia ponderosa; meum enim intelligere nulla pecunia vendo." Haec dum refert, puer calicem proiecit. Ad quem respiciens Trimalchio: "Cito, inquit, te ipsum caede, quia nugax es." Statim puer demisso labro orare. At ille: "Quid me, inquit, rogas? Tanquam ego tibi molestus sim. Suadeo, a te impetres, ne sis nugax." Tandem ergo exoratus a nobis missionem dedit puero. Ille dimissus circa mensam percucurrit. Et "Aquam foras, vinum intro " clamavit <Trimalchio>. Excipimus urbanitatem iocantis, et ante omnes Agamemnon, qui sciebat quibus meritis revocaretur ad cenam. Ceterum laudatus Trimalchio hilarius bibit et iam ebrio proximus: "Nemo, inquit, vestrum rogat Fortunatam meam, ut saltet? Credite mihi: cordacem nemo melius ducit". Atque ipse erectis super frontem manibus Syrum histrionem exhibebat concinente tota familia: "madeia perimadeia." Et prodisset in medium, nisi Fortunata ad aurem accessisset; et credo, dixerit non decere gravitatem eius tam humiles ineptias. Nihil autem tam inaequale erat; nam modo Fortunatam suam <verebatur>, revertebat modo ad naturam. == LIII. == Et plane interpellavit saltationis libidinem actuarius, qui tanquam Vrbis acta recitavit: "VII kalendas Sextiles: in praedio Cumano, quod est Trimalchionis, nati sunt pueri XXX, puellae XL; sublata in horreum ex area tritici milia modium quingenta; boves domiti quingenti. Eodem die: Mithridates servus in crucem actus est, quia Gai nostri genio male dixerat. Eodem die: in arcam relatum est, quod collocari non potuit, sestertium centies. Eodem die: incendium factum est in hortis Pompeianis, ortum ex aedibus Nastae vilici. — Quid, inquit Trimalchio, quando mihi Pompeiani horti empti sunt? — Anno priore, inquit actuarius, et ideo in rationem nondum venerunt." Excanduit Trimalchio et: "Quicunque, inquit, mihi fundi empti fuerint, nisi intra sextum mensem sciero, in rationes meas inferri vetuo." Iam etiam edicta aedilium recitabantur et saltuariorum testamenta, quibus Trimalchio cum elogio exheredabatur; iam nomina vilicorum et repudiata a circumitore liberta in balneatoris contubernio deprehensa, et atriensis Baias relegatus; iam reus factus dispensator, et iudicium inter cubicularios actum. Petauristarii autem tandem venerunt. Baro insulsissimus cum scalis constitit puerumque iussit per gradus et in summa parte odaria saltare, circulos deinde ardentes transire et dentibus amphoram sustinere. Mirabatur haec solus Trimalchio dicebatque ingratum artificium esse: ceterum duo esse in rebus humanis, quae libentissime spectaret, petauristarios et cornicines; reliqua, animalia, acroemata, tricas meras esse." Nam et comoedos, inquit, emeram, sed malui illos Atella<na>m facere, et choraulen meum iussi Latine cantare". == LIV. == Cum maxime haec dicente Gaio puer <in lectum> Trimalchionis delapsus est. Conclamavit familia, nec minus convivae, non propter hominem tam putidum, cuius etiam cervices fractas libenter vidissent, sed propter malum exitum cenae, ne necesse haberent alienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset superque brachium tanquam laesum incubuisset, concurrere medici, et inter primos Fortunata crinibus passis cum scypho, miseramque se atque infelicem proclamavit. Nam puer quidem, qui ceciderat, circumibat iam dudum pedes nostros et missionem rogabat. Pessime mihi erat, ne his precibus per ridiculum aliquid catastropha quaeretur. Nec enim adhuc exciderat cocus ille, qui oblitus fuerat porcum exinterare. Itaque totum circumspicere triclinium coepi, ne per parietem automatum aliquod exiret, utique postquam servus verberari coepit, qui brachium domini contusum alba potius quam conchyliata involverat lana. Nec longe aberravit suspicio mea; in vicem enim poenae venit decretum Trimalchionis, quo puerum iussit liberum esse, ne quis posset dicere tantum virum esse a servo vulneratum. == LV. == Comprobamus nos factum et quam in praecipiti res humanae essent, vario sermone garrimus."Ita, inquit Trimalchio, non oportet hunc casum sine inscriptione transire; statimque codicillos poposcit et non diu cogitatione distorta haec recitavit: "Quod non expectes, ex transverso fit et supra nos Fortuna negotia curat: quare da nobis vina Falerna puer." Ab hoc epigrammate coepit poetarum esse mentio <. . .> diuque summa carminis penes Mopsum Thracem commorata est <. . .> donec Trimalchio: "Rogo, inquit, magister, quid putas inter Ciceronem et Publilium interesse? Ego alterum puto disertiorem fuisse, alterum honestiorem. Quid enim his melius dici potest? Luxuriae ructu Martis marcent moenia. Tuo palato clausus pavo pascitur plumato amictus aureo Babylonico, gallina tibi Numidica, tibi gallus spado. Ciconia etiam, grata peregrina hospita pietaticultrix, gracilipes, crotalistria, avis exul hiemis, titulus tepidi temporis, nequitiae nidum in caccabo fecit modo. Quo margarita cara tibi, bacam Indicam? An ut matrona ornata phaleris pelagiis tollat pedes indomita in strato extraneo? Smaragdum ad quam rem viridem, pretiosum vitrum? Quo Carchedonios optas ignes lapideos? Nisi ut scintillet probitas e carbunculis? Aequum est induere nuptam ventum textilem, palam prostare nudam in nebula linea? == LVI. == "Quod autem, inquit, putamus secundum litteras difficillimum esse artificium? Ego puto medicum et nummularium: medicus, qui scit quid homunciones intra praecordia sua habeant et quando febris veniat, etiam si illos odi pessime, quod mihi iubent saepe anatinam parari; nummularius, qui per argentum aes videt. Nam mutae bestiae laboriosissimae boves et oves: boves, quorum beneficio panem manducamus; oves, quod lana illae nos gloriosos faciunt. Et facinus indignum, aliquis ovillam est et tunicam habet. Apes enim ego divinas bestias puto, quae mel vomunt, etiam si dicuntur illud a Iove afferre. Ideo autem pungunt, quia ubicunque dulce est, ibi et acidum invenies." Iam etiam philosophos de negotio deiciehat, cum pittacia in scypho circumferri coeperunt, puerque super hoc positus officium apophoreta recitavit. "Argentum sceleratum": allata est perna, supra quam acetabula erant posita. "Cervical": offla collaris allata est. "Serisapia et contumelia": <xerophagiae ex sale> datae sunt et contus cum malo. "Porri et persica": flagellum et cultrum accepit. "Passeres et muscarium": uvam passam et mel Atticum. "Cenatoria et forensia": offlam et tabulas accepit. "Canale et pedale": lepus et solea est allata. "Muraena et littera": murem cum rana alligatum fascemque betae accepit. Diu risimus. Sexcenta huiusmodi fuerunt, quae iam exciderunt memoriae meae. == LVII. == Ceterum Ascyltos, intemperantis licentiae, cum omnia sublatis manibus eluderet et usque ad lacrimas rideret, unus ex conlibertis Trimalchionis excanduit, is ipse qui supra me discumbebat, et: "Quid rides, inquit, berbex? An tibi non placent lautitiae domini mei? Tu enim beatior es et convivare melius soles. Ita Tutelam huius loci habeam propitiam, ut ego si secundum illum discumberem, iam illi balatum clusissem. Bellum pomum, qui rideatur alios; larifuga nescio quis, nocturnus, qui non valet lotium suum. Ad summam, si circumminxero illum, nesciet qua fugiat. Non mehercules soleo cito fervere, sed in molle carne vermes nascuntur. Ridet! Quid habet quod rideat? Numquid pater fetum emit lamna? Eques Romanus es? Et ego regis filius. Quare ergo servivisti? Quia ipse me dedi in servitutem et malui civis Romanus esse quam tributarius. Et nunc spero me sic vivere, ut nemini iocus sim. Homo inter homines sum, capite aperto ambulo; assem aerarium nemini debeo; constitutum habui nunquam; nemo mihi in foro dixit: 'Redde quod debes'. Glebulas emi, lamellulas paravi; viginti ventres pasco et canem; contubernalem meam redemi, ne qui in illius capillis manus tergeret; mille denarios pro capite solvi; sevir gratis factus sum; spero, sic moriar, ut mortuus non erubescam. Tu autem tam laboriosus es, ut post te non respicias! In alio peduclum vides, in te ricinum non vides. Tibi soli ridiclei videmur; ecce magister tuus, homo maior natus: placemus illi. Tu lacticulosus, nec 'mu' nec 'ma' argutas, vasus fictilis, immo lorus in aqua: lentior, non melior. Tu beatior es: bis prande, bis cena. Ego fidem meam malo quam thesauros. Ad summam, quisquam me bis poposcit? Annis quadraginta servivi; nemo tamen scit utrum servus essem an liber. Et puer capillatus in hanc coloniam veni; adhuc basilica non erat facta. Dedi tamen operam ut domino satis facerem, homini maiesto et dignitosso, cuius pluris erat unguis quam tu totus es. Et habebam in domo qui mihi pedem opponerent hac illac; tamen — genio illius gratias! — enatavi. Haec sunt vera athla; nam in ingenuum nasci tam facile est quam 'Accede istoc'. Quid nunc stupes tanquam hircus in ervilia?" == LVIII. == {{pn|58.1|1}}Post hoc dictum Giton, qui ad pedes stabat, risum iam diu compressum etiam indecenter effudit. Quod cum animadvertisset adversarius Ascylti, flexit convicium in puerum et: {{pn|58.2|2}}"Tu autem, inquit, etiam tu rides, caepa cirrata? O? Saturnalia? rogo, mensis December est? Quando vicesimam numerasti? Quid faciat crucis offla, corvorum cibaria. Curabo iam tibi Iovis iratus sit, et isti qui tibi non imperat. {{pn|58.3|3}}Ita satur pane fiam, ut ego istud conliberto meo dono, alioquin iam tibi depraesentiarum reddidissem. Bene nos habemus, at isti nugae, qui tibi non imperant. Plane qualis dominus, talis et servus. {{pn|58.4|4}}Vix me teneo, nec sum natura caldicerebrius, <sed> cum coepi, matrem meam dupundii non facio. Recte, videbo te in publicum, mus, immo terrae tuber: {{pn|58.5|5}}nec sursum nec deorsum non cresco, nisi dominum tuum in rutae folium non conieci, nec tibi parsero, licet mehercules Iovem Olympium clames. Curabo longe tibi sit comula ista besalis et dominus dupunduarius. {{pn|58.6|6}}Recte, venies sub dentem: aut ego non me novi, aut non deridebis, licet barbam auream habeas. {{pn|58.7|7}}Athana tibi irata sit curabo, et qui te primus deurode fecit. Non didici geometrias, critica et alogas naenias, sed lapidarias litteras scio, partes centum dico ad aes, ad pondus, ad nummum. {{pn|58.8|8}}Ad summam, si quid vis, ego et tu sponsiunculam: exi, defero lamnam. Iam scies patrem tuum mercedes perdidisse, quamvis et rhetoricam scis. Ecce: 'Qui de nobis? longe venio, late venio: solve me'. {{pn|58.9|9}}Dicam tibi, qui de nobis currit et de loco non movetur; qui de nobis crescit et minor fit. Curris, stupes, satagis, tanquam mus in matella. {{pn|58.10|10}}Ergo aut tace aut meliorem noli molestare, qui te natum non putat, nisi si me iudicas anulos buxeos curare, quos amicae tuae involasti. Occuponem propitium! {{pn|58.11|11}}Eamus in forum et pecunias mutuemur: iam scies hoc ferrum fidem habere. Vah, bella res est volpis uda! {{pn|58.12|12}}Ita lucrum faciam et ita bene moriar ut populus per exitum meum iuret, nisi te toga ubique perversa fuero persecutus. {{pn|58.13|13}}Bella res et iste, qui te haec docet: mufrius, non magister. <Nos aliter> didicimus. Dicebat enim magister: 'Sunt vestra salva? Recta domum. Cave circumspicias, cave maiorem maledicas'. {{pn|58.14|14}}At nunc mera mapalia: nemo dupondii evadit. Ego, quod me sic vides, propter artificium meum diis gratias ago." == LIX. == Coeperat Ascyltos respondere convicio, sed Trimalchio delectatus colliberti eloquentia: "Agite, inquit, scordalias de medio. Suaviter sit potius, et tu, Hermeros, parce adulescentulo. Sanguen illi fervet, tu melior esto. Semper in hac re qui vincitur, vincit. Et tu cum esses capo, cocococo, atque cor non habebas. Simus ergo, quod melius est, a primitiis hilares et Homeristas spectemus." Intravit factio statim hastisque scuta concrepuit. Ipse Trimalchio in pulvino consedit, et cum Homeristae Graecis versibus colloquerentur, ut insolenter solent, ille canora voce Latine legebat librum. Mox silentio facto: "Scitis, inquit, quam fabulam agant? Diomedes et Ganymedes duo fratres fuerunt. Horum soror erat Helena. Agamemnon illam rapuit et Dianae cervam subiecit. Ita nunc Homeros dicit, quemadmodum inter se pugnent Troiani et Parentini. Vicit scilicet, et Iphigeniam, filiam suam, Achilli dedit uxorem. Ob eam rem Aiax insanit, et statim argumentum explicabit." Haec ut dixit Trimalchio, clamorem Homeristae sustulerunt, interque familiam discurrentem vitulus in lance ducenaria elixus allatus est, et quidem galeatus. Secutus est Aiax strictoque gladio, tanquam insaniret, concidit, ac modo versa modo supina gesticulatus, mucrone frusta collegit mirantibusque vitulum partitus est. == LX. == Nec diu mirari licuit tam elegantes strophas; nam repente lacunaria sonare coeperunt totumque triclinium intremuit. Consternatus ego exsurrexi, et timui ne per tectum petauristarius aliquis descenderet. Nec minus reliqui convivae mirantes erexere vultus expectantes quid novi de caelo nuntiaretur. Ecce autem diductis lacunaribus subito circulus ingens, de cupa videlicet grandi excussus, demittitur, cuius per totum orbem coronae aureae cum alabastris unguenti pendebant. Dum haec apophoreta iubemur sumere, respiciens ad mensam <. . .>. Iam illic repositorium cum placentis aliquot erat positum, quod medium Priapus a pistore factus tenebat, gremioque satis amplo omnis generis poma et uvas sustinebat more vulgato. Avidius ad pompam manus porreximus, et repente nova ludorum remissio hilaritatem hic refecit. Omnes enim placentae omniaque poma etiam minima vexatione contacta coeperunt effundere crocum, et usque ad nos molestus umor accedere. Rati ergo sacrum esse fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus altius et "Augusto, patri patriae, feliciter " diximus. Quibusdam tamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus, et ipsi mappas implevimus, ego praecipue, qui nullo satis amplo munere putabam me onerare Gitonis sinum. Inter haec tres pueri candidas succincti tunicas intraverunt, quorum duo Lares bullatos super mensam posuerunt, unus pateram vini circumferens "dii propitii " clamabat. Aiebat autem unum Cerdonem, alterum Felicionem, tertium Lucronem vocari. Nos etiam veram imaginem ipsius Trimalchionis, cum iam omnes basiarent, erubuimus praeterire. == LXI. == Postquam ergo omnes bonam mentem bonamque valitudinem sibi optarunt, Trimalchio ad Nicerotem respexit et: "Solebas, inquit, suavius esse in convictu; nescio quid nunc taces nec muttis. Oro te, sic felicem me videas, narra illud quod tibi usu venit." Niceros delectatus affabilitate amici: "Omne me, inquit, lucrum transeat, nisi iam dudum gaudimonio dissilio, quod te talem video. Itaque hilaria mera sint, etsi timeo istos scolasticos ne me rideant. Viderint: narrabo tamen, quid enim mihi aufert, qui ridet? satius est rideri quam derideri." Haec ubi dicta dedit talem fabulam exorsus est: "Cum adhuc servirem, habitabamus in vico angusto; nunc Gavillae domus est. Ibi, quomodo dii volunt, amare coepi uxorem Terentii coponis: noveratis Melissam Tarentinam, pulcherrimum bacciballum. Sed ego non mehercules corporaliter aut propter res venerias curavi, sed magis quod benemoria fuit. Si quid ab illa petii, nunquam mihi negatum; fecit assem, semissem habui; in illius sinum demandavi, nec unquam fefellitus sum. Huius contubernalis ad villam supremum diem obiit. Itaque per scutum per ocream egi aginavi, quemadmodum ad illam pervenirem: nam, ut aiunt, in angustiis amici apparent. == LXII. == "Forte dominus Capuae exierat ad scruta scita expedienda. Nactus ego occasionem persuadeo hospitem nostrum, ut mecum ad quintum miliarium veniat. Erat autem miles, fortis tanquam Orcus. Apoculamus nos circa gallicinia; luna lucebat tanquam meridie. Venimus inter monimenta: homo meus coepit ad stelas facere; sedeo ego cantabundus et stelas numero. Deinde ut respexi ad comitem, ille exuit se et omnia vestimenta secundum viam posuit. Mihi anima in naso esse; stabam tanquam mortuus. At ille circumminxit vestimenta sua, et subito lupus factus est. Nolite me iocari putare; ut mentiar, nullius patrimonium tanti facio. Sed, quod coeperam dicere, postquam lupus factus est, ululare coepit et in silvas fugit. Ego primitus nesciebam ubi essem; deinde accessi, ut vestimenta eius tollerem: illa autem lapidea facta sunt. Qui mori timore nisi ego? Gladium tamen strinxi et <in tota via> umbras cecidi, donec ad villam amicae meae pervenirem. In larvam intravi, paene animam ebullivi, sudor mihi per bifurcum volabat, oculi mortui; vix unquam refectus sum. Melissa mea mirari coepit, quod tam sero ambularem, et: 'Si ante, inquit, venisses, saltem nobis adiutasses; lupus enim villam intravit et omnia pecora tanquam lanius sanguinem illis misit. Nec tamen derisit, etiamsi fugit; senius enim noster lancea collum eius traiecit'. Haec ut audivi, operire oculos amplius non potui, sed luce clara Gai nostri domum fugi tanquam copo compilatus; et postquam veni in illum locum, in quo lapidea vestimenta erant facta, nihil inveni nisi sanguinem. Vt vero domum veni, iacebat miles meus in lecto tanquam bovis, et collum illius medicus curabat. Intellexi illum versipellem esse, nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occidisses. Viderint quid de hoc alii exopinissent; ego si mentior, genios vestros iratos habeam." == LXIII. == Attonitis admiratione universis: "Salvo, inquit, tuo sermone, Trimalchio, si qua fides est, ut mihi pili inhorruerunt, quia scio Niceronem nihil nugarum narrare: immo certus est et minime linguosus. Nam et ipse vobis rem horribilem narrabo. Asinus in tegulis. "Cum adhuc capillatus essem, nam a puero vitam Chiam gessi, ipsimi nostri delicatus decessit, mehercules margaritum, <sacritus> et omnium numerum. Cum ergo illum mater misella plangeret et nos tum plures in tristimonio essemus, subito <stridere> strigae coeperunt; putares canem leporem persequi. Habebamus tunc hominem Cappadocem, longum, valde audaculum et qui valebat: poterat bovem iratum tollere. Hic audacter stricto gladio extra ostium procucurrit, involuta sinistra manu curiose, et mulierem tanquam hoc loco — salvum sit, quod tango! — mediam traiecit. Audimus gemitum, et — plane non mentiar — ipsas non vidimus. Baro autem noster introversus se proiecit in lectum, et corpus totum lividum habebat quasi flagellis caesus, quia scilicet illum tetigerat mala manus. Nos cluso ostio redimus iterum ad officium, sed dum mater amplexaret corpus filii sui, tangit et videt manuciolum de stramentis factum. Non cor habebat, non intestina, non quicquam: scilicet iam puerum strigae involaverant et supposuerant stramenticium vavatonem. Rogo vos, oportet credatis, sunt mulieres plussciae, sunt Nocturnae, et quod sursum est, deorsum faciunt. Ceterum baro ille longus post hoc factum nunquam coloris sui fuit, immo post paucos dies freneticus periit." == LXIV. == Miramur nos et pariter credimus, osculatique mensam rogamus Nocturnas, ut suis se teneant, dum redimus a cena. Et sane iam lucernae mihi plures videbantur ardere totumque triclinium esse mutatum, cum Trimalchio: "Tibi dico, inquit, Plocame, nihil narras? nihil nos delectaris? Et solebas suavius esse, canturire belle deverbia, adicere melicam. Heu, heu, abistis dulces caricae. — Iam, inquit ille, quadrigae meae decucurrerunt, ex quo podagricus factus sum. Alioquin cum essem adulescentulus, cantando paene tisicus factus sum. Quid saltare? quid deverbia? quid tonstrinum? Quando parem habui nisi unum Apelletem?" Appositaque ad os manu, nescio quid taetrum exsibilavit quod postea Graecum esse affirmabat. Nec non Trimalchio ipse cum tubicines esset imitatus, ad delicias suas respexit, quem Croesum appellabat. Puer autem lippus, sordidissimis dentibus, catellam nigram atque indecenter pinguem prasina involuebat fascia, panemque semissem ponebat supra torum, ac nausia recusantem saginabat. Quo admonitus officio Trimalchio Scylacem iussit adduci "praesidium domus familiaeque". Nec mora, ingentis formae adductus est canis catena vinctus, admonitusque ostiarii calce ut cubaret, ante mensam se posuit. Tum Trimalchio iactans candidum panem: "Nemo, inquit, in domo mea me plus amat." Indignatus puer, quod Scylacem tam effuse laudaret, catellam in terram deposuit hortatusque <est> ut ad rixam properaret. Scylax, canino scilicet usus ingenio, taeterrimo latratu triclinium implevit Margaritamque Croesi paene laceravit. Nec intra rixam tumultus constitit, sed candelabrum etiam supra mensam eversum et vasa omnia crystallina comminuit, et oleo ferventi aliquot convivas respersit. Trimalchio, ne videretur iactura motus, basiavit puerum ac iussit supra dorsum ascendere suum. Non moratus ille usus est equo, manuque plena scapulas eius subinde verberavit, interque risum proclamavit: "Bucco, bucco, quot sunt hic?" Repressus ergo aliquamdiu Trimalchio camellam grandem iussit misceri potiones<que> dividi omnibus servis, qui ad pedes sedebant, adiecta exceptione: "Si quis, inquit, noluerit accipere, caput illi perfunde. Interdiu severa, nunc hilaria". == LXV. == Hanc humanitatem insecutae sunt matteae, quarum etiam recordatio me, si qua est dicenti fides, offendit. Singulae enim gallinae altiles pro turdis circumlatae sunt et ova anserina pilleata, quae ut comessemus, ambitiosissime <a> nobis Trimalchio petiit dicens exossatas esse gallinas. Inter haec triclinii valvas lictor percussit, amictusque veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit. Ego maiestate conterritus praetorem putabam venisse. Itaque temptavi assurgere et nudos pedes in terram deferre. Risit hanc trepidationem Agamemnon et: "Contine te, inquit, homo stultissime. Habinnas sevir est idemque lapidarius, qui videtur monumenta optime facere." Recreatus hoc sermone reposui cubitum, Habinnamque intrantem cum admiratione ingenti spectabam. Ille autem iam ebrius uxoris suae umeris imposuerat manus, oneratusque aliquot coronis et unguento per frontem in oculos fluente, praetorio loco se posuit, continuoque vinum et caldam poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et ipse capaciorem poposcit scyphum, quaesivitque quomodo acceptus esset. "Omnia, inquit, habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et mehercules bene fuit. Scissa lautum novendialem servo suo misello faciebat, quem mortuum manu miserat. Et, puto, cum vicensimariis magnam mantissam habet; quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter fuit, etiam si coacti sumus dimidias potiones super ossucula eius effundere." == LXVI. == — {{pn|66.1|1}}Tamen, inquit Trimalchio, quid habuistis in cena? — Dicam, inquit, si potuero; nam tam bonae memoriae sum, ut frequenter nomen meum obliviscar. {{pn|66.2|2}}Habuimus tamen in primo porcum botulo coronatum et circa sangunculum et gizeria optime facta et certe betam et panem autopyrum de suo sibi, quem ego malo quam candidum; <nam> et vires facit, et cum mea re causa facio, non ploro. {{pn|66.3|3}}Sequens ferculum fuit sciribilita frigida et supra mel caldum infusum excellente Hispanum. Itaque de sciribilita quidem non minimum edi, de melle me usque tetigi. {{pn|66.4|4}}Circa cicer et lupinum, calvae arbitratu et mala singula. Ego tamen duo sustuli et ecce in mappa alligata habeo; nam si aliquid muneris meo vernulae non tulero, habebo convicium. {{pn|66.5|5}}Bene me admonet domina mea. In prospectu habuimus ursinae frustum, de quo cum imprudens Scintilla gustasset, paene intestina sua vomuit; ego contra plus libram comedi, nam ipsum aprum sapiebat. Et si, inquam, ursus homuncionem comest, quanto magis homuncio debet ursum comesse? {{pn|66.7|7}}In summo habuimus caseum mollem et sapam et cocleas singulas et cordae frusta et hepatia in catillis et ova pilleata et rapam et senape et catillum concacatum — pax Palamedes! — Etiam in alveo circumlata sunt oxycomina, unde quidam etiam improbi ternos pugnos sustulerunt. Nam pernae missionem dedimus. == LXVII. == "Sed narra mihi, Gai, rogo, Fortunata quare non recumbit? — Quomodo nosti, inquit, illam, Trimalchio, nisi argentum composuerit, nisi reliquias pueris diviserit, aquam in os suum non coniciet. — Atqui, respondit Habinnas, nisi illa discumbit, ego me apoculo." Et coeperat surgere, nisi signo dato Fortunata quater amplius a tota familia esset vocata. Venit ergo galbino succincta cingillo, ita ut infra cerasina appareret tunica et periscelides tortae phaecasiaeque inauratae. Tunc sudario manus tergens, quod in collo habebat, applicat se illi toro, in quo Scintilla Habinnae discumbebat uxor, osculataque plaudentem: "Est te, inquit, videre?" Eo deinde perventum est, ut Fortunata armillas suas crassissimis detraheret lacertis Scintillaeque miranti ostenderet. Vltimo etiam periscelides resolvit et reticulum aureum, quem ex obrussa esse dicebat. Notavit haec Trimalchio iussitque afferri omnia et: "Videtis, inquit, mulieris compedes: sic nos barcalae despoliamur. Sex pondo et selibram debet habere. Et ipse nihilo minus habeo decem pondo armillam ex millesimis Mercurii factam." Vltimo etiam, ne mentiri videretur, stateram iussit afferri et circulatum approbari pondus. Nec melior Scintilla, quae de cervice sua capsellam detraxit aureolam, quam Felicionem appellabat. Inde duo crotalia protulit et Fortunatae invicem consideranda dedit et: "Domini, inquit, mei beneficio nemo habet meliora. — Quid? inquit Habinnas, excatarissasti me, ut tibi emerem fabam vitream. Plane si filiam haberem, auriculas illi praeciderem. Mulieres si non essent, omnia pro luto haberemus; nunc hoc est caldum meiere et frigidum potare." Interim mulieres sauciae inter se riserunt ebriaeque iunxerunt oscula, dum altera diligentiam matris familiae iactat, altera delicias et indiligentiam viri. Dumque sic cohaerent, Habinnas furtim consurrexit, pedesque Fortunatae correptos super lectum immisit. "Au! au!" illa proclamavit aberrante tunica super genua. Composita ergo in gremio Scintillae indecentissimam rubore faciem sudario abscondit. == LXVIII. == Interposito deinde spatio cum secundas mensas Trimalchio iussisset afferri, sustulerunt servi omnes mensas et alias attulerunt, scobemque croco et minio tinctam sparserunt et, quod nunquam ante videram, ex lapide speculari pulverem tritum. Statim Trimalchio: "Poteram quidem, inquit, hoc fericulo esse contentus; secundas enim mensas habetis. <Sed> si quid belli habes, affer". Interim puer Alexandrinus, qui caldam ministrabat, luscinias coepit imitari clamante Trimalchione subinde: "Muta!". Ecce alius ludus. Servus qui ad pedes Habinnae sedebat, iussus, credo, a domino suo proclamavit subito canora voce: Interea medium Aeneas iam classe tenebat. . . Nullus sonus unquam acidior percussit aures meas; nam praeter errantis barbariae aut adiectum aut deminutum clamorem, miscebat Atellanicos versus, ut tunc primum me etiam Vergilius offenderit. Lassus tamen cum aliquando desisset, adiecit Habinnas et "Nun<quam, in>quit, didicit, sed ego ad circulatores eum mittendo erudibam. Itaque parem non habet, sive muliones volet sive circulatores imitari. Desperatum valde ingeniosus est: idem sutor est, idem cocus, idem pistor, omnis Musae mancipium. Duo tamen vitia habet, quae si non haberet, esset omnium numerum: recutitus est et stertit. Nam quod strabonus est, non curo; sicut Venus spectat. Ideo nihil tacet, vix oculo mortuo unquam. Illum emi trecentis denariis. . ." == LXIX. == Interpellavit loquentem Scintilla et: "Plane, inquit, non omnia artificia servi nequam narras. Agaga est; at curabo stigmam habeat." Risit Trimalchio et: "Adcognosco, inquit, Cappadocem: nihil sibi defraudit, et mehercules laudo illum; hoc enim nemo parentat. Tu autem, Scintilla, noli zelotypa esse. Crede mihi, et vos novimus. Sic me salvum habeatis, ut ego sic solebam ipsumam meam debattuere, ut etiam dominus suspicaretur; et ideo me in vilicationem relegavit. Sed tace, lingua, dabo panem." Tanquam laudatus esset nequissimus servus, lucernam de sinu fictilem protulit et amplius semihora tubicines imitatus est succinente Habinna et inferius labrum manu deprimente. Vltimo etiam in medium processit et modo harundinibus quassis choraulas imitatus est, modo lacernatus cum flagello mulionum fata egit, donec vocatum ad se Habinnas basiavit, potionemque illi porrexit et: "Tanto melior, inquit, Massa, dono tibi caligas". Nec ullus tot malorum finis fuisset, nisi epidipnis esset allata, turdi siligine<i> uvis passis nucibusque farsi. Insecuta sunt Cydonia etiam mala spinis confixa, ut echinos efficerent. Et haec quidem tolerabilia erant, si non fericulum longe monstrosius effecisset ut vel fame perire mallemus. Nam cum positus esset, ut nos putabamus, anser altilis circaque pisces et omnium genera avium: "<Amici> , inquit Trimalchio, quicquid videtis hic positum, de uno corpore est factum." Ego scilicet homo prudentissimus, statim intellexi quid esset, et respiciens Agamemnon: "Mirabor, inquam, nisi omnia ista de <fimo> facta sunt aut certe de luto. Vidi Romae Saturnalibus eiusmodi cenarum imaginem fieri". == LXX. == Necdum finieram sermonem, cum Trimalchio ait: "Ita crescam patrimonio, non corpore, ut ista cocus meus de porco fecit. Non potest esse pretiosior homo. Volueris, de vulva faciet piscem, de lardo palumbam, de perna turturem, de colaepio gallinam. Et ideo ingenio meo impositum est illi nomen bellissimum; nam Daedalus vocatur. Et quia bonam mentem habet, attuli illi Roma munus cultros Norico ferro." Quos statim iussit afferri, inspectosque miratus est. Etiam nobis potestatem fecit ut mucronem ad buccam probaremus. Subito intraverunt duo servi, tanquam qui rixam ad lacum fecissent; certe in collo adhuc amphoras habebant. Cum ergo Trimalchio ius inter litigantes diceret, neuter sententiam tulit decernentis, sed alterius amphoram fuste percussit. Consternati nos insolentia ebriorum intentavimus oculos in proeliantes, notavimusque ostrea pectinesque e gastris labentia, quae collecta puer lance circumtulit. Has lautitias aequavit ingeniosus cocus; in craticula enim argentea cocleas attulit et tremula taeterrimaque voce cantavit. Pudet referre quae secuntur: inaudito enim more pueri capillati attulerunt unguentum in argentea pelve pedesque recumbentium unxerunt, cum ante crura talosque corollis vinxissent. Hinc ex eodem unguento in vinarium atque lucernam aliquantum est infusum. Iam coeperat Fortunata velle saltare, iam Scintilla frequentius plaudebat quam loquebatur, cum Trimalchio: "Permitto, inquit, Philargyre et Cario, etsi prasinianus es famosus, dic et Menophilae, contubernali tuae, discumbat. "Quid multa? Paene de lectis deiecti sumus, adeo totum triclinium familia occupaverat. Certe ego notavi super me positum cocum, qui de porco anserem fecerat, muria condimentisque fetentem. Nec contentus fuit recumbere, sed continuo Ephesum tragoedum coepit imitari et subinde dominum suum sponsione provocare si prasinus proximis circensibus primam palmam". == LXXI. == {{pn|71.1|1}}Diffusus hac contentione Trimalchio: "Amici, inquit, et servi homines sunt et aeque unum lactem biberunt, etiam si illos malus fatus oppresserit. Tamen me salvo cito aquam liberam gustabunt. Ad summam, omnes illos in testamento meo manu mitto. {{pn|71.2|2}}Philargyro etiam fundum lego et contubernalem suam, Carioni quoque insulam et vicesimam et lectum stratum. {{pn|71.3|3}}Nam Fortunatam meam heredem facio, et commendo illam omnibus amicis meis. Et haec ideo omnia publico, ut familia mea iam nunc sic me amet tanquam mortuum". {{pn|71.4|4}}Gratias agere omnes indulgentiae coeperant domini, cum ille oblitus nugarum exemplar testamenti iussit afferri et totum a primo ad ultimum ingemescente familia recitavit. {{pn|71.5|5}}Respiciens deinde Habinnam: "Quid dicis, inquit, amice carissime? Aedificas monumentum meum quemadmodum te iussi? {{pn|71.6|6}}Valde te rogo, ut secundum pedes statuae meae catellam pingas et coronas et unguenta et Petraitis omnes pugnas, ut mihi contingat tuo beneficio post mortem vivere; praeterea ut sint in fronte pedes centum, in agrum pedes ducenti. {{pn|71.7|7}}Omne genus enim poma volo sint circa cineres meos, et vinearum largiter. Valde enim falsum est vivo quidem domos cultas esse, non curari eas, ubi diutius nobis habitandum est. Et ideo ante omnia adici volo: HOC MONUMENTUM HEREDEM NON SEQUATUR. {{pn|71.8|8}}Ceterum erit mihi curae, ut testamento caveam ne mortuus iniuriam accipiam. Praeponam enim unum ex libertis sepulchro meo custodiae causa, ne in monumentum meum populus cacatum currat. {{pn|71.9|9}}Te rogo, ut naves etiam <in fronte> monumenti mei facias plenis velis euntes, et me in tribunali sedentem praetextatum cum anulis aureis quinque et nummos in publico de sacculo effundentem; scis enim, quod epulum dedi binos denarios. {{pn|71.10|10}}Faciatur, si tibi videtur, et triclinia. Facies et totum populum sibi suaviter facientem. {{pn|71.11|11}}Ad dexteram meam pones statuam Fortunatae meae columbam tenentem, et catellam cingulo alligatam ducat, et cicaronem meum, et amphoras copiosas gypsatas, ne effluant vinum. Et urnam licet fractam sculpas, et super eam puerum plorantem. Horologium in medio, ut quisquis horas inspiciet, velit nolit, nomen meum legat. {{pn|71.12|12}}Inscriptio quoque vide diligenter si haec satis idonea tibi videtur: C. POMPEIVS TRIMALCHIO MAECENATIANVS HIC REQVIESCIT HVIC SEVIRATVS ABSENTI DECRETVS EST CVM POSSET IN OMNIBVS DECVRIIS ROMAE ESSE TAMEN NOLVIT PIVS FORTIS FIDELIS EX PARVO CREVIT SESTERTIVM RELIQVIT TRECENTIES NEC VNQVAM PHILOSOPHVM AVDIVIT VALE ET TV " == LXXII. == {{pn|72.1|1}}Haec ut dixit Trimalchio, flere coepit ubertim. Flebat et Fortunata, flebat et Habinnas, tota denique familia, tanquam in funus rogata, lamentatione triclinium implevit. {{pn|72.2|2}}Immo iam coeperam etiam ego plorare, cum Trimalchio: "Ergo, inquit, cum sciamus nos morituros esse, quare non vivamus? {{pn|72.3|3}}Sic nos felices videam, coniciamus nos in balneum, meo periculo, non paenitebit. {{pn|72.4|4}}Sic calet tanquam furnus. — Vero, vero, inquit Habinnas, de una die duas facere, nihil malo "; nudisque consurrexit pedibus et Trimalchionem gaudentem subsequi. {{pn|72.5|5}}Ego respiciens ad Ascylton: "Quid cogitas? inquam, ego enim si videro balneum, statim expirabo. — {{pn|72.6|6}}Assentemur, ait ille, et dum illi balneum petunt, nos in turba exeamus". {{pn|72.7|7}}Cum haec placuissent, ducente per porticum Gitone ad ianuam venimus, ubi canis catenarius tanto nos tumultu excepit, ut Ascyltos etiam in piscinam ceciderit. Nec non ego quoque ebrius, qui etiam pictum timueram canem, dum natanti opem fero, in eundem gurgitem tractus sum. {{pn|72.8|8}}Servavit nos tamen atriensis, qui interventu suo et canem placavit et nos trementes extraxit in siccum. {{pn|72.9|9}}At Giton quidem iam dudum <se> servatione acutissima redemerat a cane: quicquid enim a nobis acceperat de cena, latranti sparserat, et ille avocatus cibo furorem suppresserat. {{pn|72.10|10}}Ceterum cum algentes utique petissemus ab atriense ut nos extra ianuam emitteret: "Erras, inquit, si putas te exire hac posse, qua venisti. Nemo unquam convivarum per eandem ianuam emissus est; alia intrant, alia exeunt." == LXXIII. == Quid faciamus homines miserrimi et novi generis labyrintho inclusi, quibus lavari iam coeperat votum esse? Vltro ergo rogavimus ut nos ad balneum duceret, proiectisque vestimentis, quae Giton in aditu siccare coepit, balneum intravimus, angustum scilicet et cisternae frigidariae simile, in qua Trimalchio rectus stabat. Ac ne sic quidem putidissimam eius iactationem licuit effugere; nam nihil melius esse dicebat quam sine turba lavari, et eo ipso loco aliquando pistrinum fuisse. Deinde ut lassatus consedit, invitatus balnei sono diduxit usque ad cameram os ebrium et coepit Menecratis cantica lacerare, sicut illi dicebant, qui linguam eius intellegebant. Ceteri convivae circa labrum manibus nexis currebant, et gingilipho ingenti clamore exsonabant. Alii autem aut restrictis manibus anulos de pavimento conabantur tollere, aut posito genu cervices post terga flectere, et pedum extremos pollices tangere. Nos, dum alii sibi ludos faciunt, in solium, quod Trimalchioni parabatur, descendimus. Ergo ebrietate discussa in aliud triclinium deducti sumus ubi Fortunata disposuerat lautitias ita ut supra lucernas <vidi . . .> aeneolosque piscatores notaverim et mensas totas argenteas calicesque circa fictiles inauratos et vinum in conspectu sacco defluens. Tum Trimalchio: "Amici, inquit, hodie servus meus barbatoriam fecit, homo praefiscini frugi et micarius. Itaque tangomenas faciamus et usque in lucem cenemus". == LXXIV. == Haec dicente eo gallus gallinaceus cantavit. Qua voce confusus Trimalchio vinum sub mensa iussit effundi lucernamque etiam mero spargi. Immo anulum traiecit in dexteram manum et: "Non sine causa, inquit, hic bucinus signum dedit; nam aut incendium oportet fiat, aut aliquis in vicinia animam abiciat. Longe a nobis! Itaque quisquis hunc indicem attulerit, corollarium accipiet." Dicto citius de vicinia gallus allatus est, quem Trimalchio iussit ut aeno coctus fieret. Laceratus igitur ab illo doctissimo coco, qui paulo ante de porco aves piscesque fecerat, in caccabum est coniectus. Dumque Daedalus potionem ferventissimam haurit, Fortunata mola buxea piper trivit. Sumptis igitur matteis, respiciens ad familiam Trimalchio: "Quid vos, inquit, adhuc non cenastis? Abite, ut alii veniant ad officium." Subiit igitur alia classis, et illi quidem exclamavere: "Vale Gai ", hi autem: "Ave Gai." Hinc primum hilaritas nostra turbata est; nam cum puer non inspeciosus inter novos intrasset ministros, invasit eum Trimalchio et osculari diutius coepit. Itaque Fortunata, ut ex aequo ius firmum approbaret, male dicere Trimalchionem coepit et purgamentum dedecusque praedicare, qui non contineret libidinem suam. Vltimo etiam adiecit: "canis!". Trimalchio contra offensus convicio calicem in faciem Fortunatae immisit. Illa tanquam oculum perdidisset, exclamavit manusque trementes ad faciem suam admovit. Consternata est etiam Scintilla trepidantemque sinu suo texit. Immo puer quoque officiosus urceolum frigidum ad malam eius admovit, super quem incumbens Fortunata gemere ac flere coepit. Contra Trimalchio: "Quid enim, inquit, ambubaia non meminit se? de machina illam sustuli, hominem inter homines feci. At inflat se tanquam rana, et in sinum suum non spuit, codex, non mulier. Sed hic, qui in pergula natus est, aedes non somniatur. Ita genium meum propitium habeam, curabo domata sit Cassandra caligaria. Et ego, homo dipundiarius, sestertium centies accipere potui. Scis tu me non mentiri. Agatho unguentarius here proxime seduxit me et: 'Suadeo, inquit, non patiaris genus tuum interire.' At ego dum bonatus ago et nolo videri levis, ipse mihi asciam in crus impegi. Recte, curabo me unguibus quaeras. Et, ut depraesentiarum intelligas quid tibi feceris: Habinna, nolo statuam eius in monumento meo ponas, ne mortuus quidem lites habeam. Immo, ut sciat me posse malum dare, nolo me mortuum basiet." == LXXV. == Post hoc fulmen Habinnas rogare coepit ut iam desineret irasci, et: "Nemo, inquit, nostrum non peccat. Homines sumus, non dei." Idem et Scintilla flens dixit, ac per genium eius Gaium appellando rogare coepit ut se frangeret. Non tenuit ultra lacrimas Trimalchio et: "Rogo, inquit, Habinna, sic peculium tuum fruniscaris: si quid perperam feci, in faciem meam inspue. Puerum basiavi frugalissimum, non propter formam, sed quia frugi est: decem partes dicit, librum ab oculo legit, thraecium sibi de diariis fecit, arcisellium de suo paravit et duas trullas. Non est dignus quem in oculis feram? Sed Fortunata vetat. Ita tibi videtur, fulcipedia? Suadeo, bonum tuum concoquas, milva, et me non facias ringentem, amasiuncula: alioquin experieris cerebrum meum. Nosti me: quod semel destinavi, clavo tabulari fixum est. Sed vivorum meminerimus. Vos rogo, amici, ut vobis suaviter sit. Nam ego quoque tam fui quam vos estis, sed virtute mea ad hoc perveni. Corcillum est quod homines facit, cetera quisquilia omnia. Bene emo, bene vendo; alius alia vobis dicet. Felicitate dissilio. Tu autem, sterteia, etiamnum ploras? Iam curabo fatum tuum plores. Sed ut coeperam dicere, ad hanc me fortunam frugalitas mea perduxit. "Tam magnus ex Asia veni, quam hic candelabrus est. Ad summam, quotidie me solebam ad illum metiri, et ut celerius rostrum barbatum haberem, labra de lucerna ungebam. Tamen ad delicias ipsimi annos quattuordecim fui. Nec turpe est, quod dominus iubet. Ego tamen et ipsimae satis faciebam. Scitis quid dicam: taceo, quia non sum de gloriosis. == LXXVI. == "Ceterum, quemadmodum di volunt, dominus in domo factus sum, et ecce cepi ipsimi cerebellum. Quid multa? coheredem me Caesari fecit, et accepi patrimonium laticlavium. Nemini tamen nihil satis est. Concupivi negotiari. Ne multis vos morer, quinque naves aedificavi, oneravi vinum — et tunc erat contra aurum — misi Romam. Putares me hoc iussisse: omnes naves naufragarunt. Factum, non fabula. Vno die Neptunus trecenties sestertium devoravit. Putatis me defecisse? Non mehercules mi haec iactura gusti fuit, tanquam nihil facti. Alteras feci maiores et meliores et feliciores, ut nemo non me virum fortem diceret. Scis, magna navis magnam fortitudinem habet. Oneravi rursus vinum, lardum, fabam, seplasium, mancipia. Hoc loco Fortunata rem piam fecit: omne enim aurum suum, omnia vestimenta vendidit et mi centum aureos in manu posuit. Hoc fuit peculii mei fermentum. Cito fit quod di volunt. Vno cursu centies sestertium corrotundavi. Statim redemi fundos omnes, qui patroni mei fuerant. Aedifico domum, venalicia coemo, iumenta; quicquid tangebam, crescebat tanquam favus. Postquam coepi plus habere quam tota patria mea habet, manum de tabula: sustuli me de negotiatione et coepi libertos fenerare. Et sane nolente me negotium meum agere exhortavit mathematicus, qui venerat forte in coloniam nostram, Graeculio, Serapa nomine, consiliator deorum. Hic mihi dixit etiam ea, quae oblitus eram; ab acia et acu mi omnia exposuit; intestinas meas noverat; tantum quod mihi non dixerat, quid pridie cenaveram. Putasses illum semper mecum habitasse. == LXXVII. == "Rogo, Habinna — puto, interfuisti —: 'Tu dominam tuam de rebus illis fecisti. Tu parum felix in amicos es. Nemo unquam tibi parem gratiam refert. Tu latifundia possides. Tu viperam sub ala nutricas' et — quid vobis non dixerim — etiam nunc mi restare vitae annos triginta et menses quattuor et dies duos. Praeterea cito accipiam hereditatem. Hoc mihi dicit fatus meus. Quod si contigerit fundos Apuliae iungere, satis vivus pervenero. Interim dum Mercurius vigilat, aedificavi hanc domum. Vt scitis, casula erat; nunc templum est. Habet quattuor cenationes, cubicula viginti, porticus marmoratos duos, susum cellationem, cubiculum in quo ipse dormio, viperae huius sessorium, ostiarii cellam perbonam; hospitium hospites capit. Ad summam, Scaurus cnm huc venit, nusquam mavoluit hospitari, et habet ad mare paternum hospitium. Et multa alia sunt, quae statim vobis ostendam. Credite, mihi: assem habeas, assem valeas; habes, habeberis. Sic amicus vester, qui fuit rana, nunc est rex. Interim, Stiche, profer vitalia, in quibus volo me efferri. Profer et unguentum et ex illa amphora gustum, ex qua iubeo lavari ossa mea." == LXXVIII. == Non est moratus Stichus, sed et stragulam albam et praetextam in triclinium attulit. <Vitalia Trimalchio accepit> iussitque nos temptare, an bonis lanis essent confecta. Tum subridens: "Vide tu, inquit, Stiche, ne ista mures tangant aut tineae; alioquin te vivum conburam. Ego gloriosus volo efferri, ut totus mihi populus bene imprecetur." Statim ampullam nardi aperuit omnesque nos unxit et: "Spero, inquit, futurum ut aeque me mortuum iuvet tanquam vivum." Nam vinum quidem in vinarium iussit infundi et: "Putate vos, ait, ad parentalia mea invitatos esse". Ibat res ad summam nauseam, cum Trimalchio ebrietate turpissima gravis novum acroama, cornicines, in triclinium iussit adduci, fultusque cervicalibus multis extendit se super torum extremum et: "Fingite me, inquit, mortuum esse. Dicite aliquid belli." Consonuere cornicines funebri strepitu. Vnus praecipue servus libitinarii illius, qui inter hos honestissimus erat, tam valde intonuit, ut totam concitaret viciniam. Itaque vigiles, qui custodiebant vicinam regionem, rati ardere Trimalchionis domum, effregerunt ianuam subito et cum aqua securibusque tumultuari suo iure coeperunt. Nos occasionem opportunissimam nacti Agamemnoni verba dedimus, raptimque tam plane quam ex incendio fugimus. == LXXIX. == Neque fax ulla in praesidio erat, quae iter aperiret errantibus, nec silentium noctis iam mediae promittebat occurrentium lumen. Accedebat huc ebrietas et imprudentia locorum etiam interdiu obscura. Itaque cum hora paene tota per omnes scrupos gastrarumque eminentium fragmenta traxissemus cruentos pedes, tandem expliciti acumine Gitonis sumus. Prudens enim pridie, cum luce etiam clara timeret errorem, omnes pilas columnasque notaverat creta, quae lineamenta evicerunt spississimam noctem, et notabili candore ostenderunt errantibus viam. Quamvis non minus sudoris habuimus etiam postquam ad stabulum pervenimus. Anus enim ipsa inter deversitores diutius ingurgitata ne ignem quidem admotum sensisset, et forsitan pernoctassemus in limine, ni tabellarius Trimalchionis intervenisset X vehiculis <deviis>. Non diu ergo tumultuatus stabuli ianuam effregit, et nos per eandem festram admisit. <. . .> Qualis nox fuit illa, di deaeque, quam mollis torus! Haesimus calentes et transfudimus hinc et hinc labellis errantes animas. Valete curae mortales. Ego sic perire coepi. Sine causa gratulor mihi. Nam cum solutus mero remisissem ebrias manus, Ascyltos, omnis iniuriae inventor, subduxit mihi nocte puerum et in lectum transtulit suum, volutatusque liberius cum fratre non suo, sive non sentiente iniuriam sive dissimulante, indormivit alienis amplexibus oblitus iuris humani. Itaque ego ut experrectus pertrectavi gaudio despoliatum torum, si qua est amantibus fides, ego dubitavi, an utrumque traicerem gladio somnumque morti iungerem. Tutius dein secutus consilium Gitona quidem verberibus excitavi, Ascylton autem truci intuens vultu: "Quoniam, inquam, fidem scelere violasti et communem amicitiam, res tuas ocius tolle et alium locum, quem polluas, quaere". Non repugnavit ille, sed postquam optima fide partiti manubias sumus: "Age, inquit, nunc et puerum dividamus". == LXXX. == Iocari putabam discedentem. At ille gladium parricidali manu strinxit et: "Non frueris, inquit, hac praeda super quam solus incumbis. Partem meam necesse est vel hoc gladio contemptus abscindam". Idem ego ex altera parte feci, et intorto circa brachium pallio, composui ad proeliandum gradum. Inter hanc miserorum dementiam infelicissimus puer tangebat utriusque genua cum fletu, petebatque suppliciter ne Thebanum par humilis taberna spectaret, neve sanguine mutuo pollueremus familiaritatis clarissimae sacra. "Quod si utique, proclamabat, facinore opus est, nudo ecce iugulum, convertite huc manus, imprimite mucrones. Ego mori debeo, qui amicitiae sacramentum delevi." Inhibuimus ferrum post has preces, et prior Ascyltos: "Ego, inquit, finem discordiae imponam. Puer ipse, quem vult, sequatur, ut sit illi saltem in eligendo fratre salva libertas." Ego qui vetustissimam consuetudinem putabam in sanguinis pignus transisse, nihil timui, immo condicionem praecipiti festinatione rapui, commisique iudici litem. Qui ne deliberavit quidem, ut videretur cunctatus, verum statim ab extrema parte verbi consurrexit <et> fratrem Ascylton elegit. Fulminatus hac pronuntiatione, sic ut eram, sine gladio in lectulum decidi, et attulissem mihi damnatus manus, si non inimici victoriae invidissem. Egreditur superbus cum praemio Ascyltos, et paulo ante carissimum sibi commilitonem fortunaeque etiam similitudine parem in loco peregrino destituit abiectum. Nomen amicitiae, sic, quatenus expedit, haeret; calculus in tabula mobile ducit opus. Dum fortuna manet, vultum servatis, amici; cum cecidit, turpi certitis ora fuga. Grex agit in scaena mimum: pater ille vocatur, filius hic, nomen divitis ille tenet. Mox ubi ridendas inclusit pagina partes, vera redit facies, adsimulata perit. == LXXXI. == Nec diu tamen lacrimis indulsi, sed veritus ne Menelaus etiam antescholanus inter cetera mala solum me in deversorio inveniret, collegi sarcinulas, locumque secretum et proximum litori maestus conduxi. Ibi triduo inclusus, redeunte in animum solitudine atque contemptu, verberabam aegrum planctibus pectus et inter tot altissimos gemitus frequenter etiam proclamabam: "Ergo me non ruina terra potuit haurire? Non iratum etiam innocentibus mare? Effugi iudicium, harenae imposui, hospitem occidi, ut inter audaciae nomina mendicus, exul, in deversorio Graecae urbis iacerem desertus? Et quis hanc mihi solitudinem imposuit? Adulescens omni libidine impurus et sua quoque confessione dignus exilio, stupro liber, stupro ingenuus, cuius anni ad tesseram venierunt, quem tanquam puellam conduxit etiam qui virum putavit. Quid ille alter? qui die togae virilis stolam sumpsit, qui ne vir esset a matre persuasus est, qui opus muliebre in ergastulo fecit, qui postquam conturbavit et libidinis suae solum vertit, reliquit veteris amicitiae nomen et — pro pudor! — tanquam mulier secutuleia unius noctis tactu omnia vendidit. Iacent nunc amatores obligati noctibus totis, et forsitan mutuis libidinibus attriti derident solitudinem meam. Sed non impune. Nam aut vir ego liberque non sum, aut noxio sanguine parentabo iniuriae meae." == LXXXII. == Haec locutus gladio latus cingor, et ne infirmitas militiam perderet, largioribus cibis excito vires. Mox in publicum prosilio furentisque more omnes circumeo porticus. Sed dum attonito vultu efferatoque nihil aliud quam caedem et sanguinem cogito, frequentiusque manum ad capulum, quem devoveram, refero, notavit me miles, sive ille planus fuit sive nocturnus grassator, et: "Quid tu, inquit, commilito, ex qua legione es aut cuius centuria?" Cum constantissime et centurionem et legionem essem ementitus: "Age ergo, inquit ille, in exercitu vestro phaecasiati milites ambulant?" Cum deinde vultu atque ipsa trepidatione mendacium prodidissem, ponere iussit arma et malo cavere. Despoliatus ergo, immo praecisa ultione retro ad deversorium tendo, paulatimque temeritate laxata coepi grassatoris audaciae gratias agere. <. . .> Non bibit inter aquas, poma aut pendentia carpit Tantalus infelix, quem sua vota premunt. Divitis haec magni facies erit, omnia acervans qui timet et sicco concoquit ore famem. Non multum oportet consilio credere, quia suam habet fortuna rationem. <. . .> == LXXXIII. == In pinacothecam perveni vario genere tabularum mirabilem. Nam et Zeuxidos manus vidi nondum vetustatis iniuria victas, et Protogenis rudimenta cum ipsius naturae veritate certantia non sine quodam horrore tractavi. Jam vero Apellis quam Graeci mon(kthmon appellant, etiam adoravi. Tanta enim subtilitate extremitates imaginum erant ad similitudinem praecisae, ut crederes etiam animorum esse picturam. Hinc aquila ferebat caelo sublimis Idaeum, illinc candidus Hylas repellebat improbam Naida. Damnabat Apollo noxias manus lyramque resolutam modo nato flore honorabat. Inter quos etiam pictorum amantium vultus tanquam in solitudine exclamavi: "Ergo amor etiam deos tangit. Iuppiter in caelo suo non invenit quod diligeret, sed peccaturus in terris nemini tamen iniuriam fecit. Hylan Nympha praedata temperasset amori suo, si venturum ad interdictum Herculem credidisset. Apollo pueri umbram revocavit in florem, et omnes fabulae quoque sine aemulo habuerunt complexus. At ego in societatem recepi hospitem Lycurgo crudeliorem." Ecce autem, ego dum cum ventis litigo, intravit pinacothecam senex canus, exercitati vultus et qui videretur nescio quid magnum promittere, sed cultu non proinde speciosus, ut facile appareret eum <ex> hac nota litterat<or>um esse, quos odisse divites solent. Is ergo ad latus constitit meum. "Ego, inquit, poeta sum et, ut spero, non humillimi spiritus, si modo coronis aliquid credendum est, quas etiam ad imperitos deferre gratia solet. 'Quare ergo, inquis, tam male vestitus es?' Propter hoc ipsum. Amor ingenii neminem unquam divitem fecit. "Qui pelago credit, magno se fenore tollit; qui pugnas et castra petit, praecingitur auro; vilis adulator picto iacet ebrius ostro, et qui sollicitat nuptas, ad praemia peccat. Sola pruinosis horret facundia pannis, atque inopi lingua desertas invocat artes. == LXXXIV. == "Non dubie ita est: si quis vitiorum omnium inimicus rectum iter vitae coepit insistere, primum propter morum differentiam odium habet: quis enim potest probare diversa? Deinde qui solas exstruere divitias curant, nihil volunt inter homines melius credi, quam quod ipsi tenent. Insectantur itaque, quacunque ratione possunt, litterarum amatores, ut videantur illi quoque infra pecuniam positi. <. . .> "Nescio quo modo bonae mentis soror est paupertas. <. . .> "Vellem, tam innocens esset frugalilatis meae hostis, ut deliniri posset. Nunc veteranus est latro et ipsis lenonibus doctior". <. . .> == LXXXV. == EVMOLPVS. "In Asiam cum a quaestore essem stipendio eductus, hospitium Pergami accepi. Vbi cum libenter habitarem non solum propter cultum aedicularum, sed etiam propter hospitis formosissimum filium, excogitavi rationem qua non essem patri familiae suspectus amator. Quotiescunque enim in convivio de usu formosorum mentio facta est, tam vehementer excandui, tam severa tristitia violari aures meas obsceno sermone nolui, ut me mater praecipue tanquam unum ex philosophis intueretur. Jam ego coeperam ephebum in gymnasium deducere, ego studia eius ordinare, ego docere ac praecipere, ne quis praedator corporis admitteretur in domum. Forte cum in triclinio iaceremus, quia dies sollemnis ludum artaverat pigritiamque recedendi imposuerat hilaritas longior, fere circa mediam noctem intellexi puerum vigilare. Itaque timidissimo murmure votum feci et: "Domina, inquam, Venus, si ego hunc puerum basiavero, ita ut ille non sentiat, cras illi par columbarum donabo". Audito voluptatis pretio puer stertere coepit. Itaque aggressus simulantem aliquot basiolis invasi. Contentus hoc principio bene mane surrexi electumque par columbarum attuli expectanti ac me voto exsolvi. == LXXXVI. == Proxima nocte cum idem liceret, mutavi optionem et: "Si hunc, inquam, tractavero improba manu, et ille non senserit, gallos gallinaceos pugnacissimos duos donabo patienti". Ad hoc votum ephebus ultro se admovit et, puto, vereri coepit ne ego obdormissem. Indulsi ergo sollicito, totoque corpore citra summam voluptatem me ingurgitavi. Deinde ut dies venit, attuli gaudenti quicquid promiseram. Vt tertia nox licentiam dedit, consurrexi ad aurem male dormientis: "Dii, inquam, immortales, si ego huic dormienti abstulero coitum plenum et optabilem, pro hac felicitate cras puero asturconem Macedonicum optimum donabo, cum hac tamen exceptione, si ille non senserit". Nunquam altiore somno ephebus obdormivit. Itaque primum implevi lactentibus papillis manus, mox basio inhaesi, deinde in unum omnia vota coniunxi. Mane sedere in cubiculo coepit atque expectare consuetudinem meam. Scis quanto facilius sit columbas gallosque gallinaceos emere quam asturconem, et, praeter hoc, etiam timebam ne tam grande munus suspectam faceret humanitatem meam. Ergo aliquot horis spatiatus, in hospitium reverti nihilque aliud quam puerum basiavi. At ille circumspiciens ut cervicem meam iunxit amplexu: "Rogo, inquit, domine, ubi est asturco?" == LXXXVII. == Cum ob hanc offensam praeclusissem mihi aditum quem feceram, <mox tamen> iterum ad licentiam redii. Interpositis enim paucis diebus, cum similis casus nos in eandem fortunam rettulisset, ut intellexi stertere patrem, rogare coepi ephebum ut reverteretur in gratiam mecum, id est ut pateretur satis fieri sibi, et cetera quae libido distenta dictat. At ille plane iratus nihil aliud dicebat nisi hoc: "Aut dormi, aut ego iam dicam patri". Nihil est tam arduum, quod non improbitas extorqueat. Dum dicit: "Patrem excitabo ", irrepsi tamen et male repugnanti gaudium extorsi. At ille non indelectatus nequitia mea, postquam diu questus est deceptum se et derisum traductumque inter condiscipulos, quibus iactasset censum meum: "Videris tamen, inquit, non ero tui similis. Si quid vis, fac iterum". Ego vero deposita omni offensa cum puero in gratiam redii, ususque beneficio eius in somnum delapsus sum. Sed non fuit contentus iteratione ephebus plenae maturitatis et annis ad patiendum gestientibus. Itaque excitavit me sopitum et: "Numquid vis?" inquit. Et non plane iam molestum erat munus. Vtcunque igitur inter anhelitus sudoresque tritus, quod voluerat accepit, rursusque in somnum decidi gaudio lassus. Interposita minus hora pungere me manu coepit et dicere: "Quare non facimus?" Tum ego toties excitatus plane vehementer excandui et reddidi illi voces suas: "Aut dormi, aut ego iam patri dicam". <. . .