Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk Apophoreta 0 1731 270287 269430 2026-06-10T12:23:28Z Saumache 27923 270287 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Apophoreta |OperaeWikiPagina= Apophoreta (Epigrammaton liber XIV) |SubTitulus= ''sive'' epigrammaton liber XIV |Genera=Epigrammata |Annus=c. anno 80 p.Ch.n. }} {{Liber |Ante = Liber XIII (Xenia) |AnteNomen = Xenia }} <div class=text> ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Synthesibus dum gaudet eques dominusque senator Dumque decent nostrum pillea sumpta Iovem; Nec timet aedilem moto spectare fritillo, Cum videat gelidos tam prope verna lacus: Divitis alternas et pauperis accipe sortes:{{r|1.5|5}} Praemia convivae dent sua quisque suo. 'Sunt apinae tricaeque et si quid vilius istis.' Quis nescit? vel quis tam manifesta negat? Sed quid agam potius madidis, Saturne, diebus, Quos tibi pro caelo filius ipse dedit?{{r|1.10|10}} Vis scribam Thebas Troiamve malasve Mycenas? 'Lude,' inquis, 'nucibus'. Perdere nolo nuces. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Quo vis cumque loco potes hunc finire libellum: Versibus explicitumst omne duobus opus. Lemmata si quaeris cur sint adscripta, docebo: Ut, si malueris, lemmata sola legas. </poem> ==<span id='3.0'></span>III. Pugillares citrei== <poem> Secta nisi in tenues essemus ligna tabellas, Essemus Libyci nobile dentis onus. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV. Quinquiplices== <poem> Caede iuvencorum domini calet area felix, Quinquiplici cera cum datur altus honos. </poem> ==<span id='5.0'></span>V. Pugillares eborei== <poem> Languida ne tristes obscurent lumina cerae, Nigra tibi niveum littera pingat ebur. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI. Triplices== <poem> Tunc triplices nostros non vilia dona putabis, Cum se venturam scribet amica tibi. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII. Pugillares membranei== <poem> Esse puta ceras, licet haec membrana vocetur: Delebis, quotiens scripta novare voles. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII. Vitelliani== <poem> Nondum legerit hos licet puella, Novit quid cupiant Vitelliani. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX. Idem== <poem> Quod minimos cernis, mitti nos credis amicae. Falleris: et nummos ista tabella rogat. </poem> ==<span id='10.0'></span>X. Chartae maiores== <poem> Non est, munera quod putes pusilla, Cum donat vacuas poeta chartas. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI. Chartae epistulares== <poem> Seu leviter noto, seu caro missa sodali Omnes ista solet charta vocare suos. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII. Loculi eborei== <poem> Hos nisi de flava loculos implere moneta Non decet: argentum vilia ligna ferant. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII. Loculi lignei== <poem> Si quid adhuc superest in nostri faece locelli, Munus erit. Nihil est: ipse locellus erit. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV. Tali eborei== <poem> Cum steterit nullus vultu tibi talus eodem, Munera me dices magna dedisse tibi. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV. Tesserae== <poem> Non sim talorum numero par tessera, dum sit Maior, quam talis, alea saepe mihi. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI. Turricula== <poem> Quae scit compositos manus improba mittere talos, Si per me misit, nil nisi vota feret. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII. Tabula lusoria== <poem> Hac mihi bis seno numeratur tessera puncto; Calculus hac gemino discolor hoste perit. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII. Calculi== <poem> Insidiosorum si ludis bella latronum, Gemmeus iste tibi miles et hostis erit. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX. Nuces== <poem> Alea parva nuces et non damnosa videtur; Saepe tamen pueris abstulit illa natis. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX. Theca libraria== <poem> Sortitus thecam calamis armare memento: Cetera nos dedimus, tu leviora para. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI. Graphiarium== <poem> Haec tibi erunt armata suo graphiaria ferro: Si puero dones, non leve munus erit. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII. Dentiscalpium== <poem> Lentiscum melius: sed si tibi frondea cuspis Defuerit, dentes pinna levare potest. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII. Auriscalpium== <poem> Si tibi morosa prurigine verminat auris, Arma damus tantis apta libidinibus. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV. Acus aurea== <poem> Splendida ne madidi violent bombycina crines, Figat acus tortas sustineatque comas. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV. Pectines== <poem> Quid faciet nullos hic inventura capillos Multifido buxus quae tibi dente datur? </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI. Crines== <poem> Chattica Teutonicos accendit spuma capillos: Captivis poteris cultior esse comis. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII. Sapo== <poem> Si mutare paras longaevos cana capillos, Accipe Mattiacas - quo tibi calva? - pilas. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII. Umbella== <poem> Accipe quae nimios vincant umbracula soles: Sit licet et ventus, te tua vela tegent. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX. Causea== <poem> In Pompeiano tecum spectabo theatro: Mandatus populo vela negare solet. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX. Venabula== <poem> Excipient apros expectabuntque leones, Intrabunt ursos, sit modo firma manus. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI. Culter venatorius== <poem> Si deiecta gemas longo venabula rostro, Hic brevis ingentem comminus ibit aprum. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII. Parazonium== <poem> Militiae decus hoc gratique erit omen honoris, Arma tribunicium cingere digna latus. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII. Pugio== <poem> Pugio, quem curva signat brevis orbita vena. Stridentem gelidis hunc Salo tinxit aquis. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV. Falx== <poem> Pax me certa ducis placidos curvavit in usus. Agricolae nunc sum, militis ante fui. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV. Securicula== <poem> Cum fieret tristis solvendis auctio nummis, Haec quadringentis milibus empta fuit. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI. Ferramenta tonsoria== <poem> Tondendis haec arma tibi sunt apta capillis; Unguibus hic longis utilis, illa genis. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII. Scrinium== <poem> Selectos nisi das mihi libellos, Admittam tineas trucesque blattas. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII. Fasces calamorum== <poem> Dat chartis habiles calamos Memphitica tellus; Texantur reliqua tecta palude tibi. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX. Lucerna cubicularis== <poem> Dulcis conscia lectuli lucerna, Quidquid vis facias licet, tacebo. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL. Cicindela== <poem> Ancillam tibi sors dedit lucernae, Totas quae vigil exigit tenebras. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI. Lucerna polymyxos== <poem> Inlustrem cum tota meis convivia flammis Totque geram myxos, una lucerna vocor. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII. Cereus== <poem> Hic tibi nocturnos praestabit cereus ignes: Subducta est puero namque lucerna tuo. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII. Candelabrum Corinthium== <poem> Nomina candelae nobis antiqua dederunt: Non norat parcos uncta lucerna patres. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV. Candelabrum ligneum== <poem> Esse vides lignum; servas nisi lumina, fiet De candelabro magna lucerna tibi. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV. Pila paganica== <poem> Haec quae difficili turget paganica pluma, Folle minus laxast et minus arta pila. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI. Pila trigonalis== <poem> Si me nobilibus scis expulsare sinistris, Sum tua. Tu nescis? rustice, redde pilam. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII. Follis== <poem> Ite procul, iuvenes: mitis mihi convenit aetas: Folle decet pueros ludere, folle senes. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII. Harpasta== <poem> Haec rapit Antaei velox in pulvere draucus, Grandia qui vano colla labore facit. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX. Halteres== <poem> Quid pereunt stulto fortes haltere lacerti? Exercet melius vinea fossa viros. </poem> ==<span id='50.0'></span>L. Galericulum== <poem> Ne lutet inmundum nitidos ceroma capillos, Hac poteris madidas condere pelle comas. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI. Strigiles== <poem> Pergamon has misit. Curvo destringere ferro: Non tam saepe teret lintea fullo tibi. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII. Gutus corneus== <poem> Gestavit modo fronte me iuvencus: Verum rhinocerota me putabas. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII. Rhinoceros== <poem> Nuper in Ausonia domini spectatus harena Hic erit ille tibi, cui pila taurus erat. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV. Crepitacillum== <poem> Si quis plorator collo tibi vernula pendet, Haec quatiat tenera garrula sistra manu. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV. Flagellum== <poem> Proficies nihil hoc, caedas licet usque, flagello, Si tibi purpureo de grege currit equus. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI. Dentifricium== <poem> Quid mecum est tibi? me puella sumat: Emptos non soleo polire dentes. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII. Myrobalanum== <poem> Quod nec Vergilius nec carmine dicit Homerus, Hoc ex unguento constat et ex balano. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII. Aphronitrum== <poem> Rusticus es? nescis, quid Graeco nomine dicar: Spuma vocor nitri. Graecus es? aphronitrum. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX. Opobalsama== <poem> Balsama me capiunt, haec sunt unguenta virorum: Delicias Cosmi vos redolete, nurus. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX. Lomentum== <poem> Gratum munus erit scisso nec inutile ventri, Si clara Stephani balnea luce petes. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI. Lanterna cornea== <poem> Dux lanterna viae clusis feror aurea flammis, Et tuta est gremio parva lucerna meo. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII. Lanterna de vesica== <poem> Cornea si non sum, numquid sum fuscior? aut me Vesicam, contra qui venit, esse putat? </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII. Tibiae== <poem> Ebria nos madidis rumpit tibicina buccis: Saepe duas pariter, saepe monaulon habet. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV. Fistula== <poem> Quid me conpactam ceris et harundine rides? Quae primum structa est fistula talis erat. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV. Soleae lanatae== <poem> Defuerit si forte puer soleasque libebit Sumere, pro puero pes erit ipse sibi. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI. Mamillare== <poem> Taurino poteras pectus constringere tergo: Nam pellis mammas non capit ista tuas. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII. Muscarium pavoninum== <poem> Lambere quae turpes prohibet tua prandia muscas, Alitis eximiae cauda superba fuit. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII. Muscarium bubulum== <poem> Sordida si flavo fuerit tibi pulvere vestis, Colligat hunc tenui verbere cauda levis. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX. Copta Rhodiaca== <poem> Peccantis famuli pugno ne percute dentes: Clara Rhodos coptam quam tibi misit edat. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX. Priapus siligineus== <poem> Si vis esse satur, nostrum potes esse Priapum: Ipsa licet rodas inguina, purus eris. </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI. Porcus== <poem> Iste tibi faciet bona Saturnalia porcus, Inter spumantes ilice pastus apros. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII. Botulus== <poem> Qui venit botulus mediae tibi tempore brumae, Saturni septem venerat ante dies. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII. Psittacus== <poem> Psittacus a vobis aliorum nomina discam: Hoc didici per me dicere &7caesar have&. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV. Corvus== <poem> Corve salutator, quare fellator haberis? In caput intravit mentula nulla tuum. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV. Luscinia== <poem> Flet Philomela nefas incesti Tereos, et quae Muta puella fuit, garrula fertur avis. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI. Pica== <poem> Pica loquax certa dominum te voce saluto: Si me non videas, esse negabis avem. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII. Cavea eborea== <poem> Si tibi talis erit, qualem dilecta Catullo Lesbia plorabat, hic habitare potest. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII. Narthecium== <poem> Artis ebur medicae narthecia cernis: habebis Munera, quae cuperet Paccius esse sua. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX. Flagra== <poem> Ludite lascivi, sed tantum ludite, servi: Haec signata mihi quinque diebus erunt. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX. Ferulae== <poem> Invisae nimium pueris grataeque magistris, Clara Prometheo munere ligna sumus. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI. Pera== <poem> Ne mendica ferat barbati prandia nudi Dormiat et tetrico cum cane, pera rogat. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII. Scopae== <poem> In pretio scopas testatur palma fuisse. Otia sed scopis nunc analecta dedit. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII. Scalptorium eboreum== <poem> Defendet manus haec scapulas mordente molesto Pulice, vel si quid pulice sordidius. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV. Manuale== <poem> Ne toga barbatos faciat vel paenula libros, Haec abies chartis tempora longa dabit. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV. Lectus pavoninus== <poem> Nomina dat spondae pictis pulcherrima pinnis Nunc Iunonis avis, sed prius Argus erat. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI. Ephippium== <poem> Stragula succincti venator sume veredi: Nam solet a nudo surgere ficus equo. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII. Stibadia== <poem> Accipe lunata scriptum testudine sigma. Octo capit; veniat quisquis amicus erit. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII. Gustatorium== <poem> Femineam nobis cherson si credis inesse, Deciperis: pelagi mascula praeda sumus. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX. Mensa citrea== <poem> Accipe felices, Atlantica munera, silvas: Aurea qui dederit dona, minora dabit. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC. Mensa acerna== <poem> Non sum crispa quidem nec silvae filia Maurae, Sed norunt lautas et mea ligna dapes. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI. Dentes eborei== <poem> Grandia taurorum portant qui corpora, quaeris, An Libycas possint sustinuisse trabes? </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII. Quinquepedal== <poem> Puncta notis ilex et acuta cuspide clusa Saepe redemptoris prodere furta solet. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII. Pocula archetypa== <poem> Non est ista recens nec nostri gloria caeli: Primus in his Mentor, dum facit illa, bibit. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV. Calices audaces== <poem> Nos sumus audacis plebeia toreumata vitri, Nostra neque ardenti gemma feritur aqua. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV. Phiala aurea caelata== <poem> Quamvis Callaïco rubeam generosa metallo, Glorior arte magis: nam Myos iste labor. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI. Calices Vatinii== <poem> Vilia sutoris calicem monimenta Vatini Accipe; sed nasus longior ille fuit. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII. Lances chrysendetae== <poem> Grandia ne viola parvo chrysendeta mullo: Ut minimum, libras debet habere duas. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII. Vasa Arretina== <poem> Arretina nimis ne spernas vasa monemus: Lautus erat Tuscis Porsena fictilibus. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX. Bascauda== <poem> Barbara de pictis veni bascauda Britannis; Sed me iam mavolt dicere Roma suam. </poem> ==<span id='100.0'></span>C. Panaca== <poem> Si non ignotast docti tibi terra Catulli, Potasti testa Raetica vina mea. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI. Boletaria== <poem> Cum mihi boleti dederint tam nobile nomen, Prototomis - pudet heu! - servio coliculis. </poem> ==<span id='102.0'></span>CII. Calices Surrentini== <poem> Accipe non vili calices de pulvere natos, Sed Surrentinae leve toreuma rotae. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII. Colum nivarium== <poem> Setinos, moneo, nostra nive frange trientes: Pauperiore mero tingere lina potes. </poem> ==<span id='104.0'></span>CIV. Saccus nivarius== <poem> Attenuare nives norunt et lintea nostra: Frigidior colo non salit unda tuo. </poem> ==<span id='105.0'></span>CV. Urceoli ministratorii== <poem> Frigida non deerit, non deerit calda petenti. Sed tu morosa ludere parce siti. </poem> ==<span id='106.0'></span>CVI. Urceus fictilis== <poem> Hic tibi donatur pansa ruber urceus ansa. Stoicus hoc gelidam Fronto petebat aquam. </poem> ==<span id='107.0'></span>CVII. Calathi== <poem> Nos Satyri, nos Bacchus amat, nos ebria tigris, Perfusos domini lambere docta pedes. </poem> ==<span id='108.0'></span>CVIII. Calices Saguntini== <poem> Quae non sollicitus teneat servetque minister, Sume Saguntino pocula facta luto. </poem> ==<span id='109.0'></span>CIX. Calices gemmati== <poem> Gemmatum Scythicis ut luceat ignibus aurum, Aspice. Quot digitos exuit iste calix! </poem> ==<span id='110.0'></span>CX. Ampulla potoria== <poem> Hac licet in gemma, servat quae nomina Cosmi, Luxuriose, bibas, si foliata sitis. </poem> ==<span id='111.0'></span>CXI. Crystallina== <poem> Frangere dum metuis, franges crystallina: peccant Securae nimium sollicitaeque manus. </poem> ==<span id='112.0'></span>CXII. Nimbus vitreus== <poem> A Iove qui veniet, miscenda ad pocula largas Fundet nimbus aquas: hic tibi vina dabit. </poem> ==<span id='113.0'></span>CXIII. Murrina== <poem> Si caldum potas, ardenti murra Falerno Convenit et melior fit sapor inde mero. </poem> ==<span id='114.0'></span>CXIV. Patella Cumana== <poem> Hanc tibi Cumano rubicundam pulvere testam Municipem misit casta Sibylla suam. </poem> ==<span id='115.0'></span>CXV. Calices vitrei== <poem> Aspicis ingenium Nili: quibus addere plura Dum cupit, a quotiens perdidit auctor opus! </poem> ==<span id='116.0'></span>CXVI. Lagona nivaria== <poem> Spoletina bibis vel Marsis condita cellis: Quo tibi decoctae nobile frigus aquae? </poem> ==<span id='117.0'></span>CXVII. Idem== <poem> Non potare nivem, sed aquam potare recentem De nive commenta est ingeniosa sitis. </poem> ==<span id='118.0'></span>CXVIII. Idem== <poem> Massiliae fumos miscere nivalibus undis Parce, puer, constet ne tibi pluris aqua. </poem> ==<span id='119.0'></span>CXIX. Matella fictilis== <poem> Dum poscor crepitu digitorum et verna moratur, O quotiens paelex culcita facta mea est! </poem> ==<span id='120.0'></span>CXX. Ligula argentea== <poem> Quamvis me ligulam dicant equitesque patresque, Dicor ab indoctis lingula grammaticis. </poem> ==<span id='121.0'></span>CXXI. Coclearia== <poem> Sum cocleis habilis, sed nec minus utilis ovis. Numquid scis, potius cur cocleare vocer? </poem> ==<span id='122.0'></span>CXXII. Anuli== <poem> Ante frequens, sed nunc rarus nos donat amicus. Felix, cui comes est non alienus eques. </poem> ==<span id='123.0'></span>CXXIII. Dactyliotheca== <poem> Saepe gravis digitis elabitur anulus unctis, Tuta mea fiet sed tua gemma fide. </poem> ==<span id='124.0'></span>CXXIV. Toga== <poem> Romanos rerum dominos gentemque togatam Ille facit, magno qui dedit astra patri. </poem> ==<span id='125.0'></span>CXXV. Idem== <poem> Si matutinos facilest tibi perdere somnos, Attrita veniet sportula saepe toga. </poem> ==<span id='126.0'></span>CXXVI. Endromis== <poem> Pauperis est munus, sed non est pauperis usus: Hanc tibi pro laena mittimus endromida. </poem> ==<span id='127.0'></span>CXXVII. Canusinae fuscae== <poem> Haec tibi turbato Canusina simillima mulso Munus erit. Gaude: non cito fiet anus. </poem> ==<span id='128.0'></span>CXXVIII. Bardocucullus== <poem> Gallia Santonico vestit te bardocucullo. Cercopithecorum paenula nuper erat. </poem> ==<span id='129.0'></span>CXXIX. Canusinae rufae== <poem> Roma magis fuscis vestitur, Gallia rufis, Et placet hic pueris militibusque colos. </poem> ==<span id='130.0'></span>CXXX. Paenula scortea== <poem> Ingrediare viam caelo licet usque sereno, Ad subitas numquam scortea desit aquas. </poem> ==<span id='131.0'></span>CXXXI. Lacernae coccineae== <poem> Si veneto prasinove faves, quid coccina sumes? Ne fias ista transfuga sorte, vide. </poem> ==<span id='132.0'></span>CXXXII. Pilleum== <poem> Si possem, totas cuperem misisse lacernas: Nunc tantum capiti munera mitto tuo. </poem> ==<span id='133.0'></span>CXXXIII. Lacernae Baeticae== <poem> Non est lana mihi mendax, nec mutor aheno. Sic placeant Tyriae: me mea tinxit ovis. </poem> ==<span id='134.0'></span>CXXXIV. Fascia pectoralis== <poem> Fascia, crescentes dominae compesce papillas, Ut sit quod capiat nostra tegatque manus. </poem> ==<span id='135.0'></span>CXXXV. Lacernae albae== <poem> Amphitheatrali nos commendamus ab usu, Cum teget algentes alba lacerna togas. </poem> ==<span id='136.0'></span>CXXXVI. Cenatoria== <poem> Nec fora sunt nobis nec sunt vadimonia nota: Hoc opus est, pictis accubuisse toris. </poem> ==<span id='137.0'></span>CXXXVII. Focale== <poem> Si recitaturus dedero tibi forte libellum, Hoc focale tuas adserat auriculas. </poem> ==<span id='138.0'></span>CXXXVIII. Laena== <poem> Tempore brumali non multum levia prosunt: Calfaciunt villi pallia vestra mei. </poem> ==<span id='139.0'></span>CXXXIX. Mantele== <poem> Nobilius villosa tegant tibi lintea citrum: Orbibus in nostris circulus esse potest. </poem> ==<span id='140.0'></span>CXL. Cuculli Liburnici== <poem> Iungere nescisti nobis, o stulte, lacernas: Indueras albas, exue callaïnas. </poem> ==<span id='141.0'></span>CXLI. Udones Cilicii== <poem> Non hos lana dedit, sed olentis barba mariti: Cinyphio poterit planta latere sinu. </poem> ==<span id='142.0'></span>CXLII. Synthesis== <poem> Dum toga per quinas gaudet requiescere luces, Hos poteris cultus sumere iure tuo. </poem> ==<span id='143.0'></span>CXLIII. Tunicae Patavinae== <poem> Vellera consumunt Patavinae multa trilices, Et pingues tunicas serra secare potest. </poem> ==<span id='144.0'></span>CXLIV. Spongia== <poem> Haec tibi sorte datur tergendis spongia mensis Utilis, expresso cum levis imbre tumet. </poem> ==<span id='145.0'></span>CXLV. Paenula gausapina== <poem> Is mihi candor inest, villorum gratia tanta, Ut me vel media sumere messe velis. </poem> ==<span id='146.0'></span>CXLVI. Cervical== <poem> Tingue caput Cosmi folio, cervical olebit: Perdidit unguentum cum coma, pluma tenet. </poem> ==<span id='147.0'></span>CXLVII. Cubicularia gausapina== <poem> Stragula purpureis lucent villosa tapetis. Quid prodest, si te congelat uxor anus? </poem> ==<span id='148.0'></span>CXLVIII. Lodices== <poem> Nudo stragula ne toro paterent, Iunctae nos tibi venimus sorores. </poem> ==<span id='149.0'></span>CXLIX. Amictorium== <poem> Mammosas metuo; tenerae me trade puellae, Ut possint niveo pectore lina frui. </poem> ==<span id='150.0'></span>CL. Cubicularia polymita== <poem> Haec tibi Memphitis tellus dat munera: victa est Pectine Niliaco iam Babylonos acus. </poem> ==<span id='151.0'></span>CLI. Zona== <poem> Longa satis nunc sum; dulci sed pondere venter Si tumeat, fiam tunc tibi zona brevis. </poem> ==<span id='152.0'></span>CLII. Gausapum quadratum== <poem> Lodices mittet docti tibi terra Catulli: Nos Helicaonia de regione sumus. </poem> ==<span id='153.0'></span>CLIII. Semicinctium== <poem> Det tunicam locuples: ego te praecingere possum. Essem si locuples, munus utrumque darem. </poem> ==<span id='154.0'></span>CLIV. Lanae amethystinae== <poem> Ebria Sidoniae cum sim de sanguine conchae, Non video, quare sobria lana vocer. </poem> ==<span id='155.0'></span>CLV. Lanae albae== <poem> Velleribus primis Apulia, Parma secundis Nobilis; Altinum tertia laudat ovis. </poem> ==<span id='156.0'></span>CLVI. Lanae Tyriae== <poem> Nos Lacedaemoniae pastor donavit amicae: Deterior Ledae purpura matris erat. </poem> ==<span id='157.0'></span>CLVII. Lanae Pollentinae== <poem> Non tantum pullo lugentes vellere lanas, Sed solet et calices haec dare terra suos. </poem> ==<span id='158.0'></span>CLVIII. Idem== <poem> Lana quidem tristis, sed tonsis nata ministris, Quales non primo de grege mensa citat. </poem> ==<span id='159.0'></span>CLIX. Tomentum Leuconicum== <poem> Oppressae nimium vicina est fascia plumae? Vellera Leuconicis accipe rasa sagis. </poem> ==<span id='160.0'></span>CLX. Tomentum Circense== <poem> Tomentum concisa palus Circense vocatur. Haec pro Leuconico stramina pauper emit. </poem> ==<span id='161.0'></span>CLXI. Pluma== <poem> Lassus Amyclaea poteris requiescere pluma, Interior cycni quam tibi lana dedit. </poem> ==<span id='162.0'></span>CLXII. Faenum== <poem> Fraudata tumeat fragilis tibi culcita mula. Non venit ad duros pallida cura toros. </poem> ==<span id='163.0'></span>CLXIII. Tintinabulum== <poem> Redde pilam: sonat aes thermarum. Ludere pergis? Virgine vis sola lotus abire domum. </poem> ==<span id='164.0'></span>CLXIV. Discus== <poem> Splendida cum volitant Spartani pondera disci, Este procul, pueri: sit semel ille nocens. </poem> ==<span id='165.0'></span>CLXV. Cithara== <poem> Reddidit Eurydicen vati: sed perdidit ipse, Dum sibi non credit nec patienter amat. </poem> ==<span id='166.0'></span>CLXVI. Idem== <poem> De Pompeiano saepe est eiecta theatro Quae duxit silvas detinuitque feras. </poem> ==<span id='167.0'></span>CLXVII. Plectrum== <poem> Fervida ne trito tibi pollice pusula surgat, Exornent docilem candida plectra lyram. </poem> ==<span id='168.0'></span>CLXVIII. Trochus== <poem> Inducenda rota est: das nobis utile munus: Iste trochus pueris, at mihi cantus erit. </poem> ==<span id='169.0'></span>CLXIX. Idem== <poem> Garrulus in laxo cur anulus orbe vagatur? Cedat ut argutis obvia turba trochis. </poem> ==<span id='170.0'></span>CLXX. Signum Victoriae aureum== <poem> Haec illi sine sorte datur, cui nomina Rhenus Vera dedit. Deciens adde Falerna, puer. </poem> ==<span id='171.0'></span>CLXXI. {{graeca|''Βρούτον παιδίον''}} fictile== <poem> Gloria tam parvi non est obscura sigilli: Istius pueri Brutus amator erat. </poem> ==<span id='172.0'></span>CLXXII. Sauroctonos Corinthius== <poem> Ad te reptanti, puer insidiose, lacertae Parce: cupit digitis illa perire tuis. </poem> ==<span id='173.0'></span>CLXXIII. Hyacinthus in tabula pictus== <poem> Flectit ab inviso morientia lumina disco Oebalius, Phoebi culpa dolorque, puer. </poem> ==<span id='174.0'></span>CLXXIV. Hermaphroditus marmoreus== <poem> Masculus intravit fontis, emersit utrumque: Pars est una patris, cetera matris habet. </poem> ==<span id='175.0'></span>CLXXV. Danae picta== <poem> Cur a te pretium Danae, regnator Olympi, Accepit, gratis si tibi Leda dedit? </poem> ==<span id='176.0'></span>CLXXVI. Persona Germana== <poem> Sum figuli lusus russi persona Batavi. Quae tu derides, haec timet ora puer. </poem> ==<span id='177.0'></span>CLXXVII. Hercules Corinthius== <poem> Elidit geminos infans nec respicit anguis. Iam poterat teneras hydra timere manus. </poem> ==<span id='178.0'></span>CLXXVIII. Hercules fictilis== <poem> Sum fragilis: sed tu, moneo, ne sperne sigillum: Non pudet Alciden nomen habere meum. </poem> ==<span id='179.0'></span>CLXXIX. Minerva argentea== <poem> Dic mihi, virgo ferox, cum sit tibi cassis et hasta, Quare non habeas aegida. 'Caesar habet.' </poem> ==<span id='180.0'></span>CLXXX. Europe picta== <poem> Mutari melius tauro, pater optime divum, Tunc poteras, Io cum tibi vacca fuit. </poem> ==<span id='181.0'></span>CLXXXI. Leandros marmoreus== <poem> Clamabat tumidis audax Leandros in undis: 'Mergite me, fluctus, cum rediturus ero.' </poem> ==<span id='182.0'></span>CLXXXII. Sigillum gibberi fictile== <poem> Ebrius haec fecit terris, puto, monstra Prometheus: Saturnalicio lusit et ipse luto. </poem> ==<span id='183.0'></span>CLXXXIII. Homeri Batrachomachia== <poem> Perlege Maeonio cantatas carmine ranas Et frontem nugis solvere disce meis. </poem> ==<span id='184.0'></span>CLXXXIV. Homerus in pugillaribus membraneis== <poem> Ilias et Priami regnis inimicus Ulixes Multiplici pariter condita pelle latent. </poem> ==<span id='185.0'></span>CLXXXV. Vergili Culex== <poem> Accipe facundi Culicem, studiose, Maronis, Ne nucibus positis &7arma virumque& legas. </poem> ==<span id='186.0'></span>CLXXXVI. Vergilius in membranis== <poem> Quam brevis inmensum cepit membrana Maronem! Ipsius vultus prima tabella gerit. </poem> ==<span id='187.0'></span>CLXXXVII. {{graeca|''Μενάνδρου Θαΐς''}}== <poem> Hac primum iuvenum lascivos lusit amores; Nec Glycera pueri, Thais amica fuit. </poem> ==<span id='188.0'></span>CLXXXVIII. Cicero in membranis== <poem> Si comes ista tibi fuerit membrana, putato Carpere te longas cum Cicerone vias. </poem> ==<span id='189.0'></span>CLXXXIX. Monobyblos Properti== <poem> Cynthia - facundi carmen iuvenale Properti - Accepit famam, non minus ipsa dedit. </poem> ==<span id='190.0'></span>CXC. Titus Livius in membranis== <poem> Pellibus exiguis artatur Livius ingens, Quem mea non totum bibliotheca capit. </poem> ==<span id='191.0'></span>CXCI. Sallustius== <poem> Hic erit, ut perhibent doctorum corda virorum, Primus Romana Crispus in historia. </poem> ==<span id='192.0'></span>CXCII. Ovidi Metamorphosis in membranis== <poem> Haec tibi, multiplici quae structa est massa tabella, Carmina Nasonis quinque decemque gerit. </poem> ==<span id='193.0'></span>CXCIII. Tibullus== <poem> Ussit amatorem Nemesis lasciva Tibullum, In tota iuvit quem nihil esse domo. </poem> ==<span id='194.0'></span>CXCIV. Lucanus== <poem> Sunt quidam, qui me dicant non esse poetam: Sed qui me vendit bybliopola putat. </poem> ==<span id='195.0'></span>CXCV. Catullus== <poem> Tantum magna suo debet Verona Catullo, Quantum parva suo Mantua Vergilio. </poem> ==<span id='196.0'></span>CXCVI. Calvi de aquae frigidae usu== <poem> Haec tibi quae fontes et aquarum nomina dicit, Ipsa suas melius charta natabat aquas. </poem> ==<span id='197.0'></span>CXCVII. Mulae pumilae== <poem> His tibi de mulis non est metuenda ruina: Altius in terra paene sedere soles. </poem> ==<span id='198.0'></span>CXCVIII. Catella Gallicana== <poem> Delicias parvae si vis audire catellae, Narranti brevis est pagina tota mihi. </poem> ==<span id='199.0'></span>CXCIX. Asturco== <poem> Hic brevis ad numeros rapidum qui colligit unguem, Venit ab auriferis gentibus Astur equus. </poem> ==<span id='200.0'></span>CC. Canis vertragus== <poem> Non sibi, sed domino venatur vertragus acer, Inlaesum leporem qui tibi dente feret. </poem> ==<span id='201.0'></span>CCI. Palaestrita== <poem> Non amo quod vincat, sed quod succumbere novit Et didicit melius {{graeca|''τήν ἐπικλίνοπάλην''}}. </poem> ==<span id='202.0'></span>CCII. Simius== <poem> Callidus emissas eludere simius hastas, Si mihi cauda foret, cercopithecus eram. </poem> ==<span id='203.0'></span>CCIII. Puella Gaditana== <poem> Tam tremulum crisat, tam blandum prurit, ut ipsum Masturbatorem fecerit Hippolytum. </poem> ==<span id='204.0'></span>CCIV. Cymbala== <poem> Aera Celaenaeos lugentia matris amores Esuriens Gallus vendere saepe solet. </poem> ==<span id='205.0'></span>CCV. Puer== <poem> Sit nobis aetate puer, non pumice levis, Propter quem placeat nulla puella mihi. </poem> ==<span id='206.0'></span>CCVI. Cestos== <poem> Collo necte, puer, meros amores, Ceston de Veneris sinu calentem. </poem> ==<span id='207.0'></span>CCVII. Idem== <poem> Sume Cytheriaco medicatum nectare ceston: Ussit amatorem balteus iste Iovem. </poem> ==<span id='208.0'></span>CCVIII. Notarius== <poem> Currant verba licet, manus est velocior illis: Nondum lingua suum, dextra peregit opus. </poem> ==<span id='209.0'></span>CCIX. Concha== <poem> Levis ab aequorea cortex Mareotica concha Fiat: inoffensa curret harundo via. </poem> ==<span id='210.0'></span>CCX. Morio== <poem> Non mendax stupor est, nec fingitur arte dolosa. Quisquis plus iusto non sapit, ille sapit. </poem> ==<span id='211.0'></span>CCXI. Caput vervecinum== <poem> Mollia Phrixei secuisti colla mariti. Hoc meruit tunicam qui tibi, saeve, dedit? </poem> ==<span id='212.0'></span>CCXII. Pumilus== <poem> Si solum spectes hominis caput, Hectora credas: Si stantem videas, Astyanacta putes. </poem> ==<span id='213.0'></span>CCXIII. Parma== <poem> Haec, quae saepe solet vinci, quae vincere raro, Parma tibi, scutum pumilionis erit. </poem> ==<span id='214.0'></span>CCXIV. Comoedi pueri== <poem> Non erit in turba quisquam {{graeca|''Μισούμενος''}} ista: Sed poterit quivis esse {{graeca|''Δὶς ἐξαπατῶν''}}. </poem> ==<span id='215.0'></span>CCXV. Fibula== <poem> Dic mihi simpliciter, comoedis et citharoedis, Fibula, quid praestas? 'Carius ut futuant.' </poem> ==<span id='216.0'></span>CCXVI. Auceps== <poem> Non tantum calamis, sed cantu fallitur ales, Callida dum tacita crescit harundo manu. </poem> ==<span id='217.0'></span>CCXVII. Accipiter== <poem> Praedo fuit volucrum: famulus nunc aucupis idem Decipit et captas non sibi maeret aves. </poem> ==<span id='218.0'></span>CCXVIII. Obsonator== <poem> Dic quotus et quanti cupias cenare, nec unum Addideris verbum: cena parata tibi est. </poem> ==<span id='219.0'></span>CCXIX. Cor bubulum== <poem> Pauper causidicus nullos referentia nummos Carmina cum scribas, accipe cor, quod habes. </poem> ==<span id='220.0'></span>CCXX. Cocus== <poem> Non satis est ars sola coco: servire palatum Nolo: cocus domini debet habere gulam. </poem> ==<span id='221.0'></span>CCXXI. Craticula cum veribus== <poem> Rara tibi curva craticula sudet ofella; Spumeus in longa cuspide fumet aper. </poem> ==<span id='222.0'></span>CCXXII. Pistor dulciarius== <poem> Mille tibi dulces operum manus ista figuras Extruet: huic uni parca laborat apis. </poem> ==<span id='223.0'></span>CCXXIII. Adipata== <poem> Surgite: iam vendit pueris ientacula pistor Cristataeque sonant undique lucis aves. </poem> </div>{{finis}} {{Liber |Ante = Liber XIII (Xenia) |AnteNomen = Epigrammaton libri XII/Liber XIII }} gt2a7w1elcut2vu066uvn5ug7lkbh0a Scriptor:Marcus Valerius Martialis 102 1778 270282 136402 2026-06-10T12:19:48Z Saumache 27923 /* Opera */ 270282 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen= Martialis, Marcus Valerius }} == Opera == *[[Epigrammata (Martialis)|Epigrammata]] (~85 - 102/03) *[[Xenia|Xenia (sive epigrammaton liber XIII)]] (~85) *[[Apophoreta|Apophoreta (sive epigrammaton liber XIV)]] (~85) *[[Liber spectaculorum (Epigrammaton liber)]] (~80/81) ked764jk0t24zqvlamhflrhkeaflk0y Scriptor:Lucius Accius 102 1870 270527 178390 2026-06-11T10:16:13Z Saumache 27923 /* Operum fragmenta */ 270527 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Nomen= Lucius Accius |Munera= poeta atque scriptor scaenicus |IndicisNomen= Accius, Lucius }} == Operum fragmenta== * [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] * [[Tragoediae (Accius, ed. Otto Ribbeck)]] {{Capsa |Titulus===='''[[Carmina (Accius)|Carmina]]'''=== |Textus= ====A (I)==== [[Carmina (Accius) - Annales|Annales]] ====D (I)==== [[Carmina (Accius) - Didascalica|Didascalica]] ====I (I)==== [[Carmina (Accius) - Incertae sedis fragmenta|Incertae sedis fragmenta]] ====P (I)==== [[Carmina (Accius) - Parerga|Parerga]] ====S (I)==== [[Carmina (Accius) - Sotadica|Sotadica]] }} {{Capsa |Titulus===='''[[Praetextae (Accius)|Praetextae]]'''=== |Textus= ====A (I)==== [[Praetextae (Accius) - Aeneadae sive Decius|Aeneadae sive Decius]] ====B (I)==== [[Praetextae (Accius) - Brutus|Brutus]] }} {{Capsa |Titulus===='''[[Tragoediae (Accius)|Tragoediae]]'''=== |Textus= ====A (XIV)==== *[[Tragoediae (Accius) - Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius) - Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius) - Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius) - Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius) - Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius) - Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius) - Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius) - Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius) - Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius) - Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius) - Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius) - Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius) - Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius) - Atreus|Atreus]] ====B (I)==== *[[Tragoediae (Accius) - Bacchae|Bacchae]] ====C (II)==== *[[Tragoediae (Accius) - Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius) - Clutemestra|Clutemestra]] ====D (II)==== *[[Tragoediae (Accius) - Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius) - Diomedes|Diomedes]] ====E (VI)==== *[[Tragoediae (Accius) - Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius) - Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius) - Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius) - Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius) - Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius) - Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] ====H (II)==== *[[Tragoediae (Accius) - Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius) - Hellenes|Hellenes]] ====I (I)==== *[[Tragoediae (Accius) - Io|Io]] ====M (V)==== *[[Tragoediae (Accius) - Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius) - Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius) - Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius) - Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[ Tragoediae (Accius) - Myrmidones|Myrmidones]] ====N (II)==== *[[Tragoediae (Accius) - Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius) - Nyctegresia|Nyctegresia]] ====O (I)==== *[[Tragoediae (Accius) - Oenomaus|Oenomaus]] ====P (VI)==== *[[Tragoediae (Accius) - Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius) - Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius) - Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius) - Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius) - Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius) - Prometheus|Prometheus]] ====S (I)==== *[[Tragoediae (Accius) - Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ====T (IV)==== *[[Tragoediae (Accius) - Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius) - Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius) - Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius) - Troades|Troades]] }} g0f9mtju8qan7ufr7ujuph2puq2vnkz 270529 270527 2026-06-11T10:20:30Z Saumache 27923 /* Operum fragmenta */ 270529 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Nomen= Lucius Accius |Munera= poeta atque scriptor scaenicus |IndicisNomen= Accius, Lucius }} == Operum fragmenta== {{Capsa |Titulus===='''[[Carmina (Accius)|Carmina]]'''=== |Textus= ====A (I)==== [[Carmina (Accius) - Annales|Annales]] ====D (I)==== [[Carmina (Accius) - Didascalica|Didascalica]] ====I (I)==== [[Carmina (Accius) - Incertae sedis fragmenta|Incertae sedis fragmenta]] ====P (I)==== [[Carmina (Accius) - Parerga|Parerga]] ====S (I)==== [[Carmina (Accius) - Sotadica|Sotadica]] }} {{Capsa |Titulus===='''[[Praetextae (Accius)|Praetextae]]'''=== |Textus= ====A (I)==== [[Praetextae (Accius) - Aeneadae sive Decius|Aeneadae sive Decius]] ====B (I)==== [[Praetextae (Accius) - Brutus|Brutus]] }} {{Capsa |Titulus===='''[[Tragoediae (Accius)|Tragoediae]]'''=== |Textus= * [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] * [[Tragoediae (Accius, ed. Otto Ribbeck)]] }} 902mrzutq32hhgqvaversaw773z19qe Epigrammata (Martialis) 0 1918 270239 269381 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII]] ad [[Epigrammata (Martialis)]] 269381 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= c. anno 80 AD |SubTitulus= |Genera=epigrammata }} <div class=text> '''INDEX''' *[[Epigrammaton libri XII/Liber I|Liber I]] [[Imago:75%.png]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber II|Liber II]] [[Imago:75%.png]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber III|Liber III]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber IV|Liber IV]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber V|Liber V]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber VI|Liber VI]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber VII|Liber VII]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber IX|Liber IX]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber X|Liber X]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber XI|Liber XI]] *[[Epigrammaton libri XII/Liber XII|Liber XII]] </div>{{finis}} {{textquality|25%}} 2f1vhky1dwoo9sm9tq1yq0ul9at28a7 270281 270239 2026-06-10T12:18:29Z Saumache 27923 270281 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammata (Martialis) |Annus= c. anno 80 AD |SubTitulus= |Genera=epigrammata }} <div class=text> '''INDEX''' *[[Epigrammata (Martialis)/Liber I|Liber I]] [[Imago:75%.png]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber II|Liber II]] [[Imago:75%.png]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber III|Liber III]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber IV|Liber IV]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber V|Liber V]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber VI|Liber VI]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber VII|Liber VII]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber VIII|Liber VIII]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber IX|Liber IX]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber X|Liber X]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber XI|Liber XI]] *[[Epigrammata (Martialis)/Liber XII|Liber XII]] </div>{{finis}} {{textquality|25%}} h6ib6azqe1jlx9vd4k1u1yqivmxeujk Xenia 0 1919 270285 269429 2026-06-10T12:22:49Z Saumache 27923 270285 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Xenia |OperaeWikiPagina= Xenia (Epigrammaton liber XIII) |Annus= c. anno 80 p.Ch.n. |SubTitulus= ''sive'' epigrammaton liber XIII |Genera=Epigrammata }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante = Liber XII |AnteNomen = Epigrammata (Martialis)/Liber XII |Post= Liber XIV (Apophoreta) |PostNomen = Apophoreta }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Ne toga cordylis et paenula desit olivis Aut inopem metuat sordida blatta famem, Perdite Niliacas, Musae, mea damna, papyros: Postulat, ecce, novos ebria bruma sales. Non mea magnanimo depugnat tessera telo,{{r|1.5|5}} Senio nec nostrum cum cane quassat ebur: Haec mihi charta nuces, haec est mihi charta fritillus: Alea nec damnum nec facit ista lucrum. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Nasutus sis usque licet, sis denique nasus, Quantum noluerat ferre rogatus Atlans, Et possis ipsum tu deridere Latinum: Non potes in nugas dicere plura meas, Ipse ego quam dixi. Quid dentem dente iuvabit{{r|2.5|5}} Rodere? carne opus est, si satur esse velis. Ne perdas operam: qui se mirantur, in illos Virus habe, nos haec novimus esse nihil. Non tamen hoc nimium nihil est, si candidus aure, Nec matutina si mihi fronte venis. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Omnis in hoc gracili ‘Xeniorum’ turba libello Constabit nummis quattuor empta tibi. Quattuor est nimium? poterit constare duobus, Et faciet lucrum bybliopola Tryphon. Haec licet hospitibus pro munere disticha mittas,{{r|3.5|5}} Si tibi tam rarus, quam mihi, nummus erit. Addita per titulos sua nomina rebus habebis: Praetereas, si quid non facit ad stomachum. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV. Tus== <poem> Serus ut aetheriae Germanicus imperet aulae Utque diu terris, da pia tura Iovi. </poem> ==<span id='5.0'></span>V. Piper== <poem> Cerea quae patulo lucet ficedula lumbo, Cum tibi sorte datur, si sapis, adde piper. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI. Alica== <poem> Nos alicam, poterit mulsum tibi mittere dives. Si tibi noluerit mittere dives, emes. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII. Faba== <poem> Si spumet rubra conchis tibi pallida testa, Lautorum cenis saepe negare potes. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII. Far== <poem> Inbue plebeias Clusinis pultibus ollas, Ut satur in vacuis dulcia musta bibas. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX. Lens== <poem> Accipe Niliacam, Pelusia munera, lentem: Vilior est alica, carior illa faba. </poem> ==<span id='10.0'></span>X. Simila== <poem> Nec dotes similae possis numerare nec usus, Pistori totiens cum sit et apta coco. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI. Hordeum== <poem> Mulio quod non det tacituris, accipe, mulis. Haec ego coponi, non tibi dona dedi. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII. Frumentum== <poem> Tercentum Libyci modios de messe coloni Sume, suburbanus ne moriatur ager. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII. Betae== <poem> Ut sapiant fatuae, fabrorum prandia, betae, O quam saepe petet vina piperque cocus! </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV. Lactucae== <poem> Cludere quae cenas lactuca solebat avorum, Dic mihi, cur nostras inchoat illa dapes? </poem> ==<span id='15.0'></span>XV. Ligna acapna== <poem> Si vicina tibi Nomento rura coluntur, Ad villam moneo, rustice, ligna feras. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI. Rapa== <poem> Haec tibi brumali gaudentia frigore rapa Quae damus, in caelo Romulus esse solet. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII. Fascis coliculi== <poem> Ne tibi pallentes moveant fastidia caules, Nitrata viridis brassica fiat aqua. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII. Porri sectivi== <poem> Fila Tarentini graviter redolentia porri Edisti quotiens, oscula clusa dato. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX. Porri capitati== <poem> Mittit praecipuos nemoralis Aricia porros: In niveo virides stipite cerne comas. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX. Napi== <poem> Hos Amiternus ager felicibus educat hortis: Nursinas poteris parcius esse pilas. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI. Asparagi== <poem> Mollis in aequorea quae crevit spina Ravenna, Non erit incultis gratior asparagis. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII. Uvae duracinae== <poem> Non habilis cyathis et inutilis uva Lyaeo, Sed non potanti me tibi nectar ero. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII. Ficus Chiae== <poem> Chia seni similis Baccho, quem Setia misit, Ipsa merum secum portat et ipsa salem. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV. Cydonea== <poem> Si tibi Cecropio saturata Cydonea melle Ponentur, dicas: 'Haec melimela placent.' </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV. Nuces pineae== <poem> Poma sumus Cybeles: procul hinc discede, viator, Ne cadat in miserum nostra ruina caput. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI. Sorba== <poem> Sorba sumus, molles nimium tendentia ventres: Aptius haec puero, quam tibi, poma dabis. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII. Petalium caryotarum== <poem> Aurea porrigitur Iani caryota Kalendis; Sed tamen hoc munus pauperis esse solet. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII. Vas cottanorum== <poem> Haec tibi quae torta venerunt condita meta, Si maiora forent cottana, ficus erat. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX. Vas Damascenorum== <poem> Pruna peregrinae carie rugosa senectae Sume: solent duri solvere ventris onus. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX. Caseus Lunensis== <poem> Caseus Etruscae signatus imagine Lunae Praestabit pueris prandia mille tuis. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI. Caseus Vestinus== <poem> Si sine carne voles ientacula sumere frugi, Haec tibi Vestino de grege massa venit. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII. Caseus fumosus== <poem> Non quemcumque focum nec fumum caseus omnem, Sed Velabrensem qui bibit, ille sapit. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII. Casei Trebulani== <poem> Trebula nos genuit; commendat gratia duplex, Sive levi flamma, sive domamur aqua. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV. Bulbi== <poem> Cum sit anus coniunx et sint tibi mortua membra, Nil aliud bulbis quam satur esse potes. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV. Lucanicae== <poem> Filia Picenae venio Lucanica porcae: Pultibus hinc niveis grata corona datur. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI. Cistella olivarum== <poem> Haec, quae Picenis venit subducta trapetis, Inchoat atque eadem finit oliva dapes. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII. Mala citrea== <poem> Aut Corcyraei sunt haec de frondibus horti, Aut haec Massyli poma draconis erant. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII. Colustrum== <poem> Subripuit pastor quae nondum stantibus haedis De primo matrum lacte colustra damus. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX. Haedus== <poem> Lascivum pecus et viridi non utile Baccho Det poenas; nocuit iam tener ille deo. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL. Ova== <poem> Candida si croceos circumfluit unda vitellos, Hesperius scombri temperet ova liquor. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI. Porcellus lactans== <poem> Lacte mero pastum pigrae mihi matris alumnum Ponat, et Aetolo de sue dives edat. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII. Apyrina et tubures== <poem> Non tibi de Libycis tubures et apyrina ramis, De Nomentanis sed damus arboribus. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII. Idem== <poem> Lecta suburbanis mittuntur apyrina ramis Et vernae tubures. Quid tibi cum Libycis? </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV. Sumen== <poem> Esse putes nondum sumen: sic ubere largo Et fluit et vivo lacte papilla tumet. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV. Pulli gallinacei== <poem> Si Libycae nobis volucres et Phasides essent, Acciperes, at nunc accipe chortis aves. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI. Persica praecocia== <poem> Vilia maternis fueramus Persica ramis: Nunc in adoptivis Persica cara sumus. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII. Panes Picentini== <poem> Picentina Ceres niveo sic nectare crescit, Ut levis accepta spongia turget aqua. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII. Boleti== <poem> Argentum atque aurum facilest laenamque togamque Mittere: boletos mittere difficilest. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX. Ficedulae== <poem> Cum me ficus alat, cum pascar dulcibus uvis, Cur potius nomen non dedit uva mihi? </poem> ==<span id='50.0'></span>L. Terrae tubera== <poem> Rumpimus altricem tenero quae vertice terram Tubera, boletis poma secunda sumus. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI. Turdorum decuria== <poem> Texta rosis fortasse tibi vel divite nardo, At mihi de turdis facta corona placet. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII. Anates== <poem> Tota quidem ponatur anas; sed pectore tantum Et cervice sapit: cetera redde coco. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII. Turtures== <poem> Cum pinguis mihi turtur erit, lactuca valebis: Et cocleas tibi habe. Perdere nolo famem. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV. Perna== <poem> Cerretana mihi fiat vel missa licebit De Menapis: lauti de petasone vorent. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV. Petaso== <poem> Musteus est: propera, caros nec differ amicos. Nam mihi cum vetulo sit petasone nihil. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI. Volva== <poem> Te fortasse magis capiat de virgine porca; Me materna gravi de sue volva capit. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII. Colocasia== <poem> Niliacum ridebis holus lanasque sequaces, Inproba cum morsu fila manuque trahes. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII. Iecur anserinum== <poem> Aspice, quam tumeat magno iecur ansere maius! Miratus dices: 'Hoc, rogo, crevit ubi?' </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX. Glires== <poem> Tota mihi dormitur hiems et pinguior illo Tempore sum, quo me nil nisi somnus alit. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX. Cuniculi== <poem> Gaudet in effossis habitare cuniculus antris. Monstravit tacitas hostibus ille vias. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI. Attagenae== <poem> Inter sapores fertur alitum primus Ionicarum gustus attagenarum. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII. Gallinae altiles== <poem> Pascitur et dulci facilis gallina farina, Pascitur et tenebris. Ingeniosa gula est. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII. Capones== <poem> Ne nimis exhausto macresceret inguine gallus, Amisit testes. Nunc mihi gallus erit. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV. Idem== <poem> Succumbit sterili frustra gallina marito. Hunc matris Cybeles esse decebat avem. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV. Perdices== <poem> Ponitur Ausoniis avis haec rarissima mensis: Hanc in piscina ludere saepe soles. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI. Columbini== <poem> Ne violes teneras periuro dente columbas, Tradita si Gnidiae sunt tibi sacra deae. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII. Palumbi== <poem> Inguina torquati tardant hebetantque palumbi: Non edat hanc volucrem qui cupit esse salax. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII. Galbuli== <poem> Galbina decipitur calamis et retibus ales, Turget adhuc viridi cum rudis uva mero. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX. Cattae== <poem> Pannonicas nobis numquam dedit Umbria cattas: Mavult haec dominae mittere dona Pudens. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX. Pavones== <poem> Miraris, quotiens gemmantis explicat alas, Et potes hunc saevo tradere, dure, coco? </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI. Phoenicopteri== <poem> Dat mihi pinna rubens nomen, sed lingua gulosis Nostra sapit. Quid si garrula lingua foret? </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII. Phasianae== <poem> Argoa primum sum transportata carina: Ante mihi notum nil nisi Phasis erat. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII. Numidicae== <poem> Ansere Romano quamvis satur Hannibal esset, Ipse suas numquam barbarus edit aves. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV. Anseres== <poem> Haec servavit avis Tarpei templa Tonantis. Miraris? Nondum fecerat illa deus. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV. Grues== <poem> Turbabis versus nec littera tota volabit, Unam perdideris si Palamedis avem. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI. Rusticulae== <poem> Rustica sim an perdix, quid refert, si sapor idem est? Carior est perdix. Sic sapit illa magis. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII. Cycni== <poem> Dulcia defecta modulatur carmina lingua Cantator cycnus funeris ipse sui. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII. Porphyriones== <poem> Nomen habet magni volucris tam parva gigantis? Et nomen prasini Porphyrionis habet. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX. Mulli vivi== <poem> Spirat in advecto, sed iam piger, aequore mullus; Languescit. Vivum da mare: fortis erit. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX. Muraenae== <poem> Quae natat in Siculo grandis muraena profundo, Non valet exustam mergere sole cutem. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI. Rhombi== <poem> Quamvis lata gerat patella rhombum, Rhombus latior est tamen patella. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII. Ostrea== <poem> Ebria Baiano veni modo concha Lucrino: Nobile nunc sitio luxuriosa garum. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII. Squillae== <poem> Caeruleus nos Liris amat, quem silva Maricae Protegit: hinc squillae maxima turba sumus. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV. Scarus== <poem> Hic scarus, aequoreis qui venit adesus ab undis, Visceribus bonus est, cetera vile sapit. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV. Coracinus== <poem> Princeps Niliaci raperis, coracine, macelli: Pellaeae prior est gloria nulla gulae. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI. Echini== <poem> Iste licet digitos testudine pungat acuta, Cortice deposita mollis echinus erit. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII. Murices== <poem> Sanguine de nostro tinctas, ingrate, lacernas Induis, et non est hoc satis, esca sumus. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII. Gobii== <poem> In Venetis sint lauta licet convivia terris, Principium cenae gobius esse solet. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX. Lupus== <poem> Laneus Euganei lupus excipit ora Timavi, Aequoreo dulces cum sale pastus aquas. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC. Aurata== <poem> Non omnis laudes pretiumque aurata meretur, Sed cui solus erit concha Lucrina cibus. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI. Acipensis== <poem> Ad Palatinas acipensem mittite mensas: Ambrosias ornent munera rara dapes. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII. Lepores== <poem> Inter aves turdus, si quid me iudice certum est, Inter quadripedes mattea prima lepus. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII. Aper== <poem> Qui Diomedeis metuendus saetiger agris Aetola cecidit cuspide, talis erat. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV. Dammae== <poem> Dente timetur aper, defendunt cornua cervum: Inbelles dammae quid, nisi praeda, sumus? </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV. Oryx== <poem> Matutinarum non ultima praeda ferarum Saevos oryx constat quot mihi morte canum! </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI. Cervus== <poem> Hic erat ille tuo domitus, Cyparisse, capistro. An magis iste tuus, Silvia, cervus erat? </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII. Lalisio== <poem> Dum tener est onager solaque lalisio matre Pascitur, hoc infans, sed breve nomen habet. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII. Caprea== <poem> Pendentem summa capream de rupe videbis Casuram speres; despicit illa canes. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX. Dorcas== <poem> Delicium parvo donabis dorcada nato: Iactatis solet hanc mittere turba togis. </poem> ==<span id='100.0'></span>C. Onager== <poem> Pulcher adest onager: mitti venatio debet Dentis Erythraei: iam removete sinus. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI. Oleum Venafrum== <poem> Hoc tibi Campani sudavit baca Venafri: Unguentum quotiens sumis, et istud olet. </poem> ==<span id='102.0'></span>CII. Garum sociorum== <poem> Expirantis adhuc scombri de sanguine primo Accipe fastosum, munera cara, garum. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII. Amphora muriae== <poem> Antipolitani, fateor, sum filia thynni: Essem si scombri, non tibi missa forem. </poem> ==<span id='104.0'></span>CIV. Mel Atticum== <poem> Hoc tibi Thesei populatrix misit Hymetti Pallados a silvis nobile nectar apis. </poem> ==<span id='105.0'></span>CV. Favi Siculi== <poem> Cum dederis Siculos mediae de collibus Hyblae, Cecropios dicas tu licet esse favos. </poem> ==<span id='106.0'></span>CVI. Passum== <poem> Gnosia Minoae genuit vindemia Cretae Hoc tibi, quod mulsum pauperis esse solet. </poem> ==<span id='107.0'></span>CVII. Picatum== <poem> Haec de vitifera venisse picata Vienna Ne dubites, misit Romulus ipse mihi. </poem> ==<span id='108.0'></span>CVIII. Mulsum== <poem> Attica nectareum turbatis mella Falernum. Misceri decet hoc a Ganymede merum. </poem> ==<span id='109.0'></span>CIX. Albanum== <poem> Hoc de Caesareis mitis vindemia cellis Misit, Iuleo quae sibi monte placet. </poem> ==<span id='110.0'></span>CX. Surrentinum== <poem> Surrentina bibis? nec murrina picta nec aurum Sume: dabunt calices haec tibi vina suos. </poem> ==<span id='111.0'></span>CXI. Falernum== <poem> De Sinuessanis venerunt Massica prelis: Condita quo quaeris consule? Nullus erat. </poem> ==<span id='112.0'></span>CXII. Setinum== <poem> Pendula Pomptinos quae spectat Setia campos, Exigua vetulos misit ab urbe cados. </poem> ==<span id='113.0'></span>CXIII. Fundanum== <poem> Haec Fundana tulit felix autumnus Opimi. Expressit mustum consul et ipse bibit. </poem> ==<span id='114.0'></span>CXIV. Trifolinum== <poem> Non sum de primo, fateor, Trifolina Lyaeo, Inter vina tamen septima vitis ero. </poem> ==<span id='115.0'></span>CXV. Caecubum== <poem> Caecuba Fundanis generosa cocuntur Amyclis, Vitis et in media nata palude viret. </poem> ==<span id='116.0'></span>CXVI. Signinum== <poem> Potabis liquidum Signina morantia ventrem? Ne nimium sistant, sit tibi parca sitis. </poem> ==<span id='117.0'></span>CXVII. Mamertinum== <poem> Amphora Nestorea tibi Mamertina senecta Si detur, quodvis nomen habere potest. </poem> ==<span id='118.0'></span>CXVIII. Tarraconense== <poem> Tarraco, Campano tantum cessura Lyaeo, Haec genuit Tuscis aemula vina cadis. </poem> ==<span id='119.0'></span>CXIX. Nomentanum== <poem> Nomentana meum tibi dat vindemia Bacchum: Si te Quintus amat, commodiora bibes. </poem> ==<span id='120.0'></span>CXX. Spoletinum== <poem> De Spoletinis quae sunt cariosa lagonis Malueris, quam si musta Falerna bibas. </poem> ==<span id='121.0'></span>CXXI. Paelignum== <poem> Marsica Paeligni mittunt turbata coloni: Non tu, libertus sed bibat illa tuus. </poem> ==<span id='122.0'></span>CXXII. Acetum== <poem> Amphora Niliaci non sit tibi vilis aceti: Esset cum vinum, vilior illa fuit. </poem> ==<span id='123.0'></span>CXXIII. Massilitanum== <poem> Cum tua centenos expunget sportula civis, Fumea Massiliae ponere vina potes. </poem> ==<span id='124.0'></span>CXXIV. Caeretanum== <poem> Caeretana Nepos ponat, Setina putabis. Non ponit turbae, cum tribus illa bibit. </poem> ==<span id='125.0'></span>CXXV. Tarentinum== <poem> Nobilis et lanis et felix vitibus Aulon Det pretiosa tibi vellera, vina mihi. </poem> ==<span id='126.0'></span>CXXVI. Unguentum== <poem> Unguentum heredi numquam nec vina relinquas. Ille habeat nummos, haec tibi tota dato. </poem> ==<span id='127.0'></span>CXXVII. Coronae roseae== <poem> Dat festinatas, Caesar, tibi bruma coronas: Quondam veris erat, nunc tua facta rosa est. </poem> </div>{{finis}} {{Liber |Ante = Liber XII |AnteNomen = Epigrammaton libri XII/Liber XII |Post= Liber XIII (Apophoreta) |PostNomen = Epigrammaton libri XII/Liber XIII }} l4ze9tuvxq1we5fh1f6xvz9qiaap0st Epigrammata (Martialis)/Liber I 0 1920 270243 269376 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber I]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber I]] 269376 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber I }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= <!-- Nomen Pagina Ante --> |AnteNomen= <!-- Latina Vicifontis Pagina Ante --> |Post= Liber II |PostNomen= ../Liber II }} Spero me secutum in libellis meis tale temperamentum, ut de illis queri non possit quisquis de se bene senserit, cum salva infimarum quoque personarum reverentia ludant; quae adeo antiquis auctoribus defuit, ut nominibus non tantum veris abusi sint, sed et magnis. Mihi fama vilius constet et probetur in me novissimum ingenium. Absit a iocorum nostrorum simplicitate malignus interpres nec epigrammata mea scribat: inprobe facit qui in alieno libro ingeniosus est. Lascivam verborum veritatem, id est epigrammaton linguam, excusarem, si meum esset exemplum: sic scribit Catullus, sic Marsus, sic Pedo, sic Gaetulicus, sic quicumque perlegitur. Si quis tamen tam ambitiose tristis est, ut apud illum in nulla pagina latine loqui fas sit, potest epistula vel potius titulo contentus esse. Epigrammata illis scribuntur, qui solent spectare Florales. Non intret Cato theatrum meum, aut si intraverit, spectet. Videor mihi meo iure facturus, si epistulam versibus clusero:<br> <poem> Nosses iocosae dulce cum sacrum Florae Festosque lusus et licentiam volgi, Cur in theatrum, Cato severe, venisti? An ideo tantum veneras, ut exires? </poem> ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Hic est quem legis ille, quem requiris, Toto notus in orbe Martialis Argutis epigrammaton libellis: Cui, lector studiose, quod dedisti Viventi decus atque sentienti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Rari post cineres habent poetae. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Qui tecum cupis esse meos ubicumque libellos Et comites longae quaeris habere viae, Hos eme, quos artat brevibus membrana tabellis: Scrinia da magnis, me manus una capit. Ne tamen ignores ubi sim venalis, et erres{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Urbe vagus tota, me duce certus eris: Libertum docti Lucensis quaere Secundum Limina post Pacis Palladiumque forum. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Argiletanas mavis habitare tabernas, Cum tibi, parve liber, scrinia nostra vacent. Nescis, heu, nescis dominae fastidia Romae: Crede mihi, nimium Martia turba sapit. Maiores nusquam rhonchi: iuvenesque senesque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Et pueri nasum rhinocerotis habent. Audieris cum grande sophos, dum basia iactas, Ibis ab excusso missus in astra sago. Sed tu ne totiens domini patiare lituras Neve notet lusus tristis harundo tuos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} Aetherias, lascive, cupis volitare per auras: I, fuge; sed poteras tutior esse domi. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Contigeris nostros, Caesar, si forte libellos, Terrarum dominum pone supercilium. Consuevere iocos vestri quoque ferre triumphi, Materiam dictis nec pudet esse ducem. Qua Thymelen spectas derisoremque Latinum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Illa fronte precor carmina nostra legas. Innocuos censura potest permittere lusus: lasciva est nobis pagina,vita proba </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Do tibi naumachiam, tu das epigrammata nobis: Vis, puto, cum libro, Marce, natare tuo. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Aetherias aquila puerum portante per auras Inlaesum timidis unguibus haesit onus: Nunc sua Caesareos exorat praeda leones, Tutus et ingenti ludit in ore lepus. Quae maiora putas miracula? summus utrisque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Auctor adest: haec sunt Caesaris, illa Iovis. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Stellae delicium mei Columba, Verona licet audiente dicam, Vicit, Maxime, Passerem Catulli. Tanto Stella meus tuo Catullo Quanto passere maior est columba.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Quod magni Thraseae consummatique Catonis Dogmata sic sequeris, salvos ut esse velis, Pectore nec nudo strictos incurris in ensis, Quod fecisse velim te, Deciane, facis. Nolo virum facili redimit qui sanguine famam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Hunc volo, laudari qui sine morte potest. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Bellus homo et magnus vis idem, Cotta, videri: Sed qui bellus homo est, Cotta, pusillus homo est. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Petit Gemellus nuptias Maronillae Et cupit et instat et precatur et donat. Adeone pulchra est? immo foedius nil est. Quid ergo in illa petitur et placet? Tussit. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Cum data sint equiti bis quina nomismata, quare Bis decies solus, Sextiliane, bibis? Iam defecisset portantis calda ministros, Si non potares, Sextiliane, merum. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Itur ad Herculeas gelidi qua Tiburis arces Canaque sulphureis Albula fumat aquis, Rura nemusque sacrum dilectaque iugera Musis Signat vicina quartus ab urbe lapis. Hic rudis aestivas praestabat porticus umbras,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} Heu quam paene novum porticus ausa nefas! Nam subito conlapsa ruit, cum mole sub illa Gestatus biiugis Regulus esset equis. Nimirum timuit nostras Fortuna querellas, Quae par tam magnae non erat invidiae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.10|10}} Nunc et damna iuvant; sunt ipsa pericula tanti: Stantia non poterant tecta probare deos. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Casta suo gladium cum traderet Arria Paeto, Quem de visceribus strinxerat ipsa suis, 'Si qua fides, vulnus quod feci non dolet,' inquit, 'Sed tu quod facies, hoc mihi, Paete, dolet.' </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Delicias, Caesar, lususque iocosque leonum Vidimus - hoc etiam praestat harena tibi - Cum prensus blando totiens a dente rediret Et per aperta vagus curreret ora lepus. Unde potest avidus captae leo parcere praedae?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Sed tamen esse tuus dicitur: ergo potest. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> O mihi post nullos, Iuli, memorande sodales, Si quid longa fides canaque iura valent, Bis iam paene tibi consul tricensimus instat, Et numerat paucos vix tua vita dies. Non bene distuleris videas quae posse negari,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Et solum hoc ducas, quod fuit, esse tuum. Expectant curaeque catenatique labores, Gaudia non remanent, sed fugitiva volant. Haec utraque manu conplexuque adsere toto: Saepe fluunt imo sic quoque lapsa sinu.{{r|15.10|10}} Non est, crede mihi, sapientis dicere 'Vivam': Sera nimis vita est crastina: vive hodie. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Sunt bona, sunt quaedam mediocria, sunt mala plura Quae legis hic: aliter non fit, Avite, liber. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Cogit me Titus actitare causas Et dicit mihi saepe 'Magna res est.' Res magna est, Tite, quam facit colonus. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Quid te, Tucca, iuvat vetulo miscere Falerno In Vaticanis condita musta cadis? Quid tantum fecere boni tibi pessima vina? Aut quid fecerunt optima vina mali? De nobis facile est, scelus est iugulare Falernum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Et dare Campano toxica saeva mero. Convivae meruere tui fortasse perire: Amphora non meruit tam pretiosa mori. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Si memini, fuerant tibi quattuor, Aelia, dentes: Expulit una duos tussis et una duos. Iam secura potes totis tussire diebus: Nil istic quod agat tertia tussis habet. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Dic mihi, quis furor est? turba spectante vocata Solus boletos, Caeciliane, voras. Quid dignum tanto tibi ventre gulaque precabor? Boletum qualem Claudius edit, edas. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Cum peteret regem, decepta satellite dextra Ingessit sacris se peritura focis. Sed tam saeva pius miracula non tulit hostis Et raptum flammis iussit abire virum: Urere quam potuit contempto Mucius igne,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Hanc spectare manum Porsena non potuit. Maior deceptae fama est et gloria dextrae: Si non errasset, fecerat illa minus. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Quid nunc saeva fugis placidi lepus ora leonis? Frangere tam parvas non didicere feras. Servantur magnis isti cervicibus ungues Nec gaudet tenui sanguine tanta sitis. Praeda canum lepus est, vastos non implet hiatus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} Non timeat Dacus Caesaris arma puer. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Invitas nullum nisi cum quo, Cotta, lavaris Et dant convivam balnea sola tibi. Mirabar, quare numquam me, Cotta, vocasses: Iam scio, me nudum displicuisse tibi. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Aspicis incomptis illum, Deciane, capillis, Cuius et ipse times triste supercilium, Qui loquitur Curios adsertoresque Camillos? Nolito fronti credere: nupsit heri. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Ede tuos tandem populo, Faustine, libellos Et cultum docto pectore profer opus, Quod nec Cecropiae damnent Pandionis arces Nec sileant nostri praetereantque senes. Ante fores stantem dubitas admittere Famam{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Teque piget curae praemia ferre tuae? Post te victurae per te quoque vivere chartae Incipiant: cineri gloria sera venit. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Sextiliane, bibis quantum subsellia quinque Solus: aqua totiens ebrius esse potes; Nec consessorum vicina nomismata tantum, Aera sed a cuneis ulteriora petis. Non haec Paelignis agitur vindemia prelis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Uva nec in Tuscis nascitur ista iugis, Testa sed antiqui felix siccatur Opimi, Egerit et nigros Massica cella cados. A copone tibi faex Laletana petatur, Si plus quam decies, Sextiliane, bibis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Hesterna tibi nocte dixeramus, Quincunces puto post decem peractos, Cenares hodie, Procille, mecum. Tu factam tibi rem statim putasti Et non sobria verba subnotasti{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Exemplo nimium periculoso: Μισῶ μνάμονα συμπόταν, Procille. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Hesterno fetere mero qui credit Acerram, Fallitur: in lucem semper Acerra bibit. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Fama refert nostros te, Fidentine, libellos Non aliter populo quam recitare tuos. Si mea vis dici, gratis tibi carmina mittam: Si dici tua vis, hoc eme, ne mea sint. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Chirurgus fuerat, nunc est vispillo Diaulus. Coepit quo poterat clinicus esse modo. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Hos tibi, Phoebe, vovet totos a vertice crines Encolpos, domini centurionis amor, Grata Pudens meriti tulerit cum praemia pili. Quam primum longas, Phoebe, recide comas, Dum nulla teneri sordent lanugine voltus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Dumque decent fusae lactea colla iubae; Utque tuis longum dominusque puerque fruantur Muneribus, tonsum fac cito, sero virum. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Nōn amō tē, Sabidī, nec possum dīcere quārē: Hoc tantum possum dīcere, nōn amō tē. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Amissum non flet cum sola est Gellia patrem, Si quis adest, iussae prosiliunt lacrimae. Non luget quisquis laudari, Gellia, quaerit, Ille dolet vere, qui sine teste dolet. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Incustoditis et apertis, Lesbia, semper Liminibus peccas nec tua furta tegis, Et plus spectator quam te delectat adulter Nec sunt grata tibi gaudia si qua latent. At meretrix abigit testem veloque seraque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Raraque Submemmi fornice rima patet. A Chione saltem vel ab Iade disce pudorem: Abscondunt spurcas et monumenta lupas. Numquid dura tibi nimium censura videtur? Deprendi veto te, Lesbia, non futui.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Versus scribere me parum severos Nec quos praelegat in schola magister, Corneli, quereris: sed hi libelli, Tamquam coniugibus suis mariti, Non possunt sine mentula placere.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Quid si me iubeas talassionem Verbis dicere non talassionis? Quis Floralia vestit et stolatum Permittit meretricibus pudorem? Lex haec carminibus data est iocosis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.10|10}} Ne possint, nisi pruriant, iuvare. Quare deposita severitate Parcas lusibus et iocis rogamus, Nec castrare velis meos libellos. Gallo turpius est nihil Priapo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.15|15}} </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Si, Lucane, tibi vel si tibi, Tulle, darentur Qualia Ledaei fata Lacones habent, Nobilis haec esset pietatis rixa duobus, Quod pro fratre mori vellet uterque prior, Diceret infernas et qui prior isset ad umbras:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} 'Vive tuo, frater, tempore, vive meo.' </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Ventris onus misero, nec te pudet, excipis auro, Basse, bibis vitro: carius ergo cacas. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Quem recitās meus est, ō Fīdentīne, libellus: Sed male cum recitās, incipit esse tuus. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Si quis erit raros inter numerandus amicos, Quales prisca fides famaque novit anus, Si quis Cecropiae madidus Latiaeque Minervae Artibus et vera simplicitate bonus, Si quis erit recti custos, mirator honesti{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Et nihil arcano qui roget ore deos, Si quis erit magnae subnixus robore mentis: Dispeream, si non hic Decianus erit. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Qui ducis vultus et non legis ista libenter, Omnibus invideas, livide, nemo tibi. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Urbanus tibi, Caecili, videris. Non es, crede mihi. Quid ergo? verna, Hoc quod transtiberinus ambulator, Qui pallentia sulphurata fractis Permutat vitreis, quod otiosae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Vendit qui madidum cicer coronae, Quod custos dominusque viperarum, Quod viles pueri salariorum, Quod fumantia qui tomacla raucus Circumfert tepidis cocus popinis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.10|10}} Quod non optimus urbicus poeta, Quod de Gadibus improbus magister, Quod bucca est vetuli dicax cinaedi. Quare desine iam tibi videri, Quod soli tibi, Caecili, videris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.15|15}} Qui Gabbam salibus tuis et ipsum Posses vincere Tettium Caballum. Non cuicumque datum est habere nasum: Ludit qui stolida procacitate, Non est Tettius ille, sed caballus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.20|20}} </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Coniugis audisset fatum cum Porcia Bruti Et subtracta sibi quaereret arma dolor, 'Nondum scitis' ait 'mortem non posse negari? Credideram, fatis hoc docuisse patrem.' Dixit et ardentis avido bibit ore favillas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} I nunc et ferrum, turba molesta, nega. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Bis tibi triceni fuimus, Mancine, vocati Et positum est nobis nil here praeter aprum, Non quae de tardis servantur vitibus uvae Dulcibus aut certant quae melimela favis, Non pira quae longa pendent religata genesta{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Aut imitata brevis Punica grana rosas, Rustica lactantes nec misit Sassina metas Nec de Picenis venit oliva cadis: Nudus aper, sed et hic minimus qualisque necari A non armato pumilione potest.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Et nihil inde datum est; tantum spectavimus omnes: Ponere aprum nobis sic et harena solet. Ponatur tibi nullus aper post talia facta, Sed tu ponaris cui Charidemus apro. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Lascivos leporum cursus lususque leonum Quod maior nobis charta minorque gerit Et bis idem facimus, nimium si, Stella, videtur Hoc tibi, bis leporem tu quoque pone mihi. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Edita ne brevibus pereat mihi cura libellis, Dicatur potius Τὸν δ' ἀπαμειβόμενος. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Cum dicis 'Propero, fac si facis,' Hedyle, languet Protinus et cessat debilitata Venus. Expectare iube: velocius ibo retentus. Hedyle, si properas, dic mihi, ne properem. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Nuper erat medicus, nunc est vispillo Diaulus: Quod vispillo facit, fecerat et medicus. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Rictibus his tauros non eripuere magistri, Per quos praeda fugax itque reditque lepus; Quodque magis mirum, velocior exit ab hoste Nec nihil a tanta nobilitate refert. Tutior in sola non est cum currit harena,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Nec caveae tanta conditur ille fide. Si vitare canum morsus, lepus inprobe, quaeris, Ad quae confugias ora leonis habes. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Vir Celtiberis non tacende gentibus Nostraeque laus Hispaniae, Videbis altam, Liciniane, Bilbilin, Equis et armis nobilem, Senemque Caium nivibus, et fractis sacrum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Vadaveronem montibus, Et delicati dulce Boterdi nemus, Pomona quod felix amat. Tepidi natabis lene Congedi vadum Mollesque Nympharum lacus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} Quibus remissum corpus adstringes brevi Salone, qui ferrum gelat. Praestabit illic ipsa figendas prope Voberca prandenti feras. Aestus serenos aureo franges Tago{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.15|15}} Obscurus umbris arborum; Avidam rigens Derceita placabit sitim Et Nutha, quae vincit nives. At cum December canus et bruma impotens Aquilone rauco mugiet,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.20|20}} Aprica repetes Tarraconis litora Tuamque Laletaniam. Ibi inligatas mollibus dammas plagis Mactabis et vernas apros Leporemque forti callidum rumpes equo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.25|25}} Cervos relinques vilico. Vicina in ipsum silva descendet focum Infante cinctum sordido. Vocabitur venator et veniet tibi Conviva clamatus prope.{{r|49.30|30}} Lunata nusquam pellis et nusquam toga Olidaeque vestes murice; Procul horridus Liburnus et querulus cliens, Imperia viduarum procul; Non rumpet altum pallidus somnum reus,{{r|49.35|35}} Sed mane totum dormies. Mereatur alius grande et insanum sophos: Miserere tu felicium Veroque fruere non superbus gaudio, Dum Sura laudatur tuus.{{r|49.40|40}} Non inpudenter vita quod relicum est petit, Cum fama quod satis est habet. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Si tibi Mistyllos cocus, Aemiliane, vocatur, Dicatur quare non Taratalla mihi? </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Non facit ad saevos cervix, nisi prima, leones. Quid fugis hos dentes, ambitiose lepus? Scilicet a magnis ad te descendere tauris Et quae non cernunt frangere colla velint. Desperanda tibi est ingentis gloria fati:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Non potes hoc tenuis praeda sub hoste mori. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Commendo tibi, Quintiane, nostros - Nostros dicere si tamen libellos Possum, quos recitat tuus poeta -: Si de servitio gravi queruntur, Adsertor venias satisque praestes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Et, cum se dominum vocabit ille, Dicas esse meos manuque missos. Hoc si terque quaterque clamitaris, Inpones plagiario pudorem. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Una est in nostris tua, Fidentine, libellis Pagina, sed certa domini signata figura, Quae tua traducit manifesto carmina furto. Sic interpositus villo contaminat uncto Urbica Lingonicus Tyrianthina bardocucullus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Sic Arretinae violant crystallina testae, Sic niger in ripis errat cum forte Caystri, Inter Ledaeos ridetur corvus olores, Sic ubi multisona fervet sacer Atthide lucus, Inproba Cecropias offendit pica querellas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} Indice non opus est nostris nec iudice libris, Stat contra dicitque tibi tua pagina 'Fur es.' </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Si quid, Fusce, vacas adhuc amari - Nam sunt hinc tibi, sunt et hinc amici -, Unum, si superest, locum rogamus, Nec me, quod tibi sim novus, recuses: Omnes hoc veteres tui fuerunt.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} Tu tantum inspice qui novus paratur An possit fieri vetus sodalis. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Vota tui breviter si vis cognoscere Marci, Clarum militiae, Fronto, togaeque decus, Hoc petit, esse sui nec magni ruris arator, Sordidaque in parvis otia rebus amat. Quisquam picta colit Spartani frigora saxi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Et matutinum portat ineptus Have, Cui licet exuviis nemoris rurisque beato Ante focum plenas explicuisse plagas Et piscem tremula salientem ducere saeta Flavaque de rubro promere mella cado?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.10|10}} Pinguis inaequales onerat cui vilica mensas Et sua non emptus praeparat ova cinis? Non amet hanc vitam quisquis me non amat, opto, Vivat et urbanis albus in officiis. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Continuis vexata madet vindemia nimbis: Non potes, ut cupias, vendere, copo, merum. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Qualem, Flacce, velim quaeris nolimve puellam? Nolo nimis facilem difficilemque nimis. Illud quod medium est atque inter utrumque probamus: Nec volo quod cruciat, nec volo quod satiat. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Milia pro puero centum me mango poposcit: Risi ego, sed Phoebus protinus illa dedit. Hoc dolet et queritur de me mea mentula secum Laudaturque meam Phoebus in invidiam. Sed sestertiolum donavit mentula Phoebo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Bis decies: hoc da tu mihi, pluris emam. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Dat Baiana mihi quadrantes sportula centum. Inter delicias quid facit ista fames? Redde Lupi nobis tenebrosaque balnea Grylli: Tam male cum cenem, cur bene, Flacce, laver? </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Intres ampla licet torvi lepus ora leonis, Esse tamen vacuo se leo dente putat. Quod ruet in tergum vel quos procumbet in armos, Alta iuvencorum volnera figet ubi? Quid frustra nemorum dominum regemque fatigas?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Non nisi delecta pascitur ille fera. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Verona docti syllabas amat vatis, Marone felix Mantua est, Censetur Aponi Livio suo tellus Stellaque nec Flacco minus, Apollodoro plaudit imbrifer Nilus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Nasone Paeligni sonant, Duosque Senecas unicumque Lucanum Facunda loquitur Corduba, Gaudent iocosae Canio suo Gades, Emerita Deciano meo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Te, Liciniane, gloriabitur nostra Nec me tacebit Bilbilis. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Casta nec antiquis cedens Laevina Sabinis Et quamvis tetrico tristior ipsa viro Dum modo Lucrino, modo se permittit Averno, Et dum Baianis saepe fovetur aquis, Incidit in flammas: iuvenemque secuta relicto{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Coniuge Penelope venit, abit Helene. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Ut recitem tibi nostra rogas epigrammata. Nolo. Non audire, Celer, sed recitare cupis. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Bella es, novimus, et puella, verum est, Et dives, quis enim potest negare? Sed cum te nimium, Fabulla, laudas, Nec dives neque bella nec puella es. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Cum dixi ficus, rides quasi barbara verba Et dici ficos, Laetiliane, iubes. Dicemus ficus, quas scimus in arbore nasci, Dicemus ficos, Caeciliane, tuos. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Erras, meorum fur avare librorum, Fieri poetam posse qui putas tanti, Scriptura quanti constet et tomus vilis: Non sex paratur aut decem sophos nummis. Secreta quaere carmina et rudes curas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Quas novit unus scrinioque signatas Custodit ipse virginis pater chartae, Quae trita duro non inhorruit mento. Mutare dominum non potest liber notus. Sed pumicata fronte si quis est nondum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.10|10}} Nec umbilicis cultus atque membrana, Mercare: tales habeo; nec sciet quisquam. Aliena quisquis recitat et petit famam, Non emere librum, sed silentium debet. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> 'Liber homo es nimium', dicis mihi, Ceryle, semper. In te qui dicit, Ceryle, liber homo est? </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Quidquid agit Rufus, nihil est nisi Naevia Rufo. Si gaudet, si flet, si tacet, hanc loquitur. Cenat, propinat, poscit, negat, innuit: una est Naevia; si non sit Naevia, mutus erit. Scriberet hesterna patri cum luce salutem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} 'Naevia lux' inquit 'Naevia lumen, have.' Haec legit et ridet demisso Naevia voltu. Naevia non una est: quid, vir inepte, furis? </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Coepit, Maxime, Pana quae solebat, Nunc ostendere Canium Tarentos. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Vade salutatum pro me, liber: ire iuberis Ad Proculi nitidos, officiose, lares. Quaeris iter, dicam. Vicinum Castora canae Transibis Vestae virgineamque domum; Inde sacro veneranda petes Palatia clivo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Plurima qua summi fulget imago ducis. Nec te detineat miri radiata colossi Quae Rhodium moles vincere gaudet opus. Flecte vias hac qua madidi sunt tecta Lyaei Et Cybeles picto stat Corybante tholus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} Protinus a laeva clari tibi fronte Penates Atriaque excelsae sunt adeunda domus. Hanc pete: ne metuas fastus limenque superbum: Nulla magis toto ianua poste patet, Nec propior quam Phoebus amet doctaeque sorores.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.15|15}} Si dicet 'Quare non tamen ipse venit?', Sic licet excuses 'Quia qualiacumque leguntur Ista, salutator scribere non potuit.' </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Laevia sex cyathis, septem Iustina bibatur, Quinque Lycas, Lyde quattuor, Ida tribus. Omnis ab infuso numeretur amica Falerno, Et quia nulla venit, tu mihi, Somne, veni. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Nostris versibus esse te poetam, Fidentine, putas cupisque credi? Sic dentata sibi videtur Aegle Emptis ossibus Indicoque cornu; Sic quae nigrior est cadente moro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Cerussata sibi placet Lycoris. Hac et tu ratione qua poeta es, Calvus cum fueris, eris comatus. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Nullus in urbe fuit tota qui tangere vellet Uxorem gratis, Caeciliane, tuam, Dum licuit: sed nunc positis custodibus ingens Turba fututorum est: ingeniosus homo es. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Moechus erat: poteras tamen hoc tu, Paula, negare. Ecce vir est: numquid, Paula, negare potes? </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Dimidium donare Lino quam credere totum Qui mavolt, mavolt perdere dimidium. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> O mihi curarum pretium non vile mearum, Flacce, Antenorei spes et alumne laris, Pierios differ cantusque chorosque sororum; Aes dabit ex istis nulla puella tibi. Quid petis a Phoebo? nummos habet arca Minervae;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Haec sapit, haec omnes fenerat una deos. Quid possunt hederae Bacchi dare? Pallados arbor Inclinat varias pondere nigra comas. Praeter aquas Helicon et serta lyrasque dearum Nil habet et magnum, sed perinane sophos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.10|10}} Quid tibi cum Cirrha? quid cum Permesside nuda? Romanum propius divitiusque forum est. Illic aera sonant: at circum pulpita nostra Et steriles cathedras basia sola crepant. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Pulchre valet Charinus, et tamen pallet. Parce bibit Charinus, et tamen pallet. Bene concoquit Charinus, et tamen pallet. Sole utitur Charinus, et tamen pallet. Tingit cutem Charinus, et tamen pallet.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Cunnum Charinus lingit, et tamen pallet. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Indignas premeret pestis cum tabida fauces Inque ipsos vultus serperet atra lues, Siccis ipse genis flentes hortatus amicos Decrevit Stygios Festus adire lacus. Nec tamen obscuro pia polluit ora veneno{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Aut torsit lenta tristia fata fame, Sanctam Romana vitam sed morte peregit Dimisitque animam nobiliore rogo. Hanc mortem fatis magni praeferre Catonis Fama potest: huius Caesar amicus erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Semper agis causas et res agis, Attale, semper: Est, non est quod agas, Attale, semper agis. Si res et causae desunt, agis, Attale, mulas. Attale, ne quod agas desit, agas animam. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Sportula, Cane, tibi suprema nocte petita est Occidit puto te, Cane, quod una fuit. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> A servo scis te genitum blandeque fateris, Cum dicis dominum, Sosibiane, patrem. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Haec quae pulvere dissipata multo Longas porticus explicat ruinas, En quanto iacet absoluta casu. Tectis nam modo Regulus sub illis Gestatus fuerat recesseratque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Victa est pondere cum suo repente, Et postquam domino nihil timebat, Securo ruit incruenta damno. Tantae, Regule, post metum querellae Quis curam neget esse te deorum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.10|10}} Propter quem fuit innocens ruina? </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Os et labra tibi lingit, Manneia, catellus: Non miror, merdas si libet esse cani. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Uxorem habendam non putat Quirinalis, Cum velit habere filios, et invenit Quo possit istud more: futuit ancillas Domumque et agros implet equitibus vernis. Pater familiae verus est Quirinalis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.5|5}} </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Venderet excultos colles cum praeco facetus Atque suburbani iugera pulchra soli, 'Errat' ait 'si quis Mario putat esse necesse Vendere: nil debet, fenerat immo magis.' 'Quae ratio est igitur?' 'Servos ibi perdidit omnes{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXV}}.5|5}} Et pecus et fructus, non amat inde locum.' Quis faceret pretium nisi qui sua perdere vellet Omnia? Sic Mario noxius haeret ager. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Vicinus meus est manuque tangi De nostris Novius potest fenestris. Quis non invideat mihi putetque Horis omnibus esse me beatum, Iuncto cui liceat frui sodale?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Tam longe est mihi quam Terentianus, Qui nunc Niliacam regit Syenen. Non convivere, nec videre saltem, Non audire licet, nec urbe tota Quisquam est tam prope tam proculque nobis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.10|10}} Migrandum est mihi longius vel illi. Vicinus Novio vel inquilinus Sit, si quis Novium videre non volt. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Ne gravis hesterno fragres, Fescennia, vino, Pastillos Cosmi luxuriosa voras. Ista linunt dentes iantacula, sed nihil obstant, Extremo ructus cum redit a barathro. Quid quod olet gravius mixtum diapasmate virus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.5|5}} Atque duplex animae longius exit odor? Notas ergo nimis fraudes deprensaque furta Iam tollas et sis ebria simpliciter. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Alcime, quem raptum domino crescentibus annis Labicana levi caespite velat humus, Accipe non Pario nutantia pondera saxo, Quae cineri vanus dat ruitura labor, Sed faciles buxos et opacas palmitis umbras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.5|5}} Quaeque virent lacrimis roscida prata meis Accipe, care puer, nostri monimenta doloris: Hic tibi perpetuo tempore vivet honor. Cum mihi supremos Lachesis pervenerit annos, Non aliter cineres mando iacere meos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Garris in aurem semper omnibus, Cinna, Garrire et illud teste quod licet turba. Rides in aurem, quereris, arguis, ploras, Cantas in aurem, iudicas, taces, clamas, Adeoque penitus sedit hic tibi morbus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIX}}.5|5}} Ut saepe in aurem, Cinna, Caesarem laudes. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Quod numquam maribus iunctam te, Bassa, videbam Quodque tibi moechum fabula nulla dabat, Omne sed officium circa te semper obibat Turba tui sexus, non adeunte viro, Esse videbaris, fateor, Lucretia nobis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} At tu, pro facinus, Bassa, fututor eras. Inter se geminos audes committere cunnos Mentiturque virum prodigiosa Venus. Commenta es dignum Thebano aenigmate monstrum, Hic ubi vir non est, ut sit adulterium.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.10|10}} </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Cum tua non edas, carpis mea carmina, Laeli. Carpere vel noli nostra vel ede tua. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Saepe mihi queritur non siccis Cestos ocellis, Tangi se digito, Mamuriane, tuo. Non opus est digito: totum tibi Ceston habeto, Si deest nil aliud, Mamuriane, tibi. Sed si nec focus est nudi nec sponda grabati{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.5|5}} Nec curtus Chiones Antiopesve calix, Cerea si pendet lumbis et scripta lacerna Dimidiasque nates Gallica paeda tegit, Pasceris et nigrae solo nidore culinae Et bibis inmundam cum cane pronus aquam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.10|10}} Non culum - neque enim est culus, qui non cacat olim - Sed fodiam digito qui superest oculum: Nec me zelotypum nec dixeris esse malignum. Denique pedica, Mamuriane, satur. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Fabricio iunctus fido requiescit Aquinus, Qui prior Elysias gaudet adisse domos. Ara duplex primi testatur munera pili: Plus tamen est, titulo quod breviore legis: 'Iunctus uterque sacro laudatae foedere vitae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Famaque quod raro novit, amicus erat.' </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Cantasti male, dum fututa es, Aegle. Iam cantas bene; basianda non es. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Quod clamas semper, quod agentibus obstrepis, Aeli, Non facis hoc gratis: accipis, ut taceas. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Si non molestum est teque non piget, scazon, Nostro rogamus pauca verba Materno Dicas in aurem sic ut audiat solus. Amator ille tristium lacernarum Et baeticatus atque leucophaeatus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.5|5}} Qui coccinatos non putat viros esse Amethystinasque mulierum vocat vestes, Nativa laudet, habeat et licet semper Fuscos colores, galbinos habet mores. Rogabit, unde suspicer virum mollem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.10|10}} Una lavamur: aspicit nihil sursum, Sed spectat oculis devorantibus draucos Nec otiosis mentulas videt labris. Quaeris quis hic sit? Excidit mihi nomen. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Cum clamant omnes, loqueris tunc, Naevole, tantum, Et te patronum causidicumque putas. Hac ratione potest nemo non esse disertus. Ecce, tacent omnes: Naevole, dic aliquid. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Litigat et podagra Diodorus, Flacce, laborat. Sed nil patrono porrigit: haec cheragra est. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> Non plenum modo vicies habebas, Sed tam prodigus atque liberalis Et tam lautus eras, Calene, ut omnes Optarent tibi centies amici. Audit vota deus precesque nostras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.5|5}} Atque intra, puto, septimas Kalendas Mortes hoc tibi quattuor dederunt. At tu sic quasi non foret relictum, Sed raptum tibi centies, abisti In tantam miser esuritionem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.10|10}} Ut convivia sumptuosiora, Toto quae semel apparas in anno, Nigrae sordibus explices monetae, Et septem veteres tui sodales Constemus tibi plumbea selibra.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.15|15}} Quid dignum meritis precemur istis? Optamus tibi milies, Calene. Hoc si contigerit, fame peribis. </poem> ==<span id='100.0'></span>C.== <poem> Mammas atque tatas habet Afra, sed ipsa tatarum Dici et mammarum maxima mamma potest. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI.== <poem> Illa manus quondam studiorum fida meorum Et felix domino notaque Caesaribus, Destituit primos viridis Demetrius annos: Quarta tribus lustris addita messis erat. Ne tamen ad Stygias famulus descenderet umbras,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.5|5}} Ureret inplicitum cum scelerata lues, Cavimus et domini ius omne remisimus aegro: Munere dignus erat convaluisse meo. Sensit deficiens sua praemia meque patronum Dixit ad infernas liber iturus aquas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.10|10}} </poem> ==<span id='102.0'></span>CII.== <poem> Qui pinxit Venerem tuam, Lycori, Blanditus, puto, pictor est Minervae. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII.== <poem> 'Si dederint superi decies mihi milia centum' Dicebas nondum, Scaevola, iustus eques, 'Qualiter o vivam, quam large quamque beate!' Riserunt faciles et tribuere dei. Sordidior multo post hoc toga, paenula peior,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIII}}.5|5}} Calceus est sarta terque quaterque cute: Deque decem plures semper servantur olivae, Explicat et cenas unica mensa duas, Et Veientani bibitur faex crassa rubelli, Asse cicer tepidum constat et asse Venus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIII}}.10|10}} In ius, o fallax atque infitiator, eamus: Aut vive aut decies, Scaevola, redde deis. </poem> ==<span id='104.0'></span>CIV.== <poem> Picto quod iuga delicata collo Pardus sustinet inprobaeque tigres Indulgent patientiam flagello, Mordent aurea quod lupata cervi, Quod frenis Libyci domantur ursi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.5|5}} Et, quantum Calydon tulisse fertur, Paret purpureis aper capistris, Turpes esseda quod trahunt visontes Et molles dare iussa quod choreas Nigro belua non negat magistro:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.10|10}} Quis spectacula non putet deorum? Haec transit tamen, ut minora, quisquis Venatus humiles videt leonum, Quos velox leporum timor fatigat. Dimittunt, repetunt, amantque captos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.15|15}} Et securior est in ore praeda, Laxos cui dare perviosque rictus Gaudent et timidos tenere dentes, Mollem frangere dum pudet rapinam, Stratis cum modo venerint iuvencis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.20|20}} Haec clementia non paratur arte, Sed norunt cuï serviant leones. </poem> ==<span id='105.0'></span>CV.== <poem> In Nomentanis, Ovidi, quod nascitur arvis, Accepit quotiens tempora longa, merum Exuit annosa mores nomenque senecta: Et quidquid voluit, testa vocatur anus. </poem> ==<span id='106.0'></span>CVI.== <poem> Interponis aquam subinde, Rufe, Et si cogeris a sodale, raram Diluti bibis unciam Falerni. Numquid pollicita est tibi beatam Noctem Naevia sobriasque mavis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CVI}}.5|5}} Certae nequitias fututionis? Suspiras, retices, gemis: negavit. Crebros ergo licet bibas trientes Et durum iugules mero dolorem. Quid parcis tibi, Rufe? dormiendum est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='107.0'></span>CVII.== <poem> Saepe mihi dicis, Luci carissime Iuli, 'Scribe aliquid magnum: desidiosus homo es.' Otia da nobis, sed qualia fecerat olim Maecenas Flacco Vergilioque suo: Condere victuras temptem per saecula curas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CVII}}.5|5}} Et nomen flammis eripuisse meum. In steriles nolunt campos iuga ferre iuvenci: Pingue solum lassat, sed iuvat ipse labor. </poem> ==<span id='108.0'></span>CVIII.== <poem> Est tibi - sitque precor multos crescatque per annos - Pulchra quidem, verum transtiberina domus: At mea Vipsanas spectant cenacula laurus, Factus in hac ego sum iam regione senex. Migrandum est, ut mane domi te, Galle, salutem:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CVIII}}.5|5}} Est tanti, vel si longius illa foret. Sed tibi non multum est, unum si praesto togatum: Multum est hunc unum si mihi, Galle, nego. Ipse salutabo decuma te saepius hora: Mane tibi pro me dicet havere liber.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='109.0'></span>CIX.== <poem> Issa est passere nequior Catulli, Issa est purior osculo columbae, Issa est blandior omnibus puellis, Issa est carior Indicis lapillis, Issa est deliciae catella Publi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIX}}.5|5}} Hanc tu, si queritur, loqui putabis; Sentit tristitiamque gaudiumque. Collo nixa cubat capitque somnos, Ut suspiria nulla sentiantur; Et desiderio coacta ventris{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIX}}.10|10}} Gutta pallia non fefellit ulla, Sed blando pede suscitat toroque Deponi monet et rogat levari. Castae tantus inest pudor catellae, Ignorat Venerem; nec invenimus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIX}}.15|15}} Dignum tam tenera virum puella. Hanc ne lux rapiat suprema totam, Picta Publius exprimit tabella, In qua tam similem videbis Issam, Ut sit tam similis sibi nec ipsa.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIX}}.20|20}} Issam denique pone cum tabella: Aut utramque putabis esse veram, Aut utramque putabis esse pictam. </poem> ==<span id='110.0'></span>CX.== <poem> Scribere me quereris, Velox, epigrammata longa. Ipse nihil scribis: tu breviora facis. </poem> ==<span id='111.0'></span>CXI.== <poem> Cum tibi sit sophiae par fama et cura deorum, Ingenio pietas nec minor ipsa suo: Ignorat meritis dare munera, qui tibi librum Et qui miratur, Regule, tura dari. </poem> ==<span id='112.0'></span>CXII.== <poem> Cum te non nossem, dominum regemque vocabam: Nunc bene te novi: iam mihi Priscus eris. </poem> ==<span id='113.0'></span>CXIII.== <poem> Quaecumque lusi iuvenis et puer quondam Apinasque nostras, quas nec ipse iam novi, Male conlocare si bonas voles horas Et invidebis otio tuo, lector, A Valeriano Pollio petes Quinto,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXIII}}.5|5}} Per quem perire non licet meis nugis. </poem> ==<span id='114.0'></span>CXIV.== <poem> Hos tibi vicinos, Faustine, Telesphorus hortos Faenius et breve rus udaque prata tenet. Condidit hic natae cineres nomenque sacravit Quod legis Antullae, dignior ipse legi. Ad Stygias aequum fuerat pater isset ut umbras:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXIV}}.5|5}} Quod quia non licuit, vivat, ut ossa colat. </poem> ==<span id='115.0'></span>CXV.== <poem> Quaedam me cupit - invide, Procille! - Loto candidior puella cycno, Argento, nive, lilio, ligustro. Sed quandam volo nocte nigriorem, Formica, pice, graculo, cicada.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXV}}.5|5}} Iam suspendia saeva cogitabas: Si novi bene te, Procille, vives. </poem> ==<span id='116.0'></span>CXVI.== <poem> Hoc nemus aeterno cinerum sacravit honori Faenius et culti iugera pulchra soli. Hoc tegitur cito rapta suis Antulla sepulchro, Hoc erit Antullae mixtus uterque parens. Si cupit hunc aliquis, moneo, ne speret agellum:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXVI}}.5|5}} Perpetuo dominis serviet iste suis. </poem> ==<span id='117.0'></span>CXVII.== <poem> Occurris quotiens, Luperce, nobis, 'Vis mittam puerum' subinde dicis, 'Cui tradas epigrammaton libellum, Lectum quem tibi protinus remittam?' Non est quod puerum, Luperce, vexes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXVII}}.5|5}} Longum est, si velit ad Pirum venire, Et scalis habito tribus, sed altis. Quod quaeris propius petas licebit. Argi nempe soles subire letum: Contra Caesaris est forum taberna{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXVII}}.10|10}} Scriptis postibus hinc et inde totis, Omnis ut cito perlegas poetas. Illinc me pete. Nec roges Atrectum - Hoc nomen dominus gerit tabernae -: De primo dabit alterove nido{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CXVII}}.15|15}} Rasum pumice purpuraque cultum Denaris tibi quinque Martialem. 'Tanti non es' ais? Sapis, Luperce. </poem> ==<span id='118.0'></span>CXVIII.== <poem> Cui legisse satis non est epigrammata centum, Nil illi satis est, Caediciane, mali. </poem> {{Liber |Ante= <!-- Nomen Pagina Ante --> |AnteNomen= <!-- Latina Vicifontis Pagina Ante --> |Post= Liber II |PostNomen= ../Liber II }} </div>{{finis}} {{textquality|75%}} p8zv3t0a7g88hcxkixjipis8yijnb4i Epigrammata (Martialis)/Liber II 0 1933 270245 269388 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber II]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber II]] 269388 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber II }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post= Liber III |PostNomen=../Liber III }} ==Valerius Martialis Deciano suo sal.== 'Quid nobis' inquis 'cum epistula? parum enim tibi praestamus, si legimus epigrammata? quid hic porro dicturus es, quod non possis versibus dicere? Video quare tragoedia aut comoedia epistulam accipiant, quibus pro se loqui non licet: epigrammata curione non egent et contenta sunt sua, id est mala, lingua: in quacumque pagina visum est, epistulam faciunt. Noli ergo, si tibi videtur, rem facere ridiculam et in toga saltantis inducere personam. Denique videris, an te delectet contra retiarium ferula. Ego inter illos sedeo qui protinus reclamant.' Puto me hercules, Deciane, verum dicis. Quid si scias, cum qua et quam longa epistula negotium fueris habiturus? Itaque quod exigis fiat. Debebunt tibi si qui in hunc librum inciderint, quod ad primam paginam non lassi pervenient. ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Ter centena quidem poteras epigrammata ferre, Sed quis te ferret perlegeretque, liber? At nunc succincti quae sint bona disce libelli. Hoc primum est, brevior quod mihi charta perit; Deinde, quod haec una peraget librarius hora,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Nec tantum nugis serviet ille meis; Tertia res haec est, quod si cui forte legeris, Sis licet usque malus, non odiosus eris. Te conviva leget mixto quincunce, sed ante Incipiat positus quam tepuisse calix.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.10|10}} Esse tibi tanta cautus brevitate videris? Ei mihi, quam multis sic quoque longus eris! </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Creta dedit magnum, maius dedit Africa nomen, Scipio quod victor quodque Metellus habet; Nobilius domito tribuit Germania Rheno, Et puer hoc dignus nomine, Caesar, eras. Frater Idumaeos meruit cum patre triumphos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Quae datur ex Chattis laurea, tota tua est. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Sexte, nihil debes, nil debes, Sexte, fatemur. Debet enim, si quis solvere, Sexte, potest. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> O quam blandus es, Ammiane, matri! Quam blanda est tibi mater, Ammiane! Fratrem te vocat et soror vocatur. Cur vos nomina nequiora tangunt? Quare non iuvat hoc quod estis esse?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Lusum creditis hoc iocumque? Non est: Matrem, quae cupit esse se sororem, Nec matrem iuvat esse nec sororem. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Ne valeam, si non totis, Deciane, diebus Et tecum totis noctibus esse velim. Sed duo sunt quae nos disiungunt milia passum: Quattuor haec fiunt, cum rediturus eam. Saepe domi non es, cum sis quoque, saepe negaris:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Vel tantum causis vel tibi saepe vacas. Te tamen ut videam, duo milia non piget ire: Ut te non videam, quattuor ire piget. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> I nunc, edere me iube libellos. Lectis vix tibi paginis duabus Spectas eschatocollion, Severe, Et longas trahis oscitationes. Haec sunt, quae relegente me solebas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Rapta exscribere, sed Vitellianis, Haec sunt, singula quae sinu ferebas Per convivia cuncta, per theatra, Haec sunt aut meliora si qua nescis. Quid prodest mihi tam macer libellus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.10|10}} Nullo crassior ut sit umbilico, Si totus tibi triduo legatur? Numquam deliciae supiniores. Lassus tam cito deficis viator, Et cum currere debeas Bovillas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.15|15}} Interiungere quaeris ad Camenas? I nunc, edere me iube libellos. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Declamas belle, causas agis, Attice, belle, Historias bellas, carmina bella facis, Componis belle mimos, epigrammata belle, Bellus grammaticus, bellus es astrologus, Et belle cantas et saltas, Attice, belle,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Bellus es arte lyrae, bellus es arte pilae. Nil bene cum facias, facias tamen omnia belle, Vis dicam quid sis? magnus es ardalio. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Si qua videbuntur chartis tibi, lector, in istis Sive obscura nimis sive latina parum, Non meus est error: nocuit librarius illis, Dum properat versus adnumerare tibi. Quod si non illum, sed me peccasse putabis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Tunc ego te credam cordis habere nihil. 'Ista tamen mala sunt.' Quasi nos manifesta negemus: Haec mala sunt, sed tu non meliora facis. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Scripsi, rescripsit nil Naevia, non dabit ergo. Sed puto quod scripsi legerat: ergo dabit. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Basia dimidio quod das mihi, Postume, labro, Laudo: licet demas hinc quoque dimidium. Vis dare maius adhuc et inenarrabile munus? Hoc tibi habe totum, Postume, dimidium. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Quod fronte Selium nubila vides, Rufe, Quod ambulator porticum terit seram, Lugubre quiddam quod tacet piger voltus, Quod paene terram nasus indecens tangit,} Quod dextra pectus pulsat et comam vellit: {{versus|5} Non ille amici fata luget aut fratris, Uterque natus vivit et precor vivat, Salva est et uxor sarcinaeque servique, Nihil colonus vilicusque decoxit. Maeroris igitur causa quae? Domi cenat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.10|10}} </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Esse quid hoc dicam, quod olent tua basia murram Quodque tibi est numquam non alienus odor? Hoc mihi suspectum est, quod oles bene, Postume, semper: Postume, non bene olet qui bene semper olet. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Et iudex petit et petit patronus. Solvas censeo, Sexte, creditori. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Nil intemptatum Selius, nil linquit inausum, Cenandum quotiens iam videt esse domi. Currit ad Europen et te, Pauline, tuosque Laudat Achilleos, sed sine fine, pedes. Si nihil Europe fecit, tunc Saepta petuntur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Si quid Phillyrides praestet et Aesonides. Hic quoque deceptus Memphitica templa frequentat, Adsidet et cathedris, maesta iuvenca, tuis. Inde petit centum pendentia tecta columnis, Illinc Pompei dona nemusque duplex.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} Nec Fortunati spernit nec balnea Fausti, Nec Grylli tenebras Aeoliamque Lupi: Nam thermis iterumque iterumque iterumque lavatur. Omnia cum fecit, sed renuente deo, Lotus ad Europes tepidae buxeta recurrit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.15|15}} Si quis ibi serum carpat amicus iter. Per te perque tuam, vector lascive, puellam, Ad cenam Selium tu, rogo, taure, voca. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Quod nulli calicem tuum propinas, Humane facis, Horme, non superbe. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Zoilus aegrotat: faciunt hanc stragula febrem. Si fuerit sanus, coccina quid facient? Quid torus a Nilo, quid Sidone tinctus olenti? Ostendit stultas quid nisi morbus opes? Quid tibi cum medicis? dimitte Machaonas omnis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} Vis fieri sanus? stragula sume mea. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Tonstrix Suburae faucibus sedet primis, Cruenta pendent qua flagella tortorum Argique letum multus obsidet sutor. Sed ista tonstrix, Ammiane, non tondet, Non tondet, inquam. Quid igitur facit? Radit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Capto tuam, pudet heu, sed capto, Maxime, cenam, Tu captas aliam: iam sumus ergo pares. Mane salutatum venio, tu diceris isse Ante salutatum: iam sumus ergo pares. Sum comes ipse tuus tumidique anteambulo regis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Tu comes alterius: iam sumus ergo pares. Esse sat est servum, iam nolo vicarius esse. Qui rex est, regem, Maxime, non habeat. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Felicem fieri credis me, Zoile, cena? Felicem cena, Zoile, deinde tua? Debet Aricino conviva recumbere clivo, Quem tua felicem, Zoile, cena facit. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Carmina Paulus emit, recitat sua carmina Paulus. Nam quod emas, possis iure vocare tuum. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Basia das aliis, aliis das, Postume, dextram. Dicis 'Utrum mavis? elige.' Malo manum. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Quid mihi vobiscum est, o Phoebe novemque sorores? Ecce nocet vati Musa iocosa suo. Dimidio nobis dare Postumus ante solebat Basia, nunc labro coepit utroque dare. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Non dicam, licet usque me rogetis, Qui sit Postumus in meo libello, Non dicam: quid enim mihi necesse est Has offendere basiationes, Quae se tam bene vindicare possunt?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Si det iniqua tibi tristem fortuna reatum, Squalidus haerebo pallidiorque reo: Si iubeat patria damnatum excedere terra, Per freta, per scopulos exulis ibo comes. Dat tibi divitias: ecquid sunt ista duorum?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Das partem? multum est? Candide, das aliquid? Mecum eris ergo miser: quod si deus ore sereno Adnuerit, felix, Candide, solus eris.</poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Das numquam, semper promittis, Galla, roganti. Si semper fallis, iam rogo, Galla, nega. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Quod querulum spirat, quod acerbum Naevia tussit, Inque tuos mittit sputa subinde sinus, Iam te rem factam, Bithynice, credis habere? Erras: blanditur Naevia, non moritur. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Laudantem Selium cenae cum retia tendit Accipe, sive legas, sive patronus agas: 'Effecte! graviter! cito! nequiter! euge! beate!' 'Hoc volui! Facta est iam tibi cena, tace.' </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Rideto multum qui te, Sextille, cinaedum Dixerit et digitum porrigito medium. Sed nec pedico es nec tu, Sextille, fututor, Calda Vetustinae nec tibi bucca placet. Ex istis nihil es, fateor, Sextille: quid ergo es?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Nescio, sed tu scis res superesse duas. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Rufe, vides illum subsellia prima terentem, Cuius et hinc lucet sardonychata manus Quaeque Tyron totiens epotavere lacernae Et toga non tactas vincere iussa nives, Cuius olet toto pinguis coma Marcellano{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Et splendent volso bracchia trita pilo, Non hesterna sedet lunata lingula planta, Coccina non laesum pingit aluta pedem, Et numerosa linunt stellantem splenia frontem. Ignoras quid sit? splenia tolle, leges.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Mutua viginti sestertia forte rogabam, Quae vel donanti non grave munus erat. Quippe rogabatur felixque vetusque sodalis Et cuius laxas arca flagellat opes. Is mihi 'Dives eris, si causas egeris' inquit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Quod peto da, Gai: non peto consilium. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Saepe ego Chrestinam futui. Det quam bene quaeris? Supra quod fieri nil, Mariane, potest. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Lis mihi cum Balbo est, tu Balbum offendere non vis, Pontice: cum Licino est, hic quoque magnus homo est. Vexat saepe meum Patrobas confinis agellum, Contra libertum Caesaris ire times. Abnegat et retinet nostrum Laronia servum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Respondes 'Orba est, dives, anus, vidua.' Non bene, crede mihi, servo servitur amico: Sit liber, dominus qui volet esse meus. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Cur non basio te, Philaeni? calva es. Cur non basio te, Philaeni? rufa es. Cur non basio te, Philaeni? lusca es. Haec qui basiat, o Philaeni, fellat. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Cum placeat Phileros tota tibi dote redemptus, Tres pateris natos, Galla, perire fame. Praestatur cano tanta indulgentia cunno, Quem nec casta potest iam decuisse Venus. Perpetuam di te faciant Philerotis amicam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} O mater, qua nec Pontia deterior. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Cum sint crura tibi similent quae cornua lunae, In rhytio poteras, Phoebe, lavare pedes. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Flectere te nolim, sed nec turbare capillos; Splendida sit nolo, sordida nolo cutis; Nec tibi mitrarum nec sit tibi barba reorum: Nolo virum nimium, Pannyche, nolo parum. Nunc sunt crura pilis et sunt tibi pectora saetis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Horrida, sed mens est, Pannyche, volsa tibi. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Quidquid ponitur hinc et inde verris, Mammas suminis imbricemque porci Communemque duobus attagenam, Mullum dimidium lupumque totum Muraenaeque latus femurque pulli{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Stillantemque alica sua palumbum. Haec cum condita sunt madente mappa, Traduntur puero domum ferenda: Nos accumbimus otiosa turba. Ullus si pudor est, repone cenam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.10|10}} Cras te, Caeciliane, non vocavi. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Quid mihi reddat ager quaeris, Line, Nomentanus? Hoc mihi reddit ager: te, Line, non video. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Coccina famosae donas et ianthina moechae: Vis dare quae meruit munera, mitte togam. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Uri Tongilius male dicitur hemitritaeo. Novi hominis fraudes: esurit atque sitit. Subdola tenduntur crassis nunc retia turdis, Hamus et in mullum mittitur atque lupum. Caecuba saccentur quaeque annus coxit Opimi,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Condantur parco fusca Falerna vitro. Omnes Tongilium medici iussere lavari: O stulti, febrem creditis esse? Gula est. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> 'Ride si sapis, o puella, ride' Paelignus, puto, dixerat poeta. Sed non dixerat omnibus puellis. Verum ut dixerit omnibus puellis, Non dixit tibi: tu puella non es,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Et tres sunt tibi, Maximina, dentes, Sed plane piceique buxeique. Quare si speculo mihique credis, Debes non aliter timere risum, Quam ventum Spanius manumque Priscus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.10|10}} Quam cretata timet Fabulla nimbum, Cerussata timet Sabella solem. Voltus indue tu magis severos, Quam coniunx Priami nurusque maior. Mimos ridiculi Philistionis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.15|15}} Et convivia nequiora vita Et quidquid lepida procacitate Laxat perspicuo labella risu. Te maestae decet adsidere matri Lugentive virum piumve fratrem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.20|20}} Et tantum tragicis vacare Musis. At tu iudicium secuta nostrum Plora, si sapis, o puella, plora. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Zoile, quid solium subluto podice perdis? Spurcius ut fiat, Zoile, merge caput. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Κοινὰ φίλων haec sunt, haec sunt tua, Candide, κοινά, Quae tu magnilocus nocte dieque sonas: Te Lacedaemonio velat toga lota Galaeso Vel quam seposito de grege Parma dedit: At me, quae passa est furias et cornua tauri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Noluerit dici quam pila prima suam. Misit Agenoreas Cadmi tibi terra lacernas: Non vendes nummis coccina nostra tribus. Tu Libycos Indis suspendis dentibus orbis: Fulcitur testa fagina mensa mihi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Inmodici tibi flava tegunt chrysendeta mulli: Concolor in nostra, cammare, lance rubes. Grex tuus Iliaco poterat certare cinaedo: At mihi succurrit pro Ganymede manus. Ex opibus tantis veteri fidoque sodali{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.15|15}} Das nihil et dicis, Candide, κοινὰ φίλων? </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Emi seu puerum togamve pexam Seu tres, ut puta, quattuorve libras, Sextus protinus ille fenerator, Quem nostis veterem meum sodalem, Ne quid forte petam timet cavetque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Et secum, sed ut audiam, susurrat: 'Septem milia debeo Secundo, Phoebo quattuor, undecim Phileto, Et quadrans mihi nullus est in arca.' O grande ingenium mei sodalis!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.10|10}} Durum est, Sexte, negare, cum rogaris, Quanto durius, antequam rogeris! </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Quae tibi non stabat praecisa est mentula, Glypte. Demens, cum ferro quid tibi? Gallus eras. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Florida per varios ut pingitur Hybla colores, Cum breve Sicaniae ver populantur apes, Sic tua subpositis conlucent prela lacernis, Sic micat innumeris arcula synthesibus, Atque unam vestire tribum tua candida possunt,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Apula non uno quae grege terra tulit. Tu spectas hiemem succincti lentus amici - Pro scelus! - et lateris frigora trita times. Quantum erat, infelix, pannis fraudare duobus - Quid metuis? - non te, Naevole, sed tineas?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Subdola famosae moneo fuge retia moechae, Levior o conchis, Galle, Cytheriacis. Confidis natibus? non est pedico maritus: Quae faciat duo sunt: irrumat aut futuit. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Coponem laniumque balneumque, Tonsorem tabulamque calculosque Et paucos, sed ut eligam, libellos: Unum non nimium rudem sodalem Et grandem puerum diuque levem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Et caram puero meo puellam: Haec praesta mihi, Rufe, vel Butuntis, Et thermas tibi habe Neronianas. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Uxorem nolo Telesinam ducere: quare? Moecha est. Sed pueris dat Telesina. Volo. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Quod fellas et aquam potas, nil, Lesbia, peccas. Qua tibi parte opus est, Lesbia, sumis aquam. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Ūnus saepe tibī tōtā dēnārius arcā cum sit et hic cūlō trītior, Hylle, tuō, nōn tamen hunc pistor, nōn auferet hunc tibi cōpō, sed sī quis nimiō pēne superbus erit. īnfēlīx venter spectat convīvia cūlī, et semper miser hic ēsurit, ille vorat. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Novit loturos Dasius numerare: poposcit Mammosam Spatalen pro tribus: illa dedit. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Vis fieri liber? mentiris, Maxime, non vis: Sed fieri si vis, hac ratione potes. Liber eris, cenare foris si, Maxime, nolis, Veientana tuam si domat uva sitim, Si ridere potes miseri chrysendeta Cinnae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Contentus nostra si potes esse toga, Si plebeia Venus gemino tibi vincitur asse, Si tua non rectus tecta subire potes. Haec tibi si vis est, si mentis tanta potestas, Liberior Partho vivere rege potes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Quid de te, Line, suspicetur uxor Et qua parte velit pudiciorem, Certis indiciis satis probavit, Custodem tibi quae dedit spadonem. Nil nasutius hac maligniusque.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Vis te, Sexte, coli: volebam amare. Parendum est tibi: quod iubes, coleris: Sed si te colo, Sexte, non amabo. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Gentibus in Libycis uxor tua, Galle, male audit Immodicae foedo crimine avaritiae. Sed mera narrantur mendacia: non solet illa Accipere omnino. Quid solet ergo? Dare. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Hic quem videtis gressibus vagis lentum, Amethystinatus media qui secat Saepta, Quem non lacernis Publius meus vincit, Non ipse Cordus alpha paenulatorum, Quem grex togatus sequitur et capillatus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Recensque sella linteisque lorisque: Oppigneravit modo modo ad Cladi mensam Vix octo nummis anulum, unde cenaret. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Pexatus pulchre rides mea, Zoile, trita. Sunt haec trita quidem, Zoile, sed mea sunt. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Mica vocor: quid sim cernis, cenatio parva: Ex me Caesareum prospicis ecce tholum. Frange toros, pete vina, rosas cape, tinguere nardo: Ipse iubet mortis te meminisse deus. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Uxorem armati futuis, puer Hylle, tribuni, Supplicium tantum dum puerile times. Vae tibi, dum ludis, castrabere. Iam mihi dices 'Non licet hoc.' Quid? tu quod facis, Hylle, licet? </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Cum tibi vernarent dubia lanugine malae, Lambebat medios inproba lingua viros. Postquam triste caput fastidia vispillonum Et miseri meruit taedia carnificis, Uteris ore aliter nimiaque aerugine captus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Adlatras nomen quod tibi cumque datur. Haereat inguinibus potius tam noxia lingua: Nam cum fellaret, purior illa fuit. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Quod pectus, quod crura tibi, quod bracchia vellis, Quod cincta est brevibus mentula tonsa pilis: Hoc praestas, Labiene, tuae - quis nescit? - amicae. Cui praestas, culum quod, Labiene, pilas? </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Sola tibi fuerant sestertia, Miliche, centum, Quae tulit e sacra Leda redempta via. Miliche, luxuria est, si tanti dives amares. 'Non amo' iam dices: haec quoque luxuria est. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Dum modo causidicum, dum te modo rhetora fingis Et non decernis, Laure, quid esse velis, Peleos et Priami transit et Nestoris aetas Et fuerat serum iam tibi desinere. Incipe, tres uno perierunt rhetores anno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Si quid habes animi, si quid in arte vales. Si schola damnatur, fora litibus omnia fervent, Ipse potest fieri Marsua causidicus. Heia age, rumpe moras: quo te sperabimus usque? Dum quid sis dubitas, iam potes esse nihil.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Cur tristiorem cernimus Saleianum? 'An causa levis est?' inquis, 'extuli uxorem.' O grande fati crimen! o gravem casum! Illa, illa dives mortua est Secundilla, Centena decies quae tibi dedit dotis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Nollem accidisset hoc tibi, Saleiane. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Unus de toto peccaverat orbe comarum Anulus, incerta non bene fixus acu. Hoc facinus Lalage speculo, quo viderat, ulta est, Et cecidit saevis icta Plecusa comis. Desine iam, Lalage, tristes ornare capillos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Tangat et insanum nulla puella caput. Hoc salamandra notet vel saeva novacula nudet, Ut digna speculo fiat imago tua. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Occurris quocumque loco mihi, Postume, clamas Protinus et prima est haec tua vox 'Quid agis?' Hoc, si me decies una conveneris hora, Dicis: habes puto tu, Postume, nil quod agas. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Quod te nomine iam tuo saluto, Quem regem et dominum prius vocabam, Ne me dixeris esse contumacem: Totis pillea sarcinis redemi. Reges et dominos habere debet,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Qui se non habet atque concupiscit Quod reges dominique concupiscunt. Servom si potes, Ole, non habere, Et regem potes, Ole, non habere. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Invitum cenare foris te, Classice, dicis: Si non mentiris, Classice, dispeream. Ipse quoque ad cenam gaudebat Apicius ire: Cum cenaret, erat tristior ille, domi. Si tamen invitus vadis, cur, Classice, vadis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.5|5}} 'Cogor' ais: verum est; cogitur et Selius. En rogat ad cenam Melior te, Classice, rectam. Grandia verba ubi sunt? si vir es, ecce, nega. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Non vis in solio prius lavari Quemquam, Cotile: causa quae, nisi haec est, Undis ne fovearis irrumatis? Primus te licet abluas: necesse est Ante hic mentula, quam caput, lavetur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Candidius nihil est te, Caeciliane. Notavi: Si quando ex nostris disticha pauca lego, Protinus aut Marsi recitas aut scripta Catulli. Hoc mihi das, tamquam deteriora legas, Ut conlata magis placeant mea? Credimus istud:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Malo tamen recites, Caeciliane, tua. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Hesterna factum narratur, Postume, cena Quod nollem - quis enim talia facta probet? - Os tibi percisum quanto non ipse Latinus Vilia Panniculi percutit ora sono: Quodque magis mirum est, auctorem criminis huius{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Caecilium tota rumor in urbe sonat. Esse negas factum: vis hoc me credere? credo. Quid, quod habet testes, Postume, Caecilius? </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Quid faciat volt scire Lyris: quod sobria: fellat. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Cinctum togatis post et ante Saufeium, Quanta reduci Regulus solet turba, Ad alta tonsum templa cum reum misit, Materne, cernis? invidere nolito. Comitatus iste sit precor tuus numquam.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Hos illi amicos et greges togatorum Fuficulenus praestat et Faventinus. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Verbera securi solitus leo ferre magistri Insertamque pati blandus in ora manum Dedidicit pacem subito feritate reversa, Quanta nec in Libycis debuit esse iugis. Nam duo de tenera puerilia corpora turba,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Sanguineam rastris quae renovabat humum, Saevos et infelix furiali dente peremit: Martia non vidit maius harena nefas. Exclamare libet: 'crudelis, perfide, praedo, A nostra pueris parcere disce lupa!'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.10|10}} </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Argenti libras Marius tibi quinque reliquit, Cui nihil ipse dabas: hic tibi verba dedit? </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Cosconi, qui longa putas epigrammata nostra, Utilis unguendis axibus esse potes. Hac tu credideris longum ratione colosson Et puerum Bruti dixeris esse brevem. Disce quod ignoras: Marsi doctique Pedonis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Saepe duplex unum pagina tractat opus. Non sunt longa quibus nihil est quod demere possis Sed tu, Cosconi, disticha longa facis. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Aestivo serves ubi piscem tempore, quaeris? In thermis serva, Caeciliane, tuis. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Invitas tunc me, cum scis, Nasica, vocasse. Excusatum habeas me rogo: ceno domi. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Hostem cum fugeret, se Fannius ipse peremit. Hic, rogo, non furor est, ne moriare, mori? </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Laxior hexaphoris tua sit lectica licebit: Cum tamen haec tua sit, Zoile, sandapila est. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Abscisa servom quid figis, Pontice, lingua? Nescis tu populum, quod tacet ille, loqui? </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Foedasti miserum, marite, moechum, Et se, qui fuerant prius, requirunt Trunci naribus auribusque voltus. Credis te satis esse vindicatum? Erras: iste potest et irrumare.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Mollis erat facilisque viris Poeantius heros: Vulnera sic Paridis dicitur ulta Venus. Cur lingat cunnum Siculus Sertorius, hoc est: Abs hoc occisus, Rufe, videtur Eryx. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Vimine clausa levi niveae custodia coctae, Hoc tibi Saturni tempore munus erit. Dona quod aestatis misi tibi mense Decembri, Si quereris, rasam tu mihi mitte togam. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Quod nec carmine glorior supino Nec retro lego Sotaden cinaedum, Nusquam Graecula quod recantat echo Nec dictat mihi luculentus Attis Mollem debilitate galliambon:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Non sum, Classice, tam malus poeta. Quid si per gracilis vias petauri Invitum iubeas subire Ladan? Turpe est difficiles habere nugas Et stultus labor est ineptiarum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.10|10}} Scribat carmina circulis Palaemon, Me raris iuvat auribus placere. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Dicis amore tui bellas ardere puellas, Qui faciem sub aqua, Sexte, natantis habes. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Nil recitas et vis, Mamerce, poeta videri. Quidquid vis esto, dummodo nil recites. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Quod nimio gaudes noctem producere vino, Ignosco: vitium, Gaure, Catonis habes. Carmina quod scribis Musis et Apolline nullo, Laudari debes: hoc Ciceronis habes: Quod vomis, Antoni: quod luxuriaris, Apici.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIX}}.5|5}} Quod fellas, vitium dic mihi cuius habes? </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Quintiliane, vagae moderator summe iuventae, Gloria Romanae, Quintiliane, togae, Vivere quod propero pauper nec inutilis annis, Da veniam: properat vivere nemo satis. Differat hoc, patrios optat qui vincere census{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Atriaque inmodicis artat imaginibus. Me focus et nigros non indignantia fumos Tecta iuvant et fons vivos et herba rudis. Sit mihi verna satur, sit non doctissima coniunx, Sit nox cum somno, sit sine lite dies.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.10|10}} </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Rerum certa salus, terrarum gloria, Caesar, Sospite quo magnos credimus esse deos, Si festinatis totiens tibi lecta libellis Detinuere oculos carmina nostra tuos, Quod fortuna vetat fieri, permitte videri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCI}}.5|5}} Natorum genitor credar ut esse trium. Haec, si displicui, fuerint solacia nobis; Haec fuerint nobis praemia, si placui. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Natorum mihi ius trium roganti Musarum pretium dedit mearum Solus qui poterat. Valebis, uxor. Non debet domini perire munus. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> 'Primus ubi est' inquis 'cum sit liber iste secundus?' Quid faciam, si plus ille pudoris habet? Tu tamen hunc fieri si mavis, Regule, primum, Unum de titulo tollere iota potes. </poem> {{Liber |Ante= Liber I |AnteNomen= ../Liber I |Post= Liber III |PostNomen= ../Liber III }} </div>{{finis}} {{textquality|75%}} 2azsx3pnmgiatdilme5s8bnmqwgvmbz Disputatio:Epigrammata (Martialis) 1 5202 270241 25536 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)]] 25536 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Martialis Epigrammata''; '''ed. N. Brylinger''', Basel 1546 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. F. G. Schneidewin''', 1842/71 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Gilbert''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. L. Friedländer''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. M. Lindsay''', Oxford 1902/29 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus''', Leipzig 1924 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus/J. Borovskij''', Leipzig 1976/82 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. Shackleton Bailey''', Stuttgart/Leipzig 1990 ---- ''Martial, Epigramme''; '''ed. P. Barié/W. Schindler''', Düsseldorf/Zürich 1999 </center> |Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost01/Martialis/mar_ep00.html Bibliotheca Augustana] |Alii Fontēs= [http://www.thelatinlibrary.com/martial.html The Latin Library] |Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] |Qualitas= [[Imago:25%.png]] Textus infectus |Nota= |Bislectus= }} 5th6z4p77aw3vhg21bs5s4w6h54i6sd Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber I 1 5203 270271 129592 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber I]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber I]] 25537 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Martialis Epigrammata''; '''ed. N. Brylinger''', Basel 1546 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. F. G. Schneidewin''', 1842/71 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Gilbert''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. L. Friedländer''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. M. Lindsay''', Oxford 1902/29 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus''', Leipzig 1924 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus/J. Borovskij''', Leipzig 1976/82 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. Shackleton Bailey''', Stuttgart/Leipzig 1990 ---- ''Martial, Epigramme''; '''ed. P. Barié/W. Schindler''', Düsseldorf/Zürich 1999 </center> |Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost01/Martialis/mar_ep01.html Bibliotheca Augustana] |Alii Fontēs= [http://www.thelatinlibrary.com/martial/mart1.shtml The Latin Library] |Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] |Qualitas= [[Imago:75%.png]] Perfectus et paratus |Nota= |Bislectus= }} 44rozhy1oj37jiwv8p9q4cd2dh7lrdz Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber II 1 5204 270273 129596 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber II]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber II]] 25538 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Martialis Epigrammata''; '''ed. N. Brylinger''', Basel 1546 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. F. G. Schneidewin''', 1842/71 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Gilbert''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. L. Friedländer''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. M. Lindsay''', Oxford 1902/29 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus''', Leipzig 1924 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus/J. Borovskij''', Leipzig 1976/82 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. Shackleton Bailey''', Stuttgart/Leipzig 1990 ---- ''Martial, Epigramme''; '''ed. P. Barié/W. Schindler''', Düsseldorf/Zürich 1999 </center> |Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost01/Martialis/mar_ep02.html Bibliotheca Augustana] |Alii Fontēs= [http://www.thelatinlibrary.com/martial/mart2.shtml The Latin Library] |Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] |Qualitas= [[Imago:50%.png]] Textus non paratus |Nota= |Bislectus= }} 8l6smaa0lxfcamkpykg6ouxvv4d81eo Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus 0 5681 270365 86501 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Atreus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] 86501 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Atreus }}<div class="text"> <poem>1. Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo 2. (Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam. 3. (…) <quae> ego incipio conata exequar. 4. (Atreus) oderint, Dum metuant. 5. Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum. 6. (Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus 7. Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi. 8. (Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis. 9. Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas. 10. Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem. 11. Epularum fictor, scelerum fratris delitor 12. (…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit. 13. Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere? 14. (Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens. 15. (Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) . 16. (Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos. 17. Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar? 18. Ecquis hoc animadvortet? vincite! 19. Numquam istam imminuam curam infitiando tibi. 20. Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} lwgqw6ic2o2q710s6hia1rq73evbbn8 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas 0 5682 270363 86495 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Athamas]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] 86495 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Athamas }}<div class="text"> <poem>1. Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui 2. Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier! 3. Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices. 4. Hostem ut profugiens inimici invadam in manus? 5. Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit. 6. <Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave. 7. Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} f8mb8q76nd6yleagkso7jgcdumu8wbm Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax 0 5683 270361 86515 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Astyanax]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] 86515 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Astyanax }}<div class="text"> <poem>1. Qui nostra per vim patria populavit bona. 2. Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt 3. Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur! 4. Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos. 5. Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine. 6. Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter. 7. Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum. 8. Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis. 9. (…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis. 10. (…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus 11. Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi. 12. Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus. 13. Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 886k72lrqzquz4dpioa5bajtwyl53gw Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium 0 5684 270359 86505 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] 86505 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Armorum iudicium }}<div class="text"> <poem>1. Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet. 2. Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi? 3. (...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum. 4. In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti. 5. Inter quos saepe et multo inbutus sanguine 6. Huius me dividia cogit plus quam est par loqui. 7. Maior erit luctus, cum me damnatum audiet. 8. Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest 9. Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali? 10. Virtuti sis par, dispar fortunis patris. 11. Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere. 12. Sed pervico Aiax animo atque advorsabili 13. Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona. 14. Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...) 15. (…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus. 16. <Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs> </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} jywzz0eypj8xyxj4qvz1xyiynjukssb Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona 0 5685 270357 86524 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Antigona]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] 86524 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Antigona }}<div class="text"><poem>1. Quid agis? perturbas rem omnem ac resupinas, soror. 2. (...) quanto magis te isti modi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere. 3. Attat, nisi me fallit in obitu Sonitus 4. Heus, vigiles, properate, expergite Pectora tarda sopore, exsurgite! 5. (…) iam iam neque di regunt Neque profecto deum supremus rex <iam> curat hominibus. 6. (...) ne istunc numero amittas subitum oblatum (...) . </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 2m9fyhelyhrltoy68zbwh0ej5cy20pb Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae 0 5686 270355 86497 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Antenoridae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] 86497 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Antenoridae }}<div class="text"><poem>1. (…) ad populum intellego Referundum, quoniam horum aequiter sententiae Fuere. 2. Fortasse an sit quod vos hic non mertet metus. 3. Sed quis hic est, qui matutinum cursum huc celeranter rapit? 4. Namque huc em venio, ut mea ope opes Troiae integrem. 5. (…) qui aut illorum copias Fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} fkjr9ihitgh1c9cc6zvb8cxe5zq9ul3 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda 0 5687 270353 86500 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Andromeda]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] 86500 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Andromeda }}<div class="text"> <poem>1. Quot luna circlos annuo in cursu institit 2. Cum ninxerint caelestium molem mihi 3. Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream (...) 4. Nec quei te adiutem invenio: hortari pudet, non prodesse id piget. 5. Muliebre ingenium, prolubium, occasio (...) . 6. (…) namque ut dicam te metu Aut segnitate adiuvere dubitare, haut meum est. 7. Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis, Quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit. 8. Misera obvalla saxo sento, paedore alguque et fame 9. Qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos. 10. Immane te habet templum obvallatum ossibus. 11. Alui educavi: id facite gratum ut sit seni. 12. Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges. 13. Donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi. 14. Nosque ut sevorsum dividos leto offeres 15. Nam posquam parvos vos oppressit famulitas </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 5vnqc66f37merrsywu4lhu5pzzljsgw Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo 0 5688 270351 86499 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Amphitruo]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] 86499 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Amphitruo }}<div class="text"><poem>1. Cum patre parvos patrium hostifice Sanguine sanguen miscere suo 2. Vt tam obstinatod animo confisus tuo 3. An malad aetate mavis male mulcari exemplis omnibus? 4. Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri? 5. Si satis recte aut vera ratione augurem 6. Tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, Ne dubitem. 7. Quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem 8. Pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis. 9. Cedo, ecquid ei redhostit? viam cometem obbitet facilius 10. Si forte paulo quam tu veniam setius 11. Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis. 12. Non parvolam rem ordibor.–Ne retice, obsecro! 13. Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam Interisse es ratus? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} e9y8b5sjees38loeju2ygyeahe2qjf6 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea 0 5689 270349 269701 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] 269701 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Alphesiboea }}<div class="text"><poem>{{r|1}}Ita territa membra animo aegroto Cunctant subferre laborem. {{r|2}}(…) etsi est in malis Depositus animus, quae scibo exinde audies. {{r|3}}Quid tam obscuridicum est tamve inenodabile? {{r|4}}Si tui veretur te progenitoris, cedo. {{r|5}}(...) sed tibi cautim est adeundum ad virum. {{r|6}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat {{r|7}}Cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum. {{r|8}}O dirumque hostificumque diem, o Vim torvam aspecti atque horribilem! {{r|9}}Sed angustate inclusam ac saxis, squalidam </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} e8x2r5ou7dcyy6995q27trhq2rfcrpa Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo 0 5690 270347 86496 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alcimeo]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] 86496 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Alcimeo }}<div class="text"> <poem>1. (…) suos deseruit liberos.– Superstites sunt. 2. Vt me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem Reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem! 3. Quod di in sedem infernam penitus Depressum altis clausere specis 4. (…) qui ducat cum te socerum viderit, Generibus tantam esse inpietatem? (...) 5. Tenta ut frustrando lactans vanans protrahas. 6. Quia nec vos nec ille inpune inrideret meam Grandaevitatem 7. Atque eccos segnis somno et tarditudine. 8. Postremo amplexa fructum, quem di dant, cape! </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} mgauru4qwilc6mq1yczas4p0drlzw8t Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis 0 5691 270345 86498 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alcestis]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] 86498 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Alcestis }}<div class="text"> <poem>1. Cum striderat retracta rursus inferis </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 8a1e14hsj9av6kfp6arfde8qudxel7v Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae 0 5692 270343 86502 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] 86502 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Agamemnonidae }}<div class="text"><poem>1. (...) inimicitias Pelopidum Extinctas iam atque oblitteratas memoria Renovare 2. (…) sic Multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, Composita dicta e pectore evoluunt suo, Quae cum componas, dicta factis discrepant. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} k26vidwfxdov1m9x0mpxcgdfz8azlsv Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus 0 5693 270341 86510 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Aegisthus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 86510 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Aegisthus }}<div class="text"> <poem>1. (…) heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet! 2. Cui manus materno sordet sparsa sanguine. 3. Celebri gradu gressum adcelerasse decet. 4. (...) neque fera hominum pectora Fragescunt, donec vim imperi persenserint. 5. (…) melius quam viri Callent mulieres. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} p45yqzmw31s9whh2f10zz9jh8t8gfvw Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles 0 5694 270339 86506 2026-06-11T10:12:53Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Achilles]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 86506 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Achilles }}<div class="text"> <poem>1. Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica. 2. Ne tum cum fervat pectus iracundiae 3. (...) an sceptra iam flaccent? ferat. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} fwn4ttythh5awwuryu3pndb06ksm184 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae 0 5695 270367 86504 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Bacchae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] 86504 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Bacchae }}<div class="text"> <poem>1. Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania. 2. Et nunc silvicolae ignota invisentes loca 3. (...) aericrepitantes melos 4. Agite modico gradu! iacite thyrsos levis! 5. (…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie! 6. (...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis. 7. Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas 8. Ei lanugo flora nunc demum inrigat 9. (...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate. 10. Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere 11. (...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit. 12. Formae figurae nitiditatem, hospes, geris. 13. Nam flori crines, video, ei propessi iacent. 14. Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant. 15. Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt. 16. (…) indecorabiliter alienos alunt. 17. Quanta in venando affecta est laetitudine. 18. (...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret. 19. ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 68y318yenl0gaqotyqqb8x8fp22mazd Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus 0 5696 270369 86508 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Chrysippus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] 86508 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Chrysippus }}<div class="text"> <poem>1. (...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.> 2. alternabilem Divitiam partissent 3. Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>. 4. Melius pigrasse quam deproperasse est nefas. 5. Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 3gedcbigipe6kyja5z5epqys6snqg12 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus 0 5697 270373 86509 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Deiphobus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] 86509 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Deiphobus }}<div class="text"> <poem>1. <Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant. 2. Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius. 3. Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus. 4. ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit. 5. Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 8o37p2szw92i59ew64lk2jl3r3yfzrk Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes 0 5698 270375 86507 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Diomedes]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] 86507 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Diomedes }}<div class="text"> <poem>1. (…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile. 2. Passimque praeda pecua vallebant agris. 3. Non genus virum ornat, generi vir fortis loco. 4. (…) Ogygia moenia 5. Et qualis fuerit, fama celebrescat tua. 6. Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia. 7. Adsum apud te, genitor. 8. Multa amittuntur tarditie et socordia. 9. Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi. 10. Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius. 11. Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter. 12. <Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} e5ftwd31owhlt9cnifaxafwjidj8sxt Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni 0 5699 270377 111810 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Epigoni]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 111810 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Epigoni }}<div class="text"> <poem>1. quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) . 2. Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili. 3. Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides? 4. Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti. 5. Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus. 6. Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis. 7. Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti? 8. Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis. 9. Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi 10. Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam. 11. Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–? 12. Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora. 13. ⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem! 14. Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus? 15. Age age amolire, amitte, cave vestem attigas! 16. Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 9uqa43mttogszzrw9uxcbh92cp3i9gi Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache 0 5700 270379 86519 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Epinausimache]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] 86519 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Epinausimache }}<div class="text"> <poem>1. Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum. 2. Proin tu id cui fiat, non qui facias compara. 3. <At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti. 4. Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide. 5. Probis probatum potius quam multis fore 6. Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum 7. Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum. 8. Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi. 9. Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui. 10. Incursio ita erat acris 11. Mavortes armis duo congressos crederes. 12. Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico. 13. Vbi nunc terricula tua sunt? 14. Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere. 15. Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo 16. Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem. 17. Lucifera lampade abietem exurat Iovis </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} aj6z4udnx95oixo5dwn8ley6d9aklus Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona 0 5701 270381 86511 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Erigona]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] 86511 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Erigona }}<div class="text"> <poem>1. Locrorum late viridia et frugum ubera 2. Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine. 3. Hospitem depositam interemes? 4. Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea! 5. Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri! 6. Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat 7. <Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} mrpuzxcp0unoxtgw58hgmzzh1odigqz Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla 0 5702 270383 86532 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Eriphyla]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 86532 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Eriphyla }}<div class="text"> <poem>1. Pallas bicorpor anguium spiras trahit. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} ej9r6t44cacg05g2wbho91fc89cba0m Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces 0 5703 270385 86512 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Eurysaces]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] 86512 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Eurysaces }}<div class="text"> <poem>1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam. 2. Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat. 3. (...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine. 4. (...) atque ut vides, non tenui de loco 5. Apud ipsum adstas. 6. Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica. 7. Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros. 8. Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies! 9. (…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit. 10. Persvasit maeror anxitudo error dolor. 11. Disertim id unum incommodis defit meis. 12. (…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei. 13. (...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini. 14. Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito? 15. (...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham. 16. Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara. 17. ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius 18. (...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus 19. (…) ille orbus, exspes liberum 20. Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse 21. Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) . 22. Reprime parumper vim citatum quadrupedum. 23. Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} hc0r8yl2u94fdm62p5kha7609z7oosk Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba 0 5704 270389 86513 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Hecuba]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] 86513 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Hecuba }}<div class="text"> <poem>1. Veter fatorum terminus sic iusserat. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} cw0z8046c5o3yxz2o2e98akq28kijhp Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes 0 5705 270391 86531 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Hellenes]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] 86531 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Hellenes }}<div class="text"> <poem>1. Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant. 2. Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 85swagkozldila9xdi31kccwrbtxiz3 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra 0 5706 270371 86526 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Clutemestra]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] 86526 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Clutemestra }}<div class="text"> <poem>1. (...) sed valvae resonunt regiae. 2. omnes gaudent facere recte, male pigrent. 3. Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit. 4. Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere 5. Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis. 6. Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis? 7. Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari. 8. (...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem? 9. (...) seras potiuntur plagas. 10. Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} i1mxyvyycvgyyu4vtkd394m1qp6rkdm Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus 0 5707 270427 86516 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Tereus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] 86516 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Tereus }}<div class="text"> <poem>1. Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) . 2. Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit. 3. (...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae! 4. Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete. 5. Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat. 6. (…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox. 7. Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis. 8. Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri. 9. Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} npy3b4444bumnqkli5jtq6f013qi9v2 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis 0 5708 270387 86529 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] 86529 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Ex incertis fabulis fragmenta }}<div class="text"> <poem>1. Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli. 2. (…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit. 3. Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit. 4. (...) cum virginali mundo clam patre 5. Video sepulcra duo duorum corporum. 6. (...) mulier una duom virum 7. Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici? 8. Hinc colomen alte geminis aptum cornibus 9. Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum. 10. An haec iam obliti sunt Phryges? 11. (...) non calida latice lautus (...) . 12. Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli. 13. Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus. 14. quadrurbem 15. (...) quorum genitor fertur esse ops gentibus 16. In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris 17. Scindens dolore identidem intonsam comam 18. Iamque auroram rutilare procul Cerno 19. Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) . 20. Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis. 21. multa inventa expertaque ex hoc sunt bona. 22. Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo. 23. Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo. 24. Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox 25. Pars frena tensae atque ori equorum accommodant. 26. (...) mystica ad dextram vada Praetervecti 27. (...) recte perfectis sacris 28. (…) multis nomen Vestrum numenque ciendo 29. Citius Orion pallescit (...) 30. (…) fallaciloquae malitiae 31. <Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam> 32. (…) residuos, somn<o deditos> 33. Hectora 34. termen 35. inimicitiam 36. alvus 37. Iovis 38. status </div> {{finis}} {{textquality|75%}} oy83mv56aqhuqyldsi7bgbtnlccu0jv Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus 0 5709 270425 86517 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Telephus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] 86517 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Telephus }}<div class="text"> <poem>1. Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius. 2. Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque. 3. (…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) . 4. Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili 5. Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu. 6. (...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit. 7. Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat. 8. Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime. 9. Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura? 10. Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere 11. Studiumque iteris reprime. 12. Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide. 13. (...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare. 14. (...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere 15. Flucti cruoris volverentur Mysii </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 0fbax05smqnjywjzwf1779zueqozs6s Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi 0 5710 270423 86522 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] 86522 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Stasiastae vel Tropaeum Liberi }}<div class="text"> <poem>1. Corporare abs tergo es ausus 2. Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit 3. Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido 4. Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 9y08d9mrxvx5ism4qtf0pwuo53racll Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades 0 5711 270431 86518 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Troades]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 86518 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Troades }}<div class="text"> <poem>1. Nocturnan saxo fruges frendas torridas? 2. Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} o3d34xbafs63n9w8z26ykmygf5cls6s Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais 0 5712 270429 86520 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Thebais]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] 86520 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Thebais }}<div class="text"> <poem>1. Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} a0ai9kth5jaoqzra25sh2po7eu7m8hu Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus 0 5713 270421 86521 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Prometheus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] 86521 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Prometheus }}<div class="text"> <poem>1. Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. 2. tum profusus flamine hiberno gelus </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} kbckspjued4smx7kv1um4z0xiulfy9k Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae 0 5714 270419 86523 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Phoenissae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] 86523 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Phoenissae }}<div class="text"> <poem>1. Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–? 2. Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem 3. Vicissitatemque inperitandi tradidit. 4. Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias 5. Natus uti tute sceptrum poteretur patris 6. Num pariter videor patriis vesci praemiis? 7. Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) . 8. Delubra caelitum, arae, sanctitudines! 9. Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant. 10. Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior 11. Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius. 12. Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri. 13. (...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 8u65i4wsibynv9froxoij6rw06zwfgn Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta 0 5716 270415 86528 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Philocteta]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] 86528 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Philoctetes }}<div class="text"> <poem>1. Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade! 2. (...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo. 3. (...) ubi habet? urbe agrone? (...) . 4. Quem neque tueri contra neque fari queas. 5. Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit. 6. Contra est eundum cautim et captandum mihi. 7. (...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis. 8. (…) caprigenum trita ungulis 9. Reciproca tendens nervo equino concita Tela 10. Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria. 11. (…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert. 12. E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient. 13. Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca? 14. (…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) . 15. Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli. 16. (…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu. 17. (...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam 18. Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser. 19. Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus. 20. Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives. 21. Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini. 22. dracontem </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 7mv3g6w2sudhmpq9hau6wfi53uqjdhr Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae 0 5717 270413 86527 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Persidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] 86527 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Persidae }}<div class="text"> <poem>1. Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 0sxmq2pqaeveonjqbau08rpa1a2l04o Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae 0 5718 270411 86534 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Pelopidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] 86534 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Pelopidae }}<div class="text"> <poem>1. (...) stimulove meum cor? 2. (...) et te ut triplici laetarem bono 3. (...) nec tibi me in hac re gratari decet. 4. Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent. 5. Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae 6. Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis? </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} h5d0fkzewoesm3k1sq0bm3jc9n8tlv6 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus 0 5719 270409 86530 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Oenomaus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 86530 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Oenomaus }}<div class="text"> <poem>1. Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent 2. (…) atque ea coniectura auguro 3. (...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere. 4. Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere 5. Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco 6. Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor. 7. Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem. 8. Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum 9. Atque hanc postremo solis usuram cape! 10. Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} akohz5j9aola3oq9r00h7a1851md0x9 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia 0 5720 270407 86536 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] 86536 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Nyctegresia }}<div class="text"> <poem>1. (…) classis aditu occluditur: Fervit 2. Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax. 3. Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito. 4. Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam. 5. (…) id quod facis gratum et grave est. 6. An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim? 7. Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas! 8. Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date. 9. Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet? 10. Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} gglem3vu6hu2z5pbo08iu8fccuuj4ha Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus 0 5721 270405 86533 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] 86533 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Neoptolemus }}<div class="text"> <poem>1. (…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest? 2. Haut quisquam potis est tolerare acritudinem. 3. Vis veritatis (...) atque acritas 4. Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam 5. Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor. 6. Atque adeo valvas sonere sensi regias. 7. Dolet pudetque Graium me et vero piget. 8. Decorare est satius quam verbena et taeniis 9. Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris. 10. Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari? 11. Satin astu et fallendo callet? 12. Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens. 13. sed quesdam </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} aax1frnpu7o94mzxedm1ecqgb8nc77w Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones 0 5722 270403 86537 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Myrmidones]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] 86537 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Myrmidones }}<div class="text"> <poem>1. Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror. 2. Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere 3. Mea facta in acie obliti (...) . 4. Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas. 5. Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam. 6. Tua honestitudo Danaos decepit diu. 7. Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam. 8. Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus. 9. Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 4ac6rlt5a8vqf16fu0v7gacfullfjqm Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus 0 5723 270401 86535 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] 86535 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Minos sive Minotaurus }}<div class="text"> <poem>1. Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} o6fcb5j28lfvz2x5cz5s1cwn51e0i04 Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager 0 5724 270399 86541 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Meleager]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 86541 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Meleager }}<div class="text"> <poem>1. (...) frugis prohibet pergrandescere. 2. Vagent ruspantes silvas, sectantes feras 3. Quam invita ancillans, dicto oboediens viri 4. frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo. 5. Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput. 6. Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini. 7. Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare. 8. (…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit. 9. Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque. 10. Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus. 11. (...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit 12. Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi? 13. Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet. 14. Labore aut minuat itiner ingressum via 15. Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet? 16. Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul. 17. Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 3e5dzyulbahojx34nuhagyxi801v6yr Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus 0 5725 270397 86539 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Melanippus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] 86539 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Melanippus }}<div class="text"> <poem>1. Num quis non mortalis florem liberum invidit meum? 2. Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum. 3. Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram? 4. Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit. 5. (…) tete esse huic noxae obnoxium 6. Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>? 7. Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus. 8. Crediti' me amici morte inbuturum manus? 9. Paratus sum ubivis petere pestem permiti. 10. Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus 11. Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat. 12. Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave. 13. Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} eiqjqfu3c037eac2hwgq7pdd5hvwpqe Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea 0 5726 270395 86538 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Medea]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] 86538 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Medea }}<div class="text"> <poem>1. (…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert. 4. Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo. 5. Apud vetustam turrem 6. Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea? 7. Prima ex immani victum ad mansuetum applicans 8. (…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus. 9. Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus 10. Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus 11. Perite in stabulo frenos immittens feris 12. Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc? 13. Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus? 14. Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit. 15. Lavere salsis vultum lacrumis (...) 16. Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili. 17. Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est. </poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} frg22hm6fgbuy8vok55iug03ortrpot Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington) 0 5727 270291 270231 2026-06-10T15:49:47Z Saumache 27923 /* Aegisthus */ 270291 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{r|1}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica. {{r|2}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae {{r|3}}(...) an sceptra iam flaccent? ferat. </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}(…) heu! {{r|5}}Cuiatis stirpem funditus fligi studet! {{r|6}}Cui manus materno sordet sparsa sanguine. {{r|7}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet. {{r|8}}(...) neque fera hominum pectora {{r|9}}Fragescunt, donec vim imperi persenserint. {{r|10}}(…) melius quam viri {{r|11}}Callent mulieres. </poem> ==Agamemnonidae== <poem> </poem> ==Alcestis== <poem> </poem> ==Alcimeo== <poem> </poem> ==Alphesiboea== <poem> </poem> ==Amphitruo== <poem> </poem> ==Andromeda== <poem> </poem> ==Antenoridae== <poem> </poem> ==Antigona== <poem> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> </poem> ==Astyanax== <poem> </poem> ==Athamas== <poem> </poem> ==Atreus== <poem> </poem> ==Bacchae== <poem> </poem> ==Chrysippus== <poem> </poem> ==Clutemestra== <poem> </poem> ==Deiphobus== <poem> </poem> ==Diomedes== <poem> </poem> ==Epigoni== <poem> </poem> ==Epinausimache== <poem> </poem> ==Erigona== <poem> </poem> ==Eriphyla== <poem> </poem> ==Eurysaces== <poem> </poem> ==Hecuba== <poem> </poem> ==Hellenes== <poem> </poem> ==Io== <poem> </poem> ==Medea== <poem> </poem> ==Melanippus== <poem> </poem> ==Meleager== <poem> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> </poem> ==Myrmidones== <poem> </poem> ==Neoptolemus== <poem> </poem> ==Nyctegresia== <poem> </poem> ==Oenomaus== <poem> </poem> ==Pelopidae== <poem> </poem> ==Persidae== <poem> </poem> ==Philocteta== <poem> </poem> ==Phinidae== <poem> </poem> ==Phoenissae== <poem> </poem> ==Prometheus== <poem> </poem> ==Thebais== <poem> </poem> ==Troades== <poem> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> </poem> ==Telephus== <poem> </poem> ==Tereus== <poem> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} kzlg9zf88rw0mtls6sto4qj6dzd43ai 270292 270291 2026-06-10T16:17:54Z Saumache 27923 270292 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{r|1}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{r|2}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae<ref>Nonius, 08, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}} . . . heu! {{r|5}}Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu {{r|7}}gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . neque fera hominum pectora {{r|9}}Fragescunt, donec vim imperi persenserint.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri {{r|11}}Callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}Cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum {{r|14}}Extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}Renovare<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}sic {{r|17}}Multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, {{r|18}}Composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}Quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref?Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}} {{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcimeo== <poem> 1. (…) suos deseruit liberos.– Superstites sunt. 2. Vt me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem Reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem! 3. Quod di in sedem infernam penitus Depressum altis clausere specis 4. (…) qui ducat cum te socerum viderit, Generibus tantam esse inpietatem? (...) 5. Tenta ut frustrando lactans vanans protrahas. 6. Quia nec vos nec ille inpune inrideret meam Grandaevitatem 7. Atque eccos segnis somno et tarditudine. 8. Postremo amplexa fructum, quem di dant, cape! </poem> ==Alphesiboea== <poem> Ita territa membra animo aegroto Cunctant subferre laborem. 2(…) etsi est in malis Depositus animus, quae scibo exinde audies. 3Quid tam obscuridicum est tamve inenodabile? 4Si tui veretur te progenitoris, cedo. 5(...) sed tibi cautim est adeundum ad virum. 6At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat 7Cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum. 8O dirumque hostificumque diem, o Vim torvam aspecti atque horribilem! 9Sed angustate inclusam ac saxis, squalidam </poem> ==Amphitruo== <poem> 1. Cum patre parvos patrium hostifice Sanguine sanguen miscere suo 2. Vt tam obstinatod animo confisus tuo 3. An malad aetate mavis male mulcari exemplis omnibus? 4. Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri? 5. Si satis recte aut vera ratione augurem 6. Tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, Ne dubitem. 7. Quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem 8. Pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis. 9. Cedo, ecquid ei redhostit? viam cometem obbitet facilius 10. Si forte paulo quam tu veniam setius 11. Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis. 12. Non parvolam rem ordibor.–Ne retice, obsecro! 13. Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam Interisse es ratus? </poem> ==Andromeda== <poem> . Quot luna circlos annuo in cursu institit 2. Cum ninxerint caelestium molem mihi 3. Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream (...) 4. Nec quei te adiutem invenio: hortari pudet, non prodesse id piget. 5. Muliebre ingenium, prolubium, occasio (...) . 6. (…) namque ut dicam te metu Aut segnitate adiuvere dubitare, haut meum est. 7. Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis, Quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit. 8. Misera obvalla saxo sento, paedore alguque et fame 9. Qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos. 10. Immane te habet templum obvallatum ossibus. 11. Alui educavi: id facite gratum ut sit seni. 12. Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges. 13. Donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi. 14. Nosque ut sevorsum dividos leto offeres 15. Nam posquam parvos vos oppressit famulitas </poem> ==Antenoridae== <poem> 1. (…) ad populum intellego Referundum, quoniam horum aequiter sententiae Fuere. 2. Fortasse an sit quod vos hic non mertet metus. 3. Sed quis hic est, qui matutinum cursum huc celeranter rapit? 4. Namque huc em venio, ut mea ope opes Troiae integrem. 5. (…) qui aut illorum copias Fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare. </poem> ==Antigona== <poem> 1. Quid agis? perturbas rem omnem ac resupinas, soror. 2. (...) quanto magis te isti modi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere. 3. Attat, nisi me fallit in obitu Sonitus 4. Heus, vigiles, properate, expergite Pectora tarda sopore, exsurgite! 5. (…) iam iam neque di regunt Neque profecto deum supremus rex <iam> curat hominibus. 6. (...) ne istunc numero amittas subitum oblatum (...) . </poem> ==Armorum iudicium== <poem> 1. Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet. 2. Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi? 3. (...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum. 4. In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti. 5. Inter quos saepe et multo inbutus sanguine 6. Huius me dividia cogit plus quam est par loqui. 7. Maior erit luctus, cum me damnatum audiet. 8. Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest 9. Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali? 10. Virtuti sis par, dispar fortunis patris. 11. Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere. 12. Sed pervico Aiax animo atque advorsabili 13. Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona. 14. Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...) 15. (…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus. 16. <Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs> </poem> ==Astyanax== <poem> 1. Qui nostra per vim patria populavit bona. 2. Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt 3. Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur! 4. Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos. 5. Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine. 6. Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter. 7. Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum. 8. Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis. 9. (…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis. 10. (…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus 11. Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi. 12. Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus. 13. Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas. </poem> ==Athamas== <poem> 1. Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui 2. Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier! 3. Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices. 4. Hostem ut profugiens inimici invadam in manus? 5. Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit. 6. <Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave. 7. Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala. </poem> ==Atreus== <poem> 1. Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo 2. (Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam. 3. (…) <quae> ego incipio conata exequar. 4. (Atreus) oderint, Dum metuant. 5. Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum. 6. (Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus 7. Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi. 8. (Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis. 9. Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas. 10. Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem. 11. Epularum fictor, scelerum fratris delitor 12. (…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit. 13. Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere? 14. (Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens. 15. (Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) . 16. (Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos. 17. Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar? 18. Ecquis hoc animadvortet? vincite! 19. Numquam istam imminuam curam infitiando tibi. 20. Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent. </poem> ==Bacchae== <poem> 1. Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania. 2. Et nunc silvicolae ignota invisentes loca 3. (...) aericrepitantes melos 4. Agite modico gradu! iacite thyrsos levis! 5. (…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie! 6. (...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis. 7. Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas 8. Ei lanugo flora nunc demum inrigat 9. (...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate. 10. Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere 11. (...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit. 12. Formae figurae nitiditatem, hospes, geris. 13. Nam flori crines, video, ei propessi iacent. 14. Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant. 15. Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt. 16. (…) indecorabiliter alienos alunt. 17. Quanta in venando affecta est laetitudine. 18. (...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret. 19. ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us. </poem> ==Chrysippus== <poem> 1. (...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.> 2. alternabilem Divitiam partissent 3. Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>. 4. Melius pigrasse quam deproperasse est nefas. 5. Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus. </poem> ==Clutemestra== <poem> 1. (...) sed valvae resonunt regiae. 2. omnes gaudent facere recte, male pigrent. 3. Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit. 4. Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere 5. Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis. 6. Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis? 7. Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari. 8. (...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem? 9. (...) seras potiuntur plagas. 10. Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas. </poem> ==Deiphobus== <poem> 1. <Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant. 2. Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius. 3. Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus. 4. ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit. 5. Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit. </poem> ==Diomedes== <poem> 1. (…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile. 2. Passimque praeda pecua vallebant agris. 3. Non genus virum ornat, generi vir fortis loco. 4. (…) Ogygia moenia 5. Et qualis fuerit, fama celebrescat tua. 6. Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia. 7. Adsum apud te, genitor. 8. Multa amittuntur tarditie et socordia. 9. Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi. 10. Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius. 11. Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter. 12. <Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto. </poem> ==Epigoni== <poem> 1. quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) . 2. Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili. 3. Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides? 4. Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti. 5. Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus. 6. Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis. 7. Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti? 8. Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis. 9. Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi 10. Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam. 11. Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–? 12. Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora. 13. ⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem! 14. Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus? 15. Age age amolire, amitte, cave vestem attigas! 16. Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis? </poem> ==Epinausimache== <poem> 1. Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum. 2. Proin tu id cui fiat, non qui facias compara. 3. <At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti. 4. Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide. 5. Probis probatum potius quam multis fore 6. Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum 7. Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum. 8. Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi. 9. Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui. 10. Incursio ita erat acris 11. Mavortes armis duo congressos crederes. 12. Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico. 13. Vbi nunc terricula tua sunt? 14. Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere. 15. Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo 16. Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem. 17. Lucifera lampade abietem exurat Iovis </poem> ==Erigona== <poem> 1. Locrorum late viridia et frugum ubera 2. Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine. 3. Hospitem depositam interemes? 4. Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea! 5. Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri! 6. Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat 7. <Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret </poem> ==Eriphyla== <poem> 1. Pallas bicorpor anguium spiras trahit. </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam. 2. Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat. 3. (...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine. 4. (...) atque ut vides, non tenui de loco 5. Apud ipsum adstas. 6. Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica. 7. Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros. 8. Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies! 9. (…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit. 10. Persvasit maeror anxitudo error dolor. 11. Disertim id unum incommodis defit meis. 12. (…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei. 13. (...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini. 14. Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito? 15. (...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham. 16. Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara. 17. ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius 18. (...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus 19. (…) ille orbus, exspes liberum 20. Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse 21. Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) . 22. Reprime parumper vim citatum quadrupedum. 23. Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite. </poem> ==Hecuba== <poem> 1. Veter fatorum terminus sic iusserat. </poem> ==Hellenes== <poem> 1. Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant. 2. Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat. </poem> ==Io== <poem> 1. Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini. 2. Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) . 3. (...) quibusnam te aibant exortam locis? </poem> ==Medea== <poem> 1. (…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert. 4. Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo. 5. Apud vetustam turrem 6. Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea? 7. Prima ex immani victum ad mansuetum applicans 8. (…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus. 9. Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus 10. Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus 11. Perite in stabulo frenos immittens feris 12. Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc? 13. Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus? 14. Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit. 15. Lavere salsis vultum lacrumis (...) 16. Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili. 17. Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est. </poem> ==Melanippus== <poem> 1. Num quis non mortalis florem liberum invidit meum? 2. Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum. 3. Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram? 4. Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit. 5. (…) tete esse huic noxae obnoxium 6. Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>? 7. Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus. 8. Crediti' me amici morte inbuturum manus? 9. Paratus sum ubivis petere pestem permiti. 10. Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus 11. Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat. 12. Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave. 13. Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides </poem> ==Meleager== <poem> 1. (...) frugis prohibet pergrandescere. 2. Vagent ruspantes silvas, sectantes feras 3. Quam invita ancillans, dicto oboediens viri 4. frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo. 5. Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput. 6. Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini. 7. Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare. 8. (…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit. 9. Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque. 10. Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus. 11. (...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit 12. Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi? 13. Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet. 14. Labore aut minuat itiner ingressum via 15. Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet? 16. Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul. 17. Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine. </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> 1. Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram </poem> ==Myrmidones== <poem> 1. Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror. 2. Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere 3. Mea facta in acie obliti (...) . 4. Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas. 5. Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam. 6. Tua honestitudo Danaos decepit diu. 7. Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam. 8. Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus. 9. Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce. </poem> ==Neoptolemus== <poem> 1. (…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest? 2. Haut quisquam potis est tolerare acritudinem. 3. Vis veritatis (...) atque acritas 4. Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam 5. Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor. 6. Atque adeo valvas sonere sensi regias. 7. Dolet pudetque Graium me et vero piget. 8. Decorare est satius quam verbena et taeniis 9. Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris. 10. Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari? 11. Satin astu et fallendo callet? 12. Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens. 13. sed quesdam </poem> ==Nyctegresia== <poem> 1. (…) classis aditu occluditur: Fervit 2. Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax. 3. Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito. 4. Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam. 5. (…) id quod facis gratum et grave est. 6. An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim? 7. Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas! 8. Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date. 9. Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet? 10. Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas. </poem> ==Oenomaus== <poem> 1. Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent 2. (…) atque ea coniectura auguro 3. (...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere. 4. Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere 5. Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco 6. Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor. 7. Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem. 8. Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum 9. Atque hanc postremo solis usuram cape! 10. Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent. </poem> ==Pelopidae== <poem> 1. (...) stimulove meum cor? 2. (...) et te ut triplici laetarem bono 3. (...) nec tibi me in hac re gratari decet. 4. Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent. 5. Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae 6. Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis? </poem> ==Persidae== <poem> 1. Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum? </poem> ==Philocteta== <poem> 1. Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade! 2. (...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo. 3. (...) ubi habet? urbe agrone? (...) . 4. Quem neque tueri contra neque fari queas. 5. Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit. 6. Contra est eundum cautim et captandum mihi. 7. (...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis. 8. (…) caprigenum trita ungulis 9. Reciproca tendens nervo equino concita Tela 10. Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria. 11. (…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert. 12. E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient. 13. Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca? 14. (…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) . 15. Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli. 16. (…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu. 17. (...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam 18. Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser. 19. Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus. 20. Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives. 21. Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini. 22. dracontem </poem> ==Phinidae== <poem> 1 Hac ubi curvo litore latratu Vnda sub undis labunda sonit 2 Simul et circum magna sonantibus Excita saxis svavisona echo Crepitu clangente cachinnat. 3 Tacite tonsillas litore in lecto edite.<ref> 4 Obtorque prorim ac suppa tortas copulas. 5 Aut saepe ex humili sede sublima evolat. 6 Neque ulla interea finis curarum datur. 7 Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit. 8 Se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans 9 Quaeve ut Graio tibi congenerat gentum aut generum adfinitas? </poem> ==Phoenissae== <poem> 1. Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–? 2. Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem 3. Vicissitatemque inperitandi tradidit. 4. Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias 5. Natus uti tute sceptrum poteretur patris 6. Num pariter videor patriis vesci praemiis? 7. Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) . 8. Delubra caelitum, arae, sanctitudines! 9. Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant. 10. Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior 11. Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius. 12. Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri. 13. (...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi. </poem> ==Prometheus== <poem> 1. Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. 2. tum profusus flamine hiberno gelus </poem> ==Thebais== <poem> 1. Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum. </poem> ==Troades== <poem> 1. Nocturnan saxo fruges frendas torridas? 2. Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines? </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> 1. Corporare abs tergo es ausus 2. Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit 3. Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido 4. Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites? </poem> ==Telephus== <poem> 1. Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius. 2. Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque. 3. (…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) . 4. Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili 5. Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu. 6. (...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit. 7. Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat. 8. Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime. 9. Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura? 10. Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere 11. Studiumque iteris reprime. 12. Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide. 13. (...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare. 14. (...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere 15. Flucti cruoris volverentur Mysii </poem> ==Tereus== <poem> 1. Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) . 2. Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit. 3. (...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae! 4. Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete. 5. Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat. 6. (…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox. 7. Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis. 8. Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri. 9. Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo. </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> 1. Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli. 2. (…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit. 3. Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit. 4. (...) cum virginali mundo clam patre 5. Video sepulcra duo duorum corporum. 6. (...) mulier una duom virum 7. Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici? 8. Hinc colomen alte geminis aptum cornibus 9. Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum. 10. An haec iam obliti sunt Phryges? 11. (...) non calida latice lautus (...) . 12. Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli. 13. Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus. 14. quadrurbem 15. (...) quorum genitor fertur esse ops gentibus 16. In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris 17. Scindens dolore identidem intonsam comam 18. Iamque auroram rutilare procul Cerno 19. Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) . 20. Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis. 21. multa inventa expertaque ex hoc sunt bona. 22. Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo. 23. Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo. 24. Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox 25. Pars frena tensae atque ori equorum accommodant. 26. (...) mystica ad dextram vada Praetervecti 27. (...) recte perfectis sacris 28. (…) multis nomen Vestrum numenque ciendo 29. Citius Orion pallescit (...) 30. (…) fallaciloquae malitiae 31. <Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam> 32. (…) residuos, somn<o deditos> 33. Hectora 34. termen 35. inimicitiam 36. alvus 37. Iovis 38. status </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} akvpn1xf70imh38ixw600lw0ib80r9d 270298 270292 2026-06-10T17:20:18Z Saumache 27923 270298 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|344}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> . Quot luna circlos annuo in cursu institit<ref>1</ref> {{r|2}}Cum ninxerint caelestium molem mihi<ref>1</ref> {{r|3}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream (...)<ref>1</ref> {{r|4}}Nec quei te adiutem invenio: hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>1</ref> {{r|5}}Muliebre ingenium, prolubium, occasio (...) .<ref>1</ref> {{r|6}}(…) namque ut dicam te metu Aut segnitate adiuvere dubitare, haut meum est.<ref>1</ref> {{r|7}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis, Quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>1</ref> {{r|8}}Misera obvalla saxo sento, paedore alguque et fame<ref>1</ref> {{r|9}}Qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>1</ref> {{r|10}}Immane te habet templum obvallatum ossibus.<ref>1</ref> {{r|11}}Alui educavi: id facite gratum ut sit seni.<ref>1</ref> {{r|12}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>1</ref> {{r|13}}Donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>1</ref> {{r|14}}Nosque ut sevorsum dividos leto offeres<ref>1</ref> {{r|15}}Nam posquam parvos vos oppressit famulitas<ref>1</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|1}}(…) ad populum intellego Referundum, quoniam horum aequiter sententiae Fuere.<ref>1</ref> {{r|2}}Fortasse an sit quod vos hic non mertet metus.<ref>1</ref> {{r|3}}Sed quis hic est, qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>1</ref> {{r|4}}Namque huc em venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) qui aut illorum copias Fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>1</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{r|1}}Quid agis? perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>1</ref> {{r|2}}(...) quanto magis te isti modi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>1</ref> {{r|3}}Attat, nisi me fallit in obitu Sonitus<ref>1</ref> {{r|4}}Heus, vigiles, properate, expergite Pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) iam iam neque di regunt Neque profecto deum supremus rex <iam> curat hominibus.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ne istunc numero amittas subitum oblatum (...) .<ref>1</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|1}}Hac ubi curvo litore latratu Vnda sub undis labunda sonit<ref>1</ref> {{r|2}}Simul et circum magna sonantibus Excita saxis svavisona echo Crepitu clangente cachinnat.<ref>1</ref> {{r|3}}Tacite tonsillas litore in lecto edite.<ref><ref>1</ref> {{r|4}}Obtorque prorim ac suppa tortas copulas.<ref>1</ref> {{r|5}}Aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>1</ref> {{r|6}}Neque ulla interea finis curarum datur.<ref>1</ref> {{r|7}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>1</ref> {{r|8}}Se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans<ref>1</ref> {{r|9}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentum aut generum adfinitas?<ref>1</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} oznbejfpypcjryuypje8bxw4qi7yovr 270323 270298 2026-06-11T09:37:06Z Saumache 27923 270323 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|1}}Hac ubi curvo litore latratu Vnda sub undis labunda sonit<ref>1</ref> {{r|2}}Simul et circum magna sonantibus Excita saxis svavisona echo Crepitu clangente cachinnat.<ref>1</ref> {{r|3}}Tacite tonsillas litore in lecto edite.<ref><ref>1</ref> {{r|4}}Obtorque prorim ac suppa tortas copulas.<ref>1</ref> {{r|5}}Aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>1</ref> {{r|6}}Neque ulla interea finis curarum datur.<ref>1</ref> {{r|7}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>1</ref> {{r|8}}Se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans<ref>1</ref> {{r|9}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentum aut generum adfinitas?<ref>1</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} 1ioio3ikq9p0p4crvofv4n9awfhcxqb 270335 270323 2026-06-11T10:12:53Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] 270323 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|1}}Hac ubi curvo litore latratu Vnda sub undis labunda sonit<ref>1</ref> {{r|2}}Simul et circum magna sonantibus Excita saxis svavisona echo Crepitu clangente cachinnat.<ref>1</ref> {{r|3}}Tacite tonsillas litore in lecto edite.<ref><ref>1</ref> {{r|4}}Obtorque prorim ac suppa tortas copulas.<ref>1</ref> {{r|5}}Aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>1</ref> {{r|6}}Neque ulla interea finis curarum datur.<ref>1</ref> {{r|7}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>1</ref> {{r|8}}Se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans<ref>1</ref> {{r|9}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentum aut generum adfinitas?<ref>1</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} 1ioio3ikq9p0p4crvofv4n9awfhcxqb 270541 270335 2026-06-11T10:48:19Z Saumache 27923 /* Phinidae */ 270541 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|1}}Hac ubi curvo litore latratu Vnda sub undis labunda sonit<ref>1</ref> {{r|2}}Simul et circum magna sonantibus Excita saxis svavisona echo Crepitu clangente cachinnat.<ref>1</ref> {{r|3}}Tacite tonsillas litore in lecto edite.<ref>1</ref> {{r|4}}Obtorque prorim ac suppa tortas copulas.<ref>1</ref> {{r|5}}Aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>1</ref> {{r|6}}Neque ulla interea finis curarum datur.<ref>1</ref> {{r|7}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>1</ref> {{r|8}}Se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans<ref>1</ref> {{r|9}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentum aut generum adfinitas?<ref>1</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} 1hlc406qsysljajy8a0cxzwdy9i9efc 270542 270541 2026-06-11T10:59:33Z Saumache 27923 /* Phinidae */ 270542 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|573}}Hac ubi curvo litore latratu unda sub undis labunda sonit,<ref>Nonius, 504, 30</ref> {{r|575}}simul et circum magna sonantibus excita saxis saeva sonando {{r|577}}{{gap|2em}}crepitu clangente cachinnant.<ref>Nonius, 463, 12</ref> {{r|578}}Abtorque prorim ac suppa tortas copulas;<ref>Nonius, 200, 37</ref> {{r|579}}Tacete tonsillas litore in lecto edite.<ref>Festus, 538, 28; cp. Paulus ex Festo, 539, 11</ref> {{r|580}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentium aut generum adfinitas?<ref>Nonius, 84, 29</ref> {{r|581}}se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans.<ref>Nonius, 20, 26</ref> {{r|582}}aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>Nonius, 489, 7</ref> {{r|583}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>Noniusm 503, 38</ref> {{r|584}}neque ulla interea finis curarum datur.<ref>Nonius, 205, 5</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} ohzl4067m5pw4lvo786lr6dqcar6q2v 270543 270542 2026-06-11T11:03:23Z Saumache 27923 /* Phinidae */ 270543 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== [[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|573}}Hac ubi curvo litore latratu unda sub undis labunda sonit,<ref>Nonius, 504, 30</ref> {{r|575}}simul et circum magna sonantibus excita saxis saeva sonando {{r|577}}{{gap|2em}}crepitu clangente cachinnant.<ref>Nonius, 463, 12</ref> {{r|578}}Abtorque prorim ac suppa tortas copulas;<ref>Nonius, 200, 37</ref> {{r|579}}Tacete et tonsillas litore in lecto edite.<ref>Festus, 538, 28; cp. Paulus ex Festo, 539, 11</ref> {{r|580}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentium aut generum adfinitas?<ref>Nonius, 84, 29</ref> {{r|581}}se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans.<ref>Nonius, 20, 26</ref> {{r|582}}aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>Nonius, 489, 7</ref> {{r|583}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>Noniusm 503, 38</ref> {{r|584}}neque ulla interea finis curarum datur.<ref>Nonius, 205, 5</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} ounnxf433n3usp17su5uspk83nx4vaq 270546 270543 2026-06-11T11:07:00Z Saumache 27923 /* Index */ 270546 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 356-608. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n356/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} <div class="text"> ==Index== {{c|[[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]]}} </div> ==Achilles== <poem> {{c|''Achilles''}}{{r|1}} . . . an sceptra iam flaccent? ferat.<ref>Nonius, 110, 11</ref> {{c|''Patroclus''}}{{r|2}}Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.<ref>Nonius, 98, 4, Cp. Non., 277, 38</ref> {{r|3}}Ne tum cum fervat pectus iracundiae.<ref>Nonius, 503, 32</ref> </poem> ==Aegisthus== <poem> {{r|4}}Heu! Cuiatis stirpem funditus fligi studet!<ref>Nonius, 110, 32</ref> {{r|6}}{{gap|16em}}Celebri gradu gressum adcelerasse decet.<ref>Nonius, SO, 22 Cp. Serv. auet., ad A en., IV, 041. Aesch., Agam., 1350</ref> {{r|8}} . . . nec fera hominum pectora fragescunt, donec vim imperi persensere imperi.<ref>Nonius, 111, 1 Aesch., Ag., 1632</ref> {{r|10}}{{gap|10em}} . . . melius quam viri callent mulieres.<ref>Nonius, 257, 53 Aesc h., Ag. y 1636</ref> {{r|6}}cui manus materno sordet sparsa sanguine.<ref>Nonius, 170, 4</ref> </poem> ==Agamemnonidae== <poem> {{r|13}}{{gap|13em}}inimicitias Pelopidum extinctas iam atque oblitteratas memoria {{r|15}}renovare.<ref>Nonius, 146, 28</ref> {{r|16}}{{gap|17em}}Sic multi, animus quorum atroci vinctus malitia est, composita dicta e pectore evoluunt suo, {{r|19}}quae cum componas, dicta factis discrepant.<ref>Nonius, 257, 30</ref> </poem> ==Alcestis== <poem> {{c|''Nuntius''}}{{r|20}}Cum striderat retracta rursus inferis.<ref>PriscianiiR, ap. O.L., IT, 481, 13</ref> </poem> ==Alcmeo== <poem> {{r|21}}suos deseruit liberos superstites.<ref>Nonius, 393, 20</ref> {{r|22}}postremo amplexa fructum, quem di dant, cape!<ref>Nonius, 470, 13</ref> {{r|23}}tanta ut frustrando lactans vanans protrahas.<ref>Nonius, 16, 14</ref> {{c|''Chorus''}}{{r|24}}quod di in terram infernam penitus depressum altis clausere specis.<ref>Nonius, 487, 24</ref> {{r|26}}Ut me depositum et maerentem nuntio repentino alacrem reddidisti adque excitasti ex luctu in laetitudinem!<ref>Nonius, 132, 9</ref> {{r|28}}. . . Qui ducat, cum te socerum viderit, generibus tantam esse inpietatem?<ref>Nonius, 487, 29</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|30}}quia nec vos nec ille inpune inrideret meam grandaevitatem.<ref>Nonius, 116, 14</ref> {{r|32}}Atque eccos segnis somno et tarditudine.<ref>Nonius, 181, 14</ref> </poem> ==Alphesiboea== <poem> {{c|''Alcmeo''}}{{r|33}}ita territa membra animo aegroto {{gap|4em}}cunctant suferre laborem.<ref>Nonius, 469, 23</ref> {{r|35}}{{gap|15em}}Etsi est in malis depositus animus, quae scibo exinde audiet.<ref>Nonius, 279, 24</ref> {{r|37}}Quid tam obscuridicum est tamne inenodabile?<ref>Nonius, 15, 3</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|38}}Si tui veretur te progenitoris, cedo.<ref>Nonius, 496, 31</ref> {{r|39}}. . . o dirum hostificumque diem, o vim torvam aspecti atque horribilem!<ref>Nonius, 485, 23</ref> {{r|41}}sed angustate inclusam ac saxis squalidam,<ref>Nonius, 73, 25</ref> {{c|''Phegeus''}}{{r|42}}cum ipsa simitu miseritudo meorum nulla est liberum.<ref>Nonius, 136, 13</ref> {{r|43}}At vereor, cum te esse Alcimeonis fratrem factis dedicat.<ref>Nonius, 280, 4</ref> {{r|44}}. . . Sed tibi cautim est adeundum ad virum.<ref>Nonius, 512, 1-4</ref> </poem> ==Amphitruo== <poem> {{r|45}}cum patre parvos patrium hostifice sanguine sanguen miscere suo.<ref>Nonius, 224, 0</ref> {{r|47}}pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis.<ref>Nonius, 292, 7</ref> {{r|48}}quin meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem.<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|49}}An mala aetate mavis male mulcari exemplis omnibus?<ref>Nonius, 1, 6</ref> {{r|50}}Sed quaenam haec est mulier funesta veste, tonsu lugubri?<ref>Nonius, 179, 14</ref> {{r|51}}tamen et staturae gracilitudo propemodum et luctus facit, ne dubitem.<ref>Nonius, 116, 2</ref> {{r|53}}(A) Non parvam rem ordibor. (B) Ne retice, obsecro!<ref>Nonius, 39, 22</ref> {{r|54}}Miseret lacrimarum luctuum orbitudinis.<ref>Nonius, 146, 16</ref> {{r|55}}ut tam obstinatod animo confisus tuo,<ref>Festus, 220, 7</ref> {{r|56}}. . . Si satis recte aut vera ratione augurem,<ref>Nonius, 469, 3</ref> {{r|57}}Si forte paulo quam tu veniam setius,<ref>Festus, 510, 22; cp. Paulus, ex Festo, 511, 3</ref> {{r|58}}Hocinest, quod tam temeriter tu meam benivolentiam interisse es ratus?<ref>Nonius, 516, 3</ref> {{r|60}}{{gap|14em}}Cedo ecquid ei redhostit iam cometem obiectet facilius?<ref>Nonius, 165, 21; cp. Festus, 370, 21</ref> </poem> ==Andromeda== <poem> {{r|62}}quot luna circlos annuo in cursu institit.<ref>Nonius, 20, 23</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|63}}cum ninxerint caelestium molem mihi.<ref>Priscianus, ap. G.L., If, 504, 7</ref> {{r|64}}Nisi quid tua facultas nobis tulat opem, peream.<ref>Macrobius, ap. G.L. f V, 606, 3</ref> {{r|65}}Nec quei te adiutem invenio; hortari pudet, non prodesse id piget.<ref>Nonius, 423, 27</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|66}}{{gap|10em}}namque ut dicam te metu aut segnitate adiuvere addubitare, haut meum est.<ref>Nonius, 174, 22</ref> {{r|68}}Multi iniquo, mulier, animo sibi mala auxere in malis quibus natura prava magis quam fors aut fortuna obfuit.<ref>Nonius, 425, 6</ref> {{r|70}}Immani tabe habet templum obvallatum ossibus.<ref>Nonius, 323, 10</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|71}}Misera obvalla saxo sento paedore alguque et fame.<ref>Nonius, 72, 8</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|72}}qui neque terraest datus, nec cineris causa umquam evasit vapos.<ref>Nonius, 487, 6</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|73}}Quod beneficium haut sterili in segete, rex, te obsesse intelleges.<ref>Nonius, 395, 11</ref> {{c|''Cepheus''}}{{r|74}}Alui educavi; id facite gratum ut sit seni.<ref>Nonius, 422, 15</ref> {{c|''Perseus''}}{{r|75}}nosque ut seorsum dividos leto offeres.<ref>Nonius, 95, 24</ref> {{c|''Andromeda''}}{{r|76}}donec tu auxilium, Perseu, tetulisti mihi.<ref>Nonius, 178, 14</ref> {{r|77}}nam posquam parvos vos oppressit famulitas.<ref>Nonius, 109, 24</ref> {{r|78}}muliebre ingenium, prolubium, occasio.<ref>Nonius, 64, 5</ref> </poem> ==Antenoridae== <poem> {{r|79}}Namque huc id venio, ut mea ope opes Troiae integrem.<ref>Nonius, 126, 33</ref> {{r|80}}{{gap|8em}}qui aut illorum copias fundam in campo, aut navis uram, aut castra mactabo in mare.<ref>Nonius, 341, 20</ref> {{r|82}}Sed quis hic est qui matutinum cursum huc celeranter rapit?<ref>Nonius, 513, 22</ref> {{r|83}}{{gap|7em}}ad populum intellego referundum, quoniam horum aequiter sententiae {{r|85}}fuere.<ref>Nonius, 512, 31</ref> {{r|86}}Fortasse an sit quod vos hic non mertaret metus.<ref>Nonius, 138, 30</ref> </poem> ==Antigona== <poem> {{c|''Ismena''}}{{r|87}}Quid agis? Perturbas rem omnem ac resupinas, soror.<ref>Nonius, 165, 1</ref> {{r|88}}. . . Quanto magis te isti modi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere.<ref>Macrobius, S., VI, 2, 17; cp. Sophocles, ''Antigona'', 82 ΙΣ</ref> {{c|''Vigil''}}{{r|90}}Attat; nisi me fallit in obitu sonitus<ref>Nonius, 357, 22; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 423 ''s''</ref> {{r|91}}Heus, vigiles, properate, expergite pectora tarda sopore, exsurgite!<ref>Nonius, 104, 14; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 253 ''s''</ref> {{c|''Antigona''}}{{r|93}}{{gap|6em}}iam iam neque di regunt neque profecto deum supremus rex res curat hominibus.<ref>Macrobius, S., VI, 1, 59; cp. Sophocles, ''Antigona'', 922 AN</ref> {{r|95}}. . . Ne istum numero amittas subitum oblatum.<ref>Nonius, 352, 16; cp. ?Sophocles, ''Antigona'', 1091 XO</ref> </poem> ==Armorum iudicium== <poem> {{r|1}}Sed ita Achilli armis inclutis vesci studet, Vt cuncta opima levia <iam> prae illis putet.<ref>1</ref> {{r|2}}Quid est, cur componere ausis mihi te aut me tibi?<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nam tropaeum ferre me a forti viro Pulcrum est: si autem vincar, vinci a tali nullum <mi> est probrum.<ref>1</ref> {{r|4}}In quo salutis spes supremas sibi habet summa exerciti.<ref>1</ref> {{r|5}}Inter quos saepe et multo inbutus sanguine<ref>1</ref> {{r|6}}Huius me dividia cogit plus quam est par loqui.<ref>1</ref> {{r|7}}Maior erit luctus, cum me damnatum audiet.<ref>1</ref> {{r|8}}Vbi cura est, ibi anxitudo acerbast, ibi cunctatio, Consiliorum erratio et fortunaest<ref>1</ref> {{r|9}}Bene facis: sed nunc quid subiti mihi febris civit mali?<ref>1</ref> {{r|10}}Virtuti sis par, dispar fortunis patris.<ref>1</ref> {{r|11}}Hem, vereor plus quam fas est captivam hiscere.<ref>1</ref> {{r|12}}Sed pervico Aiax animo atque advorsabili<ref>1</ref> {{r|13}}Nam non facile sine deum opera humana propria sunt bona.<ref>1</ref> {{r|14}}Cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? (...)<ref>1</ref> {{r|15}}(…) noxitudo (...) . Oblitteretur Pelopidarum, ac per nos sanctescat genus.<ref>1</ref> {{r|16}}<Tammodo He>ctor lux Dardaniae <nunc idem> in tenebris <situs><ref>1</ref> </poem> ==Astyanax== <poem> {{r|1}}Qui nostra per vim patria populavit bona.