> == LXXXVIII. == Erectus his sermonibus consulere prudentiorem coepi <atque ab eo> aetates tabularum et quaedam argumenta mihi obscura simulque causam desidiae praesentis excutere, cum pulcherrimae artes perissent, inter quas pictura ne minimum sui vestigium reliquisset. Tum ille: "Pecuniae, inquit, cupiditas haec tropica instituit. Priscis enim temporibus, cum adhuc nuda virtus placeret, vigebant artes ingenuae summumque certamen inter homines erat, ne quid profuturum saeculis diu lateret. Itaque herbarum omnium sucos Democritus expressit, et ne lapidum virgultorumque vis lateret, aetatem inter experimenta consumpsit Eudoxos quidem in cacumine excelsissimi montis consenuit ut astrorum caelique motus deprehenderet, et Chrysippus, ut ad inventionem sufficeret, ter elleboro animum detersit. Verum ut ad plastas convertar, Lysippum statuae unius lineamentis inhaerentem inopia extinxit, et Myron, qui paene animas hominum ferarumque aere comprehenderat, non invenit heredem. At nos vino scortisque demersi ne paratas quidem artes audemus cognoscere, sed accusatores antiquitatis vitia tantum docemus et discimus. Vbi est dialectica? ubi astronomia? ubi sapientiae cultissima via? Quis unquam venit in templum et votum fecit, si ad eloquentiam pervenisset? quis, si philosophiae fontem attigisset? Ac ne bonam quidem mentem aut bonam valitudinem petunt, sed statim antequam limen Capitolii tangant, alius donum promittit, si propinquum divitem extulerit, alius, si thesaurum effoderit, alius, si ad trecenties sestertium salvus pervenerit. Ipse senatus, recti bonique praeceptor, mille pondo auri Capitolio promittere solet, et ne quis dubitet pecuniam concupiscere, Iovem quoque peculio exorat. Noli ergo mirari, si pictura defecit, cum omnibus dis hominibusque formosior videatur massa auri, quam quicquid Apelles Phidiasque, Graeculi delirantes, fecerunt. == LXXXIX. == Sed video te totum in illa haerere tabula, quae Troiae halosin ostendit. Itaque conabor opus versibus pandere: Iam decuma maestos inter ancipites metus Phrygas obsidebat messis, et vatis fides Calchantis atro dubia pendebat metu, cum Delio profante caesi vertices Idae trahuntur, scissaque in molem cadunt robora, minacem quae figurarent equum. Aperitur ingens antrum et obducti specus, qui castra caperent. Huc decenni proelio irata virtus abditur, stipant graves recessus Danai et in voto latent. O patria, pulsas mille credidimus rates solumque bello liberum: hoc titulus fero incisus, hoc ad fata compositus Sinon firmabat et mendacium in damnum potens. Iam turba portis libera ac bello carens in vota properat. Fletibus manant genae, mentisque pavidae gaudium lacrimas habet. Quas metus abegit. Namque Neptuno sacer crinem solutus omne Laocoon replet clamore vulgus. Mox reducta cuspide uterum notavit, fata sed tardant manus, ictusque resilit et dolis addit fidem. Iterum tamen confirmat invalidam manum altaque bipenni latera pertemptat. Fremit captiva pubes intus, et dum murmurat, roborea moles spirat alieno metu. Ibat iuventus capta, dum Troiam capit, bellumque totum fraude ducebat nova. Ecce alia monstra: celsa qua Tenedos mare dorso replevit, tumida consurgunt freta undaque resultat scissa tranquillo minor, qualis silenti nocte remorum sonus longe refertur, cum premunt classes mare pulsumque marmor abiete imposita gemit. Respicimus: angues orbibus geminis ferunt ad saxa fluctus, tumida quorum pectora rates ut altae lateribus spumas agunt. Dat cauda sonitum, liberae ponto iubae consentiunt luminibus, fulmineum iubar incendit aequor sibilisque undae tremunt. Stupuere mentes. Infulis stabant sacri Phrygioque cultu gemina nati pignora Lauconte. Quos repente tergoribus ligant angues corusci. Parvulas illi manus ad ora referunt, neuter auxilio sibi, uterque fratri; transtulit pietas vices morsque ipsa miseros mutuo perdit metu. Accumulat ecce liberum funus parens, infirmus auxiliator. Invadunt virum iam morte pasti membraque ad terram trahunt. Iacet sacerdos inter aras victima terramque plangit. Sic profanatis sacris peritura Troia perdidit primum deos. Iam plena Phoebe candidum extulerat iubar minora ducens astra radianti face, cum inter sepultos Priamidas nocte et mero Danai relaxant claustra et effundunt viros. Temptant in armis se duces, ceu ubi solet nodo remissus Thessali quadrupes iugi cervicem et altas quatere ad excursum iubas. Gladios retractant, commovent orbes manu bellumque sumunt. Hic graves alius mero obtruncat, et continuat in mortem ultimam somnos; ab aris alius accendit faces contraque Troas invocat Troiae sacra." == XC. == Ex is, qui in porticibus spatiabantur, lapides in Eumolpum recitantem miserunt. At ille, qui plausum ingenii sui noverat, operuit caput extraque templum profugit. Timui ego, ne me poetam vocaret. Itaque subsecutus fugientem ad litus perveni, et ut primum extra teli coniectum licuit consistere: "Rogo, inquam, quid tibi vis cum isto morbo? Minus quam duabus horis mecum moraris, et saepius poetice quam humane locutus es. Itaque non miror, si te populus lapidibus persequitur. Ego quoque sinum meum saxis onerabo ut, quotiescunque coeperis a te exire, sanguinem tibi a capite mittam". Movit ille vultum et: "O mi, inquit, adulescens, non hodie primum auspicatus sum. lmmo quoties theatrum, ut recitarem aliquid, intravi, hac me adventicia excipere frequentia solet. Ceterum ne et tecum quoque habeam rixandum, toto die me ab hoc cibo abstinebo. — Immo, inquam ego, si eiuras hodiernam bilem, una cenabimus." Mando aedicularum custodi cenulae officium. <. . .> == XCI. == Video Gitona cum linteis et strigilibus parieti applicitum tristem confusumque. Scires non libenter servire. Itaque ut experimentum oculorum caperem. <. . .> Convertit ille solutum gaudio vultum et: "Miserere, inquit, frater. Vbi arma non sunt, libere loquor. Eripe me latroni cruento et qualibet saevitia paenitentiam iudicis tui puni. Satis magnum erit misero solacium tua voluntate cecidisse". Supprimere ego querelam iubeo, ne quis consilia deprehenderet, relictoque Eumolpo — nam in balneo carmen recitabat — per tenebrosum et sordidum egressum extraho Gitona raptimque in hospitium meum pervolo. Praeclusis deinde foribus invado pectus amplexibus, et perfusum os lacrumis vultu meo contero. Diu vocem neuter invenit; nam puer etiam singultibus crebris amabile pectus quassaverat. "O facinus, inquam, indignum, quod amo te quamvis relictus, et in hoc pectore, cum vulnus ingens fuerit, cicatrix non est. Quid dicis, peregrini amoris concessio? Dignus hac iniuria fui?" Postquam se amari sensit, supercilium altius sustulit. <. . .> "Nec amoris arbitrium ad alium iudicem tuli. Sed nihil iam queror, nihil iam memini, si bona fide paenitentiam emendas". Haec cum inter gemitus lacrimasque fudissem, detersit ille pallio vultum et: "Quaeso, inquit, Encolpi, fidem memoriae tuae appello: ego te reliqui, an tu me prodidisti? Equidem fateor et prae me fero: cum duos armatos viderem, ad fortiorem confugi". Exosculatus pectus sapientia plenum inieci cervicibus manus, et ut facile intellegeret redisse me in gratiam et optima fide reviviscentem amicitiam, toto pectore adstrinxi. == XCII. == Et iam plena nox erat mulierque cenae mandata curaverat, cum Eumolpus ostium pulsat. Interrogo ego: "Quot estis?" obiterque per rimam foris speculari diligentissime coepi, num Ascyltos una venisset. Deinde ut solum hospitem vidi, momento recepi. Ille ut se in grabatum reiecit viditque Gitona in conspectu ministrantem, movit caput et: "Laudo, inquit, Ganymedem. Oportet hodie bene sit". Non delectavit me tam curiosum principium, timuique ne in contubernium recepissem Ascylti parem. Instat Eumolpus, et cum puer illi potionem dedisset: "Malo te, inquit, quam balneum totum " siccatoque avide poculo negat sibi unquam acidius fuisse." Nam et dum lavor, ait, paene vapulavi, quia conatus sum circa solium sedentibus carmen recitare; et postquam de balneo tanquam de theatro eiectus sum, circuire omnes angulos coepi et clara voce Encolpion clamitare. Ex altera parte iuvenis nudus, qui vestimenta perdiderat, non minore clamoris indignatione Gitona flagitabat. Et me quidem pueri tanquam insanum imitatione petulantissima deriserunt, illum autem frequentia ingens circumvenit cum plausu et admiratione timidissima. Habebat enim inguinum pondus tam grande, ut ipsum hominem laciniam fascini crederes. O iuvenem laboriosum! puto illum pridie incipere, postero die finire. Itaque statim invenit auxilium; nescio quis enim, eques Romanus, ut aiebant, infamis, sua veste errantem circumdedit ac domum abduxit, credo, ut tam magna fortuna solus uteretur. At ego ne mea quidem vestimenta ab officioso recepissem, nisi notorem dedissem. Tanto magis expedit inguina quam ingenia fricare". Haec Eumolpo dicente mutabam ego frequentissime vultum, iniuriis scilicet inimici mei hilaris, commodis tristis. Vtcunque tamen, tanquam non agnoscerem fabulam, tacui et cenae ordinem explicui. <. . .> == XCIII. == "Vile est, quod licet, et animus errore lentus iniurias diligit. Ales Phasiacis petita Colchis atque Afrae volucres placent palato, quod non sunt faciles: at albus anser et pictis anas renovata pennis plebeium sapit. Vltimis ab oris attractus scarus atque arata Syrtis si quid naufragio dedit, probatur: mulus iam gravis est. Amica vincit uxorem. Rosa cinnamum veretur. Quicquid quaeritur, optimum videtur." — Hoc est, inquam, quod promiseras, ne quem hodie versum faceres? Per fidem, saltem nobis parce, qui te nunquam lapidavimus. Nam si aliquis ex is, qui in eodem synoecio potant, nomen poetae olfecerit, totam concitabit viciniam et nos omnes sub eadem causa obruet. Miserere et aut pinacothecam aut balneum cogita." Sic me loquentem obiurgavit Giton, mitissimus puer, et negavit recte facere, quod seniori conviciarer simulque oblitus officii mensam, quam humanitate posuissem, contumelia tollerem, multaque alia moderationis verecundiaeque verba, quae formam eius egregie decebant. <. . .> == XCIV. == EVMOLPVS AD GITONEM. "O felicem, inquit, matrem tuam, quae te talem peperit: macte virtute esto. Raram fecit mixturam cum sapientia forma. Itaque ne putes te tot verba perdidisse, amatorem invenisti. Ego laudes tuas carminibus implebo. Ego paedagogus et custos, etiam quo non iusseris, sequar. Nec iniuriam Encolpius accipit: alium amat." Profuit etiam Eumolpo miles ille, qui mihi abstulit gladium; alioquin quem animum adversus Ascylton sumpseram, eum in Eumolpi sanguinem exercuissem. Nec fefellit hoc Gitona. Itaque extra cellam processit, tanquam aquam peteret, iramque meam prudenti absentia extinxit. Paululum ergo intepescente saevitia: "Eumolpe, inquam, iam malo vel carminibus loquaris, quam eiusmodi tibi vota proponas. Et ego iracundus sum, et tu libidinosus: vide, quam non conveniat his moribus. Puta igitur me furiosum esse, cede insaniae, id est, ocius foras exi". Confusus hac denuntiatione Eumolpus non quaesiit iracundiae causam, sed continuo limen egressus adduxit repente ostium cellae, meque nihil tale expectantem inclusit, exemitque raptim clavem et ad Gitona investigandum cucurrit. Inclusus ego suspendio vitam finire constitui. Et iam semicinctium stanti ad parietem spondae iunxeram cervicesque nodo condebam, cum reseratis foribus intrat Eumolpus cum Gitone meque a fatali iam meta revocat ad lucem. Giton praecipue ex dolore in rabiem efferatus tollit clamorem, me utraque manu impulsum praecipitat super lectum: "Erras, inquit, Encolpi, si putas contingere posse, ut ante moriaris. Prior coepi; in Ascylti hospitio gladium quaesivi. Ego si te non invenissem, periturus per praecipitia fui. Et ut scias non longe esse quaerentibus mortem, specta invicem quod me spectare voluisti". Haec locutus mercennario Eumolpi novaculam rapit, et semel iterumque cervice percussa ante pedes collabitur nostros. Exclamo ego attonitus, secutusque labentem codem ferramento ad mortem viam quaero. Sed neque Giton ulla erat suspicione vulneris laesus, neque ego ullum sentiebam dolorem. Rudis enim novacula et in hoc retusa, ut pueris discentibus audaciam tonsoris daret, instruxerat thecam. Ideoque nec mercennarius ad raptum ferramentum expaverat, nec Eumolpus interpellaverat mimicam mortem. == XCV. == Dum haec fabula inter amantes luditur, deversitor cum parte cenulae intervenit, contemplatusque foedissimam volutationem iacentium: "Rogo, inquit, ebrii estis, an fugitivi, an utrumque? Quis autem grabatum illum erexit, aut quid sibi vult tam furtiva molitio? Vos mehercules ne mercedem cellae daretis, fugere nocte in publicum voluistis. Sed non impune. Iam enim faxo sciatis non viduae hanc insulam esse sed Marci Mannicii". Exclamat Eumolpus: "Etiam minaris?"; simulque os hominis palma excussissima pulsat. Ille tot hospitum potionibus liber urceolum fictilem in Eumolpi caput iaculatus est, soluitque clamantis frontem, et de cella se proripuit, Eumolpus contumeliae impatiens rapit ligneum candelabrum, sequiturque abeuntem, et creberrimis ictibus supercilium suum vindicat. Fit concursus familiae hospitumque ebriorum frequentia. Ego autem nactus occasionem vindictae Eumolpum excludo, redditaque scordalo vice sine aemulo scilicet et cella utor et nocte. Interim coctores insulariique mulcant exclusum, et alius veru extis stridentibus plenum in oculos eius intentat, alius furca de carnario rapta statum proeliantis componit. Anus praecipue lippa, sordidissimo praecincta linteo, soleis ligneis imparibus imposita, canem ingentis magnitudinis catena trahit instigatque in Eumolpon. Sed ille candelabro se ab omni periculo vindicabat. == XCVI. == Videbamus nos omnia per foramen valvae, quod paulo ante ansa ostioli rupta laxaverat, favebamque ego vapulanti. Giton autem non oblitus misericordiae suae reserandum esse ostium succurrendumque periclitanti censebat. Ego durante adhuc iracundia non continui manum, sed caput miserantis stricto acutoque articulo percussi. Et ille quidem flens consedit in lecto. Ego autem alternos opponebam foramini oculos iniuriaque Eumolpi velut quodam cibo me replebam advocationemque commendabam, cum procurator insulae Bargates a cena excitatus a duobus lecticariis mediam rixam perfertur; nam erat etiam pedibus aeger. Is ut rabiosa barbaraque voce in ebrios fugitivosque diu peroravit, respiciens ad Eumolpon: "O poetarum, inquit, disertissime, tu eras? Et non discedunt ocius nequissimi servi manusque continent a rixa?" <. . .> BARGATES PROCVRATOR AD EVMOLPVM: "Contubernalis mea mihi fastum facit. Ita, si me amas, maledic illam versibus, ut habeat pudorem". == XCVII. == Dum Eumolpus cum Bargate in secreto loquitur, intrat stabulum praeco cum servo publico aliaque sane modica frequentia; facemque tumosam magis quam lucidam quassans haec proclamavit: "Puer in balneo paulo ante aberravit, annorum circa XVI, crispus, mollis, formosus, nomine Giton. Si quis eum reddere aut commonstrare voluerit, accipiet nummos mille". Nec longe a praecone Ascyltos stabat amictus discoloria veste, atque in lance argentea indicium et fidem praeferebat. Imperavi Gitoni ut raptim grabatum subiret annecteretque pedes et manus institis, quibus sponda culcitam ferebat, ac sic ut olim Vlixes pro arieti adhaesisset, extentus infra grabatum scrutantium eluderet manus. Non est moratus Giton imperium, momentoque temporis inseruit vinculo manus et Vlixem astu simillimo vicit. Ego ne suspicioni relinquerem locum, lectulum vestimentis implevi uniusque hominis vestigium ad corporis mei mensuram figuravi. Interim Ascyltos ut pererravit omnes cum viatore cellas, venit ad meam, et hoc quidem pleniorem spem concepit, quo diligentius oppessulatas invenit fores. Publicus vero servus insertans commissuris secures claustrorum firmitatem laxavit. Ego ad genua Ascylti procubui, et per memoriam amicitiae perque societatem miseriarum petii, ut saltem ostenderet fratrem. Immo ut fidem haberent fictae preces: "Scio te, inquam, Ascylte, ad occidendum me venisse. Quo enim secures attulisti? Itaque satia iracundiam tuam: praebeo ecce cervicem, funde sanguinem, quem sub praetextu quaestionis petisti". Amolitur Ascyltos invidiam et se vero nihil aliud quam fugitivum suum dicit quaerere, mortem nec hominis concupisse nec supplicis, utique eius quem post fatalem rixam habuit carissimum. == XCVIII. == At non servus publicus tam languide agit, sed raptam cauponi harundinem subter lectum mittit, omniaque etiam foramina parietum scrutatur. Subducebat Giton ab ictu corpus, et reducto timidissime spiritu ipsos sciniphes ore tangebat. <. . .> Eumolpus autem, quia effractum ostium cellae neminem poterat excludere, irrumpit perturbatus et: "Mille, inquit, nummos inveni; iam enim persequar abeuntem praeconem, et in potestate tua esse Gitonem meritissima proditione monstrabo". Genua ego perseverantis amplector, ne morientes vellet occidere, et: "Merito, inquam, excandesceres si posses proditum ostendere. Nunc inter turbam puer fugit, nec quo abierit suspicari possum. Per fidem, Eumolpe, reduc puerum et vel Ascylto redde". Dum haec ego iam credenti persuadeo, Giton collectione spiritus plenus ter continuo ita sternutavit, ut grabatum concuteret. Ad quem motum Eumolpus conversus salvere Gitona iubet. Remota etiam culcita videt Vlixem, cui vel esuriens Cyclops potuisset parcere. Mox conversus ad me: "Quid est, inquit, latro? Ne deprehensus quidem ausus es mihi verum dicere. Immo ni deus quidam humanarum rerum arbiter pendenti puero excussisset indicium, elusus circa popinas errarem." Giton longe blandior quam ego, primum araneis oleo madentibus vulnus, quod in supercilio factum erat, coartavit. Mox palliolo suo laceratam mutavit vestem, amplexusque iam mitigatum, osculis tanquam fomentis aggressus est et: "In tua, inquit, pater carissime, in tua sumus custodia. Si Gitona tuum amas, incipe velle servare. Vtinam me solum inimicus ignis hauriret aut hibernum invaderet mare. Ego enim omnium scelerum materia, ego causa sum. Si perirem, conveniret inimicis." <. . .> == XCIX. == EVMOLPVS: "Ego sic semper et ubique vixi, ut ultimam quamque lucem tanquam non redituram consumerem". <. . .> Profusis ego lacrimis rogo quaesoque, ut mecum quoque redeat in gratiam: neque enim in amantium esse potestate furiosam aemulationem. Daturum tamen operam ne aut dicam aut faciam amplius, quo possit offendi. Tantum omnem scabitudinem animo tanquam bonarum artium magister deleret sine cicatrice." Incultis asperisque regionibus diutius nives haerent, ast ubi aratro domefacta tellus nitet, dum loqueris, levis pruina dilabitur. Similiter in pectoribus ira considit: feras quidem mentes obsidet, eruditas praelabitur. — Vt scias, inquit Eumolpus, verum esse quod dicis, ecce etiam osculo iram finio. Itaque, quod bene eveniat, expedite sarcinulas et vel sequimini me vel, si mavultis, ducite". Adhuc loquebatur, cum crepuit ostium impulsum, stetitque in limine barbis horrentibus nauta et: "Moraris, inquit, Eumolpe, tanquam properandum ignores". Haud mora, omnes consurgimus, et Eumolpus quidem mercennarium suum iam olim dormientem exire cum sarcinis iubet. Ego cum Gitone quicquid erat in alutam compono, et adoratis sideribus intro navigium. <. . .> == C. == "Molestum est quod puer hospiti placet. Quid autem? Non commune est, quod natura optimum fecit? Sol omnibus lucet. Luna innumerabilibus comitata sideribus etiam feras ducit ad pabulum. Quid aquis dici formosius potest? In publico tamen manant. Solus ergo amor furtum potius quam praemium erit? Immo vero nolo habere bona, nisi quibus populus inviderit. Vnus, et senex, non erit gravis; etiam cum voluerit aliquid sumere, opus anhelilu prodet". Haec ut intra fiduciam posui fraudavique animum dissidentem, coepi somnum obruto tunicula capite mentiri. Sed repente quasi destruente fortuna constantiam meam eiusmodi vox supra constratum puppis congemuit: "Ergo me derisit?" Et haec quidem virilis et paene auribus meis familiaris animum palpitantem percussit. Ceterum eadem indignatione mulier lacerata ulterius excanduit et: "Si quis deus manibus meis, inquit, Gitona imponeret, quam bene exulem exciperem." Vterque nostrum tam inexpectato ictus sono amiserat sanguinem. Ego praecipue quasi somnio quodam turbulento circumactus diu vocem collegi, tremebundisque manibus Eumolpi iam in soporem labentis laciniam duxi, et: "Per fidem, inquam, pater, cuius haec navis est, aut quos vehat, dicere potes?" Inquietatus ille moleste tulit et: "Hoc erat, inquit, quod placuerat tibi, ut super constratum navis occuparemus secretissimum locum, ne nos patereris requiescere? Quid porro ad rem pertinet, si dixero Licham Tarentinum esse dominum huiusce navigii, qui Tryphaenam exulem Tarentum ferat?" == CI. == Intremui post hoc fulmen attonitus, iuguloque detecto: "Aliquando, inquam, totum me, Fortuna, vicisti!". Nam Giton quidem super pectus meum positus diu animam egit. Deinde ut effusus sudor utriusque spiritum revocavit, comprehendi Eumolpi genua et: "Miserere, inquam, morientium et pro consortio studiorum commoda manum; mors venit, quae nisi per te non licet potest esse pro munere". Inundatus hac Eumolpus invidia iurat per deos deasque se neque scire quid acciderit, nec ullum dolum malum consilio adhibuisse, sed mente simplicissima et vera fide in navigium comites induxisse, quo ipse iam pridem fuerit usurus." Quae autem hic insidiae sunt, inquit, aut quis nobiscum Hannibal navigat? Lichas Tarentinus, homo verecundissimus et non tantum huius navigii dominus, quod regit, sed fundorum etiam aliquot et familiae negotiantis, onus deferendum ad mercatum conducit. Hic est Cyclops ille et archipirata, cui vecturam debemus; et praeter hunc Tryphaena, omnium feminarum formosissima, quae voluptatis causa huc atque illuc vectatur. — Hi sunt, inquit Giton, quos fugimus "; simulque raptim causas odiorum et instans periculum trepidanti Eumolpo exponit. Confusus ille et consilii egens iubet quemque suam sententiam promere, et: "Fingite, inquit, nos antrum Cyclopis intrasse. Quaerendum est aliquod effugium, nisi naufragium ponimus et omni nos periculo liberamus. — Immo, inquit Giton, persuade gubernatori ut in aliquem portum navem deducat, non sine praemio scilicet, et affirma ei impatientem maris fratrem tuum in ultimis esse. Poteris hanc simulationem et vultus confusione et lacrimis obumbrare, ut misericordia permotus gubernator indulgeat tibi". Negavit hoc Eumolpus fieri posse, "quia magna, inquit, navigia portubus se curvatis insinuant, nec tam cito fratrem defecisse veri simile erit. Accedit his, quod forsitan Lichas officii causa visere languentem desiderabit. Vides, quam valde nobis expediat ultro dominum ad fugientes accersere. Sed finge navem ab ingenti posse cursu deflecti, et Licham non utique circuiturum aegrorum cubilia: quomodo possumus egredi nave, ut non conspiciamur a cunctis? opertis capitibus, an nudis? Opertis, et quis non dare manum languentibus volet? Nudis, et quid erit aliud quam se ipsos proscribere? == CII. == — Quin potius, inquam ego, ad temeritatem confugimus, et per funem lapsi descendimus in scapham, praecisoque vinculo reliqua Fortunae committimus? Nec ego in hoc periculum Eumolpon arcesso. Quid enim attinet innocentem alieno periculo imponere? Contentus sum, si nos descendentes adiuverit casus. — Non imprudens, inquit, consilium, Eumolpos, si aditum haberet. Quis enim non euntes notabit? Vtique gubernator, qui pervigil nocte siderum quoque motus custodit. Et utcumque imponi vel dormienti posset, si per aliam partem navis fuga quaereretur: nunc per puppim, per ipsa gubernacula delabendum est, a quorum regione funis descendit, qui scaphae custodiam tenet. Praeterea illud miror, Encolpi, tibi non succurrisse, unum nautam stationis perpetuae interdiu noctuque iacere in scapha, nec posse inde custodem nisi aut caede expelli aut praecipitari viribus. Quod an fieri possit, interrogate audaciam vestram. Nam quod ad meum quidem comitatum attinet, nullum recuso periculum, quod salutis spem ostendit. Nam sine causa spiritum tanquam rem vacuam impendere ne vos quidem existimo velle. Videte, numquid hoc placeat: ego vos in duas iam pelles coniciam vinctosque loris inter vestimenta pro sarcinis habebo, apertis scilicet aliquatenus labris, quibus et spiritum recipere possitis et cibum. Conclamabo deinde nocte servos poenam graviorem timentes praecipitasse se in mare. Deinde cum ventum fuerit in portum, sine ulla suspicione pro sarcinis vos efferam. — Ita vero, inquam ego, tanquam solidos alligaturus, quibus non soleat venter iniuriam facere? an tanquam eos qui sternutare non soleamus nec stertere? An quia hoc genus furti semel <Menelao> feliciter cessit? Sed finge una die vinctos posse durare: quid ergo, si diutius aut tranquillitas nos tenuerit aut adversa tempestas? quid facturi sumus? Vestes quoque diutius vinctas ruga consumit, et chartae alligatae mutant figuram. Iuvenes adhuc laboris expertes statuarum ritu patiemur pannos et vincla? <. . .> Adhuc aliquod iter salutis quaerendum est. Inspicite quod ego inveni. Eumolpus tanquam litterarum studiosus utique atramentum habet. Hoc ergo remedio mutemus colores a capillis usque ad ungues. Ita tanquam servi Aethiopes et praesto tibi erimus sine tormentorum iniuria hilares, et permutato colore imponemus inimicis. — Quidni? inquit Giton, etiam circumcide nos, ut Iudaei videamur, et pertunde aures, ut imitemur Arabes, et increta facies, ut suos Gallia cives putet: tanquam hic solus color figuram possit pervertere et non multa una oporteat consentiant ratione, <ut> mendacium constet. Puta infectam medicamine faciem diutius durare posse; finge nec aquae asperginem imposituram aliquam corpori maculam, nec vestem atramento adhaesuram, quod frequenter etiam non arcessito ferrumine infigitur: age, numquid et labra possumus tumore taeterrimo implere numquid et crines calamistro convertere? Numquid et frontes cicatricibus scindere? Numquid et crura in orbem pandere? Numquid et talos ad terram deducere? numquid et barbam peregrina ratione figurare? Color arte compositus inquinat corpus, non mutat. Audite, quid dementi succurrerit: praeligemus vestibus capita et nos in profundum mergamus. == CIII. == — Ne istud dii hominesque patiantur, Eumolpus exclamat, ut vos tam turpi exitu vitam finiatis! Immo potius facite quod iubeo. Mercennarius meus, ut ex novacula comperistis, tonsor est: hic continuo radat utriusque non solum capita, sed etiam supercilia. Sequar ego frontes notans inscriptione sollerti, ut videamini stigmate esse puniti. Ita eaedem litterae et suspicionem declinabunt quaerentium et vultus umbra supplicii tegent." Non est dilata fallacia, sed ad latus navigii furtim processimus, capitaque cum superciliis denudanda tonsori praebuimus. Implevit Eumolpus frontes utriusque ingentibus litteris, et notum fugitivorum epigramma per totam faciem liberali manu duxit. Vnus forte ex vectoribus, qui acclinatus lateri navis exonerabat stomachum nausea gravem, notavit sibi ad lunam tonsorem intempestivo inhaerentem ministerio, execratusque omen, quod imitaretur naufragorum ultimum votum, in cubile reiectus est. Nos dissimulata nauseantis devotione ad ordinem tristitiae redimus, silentioque compositi reliquas noctis horas male soporati consumpsimus. <. . .> == CIV. == LICHAS: "Videbatur mihi secundum quietem Priapus dicere: Encolpion quod quaeris, scito a me in navem tuam esse perductum". Exhorruit Tryphaena et: "Putes, inquit, una nos dormisse; nam et mihi simulacrum Neptuni, quod Bais tetrastylo notaveram, videbatur dicere: 'In nave Lichae Gitona invenies'. — Hinc scies, inquit Eumolpus, Epicurum esse hominem divinum, qui eiusmodi ludibria facetissima ratione condemnat". Ceterum Lichas ut Tryphaenae somnium expiavit: "Quis, inquit, prohibet navigium scrutari, ne videamur divinae mentis opera damnare?" Is qui nocte miserorum furtum deprehenderat, Hesus nomine, subito proclamat: "Ergo illi qui sunt, qui nocte ad lunam radebantur pessimo medius fidius exemplo? Audio enim non licere cuiquam mortalium in nave neque ungues neque capillos deponere, nisi cum pelago ventus irascitur". == CV. == Excanduit Lichas hoc sermone turbatus et: "Itane, inquit, capillos aliquis in nave praecidit, et hoc nocte intempesta? Attrahite ocius nocentes in medium, ut sciam quorum capitibus debeat navigium lustrari. — Ego, inquit Eumolpus, hoc iussi. Nec in eodem futurus navigio auspicium mihi feci, sed quia nocentes horridos longosque habebant capillos, ne viderer de nave carcerem facere, iussi squalorem damnatis auferri; simul ut notae quoque litterarum non adumbratae comarum praesidio totae ad oculos legentium acciderent. Inter cetera apud communem amicam consumpserunt pecuniam meam, a qua illos proxima nocte extraxi mero unguentisque perfusos. Ad summam, adhuc patrimonii mei reliquias olent". Itaque ut Tutela navis expiaretur, placuit quadragenas utrique plagas imponi. Nulla ergo fit mora: aggrediuntur nos furentes nautae cum funibus, temptantque vilissimo sanguine Tutelam placare. Et ego quidem tres plagas Spartana nobilitate concuxi. Ceterum Giton semel ictus tam valde exclamavit, ut Tryphaenae aures notissima voce repleret. Non solum era turbata est, sed ancillae etiam omnes familiari sono inductae ad vapulantem decurrurrit. Iam Giton mirabili forma exarmaverat nautas coeperatque etiam sine voce saevientes rogare, cum ancillae pariter proclamant: "Giton est, Giton; inhibete crudelissimas manus; Giton est, domina, succurre". Deflectit aures Tryphaena iam sua sponte credentes raptimque ad puerum devolat. Lichas, qui me optime noverat, tanquam et ipse vocem audisset, accurrit et nec manus nec faciem meam consideravit, sed continuo ad inguina mea luminibus deflexis movit officiosam manum, et: "Salve, inquit Encolpi". Miretur nunc aliquis Vlixis nutricem post vicesimum annum cicatricem invenisse originis indicem, cum homo prudentissimus, confusis omnibus corporis orisque lineamentis, ad unicum fugitivi argumentum tam docte pervenerit. Tryphaena lacrimas effudit decepta supplicio — vera enim stigmata credebat captivorum frontibus impressa — sciscitarique summissius coepit quod ergastulum intercepisset errantes, aut cuius iam crudeles manus in hoc supplicium durassent. Meruisse quidem contumeliam aliquam fugitivos, quibus in odium bona sua venissent <. . .> == CVI. == Concitatus iracundia prosiliit Lichas, et: "O te, inquit, feminam simplicem, tanquam vulnera ferro praeparata litteras biberint. Vtinam quidem hac se inscriptione frontis maculassent: haberemus nos extremum solacium. Nunc mimicis artibus petiti sumus et adumbrata inscriptione derisi". Volebat Tryphaena misereri, quia non totam voluptatem perdiderat, sed Lichas memor adhuc uxoris corruptae contumeliarumque, quas in Herculis porticu acceperat, turbato vehementius vultu proclamat: "Deos immortales rerum humanarum agere curam, puto, intellexisti, o Tryphaena. Nam imprudentes noxios in nostrum induxere navigium, et quid fecissent, admonuerunt pari somniorum consensu. Ita vide ut possit illis ignosci, quos ad poenam ipse deus deduxit. Quod ad me attinet, non sum crudelis, sed vereor ne, quod remisero, patiar." Tam superstitiosa oratione Tryphaena mutata negat se interpellare supplicium, immo accedere etiam iustissimae ultioni. Nec se minus grandi vexatam iniuria quam Licham, cuius pudoris dignitas in contione proscripta sit. <. . .> == CVII. == EVMOLPVS: "Me, ut puto, hominem non ignotum elegerunt ad hoc officium legatum, petieruntque ut se reconciliarem aliquando amicissimis. Nisi forte putatis iuvenes casu in has plagas incidisse, cum omnis vector nihil prius quaerat, quam cuius se diligentiae credat. Flectite ergo mentes satisfactione lenitas, et patimini liberos homines ire sine iniuria quo destinant. Saevi quoque implacabilesque domini crudelitatem suam impediunt, si quando paenitentia fugitivos reduxit, et dediticiis hostibus parcimus. Quid ultra petitis aut quid vultis? In conspectu vestro supplices iacent iuvenes ingenui, honesti, et quod utroque potentius est, familiaritate vobis aliquando coniuncti. Si mehercules intervertissent pecuniam vestram, si fidem proditione laesissent, satiari tamen potuissetis hac poena, quam videtis. Servitia ecce in frontibus cernitis et vultus ingenuos voluntaria poenarum lege proscriptos." Interpellavit deprecationem supplicis Lichas et: "Noli, inquit, causam confundere, sed impone singulis modum. Ac primum omnium, si ultro venerunt, cur nudavere crinibus capita? Vultum enim qui permutat, fraudem parat, non satisfactionem. Deinde, si gratiam a legato moliebantur, quid ita omnia fecisti, ut quos tuebaris absconderes? Ex quo apparet casu incidisse noxios in plagas, et te artem quaesisse qua nostrae animadversionis impetum eluderes. Nam quod invidiam facis nobis ingenuos honestosque clamando, vide ne deteriorem facias confidentia causam. Quid debent laesi facere, ubi rei ad poenam confugiunt. At enim amici fuerunt nostri: eo maiora meruerunt supplicia; nam qui ignotos laedit, latro appellatur, qui amicos, paulo minus quam parricida." Resolvit Eumolpos tam iniquam declamationem et: "Intellego, inquit, nihil magis obesse iuvenibus miseris, quam quod nocte deposuerunt capillos: hoc argumento incidisse videntur in navem, non venisse. Quod velim tam candide ad aures vestras perveniat, quam simpliciter gestum est. Voluerunt enim, antequam conscenderent, exonerare capita molesto et supervacuo pondere, sed celerior ventus distulit curationis propositum. Nec tamen putaverunt ad rem pertinere, ubi inciperent quod placuerat ut fieret, quia nec omen nec legem navigantium noverant. — Quid, inquit Lichas, attinuit supplices radere? Nisi forte miserabiliores calvi solent esse. Quamquam quid attinet veritatem per interpretem quaerere? Quid dicis tu, latro? Quae salamandra supercilia tua excussit? Cui deo crinem vovisti? Pharmace, responde." == CVIII. == Obstupueram ego supplicii metu pavidus, nec qui in re manifestissima dicerem inveniebam, turbatus <. . .> et deformis praeter spoliati capitis dedecus superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities, ut nihil nec facere deceret nec dicere. Vt vero spongia uda facies plorantis detersa est, et liquefactum per totum os atramentum omnia scilicet lineamenta fuliginea nube confudit, in odium se ira convertit. Negat Eumolpus passurum se ut quisquam ingenuos contra fas legemque contaminet, interpellatque saevientium minas non solum voce sed etiam manibus. Aderat interpellanti mercennarius comes et unus alterque infirmissimus vector, solacia magis litis quam virium auxilia. Nec quicquam pro me deprecabar, sed intentans in oculos Tryphaenae manus usurum me viribus meis clara liberaque voce clamavi, ni abstineret a Gitone iniuriam mulier damnata et in toto navigio sola verberanda. Accenditur audacia mea iratior Lichas, indignaturque quod ego relicta mea causa tantum pro alio clamo. Nec minus Tryphaena contumelia saevit accensa, totiusque navigii turbam diducit in partes. Hinc mercennarius tonsor ferramenta sua nobis et ipse armatus distribuit, illinc Tryphaenae familia nudas expedit manus, ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit, uno tantum gubernatore relicturum se navis ministerium denuntiante, si non desinat rabies libidine perditorum collecta. Nihilo minus tamen perseverat dimicantium furor, illis pro ultione, nobis pro vita pugnantibus. Multi ergo utrinque sine morte labuntur, plures cruenti vulneribus referunt veluti ex proelio pedem, nec tamen cuiusquam ira laxatur. Tunc fortissimus Giton ad virilia sua admovit novaculam infestam, minatus se adbscissurum tot miseriarum causam, inhibuitque Tryphaena tam grande facinus non dissimulata missione. Saepius ego cultrum tonsorium super iugulum meum posui, non magis me occisurus quam Giton, quod minabatur, facturus. Audacius tamen ille tragoediam implebat, quia sciebat se illam habere novaculam, qua iam sibi cervicem praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret futurum non tralaticium bellum, aegre expugnavit gubernator ut caduceatoris more Tryphaena indutias faceret. Data ergo acceptaque ex more patrio fide, protendit ramum oleae a Tutela navigii raptum, atque in colloquium venire ausa: "Quis furor, exclamat, pacem convertit in arma? Quid nostrae meruere manus? Non Troius heros hac in classe vehit decepti pignus Atridae, nec Medea furens fraterno sanguine pugnat, sed contemptus amor vires habet. Ei mihi, fata hos inter fluctus quis raptis evocat armis? Cui non est mors una satis? Ne vincite pontum gurgitibusque feris alios immittite fluctus." == CIX. == Haec ut turbato clamore mulier effudit, haesit paulisper acies, revocataeque ad pacem manus intermisere bellum. Vtitur paenitentiae occasione dux Eumolpos, et castigato ante vehementissime Licha tabulas foederis signat, queis haec formula erat: "Ex tui animi sententia, ut tu, Tryphaena, neque iniuriam tibi factam a Gitone quereris, neque si quid ante hunc diem factum est, obicies vindicabisve aut ullo alio genere persequendum curabis; ut tu nihil imperabis puero repugnanti, non amplexum, non osculum, non coitum venere constrictum, nisi pro qua re praesentes numeraveris denarios centum. Item, Licha, ex tui animi sententia, ut tu Encolpion nec verbo contumelioso insequeris nec vultu, neque quaeres ubi nocte dormiat, aut si quaesieris, pro singulis iniuriis numerabis praesentes denarios ducenos." In haec verba foederibus compositis arma deponimus, et ne residua in animis etiam post iusiurandum ira remaneret, praeterita aboleri osculis placet. Exhortantibus universis odia detumescunt, epulaeque ad certamen prolatae conciliant hilaritate concordiam. Exsonat ergo cantibus totum navigium, et quia repentina tranquillitas intermiserat cursum, alius exultantes quaerebat fuscina pisces, alius hamis blandientibus convellebat praedam repugnantem. Ecce etiam per antemnam pelagiae consederant volucres, quas textis harundinibus peritus artifex tetigit; illae viscatis inligatae viminibus deferebantur ad manus. Tollebat plumas aura volitantes, pinnasque per maria inanis spuma torquebat. Iam Lichas redire mecum in gratiam coeperat, iam Tryphaena Gitona extrema parte potionis spargebat, cum Eumolpus et ipse vino solutus dicta voluit in calvos stigmososque iaculari, donec consumpta frigidissima urbanitate rediit ad carmina sua coepitque capillorum elegidarion dicere: Quod solum formae decus est, cecidere capilli, vernantesque comas tristis abegit hiemps. Nunc umbra nudata sua iam tempora maerent, areaque attritis ridet adusta pilis. O fallax natura deum: quae prima dedisti aetati nostrae gaudia, prima rapis. Infelix, modo crinibus nitebas Phoebo pulchrior et sorore Phoebi. At nunc levior aere vel rotundo horti tubere, quod creavit unda, ridentes fugis et times puellas. Vt mortem citius venire credas, scito iam capitis perisse partem. == CX. == Plura volebat proferre, credo, et ineptiora praeteritis, cum ancilla Tryphaenae Gitona in partem navis inferiorem ducit, corymbioque dominae pueri adornat caput. Immo supercilia etiam profert de pyxide, sciteque iacturae liniamenta secuta totam illi formam suam reddidit. Agnovit Tryphaena verum Gitona, lacrimisque turbata tunc primum bona fide puero basium dedit. Ego etiam si repositum in pristinum decorem puerum gaudebam, abscondebam tamen frequentius vultum, intellegebamque me non tralaticia deformitate esse insipitum, quem alloquio dignum ne Lichas quidem crederet. Sed huic tristitiae eadem illa succurrit ancilla, sevocatumque me non minus decoro exornavit capillamento; immo commendatior vultus enituit, quia flavum corymbion erat. Ceterum Eumolpos, et periclitantium advocatus et praesentis concordiae auctor, ne sileret sine fabulis hilaritas, multa in muliebrem levitatem coepit iactare: quam facile adamarent, quam cito etiam filiorum obliviscerentur, nullamque esse feminam tam pudicam, quae non peregrina libidine usque ad furorem averteretur. Nec se tragoedias veteres curare aut nomina saeculis nota, sed rem sua memoria factam, quam eiturum se esse, si vellemus audire. Conversis igitur omnium in se vultibus auribusque sic orsus est: == CXI. == "Matrona quaedam Ephesi tam notae erat pudicitiae, ut vicinarum quoque gentium feminas ad spectaculum sui evocaret. Haec ergo cum virum extulisset, non contenta vulgari more funus passis prosequi crinibus aut nudatum pectus in conspectu frequentiae plangere, in conditorium etiam prosecuta est defunctum, positumque in hypogaeo Graeco more corpus custodire ac flere totis noctibus diebusque coepit. Sic adflictantem se ac mortem inedia persequentem non parentes potuerunt abducere, non propinqui; magistratus ultimo repulsi abierunt, complorataque singularis exempli femina ab omnibus quintum iam diem sine alimento trahebat. Adsidebat aegrae fidissima ancilla, simulque et lacrimas commodabat lugenti, et quotienscumque defecerat positum in monumento lumen renovabat. "Una igitur in tota civitate fabula erat: solum illud adfulsisse verum pudicitiae amorisque exemplum omnis ordinis homines confitebantur, cum interim imperator provinciae latrones iussit crucibus affigi secundum illam casulam, in qua recens cadaver matrona deflebat. "Proxima ergo nocte, cum miles, qui cruces asservabat, ne quis ad sepulturam corpus detraheret, notasset sibi lumen inter monumenta clarius fulgens et gemitum lugentis audisset, vitio gentis humanae concupiit scire quis aut quid faceret. Descendit igitur in conditorium, visaque pulcherrima muliere, primo quasi quodam monstro infernisque imaginibus turbatus substitit; deinde ut et corpus iacentis conspexit et lacrimas consideravit faciemque unguibus sectam, ratus (scilicet id quod erat) desiderium extincti non posse feminam pati, attulit in monumentum cenulam suam, coepitque hortari lugentem ne perseveraret in dolore supervacuo, ac nihil profuturo gemitu pectus diduceret: 'omnium eumdem esse exitum et idem domicilium' et cetera quibus exulceratae mentes ad sanitatem revocantur. "At illa ignota consolatione percussa laceravit vehementius pectus, ruptosque crines super corpus iacentis imposuit. Non recessit tamen miles, sed eadem exhortatione temptavit dare mulierculae cibum, donec ancilla, vini odore corrupta, primum ipsa porrexit ad humanitatem invitantis victam manum, deinde retecta potione et cibo expugnare dominae pertinaciam coepit et: 'Quid proderit, inquit, hoc tibi, si soluta inedia fueris, si te vivam sepelieris, si antequam fata poscant indemnatum spiritum effuderis? Id cinerem aut manes credis sentire sepultos? Vis tu reviviscere! Vis discusso muliebri errore! Quam diu licuerit, lucis commodis frui! Ipsum te iacentis corpus admonere debet ut vivas.' "Nemo invitus audit, cum cogitur aut cibum sumere aut vivere. Itaque mulier aliquot dierum abstinentia sicca passa est frangi pertinaciam suam, nec minus avide replevit se cibo quam ancilla, quae prior victa est. == CXII. == "Ceterum, scitis quid plerumque soleat temptare humanam satietatem. Quibus blanditiis impetraverat miles ut matrona vellet vivere, iisdem etiam pudicitiam eius aggressus est. Nec deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente: 'Placitone etiam pugnabis amori?' "Quid diutius moror? Jacuerunt ergo una non tantum illa nocte, qua nuptias fecerunt, sed postero etiam ac tertio die, praeclusis videlicet conditorii foribus, ut quisquis ex notis ignotisque ad monumentum venisset, putasset expirasse super corpus viri pudicissimam uxorem. "Ceterum, delectatus miles et forma mulieris et secreto, quicquid boni per facultates poterat coemebat et, prima statim nocte, in monumentum ferebat. Itaque unius cruciarii parentes ut viderunt laxatam custodiam, detraxere nocte pendentem supremoque mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit unam sine cadavere crucem, veritus supplicium, mulieri quid accidisset exponit: 'nec se expectaturum iudicis sententiam, sed gladio ius dicturum ignaviae suae. Commodaret ergo illa perituro locum, et fatale conditorium familiari ac viro faceret.' Mulier non minus misericors quam pudica: 'Ne istud, inquit, dii sinant, ut eodem tempore duorum mihi carissimorum hominum duo funera spectem. Malo mortuum impendere quam vivum occidere.' Secundum hanc orationem iubet ex arca corpus mariti sui tolli atque illi, quae vacabat, cruci affigi. "Usus est miles ingenio prudentissimae feminae, posteroque die populus miratus est qua ratione mortuus isset in crucem." == CXIII. == Risu excepere fabulam nautae, erubescente non mediocriter Tryphaena vultumque suum super cervicem Gitonis amabiliter ponente. At non Lichas risit, sed iratum commovens caput: "Si iustus, inquit, imperator fuisset, debuit patris familiae corpus in monumentum referre, mulierem affigere cruci". Non dubie redierat in animum Hedyle expilatumque libidinosa migratione navigium. Sed nec foederis verba permittebant meminisse, nec hilaritas, quae occupaverat mentes, dabat iracundiae locum. Ceterum Tryphaena in gremio Gitonis posita modo implebat osculi pectus, interdum concinnabat spoliatum crinibus vultum. Ego maestus et impatiens foederis novi non cibum, non potionem capiebam, sed obliquis trucibusque oculis utrumque spectabam. Omnia me oscula vulnerabant, omnes blanditiae, quascunque mulier libidinosa fingebat. Nec tamen adhuc sciebam, utrum magis puero irascerer, quod amicam mihi auferret, an amicae, quod puerum corrumperet: utraque inimicissima oculis meis et captivitate praeterita tristiora. Accedebat huc, quod neque Tryphaena me alloquebatur tanquam familiarem et aliquando gratum sibi amatorem, nec Giton me aut tralaticia propinatione dignum iudicabat, aut, quod minimum est, sermone communi vocabat, credo, veritus ne inter initia coeuntis gratiae recentem cicatricem rescinderet. Inundavere pectus lacrimae dolore paratae, gemitusque suspirio tectus animam paene submovit. <. . .> In partem voluptatis <Lychas> temptabat admitti, nec domini supercilium induebat, sed amici quaerebat obsequium. ANCILLA TRYPHAENAE AD ENCOLPIUM: "Si quid ingenui sanguinis habes, non pluris illam facies, quam scortum. Si vir fueris, non ibis ad spintriam". <. . .> Me nihil magis pudebat, quam ne Eumolpus sensisset quidquid illud fuerat, et homo dicacissimus carminibus vindicaret. <. . .> Iurat verbis Eumolpus conceptissimis. <. . .> == CXIV. == Dum haec taliaque iactamus, inhorruit mare, nubesque undique adductae obruere tenebris diem. Discurrunt nautae ad officia trepidantes, velaque tempestati subducunt. Sed nec certos fluctus ventus impulerat, nec quo destinaret cursum gubernator sciebat. Siciliam modo ventus dabat, saepissime Italici litoris aquilo possessor convertebat huc illuc obnoxiam ratem, et quod omnibus procellis periculosius erat, tam spissae repente tenebrae lucem suppresserant, ut ne proram quidem totam gubernator videret. Itaque pernicies postquam manifesta convaluit, Lichas trepidans ad me supinas porrigit manus et: "Tu, inquit, Encolpi, succurre periclitantibus, et vestem illam divinam sistrumque redde navigio. Per fidem, miserere, quemadmodum quidem soles". Et illum quidem vociferantem in mare ventus excussit, repetitumque infesto gurgite procella circumegit atque hausit. Tryphaenam autem prope iam <immersam> fidelissimi rapuerunt servi, scaphaeque impositam cum maxima sarcinarum parte abduxere certissimae morti. Applicitus cum clamore flevi et: "Hoc, inquam, a diis meruimus, ut nos sola morte coniungerent? Sed non crudelis fortuna concedit. Ecce iam ratem fluctus evertet, ecce iam amplexus amantium iratum dividet mare. Igitur, si vere Encolpion dilexisti, da oscula, dum licet, <et> ultimum hoc gaudium fatis properantibus rape". Haec ut ego dixi, Giton vestem deposuit, meaque tunica contectus exeruit ad osculum caput. Et ne sic cohaerentes malignior fluctus distraheret, utrumque zona circumvenienti praecinxit et: "Si nihil aliud, certe diutius, inquit, iunctos nos mare feret, vel si voluerit misericors ad idem litus expellere, aut praeteriens aliquis tralaticia humanitate lapidabit, aut quod ultimum est iratis tiam fluctibus, imprudens harena componet". Patior ego vinculum extremum, et veluti lecto funebri aptatus expecto mortem iam non molestam. Peragit interim tempestas mandata fatorum, omnesque reliquias navis expugnat. Non arbor erat relicta, non gubernacula, non funis aut remus, sed quasi rudis atque infecta materies ibat cum fluctibus. <. . .> Procurrere piscatores parvulis expediti navigiis ad praedam rapiendam. Deinde ut aliquos viderunt, qui suas opes defenderent, mutaverunt crudelitatem in auxilium. <. . .> == CXV. == Audimus murmur insolitum et sub diaeta magistri quasi cupientis exire beluae gemitum. Persecuti igitur sonum invenimus Eumolpum sedentem membranaeque ingenti versus ingerentem. Mirati ergo quod illi vacaret in vicinia mortis poema facere, extrahimus clamantem, iubemusque bonam habere mentem. At ille interpellatus excanduit et: "Sinite me, inquit, sententiam explere; laborat carmen in fine". Inicio ego phrenetico manum, iubeoque Gitona accedere et in terram trahere poetam mugientem. Hoc opere tandem elaborato casam piscatoriam subimus maerentes, cibisque naufragio corruptis utcumque curati tristissimam exegimus noctem. Postero die, cum poneremus consilium, cui nos regioni crederemus, repente video corpus humanum circum actum levi vortice ad litus deferri. Substiti ergo tristis coepique umentibus oculis maris fidem inspicere et: "Hunc forsitan, proclamo, in aliqua parte terrarum secura expectat uxor, forsitan ignarus tempestatis filius, aut patrem utique reliquit aliquem, cui proficiscens osculum dedit. Haec sunt consilia mortalium, haec vota magnarum cogitationum. En homo quemadmodum natat!" Adhuc tanquam ignotum deflebam, cum inviolatum os; fluctus convertit in terram, agnovique terribilem paulo ante et implacabilem Licham pedibus meis paene subiectum. Non tenui igitur diutius lacrimas, immo percussi semel iterumque manibus pectus et: "Vbi nunc est, inquam, iracundia tua, ubi impotentia tua? Nempe piscibus beluisque eitus es, et qui paulo ante iactabas vires imperii tui, de tam magna nave ne tabulam quidem naufragus habes. Ite nunc mortales, et magnis cogitationibus pectora implete. Ite cauti, et opes fraudibus captas per mille annos disponite. Nempe hic proxima luce patrimonii sui rationes inspexit, nempe diem etiam, quo venturus esset in patriam, animo suo fixit. Dii deaeque quam longe a destinatione sua iacet! Sed non sola mortalibus maria hanc fidem praestant. Illum bellantem arma decipiunt, illum diis vota reddentem penatium suorum ruina sepelit. Ille vehiculo lapsus properantem spiritum excussit, cibus avidum strangulavit, abstinentem frugalitas. Si bene calculum ponas, ubique naufragium est. At enim fluctibus obruto non contingit sepultura: tanquam intersit, periturum corpus quae ratio consumat, ignis an fluctus an mora! Quicquid feceris, omnia haec eodem ventura sunt. Ferae tamen corpus lacerabunt: tanquam melius ignis accipiat! Immo hanc poenam gravissimam credimus, ubi servis irascimur. Quae ergo dementia est, omnia facere, ne quid de nobis relinquat sepultura?" <. . .> Et Licham quidem rogus inimicis collatus manibus adolebat. Eumolpus autem dum epigramma mortuo facit, oculos ad arcessendos sensus longius mittit. == CXVI. == Hoc peracto libenter officio destinatum carpimus iter, ac momento temporis in montem sudantes conscendimus, ex quo haud procul impositum arce sublimi oppidum cernimus. Nec quid esset sciebamus errantes, donec a vilico quodam Crotona esse cognovimus, urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam. Cum deinde diligentius exploraremus qui homines inhabitarent nobile solum, quodve genus negotiationis praecipue probarent post attritas bellis frequentibus opes: "O mi, inquit, hospites, si negotiatores estis, mutate propositum aliudque vitae praesidium quaerite. Sin autem urbanioris notae homines sustinetis semper mentiri, recta ad lucrum curritis. In hac enim urbe non litterarum studia celebrantur, non eloquentia locum habet, non frugalitas sanctique mores laudibus ad fructum perveniunt, sed quoscunque homines in hac urbe videritis, scitote in duas partes esse divisos. Nam aut captantur aut captant. In hac urbe nemo liberos tollit, quia quisquis suos heredes habet, non ad cenas, non ad spectacula admittitur, sed omnibus prohibetur commodis, inter ignominiosos latitat. Qui vero nec uxores unquam duxerunt nec proximas necessitudines habent, ad summos honores perveniunt, id est soli militares, soli fortissimi atque etiam innocentes habentur. Adibitis, inquit, oppidum tanquam in pestilentia campos, in quibus nihil aliud est nisi cadavera quae lacerantur, aut corvi qui lacerant." <. . .> == CXVII. == Prudentior Eumolpus convertit ad novitatem rei mentem genusque divitationis sibi non displicere confessus est. Iocari ego senem poetica levitate credebam, cum ille: "Vtinam quidem, <inquit>, sufficeret largior scena, id est vestis humanior, instrumentum lautius, quod praeberet mendacio fidem: non mehercules operam istam differrem, sed continuo vos ad magnas opes ducerem". Atquin promitto, quicquid exigeret, dummodo placeret vestis, rapinae comes, et quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset: "nam nummos in praesentem usum deum matrem pro fide sua reddituram. — Quid ergo, inquit Eumolpus, cessamus mimum componere? Facite ergo me dominum, si negotatio placet." Nemo ausus est artem damnare nihil auferentem. Itaque ut duraret inter omnes tutum mendacium, in verba Eumolpi sacramentum iuravimus: uri, vinciri, verberari ferroque necari, et quicquid aliud Eumolpus iussisset. Tanquam legitimi gladiatores domino corpora animasque religiosissime addicimus. Post peractum sacramentum serviliter ficti dominum consalutamus, elatumque ab Eumolpo filium pariter condiscimus, iuvenem ingentis eloquentiae et spei, ideoque de civitate sua miserrimum senem exisse, ne aut clientes sodalesque filii sui aut sepulcrum quotidie causam lacrimarum cerneret. Accessisse huic tristitiae proximum naufragium, quo amplius vicies sestertium amiserit; nec illum iactura moveri, sed destitutum ministerio non agnoscere dignitatem suam. Praeterea habere in Africa trecenties sestertium fundis nominibusque depositum; nam familiam quidem tam magnam per agros Numidiae esse sparsam, ut possit vel Carthaginem capere. Secundum hanc formulam imperamus Eumolpo, ut plurimum tussiat, ut sit modo solutioris stomachi cibosque omnes palam damnet; loquatur aurum et argentum fundosque mendaces et perpetuam terrarum sterilitatem; sedeat praeterea quotidie ad rationes tabulasque testamenti omnibus <idibus> renovet. Et ne quid scaenae deesset, quotiescunque aliquem nostrum vocare temptasset, alium pro alio vocaret, ut facile appareret dominum etiam eorum meminisse, qui praesentes non essent. His ita ordinatis, "quod bene feliciterque eveniret " precati deos viam ingredimur. Sed neque Giton sub insolito fasce durabat, et mercennarius Corax, detractator ministerii, posita frequentius sarcina male dicebat properantibus, affirmabatque se aut proiecturum sarcinas aut cum onere fugiturum. "Quid vos, inquit? iumentum me putatis esse aut lapidariam navem? Hominis operas locavi, non caballi. Nec minus liber sum quam vos, etiam si pauperem pater me reliquit." Nec contentus maledictis tollebat subinde altius pedem, et strepitu obsceno simul atque odore viam implebat. Ridebat contumaciam Giton et singulos crepitus eius pari clamore prosequebatur. <. . .> == CXVIII. == EVMOLPVS. "Multos, inquit Eumolpus, o iuvenes, carmen decepit. Nam ut quisque versum pedibus instruxit sensumque teneriorem verborum ambitu intexuit, putavit se continuo in Heliconem venisse. Sic forensibus ministeriis exercitati frequenter ad carminis tranquillitatem tanquam ad portum feliciorem refugerunt, credentes facilius poema extrui posse, quam controversiam sententiolis vibrantibus pictam. Ceterum neque generosior spiritus vanitatem amat, neque concipere aut edere partum mens potest nisi intrenti flumine litterarum inundata. Refugiendum est ab omni verborum, ut ita dicam, vilitate et sumendae voces a plebe summotae, ut fiat odi profanum vulgus et arceo. Praeterea curandum est, ne sententiae emineant extra corpus orationis expressae, sed intexto vestibus colore niteant. Homerus testis et lyrici, Romanusque Vergilius et Horatii curiosa felicitas. Ceteri enim aut non viderunt viam qua iretur ad carmen, aut visam timuerunt calcare. Ecce belli civilis ingens opus quisquis attigerit nisi plenus litteris, sub onere labetur. Non enim res gestae versibus comprehendendae sunt, quod longe melius historici faciunt, sed per ambages deorumque ministeria et fabulosum sententiarum tormentum praecipitandus est liber spiritus, ut potius furentis animi vaticinatio appareat quam religiosae orationis sub testibus fides. Tanquam si placet hic impetus, etiam si nondum recepit ultimam manum: == CXIX. == "Orbem iam totum victor Romanus habebat, qua mare, qua terrae, qua sidus currit utrumque; nec satiatus erat. Gravidis freta pulsa carinis iam peragebantur; si quis sinus abditus ultra, si qua foret tellus, quae fuluum mitteret aurum, hostis erat, fatisque in tristia bella paratis quaerebantur opes. Non vulgo nota placebant gaudia, non usu plebeio trita voluptas. Aes Ephyreiacum laudabat miles in unda; quaesitus tellure nitor certaverat ostro; Hinc Numidae accusant, illinc nova vellera Seres atque Arabum populus sua despoliaverat arva. Ecce aliae clades et laesae vulnera pacis. Quaeritur in silvis auro fera, et ultimus Hammon Afrorum excutitur, ne desit belua dente ad mortes pretiosa; fame premit advena classes, tigris et aurata gradiens vectatur in aula, ut bibat humanum populo plaudente cruorem. Heu, pudet effari perituraque prodere fata, Persarum ritu male pubescentibus annis surripuere viros, exsectaque viscera ferro in venerem fregere, atque ut fuga mobilis aevi circumscripta mora properantes differat annos, quaerit se natura nec invenit. Omnibus ergo scorta placent fractique enerui corpore gressus et laxi crines et tot nova nomina vestis, quaeque virum quaerunt. Ecce Afris eruta terris citrea mensa greges servorum ostrumque renidens, ponitur ac maculis imitatur vilius aurum quae sensum trahat. Hoc sterile ac male nobile lignum turba sepulta mero circum venit, omniaque orbis praemia correptis miles vagus esurit armis. Ingeniosa gula est. Siculo scarus aequore mersus ad mensam vivus perducitur, atque Lucrinis eruta litoribus vendunt conchylia cenas, ut renovent per damna famem. Iam Phasidos unda orbata est avibus, mutoque in litore tantum solae desertis adspirant frondibus aurae. Nec minor in Campo furor est, emptique Quirites ad praedam strepitumque lucri suffragia vertunt. Venalis populus, venalis curia patrum: est favor in pretio. Senibus quoque libera virtus exciderat, sparsisque opibus conversa potestas ipsaque maiestas auro corrupta iacebat. Pellitur a populo victus Cato; tristior ille est, qui vicit, fascesque pudet rapuisse Catoni. Namque — hoc dedecoris populo morumque ruina — non homo pulsus erat, sed in uno victa potestas Romanumque decus. Quare tam perdita Roma ipsa sui merces erat et sine vindice praeda. Praeterea gemino deprensam gurgite plebem faenoris inluvies ususque exederat aeris. Nulla est certa domus, nullum sine pignore corpus, sed veluti tabes tacitis concepta medullis intra membra furens curis latrantibus errat. Arma placent miseris, detritaque commoda luxu vulneribus reparantur. Inops audacia tuta est. Hoc mersam caeno Romam somnoque iacentem quae poterant artes sana ratione movere, ni furor et bellum ferroque excita libido? == CXX. == "Tres tulerat Fortuna duces, quos obruit omnes armorum strue diversa feralis Enyo. Crassum Parthus habet, Libyco iacet aequore Magnus, Iulius ingratam perfudit sanguine Romam, et quasi non posset tot tellus ferre sepulcra, divisit cineres. Hos gloria reddit honores. Est locus exciso penitus demersus hiatu Parthenopen inter magnaeque Dicarchidos arva, Cocyti perfusus aqua; nam spiritus, extra qui furit effusus, funesto spargitur aestu. Non haec autumno tellus viret aut alit herbas caespite laetus ager, non verno persona cantu mollia discordi strepitu virgulta locuntur, sed chaos et nigro squalentia pumice saxa gaudent ferali circum tumulata cupressu. Has inter sedes Ditis pater extulit ora bustorum flammis et cana sparsa favilla, ac tali volucrem Fortunam voce lacessit: 'Rerum humanarum divinarumque potestas, Fors, cui nulla placet nimium secura potestas, quae nova semper amas et mox possessa relinquis, ecquid Romano sentis te pondere victam, nec posse ulterius perituram extollere molem? Ipsa suas vires odit Romana iuventus et quas struxit opes, male sustinet. Aspice late luxuriam spoliorum et censum in damna furentem. Aedificant auro sedesque ad sidera mittunt, expelluntur aquae saxis, mare nascitur arvis, et permutata rerum statione rebellant. En etiam mea regna petunt. Perfossa dehiscit molibus insanis tellus, iam montibus haustis antra gemunt, et dum vanos lapis invenit usus, inferni manes caelum sperare fatentur. Quare age, Fors, muta pacatum in proelia vultum, Romanosque cie, ac nostris da funera regnis. Iam pridem nullo perfundimus ora cruore, nec mea Tisiphone sitientis perluit artus, ex quo Sullanus bibit ensis et horrida tellus extulit in lucem nutritas sanguine fruges.' == CXXI. == "Haec ubi dicta dedit, dextrae coniungere dextram conatus, rupto tellurem soluit hiatu. Tunc Fortuna levi defudit pectore voces: 'O genitor, cui Cocyti penetralia parent, si modo vera mihi fas est impune profari, vota tibi cedent; nec enim minor ira rebellat pectore in hoc leviorque exurit flamma medullas. Omnia, quae tribui Romanis arcibus, odi muneribusque meis irascor. Destruet istas idem, qui posuit, moles deus. Et mihi cordi quippe cremare viros et sanguine pascere luxum. Cerno equidem gemina iam stratos morte Philippos Thessaliaeque rogos et funera gentis Hiberae. Iam fragor armorum trepidantes personat aures, Et Libyae cerno tua, Nile, gementia claustra, Actiacosque sinus et Apollinis arma timentes. Pande, age, terrarum sitientia regna tuarum atque animas accerse novas. Vix navita Porthmeus sufficiet simulacra virum traducere cumba; classe opus est. Tuque ingenti satiare ruina, pallida Tisiphone, concisaque vulnera mande: ad Stygios manes laceratus ducitur orbis.' == CXXII. == "Vixdum finierat, cum fulgure rupta corusco intremuit nubes elisosque abscidit ignes. Subsedit pater umbrarum, gremioque reducto, telluris pavitans fraternos palluit ictus. Continuo clades hominum venturaque damna auspiciis patuere deum. Namque ore cruento deformis Titan vultum caligine texit: civiles acies iam tum spirare putares. Parte alia plenos extinxit Cynthia vultus et lucem sceleri subduxit. Rupta tonabant verticibus lapsis montis iuga, nec vaga passim flumina per notas ibant morientia ripas. Armorum strepitu caelum furit et tuba Martem sideribus tremefacta ciet, iamque Aetna voratur ignibus insolitis, et in aethera fulmina mittit. Ecce inter tumulos atque ossa carentia bustis umbrarum facies diro stridore minantur. Fax stellis comitata novis incendia ducit, sanguineoque recens descendit Iuppiter imbre. Haec ostenta brevi soluit deus. Exuit omnes quippe moras Caesar, vindictaeque actus amore Gallica proiecit, civilia sustulit arma. "Alpibus aeriis, ubi Graio numine pulsae descendunt rupes et se patiuntur adiri, est locus Herculeis aris sacer: hunc nive dura claudit hiemps canoque ad sidera vertice tollit. Caelum illinc cecidisse putes: non solis adulti mansuescit radiis, non verni temporis aura, sed glacie concreta rigent hiemisque pruinis: totum ferre potest umeris minitantibus orbem. Haec ubi calcavit Caesar iuga milite laeto optavitque locum, summo de vertice montis Hesperiae campos late prospexit, et ambas intentans cum voce manus ad sidera dixit: 'Iuppiter omnipotens, et tu, Saturnia tellus, armis laeta meis olimque onerata triumphis, testor ad has acies invitum arcessere Martem, invitas me ferre manus. Sed vulnere cogor, pulsus ab urbe mea, dum Rhenum sanguine tingo, dnm Gallos iterum Capitolia nostra petentes Alpibus excludo, vincendo certior exul. Sanguine Germano sexagintaque triumphis esse nocens coepi. Quamquam quos gloria terret, aut qui sunt qui bella vident? Mercedibus emptae ac viles operae, quorum est mea Roma noverca. At reor, haud impune, nec hanc sine vindice dextram vinciet ignavus. Victores ite furentes, ite mei comites, et causam dicite ferro. Iamque omnes unum crimen vocat, omnibus una impendet clades. Reddenda est gratia vobis, non solus vici. Quare, quia poena tropaeis imminet, et sordes meruit victoria nostra, iudice Fortuna cadat alea. Sumite bellum et temptate manus. Certe mea causa peracta est: inter tot fortes armatus nescio vinci.' Haec ubi personuit, de caelo Delphicus ales omina laeta dedit pepulitque meatibus auras. Nec non horrendi nemoris de parte sinistra insolitae voces flamma sonuere sequenti. Ipse nitor Phoebi vulgato laetior orbe crevit, et aurato praecinxit fulgure vultus. == CXXIII. == "Fortior ominibus movit Mavortia signa Caesar, et insolitos gressu prior occupat ausus. Prima quidem glacies et cana vincta pruina non pugnavit humus mitique horrore quievit. Sed postquam turmae nimbos fregere ligatos et pavidus quadrupes undarum vincula rupit, incalvere nives. Mox flumina montibus altis undabant modo nata, sed haec quoque — iussa putares — stabant, et vincta fluctus stupuere ruina, et paulo ante lues iam concidenda iacebat. Tum vero male fida prius vestigia lusit decepitque pedes; pariter turmaeque virique armaque congesta strue deplorata iacebant. Ecce etiam rigido concussae flamine nubes exonerabantur, nec rupti turbine venti derant, aut tumida confractum grandine caelum. Ipsae iam nubes ruptae super arma cadebant, et concreta gelu ponti velut unda ruebat. Victa erat ingenti tellus nive victaque caeli sidera, victa suis haerentia flumina ripis: nondum Caesar erat; sed magnam nixus in hastam horrida securis frangebat gressibus arva, qualis Caucasea decurrens arduus arce Amphitryoniades, aut torvo Iuppiter ore, cum se verticibus magni demisit Olympi et periturorum deiecit tela Gigantum. "Dum Caesar tumidas iratus deprimit arces, interea volucer molis conterrita pinnis Fama volat summique petit iuga celsa Palati, atque hoc Romano tonitru ferit omnia signa: iam classes fluitare mari totasque per Alpes fervere Germano perfusas sanguine turmas. Arma, cruor, caedes, incendia totaque bella ante oculos volitant. Ergo pulsata tumultu pectora perque duas scinduntur territa causas. Huic fuga per terras, illi magis unda probatur, et patria pontus iam tutior. Est magis arma qui temptare velit fatisque iubentibus uti. Quantum quisque timet, tantum fugit. Ocior ipse hos inter motus populus, miserable visu, quo mens icta iubet, deserta ducitur urbe. Gaudet Roma fuga, debellatique Quirites rumoris sonitu maerentia tecta relinquunt. Ille manu pavida natos tenet, ille penates occultat gremio deploratumque relinquit limen, et absentem votis interficit hostem. Sunt qui coniugibus maerentia pectora iungant, grandaevosque patres onerisque ignara iuventus. Id pro quo metuit, tantum trahit. Omnia secum hic vehit imprudens praedamque in proelia ducit: ac velut ex alto cum magnus inhorruit auster et pulsas evertit aquas, non arma ministris, non regumen prodest, ligat alter pondera pinus, alter tuta sinus tranquillaque litora quaerit: hic dat vela fugae Fortunaeque omnia credit. Quid tam parva queror? Gemino cum consule Magnus ille tremor Ponti saevique repertor Hydaspis et piratarum scopulus, modo quem ter ovantem Iuppiter horruerat, quem tracto gurgite Pontus et veneratus erat submissa Bosporos unda, pro pudor! imperii deserto nomine fugit, ut Fortuna levis Magni quoque terga videret. == CXXIV. == <poem>{{pn|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXXIV}}.1|1}}"Ergo tanta lues divum quoque numina vidit consensitque fugae caeli timor. Ecce per orbem mitis turba deum terras exosa furentes deserit, atque hominum damnatum avertitur agmen. Pax prima ante alias niveos pulsata lacertos abscondit galea victum caput, atque relicto orbe fugax Ditis petit implacabile regnum. Huic comes it submissa Fides, et crine soluto Iustitia, ac maerens lacera Concordia palla. At contra, sedes Erebi qua rupta dehiscit, emergit late Ditis chorus, horrida Erinys, et Bellona minax, facibusque armata Megaera, Letumque, Insidiaeque, et lurida Mortis imago. Quas inter Furor, abruptis ceu liber habenis, sanguineum late tollit caput, oraque mille vulneribus confossa cruenta casside velat; haeret detritus laevae Mavortius umbo innumerabilibus telis gravis, atque flagranti stipite dextra minax terris incendia portat. Sentit terra deos, mutataque sidera pondus quaesivere suum; namque omnis regia caeli in partes diducta ruit. Primumque Dione Caesaris acta sui ducit, comes additur illi Pallas, et ingentem quatiens Mavortius hastam. Magnum cum Phoebo soror et Cyllenia proles excipit, ac totis similis Tirynthius actis. Intremuere tubae, ac scisso Discordia crine extulit ad superos Stygium caput. Huius in ore concretus sanguis, contusaque lumina flebant, stabant aerati scabra rubigine dentes, tabo lingua fluens, obsessa draconibus ora, atque inter torto laceratam pectore vestem sanguineam tremula quatiebat lampada dextra. Haec ut Cocyti tenebras et Tartara liquit, alta petit gradiens iuga nobilis Appennini, unde omnes terras atque omnia litora posset aspicere ac toto fluitantes orbe catervas, atque has erumpit furibundo pectore voces: 'Sumite nunc gentes accensis mentibus arma, sumite et in medias immittite lampadas urbes. Vincetur, quicumque latet; non femina cesset, non puer aut aevo iam desolata senectus; ipsa tremat tellus lacerataque tecta rebellent. Tu legem, Marcelle, tene. Tu concute plebem, Curio. Tu fortem ne supprime, Lentule, Martem. Quid porro tu, dive, tuis cunctaris in armis, non frangis portas, non muris oppida solvis thesaurosque rapis? Nescis tu, Magne, tueri Romanas arces? Epidamni moenia quaere, Thessalicosque sinus humano sanguine tingue.' "Factum est in terris quicquid Discordia iussit."</poem> {{pn|124.2|2}}Cum haec Eumolpos ingenti volubilitate verborum effudisset, tandem Crotona intravimus. Vbi quidem parvo deversorio refecti, postero die amplioris fortunae domum quaerentes incidimus in turbam heredipetarum sciscitantium quod genus hominum. aut unde veniremus. {{pn|124.3|3}}Ex praescripto ergo consilii communis exaggerata verborum volubilitate, unde aut qui essemus haud dubie credentibus indicavimus. Qui statim opes suas summo cum certamine in Eumolpium congesserunt. {{...}} {{pn|124.4|4}}[Certatim omnes heredipetae muneribus gratiam Eumolpi sollicitant]. == CXXV. == Dum haec magno tempore Crotone aguntur <. . .> et Eumolpus felicitate plenus prioris fortunae esset oblitus statum, adeo ut suis iactaret neminem gratiae suae ibi posse resistere impuneque suos, si quid deliquissent in ea urbe, beneficio amicorum laturos. Ceterum ego, etsi quotidie magis magisque superfluentibus bonis saginatum corpus impleveram, putabamque a custodia mei removisse vultum Fortunam, tamen saepius tam consuetudinem meam cogitabam quam causam, et: "Quid, aiebam, si callidus captator exploratorem in Africam miserit mendaciumque deprehenderit nostrum? Quid, si etiam mercennarius praesenti felicitate lassus indicium ad amicos detulerit, totamque fallaciam invidiosa proditione detexerit? Nempe rursus fugiendum erit, et tandem expugnata paupertas nova mendicitate revocanda. Dii deaeque, quam male est extra legem viventibus! quicquid meruerunt, semper expectant". <. . .> == CXXVI. == CHRYSIS ANCILLA CIRCES AD POLYAENVM: "Quia nosti venerem tuam, superbiam captas vendisque amplexus, non commodas. Quo enim spectant flexae pectine comae, quo facies medicamine attrita et oculorum quoque mollis petulantia; quo incessus arte compositus et ne vestigia quidem pedum extra mensuram aberrantia, nisi quod formam prostituis ut vendas? Vides me: nec auguria novi nec mathematicorum caelum curare soleo; ex vultibus tamen hominum mores colligo, et cum spatiantem vidi, quid cogites scio. Sive ergo nobis vendis quod peto, mercator paratus est, sive, quod humanius est, commodas, effice ut beneficium debeam. Nam quod servum te et humilem fateris, accendis desiderium aestuantis. Quaedam enim feminae sordibus calent, nec libidinem concitant, nisi aut servos viderint aut statores altius cinctos. Arena aliquas accendit, aut perfusus pulvere mulio, aut histrio scaenae ostentatione traductus. Ex hac nota domina est mea; usque ab orchestra quattuordecim transilit, et in extrema plebe quaerit quod diligat." Itaque oratione blandissima plenus: "Rogo, inquam, numquid illa, quae me amat, tu es?" Multum risit ancilla post tam frigidum schema et: "Nolo, inquit, tibi tam valde placeas. Ego adhuc servo nunquam succubui, nec hoc dii sinant ut amplexus meos in crucem mittam. Viderint matronae, quae flagellorum vestigia osculantur; ego etiam si ancilla sum, nunquam tamen nisi in equestribus sedeo." Mirari equidem tam discordem libidinem coepi atque inter monstra numerare, quod ancilla haberet matronae superbiam et matrona ancillae humilitatem. Procedentibus deinde longius iocis rogavi ut in platanona produceret dominam. Placuit puellae consilium. Itaque collegit altius tunicam flexitque se in eum daphnona, qui ambulationi haerebat. Nec diu morata dominam producit e latebris, laterique meo applicat mulierem omnibus simulacris emendatiorem. Nulla vox est quae formam eius possit comprehendere, nam quicquid dixero minus erit. Crines ingenio suo flexi per totos se umeros effuderant, frons minima et quae radices capillorum retro flexerat, supercilia usque ad malarum scripturam currentia et rursus confinio luminum paene permixta, oculi clariores stellis extra lunam fulgentibus, nares paululum inflexae et osculum quale Praxiteles habere Dianam credidit. Iam mentum, iam cervix, iam manus, iam pedum candor intra auri gracile vinculum positus: Parium marmor extinxerat. Itaque tunc primum Dorida vetus amator contempsi. <. . .> Quid factum est, quod tu proiectis, Iuppiter,armis inter caelicolas fabula muta taces? Nunc erat a torva submittere cornua fronte, nunc pluma canos dissimulare tuos. Haec vera est Danae. Tempta modo tangere corpus, iam tua flammifero membra calore fluent. == CXXVII. == Delectata illa risit tam blandum, ut videretur mihi plenum os extra nubem luna proferre. Mox digitis gubernantibus vocem: "Si non fastidis, inquit, feminam ornatam et hoc primum anno virum expertam, concilio tibi, o iuvenis, sororem. Habes tu quidem et fratrem — neque enim me piguit inquirere — sed quid prohibet et sororem adoptare? Eoden gradu venio. Tu tantum dignare et meum osculum, cum libuerit, agnoscere. — Immo, inquam, ego per formam tuam te rogo, ne fastidias hominem peregrinum inter cultores admittere. Invenies religiosum, si te adorari permiseris. Ac ne me iudices ad hoc templum Amoris gratis accedere, dono tibi fratrem meum. — Quid? tu, inquit illa, donas mihi eum, sine quo non potes vivere, ex cuius osculo pendes, quem sic tu amas, quemadmodum ego te volo?" Haec ipsa cum diceret, tanta gratia conciliabat vocem loquentis, tam dulcis sonus pertemptatum mulcebat aera, ut putares inter auras canere Sirenum concordiam. Itaque miranti, et toto mihi caelo clarius nescio quid relucente, libuit deae nomen quaerere. "Ita, inquit, non dixit tibi ancilla mea Circen me vocari? Non sum quidem Solis progenies, nec mea mater, dum placet, labentis mundi cursum detinuit. Habebo tamen quod caelo imputem, si nos fata coniunxerint. Immo iam nescio quid tacitis cogitationibus deus agit. Nec sine causa Polyaenon Circe amat: semper inter haec nomina magna fax surgit. Sume ergo amplexum, si placet. Neque est quod curiosum aliquem extimescas: longe ab hoc loco frater est." Dixit haec Circe, implicitumque me brachiis mollioribus pluma deduxit in terram vario gramine indutam. Idaeo quales fudit de vertice flores Terra parens, cum se concesso iunxit amori Iuppiter et toto concepit pectore flammas: emicuere rosae violaeque et molle cyperon, albaque de viridi riserunt lilia prato: talis humus Venerem molles clamavit in herbas candidiorque dies secreto favit amori. In hoc gramine pariter compositi mille osculis lusimus quaerentes voluptatem robustam. <. . .> == CXXVIIII. == CIRCE AD POLYAENVM: "Quid est? inquit; numquid te osculum meum offendit? Numquid spiritus ieiunio marcet? Numquid alarum negligens sudor? Puto, si haec non sunt, numquid Gitona times?" Perfusus ego rubore manifesto etiam si quid habueram virium, perdidi, totoque corpore velut laxato: "Quaeso, inquam, regina, noli suggillare miserias. Veneficio contactus sum". <. . .> CIRCE: "Dic, Chrysis, sed verum: numquid indecens sum? Numquid incompta? numquid ab aliquo naturali vitio formam meam excaeco? Noli decipere dominam tuam. Nescio quid peccavimus." Rapuit deinde tacenti speculum, et postquam omnes vultus temptavit, quos solet inter amantes risus fingere, excussit vexatam solo vestem raptimque aedem Veneris intravit. Ego contra damnatus et quasi quodam visu in horrorem perductus interrogare animum meum coepi, an vera voluptate fraudatus essem. Nocte soporifera veluti cum somnia ludunt errantes oculos effossaque protulit aurum in lucem tellus: versat manus improba furtum thesaurosque rapit, sudor quoque perluit ora et mentem timor altus habet, ne forte gravatum excutiat gremium secreti conscius auri: mox ubi fugerunt elusam gaudia mentem veraque forma redit, animus, quod perdidit, optat atque in praeterita se totus imagine versat. <. . .> GITON AD ENCOLPION: "Itaque hoc nomine tibi gratias ago, quod me Socratica fide diligis. Non tam intactus Alcibiades in praeceptoris sui lecto iacuit". == CXXIX. == ENCOLPIVS AD GITONEM: "Crede mihi, frater, non intellego me virum esse, non sentio. Funerata est illa pars corporis, qua quondam Achilles eram". <. . .> Veritus puer ne in secreto deprehensus daret sermonibus locum, proripuit se et in partem aedium interiorem fugit. <. . .> Cubiculum autem meum Chrysis intravit, codicillosque mihi dominae suae reddidit, in quibus haec erant scripta: "CIRCE POLYAENO SALVTEM. Si libidinosa essem, quererer decepta; nunc etiam languori tuo gratias ago. In umbra voluptatis diutius lusi. Quid tamen agas quaero, et an tuis pedibus perveneris domum; negant enim medici sine nervis homines ambulare posse. Narrabo tibi, adulescens, paralysin cave. Nunquam ego aegrum tam magno periculo vidi; medius iam peristi. Quod si idem frigus genua manusque temptaverit tuas, licet ad tubicines mittas. Quid ergo est? Etiam si gravem iniuriam accepi, homini tamen misero non invideo medicinam. Si vis sanus esse, Gitonem roga. Recipies, inquam, nervos tuos, si triduo sine fratre dormieris. Nam quod ad me attinet, non timeo ne quis inveniatur cui minus placeam. Nec speculum mihi nec fama mentitur. Vale, si potes." Vt intellexit Chrysis perlegisse me totum convicium: "Solent, inquit, haec fieri, et praecipue in hac civitate, in qua mulieres etiam lunam deducunt. <. . .> Itaque huius quoque rei cura agetur. Rescribe modo blandius dominae, animumque eius candida humanitate restitue. Verum enim fatendum: ex qua hora iniuriam accepit, apud se non est". Libenter quidem parui ancillae, verbaque codicillis talia imposui: == CXXX. == "POLYAENOS CIRCAE SALVTEM. Fateor me, domina, saepe peccasse; nam et homo sum et adhuc iuvenis. Numquam tamen ante hunc diem usque ad mortem deliqui. Habes confitentem reum: quicquid iusseris, merui. Proditionem feci, hominem occidi, templum violavi: in haec facinora quaere supplicium. Sive occidere placet, ferro meo venio; sive verberibus contenta es, curro nudus ad dominam. Illud unum memento, non me sed instrumenta peccasse. Paratus miles arma non habui. Quis hoc turbaverit nescio. Forsitan animus antecessit corporis moram, forsitan dum omnia concupisco, voluptatem tempore consumpsi. Non invenio quod feci. Paralysin tamen cavere iubes: tanquam iam maior fieri possit, quae abstulit mihi per quod etiam te habere potui. Summa tamen excusationis meae haec est: placebo tibi, si me culpam emendare permiseris." Dimissa cum eiusmodi pollicitatione Chryside curavi diligentius noxiosissimum corpus, balneoque praeterito modica unctione usus, mox cibis validioribus pastus, id est bulbis cochlearumque sine iure cervicibus, hausi parcius merum. Hinc ante somnum levissima ambulatione compositus sine Gitone cubiculum intravi. Tanta erat placandi cura, ut timerem ne latus meum frater convelleret. == CXXXI. == {{pn|131.1|1}}Postero die, cum sine offensa corporis animique consurrexissem, in eundem platanona descendi, etiam si locum inauspicatum timebam, coepique inter arbores ducem itineris expectare Chrysidem. {{pn|131.2|2}}Nec diu spatiatus consederam, ubi hesterno die fueram, cum illa intervenit comitem aniculam trahens. {{pn|131.3|3}}Atque ut me consalutavit: ‘Quid est, inquit, fastose, ecquid bonam mentem habere coepisti?’ . . . {{pn|131.4|4}}Illa de sinu licium prolulit varii coloris filis intortum, cervicemque vinxit meam. Mox turbatum sputo pulverem medio sustulit digito, frontemque repugnantis signavit . . . {{pn|131.5|5}}Hoc peracto carmine ter me iussit expuere terque lapillos conicere in sinum, quos ipsa praecantatos purpura involuerat, admotisque manibus temptare coepit inguinum vires. {{pn|131.6|6}}Dicto citius nervi paruerunt imperio, manusque aniculae ingenti motu repleverunt. {{pn|131.7|7}}At illa gaudio exultans: ‘Vides’ inquit ‘Chrysis mea, vides, quod aliis leporem excitavi?’ <poem> ::{{pn|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|131}}.8|8}}Nobilis aestivas platanus diffuderat umbras ::et bacis redimita Daphne tremulaeque cupressus ::et circum tonsae trepidanti vertice pinus. ::Has inter ludebat aquis errantibus amnis ::spumeus, et querulo vexabat rore lapillos. ::Dignus amore locus: testis silvestris aedon ::atque urbana Procne, quae circum gramina fusae ::et molles violas cantu †sua rura colebant† . . . </poem> {{pn|131.9|9}}Premebat illa resoluta marmoreis cervicibus aureum torum myrtoque florenti quietum <aera> verberabat. {{pn|131.10|10}}Itaque ut me vidit, paululum erubuit, hesternae scilicet iniuriae memor; deinde ut remotis omnibus secundum invitantem consedi, ramum super oculos meos posuit et quasi pariete interiecto audacior facta: ‘Quid est’ inquit ‘paralytice? Ecquid hodie totus venisti?’ {{pn|131.11|11}}Rogas’, inquam ego, ‘potius quam temptas?’ Totoque corpore in amplexum eius immissus non praecantatis usque ad satietatem osculis fruor == CXXXII. == [ENCOLPIVS DE ENDYMIONE PVERO: Ipsa corporis pulchritudine me ad se vocante trahebat ad venerem. Iam pluribus osculis labra crepitabant, iam implicitae manus omne genus amoris invenerant, iam alligata mutuo ambitu corpora animarum quoque mixturam fecerant.] Manifestis matrona contumeliis verberata tandem ad ultionem decurrit, vocatque cubicularios et me iubet cato rigari. Nec contenta mulier tam gravi iniuria mea, convocat omnes quasillarias familiaeque sordidissimam partem, ac me conspui iubet. Oppono ego manus oculis meis, nullisque effusis precibus, quia sciebam quid meruissem, verberibus sputisque extra ianuam eiectus sum. Eicitur et Proselenos, Chrysis vapulat, totaque familia tristis inter se mussat, quaeritque quis dominae hilaritatem confuderit. <. . .> Itaque pensatis vicibus animosior, verberum notas arte contexi, ne aut Eumolpus contumelia mea hilarior fieret aut tristior Giton. Quod solum igitur salvo pudore poterat contingere, languorem simulavi, conditusque lectulo totum ignem furoris in eam converti, quae mihi omnium malorum causa fuerat: Ter corripui terribilem manu bipennem, ter languidior coliculi repene thyrso ferrum timui, quod trepido male dabat usum. Nec iam poteram, quod modo conficere libebat; namque illa metu frigidior rigente bruma confugerat in viscera mille operta rugis. Ita non potui supplicio caput aperire, sed furciferae mortifero timore lusus ad verba, magis quae poterant nocere, fugi. Erectus igitur in cubitum hac fere oratione contumacem vexavi: "Quid dicis, inquam, omnium hominum deorumque pudor? Nam ne nominare quidem te inter res serias fas est. Hoc de te merui, ut me in caelo positum ad inferos traheres? ut traduceres annos primo florentes vigore, senectaeque ultimae mihi lassitudinem imponere? Rogo te, mihi apodixin defunctoriam redde." Haec ut iratus effudi, Illa solo fixos oculos aversa tenebat, nec magis incepto vultum sermone movetur quam lentae salices lassove papavera collo. Nec minus ego tam foeda obiurgatione finita paenitentiam agere sermonis mei coepi secretoque rubore perfundi, quod oblitus verecundiae meae cum ea parte corporis verba contulerim, quam ne ad cognitionem quidem admittere severioris notae homines solerent. Mox perfricata diutius fronte: "Quid autem ego, inquam, mali feci, si dolorem meum naturali convicio exoneravi? Aut quid est quod in corpore humano ventri male dicere solemus aut gulae capitique etiam, cum saepius dolet? Quid? Non et Vlixes cum corde litigat suo, et quidam tragici oculos suos tanquam audientes castigant? Podagrici pedibus suis male dicunt, chiragrici manibus, lippi oculis, et qui offenderunt saepe digitos, quicquid doloris habent, in pedes deferunt: Quid me constricta spectatis fronte Catone, damnatisque novae simplicitatis opus? Sermonis puri non tristis gratia ridet, quodque facit populus, candida lingua refert. Nam quis concubitus, Veneris quis gaudia nescit? Quia vetat in tepido membra calere toro? Ipse pater veri doctus Epicurus in arte iussit, et hoc vitam dixit habere telos. Nihil est hominum inepta persuasione falsius nec ficta severitate ineptius". == CXXXIII. == Hac declamatione finita Gitona voco et: "Narra mihi, inquam, frater, sed tua fide: ea nocte, qua te mihi Ascyltos subduxit, usque in iniuriam vigilavit, an contentus fuit vidua pudicaque nocte?" Tetigit puer oculos suos, conceptissimisque iuravit verbis sibi ab Ascylto nullam vim factam. <. . .> positoque in limine genu sic deprecatus sum numen aversum: Nympharum Bacchique comes, quem pulcra Dione divitibus silvis numen dedit, inclita paret cui Lesbos viridisque Thasos, quem Lydus adorat septifluus, templumque tuis imponit Hypaepis: huc aedes et Bacchi tutor Dryadumque voluptas, et timidas admitte preces. Non sanguine tristi perfusus venio, non templis impius hostis admovi dextram, sed inops et rebus egenis attritus facinus non toto corpore feci. Quisquis peccat inops, minor est reus. Hac prece, quaeso, exonera mentem culpaeque ignosce minori, et quandoque mihi fortunae arriserit hora, non sine honore tuum patiar decus. Ibit ad aras, Sancte, tuas hircus, pecoris pater; ibit ad aras corniger et querulae fetus suis, hostia lactens. Spumabit pateris hornus liquor, et ter ovantem circa delubrum gressum feret ebria pubes." Dum haec ago curaque sollerti deposito meo caveo, intravit delubrum anus laceratis crinibus nigraque veste deformis, extraque vestibulum me iniecta manu duxit. <. . .> == CXXXIV. == PROSELENOS ANVS AD ENCOLPIVM: "Quae striges comederunt nervos tuos, aut quod purgamentum nocte calcasti trivio aut cadaver? Nec a puero quidem te vindicasti, sed mollis, debilis, lassus, tanquam caballus in clivo et operam et sudorem perdidisti. Nec contentus ipse peccare, mihi deos iratos excitasti". Ac me iterum in cellam sacerdotis nihil recusantem perduxit impulitque super lectum, et harundinem ab ostio rapuit iterumque nihil respondentem mulcavit. Ac nisi primo ictu harundo quassata impetum verberantis minuisset, forsitan etiam brachia mea caputque fregisset. Ingemui ego utique propter mascarpionem, lacrimisque ubertim manantibus obscuratum dextra caput super pulvinum inclinavi. Nec minus illa fletu confusa altera parte lectuli sedit aetatisque longae moram tremulis vocibus coepit accusare, donec intervenit sacerdos: "Quid vos, inquit, in cellam meam tanquam ante recens bustum venistis? Vtique die feriarum, quo etiam lugentes rident." PROSELENOS AD OENOTHEAN SACERDOTEM PRIAPI: "O, inquit, Oenothea, hunc adulescentem quem vides, malo astro natus est; nam neque puero neque puellae bona sua vendere potest. Nunquam tu hominem tam infelicem vidisti: lorum in aqua, non inguina habet. Ad summam, qualem putas esse, qui de Circes toro sine voluptate surrexit?" His auditis Oenothea inter utrumque consedit, motoque diutius capite: "Istum, inquit, morbum sola sum quae emendare scio. Et ne putetis perplexe agere, rogo ut adulescentulus tuus mecum nocte dormiat, nisi illud tam rigidum reddidero quam cornu: Quicquid in orbe vides, paret mihi. Florida tellus, cum volo, spissatis arescit languida sucis, cum volo, fundit opes, scopulique atque horrida saxa Niliacas iaculantur aquas. Mihi pontus inertes submittit fluctus, zephyrique tacentia ponunt ante meos sua flabra pedes. Mihi flumina parent Hyrcanaeque tigres et iussi stare dracones. Quid leviora loquor? Lunae descendit imago carminibus deducta meis, trepidusque furentes flectere Phoebus equos revoluto cogitur orbe. Tantum dicta valent. Taurorum flamma quiescit virgineis extincta sacris, Phoebeia Circe carminibus magicis socios mutavit Vlixis, Proteus esse solet quicquid libet. Hic ego callens artibus Idaeos frutices in gurgite sistam, et rursus fluvios in summo vertice ponam." == CXXXV. == lnhorrui ego tam fabulosa pollicitatione conterritus, anumque inspicere diligentius coepi. "Ergo, exclamat Oenothea, imperio parete!" detersisque curiose manibus inclinavit se in lectulum ac me semel iterumque basiavit. <. . .> Oenothea mensam veterem posuit in medio altari, quam vivis implevit carbonibus, et camellam etiam vetustate ruptam pice temperata refecit. Tum clavum, qui detrahentem secutus cum camella lignea fuerat, fumoso parieti reddidit. Mox incincta quadrato pallio cucumam ingentem foco apposuit, simulque pannum de carnario detulit furca, in quo faba erat ad usum reposita et sincipitis vetustissima particula mille plagis dolata. Vt soluit ergo licio pannum, partem leguminis super mensam effudit iussitque me diligenter purgare. Servio ego imperio, granaque sordidissimis putaminibus vestita curiosa manu segrego. At illa inertiam meam accusans improba tollit, dentibusque folliculos pariter spoliat, atque in terram veluti muscarum imagines despuit. Mirabar equidem paupertatis ingenium singularumque rerum quasdam artes: Non Indum fulgebat ebur, quod inhaeserat auro, nec iam calcato radiabat marmore terra muneribus delusa suis, sed crate saligna impositum Cereris vacuae nemus et nova terrae pocula, quae facili vilis rota finxerat actu. Hinc molli stillae lacus et de caudice lento vimineae lances maculataque testa Lyaeo. At paries circa palea satiatus inani fortuitoque luto clavos numerabat agrestis, et viridi iunco gracilis pendebat harundo. Praeterea quae fumoso suspensa tigillo conservabat opes humilis casa, mitia sorba inter odoratas pendebat texta coronas et thymbrae veteres et passis uva racemis: qualis in Actaea quondam fuit hospita terra, digna sacris Hecales, quam Musa loquentibus annis Baccineas veteres mirando tradidit aevo. == CXXXVI. == Dum illa carnis etiam paululum delibat et dum coaequale natalium suorum sinciput in carnarium furca reponit, fracta est putris sella, quae staturae altitudinem adiecerat, anumque pondere suo deiectam super foculum mittit. Frangitur ergo cervix cucumulae ignemque modo convalescentem restinguit. Vexat cubitum ipsa stipite ardenti faciemque totam excitato cinere pertundit. Consurrexi equidem turbatus anumque non sine meo risu erexi; statimque, ne res aliqua sacrificium moraretur, ad reficiendum ignem in viciniam cucurrit. Itaque ad casae ostiolum processi cum ecce tres anseres sacri qui, ut puto, medio die solebant ab anu diaria exigere, impetum in me faciunt foedoque ac veluti rabioso stridore circumsistunt trepidantem. Atque alius tunicam meam lacerat, alius vincula calcumentorum resoluit ac trahit; unus etiam, dux ac magister saevitiae, non dubitavit crus meum serrato vexare morsu. Oblitus itaque nugarum, pedem mensulae extorsi coepique pugnacissimum animal armata elidere manu. Nec satiatus defunctorio ictu, morte me anseris vindicavi: Tales Herculea Stymphalidas arte coactas ad coelum fugisse reor, peneque fluentes Harpyias, cum Phineo maduere veneno fallaces epulae. Tremuit perterritus aether planctibus insolitis, confusaque regia coeli <. . .> Iam reliqui revolutam passimque per totum effusam pavimentum collegerant fabam, orbatique, ut existimo, duce redierant in templum, cum ego praeda simul atque vindicta gaudens post lectum occisum anserem mitto, vulnusque cruris haud altum aceto diluo. Deinde convicium verens, abeundi formavi consilium, collectoque cultu meo ire extra casam coepi. Necdum liberaveram cellulae limen, cum animadverto Oenotheam cum testo ignis pleno venientem. Reduxi igitur gradum proiectaque veste, tanquam expectarem morantem, in aditu steti. Collocavit illa ignem cassis harundinibus collectum, ingestisque super pluribus lignis excusare coepit moram, quod amica se non dimisisset tribus nisi potionibus e lege siccatis." Quid porro tu, inquit, me absente fecisti, aut ubi est faba?" Ego, qui putaveram me rem laude etiam dignam fecisse, ordine illi totum proelium exposui, et ne diutius tristis esset, iacturae pensionem anserem obtuli. Quem anus ut vidit, tam magnum aeque clamorem sustulit, ut putares iterum anseres limen intrasse. Confusus itaque et novitate facinoris attonitus, quaerebam quid excanduisset, aut quare anseris potius quam mei misereretur. == CXXXVII. == {{pn|137.1|1}}At illa complosis manibus: "Scelerate, inquit, etiam loqueris? {{pn|137.2|2}}Nescis quam magnum flagitium admiseris: occidisti Priapi delicias, anserem omnibus matronis acceptissimum. Itaque ne te putes nihil egisse; si magistratus hoc scierint, ibis in crucem. {{pn|137.3|3}}Polluisti sanguine domicilium meum ante hunc diem inviolatum, fecistique ut me, quisquis voluerit inimicus, sacerdotio pellat. — {{pn|137.4|4}}Rogo, inquam, noli clamare: ego tibi pro ansere struthocamelum reddam." {{pn|137.5|5}}Dum haec me stupente in lectulo sedet anserisque fatum complorat, interim Proselenos cum impensa sacrificii venit, visoque ansere occiso sciscitata causam tristitiae, et ipsa flere vehementius coepit meique misereri, tanquam patrem meum, non publicum anserem, occidissem. {{pn|137.6|6}}Itaque taedio fatigatus: "Rogo, inquam, expiare manus pretio licet? {{...}} si vos provocassem, etiam si homicidium fecissem. Ecce duos aureos pono, unde possitis et deos et anseres emere.". {{pn|137.7|7}}Quos ut vidit Oenothea: "Ignosce, inquit, adulescens, sollicita sum tua causa. {{pn|137.8|8}}Amoris est hoc argumentum, non malignitatis. Itaque dabimus operam, ne quis sciat. Tu modo deos roga, ut illi facto tuo ignoscant." <poem>{{pn|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXXXVII}}.9|9}}Quisquis habet nummos, secura naviget aura fortunamque suo temperet arbitrio. Vxorem ducat Danaen ipsumque licebit Acrisium iubeat credere quod Danaen. Carmina componat, declamet, concrepet omnes et peragat causas sitque Catone prior. Iurisconsultus 'parret, non parret' habeto, atque esto quicquid Servius et Labeo. Multa loquor: quod vis, nummis praesentibus opta, et veniet. Clausum possidet arca Iovem.</poem> {{...}} {{pn|137.10|10}}Infra manus meas camellam vini posuit et cum digitos pariter extensos porris apioque lustrasset, avellanas nuces cum precatione mersit in vinum. Et sive in summum redierant, sive subsderant, ex hoc coniecturam ducebat. Nec me fallebat inanes scilicet ac sine medulla ventosas nuces in summo umore consistere, graves autem et plenas integro fructu ad ima deferri. {{pn|137.11|11}}Recluso pectore extraxit fortissimum iecur et inde mihi futura praedixit. {{pn|137.12|12}}Immo, ne quod vestigium sceleris superesset, totum anserem laceratum verubus confixit, epulasque etiam lautas paulo ante, ut ipsa dicebat, perituro paravit. {{pn|137.13|13}}Volabant inter haec potiones meracae. == CXXXVIII. == Profert Oenothea scorteum fascinum, quod ut oleo et minuto pipere atque urticae trito circumdedit semine, paulatim coepit inserere ano meo. Hoc crudelissima anus spargit subinde umore femina mea. Nasturcii sucum cum habrotono miscet, perfusisque inguinibus meis, viridis urticae fascem comprehendit, omniaque infra umbilicum coepit lenta manu caedere. <. . .> Aniculae quamvis solutae mero ac libidine essent, eandem viam tentant et per aliquot vicos secutae fugientem "Prende furem!" clamant. Evasi tamen omnibus digitis inter praecipitem decursum cruentatis. <. . .> "Chrysis, quae priorem fortunam tuam oderat, hanc vel cum periculo capitis persequi destinat". <. . .> "Quid huic formae aut Ariadne habuit aut Leda simile? Quid contra hanc Helene, quid Venus posset? Ipse Paris, dearum libidinantium iudex, si hanc in comparatione vidisset tam petulantibus oculis, et Helenen huic donasset et deas. Saltem si permitteretur osculum capere, si illud caeleste ac divinum pectus amplecti, forsitan rediret hoc corpus ad vires et resipiscerent partes veneficio, credo, sopitae. Nec me contumeliae lassant: quod verberatus sum, nescio; quod eiectus sum, lusum puto. Modo redire in gratiam liceat". == CXXXIX. == Torum frequenti tractatione vexavi, amoris mei quasi quandam imaginem <. . .> Non solum me numen et implacabile fatum persequitur. Prius Inachia Tirynthius ira exagitatus onus caeli tulit, ante profanam Iunonem Pelias sensit, tulit inscius arma Laomedon, gemini satiavit numinis iram Telephus, et regnum Neptuni pavit Vlixes. Me quoque per terras, per cani Nereos aequor Hellespontiaci sequitur gravis ira Priapi. <. . .> Quaerere a Gitone meo coepi, num aliquis me quaesisset. "Nemo, inquit, hodie. Sed hesterno die mulier quaedam haud inculta ianuam intravit, cumque diu mecum esset locuta et me accersito sermone lassasset, ultimo coepit dicere, te noxam meruisse daturumque serviles poenas, si laesus in querela perseverasset." <. . .> Nondum querelam finieram, cum Chrysis intervenit amplexuque effusissimo me invasit et: "Teneo te, inquit, qualem speraveram: tu desiderium meum, tu voluptas mea, nunquam finies hunc ignem, nisi sanguine extinxeris." <. . .> Vnus ex noviciis <Eumolpi> servulis subito accurrit et mihi dominum iratissimum esse affirmavit, quod biduo iam officio defuissem. Recte ergo me facturum, si excusationem aliquam idoneam praeparassem: vix enim posse fieri, ut rabies irascentis sine verbere consideret. <. . .> == CXL. == {{pn|140.1|1}}Matrona inter primas honesta, Philomela nomine, quae multas saepe hereditates officio aetatis extorserat, tum anus et floris extincti, filium filiamque ingerebat orbis senibus, et, per hanc successionem artem suam perseverabat extendere. {{pn|140.2|2}}Ea ergo ad Eumolpum venit et commendare liberos suos eius prudentiae bonitatique <. . .>credere se et vota sua. Illum esse solum in toto orbe terrarum, qui praeceptis etiam salubribus instruere iuvenes quotidie posset. {{pn|140.3|3}}Ad summam, relinquere se pueros in domo Eumolpi, ut illum loquentem audirent: quae sola posset hereditas iuvenibus dari. {{pn|140.4|4}}Nec aliter fecit ac dixerat, filiamque speciosissimam cum fratre ephebo in cubiculo reliquit, simulavitque se in templum ire ad vota nuncupanda. {{pn|140.5|5}}Eumolpus, qui tam frugi erat ut illi etiam ego puer viderer, non dislulit puellam invitare ad pygesiaca sacra. {{pn|140.6|6}}Sed et podagricum se esse lumborumque solutorum omnibus dixerat, et si non servasset integram simulationem, periclitabatur totam paene tragoediam evertere. {{pn|140.7|7}}Itaque ut constaret mendacio fides, puellam quidem exoravit ut sederet super commendatam bonitatem, Coraci autem imperavit ut lectum, in quo ipse iacebat, subiret positisque in pavimento manibus dominum lumbis suis commoveret. {{pn|140.8|8}}Ille lente parebat imperio, puellaeque artificium pari motu remunerabat. {{pn|140.9|9}}Cum ergo res ad effectum spectaret, clara Eumolpus voce exhortabatur Coraca, ut spissaret officium. Sic inter mercennarium amicamque positus senex veluti oscillatione ludebat. {{pn|140.10|10}}Hoc semel iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolpus fecerat. {{pn|140.11|11}}Itaque ego quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suae automata per clostellum miratur, accessi temptaturus an pateretur iniuriam. Nec se reiciebat a blanditiis doctissimus puer, sed me numen inimicum ibi quoque invenit. <. . .> {{pn|140.12|12}}"Dii maiores sunt, qui me restituerunt in integrum. Mercurius enim, qui animas ducere et reducere solet, suis beneficiis reddidit mihi quod manus irata praeciderat, ut scias me gratiosiorem esse quam Protesilaum aut quemquam alium antiquorum." {{pn|140.13|13}}Haec locutus sustuli tunicam, Eumolpoque me totum approbavi. At ille primo exhorruit, deinde ut plurimum crederet, utraque manu deorum beneficia tractat. <. . .> <Eumolpus>: {{pn|140.14|14}}"Socrates, deorum hominumque, gloriari solebat, quod nunquam neque in tabernam conspexerat nec ullius turbae frequentioris concilio oculos crediderat. Adeo nihil est commodius quam semper cum sapientia loqui. — {{pn|140.15|15}}Omnia, inquam, ista vera sunt; nec ulli enim celerius homines incidere debent in malam fortunam, quam qui alienum concupiscunt. Vnde plani autem, unde levatores viverent, nisi aut locellos aut sonantes aere sacellos pro hamis in turbam mitterent? Sicut muta animalia cibo inescantur, sic homines non caperentur nisi spe aliquid morderent." <. . .> == CXLI. == <Encolpus?>: "Ex Africa navis, ut promiseras, cum pecunia tua et familia non venit. Captatores iam exhausti liberalitatem imminuerunt. Itaque aut fallor, aut fortuna communis coepit redire ad paenitentiam suam." <. . .> <Eumolpus>: "Omnes, qui in testamento meo legata habent, praeter libertos meos hac condicione percipient quae dedi, si corpus meum in partes conciderint et astante populo comederint. Apud quasdam gentes scimus adhuc legem servari, ut a propinquis suis consumantur defuncti, adeo quidem ut obiurgentur aegri frequenter, quod carnem suam faciant peiorem. His admoneo amicos meos, ne recusent quae iubeo, sed quibus animis devoverint spiritum meum, eisdem etiam corpus consumant." <. . .> Excaecabat pecuniae ingens fama oculos animosque miserorum. Gorgias paratus erat exsequi. "De stomachi tui recusatione non habeo quod timeam. Sequetur imperium, si promiseris illi pro unius horae fastidio multorum bonorum pensationem. Operi modo oculos, et finge te non humana viscera, sed centies sestertium comesse. Accedit huc, quod aliqua inveniemus blandimenta, quibus saporem mutemus. Neque enim ulla caro per se placet, sed arte quadam corrumpitur, et stomacho conciliatur averso. Quod si exemplis vis quoque probari consilium, Saguntini oppressi ab Hannibale humanas edere carnes, nec hereditatem expectabant. Petelini idem fecerunt in ultima fame, nec quicquam aliud in hac epulatione captabant, nisi tantum ne esurirent. Cum esset Numantia a Scipione capta, inventae sunt matres, quae liberorum suorum tenerent semesa in sinu corpora." </div> {{finis}} [[en:Satyricon]] [[es:Satiricón]] [[fr:Satyricon]] [[it:Satire di Tito Petronio Arbitro]] 12t674zqhf15jbxcbzggnpvjd14pfdi Ab urbe condita/Periochae 0 20298 269724 266126 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae]] ad [[Ab urbe condita/Periochae]] 266126 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=[[Ab urbe condita]] - Periochae |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita - Periochae |Annus= saeculo I AD |SubTitulus=I - CXLII |Genera=Historia |Editio= |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml thelatinlibrary.com] }} <div class=text> {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post=Liber I |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber I }} *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber I|Liber I]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber II|Liber II]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber III|Liber III]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber IV|Liber IV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber V|Liber V]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VI|Liber VI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VII|Liber VII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber IX|Liber IX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber X|Liber X]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XI|Liber XI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XII|Liber XII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII|Liber XIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV|Liber XIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XV|Liber XV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI|Liber XVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII|Liber XVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII|Liber XVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX|Liber XIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XX|Liber XX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI|Liber XXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII|Liber XXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII|Liber XXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV|Liber XXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV|Liber XXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI|Liber XXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII|Liber XXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII|Liber XXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX|Liber XXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX|Liber XXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI|Liber XXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII|Liber XXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII|Liber XXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV|Liber XXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV|Liber XXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI|Liber XXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII|Liber XXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII|Liber XXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX|Liber XXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XL|Liber XL]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI|Liber XLI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII|Liber XLII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII|Liber XLIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV|Liber XLIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV|Liber XLV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI|Liber XLVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII|Liber XLVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII|Liber XLVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX|Liber XLIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber L|Liber L]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LI|Liber LI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LII|Liber LII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII|Liber LIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV|Liber LIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LV|Liber LV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI|Liber LVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII|Liber LVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII|Liber LVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX|Liber LIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LX|Liber LX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI|Liber LXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII|Liber LXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII|Liber LXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV|Liber LXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV|Liber LXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI|Liber LXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII|Liber LXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII|Liber LXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX|Liber LXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX|Liber LXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI|Liber LXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII|Liber LXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII|Liber LXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV|Liber LXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV|Liber LXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI|Liber LXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII|Liber LXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII|Liber LXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX|Liber LXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX|Liber LXXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI|Liber LXXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII|Liber LXXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII|Liber LXXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV|Liber LXXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV|Liber LXXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI|Liber LXXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII|Liber LXXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII|Liber LXXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX|Liber LXXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XC|Liber XC]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI|Liber XCI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII|Liber XCII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII|Liber XCIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV|Liber XCIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV|Liber XCV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI|Liber XCVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII|Liber XCVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII|Liber XCVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX|Liber XCIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber C|Liber C]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CI|Liber CI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CII|Liber CII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII|Liber CIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV|Liber CIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CV|Liber CV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI|Liber CVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII|Liber CVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII|Liber CVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX|Liber CIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CX|Liber CX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI|Liber CXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII|Liber CXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII|Liber CXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV|Liber CXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV|Liber CXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI|Liber CXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII|Liber CXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII|Liber CXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX|Liber CXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX|Liber CXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI|Liber CXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII|Liber CXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII|Liber CXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV|Liber CXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV|Liber CXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI|Liber CXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII|Liber CXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII|Liber CXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX|Liber CXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX|Liber CXXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI|Liber CXXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII|Liber CXXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII|Liber CXXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV|Liber CXXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV|Liber CXXXV]] *Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVI ('''deest''') *Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVII ('''deest''') *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII|Liber CXXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX|Liber CXXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL|Liber CXL]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI|Liber CXLI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII|Liber CXLII]] {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post=Liber I |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber I }} </div> {{finis}} {{textquality|50%}} o8vtf6nuswy2eoo9kfqe64zrac1gf4h 269926 269724 2026-06-09T20:54:07Z Saumache 27923 269926 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita |Annus= saeculo I AD |SubTitulus=Periochae<br>I - CXLII |Genera=Historia |Editio= |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml thelatinlibrary.com] }} <div class=text> {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post=Liber