<ref>1</ref> {{r|2}}Nunc in consilio id reges Argivum aucupant, Id quaerunt<ref>1</ref> {{r|3}}Vtinam unicam mi antistitam Arquitenens suam Tutetur!<ref>1</ref> {{r|4}}Nil credo auguribus, qui auris verbis divitant Alienas, suas ut auro locupletent domos.<ref>1</ref> {{r|5}}Nunc, Calcas, finem religionum fac: desiste exercitum Morari meque ab domuitione arcere tuo obsceno omine.<ref>1</ref> {{r|6}}Ferum feroci contundendum imperiost, saevum saeviter.<ref>1</ref> {{r|7}}Te propter tot tantasque habemus vastitatis funerum.<ref>1</ref> {{r|8}}Quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis.<ref>1</ref> {{r|9}}(…) in celsis montibus Pecua atque inter colles pascunt Danai in Froegiae terminis.<ref>1</ref> {{r|10}}(…) itera, in Quibus partibus (namque audire volo, Si est quem exopto) et quo captus modo, Fortunane an forte repertus<ref>1</ref> {{r|11}}Hic per matutinum lumen tardo procedens gradu Derepente aspicio ex nemore pavidum et properantem egredi.<ref>1</ref> {{r|12}}Troia est testis: quaere ex aliis, qui illius miseritudine Nomen clarum in humili saxo multis memorant vocibus.<ref>1</ref> {{r|13}}Abducite intro: nam mihi miseritudine Commovit animum excelsa aspecti dignitas.<ref>1</ref> </poem> ==Athamas== <poem> {{r|1}}Prius quam infans facinus oculi vescuntur tui<ref>1</ref> {{r|2}}Veritus sum arbitros, atque utinam memet possim obliscier!<ref>1</ref> {{r|3}}Ah dubito quid agis: cave ne in turbam te inplices.<ref>1</ref> {{r|4}}Hostem ut profugiens inimici invadam in manus?<ref>1</ref> {{r|5}}Cuius sit vita indecoris, mortem fugere turpem haut convenit.<ref>1</ref> {{r|6}}<Tuis> beneficiis hostimentum gratum peperisti et grave.<ref>1</ref> {{r|7}}Atque ita de illis merui, ut iure haec numquam miserarent mala.<ref>1</ref> </poem> ==Atreus== <poem> {{r|1}}Simul et Pisaea praemia arrepta a socro (...) possedit suo<ref>1</ref> {{r|2}}(Atreus) Iterum Thyestes Atreum adtractatum advenit, Iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat: Maior mihi moles, maius miscendumst malum, Qui illius acerbum cor contundam et comprimam.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) <quae> ego incipio conata exequar.<ref>1</ref> {{r|4}}(Atreus) oderint, Dum metuant.<ref>1</ref> {{r|5}}Qui non sat habuit coniugem inlexe in stuprum.<ref>1</ref> {{r|6}}(Atreus) (...) quod re in summa summum esse arbitror Periclum, matres conquinari regias, Contaminari stirpem ac misceri genus<ref>1</ref> {{r|7}}Adde huc quod mihi portento caelestum pater Prodigium misit, regni stabilimen mei, Agnum inter pecudes aurea clarum coma, Em clam Thyestem clepere ausum esse e regia, Qua in re adiutricem coniugem cepit sibi.<ref>1</ref> {{r|8}}(Thyestes) (...) vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis.<ref>1</ref> {{r|9}}Id quod multi invideant multique expetant inscitiast Postulare, nisi laborem summa cum cura ecferas.<ref>1</ref> {{r|10}}Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.<ref>1</ref> {{r|11}}Epularum fictor, scelerum fratris delitor<ref>1</ref> {{r|12}}(…) concoquit Partem vapore flammae, veribus in foco Lacerta tribuit.<ref>1</ref> {{r|13}}Sed quid tonitru turbida torvo Concussa repente aequora caeli Sensimus sonere?<ref>1</ref> {{r|14}}(Atreus) (…) natis sepulchro ipse est parens.<ref>1</ref> {{r|15}}(Thyestes) (…) fregisti fidem. (Atreus) Neque dedi neque do infideli cuiquam (...) .<ref>1</ref> {{r|16}}(Thyestes) Ipsus hortatur me frater, ut meos malis miser Manderem natos.<ref>1</ref> {{r|17}}Egone Argivum imperium attingam aut Pelopia digner domo? Quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto alloquar?<ref>1</ref> {{r|18}}Ecquis hoc animadvortet? vincite!<ref>1</ref> {{r|19}}Numquam istam imminuam curam infitiando tibi.<ref>1</ref> {{r|20}}Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent.<ref>1</ref> </poem> ==Bacchae== <poem> {{r|1}}Deinde omni stirpe cum incluta Cadmeide Vagant matronae percitatae insania.<ref>1</ref> {{r|2}}Et nunc silvicolae ignota invisentes loca<ref>1</ref> {{r|3}}(...) aericrepitantes melos<ref>1</ref> {{r|4}}Agite modico gradu! iacite thyrsos levis!<ref>1</ref> {{r|5}}(…) o Dionyse, optime Pater, vitisator, Semela genitus, euhie!<ref>1</ref> {{r|6}}(...) ubi sanctus Cithaeron Frondet viridantibus fetis.<ref>1</ref> {{r|7}}Quia neque vetustas neque mos neque grandaevitas<ref>1</ref> {{r|8}}Ei lanugo flora nunc demum inrigat<ref>1</ref> {{r|9}}(...) neque sat fingi neque dici potest Pro magnitate.<ref>1</ref> {{r|10}}Laetum in Parnaso inter pinos tripudiantem in circulis Ludere (...) atque taedis fulgere<ref>1</ref> {{r|11}}(...) praesens praesto irridens <leniter> Nobis stupe<factis sese> ultro ostentum obtulit.<ref>1</ref> {{r|12}}Formae figurae nitiditatem, hospes, geris.<ref>1</ref> {{r|13}}Nam flori crines, video, ei propessi iacent.<ref>1</ref> {{r|14}}Tunc silvestrum exuvias laevo pictas lateri accommodant.<ref>1</ref> {{r|15}}Deinde ab iugulo pectus glauco pampino obnexae obtegunt.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) indecorabiliter alienos alunt.<ref>1</ref> {{r|17}}Quanta in venando affecta est laetitudine.<ref>1</ref> {{r|18}}(...) splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret.<ref>1</ref> {{r|19}}ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum (...) >us.<ref>1</ref> </poem> ==Chrysippus== <poem> {{r|1}}(...) neque quisquam a telis vacuus, sed ut cuique obviam Fuerat, <ita> ferrum alius, <alius> saxi raudus m<iserat.><ref>1</ref> {{r|2}}alternabilem Divitiam partissent<ref>1</ref> {{r|3}}Quoi, si hinc superescit, Spartam atque Amyclas trado <ego>.<ref>1</ref> {{r|4}}Melius pigrasse quam deproperasse est nefas.<ref>1</ref> {{r|5}}Quid agam? vox illiust.–Certe idem omnes cernimus.<ref>1</ref> </poem> ==Clutemestra== <poem> {{r|1}}(...) sed valvae resonunt regiae.<ref>1</ref> {{r|2}}omnes gaudent facere recte, male pigrent.<ref>1</ref> {{r|3}}Deum regnator nocte caeca caelum e conspectu abstulit.<ref>1</ref> {{r|4}}Flucti inmisericordes iacere, taetra ad saxa adlidere<ref>1</ref> {{r|5}}Pectore incohatum fulmen flammam ostentabat Iovis.<ref>1</ref> {{r|6}}Cur me miseram inridet, magnis compotem et multis malis?<ref>1</ref> {{r|7}}Scibam hanc mihi supremam lucem et serviti finem dari.<ref>1</ref> {{r|8}}(...) ut quae tum absentem rebus dubiis coniugem Tetinerit, nunc prodat ultorem?<ref>1</ref> {{r|9}}(...) seras potiuntur plagas.<ref>1</ref> {{r|10}}Matrem ob iure factum incilas, genitorem iniustum adprobas.<ref>1</ref> </poem> ==Deiphobus== <poem> {{r|1}}<Deae> Minervae donum armipotenti abeuntes Danai dicant.<ref>1</ref> {{r|2}}Eo ante noctem extenta retia ut proveherem et statuerem, Forte aliquanto solito lembo sum progressus longius.<ref>1</ref> {{r|3}}Nos continuo ferrum eripimus, manibus manicas neximus.<ref>1</ref> {{r|4}}ab infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exsule, Qui neque amico amicus umquam gravis neque hosti hostis fuit.<ref>1</ref> {{r|5}}Vel hic qui me aperte effrenata inpudentia Praesentem praesens dictis mertare institit.<ref>1</ref> </poem> ==Diomedes== <poem> {{r|1}}(…) ferre exanclavimus Tyranni saevom ingenium atque execrabile.<ref>1</ref> {{r|2}}Passimque praeda pecua vallebant agris.<ref>1</ref> {{r|3}}Non genus virum ornat, generi vir fortis loco.<ref>1</ref> {{r|4}}(…) Ogygia moenia<ref>1</ref> {{r|5}}Et qualis fuerit, fama celebrescat tua.<ref>1</ref> {{r|6}}Ita et fletu et tenebris obstinatus speciem amisi luminis Conspiciendi insolentia.<ref>1</ref> {{r|7}}Adsum apud te, genitor.<ref>1</ref> {{r|8}}Multa amittuntur tarditie et socordia.<ref>1</ref> {{r|9}}Linguam praepedior: grate puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi.<ref>1</ref> {{r|10}}Simul aurem attendo, ut quirem exaudire amplius.<ref>1</ref> {{r|11}}Benigne ei pro beneficio largi atque ampliter.<ref>1</ref> {{r|12}}<Nunc> ergo me Argos referam, nam hic sum gnobilis, Ne cui cognoscar noto.<ref>1</ref> </poem> ==Epigoni== <poem> {{r|1}}quibus oculis quisquam nostrum poterit illorum optui Vultus, quos iam ab armis anni porcent? (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Ita imperitus stupiditate erumpit se, inpos consili.<ref>1</ref> {{r|3}}Et nonne Argivos fremere bellum et velle vim vulgum vides?<ref>1</ref> {{r|4}}Sed iam Amfilocum huc vadere cerno, et Nobis datur bona pausa loquendi Tempusque in castra revorti.<ref>1</ref> {{r|5}}Eaque ivi hoc causa, ut ne quis nostra verba cleperet auribus.<ref>1</ref> {{r|6}}Qui, nisi genitorem ullo, nullum meis dat finem miseriis.<ref>1</ref> {{r|7}}Fateor: sed cur proferre haec pigrem aut huius dubitem parcere Capiti?<ref>1</ref> {{r|8}}Sapimus animo, fruimur anima: sine animo anima est debilis.<ref>1</ref> {{r|9}}Apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi<ref>1</ref> {{r|10}}Nunc pergam ut suppliciis placans caelitum aras expleam.<ref>1</ref> {{r|11}}Quid istuc, gnata unica, est, Demonassa, obsecro, Quod me cumago expetens timidam e tecto excies–?<ref>1</ref> {{r|12}}Eloquere propere ac meum hunc pavorem expectora.<ref>1</ref> {{r|13}}⟨Sed⟩ quid cesso ire ad eam? em praesto est: ⟨em⟩ camo collum gravem!<ref>1</ref> {{r|14}}Viden ut te inpietas stimulat nec moderat metus?<ref>1</ref> {{r|15}}Age age amolire, amitte, cave vestem attigas!<ref>1</ref> {{r|16}}Maneas, adsis autem, exilio macte ex terris Pelopiis?<ref>1</ref> </poem> ==Epinausimache== <poem> {{r|1}}Vt nunc, cum animatus iero, satis armatus sum.<ref>1</ref> {{r|2}}Proin tu id cui fiat, non qui facias compara.<ref>1</ref> {{r|3}}<At> contra quantum obfueris, si victus sies, Considera, et quo revoces summam exerciti.<ref>1</ref> {{r|4}}Quod si procedit, neque te neque quemquam arbitror Tuae paeniturum laudis, quam ut serves vide.<ref>1</ref> {{r|5}}Probis probatum potius quam multis fore<ref>1</ref> {{r|6}}Item ac maestitiam mutam infantum quadrupedum<ref>1</ref> {{r|7}}Mors amici subigit, quod mi est senium multo acerrimum.<ref>1</ref> {{r|8}}Nec perdoliscit fligi socios, morte campos contegi.<ref>1</ref> {{r|9}}Ab classe ad urbem tendunt, neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui.<ref>1</ref> {{r|10}}Incursio ita erat acris<ref>1</ref> {{r|11}}Mavortes armis duo congressos crederes.<ref>1</ref> {{r|12}}Scamandriam undam salso sanctam obtexi sanguine, Atque acervos alta in amni corpore explevi hostico.<ref>1</ref> {{r|13}}Vbi nunc terricula tua sunt?<ref>1</ref> {{r|14}}Primores procerum provocavit nominans, Si esset quis, qui armis secum vellet cernere.<ref>1</ref> {{r|15}}Deorum mortalis, Phoenix, <esse> liberos Reminiscor semper et istud itidem vos volo<ref>1</ref> {{r|16}}Tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem.<ref>1</ref> {{r|17}}Lucifera lampade abietem exurat Iovis<ref>1</ref> </poem> ==Erigona== <poem> {{r|1}}Locrorum late viridia et frugum ubera<ref>1</ref> {{r|2}}Adsentio: age nunc tu tuam progeniem profer ordine.<ref>1</ref> {{r|3}}Hospitem depositam interemes?<ref>1</ref> {{r|4}}Quod utinam me suis arquitenes telis mactasset dea!<ref>1</ref> {{r|5}}Tum autem Aegisthus si med eodem lecto comitasset patri!<ref>1</ref> {{r|6}}Sed ubi ad finem ventum est quo illum fors expectabat loco, Atque Orestem gravis sacerdos ferro prompto adstituerat<ref>1</ref> {{r|7}}<Nam> quamquam exanguest corpus mi atque annis putret<ref>1</ref> </poem> ==Eriphyla== <poem> {{r|1}}Pallas bicorpor anguium spiras trahit.<ref>1</ref> </poem> ==Eurysaces== <poem> 1a. Nunc per terras vagus, extorris, Regno exturbatus, mari (...) 1b. Super Oceani stagna alta patris Terrarum anfracta revisam.<ref>1</ref> {{r|2}}Numquam erit tam inmanis, cum <non> mea opera extinctum sciat, Quin fragescat.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) pro di inmortales! speciem humanam (...) . Invisitatam egregiam, indignam clade et squalitudine.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) atque ut vides, non tenui de loco<ref>1</ref> {{r|5}}Apud ipsum adstas.<ref>1</ref> {{r|6}}Tu autem quod quaero enoda et qui sis explica.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam ea <demum> oblectat spes aerumnosum hospitem, Dum illud quod miser est clam esse censet alteros.<ref>1</ref> {{r|8}}Heu me miserum, cum haec recordor, cum illos reminiscor dies!<ref>1</ref> {{r|9}}(…) (...) discidia amantem scindere Turbat vulgum, evitat <vitam multis,> moeros disicit.<ref>1</ref> {{r|10}}Persvasit maeror anxitudo error dolor.<ref>1</ref> {{r|11}}Disertim id unum incommodis defit meis.<ref>1</ref> {{r|12}}(…) ei mihi, Vt etiam aerumna haec mihi luctum addit luctibus!– Quid <te> miseraris, <Telamo,> et Eurysacem <taces>, Tuam solitatem memorans, formidans tibi?– Te conmiserabam magis quam miserebar mei.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) qui rem publicam animo certo adiuverit, Statuerit, steterit cum Achivis * * * Re dubia Haut dubitarit vitam offerre nec capiti pepercerit. * * * [summum amicum, summum in bello, summo ingenio praeditum] * * * O ingratifici Argivi, inmoenes Grai, inmemores benefici, Exulare sinitis, sistis pelli, pulsum patimini.<ref>1</ref> {{r|14}}Tot tropaea transdes, summam gloriam evorti sines Tam desubito?<ref>1</ref> {{r|15}}(...) iam <ut> potero petere incipiam, et si <flecti> nequit, Vi contendam ut hinc compote tecum <una> Salaminem aveham.<ref>1</ref> {{r|16}}Nihil est: si autem ad te res tardat, socium in portu est copia, Quae subsistat: modo tute ipse ted offirma et compara.<ref>1</ref> {{r|17}}ilico, inquam, habitato Iovis quam propitius<ref>1</ref> {{r|18}}(...) sed ut atratus taetra veste et vastitudine Deformatus<ref>1</ref> {{r|19}}(…) ille orbus, exspes liberum<ref>1</ref> {{r|20}}Opinione factum est, quanto mitius Stirpem educabant, tanto ut reremur magis Severos esse<ref>1</ref> {{r|21}}Quem admodum impetum occupemus facere ultro in regem (...) .<ref>1</ref> {{r|22}}Reprime parumper vim citatum quadrupedum.<ref>1</ref> {{r|23}}Sed memet calvor: vos istum, ut iussi, ocius Abstrahite.<ref>1</ref> </poem> ==Hecuba== <poem> {{r|1}}Veter fatorum terminus sic iusserat.<ref>1</ref> </poem> ==Hellenes== <poem> {{r|1}}Qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant.<ref>1</ref> {{r|2}}Signa extemplo canere ac tela ob moenia offerre imperat.<ref>1</ref> </poem> ==Io== <poem> {{r|1}}Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini.<ref>1</ref> {{r|2}}Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) .<ref>1</ref> {{r|3}}(...) quibusnam te aibant exortam locis?<ref>1</ref> </poem> ==Medea== <poem> {{r|1}}(…) Pastor tanta moles labitur Fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu. Prae se undas volvit, vertices vi suscitat: Ruit prolapsa, pelagus respargit reflat. Ita dum interruptum credas nimbum volvier, Dum quod sublime ventis expulsum rapi Saxum aut procellis, vel globosos turbines Existere ictos undis concursantibus: Nisi quas terrestris pontus strages conciet, Aut forte Triton fuscina evertens specus Supter radices penitus undante in freto Molem ex profundo saxeam ad caelum erigit. 2., 3. Sicut lascivi atque alacres rostris perfremunt Delphini, item alto mulcta Silvani melo Consimilem ad auris cantum et auditum refert.<ref>1</ref> {{r|4}}Ego me extollo in abietem, alte ex tuto prospectum aucupo.<ref>1</ref> {{r|5}}Apud vetustam turrem<ref>1</ref> {{r|6}}Vagant, pavore pecuda in tumulis deserunt. <A!> qui vos pascet postea?<ref>1</ref> {{r|7}}Prima ex immani victum ad mansuetum applicans<ref>1</ref> {{r|8}}(…) ut tristis turbinum Toleraret hiemes, mare cum horreret fluctibus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nisi ut astu ingenium lingua laudem et dictis lactem lenibus<ref>1</ref> {{r|10}}Exul inter hostis, exspes expers desertus vagus<ref>1</ref> {{r|11}}Perite in stabulo frenos immittens feris<ref>1</ref> {{r|12}}Tun dia Mede's, cuius aditum exspectans pervixi usque adhuc?<ref>1</ref> {{r|13}}Qui potis est refelli quisquam, ubi nullust causandi locus?<ref>1</ref> {{r|14}}Principio extispicium ex prodigiis congruens ars te arguit.<ref>1</ref> {{r|15}}Lavere salsis vultum lacrumis (...)<ref>1</ref> {{r|16}}Pernici orbificor liberorum leto et tabificabili.<ref>1</ref> {{r|17}}Fors dominatur, neque vita ulli Propria in vita est.<ref>1</ref> </poem> ==Melanippus== <poem> {{r|1}}Num quis non mortalis florem liberum invidit meum?<ref>1</ref> {{r|2}}Oeneum aliquis cette in conspectum, aut nos, ubi <ubi> est, ducite Ad eum.<ref>1</ref> {{r|3}}Egone auxilio nudus temere ut hosti me animato offeram?<ref>1</ref> {{r|4}}Est res aliqua, quam praesente his prius maturare institit.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) tete esse huic noxae obnoxium<ref>1</ref> {{r|6}}Reicis abs te religionem: scrupeam imponas <tibi>?<ref>1</ref> {{r|7}}Neque ratum est quod dicas, neque <ea> quae agitas dicendi est locus.<ref>1</ref> {{r|8}}Crediti' me amici morte inbuturum manus?<ref>1</ref> {{r|9}}Paratus sum ubivis petere pestem permiti.<ref>1</ref> {{r|10}}Hic Melanippum inter traiectus nemorum, in salti faucibus<ref>1</ref> {{r|11}}Obviam ense it, quem advorsum aptus alter in promptu occupat.<ref>1</ref> {{r|12}}Constitit cognovit sensit, conlocat sese in locum Celsum: hinc manibus rapere raudus saxeum grande et grave.<ref>1</ref> {{r|13}}Regina, aderit tempus, cum hice torrus, quem amburi vides<ref>1</ref> </poem> ==Meleager== <poem> {{r|1}}(...) frugis prohibet pergrandescere.<ref>1</ref> {{r|2}}Vagent ruspantes silvas, sectantes feras<ref>1</ref> {{r|3}}Quam invita ancillans, dicto oboediens viri<ref>1</ref> {{r|4}}frigit saetas rubore ex oculis fulgens flammeo.<ref>1</ref> {{r|5}}Gaudent currunt celebrant, herbam conferunt donant, tenent, Pro se quisque cum corona clarum conestat caput.<ref>1</ref> {{r|6}}Cuius exuvias et coronam huic muneravit virgini.<ref>1</ref> {{r|7}}Remanet gloria apud me: exuvias dignavi Atalantae dare.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) timida eliminor, <E> clamore simul ac nota vox ad auris accidit.<ref>1</ref> {{r|9}}Heu! cor ira fervit caecum, amentia rapior ferorque.<ref>1</ref> {{r|10}}Eum suae vitae finem ac fatis internecionem fore Meleagro, ubi torrus esset interfectus flammeus.<ref>1</ref> {{r|11}}(...) nunc si me matrem mansues misericordia Capsit<ref>1</ref> {{r|12}}Quae vastitudo haec aut unde invasit mihi?<ref>1</ref> {{r|13}}Cave lassitudo poplitum <tuum> cursum levet.<ref>1</ref> {{r|14}}Labore aut minuat itiner ingressum via<ref>1</ref> {{r|15}}Quis erit, qui non me spernens, incilans probris, Sermone indecorans turpi fama differet?<ref>1</ref> {{r|16}}Erat istuc virile, ferre advorsam fortunam facul.<ref>1</ref> {{r|17}}Frigit fricantem corpus saxum occulte abstruso in flumine.<ref>1</ref> </poem> ==Minos sive Minotauru== <poem> {{r|1}}Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano feram<ref>1</ref> </poem> ==Myrmidones== <poem> {{r|1}}Tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas, Ego pervicaciam aio et ea me uti volo: Haec fortis sequitur, illam indocti possident. Tu addis quod vitio est, demis quod laudi datur. Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior, pertinacem nil moror.<ref>1</ref> {{r|2}}Classis trahere in salum <me> et vela ventorum animae immittere<ref>1</ref> {{r|3}}Mea facta in acie obliti (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quodsi, ut decuit, stares mecum aut meus <te> maestaret dolor, Iam diu inflammari Atridae navis vidissent suas.<ref>1</ref> {{r|5}}Iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam.<ref>1</ref> {{r|6}}Tua honestitudo Danaos decepit diu.<ref>1</ref> {{r|7}}Ego me non peccasse plane ostendam aut poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|8}}Regnum tibi permitti malunt? cernant: tradam exercitus.<ref>1</ref> {{r|9}}Nolo equidem: sed tu huic, quem scis quali in te siet Fidelitate, ob fidam naturam viri Ignosce.<ref>1</ref> </poem> ==Neoptolemus== <poem> {{r|1}}(…) quid si ex Graecia Omni illius par nemo reperiri potest?<ref>1</ref> {{r|2}}Haut quisquam potis est tolerare acritudinem.<ref>1</ref> {{r|3}}Vis veritatis (...) atque acritas<ref>1</ref> {{r|4}}Vim ferociam, animum atrocitatem, iram acrimoniam<ref>1</ref> {{r|5}}Satis iam dictum est, neque ego errantiae animi prave morigerabor.<ref>1</ref> {{r|6}}Atque adeo valvas sonere sensi regias.<ref>1</ref> {{r|7}}Dolet pudetque Graium me et vero piget.<ref>1</ref> {{r|8}}Decorare est satius quam verbena et taeniis<ref>1</ref> {{r|9}}Porta Vlixi: macte his armis, macte virtutei patris.<ref>1</ref> {{r|10}}Sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fuerim, dignabor dari?<ref>1</ref> {{r|11}}Satin astu et fallendo callet?<ref>1</ref> {{r|12}}Vbi nil contra orationem aequam habuit, adsensit silens.<ref>1</ref> {{r|13}}sed quesdam<ref>1</ref> </poem> ==Nyctegresia== <poem> {{r|1}}(…) classis aditu occluditur: Fervit<ref>1</ref> {{r|2}}Scindit oras, laterum texta <flamma> Vulcani vorax.<ref>1</ref> {{r|3}}Cuius vos tumulti causa accierim et quid parem, <animum> advortito.<ref>1</ref> {{r|4}}Aut ego illim eripiam aut illi poenas sufferam.<ref>1</ref> {{r|5}}(…) id quod facis gratum et grave est.<ref>1</ref> {{r|6}}An ego Vlixem obliscar umquam aut quemquam praeponi velim?<ref>1</ref> {{r|7}}Iuve nunc adtemptare, iuve nunc, anime, ruspari Phrygas!<ref>1</ref> {{r|8}}Cuncta expedibo: id modo ius iurandum date.<ref>1</ref> {{r|9}}Tun quod superest socium mittis leto? an lucti paenitet?<ref>1</ref> {{r|10}}Illos suapte induxit virtus, tu laudem illorum levas.<ref>1</ref> </poem> ==Oenomaus== <poem> {{r|1}}Forte ante auroram, radiorum ardentum indicem, Cum e somno in segetem agrestis cornutos cient, Vt rorulentas terras ferro fumidas Proscindant glebasque arvo ex mollito excitent<ref>1</ref> {{r|2}}(…) atque ea coniectura auguro<ref>1</ref> {{r|3}}(...) praesto etiam adsum.– Exprome quid fers: nam te longo <ab> itere cerno <huc> vadere.<ref>1</ref> {{r|4}}Coniugium Pisis petere, at te itiner tendere<ref>1</ref> {{r|5}}Horrida honestitudo Europae principium primo ex loco<ref>1</ref> {{r|6}}Ego ut essem adfinis tibi, non ut te extinguerem, Tuam petii gnatam: numero te expugnat timor.<ref>1</ref> {{r|7}}Saxum id facit angustitatem, et sub eo saxo exuberans Scatebra fluviae radit rupem.<ref>1</ref> {{r|8}}Quemcumque institeram grummum aut praecisum iugum<ref>1</ref> {{r|9}}Atque hanc postremo solis usuram cape!<ref>1</ref> {{r|10}}Vos ite actutum atque opere magno edicite Per urbem, ut omnes, qui arcem Alpheumque accolunt, Cives ominibus faustis augustam adhibeant Faventiam, ore obscena dicti segregent.<ref>1</ref> </poem> ==Pelopidae== <poem> {{r|1}}(...) stimulove meum cor?<ref>1</ref> {{r|2}}(...) et te ut triplici laetarem bono<ref>1</ref> {{r|3}}(...) nec tibi me in hac re gratari decet.<ref>1</ref> {{r|4}}Nam me uti credam ex tuo esse conceptum satu, Multa argumenta redigunt animum et conmovent.<ref>1</ref> {{r|5}}Eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae<ref>1</ref> {{r|6}}Cesso hinc ire et capere lucti vestem in leto coniugis?<ref>1</ref> </poem> ==Persidae== <poem> {{r|1}}Satin ut quem cuique tribuit fortuna ordinem, Numquam ulla humilitas ingenium infirmat bonum?<ref>1</ref> </poem> ==Philocteta== <poem> {{r|1}}Inclute, parva prodite patria, Nomine celebri claroque potens Pectore, Achivis classibus ductor, Gravis Dardaniis gentibus ultor, Laertiade!<ref>1</ref> {{r|2}}(...) Lemnia praesto Litora rara, et celsa Cabirum Delubra tenes, mysteria quae Pristina castis concepta sacris * * * Volcania <iam> templa sub ipsis Collibus, in quos delatus locos Dicitur alto ab limine caeli * * * Nemus expirante vapore vides, Vnde ignis cluet mortalibus clam Divisus: eum dictus Prometheus Clepsisse dolo poenasque Iovi Fato expendisse supremo.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) ubi habet? urbe agrone? (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Quem neque tueri contra neque fari queas.<ref>1</ref> {{r|5}}Configit tardus celeris, stans volatilis. * * * Pro veste pinnis membra textis contegit.<ref>1</ref> {{r|6}}Contra est eundum cautim et captandum mihi.<ref>1</ref> {{r|7}}(...) cui potestas <si> detur, tua Cupienter malis membra discerpat suis.<ref>1</ref> {{r|8}}(…) caprigenum trita ungulis<ref>1</ref> {{r|9}}Reciproca tendens nervo equino concita Tela<ref>1</ref> {{r|10}}Philocteta (...) pinnigero, non armigero in corpore Tela exercentur haec abiecta gloria.<ref>1</ref> {{r|11}}(…) iaceo in tecto umido, Quod eiulatu questu gemitu fremitibus Resonando mutum flebilis voces refert.<ref>1</ref> {{r|12}}E viperino morsu venae viscerum Veneno inbutae taetros cruciatus cient.<ref>1</ref> {{r|13}}Quis tu es mortalis, qui in deserta et tesqua te adportes loca?<ref>1</ref> {{r|14}}(…) quod te obsecro, aspernabilem Ne haec taetritudo mea me inculta faxsit (...) .<ref>1</ref> {{r|15}}Contempla hanc sedem, in qua ego novem hiemes saxo stratus pertuli.<ref>1</ref> {{r|16}}(…) heu Mulciber! <Non> arma ignavo invicta es fabricatus manu.<ref>1</ref> {{r|17}}(...) Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam<ref>1</ref> {{r|18}}Philocteta Pari dyspari, dispar si esses tibi, ego nunc non essem miser.<ref>1</ref> {{r|19}}Philocteta Heu! qui salsis fluctibus mandet Me ex sublimo vertice saxi? Iam iam absumor: conficit animam Vis volneris, ulceris aestus.<ref>1</ref> {{r|20}}Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer Aquiloni' stridor gelidas molitur nives.<ref>1</ref> {{r|21}}Agite ac vulnus ne succusset gressus, caute ingredimini.<ref>1</ref> {{r|22}}dracontem<ref>1</ref> </poem> ==Phinidae== <poem> {{r|573}}Hac ubi curvo litore latratu unda sub undis labunda sonit,<ref>Nonius, 504, 30</ref> {{r|575}}simul et circum magna sonantibus excita saxis saeva sonando {{r|577}}{{gap|2em}}crepitu clangente cachinnant.<ref>Nonius, 463, 12</ref> {{r|578}}Abtorque prorim ac suppa tortas copulas;<ref>Nonius, 200, 37</ref> {{r|579}}Tacete et tonsillas litore in lecto edite.<ref>Festus, 538, 28; cp. Paulus ex Festo, 539, 11</ref> {{r|580}}Quaeve ut Graio tibi congenerat gentium aut generum adfinitas?<ref>Nonius, 84, 29</ref> {{r|581}}se venenis sterilem esse illius opera et medicina autumans.<ref>Nonius, 20, 26</ref> {{r|582}}aut saepe ex humili sede sublima evolat.<ref>Nonius, 489, 7</ref> {{r|583}}Salsis cruorem guttis lacrimarum lavit.<ref>Noniusm 503, 38</ref> {{r|584}}neque ulla interea finis curarum datur.<ref>Nonius, 205, 5</ref> </poem> ==Phoenissae== <poem> {{r|1}}Sol qui micantem candido curru atque equis Flammam citatis fervido ardore explicas, Quianam tam adverso augurio et inimico omine Thebis radiatum lumen ostentas tuum–?<ref>1</ref> {{r|2}}Ibi fas, ibi cunctam antiquam castitudinem<ref>1</ref> {{r|3}}Vicissitatemque inperitandi tradidit.<ref>1</ref> {{r|4}}Ne horum discordiae et dividiae dissipent Disturbent tantas et tam opimas civium Divitias<ref>1</ref> {{r|5}}Natus uti tute sceptrum poteretur patris<ref>1</ref> {{r|6}}Num pariter videor patriis vesci praemiis?<ref>1</ref> {{r|7}}Egredere exi ecfer te, elimina urbe! (...) .<ref>1</ref> {{r|8}}Delubra caelitum, arae, sanctitudines!<ref>1</ref> {{r|9}}Incusant ultro, a fortuna opibusque omnibus Desertum abiectum afflictum exanimum expectorant.<ref>1</ref> {{r|10}}Ab dracontis stirpe armata exortus genere antiquior<ref>1</ref> {{r|11}}Obit nunc vestra moenia, omnis saucios Convisit, ut curentur diligentius.<ref>1</ref> {{r|12}}Iussit proficisci exilium quovis gentium, Ne scelere tuo Thebani vastescant agri.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) quae ego cuncta esse fluxa in mea re crepera comperi.<ref>1</ref> </poem> ==Prometheus== <poem> {{r|1}}Titanum soboles, socia nostri sanguinis, Generata coelo, adspicite religatum asperis Vinctumque saxis, navem ut horrisono freto Noctem paventes timidi adnectunt navitae ; Saturnius me sic infixit Juppiter, Jovisque numen Mulcibri ascivit manus. Hos ille cuneos fabrica crudeli inserens, Perrupit artus : qua miser sollertia Transverberatus, castrum hoc furiarum incolo. Jam tertio me quoque funesto die, Tristi advolatu, aduncis lacerans unguibus Jovis satelles pastu dilaniat fero. Tum jecore opimo farta et satiata, affatim Clangorem fundit vastum, et sublime advolans, Pinnata cauda nostrum adulat sanguinem. Cum vero adesum inflatu renovatum est jecur, Tum rursus taetros avida se ad pastus refert. Sic hunc custodem moesti cruciatus alo : Qui me perenni vivam foedat miseria. Namque, ut videtis, vinclis constrictus Jovis, Arcere nequeo diram volucrem a pectore. Sic me ipse viduus pestes excipio anxias, Amore mortis terminum anquirens mali. Sed longe a leto numine aspellor Jovis, Atque haec vetusta saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori : Ex quo liquatae solis ardore excidunt Guttae, quae saxa assidue instillant Caucasi. <ref>1</ref> {{r|2}}tum profusus flamine hiberno gelus<ref>1</ref> </poem> ==Thebais== <poem> {{r|1}}Qui ubi ad Dircaeum fontem adveniunt, mundule Nitidantur iugulos quadripedantum sonipedum.<ref>1</ref> </poem> ==Troades== <poem> {{r|1}}Nocturnan saxo fruges frendas torridas?<ref>1</ref> {{r|2}}Sed utrum terraene motus, sonitusne inferum Pervasit auris inter tonitra et turbines?<ref>1</ref> </poem> ==Stasiastae vel Tropaeum Liberi== <poem> {{r|1}}Corporare abs tergo es ausus<ref>1</ref> {{r|2}}Tum subinde levi dolore hoc anima corpus liquerit<ref>1</ref> {{r|3}}Vulnere taetro deformatum, Suo sibi lautum sanguine tepido<ref>1</ref> {{r|4}}Non vides quam turbam, quantos belli fluctus concites?<ref>1</ref> </poem> ==Telephus== <poem> {{r|1}}Quantam Tyndareo gnata et Menelai domus Molem excitarit belli pastorque Ilius.<ref>1</ref> {{r|2}}Iam iam stupido Thessala somno Pectora languentque senentque.<ref>1</ref> {{r|3}}(…) quem ego ubi aspexi, virum memorabilem Intui viderer, ni vestitus taeter, vastitudo, Maestitudo praedicarent hominem esse (...) .<ref>1</ref> {{r|4}}Nam etsi opertus squalitate est luctuque horrificabili<ref>1</ref> {{r|5}}Profecto hauquaquam est ortus mediocri satu.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) nam si a me regnum Fortuna atque opes Eripere quivit, at virtutem nec quiit.<ref>1</ref> {{r|7}}Nam huius demum miseret, cuius nobilitas miserias Nobilitat.<ref>1</ref> {{r|8}}Proinde istaec tua aufer terricula atque animum iratum conprime.<ref>1</ref> {{r|9}}Pro certo arbitrabor sortis oracla adytus augura?<ref>1</ref> {{r|10}}Qui neque cuiatis esset, umquam potuimus Multa erogitantes sciscere<ref>1</ref> {{r|11}}Studiumque iteris reprime.<ref>1</ref> {{r|12}}Nunc tu in re crepera tua quid capias consili, Vide.<ref>1</ref> {{r|13}}(...) remisque nixi properiter navem in fugam Transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare.<ref>1</ref> {{r|14}}(...) aere atque ferro fervere, Insignibus florere<ref>1</ref> {{r|15}}Flucti cruoris volverentur Mysii<ref>1</ref> </poem> ==Tereus== <poem> {{r|1}}Atque id ego semper sic mecum agito et comparo, Quo pacto magnam molem minuam (...) .<ref>1</ref> {{r|2}}Tereus indomito more atque animo barbaro Conspexit ut eam, amore vecors flammeo, Depositus facinus pessimum ex dementia Confingit.<ref>1</ref> {{r|3}}(...) <o> suavem linguae sonitum! o dulcitas Conspirantum animae!<ref>1</ref> {{r|4}}Deum Cadmogena natum Semela adfare et famulanter pete.<ref>1</ref> {{r|5}}Famae iam nobilitas late ex stirpe praeclara evagat.<ref>1</ref> {{r|6}}(…) novus novo dabunt Advena animo audaci in medium proripit sese ferox.<ref>1</ref> {{r|7}}Alia hic sanctitudo est, aliud nomen et numen Iovis.<ref>1</ref> {{r|8}}Video ego te, mulier, more multarum utier, Vt vim contendas tuam ad maiestatem viri.<ref>1</ref> {{r|9}}Set nisi clamaris regem, auferre puerum ab regina occupo.<ref>1</ref> </poem> ==Ex incertis fabulis== <poem> {{r|1}}Multi iniqui atque infideles regno, pauci benivoli.<ref>1</ref> {{r|2}}(…) fulguri praefervido Ardor iniectus Iunonis dextera ingenti incidit.<ref>1</ref> {{r|3}}Iovis Dardanum progenuit, Troum Dardanus, Trousque Assaracum et Ilum et Catamitum [creat], Capis ex Assaraco (...) <Alumento ex Ilo> satus qui statuit Pergamum, Alumento Priamum, Capis autem Ancisem edidit.<ref>1</ref> {{r|4}}(...) cum virginali mundo clam patre<ref>1</ref> {{r|5}}Video sepulcra duo duorum corporum.<ref>1</ref> {{r|6}}(...) mulier una duom virum<ref>1</ref> {{r|7}}Quinam Tantalidarum internecioni modus Paretur? aut quaenam umquam ob mortem Myrtili Poenis luendis dabitur satias supplici?<ref>1</ref> {{r|8}}Hinc colomen alte geminis aptum cornibus<ref>1</ref> {{r|9}}Nam neque pretio neque amicitia neque vi impelli neque prece Quitus sum.<ref>1</ref> {{r|10}}An haec iam obliti sunt Phryges?<ref>1</ref> {{r|11}}(...) non calida latice lautus (...) .<ref>1</ref> {{r|12}}Achilles Immo enim vero corpus Priamo reddidi, Hectorem abstuli.<ref>1</ref> {{r|13}}Iam hanc urbem ferro vastam faciet Peleus.<ref>1</ref> {{r|14}}quadrurbem<ref>1</ref> {{r|15}}(...) quorum genitor fertur esse ops gentibus<ref>1</ref> {{r|16}}In monte Oetaeo <sunt> inlatae lampades. * * * (...) in domum aeternam patris<ref>1</ref> {{r|17}}Scindens dolore identidem intonsam comam<ref>1</ref> {{r|18}}Iamque auroram rutilare procul Cerno<ref>1</ref> {{r|19}}Vnde estis, nautae, huc hieme delati? (...) .<ref>1</ref> {{r|20}}Pervade polum, splendida mundi Sidera binis continuis sex Picti spoliis.<ref>1</ref> {{r|21}}multa inventa expertaque ex hoc sunt bona.<ref>1</ref> {{r|22}}Repudio eiecta ab Argis iam dudum exsulo.<ref>1</ref> {{r|23}}Nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, Quod non labascat lingua, mitiscat malo.<ref>1</ref> {{r|24}}Neque vi tanta quisquam est neque tam abundans fortunis, ferox<ref>1</ref> {{r|25}}Pars frena tensae atque ori equorum accommodant.<ref>1</ref> {{r|26}}(...) mystica ad dextram vada Praetervecti<ref>1</ref> {{r|27}}(...) recte perfectis sacris<ref>1</ref> {{r|28}}(…) multis nomen Vestrum numenque ciendo<ref>1</ref> {{r|29}}Citius Orion pallescit (...)<ref>1</ref> {{r|30}}(…) fallaciloquae malitiae<ref>1</ref> {{r|31}}<Si> rite ad pa<triam sospes rediis>set <suam><ref>1</ref> {{r|32}}(…) residuos, somn<o deditos><ref>1</ref> {{r|33}}Hectora<ref>1</ref> {{r|34}}termen<ref>1</ref> {{r|35}}inimicitiam<ref>1</ref> {{r|36}}alvus<ref>1</ref> {{r|37}}Iovis<ref>1</ref> {{r|38}}status<ref>1</ref> </poem> *[[Tragoediae (Accius)/Achilles|Achilles]] *[[Tragoediae (Accius)/Aegisthus|Aegisthus]] *[[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae|Agamemnonidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcestis|Alcestis]] *[[Tragoediae (Accius)/Alcimeo|Alcimeo]] *[[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea|Alphesiboea]] *[[Tragoediae (Accius)/Amphitruo|Amphitruo]] *[[Tragoediae (Accius)/Andromeda|Andromeda]] *[[Tragoediae (Accius)/Antenoridae|Antenoridae]] *[[Tragoediae (Accius)/Antigona|Antigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium|Armorum iudicium]] *[[Tragoediae (Accius)/Astyanax|Astyanax]] *[[Tragoediae (Accius)/Athamas|Athamas]] *[[Tragoediae (Accius)/Atreus|Atreus]] *[[Tragoediae (Accius)/Bacchae|Bacchae]] *[[Tragoediae (Accius)/Chrysippus|Chrysippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Clutemestra|Clutemestra]] *[[Tragoediae (Accius)/Deiphobus|Deiphobus]] *[[Tragoediae (Accius)/Diomedes|Diomedes]] *[[Tragoediae (Accius)/Epigoni|Epigoni]] *[[Tragoediae (Accius)/Epinausimache|Epinausimache]] *[[Tragoediae (Accius)/Erigona|Erigona]] *[[Tragoediae (Accius)/Eriphyla|Eriphyla]] *[[Tragoediae (Accius)/Eurysaces|Eurysaces]] *[[Tragoediae (Accius)/Hecuba|Hecuba]] *[[Tragoediae (Accius)/Hellenes|Hellenes]] *[[Tragoediae (Accius)/Io|Io]] *[[Tragoediae (Accius)/Medea|Medea]] *[[Tragoediae (Accius)/Melanippus|Melanippus]] *[[Tragoediae (Accius)/Meleager|Meleager]] *[[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] *[[Tragoediae (Accius)/Myrmidones|Myrmidones]] *[[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus|Neoptolemus]] *[[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia|Nyctegresia]] *[[Tragoediae (Accius)/Oenomaus|Oenomaus]] *[[Tragoediae (Accius)/Pelopidae|Pelopidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Persidae|Persidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Philocteta|Philocteta]] *[[Tragoediae (Accius)/Phinidae|Phinidae]] *[[Tragoediae (Accius)/Phoenissae|Phoenissae]] *[[Tragoediae (Accius)/Prometheus|Prometheus]] *[[Tragoediae (Accius)/Thebais|Thebais]] *[[Tragoediae (Accius)/Troades|Troades]] *[[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] *[[Tragoediae (Accius)/Telephus|Telephus]] *[[Tragoediae (Accius)/Tereus|Tereus]] *[[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis|Ex Incertis fabulis]] {{textquality|75%}} {{finis}} ff68c1ntn6j1vy4674yafb3euqjd9lg Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io 0 5728 270393 86525 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Io]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] 86525 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= |SubTitulus=Io }}<div class="text"> <poem>1. Custodem adsiduum Ioni adposuit virgini. 2. Topper, ut fit, patris te eiecit ira (...) . 3. (...) quibusnam te aibant exortam locis?</poem> </div> {{finis}} {{textquality|75%}} 8wozse6qemwaghup3qy0qndf4ju78j0 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington) 1 5729 270337 19295 2026-06-11T10:12:53Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] 19295 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Fragmenta Poetarum Latinorum Epicorum<br />et Lyricorum praeter Ennium et Lucilium,<br /> ed. W. Morel, 1927.''</center> |Fons= |Alii Fontēs= |Conlationes= [[Usor:OrbiliusMagister|OrbiliusMagister]] |Qualitas= [[Imago:75%.png]] Perfectus et paratus |Nota=Ex PHI CD extractus |Bislectus= }} 1suruyrcb5m5bbssvmqb4z1n0div6q5 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus 1 5730 270435 28895 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Aegisthus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 28895 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles 1 5731 270433 28891 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Achilles]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 28891 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae 1 5732 270437 28899 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] 28899 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis 1 5733 270439 28903 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcestis]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] 28903 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo 1 5734 270441 28907 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcimeo]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] 28907 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea 1 5735 270443 28911 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alphesiboea]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] 28911 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo 1 5736 270445 28915 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Amphitruo]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] 28915 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda 1 5737 270447 28919 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Andromeda]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] 28919 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae 1 5738 270449 28923 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antenoridae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] 28923 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona 1 5739 270451 28927 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antigona]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] 28927 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium 1 5740 270453 28931 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] 28931 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax 1 5741 270455 28935 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Astyanax]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] 28935 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas 1 5742 270457 28939 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Athamas]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] 28939 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus 1 5743 270459 28943 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Atreus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] 28943 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus 1 5744 270463 28951 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Chrysippus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] 28951 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae 1 5745 270461 28947 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Bacchae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] 28947 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra 1 5746 270465 28955 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Clutemestra]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] 28955 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus 1 5747 270467 28959 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Deiphobus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] 28959 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 861m0i8kyf6i68dfce2saj2c1bf2opg Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes 1 5748 270469 28963 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Diomedes]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] 28963 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni 1 5749 270471 28967 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epigoni]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 28967 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache 1 5750 270473 28971 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epinausimache]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] 28971 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona 1 5751 270475 28975 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Erigona]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] 28975 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla 1 5752 270477 28979 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eriphyla]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 28979 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces 1 5753 270479 28983 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eurysaces]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] 28983 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba 1 5754 270483 28987 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hecuba]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] 28987 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes 1 5755 270485 28991 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hellenes]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] 28991 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io 1 5756 270487 28995 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Io]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] 28995 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 861m0i8kyf6i68dfce2saj2c1bf2opg Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager 1 5757 270493 29007 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Meleager]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 29007 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus 1 5758 270495 29011 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] 29011 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea 1 5759 270489 28999 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Medea]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] 28999 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus 1 5760 270491 29003 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Melanippus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] 29003 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones 1 5761 270497 29015 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Myrmidones]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] 29015 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus 1 5762 270499 29019 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Neoptolemus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] 29019 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia 1 5763 270501 29023 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Nyctegresia]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] 29023 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae 1 5764 270505 29031 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Pelopidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] 29031 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus 1 5765 270503 29027 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Oenomaus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 29027 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae 1 5766 270507 29035 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Persidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] 29035 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta 1 5767 270509 29039 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Philocteta]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] 29039 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae 1 5769 270513 29047 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Phoenissae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] 29047 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus 1 5770 270515 29051 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Prometheus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] 29051 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais 1 5771 270523 29055 2026-06-11T10:13:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Thebais]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] 29055 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi 1 5772 270517 29063 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] 29063 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades 1 5773 270525 29059 2026-06-11T10:13:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Troades]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 29059 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus 1 5774 270519 29067 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Telephus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] 29067 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus 1 5775 270521 29071 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Tereus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] 29071 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis 1 5776 270481 29075 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] 29075 wikitext text/x-wiki {{OperisInfoNexus|Tragoediae (Accius)}} 0nawxm59wztdqsxiac4kip2nfxg52m9 Noctes Atticae/Liber I 0 6367 270320 269584 2026-06-11T08:25:07Z Saumache 27923 270320 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Aulus Gellius |OperaeTitulus=Noctes Atticae |OperaeWikiPagina=Noctes Atticae |Annus=159-170 p.Ch.n. |SubTitulus=Liber I }} {{Liber |Ante=Praefatio |AnteNomen=Noctes Atticae/Praefatio |Post=Liber II |PostNomen=Noctes Atticae/Liber II }} {| style="margin:0 auto; margin-top:0.5em" align=center width=100% id=toc |align="center" style="background: #efefef" | '''INDEX''' <br /> [[Noctes Atticae/Liber I|Liber I]] | [[Noctes Atticae/Liber II|Liber II]] | [[Noctes Atticae/Liber III|Liber III]] | [[Noctes Atticae/Liber IV|Liber IV]] | [[Noctes Atticae/Liber V|Liber V]] | [[Noctes Atticae/Liber VI|Liber VI]] | [[Noctes Atticae/Liber VII|Liber VII]] | [[Noctes Atticae/Liber VIII|Liber VIII]] | [[Noctes Atticae/Liber IX|Liber IX]] | [[Noctes Atticae/Liber X|Liber X]] | [[Noctes Atticae/Liber XI|Liber XI]] | [[Noctes Atticae/Liber XII|Liber XII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIII|Liber XIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIV|Liber XIV]] | [[Noctes Atticae/Liber XV|Liber XV]] | [[Noctes Atticae/Liber XVI|Liber XVI]] | [[Noctes Atticae/Liber XVII|Liber XVII]] | [[Noctes Atticae/Liber XVIII|Liber XVIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIX|Liber XIX]] | [[Noctes Atticae/Liber XX|Liber XX]] |} ===I.=== {{c|''Quali proportione quibusque collectionibus Plutarchus ratiocinatum esse Pythagoram philosophum dixerit de comprehendenda corporis proceritate, qua fuit Hercules, cum vitam inter homines viveret.''}} {{pn|1.1|1}}Plutarchus in libro, quem de Herculis, quamdiu inter homines fuit, animi corporisque ingenio atque virtutibus conscripsit, scite subtiliterque ratiocinatum Pythagoram philosophum dicit in reperienda modulandaque status longitudinisque eius praestantia. {{pn|1.2|2}}Nam cum fere constaret curriculum stadii, quod est Pisis apud Iovem Olympium, Herculem pedibus suis metatum idque fecisse longum pedes sescentos, cetera quoque stadia in terra Graecia ab aliis postea instituta pedum quidem esse numero sescentum, sed tamen esse aliquantulum breviora, facile intellexit modum spatiumque plantae Herculis ratione proportionis habita tanto fuisse quam aliorum procerius, quanto Olympicum stadium longius esset quam cetera. {{pn|1.3|3}}Comprehensa autem mensura Herculani pedis secundum naturalem membrorum omnium inter se competentiam modificatus est atque ita id collegit, quod erat consequens, tanto fuisse Herculem corpore excelsiorem quam alios, quanto Olympicum stadium ceteris pari numero factis anteiret. ===II.=== {{c|''Ab Herode Attico C. V. tempestive deprompta in quendam iactantem et gloriosum adulescentem, specie tantum philosophiae sectatorem, verba Epicteti Stoici, quibus festiviter a vero Stoico seiunxit volgus loquacium nebulonum, qui se Stoicos nuncuparent.''}} {{pn|2.1|1}}Herodes Atticus, vir et Graeca facundia et consulari honore praeditus, accersebat saepe, nos cum apud magistros Athenis essemus, in villas ei urbi proximas me et clarissimum virum Servilianum compluresque alios nostrates, qui Roma in Graeciam ad capiendum ingenii cultum concesserant. {{pn|2.2|2}}Atque ibi tunc, cum essemus apud eum in villa, cui nomen est Cephisia, et aestu anni et sidere autumni flagrantissimo, propulsabamus incommoda caloris lucorum umbra ingentium, longis ambulacris et mollibus, aedium positu refrigeranti, lavacris nitidis et abundis et collucentibus totiusque villae venustate aquis undique canoris atque avibus personante. {{pn|2.3|3}}Erat ibidem nobiscum simul adulescens philosophiae sectator, disciplinae, ut ipse dicebat, stoicae, sed loquacior inpendio et promptior. {{pn|2.4|4}}Is plerumque in convivio sermonibus, qui post epulas haberi solent, multa atque inmodica de philosophiae doctrinis intempestive atque insubide disserebat praeque se uno ceteros omnes linguae Atticae principes gentemque omnem togatam, quodcumque nomen Latinum rudes esse et agrestes praedicabat atque interea vocabulis haut facile cognitis, syllogismorum captionumque dialecticarum laqueis strepebat {{graeca|''χυριεύοντας''}} et {{graeca|''σωρείτας''}} et soreitas aliosque id genus griphos neminem posse dicens nisi se dissolvere. Rem vero ethicam naturamque humani ingenii virtutumque origines officiaque earum et confinia aut contra morborum vitiorumque fraudes animorumque labes, pestilentias asseverabat nulli esse ulli magis ea omnia explorata, comperta meditataque. {{pn|2.5|5}}Cruciatibus autem doloribusque corporis et periculis mortem minitantibus habitum statumque vitae beatae, quem se esse adeptum putabat, neque laedi neque inminui existimabat ac ne oris quoque et vultus serenitatem stoici hominis umquam ulla posse aegritudine obnubilari. {{gap|2em}}{{pn|2.6|6}}Has ille inanes glorias cum flaret iamque omnes finem cuperent verbisque eius defetigati pertaeduissent, tum Herodes Graeca, uti plurimus ei mos fuit, oratione utens “permitte,” inquit “philosophorum amplissime, quoniam respondere nos tibi, quos vocas idiotas, non quimus, recitari ex libro, quid de huiuscemodi magniloquentia vestra senserit dixeritque Epictetus, Stoicorum maximus”, iussitque proferri ''dissertationum Epicteti'' digestarum ab Arriano primum librum, in quo ille venerandus senex iuvenes, qui se Stoicos appellabant, neque frugis neque operae probae, sed theorematis tantum nugalibus et puerilium isagogarum commentationibus deblaterantes obiurgatione iusta incessivit. {{pn|2.7|7}}Lecta igitur sunt ex libro, qui prolatus est, ea, quae addidi; quibus verbis Epictetus severe simul et festiviter seiunxit atque divisit a vero atque sincero Stoico, qui esset procul dubio {{graeca|''ἀκώλυτος, ἀνανάγκαστος, ἀπαραπόδιστος, ἐλεύθερος, εὐπορῶν, εὐδαιμονῶν''}}, volgus aliud nebulonum hominum, qui se Stoicos nuncuparent atraque verborum et argutiarum fuligine ob oculos audientium iacta sanctissimae disciplinae nomen ementirentur: {{pn|2.8|8}}{{graeca|''Εἰπέ μοι περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν. Ἄκουε''}}.<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος {{gap|4em}}Κικόνεσσι πέλασσεν.''}}</poem>{{pn|2.9|9}}{{graeca|''τῶν ὅντων τὰ μέν ἐστιν ἀγαθά, τὰ δὲ ἀδιάφορα. Ἀγαθὰ μὲν οὖν ἀρεταὶ τὰ μετέχοιτα αὐτῶν, κακὰ δὲ κακία καὶ τὰ μετέχοντα κακίας, ἀδιάφορα δὲ τὰ μεταξὺ τούων, πλοῦτος, ὑγεία, ζωή, θάνατος, ἡδονή, πόνος.''}} {{pn|2.10|10}}{{graeca|''Πόθεν οἶδας; ῾Ἑλλάνικος λέγει ἐν τοῖς Αἰγυπτιακοῖς. Τι γὰρ διαφέρει τοῦτο εἰπεῖν, ἢ ὅτι Διογένης ἐν τῇ ἠθικῇ ἢ Χρύσιππος ἢ Κλεάνθης; Βεβασάνικας οὖν τι αὐτῶν καὶ δόγμα σαυτοῦ πεποίησαι;''}} {{pn|2.11|11}}{{graeca|''Δείκνυε πῶς εἴωθας ἐν πλοίῳ χειμάζεσθαι: μέμνησαι ταύτης τῆς διαιρέσεως, ὅταν ψοφήσῃ τὸ ἱστίον καὶ ἀνακραυγάσῃς; Ἄν σοί τις κακόσχολός πως παραστὰς εἴπῃ, “λέγε μοι, τοὺς θεούς σοι, ἃ πρῴην ἔλεγες, μή τι κακία ἐστὶν τὸ ναυαγῆσαι; μήτι κακίας μετέχον;” οὐκ ἄρα ξύλον ἐνσείσεις αὐτῷ; “τί ἡμῖν καὶ σοί, ἄνθρωπε!; ἀπολλύμεθα, καὶ σὺ ἐλθὼν παίζεις.”''}} {{pn|2.12|12}}{{graeca|''᾿εὰν δέ σε ὁ Καῖσαρ μεταπέμψηται κατηγορούμενον''}}. . . {{pn|2.13|13}}His ille auditis insolentissimus adulescens obticuit, tamquam si ea omnia non ab Epicteto in quosdam alios, sed ab Herode in eum ipsum dicta essent. ===III.=== {{c|''Quod Chilo consilium anceps pro salute amici cepit; quodque est circumspecte et anxie considerandum, an pro utilitatibus amicorum delinquendum aliquando sit; notataque inibi et relata, quae et Theophrastus et M. Cicero super ea re scripserunt.''}} {{pn|3.1|1}}Lacedaemonium Chilonem, virum ex illo incluto numero sapientium, scriptum est in libris eorum, qui vitas resque gestas clarorum hominum memoriae mandaverunt, eum Chilonem in vitae suae postremo, cum iam inibi mors occuparet, ad circumstantis amicos sic locutum: {{pn|3.2|2}}“Dicta” inquit “mea factaque in aetate longa pleraque omnia fuisse non paenitenda, fors sit ut vos etiam sciatis. {{pn|3.3|3}}Ego quidem in hoc certe tempore non fallo me nihil esse quicquam commissum a me, cuius memoria mihi aegritudini sit, ni illud profecto unum sit, quod rectene an perperam fecerim, nondum mihi plane liquet. {{pn|3.4|4}}Super amici capite iudex cum duobus aliis fui. Ita lex fuit, uti eum hominem condemnari necessum esset. Aut amicus igitur capitis perdendus aut adhibenda fraus legi fuit. {{pn|3.5|5}}Multa cum animo meo ad casum tam ancipitem medendum consultavi. Visum est esse id, quod feci, praequam erant alia, toleratu facilius: {{pn|3.6|6}}ipse tacitus ad condemnandum sententiam tuli, is qui simul iudicabant, ut absolverent, persuasi. {{pn|3.7|7}}Sic mihi et iudicis et amici officium in re tanta salvum fuit. Hanc capio ex eo facto molestiam, quod metuo, ne a perfidia et culpa non abhorreat in eadem re eodemque tempore inque communi negotio, quod mihi optimum factu duxerim, diversum eius aliis suasisse.” {{pn|3.8|8}}Et hic autem Chilo, praestabilis homo sapientiae, quonam usque debuerit contra legem contraque ius pro amico progredi, dubitavit, eaque res in fine quoque vitae ipso animum eius anxit, {{pn|3.9|9}}et alii deinceps multi philosophiae sectatores, ut in libris eorum scriptum est, satis inquisite satisque sollicite quaesiverunt, ut verbis, quae scripta sunt, ipsis utar, {{graeca|''εἰ δεῖ βοηθεῖν τῷ φίλῳ παρὰ τὸ δίκαιον καὶ μέχρι πόσου καὶ ποῖα''}}. Ea verba significant quaesisse eos, an nonnumquam contra ius contrave morem faciendum pro amico sit et in qualibus causis et quemnam usque ad modum. {{pn|3.10|10}}Super hac quaestione cum ab aliis, sicuti dixi, multis, tum vel diligentissime a Theophrasto disputatur, viro in philosophia peripatetica modestissimo doctissimoque, eaque disputatio scripta est, si recte meminimus, in libro eius ''de amicitia'' primo. {{pn|3.11|11}}Eum librum M. Cicero videtur legisse, cum ipse quoque librum ''de amicitia'' componeret. Et cetera quidem, quae sumenda a Theophrasto existimavit, ut ingenium facundiaque eius fuit, sumpsit et transposuit commodissime aptissimeque; {{pn|3.12|12}}hunc autem locum, de quo satis quaesitum esse dixi, omnium rerum aliarum difficillimum strictim atque cursim transgressus est, neque ea, quae a Theophrasto pensiculate atque enucleate scripta sunt, exsecutus est, sed anxietate illa et quasi morositate disputationis praetermissa genus ipsum rei tantum paucis verbis notavit. {{pn|3.13|13}}Ea verba Ciceronis, si recensere quis vellet, apposui: “His igitur finibus utendum esse arbitror, ut, cum emendati mores amicorum sunt, tum sit inter eos omnium rerum, consiliorum, voluntatum sine ulla exceptione communitas, ut etiam, si qua fortuna acciderit, ut minus iustae voluntates amicorum adiuvandae sint, in quibus eorum aut caput agatur aut fama, declinandum de via sit, modo ne summa turpitudo sequatur; est enim, quatenus amicitiae venia dari possit.” “Cum agetur” inquit “aut caput amici aut fama, declinandum est de via, ut etiam iniquam voluntatem illius adiutemus.” {{pn|3.14|14}}Sed cuiusmodi declinatio esse ista debeat qualisque ad adiuvandum digressio et in quanta voluntatis amici iniquitate, non dicit. {{pn|3.15|15}}Quid autem refert scire me in eiusmodi periculis amicorum, si non magna me turpitudo insecutura est, de via esse recta declinandum, nisi id quoque me docuerit, quam putet magnam turpitudinem, et cum decessero de via, quousque degredi debeam? “Est enim” inquit “quatenus dari amicitiae venia possit.” {{pn|3.16|16}}Hoc immo ipsum est, quod maxime discendum est quodque ab his, qui docent, minime dicitur, quatenus quaque fini dari amicitiae venia debeat. {{pn|3.17|17}}Chilo ille sapiens, de quo paulo ante dixi, conservandi amici causa de via declinavit. Sed video, quousque progressus sit; falsum enim pro amici salute consilium dedit. {{pn|3.18|18}}Id ipsum tamen in fine quoque vitae, an iure posset reprehendi culparique, dubitavit. “Contra patriam” inquit Cicero “arma pro amico sumenda non sunt.” {{pn|3.19|19}}Hoc profecto nemo ignoravit, et “priusquam Theognis”, quod Lucilius ait, “nasceretur”. Set id quaero, id desidero: cum pro amico contra ius, contra quam licet, salva tamen libertate atque pace faciendum est et cum de via, sicut ipse ait, declinandum est, quid et quantum et in quali causa et quonam usque id fieri debeat. {{pn|3.20|20}}Pericles ille Atheniensis, vir egregio ingenio bonisque omnibus disciplinis ornatus, in una quidem specie, set planius tamen, quid existimaret, professus est. Nam cum amicus eum rogaret, ut pro re causaque eius falsum deiuraret, his ad eum verbis usus est: {{graeca|''Δεῖ μὲν συμπράττειν τοῖς φίλοις, ἀλλὰ μέχρι τῶν φεῶν.''