I |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber I }} *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber I|Liber I]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber II|Liber II]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber III|Liber III]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber IV|Liber IV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber V|Liber V]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VI|Liber VI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VII|Liber VII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber IX|Liber IX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber X|Liber X]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XI|Liber XI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XII|Liber XII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII|Liber XIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV|Liber XIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XV|Liber XV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI|Liber XVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII|Liber XVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII|Liber XVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX|Liber XIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XX|Liber XX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI|Liber XXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII|Liber XXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII|Liber XXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV|Liber XXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV|Liber XXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI|Liber XXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII|Liber XXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII|Liber XXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX|Liber XXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX|Liber XXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI|Liber XXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII|Liber XXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII|Liber XXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV|Liber XXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV|Liber XXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI|Liber XXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII|Liber XXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII|Liber XXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX|Liber XXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XL|Liber XL]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI|Liber XLI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII|Liber XLII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII|Liber XLIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV|Liber XLIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV|Liber XLV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI|Liber XLVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII|Liber XLVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII|Liber XLVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX|Liber XLIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber L|Liber L]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LI|Liber LI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LII|Liber LII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII|Liber LIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV|Liber LIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LV|Liber LV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI|Liber LVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII|Liber LVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII|Liber LVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX|Liber LIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LX|Liber LX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI|Liber LXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII|Liber LXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII|Liber LXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV|Liber LXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV|Liber LXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI|Liber LXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII|Liber LXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII|Liber LXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX|Liber LXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX|Liber LXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI|Liber LXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII|Liber LXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII|Liber LXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV|Liber LXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV|Liber LXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI|Liber LXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII|Liber LXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII|Liber LXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX|Liber LXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX|Liber LXXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI|Liber LXXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII|Liber LXXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII|Liber LXXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV|Liber LXXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV|Liber LXXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI|Liber LXXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII|Liber LXXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII|Liber LXXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX|Liber LXXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XC|Liber XC]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI|Liber XCI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII|Liber XCII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII|Liber XCIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV|Liber XCIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV|Liber XCV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI|Liber XCVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII|Liber XCVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII|Liber XCVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX|Liber XCIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber C|Liber C]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CI|Liber CI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CII|Liber CII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII|Liber CIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV|Liber CIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CV|Liber CV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI|Liber CVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII|Liber CVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII|Liber CVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX|Liber CIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CX|Liber CX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI|Liber CXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII|Liber CXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII|Liber CXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV|Liber CXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV|Liber CXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI|Liber CXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII|Liber CXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII|Liber CXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX|Liber CXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX|Liber CXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI|Liber CXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII|Liber CXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII|Liber CXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV|Liber CXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV|Liber CXXV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI|Liber CXXVI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII|Liber CXXVII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII|Liber CXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX|Liber CXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX|Liber CXXX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI|Liber CXXXI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII|Liber CXXXII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII|Liber CXXXIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV|Liber CXXXIV]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV|Liber CXXXV]] *Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVI ('''deest''') *Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVII ('''deest''') *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII|Liber CXXXVIII]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX|Liber CXXXIX]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL|Liber CXL]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI|Liber CXLI]] *[[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII|Liber CXLII]] {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post=Liber I |PostNomen=Ab urbe condita - Periochae/Liber I }} </div> {{finis}} {{textquality|50%}} acb7bwdh72nsptnp48n32kh2ftef7fp 270013 269926 2026-06-09T21:06:18Z Saumache 27923 270013 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Titus Livius |OperaeTitulus=Ab urbe condita |OperaeWikiPagina=Ab urbe condita |Annus= saeculo I AD |SubTitulus=Periochae |Genera=Historia |Editio= |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml thelatinlibrary.com] }} <div class=text> *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber I|Liber I]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber II|Liber II]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber III|Liber III]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber IV|Liber IV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber V|Liber V]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber VI|Liber VI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber VII|Liber VII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber IX|Liber IX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber X|Liber X]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XI|Liber XI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XII|Liber XII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII|Liber XIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIV|Liber XIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XV|Liber XV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVI|Liber XVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVII|Liber XVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII|Liber XVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIX|Liber XIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XX|Liber XX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI|Liber XXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXII|Liber XXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIII|Liber XXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIV|Liber XXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXV|Liber XXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVI|Liber XXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVII|Liber XXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVIII|Liber XXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIX|Liber XXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXX|Liber XXX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXI|Liber XXXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXII|Liber XXXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIII|Liber XXXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIV|Liber XXXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXV|Liber XXXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVI|Liber XXXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVII|Liber XXXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVIII|Liber XXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIX|Liber XXXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XL|Liber XL]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLI|Liber XLI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLII|Liber XLII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII|Liber XLIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIV|Liber XLIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLV|Liber XLV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVI|Liber XLVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVII|Liber XLVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVIII|Liber XLVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIX|Liber XLIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber L|Liber L]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LI|Liber LI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LII|Liber LII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIII|Liber LIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIV|Liber LIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LV|Liber LV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVI|Liber LVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVII|Liber LVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVIII|Liber LVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIX|Liber LIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LX|Liber LX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXI|Liber LXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXII|Liber LXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIII|Liber LXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIV|Liber LXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXV|Liber LXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVI|Liber LXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVII|Liber LXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVIII|Liber LXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIX|Liber LXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXX|Liber LXX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXI|Liber LXXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXII|Liber LXXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIII|Liber LXXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIV|Liber LXXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXV|Liber LXXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVI|Liber LXXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVII|Liber LXXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVIII|Liber LXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIX|Liber LXXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXX|Liber LXXX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXI|Liber LXXXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXII|Liber LXXXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIII|Liber LXXXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIV|Liber LXXXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXV|Liber LXXXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVI|Liber LXXXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVII|Liber LXXXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVIII|Liber LXXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIX|Liber LXXXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XC|Liber XC]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCI|Liber XCI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCII|Liber XCII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIII|Liber XCIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIV|Liber XCIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCV|Liber XCV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVI|Liber XCVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVII|Liber XCVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVIII|Liber XCVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIX|Liber XCIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber C|Liber C]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CI|Liber CI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CII|Liber CII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIII|Liber CIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIV|Liber CIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CV|Liber CV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVI|Liber CVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVII|Liber CVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVIII|Liber CVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIX|Liber CIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CX|Liber CX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXI|Liber CXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXII|Liber CXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIII|Liber CXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIV|Liber CXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXV|Liber CXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVI|Liber CXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVII|Liber CXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVIII|Liber CXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIX|Liber CXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXX|Liber CXX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXI|Liber CXXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXII|Liber CXXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIII|Liber CXXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIV|Liber CXXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXV|Liber CXXV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVI|Liber CXXVI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVII|Liber CXXVII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVIII|Liber CXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIX|Liber CXXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXX|Liber CXXX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXI|Liber CXXXI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXII|Liber CXXXII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIII|Liber CXXXIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIV|Liber CXXXIV]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXV|Liber CXXXV]] *Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVI ('''deest''') *Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVII ('''deest''') *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVIII|Liber CXXXVIII]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIX|Liber CXXXIX]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXL|Liber CXL]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLI|Liber CXLI]] *[[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLII|Liber CXLII]] </div> {{finis}} {{textquality|50%}} n8yokaavgxchnq771077sj509rpn5u0 Disputatio:Ab urbe condita/Periochae 1 20299 269726 265866 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae]] 265866 wikitext text/x-wiki == Source == [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml] == Downloading == When I click the Download button on [[Ab urbe condita – Periochae]], all I get is the table of contents. I think that the problem is that all the subpages are filed as, e.g., [[Ab urbe condita - Periochae/Liber II]] (with a hyphen insted of an en-dash). I'm hoping I can get this page (with a hyphen, like [[Ab urbe condita - Periochae/Liber II]]), to work for downloading all the Periochae at once. [[Usor:Persimmon and Hazelnut|Persimmon and Hazelnut]] ([[Disputatio Usoris:Persimmon and Hazelnut|disputatio]]) 12:47, 5 Iunii 2024 (UTC) d1aw3nftvleh5e73tg3xxf9fzx96a5m Disputatio:Lex duodecim tabularum 1 22055 269716 67070 2026-06-09T19:02:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Lex Duodecim Tabularum]] ad [[Disputatio:Lex duodecim tabularum]] 67070 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio=M. H. Crawford, Roman Statutes, II, London, 1996, pp. 555-721, n. 40 |Fons=[http://droitromain.upmf-grenoble.fr/Leges/twelve_Crawford.htm droitromain.upmf-grenoble.fr] |Alii Fontēs= |Conlationes= |Qualitas= |Nota= |Bislectus= }} j8pm6l87vsemt2zzrgt6uri3i2vx8ko Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII 1 23073 269945 265693 2026-06-09T20:57:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] 71146 wikitext text/x-wiki [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml] tc2t60mpojl6w7f0bzaiyu7anzd0jme Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII 1 23189 269999 265934 2026-06-09T21:03:39Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] 71450 wikitext text/x-wiki [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml] tc2t60mpojl6w7f0bzaiyu7anzd0jme Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII 1 23301 269933 265870 2026-06-09T20:56:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] 71648 wikitext text/x-wiki [http://www.thelatinlibrary.com/livy/liv.per1.shtml] tc2t60mpojl6w7f0bzaiyu7anzd0jme Usor:Demetrius Talpa/harēnārium 2 28196 269723 268109 2026-06-09T20:44:31Z Demetrius Talpa 13304 269723 wikitext text/x-wiki [[File:TAGVS.jpg|center|link=Irenes Virginis Lusitanae Martyrium triumphale]] <p style="background-image:linear-gradient(90deg,black,blue,green);padding-bottom:3px;position:fixed;width:100%;top:0;left:0;margin:0;z-index:1"></p>[[Fasciculus:Rhomboederstumpf SketchUp massiv.svg|right|80px|Polyhedron Dureri]] ===versiones=== {| class="wikitable" |zu beiden händen, da||dextra atque sinistra, eo |- |wo die Sterne mir wuchsen, fern||quo stellae mihi creverunt, procul |- |allen Himmeln, nah||caelis omnibus, prope |- |allen Himmeln:||caela omnia: |- |Wie||Ut |- |wacht es sich da! Wie||vigilatur eo! Ut |- |tut sich die Welt uns auf, mitten||mundus nobis aperitur, in medio |- |durch uns!||per nos! |- | ||  |- |Du bist,||es |- |wo dein Aug ist, du bist||quo oculus est tuus, es |- |oben, bist||supra, es |- |unten, ich||infra, in- |- |finde hinaus.||venio extrorsum. |- | ||  |- |O diese wandernde leere||О istum vagans vacuum |- |gastliche Mitte. Getrennt,||hospitale medium! Seiunctus |- |fall ich dir zu, fällst||cado ad te, cadis |- |du mir zu, einander||ad me, invicem |- |entfallen, sehn wir||excidimus, desideramus |- |hindurch:||trans: |- | ||  |- |Das||i- |- |Selbe||dem |- |hat uns||est nobis |- |verloren, das||captum, i- |- |Selbe||dem |- |hat uns||est nostrum |- |vergessen, das||oblitum, i- |- |Selbe||dem |- |hat uns — — ||est nos — — |} {| class="wikitable" |erblindete schon heut:||caeci tamen fiatis hodie: |- |auch die Ewigkeit steht voller Augen —||etiam aeternitas plena oculorum stat — |- |darin||ibi |- |ertrinkt, was den Bildern hinweghalf||demergitur, quod imagines conficere |- |uber den Weg, den sie kamen,||iter, quo adierunt, adiuvit, |- |darin||ibi |- |erlischt, was auch dich aus der Sprache||exstinguitur, quod etiam te e sermone |- |fortnahm mit einer Geste,||uno eripuit gestu, |- |die du geschehn ließt wie||quem fieri permisisti, ut |- |den Tanz zweier Worte aus lauter||duorum verborum choreae e liquido |- |Herbst und Seide und Nichts||autumno et serico et nihilo |} {| class="wikitable" | valign="top" |<poem> Der Stein. Der Stein in der Luft, dem ich folgte. Dein Aug, so blind wie der Stein. Wir waren Hände, wir schöpfen die Finsternis leer, wir fanden das Wort, das den Sommer heraufkam: Blume. Blume - ein Blindenwort. Dein Aug und mein Aug: sie sorgen für Wasser. Wachstum. Herzwand um Herzwand blättert hinzu. Ein Wort noch, wie dies, und die Hämmer schwingen im Freien. </poem> | valign="top" |<poem> Saxum. Saxum in aere, quod sequebar. Oculus tuus, caecus ut saxum. Manus Fuimus, Tenebras usque ad fundum exhausimus, invenimus Verbum, quod aestatem attulit: Flos. Flos est verbum caecum. Oculus tuus et oculus meus: Curant Aquam. Augmen. Pericardium pericardio ut folio circumdatur. Etiam unum verbum, ut haec, et mallei sub caelo aperto coruscant. </poem> |} {| class="wikitable" |ВЕРШИНЫ БЕРЕЗ — С ДЕТСТВА И ДО СИХ ПОР||SVMMIS IN BETVLIS — AB INFANTIA VSQVE ADHVC |- | ||  |- |будто||an |- |все то же:||semper idem est: |- | ||  |- |о||o quam |- |затихание — после||silescitur — post |- |шепота||susurrum |- |взгляда||uisumque |- |и слуха —||auditumque — |- |(и я забывал это было всю жизнь забывал колыбельную голосом бывшую чтобы всю жизнь вспоминать колыбельную будто безмолвно-первичную духом меня изначально раскрывшую шириться мне обещая свободно без края) —||(atque obliuiscebar per totam uitam hoc erat lallum obliuiscebar quod uox fuerat ut per totam uitam lallum reminiscerer ceu spiritu taciturne principale quod me ab origine aperuisset solutam sine limite pollicens latitudinem) — |- | ||  |- |о ||о |- |затиханье — (давно уже нет никого):||silescitur — (nemo iamdudum hic est): |- | ||  |- |воздух — в вершинах:||aer — summis in: |- | ||  |- |берез||betulis |} <hr> ===colores equorum=== <small>Symeon</small>: *буланый gilvus *вороной niger / ater *воронорыжий pili e rubro atri *воронопегий maculis nigris *вороночалый maculis incanis / ravis *игрений rufus iuba et cauda albicante *гнедой badio colore *каурый ''abest'' *пегий maculosus / maculatus / maculis albis *соловый colore isabellae / melino *саврасый badio in helvolum transeunte colore, cum iuba et cauda nigra *чалый griseo colore inter alios mixto *чубарый tigridis instar varius <hr> ===[[:w:nl:Sinterklaaslied|sinterklaas]]=== ''Leonis Nellissen collectio, http://www.stilus.nl/liedjes/index.htm'' {| class="wide" style="width:950px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht''' Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht want we zitten allemaal even recht Misschien heeft u wel even tijd voordat u weer naar Spanje rijdt Sinterklaasje, kom maar even bij ons aan en laat uw paardje maar buiten staan En we zingen en we springen en we zijn zo blij want er zijn geen stoute kind'ren bij En we zingen en we springen en we zijn zo blij want er zijn geen stoute kind'ren bij </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Sancte Nicola(e), intra cum famulo nam omnes sedemus eleganter Forsan tibi momentum sit antequam reveheris in Hispaniam Sancte Nicolae, ad nos venias paulisper maneat foras equus parvus Et cantamus et salimus et tam gaudemus nam liberi protervi absunt Et cantamus et salimus et tam gaudemus nam liberi protervi absunt </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> <u>Νι</u>κο<u>λά</u>δι<u>ον</u> ἧ<u>κε</u> με<u>τὰ</u> δού<u>λου</u>· ἵζο<u>μεν</u> γὰρ <u>πάν</u>τες ὀρ<u>θῶς</u> αὐ<u>τοῦ</u>. Ὀ<u>λί</u>γον <u>χρό</u>νον <u>ἔ</u>χοις <u>ἄν</u>, πρὶν <u>πά</u>λιν <u>εἰς</u> Ἱσ<u>πα</u>νί<u>αν</u>. <u>Νι</u>κο<u>λά</u>δι<u>ον</u> νῦν <u>πρὸς</u> ἡ<u>μᾶς</u> ἧ<u>κε</u>, ἀλ<u>λὰ</u> τὸν <u>ἵπ</u>πον ἔ<u>ξω</u> λί<u>πε</u>. Καὶ ᾄ<u>δο</u>μεν καὶ πη<u>δῶ</u>μεν, χαίρο<u>μεν</u> μά<u>λα</u>· οὐ γὰρ <u>πάρ</u>εσ<u>τι</u> κα<u>κὰ</u> τέκ<u>να</u>. Καὶ ᾄ<u>δο</u>μεν καὶ πη<u>δῶ</u>μεν, χαίρο<u>μεν</u> μά<u>λα</u>· οὐ γὰρ <u>πάρ</u>εσ<u>τι</u> κα<u>κὰ</u> τέκ<u>να</u>. </poem> |} {| class="wide" style="width:950px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Sinterklaasje, bonne, bonne, bonne''' Sinterklaasje bonne, bonne, bonne Gooi wat in de regen-regentonne Gooi wat in mijn laarsje Dank u Sinterklaasje </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Sancte, sancte, bona, bona, bona Pone dona solea in mea Dona et in caliga Magna mea gratia </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Ἤδη, ἤδη, καλέ, καλέ, καλέ Δῶρα αὐτόθι τίθει κάλλιστα Δῶρα αὐτόθι τίθει ἡσθησόμεθα μέρει </poem> |} {| class="wide" style="width:4250px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Zie ginds komt de stoomboot''' Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan Hij brengt ons Sint Nicolaas ik zie hem al staan Hoe huppelt zijn paardje het dek op en neer Hoe waaien de wimpels al heen en al weer Zijn knecht staat te lachen en roept ons reeds toe Wie zoet is, krijgt lekkers wie stout is, de roe O lieve Sint Nicolaas denk ook eens aan mij en rijd dan niet stilletjes mijn huisje voorbij </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I. Vaporea navis ex Hispania Nostrum petit portum, portans omnia Quae bonus Sanctus nobis dare amat Speramus ut mox dona distribuat Petrus comes ridet albis dentibus In manu sinistra est fasciculus In altera tenet profundum saccum </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II. En illic vaporans ex Hispania Vehens Nicolaum stantem in prora Equus eius albus lascive exsultat Vexillum iam flavum vento fluitat Comes Petrus carus ridens exclamat Impigro ille bona, pravo virgam dat Sancte Nicolae, preces exaudi Noli domum meam clam praetervehi </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> III. Iam navis adventat ex Hispania Vehens Nicolaum stantem in prora Equus eius albus lascive exsultat Vexillum episcopale vento fluitat Petrus iam os suum ridens distorquet Ostenditque saccum, qui nobis feret Multa oblectamenta, multas bonas res Salve, Nicolae, gratus venies </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IV. Procul advenit navis vaporea portans Nicolaum ex Iberia equo exsultante constrata crepant vexilla festiva vento vento fluitant. Minister ridens exclamat: ‘crustula probis pueris, improbis ferula’. Nicolae care, mei memor sis nec tacitus domum praeterveharis. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> V. Linter ex Hispania vapore motus Revenit in nos Sanctus Nicolaus. Ut equus exsultat in transtris navis, Vid, ut agitentur Vexilla ventis! Comes ut cachinnat iam clamans ad hos: Dulces manent mella, sed fasces malos. O, care Vir Sancte et me visita. Ne furtim relicta sit casa nostra. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VI Iam navis Hispana nunc appropinquat. Advehit Niclaum; in constrato stat. Ex equo salutat, nobisque arridet, vexilla versantur, suavilla habet. Comesque exsultat, iam nos appellat: qui paret, donatur, qui non, poenas dat. O care Niclae, ad me perveni, noli meam casam clam praetervehi. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VII. Huc adest navigium ex Hispania Portat Nicolaum stantem in prora Caballus exsultat in navis strato Vexillum fluitat ultro et citro </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VIII. vide ut iam navis illinc redeat sanctum fert Hispanam proram occupat iam equulus saltat nunc it, nunc redit quam flantur vexilla iam ventus strepit </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IX. Adventat iam navis ex Hispania vehens Nicolaum stantem in prora. Equus eius albus lascive exsultat. Vexillum iam flavum vento fluitat. Comes Petrus carus ridens exclamat: impigro ille bona, virgam pravo dat. Sancte Nicolae, preces exaudi: domum meam noli clam praetervehi. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> X En hic venit navis e mari rursus. Fert Niclaum nobis, stantem videmus. Ut saltat caballus istuc et tunc huc, ut volant iam pannae alio et illuc. Stat comes in prora promittens multam: bonis quidem dulcia, sed malis virgam. O Sancte amice, o veni ad me nec casam meam praeteri tacite. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XI En navis vaporans ex Hispania. Adfert Nicolaum, qui stat in prora. Caballus exsultat super constratum. Vexilla moventur sursum deorsum. Ridet eius comes et clamat nobis: malis verbera erunt, iucunda bonis. Care Nicolae, mei memento et noli transvehi, sed sis in domo. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XII En navis Hispana iam iamqu' adventat vehit nobis Sanctum in prora iam stat. Quam laetus caballus in transtris saltat huc illuc vexilla ventum nobis flat. Astat Petrus ridens clamatque nobis. Bonis nunc est suave sed non improbis. Ad me veni, Sancte, qui pueros amas et casam ne meam clam praetereas! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 1 Θεᾶσθε τὸ πλοῖον / ἐξ Ἰβηριᾶς. Φέρει Νικόλαον· / οὐ νὶν ἑώρας; Φαιδρῶς σκιρτᾷ ἵππος / ἐπὶ τῷ πλοίῳ. Κινεῖται σημεῖα / πολὺ γ΄ ἀνέμῳ. Γελᾷ δ΄ὁ οἰκέτης, /ἡμᾶς προσφωνεῖ· ΄Χρηστὸς πράξει καλῶς, /κακὸς ἐκτείσει!΄ Ὦ φίλε Νικόλαε, / μή μου γ΄ ἐπιλαθοῦ, μὴ σῖγα παρέλαυνε / παρ΄ οἰκίαν μου! <small>''(vertaling gemaakt in december 2013 door Stephan van Doren, classicus te Tilburg)''</small> </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Sinterklaas kapoentje''' Sinterklaas kapoentje Gooi wat in mijn schoentje Gooi wat in mijn laarsje Dank u Sinterklaasje </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Cappo Nicolae Oro, quiddam iace Mihi in caligulas Ago tibi gratias </poem> |} {| class="wide" style="width:8150px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Zie de maan schijnt door de bomen''' Zie de maan schijnt door de bomen Makkers staakt uw wild geraas ’t Heerlijk avondje is gekomen ’t Avondje van Sinterklaas Vol verwachting klopt ons hart Wie de koek krijgt, wie de gard O, wat pret zal ’t zijn te spelen Met die bonte harlekijn Eerlijk zullen w’ alles delen Suikergoed en marsepein Maar o wee wat bitt’re smart Kregen wij voor koek een gard Maar ik vrees niet dat wij klagen Vader, moeder zijn zo goed Waren w’ook niet alle dagen Vele waren wij toch zoet Ban dus vrij de vrees van ‘t hart ‘k Wed, er ligt geen enk’le gard </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I. En, per frondem lucet luna, sat rumoris socii! Dulcis Hora vespertina, iam venit Nicolaii. Corda spe pulsant magna, cui libum, cui ferula Gaudeamus nunc ludentes, harlequino cum pulchro Et honeste dividentes, dulcia dulciculo Heu, qualis molestia: Non libum, sed ferula </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II. Lucet luna per arbusta. Procul turbae sint ferae. Hora nempe adest augusta. Nicolae feriae. Omnium cor palpitat Libum an virga ferat. Bona fide dividemus Sparsa mox bellaria, Neque inter nos contendimus Picta cui sit pupula. Nam quis nostrum non gemit Virga si cui data sit. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> III. Luna lucet per arbores Iam clamorem mittite Venit vesper ille bonus Nicolae vesper est Quaeque palpitant corda Cui sit crustum, cui virga Valde mox nos delectabit, ille sannio varius. Omn'inter nos partiemur, dulc'et martis panem. Sed dolori maximo, erit virga pro crusto. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IV. Ecce luna per arbores Comites silete nunc Venit tandem vesper sacer Amici Nicolae Nostrum cor iam palpitat Cui fasces Petrus dat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> V. Ecce luna per arbores Ne clametis comites Advenit iam vesper bonus Nicolae vesperculus Plenum spei cor pulsat Cui placentam an virgam dat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VI. Ecce luna per arbusta: ne tumultuemini! Vesper dulcis nunc advenit, vespera Nicolai. Cor expectans palpitat, quem donet, quem puniat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VII. Ecce, luna clara lucet pueri, quiescite! Nicolaas vir sanctus venit laeti nunc attendite! palpitat iam cor meum poena sit an praemium. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> VIII. Per arbores luna lucet, finem facte strepitus; venit vespera hilaris vespera Nicolai! Plena spei sunt corda, utrum crusta an ferula </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IX Lucet luna per arbusta, comites, silentium! Venit vespera venusta, Niclai crepusculum! Corque nostrum palpitat, quemnam probet, quem premat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> X Ecce luna per arbores; sodales silentium! Venit vesper dulcies ille vesper Sancti Nicolai. Cor nostrum percutitur, cui sint fasces, cuique non. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XI Vide lunam per arbores Ne strepatis pueri. Venit versperclus beatus, Vesperclus Nicolai. Pulsant corda plena spe Cui detur, cui ne! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XII Ecce luna, io! Per ramos, Finiamus strepitum. Vesper nunc est iam divinus, Vesper est Nicolai. Plenum spei cor micat, Liba an virga obveniat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XIII Luna splendet per arbores; Sanctum sit silentium! Vesper est, quo exspectamus Nicolaum Dominum. Palpitans cor rogitat, Dona det an puniat. Quantum gaudium praebebit pupa haec ludentibus! Sine rixa dividemus crustula cum dulcibus. Sed, o rem horribilem, virgam si acciperem. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XIV Ecce, lunam per arbores, sociii, tacete nunc! Vespera amoena venit, vespera Nicolai! Plena spei corda sunt: dabit virgam an libum. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XV En per silvam lucet luna. Nunc finite strepitum! Vesper voluptate summa Facit Sancti reditum. Nostra mens est trepida, dulcia dentur an virga. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XVI Lucet luna per arbusta, nunc tacete pueri! Venit vespera venusta, Vespera Nicolai. Cor expectans palpitat, libum an virgam ferat. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XVII. Luna splendet in arbusto, mitte, comes, strepitum. Vesper dulcis appetivit, Santi Nicolaidum. Anxia cor spe salit, cui libum, cui virga sit. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> XVIII. clara lucet, ecce, luna audiatur nulla vox. nox advenit speciosa Nicolai sacra nox. trepidans cor rogitat quidnam quemque maneat. et cum Macco colorato quae habebo gaudia. dividemus sine dolo bella et cuppedia. sed quid si, me miserum, manet nos supplicium. sed non erit quod queramur pater mater sunt boni. ut non semper videamur saepe sumus integri. requiesci nunc potest poena non timenda est <small>''VARIA alternatieve regel 2: strepitum omittite''</small> </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 1. διὰ δένδρων ἡ σελήνη· ἅλις, φίλοι, θορύβου! ἦλθεν ἑσπέρα ἡ κλεινή, ἑσπέρα Νικολάου! πάλλεται καρδία δή· τίνι πέμμα, τίνι μή. ἕξει τὸ μέρος ἕκαστος, τρωκτέα καὶ ἁπαλά· ποικίλος ὁ Νευρόσπαστος παίξεται πηδήματα· ἀλλ’, αἰαῖ, οἷον πάθος ῥαπὶς ἀντὶ πέμματος! ἀλλ’ οὐ μὴ νῦν αἰάζωμεν· χρηστοὶ πάππα καὶ μάμμα· πάντ’ εἰ μὴ καλῶς ἐδρῶμεν, πλεῖστά γ’ ἦν ἐπαινετά. μὴ φοβοῦ, παῖ, ῥαπίδος οὐδεὶς ἔσται ἄξιος! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 2. διὰ δένδρων ἡ σελήνη λήξατε τοῦ θορύβου ἡ καλὴ ἑσπέρα ἥκει ἁγίου Νικολάου ἡμῖν ἦτορ πάλλεται τίνι πέμμα βάλλεται. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 3. διὰ δένδρων ἡ σελήνη νῦν παύσασθε θορύβου ἧκ’ ἡ ἑσπέρα ἡ καλὴ ἑσπέρα Νικολάου πλέων ἦτορ ἐλπίδος τίς εὐδαίμων, τίς κακός. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 4. διὰ δένδρων ἡ σελήνη παῖδες, σχέσθε θορύβου! ἥκει ἡ ἑσπέρα ἡδεῖα, ἑσπέρα Νικολάου. πάλλεται καρδία δή, τίνι πέμμα, τίνι μή. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 5. διὰ δένδρων, εἰσορᾶτε, ἡ σελήνη φαίνεται· Νικολάου, σιωπᾶτε, ἑσπέρα προσέρχεται. ἐλπίζουσι κῆρ ἀεὶ πέμμ’ ἢ ῥάβδον τίς ἕξει. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 6. ἰδοὺ σελήνη διὰ δένδρων παῖδες παύσασθε τῆς κραυγῆς ἑσπέρα γὰρ ἧκεν ἡμῖν ἁγίου Νικολάου τῇ ἐλπίδι κῆρ τρομεῖ τίνι πλακοῦς ἢ κακόν. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 7. ἡ σελήνη διὰ δένδρων φαίνεται, σιγᾶτε οὖν ἥκει γὰρ ἑσπέρα λαμπρὰ ἁγίου Νικολάου μεστὸν ὁρᾶτε δώρων σάκκον καλῶν καὶ λαμπρῶν. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 8. ἰδοὺ σελήνη διὰ δένδρων. φίλε, τῆς βοῆς παύου. ἑσπέρα ἡδεῖα ἦλθεν, ἑσπέρα Νικολάου. ἐλπίδι πατάσσει κῆρ, ἢ μάστιξ ἢ ἐλατήρ; ἐλπίδι πατάσσει κῆρ, ἢ μάστιξ ἢ ἐλατήρ; </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Zachtjes gaan de paardenvoetjes''' Zachtjes gaan de paardenvoetjes Stippe, stappe, stippe, stap ’t Is het paard van Sinterklaasje Trippel, trappel, trippel, trap ’t Schimmeltje draagt met gemak Sinterklaasje over ‘t dak ’k Hoor de vlugge paardenvoetjes Stippe, stappe, stippe, stap In mijn lekker warme bedje Trippel, trappel, trippel, trap En ik droom van Sinterklaas En zijn goede Pieterbaas ’t Paardje kan de weg wel vinden Trippel, trappel, trippel, trap In het held’re maneschijntje Stippe, stappe, stippe, stap ’t Paardje is nog lang niet moe Maar ik moet naar bedje toe </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Sonitus fit ungularum Dulciter tectum quatit Equus Sancti Nicolae Pedetemptim procedit Leviter episcopum Portat in fastigium Rapidarum ungularum Sonum semper audio Fessus ludo dum quiesco Recubans in lectulo Sanctus ille cum Petro Apparet in somnio Nullus error equum fallit Bene scit nam, quo eat Luna vias illustrante Numquam ille dubitat Fatigari non potest Sed heu! mihi hora est </poem> |} {| class="wide" style="width:1550px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Oh kom er eens kijken''' Oh kom er eens kijken wat ik in mijn schoentje vind alles gekregen van die goede Sint: een pop met vlechten in het haar. een snoezig jurkje kant en klaar, twee kaatsenballen in een net een letter van banket. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I Venite spectare, quid sit in caligula Omnia data a Nicolao... Est puppa cripa crinibus Et vestis vittis omnibus Tres pilae in reticulo E liso littera... </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II O! Veni et vide Quae mi sint in calceo! Omnia accepta ab episcopo! Comptis orinibus pupulam, Vestem pulchram et nitidam, Sphaeras in reti duas Et tostas litteras! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> III. Io spectate, quid inveni in calceo, mihi donatum a sancto viro: pupillam comptis crinibus et stolam arte consertam tum duas pilas in rete et litteram placentae! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IV O veni videre, quid in mea caligula sit: omnia mi dedit Sanctus nomine “Sint”. Vestés plurímae pretíosae, specúla, gémmae, margáritae, elévatór delapsí vultus, marítus dívitissímus! O veni videre, quid in mea caligula sit: omnia mi dedit Sanctus nomine “Sint”. Appáratús computábilis, procúl-parlátor, quam hábilis, in hórto bálnea ád nandum et automobíle propríum! </poem> |} {| class="wide" style="width:1550px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Sinterklaas is jarig ''' (versio serena) Sinterklaas is jarig ik zet mijn schoentje klaar ’licht dat hij het vol doet, met, ja, wist ik het maar. Hier zet ik wat water, daar wat hooi voor het paard, want dat trouwe beestje is dat heus wel waard. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I Dei Nicolai calceum paro; farciatur donis mihi nescio. Aliquid avenae et faeni pono equo tam fideli, bene merito </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II Natalis est Sancti, calceum posui. Pleri eum volo aliquo ignoti. Hic equo avenam stipulamque pono. Nam caballus fidus dignus est hoc cibo. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> '''Sinterklaas is jarig ''' (versio nigra) Sinterklaas is jarig zet hem op de pot o wat zal hij stinken doe de deur op slot De goede Piet kwam kijken met een stuk papier en hij zei heel zachtjes: "O, wat stinkt het hier!" </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Natalis est Sancti, faecem nunc faciat. Quem odorem sparget, porta non pateat. Petrus carus portat magnam chartae partem ac secum susurrat: “Amittam nasonem!” </poem> |} {| class="wide" style="width:1550px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Daar wordt aan de deur geklopt''' Daar wordt aan de deur geklopt, zacht geklopt, hard geklopt. Daar wordt aan de deur geklopt. Wie zou dat zijn ? Wees maar gerust mijn kind. Ik ben een goede vrind. Ook als ik soms straffen moet, ’k Meen het toch goed. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I Ianua nunc pellitur fortiter, leviter. Ianua nunc pellitur quis aderit? Marce, metus fini amicus sum tibi. Ianua pellitur quis aderit? </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II Ianua nunc pellitur Fortiter, leviter. Ianua nunc pellitur, Quis aderit? Parce metu, fili, Sum amicus tibi, Nonnumquam punio Sed corde bono! </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> III Ianua hic tunditur molliter, fortiter. Ianua hic tunditur, quicumque sit. Corda, liberi, sursum, bonus amicus sum. Nonnumquam punio Sed corde bono. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> 1. τίς πατάσσει ἐν πύλῃ, ἐν πύλῃ, ἐν πύλῃ; τίς πατάσσων ἐν πύλῃ ἐστὶν ἐκεῖ; ὦ φίλε, μὴ τάρβει, καλὸς φίλος μου εἶ. ἔχων λυπηρὸν ῥάβδον καὶ ὥς σ’ ἀγαπῶ. </poem> |} cf. [[Ianua nunc pellitur]] {| class="wide" style="width:1550px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Hoor wie klopt daar kinderen''' Hoor wie klopt daar kind’ren Hoor wie klopt daar kind’ren Hoor wie tikt daar zachtjes tegen ‘t raam ’t Is een vreemd’ling zeker Die verdwaald is zeker ’k Zal hem gauw eens vragen naar zijn naam Sint Nicolaas, Sint Nicolaas Brengt ons vanavond een bezoek En strooit dan wat lekkers In d’ één of andere hoek </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> I. En quis pulsat ibi? En quis pulsat ibi? En quis pulsat nostram ianuam? Certe barbarus est, qui erravit certe. Nomen eius modo perquiram. Nicolae, Nicolae, visita nos hoc vespero, et fer nobis dulcia, in angul’aliquo. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> II. Quisnam pulsat - audi - protinus tam leve, fenestram nostram leve pulsat? Advena pro certo, peregrinus quidam: aperi iam, nomen tum roga. Nicolae, Nicolae, nos vesperi sis visita et bona disperge per angulos tua. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> III. Quisnam pulsat, pueri, quisnam hanc fenestram tetigit? Peregrinus, scilicet, qui hic errat, scilicet, aperit(e) et nomen rogemus: Nicolaus, Nicolaus convenit nos hoc vespero et dulcia dispergit in domus angulos. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> IV Quis hic pulsat, liberi? Quis hic pulsat, liberi? Molliter pulsat hic fenestram. Non est notus iste, peregrinus certe, nomen eius breviter petam. Sanct’ Nicola’, Sanct’ Nicola’, non praeteri hac in vespera et sparge dulcia per tectum aliqua. </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Hoor de wind waait door de bomen''' Hoor de wind waait door de bomen Hier in huis zelfs waait de wind Zou de goede Sint wel komen Nu hij ’t weer zo lelijk vindt Nu hij ’t weer zo lelijk vindt. Ja hij rijdt in donk’re nachten Op zijn paardje, o zo snel Als hij wist hoe w’ hem verwachten Ja gewis dan kwam hij wel Ja gewis dan kwam hij wel </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Flat tempestas per arbores quoque domi ventus flat. Veniatne Vir Sanctus, cum tempus tam malum putat. Equo vehitur per noctem obscuram celeriter. Si nosset, ut exspectemus veniret velociter. </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Hij komt, hij komt''' Hij komt, hij komt, de lieve goede Sint, Mijn beste vrind, uw beste vrind De vrind van ieder kind! Mijn hartje klopt, mijn hartje klopt zo blij Wat brengt hij mij, en wat brengt hij u </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Venit, venit, venit Nicolaus amicus omnium puerorum longe optimus. Palpitat cor, palpitat cor laete rogitans, quid ferat ad te, et quid ferat ad me. </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Goede Piet ging uit fietsen''' Goede Piet ging uit fietsen, toen knapte zijn band. Toen moest hij gaan lopen, met de fiets aan zijn hand. Hij kwam in 'n dorpje, en zei tegen de smid: 'k Geloof dat er in mijn achterband een pepernootje zit. De smid moest toen lachen en plakte zijn band. Toen kon Piet weer fietsen door heel Nederland. Och jongens en meisjes let nu toch eens op! Misschien zie je Piet wel fietsen met Sint achterop. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Petrus carus in rotis. Heu subito: pang pang! Tunc pedibus ibat per totam terram. Ad villam perveniens ferrario dixit: “In posteriore rota nux piperis mi sit.” Ferrarius ridens damnum refecit. Nunc rursus in rotis Petrus circumit. Pueri, puellae, attenti sitis. Sit post Petrum Sanctus sedens in rotis. </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Dag Sinterklaasje''' Dag, Sinterklaasje, daag, daag, daag, beste Piet. Dag, Sinterklaasje, daag, daag, luister naar ons welkomslied. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Vale Nicolae, vale, vale. Vale, vale, care Petre. Vale Nicolae, vale, vale. Em cantum valedicentem. </poem> |} {| class="wide" style="width:650px;"| | valign="top" style="width:350px;"| <poem> '''Ad Sanctum Nicolaum''' Nicolai solemnia Canit praesens familia: Ille puer amabilis, In omnibus laudabilis Gaude, gaude, gaude, gaude, Gaude, Pater Nicolae. Quarta et sexta Feria Semel sugebat ubera: Iam in aetate tenera Usus est abstinentia. Gaude, gaude, gaude, gaude, Gaude, Pater Nicolae. Qui vagitus infantiæ Decoravit mirifice, Dans virtutis primordia, Inter ortus crepundia. Gaude, gaude, gaude, gaude, Gaude, Pater Nicolae. Exultet aula coelica, Laetetur mundi machina, Dum refert solis orbita Nicolai solemnia. Gaude, gaude, gaude, gaude, Gaude, Pater Nicolae. Benedicamus Domino, Qui regnat in altissimo: Deo dicamus gratias. Qui finis est et charitas. Gaude, gaude, gaude, gaude, Gaude, Pater Nicolae. </poem> | valign="top" style="width:300px;"| <poem> Op het feest van Sinterklaas zingt de familie die aanwezig is: de bekende beminnelijke jongen verdient in alles lof. Wees blij, wees blij, wees blij, wees blij, wees blij, vader Nicolaas. Op woens- en vrijdagen zoog hij altijd éénmaal aan de borst: al op jonge leeftijd hield hij zich aan onthouding. Wees blij, enzovoorts. En hij versierde zijn kindergekrijs verbazingwekkend: hij liet het begin van zijn aanleg zien, na zijn geboorte, tussen de rammelaars. Wees blij, enzovoorts. Laat het hemelse paleis juichen, laat de schepping zich verheugen, wanneer de baan van de zon het feest van Sinterklaas terugbrengt. Wees blij, enzovoorts. Laten wij de Heer prijzen, die heerst in het allerhoogste, laten wij God danken, die de voltooiïng en de naastenliefde is. Wees blij, enzovoorts. <small>''Uit: Het prieel der gheestelicker melodiie, Antwerpen 1617, pagina 279-281, met notenbalk https://www.dbnl.org/tekst/_pri008prie01_01/_pri008prie01_01_0144.php''</small> </poem> |} <hr> <poem> Linter ex Hispania vapore motus Revenit in nos Sanctus Nicolaus. Ut equus exsultat in transtris navis, Vid(e), ut agitentur Vexilla ventis! Servus ut cachinnat iam clamans ad hos: Dulces manent mella, sed fasces malos. O, care Vir Sancte et me visita. Ne furtim relicta sit casa nostra. ''Zie de maan schijnt door de bomen'': En per frondem lucet luna, sat rumoris socii! Dulcis Hora vespertina, iam venit Nicolaii(?) l. Corda spe pulsant magna, cui libum, cui ferula (2x) Gaudeamus nunc ludentes, harlequino cum pulchro Et honeste dividentes, dulcia dulciculo Heu, qualis molestia: Non libum, sed ferula (2x) ''Oh kom er eens kijken'': Venite spectare, quid sit in caligula Omnia data a Nicolao... Est puppa cripa crinibus Et vestis vittis omnibus Tres pilae in reticulo E liso littera... Venite spectare, quid sit in caligula Omnia data a Nicolao... ''Paard van sinterklaas:'' Sonitus est ungularum... Dulciter tectum quatit equus Sancti Nicolai.... Pedetemptim procedit Leviter episcopum portat in fastigium (2x) Rapidarum ungularum... sonum semper audio Fessus ludo dum quiesco.... Recubans in lectulo, sanctus ille cum nigro, apparet in somnio (2x) Nullus error equum fallit: Bene scit nam, quo eat. Luna vias illustrante... Numquam ille dubitat Fatigati non potest, sed heu! Mihi hora est (2x) </poem> <hr> ===varia=== [[File:Река Струма край Боснек.jpg|thumb|100px|in Strymone caesio, horam leti providens, non te dulcius ultimum canit]] <small>'''{{CURRENTDAYNAME}}, {{CURRENTDAY}} {{CURRENTMONTHNAMEGEN}} {{#time:xrY}}'''</small></p> alc Alt+Q sapph Alt+W el Alt+F <small>bangitur schmangitur gubernaculum frangitur (аля улю пизда рулю)<br> Praetereant nos dolorum omnium maximi, qui sunt dominorum ira et dominorum amor.<br> mons quae ad Mahometum non it, ad ficum eat<br> absunt athei in convallationibus<br> Feles nigra in aede obscura difficilis est quaesitu, praesertim cum ibi abest<ref>Aedes, ut Buddha docet, etiam abest, necnon qui quaerit. Sed quaerendum est.</ref>.<br> Feles quaerebatur, Leo (XIV) invenitur. <br> iter noster ut sagitta libertatis Tartaricae primigeniae pectus nobis transfixit <br> corde fracto nihil incolumius <references /></small> {| class="wikitable" |- |Τῶν δ' ὥς τ' ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ <br> χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων <br> Ἀσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα <br> ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι <br> κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών, <br> ||iam uariae pelagi uolucres et quae Asia circum <br> dulcibus in stagnis rimantur prata Caystri— <br> certatim largos umeris infundere rores, <br> nunc caput obiectare fretis, nunc currere in undas <br> et studio incassum uideas gestire lauandi. <br> |} [https://books.google.ru/books?id=5GsIlHMqv7sC&pg=PA212&lpg=PA212&dq=Strophe+ambrosienne&source=bl&ots=metIb7c6-H&sig=w1B0OjNqvKLSBZC7wosxE6e7DFw&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwjjlLWekO7fAhUKiaYKHT2AAjEQ6AEwA3oECAYQAQ#v=onepage&q=Strophe%20ambrosienne&f=false iambiques] <br> [https://books.google.ru/books?id=3AJxYd689XUC&pg=PA82&lpg=PA82&dq=Stropha+Ambrosiana&source=bl&ots=FVIGG9TicX&sig=fNgPFgmDGbjnRFlFEFtd501-wEE&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwjah-SIju7fAhWFFSwKHakoCp4Q6AEwAXoECAUQAQ#v=onepage&q=Stropha%20Ambrosiana&f=false strophe ambrosienne] iambo-trochaïques + quaelibet Schuch [[:s:la:Specialis:Gregum_usorum_potestates|p]] <hr> <small>[[Vicifons:Magistratus|mg nostri]] <br>[https://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Specialis:Paginam_restituere&target=Disputatio%3ARésumé+antigone&timestamp=20250402070153 ''écoutez de la musique sinon la musique vous écoutera'']</small> [[Poemata_(Broukhusius)#I._Effigies_Sophiae_magnae_Moscovitarum_Ducis.|quid Broukhusio?]] [[Imago:Loading icon cropped.gif|center|ne credas, haec est imago vana]] 4kl55nh3ocyv376unm7qdz936k8qdbq Bacchides 0 40430 270233 263000 2026-06-10T11:18:32Z Saumache 27923 270233 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Maccius Plautus |OperaeTitulus=Bacchides |OperaeWikiPagina= |Liber= |Annus= saeculo III a.Ch.n. |Genera=Comoediae |Editio= |Fons= [https://www.thelatinlibrary.com/plautus/bacchides.shtml thelatinlibrary.com] }} {| align=center id=toc |- align=center | ACTVS I - [[#I.i|i]] ⸱ [[#I.ii|ii]]<br>ACTVS II - [[#II.i|i]] ⸱ [[#II.ii|ii]] ⸱ [[#II.iii|iii]]<br>ACTVS III - [[#III.i|i]] ⸱ [[#III.ii|ii]] ⸱ [[#III.iii|iii]] ⸱ [[#III.iv|iv]] ⸱ [[#III.v|v]] ⸱ [[#III.vi|vi]]<br>ACTVS IV - [[#IV.i|i]] ⸱ [[#IV.ii|ii]] ⸱ [[#IV.iii|iii]] ⸱ [[#IV.iv|iv]] ⸱ [[#IV.v|v]] ⸱ [[#IV.vi|vi]] ⸱ [[#IV.vii|vii]] ⸱ [[#IV.viii|viii]] ⸱ [[#IV.ix|ix]] ⸱ [[#IV.x|x]]<br>ACTVS V - [[#V.i|i]] ⸱ [[#V.ii|ii]] |} __NOTOC__ ==PERSONAE== <poem>PISTOCLERVS ADVLESCENS SORORES MERETRICES (BACCHIS, SOROR) LYDVS PAEDAGOGVS CHRYSALVS SERVVS NICOBVLVS SENEX MNESILOCHVS ADVLESCENS PHILOXENVS SENEX PARASITVS PVER ARTAMO LORARIVS CLEOMACHVS MILES</poem> ==ACTVS I== ===<span id='fragmenta.0.0'></span>FRAGMENTA=== <poem>*Non. 342M: "quibus ingenium in animo utibilest, modicum et sine vernilitate" *Non. 172M: "vincla, virgae, molae: saevitudo mala fit peior" *Char. GL 1.219K: "converrite <nowiki>* * *</nowiki> scopis, agite strenue" *Festus 169M: "ecquis evocat<br>cum nassiterna et cum aqua istum impurissimum?"{{r|fragmenta.0.5|5}}{{l|5}} *Pomp. C. Art. Don. GL 5.199K: "sicut lacte lactis similest" *Serv. A. 6.383: "'''BACCHIS''' illa mi cognominis fuit" *Serv. A. 12.7: "(latro) suam qui auro vitam venditat" *Prisc. GL 2.575K: "scio spiritum eius maiorem esse multo<br>quam folles taurini habent, cum liquescunt{{r|fragmenta.0.10|10}}{{l|10}}<br>petrae, ferrum ubi fit. <Cuiatis tibi visust?><br>Praenestinum opino esse, ita erat gloriosus." *Don. Ter. An. 1.2.34: "neque <id> haud subditiva gloria oppidum arbitror." *Non. 334M: "'''PVER''' ne a quoquam acciperes alio mercedem annuam,<br>nisi ab sese, nec cum quiquam limares caput."{{r|fragmenta.0.15|15}}{{l|15}} *Non. 333M: "limaces viri" *Non. 173M: "cor meum, spes mea,<br>mel meum, suavitudo, cibus, gaudium." *Don. Ter. Eu. 4.2.13: "sine te amem" *Non. 421M, Serv. A. 4.194: "Cupidon tecum saevust anne Amor?"{{r|fragmenta.0.20|20}}{{l|20}} *Char. GL 1.201K: "Vlixem audivi fuisse aerumnosissimum,<br>qui annis viginti errans a patria afuit;<br>verum hic adulescens multo Vlixem anteit <nowiki>* * *</nowiki><br>qui ilico errat intra muros civicos. *Serv. A. 10.493: "quidquid est nomen sibi"{{r|fragmenta.0.25|25}}{{l|25}} *Char. GL 1.229K, Non. 6M: "('''PISTOCLERVS''') quae sodalem atque me exercitos habet" *Non. 102M: "nam credo cuivis excantare cor potes." *Char. GL 1.200K: "sin lenocinium forte collibitum est tibi,<br>videas mercedis quid tibi est aecum dari,<br>ne istac aetate me sectere gratiis.{{r|fragmenta.0.30|30}}{{l|30}} *Char. GL 1.123K: "Arabus"</poem> ===<span id='1.1.0'></span>I.i=== <poem>[BACHHIS ⸱ SOROR ⸱ PISTOCLERVS] <nowiki>* * *</nowiki> '''BACCHIS''' Quid si hoc potis est ut tu taceas, ego loquar? '''SOROR''' Lepide, licet.{{l|35}} '''BACCH.''' Vbi me fugiet memoria, ibi tu facito ut subvenias, soror. '''SOR.''' Pol magis metuo, ne defuerit mi in monendo oratio. '''BACCH.''' Pol ego metuo, lusciniolae ne defuerit cantio. Sequere hac. '''PISTOCLERVS''' Quid agunt duae germanae meretrices cognomines?{{r|1.1.5|5}} Quid in consilio consuluistis? '''BACCH.''' Bene. '''PIST.''' Pol haud meretricium est.{{l|40}} '''BACCH.''' Miserius nihil est quam mulier. '''PIST.''' Quid esse dices dignius? '''BACCH.''' Haec ita me orat, sibi qui caveat aliquem ut hominem reperiam, ut istunc militem — ut, ubi emeritum sibi sit, se revehat domum. Id, amabo te, huic caveas. '''PIST.''' Quid isti caveam? '''B.''' Vt revehatur domum,{{r|1.1.10|10}} ubi ei dediderit operas, ne hanc ille habeat pro ancilla sibi;{{l|45}} nam si haec habeat aurum quod illi renumeret, faciat lubens. '''P.''' Vbi nunc is homost? '''B.''' Iam hic credo aderit. Sed hoc idem apud nos rectius poteris agere; atque is dum veniat, sedens ibi opperibere. Eadem biberis, eadem dedero tibi, ubi biberis, savium.{{r|1.1.15|15}} '''P.''' Viscus merus vostrast blanditia. '''B.''' Quid iam? '''P.''' Quia enim intellego,{{l|50}} duae unum expetitis palumbem, † perii harundo alas verberat. Non ego istuc facinus mihi, mulier, conducibile esse arbitror. '''BACCH.''' Qui, amabo? '''PIST.''' Quia, Bacchis, bacchas metuo et bacchanal tuom. '''BACCH.''' Quid est? Quid metuis? Ne tibi lectus malitiam apud me suadeat?{{r|1.1.20|20}} '''PIST.''' Magis illectum tuom quam lectum metuo. Mala tu es bestia.{{l|55}} Nam huic aetati non conducit, mulier, latebrosus locus. '''BACCH.''' Egomet, apud me <si> quid stulte facere cupias, prohibeam. Sed ego apud me te esse ob eam rem, miles cum veniat, volo, quia, cum tu aderis, huic mihique haud faciet quisquam iniuriam:{{r|1.1.25|25}} tu prohibebis, et eadem opera tuo sodali operam dabis;{{l|60}} et ille adveniens tuam med esse amicam suspicabitur. Quid, amabo, opticuisti? '''PIST.''' Quia istaec lepida sunt memoratui: eadem in usu atque ubi periclum facias, aculeata sunt, animum fodicant, bona distimulant, facta et famam sauciant.{{r|1.1.30|30}} '''SOR.''' Quid ab hac metuis? '''PIST.''' Quid ego metuam rogitas? Adulescens homo{{l|65}} penetrem me huius modi in palaestram, ubi damnis desudascitur? [Ubi pro disco damnum capiam, pro cursura dedecus?] '''BACCH.''' Lepide memoras. '''PIST.''' Vbi ego capiam pro machaera turturem, [ubique imponat in manum alius mihi pro cestu cantharum]{{r|1.1.35|35}} pro galea scaphium, pro insigni sit corolla plectilis,{{l|70}} pro hasta talos, pro lorica malacum capiam pallium, ubi mihi pro equo lectus detur, scortum pro scuto accubet?<ref>''sive'' accumbet</ref> Apage a me, apage. '''B.''' Ah, nimium ferus es. '''P.''' Mihi sum. '''B.''' Malacissandus es. Equidem tibi do hanc operam. '''PIST.''' Ah, nimium pretiosa es operaria.{{r|1.1.40|40}} '''BACCH.''' Simulato me amare. '''PIST.''' Vtrum ego istuc iocon adsimulem an serio?{{l|75}} '''BACCH.''' Heia, hoc agere meliust. Miles quom huc adveniat, te volo me amplexari. '''PIST.''' Quid eo mi opus est? '''BACCH.''' Vt ille te videat volo. Scio quid ago. '''PIST.''' Et pol ego scio quid metuo. Sed quid ais? '''B.''' Quid est? '''PIST.''' Quid si apud te eveniat desubito prandium aut potatio{{r|1.1.45|45}} forte aut cena, ut solet in istis fieri conciliabulis,{{l|80}} ubi ego tum accumbam? '''BACCH.''' Apud me, mi anime, ut lepidus cum lepida accubet. Locus hic apud nos, quamvis subito venias, semper liber est. Ubi tu lepide voles esse tibi, 'mea rosa', mihi dicito 'dato qui bene sit': ego ubi bene sit tibi locum lepidum dabo.{{r|1.1.50|50}} '''PIST.''' Rapidus fluvius est hic, non hac temere transiri potest.{{l|85}} '''BACCH.''' Atque ecastor apud hunc fluvium aliquid perdundumst tibi. Manum da et sequere. '''P.''' Aha, minime. '''B.''' Quid ita? '''P.''' Quia istoc in lecebrosius fieri nil potest: nox mulier vinum homini adulescentulo. '''BACCH.''' Age igitur, equidem pol nihili facio nisi causa tua.{{r|1.1.55|55}} Ille quidem hanc abducet; tu nullus adfueris, si non lubet.{{l|90}} '''PIST.''' Sumne autem nihili, qui nequeam ingenio moderari meo? '''B.''' Quid est quod metuas? '''P.''' Nihil est, nugae. Mulier, tibi me emancupo: tuos sum, tibi dedo operam. '''B.''' Lepidu's. Nunc ego te facere hoc volo. Ego sorori meae cenam hodie dare volo viaticam:{{r|1.1.60|60}} eo tibi argentum iubebo iam intus ecferri foras;{{l|95}} tu facito opsonatum nobis sit opulentum opsonium. '''PIST.''' Ego opsonabo, nam id flagitium meum sit, mea te gratia et operam dare mi et ad eam operam facere sumptum de tuo. '''BACCH.''' At ego nolo dare te quicquam. '''P.''' Sine. '''B.''' Sino equidem, si lubet.{{r|1.1.65|65}} Propera, amabo. '''PIST.''' Prius hic adero quam te amare desinam.—{{l|100}} '''SOR.''' Bene me accipies advenientem, mea soror. '''BACCH.''' Quid ita, obsecro? '''SOR.''' Quia piscatus meo quidem animo hic tibi hodie evenit bonus. '''BACCH.''' Meus ille quidemst. Tibi nunc operam dabo de Mnesilocho, soror, ut hic accipias potius aurum, quam hinc eas cum milite.{{r|1.1.70|70}} '''SOR.''' Cupio. '''BACCH.''' Dabitur opera. Aqua calet: eamus hinc intro, ut laves.{{l|105}} Nam uti navi vecta es, credo timida es. '''SOR.''' Aliquantum, soror. [Simul huic nescio cui, turbare qui huc it, decedamus <nowiki>* * *</nowiki>] '''BACCH.''' Sequere hac igitur me intro in lectum, ut sedes lassitudinem.</poem> ===<span id='1.2.0'></span>I.ii=== <poem>[LYDVS ⸱ PISTOCLERVS] '''LYDVS''' Iam dudum, Pistoclere, tacitus te sequor, expectans quas tu res hoc ornatu geras.{{l|110}} Namque ita me di ament, ut Lycurgus mihi quidem videtur posse hic ad nequitiam adducier. Quo nunc capessis ted hinc adversa via{{r|1.2.5|5}} cum tanta pompa? '''PISTOCLERVS''' Huc. '''LYD.''' Quid huc? Quis istic habet? '''PIST.''' Amor, Voluptas, Venus, Venustas, Gaudium,{{l|115}} Iocus, Ludus, Sermo, Suavisaviatio. '''LYD.''' Quid tibi commercist cum dis damnosissimis? '''PIST.''' Mali sunt homines, qui bonis dicunt male;{{r|1.2.10|10}} tu dis nec recte dicis: non aequom facis. '''LYD.''' An deus est ullus Suavisaviatio?{{l|120}} '''PIST.''' An non putasti esse umquam? O Lyde, es barbarus; quem ego sapere nimio censui plus quam Thalem, is stultior es barbaro poticio,{{r|1.2.15|15}} qui tantus natu deorum nescis nomina. '''LYD.''' Non hic placet mi ornatus. '''PIST.''' Nemo ergo tibi{{l|125}} haec apparavit: mihi paratum est quoi placet. '''LYD.''' Etiam me advorsus exordire argutias? Qui si decem habeas linguas, mutum esse addecet.{{r|1.2.20|20}} '''PIST.''' Non omnis aetas, Lyde, ludo convenit. Magis unum in mentemst mihi nunc, satis ut commode{{l|130}} pro dignitate opsoni haec concuret cocus. '''LYD.''' Iam perdidisti te atque me atque operam meam, qui tibi nequiquam saepe monstravi bene.{{r|1.2.25|25}} '''PIST.''' Ibidem ego meam operam perdidi, ubi tu tuam: tua disciplina nec mihi prodest nec tibi.{{l|135}} '''LYD.''' O praeligatum pectus. '''PIST.''' Odiosus mihi es. Tace atque sequere, Lyde, me. '''LYD.''' Illuc sis vide, non paedagogum iam me, sed Lydum vocat.{{r|1.2.30|30}} '''PIST.''' Non par videtur neque sit consentaneum, cum haec <qui emit> intus sit et cum amica accubet{{l|140}} cumque osculetur et convivae alii accubent, praesentibus illis paedagogus una ut siet. '''LYD.''' An hoc ad eas res opsonatumst, obsecro?{{r|1.2.35|35}} '''PIST.''' Sperat quidem animus: quo evenat dis in manust. '''LYD.''' Tu amicam habebis? '''PIST.''' Cum videbis, tum scies.{{l|145}} '''LYD.''' Immo neque habebis neque sinam. I prorsum domum. '''PIST.''' Omitte, Lyde, ac cave malo. '''LYD.''' Quid? Cave malo? '''PIST.''' Iam excessit mi aetas ex magisterio tuo.{{r|1.2.40|40}} '''LYD.''' O barathrum, ubi nunc es? Ut ego te usurpem lubens. [Video nimio iam multo plus quam volueram.]{{l|150}} Vixisse nimio satiust iam quam vivere. Magistron quemquam discipulum minitarier? [Nil moror discipulos mihi iam plenos sanguinis:{{r|1.2.45|45}} valens afflictat me vacivom virium.] '''PIST.''' Fiam, ut ego opinor, Hercules, tu autem Linus.{{l|155}} '''LYD.''' Pol metuo magis, ne Phoenix tuis factis fuam teque ad patrem esse mortuom renuntiem. '''PIST.''' Satis historiarumst. '''LYD.''' Hic vereri perdidit.{{r|1.2.50|50}} Compendium edepol haud aetati optabile fecisti, cum istanc nactu's inpudentiam.{{l|160}} Occisus hic homo est. Ecquid in mentem est tibi patrem tibi esse? '''PIST.''' Tibi ego an tu mihi servos es? '''LYD.''' Peior magister te istaec docuit, non ego.{{r|1.2.55|55}} Nimio es tu ad istas res discipulus docilior, quam ad illa quae te docui, ubi operam perdidi.{{l|165}} [Edepol fecisti furtum in aetatem malum cum istaec flagitia me celavisti et patrem.] '''PIST.''' Istactenus tibi, Lyde, libertas datast{{r|1.2.60|60}} orationis. Satis est. Sequere hac me ac tace.—</poem> ==ACTVSII == ===<span id='2.1.0'></span>II.i=== <poem>[CHRYSALVS] '''CHRYSALVS''' Erilis patria, salve, quam ego biennio,{{l|170}} postquam hinc in Ephesum abii, conspicio lubens. Saluto te, vicine Apollo, qui aedibus propinquos nostris accolis, veneroque te, ne Nicobulum me sinas nostrum senem{{r|2.1.5|5}} prius convenire quam sodalem viderim{{l|175}} Mnesilochi Pistoclerum, quem ad epistulam Mnesilochus misit super amica Bacchide.</poem> ===<span id='2.2.0'></span>II.ii=== <poem>[PISTOCLERVS ⸱ CHRYSALVS] '''PISTOCLERVS''' Mirumst me ut redeam te opere tanto quaesere, qui abire hinc nullo pacto possim, si velim: ita me vadatum amore vinctumque adtines.{{l|180}} '''CHRYS.''' Pro di immortales, Pistoclerum conspicor. O Pistoclere, salve. '''PIST.''' Salve, Chrysale.{{r|2.2.5|5}} '''CHRYS.''' Compendi verba multa iam faciam tibi. Venire tu me gaudes: ego credo tibi; hospitium et cenam pollicere, ut convenit{{l|185}} peregre advenienti: ego autem venturum adnuo. Salutem tibi ab sodali solidam nuntio:{{r|2.2.10|10}} rogabis me ubi sit: vivit. '''PIST.''' Nempe recte valet? '''CHRYS.''' Istuc volebam ego ex te percontarier. '''PIST.''' Qui scire possum? '''CHRYS.''' Nullus plus. '''PIST.''' Quemnam ad modum?{{l|190}} '''CHRYS.''' Quia si illa inventa est, quam ille amat, recte valet; si non inventa est, minus valet moribundusque est.{{r|2.2.15|15}} Animast amica amanti: si abest, nullus est; si adest, res nullast: ipsus est — nequam et miser. Sed tu quid factitasti mandatis super?{{l|195}} '''PIST.''' Egon ut, quod ab illoc attigisset nuntius, non impetratum id advenienti ei redderem?{{r|2.2.20|20}} Regiones colere mavellem Acherunticas. '''CHRYS.''' Eho, an invenisti Bacchidem? '''PIST.''' Samiam quidem.{{l|200|199-200}} '''CHRYS.''' Vide quaeso, ne quis tractet illam indiligens; scis tu ut confringi vas cito Samium solet. '''PIST.''' Iamne ut soles? '''CHRYS.''' Dic ubi ea nunc est, obsecro.{{r|2.2.25|25}} '''PIST.''' Hic, exeuntem me unde aspexisti modo. '''CHRYS.''' Vt istuc est lepidum: proximae viciniae{{l|205}} habitat. Ecquidnam meminit Mnesilochi? '''PIST.''' Rogas? Immo unice unum plurimi pendit. '''CHRYS.''' Papae. '''PIST.''' Immo ut eam credis? Misera amans desiderat.{{r|2.2.30|30}} '''CHRYS.''' Scitum istuc. '''PIST.''' Immo, Chrysale, em non tantulum umquam intermittit tempus quin eum nominet.{{l|210}} '''CHRYS.''' Tanto hercle melior. '''PIST.''' Immo — '''CHRYS.''' Immo hercle abiero potius. '''PIST.''' Num invitus rem bene gestam audis eri? '''CHRYS.''' Non res, sed actor mihi cor odio sauciat.{{r|2.2.35|35}} Etiam Epidicum, quam ego fabulam aeque ac me ipsum amo, nullam aeque invitus specto, si agit Pellio.{{l|215}} Sed Bacchis etiam fortis tibi visast? '''PIST.''' Rogas? Ni nanctus Venerem essem, hanc Iunonem dicerem. '''CHRYS.''' Edepol, Mnesiloche, ut hanc rem natam intellego,{{r|2.2.40|40}} quod ames paratumst: quod des inventost opus. Nam istic fortasse auro est opust. '''PIST.''' Philippeo quidem.{{l|220}} '''CHRYS.''' Atque eo fortasse iam opust. '''PIST.''' Immo etiam prius: nam iam huc adveniet miles. '''CHRYS.''' Et miles quidem? '''PIST.''' Qui de amittenda Bacchide aurum hic exiget.{{r|2.2.45|45}} '''CHRYS.''' Veniat quando volt, atque ita ne mihi sit morae. Domist: non metuo nec <ego> quoiquam supplico,{{l|225}} dum quidem hoc valebit pectus perfidia meum. Abi intro, ego hic curabo. Tu intus dicito Mnesilochum adesse Bacchidi. '''PIST.''' Faciam ut iubes.—{{r|2.2.50|50}} '''CHRYS.''' Negotium hoc ad me adtinet aurarium. Mille et ducentos Philippos attulimus aureos{{l|230}} Epheso, quos hospes debuit nostro seni. Inde ego hodie aliquam machinabor machinam, unde aurum efficiam amanti erili filio.{{r|2.2.55|55}} Sed foris concrepuit nostra: quinam exit foras?</poem> ===<span id='2.3.0'></span>II.iii=== <poem>[NICOBVLVS ⸱ CHRYSALVS] '''NICOBVLVS''' Ibo in Piraeum, visam ecquae advenerit{{l|235}} in portum ex Epheso navis mercatoria. Nam meus formidat animus, nostrum tam diu ibi desidere neque redire filium. '''CHRYS.''' Extexam ego illum pulchre iam, si di volunt.{{r|2.3.5|5}} Haud dormitandumst: opus est chryso Chrysalo.{{l|240}} Adibo hunc, quem quidem ego hodie faciam hic arietem Phrixi, itaque tondebo auro usque ad vivam cutem. Servos salutat Nicobulum Chrysalus. '''NIC.''' Pro di immortales, Chrysale, ubi mist filius?{{r|2.3.10|10}} '''CHRYS.''' Quin tu salutem primum reddis quam dedi?{{l|245}} '''NIC.''' Salve. Sed ubinamst Mnesilochus? '''CHRYS.''' Vivit, valet. '''NIC.''' Venitne? '''CHRYS.''' Venit. '''NIC.''' Euax, aspersisti aquam. Benene usque valuit? '''CHRYS.''' Pancratice atque athletice. '''NIC.''' Quid hoc? Qua causa eum in Ephesum miseram,{{r|2.3.15|15}} accepitne aurum ab hospite Archidemide?{{l|250}} '''CHRYS.''' Heu, cor meum et cerebrum, Nicobule, finditur, istius hominis ubi fit quomque mentio. Tun hospitem illum nominas hostem tuom? '''NIC.''' Quid ita, obsecro hercle? '''CHRYS.''' Quia edepol certo scio,{{r|2.3.20|20}} Volcanus, Luna, Sol, Dies, dei quattuor,{{l|255}} scelestiorem nullum inluxere alterum. '''NIC.''' Quamne Archidemidem? '''CHRYS.''' Quam, inquam, Archidemidem. '''NIC.''' Quid fecit? '''CHRYS.''' Quid non fecit? Quin tu id me rogas? Primumdum infitias ire coepit filio,{{r|2.3.25|25}} negare se debere tibi triobulum.{{l|260}} Continuo antiquom hospitem nostrum sibi Mnesilochus advocavit, Pelagonem senem; eo praesente homini extemplo ostendit symbolum, quem tute dederas, ad eum ut ferret, filio.{{r|2.3.30|30}} '''NIC.''' Quid ubi ei ostendit symbolum? '''CHRYS.''' Infit dicere{{l|265}} adulterinum et non eum esse symbolum. Quotque innocenti ei dixit contumelias! Adulterare eum aibat rebus ceteris. '''NIC.''' Habetin aurum? Id mihi dici volo.{{r|2.3.35|35}} '''CHRYS.''' Postquam quidem praetor recuperatores dedit,{{l|270}} damnatus demum, vi coactus reddidit ducentos et mille Philippum. '''NIC.''' Tantum debuit. '''CHRYS.''' Porro etiam ausculta pugnam quam voluit dare. '''NIC.''' Etiamnest quid porro? '''CHRYS.''' Em, accipitrina haec nunc erit.{{r|2.3.40|40}} '''NIC.''' Deceptus sum, Autolyco hospiti aurum credidi.{{l|275}} '''CHRYS.''' Quin tu audi. '''NIC.''' Immo ingenium avidi haud pernoram hospitis. '''CHRYS.''' Postquam aurum abstulimus, in navem conscendimus, domi cupientes. Forte ut adsedi in stega, dum circumspecto, atque ego lembum conspicor{{r|2.3.45|45}} longum, strigorem maleficum exornarier.{{l|280}} '''NIC.''' Perii hercle, lembus ille mihi laedit latus. '''CHRYS.''' Is erat communis cum hospite et praedonibus. '''NIC.''' Adeon me fuisse fungum, ut qui illi crederem, cum mi ipsum nomen eius Archidemides{{r|2.3.50|50}} clamaret dempturum esse, si quid crederem?{{l|285}} '''CHRYS.''' Is lembus nostrae navi insidias dabat. Occepi ego observare eos quam rem gerant. Interea e portu nostra navis solvitur. Ubi portu eximus, homines remigio sequi,{{r|2.3.55|55}} neque aves neque venti citius. Quoniam sentio{{l|290}} quae res gereretur, navem extemplo statuimus. Quoniam vident nos stare, occeperunt ratem turbare in portu. '''NIC.''' Edepol mortalis malos. Quid denique agitis? '''CHRYS.''' Rursum in portum recipimus.{{r|2.3.60|60}} '''NIC.''' Sapienter factum a vobis. Quid illi postea?{{l|295}} '''CHRYS.''' Revorsionem ad terram faciunt vesperi. '''NIC.''' Aurum hercle auferre voluere: ei rei operam dabant. '''CHRYS.''' Non me fefellit, sensi, eo exanimatus fui. Quoniam videmus auro insidias fieri,{{r|2.3.65|65}} capimus consilium continuo; postridie{{l|300}} auferimus aurum omne illis praesentibus, palam atque aperte, ut illi id factum sciscerent. '''NIC.''' Scite hercle. Cedo quid illi? '''CHRYS.''' Tristes ilico, quom extemplo a portu ire nos cum auro vident,{{r|2.3.70|70}} subducunt lembum capitibus quassantibus.{{l|305}} Nos apud Theotimum omne aurum deposivimus, qui illic sacerdos est Dianae Ephesiae. '''NIC.''' Quis istic Theotimust? '''CHRYS.''' Megalobuli filius, qui nunc in Ephesost Ephesiis carissimus.{{r|2.3.75|75}} '''NIC.''' Ne ille hercle mihi sit multo tanto carior,{{l|310}} si me illo auro tanto circumduxerit. '''CHRYS.''' Quin in eapse aede Dianai conditumst; ibidem publicitus servant. '''NIC.''' Occidistis me; nimio hic privatim servaretur rectius.{{r|2.3.80|80}} Sed nilne attulistis inde auri domum?{{l|315}} '''CHRYS.''' Immo etiam. Verum quantum attulerit nescio. '''NIC.''' Quid? Nescis? '''CHRYS.''' Quia Mnesilochus noctu clanculum devenit ad Theotimum, nec mihi credere nec cuiquam in navi voluit: eo ego nescio{{r|2.3.85|85}} quantillum attulerit; verum haud permultum attulit.{{l|320}} '''NIC.''' Etiam dimidium censes? '''CHRYS.''' Non edepol scio; verum haud opinor. '''NIC.''' Fertne partem tertiam? '''CHRYS.''' Non hercle opinor; verum verum nescio. Profecto de auro nil scio nisi nescio.{{r|2.3.90|90}} Nunc tibimet illuc navi capiundumst iter,{{l|325}} ut illud reportes aurum ab Theotimo domum. Atque heus tu. '''NIC.''' Quid vis? '''CHRYS.''' Anulum gnati tui facito ut memineris ferre. '''NIC.''' Quid opust anulo? '''CHRYS.''' Quia id signumst cum Theotimo, qui eum illi adferet,{{r|2.3.95|95}} ei aurum ut reddat. '''NIC.''' Meminero, et recte mones.{{l|330}} Sed divesne est istic Theotimus? '''CHRYS.''' Etiam rogas? Quin auro habeat soccis subpactum solum? '''NIC.''' Cur ita fastidit? '''CHRYS.''' Tantas divitias habet; nescit quid faciat auro. '''NIC.''' Mihi dederit velim.{{r|2.3.100|100}} Sed qui praesente id aurum Theotimo datumst?{{l|335}} '''CHRYS.''' Populo praesente: nullust Ephesi quin sciat. '''NIC.''' Istuc sapienter saltem fecit filius, cum diviti homini id aurum servandum dedit; ab eo licebit quamvis subito sumere.{{r|2.3.105|105}} '''CHRYS.''' Immo em tantisper numquam te morabitur,{{l|340}} quin habeas illud quo die illuc veneris. '''NIC.''' Censebam me effugisse a vita marituma, ne navigarem tandem hoc aetatis senex; id mi haud, utrum velim, licere intellego:{{r|2.3.110|110}} ita bellus hospes fecit Archidemides.{{l|345}} Ubi nunc est ergo meus Mnesilochus filius? '''CHRYS.''' Deos atque amicos iit salutatum ad forum. '''NIC.''' At ego hinc ad illum, ut convenam quantum potest.— '''CHRYS.''' Ille est oneratus recte et plus iusto vehit.{{r|2.3.115|115}} Exorsa haec tela non male omnino mihi est:{{l|350}} ut amantem erilem copem facerem filium, ita feci, ut auri quantum vellet sumeret, quantum autem lubeat reddere ut reddat patri. Senex in Ephesum ibit aurum arcessere,{{r|2.3.120|120}} hic nostra agetur aetas in malacum modum,{{l|355}} siquidem hic relinquet neque secum abducet senex med et Mnesilochum. Quas ego hic turbas dabo! Sed quid futurumst, cum hoc senex resciverit, cum se excucurrisse illuc frustra sciverit{{r|2.3.125|125}} nosque aurum abusos? Quid mihi fiet postea?{{l|360}} Credo hercle adveniens nomen mutabit mihi facietque extemplo Crucisalum me ex Chrysalo. Aufugero hercle, si magis usus venerit. Si ero reprehensus, macto ego illum infortunio:{{r|2.3.130|130}} si illi sunt virgae ruri, at mihi tergum domist.{{l|365}} Nunc ibo, erili filio hanc fabricam dabo super auro amicaque eius inventa Bacchide.—</poem> ==ACTVS III== ===<span id='3.1.0'></span>III.i=== <poem>[LYDVS] '''LYDVS''' Pandite atque aperite propere ianuam hanc Orci, obsecro. Nam equidem haud aliter esse duco, quippe quo nemo advenit, nisi quem spes reliquere omnes, esse ut frugi possiet.{{l|370}} Bacchides non Bacchides, sed bacchae sunt acerrumae. Apage istas a me sorores, quae hominum sorbent sanguinem.{{r|3.1.5|5}} Omnis ad perniciem instructa domus opime atque opipare— quae ut aspexi, me continuo contuli protinam in pedes. Egone ut haec conclusa gestem clanculum? Ut celem patrem,{{l|375}} Pistoclere, tua flagitia aut damna aut desidiabula? [Quibus patrem et me teque amicosque omnes affectas tuos{{r|3.1.10|10}} ad probrum, damnum, flagitium appellere una et perdere.] Neque mei neque te tui intus puditumst factis quae facis, quibus tuom patrem meque una, amicos, adfinis tuos{{l|380}} tua infamia fecisti gerulifigulos flagiti. [Nunc prius quam malum istoc addis, certumst iam dicam patri]{{r|3.1.15|15}} de me hanc culpam demolibor iam et seni faciam palam, ut eum ex lutulento caeno propere hinc eliciat foras.—</poem> ===<span id='3.2.0'></span>III.ii=== <poem>[MNESILOCHVS] '''MNESILOCHVS''' Multimodis meditatus egomet mecum sum, et ita esse arbitror:{{l|385}} homini amico, qui est amicus ita uti nomen possidet, nisi deos ei nil praestare; id opera expertus sum esse ita. Nam ut in Ephesum hinc abii — hoc factumst ferme abhinc biennium— ex Epheso huc ad Pistoclerum meum sodalem litteras{{r|3.2.5|5}} misi, amicam ut mi inveniret Bacchidem. Illum intellego{{l|390}} invenisse, ut servos meus mi nuntiavit Chrysalus. Condigne is quam techinam de auro advorsum meum fecit patrem, ut mi amanti copia esset. [sed eccum video incedere.] Nam pol quidem meo animo ingrato homine nihil inpensiust;{{r|3.2.10|10}} malefactorem amitti satius quam relinqui beneficum;{{l|395}} nimio inpendiosum praestat te quam ingratum dicier: illum laudabunt boni, hunc etiam ipsi culpabunt mali. Qua me causa magis cum cura esse aecum, obvigilatost opus. Nunc, Mnesiloche, specimen specitur, nunc certamen cernitur,{{r|3.2.15|15}} sisne necne ut esse oportet, malus, bonus quoivis modi,{{l|400}} iustus iniustus, malignus largus, comis incommodus. Cave sis te superare servom siris faciundo bene. Utut eris, moneo, haud celabis. Sed eccos video incedere patrem sodalis et magistrum. Hinc auscultabo quam rem agant.{{r|3.2.20|20}}</poem> ===<span id='3.3.0'></span>III.iii=== <poem>[LYDVS ⸱ PHILOXENVS ⸱ MNESILOCHVS] '''LYDVS''' Nunc experiar, sitne aceto tibi cor acre in pectore.{{l|405}} Sequere. '''PHILOXENVS''' Quo sequar? Quo ducis nunc me? '''LYD.''' Ad illam quae tuom perdidit, pessum dedit tibi filium unice unicum. '''PHIL.''' Heia, Lyde, leniter qui saeviunt sapiunt magis. Minus mirandumst, illaec aetas si quid illorum facit,{{r|3.3.5|5}} quam si non faciat. Feci ego istaec itidem in adulescentia.{{l|410}} '''LYD.''' Ei mihi, ei mihi, istaec illum perdidit assentatio. Nam absque te esset, ego illum haberem rectum ad ingenium bonum: nunc propter te tuamque pravos factus est fiduciam Pistoclerus. '''MNES.''' Di immortales, meum sodalem hic nominat.{{r|3.3.10|10}} Quid hoc negoti est, Pistoclerum Lydus quod erum tam ciet?{{l|415}} '''PHIL.''' Paulisper, Lyde, est libido homini suo animo obsequi; iam aderit tempus, cum sese etiam ipse oderit. Morem geras; dum caveatur, praeter aequom ne quid delinquat, sine. '''LYD.''' Non sino, neque equidem illum me vivo corrumpi sinam.{{r|3.3.15|15}} Sed tu, qui pro tam corrupto dicis causam filio,{{l|420}} eademne erat haec disciplina tibi, cum tu adulescens eras? Nego tibi hoc annis viginti fuisse primis copiae, digitum longe a paedagogo pedem ut efferres aedibus. Ante solem exorientem nisi in palaestram veneras,{{r|3.3.20|20}} gymnasi praefecto haud mediocris poenas penderes.{{l|425}} Id quom optigerat, hoc etiam ad malum accersebatur malum: et discipulus et magister perhibebantur improbi. Ibi cursu luctando hasta disco pugilatu pila saliendo sese exercebant magis quam scorto aut saviis:{{r|3.3.25|25}} ibi suam aetatem extendebant, non in latebrosis locis.{{l|430}} Inde de hippodromo et palaestra ubi revenisses domum, cincticulo praecinctus in sella apud magistrum adsideres cum libro: cum legeres, si unam peccavisses syllabam, fieret corium tam maculosum quam est nutricis pallium.{{r|3.3.30|30}} '''MNES.''' Propter me haec nunc meo sodali dici discrucior miser;{{l|435}} innocens suspicionem hanc sustinet causa mea. '''PHIL.''' Alii, Lyde, nunc sunt mores. '''LYD.''' Id equidem ego certo scio. Nam olim populi prius honorem capiebat suffragio, quam magistro desinebat esse dicto oboediens;{{r|3.3.35|35}} at nunc, prius quam septuennis est, si attingas eum manu,{{l|440}} extemplo puer paedagogo tabula disrumpit caput. Cum patrem adeas postulatum, puero sic dicit pater: 'noster esto, dum te poteris defensare iniuria.' Provocatur paedagogus: 'eho senex minimi preti,{{r|3.3.40|40}} ne attigas puerum istac causa, quando fecit strenue.'{{l|445}} [It magister quasi lucerna uncto expretus linteo.] Itur illinc iure dicto. Hocine hic pacto potest inhibere imperium magister, si ipsus primus vapulet? '''MNES.''' Acris postulatio haec est. Cum huius dicta intellego,{{r|3.3.45|45}} mira sunt ni Pistoclerus Lydum pugnis contudit.{{l|450}} '''LYD.''' Sed quis hic est, quem astantem video ante ostium? O Philoxene, deos propitios me videre quam illum <haud> mavellem mihi. '''PHIL.''' Quis illic est? '''LYD.''' Mnesilochus, gnati tui sodalis [Pistocleri]. Haud consimili ingenio atque ille est qui in lupanari accubat.{{r|3.3.50|50}} Fortunatum Nicobulum, qui illum produxit sibi.{{l|455}} '''PHIL.''' Salvos sis, Mnesiloche, salvom te advenire gaudeo. '''MNES.''' Di te ament, Philoxene. '''LYD.''' Hic enim rite productust patri: in mare it, rem familiarem curat, custodit domum, obsequens oboediensque est mori atque imperiis patris.{{r|3.3.55|55}} Hic sodalis Pistoclero iam puer puero fuit;{{l|460}} triduom non interest aetatis uter maior siet: verum ingenium plus triginta annis maiust quam alteri. '''PHIL.''' Cave malo et compesce in illum dicere iniuste. '''LYD.''' Tace, stultus es qui illi male aegre patere dici qui facit.{{r|3.3.60|60}} [Nam illum meum malum promptare malim quam peculium.{{l|465}} '''PHIL.''' Quidum? '''LYD.''' Quia, malum si promptet, in dies faciat minus.] '''MNES.''' Quid sodalem meum castigas, Lyde, discipulum tuom? '''LYD.''' Periit tibi sodalis. '''MNES.''' Ne di sirint. '''LYD.''' Sic est ut loquor. Quin ego cum peribat vidi, non ex audito arguo.{{r|3.3.65|65}} '''MNES.''' Quid factum est? '''LYD.''' Meretricem indigne deperit. '''M.''' Non tu taces?{{l|470}} '''LYD.''' Atque acerrume aestuosam: absorbet ubi quemque attigit. '''M.''' Vbi ea mulier habitat? '''L.''' Hic. '''M.''' Vnde eam esse aiunt? '''L.''' Ex Samo. '''M.''' Quae vocatur? '''L.''' Bacchis. '''M.''' Erras, Lyde: ego omnem rem scio quem ad modumst. Tu Pistoclerum falso atque insontem arguis.{{r|3.3.70|70}} Nam ille amico et benevolenti suo sodali sedulo{{l|475}} rem mandatam exsequitur. Ipsus neque amat nec tu creduas. '''LYD.''' Itane oportet rem mandatam gerere amici sedulo, ut ipsus in gremio osculantem mulierem teneat sedens? Nullon pacto res mandata potest agi, nisi identidem{{r|3.3.75|75}} manus ferat <ei> ad papillas, labra ab labris nusquam auferat?{{l|480}} Nam alia memorare quae illum facere vidi dispudet: cum manum sub vestimenta ad corpus tetulit Bacchidi me praesente, neque pudere quicquam. Quid verbis opust? Mihi discipulus, tibi sodalis periit, huic filius;{{r|3.3.80|80}} nam ego illum periisse dico quoi quidem periit pudor.{{l|485}} [Quid opust verbis? Si opperiri vellem paulisper modo, ut opinor illius inspectandi mi esset maior copia, plus viderem quam deceret, quam me atque illo aequom foret.] '''MNES.''' Perdidisti me, sodalis. Egone ut illam mulierem{{r|3.3.85|85}} capitis non perdam? Perire me malis malim modis.{{l|490}} Satin ut quem tu habeas fidelem tibi aut cui credas nescias? '''LYD.''' Viden ut aegre patitur gnatum esse corruptum tuom, suom sodalem, ut ipsus sese cruciat aegritudine? '''PHIL.''' Mnesiloche, hoc tecum oro, ut illius animum atque ingenium regas;{{r|3.3.90|90}} serva tibi sodalem et mihi filium. '''MNES.''' Factum volo.{{l|495}} '''LYD.''' Melius esset, me quoque una si cum illo relinqueres. '''PHIL.''' Adfatim est. '''LYD.''' Mnesiloche, cura, ei, concastiga hominem probe, qui dedecorat te, me amicosque alios flagitiis suis. '''PHIL.''' In te ego hoc onus omne impono. Lyde, sequere hac me. '''L.''' Sequor.—{{r|3.3.95|95}}</poem> ===<span id='3.4.0'></span>III.iv=== <poem>[MNESILOCHVS] '''MNES.''' Inimiciorem nunc utrum credam magis{{l|500}} sodalemne esse an Bacchidem, incertum admodumst. Illum exoptavit potius? Habeat. Optumest. Ne illa illud hercle cum malo fecit suo; nam mihi divini numquam quisquam creduat,{{r|3.4.5|5}} ni ego illam exemplis plurumis planeque — amo.{{l|505}} Ego faxo hau dicet nactam quem derideat. Nam iam domum ibo atque — aliquid surrupiam patri. Id isti dabo. Ego istanc multis ulciscar modis.{{l|507a}} Adeo ego illam cogam usque ut mendicet — meus pater.{{r|3.4.10|10}} Sed satine ego animum mente sincera gero, qui ad hunc modum haec hic quae futura fabulor?{{l|510}} Amo hercle opino, ut pote quod pro certo sciam. Verum quam illa umquam de mea pecunia ramenta fiat plumea propensior,{{r|3.4.15|15}} mendicum malim mendicando vincere. Numquam edepol viva me inridebit. Nam mihi{{l|515}} decretumst renumerare iam omne aurum patri. Igitur mi inani atque inopi subblandibitur tum quom blandiri nihilo pluris referet,{{r|3.4.20|20}} quam si ad sepulcrum mortuo narres logos. [Sed autem quam illa umquam meis opulentiis{{l|519a}} ramenta fiat gravior aut propensior,{{l|519b}} mori me malim excruciatum inopia.]{{l|519c}} Profecto stabilest me patri aurum reddere.{{r|3.4.25|25}}{{l|520}} Eadem exorabo, Chrysalo causa mea pater ne noceat, neu quid ei suscenseat mea causa de auro quod eum ludificatus est; nam illi aequomst me consulere, qui causa mea mendacium ei dixit. Vos me sequimini.—{{r|3.4.30|30}}{{l|525}}</poem> ===<span id='III.v.0'></span>III.v=== <poem>[PISTOCLERVS] '''PISTOCLERVS''' Rebus aliis antevortar, Bacchis, quae mandas mihi: Mnesilochum ut requiram atque ut eum mecum ad te adducam simul. Nam illud animus meus miratur, si a me tetigit nuntius, quid remoretur. Ibo ut visam huc ad eum, si forte est domi.</poem> ===<span id='III.vi.0'></span>III.vi=== <poem>[MNESILOCHVS ⸱ PISTOCLERVS] '''MNESILOCHVS''' Reddidi patri omne aurum. Nunc ego illam me velim{{l|530}} convenire, postquam inanis sum, contemptricem meam. Sed veniam mihi quam gravate pater dedit de Chrysalo; verum postremo impetravi, ut ne quid ei suscenseat. '''PIST.''' Estne hic meus sodalis? '''MNES.''' Estne hic hostis, quem aspicio, meus?{{r|3.6.5|5}} '''PIST.''' Certe is est.'''MNES.''' Is est. '''PIST.''' Adibo contra et contollam gradum.{{l|535}} Salvos sis, Mnesiloche. '''MNES.''' Salve. '''PIST.''' Salvos quom peregre advenis, cena detur. '''MNES.''' Non placet mi cena quae bilem movet. '''PIST.''' Numquae advenienti aegritudo obiecta est? '''MNES.''' Atque acerruma. '''PIST.''' Vnde? '''MNES.''' Ab homine quem mi amicum esse arbitratus sum antidhac.{{r|3.6.10|10}} '''PIST.''' Multi more isto atque exemplo vivont, quos cum censeas{{l|540}} esse amicos, reperiuntur falsi falsimoniis, lingua factiosi, inertes opera, sublesta fide. Nullus est quoi non invideant rem secundam optingere; sibi ne invideatur, ipsi ignavia recte cavent.{{r|3.6.15|15}} '''MNES.''' Edepol ne tu illorum mores perquam meditate tenes.{{l|545}} Sed etiam unum hoc: ex ingenio malo malum inveniunt suo: nulli amici sunt, inimicos ipsi in sese omnis habent. Ei se cum frustrantur, frustrari alios stolidi existumant. Sicut est hic, quem esse amicum ratus sum atque ipsus sum mihi:{{r|3.6.20|20}} ille, quod in se fuit, accuratum habuit quod posset mali{{l|550}} faceret in me, inconciliaret copias omnis meas. '''PIST.''' Improbum istunc esse oportet hominem. '''MNES.''' Ego ita esse arbitror. '''PIST.''' Obsecro hercle loquere, quis is est. '''MNES.''' Benevolens vivit tibi. Nam ni ita esset, tecum orarem ut ei quod posses mali{{r|3.6.25|25}} facere faceres. '''PIST.''' Dic modo hominem qui sit: si non fecero{{l|555}} ei male aliquo pacto, me esse dicito ignavissimum. '''MNES.''' Nequam homost, verum hercle amicus est tibi. '''PIST.''' Tanto magis dic quis est; nequam hominis ego parvi pendo gratiam. MNES.Video non potesse quin tibi eius nomen eloquar.{{r|3.6.30|30}} Pistoclere, perdidisti me sodalem funditus.{{l|560}} '''PIST.''' Quid istuc est? '''MNES.''' Quid est? Misine ego ad te ex Epheso epistulam super amica, ut mi invenires? '''PIST.''' Fateor factum, et repperi. '''MNES.''' Quid? Tibi non erat meretricum aliarum Athenis copia quibuscum haberes rem, nisi cum illa quam ego mandassem tibi{{r|3.6.35|35}} occiperes tute † amare et mi ires consultum male?{{l|565}} '''PIST.''' Sanun es? '''MNES.''' Rem repperi omnem ex tuo magistro. Ne nega. Perdidisti me. '''PIST.''' Etiamne ultro tuis me prolectas probris? '''MNES.''' Quid? Amas Bacchidem? '''PIST.''' Duas ergo hic intus eccas Bacchides. '''M.''' Quid? Duas? '''P.''' Atque ambas sorores. '''M.''' Loqueris nunc nugas sciens.{{r|3.6.40|40}} '''PIST.''' Postremo, si pergis parvam mihi fidem arbitrarier,{{l|570}} tollam ego ted in collum atque intro hinc auferam. '''M.''' Immo ibo, mane. '''PIST.''' Non maneo, neque tu me habebis falso suspectum. '''M.''' Sequor.—</poem> ==ACTVS IV== ===<span id='4.1.0'></span>IV.i=== <poem>[PARASITVS] '''PARASITVS''' Parasitus ego sum hominis nequam atque improbi, militis, qui amicam secum avexit ex Samo. Nunc me ire iussit ad eam et percontarier,{{l|575}} utrum aurum reddat anne eat secum semul. Tu dudum, puere, cum illac usque isti semul:{{r|4.1.5|5}} quae harum sunt aedes, pulta. Adi actutum ad fores. Recede hinc dierecte. Ut pulsat propudium! Comesse panem tris pedes latum potes,{{l|580}} fores pultare nescis. Ecquis in aedibust? Heus, ecquis hic est? Ecquis hoc aperit ostium?{{r|4.1.10|10}} Ecquis exit?</poem> ===<span id='4.2.0'></span>IV.ii=== <poem>[PISTOCLERVS ⸱ PARASITVS] '''PISTOCLERVS''' Quid istuc? Quae istaec est pulsatio? <nowiki>* * *</nowiki> quae te mala crux agitat, qui ad istunc modum alieno viris tuas extentes ostio?{{l|585}} Fores paene exfregisti. Quid nunc vis tibi? '''PAR.''' Adulescens, salve. '''PIST.''' Salve. Sed quem quaeritas?{{r|4.2.5|5}} '''PAR.''' Bacchidem. '''PIST.''' Vtram ergo? '''PAR.''' Nil scio nisi Bacchidem. Paucis: me misit miles ad eam Cleomachus, vel ut ducentos Philippos reddat aureos{{l|590}} vel ut hinc in Elatiam hodie eat secum semul. '''PIST.''' Non it. Negat se ituram. Abi et renuntia.{{r|4.2.10|10}} Alium illa amat, non illum. Duc te ab aedibus. '''PAR.''' Nimis iracunde. '''PIST.''' At scin quam iracundus siem? Ne tibi hercle haud longe est os ab infortunio,{{l|595}} ita dentifrangibula haec meis manibus gestiunt. '''PAR.''' Cum ego huius verba interpretor, mihi cautiost,{{r|4.2.15|15}} ne nucifrangibula excussit ex malis meis. Tuo ego istaec igitur dicam illi periculo. '''PIST.''' Quid ais tu? '''PAR.''' Ego istuc illi dicam. '''PIST.''' Dic mihi,{{l|600}} quis tu es? '''PAR.''' Illius sum integumentum corporis. '''PIST.''' Nequam esse oportet cui tu integumentum improbu's.{{r|4.2.20|20}} '''PAR.''' Sufflatus ille huc veniet. '''PIST.''' Dirrumptum velim. '''PAR.''' Numquid vis? '''PIST.''' Abeas. Celeriter factost opus. '''PAR.''' Vale, dentifrangibule.— '''PIST.''' Et tu, integumentum, vale.{{l|605}} In eum nunc haec res venit locum, ut quid consili dem meo sodali super amica nesciam,{{r|4.2.25|25}} qui iratus renumeravit omne aurum patri, neque nummus ullust qui reddatur militi. Sed huc concedam, nam concrepuerunt fores.{{l|610}} Mnesilochus eccum maestus progreditur foras.</poem> ===<span id='4.3.0'></span>IV.iii=== <poem>[MNESILOCHVS ⸱ PISTOCLERVS] '''MNESILOCHVS''' Petulans, protervo iracundo animo, indomito incogitato, sine modo et modestia sum, sine bono iure atque honore, incredibilis imposque animi, inamabilis inlepidus vivo, malevolente ingenio natus. Postremo id mi est quod volo{{l|615}} ego esse aliis. Credibile hoc est?{{r|4.3.5|5}}{{l|615a}} Nequior nemost neque indignior quoi di bene faciant neque quem quisquam{{l|616a}} homo aut amet aut adeat. Inimicos quam amicos aequomst med habere, malos quam bonos par magis me iuvare.{{r|4.3.10|10}} Omnibus probris, quae improbis viris{{l|620}} digna sunt, dignior nullus est homo; qui patri reddidi omne aurum amans, <mihi> quod fuit prae manu. Sumne ego homo miser? Perdidi me simulque operam Chrysali.{{r|4.3.15|15}} '''PI.''' Consolandus hic mist, ibo ad eum.{{l|625}} Mnesiloche, quid fit? '''MN.''' Perii. '''PI.''' Di melius faciant. '''MN.''' Perii.{{l|626a}} '''PI.''' Non taces, insipiens? '''MN.''' Taceam? '''PI.''' Sanus satis non es. '''MN.''' Perii.{{r|4.3.20|20}}{{l|627a}} Multa mala mi in pectore nunc acria atque acerba eveniunt. Criminin me habuisse fidem? Immerito tibi iratus fui. '''PI.''' Heia, bonum habe animum. '''MN.''' Vnde habeam? Mortuos pluris pretist{{l|630}} quam ego sum. '''PI.''' Militis parasitus venerat modo aurum petere hinc, eum ego meis dictis malis his foribus atque hac <platea abegi>;{{r|4.3.25|25}} reppuli, reieci hominem. '''MN.''' Quid mi id prodest? <quom ipse veniet,> quid faciam? Nil habeo miser. Ille quidem hanc abducet, scio. '''PI.''' Si mihi sit, non pollicear. '''MN.''' Scio, dares, novi <tuom>.{{l|635}} Sed nisi ames, non habeam tibi fidem tantam; <eo quod amas tamen> nunc agitas sat tute tuarum rerum; <sin liber sies>{{r|4.3.30|30}} egone ut opem mi ferre posse putem inopem te? <non potest>. '''PI.''' Tace modo: deus respiciet nos aliquis. '''MN.''' Nugae. <vale>.{{l|638a}} '''P.''' Mane. '''M.''' Quid est? '''P.''' Tuam copiam eccam Chrysalum video. <tace.></poem> ===<span id='4.4.0'></span>IV.iv=== <poem>[CHRYSALVS⸱ MNESILOCHVS] '''CHRYSALVS''' Hunc hominem decet auro expendi, huic decet statuam statui ex auro;{{l|640}} nam duplex hodie facinus feci, duplicibus spoliis sum adfectus. Erum maiorem meum ut ego hodie lusi lepide, ut ludificatust. Callidum senem callidis dolis compuli et perpuli, mi omnia ut crederet.{{r|4.4.5|5}} Nunc amanti ero filio senis,{{l|645}} quicum ego bibo, quicum edo et amo, regias copias aureasque optuli, ut domo sumeret neu foris quaereret. Non mihi isti placent Parmenones, Syri,{{r|4.4.10|10}} qui duas aut tris minas auferunt eris.{{l|650}} Nequius nil est quam egens consili servos, nisi habet multipotens pectus: ubicumque usus siet, pectore expromat suo. Nullus frugi esse potest homo,{{r|4.4.15|15}} nisi qui et bene et male facere tenet.{{l|655}} Improbis cum improbus sit, harpaget furibus, furetur quod queat, vorsipellem frugi convenit esse hominem, pectus quoi sapit: bonus sit bonis, malus sit malis;{{r|4.4.20|20}}{{l|660|659-660}} utcumque res sit, ita animum habeat. Sed lubet scire quantum aurum erus sibi dempsit et quid suo reddidit patri. Si frugi est, Herculem fecit ex patre:{{l|665}} decimam partem ei dedit, sibi novem abstulit.{{r|4.4.25|25}} Sed quem quaero optume eccum obviam mihi est. Num qui nummi exciderunt, ere, tibi, quod sic terram optuere?{{l|668a}} Quid vos maestos tam tristesque esse conspicor? Non placet nec temere est etiam. Quin mihi respondetis?{{r|4.4.30|30}}{{l|670}} '''MNES.''' Chrysale, occidi. '''CHRYS.''' Fortassis tu auri dempsisti parum? '''MNES.''' Quam, malum, parum? Immo vero nimio minus multo parum. '''CHRYS.''' Quid igitur, stulte? <an tu,> quoniam occasio ad eam rem fuit mea virtute parta, ut quantum velles tantum sumeres, sic hoc digitulis duobus sumebas primoribus?{{r|4.4.35|35}}{{l|675}} An nescibas quam eius modi homini raro tempus se daret? '''MNES.''' Erras. '''CHRYS.''' At quidem tute errasti, cum parum immersti ampliter. '''MNES.''' Pol tu quam nunc med accuses magis, si magis rem noveris. Occidi. '''CHRYS.''' Animus iam istoc dicto plus praesagitur mali. '''MNES.''' Perii. '''CHRYS.''' Quid ita? '''MNES.''' Quia patri omne cum ramento reddidi.{{r|4.4.40|40}}{{l|680}} '''CHRYS.''' Reddidisti? '''M.''' Reddidi. '''C.''' Omnene? '''M.''' Oppido. '''C.''' Occisi sumus. Qui in mentem venit tibi istuc facinus facere tam malum? '''MNES.''' Bacchidem atque hunc suspicabar propter crimen, Chrysale, mi male consuluisse: ob eam rem omne aurum iratus reddidi meo patri. '''CHRYS.''' Quid, ubi reddebas aurum, dixisti patri?{{r|4.4.45|45}}{{l|685}} '''MNES.''' Me id aurum accepisse extemplo ab hospite Archidemide. '''CHRYS.''' Em, istoc dicto dedisti hodie in cruciatum Chrysalum; nam ubi me aspiciet, ad carnuficem rapiet continuo senex. '''MNES.''' Ego patrem exoravi. '''CHRYS.''' Nempe ergo hoc ut faceret quod loquor? '''MNES.''' Immo tibi ne noceat neu quid ob eam rem suscenseat;{{r|4.4.50|50}}{{l|690}} atque aegre impetravi. Nunc hoc tibi curandumst, Chrysale. '''CHRYS.''' Quid vis curem? '''MNES.''' Vt ad senem etiam alteram facias viam. Compara, fabricare finge quod lubet, conglutina, ut senem hodie doctum docte fallas aurumque auferas. '''CHRYS.''' Vix videtur fieri posse. '''MNES.''' Perge, ac facile ecfeceris.{{r|4.4.55|55}}{{l|695}} '''CHRYS.''' Quam, malum, facile, quem mendaci prendit manufesto modo? Quem si orem ut mihi nil credat, id non ausit credere. '''MNES.''' Immo si audias quae dicta dixit me adversum tibi. '''CHRYS.''' Quid dixit? '''MNES.''' Si tu illum solem sibi solem esse diceres, se illum lunam credere esse et noctem qui nunc est dies.{{r|4.4.60|60}}{{l|700}} '''CHRYS.''' Emungam hercle hominem probe hodie, ne id nequiquam dixerit. '''MNES.''' Nunc quid nos vis facere? '''CHRYS.''' Enim nil nisi ut ametis impero. Ceterum quantum lubet me poscitote aurum: ego dabo. Quid mihi refert Chrysalo esse nomen, nisi factis probo? Sed nunc quantillum usust auri tibi, Mnesiloche? Dic mihi.{{r|4.4.65|65}}{{l|705}} '''MNES.''' Militi nummis ducentis iam usus est pro Bacchide. '''CHRYS.''' Ego dabo. '''MNES.''' Tum nobis opus est sumptu. '''C.''' Ah, placide volo unum quidque agamus: hoc ubi egero, tum istuc agam. De ducentis nummis primum intendam ballistam in senem; ea ballista si pervortam turrim et propugnacula,{{r|4.4.70|70}}{{l|710}} recta porta invadam extemplo in oppidum anticum et vetus: si id capso, geritote amicis vostris aurum corbibus, sicut animus sperat. '''PIST.''' Apud test animus noster, Chrysale. '''CHRYS.''' Nunc tu abi intro, Pistoclere, ad Bacchidem, atque ecfer cito '''PIST.''' Quid? '''C.''' Stilum, ceram et tabellas, linum. '''P.''' Iam faxo hic erunt.—{{r|4.4.75|75}}{{l|715}} '''MNES.''' Quid nunc es facturus? Id mihi dice. '''CHRYS.''' Coctumst prandium? Vos duo eritis atque amica tua erit tecum tertia? '''MNES.''' Sicut dicis. '''CHRYS.''' Pistoclero nulla amica est? '''M.''' Immo adest. Alteram ille amat sororem, ego alteram, ambas Bacchides. '''CHRYS.''' Quid tu loquere? '''MNES.''' Hoc, ut futuri sumus. '''CHRYS.''' Vbist biclinium{{r|4.4.80|80}}{{l|720}} vobis stratum? '''MNES.''' Quid id exquaeris? '''CHRYS.''' Res itast, dici volo. Nescis quid ego acturus sim nec facinus quantum exordiar. '''MNES.''' Cedo manum ac subsequere propius me ad fores. Intro inspice. '''CHRYS.''' Euax, nimis bellus atque ut esse maxume optabam locus.{{l|725|724-725}} '''PIST.''' Quae imperavisti. Imperatum bene bonis factum ilicost.{{r|4.4.85|85}} '''CHRYS.''' Quid parasti? '''PIST.''' Quae parari tu iussisti omnia. '''CHRYS.''' Cape stilum propere et tabellas tu has tibi. '''MNES.''' Quid postea? '''CHRYS.''' Quod iubebo scribito isti'''C.''' nam propterea <te> volo scribere, ut pater cognoscat litteras quando legat.{{l|730}} Scribe. '''MNES.''' Quid scribam? '''CHRYS.''' Salutem tuo patri verbis tuis.{{r|4.4.90|90}} '''PIST.''' Quid si potius morbum mortem scribat? Id erit rectius. '''C.''' Ne interturba. '''M.''' Iam imperatum in cera inest. '''C.''' Dic quem ad modum. '''MNES.''' 'Mnesilochus salutem dicit suo patri.' '''CHRYS.''' Adscribe hoc cito: 'Chrysalus mihi usque quaque loquitur nec recte, pater,{{l|735}} quia tibi aurum reddidi et quia non te fraudaverim.'{{r|4.4.95|95}} '''PIST.''' Mane dum scribit. '''CHRYS.''' Celerem oportet esse amatoris manum. '''P.''' Atque † idem hercle em perdundum magis quam ad scribundumst cito. '''M.''' Loquere. Hoc scriptumst. '''C.''' 'Nunc, pater mi, proin tu ab eo ut caveas tibi, sycophantias componit, aurum ut abs ted auferat;{{l|740}} et profecto se ablaturum dixit.' plane adscribito.{{r|4.4.100|100}} '''MNES.''' Dic modo. '''CHRYS.''' 'Atque id pollicetur se daturum aurum mihi, quod dem scortis quodque in lustris comedim congraecem, pater. Sed, pater, vide ne tibi hodie verba det: quaeso cave.' '''M.''' Loquere porro. '''C.''' Adscribe dum etiam. '''M.''' Loquere quid scribam modo.{{l|745}} '''CHRYS.''' 'Sed, pater, quod promisisti mihi, te quaeso ut memineris,{{r|4.4.105|105}} ne illum verberes; verum apud te vinctum adservato domi.' Cedo tu ceram ac linum actutum. Age obliga, obsigna cito. '''MNES.''' Obsecro, quid istis ad istunc usust conscriptis modum, ut tibi ne quid credat atque ut vinctum te adservet domi?{{l|750}} '''CHRYS.''' Quia mi ita lubet. Potin ut cures te atque ut ne parcas mihi?{{r|4.4.110|110}} Mea fiducia opus conduxi et meo periclo rem gero. '''MNES.''' Aequom dicis. '''C.''' Cedo tabellas. '''M.''' Accipe. '''C.''' Animum advortite. Mnesiloche et tu, Pistoclere, iam facite in biclinio cum amica sua uterque accubitum eatis, ita negotiumst,{{l|755}} atque ibidem ubi nunc sunt lecti strati potetis cito.{{r|4.4.115|115}} '''PIST.''' Numquid aliud? '''CHRYS.''' Hoc, atque etiam: ubi erit accubitum semel, ne quoquam exsurgatis, donec a me erit signum datum. '''PIST.''' O imperatorem probum! '''CHRYS.''' Iam bis bibisse oportuit. '''MNES.''' Fugimus. '''CHRYS.''' Vos vostrum curate officium, ego efficiam meum.—{{l|760}}</poem> ===<span id='4.5.0'></span>IV.v=== <poem>[CHRYSALVS] Mnsanum magnum molior negotium, metuoque ut hodie possiem emolirier. Sed nunc truculento mi atque saevo usus senest; nam non conducit huic sycophantiae senem tranquillum esse ubi me aspexerit.{{r|4.5.5|5}}{{l|765}} Versabo ego illum hodie, si vivo, probe. Tam frictum ego illum reddam quam frictum est cicer. Adambulabo ad ostium, ut, quando exeat, extemplo advenienti ei tabellas dem in manum.</poem> ===<span id='5.6.0'></span>IV.vi=== <poem>[NICOBVLVS ⸱ CHRYSALVS] '''NICOBVLVS''' Nimium illaec res est magnae dividiae mihi,{{l|770}} supterfugisse sic mihi hodie Chrysalum. '''CHRYS.''' Salvos sum, iratus est senex. Nunc est mihi adeundi ad hominem tempus. '''NIC.''' Quis loquitur prope? Atque hic quidem, opinor, Chrysalust. '''CHRYS.''' Accessero.{{r|4.6.5|5}} '''NIC.''' Bone serve, salve. Quid fit? Quam mox navigo{{l|775}} in Ephesum, ut aurum repetam ab Theotimo domum? Taces? Per omnis deos adiuro, ut ni meum gnatum tam amem atque ei facta cupiam quae is velit, ut tua iam virgis latera lacerentur probe{{r|4.6.10|10}}{{l|780|779-780}} ferratusque in pistrino aetatem conteras. Omnia rescivi scelera ex Mnesilocho tua. '''CHRYS.''' Men criminatust? Optimest: ego sum malus, ego sum sacer, scelestus. Specta rem modo; ego verbum faciam <nullum>. '''NIC.''' Etiam, carnufex,{{r|4.6.15|15}}{{l|785}} minitare? '''CHRYS.''' Nosces tu illum actutum qualis sit. Nunc has tabellas ferre me iussit tibi. Orabat, quod istic esset scriptum ut fieret. '''NIC.''' Cedo. '''CHRYS.''' Nosce signum. '''NIC.''' Novi. Ubi ipse est? '''CHRYS.''' Nescio. Nil iam me oportet scire. Oblitus sum omnia.{{r|4.6.20|20}}{{l|790}} Scio me esse servom. Nescio etiam id quod scio. Nunc ab trasenna hic turdus lumbricum petit; pendebit hodie pulcre, ita intendi tenus. '''NIC.''' Mane dum parumper; iam exeo ad te, Chrysale.— '''CHRYS.''' Vt verba mihi dat, ut nescio quam rem gerat.{{r|4.6.25|25}}{{l|795}} Servos arcessit intus qui me vinciant. Bene navis agitatur, pulcre haec confertur ratis. Sed conticiscam, nam audio aperiri fores.</poem> ===<span id='4.7.0'></span>IV.vii=== <poem>[NICOBVLVS ⸱ ARTAMO ⸱ CHRYSALVS] '''NIC.''' Constringe tu illi, '''ARTAMO''', actutum manus. '''CHRYS.''' Quid feci? '''NIC.''' Impinge pugnum, si muttiverit.{{l|800}} Quid hae locuntur litterae? '''CHRYS.''' Quid me rogas? Ut ab illo accepi, ad te obsignatas attuli. '''NIC.''' Eho tu, <nowiki>* * *</nowiki> loquitatusne es gnato meo{{r|4.7.5|5}} male per sermonem, quia mi id aurum reddidit, et te dixisti id aurum ablaturum tamen{{l|805}} per sycophantiam? '''CHRYS.''' Egone istuc dixi? '''NIC.''' Ita. '''CHRYS.''' Quis homost qui dicat me dixisse istuc? '''NIC.''' Tace, nullus homo dicit: hae tabellae te arguont,{{r|4.7.10|10}} quas tu attulisti. Em hae te vinciri iubent. '''CHRYS.''' Aha, Bellorophontem tuos me fecit filius:{{l|810}} egomet tabellas tetuli ut vincirer. Sine. '''NIC.''' Propterea hoc facio, ut suadeas gnato meo ut pergraecetur tecum, tervenefice.{{r|4.7.15|15}} '''CHRYS.''' O stulte, stulte, nescis nunc venire te; atque in eopse adstas lapide, ut praeco praedicat.{{l|815}} '''NIC.''' Responde: quis me vendit? '''CHRYS.''' Quem di diligunt adulescens moritur, dum valet sentit sapit. Hunc si ullus deus amaret, plus annis decem,{{r|4.7.20|20}} plus iam viginti mortuom esse oportuit: terrai odium ambulat, iam nil sapit{{l|820}} nec sentit, tantist quantist fungus putidus. '''NIC.''' Tun terrae me odium esse autumas? Abducite hunc intro atque adstringite ad columnam fortiter.{{r|4.7.25|25}} Numquam auferes hinc aurum. '''CHRYS.''' At qui iam dabis. '''NIC.''' Dabo? '''CHRYS.''' Atque orabis me quidem ultro ut auferam,{{l|825}} cum illum rescisces criminatorem meum quanto in periclo et quanta in pernicie siet. Tum libertatem Chrysalo largibere;{{r|4.7.30|30}} ego adeo numquam accipiam. '''NIC.''' Dic, scelerum caput, dic, quo in periclo est meus Mnesilochus filius?{{l|830}} '''CHRYS.''' Sequere hac me, faxo iam scies. '''NIC.''' Quo gentium? '''CHRYS.''' Tres unos passus. '''NIC.''' Vel decem. '''CHRYS.''' Agedum tu, '''ARTAMO''', forem hanc pauxillum aperi; placide, ne crepa;{{r|4.7.35|35}} sat est. Accede huc tu. Viden convivium? '''NIC.''' Video exadvorsum Pistoclerum et Bacchidem.{{l|835}} '''CHRYS.''' Qui sunt in lecto illo altero? '''NIC.''' Interii miser. '''CHRYS.''' Novistine hominem? '''NIC.''' Novi. '''CHRYS.''' Dic sodes mihi, bellan videtur specie mulier? '''NIC.''' Admodum.{{r|4.7.40|40}} '''CHRYS.''' Quid illam, meretricemne esse censes? '''NIC.''' Quippini? '''CHRYS.''' Frustra es. '''NIC.''' Quis igitur obsecrost? '''CHRYS.''' Inveneris.{{l|840}} Ex me quidem hodie numquam fies certior.</poem> ===<span id='4.8.0'></span>IV.viii=== <poem>[CLEOMACHVS ⸱ NICOBVLVS ⸱ CHRYSALVS] '''CLEOMACHVS''' Meamne hic Mnesilochus, Nicobuli filius, per vim ut retineat mulierem? Quae haec factiost? '''NIC.''' Quis illest? '''CHRYS.''' Per tempus hic venit miles mihi. '''CLEOM.''' Non me arbitratur militem, sed mulierem,{{l|845}} qui me meosque non queam defendere.{{r|4.8.5|5}} Nam neque Bellona mi umquam neque Mars creduat, ni illum exanimalem faxo, si convenero, nive exheredem fecero vitae suae. '''NIC.''' Chrysale, quis ille est qui minitatur filio?{{l|850}} '''CHRYS.''' Vir hic est illius mulieris quacum accubat.{{r|4.8.10|10}} '''NIC.''' Quid, vir? '''CHRYS.''' Vir, inquam. '''NIC.''' Nuptanest illa, obsecro? '''CHRYS.''' Scies haud multo post. '''NIC.''' Oppido interii miser. '''CHRYS.''' Quid nunc? Scelestus tibi videtur Chrysalus? Age nunc vincito me, auscultato filio.{{l|855}} Dixin tibi ego illum inventurum te qualis sit?{{r|4.8.15|15}} '''NIC.''' Quid nunc ego faciam? '''CHRYS.''' Iube sis me exsolvi cito; nam ni ego exsolvor, iam manufesto hominem opprimet. '''CLEOM.''' Nihil est lucri quod me hodie facere mavelim, quam illum cubantem cum illa opprimere, ambo ut necem.{{l|860}} '''CHRYS.''' Audin quae loquitur? Quin tu me exsolvi iubes?{{r|4.8.20|20}} '''NIC.''' Exsolvite istum. Perii, pertimui miser. '''CLEOM.''' Tum illam, quae corpus publicat volgo suom, faxo se haud dicat nactam quem derideat. '''CHRYS.''' Pacisci cum illo paulula pecunia{{l|865}} potes. '''NIC.''' Pacisce ergo, obsecro, quid tibi lubet,{{r|4.8.25|25}} dum ne manifesto hominem opprimat neve enicet. '''CLEOM.''' Nunc nisi ducenti Philippi redduntur mihi, iam illorum ego animam amborum exsorbebo oppido. '''NIC.''' Em illuc pacisce, si potes; perge obsecro,{{l|870}} pacisce quid vis. '''CHRYS.''' Ibo et faciam sedulo.{{r|4.8.30|30}} Quid clamas? '''CLEOM.''' Vbi erus tuos est? '''CHRYS.''' Nusquam. Nescio. Vis tibi ducentos nummos iam promittier, ut ne clamorem hic facias neu convicium? '''CLEOM.''' Nihil est quod malim. '''CHRYS.''' Atque ut tibi mala multa ingeram?{{l|875}} '''CLEOM.''' Tuo arbitratu. '''NIC.''' Vt subblanditur carnufex.{{r|4.8.35|35}} '''CHRYS.''' Pater hic Mnesilochi est; sequere, is promittet tibi. Tu aurum rogato; ceterum verbum sat est. '''NIC.''' Quid fit? '''CHRYS.''' Ducentis Philippis rem pepigi. '''NIC.''' Ah, salus mea, servavisti me. Quam mox dico 'dabo'?{{l|880}} '''CHRYS.''' Roga hunc tu, tu promitte hui'''C.''' '''NIC.''' Promitto, roga.{{r|4.8.40|40}} '''CLEOM.''' Ducentos nummos aureos Philippos probos dabin? '''CHRYS.''' 'Dabuntur' inque. Responde. '''NIC.''' Dabo. '''CHRYS.''' Quid nunc, impure? Numquid debetur tibi? Quid illi molestu's? Quid illum morte territas?{{l|885}} Et ego te et ille mactamus infortunio.{{r|4.8.45|45}} Si tibi est machaera, at nobis veruinast domi: qua quidem te faciam, si tu me inritaveris, confossiorem soricina nenia. Iam dudum hercle equidem sentio, suspicio{{l|890}} quae te sollicitet: eum esse cum illa muliere.{{r|4.8.50|50}} '''CLEOM.''' Immo est quoque. '''CHRYS.''' Ita me Iuppiter Iuno Ceres Minerva † Latona Spes Opis Virtus Venus Castor Polluces Mars Mercurius Hercules Summanus Sol Saturnus dique omnes ament,{{l|895}} ut ille cum illa neque cubat neque ambulat{{r|4.8.55|55}} neque osculatur neque illud quod dici solet. '''NIC.''' Vt iurat! Servat me ille suis periuriis. '''CLEOM.''' Vbi nunc Mnesilochus ergost? '''CHRYS.''' Rus misit pater. Illa autem in arcem abiit aedem visere{{l|900}} Minervae. Nunc apertast. I, vise estne ibi.{{r|4.8.60|60}} '''CLEOM.''' Abeo ad forum igitur. '''CHRYS.''' Vel hercle in malam crucem. '''CLEOM.''' Hodie exigam aurum hoc? '''CHRYS.''' Exige, ac suspende te: ne supplicare <hunc> censeas <tibi>, nihili homo.— Ille est amotus. Sine me — per te, ere, opsecro{{l|905}} deos immortales — ire huc intro ad filium.{{r|4.8.65|65}} '''NIC.''' Quid eo intro ibis? '''CHRYS.''' Vt eum dictis plurumis castigem, cum haec sic facta ad hunc faciat modum. '''NIC.''' Immo oro ut facias, Chrysale, et ted opsecro, cave parsis in eum dicere. '''CHRYS.''' Etiam me mones?{{l|910}} Satin est si plura ex me audiet hodie mala,{{r|4.8.70|70}} quam audivit umquam Clinia ex Demetrio?— '''NIC.''' Lippi illic oculi servos est simillimus: si non est, nolis esse neque desideres; si est, abstinere quin attingas non queas.{{l|915}} Nam ni illic hodie forte fortuna hic foret,{{r|4.8.75|75}} miles Mnesilochum cum uxore opprimeret sua atque obtruncaret moechum manufestarium. Nunc quasi ducentis Philippis emi filium, quos dare promisi militi: quos non dabo{{l|920}} temere etiam prius quam filium convenero.{{r|4.8.80|80}} Numquam edepol quicquam temere credam Chrysalo; verum lubet etiam mi has perlegere denuo: aequomst tabellis consignatis credere.—</poem> ===<span id='4.9.0'></span>IV.ix=== <poem>[CHRYSALVS ⸱ NICOBVLVS] '''CHRYSALVS''' Atridae duo fratres cluent fecisse facinus maxumum,{{l|925}} quom Priami patriam Pergamum divina moenitum manu armis, equis, exercitu atque eximiis bellatoribus mille cum numero navium decumo anno post subegerunt. Non pedibus termento fuit praeut ego erum expugnabo meum{{r|4.9.5|5}} sine classe sineque exercitu et tanto numero militum.{{l|930}} [Cepi expugnavi amanti erili filio aurum ab suo patre.] Nunc prius quam huc senex venit, libet lamentari dum exeat. O Troia, o patria, o Pergamum, o Priame periisti senex, qui misere male mulcabere quadringentis Philippis aureis.