}} {{pn|3.21|21}}Theophrastus autem in eo, quo dixi, libro inquisitius quidem super hac ipsa re et exactius pressiusque quam Cicero disserit. {{pn|3.22|22}}Set is quoque in docendo non de unoquoque facto singillatim existimat neque certis exemplorum documentis, set generibus rerum summatim universimque utitur ad hunc ferme modum:{{pn|3.23|23}}“Parva” inquit “et tenuis vel turpitudo vel infamia subeunda est, si ea re magna utilitas amico quaeri potest. Rependitur quippe et compensatur leve damnum delibatae honestatis maiore alia gravioreque in adiuvando amico honestate, minimaque illa labes et quasi lacuna famae munimentis partarum amico utilitatium solidatur. {{pn|3.24|24}}“Neque nominibus” inquit “moveri nos oportet, quod paria genere ipso non sunt honestas meae famae et rei amici utilitas. Ponderibus haec enim potestatibusque praesentibus, non vocabulorum appellationibus neque dignitatibus generum diiudicanda sunt. {{pn|3.25|25}}Nam cum in rebus aut paribus aut non longe secus utilitas amici aut honestas nostra consistit, honestas procul dubio praeponderat; cum vero amici utilitas nimio est amplior, honestatis autem nostrae in re non gravi levis iactura est, tunc, quod utile amico est, id prae illo, quod honestum nobis est, fit plenius, sicuti est magnum pondus aeris parva lamna auri pretiosius.” {{pn|3.26|26}}Verba adeo ipsa Theophrasti super ea re adscripsi: {{graeca|''Οὐκ, εἰ δή που τοῦτο τῷ γένει τιμιώτερον, ἤδη καὶ ὁτιοῦν ἂν ᾖ μέρος τούτου πρὸς τ ὸ τηλίκον θατέρου συγκρινόμενον αἱρετὸν ἔσται. Λέγω δὲ οἷον, οὐκ, εἰ χρυσίον τιμιώτερον χαλκοῦ, καὶ τηλίκον τοῦ χρυσίου πρὸς τὸ τηλίκον χαλκοῦ μέγεθος ἀντιπαραβαλλόμενον πλέον δόξει: ἀλλὰ ποιήσει τινὰ ῥοπὴν καὶ τὸ πλῆθος καὶ τὸ μέγεθος.''}} {{pn|3.27|27}}Favorinus quoque philosophus huiuscemodi indulgentiam gratiae tempestive laxato paulum remissoque subtili iustitiae examine his verbis definivit: {{graeca|''ἡ καλουμέιν χάρις παρὰ τοῖς ἀνθρώποις, τοῦτο ἔστιν ὕφεσις ἀκριβείας ἐν δέοντι.''}} {{pn|3.28|28}}Post deinde idem Theophrastus ad hanc ferme sententiam disseruit: “Has tamen” inquit “parvitates rerum et magnitudines atque has omnes officiorum aestimationes alia nonnumquam momenta extrinsecus atque aliae quasi appendices personarum et causarum et temporum et circumstantiae ipsius necessitates, quas includere in praecepta difficilest, moderantur et regunt et quasi gubernant et nunc ratas efficiunt, nunc inritas.” {{pn|3.29|29}}Haec taliaque Theophrastus satis caute et sollicite et religiose cum discernendi magis disceptandique diligentia quam cum decernendi sententia atque fiducia scripsit, quoniam profecto causarum ac temporum varietates discriminumque ac differentiarum tenuitates derectum atque perpetuum distinctumque in rebus singulis praeceptum, quod ego nos in prima tractatus istius parte desiderare dixeram, non capiunt. {{pn|3.30|30}}Eius autem Chilonis, a quo disputatiunculae huius initium fecimus, cum alia quaedam sunt monita utilia atque prudentia, tum id maxime exploratae utilitatis est, quod duas ferocissimas adfectiones amoris atque odii intra modum cautum coercuit. “Hac” inquit “fini ames, tamquam forte fortuna et osurus, hac itidem tenus oderis, tamquam fortasse post amaturus.” {{pn|3.31|31}}Super hoc eodem Chilone Plutarchus philosophus in libro {{graeca|''περὶ ψυχῆς''}} primo verbis his ita scripsit: {{graeca|''Χείλων ὁ παλαιός, ἀκούσας τινὸς λέγοντος, μηδένα ἔχειν ἐχθρόν, ἠρώτησεν, εἰ μηδένα δίλον ἔχει, νομίζων ἐξ ἀνάγκης ἐπακολουθεῖν καὶ συνεμπλέκεσθαι ταῖς φιλίαις ἀπεχθείας.''}} ===IV.=== {{c|''Quam tenuiter curioseque exploraverit Antonius Iulianus in oratione M. Tullii verbi ab eo mutati argutiam.''}} {{pn|4.1|1}}Antonius Iulianus rhetor perquam fuit honesti atque amoeni ingeni. Doctrina quoque ista utiliore ac delectabili veterumque elegantiarum cura et memoria multa fuit; ad hoc scripta omnia antiquiora tam curiose spectabat et aut virtutes pensitabat aut vitia rimabatur, ut iudicium esse factum ad amussim diceres. {{pn|4.2|2}}Is Iulianus super eo enthymemati, quod est in oratione M. Tullii, quam ''pro Cn. Plancio'' dixit, ita existimavit—sed verba prius, de quibus iudicium ab eo factum est, ipsa ponam: {{pn|4.3|3}}“Quamquam dissimilis est pecuniae debitio et gratiae. Nam qui pecuniam dissolvit, statim non habet id, quod reddidit, qui autem debet, is retinet alienum: gratiam autem et qui refert habet, et qui habet, in eo ipso, quod habet, refert. {{pn|4.4|4}}Neque ego nunc Plancio desinam debere, si hoc solvero, nec minus ei redderem voluntate ipsa, si hoc molestiae non accidisset”—“crispum sane” inquit “agmen orationis rotundumque ac modulo ipso numerorum venustum, sed quod cum venia legendum sit verbi paulum ideo inmutati, ut sententiae fides salva esset. {{pn|4.5|5}}Namque debitio gratiae et pecuniae conlata verbum hoc utrubique servari postulat. {{pn|4.6|6}}Ita enim recte opposita inter sese gratiae pecuniaeque debitio videbitur, si et pecunia quidem deberi dicatur et gratia, sed quid eveniat in pecunia debita solutave, quid contra in gratia debita redditave, debitionis verbo utrimque servato disseratur. Cicero autem,” inquit “cum gratiae pecuniaeque debitionem dissimilem esse dixisset eiusque sententiae rationem redderet, verbum ‘debet’ in pecunia ponit, in gratia ‘habet’ subicit pro ‘debet’; ita enim dicit: ‘gratiam autem et qui refert habet, et qui habet, in eo ipso, quod habet, refert.’ {{pn|4.7|7}}Sed id verbum ‘habet’ cum proposita comparatione non satis convenit. Debitio enim gratiae, non habitio, cum pecunia confertur, atque ideo consequens quidem fuerat sic dicere: ‘et qui debet, in eo ipso, quod debet, refert’; sed absurdum et nimis coactum foret, si nondum redditam gratiam eo ipso redditam diceret, quia debetur. {{pn|4.8|8}}Inmutavit ergo,” inquit “subdidit verbum ei verbo, quod omiserat, finitimum, ut videretur et sensum debitionis conlatae non reliquisse et concinnitatem sententiae retinuisse.” Ad hunc modum Iulianus enodabat diiudicabatque veterum scriptorum sententias, quas aput eum adulescentes lectitabant. ===V.=== {{c|''Quod Demosthenes rhetor cultu corporis atque vestitu probris obnoxio infamique munditia fuit; quodque item Hortensius orator ob eiusmodi munditias gestumque in agendo histrionicum Dionysiae saltatriculae cognomento compellatus est.''}} {{pn|5.1|1}}Demosthenen traditum est vestitu ceteroque cultu corporis nitido venustoque nimisque accurato fuisse. Et hinc ei {{graeca|''τὰ κομψὰ''}} illa {{graeca|''χλανίσκια et μαλακοὶ χιτωνίσκοι''}} ab aemulis adversariisque probro data, hinc etiam turpibus indignisque in eum verbis non temperatum, quin parum vir et ore quoque polluto diceretur. {{pn|5.2|2}}Ad eundem modum Q. Hortensius omnibus ferme oratoribus aetatis suae, nisi M. Tullio, clarior, quod multa munditia et circumspecte compositeque indutus et amictus esset manusque eius inter agendum forent argutae admodum et gestuosae, maledictis compellationibusque probris iactatus est, multaque in eum, quasi in histrionem, in ipsis causis atque iudiciis dicta sunt. {{pn|5.3|3}}Sed cum L. Torquatus, subagresti homo ingenio et infestivo, gravius acerbiusque apud consilium iudicum, cum de causa Sullae quaereretur, non iam histrionem eum esse diceret, sed gesticulariam Dionysiamque eum notissimae saltatriculae nomine appellaret, tum voce molli atque demissa Hortensius “Dionysia,” inquit “Dionysia malo equidem esse quam quod tu, Torquate, {{graeca|''ἄμουσος, ἀναφρόδιτος, ἀπροσδιόνυσος''}}”. ===VI.=== {{c|''Verba ex oratione Metelli Numidici, quam dixit in censura ad populum, cum eum ad uxores ducendas adhortaretur; eaque oratio quam ob causam reprehensa et quo contra modo defensa sit.''}} {{pn|6.1|1}}Multis et eruditis viris audientibus legebatur oratio Metelli Numidici, gravis ac diserti viri, quam in censura dixit ad populum de ducendis uxoribus, cum eum ad matrimonia capessenda hortaretur. {{pn|6.2|2}}In ea oratione ita scriptum fuit: “Si sine uxore possemus, Quirites, omnes ea molestia careremus; set quoniam ita natura tradidit, ut nec cum illis satis commode, nec sine illis uno modo vivi possit, saluti perpetuae potius quam brevi voluptati consulendum est.” {{pn|6.3|3}}Videbatur quibusdam Q. Metellum censorem, cui consilium esset ad uxores ducendas populum hortari, non oportuisse de molestia incommodisque perpetuis rei uxoriae confiteri, neque id hortari magis esse quam dissuadere absterrereque; set contra in id potius orationem debuisse sumi dicebant, ut et nullas plerumque esse in matrimoniis molestias adseveraret et, si quae tamen accidere nonnumquam viderentur, parvas et leves facilesque esse toleratu diceret maioribusque eas emolumentis et voluptatibus oblitterari easdemque ipsas neque omnibus neque naturae vitio, set quorundam maritorum culpa et iniustitia evenire. {{pn|6.4|4}}Titus autem Castricius recte atque condigne Metellum esse locutum existimabat. “Aliter” inquit “censor loqui debet, aliter rhetor. Rhetori concessum est sententiis uti falsis, audacibus, versutis, subdolis, captiosis, si veri modo similes sint et possint movendos hominum animos qualicumque astu inrepere.” Praeterea turpe esse ait rhetori, si quid in mala causa destitutum atque inpropugnatum relinquat. {{pn|6.5|5}}“Sed enim Metellum,” inquit “sanctum virum, illa gravitate et fide praeditum cum tanta honorum atque vitae dignitate aput populum Romanum loquentem, nihil decuit aliud dicere, quam quod verum esse sibi atque omnibus videbatur, praesertim cum super ea re diceret, quae cotidiana intellegentia et communi pervolgatoque vitae usu comprenderetur. {{pn|6.6|6}}De molestia igitur cunctis hominibus notissima confessus eaque confessione fidem sedulitatis veritatisque commeritus, tum denique facile et procliviter, quod fuit rerum omnium validissimum atque verissimum, persuasit civitatem salvam esse sine matrimoniorum frequentia non posse.” {{pn|6.7|7}}Hoc quoque aliud ex eadem oratione Q. Metelli dignum esse existimavimus adsidua lectione non hercle minus, quam quae a gravissimis philosophis scripta sunt. {{pn|6.8|8}}Verba Metelli haec sunt. “Di immortales plurimum possunt; sed non plus velle nobis debent quam parentes. At parentes, si pergunt liberi errare, bonis exheredant. Quid ergo nos ab immortalibus dissimilius exspectemus, nisi malis rationibus finem facimus? Is demum deos propitios esse aecum est, qui sibi adversarii non sunt. Dii immortales virtutem adprobare, non adhibere debent.” ===VII.=== {{c|''In hisce verbis Ciceronis ex oratione quinta in Verrem “hanc sibi rem praesidio sperant futurum” neque mendum esse neque vitium errareque istos, qui bonos libros violant et “futuram” scribunt; atque ibi de quodam alio Ciceronis verbo dictum, quod probe scriptum perperam mutatur; et aspersa pauca de modulis numerisque orationis, quos Cicero avide sectatus est.''}} {{pn|7.1|1}}In oratione Ciceronis quinta in Verrem in libro spectatae fidei Tironiana cura atque disciplina facto scriptum fuit: {{pn|7.2|2}}“Homines tenues obscuro loco nati navigant; adeunt ad ea loca, quae numquam antea adierant. Neque noti esse iis, quo venerunt, neque semper cum cognitoribus esse possunt, hac una tamen fiducia civitatis non modo apud nostros magistratus, qui et legum et existimationis periculo continentur, neque apud cives solum Romanos, qui et sermonis et iuris et multarum rerum societate iuncti sunt, fore se tutos arbitrantur, sed quocumque venerint, hanc sibi rem praesidio sperant futurum.” {{pn|7.3|3}}Videbatur compluribus in extremo verbo menda esse. Debuisse enim scribi putabant non “futurum”, sed “futuram”, neque dubitabant, quin liber emendandus esset, ne, ut in Plauti comoedia moechus, sic enim mendae suae inludiabant, ita in Ciceronis oratione soloecismus esset “manifestarius”. {{gap|2em}}{{pn|7.4|4}}Aderat forte ibi amicus noster, homo lectione multa exercitus, cui pleraque omnia veterum litterarum quaesita, meditata evigilataque erant. {{pn|7.5|5}}Is libro inspecto ait nullum esse in eo verbo neque mendum neque vitium et Ciceronem probe ac vetuste locutum. {{pn|7.6|6}}“Nam ‘futurum’” inquit “non refertur ad rem, sicut legentibus temere et incuriose videtur, neque pro participio positum est, set verbum est indefinitum, quod Graeci appellant {{graeca|''ἀπαρέμφατον''}}, neque numeris neque generibus praeserviens, set liberum undique et inpromiscum, quali C. Gracchus verbo usus est in oratione, cuius titulus est ''de P. Popilio circum conciliabula'', in qua ita scriptum est: {{pn|7.7|7}}‘Credo ego inimicos meos hoc dicturum.’ ‘Inimicos dicturum’ inquit, non ‘dicturos’; {{pn|7.8|8}}videturne ea ratione positum esse aput Gracchum ‘dicturum’, qua est aput Ciceronem ‘futurum’? sicut in Graeca oratione sine ulla vitii suspicione omnibus numeris generibusque sine discrimine tribuuntur huiuscemodi verba: {{graeca|''ἐρεῖν, ποιήσειν, ἔσεσθαι''}}, et similia.” {{pn|7.9|9}}In Claudi quoque Quadrigarii tertio ''annali'' verba haec esse dixit: “Dum i conciderentur, hostium copias ibi occupatas futurum”; in duodevicesimo ''annali'' eiusdem Quadrigarii principium libri sic scriptum: “Si pro tua bonitate et nostra voluntate tibi valitudo subpetit, est quod speremus deos bonis bene facturum”; {{pn|7.10|10}}item in Valerii Antiatis libro quarto vicesimo simili modo scriptum esse: “Si eae res divinae factae recteque perlitatae essent, haruspices dixerunt omnia ex sententia processurum esse”. {{pn|7.11|11}}“Plautus etiam in ''Casina'', cum de puella loqueretur, ‘occisurum’ dixit, non ‘occisuram’, his verbis:<poem>{{gap|4em}}etiamne habet Casina gladium? - {{gap|4em}}habet, sed duos.—Quid duos ?—altero te {{gap|4em}}occisurum ait, altero vilicum.</poem>{{pn|7.12|12}}Item Laberius in ''Gemellis'':<poem>{{gap|4em}}non putavi, inquit, hoc eam facturum.</poem> {{pn|7.13|13}}Non ergo isti omnes, soloecismus quid esset, ignorarunt, sed et Gracchus ‘dicturum’ et Quadrigarius ‘futurum’ et ‘facturum’ et Antias ‘processurum’ et Plautus ‘occisurum’ et Laberius ‘facturum’ indefinito modo dixerunt,{{pn|7.14|14}}qui modus neque in numeros neque in personas neque in tempora neque in genera distrahitur, sed omnia istaec una eademque declinatione complectitur,{{pn|7.15|15}}sicuti M. Cicero ‘futurum’ dixit non virili genere neque neutro, soloecismus enim plane foret, sed verbo usus est ab omni necessitate generum absoluto.” {{gap|2em}}{{pn|7.16|16}}Idem autem ille amicus noster in eiusdem M. Tullii oratione, quae est ''de imperio Cn. Pompei'', ita scriptum esse a Cicerone dicebat atque ipse ita lectitabat: “Cum vestros portus atque eos portus, quibus vitam ac spiritum ducitis, in praedonum fuisse potestatem sciatis”,{{pn|7.17|17}}neque soloecismum esse aiebat “in potestatem fuisse”, ut vulgus semidoctum putat, sed ratione dictum certa et proba contendebat, qua et Graeci ita uterentur et Plautus verborum Latinorum elegantissimus in ''Amphitruone'' dixit:<poem>{{gap|4em}}num vero mi in mentem fuit,</poem>non, ut dici solitum est, “in mente”. {{pn|7.18|18}}Sed enim praeter Plautum, cuius ille in praesens exemplo usus est, multam nos quoque apud veteres scriptores locutionum talium copiam offendimus atque his vulgo adnotamentis inspersimus. {{pn|7.19|19}}Vt et rationem autem istam missam facias et auctoritates, sonus tamen et positura ipsa verborum satis declarat id potius {{graeca|''ἐπιμελείᾳ τῶν λέξεων''}} modulamentisque orationis M. Tulli convinisse, ut, quoniam utrumvis dici Latine posset, “potestatem” dicere mallet, non “potestate”. {{pn|7.20|20}}Illud enim sic compositum iucundius ad aurem completiusque, insuavius hoc inperfectiusque est, si modo ita explorata aure homo sit, non surda nec iacenti; sicuti est hercle, quod “explicavit” dicere maluit quam “explicuit”, quod esse iam usitatius coeperat. Verba sunt haec ipsius ex oratione, quam ''de imperio Cn. Pompei'' habuit: “Testis est Sicilia, quam multis undique cinctam periculis, non terrore belli, sed consilii celeritate explicavit.” At si “explicuit” diceret, inperfecto et debili numero verborum sonus clauderet. ===VIII.=== {{c|''Historia in libris Sotionis philosophi reperta super Laide meretrice et Demosthene rhetore.''}} {{gap|2em}}{{pn|8.1|1}}Sotion ex peripatetica disciplina haut sane ignobilis vir fuit. Is librum multae variaeque historiae refertum composuit eumque inscripsit {{graeca|''κέρας Ἀμάλθειας''}}. {{pn|8.2|2}}Ea vox hoc ferme valet, tamquam si dicas “cornum Copiae”. {{pn|8.3|3}}In eo libro super Demosthene rhetore et Laide meretrice historia haec scripta est: “Lais” inquit “Corinthia ob elegantiam venustatemque formae grandem pecuniam demerebat, conventusque ad eam ditiorum hominum ex omni Graecia celebres erant, neque admittebatur, nisi qui dabat, quod poposcerat; poscebat autem illa nimium quantum.” {{pn|8.4|4}}Hinc ait natum esse illud frequens apud Graecos adagium:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''οὐ παντὸς ἀνδρὸς ἐς {{gap|4em}}Κόρινθον ἔσθ᾽ ὁ πλοῦς,''}}</poem> <p></p>quod frustra iret Corinthum ad Laidem, qui non quiret dare, quod posceretur. {{pn|8.5|5}}“Ad hanc ille Demosthenes clanculum adit et, ut sibi copiam sui faceret, petit. At Lais {{graeca|''μυρίας δραχμὰς''}} poposcit”, hoc facit nummi nostratis denarium decem milia. {{pn|8.6|6}}“Tali petulantia mulieris atque pecuniae magnitudine ictus expavidusque Demosthenes avertitur et discedens ‘ego’ inquit ‘paenitere tanti non emo’”. Sed Graeca ipsa, quae fertur dixisse, lepidiora sunt: {{graeca|''οὐκ ὠνοῦμαι''}}, inquit, {{graeca|''μυρίων δραχμῶν μεταμέλειαν''}}. ===IX.=== {{c|''Quis modus fuerit, quis ordo disciplinae Pythagoricae, quantumque temporis imperatum observatumque sit discendi simul ac tacendi.''}} {{pn|9.1|1}}Ordo atque ratio Pythagorae ac deinceps familiae et successionis eius recipiendi instituendique discipulos huiuscemodi fuisse traditur: {{pn|9.2|2}}Iam a principio adulescentes, qui sese ad discendum obtulerant, {{graeca|''εφυσιογνωμόνει''}}. Id verbum significat mores naturasque hominum coniectatione quadam de oris et vultus ingenio deque totius corporis filo atque habitu sciscitari. {{pn|9.3|3}}Tum qui exploratus ab eo idoneusque fuerat, recipi in disciplinam statim iubebat et tempus certum tacere: non omnes idem, sed alios aliud tempus pro aestimato captu sollertiae. {{pn|9.4|4}}Is autem, qui tacebat, quae dicebantur ab aliis, audiebat, neque percontari, si parum intellexerat, neque commentari, quae audierat, fas erat; sed non minus quisquam tacuit quam biennium: hi prorsus appellabantur intra tempus tacendi audiendique {graeca|''ἀκουστικοί''}}. {{pn|9.5|5}}Ast ubi res didicerant rerum omnium difficillimas, tacere audireque, atque esse iam coeperant silentio eruditi, cui erat nomen {{graeca|''ἐχεμυθία''}}, tum verba facere et quaerere quaeque audissent scribere et, quae ipsi opinarentur, expromere potestas erat; {{pn|9.6|6}}hi dicebantur in eo tempore {{graeca|''μαθηματικοί''}}, ab his scilicet artibus, quas iam discere atque meditari inceptaverant: quoniam geometriam, gnomonicam, musicam ceterasque item disciplinas altiores {{graeca|''μαθήματα''}} veteres Graeci appellabant; vulgus autem, quos gentilicio vocabulo “Chaldaeos” dicere oportet, “mathematicos” dicit. {{pn|9.7|7}}Exinde his scientiae studiis ornati ad perspicienda mundi opera et principia naturae procedebant ac tunc denique nominabantur {{graeca|''φυσικοί''}}.<!--vel ἀθεώρητοι, ἄμουσοι, ἀγεωμέτρητοι--> {{pn|9.8|8}}Haec eadem super Pythagora noster Taurus cum dixisset: “nunc autem” inquit “isti, qui repente pedibus inlotis ad philosophos devertunt, non est hoc satis, quod sunt omnino {{graeca|''ἀθεώρητοι, ἄμουσοι, ἀγεωμέτρητοι''}}, sed legem etiam dant, qua philosophari discant. {{pn|9.9|9}}Alius ait ‘hoc me primum doce’, item alius ‘hoc volo’ inquit ‘discere, istud nolo’; hic a ''symposio'' Platonis incipere gestit propter Alcibiadae comisationem, ille a ''Phaedro'' propter Lysiae orationem. {{pn|9.10|10}}Est etiam,” inquit “pro Iuppiter! qui Platonem legere postulet non vitae ornandae, sed linguae orationisque comendae gratia, nec ut modestior fiat, sed ut lepidior.” {{pn|9.11|11}}Haec Taurus dicere solitus novicios philosophorum sectatores cum veteribus Pythagoricis pensitans. {{pn|9.12|12}}Sed id quoque non praetereundum est, quod omnes, simul atque a Pythagora in cohortem illam disciplinarum recepti erant, quod quisque familiae, pecuniae habebat, in medium dabat, et coibatur societas inseparabilis, tamquam illud fuit anticum consortium, quod iure atque verbo Romano appellabatur “ercto non cito”. ===X.=== {{c|''Quibus verbis compellaverit Favorinus philosophus adulescentem casce nimis et prisce loquentem.''}} {{pn|10.1|1}}Favorinus philosophus adulescenti veterum verborum cupidissimo et plerasque voces nimis priscas et ignotas in cotidianis communibusque sermonibus expromenti: “Curius” inquit “et Fabricius et Coruncanius, antiquissimi viri, et his antiquiores Horatii illi trigemini plane ac dilucide cum suis fabulati sunt neque Auruncorum aut Sicanorum aut Pelasgorum, qui primi coluisse Italiam dicuntur, sed aetatis suae verbis locuti sunt; {{pn|10.2|2}}tu autem, proinde quasi cum matre Evandri nunc loquare, sermone abhinc multis annis iam desito uteris, quod scire atque intellegere neminem vis, quae dicas. Nonne, homo inepte, ut, quod vis, abunde consequaris, taces? {{pn|10.3|3}}Sed antiquitatem tibi placere ais, quod honesta et bona et sobria et modesta sit. {{pn|10.4|4}}Vive ergo moribus praeteritis, loquere verbis praesentibus atque id, quod a C. Caesare, excellentis ingenii ac prudentiae viro, in primo ''de analogia'' libro scriptum est, habe semper in memoria atque in pectore, ut ‘tamquam scopulum, sic fugias inauditum atque insolens verbum.’” ===XI.=== {{c|''Quod Thucydides, scriptor inclutus, Lacedaemonios in acie non tuba, sed tibiis esse usos dicit verbaque eius super ea re posita; quodque Herodotus Alyattem regem fidicinas in procinctu habuisse tradit; atque inibi quaedam notata de Gracchi fistula contionaria.''}} {{pn|11.1|1}}Auctor historiae Graecae gravissimus Thucydides Lacedaemonios, summos bellatores, non cornuum tubarumve signis, sed tibiarum modulis in proeliis esse usos refert non prorsus ex aliquo ritu religionum neque rei divinae gratia neque autem, ut excitarentur atque evibrarentur animi, quod cornua et litui moliuntur, sed contra, ut moderatiores modulatioresque fierent, quod tibicinis numeris temperatur. {{pn|11.2|2}}Nihil adeo in congrediendis hostibus atque in principiis proeliorum ad salutem virtutemque aptius rati, quam si permulti sonis mitioribus non inmodice ferocirent. {{pn|11.3|3}}Cum procinctae igitur classes erant et instructa acies coeptumque in hostem progredi, tibicines inter exercitum positi canere inceptabant. {{pn|11.4|4}}Ea ibi praecentione tranquilla et delectabili atque adeo venerabili ad quandam quasi militaris musicae disciplinam vis et impetus militum, ne sparsi dispalatique proruerent, cohibebatur. {{pn|11.5|5}}Sed ipsius illius egregii scriptoris uti verbis libet, quae et dignitate et fide graviora sunt: {{graeca|''Καὶ μετὰ ταῦτα ἡ ξύνοδος ἦν: Ἀργεῖοι μὲν καὶ οἱ σύμμαχοι ἐντόνως καὶ ὀργῇ χωροῦντες, Λακεδαιμόνιοι δὲ βραδέως καὶ ὑπὸ αὐλητῶν πολλῶν, νόμου ἐγκαθεστώτων, οὐ τοῦ θείου χάριν, ἀλλ᾽ ἵνα ὁμαλῶς μετὰ ῥυθμοῦ βαίνοντες προσέλθοιεν καὶ μὴ διασπασθείη αὐτοῖς ἡ τάξις, ὅπερ φιλεῖ τὰ μεγάλα στρατόπεδα ἐν ταῖς προσόδοις ποιεῖν.''}} {{pn|11.6|6}}Cretenses quoque proelia ingredi solitos memoriae datum est praecinente ac praemoderante cithara gressibus; {{pn|11.7|7}}Alyattes autem, rex terrae Lydiae more atque luxu barbarico praeditus, cum bellum Milesiis faceret, ut Herodotus in ''historiis'' tradit, concinentes habuit fistulatores et fidicines atque feminas etiam tibicinas in exercitu atque in procinctu habuit, lascivientium delicias conviviorum. {{pn|11.8|8}}Sed enim Achaeos Homerus pugnam indipisci ait non fidicularum tibiarumque, sed mentium animorumque concentu conspiratuque tacito nitibundos:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''οἱ δ̓ ἄρ᾽ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοί, {{gap|4em}}ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν''}}</poem> {{pn|11.9|9}}Quid ille vult ardentissimus clamor militum Romanorum, quem in congressibus proeliorum fieri solitum scriptores annalium memoravere? contrane institutum fiebat antiquae disciplinae tam probabile? an tum et gradu clementi et silentio est opus, cum ad hostem itur in conspectu longinquo procul distantem, cum vero prope ad manus ventum est, tum iam e propinquo hostis et impetu propulsandus et clamore terrendus est? {{pn|11.10|10}}Ecce autem per tibicinia Laconica tibiae quoque illius contionariae in mentem venit, quam C. Graccho cum populo agente praeisse ac praeministrasse modulos ferunt. {{pn|11.11|11}}Sed nequaquam sic est, ut a vulgo dicitur, canere tibia solitum, qui pone eum loquentem staret, et variis modis tum demulcere animum actionemque eius, tum intendere. {{pn|11.12|12}}Quid enim foret ista re ineptius, si, ut planipedi saltanti, ita Graccho contionanti numeros et modos et frequentamenta quaedam varia tibicen incineret? {{pn|11.13|13}}Sed qui hoc compertius memoriae tradiderunt, stetisse in circumstantibus dicunt occultius, qui fistula brevi sensim graviusculum sonum inspiraret ad reprimendum sedandumque inpetus vocis eius effervescentes;{{pn|11.14|14}}namque inpulsu et instinctu extraneo naturalis illa Gracchi vehementia indiguisse non, opinor, existimanda est. {{pn|11.15|15}}M. tamen Cicero fistulatorem istum utrique rei adhibitum esse a Graccho putat, ut sonis tum placidis tum citatis aut demissam iacentemque orationem eius erigeret aut ferocientem saevientemque cohiberet. {{pn|11.16|16}}Verba ipsius Ciceronis apposui: “Itaque idem Gracchus, quod potes audire, Catule, ex Licinio cliente tuo, litterato homine, quem servum sibi ille habuit ad manum, cum eburnea solitus est habere fistula, qui staret occulte post ipsum, cum contionaretur, peritum hominem, qui inflaret celeriter eum sonum, qui illum aut remissum excitaret aut a contentione revocaret.” {{pn|11.17|17}}Morem autem illum ingrediendi ad tibicinum modulos proelii institutum esse a Lacedaemonis Aristoteles in libris ''problematon'' scripsit, quo manifestior fieret exploratiorque militum securitas et alacritas. {{pn|11.18|18}}“Nam diffidentiae” inquit “et timori cum ingressione huiuscemodi minime convenit, et maesti atque formidantes ab hac tam intrepida ac tam decora incedendi modulatione alieni sunt.” {{pn|11.19|19}}Verba pauca Aristotelis super ea re apposui: {{graeca|''Διὰ τί, ἐπειδὰν κινδυνεύειν μέλλωσιν, πρὸς αὐλὸν ἐμβαίνουσιν; ἵνα τοὺς δειλοὺς ἀσχημονοῦντας γινώσκωσιν''}}. . . . ===XII.=== {{c|''Virgo Vestae quid aetatis et ex quali familia et quo ritu quibusque caerimoniis ac religionibus ac quo nomine a pontifice maximo capiatur et quo statim iure esse incipiat, simul atque capta est; quodque, ut Labeo dicit, nec intestato cuiquam nec eius intestatae quisquam iure heres est.''}} {{pn|12.1|1}}Qui de virgine capienda scripserunt, quorum diligentissime scripsit Labeo Antistius, minorem quam annos sex, maiorem quam annos decem natam negaverunt capi fas esse; {{pn|12.2|2}}item quae non sit patrima et matrima; {{pn|12.3|3}}item quae lingua debili sensuve aurium deminuta aliave qua corporis labe insignita sit; {{pn|12.4|4}}item quae ipsa aut cuius pater emancipatus sit, etiamsi vivo patre in avi potestate sit; {{pn|12.5|5}}item cuius parentes alter ambove servitutem servierunt aut in negotiis sordidis versantur. {{pn|12.6|6}}Sed et eam, cuius soror ad id sacerdotium lecta est, excusationem mereri aiunt; item cuius pater flamen aut augur aut quindecimvirum sacris faciundis aut septemvirum epulonum aut Salius est. {{pn|12.7|7}}Sponsae quoque pontificis et tubicinis sacrorum filiae vacatio a sacerdotio isto tribui solet. {{pn|12.8|8}}Praeterea Capito Ateius scriptum reliquit neque eius legendam filiam, qui domicilium in Italia non haberet, et excusandam eius, qui liberos tres haberet. {{pn|12.9|9}}Virgo autem Vestalis, simul est capta atque in atrium Vestae deducta et pontificibus tradita est, eo statim tempore sine emancipatione ac sine capitis minutione e patris potestate exit et ius testamenti faciundi adipiscitur. {{pn|12.10|10}}De more autem rituque capiundae virginis litterae quidem antiquiores non exstant, nisi, quae capta prima e t, a Numa rege esse captam. {{pn|12.11|11}}Sed Papiam legem invenimus, qua cavetur, ut pontificis maximi arbitratu virgines e populo viginti legantur sortitioque in contione ex eo numero fiat et, cuius virginis ducta erit, ut eam pontifex maximus capiat eaque Vestae fiat. {{pn|12.12|12}}Sed ea sortitio ex lege Papia non necessaria nunc videri solet. Nam si quis honesto loco natus adeat pontificem maximum atque offerat ad sacerdotium filiam suam, cuius dumtaxat salvis religionum observationibus ratio haberi possit, gratia Papiae legis per senatum fit. {{pn|12.13|13}}“Capi” autem virgo propterea dici videtur, quia pontificis maximi manu prensa ab eo parente, in cuius potestate est, veluti bello capta abducitur. {{pn|12.14|14}}In libro primo Fabii Pictoris, quae verba pontificem maximum dicere oporteat, cum virginem capiat, scriptum est. Ea verba haec sunt: “Sacerdotem Vestalem, quae sacra faciat, quae ius siet sacerdotem Vestalem facere pro populo Romano Quiritibus, uti quae optima lege fuit, ita te, Amata, capio.” {{pn|12.15|15}}Plerique autem “capi” virginem solam debere dici putant. Sed flamines quoque Diales, item pontifices et augures “capi” dicebantur. {{pn|12.16|16}}L. Sulla ''rerum gestarum'' libro secundo ita scripsit: “P. Cornelius, cui primum cognomen Sullae impositum est, flamen Dialis captus.” {{pn|12.17|17}}M. Cato de Lusitanis, cum Servium Galbam accusavit: “Tamen dicunt deficere voluisse. Ego me nunc volo ius pontificium optime scire; iamne ea causa pontifex capiar? si volo augurium optime tenere, ecquis me ob eam rem augurem capiat?” {{pn|12.18|18}}Praeterea in ''commentariis'' Labeonis, quae ad ''duodecim tabulas'' composuit, ita scriptum est: “Virgo Vestalis neque heres est cuiquam intestato, neque intestatae quisquam, sed bona eius in publicum redigi aiunt. Id quo iure fiat, quaeritur.” {{pn|12.19|19}}“Amata” inter capiendum a pontifice maximo appellatur, quoniam, quae prima capta est, hoc fuisse nomen traditum est. ===XIII.=== {{c|''Quaesitum esse in philosophia, quidnam foret in recepto mandato rectius, idne omnino facere, quod mandatum est, an nonnumquam etiam contra, si id speres ei, qui mandavit, utilius fore; superque ea quaestione expositae diversae sententiae.''}} {{pn|13.1|1}}In officiis capiendis, censendis iudicandisque, quae {{graeca|''καθήκοντα''}} appellant, quaeri solet, an negotio tibi dato et, quid omnino faceres, definito contra quid facere debeas, si eo facto videri possit res eventura prosperius exque utilitate eius, qui id tibi negotium mandavit. {{pn|13.2|2}}Anceps quaestio et in utramque partem a prudentibus viris arbitrata est. {{pn|13.3|3}}Sunt enim non pauci, qui sententiam suam una in parte defixerint et re semel statuta deliberataque ab eo, cuius id negotium pontificiumque esset, nequaquam putaverint contra dictum eius esse faciendum, etiamsi repentinus aliqui casus rem commodius agi posse polliceretur, ne, si spes fefellisset, culpa inpatientiae et poena indeprecabilis subeunda esset, {{pn|13.4|4}}si res forte melius vertisset, dis quidem gratia habenda, sed exemplum tamen intromissum videretur, quo bene consulta consilia religione mandati soluta corrumperentur. {{pn|13.5|5}}Alii existimaverunt incommoda prius, quae metuenda essent, si res gesta aliter foret, quam imperatum est, cum emolumento spei pensitanda esse et, si ea leviora minoraque, utilitas autem contra gravior et amplior spe quantum potest firma ostenderetur, tum posse adversum mandata fieri censuerunt, ne oblata divinitus rei bene gerendae occasio amitteretur, {{pn|13.6|6}}neque timendum exemplum non parendi crediderunt, si rationes dumtaxat huiuscemodi non abessent. {{pn|13.7|7}}Cumprimis autem respiciendum putaverunt ingenium naturamque illius, cuia res praeceptumque esset: ne ferox, durus, indomitus inexorabilisque sit, qualia fuerunt Postumiana imperia et Manliana. {{pn|13.8|8}}Nam si tali praeceptori ratio reddenda sit, nihil faciendum esse monuerunt aliter, quam praeceptum est. {{pn|13.9|9}}Instructius deliberatiusque fore arbitramur theorematium hoc de mandatis huiuscemodi obsequendis, si exemplum quoque P. Crassi Muciani, clari atque incluti viri, apposuerimus. {{pn|13.10|10}}Is Crassus a Sempronio Asellione et plerisque aliis historiae Romanae scriptoribus traditur habuisse quinque rerum bonarum maxima et praecipua: quod esset ditissimus, quod nobilissimus, quod eloquentissimus, quod iurisconsultissimus, quod pontifex maximus. {{pn|13.11|11}}Is cum in consulatu obtineret Asiam provinciam et circumsedere oppugnareque Leucas pararet opusque esset firma atque procera trabe, qui arietem faceret, quo muros eius oppidi quateret, scripsit ad magistratum {{graeca|''ἀρχιτεκτόνων''}} Mylattensium, sociorum amicorumque populi Romani, ut ex malis duobus, quos apud eos vidisset, uter maior esset, cum mittendum curaret. {{pn|13.12|12}}Tum magistratus {{graeca|''ἀρχιτεκτόνων''}} comperto, quamobrem malum desideraret, non, uti iussus erat, maiorem, sed quem esse magis idoneum aptioremque faciendo arieti facilioremque portatu existimabat, minorem misit. {{pn|13.13|13}}Crassus eum vocari iussit et, cum interrogasset, cur non, quem iusserat, misisset, causis rationibusque, quas dictitabat, spretis vestimenta detrahi imperavit virgisque multum cecidit corrumpi atque dissolvi officium omne imperantis ratus, si quis ad id, quod facere iussus est, non obsequio debito, sed consilio non desiderato respondeat. ===XIV.=== {{c|''Quid dixerit feceritque C. Fabricius, magna vir gloria magnisque rebus gestis, sed familiae pecuniaeque inops, cum ei Samnites tamquam indigenti grave aurum donarent.''}} {{pn|14.1|1}}Iulius Hyginus in libro ''de vita rebusque inlustrium virorum sexto'' legatos dicit a Samnitibus ad C. Fabricium, imperatorem populi Romani, venisse et memoratis multis magnisque rebus, quae bene ac benivole post redditam pacem Samnitibus fecisset, obtulisse dono grandem pecuniam orasseque, uti acciperet utereturque, atque id facere Samnites dixisse, quod viderent multa ad splendorem domus atque victus defieri neque pro amplitudine dignitateque lautum paratum esse. {{pn|14.2|2}}Tum Fabricium planas manus ab auribus ad oculos et infra deinceps ad nares et ad os et ad gulam atque inde porro ad ventrem imum deduxisse et legatis ita respondisse: dum illis omnibus membris, quae attigisset, obsistere atque imperare posset, numquam quicquam defuturum; propterea se pecuniam, qua nihil sibi esset usus, ab his, quibus eam sciret usui esse, non accipere. ===XV.=== {{c|''Quam inportunum vitium plenumque odii sit futtilis inanisque loquacitas et quam multis in locis a principibus utriusque linguae viris detestatione iusta culpata sit.''}} {{gap|2em}}{{pn|15.1|1}}Qui sunt leves et futtiles et inportuni locutores quique nullo rerum pondere innixi verbis uvidis et lapsantibus diffluunt, eorum orationem bene existimatum est in ore nasci, non in pectore; linguam autem debere aiunt non esse liberam nec vagam, sed vinclis de pectore imo ac de corde aptis moveri et quasi gubernari. {{pn|15.2|2}}Sed enim videas quosdam scatere verbis sine ullo iudicii negotio cum securitate multa et profunda, ut loquentes plerumque videantur loqui sese nescire. {{pn|15.3|3}}Vlixen contra Homerus, virum sapienti facundia praeditum, vocem mittere ait non ex ore, sed ex pectore, quod scilicet non ad sonum magis habitumque vocis quam ad sententiarum penitus conceptarum altitudinem pertineret, petulantiaeque verborum coercendae vallum esse oppositum dentium luculente dixit, ut loquendi temeritas non cordis tantum custodia atque vigilia cohibeatur, sed et quibusdam quasi excubiis in ore positis saepiatur. {{pn|15.4|4}}Homerica, de quibus supra dixi, haec sunt:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Ἀλλʼ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη''}},</poem>et:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων''}}.</poem> {{gap|2em}}{{pn|15.5|5}}M. Tullii quoque verba posui, quibus stultam et inanem dicendi copiam graviter et vere detestatus est: {{pn|15.6|6}}“Dummodo” inquit “hoc constet neque infantiam eius, qui rem norit, sed eam explicare dicendo non queat, neque inscientiam illius, cui res non subpetat, verba non desint, esse laudandam: quorum si alterum sit optandum, malim equidem indisertam prudentiam quam stultam loquacitatem.” {{pn|15.7|7}}Item in libro ''de oratore'' primo verba haec posuit: “Quid enim est tam furiosum quam verborum vel optimorum atque ornatissimorum sonitus inanis nulla subiecta sententia nec scientia?” {{pn|15.8|8}}Cumprimis autem M. Cato atrocissimus huiusce vitii insectator est. {{pn|15.9|9}}Namque in oratione, quae inscripta est ''si se Caelius tribunus plebis appellasset'': “numquam” inquit “tacet, quem morbus tenet loquendi tamquam veternosum bibendi atque dormiendi. Quod si non coveniatis, cum convocari iubet, ita cupidus orationis conducat, qui auscultet. Itaque auditis, non auscultatis, tamquam pharmacopolam. Nam eius verba audiuntur; verum se nemo committit, si aeger est.” {{pn|15.10|10}}Idem Cato in eadem oratione eidem M. Caelio tribuno plebi vilitatem obprobrans non loquendi tantum, verum etiam tacendi: “frusto” inquit “panis conduci potest, vel uti taceat vel uti loquatur.” {{pn|15.11|11}}Neque non merito Homerus unum ex omnibus Thersitam {{graeca|''ἀμετροεπῆ''}} et {{graeca|''ἀκριτόμυθον''}} appellat verbaque illius multa et {{graeca|''ἄκοσμα''}} strepentium sine modo graculorum similia esse dicit. Quid enim est aliud {{graeca|''ἐκολώα''}}? {{pn|15.12|12}}Eupolidis quoque versus de id genus hominibus consignatissime factus est:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Λαλεῖν ἄριστος, ἀδυνατώτατος λέγειν''}}</poem>{{pn|15.13|13}}quod Sallustius noster imitari volens sic scribit: “loquax” inquit “magis quam facundus.” {{pn|15.14|14}}Quapropter Hesiodus, poetarum prudentissimus, linguam non vulgandam, sed recondendam esse dicit proinde ut thesaurum, eiusque esse in promendo gratiam plurimam, si modesta et parca et modulata sit: <poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Γλώσσης τοι θησαυρὸς ἐν ἀνθρώποισιν ἄριστος, {{gap|4em}}Φειδωλῆς πλείστη δὲ χαρις κατὰ μέτροι ἰούσης,''}}</poem>{{pn|15.15|15}}Epicharmium quoque illud non inscite se habet: <poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Οὐ λέγειν τύγʼ ἐσσὶ δεινός, ἀλλὰ σιγᾶν ἀδύνατος''}},</poem>{{pn|15.16|16}}ex quo hoc profecto sumptum est: “qui cum loqui non posset, tacere non potuit.” {{pn|15.17|17}}Favorinum ego audivi dicere versus istos Euripidi:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Ἀχαλίνων στομάτων {{gap|4em}}Ἀνόμου τʼ ἀφροσύνας {{gap|4em}}Τὸ τέλος δυστυχία,''}}</poem>non de his tantum factos accipi debere, qui impia aut inlicita dicerent, sed vel maxime de hominibus quoque posse dici stulta et inmodica blaterantibus, quorum lingua tam prodiga infrenisque sit, ut fluat semper et aestuet conluvione verborum taeterrima, quod genus homines a Graecis significantissimo vocabulo kataglossoi appellantur. {{pn|15.18|18}}Valerium Probum, grammaticum inlustrem, ex familiari eius, docto viro, comperi Sallustianum illud: “satis eloquentiae, sapientiae parum”, brevi antequam vita decederet, sic legere coepisse et sic a Sallustio relictum affirmavisse: “satis loquentiae, sapientiae parum”, quod “loquentia” novatori verborum Sallustio maxime congrueret, “eloquentia” cum insipientia minime conveniret. {{pn|15.19|19}}Huiuscemodi autem loquacitatem verborumque turbam magnitudine inani vastam facetissimus poeta Aristophanes insignibus vocabulis denotavit in his versibus: <poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Ἄνθρωπον ἀγριοποιόν, αὐθαδόστομον, {{gap|4em}}Ἔχοντʼ ἀχάλινον, ἀκρατές, ἀπύλωτον στόμα, {{gap|4em}}Ἀπεριλάλητον, κομποφακελορρήμονα,''}}</poem>{{pn|15.20|20}}neque minus insigniter veteres quoque nostri hoc genus homines in verba proiectos “locutuleios” et “blaterones” et “linguaces” dixerunt. ===XVI.=== {{c|''Quod verba istaec Quadrigari ex annali tertio ''annali'' tertio “ibi mille hominum occiditur” non licenter neque de poetarum figura, sed ratione certa et proba grammaticae disciplinae dicta sunt.''}} {{pn|16.1|1}}Quadrigarius in tertio ''annalium'' ita scripsit: “Ibi occiditur mille hominum.” “Occiditur”, inquit, non “occiduntur”. {{pn|16.2|2}}Item Lucilius in tertio ''satirarum'':<poem>{{gap|4em}}ad portam mille a porta est; exinde Salernum,</poem>“mille” inquit “est” non “mille sunt”. {{pn|16.3|3}}Varro in XVII. ''humanarum'': “Ad Romuli initium plus mille et centum annorum est.” {{pn|16.4|4}}M. Cato in primo ''originum'': “Inde est ferme mille passum.” {{pn|16.5|5}}M. Cicero in sexta in Antonium: “Itane Ianus medius in L. Antonii clientela est? quis umquam in illo Iano inventus est, qui L. Antonio mille nummum ferret expensum?” {{pn|16.6|6}}In his atque in multis aliis “mille” numero singulari dictum est; {{pn|16.7|7}}neque hoc, ut quidam putant, vetustati concessum est aut per figurarum concinnitatem admissum est, sed sic videtur ratio poscere. {{pn|16.8|8}}“Mille” enim non pro eo ponitur, quod Graece {{graeca|''χίλιοι''}} dicitur, sed quod {{graeca|''χιλιάς''}} et sicuti una {{graeca|''χιλιὰς''}} et duae {{graeca|''χιλιάδες''}}, ita “unum mille” et “duo milia” certa atque directa ratione dicitur. {{pn|16.9|9}}Quamobrem id quoque recte et probabiliter dici solitum “mille denarium in arca est” et “mille equitum in exercitu est”. {{pn|16.10|10}}Lucilius autem, praeterquam supra posui, alio quoque in loco id manifestius demonstrat; {{pn|16.11|11}}nam in libro XV. ita dicit:<poem>{{gap|4em}}hunc, milli passum qui vicerit atque duobus, {{gap|4em}}Campanus sonipes succussor nullus sequetur {{gap|4em}}maiore in spatio ac diversus videbitur ire;</poem>{{pn|16.12|12}}item in libro nono:<poem>{{gap|4em}}tu milli nummum potes uno quaerere centum;</poem>{{pn|16.13|13}}“milli passum” dixit pro “mille passibus” et “uno milli nummum” pro “unis mille nummis” aperteque ostendit “mille” et vocabulum esse et singulari numero dici eiusque plurativum esse “milia” et casum etiam capere ablativum. {{pn|16.14|14}}Neque ceteros casus requiri oportet, cum sint alia pleraque vocabula, quae in singulos tantum casus, quaedam etiam, quae in nullum inclinentur. {{pn|16.15|15}}Quapropter nihil iam dubium est, quin M. Cicero in oratione, quam scripsit ''pro Milone'', ita scriptum reliquerit: “Ante fundum Clodi, quo in fundo propter insanas illas substructiones facile mille hominum versabatur valentium”, non “versabantur”, quod in libris minus accuratis scriptum est; alia enim ratione “mille homines”, alia “mille hominum” dicendum est. ===XVII.=== {{c|''Quanta cum animi aequitate toleraverit Socrates uxoris ingenium intractabile; atque inibi quid M. Varro in quadam satura de officio mariti scripserit.''}} {{pn|17.1|1}}Xanthippe, Socratis philosophi uxor, morosa admodum fuisse fertur et iurgiosa irarumque et molestiarum muliebrium per diem perque noctem scatebat. {{pn|17.2|2}}Has eius intemperies in maritum Alcibiades demiratus interrogavit Socraten, quaenam ratio esset, cur mulierem tam acerbam domo non exigeret. {{pn|17.3|3}}“Quoniam,” inquit Socrates “cum illam domi talem perpetior, insuesco et exerceor, ut ceterorum quoque foris petulantiam et iniuriam facilius feram.” {{pn|17.4|4}}Secundum hanc sententiam M. quoque Varro in ''satura Menippea'', quam ''de officio mariti'' scripsit: “Vitium” inquit “uxoris aut tollendum aut ferendum est. Qui tollit vitium, uxorem commodiorem praestat; qui fert, sese meliorem facit.” {{pn|17.5|5}}Haec verba Varronis “tollere” et “ferre” lepide quidem composita sunt, sed “tollere” apparet dictum pro “corrigere”. {{pn|17.6|6}}Id etiam apparet eiusmodi vitium uxoris, si corrigi non possit, ferendum esse Varronem censuisse, quod ferri scilicet a viro honeste potest; vitia enim flagitiis leviora sunt. ===XVIII.=== {{c|''Quod M. Varro in quarto decimo ''humanarum'' L. Aelium magistrum suum in {{graeca|''ἐτμολογίᾳ''}} falsa reprehendit; quodque idem Varro in eodem libro falsum furis {{graeca|''ἔτυμον''}} dicit.''}} {{pn|18.1|1}}In XIV. ''rerum divinarum'' libro M. Varro doctissimum tunc civitatis hominem L. Aelium errasse ostendit, quod vocabulum Graecum vetus traductum in linguam Romanam, proinde atque si primitus Latine fictum esset, resolverit in voces Latinas ratione etymologica falsa. {{pn|18.2|2}}Verba ipsa super ea re Varronis posuimus: “In quo L. Aelius noster, litteris ornatissimus memoria nostra, erravit aliquotiens. Nam aliquot verborum Graecorum antiquiorum, proinde atque essent propria nostra, reddidit causas falsas. Non enim ‘leporem’ dicimus, ut ait, quod est levipes, sed quod est vocabulum anticum Graecum. Multa vetera illorum ignorantur, quod pro his aliis nunc vocabulis utuntur; et illorum esse plerique ignorent ‘Graecum’, quod nunc {{graeca|''Ἕλληνα''}}, ‘puteum’, quod vocant {{graeca|''φρέαρ''}}, ‘leporem’, quod {{graeca|''λαγωὸν''}} dicunt. In quo non modo L. Aelii ingenium non reprehendo, sed industriam laudo: successum enim fert fortuna, experientiam laus sequitur.” {{pn|18.3|3}}Haec Varro in primore libro scripsit, de ratione vocabulorum scitissime, de usu utriusque linguae peritissime, de ipso L. Aelio clementissime. {{pn|18.4|4}}Sed in posteriore eiusdem libri parte “furem” dicit ex eo dictum, quod veteres Romani “furvum” atrum appellaverint et fures per noctem, quae atra sit, facilius furentur. {{pn|18.5|5}}Nonne sic videtur Varro de fure, tamquam L. Aelius de lepore? Nam quod a Graecis nunc {{graeca|''κλέπτης''}} dicitur, antiquiore Graeca lingua {{graeca|''φὼρ''}} dictum est. Hinc per adfinitatem litterarum, qui {{graeca|''φὼρ''}} Graece, est Latine “fur”. {{pn|18.6|6}}Sed ea res fugeritne tunc Varronis memoriam, an contra aptius et cohaerentius putarit “furem” a “furvo”, id est nigro, appellari, in hac re de viro tam excellentis doctrinae non meum iudicium est. ===XIX.=== {{c|''Historia super libris Sibyllinis ac de Tarquinio Superbo rege.''}} {{pn|19.1|1}}In antiquis annalibus memoria super libris Sibyllinis haec prodita est: {{pn|19.2|2}}Anus hospita atque incognita ad Tarquinium Superbum regem adiit novem libros ferens, quos esse dicebat divina oracula; eos velle venundare. {{pn|19.3|3}}Tarquinius pretium percontatus est. Mulier nimium atque inmensum poposcit; {{pn|19.4|4}}rex, quasi anus aetate desiperet, derisit. {{pn|19.5|5}}Tum illa foculum coram cum igni apponit, tris libros ex novem deurit et, ecquid reliquos sex eodem pretio emere vellet, regem interrogavit. {{pn|19.6|6}}Sed enim Tarquinius id multo risit magis dixitque anum iam procul dubio delirare. {{pn|19.7|7}}Mulier ibidem statim tris alios libros exussit atque id ipsum denuo placide rogat, ut tris reliquos eodem illo pretio emat. {{pn|19.8|8}}Tarquinius ore iam serio atque attentiore animo fit, eam constantiam confidentiamque non insuper habendam intellegit, libros tris reliquos mercatur nihilo minore pretio, quam quod erat petitum pro omnibus. {{pn|19.9|9}}Sed eam mulierem tunc a Tarquinio digressam postea nusquam loci visam constitit. {{pn|19.10|10}}Libri tres in sacrarium conditi “Sibyllini” appellati; {{pn|19.11|11}}ad eos quasi ad oraculum quindecimviri adeunt, cum di immortales publice consulendi sunt. ===XX.=== {{c|''Quid geometrae dicant {{graeca|''ἐπίπεδον''}}, quid {{graeca|''στερεόν''}}, quid {{graeca|''κύβον''}} quid {{graeca|''γραμμήν''}}; quibusque ista omnia Latinis vocabulis appellentur.''}} {{pn|20.1|1}}Figurarum, quae {{graeca|''σχήματα''}} geometrae appellant, genera sunt duo, “planum” et “solidum”. {{pn|20.2|2}}Haec ipsi vocant {{graeca|''ἐπίπεδον καὶ στερεόν''}}. “Planum” est, quod in duas partis solum lineas habet, qua latum est et qua longum: qualia sunt triquetra et quadrata, quae in area fiunt, sine altitudine. {{pn|20.3|3}}“Solidum” est, quando non longitudines modo et latitudines planas numeri linearum efficiunt, sed etiam extollunt altitudines, o quales sunt ferme metae triangulae, quas “pyramidas” appellant, vel qualia sunt quadrata undique, quae {{graeca|''κύβους''}} illi nos “quadrantalia” dicimus. {{pn|20.4|4}}{{graeca|''Κύβος''}} enim est figura ex omni latere quadrata, “quales sunt” inquit M. Varro “tesserae, quibus in alticolo luditur, ex quo ipsae quoque appellatae {{graeca|''κύβοι''}}.” {{pn|20.5|5}}In numeris etiam similiter {{graeca|''κύβος''}} dicitur, cum omne latus eiusdem numeri aequabiliter in sese solvitur, sicuti fit, cum ter terna ducuntur atque ipse numerus terplicatur. {{pn|20.6|6}}Huius numeri cubum Pythagoras vim habere lunaris circuli dixit, quod et luna orbem suum lustret septem et viginti diebus et numerus ternio, qui {{graeca|''τριὰς''}} Graece dicitur tantundem efficiat in cubo. {{pn|20.7|7}}“Linea” autem a nostris dicitur, quam {{graeca|''γραμμὴν''}} Graeci nominant. {{pn|20.8|8}}Eam M. Varro ita definit: “Linea est” inquit “longitudo quaedam sine latitudine et altitudine. {{pn|20.9|9}}{{graeca|''Εὐκλείδης''}} autem brevius, praetermissa altitudine: “{{graeca|''γραμμὴ''}}”, inquit, est “{{graeca|''μῆκος ἀπλατές''}}”, quod exprimere uno Latine verbo non queas, nisi audeas dicere “inlatabile”. ===XXI.=== {{c|''Quod Iulius Hyginus affirmatissime contendit legisse se librum P. Vergilii domesticum, ubi scriptum esset “et ora tristia temptantum sensus torquebit amaror”, non quod vulgus legeret “Sensu torquebit amaro”.''}} {{gap|2em}}{{pn|21.1|1}}Versus istos ex ''georgicis'' Vergilii plerique omnes sic legunt:<poem>{{gap|4em}}At sapor indicium faciet manifestus et ora {{gap|4em}}tristia temptantum sensu torquebit amaro.</poem> {{pn|21.2|2}}Hyginus autem, non hercle ignobilis grammaticus, in ''commentariis'', quae in Vergilium fecit, confirmat et perseverat non hoc a Vergilio relictum, sed quod ipse invenerit in libro, qui fuerit ex domo atque familia Vergilii:<poem>{{gap|4em}}et ora {{gap|4em}}tristia temptantum sensus torquebit amaror,</poem>{{pn|21.3|3}}neque id soli Hygino, sed doctis quibusdam etiam viris complacitum, quoniam videtur absurde dici “sapor sensu amaro torquet”. “Cum ipse” inquiunt “sapor sensus sit, non alium in semet ipso sensum habeat ac proinde sit, quasi dicatur ‘sensus sensu amaro torquet.’” {{pn|21.4|4}}Sed enim cum Favorino Hygini commentarium legissem atque ei statim displicita esset insolentia et insuavitas illius “sensu torquebit amaro”, risit et: “Iovem lapidem,” inquit “quod sanctissimum iusiurandum habitum est, paratus ego iurare sum Vergilium hoc numquam scripsisse, sed Hyginum ego verum dicere arbitror. {{pn|21.5|5}}Non enim primus finxit hoc verbum Vergilius insolenter, sed in carminibus Lucreti invento usus est non aspernatus auctoritatem poetae ingenio et facundia praecellentis.” {{pn|21.6|6}}Verba ex IV Lucreti haec sunt:<poem>{{gap|4em}}dilutaque contra {{gap|4em}}cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.</poem> {{pn|21.7|7}}Non verba autem sola, sed versus prope totos et locos quoque Lucreti plurimos sectatum esse Vergilium videmus. ===XXII.=== {{c|''An qui causas defendit, recte Latineque dicat “superesse se” is, quos defendit; et “superesse” proprie quid sit.''}} {{pn|22.1|1}}Inroboravit inveteravitque falsa atque aliena verbi significatio, quod dicitur “hic illi superest”, cum dicendum est advocatum esse quem cuipiam causamque eius defendere. {{pn|22.2|2}}Atque id dicitur non in compitis tantum neque in plebe volgaria, sed in foro, in comitio, apud tribunalia. {{pn|22.3|3}}Qui integre autem locuti sunt, magnam partem “superesse” ita dixerunt, ut eo verbo significarent superfluere et supervacare atque esse supra necessarium modum. {{pn|22.4|4}}Itaque M. Varro in satura, quae inscripta est ''nescis quid vesper vehat'', “superfuisse” dicit immodice et intempestive fuisse. {{pn|22.5|5}}Verba ex eo libro haec sunt: “In convivio legi nec omnia debent et ea potissimum, quae simul sint {{graeca|''βιωφελῆ''}} et delectent, potius ut id quoque videatur non defuisse quam superfuisse.” {{pn|22.6|6}}Memini ego praetoris, docti hominis, tribunali me forte assistere atque ibi advocatum non incelebrem sic postulare, ut extra causam diceret remque, quae agebatur, non attingeret. Tunc praetorem ei, cuia res erat, dixisse advocatum eum non habere, et cum is, qui verba faciebat, reclamasset: “ego illi V. C. supersum”, respondisse praetorem festiviter: “tu plane superes, non ades”. {{pn|22.7|7}}M. autem Cicero in libro, qui inscriptus est ''de iure civili in artem redigendo'', verba haec posuit: “nec vero scientia iuris maioribus suis Q. Aelius Tubero defuit, doctrina etiam superfuit.” In quo loco “superfuit” significare videtur “supra fuit et praestitit superavitque maiores suos doctrina sua superfluenti tamen et nimis abundanti”: disciplinas enim Tubero stoicas dialecticas percalluerat. {{pn|22.8|8}}In libro quoque ''de republica'' secundo id ipsum verbum Cicero ponit non temere transeundum. Verba ex eo libro haec sunt: “Non gravarer, Laeli, nisi et hos velle putarem et ipse cuperem te quoque aliquam partem huius nostri sermonis attingere, praesertim cum heri ipse dixeris te nobis etiam superfuturum. Verum id quidem fieri non potest; ne desis, omnes te rogamus.” {{gap|2em}}{{pn|22.9|9}}Exquisite igitur et comperte Iulius Paulus dicebat, homo in nostra memoria doctissimus, “superesse” non simplici ratione dici tam Latine quam Graece: Graecos enim {{graeca|''περισσὸν''}} in utramque partem ponere, vel quod supervacaneum esset ac non necessarium, vel quod abundans nimis et afluens et exuberans; {{pn|22.10|10}}sic nostros quoque veteres “superesse” alias dixisse pro superfluenti et vacivo neque admodum necessario, ita, ut supra posuimus, Varronem dicere, alias ita, ut Cicero dixit, pro eo, quod copia quidem et facultate ceteris anteiret, super modum tamen et largius prolixiusque flueret, quam esset satis. {{pn|22.11|11}}Qui dicit ergo “superesse se” ei, quem defendit, {{pn|22.12|12}}nihil istorum vult dicere, sed nescio quid aliud indictum inscitumque dicit ac ne Vergilii quidem poterit auctoritate uti, qui in ''georgicis'' ita scripsit:<poem>{{gap|4em}}primus ego in patriam mecum, modo vita supersit...</poem>Hoc enim in loco Vergilius {{graeca|''ἀκυρότερον''}} eo verbo usus videtur, quod “supersit” dixit pro “longinquius diutiusque adsit”, {{pn|22.13|13}}illudque contra eiusdem Vergili aliquanto est probabilius:<poem>{{gap|4em}}florentisque secant herbas fluviosque ministrant {{gap|4em}}farraque, ne blando nequeat superesse labori;</poem>significat enim supra laborem esse neque opprimi a labore. {{gap|2em}}{{pn|22.14|14}}An autem “superesse” dixerint veteres pro “restare et perficiendae rei deesse”, quaerebamus. {{pn|22.15|15}}Nam Sallustius in significatione ista non “superesse”, sed “superare” dicit. Verba eius in ''Iugurtha'' haec sunt: “Is plerumque seorsum a rege exercitum ductare et omnis res exsequi solitus erat, quae Iugurthae fesso aut maioribus astricto superaverant.” {{pn|22.16|16}}Sed invenimus in tertio Enni ''annalium'' in hoc versu:<poem>{{gap|4em}}inde sibi memorat unum super esse laborem,</poem>id est relicum esse et restare, quod, quia id est, divise pronuntiandum est, ut non una pars orationis esse videatur, sed duae. {{pn|22.17|17}}Cicero autem in secunda ''Antonianarum'', quod est relicum, non “superesse”, sed “restare” dicit.<br> {{gap|2em}}{{pn|22.18|18}}Praeter haec “superesse” invenimus dictum pro “superstitem esse”. {{pn|22.19|19}}Ita enim scriptum est in libro epistularum M. Ciceronis ad L. Plancum et in epistula M. Asini Pollionis ad Ciceronem verbis his: “Nam neque deesse reipublicae volo neque superesse”, per quod significat, si respublica emoriatur et pereat, nolle se vivere. {{pn|22.20|20}}In Plauti autem ''Asinaria'' manifestius id ipsum scriptum est in his versibus, qui sunt eius comoediae primi:<poem>{{gap|4em}}sicut tuum vis unicum gnatum tuae {{gap|4em}}superesse vitae sospitem et superstitem.