{{r|4.9.10|10}} Nam ego has tabellas obsignatas consignatas quas fero{{l|935}} non sunt tabellae, sed equos quem misere Achivi ligneum. [Epiust Pistoclerus: ab eo haec sumptae; Mnesilochus Sino est relictus, ellum non in busto Achilli, sed in lecto accubat; Bacchidem habet secum: ille olim habuit ignem qui signum daret,{{r|4.9.15|15}} hunc ipsum exurit; ego sum Vlixes, cuius consilio haec gerunt.]{{l|940}} Tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo insunt milites armati atque animati probe. Ita res successit mi usque adhuc. Atque hic equos non in arcem, verum in arcam faciet impetum: exitium excidium exlecebra fiet hic equos hodie auro senis.{{r|4.9.20|20}} Nostro seni huic stolido, ei profecto nomen facio ego Ilio;{{l|945}} miles Menelaust, ego Agamemno, idem Vlixes Lartius, Mnesilochust Alexander, qui erit exitio rei patriae suae; is Helenam avexit, cuia causa nunc facio obsidium Ilio. Nam illi itidem Vlixem audivi, ut ego sum, fuisse et audacem et malum:{{r|4.9.25|25}} <in> dolis ego prensus sum, ille mendicans paene inventus interiit,{{l|950}} dum ibi exquirit fata Iliorum; adsimiliter mi hodie optigit. Vinctus sum, sed dolis me exemi: item se ille servavit dolis. Ilio tria fuisse audivi fata quae illi forent exitio: signum ex arce si periisset; alterum etiamst Troili mors;{{r|4.9.30|30}} tertium, cum portae Phrygiae limen superum scinderetur:{{l|955}} paria item tria eis tribus sunt fata nostro huic Ilio. Nam dudum primo ut dixeram nostro seni mendacium et de hospite et de auro et de lembo, ibi signum ex arce iam abstuli. Iam duo restabant fata tunc, nec magis id ceperam oppidum.{{r|4.9.35|35}} Post ubi tabellas ad senem detuli, ibi occidi Troilum,{{l|960}} cum censuit Mnesilochum cum uxore esse dudum militis. [Ibi vix me exsolvi: id periclum adsimilo, Vlixem ut praedicant cognitum ab Helena esse proditum Hecubae; sed ut olim ille se blanditiis exemit et persuasit se ut amitteret,{{r|4.9.40|40}} item ego dolis me illo extuli e periclo et decepi senem.]{{l|965}} Post cum magnifico milite, urbes verbis qui inermus capit, conflixi atque hominem reppuli; dein pugnam conserui seni: eum ego adeo uno mendacio devici, uno ictu extempulo cepi spolia. Is nunc ducentos nummos Philippos militi,{{r|4.9.45|45}} quos dare se promisit, dabit.{{l|970}} Nunc alteris etiam ducentis usus est, qui dispensentur Ilio capto, ut sit mulsum qui triumphent milites. [Sed Priamus hic multo illi praestat: non quinquaginta modo, quadringentos filios habet atque equidem omnis lectos sine probro:{{r|4.9.50|50}} eos ego hodie omnis contruncabo duobus solis ictibus.{{l|975}} Nunc Priamo nostro si est quis emptor, comptionalem senem vendam ego, venalem quem habeo, extemplo ubi oppidum expugnavero.] Sed Priamum adstantem eccum ante portam video. Adibo atque adloquar. '''NICOBVLVS''' Quoianam vox prope me sonat? '''CHRYS.''' O Nicobule. '''NIC.''' Quid fit?{{r|4.9.55|55}} Quid quod te misi, ecquid egisti? '''CHRYS.''' Rogas? Congredere. '''NIC.''' Gradior.{{l|980}} '''CHRYS.''' Optumus sum orator. Ad lacrumas coegi hominem castigando maleque dictis, quae quidem quivi comminisci. '''NIC.''' Quid ait? '''C.''' Verbum nullum fecit: lacrumans tacitus auscultabat quae ego loquebar; tacitus conscripsit tabellas, obsignatas mi has dedit.{{r|4.9.60|60}} Tibi me iussit dare, sed metuo, ne idem cantent quod priores.{{l|985}} Nosce signum. Estne eius? '''NIC.''' Novi. Libet perlegere has. '''C.''' Perlege. Nunc superum limen scinditur, nunc adest exitium Ilio, turbat equos lepide ligneus. '''NIC.''' Chrysale, ades, dum ego has perlego. '''CHRYS.''' Quid me tibi adesse opus est? '''N.''' Volo, [ut quod iubeo facias]{{r|4.9.65|65}}{{l|988a}} ut scias quae hic scripta sient. '''CHRYS.''' Nil moror neque scire volo.{{l|989a}} '''NIC.''' Tamen ades. '''CHRYS.''' Quid opust? '''NIC.''' Taceas:{{l|990}} quod iubeo id facias. '''CHRYS.''' Adero.{{l|990a}} '''NIC.''' Euge litteras minutas. '''CHRYS.''' Qui quidem videat parum;{{r|4.9.70|70}} verum, qui satis videat, grandes satis sunt. '''NIC.''' Animum advortito igitur. '''CHRYS.''' Nolo inquam. '''NIC.''' At volo inquam. '''CHRYS.''' Quid opust? '''NIC.''' At enim id quod te iubeo facias. '''CHRYS.''' Iustumst <ut> tuos tibi servos tuo arbitratu serviat. '''NIC.''' Hoc age sis nunciam. '''C.''' Vbi lubet, recita: aurium operam tibi dico.{{l|995}} '''NIC.''' Cerae quidem haud parsit neque stilo;{{r|4.9.75|75}} sed quidquid est, pellegere certumst.{{l|996a}} 'Pater, ducentos Philippos quaeso Chrysalo da, si esse salvom vis me aut vitalem tibi.' Malum quidem hercle magnum. '''CHRYS.''' Tibi dico. '''NIC.''' Quid est? '''CHRYS.''' Non prius salutem scripsit? '''NIC.''' Nusquam sentio.{{r|4.9.80|80}}{{l|1000}} '''CHRYS.''' Non dabis, si sapies; verum si das maxume, ne ille alium gerulum quaerat, si sapiet, sibi: nam ego non laturus sum, si iubeas maxume. Sat sic suspectus sum, cum careo noxia. '''NIC.''' Ausculta porro, dum hoc quod scriptumst perlego.{{r|4.9.85|85}}{{l|1005}} '''CHRYS.''' Inde a principio iam inpudens epistula est. '''NIC.''' 'Pudet prodire me ad te in conspectum, pater: tantum flagitium te scire audivi meum, quod cum peregrini cubui uxore militis.' Pol haud derides; nam ducentis aureis{{r|4.9.90|90}}{{l|1010}} Philippis redemi vitam ex flagitio tuam. '''CHRYS.''' Nihil est illorum quin ego illi dixerim. '''NIC.''' 'Stulte fecisse fateor. Sed quaeso, pater, ne me, in stultitia si deliqui, deseras. Ego animo cupido atque oculis indomitis fui;{{r|4.9.95|95}}{{l|1015}} persuasumst facere quoius me nunc facti pudet.' Prius te cavisse ergo quam pudere aequom fuit. '''CHRYS.''' Eadem istaec verba dudum illi dixi omnia. '''NIC.''' 'Quaeso ut sat habeas id, pater, quod Chrysalus me obiurigavit plurumis verbis malis,{{r|4.9.100|100}}{{l|1020}} et me meliorem fecit praeceptis suis, ut te ei habere gratiam aequom sit bonam.' '''CHRYS.''' Estne istuc istic scriptum? '''NIC.''' Em specta, tum scies. '''CHRYS.''' Vt qui deliquit supplex est ultro omnibus. '''NIC.''' 'Nunc si me fas est obsecrare abs te, pater,{{r|4.9.105|105}}{{l|1025}} da mihi ducentos nummos Philippos, te obsecro.' '''CHRYS.''' Ne unum quidem hercle, si sapis. '''NIC.''' Sine perlegam. 'Ego ius iurandum verbis conceptis dedi, daturum id me hodie mulieri ante vesperum, prius quam a me abiret. Nunc, pater, ne perierem{{r|4.9.110|110}}{{l|1030}} cura atque abduce me hinc ab hac quantum potest, quam propter tantum damni feci et flagiti. Cave tibi ducenti nummi dividiae fuant; sescenta tanta reddam, si vivo, tibi. Vale atque haec cura'. Quid nunc censes, Chrysale?{{r|4.9.115|115}}{{l|1035}} '''CHRYS.''' Nihil ego tibi hodie consili quicquam dabo, neque ego haud committam ut, si quid peccatum siet, fecisse dicas de mea sententia. Verum, ut ego opinor, si ego in istoc sim loco, dem potius aurum quam illum corrumpi sinam.{{r|4.9.120|120}}{{l|1040}} Duae condiciones sunt: utram tu accipias vide: vel ut aurum perdas vel ut amator perieret. Ego neque te iubeo neque veto, neque suadeo. '''NIC.''' Miseret me illius. '''CHRYS.''' Tuos est, non mirum facis. Si plus perdundum sit, periisse suaviust,{{r|4.9.125|225}}{{l|1045}} quam illud flagitium volgo dispalescere. '''NIC.''' Ne ille edepol Ephesi multo mavellem foret, dum salvos esset, quam revenisset domum. Quid ego istic? Quod perdundumst properem perdere. Binos ducentos Philippos iam intus ecferam,{{r|4.9.130|130}}{{l|1050}} et militi quos dudum promisi miser et istos. Mane istic, iam exeo ad te, Chrysale.— '''CHRYS.''' Fit vasta Troia, scindunt proceres Pergamum. Scivi ego iam dudum fore me exitio Pergamo. Edepol qui me esse dicat cruciatu malo{{r|4.9.135|135}}{{l|1055}} dignum, ne ego cum illo pignus haud ausim dare; tantas turbellas facio. Sed crepuit foris: ecfertur praeda ex Troia. Taceam nunciam. '''NIC.''' Cape hoc tibi aurum, Chrysale, i, fer filio. Ego ad forum autem hinc ibo, ut solvam militi.{{r|4.9.140|140}}{{l|1060}} '''CHRYS.''' Non equidem accipiam. Proin tu quaeras qui ferat. Nolo ego mihi credi. '''NIC.''' Cape vero, odiose facis. '''CHRYS.''' Non equidem capiam. '''NIC.''' At quaeso. '''C.''' Dico ut res se habet. '''NIC.''' Morare. '''CHRYS.''' Nolo, inquam, aurum concredi mihi. Vel da aliquem qui servet me. '''NIC.''' Ohe, odiose facis.{{r|4.9.145|145}}{{l|1065}} '''CHRYS.''' Cedo, si necesse est. '''NIC.''' Cura ho'''C.''' iam ego huc revenero.— '''CHRYS.''' Curatum est — esse te senem miserrumum. Hoc est incepta efficere pulcre: bellule mi evenit, ut ovans praeda onustus incederem; salute nostra atque urbe capta per dolum{{r|4.9.150|150}}{{l|1070}} domum reduco integrum omnem exercitum. Sed, spectatores, vos nunc ne miremini quod non triumpho: pervolgatum est, nil moror; verum tamen accipientur mulso milites. Nunc hanc praedam omnem iam ad quaestorem deferam.}—{{r|4.9.155|155}{{l|1075}}</poem> ===<span id='4.10.0'></span>IV.x=== <poem>[PHILOXENVS] '''PHILOXENVS''' Quam magis in pectore meo foveo quas meus filius turbas turbet, quam se ad vitam et quos ad mores praecipitem inscitus capessat, magis curae est magisque adformido, ne is pereat neu corrumpatur. Scio, fui ego illa aetate et feci illa omnia, sed more modesto; neque placitant mores quibus video volgo <in> gnatos esse parentes:{{r|4.10.5|5}}{{l|1080}} [duxi, habui scortum, potavi, dedi, donavi, sed enim id raro.] ego dare me meo gnato institui, ut animo obsequium sumere possit; aequom esse puto, sed nimis nolo desidiae ei dare ludum. Nunc Mnesilochum, quod mandavi, viso ecquid eum ad virtutem aut ad{{r|4.10.10|10}}{{l|1084a}} frugem opera sua compulerit, sic{{l|1085}} ut eum, si convenit, scio fecisse: eost ingenio natus.</poem> ==ACTVS V== ===<span id='5.1.0'></span>V.i=== <poem>[NICOBVLVS ⸱ PHILOXENVS] '''NICOBVLVS''' Quicumque ubi ubi sunt, qui fuerunt quique futuri sunt posthac stulti, stolidi, fatui, fungi, bardi, blenni, buccones, solus ego omnis longe antideo stultitia et moribus indoctis.{{l|}} Perii, pudet: hocine me aetatis{{r|5.1.5|5}} ludos bis factum esse indigne?{{l|1090}} Magis quam id reputo, tam magis uror quae meus filius turbavit.{{l|1091a}} Perditus sum atque eradicatus sum, omnibus exemplis excrucior.{{r|5.1.10|10}}{{l|1092a}} Omnia me mala consectantur, omnibus exitiis interii.{{l|1093a}} Chrysalus med hodie laceravit, Chrysalus me miserum spoliavit:{{l|1094a}} is me scelus auro usque attondit{{r|5.1.15|15}}{{l|1095}} dolis doctis indoctum, ut lubitumst.{{l|1095a}} Ita miles memorat meretricem esse eam quam ille uxorem esse aiebat,{{l|1096a}} omniaque ut quidque actum est memoravit, eam sibi hunc annum conductam,{{r|5.1.20|20}}{{l|1097a}} relicuom id auri factum quod ego ei stultissimus homo promisissem: hoc,{{l|1098a}} hoc est quo <cor> peracescit; hoc est demum quod percrucior,{{l|1099a}} me hoc aetatis ludificari,{{r|5.1.25|25}}{{l|1100}} [immo edepol sic ludos factum]{{l|1100a}} cano capite atque alba barba miserum me auro esse emunctum.{{l|1101a}} Perii, hoc servom meum non nauci facere esse ausum! Atque ego, si alibi plus perdiderim, minus aegre habeam minusque id mihi damno ducam.{{r|5.1.30|30}} '''PHIL.''' Certo hic prope me mihi nescio quis loqui visust; sed quem video? Hic quidemst pater Mnesilochi. '''N.''' Euge, socium aerumnae et mei mali video.{{l|1105}} Philoxene, salve. '''PHIL.''' Et tu. Unde agis? '''NIC.''' Vnde homo miser atque infortunatus. '''P.''' At pol ego ibi sum, esse ubi miserum hominem decet atque infortunatum. '''NIC.''' Igitur pari fortuna, aetate ut sumus, utimur. '''PHIL.''' Sic est. Sed tu,{{r|5.1.35|35}} quid tibist? '''NIC.''' Pol mihi par, idem est quod tibi. '''PHIL.''' Numquid nam ad filium haec aegritudo attinet?{{l|1110}} '''NIC.''' Admodum. '''PHIL.''' Idem mihi morbus in pectorest. '''NIC.''' At mihi Chrysalus optumus homo perdidit filium, me atque rem omnem meam.{{r|5.1.40|40}} '''PHIL.''' Quid tibi ex filio nam, obsecro, aegrest? '''NIC.''' Scies: id, perit cum tuo: ambo aeque amicas habent.{{l|1115}} '''PHIL.''' Qui scis? '''NIC.''' Vidi. '''PHIL.''' Ei mihi, disperii. '''NIC.''' Quid dubitamus pultare atque huc evocare ambos foras? '''PHIL.''' Haud moror. '''NIC.''' Heus Bacchis, iube sis actutum aperiri fores,{{r|5.1.45|45}} nisi mavoltis fores et postes comminui securibus.</poem> ===<span id='5.2.0'></span>V.ii=== <poem>[BACCHIS ⸱ NICOBVLVS ⸱ SOROR ⸱ PHILOXENVS] '''BACCHIS''' Quis sonitu ac tumultu tanto nominat me atque pultat aedes?{{l|1120}} '''NIC.''' Ego atque hic. '''BACCH.''' Quid hoc est negoti nam, amabo? Quis has huc ovis adegit{{l|121a}} '''NIC.''' Ovis nos vocant pessumae. '''SOROR''' Pastor harum dormit, quom haec eunt sic a pecu balitantes.{{r|5.2.5|5}} '''BACCH.''' At pol nitent, haud sordidae videntur ambae. '''SOR.''' Attonsae hae quidem ambae usque sunt. '''PHIL.''' Vt videntur{{l|1125}} deridere nos. '''NIC.''' Sine suo usque arbitratu. '''BACCH.''' Rerin ter in anno tu has tonsitari? '''SOR.''' Pol hodie altera iam bis detonsa certo est.{{r|5.2.10|10}} '''BACCH.''' Vetulae sunt, † thimiame. '''SOR.''' At bonas fuisse credo. '''BACCH.''' Viden limulis, obsecro, ut intuentur?{{l|1130}} '''SOR.''' Ecastor sine omni arbitror malitia esse. '''PHIL.''' Merito hoc nobis fit, qui quidem huc venerimus. '''BACCH.''' Cogantur quidem intro. '''SOR.''' Haud scio quid eo opus sit,{{r|5.2.15|15}} quae nec lac nec lanam ullam habent. Sic sine astent. Exsolvere quanti fuere, omnis fructus{{l|1135}} iam illis decidit. Non vides, ut palantes solae liberae grassentur? Quin aetate credo esse mutas:{{r|5.2.20|20}} ne balant quidem, quom a pecu cetero absunt.{{l|1138a}} Stultae atque haud malae videntur. '''SOR.''' Revortamur intro, soror. '''NIC.''' Ilico ambae{{l|1140}} manete: haec oves volunt vos.{{l|1140a}} '''SOR.''' Prodigium hoc quidemst: humana nos voce appellant oves.{{r|5.2.25|25}} '''NIC.''' Haec oves vobis malam rem magnam, quam debent, dabunt. '''BACCH.''' Si quam debes, te condono: tibi habe, numquam abs te petam. Sed quid est quapropter nobis vos malum minitamini? '''PHIL.''' Quia nostros agnos conclusos istic esse aiunt duos.{{l|1145}} '''NIC.''' Et praeter eos agnos meus est istic clam mordax canis:{{r|5.2.30|30}} qui nisi nobis producuntur iam atque emittuntur foras, arietes truces nos erimus, iam in vos incursabimus. '''B.''' Soror, est quod te volo secreto. '''S.''' Eho, amabo. '''N.''' Quo illaec abeunt? '''BACCH.''' Senem illum tibi dedo ulteriorem,<ref>Senem illum tibi dedo veteriorem, [[Institutiones grammaticae/Liber III#21|''Institutiones grammaticae 3.21'']]</ref> lepide ut lenitum reddas;{{l|1150}} ego ad hunc iratum adgrediar, <si> possumus nos hos intro inlicere huc.{{r|5.2.35|35}} '''S.''' Meum pensum ego lepide accurabo, quamquam odiost mortem amplexari. '''B.''' Facito ut facias. '''S.''' Taceas. Tu tuom facito: ego quod dixi haud mutabo. '''NIC.''' Quid illaec illic in consilio duae secreto consultant? '''PHIL.''' Quid ais tu, homo? '''NIC.''' Quid me vis?{{l|1155}} '''PHIL.''' Pudet dicere me tibi quiddam.{{r|5.2.40|40}}{{l|1155a}} '''N.''' Quid est quod pudeat? '''P.''' Sed amico homini tibi quod volo credere certumst. Nihili sum. '''NIC.''' Istuc iam pridem scio. Sed qui nihili es? Id memora. '''PHIL.''' Tactus sum vehementer visco; cor stimulo foditur. '''NIC.''' Pol tibi multo aequius est coxendicem.{{r|5.2.45|45}} Sed quid istuc est? Etsi iam ego ipsus quid sit probe scire puto me;{{l|1160}} verum audire etiam ex te studeo. '''PHIL.''' Viden hanc? '''NIC.''' Video. PHIL. Haud mala est mulier. '''NIC.''' Pol vero ista mala et tu nihili. '''PHIL.''' Quid multa? Ego amo. '''NIC.''' An amas? '''PHIL.''' Nai gar. '''NIC.''' Tun, homo putide, amator istac fieri aetate audes? '''PHIL.''' Qui non? '''NIC.''' Quia flagitium est. '''PHIL.''' Quid opust verbis? Meo filio non sum iratus,{{r|5.2.50|50}} neque te tuost aequom esse iratum: si amant, sapienter faciunt.{{l|1165}} '''BACCH.''' Sequere hac. '''NIC.''' Eunt eccas tandem probri perlecebrae et persuastrices. Quid nunc? Etiam redditis nobis{{l|1167a}} filios et servom? An ego experior{{r|5.2.55|55}} tecum vim maiorem? '''PHIL.''' Abin hinc?{{l|1168a}} Non homo tu quidem es, qui istoc pacto tam lepidam inlepide appelles. '''BACCH.''' Senex optime quantumst in terra, sine <me> hoc exorare abs te,{{l|1170}} ut istuc delictum desistas tanto opere ire oppugnatum. '''NIC.''' Ni abeas, quamquam tu bella es,{{r|5.2.60|60}} malum tibi magnum dabo iam. '''BACCH.''' Patiar, non metuo, ne quid mihi doleat quod ferias. '''NIC.''' Vt blandiloquast! Ei mihi, metuo. '''SOR.''' Hic magis tranquillust. '''BACCH.''' I hac mecum intro atque ibi, si quid vis,{{r|5.2.65|65}}{{l|1175}} filium concastigato. '''N.''' Abin a me, scelus? '''B.''' Sine, mea pietas, te exorem. '''N.''' Exores tu me? '''S.''' Ego quidem ab hoc certe exorabo. '''P.''' Immo ego te oro, ut me intro abducas. '''SOR.''' Lepidum te. '''PHIL.''' At scin quo pacto me ad te intro abducas? '''SOR.''' '''PHIL.''' Omnia quae cupio commemoras.{{r|5.2.70|70}} '''NIC.''' Vidi ego nequam homines, verum te neminem deteriorem. '''PHIL.''' Ita sum.{{l|1180}} '''BACCH.''' I hac mecum intro, ubi tibi sit lepide victibus, vino atque unguentis. '''NIC.''' Satis, satis iam vostrist convivi: me nil paenitet ut sim acceptus:{{r|5.2.75|75}} quadringentis Philippis filius me et Chrysalus circumduxerunt. Quem quidem ego ut non excruciem, alterum tantum auri non meream. '''BACCH.''' Quid tandem, si dimidium auri{{r|5.2.80|80}}{{l|1185}} redditur, in hac mecum intro? Atque ut eis delicta ignoscas. '''PHIL.''' Faciet. '''NIC.''' Minime, nolo. Nil moror, sine sic. Malo illos ulcisci ambo. '''PHIL.''' Etiam tu, homo nihili? Quod di dant boni cave culpa tua amissis:{{r|5.2.85|85}} dimidium auri datur: accipias, potesque et scortum accumbas. '''NIC.''' Egon ubi filius corrumpatur meus, ibi potem? '''PHIL.''' Potandumst.{{l|1190}} '''NIC.''' Age iam, id ut ut est, etsi est dedecori, patiar, facere inducam animum: egon, cum haec cum illo accubet, inspectem? '''BACCH.''' Immo equidem pol tecum accumbam, te amabo et te amplexabor.{{r|5.2.90|90}}{{l|1192a}} '''NIC.''' Caput prurit, perii, vix negito. '''BACCH.''' Non tibi venit in mentem, amabo, si dum vivas tibi bene facias tam pol id quidem esse haud perlonginquom,{{l|1195}} neque, si hoc hodie amissis, post in{{r|5.2.95|95}} morte eventurum esse umquam?{{l|1195a}} '''N.''' Quid ago? '''P.''' Quid agas? Rogitas etiam? '''N.''' Libet et metuo. '''B.''' Quid metuis? '''NIC.''' Ne obnoxius filio sim et servo. '''BACCH.''' Mel meum, amabo, etsi haec fiunt, tuost: unde illum sumere censes, nisi quod tute illi dederis? Hanc veniam illis sine te exorem. '''NIC.''' Vt terebrat! Aatin offirmatum{{r|5.2.100|100}} quod mihi erat, id me exorat?{{l|1200}} Tua sum opera et propter te improbior. '''BACCH.''' Neminis quam mea mavellem. Satin ego istuc habeo firmatum? '''NIC.''' Quod semel dixi haud mutabo. '''BACCH.''' It dies, ite intro accubitum, filii vos exspectant intus. '''NIC.''' Quam quidem actutum emoriamur.{{r|5.2.105|105}} '''S.''' Vesper hic est, sequimini. '''N.''' Ducite nos quo lubet tamquam quidem addictos.{{l|1205}} '''BACCH.''' Lepide ipsi hi sunt capti, suis qui filiis fecere insidias. '''GREX''' Hi senes nisi fuissent nihili iam inde ab adulescentia, non hodie hoc tantum flagitium facerent canis capitibus; neque adeo haec faceremus, ni antehac vidissemus fieri,{{r|5.2.110|110}} ut apud lenones rivales filiis fierent patres.{{l|1210}}</poem> <references/> <center>{{Bouton cliquable|[[#PERSONAE|ad initium operae]]}}</center> {{finis}} {{textquality|75%}} 43zvfkja22wn4hfxek63nv1s3j3qbx4 Usor:Saumache 2 78029 270232 269284 2026-06-10T11:15:15Z Saumache 27923 270232 wikitext text/x-wiki Fere solum antiquorum scripta recenseo emendoque ad utilitatem Victionarii in locis citandis. [[wiktionary:en:user:Saumache|User:Saumache]] apud Victionarium Anglicum vide. ==Faciendae== * [[Tragoediae (Pacuvius)]] * [[Annalium fragmenta]] * [[Institutiones grammaticae]] ==Perficiendae== * [[Tragoediae (Accius)]] ==Emendandae== * [[Noctes Atticae]] ==Actus qui magistratu et concilio egent== * Pagina prima recensenda, [[:Categoria:Formulae Paginae primae]] vide * Inducenda: ** [[:Categoria:Regulae Vicifontis]] de titulis, fonte, etc. [[:en:wikisource:Style guide]] et [[wikipedia:la:Structura paginae]] (vocabulariique causa) vide 58osyzczbuhxohvphuurgrc9kud9tyn Scriptor:Coronus Tenebrosius 102 78644 270015 268595 2026-06-09T21:08:11Z Coronus Tenebrosius 31709 270015 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == roaddhr272nppe35lk7bk4ognghqc14 270017 270015 2026-06-09T21:14:08Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270017 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf 3n27n4ecklxeihuiax2jkraj34gu2w9 270018 270017 2026-06-09T21:16:44Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270018 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf qq9r0hgpn1y01syg6np3qyldkhzvfsv 270023 270018 2026-06-09T21:19:14Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270023 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf 8y23bu8wk5ncmyopd74782f0mn55iof 270035 270023 2026-06-09T21:23:58Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270035 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * qqfx68s1ggc2cglb0aokyn0kavgnmdn 270143 270035 2026-06-09T21:33:34Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270143 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 p83xgbcs2sys80tt0ivirrort31v1yp 270195 270143 2026-06-09T21:38:30Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270195 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 nga4vqb1mcgbm75y1jx16ukuuetbqiq 270205 270195 2026-06-09T22:00:10Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270205 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). (Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis.) * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 1u3jiynwoiaiikc96yyn8iq5ubafra4 270206 270205 2026-06-09T22:00:46Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270206 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 tgma44gj13mxaqb3vhalx3okiehqoay 270217 270206 2026-06-09T22:46:56Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270217 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.casopiskvaka.com.hr/2018/12/krunoslav-mrkoci-jesmo-li-mi-josef-k.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/search/label/Krunoslav%20Mrkoci * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-sjaj-i-honorar-pisaca.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-put-prema-svojoj.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/11/krunoslav-mrkoci-diskretan-miris.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/10/krunoslav-mrkoci-djela-koja-ne-obogacuju.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-biti-pjesnik.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-crno-bijela-fotografija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-ljetna-lektira.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-prica-iz-hrvatske.html * * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 t9tkfinw21pezn7ou8dcm8opj0fthhj 270218 270217 2026-06-09T23:00:39Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270218 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.casopiskvaka.com.hr/2018/12/krunoslav-mrkoci-jesmo-li-mi-josef-k.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/search/label/Krunoslav%20Mrkoci * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-sjaj-i-honorar-pisaca.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-put-prema-svojoj.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/11/krunoslav-mrkoci-diskretan-miris.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/10/krunoslav-mrkoci-djela-koja-ne-obogacuju.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-biti-pjesnik.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-crno-bijela-fotografija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-ljetna-lektira.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-prica-iz-hrvatske.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-umjetnost-danas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/06/krunoslav-mrkoci-status-suvremenog.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/04/krunoslav-mrkoci-poljodjelska.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/03/krunoslav-mrkoci-satiricna-poezija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/02/krunoslav-mrkoci-nerazdvojnost-djela-i.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-jedne-zimske-veceri.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-nadrealizam-nas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-ostavljene.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-macka-koja-dolazi.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-gaenje-nad-modernitetom.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/10/krunoslav-mrkoci-nitko-nije-nevin.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/08/krunoslav-mrkoci-blagajnicahoce-pravila.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-stvarnost28.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-o-naslovima-knjizevnih.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci_18.html * * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 i24tuz5w05appb4hvjgrhoagnf76f8u 270219 270218 2026-06-09T23:08:48Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270219 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica * https://www.casopiskvaka.com.hr/2018/12/krunoslav-mrkoci-jesmo-li-mi-josef-k.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/search/label/Krunoslav%20Mrkoci * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-sjaj-i-honorar-pisaca.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-put-prema-svojoj.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/11/krunoslav-mrkoci-diskretan-miris.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/10/krunoslav-mrkoci-djela-koja-ne-obogacuju.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-biti-pjesnik.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-crno-bijela-fotografija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-ljetna-lektira.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-prica-iz-hrvatske.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-umjetnost-danas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/06/krunoslav-mrkoci-status-suvremenog.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/04/krunoslav-mrkoci-poljodjelska.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/03/krunoslav-mrkoci-satiricna-poezija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/02/krunoslav-mrkoci-nerazdvojnost-djela-i.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-jedne-zimske-veceri.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-nadrealizam-nas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-ostavljene.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-macka-koja-dolazi.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-gaenje-nad-modernitetom.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/10/krunoslav-mrkoci-nitko-nije-nevin.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/08/krunoslav-mrkoci-blagajnicahoce-pravila.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-stvarnost28.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-o-naslovima-knjizevnih.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci_18.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci-poezija_2.html * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 l3cukktnucaxs1e89z2brl8r2q8si2e 270220 270219 2026-06-09T23:14:10Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270220 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica In periodico “Riječi” edita — editio typographica et versio electronica (PDF): * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 * https://www.casopiskvaka.com.hr/2018/12/krunoslav-mrkoci-jesmo-li-mi-josef-k.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/search/label/Krunoslav%20Mrkoci * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-sjaj-i-honorar-pisaca.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-put-prema-svojoj.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/11/krunoslav-mrkoci-diskretan-miris.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/10/krunoslav-mrkoci-djela-koja-ne-obogacuju.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-biti-pjesnik.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-crno-bijela-fotografija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-ljetna-lektira.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-prica-iz-hrvatske.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-umjetnost-danas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/06/krunoslav-mrkoci-status-suvremenog.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/04/krunoslav-mrkoci-poljodjelska.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/03/krunoslav-mrkoci-satiricna-poezija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/02/krunoslav-mrkoci-nerazdvojnost-djela-i.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-jedne-zimske-veceri.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-nadrealizam-nas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-ostavljene.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-macka-koja-dolazi.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-gaenje-nad-modernitetom.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/10/krunoslav-mrkoci-nitko-nije-nevin.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/08/krunoslav-mrkoci-blagajnicahoce-pravila.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-stvarnost28.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-o-naslovima-knjizevnih.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci_18.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci-poezija_2.html 0cvqi8d44xrocq0rm3cr3u9ppkf3iex 270221 270220 2026-06-09T23:17:03Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Editiones Priores */ 270221 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias=Croatice ''Krunoslav Mrkoci'' |IndicisNomen=Tenebrosius, Coronus }} == Opera == * ''[[Contemplationes Metaphysicae]]'' (carmina: 1995–2025) * ''[[Puteus Chaosi]]'' (commentationes et prosæ: 2015–2025) == Editiones Priores == Opera primum Croatice edita sunt sub nomine Krunoslav Mrkoci (Latine: Coronus Tenebrosius). Nota: Editiones confirmatae secundum catalogum Bibliothecae Nationalis et Universitatis Zagrabiensis. * Osluškivanje tišine, Zagreb, 1998. — prima collectio poetica In periodico “Riječi” edita — editio typographica et versio electronica (PDF): * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_svibanj_2025.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/Rijeci_listopad_2024_9.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2023_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2022_1-2.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/uploads/rijeci/rijeci_2021_3-4.pdf * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/85 * https://www.maticahrvatskasisak.hr/izdanje/103 In periodico electronico “Kvaka” edita: * https://www.casopiskvaka.com.hr/2018/12/krunoslav-mrkoci-jesmo-li-mi-josef-k.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-sjaj-i-honorar-pisaca.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/12/krunoslav-mrkoci-put-prema-svojoj.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/11/krunoslav-mrkoci-diskretan-miris.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/10/krunoslav-mrkoci-djela-koja-ne-obogacuju.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-biti-pjesnik.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-crno-bijela-fotografija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/08/krunoslav-mrkoci-ljetna-lektira.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-prica-iz-hrvatske.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/07/krunoslav-mrkoci-umjetnost-danas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/06/krunoslav-mrkoci-status-suvremenog.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/04/krunoslav-mrkoci-poljodjelska.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/03/krunoslav-mrkoci-satiricna-poezija.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/02/krunoslav-mrkoci-nerazdvojnost-djela-i.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-jedne-zimske-veceri.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2017/01/krunoslav-mrkoci-nadrealizam-nas.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-ostavljene.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-macka-koja-dolazi.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/12/krunoslav-mrkoci-gaenje-nad-modernitetom.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/10/krunoslav-mrkoci-nitko-nije-nevin.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/08/krunoslav-mrkoci-blagajnicahoce-pravila.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-stvarnost28.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/04/krunoslav-mrkoci-o-naslovima-knjizevnih.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci_18.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci.html * https://www.casopiskvaka.com.hr/2016/03/krunoslav-mrkoci-poezija_2.html * * https://www.casopiskvaka.com.hr/search/label/Krunoslav%20Mrkoci c0on8gk2ysdsax8ttd9fi26lq2v5rd5 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/294 104 82498 270227 266701 2026-06-10T09:55:14Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|262|PRISCIANI INST.}}</noinclude>‘artus’. hoc enim quoque, cum neutro etiam genere ‘hoc artu’ veteres proferebant, bene secundum quartam declinatur. omnia enim masculina, quae neutra quoque in u desinentia inveniuntur, eiusdem sunt declinationis, ut ‘hic tonitrus hoc tonitru’, ‘hic cornus hoc cornu’. ergo similiter ‘hic artus hoc artu’. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1240100|Menaechmis}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Ita mihi imperas, ut–ego huius membra atque ossa atque artua {{gap|4em}}Comminuam}}.<ref>[[Menaechmi#855|Menaechmi 855-856]]</ref></poem>illud etiam possumus dicere, quod a verbo ‘arto artas’ rei vocabulum fit ‘artatus’ et per syncopam ‘artus’, quomodo a ‘poto potas potatus potus’. ideoque nomen etiam, quod significat {{graeca|''ἄρϑρον''}}, id est ‘artus’, quia vocabulum rei est simile, et eandem servavit declinationem quomodo ‘exercitus’, ‘saltus’, ‘magistratus’. {{r|78}}et forsitan ideo etiam ‘acus’ ab acutu, ‘portus’ a portatu, ‘lacus’ a laqueatu, ‘sinus’ a sinuatu, ‘currus’ a cursu, ‘gradus’ a gressu nata primitivorum servant declinationem, quomodo univoca fixa. a portu compositum tam masculini quam neutri generis invenitur et secundae declinationis, ‘hic angiportus’ et ‘hoc angiportum, huius angiporti’. sic {{spatium|{{wl|Q11923645|Plinius Secundus}}}} in {{spatium|I {{wl||artis grammaticae}}}}. {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} quoque in {{spatium|{{wl|Q355342|adelphis}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Id quidem angiportum non est pervium}}.<ref>[[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)/Actus IV#575|Adelphoe 578]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q1217045|Phormione}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Sed hinc concedam in angiportum hunc proximum}}.<ref>[[Phormio/Actus V#890|Phormio 891]]</ref></poem>‘gradus’ quoque quartae est, ut ostendimus, et ‘sinus’; dicitur tamen ‘hoc sinum’ i producto et significat vas. {{spatium|{{wl|Q206119|Varro}}}} {{wl|Q106236106|de {{spatium|vita populi Romani}}}}<noinclude><references/></noinclude> 3jrwu9a4ad0pqzwz4xoab68qdddbmk8 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/295 104 82499 270228 266702 2026-06-10T10:07:50Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 77—79|263}}</noinclude>{{spatium|libro I: ubi erat vinum in mensa positum aut galeola aut sinum}}.<ref>deest</ref> {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{Spatium|Sinum lactiset haec te liba, Priape, quot annis}}.<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga VII#30|Eclogae 7.33]]</ref></poem>sed hoc etiam masculino quidam protulerunt. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1215764|Curculione}}}}:<poem>{{gap|8em}}{{spatium|hic cum vino sinus fertur}}.<ref>[[Curculio#80|Curculio 82]]</ref></poem>forte igitur etiam differentiae causa hoc secundae, illud quartae declinaverunt. ‘currus’ similiter excipitur, quod quartae est declinationis, ut ante docuimus. et possumus non inverisimilem de his omnibus rationem, ut superius demonstravimus, reddentes dicere, quod ea, quae a participiis derivantur in ‘us’ desinentia, si sint fixa, quartae sunt: ‘portatus portus’, ‘artatus artus’, ‘arcuatus arcus’, ‘laqueatus lacus’, ‘acutus acus’, ‘sinuatus sinus’. a cursu quoque vel ‘curro currus’, a gressu vel ‘gradior gradus’. {{r|79}}adeo autem cognatio est currus ad cursum, quod diminutivum pro cursu accipitur. {{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} {{wl||{{spatium|pro Marcello}}}}: {{spatium|nec fas esse ducebam, versari me in nostro vetere urriculo}}.<ref>[[Pro Marcello#2|Pro Marcello 1.2]]</ref> quomodo igitur, si essent participiis similia, fixa quartae proferrentur declinationis, sicut omnia quae similia sunt participiis non mobilia, sic etiam per syncopam prolata vel mutatione consonantium ante ‘us’ positarum eandem tamen declinationem servaverunt nec mirum in nominibus hoc fieri, cum etiam ipsa participia inveniuntur est quando per syncopam prolata, ut ‘potus’ pro ‘potatus’, ‘cretus’ pro ‘creatus’, ‘dictus’ pro ‘dictatus’, ‘saucius’ pro ‘sauciatus’, ‘truncus’ pro ‘truncatus’, ‘lassus’ pro ‘lassatus’. ‘tonitrus’ quoque et ‘cornus’, quando sint masculina, notantur, quod quartae sunt. nam plerumque neutra inveniuntur, ‘hoc tonitru’, ‘hoc cornu’, de quibus<noinclude><references/></noinclude> l38zpls7sl7wzooszl61fk75z85ja32 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/296 104 82500 270230 266703 2026-06-10T10:24:10Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|264|PRISCIANI INST.}}</noinclude>supra quoque docuimus. quomodo autem quaedam quartae declinationis nomina etiam secundae regula protulisse superius vetustissimos ostendimus, sic ex contrario, quae debuerunt secundae esse, quasi quartae est quando declinaverunt, ut ‘hic sibilus huius sibilus’, ‘vadus’, ‘vulgus’, ‘fretus’. {{spatium|{{wl|Q709728|Sisenna}}}} in {{spatium|XII {{wl|Q106204440|historiarum}}: procul sibilu significare consulis coepit}}.<ref>deest</ref> {{r|80}}excipitur etiam ‘lepŭs leporis’, quod solum in ‘us’ correptam desinens masculinum tertiae declinationis invenitur. nam ‘vetŭs veteris’ commune est trium generum et ‘Ligŭs’ quoque ‘Liguris' commune. {{spatium|{{wl|Q7170|Sallustius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q1620781|historiarum}}: sed ipsi ferunt taurum ex grege, quem prope litora regebat Corsa nomine, Ligus mulier}}.<ref>deest</ref> invenitur tamen etiam in ‘ur’ desinens, ‘Ligur’, ut {{spatium|{{wl|Q188646|Lucanus}}}} in {{spatium|I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Et nunc tonse Ligur, quondam per colla decore {{gap|4em}}Crinibus effusis toti praelate Comatae}}.<ref>[[Pharsalia/Liber I#440|Pharsalia 1.442-443]]</ref></poem>quamvis ‘veter’ etiam analogia exigit, ut bene sit dictum. {{spatium|{{wl|Q311287|Accius}}}} in {{spatium|{{wl|Q16562947|Hecuba}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Veter fatorum terminus sic iusserat}},<ref>deest [[Tragoediae (Accius)|tragoediarum fragmenta]] vide</ref></poem>pro ‘vetus’. quod {{spatium|{{wl|Q223615|Capro}}}} quoque prudentissime videtur, cum comparativus ‘veterior’ et superlativus ‘veterrimus’ ‘veter’ desiderent positivum. {{spatium|{{wl|Q180081|Cato}}}} in {{spatium|I {{wl|Q204058|originum}}: Antemna veterior est quam Roma}}. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q798026|Bacchidibus}}}}:<noinclude><references/></noinclude> qvjo1dg6metal5xc46au1dxtj050j56 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/297 104 82501 270235 266704 2026-06-10T11:28:46Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 79—82|265}}</noinclude><poem>{{gap|4em}}{{spatium|Senem †tibi dedo illum veteriorem, lepide ut lenitum reddas}}.<ref>[[Bacchides#1150|Bacchides 1150]]</ref></poem> <p>{{r|81|XVI 81}}Monosyllaba quoque in ‘us’ omnia, cuiusceumque sint generis, tertiae sunt declinationis, quae et producuntur. est autem masculinum unum a Graecis sumptum {{graeca|''μῦς''}}, ‘hic mus muris’, quod per obliquos casus producit u, ‘mūris mūri’, ideoque assumpsit r, quia non poterat u vocalis paenultima produci vocali altera consequente. itaque nominibus monosyllabis u longa est per omnes casus et similis declilnatio supra dicti nominis, ut ‘mās māris’, ‘plūs plūris’, ‘iūs iūris’, ‘tūs tūris’, ‘crūs crūris’, exceptis ‘grūs’ et ‘sūs’, quae sola in monosyllabis communia inveniuntur et in nominativo producuntur, in obliquis vero corripiuntur, quod apud Graecos quoque {{graeca|''σῦς''}} productum in nominativo reliquos casus corripit. et u paenultima ante vocalem posita longa non invenitur apud Latinos, ut ‘ardŭus’, ‘sŭa’, ‘fluctŭi’, ‘rŭo’. sunt autem nomina in ‘us’ desinentia communia quattuor, duo in us’ productam monosyllaba et duo disyllaba in ‘us’ correptam, de quibus supra diximus, ‘hic’ et ‘haec sūs suis’, ‘grūs gruis’. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Strymoniae dant signa grues}}.<ref>[[Aeneis/Liber X#265|Aeneis 10.265]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} {{spatium|{{wl|Q1226154|sermonum}} libro II}}:<poem>{{gap|21em}}{{spatium|discerpta ferentes {{gap|4em}}Membra gruis, sparsi sale multo non sine farre}}.<ref>[[Sermones (Horatius)/Liber II/Sermo VIII#85|Sermones (Horatius) 2.8.86-87]]</ref></poem>‘vetŭs’ etiam ‘veteris’ et ‘Ligŭs’ (quod in ‘ur’ terminat nominativum ‘Ligur’, ut supra dictum est) ‘Liguris’. {{r|82}}praeterea ‘unus’, ‘ullus’, ‘nullus’, ‘solus’, ‘totus’, ‘alius’ quamvis verissima ratione nomina esse ostendantur,<noinclude><references/></noinclude> r88oxwkegu1dmwgkfnykr50hdu1n22i Puteus Chaosi 0 83108 270222 269618 2026-06-09T23:34:24Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De opere */ 270222 wikitext text/x-wiki = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 6dq4ljhezcl0238pyicf7e9xlk1vxhj 270224 270222 2026-06-09T23:39:33Z Coronus Tenebrosius 31709 270224 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] l23uon4kntsbuzv8b9psj8hvif0zkre Privilegium Solitudinis 0 83192 270207 269310 2026-06-09T22:21:58Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Privilegium Solitudinis */ 270207 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Privilegium Solitudinis = 1. Interdum bonum est se relaxare. Alte anhelare. Paululum panis sumere ut ille sensus aciditatis in stomacho sedetur. Paulum vini anni praeteriti bibere. Domestici, rubri. Non oxidati. Odoribus adhuc fructuosis. Cogitationes coërcere ne febriliter currant. De quocumque. Mundus non est gravis. (Semper fuit et semper erit.) Graves sumus nos. Noster momentum praesens, et nostra existentia in eo. Graves sumus nos. Nam hic est noster vitae tempus. Quidquid circum nos accidat. (Profundus spiritus.) (Relaxatio et sensus quietis. Penetrat mentem, animum, corpus.) 2. Subito… motus in fruticeto. Ille nefarius, qui te iam sex menses observat. Iam ei minata es te matrem eius vocaturam esse, omnia nuntiaturam, nisi desistat. Homo stultus est. Te sequitur adhuc. Hoc tempore e fruticeto. Surgis e subsellio, paulum irata. Celeri passu discedes. Dum nervose exhalas ultimos fumos ex cigaretta paene exstincta. 3. Multi viri pro te suspiraverunt et salivaverunt. Illi perturbatiores ne hodie quidem desistunt. Illi autem rationabiliores conati sunt te oblivisci. Suam viam secuti sunt, sensus amoris memoriae tradentes. Magna vis et constantia requiritur ut sapiens sis. Ut pergatur. Quid potest homo homini offerre, praeter aestuosum et calidum postmeridianum aestivum, plenum tantum odore invisibilium pheromonum? Sequitur frigidum mane diei sequentis. 4. Pax est inaestimabilis. Ideo homines vitare soleo. Praesertim notos. Semper aliquid a me exspectant. Ut eorum opiniones confirmem. Salutatio. Quaestiones triviales, sententiae, commentarii. Solum quia putant se me nosse. Exspectant audire certas formulas, responsa, verba quae eorum cogitationes et valores confirment. Quaerunt in te, in suo cognito, speculum sui ipsorum. At in me id non invenient. 5. Solitudinem. Dum sub fenestra aperta caffeae urbanae transirem, intra illam ubique diffusam strepitationem, vox feminea clare pronuntiavit vocem… solitudo. Mens tantum non illuminata solitudinem horrere potest. Solitudo non est poena, sed privilegium. Ea communicandum est. Cur omnes solitudinem timent? Nonne omnes in seipsis fugam desiderant? Fugam… A quo? Ab aliis?… An a se?… (risus) A se fugere impossibile est. Unicus modus fugae a se est mutari, et fieri aliquid quod heri non fuisti. 6. Quam ingenui et leves sunt homines qui ab aliis exspectant confirmationem propriae rectitudinis et valoris! Quam perniciosum est, ad longum tempus, magno ingenio, adoptare modum fiduciae in se aedificandae qui in aliena opinione fundatur. Et hic, in hac fiducia, in hac conscientia sui et in hac independentia animi et spiritus, hic differt mens magna ab illis minoribus, quibus alii necessarii sunt. Si te aliquando veri amici tui honorabunt et aestimabunt, honorabunt te propter tuam independentiam; independentiam cogitandi; independentiam a modis dominantibus, ab opinionibus vulgatis et valoribus socialibus. Ceteri, qui te non intellegunt, putabunt te errantem, vel saltem mirum. Nonnulli te etiam miserabuntur. 7. Sensus taedii inter duos homines plerumque est mutuus. Itaque, cum tibi proximus interlocutor videbitur taediosus, verisimile est te quoque illi taediosum futurum esse. Vel esses, tempore procedente. Conversatio hominum iustificatur solum cum ambo simul aliquem finem communem assequuntur, qui necessitates utriusque implet. Cetera sunt iactura temporis. Quis enim alios homines eget? Mihi satis est eos e longinquo videre aut in televisione. Est etiam interrete, quod interdum me fatigat, ita ut per aliquot dies retiacula socialia in silentium ponam… Verbum cum venditrice in taberna mutatum satis est pro cotidiana communicatione cum hominibus. Homines ut multitudo; illa turba, strepitus, confusio. Illi sunt, re vera, nihil. Dum unusquisque homo, per se et intra se, est aliquid. 8. Redeo ad initium: solitudo nullo modo est poena, nec — ut quidam patheticus diceret — miserabilis affectus, sed privilegium; expressio libertatis et pacis individui. Alii nobis esse non possunt sensus, quia in quibusdam rebus incredibiliter diversi sumus et necessario incredibiliter soli. Solitudo est via ad verum ego et essentiam. Occasionem nobis praebet ad initiationem in nos ipsos. Et quis scit quem vel quid ibi invenire possimus? Interdum solitudo est unicus exitus verus, qui nobis permittit ut nosmet ipsos attingamus et servemus. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 2y8huopms0qglsj0aqks6q5de03cm37 Paradigma (in)momentosi 0 83201 270208 269320 2026-06-09T22:23:16Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Paradigma (in)momentosi */ 270208 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Paradigma (in)momentosi = Homo sibi ipsi aenigma est. Cur quaerimus? Quaerimus ut vivos nos sentiamus; ut vivamus. Quid quaerimus? Quaerimus possibilitatem, formam existentiae, quam plerumque libertatem appellamus. Ubi eam invenimus, illam libertatem? Invenimus eam in mutatione. Quamvis vita, summa summarum, sit lentus processus (maturationis), gaudium et satisfactio vitae pendent ab facultate intellectus vel intelligentiae ut satis celeriter mutationes creativas efficiat, ut conclusiones concretas et practicas, in re fundatas, deducat, quae dynamismum vitae sustinent. Simile est in scribendo. Scriptor qui propter lassitudinem aut distractionem aliis curis praesentibus non est satis lucidus, quietus et compositus — non potest textui suo satis dynamismum praebere, quia lassitudine facultatem compendiandi amittit. Dynamica commutationis paragraphorum aut transitus ad aliam rem; saltus ex una re in aliam, coniungitur cum foco et conservatione attentionis. Qui dynamismum textui suo praestat, praestat etiam eius venustatem. Et dynamica textus vel vitae iterum coniungitur cum ideis, solutionibus, modo cogitandi. Inopia idearum est hostis pessimus dynamicae. Sunt etiam multae aliae res quae dynamismum occidunt: disciplinae defectus; timor opinionis alienae (scriptor qui timet quid alii de eius scriptis dicturi sint, atque ob id patitur obstructiones creativas et nimiam autocensuram, fortasse non debet hoc opus agere); defectus sensus pro iam dicto, etc. Vita est ludus qui voluptatem invenit in se ipsa, dum durat; sicut et scribere. Cetera omnia sunt: paradigma rei non momentosae. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] l29yeuaj31nvfwy022dshshqymxc3xy Photographia Nigro‑Alba 0 83206 269711 269330 2026-06-09T16:18:00Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Photographia Nigro‑Alba */ 269711 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Photographia Nigro‑Alba = Quaedam res vetustae a te leviter reteruntur. Aliae politurae traditae sunt. Teredines adsunt. Ubi sunt vermes? Foramina adsunt. Foramina manent. Foramina testantur. De illis. De nobis. <center>—</center> In veteribus cuniculis viae ferriviariae interruptae sunt. Illae ducunt. Aliae ad orientem; aliae ad occidentem. Per eas currunt rattī. In magnis catervis. Alii sinistrorsum flectunt; alii dextrorsum. Lumine et gressibus perturbati. Dividuntur. Currunt ante se. In tenebras. In tenebras. Sine reditu. Lucem nolunt. Non egent ea. Non sunt assueti. Cuniculi in photographiis nigro‑albis se dividunt. Homines cuniculos obscuros non amant. In eos neque specula neque cameras ferunt. In eis non faciunt imagines sui ipsorum nec “selfia”. Non est satis luminis. <center>—</center> Rattīs non opus est speculis. Nec luminibus additis. Non faciunt selfia nec imagines sui. Sciunt quid sint. Et contenti sunt. Non indigent adulatione. Sufficit eis odor venti. Et reactio. (Audiuntur stridor et rodentia.) Rattī in acervis transeunt. Cuniculi manent. Sine vestigio imaginis. Solum vestigia stercoris. Et duo vel tres rattī mortui. Post secundum gradum, ex altera parte, ad dextram. Et veteres trabes obscuratae, bitumine olim crasso et nigro impregnatae, quod olim e magnis machinis effluxerat. <center>—</center> Photographiae nigro‑albae. Caelum hodie inclinatum est. Et odor ozonis. Res eo tactae sunt. In aere adest tristitia. Et quoddam levamen. Et odor desiderii. Ut semper post pluviam. Levamen secum fert sensum iacturae et mortis. Aliquis nos hodie reliquit. Mortui sunt quidam boni homines. Semper abeunt, die pluviali. <center>—</center> Alibi ardescunt ignes et flammae quae denudant neglectas superficies humanae incuriae et tela aranearum. Denudant usque ad lapidem. Aranei se subtrahunt a calore et linguis flammantibus. Fugere in altitudines non possunt. Altitudines pendent, et pendent ex tenuibus filis, e ramo. <center>—</center> In campo. Et in colle. Lapis iuxta lapidem: necropolis. <center>—</center> Quam magnus est oblivio! Caelum hodie inclinatum est. Res eo tactae sunt. Vita in memoriam labitur. Et pallescit. Photographia nigro‑alba: obscurae lineae, tempore et lumine expositæ, fiunt semper pallidiores. Velamen obscurum custodit acumen. dceiwcvwebc1o3clj1zdlun7qe9cdla 270209 269711 2026-06-09T22:24:10Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Photographia Nigro‑Alba */ 270209 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Photographia Nigro‑Alba = Quaedam res vetustae a te leviter reteruntur. Aliae politurae traditae sunt. Teredines adsunt. Ubi sunt vermes? Foramina adsunt. Foramina manent. Foramina testantur. De illis. De nobis. <center>—</center> In veteribus cuniculis viae ferriviariae interruptae sunt. Illae ducunt. Aliae ad orientem; aliae ad occidentem. Per eas currunt rattī. In magnis catervis. Alii sinistrorsum flectunt; alii dextrorsum. Lumine et gressibus perturbati. Dividuntur. Currunt ante se. In tenebras. In tenebras. Sine reditu. Lucem nolunt. Non egent ea. Non sunt assueti. Cuniculi in photographiis nigro‑albis se dividunt. Homines cuniculos obscuros non amant. In eos neque specula neque cameras ferunt. In eis non faciunt imagines sui ipsorum nec “selfia”. Non est satis luminis. <center>—</center> Rattīs non opus est speculis. Nec luminibus additis. Non faciunt selfia nec imagines sui. Sciunt quid sint. Et contenti sunt. Non indigent adulatione. Sufficit eis odor venti. Et reactio. (Audiuntur stridor et rodentia.) Rattī in acervis transeunt. Cuniculi manent. Sine vestigio imaginis. Solum vestigia stercoris. Et duo vel tres rattī mortui. Post secundum gradum, ex altera parte, ad dextram. Et veteres trabes obscuratae, bitumine olim crasso et nigro impregnatae, quod olim e magnis machinis effluxerat. <center>—</center> Photographiae nigro‑albae. Caelum hodie inclinatum est. Et odor ozonis. Res eo tactae sunt. In aere adest tristitia. Et quoddam levamen. Et odor desiderii. Ut semper post pluviam. Levamen secum fert sensum iacturae et mortis. Aliquis nos hodie reliquit. Mortui sunt quidam boni homines. Semper abeunt, die pluviali. <center>—</center> Alibi ardescunt ignes et flammae quae denudant neglectas superficies humanae incuriae et tela aranearum. Denudant usque ad lapidem. Aranei se subtrahunt a calore et linguis flammantibus. Fugere in altitudines non possunt. Altitudines pendent, et pendent ex tenuibus filis, e ramo. <center>—</center> In campo. Et in colle. Lapis iuxta lapidem: necropolis. <center>—</center> Quam magnus est oblivio! Caelum hodie inclinatum est. Res eo tactae sunt. Vita in memoriam labitur. Et pallescit. Photographia nigro‑alba: obscurae lineae, tempore et lumine expositæ, fiunt semper pallidiores. Velamen obscurum custodit acumen. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 65agsv6qer1y40qphv8jtr1ekjph7kb Consilium Dei et Amoeba Decepta 0 83211 270210 269348 2026-06-09T22:25:03Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Consilium Dei et Amoeba Decepta */ 270210 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Consilium Dei et Amoeba Decepta = 1. Isolatio, Mundus et Stultitiae Cum nimis diu solus vixeris, in natura, in tuo mundo… post paucos dies id taedet, et novas excitationes quaeris. Spectas programmata nuntiorum et emissiones in quibus graviter disputatur de condicionibus oeconomicis patriae: inflatio pecuniaria effrenata est, atque regimen tributa augere vult, ut consumptio civium minuatur et pretium rerum paulatim sedetur. Nuntii e patria et ex orbe; politici qui alteram viam autocineticam pecunia publica factam inaugurant, rubram vittam secant, vel pala honoraria iactant in recentem concretum, quasi ipsi merito operum sint. Cogitas de stultitiis in quibus nihil mutare potes. Omnia quibus homo influere non potest, et tamen de eis sollicitatur — stultitiae sunt. Post aliquod tempus, iterum tibi omnia sufficiunt, et rursus te segregas. Sic procedit: necessitas, satietas, saturatio, fuga, quies, vacuitas, necessitas… Res est: nisi esset mundus exterior et omnes curae quas affert, nobis esset taedium. Unica quaestio vera est: quomodo nos ipsi structuramus relationem nostram ad phaenomena mundi exterioris? Quomodo ad ea nos gerimus? Quantum eis pondus tribuimus? Res est: nihil magni ponderis est, nec nos ipsi; nam in fine omnia transeunt, et ita transibimus et nos. 2. De Houellebecq, Critica et Morte Unicus scriptor cum quo aliquatenus consentio, et quem vere agnosco, est Michel Houellebecq. Priusquam Houellebecq invenissem, putabam me solum esse in universo; nunc scio nos saltem duos esse. Fateor tamen: quamvis eius prosa excellat, lepida sit et cogitationem moveat, eius poesis in aequabilitate animi subiecti principali quasi submergitur. Omnia et omnes in mundo critici subici possunt. Nullus est systema, nulla res, nulla persona quae non possit ratione dissolvi et reprehendi. Omne quod exsistit potest accusari et vituperari. Sola mors critici non subiacet; super eam tantum lugeri potest. Illa res et entia definitive finit — et hoc est totum. Revera, quas reprehensiones invenire possumus ipsi morti? Nullas. Tanto magis quod scimus eam esse processum naturalem et ordinarium. Quid, di boni, homini in vita (in lucidioribus momentis) aliud restat, nisi Mens et conatus utilitatem in rebus, in hominibus, in omnibus invenire? Inventio utilitatis rebus et vitae sensum tribuit. Sunt praeterea cynismus, sarcasmus et ironia — quasi forma primaria relationis ad mundum et ad omnia existentia — quae nos etiam ad quandam portionem humoris perducunt. Ut Angli fortasse dicerent: Si nescis quid aliud in vita agas, esto practicus. Ibi saltem invenies aliquem sensum, qualemcumque. Si omnia quae facimus et molimur in vita, sic et aliter, morte finiuntur — qualis ludus in medio esse debet? Forsitan… hilaris. 