</poem> {{pn|22.21|21}}Cavenda igitur est non inproprietas sola verbi, sed etiam pravitas ominis, si quis senior advocatus adulescenti “superesse se” dicat. ===XXIII.=== {{c|''Quis fuerit Papirius Praetextatus; quae istius causa cognomenti sit; historiaque ista omnis super eodem Papirio cognitu iucunda.''}} {{pn|23.1|1}}Historia de Papirio Praetextato dicta scriptaque est a M. Catone in oratione, qua usus est ''ad milites contra Galbam'', cum multa quidem venustate atque luce atque munditia verborum. {{pn|23.2|2}}Ea Catonis verba huic prorsus commentario indidissem, si libri copia fuisset id temporis, cum haec dictavi. {{pn|23.3|3}}Quod si non virtutes dignitatesque verborum, sed rem ipsam scire quaeris, res ferme ad hunc modum est: {{pn|23.4|4}}Mos antea senatoribus Romae fuit in curiam cum praetextatis filiis introire. {{pn|23.5|5}}Tum, cum in senatu res maior quaepiam consultata eaque in diem posterum prolata est, placuitque, ut eam rem, super qua tractavissent, ne quis enuntiaret, priusquam decreta esset, mater Papirii pueri, qui cum parente suo in curia fuerat, percontata est filium, quidnam in senatu patres egissent. {{pn|23.6|6}}Puer respondit tacendum esse neque id dici licere. {{pn|23.7|7}}Mulier fit audiendi cupidior; secretum rei et silentium pueri animum eius ad inquirendum everberat: quaerit igitur compressius violentiusque. {{pn|23.8|8}}Tum puer matre urgente lepidi atque festivi mendacii consilium capit. Actum in senatu dixit, utrum videretur utilius exque republica esse, unusne ut duas uxores haberet, an ut una apud duos nupta esset. {{pn|23.9|9}}Hoc illa ubi audivit, animus compavescit, domo trepidans egreditur ad ceteras matronas. {{pn|23.10|10}}Pervenit ad senatum postridie matrum familias caterva; lacrimantes atque obsecrantes orant, una potius ut duobus nupta fieret, quam ut uni duae. {{pn|23.11|11}}Senatores ingredientes in curiam, quae illa mulierum intemperies et quid sibi postulatio istaec vellet, mirabantur. {{pn|23.12|12}}Puer Papirius in medium curiae progressus, quid mater audire institisset, quid ipse matri dixisset, rem, sicut fuerat, denarrat. {{pn|23.13|13}}Senatus fidem atque ingenium pueri exosculatur, consultum facit, uti posthac pueri cum patribus in curiam ne introeant, praeter ille unus Papirius, atque puero postea cognomentum honoris gratia inditum “Praetextatus” ob tacendi loquendique in aetate praetextae prudentiam. ===XXIV.=== {{c|''Tria epigrammata trium veterum poetarum, Naevii, Plauti, Pacuvii, quae facta ab ipsis sepulcris eorum incisa sunt.''}} {{pn|24.1|1}}Trium poetarum inlustrium epigrammata, Cn. Naevii, Plauti, M. Pacuvii, quae ipsi fecerunt et incidenda sepulcro suo reliquerunt, nobilitatis eorum gratia et venustatis scribenda in his commentariis esse duxi. {{pn|24.2|2}}Epigramma Naevi plenum superbiae Campanae, quod testimonium iustum esse potuisset, nisi ab ipso dictum esset:<poem>{{gap|4em}}inmortales mortales si foret fas flere, {{gap|4em}}flerent divae Camenae Naevium poetam. {{gap|4em}}Itaque postquam est Orcho traditus thesauro, {{gap|4em}}obliti sunt Romae loquier lingua Latina.</poem> {{pn|24.3|3}}Epigramma Plauti, quod dubitassemus, an Plauti foret, nisi a M. Varrone positum esset in libro ''de poetis'' primo:<poem>{{gap|4em}}postquam est mortem aptus Plautus, Comoedia luget, {{gap|4em}}scaena est deserta, dein Risus, Ludus Iocusque {{gap|4em}}at Numeri innumeri simul omnes conlacrimarunt.</poem> {{pn|24.4|4}}Epigramma Pacuvii verecundissimum et purissimum dignumque eius elegantissima gravitate:<poem>{{gap|4em}}adulescens, tam etsi properas, hoc te saxulum rogat {{gap|4em}}ut se aspicias, deinde, quod scriptum est, legas. {{gap|4em}}Hic sunt poetae Pacuvi Marci sita {{gap|4em}}ossa. Hoc volebam, nescius ne esses. Vale.</poem> ===XXV.=== {{c|''Quibus verbis M. Varro indutias definierit; quaesitumque inibi curiosius, quaenam ratio sit vocabuli indutiarum.''}} {{pn|25.1|1}}Duobus modis M. Varro in libro ''humanarum'', qui est ''de bello et pace'', “indutiae” quid sint, definit. “Indutiae sunt” inquit “pax castrensis paucorum dierum”; {{pn|25.2|2}}item alio in loco: “indutiae sunt” inquit “belli feriae”. {{pn|25.3|3}}Sed lepidae magis atque iucundae brevitatis utraque definitio quam plana aut proba esse videtur. {{pn|25.4|4}}Nam neque pax est indutiae—bellum enim manet, pugna cessat -, neque in solis castris neque “paucorum” tantum “dierum” indutiae sunt. {{pn|25.5|5}}Quid enim dicemus, si indutiis mensium aliquot factis in oppida castris concedatur? {{pn|25.6|6}}nonne tum quoque indutiae sunt? aut rursus quid esse id dicemus, quod in primo ''annalium'' Quadrigarii scriptum est, C. Pontium Samnitem a dictatore Romano sex horarum indutias postulasse, si indutiae “paucorum” tantum “dierum” appellandae sunt? {{pn|25.7|7}}“belli” autem “ferias” festive magis dixit quam aperte atque definite. {{pn|25.8|8}}Graeci autem significantius consignatiusque cessationem istam pugnae pacticiam {{graeca|''ἐκεχειρίαν''}} dixerunt exempta littera una sonitus vastioris et subdita lenioris. {{pn|25.9|9}}Nam quod eo tempore non pugnetur et manus cohibeantur, {{graeca|''ἐκεχειρίαν''}} appellarunt. {{pn|25.10|10}}Sed profecto non id fuit Varroni negotium, ut indutias superstitiose definiret et legibus rationibusque omnibus definitionum inserviret. {{pn|25.11|11}}Satis enim visum est eiusmodi facere demonstrationem, quod genus Graeci {{graeca|''τύπους''}} magis et {{graeca|''ὑπογραφὰς''}} quam {{graeca|''ὁρισμοὺς''}} vocant. {{pn|25.12|12}}“Indutiarum” autem vocabulum qua sit ratione factum, iam diu est, cum quaerimus. {{pn|25.13|13}}Sed ex multis, quae vel audimus vel legimus, probabilius id, quod dicam, videtur. {{pn|25.14|14}}“Indutias” sic dictas arbitramur, quasi tu dicas “inde uti iam”. {{pn|25.15|15}}Pactum indutiarum eiusmodi est, ut in diem certum non pugnetur nihilque incommodetur, sed ex eo die postea uti iam omnia belli iure agantur. {{pn|25.16|16}}Quod igitur dies certus praefinitur pactumque fit, ut ante eum diem ne pugnetur atque is dies ubi venit “inde uti iam” pugnetur, idcirco ex his, quibus dixi, vocibus, quasi per quendam coitum et copulam nomen indutiarum conexum est. {{pn|25.17|17}}Aurelius autem Opilius in primo librorum, quos ''Musarum'' inscripsit, “indutiae” inquit “dicuntur, cum hostes inter sese utrimque utroque alteri ad alteros inpune et sine pugna ineunt; inde adeo” inquit “nomen factum videtur, quasi initiae, hoc est initus atque introitus.” {{pn|25.18|18}}Hoc ab Aurelio scriptum propterea non praeterii, ne cui harum ''noctium'' aemulo eo tantum nomine elegantius id videretur, tamquam id nos originem verbi requirentes fugisset. ===XXVI.=== {{c|''Quem in modum mihi Taurus philosophus responderit percontanti, an sapiens irasceretur.''}} {{pn|26.1|1}}Interrogavi in diatriba Taurum, an sapiens irasceretur. {{pn|26.2|2}}Dabat enim saepe post cotidianas lectiones quaerendi, quod quis vellet, potestatem. {{pn|26.3|3}}Is cum graviter, copiose de morbo affectuve irae disseruisset, quae et in veterum libris et in ipsius commentariis exposita sunt, convertit ad me, qui interrogaveram, et: “haec ego” inquit “super irascendo sentio; sed, quid et Plutarchus noster, {{pn|26.4|4}}vir doctissimus ac prudentissimus, senserit, non ab re est, ut id quoque audias. {{pn|26.5|5}}Plutarchus” inquit “servo suo, nequam homini et contumaci, sed libris disputationibusque philosophiae aures inbutas habenti, tunicam detrahi ob nescio quod delictum caedique eum loro iussit. {{pn|26.6|6}}Coeperat verberari et obloquebatur non meruisse, ut vapulet; nihil mali, nihil sceleris admisisse. {{pn|26.7|7}}Postremo vociferari inter vapulandum incipit neque iam querimonias aut gemitus eiulatusque facere, sed verba seria et obiurgatoria: non ita esse Plutarchum, ut philosophum deceret; irasci turpe esse; saepe eum de malo irae dissertavisse, librum quoque {{graeca|''περὶ Ἀοργησίας''}} pulcherrimum conscripsisse; his omnibus, quae in eo libro scripta sint, nequaquam convenire, quod provolutus effususque in iram plurimis se plagis multaret. {{pn|26.8|8}}Tum Plutarchus lente et leniter: ‘quid autem,’ inquit ‘verbero, nunc ego tibi irasci videor? ex vultune meo an ex voce an ex colore an etiam ex verbis correptum esse me ira intellegis? mihi quidem neque oculi, opinor, truces sunt neque os turbidum, neque inmaniter clamo neque in spumam ruboremve effervesco neque pudenda dico aut paenitenda neque omnino trepido ira et gestio. {{pn|26.9|9}}Haec enim omnia, si ignoras, signa esse irarum solent.’ Et simul ad eum, qui caedebat, conversus: ‘interim,’ inquit ‘dum ego atque hic disputamus, tu hoc age.’” {{pn|26.10|10}}Summa autem totius sententiae Tauri haec fuit: Non idem esse existimavit {{graeca|''ἀοργησίαν''}} et {{graeca|''ἀναλγησίαν''}} aliudque esse non iracundum animum, aliud {{graeca|''ἀνάλγητον''}} et {{graeca|''ἀναίσθητον''}}, id est hebetem ac stupentem. {{pn|26.11|11}}Nam sicut aliorum omnium, quos Latini philosophi “affectus” vel “affectiones”, Graeci {{graeca|''πάθη''}} appellant, ita huius quoque motus animi, qui cum est ulciscendi causa saevior “ira” dicitur, non privationem esse utilem censuit, quam Graeci {{graeca|''στέρησιν''}} dicunt, sed mediocritatem, quam {{graeca|''μετριότητα''}} illi appellant. {{Liber |Ante=Praefatio |AnteNomen=../Praefatio |Post=Liber II |PostNomen=../Liber II }} {{finis}} 6k5mopkw2behattfdup1v3e6s74hw5k Noctes Atticae/Liber II 0 6368 270321 269580 2026-06-11T09:03:31Z Saumache 27923 270321 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Aulus Gellius |OperaeTitulus=Noctes Atticae |OperaeWikiPagina=Noctes Atticae |Annus=159-170 p.Ch.n. |SubTitulus=Liber II }} {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post=Liber III |PostNomen=../Liber III }} {| style="margin:0 auto; margin-top:0.5em" align=center width=100% id=toc |align="center" style="background: #efefef" | '''INDEX''' <br /> [[Noctes Atticae/Liber I|Liber I]] | [[Noctes Atticae/Liber II|Liber II]] | [[Noctes Atticae/Liber III|Liber III]] | [[Noctes Atticae/Liber IV|Liber IV]] | [[Noctes Atticae/Liber V|Liber V]] | [[Noctes Atticae/Liber VI|Liber VI]] | [[Noctes Atticae/Liber VII|Liber VII]] | [[Noctes Atticae/Liber VIII|Liber VIII]] | [[Noctes Atticae/Liber IX|Liber IX]] | [[Noctes Atticae/Liber X|Liber X]] | [[Noctes Atticae/Liber XI|Liber XI]] | [[Noctes Atticae/Liber XII|Liber XII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIII|Liber XIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIV|Liber XIV]] | [[Noctes Atticae/Liber XV|Liber XV]] | [[Noctes Atticae/Liber XVI|Liber XVI]] | [[Noctes Atticae/Liber XVII|Liber XVII]] | [[Noctes Atticae/Liber XVIII|Liber XVIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIX|Liber XIX]] | [[Noctes Atticae/Liber XX|Liber XX]] |} ===I.=== {{c|''Quo genere solitus sit philosophus Socrates exercere patientiam corporis; deque eiusdem viri temperantia.''}} {{pn|1.1|1}}Inter labores voluntarios et exercitia corporis ad fortuitas patientiae vices firmandi id quoque accepimus Socraten facere insuevisse: {{pn|1.2|2}}stare solitus Socrates dicitur pertinaci statu perdius atque pernox a summo lucis ortu ad solem alterum orientem inconivens, immobilis, isdem in vestigiis et ore atque oculis eundem in locum directis cogitabundus tamquam quodam secessu mentis atque animi facto a corpore. {{pn|1.3|3}}Quam rem cum Favorinus de fortitudine eius viri ut pleraque disserens attigisset: {{graeca|'' πολλάκις''}} inquit {{graeca|''ἐξ ἡλίου εἰς ἥλιον εἱστήκει ἀστραβέστερος τῶν πρέμνων''}}. {{pn|1.4|4}}Temperantia quoque fuisse eum tanta traditum est, ut omnia fere vitae suae tempora valitudine inoffensa vixerit. {{pn|1.5|5}}In illius etiam pestilentiae vastitate, quae in belli Peloponnesiaci principis Atheniensium civitatem internecivo genere morbi depopulata est, is parcendi moderandique rationibus dicitur et a voluptatum labe cavisse et salubritates corporis retinuisse, ut nequaquam fuerit communi omnium cladi obnoxius. ===II.=== {{c|''Quae ratio observatioque officiorum esse debeat inter patres filiosque in discumbendo sedendoque atque id genus rebus domi forisque, si filii magistratus sint et patres privati; superque ea re Tauri philosophi dissertatio et exemplum ex historia Romana petitum.''}} {{pn|2.1|1}}Ad philosophum Taurum Athenas visendi cognoscendique eius gratia venerat V. C., praeses Cretae provinciae, et cum eo simul eiusdem praesidis pater. {{pn|2.2|2}}Taurus sectatoribus commodum dimissis sedebat pro cubiculi sui foribus et cum assistentibus nobis sermocinabatur. {{pn|2.3|3}}Introivit provinciae praeses et cum eo pater;{{pn|2.4|4}}assurrexit placide Taurus et post mutuam salutationem resedit. {{pn|2.5|5}}Allata mox una sella est, quae in promptu erat, atque, dum aliae promebantur, apposita est. Invitavit Taurus patrem praesidis, uti sederet. {{pn|2.6|6}}Atque ille ait: “Sedeat hic potius, qui populi Romani magistratus est.”{{pn|2.7|7}}“Absque praeiudicio” inquit Taurus “tu interea sede, dum inspicimus quaerimusque, utrum conveniat tene potius sedere, qui pater es, an filium, qui magistratus est.”{{pn|2.8|8}}Et, cum pater assedisset appositumque esset aliud filio quoque eius sedile, verba super ea re Taurus facit cum summa, dii boni, honorum atque officiorum perpensatione. {{pn|2.9|9}}Eorum verborum sententia haec fuit: In publicis locis atque muneribus atque actionibus patrum iura cum filiorum, qui in magistratu sunt, potestatibus collata interquiescere paululum et conivere, sed cum extra rempublicam in domestica re atque vita sedeatur, ambuletur, in convivio quoque familiari discumbatur, tum inter filium magistratum et patrem privatum publicos honores cessare, naturales et genuinos exoriri. {{pn|2.10|10}}“Hoc igitur,” inquit “quod ad me venistis, quod colloquimur nunc, quod de officiis disceptamus, privata actio est. Itaque utere apud me his honoribus prius, quibus domi quoque vestrae te uti priorem decet.” {{pn|2.11|11}}Haec atque alia in eandem sententiam Taurus graviter simul et comiter disseruit. {{pn|2.12|12}}Quid autem super huiuscemodi patris atque filii officio apud Claudium legerimus, non esse ab re visum est, ut adscriberemus. {{pn|2.13|13}}Posuimus igitur verba ipsa Quadrigarii ex ''annali'' eius sexto transscripta: “Deinde facti consules Sempronius Gracchus iterum Q. Fabius Maximus, filius eius, qui priore anno erat consul. Ei consuli pater proconsul obviam in equo vehens venit neque descendere voluit, quod pater erat, et, quod inter eos sciebant maxima concordia convenire, lictores non ausi sunt descendere iubere. Vbi iuxta venit, tum consul ait: “quid postea?”; lictor ille, qui apparebat, cito intellexit, Maximum proconsulem descendere iussit. Fabius imperio paret et filium collaudavit, cum imperium, quod populi esset, retineret.” ===III.=== {{c|''Qua ratione verbis quibusdam vocabulisque veteres immiserint “h” litterae spiritum.''}} {{pn|3.1|1}}“H” litteram sive illam spiritum magis quam litteram dici oportet, inserebant eam veteres nostri plerisque vocibus verborum firmandis roborandisque, ut sonus earum esset viridior vegetiorque; atque id videntur fecisse studio et exemplo linguae Atticae. {{pn|3.2|2}}Satis notum est Atticos {{graeca|''ἱχθὺν''}} et {{graeca|''ἵππον''}} et multa itidem alia contra morem gentium Graeciae ceterarum inspirantis primae litterae dixisse. {{pn|3.3|3}}Sic “lachrumas”, sic “sepulchrum”, sic “ahenum”, sic “vehemens”, sic “incohare”, sic “helluari”, sic “halucinari”, sic “honera”, sic “honestum” dixerunt. {{pn|3.4|4}}In his enim verbis omnibus litterae seu spiritus istius nulla ratio visa est, nisi ut firmitas et vigor vocis quasi quibusdam nervis additis intenderetur. {{gap|2em}}{{pn|3.5|5}}Sed quoniam “aheni” quoque exemplo usi sumus, venit nobis in memoriam Fidum Optatum, multi nominis Romae grammaticum, ostendisse mihi librum ''Aeneidos'' secundum mirandae vetustatis emptum in sigillariis viginti aureis, quem ipsius Vergili fuisse credebatur. In quo duo isti versus cum ita scripti forent:<poem>{{gap|4em}}vestibulum ante ipsum primoque in limine Pyrrus {{gap|4em}}exsultat telis et luce coruscus aena,</poem>additam supra vidimus “h” litteram et “ahena” factum. {{pn|3.6|6}}Sic in illo quoque Vergili versu in optimis libris scriptum invenimus:<poem>{{gap|4em}}aut foliis undam trepidi despumat aheni.</poem> ===IV.=== {{c|''Quam ob causam Gavius Bassus genus quoddam iudicii “divinationem” appellari scripserit; et quam alii causam esse eiusdem vocabuli dixerint.''}} {{pn|4.1|1}}Cum de constituendo accusatore quaeritur iudiciumque super ea re redditur, cuinam potissimum ex duobus pluribusve accusatio subscriptiove in reum permittatur, ea res atque iudicum cognitio “divinatio” appellatur. {{pn|4.2|2}}Id vocabulum quam ob causam ita factum sit, quaeri solet. {{pn|4.3|3}}Gavius Bassus in tertio librorum, quos ''de origine vocabulorum'' composuit: “divinatio” inquit “iudicium appellatur, quoniam divinet quodammodo iudex oportet, quam sententiam sese ferre par sit.”{{pn|4.4|4}}Nimis quidem est in verbis Gavi Bassi ratio inperfecta vel magis inops et ieiuna. {{pn|4.5|5}}Sed videtur tamen significare velle idcirco dici “divinationem”, quod in aliis quidem causis iudex ea, quae didicit quaeque argumentis vel testibus demonstrata sunt, sequi solet, in hac autem re, cum eligendus accusator est, parva admodum et exilia sunt, quibus moveri iudex possit, et propterea, quinam magis ad accusandum idoneus sit, quasi divinandum est. {{pn|4.6|6}}Hoc Bassus. Sed alii quidam “divinationem” esse appellatam putant, quoniam, cum accusator et reus duae res quasi cognatae coniunctaeque sint neque utra sine altera constare possit, in hoc tamen genere causae reus quidem iam est, sed accusator nondum est, et idcirco, quod adhuc usque deest et latet, divinatione supplendum est, quisnam sit accusator futurus. ===V.=== {{c|''Quam lepide signateque dixerit Favorinus philosophus, quid intersit inter Platonis et Lysiae orationem.''}} {{pn|5.1|1}}Favorinus de Lysia et Platone solitus dicere est: “Si ex Platonis” inquit “oratione verbum aliquod demas mutesve atque id commodatissime facias, de elegantia tamen detraxeris; si ex Lysiae, de sententia.” ===VI.=== {{c|''Quibus verbis ignaviter et abiecte Vergilius usus esse dicatur; et quid his, qui improbe id dicunt, respondeatur.''}} {{gap|2em}}{{pn|6.1|1}}Nonnulli grammatici aetatis superioris, in quibus est Cornutus Annaeus, haut sane indocti neque ignobiles, qui commentaria in Vergilium composuerunt, reprehendunt quasi incuriose et abiecte verbum positum in his versibus:<poem>{{gap|4em}}candida succinctam latrantibus inguina monstris {{gap|4em}}Dulichias vexasse rates et gurgite in alto {{gap|4em}}a! timidos nautas canibus lacerasse marinis.</poem> {{pn|6.2|2}}“Vexasse” enim putant verbum esse leve et tenuis ac parvi incommodi nec tantae atrocitati congruere, cum homines repente a belua immanissima rapti laniatique sint. {{pn|6.3|3}}Item aliud huiuscemodi reprehendunt:<poem>{{gap|4em}}quis aut Eurysthea durum {{gap|4em}}aut inlaudati nescit Busiridis aras?</poem>“Inlaudati” parum idoneum esse verbum dicunt neque id satis esse ad faciendam scelerati hominis detestationem, qui, quod hospites omnium gentium immolare solitus fuit, non laude indignus, sed detestatione exsecrationeque totius generis humani dignus esset. {{pn|6.4|4}}Item aliud verbum culpaverunt:<poem>{{gap|4em}}per tunicam squalentem auro latus haurit apertum,</poem>tamquam si non convenerit dicere “auro squalentem”, quoniam nitoribus splendoribusque auri squaloris inluvies sit contraria. {{pn|6.5|5}}Sed de verbo “vexasse” ita responderi posse credo: “Vexasse” grave verbum est factumque ab eo videtur, quod est “vehere”, in quo inest vis iam quaedam alieni arbitrii; non enim sui potens est, qui vehitur. “Vexare” autem, quod ex eo inclinatum est, vi atque motu procul dubio vastiorest. Nam qui fertur et rapsatur atque huc atque illuc distrahitur, is vexari proprie dicitur, sicuti “taxare” pressius crebriusque est quam “tangere”, unde id procul dubio inclinatum est, et “iactare” multo fusius largiusque est quam “iacere”, unde id verbum traductum est, et “quassare” quam “quatere” gravius violentiusque est. {{pn|6.6|6}}Non igitur, quia volgo dici solet “vexatum esse” quem fumo aut vento aut pulvere, propterea debet vis vera atque natura verbi deperire, quae a veteribus, qui proprie atque signate locuti sunt, ita ut decuit, conservata est. {{pn|6.7|7}}M. Catonis verba sunt ex oratione, quam ''de Achaeis'' scripsit: “Cumque Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret”; “vexatam” Italiam dixit Cato ab Hannibale, quando nullum calamitatis aut saevitiae aut immanitatis genus reperiri queat, quod in eo tempore Italia non perpessa sit;{{pn|6.8|8}}M. Tullius IV. ''in Verrem'': “Quae ab isto sic spoliata atque direpta est, non ut ab hoste aliquo, qui tamen in bello religionem et consuetudinis iura retineret, sed ut a barbaris praedonibus vexata esse videatur.” {{gap|2em}}{{pn|6.9|9}}De “inlaudato” autem duo videntur responderi posse. Vnum est eiusmodi: Nemo quisquam tam efflictis est moribus, quin faciat aut dicat nonnumquam aliquid, quod laudari queat. Vnde hic antiquissimus versus vice proverbii celebratus est:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Πολλάκι γαρ και μωρός άνήρ μάλα καίριον ειπεν''}}.</poem> {{gap|2em}}{{pn|6.10|10}}Sed enim qui omni in re atque omni tempore laude omni vacat, is “inlaudatus” est isque omnium pessimus deterrimusque est, sicuti omnis culpae privatio “inculpatum” facit. “Inculpatus” autem instar est absolutae virtutis; “inlaudatus” quoque igitur finis est extremae malitiae. {{pn|6.11|11}}Itaque Homerus non virtutibus appellandis, sed vitiis detrahendis laudare ampliter solet. Hoc enim est:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''τὼ δ᾽ οὐκ ἄκοντε πετέσθην''}},</poem>et item illud:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''ενθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις ᾿αγαμέμνονα δῖον {{gap|4em}}οὐδὲ καταπτώσσοντ᾽, οὐδ᾽ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι.''}}</poem> {{pn|6.12|12}}Epicurus quoque simili modo maximam voluptatem privationem detractionemque omnis doloris definivit his verbis: {{graeca|''ὄρος τοῦ μεγέθους τῶν ἡδονῶν ἡ παντὸς τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσις''}}. {{pn|6.13|13}}Eadem ratione idem Vergilius “inamabilem” dixit Stygiam paludem. {{pn|6.14|14}}Nam sicut “inlaudatum” {{graeca|''κατὰ στέρησιν''}} laudis, ita “inamabilem” {{graeca|''κατὰ''}} amoris {{graeca|''στέρησιν''}} detestatus est. {{pn|6.15|15}}Altero modo “inlaudatus” ita defenditur:{{pn|6.16|16}}“Laudare” significat prisca lingua nominare appellareque. Sic in actionibus civilibus auctor “laudari” dicitur, quod est nominari. {{pn|6.17|17}}“Inlaudatus” autem est, quasi inlaudabilis, qui neque mentione aut memoria ulla dignus neque umquam nominandus est, {{pn|6.18|18}}sicuti quondam a communi consilio Asiae decretum est, uti nomen eius, qui templum Dianae Ephesi incenderat, ne quis ullo in tempore nominaret. {{gap|2em}}{{pn|6.19|19}}Tertium restat ex his, quae reprehensa sunt, quod “tunicam squalentem auro” dixit. {{pn|6.20|20}}Id autem significat copiam densitatemque auri in squamarum speciem intexti. “Squalere” enim dictum a squamarum crebritate asperitateque, quae in serpentium pisciumve coriis visuntur. {{pn|6.21|21}}Quam rem et alii et hic quidem poeta locis aliquot demonstrat:<poem>{{gap|4em}}quem pellis, inquit, ahenis {{gap|4em}}in plumam squamis auro conserta tegebat,</poem>et alio loco:<poem>{{gap|4em}}{{pn|6.22|22}}iamque adeo rutilum thoraca indutus ahenis horrebat squamis.</poem>{{pn|6.23|23}}Accius in ''Pelopidis'' ita scribit:<poem>{{gap|4em}}eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae.</poem> {{pn|6.24|24}}Quicquid igitur nimis inculcatum obsitumque aliqua re erat, ut incuteret visentibus facie nova horrorem, id “squalere” dicebatur. {{pn|6.25|25}}Sic in corporibus incultis squamosisque alta congeries sordium “squalor” appellatur. Cuius significationis multo assiduoque usu totum id verbum ita contaminatum est, ut iam “squalor” de re alia nulla quam de solis inquinamentis dici coeperit. ===VII.=== {{c|''De officio erga patres liberorum; deque ea re ex philosophiae libris, in quibus scriptum quaesitumque est, an omnibus patris iussis obsequendum sit.''}} {{pn|7.1|1}}Quaeri solitum est in philosophorum disceptationibus, an semper inque omnibus iussis patri parendum sit. {{pn|7.2|2}}Super ea re Graeci nostrique, qui ''de officiis'' scripserunt, tres sententias esse, quae spectandae considerandaeque sint, tradiderunt easque subtilissime diiudicarunt. {{pn|7.3|3}}Earum una est: omnia, quae pater imperat, parendum;{{pn|7.4|4}}altera est: in quibusdam parendum, quibusdam non obsequendum;{{pn|7.5|5}}tertia est: nihil necessum esse patri obsequi et parere. {{pn|7.6|6}}Haec sententia quoniam primore aspectu nimis infamis est, super ea prius, quae dicta sunt, dicemus. {{pn|7.7|7}}“Aut recte” inquiunt “imperat pater aut perperam. Si recte imperat, non, quia imperat, parendum, sed quoniam id fieri ius est, faciendum est; si perperam, nequaquam scilicet faciendum, quod fieri non oportet.”{{pn|7.8|8}}Deinde ita concludunt: “numquam est igitur patri parendum, quae imperat”. {{pn|7.9|9}}Set neque istam sententiam probari accepimus - argutiola quippe haec, sicuti mox ostendemus,{{pn|7.10|10}}frivola et inanis est, neque autem illa, quam primo in loco diximus, vera et proba videri potest omnia esse, quae pater iusserit, parendum. {{pn|7.11|11}}Quid enim si proditionem patriae, si matris necem, si alia quaedam imperabit turpia aut impia?{{pn|7.12|12}}Media igitur sententia optima atque tutissima visa est quaedam esse parendum, quaedam non obsequendum. {{pn|7.13|13}}Sed ea tamen, quae obsequi non oportet, leniter et verecunde ac sine detestatione nimia sineque obprobratione acerba reprehensionis declinanda sensim et relinquenda esse dicunt quam respuenda. {{pn|7.14|14}}Conclusio vero illa, qua colligitur, sicuti supra dictum est, nihil patri parendum, inperfecta est refutarique ac dilui sic potest:{{pn|7.15|15}}Omnia, quae in rebus humanis fiunt, ita ut docti censuerunt, aut honesta sunt aut turpia. {{pn|7.16|16}}Quae sua vi recta aut honesta sunt, ut fidem colere, patriam defendere, ut amicos diligere, ea fieri oportet, sive imperet pater sive non imperet;{{pn|7.17|17}}sed quae his contraria quaeque turpia, omnino iniqua sunt, ea ne si imperet quidem. {{pn|7.18|18}}Quae vero in medio sunt et a Graecis tum {{graeca|''μέσα''}} tum {{graeca|''ἀδιάφορα''}} appellantur, ut in militiam ire, rus colere, honores capessere, causas defendere, uxorem ducere, ut iussum proficisci, ut accersitum venire, quoniam et haec et his similia per sese ipsa neque honesta sunt neque turpia, sed, proinde ut a nobis aguntur, ita ipsis actionibus aut probanda fiunt aut reprehendenda: propterea in eiusmodi omnium rerum generibus patri parendum esse censent, veluti si uxorem ducere imperet aut causas pro reis dicere. {{pn|7.19|19}}Quod enim utrumque in genere ipso per sese neque honestum neque turpe est, idcirco, si pater iubeat, obsequendum est. {{pn|7.20|20}}Sed enim si imperet uxorem ducere infamem, propudiosam, criminosam aut pro reo Catilina aliquo aut Tubulo aut P. Clodio causam dicere, non scilicet parendum, quoniam accedente aliquo turpitudinis numero desinunt esse per sese haec media atque indifferentia. {{pn|7.21|21}}Non ergo integra est propositio dicentium “aut honesta sunt, quae imperat pater, aut turpia”, neque {{graeca|''ὑγιὲς''}} et {{graeca|''νόμιμον διεζευγμένον''}} videri potest. {{pn|7.22|22}}Deest enim diiunctioni isti tertium: “aut neque honesta sunt neque turpia”. Quod si additur, non potest ita concludi: “numquam est igitur patri parendum”. ===VIII.=== {{c|''Quod parum aequa reprehensio Epicuri a Plutarcho facta sit in synlogismi disciplina.''}} {{pn|8.1|1}}Plutarchus secundo librorum, quos ''de Homero'' composuit, inperfecte atque praepostere atque inscite synlogismo esse usum Epicurum dicit verbaque ipsa Epicuri ponit: “{{graeca|''Ὀ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶ: τὸ γὰρ διαλυθὲν ἡμᾶς''}}. {{pn|8.2|2}}“Nam praetermisit,” inquit “quod in prima parte sumere debuit, {{graeca|''τὸν θάνατον εἶναι ψυχῆς καὶ σώματος διάλυσιν''}},{{pn|8.3|3}}tunc deinde eodem ipso, quod omiserat, quasi posito concessoque ad confirmandum aliud utitur. {{pn|8.4|4}}Progredi autem hic” inquit “synlogismus nisi illo prius posito non potest.” {{pn|8.5|5}}Vere hoc quidem Plutarchus de forma atque ordine synlogismi scripsit. Nam si, ut in disciplinis traditur, ita colligere et ratiocinari velis, sic dici oportet: {{graeca|''Ὁ θάνατος ψυχῆς καὶ σώματος διάλυσις: τὸ δὲ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ: τὸ δὲ ἀναισθητοῦ οὑδὲν πρὸς ἡμᾶς.''}}. {{pn|8.6|6}}Sed Epicurus, cuiusmodi homost, non inscitia videtur partem istam synlogismi praetermisisse,{{pn|8.7|7}}neque id ei negotium fuit synlogismum tamquam in scolis philosophorum cum suis numeris omnibus et cum suis finibus dicere, sed profecto, quia separatio animi et corporis in morte evidens est, non est ratus necessariam esse eius admonitionem, quod omnibus prosus erat obvium. {{pn|8.8|8}}Sicuti etiam, quod coniunctionem synlogismi non in fine posuit, set in principio: nam id quoque non inperite factum quis non videt? {{pn|8.9|9}}Aput Platonem quoque multis in locis reperias synlogismos repudiato conversoque ordine isto, qui in docendo traditur, cum eleganti quadam reprehensionis contemptione positos esse. ===IX.=== {{c|''Quod idem Plutarchus evidenti calumnia verbum ab Epicuro dictum insectatus sit.''}} {{pn|9.1|1}}In eodem libro idem Plutarchus eundem Epicurum reprehendit, quod verbo usus sit parum proprio et alienae significationis. {{pn|9.2|2}}Ita enim scripsit Epicurus: Horos tou megethous ton hedonon he pantos tou algountos hypexaireis. “Non” inquit “pantos tou algountos, sed pantos tou algeinou dicere oportuit;{{pn|9.3|3}}detractio enim significanda est doloris,” inquit “non dolentis”. {{pn|9.4|4}}Nimis minute ac prope etiam subfrigide Plutarchus in Epicuro accusando lexitherei. {{pn|9.5|5}}Has enim curas vocum verborumque elegantias non modo non sectatur Epicurus, sed etiam insectatur. ===X.=== {{c|''Quid sint favisae Capitolinae; et quid super eo verbo M. Varro Servio Sulpicio quaerenti rescripserit.''}} {{pn|10.1|1}}Servius Sulpicius, iuris civilis auctor, vir bene litteratus, scripsit ad M. Varronem rogavitque, ut rescriberet, quid significaret verbum, quod in censoris libris scriptum esset. {{pn|10.2|2}}Id erat verbum “favisae Capitolinae”. Varro rescripsit in memoria sibi esse, quod Q. Catulus curator restituendi Capitolii dixisset voluisse se aream Capitolinam deprimere, ut pluribus gradibus in aedem conscenderetur suggestusque pro fastigii magnitudine altior fieret, sed facere id non quisse, quoniam “favisae” impedissent. {{pn|10.3|3}}Id esse cellas quasdam et cisternas, quae in area sub terra essent, ubi reponi solerent signa vetera, quae ex eo templo collapsa essent, et alia quaedam religiosa e donis consecratis. Ac deinde eadem epistula negat quidem se in litteris invenisse, cur “favisae” dictae sint, sed Q. Valerium Soranum solitum dicere ait, quos “thesauros” Graeco nomine appellaremus, priscos Latinos “flavisas” dixisse, quod in eos non rude aes argentumque, sed flata signataque pecunia conderetur. {{pn|10.4|4}}Coniectare igitur se detractam esse ex eo verbo secundam litteram et “favisas” esse dictas cellas quasdam et specus, quibus aeditui Capitolii uterentur ad custodiendas res veteres religiosas. ===XI.=== {{c|''De Sicinio Dentato egregio bellatore multa memoratu digna.''}} {{pn|11.1|1}}L. Sicinium Dentatum, qui tribunus plebi fuit Sp. Tarpeio A. Aternio consulibus, scriptum est in libris annalibus plus, quam credi debeat, strenuum bellatorem fuisse nomenque ei factum ob ingentem fortitudinem appellatumque esse Achillem Romanum. {{pn|11.2|2}}Is pugnasse in hostem dicitur centum et viginti proeliis, cicatricem aversam nullam, adversas quinque et quadraginta tulisse, coronis donatus esse aureis octo, obsidionali una, muralibus tribus, civicis quattuordecim, torquibus tribus et octoginta, armillis plus centum sexaginta, hastis duodeviginti; phaleris item donatus est quinquies viciesque;{{pn|11.3|3}}spolia militaria habuit multiiuga, in his provocatoria pleraque;{{pn|11.4|4}}triumphavit cum imperatoribus suis triumphos novem. ===XII.=== {{c|''Considerata perpensaque lex quaedam Solonis speciem habens primorem iniquae iniustaeque legis, sed ad usum et emolumentum salubritatis penitus reperta.''}} {{pn|12.1|1}}In legibus Solonis illis antiquissimis, quae Athenis axibus ligneis incisae sunt quasque latas ab eo Athenienses, ut sempiternae manerent, poenis et religionibus sanxerunt, legem esse Aristoteles refert scriptam ad hanc sententiam: “Si ob discordiam dissensionemque seditio atque discessio populi in duas partes fiet et ob eam causam irritatis animis utrimque arma capientur pugnabiturque, tum qui in eo tempore in eoque casu civilis discordiae non alterutrae parti sese adiunxerit, sed solitarius separatusque a communi malo civitatis secesserit, is domo, patria fortunisque omnibus careto, exul extorrisque esto.” {{pn|12.2|2}}Cum hanc legem Solonis singulari sapientia praediti legissemus, tenuit nos gravis quaedam in principio admiratio requirentes, quam ob causam dignos esse poena existimaverit, qui se procul a seditione et civili pugna removissent. {{pn|12.3|3}}Tum, qui penitus atque alte usum ac sententiam legis introspexerat, non ad augendam, sed ad desinendam seditionem legem hanc esse dicebat. Et res prorsum se sic habent. {{pn|12.4|4}}Nam si boni omnes, qui in principio coercendae seditioni impares fuerint, populum percitum et amentem non deseruerint, ad alterutram partem dividi sese adiunxerint, tum eveniet, ut cum socii partis seorsum utriusque fuerint eaeque partes ab his, ut maioris auctoritatis viris, temperari ac regi coeperint, concordia per eos potissimum restitui conciliarique possit, dum et suos, apud quos sunt, regunt atque mitificant et adversarios sanatos magis cupiunt quam perditos. {{pn|12.5|5}}Hoc idem Favorinus philosophus inter fratres quoque aut amicos dissidentis oportere fieri censebat, ut qui in medio sunt utriusque partis benivoli, si in concordia adnitenda parum auctoritatis quasi ambigui amici habuerint, tum alteri in alteram partem discedant ac per id meritum viam sibi ad utriusque concordiam muniant. {{pn|12.6|6}}“Nunc autem plerique” inquit “partis utriusque amici, quasi probe faciant, duos litigantes destituunt et relinquunt deduntque eos advocatis malivolis aut avaris, qui lites animasque eorum inflamment aut odii studio aut lucri.” ===XIII.=== {{c|''“Liberos” in multitudinis numero etiam unum filium filiamve veteres dixisse.''}} {{pn|13.1|1}}Antiqui oratores historiaeque aut carminum scriptores etiam unum filium filiamve “liberos” multitudinis numero appellarunt. {{pn|13.2|2}}Idque nos, cum in complurium veterum libris scriptum aliquotiens adverterimus, nunc quoque in libro Sempronii Asellionis rerum gestarunt quinto ita esse positum offendimus. {{pn|13.3|3}}Is Asellio sub P. Scipione Africano tribunus militum ad Numantiam fuit resque eas, quibus gerendis ipse interfuit, conscripsit. {{pn|13.4|4}}Eius verba de Tiberio Graccho tribuno pl., quo in tempore interfectus in Capitolio est, haec sunt: “Nam Gracchus domo cum proficiscebatur, numquam minus terna aut quaterna milia hominum sequebantur.”{{pn|13.5|5}}Atque inde infra de eodem Graccho ita scripsit: “Orare coepit id quidem, ut se defenderent liberosque suos; eum, quem virile secus tum in eo tempore habebat, produci iussit populoque commendavit prope flens.” ===XIV.=== {{c|''Quod M. Cato in libro, qui inscriptus est contra Tiberium exulem, “stitisses vadimonium” per “i” litteram dicit, non “stetisses”; eiusque verbi ratio reddita.''}} {{pn|14.1|1}}In libro vetere M. Catonis, qui inscribitur contra Tiberium exulem, scriptum sic erat: “Quid si vadimonium capite obvoluto stitisses?” Recte ille quidem “stitisses” scripsit:{{pn|14.2|2}}sed falsa et audax ... emendatores “e” scripto et per libros “stetisses” fecerunt, tamquam “stitisses” vanum et nihili verbum esset. {{pn|14.3|3}}Quin potius ipsi nequam et nihili sunt, qui ignorant “stitisses” dictum a Catone, quoniam “sisteretur” vadimonium, non “staretur”. Quod antiquitus aetati senectae potissimum habiti sint ampli honores; et cur postea ad maritos et ad patres idem isti honores delati sint; atque ibi de capite quaedam legis Iuliae septimo. ===XV.=== {{c|''Quod antiquitus aetati senectae potissimum habiti sint ampli honores; et cur postea ad maritos et ad patres idem isti honores delati sint; atque ibi de capite quaedam legis Iuliae septimo.''}} {{pn|15.1|1}}Apud antiquissimos Romanorum neque generi neque pecuniae praestantior honos tribui quam aetati solitus, maioresque natu a minoribus colebantur ad deum prope et parentum vicem atque omni in loco inque omni specie honoris priores potioresque habiti. {{pn|15.2|2}}A convivio quoque, ut scriptum in antiquitatibus est, seniores a iunioribus domum deducebantur, eumque morem accepisse Romanos a Lacedaemoniis traditum est, apud quos Lycurgi legibus maior omnium rerum honos aetati maiori habebatur. {{pn|15.3|3}}Sed postquam suboles civitati necessaria visa est et ad prolem populi frequentandam praemiis atque invitamentis usus fuit, tum antelati quibusdam in rebus qui uxorem quique liberos haberent senioribus neque liberos neque uxores habentibus. {{pn|15.4|4}}Sicuti kapite VII. legis Iuliae priori ex consulibus fasces sumendi potestas fit, non qui pluris annos natus est, sed qui pluris liberos quam collega aut in sua potestate habet aut bello amisit. {{pn|15.5|5}}Sed si par utrique numerus liberorum est, maritus aut qui in numero maritorum est, praefertur;{{pn|15.6|6}}si vero ambo et mariti et patres totidem liberorum sunt, tum ille pristinus honos instauratur et qui maior natu est, prior fasces sumit. {{pn|15.7|7}}Super his autem, qui aut caelibes ambo sunt et parem numerum filiorum habent aut mariti sunt et liberos non habent, nihil scriptum in lege de aetate est. {{pn|15.8|8}}Solitos tamen audio, qui lege potiores essent, fasces primi mensis collegis concedere aut longe aetate prioribus aut nobilioribus multo aut secundum consulatum ineuntibus. Quod Caesellius Vindex a Sulpicio Apollinari reprehensus est in sensus Vergiliani enarratione. ===XVI.=== {{c|''Quod Caesellius Vindex a Sulpicio Apollinari reprehensus est in sensus Vergiliani enarratione''}} {{pn|16.1|1}}Vergilii versus sunt e libro sexto: ille, vides, pura iuvenis qui nititur hasta, proxima sorte tenet lucis loca. Primus ad auras aetherias Italo commixtus sanguine surget Silvius, Albanum nomen, tua postuma proles, quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis regem regumque parentem: unde genus Longa nostrum dominabitur Alba. {{pn|16.2|2}}Videbantur haec nequaquam convenire: tua postuma proles, et: quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis. {{pn|16.3|3}}Nam si hic Silvius, ita ut in omnium ferme annalium monumentis scriptum est, post patris mortem natus est ob eamque causam praenomen ei Postumo fuit, qua ratione subiectum est: quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis?{{pn|16.4|4}}Haec enim verba significare videri possunt Aenea vivo ac iam sene natum ei Silvium et educatum. {{pn|16.5|5}}Itaque hanc sententiam esse verborum istorum Caesellius opinatus in commentario lectionum antiquarum: ““postuma”” inquit ““proles”” non eum significat, qui patre mortuo, sed qui postremo loco natus est, sicuti Silvius, qui Aenea iam sene tardo seroque partu est editus.”{{pn|16.6|6}}Sed huius historiae auctorem idoneum nullum nominat;{{pn|16.7|7}}Silvium autem post Aeneae mortem, sicuti diximus, natum esse multi tradiderunt. {{pn|16.8|8}}Idcirco Apollinaris Sulpicius inter cetera, in quis Caesellium reprehendit, hoc quoque eius quasi erratum animadvertit errorisque istius hanc esse causam dixit, quod scriptum ita sit “Quem tibi longaevo”. ““Longaevo”” inquit “non seni significat - hoc enim est contra historiae fidem, sed in longum iam aevum et perpetuum recepto immortalique facto. {{pn|16.9|9}}Anchises enim, qui haec ad filium dicit, sciebat eum, cum hominum vita discessisset, immortalem atque indigetem futurum et longo perpetuoque aevo potiturum.”{{pn|16.10|10}}Hoc sane Apollinaris argute. Sed aliud tamen est “longum aevum”, aliud “perpetuum”, neque dii “longaevi” appellantur, sed “inmortales”. ===XVII.=== {{c|''Cuiusmodi esse naturam quarundam praepositionum M. Cicero animadverterit; disceptatumque ibi super eo ipso, quod Cicero observaverat.''}} {{pn|17.1|1}}Observate curioseque animadvertit M. Tullius “in” et “con” praepositiones verbis aut vocabulis praepositas tunc produci atque protendi, cum litterae sequerentur, quae primae sunt in “sapiente” atque “felice”, in aliis autem omnibus correpte pronuntiari. {{pn|17.2|2}}Verba Ciceronis haec sunt: “Quid vero hoc elegantius, quod non fit natura, sed quodam instituto? “indoctus” dicimus brevi prima littera, “insanus” producta, “inhumanus” brevi, “infelix” longa et, ne multis, quibus in verbis hae primae litterae sunt, quae in “sapiente” atque “felice”, producte dicuntur, in ceteris omnibus breviter; itemque “conposuit”, “consuevit”, “concrepuit”, “confecit”. Consule veritatem, reprehendet; refer ad auris, probabunt; quaere cur ita sit: dicent iuvare. Voluptati autem aurium morigerari debet oratio.”{{pn|17.3|3}}Manifesta quidem ratio suavitatis est in his vocibus, de quibus Cicero locutus est. Sed quid dicemus de praepositione “pro”, quae, cum produci et corripi soleat, observationem hanc tamen M. Tullii aspernata est?{{pn|17.4|4}}Non enim semper producitur, cum sequitur ea littera, quae prima est in verbo “fecit”, quam Cicero hanc habere vim significat, ut propter eam rem “in” et “con” praepositiones producantur. {{pn|17.5|5}}Nam “proficisci” et “profugere” et “profundere” et “profanum” et “profestum” correpte dicimus, “proferre” autem et “profligare” et “proficere” producte. {{pn|17.6|6}}Cur igitur ea littera, quam Cicero productionis causam facere observavit, non in omnibus consimilibus eandem vim aut rationis aut suavitatis tenet, sed aliam vocem produci facit, aliam corripi? Neque vero “con” particula tum solum producitur, cum ea littera, de qua Cicero dixit, insequitur. {{pn|17.7|7}}Nam et Cato et Sallustius: “faenoribus” inquiunt “copertus est”. {{pn|17.8|8}}Praeterea “coligatus” et “conexus” producte dicitur. {{pn|17.9|9}}Sed tamen videri potest in his, quae posui, ob eam causam particula haec produci, quoniam eliditur ex ea “n” littera: nam detrimentum litterae productione syllabae compensatur. {{pn|17.10|10}}Quod quidem etiam in eo servatur, quod est “cogo”; neque repugnat, quod “coegi” correpte dicimus:{{pn|17.11|11}}non enim salva id analogiai dicitur a verbo, quod est “cogo”. ===XVIII.=== {{c|''Quod Phaedon Socraticus servus fuit; quodque item alii complusculi servitutem servierunt.''}} {{pn|18.1|1}}Phaedon Elidensis ex cohorte illa Socratica fuit Socratique et Platoni per fuit familiaris. {{pn|18.2|2}}Eius nomini Plato librum illum divinum de immortalitate animae dedit. {{pn|18.3|3}}Is Phaedon servus fuit forma atque ingenio liberali et, ut quidam scripserunt, a lenone domino puer ad merendum coactus. {{pn|18.4|4}}Eum Cebes Socraticus hortante Socrate emisse dicitur habuisseque in philosophiae disciplinis. {{pn|18.5|5}}Atque is postea philosophus inlustris fuit, sermonesque eius de Socrate admodum elegantes leguntur. {{pn|18.6|6}}Alii quoque non pauci servi fuerunt, qui post philosophi clari exstiterunt. {{pn|18.7|7}}Ex quibus ille Menippus fuit, cuius libros M. Varro in saturis aemulatus est, quas alii “cynicas”, ipse appellat “Menippeas”. {{pn|18.8|8}}Sed et Theophrasti Peripatetici servus Pompylus et Zenonis Stoici servus, qui Persaeus vocatus est, et Epicuri, cui Mys nomen fuit, philosophi non incelebres vixerunt. {{pn|18.9|9}}Diogenes etiam Cynicus servitutem servivit. Sed is ex libertate in servitutem venum ierat. Quem cum emere vellet Xeniades Korinthios, ecquid artificii novisset, percontatus “novi” inquit Diogenes “hominibus liberis imperare”. {{pn|18.10|10}}Tum Xeniades responsum eius demiratus emit et manu emisit filiosque suos ei tradens: “accipe” inquit “liberos meos, quibus imperes”. De Epicteto autem philosopho nobili, quod is quoque servus fuit, recentior est memoria, quam ut scribi quasi oblitteratum debuerit. ===XIX.=== {{c|''“Rescire” verbum quid sit; et quam habeat veram atque propriam significationem.''}} {{pn|19.1|1}}Verbum “rescire” observavimus vim habere propriam quandam, non ex communi significatione ceterorum verborum, quibus eadem praepositio imponitur; neque ut “rescribere”, “relegere”, “restituere” ... substituere dicimus, itidem dicimus “rescire”;{{pn|19.2|2}}nam qui factum aliquod occultius aut inopinatum insperatumque cognoscit, is dicitur proprie “rescire”. {{pn|19.3|3}}Cur autem in hoc uno verbo “re” particula huius sententiae vim habeat, equidem adhuc quaero. {{pn|19.4|4}}Aliter enim dictum esse “rescivi” aut “rescire” apud eos, qui diligenter locuti sunt, nondum invenimus, quam super is rebus, quae aut consulto consilio latuerint aut contra spem opinionemve usu venerint,{{pn|19.5|5}}quamquam ipsum “scire” de omnibus communiter rebus dicatur vel adversis vel prosperis vel insperatis vel exspectatis. {{pn|19.6|6}}Naevius in Triphallo ita scripsit: si umquam quicquam filium rescivero argentum amoris causa sumpse mutuum, extemplo illo te ducam, ubi non despuas. {{pn|19.7|7}}Claudius Quadrigarius in primo annali: “Ea Lucani ubi resciverunt sibi per fallacias verba data esse.”{{pn|19.8|8}}Item Quadrigarius in eodem libro in re tristi et inopinata verbo isto ita utitur: “Id ubi rescierunt propinqui obsidum, quos Pontio traditos supra demonstravimus, eorum parentes cum propinquis capillo passo in viam provolarunt.”{{pn|19.9|9}}M. Cato in quarto originum: “Deinde dictator iubet postridie magistrum equitum arcessi: “mittam te, si vis, cum equitibus”. “Sero est”, inquit magister equitum “iam rescivere”.” Quae volgo dicuntur “vivaria”, id vocabulum veteres non dixisse; et quid pro eo P. Scipio in oratione ad populum, quid postea M. Varro in libris de re rustica dixerit. ===XX.=== {{c|''Quae volgo dicuntur “vivaria,” id vocabulum veteres non dixisse; et quid pro eo P. Scipio in oratione ad populum, quid postea M. Varro in libris De Re Rustica dixerit.''}} {{pn|20.1|1}}“Vivaria”, quae nunc dicuntur saepta quaedam loca, in quibus ferae vivae pascuntur, M. Varro in libro de re rustica III. dicit “leporaria” appellari. {{pn|20.2|2}}Verba Varronis subieci: “Villaticae pastionis genera sunt tria, ornithones, leporaria, piscinae. Nunc ornithonas dico omnium alitum, quae intra parietes villae solent pasci. Leporaria te accipere volo, non ea, quae tritavi nostri dicebant, ubi soli lepores sint, sed omnia saepta, adficta villae quae sunt et habent inclusa animalia, quae pascuntur.”{{pn|20.3|3}}Is item infra eodem in libro ita scribit: “Cum emisti fundum Tusculanum a M. Pisone, in leporario apri multi fuere.”{{pn|20.4|4}}“Vivaria” autem quae nunc vulgus dicit, quos paradeisous Graeci appellant, quae “leporaria” Varro dicit, haut usquam memini apud vetustiores scriptum. {{pn|20.5|5}}Sed quod apud Scipionem omnium aetatis suae purissime locutum legimus “roboraria”, aliquot Romae doctos viros dicere audivi id significare, quod nos “vivaria” dicimus, appellataque esse a tabulis roboreis, quibus saepta essent; quod genus saeptorum vidimus in Italia locis plerisque. {{pn|20.6|6}}Verba ex oratione eius contra Claudium Asellum quinta haec sunt: “Vbi agros optime cultos atque villas expolitissimas vidisset, in his regionibus excelsissimo loco grumam statuere aiebat; inde corrigere viam, aliis per vineas medias, aliis per roborarium atque piscinam, aliis per villam.”{{pn|20.7|7}}Lacus vero aut stagna piscibus vivis coercendis clausa suo atque proprio nomine “piscinas” nominaverunt. {{pn|20.8|8}}“Apiaria” quoque vulgus dicit loca, in quibus siti sunt alvei apum; sed neminem ferme, qui incorrupte locuti sunt, aut scripsisse memini aut dixisse. {{pn|20.9|9}}M. autem Varro in libro de re rustica tertio: “Melissonas” inquit “ita facere oportet, quae quidam “mellaria” appellant.” Sed hoc verbum, quo Varro usus est, Graecum est; nam melissones ita dicuntur, ut ampelones et daphnones. ===XXI.=== {{c|''Super eo sidere, quod Graeci hamaxan, nos “septentriones” vocamus; ac de utriusque vocabuli ratione et origine.''}} {{pn|21.1|1}}Ab Aegina in Piraeum complusculi earundem disciplinarum sectatores Graeci Romanique homines eadem in navi tramittebamus. {{pn|21.2|2}}Nox fuit et clemens mare et anni aestas caelumque liquide serenum. Sedebamus ergo in puppi simul universi et lucentia sidera considerabamus. {{pn|21.3|3}}Tum, qui eodem in numero Graecas res eruditi erant, quid hamaxa esset, et quaenam maior et quae minor, cur ita appellata et quam in partem procedentis noctis spatio moveretur et quamobrem Homerus solam eam non occidere dicat, tum et quaedam alia, scite ista omnia ac perite disserebant. {{pn|21.4|4}}Hic ego ad nostros iuvenes convertor et “quin” inquam “vos opici dicitis mihi, quare, quod hamaxan Graeci vocant, nos “septentriones” vocamus?{{pn|21.5|5}}non enim satis est, quod septem stellas videmus, sed quid hoc totum, quod “septentriones” dicimus, significet, scire” inquam “id prolixius volo.”{{pn|21.6|6}}Tum quispiam ex his, qui se ad litteras memoriasque veteres dediderat: “vulgus” inquit “grammaticorum “septentriones” a solo numero stellarum dictum putat. {{pn|21.7|7}}“Triones” enim per sese nihil significare aiunt, sed vocabuli esse supplementum; sicut in eo, quod “quinquatrus” dicamus, quinque ab Idibus dierum numerus sit, “atrus” nihil. {{pn|21.8|8}}Sed ego quidem cum L. Aelio et M. Varrone sentio, qui “triones” rustico vocabulo boves appellatos scribunt quasi quosdam “terriones”, hoc est arandae colendaeque terrae idoneos. {{pn|21.9|9}}Itaque hoc sidus, quod a figura posituraque ipsa, quia simile plaustri videtur, antiqui Graecorum hamaxan dixerunt, nostri quoque veteres a bubus iunctis “septentriones” appellarunt, id est septem stellas, ex quibus quasi iuncti triones figurantur. {{pn|21.10|10}}Praeter hanc” inquit “opinionem id quoque Varro addit dubitare sese, an propterea magis hae septem stellae “triones” appellatae sint, quia ita sunt sitae, ut ternae stellae proximae quaeque inter sese faciant “trigona”, id est triquetras figuras.” {{pn|21.11|11}}Ex his duabus rationibus, quas ille dixit, quod posterius est, subtilius elegantiusque est visum. Intuentibus enim nobis in illud ita propemodum res erat, ut forma esse triquetra videretur. ===XXII.=== {{c|''De vento “iapyge” deque aliorum ventorum vocabulis regionibusque accepta ex Favorini sermonibus.''}} {{pn|22.1|1}}Apud mensam Favorini in convivio familiari legi solitum erat aut vetus carmen melici poetae aut historia partim Graecae linguae, alias Latinae. {{pn|22.2|2}}Legebatur ergo ibi tunc in carmine Latino “iapyx” ventus quaesitumque est, quis hic ventus et quibus ex locis spiraret et quae tam infrequentis vocabuli ratio esset; atque etiam petebamus, ut super ceterorum nominibus regionibusque docere nos ipse vellet, quia vulgo neque de appellationibus eorum neque de finibus neque de numero conveniret. {{pn|22.3|3}}Tum Favorinus ita fibulatus est: “Satis” inquit “notum est limites regionesque esse caeli quattuor: exortum, occasum, meridiem, septentriones. {{pn|22.4|4}}Exortus et occasus mobilia et varia sunt, meridies septentrionesque statu perpetuo stant et manent. {{pn|22.5|5}}Oritur enim sol non indidem semper, sed aut “aequinoctialis” oriens dicitur, cum in circulo currit, qui appellatur isemerinos, aut “solstitialis”, quae sunt therinai tropai, aut “brumalis”, quae sunt cheimerinai tropai. {{pn|22.6|6}}Item cadit sol non in eundem semper locum. Fit enim similiter occasus eius aut “aequinoctialis” aut “solstitialis” aut “brumalis”. {{pn|22.7|7}}Qui ventus igitur ab oriente verno, id est aequinoctiali, venit, nominatur “eurus” ficto vocabulo, ut isti etymologikai aiunt, ho apo tes eous rheon. {{pn|22.8|8}}Is alio quoque a Graecis nomine apheliotes, Romanis nauticis “subsolanus” cognominatur. {{pn|22.9|9}}Sed qui ab aestiva et solstitiali orientis meta venit, Latine “aquilo”, boreas Graece dicitur, eumque propterea quidam dicunt ab Homero aithregeneten appellatum; boream autem putant dictum apo tes boes, quoniam sit violenti flatus et sonori. {{pn|22.10|10}}Tertius ventus, qui ab oriente hiberno spirat - “volturnum” Romani vocant, eum plerique Graeci mixto nomine, quod inter notum et eurum sit, euronoton appellant. {{pn|22.11|11}}Hi sunt igitur tres venti orientales: “aquilo”, “volturnus”, “eurus”, quorum medius eurus est. {{pn|22.12|12}}His oppositi et contrarii sunt alii tres occidui: “caurus”, quem solent Graeci appellare argesten: is adversus aquilonem flat; item alter “favonius”, qui Graece zephyros vocatur: is adversus eurum flat; tertius “africus”, qui Graece lips: is adversus volturnum facit. {{pn|22.13|13}}Hae duae regiones caeli orientis occidentisque inter sese adversae sex habere ventos videntur. {{pn|22.14|14}}Meridies autem, quoniam certo atque fixo limite est, unum meridialem ventum habet: is Latine “auster”, Graece notos nominatur, quoniam est nebulosus atque umectus; notis enim Graece umor nominatur. {{pn|22.15|15}}Septentriones autem habent ob eandem causam unum. Is obiectus derectusque in austrum, Latine “septentrionarius”, Graece aparktias appellatus. {{pn|22.16|16}}Ex his octo ventis alii quattuor ventos detrahunt atque id facere se dicunt Homero auctore, qui solos quattuor ventos noverit: eurum, austrum, aquilonem,{{pn|22.17|17}}favonium, a quattuor caeli partibus, quas quasi primas nominavimus, oriente scilicet atque occidente latioribus atque simplicibus, non tripertitis. {{pn|22.18|18}}Partim autem sunt, qui pro octo duodecim faciant tertios quattuor in media loca inserentes circum meridiem et septentriones eadem ratione, qua secundi quattuor intersiti sunt inter primores duos apud orientem occidentemque. {{pn|22.19|19}}“Sunt porro alia quaedam nomina quasi peculiarium ventorum, quae incolae in suis quisque regionibus fecerunt aut ex locorum vocabulis, in quibus colunt, aut ex alia qua causa, quae ad faciendum vocabulum acciderat. {{pn|22.20|20}}Nostri namque Galli ventum ex sua terra flantem, quem saevissimum patiuntur, “circium” appellant a turbine, opinor, eius ac vertigine; {{pn|22.21|21}}ex Iapygias ipsius orae proficiscentem quasi sinibus Apuli eodem, quo ipsi sunt, nomine “iapygem” dicunt. {{pn|22.22|22}}Eum esse propemodum caurum existimo; nam et est occidentalis et videtur exadversum eurum flare. {{pn|22.23|23}}Itaque Vergilius Cleopatram e navali proelio in Aegyptum fugientem vento “iapyge” ferri ait, ecum quoque Apulum eodem, quo ventum, vocabulo “iapygem” appellavit. {{pn|22.24|24}}Est etiam ventus nomine kaikias, quem Aristoteles ita flare dicit, ut nubes non procul propellat, sed ut ad sese vocet, ex quo versum istum proverbialem factum ait: helkon eph'hauton hoste kaikias nephos. {{pn|22.25|25}}Praeter hos autem, quos dixi, sunt alii plurifariam venti commenticii et suae quisque regionis indigenae, ut est Horatianus quoque ille “atabulus”, quos ipsos quoque exsecuturus fui; addidissemque eos, qui “etesiae” et “prodromi” appellitantur, qui certo tempore anni, cum canis oritur, ex alia atque alia parte caeli spirant, rationesque omnium vocabulorum, quoniam plus paulo adbibi, effutissem, nisi multa iam prosus omnibus vobis reticentibus verba fecissem, quasi fieret a me akroasis epideiktike. {{pn|22.26|26}}In convivio autem frequenti loqui solum unum neque honestum est” inquit “neque commodum.” {{pn|22.27|27}}Haec nobis Favorinus in eo, quo dixi, tempore apud mensam suam summa cum elegantia verborum totiusque sermonis comitate atque gratia denarravit. {{pn|22.28|28}}Sed quod ait ventum, qui ex terra Gallia flaret, “circium” appellari, M. Cato in libris originum eum ventum “cercium” dicit, non “circium”. {{pn|22.29|29}}Nam cum de Hispanis scriberet, qui citra Hiberum colunt, verba haec posuit: “Set in his regionibus ferrariae, argentifodinae pulcherrimae, mons ex sale mero magnus; quantum demas, tantum adcrescit. Ventus cercius, cum loquare, buccam implet, armatum hominem, plaustrum oneratum percellit.” {{pn|22.30|30}}Quod supra autem dixi etesias ex alia atque alia parte caeli flare, haut scio an secutus opinionem multorum temere dixerim. {{pn|22.31|31}}P. enim Nigidii in secundo librorum, quos de vento composuit, verba haec sunt: “Et etesiai et austri anniversarii secundo sole flant.” Considerandum igitur est, quid sit “secundo sole”. ===XXIII.=== {{c|''Consultatio diiudicatioque locorum facta ex comoedia Menandri et Caecilii, quae Plocium inscripta est.''