3. De Mundo, Nihilo et Collisionibus Si mundus, et omnes, et omnia in eo, non essent pars magni Consilii Divini, de hoc mundo libere dici posset eum esse stercus et ludibrium Nihili; a Nihilo ortum, Nihil esse, et in Nihilum tendere. At quoniam mundus, atque homines, non sunt Nihil sed Aliquid, et omnes illi synchronismi et congruentiae quae exsistunt — omnia haec testantur hunc mundum quoque partem esse magni Consilii Divini. Quadam vespera physica quaedam venusta, voce iucunda, in televisione disseruit nos vivere in universo aggressivo, in quo nova corpora oriuntur ex continuis collisionibus corporum iam existentium. Et mecum cogitavi illam sententiam esse profundissime veram; denique, et liberi nascuntur ex collisione unius corporis cum altero. Videtur omnia in vita ad collisiones destinata esse. Novum semper oritur ex concursu contrariorum, ex occursu contradictionum complementarium. Ad instar illius: No pain, no game! Ego autem cogitabam tantum quomodo tardarem, et quomodo in margine glareoso viae montanae vehiculum sisterem, atque inde, ex latere, spectarem omnia illa stercora quae in illo luto iuxta me et infra me eveniunt. Nolui tamen omnino ludum fugere, sed prudenter agere, ita ut mihi optimum esset. Paululum manipulare in meam utilitatem. Hoc enim est sensus et modus ludi, nonne? Manipulatio periti, qui scit quomodo res se habeant, in propriam utilitatem? Si non perfecisti quod voluisti, et si res non evenerunt sicut sperabas, tunc patet te non omnia scire, nec omnes rationes et subtilitates rerum intellegere; nonne? Non es peritus qualem te ipse fingere soles. Aut fortasse tibi deest illud aliquid; una pars gravis et decisiva quae lusores prosperos prosperos facit? 4. De Audacia, Sorte et Amoeba Forsitan tibi deest ipsum illud: audacia et constantia; promptitudo ad periculum sub devotione inconcussa erga finem. At fortasse nihil horum est. Forsitan simpliciter debes sequi fatum tuum, auscultare vocem in te quae tibi loquitur et te movet: quae te inspirat ad id quod agere debes, et quando agere debes. Vocem quae intellegit tuam cunctationem, tuam nolentiam; vocem quae scit quantum timeas levitatem et res leves et solutiones faciles; vocem quae scit quantus sis homo gravitatis, et quomodo censeas solas res veras et pretiosas esse eas quas labore et difficultate evicisti. Rebus levibus non credis; omnia levia tibi displicent: levis amor, levis concubitus. Credis solum in id quod in se aliquam gravitatem continet, et quod post se aliquam complexitatem structurae, scientiae et artis abscondit. Aliquis iure diceret te esse hominem gravem et complicatum, qui in omnibus quaerit onus, dolorem, laborem — ut se vivum sentiat. Quocumque modo, stercus hominis es. Molestus, et tibi et aliis. Et quis scit quomodo aliquis tui generis in Consilium Dei includi possit aut omnino includi? Nam hominibus tui generis opus est omni auxilio divino quod dari potest, ut vivant, ut felices sint — saltem paulum felices — et ut quicquam in vita efficere possint praeter satisfactionem necessitatum corporalium minimarum. Breviter: sine Deo ad quem te convertis, sine illo Centro Unico cui coniungeris — Tu es nemo et nihil; Tu non exsistis. Nisi misera amoeba! Quae spirat, edit, et stercorat. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] ehy2rnnmy59ejxygj14ywe261kzhelh De Successu Houellebecqiano 0 83212 270211 269357 2026-06-09T22:26:06Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De Successu Houellebecqiano */ 270211 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De Successu Houellebecqiano = Status mentis Europaeae hodie talis est ut singulus homo vix inveniat intimum sodalem sententiarum — illum cui aperte, sine larvis urbanitatis et fictae civilitatis, possit sine pudore exponere vera sua cogitata de omnibus rebus et quaestionibus. Baudelaire adhuc medio saeculo XIX tali sodali in versibus clamabat: “Tu, lector hypocrita — frater meus!” Houellebecq locum suum apud lectores invenit eo ipso quod in chartam (vel in pagina computatri sui) transtulit rationem cogitandi civis mediocris, sed bene educati, Francogalli — immo totius Unionis Europaeae. Protagonistae eius sine exceptione sunt viri aetatis mediae vel provectae, bene instructi, gradu academico ornati. Nonnumquam, sicut ipse auctor, sunt ingeniarii agronomiae, ordinis medii vel etiam superioris, initio in aliqua institutione publica occupati. Fabula quam hi heroës experiuntur, et quam secundum lineam proprii interitus co‑creant, non est eadem ac vitae nostrae privatae; plerumque multo tragoedior in exitibus. Houellebecq tamen auctor facetus est, capax grotescam vitae hodiernae exprimere. Attamen, quamvis personae eius in quadam fabula versentur, fabula ipsa non est causa cur Houellebecqum legere amemus (non omnes libros, fateor). Mihi maxime placuerunt ''Extension du domaine de la lutte'' et ''Sérotonine''; ''Particulae elementares'' mihi paulo nimis longae sunt, cum multis partibus quae sine damno amputari possent. ''Plateforme'' quoque suas venustates habet usque ad medium — usque ad descriptionem concubitus cum meretrice Thailandica; reliquum languet. Houellebecq scriptor est mundi fracti, societatis fractae, in qua homo singulus maxima sua voluptates invenit in rebus elementaribus: in cibo, in alcoholi, in sexu. Quod significat omnia alia in vita re vera esse levia, fere semper fontes frustrationis, inanitatem, perturbationes animi. Quocumque modo res se habeant, Houellebecq efficit ut nos, lectores, intime possimus magna ex parte nos ipsos cum cogitationibus protagonistæ eius identificare. Ipsa illa ratio cogitandi de mundo, de hominibus, de relationibus, de omnibus — prorsus talis qualis est modus cogitandi hominum hodiernorum — causa est cur personae eius nobis tam propinquae sint. Monologi interiores et observationes sunt fundamentum huius propinquitatis et identitatis; ibi clavis est, ne dicam arcanum — nam arcanum nullum est, sed tantum peculiaris vis ingenii scriptoris. Vis eius non in descriptione est, non in dialogis, non in fabula, non in politia stilistica aut arte compositionis; sed in facultate proferendi commentarium interiorem et perceptiones quae sunt intimae, lepidae, saepe ironicae, sarkasticae, ad stereotypos proclives, sed semper propinquae veritati psychologicae temporis nostri. Omnis enim veritas in opere artistico primum psychologica est — veritas experientiae — praesertim his temporibus, cum ad omnia nimis sensibiles simus et parati in nobis ipsis aestimare et iudicare homines circa nos. Protagonistae Houellebecqiani sunt viri, ut iam diximus, aetatis mediae, qui sunt victimae. Victimae sunt pueritiae suae, parentum suorum, relationum inter eos; victimae officiorum inaniorum; victimae cotidianae vitae sine facie; victimae relationum intimarum non implentium; interdum etiam confitentur se ipsos errasse (ut heros Sérotonine). Plurimum frustrati sunt, inanes, mundum experiuntur quasi scaenam banalitatis et inanitionis; animi eorum paulatim in crises devolvuntur, ubi ad limen conflictus perveniunt, parati ut secum ipsis pugnent et cum vita sua vacua et absurda. Personae Houellebecqianae multum bibunt — immo supra modum, fere surrealiter — ut heros Sérotonine, quem memoravi quia recentissimus est in memoria mea. Plerumque male se regunt, laborant, et cum tandem aliquam decisionem capiunt quae mutationem afferre posset, rursus in inanitatem banalitatis cotidianae dilabuntur, et iterum sunt victimae, participes ruinae communis societatis, mundi et valorum. Tamen, inter haec omnia, semper valent ad commentaria mordacia et observationes nigrohumore tinctas. Mira res est quanta acumen et vivacitas in his itineribus ad imum exprimatur. Personae Houellebecqianae, ut videtur, secundum spiritum aetatis nostrae, natura sunt pessimistae de futuro — et proprio et humano universim. Eas servat tantum mordax facetia erga praesentiam. Putemur omnes nos hodie satis immersos esse in sarkasmum et ironiam quibus abundant observationes Houellebecqianorum; satis expositos absurditati societatis et mundi in quo vivimus; satis ut in nonnullis eius libris nos ipsos quasi domi sentiamus. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] t5nlqgjk590ah1dxei9ii0ian1hs9zo De Splendore et Honore Scriptoris 0 83256 270212 269596 2026-06-09T22:26:53Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De Splendore et Honore Scriptoris */ 270212 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De Splendore et Honore Scriptoris = In Croatia spatium publicum occupat is cui favet coetus mediatico‑editorialis, paucorum hominum in locis potestatis — id est, mediorum. Et quid tum? Publicant te, in instrumenta te mittunt, aliquam praemietulam domesticam accipis. Editor tuus subsidium publicum pro libro tuo capit et emptionem bibliothecarum. Tu accipis honorarium tuum. Quaestio est: quantum talis liber revera venditur in mercatu? Quot cives re vera emunt, verbi gratia, romanum praemiis ornatum? Plurimi, si quid interest, ad bibliothecam ibunt et librum mutuum capient. Centum homines in tota Croatia fortasse legent talem romanum. Forsitan fallor; fortasse trecenti? Si pro quolibet lectore supra numerum centum unum euro acciperem, nescio quantum colligerem. Et quid significat esse scriptorem in Croatia? Adstas in mediis, habes honorarium editoris. Fortasse etiam pecuniam ex aliqua praemio annuo. Et hoc est totum. Quot homines in Croatia culturam omnino sequuntur? Forsitan aliquando in manuales scholarum intrabis — nisi veram eroticam in textu non habes. Non sum magnus fautor investigationum sociologicarum; non credo eis. Credo rationi sanae et relationibus de numero exemplarium venditorum. Quid autem si serio scribas, vel etiam leviter, et legaris, sed nihil inde lucreris? Quid si quinquaginta animae te legant, et tu inde ne unum quidem euro capias? Numerantur tantum illi qui euros accipiunt. Pecunia sola est confirmatio realis successus. Dostoievski scriptor felix fuit: pecunia ex fasciculis romanorum in diariis editis solvebat aleatorias et alias debitas. Scriptorem esse aliquatenus prodest in terra magna et populosa. Houellebecq miliones eurorum lucratus est. Vix invenitur maior ingenii species apud scriptorem quam ostendere hominibus quantum miseri sint. Ultimas lineas urbanitatis civilis frangens, scriptor in terra magna aliquid pecuniae consequi potest. Croatia terra magna non est. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] nrb57uu3i0wee221sye3wzyaje7ulvq Opera quae (non) ditant 0 83257 270213 269608 2026-06-09T22:27:52Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera quae (non) ditant */ 270213 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Opera quae (non) ditant = Sunt pelliculae, libri, fabulae quas statim — postridie post visum aut lectum — obliviscimur, nec umquam amplius meminimus. E memoria nostra penitus evanescunt, quasi numquam ibi fuerint. Talia opera efficiunt materiam quae implet, velut farcitura quaedam, zonas cinereas vitae nostrae. At sunt opera quae sensum experientiae relinquunt; opera quae meminimus et quorum recordatio nobis iucunda est. Memoria eorum in nobis excitat sensum peracti momenti: illius temporis quo, legentes, a mundo externo discessimus, toti in lectionem immersi, ita ut videretur quasi mundus exterior et veritas illius quod legimus in unam solam realitatem coaluerint. Multa possunt attentionem nostram occupare; sed non omnia possunt efficere illum sensum immersionis et unitatis — cum pellicula vel liber nos adeo absorbet ut fiat pars dominans nostrae cotidianae realitatis. Id solum pauci auctores possunt: ita te in opus suum attrahere ut obliviscaris circumiecta tua. Nonne hoc est munus artis? Aliquid novi aperire; se tradere alicui novo quod efficit ut per dimidiam horam saltem e cotidiana realitate egrediaris? Tibi dare alternativam alterius, diversi, fortasse alicubi exsistentis, possibilis mundi? Nonne hoc est quod omnes desideramus — quasdam novas vias pro nobis? Ecce: bonus scriptor aut bona pellicula id ipsum offert. Multi sunt scriptores et multi moderatores satis boni, periti, callidi (sciunt artem suam et habent aliquem talentum) ut nos occupent, in opus suum trahant — saltem ad momentum, ad dimidiam horam pelliculae actionis. Sed non omnes habent illum donum, illam facultatem, ut sensum bonum in nobis relinquant etiam post visum aut lectum: sensum levitatis, conclusi, impletionis. Quasi aliquid pulchrum acceperimus; quasi experientiam et qualitatem quam antea non habuimus. Opus bonum non loquitur solum verbis, non solum per sententias singulas aut segmenta textus; sed toto suo corpore, sua integritate, sua interna cohaerentia. Totum corpus fabulae, narrationis, carminis vel commentarii suam nuntiationem emittit. Et fabula ipsa ita arte inseritur ut te in tensione teneat ab initio ad finem — sed fabula non est finis in se. Finis est nuntius quem auctor tradere voluit. '''Causa Portarum Ignis. Lectio Marinorum Americanorum ''' Ante paucos annos legi romanum auctoris Americani recentioris, Steven Pressfield (natus 1943), cui titulus est '''''Gates of Fire''''' (1998; editio Croatica: Znanje, Zagrabiae, 2011). Est romanus historicus qui tractat claram pugnam ad Thermopylas, mense Septembri anni 480 a.Chr., in media Graecia, ubi pauca milia Graecorum — ducta a trecentis militibus Lacedaemoniis — per circiter hebdomadem clausere introitum angustiae Thermopylarum contra decenas milium Persarum qui per eam viam in interiorem Graeciam penetrare conabantur. Auctor est bonus et peritus narrator, manifestum est eum iam experientiam habere. Duas fabulas simul ducit et intertexit: unam in praesenti temporis romani, alteram quae est retrospectio memorativa protagonistæ — iuvenis ex Acarnania profugi ad civitatem Spartanam. Haec retrospectio adhibetur ad formandam indolem protagonistæ, plena episodiis lyricis et affectibus, ut efficiat fundum et scenam rerum quae in praesenti aguntur. Existentia duarum fabularum inter se conexarum (praesentis et praeteritae) dynamismum narrationi tribuit. Quamquam auctor ostendit peritiam in narratione et compositione, romanus etiam vitia habet, quibus in quibusdam locis fabula simplicior, immo paulo ridicula, videri potest. Id imprimis valet de emotionalitate personarum, quae in multis locis tam simpliciter exprimitur ut saepe in dulcedinem et pathetismum labatur. Hoc vitium etiam industriae cinematographicae Americanae frequens est. Altera reprehensio est quod veteres Lacedaemonii in hoc libro loquuntur, maledicunt et se gerunt interdum sicut marini Americani in pelliculis. Exempli gratia: “Praemium vis?” Polinices partes intimas apprehendit: “Hoc tibi servabo.” Aut: “Adhuc eum occidere possum,” respondit cursor, “si nos hodie vespere fefelleris.” Aut: “Hei, fututores! Vosne estis?” Haud dubium est quin tali artificio — sermone Americano hodierno in fabulam historicam inducto — auctor conatus sit spiritum vitae antiquis personis dare et eas lectori moderno appropinquare. Praesertim cum in tergo libri scriptum sit hunc romanum esse “lectionem obligatam in Academia Militari Americana et cultum inter marinos”. Nescio quantum marini in totam fabulam se immergere possint; certus tamen sum ipsum auctorem se immersisse — fortasse etiam nimis. Sed nimis incumbens in vivificationem et immersionem, in dynamismum fabulae, et cupiens ardorem momenti actionis lectori tradere, auctor psychologice mutilavit personas suas. Eas privavit complexitate et multilateritate psychologica, atque ita in imagines heroum pellicularum Hollywoodianarum eas convertit. Romanus ''Gates of Fire'', quamvis initio multa promittebat et fieri poterat multarum formarum, tandem factus est unus e multis romanis secundum formulam scriptis. Corium libri et paginae initiales ornantur recensionibus solitis laudibus plenis: “Magnificus, monumentalis, epicus romanus mirae facultatis narrativae. Tensio durat usque ad ultimam paginam.” — New York Daily News “Vividus et excitans romanus. Pressfield scribit ex prospectu militis. Mirum quam persuasive.” — New York Times Book Review “''Gates of Fire'' est epica narratio de homine et bello. Pressfield est classicus modernus.” — Stephen Coonts, etc.** Quidquid sit, sensus meus est: hae 388 paginae semel legi possunt, sed, proh dolor, non merentur ut quis ad eas revertatur. Multi tales romani, plena actione et motu, sicut exemplum supra descriptum, post lectionem non relinquunt in homine sensum impletionis aut ditationis interioris. Ad hoc opus est aliquid amplius: plus stratificationis, plus aequilibrii, subtilioris artis. Forsitan minus actionis et dialogorum, plus observationum narratoris. Plus illius quod sub superficie latet; plus indolis et humoris. Non humoris directi in dialogis, sed illius humoris qui ex ipso textu narrationis et ex psychologico habitu narratoris emanat. '''Divisio in tres categorias et ''Lolita'' frustrans''' Si, ad tempus, romanos in tres categorias dividere possemus — a) inferiorem, b) mediam, c) superiorem — multi romani qui titulo bestseller gloriantur, plerumque in inferiorem mediam aut in mediam mediam caderent. Rari autem, sicut mihi satis frustrans Lolita Vladimiri Nabokov, in superiorem mediam ingredi possent. Nabokov est scriptor bonus, immo valde bonus, et ''Lolita'' est romanus bonus; sed, aperte dicam, non est in illa categoria altissima, cui pertinent ''Le Rouge et le Noir'', ''Brat’ja Karamazovy'', ''Der Prozess'', aut ''The Old Man and the Sea''. Non relinquit illum sensum post lectionem. Forsitan vitium ''Lolitae'' non tam in ipso libro sit quam circa eum: fama libri maior est quam ipse liber. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 44mdylfp195it6r7x28b5yvnxnu3o10 De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire 0 83258 270214 269617 2026-06-09T22:28:37Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire */ 270214 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire = '''1. Causa Baudelaire''' Nuper in manus meas incidit libellus qui me ad cogitandum impulit. Titulus eius est '''''Un été avec Baudelaire''''' (2015), apud nos editus anno 2016. Auctor huius libelli elegantis, agilis et perspicui — qui vitam, cogitationes intimas et opera magni poetae breviter sed acute exhibet — est Antoine Compagnon. Libellus constat ex capitulis brevibus (plerisque 3–4 paginarum huius editionis tascariae) quae varias res maximi momenti in vita Baudelaire tractant. Caput I: Domina Aupick — ubi breviter et clare exponitur poetae relatio cum matre. Caput II: Realista — ubi Compagnon ostendit quibus indiciis et factis damnata sit Baudelairei liber ''Les Fleurs du mal'', damnatio quae plus testatur de spiritu temporis quam de ipso poeta (nam tempus aliquis provocare debuit ut naturam suam ostenderet). Caput III: Classicista — breviter demonstrat quomodo et quando Baudelaire in circulis officialibus litterarum Francogallicarum receptus sit et rehabilitatus. Ad hanc receptionem contulerunt scripta critica Marcelli Proust et Anatole France. Proust anno 1905 scribit: “Dixistis eum esse decadentem? Penitus falsum est. Baudelaire ne romanticus quidem est. Scribit sicut Racine. Vobis viginti exempla dare possum.” Compagnon scribit: “Baudelaire diu habitus est ut decadens, opinione orta ex praefatione Theophili Gautier ad editionem postumam ''Fleurum mali'' (1868), quae confirmata est post publicationem fragmentorum autobiographicorum ''Fusées'' et ''Mon cœur mis à nu'' anno 1887. Sed epistulae ad matrem, editae anno 1918, imaginem poetae demystificaverunt et tragiorem reddiderunt.” De relatione cum matre Compagnon ait: “Corrispondentia inter Baudelaire et matrem eius est commovens et, postquam edita est ineunte saeculo XX, famam poetae mutavit. Relatio eorum plena erat perpetuarum accusationum, deinde excusationum, defensionum et sensus culpae. Baudelaire et mater numquam se vere intellexerunt.” Id testantur etiam versus carminis Benedictio, quod ipse poeta in fronte libri posuit, ne forte matri effugeret: ''Lorsque, par un décret des puissances suprêmes, '' ''Le Poëte apparaît en ce monde ennuyé, '' ''Sa mère épouvantée et pleine de blasphèmes '' ''Crispe ses poings vers Dieu, qui la prend en pitié : '' ''« Ah ! que n’ai-je mis bas tout un nœud de vipères, '' ''Plutôt que de nourrir cette dérision !'' ''Maudite soit la nuit aux plaisirs éphémères'' ''Où mon ventre a conçu mon expiation ! » '' Charles Baudelaire — ''Bénédiction'' Versio Latina: ''Cum, decreto potestatum supremarum, '' ''Poëta in hunc mundum taedio plenum advenit, '' ''Mater, perterrita et blasphemiis fervens, '' ''Ad Deum manus stringit, qui tamen eam miseratur: '' ''“Heu! cur non peperi nodum serpentium,'' ''Potius quam hoc ludibrium alui?'' ''Sit nocti brevis voluptatis maledictio,'' ''Qua uterus meus poenam meam concepit!”'' '''2. De indissolubili nexu operis et biographiae''' Haec omnia unum demonstrant: in perceptione moderna, iam inde a saeculo XIX, opus et auctor inseparabilia sunt. Historia artis modernae in mente nostra non est tantum historia operum artisticorum, sed fabula et imago artificis ita cum opere coniuncta est ut facta sint quasi synonyma quae se mutuo determinant. Id ex eo nascitur quod impossibile est opus recte intellegere sine cognitione condicionum vitae artificis. Artifex non fit artifex propter opus suum — ut quidam volunt — sed primum propter se ipsum (propter naturam, inclinationes, ingenium) et propter ambitum in quo positus est. Per opera tantum eum recognoscimus. Sed, ut ostendit causa Baudelaire, intellectus et aestimatio operis coniunguntur cum intellectu vitae artificis. In conscientia hodierna, persona et opus unum sunt. Autonomia operis ut rei separatae est illusio. Cum legimus The Old Man and the Sea, legimus Hemingwayum. Si autem desunt notitiae biographicae authenticae, imaginem psychologicam auctoris ex proprietatibus operis ipsius fingimus. Id est genus ratiocinii simile illi quo, vestigia in nive intuentes, conamur conicere quae bestia nuper transierit. Quis scit quam longe a veritate aberremus? [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] ig7gjifyog6v0rjw9pfcjvd2j6df7vj De Titulis Operum Litterariorum 0 83259 270215 269620 2026-06-09T22:29:12Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De Titulis Operum Litterariorum */ 270215 wikitext text/x-wiki = De Titulis Operum Litterariorum = '''I.''' Tituli operum litterariorum aetatis modernae saepe ostendunt symptomata aegroti qui sanari nolit; hominis qui fruitur sua quasi‑scissura interiori, per quam se ipsum etiam efficit. Id maxime apparet si ab illo titulo incipimus qui est omnium emblematicissimus et in centro totius paradigmatis modernitatis stat: ''Les Fleurs du Mal''. Qualis est hic titulus? Prima vox — fleurs — pulchritudinem significat, symbolum decoris: flores. Sed altera vox — mal — eos flores determinat et aperit quid revera sint: flores mali, peccati, damnationis. Hic titulus, iam factus insigne totius aetatis modernae, indicat scissionem interiorem auctoris inter idealem Pulchritudinem et harmoniam (floribus significatam) et inter Malum quod peccatum et fatum urbanum hominis industrialis repraesentat. Ipse inquietus animus, et impossibilitas pacis interioris, est hoc fatum. At pessimum est quod homo satis temporis et subtilitatis habuit ut huius fati conscius fieret. Minus notum est Baudelaire initio voluisse librum suum vocare ''Limbes'' — locum in symbolica christiana qui quasi purgatorium puerorum significat. Hoc demonstrat Baudelaire hunc mundum percepisse ut purgatorium quoddam, per cuius labores animae transire debent ut purificentur et liberentur. Quid est enim paradisus nisi status liberationis? Nec Baudelaire primus fuit qui tales dualitates paradoxas in titulo posuit. Iam apud Stendhal invenimus ''Le Rouge et le Noir'' (Rubrum et Nigrum): ascensus iuvenis pauperis et finis eius infelix. Rubrum — eros, vita, sanguis. Nigrum — mors, silentium, gravitas. Sunt etiam colores cardinalium: coccinum et nigrum. Lucien, iuvenis ambitiosus, iter faciebat per structuras ecclesiasticas. Coniunctio rubri et nigri — erosi et thanati — signum est profundum. Rubrum et nigrum indicant vitam materialem inter duas metas extremas: sanguinem et terram, sexum et mortem. '''II.''' Unus ex difficillimis laboribus scriptoris est electio vocabuli vel syntagmatis ad titulum operis sui. Centum quinquaginta carmina colligere — licet viginti annos duret — est ''piece of cake'' comparatum cum electione tituli. Titulus est quod lector primum videt; potest statim repellere aut allicere. Liber optimus esse potest, sed titulum taediosissimum habere. Fatum libri saepe pendet ex duabus vel tribus vocibus in fronte. Multi tituli laborant a tritis formulis: Centum anni solitudinis (''Cien años de soledad'', Gabriel García Márquez, 1967), Clamores et furor (''The Sound and the Fury'', William Faulkner, 1929) Senex et Mare (''The Old Man and the Sea'', Ernest Hemingway, 1952), Rubrum et Nigrum (''Le Rouge et le Noir'', Stendhal, 1830),Crimen et Poena (''Преступление и наказание'' [Prestuplénie i nakazánie], Fiodorus Michailovicius Dostoevskij, 1866), Flores Mali (''Les Fleurs du Mal'', Baudelaire, 1857) , Uvae Irae (''The Grapes of Wrath'', John Steinback, 1939), Lux Augusto (''Light in August'', William Faulkner, 1932), etc. Plurimi tituli constant ex duabus aut tribus vocibus, exclusis articulis et praepositionibus. Meus autem titulus — pro mea collectione carminum — longe abest a solutione. Shakespeare facile habuit: ''Sonnets''. Catullus: ''Carmina''. Ovidius: ''Metamorphoses'' — titulus qui totam Europam formavit. Poe: ''Poems''. Lorca: ''Canciones''. Lamartine: ''Méditations poétiques''. '''III.''' Me trahebat titulus ''Contemplationes Metaphysicae'' — quod in lingua Francogallica pulchre sonaret: ''Contemplations métaphysiques''. Iam imaginabar discipulos in schola celeriter repetentes: ''Contemplationes Metaphysicae''… Sicut in ''Brave New World'' (Aldous Huxley), titulus ex versu Shakespeariano, e comoedia ''The Tempest'' (''O brave new world''/ ''That has such people in’t!'', id est: ''O fortis novus orbis,/ qui tales homines continet!''). Deinde cogitavi: ''Luminaria perdita'', ''Corpus separatum'', ''Centrum remotum''. Sed hi tituli omnes suggerunt: amissionem, separationem, distantiam — vera filia modernitatis et ''Fleurum mali''. Non conveniunt, quia nimis portant inquietudinem, alienationem, scissuram — valores iam canonicos modernitatis. Haec dissonantia paulatim videtur exire e moda. Alii tituli erant: ''Centrum unicum'', ''Iter ad centrum'', ''Feriae cotidianae'', ''Structura quotidiani'', ''Regula existentiae''. Sed tituli qui ad unitatem interiorem alludunt, auribus modernis sunt etiam odiosiores. Cur? Quia homini moderno — mediocri civili — odiosa est quaelibet res quae ad religionem, Deum, veritatem interiorem aut fundamenta metaphysica remittit. Homo modernus Deum tolerat tantum ut partem traditionis nataliciae et paschalis — cum caseo, ovis, pernis et macedonia olerum cum maionesa (id est: macédoine de légumes à la mayonnaise). Veritati interiori praeponit dubitationem; dubitatio eum reducit ad materiam, unicum solum firmum. Mensurare, explorare, tangere — haec dant securitatem. Homo modernus etiam horret harmoniam, quietem, aequilibrium — quae quasi mortificant. Quies tollit desideria et excitationes. Homo desiderat quod ignorat; donec intellegat fontem pacis esse in ipso. Multi se efficiunt per suas particularitates et scissuras, quae tensionem pariunt — et ex tensione nascitur excitamentum. Quod ad titulum meum attinet — adhuc nescio. ''Structura quotidiani''? ''Regula existentiae''? Videbimus. In arte et poesi nimium explicare non expedit. Ubi explicatio incipit, poesis et ars desinunt. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] ct8a4oeoz4dvhgfeo2vdbdsv7i0a9k9 270216 270215 2026-06-09T22:32:29Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De Titulis Operum Litterariorum */ 270216 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De Titulis Operum Litterariorum = '''I.''' Tituli operum litterariorum aetatis modernae saepe ostendunt symptomata aegroti qui sanari nolit; hominis qui fruitur sua quasi‑scissura interiori, per quam se ipsum etiam efficit. Id maxime apparet si ab illo titulo incipimus qui est omnium emblematicissimus et in centro totius paradigmatis modernitatis stat: ''Les Fleurs du Mal''. Qualis est hic titulus? Prima vox — fleurs — pulchritudinem significat, symbolum decoris: flores. Sed altera vox — mal — eos flores determinat et aperit quid revera sint: flores mali, peccati, damnationis. Hic titulus, iam factus insigne totius aetatis modernae, indicat scissionem interiorem auctoris inter idealem Pulchritudinem et harmoniam (floribus significatam) et inter Malum quod peccatum et fatum urbanum hominis industrialis repraesentat. Ipse inquietus animus, et impossibilitas pacis interioris, est hoc fatum. At pessimum est quod homo satis temporis et subtilitatis habuit ut huius fati conscius fieret. Minus notum est Baudelaire initio voluisse librum suum vocare ''Limbes'' — locum in symbolica christiana qui quasi purgatorium puerorum significat. Hoc demonstrat Baudelaire hunc mundum percepisse ut purgatorium quoddam, per cuius labores animae transire debent ut purificentur et liberentur. Quid est enim paradisus nisi status liberationis? Nec Baudelaire primus fuit qui tales dualitates paradoxas in titulo posuit. Iam apud Stendhal invenimus ''Le Rouge et le Noir'' (Rubrum et Nigrum): ascensus iuvenis pauperis et finis eius infelix. Rubrum — eros, vita, sanguis. Nigrum — mors, silentium, gravitas. Sunt etiam colores cardinalium: coccinum et nigrum. Lucien, iuvenis ambitiosus, iter faciebat per structuras ecclesiasticas. Coniunctio rubri et nigri — erosi et thanati — signum est profundum. Rubrum et nigrum indicant vitam materialem inter duas metas extremas: sanguinem et terram, sexum et mortem. '''II.''' Unus ex difficillimis laboribus scriptoris est electio vocabuli vel syntagmatis ad titulum operis sui. Centum quinquaginta carmina colligere — licet viginti annos duret — est ''piece of cake'' comparatum cum electione tituli. Titulus est quod lector primum videt; potest statim repellere aut allicere. Liber optimus esse potest, sed titulum taediosissimum habere. Fatum libri saepe pendet ex duabus vel tribus vocibus in fronte. Multi tituli laborant a tritis formulis: Centum anni solitudinis (''Cien años de soledad'', Gabriel García Márquez, 1967), Clamores et furor (''The Sound and the Fury'', William Faulkner, 1929) Senex et Mare (''The Old Man and the Sea'', Ernest Hemingway, 1952), Rubrum et Nigrum (''Le Rouge et le Noir'', Stendhal, 1830),Crimen et Poena (''Преступление и наказание'' [Prestuplénie i nakazánie], Fiodorus Michailovicius Dostoevskij, 1866), Flores Mali (''Les Fleurs du Mal'', Baudelaire, 1857) , Uvae Irae (''The Grapes of Wrath'', John Steinback, 1939), Lux Augusto (''Light in August'', William Faulkner, 1932), etc. Plurimi tituli constant ex duabus aut tribus vocibus, exclusis articulis et praepositionibus. Meus autem titulus — pro mea collectione carminum — longe abest a solutione. Shakespeare facile habuit: ''Sonnets''. Catullus: ''Carmina''. Ovidius: ''Metamorphoses'' — titulus qui totam Europam formavit. Poe: ''Poems''. Lorca: ''Canciones''. Lamartine: ''Méditations poétiques''. '''III.''' Me trahebat titulus ''Contemplationes Metaphysicae'' — quod in lingua Francogallica pulchre sonaret: ''Contemplations métaphysiques''. Iam imaginabar discipulos in schola celeriter repetentes: ''Contemplationes Metaphysicae''… Sicut in ''Brave New World'' (Aldous Huxley), titulus ex versu Shakespeariano, e comoedia ''The Tempest'' (''O brave new world''/ ''That has such people in’t!'', id est: ''O fortis novus orbis,/ qui tales homines continet!''). Deinde cogitavi: ''Luminaria perdita'', ''Corpus separatum'', ''Centrum remotum''. Sed hi tituli omnes suggerunt: amissionem, separationem, distantiam — vera filia modernitatis et ''Fleurum mali''. Non conveniunt, quia nimis portant inquietudinem, alienationem, scissuram — valores iam canonicos modernitatis. Haec dissonantia paulatim videtur exire e moda. Alii tituli erant: ''Centrum unicum'', ''Iter ad centrum'', ''Feriae cotidianae'', ''Structura quotidiani'', ''Regula existentiae''. Sed tituli qui ad unitatem interiorem alludunt, auribus modernis sunt etiam odiosiores. Cur? Quia homini moderno — mediocri civili — odiosa est quaelibet res quae ad religionem, Deum, veritatem interiorem aut fundamenta metaphysica remittit. Homo modernus Deum tolerat tantum ut partem traditionis nataliciae et paschalis — cum caseo, ovis, pernis et macedonia olerum cum maionesa (id est: macédoine de légumes à la mayonnaise). Veritati interiori praeponit dubitationem; dubitatio eum reducit ad materiam, unicum solum firmum. Mensurare, explorare, tangere — haec dant securitatem. Homo modernus etiam horret harmoniam, quietem, aequilibrium — quae quasi mortificant. Quies tollit desideria et excitationes. Homo desiderat quod ignorat; donec intellegat fontem pacis esse in ipso. Multi se efficiunt per suas particularitates et scissuras, quae tensionem pariunt — et ex tensione nascitur excitamentum. Quod ad titulum meum attinet — adhuc nescio. ''Structura quotidiani''? ''Regula existentiae''? Videbimus. In arte et poesi nimium explicare non expedit. Ubi explicatio incipit, poesis et ars desinunt. [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] b91mcymj494yu5q7i9nvpkqf5lr6ryc Lex Duodecim Tabularum 0 83281 269715 2026-06-09T19:02:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Lex Duodecim Tabularum]] ad [[Lex duodecim tabularum]] 269715 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Lex duodecim tabularum]] eyqnj6dos8ih4lc0udqmeg2huyumb27 Disputatio:Lex Duodecim Tabularum 1 83282 269717 2026-06-09T19:02:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Lex Duodecim Tabularum]] ad [[Disputatio:Lex duodecim tabularum]] 269717 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Lex duodecim tabularum]] j2y84k1b78lbg2uz1wffgz8ru8hzwqb Ab urbe condita - Periochae 0 83283 269725 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae]] ad [[Ab urbe condita/Periochae]] 269725 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae]] lemcjfthc66gnvnv3exvnop63o88lfk Disputatio:Ab urbe condita - Periochae 1 83284 269727 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae]] 269727 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae]] gyu8x2rkvk2lv3zxhrszkte299s762a Ab urbe condita - Periochae/Liber C 0 83285 269729 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber C]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber C]] 269729 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber C]] dl67ej3e0ycgh7ixtc2bb8hxv6v50ot Ab urbe condita - Periochae/Liber CI 0 83286 269731 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CI]] 269731 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CI]] 032n14msr7gjnpluzvy7uhup0l03j91 Ab urbe condita - Periochae/Liber CII 0 83287 269733 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CII]] 269733 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CII]] obzfg83kwpse123pkbvrn9hckx8u90h Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII 0 83288 269735 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIII]] 269735 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIII]] qkxrhsc66jp2v4xra4k4a15l6os59kn Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV 0 83289 269737 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIV]] 269737 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIV]] l6o0yi88y5s7yk8sf7cgtw3s2k2qnhf Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX 0 83290 269739 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIX]] 269739 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CIX]] lb1488rionawprr00hdsqz3pjs555hm Ab urbe condita - Periochae/Liber CV 0 83291 269741 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CV]] 269741 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CV]] 5t1mrp2xj6puztj6fgnnn4xa2o4dpwp Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI 0 83292 269743 2026-06-09T20:50:27Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVI]] 269743 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVI]] 499muwzpgzim4h25yrftwzmuxbn3yzj Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII 0 83293 269745 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVII]] 269745 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVII]] 9k4sj1h73zo7k8illot47s15mc1va33 Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII 0 83294 269747 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVIII]] 269747 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CVIII]] 5os0k1mqi0nn0ccv5he46c9fkj2aq1g Ab urbe condita - Periochae/Liber CX 0 83295 269749 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CX]] 269749 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CX]] nhsapeb2fitb1o0onfzhhydqx6zxeir Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI 0 83296 269751 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXI]] 269751 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXI]] hjc3giojfwe27wziq5c015l5rfb5y1f Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII 0 83297 269753 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXII]] 269753 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXII]] twightzx86e8sy1i57kg8ejocuc2l98 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII 0 83298 269755 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIII]] 269755 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIII]] n1j7etm43yd33ffsstuk6spcs0agnrq Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV 0 83299 269757 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIV]] 269757 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIV]] 6adstepbzp97hstaac9w66s7ja57ww0 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX 0 83300 269759 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIX]] 269759 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXIX]] 89jqeva9olq2es20c8sfz9g6u54375y Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL 0 83301 269761 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXL]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXL]] 269761 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXL]] i6ibbvnlwf3xkl2zvr9y5synyy3c64d Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI 0 83302 269763 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLI]] 269763 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLI]] 3mr3tfvg2rzu6j6qe5zskdvetz0h1hz Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII 0 83303 269765 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXLII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLII]] 269765 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXLII]] s5yld3106aaex6tvi13nx4dtbzh7h8d Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV 0 83304 269767 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXV]] 269767 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXV]] qojqrlyqprdg0lk3ylwmww6h6y5gmqd Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI 0 83305 269769 2026-06-09T20:50:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVI]] 269769 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVI]] 4nbp0jfvkj2evz0sm440qvan5cxvvqq Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII 0 83306 269771 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVII]] 269771 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVII]] syk2bhhnn0fibu8q8gbqhjy0qo5d0qn Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII 0 83307 269773 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVIII]] 269773 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXVIII]] s2yiuhd6yftaeem51knv0pff2qtxwao Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX 0 83308 269775 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXX]] 269775 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXX]] 12mhi55zs3pbsv3ujw6ahg9vrht70mf Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI 0 83309 269777 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXI]] 269777 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXI]] 9n17vjbhl2x2w40fjhqfyg5jcstk26o Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII 0 83310 269779 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXII]] 269779 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXII]] 02a4ffsnhcyfsiezfm6axyfeg2bqlrw Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII 0 83311 269781 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIII]] 269781 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIII]] e5ak38r7eah7zwtlp1684dpjkcut469 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV 0 83312 269783 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIV]] 269783 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIV]] 6uwxo2n7n6ba2xhc4obza9ejbrvia3l Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX 0 83313 269785 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIX]] 269785 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXIX]] 0dgidfxbn9yce6rttwyq4e1ifa3eiaq Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV 0 83314 269787 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXV]] 269787 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXV]] lxbqo50h7lzlgjku4a5auer6s9e0nto Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI 0 83315 269789 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVI]] 269789 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVI]] fzjhd54n48stolb51lsffd515038s43 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII 0 83316 269791 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVII]] 269791 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVII]] ahtwwqidk8ffhf60w00ztkc2bvr9b0g Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII 0 83317 269793 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVIII]] 269793 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXVIII]] pwshmi7fj3xhjtgm69goja35srvzlvs Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX 0 83318 269795 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXX]] 269795 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXX]] g76hczeyzdqd06jyngm1f4til3iv5om Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI 0 83319 269797 2026-06-09T20:50:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXI]] 269797 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXI]] auo25tapjz7l4sjf320gbtwa5abyl3z Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII 0 83320 269799 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXII]] 269799 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXII]] i8tgvh6etiez0k7xr71vqg97jcnk6s6 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII 0 83321 269801 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIII]] 269801 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIII]] 6x4dnaokbkb9r7b4iksdczuh0ug3ivt Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV 0 83322 269803 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIV]] 269803 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIV]] chpe8gkyqx8dje5r9f12b0mdv7xkb75 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX 0 83323 269805 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIX]] 269805 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXIX]] 41dew4vfwc6llcw8prvy0y5kpvlro41 Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV 0 83324 269807 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXV]] 269807 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXV]] e5bu0jmv7ofmkh9qxlmajp39j0xnrok Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII 0 83325 269809 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber CXXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVIII]] 269809 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber CXXXVIII]] qgzhlt0li6aon8kj1d1fozpgx6ddc6a Ab urbe condita - Periochae/Liber I 0 83326 269811 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber I]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber I]] 269811 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber I]] tcm8dk3uuiz39rkk73zk0oj566543nq Ab urbe condita - Periochae/Liber II 0 83327 269813 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber II]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber II]] 269813 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber II]] gc2qbagzu8chz5zi8yceln8zod589hg Ab urbe condita - Periochae/Liber III 0 83328 269815 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber III]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber III]] 269815 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber III]] 5yoq0vhw3b4jl7lnonb1le9vqzi67e3 Ab urbe condita - Periochae/Liber IV 0 83329 269817 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber IV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IV]] 269817 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IV]] 6jxs93seues2ko7z6e718bvhqa6qh6a Ab urbe condita - Periochae/Liber IX 0 83330 269819 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber IX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IX]] 269819 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber IX]] jb52mradf3gm744kvudaabal6pb0z1n Ab urbe condita - Periochae/Liber L 0 83331 269821 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber L]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber L]] 269821 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber L]] ox2yf5m3vebbg7p7ola52nwatx3o7gl Ab urbe condita - Periochae/Liber LI 0 83332 269823 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LI]] 269823 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LI]] q4ro2i40d3s9uccw3ul2z7pvq91bq3l Ab urbe condita - Periochae/Liber LII 0 83333 269825 2026-06-09T20:50:30Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LII]] 269825 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LII]] fc43r6stfin7x8ia0bgpdhtyadafn4b Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII 0 83334 269827 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIII]] 269827 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIII]] b24wnewgk1s7t779m3nwessai6dpweb Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV 0 83335 269829 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIV]] 269829 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIV]] kc3pf4vt9rozpqje33di84ihnudueh8 Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX 0 83336 269831 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIX]] 269831 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LIX]] 9jo3p2kvv7nsy0jc5kqx7ft80np0zkh Ab urbe condita - Periochae/Liber LV 0 83337 269833 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LV]] 269833 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LV]] n0sx01oxptvxeod2rf83q56viy6lu86 Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI 0 83338 269835 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVI]] 269835 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVI]] ewnh8iev9fix84i9mxdikh5q8mjejn3 Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII 0 83339 269837 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVII]] 269837 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVII]] o9eg99vkqup2efm5vmh157z17skuenc Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII 0 83340 269839 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVIII]] 269839 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LVIII]] gcwui51eudgsxjh0lisocm2m7498bx1 Ab urbe condita - Periochae/Liber LX 0 83341 269841 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LX]] 269841 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LX]] d5wpgjc3sby8gsjzzwa804b2refsyrc Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI 0 83342 269843 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXI]] 269843 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXI]] 6z6fhx0xd78ka5981g62c1rx0guth0b Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII 0 83343 269845 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXII]] 269845 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXII]] 813s6n7xxb1yiletpj9n78ln4dc5mct Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII 0 83344 269847 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIII]] 269847 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIII]] bi592f3pwglsobsjxibotjqq33ouzum Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV 0 83345 269849 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIV]] 269849 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIV]] 8v6rtl8byesqxbjw25sl4r0f1x18lmd Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX 0 83346 269851 2026-06-09T20:50:31Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIX]] 269851 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXIX]] trs69v9azqh1tw5qxbu1x28t2376v7k Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV 0 83347 269853 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXV]] 269853 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXV]] 04pguegcvvbt9xezpa2kq0srvicm9yq Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI 0 83348 269855 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVI]] 269855 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVI]] 8dem4a1zl6iykicv4a56lkypoiyc5bg Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII 0 83349 269857 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVII]] 269857 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVII]] hu4jaoo97v14sod6tp5033aztbiab0m Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII 0 83350 269859 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVIII]] 269859 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXVIII]] kgyxzsbwll186eepc3qjp03bv17wmvz Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX 0 83351 269861 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXX]] 269861 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXX]] 40gxi3dywy0e2oo49e85zz0ck9eqdlm Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI 0 83352 269863 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXI]] 269863 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXI]] qvdgel8eemmcqv7ktp832d3u34sfhbw Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII 0 83353 269865 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXII]] 269865 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXII]] 0i129a5pohpn1sc2h8gf90ue8tb1a71 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII 0 83354 269867 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIII]] 269867 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIII]] 8g51dwxgfniwe926v57dh2s0vyzu7nc Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV 0 83355 269869 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIV]] 269869 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIV]] 7i2r6j2089zse4txtmktpf08z0wesw2 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX 0 83356 269871 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIX]] 269871 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXIX]] ntm6z2njk7zbtv6uv5cved8xorww956 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV 0 83357 269873 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXV]] 269873 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXV]] a5750t36iaj58ww3pe3t997a0664o0i Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI 0 83358 269875 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVI]] 269875 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVI]] 7ppdz22efq5dr7fji2ivj1q30rlwf30 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII 0 83359 269877 2026-06-09T20:50:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVII]] 269877 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVII]] o03wj65ty005brf0j1nmexztjjvp0wj Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII 0 83360 269879 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVIII]] 269879 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXVIII]] 7n2fbqhffyxkbnrpdhx0uu45r6latkt Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX 0 83361 269881 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXX]] 269881 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXX]] 472e6e3zfklod59sx2c804u7322g7jf Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI 0 83362 269883 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXI]] 269883 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXI]] 5zmpydb9o9zb9iosyauv4urf310ziyn Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII 0 83363 269885 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXII]] 269885 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXII]] irckmlpuwqikb637qb3l69obzx2ctmh Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII 0 83364 269887 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIII]] 269887 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIII]] p2q778am9c931y3e8tgp5xuujnyuj59 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV 0 83365 269889 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIV]] 269889 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIV]] kcuaigthj8frt4u86px2ejlindoovtl Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX 0 83366 269891 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIX]] 269891 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXIX]] 7lsqgl4otg3rhm7hqse2ycz0kr26ri1 Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV 0 83367 269893 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXV]] 269893 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXV]] pmzzez42po35h0ztc6dowfbuvkfqsbn Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI 0 83368 269895 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVI]] 269895 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVI]] 0umwv1il4fny2u1g9sqcwq3262e169v Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII 0 83369 269897 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVII]] 269897 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVII]] to021gqrb7itzqkln9bn35d1c986aag Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII 0 83370 269899 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber LXXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVIII]] 269899 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber LXXXVIII]] cabv8450lsxbvwspelu4grwujw39hk8 Ab urbe condita - Periochae/Liber V 0 83371 269901 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber V]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber V]] 269901 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber V]] f1juj1cw2msbmagwc7vbbgoedtbvdlu Ab urbe condita - Periochae/Liber VI 0 83372 269903 2026-06-09T20:50:33Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VI]] 269903 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VI]] p6que9jxgq426vlbl1su8xy9250u6lb Ab urbe condita - Periochae/Liber VII 0 83373 269905 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VII]] 269905 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VII]] qwc2b8f501lphqshq20a7ah3vdg14oi Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII 0 83374 269907 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber VIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VIII]] 269907 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber VIII]] 1xmdu6oo02eup5stlrg52px0rhg519f Ab urbe condita - Periochae/Liber X 0 83375 269909 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber X]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber X]] 269909 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber X]] sdkv4weo0whqqy91390poybh0s9xk3p Ab urbe condita - Periochae/Liber XC 0 83376 269911 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XC]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XC]] 269911 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XC]] bgroijh9x48e7b6m1wfr1u2l2buxs7e Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI 0 83377 269913 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCI]] 269913 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCI]] do2wv4xqbbate6dpa5l8hmdak5yikp7 Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII 0 83378 269915 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCII]] 269915 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCII]] 9pgs95zskancs7meephoore24fflup0 Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII 0 83379 269917 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIII]] 269917 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIII]] m1xfxh5q1wl84qjz8e8raihzggpuh47 Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV 0 83380 269919 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIV]] 269919 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIV]] 1j46wrjwjobegvz1thcmbyantog9djq Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX 0 83381 269921 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIX]] 269921 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCIX]] eqiarbcbm94zimqfis7ybb17enessg7 Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV 0 83382 269923 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCV]] 269923 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCV]] 01gmuj4mrtdluhper7ypcbsrectzaui Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI 0 83383 269925 2026-06-09T20:50:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVI]] 269925 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVI]] 4g0s0rwmbwrqjfvndlf14bxlg1ht0ny Ab urbe condita - Periochae/Liber XI 0 83384 269928 2026-06-09T20:56:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XI]] 269928 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XI]] 8rqtu6gb62gseq4k62f1zl1eq1ye730 Ab urbe condita - Periochae/Liber XII 0 83385 269930 2026-06-09T20:56:26Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XII]] 269930 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XII]] gx8kn5l7b8is88ct863zrkdixb25k6g Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII 0 83386 269932 2026-06-09T20:56:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] 269932 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] 5trebe93jd5xz1jm0oit2z2rucc2ebr Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII 1 83387 269934 2026-06-09T20:56:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] 269934 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XIII]] k1i1u8mj1cjv9sqcw5s9ga41jk9d8h4 Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV 0 83388 269936 2026-06-09T20:56:49Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIV]] 269936 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIV]] mfkrsg1til9y1i0qruuy6gplcjkcxea Ab urbe condita - Periochae/Liber XV 0 83389 269938 2026-06-09T20:57:04Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XV]] 269938 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XV]] gvhhecmj28axqddjmg3fqgo37v85njg Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI 0 83390 269940 2026-06-09T20:57:15Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVI]] 269940 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVI]] qf38orkne4pmjqbwu6li0izcjwtxpee Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII 0 83391 269942 2026-06-09T20:57:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVII]] 269942 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVII]] 9b9j8zic3jfomw4ugerrjlbrr4nilql Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII 0 83392 269944 2026-06-09T20:57:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] 269944 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] 4twvisvivkbxwjjutdqpcdtfb0a6gbv Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII 1 83393 269946 2026-06-09T20:57:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XVIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] 269946 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XVIII]] bkok14157kyekpg1xp8p8hk4njgbtpa Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX 0 83394 269948 2026-06-09T20:58:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIX]] 269948 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XIX]] d70195lce0br6jflqbevw9b1dau7oew Ab urbe condita - Periochae/Liber XX 0 83395 269950 2026-06-09T20:58:11Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XX]] 269950 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XX]] h6deuqsixtjb9bxpobtlg61fx96fyio Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI 0 83396 269952 2026-06-09T20:58:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] 269952 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] ns647zl0n3j149xcnwx41rp1aqmiyoo Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI 1 83397 269954 2026-06-09T20:58:29Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XXI]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] 269954 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XXI]] l5lx9qoxzh6m5lcds4ts0id1aedilr2 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII 0 83398 269956 2026-06-09T20:58:40Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXII]] 269956 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXII]] czjjsqejy0jc5vitwy5omwgbo05czm7 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII 0 83399 269958 2026-06-09T20:58:50Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIII]] 269958 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIII]] i6nilwoyh0xectt40p5ts1cfd5sleyt Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV 0 83400 269960 2026-06-09T20:59:05Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIV]] 269960 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIV]] 7s3279zlvhp6k4oufymbbi6psepoh64 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV 0 83401 269962 2026-06-09T20:59:38Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXV]] 269962 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXV]] rtcua0gktiyger98tf6kq18o62ifj4u Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI 0 83402 269964 2026-06-09T20:59:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVI]] 269964 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVI]] aiyrh6evainvjhqbivirqeuob12j0xg Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII 0 83403 269966 2026-06-09T21:00:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVII]] 269966 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVII]] qj9ysythmbjhhtml5eokttcbpchl3g2 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII 0 83404 269968 2026-06-09T21:00:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVIII]] 269968 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXVIII]] 7hzun4xk8c5jv0wsc6cb1h912tojym4 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX 0 83405 269970 2026-06-09T21:00:22Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIX]] 269970 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXIX]] 4y1u80bigbsq1x48vze7u4tip0wip8t Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX 0 83406 269972 2026-06-09T21:00:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXX]] 269972 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXX]] 8eo0323n0xjqsz30z0s6o7joxcunnp4 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI 0 83407 269974 2026-06-09T21:00:42Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXI]] 269974 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXI]] 6mn14xdhrbqf79e1cpi0c2tstsoz1hn Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII 0 83408 269976 2026-06-09T21:00:52Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXII]] 269976 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXII]] klw0x6bbfj3zyezzki7eko6ssardfqo Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII 0 83409 269978 2026-06-09T21:01:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIII]] 269978 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIII]] fvggt43rhej1kc84u4i7pas5ndfv2ie Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV 0 83410 269980 2026-06-09T21:01:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIV]] 269980 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIV]] 40irzivwjloh3kpmyp6nlue88sr8262 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV 0 83411 269982 2026-06-09T21:01:26Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXV]] 269982 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXV]] qz7568dmhacn77ds714vwwv6kvh8h79 Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI 0 83412 269984 2026-06-09T21:01:37Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVI]] 269984 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVI]] bz6cpsx0y0dlvfimftx7pwgrb32zaug Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII 0 83413 269986 2026-06-09T21:02:34Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVII]] 269986 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVII]] luf8kpgljzoyaxmoxfe8fgnw8y89vkn Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII 0 83414 269988 2026-06-09T21:02:45Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVIII]] 269988 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXVIII]] 7oaexl7hqz9rivuohgj65l4qv7l3che Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX 0 83415 269990 2026-06-09T21:02:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XXXIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIX]] 269990 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XXXIX]] giex89qhzgr6b3evagx1tnjzt84ikdn Ab urbe condita - Periochae/Liber XL 0 83416 269992 2026-06-09T21:03:06Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XL]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XL]] 269992 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XL]] 1mzf40x01uya7m62cwy153p5ubflaod Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI 0 83417 269994 2026-06-09T21:03:17Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLI]] 269994 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLI]] dovlqxbyib8y5fek2802va5bzux5jvg Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII 0 83418 269996 2026-06-09T21:03:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLII]] 269996 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLII]] jbkulx724fd9a8juafgi63seztdpzpe Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII 0 83419 269998 2026-06-09T21:03:39Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] 269998 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] 9byp227zscq4jgjo1huzf44h86zgqzc Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII 1 83420 270000 2026-06-09T21:03:39Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIII]] ad [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] 270000 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIII]] jbkrss8dtzqubk6l4s94iur9tx3rqan Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV 0 83421 270002 2026-06-09T21:03:50Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIV]] 270002 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIV]] b2h1b4iwlp0x0idk7d7pqadmgj4qlhu Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV 0 83422 270004 2026-06-09T21:04:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLV]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLV]] 270004 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLV]] iimb19uw8e9vd6y7epi2m83in5pi89k Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI 0 83423 270006 2026-06-09T21:04:13Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVI]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVI]] 270006 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVI]] sy1hezjriua37mx4xr9811wxkjh3rvs Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII 0 83424 270008 2026-06-09T21:04:24Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVII]] 270008 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVII]] 8qngi41i4gfulzp5sscvwnfu3rgvigr Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII 0 83425 270010 2026-06-09T21:04:35Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVIII]] 270010 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLVIII]] 9zppdvape65fmfjptnsifhcl40nyn8b Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX 0 83426 270012 2026-06-09T21:04:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XLIX]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIX]] 270012 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XLIX]] deo5gsemvh9ugy245lqbyfcpw6znlw4 Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII 0 83427 270020 2026-06-09T21:17:32Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVII]] 270020 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVII]] mnscxjc9o7mh2znl70acv6k29d9p34q Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII 0 83428 270022 2026-06-09T21:17:45Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Ab urbe condita - Periochae/Liber XCVIII]] ad [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVIII]] 270022 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Ab urbe condita/Periochae/Liber XCVIII]] nkrc1ajijfkrh8tfllttx5sfkmrnoqe Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/323 104 83429 270223 2026-06-09T23:36:34Z VGPaleontologist 26236 /* Proofread */ 270223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="VGPaleontologist" /></noinclude>tis. Os parvum triangulare longe infra po{{s}}itum; cum triplici ordine dentium minorum; nec ita pote{{s}}t nocere; os enim haber angu{{s}}tum. Caro melius{{s}}apit quam majoris. Reperitur & alia {{s}}pecies, quam Bra{{s}}ilien{{s}}es vocant ''Vrumaru:'' Lu{{s}}itani Lixa: Gr{{ae}}cis {{Graeca|Ῥίνη}}, Latina {{s}}quatina, Belgis {{Gothica|een Schoer{{illegible}}.}} {{clear}} <section begin="# XVI. #"/>{{c|{{sc|Cap. XVI.}}}} {{c|{{larger|''Bagre diver{{s}}{{ae}} {{s}}pecies. Ray{{ae}} diver{{s}}{{ae}} {{s}}pecies.''}}}} {{Initiumstilatum|B}}{{sc|Agre}} pi{{s}}cis oblongo corpore, initio dor{{s}}i paulum elevato; capite acuminato {{s}}eu conico, quod dura te{{s}}ta e{{s}}t tectum ad initium elevationis dor{{s}}i: pedalis longitudinis: Barbam habet {{s}}ex cirrhis con{{s}}tantem, quorum quantuor inferiores {{s}}e{{s}}quidigitum longi, duo {{s}}uperiores longitudinem totius pi{{s}}cus {{ae}}quant. Pinnas obtinet {{s}}eptem, octavam pro cauda: nimirum {{Imago deest}} duas po{{s}}ibranchiales loco inferiori po{{s}}itas, & ante quamlibet {{s}}ortem aculeum, dentatum, o{{s}}{{s}}eum: unam in {{s}}ummitate dor{{s}}i elevatam, & ante illam item aculeum {{s}}ortem, {{ae}}qualis cum pinna longitudinis: duas junctas in medio {{s}}ere infimi ventris, magis tamen ver{{s}}us anteriora; unam membranaceam {{s}}ine {{s}}pinis ver{{s}}us caudam, & huic oppo{{s}}itam mediocrem mollibus {{s}}pinis {{s}}u{{s}}{{s}}ultam. Cauda con{{s}}tat pinna furcata, caret {{s}}quamis, {{s}}ed tegitur cute per totum argentei coloris {{s}}plendentis. Pinn{{ae}} omnes argentei {{s}}unt coloris, ut & barba & caput. Per medium utriu{{s}}que lateris tendit linea argentea ad caudam u{{s}}que con{{s}}tituta ex 77. protuberantiis. Oculi nigri {{s}}atis ampli; os parvulum, edentulum, labiis elevatis. Pi{{s}}cis e{{s}}t edulis; {{s}}i quis ab col{{ae}}{{s}}us fuerit, difficulter {{s}}anatur & magnos patitur dolores. Alia ''Bagre'' {{s}}pecies (quem de{{s}}cribo, longitudinem habebat duorum pedum & trium digitorum) corpore oblongo, capite compre{{s}}{{s}}o & plano; ore inferius parabolic{{ae}} figur{{ae}}, obtu{{s}}o {{Imago deest}} edentulo. Caput octo digitos longum, te{{s}}ta dura punctulata tectum. Oculi parvi, rotundi, cry{{s}}tallini, quatuor fere digitos ab invicem di{{s}}tantes. Barbam haber {{s}}ex cirrhis con{{s}}tantem, quorum exteriores longiores, quatator digitorum, reliqui breviores: {{s}}eptem illi pinn{{ae}}, octava pro cauda: una nimirum in {{s}}ummitate dor{{s}}i, firma {{s}}pina anterius munita, erecta, tres digitos longa, totidem lata: du{{ae}} po{{s}}t branchiales, itidem firma {{s}}pina munit{{ae}}, quatuor digitos long{{ae}}, duos lat{{ae}}, inter{{s}}titio {{s}}ex & {{s}}emis digitorum po{{s}}t branchiales in infimo ventre (qui paulum extuberat) du{{ae}} junct{{ae}}, tres digitos long{{ae}}, duos lat{{ae}}, in ambitu circinat{{ae}}: {{s}}eptem digitorum intervallo à dor{{s}}ali, alia in extremo dor{{s}}o, carno{{s}}a, {{s}}e{{s}}quidigitum longa, unum lata, in extremitate mollibus {{s}}pinis munita: & {{s}}ub hac in infimo ventre alia paulo major: cauda {{s}}equitur trium digitorum intervallo, in duo cornua diducta, cra{{s}}{{s}}a {{s}}ed molli membrana con{{s}}tans duos & {{s}}emis digitos longa, in quolibet cornu duos lata. Totum caput {{s}}uperius & ad latera, dor{{s}}um totum & latera ad protuberantiam ventris u{{s}}que, candidi cum diluto flavo & aureo mixti e{{s}}t coloris; in te{{s}}ta capitis etiam aliquid viridis tran{{s}}plendet: Pinn{{ae}} omnes & cauda gry{{s}}e{{ae}} {{s}}unt: Venter & laterum inferior pars & caput inferius (quod planum e{{s}}t) albi colo-<section end="# XVI. #"/><noinclude></noinclude> to9nsw1tmcypinqjqtt463nn51ibvaq 270225 270223 2026-06-10T00:19:36Z VGPaleontologist 26236 270225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="VGPaleontologist" /></noinclude>tis. Os parvum triangulare longe infra po{{s}}itum; cum triplici ordine dentium minorum; nec ita pote{{s}}t nocere; os enim haber angu{{s}}tum. Caro melius{{s}}apit quam majoris. Reperitur & alia {{s}}pecies, quam Bra{{s}}ilien{{s}}es vocant ''Vrumaru:'' Lu{{s}}itani Lixa: Gr{{ae}}cis {{Graeca|Ῥίνη}}, Latina {{s}}quatina, Belgis {{Gothica|een Schoer{{illegible}}.}} {{clear}} <section begin="# XVI. #"/>{{c|{{sc|Cap. XVI.}}}} {{c|{{larger|''Bagre diver{{s}}{{ae}} {{s}}pecies. Ray{{ae}} diver{{s}}{{ae}} {{s}}pecies.''}}}} {{Initiumstilatum|B}}{{sc|Agre}} pi{{s}}cis oblongo corpore, initio dor{{s}}i paulum elevato; capite acuminato {{s}}eu conico, quod dura te{{s}}ta e{{s}}t tectum ad initium elevationis dor{{s}}i: pedalis longitudinis: Barbam habet {{s}}ex cirrhis con{{s}}tantem, quorum quantuor inferiores {{s}}e{{s}}quidigitum longi, duo {{s}}uperiores longitudinem totius pi{{s}}cus {{ae}}quant. Pinnas obtinet {{s}}eptem, octavam pro cauda: nimirum {{Imago deest}} duas po{{s}}tbranchiales loco inferiori po{{s}}itas, & ante quamlibet {{s}}ortem aculeum, dentatum, o{{s}}{{s}}eum: unam in {{s}}ummitate dor{{s}}i elevatam, & ante illam item aculeum {{s}}ortem, {{ae}}qualis cum pinna longitudinis: duas junctas in medio {{s}}ere infimi ventris, magis tamen ver{{s}}us anteriora; unam membranaceam {{s}}ine {{s}}pinis ver{{s}}us caudam, & huic oppo{{s}}itam mediocrem mollibus {{s}}pinis {{s}}u{{s}}{{s}}ultam. Cauda con{{s}}tat pinna furcata, caret {{s}}quamis, {{s}}ed tegitur cute per totum argentei coloris {{s}}plendentis. Pinn{{ae}} omnes argentei {{s}}unt coloris, ut & barba & caput. Per medium utriu{{s}}que lateris tendit linea argentea ad caudam u{{s}}que con{{s}}tituta ex 77. protuberantiis. Oculi nigri {{s}}atis ampli; os parvulum, edentulum, labiis elevatis. Pi{{s}}cis e{{s}}t edulis; {{s}}i quis ab col{{ae}}{{s}}us fuerit, difficulter {{s}}anatur & magnos patitur dolores. Alia ''Bagre'' {{s}}pecies (quem de{{s}}cribo, longitudinem habebat duorum pedum & trium digitorum) corpore oblongo, capite compre{{s}}{{s}}o & plano; ore inferius parabolic{{ae}} figur{{ae}}, obtu{{s}}o {{Imago deest}} edentulo. Caput octo digitos longum, te{{s}}ta dura punctulata tectum. Oculi parvi, rotundi, cry{{s}}tallini, quatuor fere digitos ab invicem di{{s}}tantes. Barbam haber {{s}}ex cirrhis con{{s}}tantem, quorum exteriores longiores, quatator digitorum, reliqui breviores: {{s}}eptem illi pinn{{ae}}, octava pro cauda: una nimirum in {{s}}ummitate dor{{s}}i, firma {{s}}pina anterius munita, erecta, tres digitos longa, totidem lata: du{{ae}} po{{s}}tbranchiales, itidem firma {{s}}pina munit{{ae}}, quatuor digitos long{{ae}}, duos lat{{ae}}, inter{{s}}titio {{s}}ex & {{s}}emis digitorum po{{s}}t branchiales in infimo ventre (qui paulum extuberat) du{{ae}} junct{{ae}}, tres digitos long{{ae}}, duos lat{{ae}}, in ambitu circinat{{ae}}: {{s}}eptem digitorum intervallo à dor{{s}}ali, alia in extremo dor{{s}}o, carno{{s}}a, {{s}}e{{s}}quidigitum longa, unum lata, in extremitate mollibus {{s}}pinis munita: & {{s}}ub hac in infimo ventre alia paulo major: cauda {{s}}equitur trium digitorum intervallo, in duo cornua diducta, cra{{s}}{{s}}a {{s}}ed molli membrana con{{s}}tans duos & {{s}}emis digitos longa, in quolibet cornu duos lata. Totum caput {{s}}uperius & ad latera, dor{{s}}um totum & latera ad protuberantiam ventris u{{s}}que, candidi cum diluto flavo & aureo mixti e{{s}}t coloris; in te{{s}}ta capitis etiam aliquid viridis tran{{s}}plendet: Pinn{{ae}} omnes & cauda gry{{s}}e{{ae}} {{s}}unt: Venter & laterum inferior pars & caput inferius (quod planum e{{s}}t) albi colo-<section end="# XVI. #"/><noinclude></noinclude> ahqyxmfyfqllk1iy18b9xl79r5zmplb Usor:Coronus Tenebrosius 2 83430 270226 2026-06-10T09:51:12Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'In Pannonia Savia occidentali habito, ubi flumen Crapina fluit.' 270226 wikitext text/x-wiki In Pannonia Savia occidentali habito, ubi flumen Crapina fluit. hdz77hht2wa2ga487hfftvmva9olwx6 Sisenna 0 83431 270229 2026-06-10T10:09:56Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Scriptor:Lucius Cornelius Sisenna]] 270229 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Scriptor:Lucius Cornelius Sisenna]] 75ygnwotbjtn934aqt77iq3fydpa8p1 Joseph Dardanelli a Roccha Baldorum ad S. Facultatis Prodoctoratum in Regio Taurinensi Athenaeo 0 83432 270234 2026-06-10T11:28:31Z JoséFigueroaAlcorta 32660 Adieci transcriptionem huius pretiosae ac veteris theseos theologi Monregalensis saeculi duodevicesimi, Iosephi Dardanelli nuncupati. 270234 wikitext text/x-wiki {{Textquality|75%}} {{Titulus | Scriptor = Joseph Dardanelli | OperaeTitulus = Joseph Dardanelli a Roccha Baldorum ad S. Facultatis Prodoctoratum in Regio Taurinensi Athenaeo | Annus = 1791 | Lingua originale del testo = latino | Editio = Augusta Taurinorum, Ex Typographia Jacobi Fea, 1791 | Fons = Augusta Taurinorum, Biblioteca Nazionale Universitaria, Sezione Manoscritti e Rari (Segnatura: IT\ICCU DAN 375.45) | Argumentum = Historia | Note = Torino, Biblioteca Nazionale Universitaria, Sezione Manoscritti e Rari. Segnatura collocazione: IT\ICCU DAN 375.45. }} <div style="text-align: center; font-family: 'Georgia', 'Times New Roman', serif; line-height: 2; padding: 20px 0;"> <div style="font-size: 160%; letter-spacing: 4px; margin-bottom: 10px;">JOSEPH</div> <div style="font-size: 260%; font-weight: bold; letter-spacing: 6px; margin-bottom: 20px;">DARDANELLI</div> <div style="font-size: 140%; letter-spacing: 2px; margin-bottom: 15px;">A ROCCHA BALDORUM</div> <div style="font-size: 110%; font-style: italic; margin-bottom: 15px;">A D</div> <div style="font-size: 160%; letter-spacing: 2px; margin-bottom: 20px;">S. FACULTATIS PRODOCTORATUM</div> <div style="font-size: 120%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 25px;">IN REGIO TAURINENSI ATHENÆO</div> <div style="font-size: 150%; font-style: italic; margin-bottom: 30px;">Anno 1791. die 8. Junii<br>Hora 11. matutina. </div> <div style="margin: 40px 0;"> [[File:Allegoria della tesi di Joseph Dardanelli (1791).jpg|180px|center|link=]] <div style="font-size: 85%; color: #555; font-style: italic; margin-top: 5px;">[Insegna accademica incisa]</div> </div> <div style="font-size: 110%; letter-spacing: 1px; line-height: 1.6; margin-top: 40px;">AUGUSTÆ TAURINORUM<br>EX TYPOGRAPHIA JACOBI FEA<br>JUXTA ÆDEM SANCTI FRANCISCI A PAULA. </div> <div style="width: 200px; border-bottom: 2px solid black; margin: 20px auto;"></div> <div style="font-size: 110%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 50px;">FACULTATE OBTENTA.</div> <div style="text-align: justify; line-height: 1.8; font-size: 120%; font-family: 'Georgia', serif; max-width: 700px; margin: 0 auto; padding: 0 10px;"> <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 3] —</div> {{Centrato|DE SACRAMENTIS NOVÆ LEGIS<br>IN UNIVERSUM. }} I. In praecipuis Dominicae Incarnationis beneficiis merito Sacramenta censentur, per quae omnis vera nostra justitia vel incipit, vel coepta augetur, vel amissa reparatur. Verissime autem Sacramenta nostra vocantur res sensibus subjectae, quae ex Dei institutione sanctitatis, et justitiae tum significandae, tum efficiendae vim habent <ref>Cath. R. Parte 2 cap. I num. II. </ref>. In quam definitionem Catholicorum omnium sensus, et doctrina mirabiliter conspirat, licet parva quaedam sit verborum dissensio. Quocirca errat Kemnitius, qui scribit<ref> In exam. Conc. Trid. parte 2 pag. 13.</ref>, variis artificiis Sacramenti definitiones a Catholicis fuisse procusas, quae septenarium complecterentur numerum Sacramentorum. Nam septenarii hujusce numeri doctrina certissimos praesefert catholici dogmatis characteres, antiquitatem, universitatem, et consensionem. Quam rem invicto ''praescriptionis'', quod vocant, argumento potissimum demonstramus. II. Atque ut in retinendo septenario numero Sacramentorum, ita in divina institutione iisdem adstruenda omnino consentit Ecclesia universa Latina, Orientalis et Graeca. Ex quo Catholicae fidei dogma est, omnia novae legis Sacramenta a J. C. D. N. fuisse instituta<ref>Trid. Sess. 7 de Sacr. In genere can. I. </ref>. Quod fidei dogma Courayerus<ref>In notis 53, et 54 ad Sarpium lib. 2 hist. Concil. Trid. §. 85. </ref> immerito prorsus novitatis accusat, et obscuritatis, eo quod ante Tridentini Concilii tempora Theologi multi palam docerent in Scholis Sacramenta quaedam ab Apostolis fuisse instituta. Quid enim? Si Scholasticorum nonnulli antiquam doctrinam aliquomodo obscuraverint: an non eam Tridentini Patres potuere in clarissimam veritatis lucem revocare, atque proferre, sole- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 4] —</div> mnique judicio Catholicam declarare? Quamquam Scholastici illi Theologi de divina Sacramentorum institutione immediata tantum ut plurimum disputabant: ac licet temeritatis notam vix effugiat, si quis neget Sacramenta omnia fuisse a Christo immediate, ore, ac verbis suis constituta, atque praescripta, id tamen in fidei dogmatis poni, opinione nostra, non debet. III. Sacramenta omnia tribus perficiuntur, rebus videlicet materia, verbis tamquam forma, et persona Ministri: quorum si quid desit, non perficitur Sacramentum. Quum vero ''materiae'', et ''formae'', nominibus idipsum Theologi nunc intelligant, quod vetustissimi olim Patres ''elementi'', ''signi'', ''verborum'', et ''rerum'' vocabulis, aliisque id genus formulis designabant; quumque Latina, et Graeca Ecclesia easdem ''materiae'', et ''formae'' voces tamquam aptas, et opportunas adoptarit: perperam Sarpius<ref>Loco cit. §. 86. </ref> usitatas a Theologis voces improbavit, et famquam a veteribus ignoratas traduxit. Tota enim mutatio in voabulis contigit, et variatis nominibus res ipsas summa fide, et religione Ecclesia semper retinuit; quod Courayerus ipse videtur agnoscere, dum in citatum Sarpii locum animadvertit<ref>Nota 73. </ref>, ''diversis plane vocabulis easdem fere ideas'' (verius dixisset ''easdem omnino'') ''exhiberi''. IV. In Ministro requiritur intentio saltem faciendi quod facit Ecclesia. Quare Sacramentum mimice collatum irritum, ac nullum est. Attamen ex divina Christi institutione Sacramenti veritas a fide, vel probitate Ministri non pendet. Olim quidem, medio saeculo Ecclesiae tertio, adeo vehemens quaestio fuit de veritate, seu valore Baptismi haereticorum, ut si minus prostrate, certe exagitatae, ut ait Baronius<ref>Ad ann. 258 num. 13. </ref>, et quassatae fuerint altissimae, atque firmissimae Ecclesiae turres, Cyprianus, ejusque suffragatores Episcopi Africani plerique. <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 5] —</div> Fortissime tamen restitit Stephanus Romanus Pontifex memoranda illa, verissimaque sententia<ref>Apud Cypr. Epist. 74 ad Pompejum. </ref>: ''Si quis ergo a quacumque haeresi venerit ad vos, nihil innovetur, nisi quod traditum est, ut manus illi imponatur in poenitentiam''. Quis autem tunc fuit universi negotii exitus? (rogat, respondetque Lirinensis). Quis utique, nisi usitatus, et solitus? Retenta est scilicet antiquitas, explosa novitas. Nec tamen novitiae adinventioni patrocinia defuerunt; imo tanta vis ingenii adfuit, tanta eloquentiae flumina, tantus adsertorum numerus, tanta veri similitudo, tanta divinae legis oracula, sed plane novo, ac malo more intellecta, ut omnis illa conspiratio nullo modo destrui potuisse videatur, nisi sola novitatis professio destituisset. Horum autem omnium quae vires? Donante Deo, nullae; sed universa tamquam somnia, tamquam fabulae, tamquam superflua abolita, antiquata, calcata sunt<ref>Commonit. I cap. 6. </ref>. Etenim in ea causa profanae, et novellae curiositatis libido intra sacratae, atque incorruptae vetustatis castissimos limites non continebatur, atque illud agebatur, ut sua Rebaptizantes posteris traderent, non ut a Majoribus accepta conservarent. V. Jure igitur post plenarii ejus, de quo saepe loquitur Augustinus, aliorumque Conciliorum Decreta Tridentini Patres sanxerunt<ref>Sess. 7 de Bapt. can. 4. </ref>, valere Baptismum ab Haereticis administratum, modo ritus omnis servetur a Christo praescriptus. Quo loco etsi prudenti sane oeconomia solius Baptismi Tridentini meminerint, nemini tamen dubium esse potest, quin ex divina Christi institutione ceteris quoque Sacramentis sua sit veritas, quamvis eorum Ministri sint a fidei unitate distracti. Jure etim ab iisdem Tridentinis de omnibus plane Sacramentis pronunciatum est<ref>Sess. 6 de Sacr. in genere can. 12. </ref>, eorum veritatem non pendere a Ministri probitate. Quibus enim argumentis Augustinus contra Rebaptizantes valere <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 6] —</div> contendit Sacramenta ab Haeretico, vel Schismatico praebita, iisdem contra Donatistas maxime confirmat, rata esse illa, quae improbus Minsiter contulerit. VI. Sacramenta non ex meritis ministrantium, aut suscipientium efficiendae gratiae vim habent, sed ex meritis passionis, et mortis Christi, ex ipsa ritus divinitus constituti vi, atque adeo non ''ex opere operantis'', sed ''ex opere operato'' gratiam conferunt non ponentibus obicem. Quae posterior loquendi formula tametsi nova, fortassis etiam ingrata latinis auribus potest accidere, jure tamen a Tridentinis adhibita est, et consecrata, tum quia Scripturarum, et Patrum doctrinam de virtute Sacramentorum luculenter exprimit, tum quia Catholicorum fidem ab haeretico quovis errore praecise distinguit. Quare Courayerus ipse assentitur<ref>Nota 60 ad Sarpium loco cit. §. 85. </ref>, Concilium hac in re nihil discessisse a veteri Ecclesiae doctrina, quae Sacramentis quamdam semper efficaciam, et vim ex divina eorum institutione inditam esse intellexit. VII. Ex hac catholica doctrina colligimus, in adulto quidem ad gratiam Sacramenti suscipiendam requiri fidem, pietatem, caeterasque dispositiones a Tridentino ipso aperte expositas<ref>Sess. 6 de justificat. c. 6. </ref>; ita tamen, ut remissio peccatorum, et gratia non a suscipientium dispositionibus, sed a Sacramentis ipsis tamquam a causis existat. Infantes enim Baptismi virtute, atque efficientia consequuntur justitiam, atque ab originali peccato expiantur, qui fide, pietate, caeterisque virtutibus carent. Ut igitur Sacramenta instrumentales gratiae causas recte vocaveris, ita suscipientis dispositiones recte dixeris esse conditiones, sine quibus Sacramentorum gratia ideo non confertur homini adulto, quod illas a Deo praeceptas omittens, ac negligens, obicem Sacramentorum virtuti ponit, seque imparem gratiae suscipiendae reddit. VIII. Ex eadem catholica doctrina illud etiam colligimus, verba, <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 7] —</div> quae formam Sacramentorum constituunt, nec promissoria, nec concionatoria esse, sed vere, proprieque consecratoria, ita videlicet, ut non modo elementum ab usu profano transferant ad usum sacrum, quod Novatores ipsi concedunt, sed ut subjectam materiam consecrent, evehantque ad dignitatem gignendae justitiae, et sanctitatis, ut Catholici omnes profitentur. Quare si Evangelicae, atque Mosaicae legis Sacramenta inter se comparentur, non modo cum Tridentinis<ref>Sess. 7 de Sacr. in genere can. 2. </ref> proponimus haereticum esse affirmare novae legis Sacramenta a Sacramentis antiquae legis non differre, nisi quia caeremoniae sunt aliae, et alii ritus externi; sed etiam verissimam esse arbitramur eorum sententiam, qui nullam in veteribus Sacramentis virtutem agnoscunt efficiendae justitiae ex opere operato. Caeterum si quis utriusque foederis Sacramentorum efficientiam ideo parem esse putaret, quod utrisque vim tribueret conferendae gratiae ex opere operato, is certe a proscripto Novatorum errore longissime abesset. Neque enim ii damnati sunt, quod eam efficientiam Sacramentis Mosaicis concederent, sed quod Evangelicis denegarent. IX. Quamvis enim Novatores quamplures de Sacramentis disputantes catholicam loquendi rationem imitari sic videantur, ut vel nostri quidam Theologi suspicentur, solius fortasse nominis esse controversiam de hac, qua de loquimur, Sacramentorum efficacia; tamen qui rem totam expendunt diligentius non ex vagis dumtaxat quibusdam Novatorum locutionibus, sed ex definitis, receptisque eorum doctrinae capitibus, quae vel prima sunt, vel proxima ''reformati'' apud eos ''Evangelii'' principia, quaeque simul connexa universum fere contexunt ipsorum de religione systema, ii fidentissime possunt, verissimeque statuere hos omnes quam vehementer a catholico dogmate abhorrere, et suspecta esse quaecumque sparsim de efficacia Sacramentorum novae legis loquuntur, nisi a praecipuis, et summis doctrinae suae principiis omnino recesserint. <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 8] —</div> X. Parum autem refert quaerere ad quodnam genus causae, moralis ne, an instrumentalis physicae directae, vel indirectae Sacramentorum actio pertineat. Etenim illud statuendum omnino est, nullam rem sensibilem suapte natura ea vi praeditam esse, ut pervadere ad animam queat. Quo igitur pacto Sacramenta interiorem afferant sanctitatem, atque justitiam, id quidem humana ratione, atque intelligentia assequi non fas est. Id unum fidei lumine novimus omnipotentis Dei virtutem Sacramentis inesse, qua id efficiant, quod sua vi res ipsae naturales praestare nullomodo possunt. Nec eorum igitur consilium plane improbaverim, qui varios hujus sacramentalis actionis explicandae modos excogitarunt; nec ferendos eos censeo, qui tam prolixas, et acres pro sua quisque sententia disputationes hanc in rem habuerunt. Maximis enim laboribus effecisse videntur, ut emolumenti nihil, detrimenti vero fortasse plurimum apud Etherodoxos caperet orthodoxa doctrina. Nobis actionem sacramentalem revocare sufficiat ad genus causae arcanae, spiritualis, atque supernaturalis. XI. Sacramentorum effectus unus communis Sacramentis omnibus est gratia, quae vel sanctitatem affert, vel ejus augmentum; alter vero, Baptismi dumtaxat, Confirmationis, atque Ordinis peculiaris, et proprius, est character, hoc est signum spirituale, atque indelebile in anima impressum, cujus ergo ea Sacramenta iterari non possunt. Quam de charactere doctrinam quum universa tum Latina, tum Graeca Ecclesia ab apostolica traditione divina acceptam constanter teneat, non ut scholasticam tantum, sed ut vere catholicam amplectimur, et propugnamus. Neque illud miramur, quod in explicanda natura, et essentia characteris magna olim fuerit, vel adhuc sit Theologorum dissensio. Quis enim dilucide percipiat, ac distincte proponat rem, quae tota spiritualis est, atque ad ordinem supernaturalem pertinet? Quaestio tamen de existentia characteris alia prorsus est a quaestione de ejusdem characteris intima natura, et essentia. Haec enim liberis scholasticorum opinionibus, illa vero necessariis catholicae fidei capitibus accensetur. Neque etiam de hujus dogmatis veri- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 9] —</div> tate quicquam detrahitur, si, solemni Ecclesiae judicio nondum prolato, unus, aut alter quantalibet auctoritate conspicuus vel dubitaverit, vel aperte etiam repugnaverit. Non enim ex personis fidem, inquit Tertullianus, sed probamus ex fide personas: ipsam vero fidem non privata quorundam placita referunt, sed publica Ecclesiae proponentis sancit auctoritas. XII. De caeremoniis Sacramentorum haec ponimus: Ecclesiam auctoritate sibi a Christo tradita caeremonias posse praescribere, quas vero praescripsit, sapientissimo consilio praescripsisse; et inique prorsum ab Etherodoxis caeremonias irrideri augustas, sanctas, a Viris Apostolicis magna ex parte inductas, ab Episcopis sanctissimis usurpatas, a vetustissimis Patribus laudatas, ab Ecclesia denique pro insito ac proprio sibi jure praescriptas, et commendatas: itaque receptos, et approbatos Ecclesiae Catholicae ritus, qui in solemni Sacramentorum administratione adhiberi consueverunt, nec contemni, nec a Ministris pro libito omitti sine peccato posse, aut in novos alios per quemcumque Ecclesiasticum Pastorem mutari. {{Centrato|DE SACRAMENTO BAPTISMI, <br>ET CONFIRMATIONIS }}I. Primum Sacramentorum novae legis Baptismus est, reliquorum veluti janua, qua in christianae vitae societatem ingredimur. Etsi autem graeca ''Baptismi vox lotionem, tinctionem, immersionem in aquam'' latine significat; tamen apud Ecclesiae Scriptores non quamvis corporis ablutionem notat, sed eam, quae cum Sacramento conjungitur ex praescripta verborum forma collato. Recte autem Baptismus definitur: Sacramentum regenerationis per aquam in verbo. Christus quidem ipse per se, et immediate Baptismi Sacramentum speciatim instituit; sed institutionis tempus, pugnantibus inter se Theologis, definiri certo non potest. Probabilior tamen videtur Divi Thomae sen- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 10] —</div> tentia asserentis<ref>3 parte 1. 66 art. 2. </ref>, Baptismum fuisse a Christo institutum ante passionem, et praecipua quadam ratione cum ipse baptizatus est in Jordane. II. Materia Baptismi remota est sola naturalis aqua: proxima vero est ablutio. Nihil autem ad Sacramenti veritatem interest, sive aspersione conferatur, sive infusione, sive immersione una, vel trina, modo distincta et expressa invocatio fiat trium Personarum Sanctissimae Trinitatis. Ita enim a Domino, et Servatore nostro traditum est, quum Apostolis apud Matthaeum<ref>Cap. 28 v. 19. </ref> praecepit: ''euntes docete omnes gentes, baptizantes eos etc''. Etsi vero baptizandi solemni ritu potestas jure et officio Sacerdoti divinitus attributa est; Diaconum tamen ex potestate delegata baptizare etiam solemniter posse plurima Sanctorum Patrum decreta, atque ipsa Actorum historia<ref>Cap. 8. </ref> testis est. Quin ratum est Baptisma ritu evangelico, nulla etiam cogente necessitate, a quolibet administratum, urgente autem necessitate, non solum valide, sed et licite a laico quocumque, atque etiam foemina administratur. III. Multi sunt, iique praestantissimi effectus Baptismi, ''cujus munus contra originale peccatum donatum est, ut quod generatione attractum est, regeneratione detrahatur. Activa quoque peccata, quaecumque corde, ore, opere commissa invenerit, tollit''<ref>August, in Enchirid. cap. 64. </ref>. Remittit etiam omnem poenam ipsi culpae debitam, sic plane, ut in renatis nihil reliquum sit, quod eos ab ingressu Caeli remoretur. Multis propterea rebus Baptismus Christi a Joannis Baptismo differre intelligitur, origine, forma, atque proprietatibus. Differt etiam natura, et vi: siquidem Baptismus Joannis non modo non eamdem vim cum Baptismo <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 11] —</div> Christi habuit, ut a Tridentinis definitum est<ref>Sess. 7 de Bapt. can. I. </ref>, sed nec ullam per se, et ex opere operato efficaciam habuit ad delendum peccatum, et justitiam afferendam. Intelligitur etiam quantae necessitatis sit hoc Sacramentum. Necessarium scilicet est omnibus necessitate medii: adultis autem necessitate etiam praecepti. IV. Hinc traditionem ab Apostolis accepit Ecclesia baptizandi ipsosmet parvulos. Sciebant enim illi, quibus mysteriorum decreta commissa sunt, esse in omnibus genuinas sordes peccati, quae per aquam, et Spiritum ablui deberent<ref>Origenes lib 5 cap. 6 in epist. ad Rom. </ref>. Quam traditionem Augustinus jure optimo ''antiquam fidei regulam'' vocat<ref>August. serm. 174 de verbis Apost. </ref>. Hoc enim Ecclesia semper habuit, semper tenuit, et usque in finem perseveranter custodit<ref>Idem serm. 10. </ref>. Totius ergo Catholicae Ecclesiae tum voce perspicua, tum usu perpetuo docemur, et valide, et licite, et convenienter administrari infantibus Baptisma. Ratum quoque ac validum est, si filiis infidelium invitis parentibus conferatur. Caeterum quia res haec periculi plena videtur, et a consuetudine, quae hucusque in Ecclesia viguit, aliena, ideo universim statuimus, invitis parentibus nefas esse baptizare ante usum rationis filios eorum infidelium, qui vel nulla, vel politica tantum ratione Christianis Principibus subjiciuntur. V. Inter caeteras Baptismi caeremonias illa ab antiquissimis usque temporibus perpetuo in Ecclesia obtinuit, ut patrini adhibeantur, qui pro infantibus baptizandis respondeant Ecclesiae, sintque veluti fidejussores, et vades promissorum solemnium, quae et ipsi pro infantibus spondent, et ratio Sacramenti necessario efflagitat. Suam porro firmitatem, et vim habent solemnes illae promissiones a sponsoribus <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 12] —</div> datae. Quamobrem pueri, ad usum rationis quum venerint, interrogandi non sunt, ratas ne illas habere velint, ut affirmabat Erasmus; multo minus permittendum est ipsis, ut Catholicae Religionis examen ''dubitationis'' instituant, ut Anonimus Genevensis auctor nuperrime voluit. VI. Excipit Baptismum Confirmatio non quidem dignitate, aut necessitate, sed velut naturae ordine, quia quamdam affert plenitudinem gratiae, cujus causa tanquam ultimum Baptismi complementum, perfectio, et consummatio a Patribus dicta est, non quod Baptismi integritati quicquam desit, sed quia per Baptismum quasi modo geniti Confirmationis virtute roboramur, et in viros perfectos evadimus. Hinc Confirmatio veri nominis Sacramentum est prorsus a Baptismo distinctum. Neque Theologorum de hujus Sacramenti institutione, materia, forma, ministro, subjecto, caeterisque eodem pertinentibus ejusmodi sunt contentiones, ut justam afferre possint Haereticis causam desiderandi certiora argumenta ad illius veritatem adferendam. Nam placita quisque sua instar liberae opinionis profert, atque ita tuetur, ut Sacramenti veritatem sartam tectam manere velit: ad haec inter multiplices ipsas Theologorum sententias eadem semper fuit Ecclesiae fides, eadem fidei professio, et consuetudo; nec ulla unquam in rituales Ecclesiarum libros inducta mutatio. Igitur etherodoxis nonnullos hac in re diffidentes Theologos objicientibus, nos publicos Ecclesiae libros, et constitutiones, et consuetudinem unanimi omnium consensione receptam opponimus; unde profecto Sacramenti veritatem, fideique regulam aestimandam esse nemo cordatus abnuit. <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 13] —</div> {{Centrato| DE PECCATIS <br>UNIVERSE }} {{Rule|10em}} I. Peccati, ut hic accipitur, nomine quilibet actus humanus venit a lege dissonus, ut ideo et voluntarium ad ejus naturam pertineat tamquam necessaria actus humani ratio, et ejusdem oppositio cum lege veluti caussa, cur talis actus peccatum sit. Hinc sine voluntario ejusmodi implicito, vel explicito, et sine repugnantia aliqua cum lege seu expressa, seu tacita nullum hominis peccatum, quod vere, proprieque tale ejusdem tamquam agentis sit. II. Omnis actus volendo, aut non volendo exercetur, prout scilicet etiam in omissionem voluntas influit; virtus autem legis praecipiendo, aut vetando; nam quae permittuntur, libera cuique sunt. Hinc nullum peccatum, quod non alterutro modo fiat, nempe aut volendo quod lex vetat, aut non volendo quod illa praecipit; ex quo efficitur, ut quae nudi consilii sunt, eo non pertineant vi sua, utcumque ad illa se habeat voluntas, eo ipso, quod lege praescripta non sunt, sed cujusque arbitrio permissa. III. Quod quis vult, aut non vult contra ac ferat lex, vel interius tantum animo concipitur, in eoque subsistit, vel exterius etiam se prodit; quippe utroque modo agere potest voluntas. Hinc diversa ratio, qua effici peccata queunt, vel intus animo tantum, ut cogitatione, delectatione, aut nudo consensu, vel etiam extra, ut verbo, <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 14] —</div> aut opere fiunt; id, quod est caute animadvertendum, quum quae exterius patrantur, praeter alia adventitia plerumque inferant majorem intentionem in malum, et saepe interioris actus repetitionem. IV. Quidquid velit, aut non velit homo, sive intus, sive extra, illud semper in aliquod objectum fertur, aut simul in adjuncta ejusdem ab objecto principali distincta, aut in aliquem etiam ab utrisque diversum finem. Eo enim revocantur omnia quaecumque movere voluntatem possunt ad sui prosecutionem, aut ab iisdem avertere. Porro apertum est de iis et omnibus, et singulis praecipere, aut vetare legem posse, prout cum proprio ordine, et fine congruunt, aut secus; ex quo propterea intelligitur, ut in eorum singulis, aut omnibus, prout voluntarie contra legem attinguntur, possit vere esse peccatum. Hinc actio, quae ex eorum singulis, aut omnibus, ut a lege dissonant, coalescit, verum peccatum erit, prout voluntarie quo demum cumque modo suscepta est, vel si in uno tantum a lege deficiat. V. Haec, in quae ferri potest voluntas (quod proportione habita debet semper intelligi etiam de iis, quae aversatur), ut inter se comparantur, et referuntur ad legem, diversam aliquando habere intelliguntur rationem, cur eidem opponantur ex diverso ejusdem legis ordine, et fine, aut etiam ex diverso modo, quo eadem lex impetitur; aliquando eam diversam rationem non habent. Hinc proinde quemadmodum ubi non habent non est in iis ratio peccati distincta, sic ex adverso, quum habent. Propterea ex diversa ratione, qua objectum quodvis, aut adjuncta, vel finis agentis repugnabunt cum lege, intelligetur quae esse poterit vel in uno, eodemque actu distinctio peccatorum; specie enim diversa erit ex distincta eorumdem oppositione cum lege, sicut e contrario nulla, ubi haec in unum con- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 15] —</div> fluant, nec ullam proprie, et per se habeant distinctam cum eadem lege repugnantiam. VI. Rursus haec ipsa, ut opponuntur cum lege, vel repetuntur actu voluntatis distincto, atque determinato, vel non; potest enim voluntas de eadem re, adjunctis, aut fine pluries deliberare, ut nempe volendo, vel non volendo eadem prosequatur, aut secus. Hinc sicut ubi unus tantum actus intervenit distinctus, atque determinatus voluntatis circa eadem, ut opponuntur cum lege, unum tantum existit eo modo peccatum; sic e contrario, ubi semel, aut etiam pluries unus, atque idem actus ejusmodi iteratus fuerit, numerus existet peccatorum; tunc enim toties habebitur peccatum, quoties talis actus contra legem repetitus fuit. Ex quo propterea emerget distinctio numerica actuum peccatorum, prout illi distincti, seu inter se discreti, ut loquuntur, physice, vel moraliter sunt, itidemque pugnant cum lege. VII. Voluntas, dum haec, aut illa prosequitur, quae actui suo subjiciuntur, majore, vel minore intentione prosequitur; sunt enim gradus vehementiores, aut secus, quibus in idem ferri potest voluntas, aut etiam ab eodem absistere, quod semper in hac caussa, uti supra monuimus, subaudiendum est; rursus ut illa legi repugnant, gravius, vel minus graviter eidem repugnare intelliguntur, prout magis vel minus se habent contra ordinem legis, ejusque finem. Proinde quemadmodum ubi magis, seu vehementius tendit voluntas in id, quod legi dissonum est, aut in id, quod gravius prae altero legi repugnat, intelligitur gravius esse peccatum tam caussa majoris voluntarii, quam caussa majoris repugnantiae; sic ex adverso minus grave peccatum erit in quocumque actu, vel peccati specie, ubi aut minus voluntarium fuerit, aut minus graviter, quod patratum est, se habuerit contra legem. Hinc vel in uno, eodemque genere peccatorum <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 16] —</div> major, aut minor gravitas corumdem potest intelligi modo explicato; ut ideo a ratione prorsus desciverint, qui aequalitatem eorumdem absolutam, nec unquam gradus admittentem invexerunt. VIII. Quae minus voluntaria dicuntur aliquando talia sunt, ut non pertingant ad rationem perfectam actus humani, aliquando adhuc pertingunt; rursus ex iis, quae comparata cum aliis minus legi opponuntur, quaedam aliquando ita opponuntur, ut leviter tantum ejus ordinem, aut finem turbent, quaedam, ut adhuc turbent graviter. Hinc quemadmodum quae pertingunt ad rationem actus humani perfectam, et simul graviter legi opponuntur, gravia peccata sunt, sic ex adverso levia, ubi aut actus humanus non fuerit perfectus, aut non graviter eo turbatus ordo, et finis legis. Propterea alia distinctio peccatorum, ut quaedam sint gravia, quaedam levia natura sua, idest enim proprio, et naturali conceptu actus, quo fiunt, seu pro ratione voluntarii, quo sunt peracta, seu pro ratione oppositionis, quam habent cum lege. IX. Quae natura discreta sunt non possunt invicem permutari, ut videlicet unum fiat alterum, alioquin non essent talia, seu discreta natura sua, ut ponuntur. Ergo numquam fieri potest, ut peccatum grave sui natura, idest ut tale perfectum est actu suo, in leve transmigret, et vicissim ut leve in peccatum grave. Hinc perperam alii hanc quoque peccatorum distinctionem submovere conati sunt docentes saltem ex aucto levium numero peccatum grave existere posse; quod secluso novo actu, qui per se, aut implicite in materiam gravem ex actibus antecedentibus quasi coacervatam, aut postea coacervandam feratur, vel ex contemtu legis procedat, omnino ob diversam eorum, quae invicem conferuntur, indolem admittendum non est. X. Quacumque vero ratione, aut modo peccatum contingat, et <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 17] —</div> cujuscumque speciei, gravitatis, aut naturae sit, semper constat, ut illud nonnisi voluntate fit, quae se abstrahit ab ordine legis, sic nonnisi aliqua caussa movente fieri, quae eamdem ab eo ordine aliquo modo deducat, et in adversum inclinet, cujusmodi esse non potest, nisi aliqua propositio, aut suasio apparentis boni, quum voluntas nonnisi boni esse queat saltem existimati, quo fit, ut tot hujusmodi caussae peccatorum, seu ad peccatum inclinantes dici possint, quot in rerum natura esse queunt, quae ita voluntatem contra ordinem legis ad sui prosecutionem valeant permovere; id, quod etiam vi contrariorum de omnibus subauditur, quae caussa mali propositi voluntatem avertere possunt ab ordine legis; nam quae de bono est voluntas, eadem plane est, quae a malo refugit. XI. Ejusmodi porro caussae sunt praecipue ignorantia, vel inconsideratio, qua voluntas transmittit justam investigationem boni, scilicet verum ne sit, an apparens, cupiditas, qua boni sensibilis, cujuscumque generis illud sit, specie contra ordinem rationis interius allicitur, ac tandem consuetudo mala, qua solet illud ut bonum repraesentari, cui animus assuevit; quibus addendae quae extrinsecus advenire possunt in idem caussae, idest quaecumque exterius oblata in transversum a lege proposita movere voluntatem queunt seu specie boni, seu periculo impendentis mali, mundus e. g., qui sua auctoritate, et exemplo, amoribus, aut terroribus suis ad peccata sollicitat: daemon etiam, quem id ipsum posse, et aliquando fecisse, ac facere multa auctoritas tradit; ut propterea, seu interius homo ipse, seu exterius xes considerentur, plura dici possint, ac debeant irritamenta malorum, quibus nempe voluntas provocari ad illicita queat. XII. Ceterum quia nullum ex iis est, quod vi sua, et necessario voluntatem penes motus interiores ad ullam peccati electionem adducere possit, in quo proprie actus humani ratio sita est, idcirco sem- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 18] —</div> per voluntati imputabitur quod inde factum fuerit pro modo mali, et voluntarii, quo id factum; ut ideo vel in atrocioribus adjunctis, manente ratione, nulla esse possit caussa, quae ex integro a peccato eximat, licet temperamentum aliquod in proprio genere peccati haberi queat ex incitamento antegresso minime quaesito, sive ob minorem, quam inducere potuit, rei perspicientiam, sive ob difficilius aliquo modo redditum propriae deliberationis exercitium. Hinc obligatio, quae ex ordine, et fine legis est, ut ejusmodi peccatorum caussae, quantum fieri potest, pro earum indole praecaveantur, vitentur, corrigantur, nec sinantur ad impetum pervenire; quia unquam, quod inde turbatum est, possit aut in Deum, aut in constitutum ab eo ordinem rerum tamquam in veram, seu effectricem peccati caussam refundi, sed in solam hominis voluntatem, quae defuit officio suo, se seque malo permisit. XIII. Quicumque autem transmittit voluntarie ordinem, et finem legis, aut ea, quae ad ejus custodiam pertinent, is omnino tenetur de ejus violatione, aut turbatione apud eum, a quo lex statuta, seu qui ejus ordinem, et finem constituit. Quum autem omnis lex eo ipso, quod justa est, ultimo tandem referatur in primum, atque supremum cujusque justitiae, rationis, atque ordinis auctorem, et fontem, inde fit, ut omnis legis transgressio ultimo spectet in Deum, atque adeo qui ita peccavit, teneatur de ordine, et fine legis violato, aut turbato apud Deum ipsum, sive de eo, ejusque lege cogitaverit, sive non, quia nimirum hoc sequitur ex ipsa eorumdem, quae invicem referuntur, naturali comparatione, et indole. XIV. Hinc nullum peccatum vere, et proprie dictum, quod tantum philosophicum sit, seu contra solam rationem humanam; nullum, quod tantum civile sit, aut politicum, seu contra societatem solam, quin aliquo modo utrumque suo nutu incurrat in Deum: quemadmo- <div style="text-align: center; color: #777; font-size: 85%; margin: 25px 0; letter-spacing: 1px;">— [pag. 19] —</div> dum et qui eorum aliquo peccato implicatur, non solum apud se ipsum, aut alios homines, sed etiam apud Deum vere, et proprie reus est, cujus nempe tenetur ordine, quem potuit, ac debuit animadvertere; id, quod dicitur ''reatus culpae'', seu macula peccati in homine ex actu antegresso existens, ac perseverans, quousque illa non fuerit, uti par est, deleta. XV. Qui tenetur de culpa apud Deum, tenetur etiam de poena, quae legi adjecta est, et sanctio dicitur ejusdem, sive eam quis norit, et est comparate ad eum explicita, sive non, et tacita apud eumdem habetur; qui enim peccat contra legem Principis, vi sua se legis sanctioni, quaecumque sit, aut Principis arbitrio puniendum facto ipso permittit. Hinc et qui norunt expressam Dei sanctionem, et qui non norunt, pro conditione peccati, et voluntarii ad poenam congrua proportione tenentur, itaut qui ''reatu culpae'' obstricti sunt, iidem ipsi ''reatu poenae'' generatim, atque in universum implicentur suo tempore subeundae, ut nimirum tulerit judicium Dei. XVI. Sanctio autem manifestata Divinae legis generatim haec est, ut ob levia peccata, quantum ex sola ipsorum natura est, temporaria dumtaxat poena pro culpae modo debeatur, ob gravia vero aeterna, licet in hac quoque acerbitatis gradus pro cujusque culpae gravitate servari, ut fert ordo justitiae, omnino intelligantur. Utrumque divinitus proditum ex Ecclesiae doctrina, adeoque Divina plane fide tenendum. Ex quibus proinde etiam colligitur, quod maxime ad caussam nostram pertinet, numquam iniquitatem cujuscumque generis praevalere in Divino judicio contra legis ordinem, ut nempe inulta maneat apud Deum, neque adeo usquam occurrere in humanis quidquam posse, quo quis prudenter, quavis boni, vel mali specie proposita, abduci possit, aut debeat ab officio legis, vel hoc ipso, quod ea tanta sanctione, eademque ex Dei ordine prorsus immutabili, ut sacra auctoritate constat, omnino communita est. <br> 1yq9ys5wqux3ybb2vcrla04srwf6v4t Scriptor:Titinius 102 83433 270236 2026-06-10T11:37:16Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{Scriptor}} ==Opera== [[Fabulae (Titinius)|Fabulae (fragmenta quae supersunt)]]' 270236 wikitext text/x-wiki {{Scriptor}} ==Opera== [[Fabulae (Titinius)|Fabulae (fragmenta quae supersunt)]] na0hw0gnviadjp5vnc3clswfpu1lxrs Scriptor:Lucius Afranius 102 83434 270237 2026-06-10T11:43:57Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{Scriptor}} ==Opera== * [[Fabulae (Afranius)|Fabulae (fragmenta quae supersunt)]]' 270237 wikitext text/x-wiki {{Scriptor}} ==Opera== * [[Fabulae (Afranius)|Fabulae (fragmenta quae supersunt)]] 2gab93y627t1omp0knnbg20q73rl0b5