}} {{pn|23.1|1}}Comoedias lectitamus nostrorum poetarum sumptas ac versas de Graecis Menandro aut Posidippo aut Apollodoro aut Alexide et quibusdam item aliis comicis. {{pn|23.2|2}}Neque, cum legimus eas, nimium sane displicent, quin lepide quoque et venuste scriptae videantur, prorsus ut melius posse fieri nihil censeas. {{pn|23.3|3}}Sed enim si conferas et componas Graeca ipsa, unde illa venerunt, ac singula considerate atque apte iunctis et alternis lectionibus committas, oppido quam iacere atque sordere incipiunt, quae Latina sunt; ita Graecarum, quas aemulari nequiverunt, facetiis atque luminibus obsolescunt. {{pn|23.4|4}}Nuper adeo usus huius rei nobis venit. {{pn|23.5|5}}Caecili Plocium legebamus; hautquaquam mihi et, qui aderant, displicebat. {{pn|23.6|6}}Libitum et Menandri quoque Plocium legere, a quo istam comoediam verterat. {{pn|23.7|7}}Sed enim postquam in manus Menander venit, a principio statim, di boni, quantum stupere atque frigere quantumque mutare a Menandro Caecilius visus est! Diomedis hercle arma et Glauci non dispari magis pretio existimata sunt. {{pn|23.8|8}}Accesserat dehinc lectio ad eum locum, in quo maritus senex super uxore divite atque deformi querebatur, quod ancillam suam, non inscito puellam ministerio et facie haut inliberali, coactus erat venundare suspectam uxori quasi paelicem. Nihil dicam ego, quantum differat; versus utrimque eximi iussi et aliis ad iudicium faciundum exponi. {{pn|23.9|9}}Menander sic: ep'amphotera nyn hepikleros he kale mellei katheudesein. Kateirgastai mega kai periboeton ergon; ek tes oikias exebale ten lypousan, hen ebouleto, hin'apobleposin pantes eis to Krobyles prosopon ei t'eugnostos ous'eme gyne despoina. Kai ten opsin, hen ektesato onos en pithekois touto de to legomenon estin. Siopan boulomai ten nykta ten pollon kakon archegon. Oimoi Krobylen labein em'ei kai deka talanta ... ten rhin'echousin pecheos; eit'esti to phryagma pos hypostaton? ma ton Dia ton Olympion kai ten Athenan, oudamos. Paidiskrion therapeutikon de kai logou tachion apagesth'hode. Tis ar'an eisagoi?{{pn|23.10|10}}Caecilius autem sic: is demum miser est, qui aerumnam suam nescit occultare ferre: ita me uxor forma et factis facit, si taceam, tamen indicium. Quae nisi dotem, omnia, quae nolis, habet: qui sapiet, de me discet, qui quasi ad hostes captus liber servio salva urbe atque arce. Quae mihi, quidquid placet, eo privatu vim me servatum. Dum ego eius mortem inhio, egomet vivo mortuus inter vivos. Ea me clam se cum mea ancilla ait consuetum, id me arguit, ita plorando, orando, instando atque obiurgando me obtudit, eam uti venderem; nunc credo inter suas aequalis et cognatas sermonem serit: “quis vestrarum fuit integra aetatula, quae hoc idem a viro impetrarit suo, quod ego anus modo effeci, paelice ut meum privarem virum?” haec erunt concilia hodie, differor sermone miser. {{pn|23.11|11}}Praeter venustatem autem rerum atque verborum in duobus libris nequaquam parem in hoc equidem soleo animum attendere, quod, quae Menander praeclare et apposite et facete scripsit, ea Caecilius, ne qua potuit quidem, conatus est enarrare, sed quasi minime probanda praetermisit et alia nescio qua mimica inculcavit et illud Menandri de vita hominum media sumptum, simplex et verum et delectabile, nescio quo pacto omisit. {{pn|23.12|12}}Idem enim ille maritus senex cum altero sene vicino colloquens et uxoris locupletis superbiam deprecans haec ait: A. Echo d'epikleron Lamian; ouk eireka soi tout'? eit'ar'ouchi? kyrian tes oikias kai ton agron kai panton ant'ekeines echomen. B. Apollon, hos chaleton. A. Chalepotaton. Hapasi d'argalea 'stin, ouk emoi monoi, «ioi poly mallon, thygatri. B. Pragm'amachon legeis. A. Eu oida. {{pn|23.13|13}}Caecilius vero hoc in loco ridiculus magis, quam personae isti, quam tractabat, aptus atque conveniens videri maluit. Sic enim haec corrupit: A. Sed tua morosane uxor, quaeso, est? B. Va! rogas? A. Qui tandem? B. Taedet mentionis, quae mihi, ubi domum adveni, adsedi, extemplo savium dat ieiuna anima. A. Nil peccat de savio: ut devomas, vult, quod foris potaveris. {{pn|23.14|14}}Quid de illo loco in utraque comoedia posito existimari debeat, manifestum est, cuius loci haec ferme sententia:{{pn|23.15|15}}Filia hominis pauperis in pervigilio vitiata est. {{pn|23.16|16}}Ea res clam patrem fuit, et habebatur pro virgine. {{pn|23.17|17}}Ex eo vitio gravida mensibus exactis parturit. {{pn|23.18|18}}Servus bonae frugi, cum pro foribus domus staret et propinquare partum erili filiae atque omnino vitium esse oblatum ignoraret, gemitum et ploratum audit puellae in puerperio enitentis: timet, irascitur, suspicatur, miseretur, dolet. {{pn|23.19|19}}Hi omnes motus eius affectionesque animi in Graeca quidem comoedia mirabiliter acres et illustres, apud Caecilium autem pigra istaec omnia et a rerum dignitate atque gratia vacua sunt. {{pn|23.20|20}}Post, ubi idem servus percontando, quod acciderat repperit, has aput Menandrum voces facit: o tris kakodaimon, hostis on penes gamei kai paidopoiei. Hos alogistos est'aner, hos mete phylaken ton anankaion echei, met',an atychesei eis ta koina tou biou, epamphiesai dynaito touto chremasin, all'en akalyptoi kai talaiporoi bioi cheimazomenos zei ton men aniairon echon to meros hapanton, ton d'agathon ouden meros. Hyper gar henos algon hapantas noutheto. {{pn|23.21|21}}Ad horum autem sinceritatem veritatemque verborum an adspiraverit Caecilius, consideremus. Versus sunt hi Caecili trunca quaedam ex Menandro dicentis et consarcinantis verba tragici tumoris: is demum infortunatus est homo, pauper qui educit in egestatem liberos, cui fortuna et res ut est continuo patet. Nam opulento famam facile occultat factio. {{pn|23.22|22}}Itaque, ut supra dixi, cum haec Caecilii seorsum lego, neutiquam videntur ingrata ignavaque, cum autem Graeca comparo et contendo, non puto Caecilium sequi debuisse, quod assequi nequiret. ===XXIV.=== {{c|''De vetere parsimonia; deque antiquis legibus sumptuariis.''}} {{pn|24.1|1}}Parsimonia apud veteres Romanos et victus atque cenarum tenuitas non domestica solum observatione ac disciplina, sed publica quoque animadversione legumque complurium sanctionibus custodita est. {{pn|24.2|2}}Legi adeo nuper in Capitonis Atei coniectaneis senatus decretum vetus C. Fannio et M. Valerio Messala consulibus factum, in quo iubentur principes civitatis, qui ludis Megalensibus antiquo ritu mutitarent, id est mutua inter sese dominia agitarent, iurare apud consules verbis conceptis non amplius in singulas cenas sumptus esse facturos, quam centenos vicenosque aeris praeter olus et far et vinum, neque vino alienigena, sed patriae usuros neque argenti in convivio plus pondo quam libras centum inlaturos. {{pn|24.3|3}}Sed post id senatus consultum lex Fannia lata est, quae ludis Romanis, item ludis plebeis et Saturnalibus et aliis quibusdam diebus in singulos dies centenos aeris insumi concessit decemque aliis diebus in singulis mensibus tricenos, ceteris autem diebus omnibus denos. {{pn|24.4|4}}Hanc Lucilius poeta legem significat, cum dicit: Fanni centussis misellus. {{pn|24.5|5}}In quo erraverunt quidam commentariorum in Lucilium scriptores, quod putaverunt Fannia lege perpetuos in omne dierum genus centenos aeris statutos. {{pn|24.6|6}}Centum enim aeris Fannius constituit, sicuti supra dixi, festis quibusdam diebus eosque ipsos dies nominavit, aliorum autem dierum omnium in singulos dies sumptum inclusit intra aeris alias tricenos, alias denos. {{pn|24.7|7}}Lex deinde Licinia rogata est, quae cum certis diebus, sicuti Fannia, centenos acris inpendi permisisset, nuptiis ducenos indulsit ceterisque diebus statuit aeris tricenos; cum et carnis autem et salsamenti certa pondera in singulos dies constituisset, quidquid esset tamen e terra, vite, arbore, promisce atque indefinite largita est. {{pn|24.8|8}}Huius legis Laevius poeta meminit in Erotopaegniis. {{pn|24.9|9}}Verba Laevii haec sunt, quibus significat haedum, qui ad epulas fuerat adlatus, dimissum cenamque ita, ut lex Licinia sanxisset, pomis oleribusque instructam: “lex Licinia” inquit “introducitur, lux liquida haedo redditur”. {{pn|24.10|10}}Lucilius quoque legis istius meminit in his verbis: legem vitemus Licini. {{pn|24.11|11}}Postea L. Sulla dictator, cum legibus istis situ atque senio oblitteratis plerique in patrimoniis amplis helluarentur et familiam pecuniamque suam prandiorum conviviorumque gurgitibus proluissent, legem ad populum tulit, qua cautum est, ut Kalendis, Idibus, Nonis diebusque ludorum et feriis quibusdam sollemnibus sestertios trecenos in cenam insumere ius potestasque esset” ceteris autem diebus omnibus non amplius tricenos. {{pn|24.12|12}}Praeter has leges Aemiliam quoque legem invenimus, qua lege non sumptus cenarum, sed ciborum genus et modus praefinitus est. {{pn|24.13|13}}Lex deinde Antia praeter sumptum acris id etiam sanxit, ut qui magistratus esset magistratumve capturus esset, ne quo ad cenam, nisi ad certas personas, itaret. {{pn|24.14|14}}Postrema lex Iulia ad populum pervenit Caesare Augusto imperante, qua profestis quidem diebus ducenti finiuntur, Kalendis, Idibus, Nonis et aliis quibusdam festis trecenti, nuptiis autem et repotiis sestertii mille. {{pn|24.15|15}}Esse etiam dicit Capito Ateius edictum - divine Augusti an Tiberii Caesaris non satis commemini, quo edicto per dierum varias sollemnitates a trecentis sestertiis adusque duo sestertia sumptus cenarum propagatus est, ut his saltem finibus luxuriae effervescentis aestus coerceretur. ===XXV.=== {{c|''Quid Graeci analogian, quid contra anomalian vocent.''}} {{pn|25.1|1}}In Latino sermone, sicut in Graeco, alii analogian sequendam putaverunt, alii anomalian. {{pn|25.2|2}}Analogia est similium similis declinatio, quam quidam Latine “proportionem” vocant. {{pn|25.3|3}}Anomalia est inaequalitas declinationum consuetudinem sequens. {{pn|25.4|4}}Duo autem Graeci grammatici illustres Aristarchus et Crates summa ope, ille analogian, hic anomalian defensitavit. {{pn|25.5|5}}M. Varronis liber ad Ciceronem de lingua Latina octavus nullam esse observationem similium docet inque omnibus paene verbis consuetudinem dominari ostendit:{{pn|25.6|6}}“Sicuti cum dicimus” inquit ““lupus lupi”, “probus probi” et “lepus leporis”, item “paro paravi” et “lavo lavi”, “pungo pupugi”, “tundo tutudi” et “pingo pinxi”. {{pn|25.7|7}}Cumque” inquit “a “ceno” et “prandeo” et “poto” et “cenatus sum” et “pransus sum” et “potus sum” dicamus, a “destringor” tamen et “extergeor” et “lavor” “destrinxi” et “extersi” et “lavi” dicimus. {{pn|25.8|8}}Item cum dicamus ab “Osco”, “Tusco”, “Graeco” “Osce”, “Tusce”, “Graece”, a “Gallo” tamen et “Mauro” “Gallice” et “Maurice” dicimus; item a “probus” “probe”, a “doctus” “docte”, sed a “rarus” non dicitur “rare”, sed alii “raro” dicunt, alii “rarenter”.”{{pn|25.9|9}}Inde M. Varro in eodem libro: ““Sentior”” inquit “nemo dicit et id per se nihil est, “adsentior” tamen fere omnes dicunt. Sisenna unus “adsentio” in senatu dicebat et eum postea multi secuti, neque tamen vincere consuetudinem potuerunt.”{{pn|25.10|10}}Sed idem Varro in aliis libris multa pro analogiai tuenda scripsit. {{pn|25.11|11}}Sunt igitur ii tamquam loci quidam communes contra analogian dicere et item rursum pro analogiai. ===XXVI.=== {{c|''Sermones M. Frontonis et Favorini philosophi de generibus colorum vocabulisque eorum Graecis et Latinis; atque inibi color “spadix” cuiusmodi sit.''}} {{pn|26.1|1}}Favorinus philosophus, cum ad M. Frontonem consularem pedibus aegrum visum iret, voluit me quoque ad eum secum ire. {{pn|26.2|2}}Ac deinde, cum ibi aput Frontonem plerisque viris doctis praesentibus sermones de coloribus vocabulisque eorum agitarentur, quod multiplex colorum facies, appellationes autem incertae et exiguae forent,{{pn|26.3|3}}“plura” inquit “sunt” Favorinus “in sensibus oculorum quam in verbis vocibusque colorum discrimina. {{pn|26.4|4}}Nam ut alias eorum inconcinnitates omittamus, simplices isti rufus et viridis colores singula quidem vocabula, multas autem species differentis habent. {{pn|26.5|5}}Atque eam vocum inopiam in lingua magis Latina video, quam in Graeca. Quippe qui “rufus” color a rubore quidem appellatus est, sed cum aliter rubeat ignis, aliter sanguis, aliter ostrum, aliter crocum, aliter aurum, has singulas rufi varietates Latina oratio singulis propriisque vocabulis non demonstrat omniaque ista significat una “ruboris” appellatione, cum ex ipsis rebus vocabula colorum mutuatur et “igneum” aliquid dicit et “flammeum” et “sanguineum” et “croceum” et “ostrinum” et “aureum”. {{pn|26.6|6}}“Russus” enim color et “ruber” nihil a vocabulo “rufi” dinoscuntur neque proprietates eius omnes declarant, xanthos autem et erythros et pyrrhos et «irros et phoinix habere quasdam distantias coloris rufi videntur vel augentes eum vel remittentes vel mixta quadam specie temperantes.”{{pn|26.7|7}}Tum Fronto ad Favorinum: “non infitias” inquit “imus, quin lingua Graeca, quam tu videre elegisse, prolixior fusiorque sit quam nostra; sed in his tamen coloribus, quibus modo dixisti, denominandis non proinde inopes sumus, ut tibi videmur. {{pn|26.8|8}}Non enim haec sunt sola vocabula rufum colorem demonstrantia, quae tu modo dixisti, “russus” et “ruber”, sed alia quoque habemus plura, quam quae dicta abs te Graeca sunt: “fulvus” enim et “flavus” et “rubidus” et “poeniceus” et “rutilus” et “luteus” et “spadix” appellationes sunt rufi coloris aut acuentes eum quasi incendentes aut cum colore viridi miscentes aut nigro infuscantes aut virenti sensim albo illuminantes. {{pn|26.9|9}}Nam “poeniceus”, quem tu Graece phoinika dixisti, et “rutilus” et “spadix” poenicei synonymos, qui factus e Graeco noster est, exuberantiam splendoremque significant ruboris, quales sunt fructus palmae arboris non admodum sole incocti, unde spadici et poeniceo nomen est:{{pn|26.10|10}}spadika enim Dorici vocant avulsum e palma termitem cum fructu. {{pn|26.11|11}}“Fulvus” autem videtur de rufo atque viridi mixtus in aliis plus viridis, in aliis plus rufi liabere. Sic poeta verborum diligentissimus “fulvam aquilam” dicit et “iaspidem”, “fulvos galeros” et “fulvum aurum” et “arenam fulvam” et “fulvum leonem”, sic Q. Ennius in annalibus “aere fulvo” dixit. {{pn|26.12|12}}“Flavus” contra videtur e viridi et rufo et albo concretus: sic “flaventes comae” et, quod mirari quosdam video, frondes olearum a Vergilio “flavae” dicuntur, sic multo ante Pacuvius aquam “flavam” dixit et “fulvum pulverem”. {{pn|26.13|13}}Cuius versus, quoniam sunt iucundissimi, libens commemini: cedo tuum pedem mi, lymphis flavis fulvum ut pulverem manibus isdem, quibus Vlixi saepe permulsi, abluam lassitudinemque minuam manuum mollitudine. {{pn|26.14|14}}“Rubidus” autem est rufus atrior et nigrore multo inustus, “luteus” contra rufus color est dilutior;{{pn|26.15|15}}inde ei nomen quoque esse factum videtur. {{pn|26.16|16}}Non igitur,” inquit “mi Favorine, species rufi coloris plures aput Graecos, quam aput nos nominantur. {{pn|26.17|17}}Sed ne viridis quidem color pluribus a vobis vocabulis dicitur, {{pn|26.18|18}}neque non potuit Vergilius colorem equi significare viridem volens caerulum magis dicere ecum quam “glaucum”, sed maluit verbo uti notiore Graccho, quam inusitato Latino. {{pn|26.19|19}}Nostris autem veteribus “caesia” dicta est, quae a Graecis glaukopis, ut Nigidius ait, “de colore caeli quasi caelia.”” {{pn|26.20|20}}Postquam haec Fronto dixit, tum Favorinus scientiam rerum uberem verborumque eius elegantiam exosculatus: “absque te” inquit “uno forsitan lingua profecto Graeca longe anteisset; sed tu, mi Fronto, quod in versu Homerico est, id facis: Kai ny ken e parelassas e ampheriston ethekas. {{pn|26.21|21}}Sed cum omnia libens audivi, quae peritissime dixisti, tum maxime, quod varietatem flavi coloris enarrasti fecistique, ut intellegerem verba illa ex annali quarto decimo Ennii amoenissima, quae minime intellegebam: verrunt extemplo placidum mare: marmore flavo caeruleum spumat mare conferta rate pulsum; {{pn|26.22|22}}non enim videbatur “caeruleum mare” cum “marmore flavo” convenire. {{pn|26.23|23}}Sed cum sit, ita ut dixisti, flavus color e viridi et albo mixtus, pulcherrime prorsus spumas virentis maris “flavom marmor” appellavit.” ===XXVII.=== {{c|''Quid T. Castricius existimarit super Sallustii verbis et Demosthenis, quibus alter Philippum descripsit, alter Sertorium.''}} {{pn|27.1|1}}Verba sunt haec gravia atque illustria de rege Philippo Demosthenis: Heoron d'auton ton Philippon, pros hon en hemin ho agon, hyper arches kai dynasteias ton ophthalmon ekkekommenon, ten klein kateagota, ten cheira, to skelos peperomenon, pan ho ti bouletheie meros e tyche tou somatos parelesthai, touto proiemenon, hoste toi loipoi meta times kai doxes zen. {{pn|27.2|2}}Haec aemulari volens Sallustius de Sertorio duce in historiis ita scripsit: “Magna gloria tribunus militum in Hispania T. Didio imperante, magno usui bello Marsico paratu militum et armorum fuit, multaque tum ductu eius iussuque patrata primo per ignobilitatem, deinde per invidiam scriptorum incelebrata sunt, quae vivus facie sua ostentabat aliquot adversis cicatricibus et effosso oculo. Quin ille dehonestamento corporis maxime laetabatur neque illis anxius, quia reliqua gloriosius retinebat.”{{pn|27.3|3}}De utriusque his verbis T. Castricius cum iudicaret, “nonne” inquit “ultra naturae humanae modum est dehonestamento corporis laetari? siquidem laetitia dicitur exsultatio quaedam animi gaudio efferventior eventu rerum expetitarum. {{pn|27.4|4}}Quanto illud sinceriusque et humanis magis condicionibus conveniens: pan ho ti an bouletheie meros he tyche tou somatos parelesthai, touto proiemenon. {{pn|27.5|5}}Quibus verbis” inquit “ostenditur Philippus non, ut Sertorius, corporis dehonestamento laetus, quod est” inquit “insolens et inmodicum, sed prae studio laudis et honoris iacturarum damnorumque corporis contemptor, qui singulos artus suos fortunae prodigendos daret quaestu atque compendio gloriarum.” ===XXVIII.=== {{c|''Non esse compertum, cui deo rem divinam fieri oporteat, cum terra movet.''}} {{pn|28.1|1}}Quaenam esse causa videatur, quamobrem terrae tremores fiant, non modo his communibus hominum sensibus opinionibusque incompertum, sed ne inter physicas quidem philosophias satis constitit, ventorumne vi accidant specus hiatusque terrae subeuntium an aquarum subter in terrarum cavis undantium pulsibus fluctibusque, ita uti videntur existimasse antiquissimi Graecorum, qui Neptunum seisichthona appellaverunt, an cuius aliae rei causa alteriusve dei vi ac numine, nondum etiam, sicuti diximus, pro certo creditum. {{pn|28.2|2}}Propterea veteres Romani cum in omnibus aliis vitae officiis tum in constituendis religionibus atque in dis inmortalibus animadvertendis castissimi cautissimique, ubi terram movisse senserant nuntiatumve erat, ferias eius rei causa edicto imperabant, sed dei nomen, ita uti solet, cui servari ferias oporteret, statuere et edicere quiescebant, ne alium pro alio nominando falsa religione populum alligarent. {{pn|28.3|3}}Eas ferias si quis polluisset piaculoque ob hanc rem opus esset, hostiam “si deo, si deae” immolabant, idque ita ex decreto pontificum observatum esse M. Varro dicit, quoniam, et qua vi et per quem deorum dearumve terra tremeret, incertum esset. {{pn|28.4|4}}Sed de lunae solisque defectionibus non minus in eius rei causa reperienda sese exercuerunt. {{pn|28.5|5}}Quippe M. Cato, vir in cognoscendis rebus multi studii, incerta tamen et incuriose super ea re opinatus est. {{pn|28.6|6}}Verba Catonis ex originum quarto haec sunt: “Non lubet scribere, quod in tabula apud pontificem maximum est, quotiens annona cara, quotiens lunae aut solis lumine caligo aut quid obstiterit.”{{pn|28.7|7}}Vsque adeo parvi fecit rationes veras solis et lunae deficientium vel scire vel dicere. ===XXIX.=== {{c|''Apologus Aesopi Phrygis memoratu non inutilis.''}} {{pn|29.1|1}}Aesopus ille e Phrygia fabulator haut inmerito sapiens existimatus est, cum, quae utilia monitu suasuque erant, non severe neque imperiose praecepit et censuit, ut philosophis mos est, sed festivos delectabilesque apologos commentus res salubriter ac prospicienter animadversas in mentes animosque hominum cum audiendi quadam inlecebra induit. {{pn|29.2|2}}Velut haec eius fabula de aviculae nidulo lepide atque iucunde promonet spem fiduciamque rerum, quas efficere quis possit, haut umquam in alio, set in semetipso habendam. {{pn|29.3|3}}“Avicula” inquit “est parva, nomen est cassita. {{pn|29.4|4}}Habitat nidulaturque in segetibus id ferme temporis, ut appetat messis pullis iam iam plumantibus. {{pn|29.5|5}}Ea cassita in sementes forte congesserat tempestiviores; propterea frumentis flavescentibus pulli etiam tunc involucres erant. {{pn|29.6|6}}Dum igitur ipsa iret cibum pullis quaesitum, monet eos, ut, si quid ibi rei novae fieret dicereturve, animadverterent idque uti sibi, ubi redisset, nuntiarem. {{pn|29.7|7}}Dominus postea segetum illarum filium adulescentem vocat et “videsne” inquit “haec ematuruisse et manus iam postulare? idcirco die crastini, ubi primum diluculabit, fac amicos eas et roges, veniant operamque mutuam dent et messim hanc nobis adiuvent.” {{pn|29.8|8}}Haec ubi ille dixit, et discessit. Atque ubi redit cassita, pulli tremibundi, trepiduli circumstrepere orareque matrem, ut iam statim properet inque alium locum sese asportet: “nam dominus” inquiunt “misit, qui amicos roget, uti luce oriente veniant et metant”. {{pn|29.9|9}}Mater iubet eos otioso animo esse: “si enim dominus” inquit “messim ad amicos reicit, crastino seges non metetur neque necessum est, hodie uti vos auferam.”{{pn|29.10|10}}Die” inquit “postero mater in pabulum volat. Dominus, quos rogaverat, opperitur. Sol fervit, et fit nihil; it dies, et amici nulli eunt. {{pn|29.11|11}}Tum ille rursum sum ad filium: “amici isti magnam partem” inquit “cessatores sunt. Quin potius imus et cognatos adfinesque nostros oramus, ut assint creas temperi ad metendum?” Itidem hoc pulli pavefacti matri nuntiant. {{pn|29.12|12}}Mater hortatur, ut tum quoque sine metu ac sine cura sint; cognatos adfinesque nullos ferme tam esse obsequibiles ait, ut ad laborem capessendum nihil cunctentur et statim dicto oboediant: “vos modo” inquit “advertite, si modo quid denuo dicetur”. {{pn|29.13|13}}Alia luce orta avis in pastum profecta est. Cognati et adfines operam, quam dare rogati sunt, supersederunt. {{pn|29.14|14}}Ad postremum igitur dominus filio: “valeant” inquit “amici cum propinquis. Afferes primo luci falces duas; unam egomet mihi et tu tibi capies alteram, et frumentum nosmetipsi manibus nostris cras metemus”. {{pn|29.15|15}}Id ubi ex pullis dixisse dominum mater audivit: “tempus” inquit “est cedendi et abeundi; fiet nunc dubio procul, quod futurum dixit. In ipso enim iam vertitur, cuia res est, non in alio, unde petitur”. {{pn|29.16|16}}Atque ita cassita nidum migravit, seges a domino demessa est.”{{pn|29.17|17}}Haec quidem est Aesopi fabula de amicorum et propinquorum quorum levi plerumque et inani fiducia. {{pn|29.18|18}}Sed quid aliud sanctiores libri philosophorum monent, quam ut in nobis tantum ipsis nitamur, alia autem omnia, quae extra nos extraque nostrum animum sunt, neque pro nostris neque pro nobis ducamus? {{pn|29.19|19}}Hunc Aesopi apologum Q. Ennius in satiris scite admodum et venuste versibus quadratis composuit. {{pn|29.20|20}}Quorum duo postremi isti sunt, quos habere cordi et memoriae operae pretium esse hercle puto: hoc erit tibi argumentum semper in promptu situm: ne quid exspectes amicos, quod tute agere possies. ===XXX.=== {{c|''Quid observatum sit in undarum motibus, quae in mari alio atque alio modo fiunt austris flantibus aquilonibusque.''}} {{pn|30.1|1}}Hoc saepenumero in undarum motu, quas aquilones venti quique ex eadem caeli regione aer fluit, faciunt ... in mari austri atque africi. {{pn|30.2|2}}Nam fluctus, qui flante aquilone maximi et creberrimi excitantur, simul ac ventus posuit, sternuntur et conflaccescunt et mox fluctus esse desinunt. {{pn|30.3|3}}At non idem fit flante austro vel africo; quibus iam nihil spirantibus undae tamen factae diutius tument, et a vento quidem iamdudum tranquilla sunt, sed mare est etiam atque etiam undabundum. {{pn|30.4|4}}Eius rei causa esse haec coniectatur, quod venti a septentrionibus ex altiore caeli parte in mare incidentes deorsum in aquarum profunda quasi praecipites deferuntur undasque faciunt non prorsus inpulsas, sed imitus commotas, quae tantisper erutae volvuntur, dum illius infusi desuper spiritus vis manet. {{pn|30.5|5}}Austri vero et africi ad meridianum orbis circulum et ad partem axis infimam depressi inferiores et humiles per suprema aequoris euntes protrudunt magis fluctus quam eruunt, et idcirco non desuper laesae, sed propulsae in adversum aquae etiam desistente flatu retinent aliquantisper de pristino pulsu impetum. {{pn|30.6|6}}Id autem ipsum, quod dicimus, ex illis quoque Homericis versibus, si quis non incuriose legat, adminiculari potest. {{pn|30.7|7}}Nam de austri flatibus ita scripsit: entha notos mega kyma poti skaion rhion othei,{{pn|30.8|8}}contra autem de borea, quem “aquilonem” nos appellamus, alio dicit modo: kai borees aithregenetes mega kyma kylindon. {{pn|30.9|9}}Ab aquilonibus enim, qui alti supernique sunt, fluctus excitatos quasi per prona volvi dicit, ab austris autem, his qui humiliores sunt, maiore vi quadam propelli sursum atque subici. {{pn|30.10|10}}Id enim significat verbum otheiut alio in loco: laan ano otheske poti lopon. {{pn|30.11|11}}Id quoque a peritissimis rerum philosophis observatum est austris spirantibus mare fieri glaucum et caeruleum, aquilonibus obscurius atriusque. Cuius rei causam, cum Aristotelis libros problematorum praecerperemus, notavi. {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post=Liber III |PostNomen=../Liber III }} {{finis}} fl8n9wm7hmbtfkp0gs9h72vqxr0abh1 270322 270321 2026-06-11T09:05:02Z Saumache 27923 /* VIII. */ 270322 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Aulus Gellius |OperaeTitulus=Noctes Atticae |OperaeWikiPagina=Noctes Atticae |Annus=159-170 p.Ch.n. |SubTitulus=Liber II }} {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post=Liber III |PostNomen=../Liber III }} {| style="margin:0 auto; margin-top:0.5em" align=center width=100% id=toc |align="center" style="background: #efefef" | '''INDEX''' <br /> [[Noctes Atticae/Liber I|Liber I]] | [[Noctes Atticae/Liber II|Liber II]] | [[Noctes Atticae/Liber III|Liber III]] | [[Noctes Atticae/Liber IV|Liber IV]] | [[Noctes Atticae/Liber V|Liber V]] | [[Noctes Atticae/Liber VI|Liber VI]] | [[Noctes Atticae/Liber VII|Liber VII]] | [[Noctes Atticae/Liber VIII|Liber VIII]] | [[Noctes Atticae/Liber IX|Liber IX]] | [[Noctes Atticae/Liber X|Liber X]] | [[Noctes Atticae/Liber XI|Liber XI]] | [[Noctes Atticae/Liber XII|Liber XII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIII|Liber XIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIV|Liber XIV]] | [[Noctes Atticae/Liber XV|Liber XV]] | [[Noctes Atticae/Liber XVI|Liber XVI]] | [[Noctes Atticae/Liber XVII|Liber XVII]] | [[Noctes Atticae/Liber XVIII|Liber XVIII]] | [[Noctes Atticae/Liber XIX|Liber XIX]] | [[Noctes Atticae/Liber XX|Liber XX]] |} ===I.=== {{c|''Quo genere solitus sit philosophus Socrates exercere patientiam corporis; deque eiusdem viri temperantia.''}} {{pn|1.1|1}}Inter labores voluntarios et exercitia corporis ad fortuitas patientiae vices firmandi id quoque accepimus Socraten facere insuevisse: {{pn|1.2|2}}stare solitus Socrates dicitur pertinaci statu perdius atque pernox a summo lucis ortu ad solem alterum orientem inconivens, immobilis, isdem in vestigiis et ore atque oculis eundem in locum directis cogitabundus tamquam quodam secessu mentis atque animi facto a corpore. {{pn|1.3|3}}Quam rem cum Favorinus de fortitudine eius viri ut pleraque disserens attigisset: {{graeca|'' πολλάκις''}} inquit {{graeca|''ἐξ ἡλίου εἰς ἥλιον εἱστήκει ἀστραβέστερος τῶν πρέμνων''}}. {{pn|1.4|4}}Temperantia quoque fuisse eum tanta traditum est, ut omnia fere vitae suae tempora valitudine inoffensa vixerit. {{pn|1.5|5}}In illius etiam pestilentiae vastitate, quae in belli Peloponnesiaci principis Atheniensium civitatem internecivo genere morbi depopulata est, is parcendi moderandique rationibus dicitur et a voluptatum labe cavisse et salubritates corporis retinuisse, ut nequaquam fuerit communi omnium cladi obnoxius. ===II.=== {{c|''Quae ratio observatioque officiorum esse debeat inter patres filiosque in discumbendo sedendoque atque id genus rebus domi forisque, si filii magistratus sint et patres privati; superque ea re Tauri philosophi dissertatio et exemplum ex historia Romana petitum.''}} {{pn|2.1|1}}Ad philosophum Taurum Athenas visendi cognoscendique eius gratia venerat V. C., praeses Cretae provinciae, et cum eo simul eiusdem praesidis pater. {{pn|2.2|2}}Taurus sectatoribus commodum dimissis sedebat pro cubiculi sui foribus et cum assistentibus nobis sermocinabatur. {{pn|2.3|3}}Introivit provinciae praeses et cum eo pater;{{pn|2.4|4}}assurrexit placide Taurus et post mutuam salutationem resedit. {{pn|2.5|5}}Allata mox una sella est, quae in promptu erat, atque, dum aliae promebantur, apposita est. Invitavit Taurus patrem praesidis, uti sederet. {{pn|2.6|6}}Atque ille ait: “Sedeat hic potius, qui populi Romani magistratus est.”{{pn|2.7|7}}“Absque praeiudicio” inquit Taurus “tu interea sede, dum inspicimus quaerimusque, utrum conveniat tene potius sedere, qui pater es, an filium, qui magistratus est.”{{pn|2.8|8}}Et, cum pater assedisset appositumque esset aliud filio quoque eius sedile, verba super ea re Taurus facit cum summa, dii boni, honorum atque officiorum perpensatione. {{pn|2.9|9}}Eorum verborum sententia haec fuit: In publicis locis atque muneribus atque actionibus patrum iura cum filiorum, qui in magistratu sunt, potestatibus collata interquiescere paululum et conivere, sed cum extra rempublicam in domestica re atque vita sedeatur, ambuletur, in convivio quoque familiari discumbatur, tum inter filium magistratum et patrem privatum publicos honores cessare, naturales et genuinos exoriri. {{pn|2.10|10}}“Hoc igitur,” inquit “quod ad me venistis, quod colloquimur nunc, quod de officiis disceptamus, privata actio est. Itaque utere apud me his honoribus prius, quibus domi quoque vestrae te uti priorem decet.” {{pn|2.11|11}}Haec atque alia in eandem sententiam Taurus graviter simul et comiter disseruit. {{pn|2.12|12}}Quid autem super huiuscemodi patris atque filii officio apud Claudium legerimus, non esse ab re visum est, ut adscriberemus. {{pn|2.13|13}}Posuimus igitur verba ipsa Quadrigarii ex ''annali'' eius sexto transscripta: “Deinde facti consules Sempronius Gracchus iterum Q. Fabius Maximus, filius eius, qui priore anno erat consul. Ei consuli pater proconsul obviam in equo vehens venit neque descendere voluit, quod pater erat, et, quod inter eos sciebant maxima concordia convenire, lictores non ausi sunt descendere iubere. Vbi iuxta venit, tum consul ait: “quid postea?”; lictor ille, qui apparebat, cito intellexit, Maximum proconsulem descendere iussit. Fabius imperio paret et filium collaudavit, cum imperium, quod populi esset, retineret.” ===III.=== {{c|''Qua ratione verbis quibusdam vocabulisque veteres immiserint “h” litterae spiritum.''}} {{pn|3.1|1}}“H” litteram sive illam spiritum magis quam litteram dici oportet, inserebant eam veteres nostri plerisque vocibus verborum firmandis roborandisque, ut sonus earum esset viridior vegetiorque; atque id videntur fecisse studio et exemplo linguae Atticae. {{pn|3.2|2}}Satis notum est Atticos {{graeca|''ἱχθὺν''}} et {{graeca|''ἵππον''}} et multa itidem alia contra morem gentium Graeciae ceterarum inspirantis primae litterae dixisse. {{pn|3.3|3}}Sic “lachrumas”, sic “sepulchrum”, sic “ahenum”, sic “vehemens”, sic “incohare”, sic “helluari”, sic “halucinari”, sic “honera”, sic “honestum” dixerunt. {{pn|3.4|4}}In his enim verbis omnibus litterae seu spiritus istius nulla ratio visa est, nisi ut firmitas et vigor vocis quasi quibusdam nervis additis intenderetur. {{gap|2em}}{{pn|3.5|5}}Sed quoniam “aheni” quoque exemplo usi sumus, venit nobis in memoriam Fidum Optatum, multi nominis Romae grammaticum, ostendisse mihi librum ''Aeneidos'' secundum mirandae vetustatis emptum in sigillariis viginti aureis, quem ipsius Vergili fuisse credebatur. In quo duo isti versus cum ita scripti forent:<poem>{{gap|4em}}vestibulum ante ipsum primoque in limine Pyrrus {{gap|4em}}exsultat telis et luce coruscus aena,</poem>additam supra vidimus “h” litteram et “ahena” factum. {{pn|3.6|6}}Sic in illo quoque Vergili versu in optimis libris scriptum invenimus:<poem>{{gap|4em}}aut foliis undam trepidi despumat aheni.</poem> ===IV.=== {{c|''Quam ob causam Gavius Bassus genus quoddam iudicii “divinationem” appellari scripserit; et quam alii causam esse eiusdem vocabuli dixerint.''}} {{pn|4.1|1}}Cum de constituendo accusatore quaeritur iudiciumque super ea re redditur, cuinam potissimum ex duobus pluribusve accusatio subscriptiove in reum permittatur, ea res atque iudicum cognitio “divinatio” appellatur. {{pn|4.2|2}}Id vocabulum quam ob causam ita factum sit, quaeri solet. {{pn|4.3|3}}Gavius Bassus in tertio librorum, quos ''de origine vocabulorum'' composuit: “divinatio” inquit “iudicium appellatur, quoniam divinet quodammodo iudex oportet, quam sententiam sese ferre par sit.”{{pn|4.4|4}}Nimis quidem est in verbis Gavi Bassi ratio inperfecta vel magis inops et ieiuna. {{pn|4.5|5}}Sed videtur tamen significare velle idcirco dici “divinationem”, quod in aliis quidem causis iudex ea, quae didicit quaeque argumentis vel testibus demonstrata sunt, sequi solet, in hac autem re, cum eligendus accusator est, parva admodum et exilia sunt, quibus moveri iudex possit, et propterea, quinam magis ad accusandum idoneus sit, quasi divinandum est. {{pn|4.6|6}}Hoc Bassus. Sed alii quidam “divinationem” esse appellatam putant, quoniam, cum accusator et reus duae res quasi cognatae coniunctaeque sint neque utra sine altera constare possit, in hoc tamen genere causae reus quidem iam est, sed accusator nondum est, et idcirco, quod adhuc usque deest et latet, divinatione supplendum est, quisnam sit accusator futurus. ===V.=== {{c|''Quam lepide signateque dixerit Favorinus philosophus, quid intersit inter Platonis et Lysiae orationem.''}} {{pn|5.1|1}}Favorinus de Lysia et Platone solitus dicere est: “Si ex Platonis” inquit “oratione verbum aliquod demas mutesve atque id commodatissime facias, de elegantia tamen detraxeris; si ex Lysiae, de sententia.” ===VI.=== {{c|''Quibus verbis ignaviter et abiecte Vergilius usus esse dicatur; et quid his, qui improbe id dicunt, respondeatur.''}} {{gap|2em}}{{pn|6.1|1}}Nonnulli grammatici aetatis superioris, in quibus est Cornutus Annaeus, haut sane indocti neque ignobiles, qui commentaria in Vergilium composuerunt, reprehendunt quasi incuriose et abiecte verbum positum in his versibus:<poem>{{gap|4em}}candida succinctam latrantibus inguina monstris {{gap|4em}}Dulichias vexasse rates et gurgite in alto {{gap|4em}}a! timidos nautas canibus lacerasse marinis.</poem> {{pn|6.2|2}}“Vexasse” enim putant verbum esse leve et tenuis ac parvi incommodi nec tantae atrocitati congruere, cum homines repente a belua immanissima rapti laniatique sint. {{pn|6.3|3}}Item aliud huiuscemodi reprehendunt:<poem>{{gap|4em}}quis aut Eurysthea durum {{gap|4em}}aut inlaudati nescit Busiridis aras?</poem>“Inlaudati” parum idoneum esse verbum dicunt neque id satis esse ad faciendam scelerati hominis detestationem, qui, quod hospites omnium gentium immolare solitus fuit, non laude indignus, sed detestatione exsecrationeque totius generis humani dignus esset. {{pn|6.4|4}}Item aliud verbum culpaverunt:<poem>{{gap|4em}}per tunicam squalentem auro latus haurit apertum,</poem>tamquam si non convenerit dicere “auro squalentem”, quoniam nitoribus splendoribusque auri squaloris inluvies sit contraria. {{pn|6.5|5}}Sed de verbo “vexasse” ita responderi posse credo: “Vexasse” grave verbum est factumque ab eo videtur, quod est “vehere”, in quo inest vis iam quaedam alieni arbitrii; non enim sui potens est, qui vehitur. “Vexare” autem, quod ex eo inclinatum est, vi atque motu procul dubio vastiorest. Nam qui fertur et rapsatur atque huc atque illuc distrahitur, is vexari proprie dicitur, sicuti “taxare” pressius crebriusque est quam “tangere”, unde id procul dubio inclinatum est, et “iactare” multo fusius largiusque est quam “iacere”, unde id verbum traductum est, et “quassare” quam “quatere” gravius violentiusque est. {{pn|6.6|6}}Non igitur, quia volgo dici solet “vexatum esse” quem fumo aut vento aut pulvere, propterea debet vis vera atque natura verbi deperire, quae a veteribus, qui proprie atque signate locuti sunt, ita ut decuit, conservata est. {{pn|6.7|7}}M. Catonis verba sunt ex oratione, quam ''de Achaeis'' scripsit: “Cumque Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret”; “vexatam” Italiam dixit Cato ab Hannibale, quando nullum calamitatis aut saevitiae aut immanitatis genus reperiri queat, quod in eo tempore Italia non perpessa sit;{{pn|6.8|8}}M. Tullius IV. ''in Verrem'': “Quae ab isto sic spoliata atque direpta est, non ut ab hoste aliquo, qui tamen in bello religionem et consuetudinis iura retineret, sed ut a barbaris praedonibus vexata esse videatur.” {{gap|2em}}{{pn|6.9|9}}De “inlaudato” autem duo videntur responderi posse. Vnum est eiusmodi: Nemo quisquam tam efflictis est moribus, quin faciat aut dicat nonnumquam aliquid, quod laudari queat. Vnde hic antiquissimus versus vice proverbii celebratus est:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''Πολλάκι γαρ και μωρός άνήρ μάλα καίριον ειπεν''}}.</poem> {{gap|2em}}{{pn|6.10|10}}Sed enim qui omni in re atque omni tempore laude omni vacat, is “inlaudatus” est isque omnium pessimus deterrimusque est, sicuti omnis culpae privatio “inculpatum” facit. “Inculpatus” autem instar est absolutae virtutis; “inlaudatus” quoque igitur finis est extremae malitiae. {{pn|6.11|11}}Itaque Homerus non virtutibus appellandis, sed vitiis detrahendis laudare ampliter solet. Hoc enim est:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''τὼ δ᾽ οὐκ ἄκοντε πετέσθην''}},</poem>et item illud:<poem>{{gap|4em}}{{graeca|''ενθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις ᾿αγαμέμνονα δῖον {{gap|4em}}οὐδὲ καταπτώσσοντ᾽, οὐδ᾽ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι.''}}</poem> {{pn|6.12|12}}Epicurus quoque simili modo maximam voluptatem privationem detractionemque omnis doloris definivit his verbis: {{graeca|''ὄρος τοῦ μεγέθους τῶν ἡδονῶν ἡ παντὸς τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσις''}}. {{pn|6.13|13}}Eadem ratione idem Vergilius “inamabilem” dixit Stygiam paludem. {{pn|6.14|14}}Nam sicut “inlaudatum” {{graeca|''κατὰ στέρησιν''}} laudis, ita “inamabilem” {{graeca|''κατὰ''}} amoris {{graeca|''στέρησιν''}} detestatus est. {{pn|6.15|15}}Altero modo “inlaudatus” ita defenditur:{{pn|6.16|16}}“Laudare” significat prisca lingua nominare appellareque. Sic in actionibus civilibus auctor “laudari” dicitur, quod est nominari. {{pn|6.17|17}}“Inlaudatus” autem est, quasi inlaudabilis, qui neque mentione aut memoria ulla dignus neque umquam nominandus est, {{pn|6.18|18}}sicuti quondam a communi consilio Asiae decretum est, uti nomen eius, qui templum Dianae Ephesi incenderat, ne quis ullo in tempore nominaret. {{gap|2em}}{{pn|6.19|19}}Tertium restat ex his, quae reprehensa sunt, quod “tunicam squalentem auro” dixit. {{pn|6.20|20}}Id autem significat copiam densitatemque auri in squamarum speciem intexti. “Squalere” enim dictum a squamarum crebritate asperitateque, quae in serpentium pisciumve coriis visuntur. {{pn|6.21|21}}Quam rem et alii et hic quidem poeta locis aliquot demonstrat:<poem>{{gap|4em}}quem pellis, inquit, ahenis {{gap|4em}}in plumam squamis auro conserta tegebat,</poem>et alio loco:<poem>{{gap|4em}}{{pn|6.22|22}}iamque adeo rutilum thoraca indutus ahenis horrebat squamis.</poem>{{pn|6.23|23}}Accius in ''Pelopidis'' ita scribit:<poem>{{gap|4em}}eius serpentis squamae squalido auro et purpura pertextae.</poem> {{pn|6.24|24}}Quicquid igitur nimis inculcatum obsitumque aliqua re erat, ut incuteret visentibus facie nova horrorem, id “squalere” dicebatur. {{pn|6.25|25}}Sic in corporibus incultis squamosisque alta congeries sordium “squalor” appellatur. Cuius significationis multo assiduoque usu totum id verbum ita contaminatum est, ut iam “squalor” de re alia nulla quam de solis inquinamentis dici coeperit. ===VII.=== {{c|''De officio erga patres liberorum; deque ea re ex philosophiae libris, in quibus scriptum quaesitumque est, an omnibus patris iussis obsequendum sit.''}} {{pn|7.1|1}}Quaeri solitum est in philosophorum disceptationibus, an semper inque omnibus iussis patri parendum sit. {{pn|7.2|2}}Super ea re Graeci nostrique, qui ''de officiis'' scripserunt, tres sententias esse, quae spectandae considerandaeque sint, tradiderunt easque subtilissime diiudicarunt. {{pn|7.3|3}}Earum una est: omnia, quae pater imperat, parendum;{{pn|7.4|4}}altera est: in quibusdam parendum, quibusdam non obsequendum;{{pn|7.5|5}}tertia est: nihil necessum esse patri obsequi et parere. {{pn|7.6|6}}Haec sententia quoniam primore aspectu nimis infamis est, super ea prius, quae dicta sunt, dicemus. {{pn|7.7|7}}“Aut recte” inquiunt “imperat pater aut perperam. Si recte imperat, non, quia imperat, parendum, sed quoniam id fieri ius est, faciendum est; si perperam, nequaquam scilicet faciendum, quod fieri non oportet.”{{pn|7.8|8}}Deinde ita concludunt: “numquam est igitur patri parendum, quae imperat”. {{pn|7.9|9}}Set neque istam sententiam probari accepimus - argutiola quippe haec, sicuti mox ostendemus,{{pn|7.10|10}}frivola et inanis est, neque autem illa, quam primo in loco diximus, vera et proba videri potest omnia esse, quae pater iusserit, parendum. {{pn|7.11|11}}Quid enim si proditionem patriae, si matris necem, si alia quaedam imperabit turpia aut impia?{{pn|7.12|12}}Media igitur sententia optima atque tutissima visa est quaedam esse parendum, quaedam non obsequendum. {{pn|7.13|13}}Sed ea tamen, quae obsequi non oportet, leniter et verecunde ac sine detestatione nimia sineque obprobratione acerba reprehensionis declinanda sensim et relinquenda esse dicunt quam respuenda. {{pn|7.14|14}}Conclusio vero illa, qua colligitur, sicuti supra dictum est, nihil patri parendum, inperfecta est refutarique ac dilui sic potest:{{pn|7.15|15}}Omnia, quae in rebus humanis fiunt, ita ut docti censuerunt, aut honesta sunt aut turpia. {{pn|7.16|16}}Quae sua vi recta aut honesta sunt, ut fidem colere, patriam defendere, ut amicos diligere, ea fieri oportet, sive imperet pater sive non imperet;{{pn|7.17|17}}sed quae his contraria quaeque turpia, omnino iniqua sunt, ea ne si imperet quidem. {{pn|7.18|18}}Quae vero in medio sunt et a Graecis tum {{graeca|''μέσα''}} tum {{graeca|''ἀδιάφορα''}} appellantur, ut in militiam ire, rus colere, honores capessere, causas defendere, uxorem ducere, ut iussum proficisci, ut accersitum venire, quoniam et haec et his similia per sese ipsa neque honesta sunt neque turpia, sed, proinde ut a nobis aguntur, ita ipsis actionibus aut probanda fiunt aut reprehendenda: propterea in eiusmodi omnium rerum generibus patri parendum esse censent, veluti si uxorem ducere imperet aut causas pro reis dicere. {{pn|7.19|19}}Quod enim utrumque in genere ipso per sese neque honestum neque turpe est, idcirco, si pater iubeat, obsequendum est. {{pn|7.20|20}}Sed enim si imperet uxorem ducere infamem, propudiosam, criminosam aut pro reo Catilina aliquo aut Tubulo aut P. Clodio causam dicere, non scilicet parendum, quoniam accedente aliquo turpitudinis numero desinunt esse per sese haec media atque indifferentia. {{pn|7.21|21}}Non ergo integra est propositio dicentium “aut honesta sunt, quae imperat pater, aut turpia”, neque {{graeca|''ὑγιὲς''}} et {{graeca|''νόμιμον διεζευγμένον''}} videri potest. {{pn|7.22|22}}Deest enim diiunctioni isti tertium: “aut neque honesta sunt neque turpia”. Quod si additur, non potest ita concludi: “numquam est igitur patri parendum”. ===VIII.=== {{c|''Quod parum aequa reprehensio Epicuri a Plutarcho facta sit in synlogismi disciplina.''}} {{pn|8.1|1}}Plutarchus secundo librorum, quos ''de Homero'' composuit, inperfecte atque praepostere atque inscite synlogismo esse usum Epicurum dicit verbaque ipsa Epicuri ponit: {{graeca|''Ὀ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶ: τὸ γὰρ διαλυθὲν ἡμᾶς''}}. {{pn|8.2|2}}“Nam praetermisit,” inquit “quod in prima parte sumere debuit, {{graeca|''τὸν θάνατον εἶναι ψυχῆς καὶ σώματος διάλυσιν''}},{{pn|8.3|3}}tunc deinde eodem ipso, quod omiserat, quasi posito concessoque ad confirmandum aliud utitur. {{pn|8.4|4}}Progredi autem hic” inquit “synlogismus nisi illo prius posito non potest.” {{pn|8.5|5}}Vere hoc quidem Plutarchus de forma atque ordine synlogismi scripsit. Nam si, ut in disciplinis traditur, ita colligere et ratiocinari velis, sic dici oportet: {{graeca|''Ὁ θάνατος ψυχῆς καὶ σώματος διάλυσις: τὸ δὲ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ: τὸ δὲ ἀναισθητοῦ οὑδὲν πρὸς ἡμᾶς.''}}. {{pn|8.6|6}}Sed Epicurus, cuiusmodi homost, non inscitia videtur partem istam synlogismi praetermisisse,{{pn|8.7|7}}neque id ei negotium fuit synlogismum tamquam in scolis philosophorum cum suis numeris omnibus et cum suis finibus dicere, sed profecto, quia separatio animi et corporis in morte evidens est, non est ratus necessariam esse eius admonitionem, quod omnibus prosus erat obvium. {{pn|8.8|8}}Sicuti etiam, quod coniunctionem synlogismi non in fine posuit, set in principio: nam id quoque non inperite factum quis non videt? {{pn|8.9|9}}Aput Platonem quoque multis in locis reperias synlogismos repudiato conversoque ordine isto, qui in docendo traditur, cum eleganti quadam reprehensionis contemptione positos esse. ===IX.=== {{c|''Quod idem Plutarchus evidenti calumnia verbum ab Epicuro dictum insectatus sit.''}} {{pn|9.1|1}}In eodem libro idem Plutarchus eundem Epicurum reprehendit, quod verbo usus sit parum proprio et alienae significationis. {{pn|9.2|2}}Ita enim scripsit Epicurus: Horos tou megethous ton hedonon he pantos tou algountos hypexaireis. “Non” inquit “pantos tou algountos, sed pantos tou algeinou dicere oportuit;{{pn|9.3|3}}detractio enim significanda est doloris,” inquit “non dolentis”. {{pn|9.4|4}}Nimis minute ac prope etiam subfrigide Plutarchus in Epicuro accusando lexitherei. {{pn|9.5|5}}Has enim curas vocum verborumque elegantias non modo non sectatur Epicurus, sed etiam insectatur. ===X.=== {{c|''Quid sint favisae Capitolinae; et quid super eo verbo M. Varro Servio Sulpicio quaerenti rescripserit.''}} {{pn|10.1|1}}Servius Sulpicius, iuris civilis auctor, vir bene litteratus, scripsit ad M. Varronem rogavitque, ut rescriberet, quid significaret verbum, quod in censoris libris scriptum esset. {{pn|10.2|2}}Id erat verbum “favisae Capitolinae”. Varro rescripsit in memoria sibi esse, quod Q. Catulus curator restituendi Capitolii dixisset voluisse se aream Capitolinam deprimere, ut pluribus gradibus in aedem conscenderetur suggestusque pro fastigii magnitudine altior fieret, sed facere id non quisse, quoniam “favisae” impedissent. {{pn|10.3|3}}Id esse cellas quasdam et cisternas, quae in area sub terra essent, ubi reponi solerent signa vetera, quae ex eo templo collapsa essent, et alia quaedam religiosa e donis consecratis. Ac deinde eadem epistula negat quidem se in litteris invenisse, cur “favisae” dictae sint, sed Q. Valerium Soranum solitum dicere ait, quos “thesauros” Graeco nomine appellaremus, priscos Latinos “flavisas” dixisse, quod in eos non rude aes argentumque, sed flata signataque pecunia conderetur. {{pn|10.4|4}}Coniectare igitur se detractam esse ex eo verbo secundam litteram et “favisas” esse dictas cellas quasdam et specus, quibus aeditui Capitolii uterentur ad custodiendas res veteres religiosas. ===XI.=== {{c|''De Sicinio Dentato egregio bellatore multa memoratu digna.''}} {{pn|11.1|1}}L. Sicinium Dentatum, qui tribunus plebi fuit Sp. Tarpeio A. Aternio consulibus, scriptum est in libris annalibus plus, quam credi debeat, strenuum bellatorem fuisse nomenque ei factum ob ingentem fortitudinem appellatumque esse Achillem Romanum. {{pn|11.2|2}}Is pugnasse in hostem dicitur centum et viginti proeliis, cicatricem aversam nullam, adversas quinque et quadraginta tulisse, coronis donatus esse aureis octo, obsidionali una, muralibus tribus, civicis quattuordecim, torquibus tribus et octoginta, armillis plus centum sexaginta, hastis duodeviginti; phaleris item donatus est quinquies viciesque;{{pn|11.3|3}}spolia militaria habuit multiiuga, in his provocatoria pleraque;{{pn|11.4|4}}triumphavit cum imperatoribus suis triumphos novem. ===XII.=== {{c|''Considerata perpensaque lex quaedam Solonis speciem habens primorem iniquae iniustaeque legis, sed ad usum et emolumentum salubritatis penitus reperta.''}} {{pn|12.1|1}}In legibus Solonis illis antiquissimis, quae Athenis axibus ligneis incisae sunt quasque latas ab eo Athenienses, ut sempiternae manerent, poenis et religionibus sanxerunt, legem esse Aristoteles refert scriptam ad hanc sententiam: “Si ob discordiam dissensionemque seditio atque discessio populi in duas partes fiet et ob eam causam irritatis animis utrimque arma capientur pugnabiturque, tum qui in eo tempore in eoque casu civilis discordiae non alterutrae parti sese adiunxerit, sed solitarius separatusque a communi malo civitatis secesserit, is domo, patria fortunisque omnibus careto, exul extorrisque esto.” {{pn|12.2|2}}Cum hanc legem Solonis singulari sapientia praediti legissemus, tenuit nos gravis quaedam in principio admiratio requirentes, quam ob causam dignos esse poena existimaverit, qui se procul a seditione et civili pugna removissent. {{pn|12.3|3}}Tum, qui penitus atque alte usum ac sententiam legis introspexerat, non ad augendam, sed ad desinendam seditionem legem hanc esse dicebat. Et res prorsum se sic habent. {{pn|12.4|4}}Nam si boni omnes, qui in principio coercendae seditioni impares fuerint, populum percitum et amentem non deseruerint, ad alterutram partem dividi sese adiunxerint, tum eveniet, ut cum socii partis seorsum utriusque fuerint eaeque partes ab his, ut maioris auctoritatis viris, temperari ac regi coeperint, concordia per eos potissimum restitui conciliarique possit, dum et suos, apud quos sunt, regunt atque mitificant et adversarios sanatos magis cupiunt quam perditos. {{pn|12.5|5}}Hoc idem Favorinus philosophus inter fratres quoque aut amicos dissidentis oportere fieri censebat, ut qui in medio sunt utriusque partis benivoli, si in concordia adnitenda parum auctoritatis quasi ambigui amici habuerint, tum alteri in alteram partem discedant ac per id meritum viam sibi ad utriusque concordiam muniant. {{pn|12.6|6}}“Nunc autem plerique” inquit “partis utriusque amici, quasi probe faciant, duos litigantes destituunt et relinquunt deduntque eos advocatis malivolis aut avaris, qui lites animasque eorum inflamment aut odii studio aut lucri.” ===XIII.=== {{c|''“Liberos” in multitudinis numero etiam unum filium filiamve veteres dixisse.''}} {{pn|13.1|1}}Antiqui oratores historiaeque aut carminum scriptores etiam unum filium filiamve “liberos” multitudinis numero appellarunt. {{pn|13.2|2}}Idque nos, cum in complurium veterum libris scriptum aliquotiens adverterimus, nunc quoque in libro Sempronii Asellionis rerum gestarunt quinto ita esse positum offendimus. {{pn|13.3|3}}Is Asellio sub P. Scipione Africano tribunus militum ad Numantiam fuit resque eas, quibus gerendis ipse interfuit, conscripsit. {{pn|13.4|4}}Eius verba de Tiberio Graccho tribuno pl., quo in tempore interfectus in Capitolio est, haec sunt: “Nam Gracchus domo cum proficiscebatur, numquam minus terna aut quaterna milia hominum sequebantur.”{{pn|13.5|5}}Atque inde infra de eodem Graccho ita scripsit: “Orare coepit id quidem, ut se defenderent liberosque suos; eum, quem virile secus tum in eo tempore habebat, produci iussit populoque commendavit prope flens.” ===XIV.=== {{c|''Quod M. Cato in libro, qui inscriptus est contra Tiberium exulem, “stitisses vadimonium” per “i” litteram dicit, non “stetisses”; eiusque verbi ratio reddita.''}} {{pn|14.1|1}}In libro vetere M. Catonis, qui inscribitur contra Tiberium exulem, scriptum sic erat: “Quid si vadimonium capite obvoluto stitisses?” Recte ille quidem “stitisses” scripsit:{{pn|14.2|2}}sed falsa et audax ... emendatores “e” scripto et per libros “stetisses” fecerunt, tamquam “stitisses” vanum et nihili verbum esset. {{pn|14.3|3}}Quin potius ipsi nequam et nihili sunt, qui ignorant “stitisses” dictum a Catone, quoniam “sisteretur” vadimonium, non “staretur”. Quod antiquitus aetati senectae potissimum habiti sint ampli honores; et cur postea ad maritos et ad patres idem isti honores delati sint; atque ibi de capite quaedam legis Iuliae septimo. ===XV.=== {{c|''Quod antiquitus aetati senectae potissimum habiti sint ampli honores; et cur postea ad maritos et ad patres idem isti honores delati sint; atque ibi de capite quaedam legis Iuliae septimo.''}} {{pn|15.1|1}}Apud antiquissimos Romanorum neque generi neque pecuniae praestantior honos tribui quam aetati solitus, maioresque natu a minoribus colebantur ad deum prope et parentum vicem atque omni in loco inque omni specie honoris priores potioresque habiti. {{pn|15.2|2}}A convivio quoque, ut scriptum in antiquitatibus est, seniores a iunioribus domum deducebantur, eumque morem accepisse Romanos a Lacedaemoniis traditum est, apud quos Lycurgi legibus maior omnium rerum honos aetati maiori habebatur. {{pn|15.3|3}}Sed postquam suboles civitati necessaria visa est et ad prolem populi frequentandam praemiis atque invitamentis usus fuit, tum antelati quibusdam in rebus qui uxorem quique liberos haberent senioribus neque liberos neque uxores habentibus. {{pn|15.4|4}}Sicuti kapite VII. legis Iuliae priori ex consulibus fasces sumendi potestas fit, non qui pluris annos natus est, sed qui pluris liberos quam collega aut in sua potestate habet aut bello amisit. {{pn|15.5|5}}Sed si par utrique numerus liberorum est, maritus aut qui in numero maritorum est, praefertur;{{pn|15.6|6}}si vero ambo et mariti et patres totidem liberorum sunt, tum ille pristinus honos instauratur et qui maior natu est, prior fasces sumit. {{pn|15.7|7}}Super his autem, qui aut caelibes ambo sunt et parem numerum filiorum habent aut mariti sunt et liberos non habent, nihil scriptum in lege de aetate est. {{pn|15.8|8}}Solitos tamen audio, qui lege potiores essent, fasces primi mensis collegis concedere aut longe aetate prioribus aut nobilioribus multo aut secundum consulatum ineuntibus. Quod Caesellius Vindex a Sulpicio Apollinari reprehensus est in sensus Vergiliani enarratione. ===XVI.=== {{c|''Quod Caesellius Vindex a Sulpicio Apollinari reprehensus est in sensus Vergiliani enarratione''}} {{pn|16.1|1}}Vergilii versus sunt e libro sexto: ille, vides, pura iuvenis qui nititur hasta, proxima sorte tenet lucis loca. Primus ad auras aetherias Italo commixtus sanguine surget Silvius, Albanum nomen, tua postuma proles, quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis regem regumque parentem: unde genus Longa nostrum dominabitur Alba. {{pn|16.2|2}}Videbantur haec nequaquam convenire: tua postuma proles, et: quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis. {{pn|16.3|3}}Nam si hic Silvius, ita ut in omnium ferme annalium monumentis scriptum est, post patris mortem natus est ob eamque causam praenomen ei Postumo fuit, qua ratione subiectum est: quem tibi longaevo serum Lavinia coniunx educet silvis?{{pn|16.4|4}}Haec enim verba significare videri possunt Aenea vivo ac iam sene natum ei Silvium et educatum. {{pn|16.5|5}}Itaque hanc sententiam esse verborum istorum Caesellius opinatus in commentario lectionum antiquarum: ““postuma”” inquit ““proles”” non eum significat, qui patre mortuo, sed qui postremo loco natus est, sicuti Silvius, qui Aenea iam sene tardo seroque partu est editus.”{{pn|16.6|6}}Sed huius historiae auctorem idoneum nullum nominat;{{pn|16.7|7}}Silvium autem post Aeneae mortem, sicuti diximus, natum esse multi tradiderunt. {{pn|16.8|8}}Idcirco Apollinaris Sulpicius inter cetera, in quis Caesellium reprehendit, hoc quoque eius quasi erratum animadvertit errorisque istius hanc esse causam dixit, quod scriptum ita sit “Quem tibi longaevo”. ““Longaevo”” inquit “non seni significat - hoc enim est contra historiae fidem, sed in longum iam aevum et perpetuum recepto immortalique facto. {{pn|16.9|9}}Anchises enim, qui haec ad filium dicit, sciebat eum, cum hominum vita discessisset, immortalem atque indigetem futurum et longo perpetuoque aevo potiturum.”{{pn|16.10|10}}Hoc sane Apollinaris argute. Sed aliud tamen est “longum aevum”, aliud “perpetuum”, neque dii “longaevi” appellantur, sed “inmortales”. ===XVII.=== {{c|''Cuiusmodi esse naturam quarundam praepositionum M. Cicero animadverterit; disceptatumque ibi super eo ipso, quod Cicero observaverat.''}} {{pn|17.1|1}}Observate curioseque animadvertit M. Tullius “in” et “con” praepositiones verbis aut vocabulis praepositas tunc produci atque protendi, cum litterae sequerentur, quae primae sunt in “sapiente” atque “felice”, in aliis autem omnibus correpte pronuntiari. {{pn|17.2|2}}Verba Ciceronis haec sunt: “Quid vero hoc elegantius, quod non fit natura, sed quodam instituto? “indoctus” dicimus brevi prima littera, “insanus” producta, “inhumanus” brevi, “infelix” longa et, ne multis, quibus in verbis hae primae litterae sunt, quae in “sapiente” atque “felice”, producte dicuntur, in ceteris omnibus breviter; itemque “conposuit”, “consuevit”, “concrepuit”, “confecit”. Consule veritatem, reprehendet; refer ad auris, probabunt; quaere cur ita sit: dicent iuvare. Voluptati autem aurium morigerari debet oratio.”{{pn|17.3|3}}Manifesta quidem ratio suavitatis est in his vocibus, de quibus Cicero locutus est. Sed quid dicemus de praepositione “pro”, quae, cum produci et corripi soleat, observationem hanc tamen M. Tullii aspernata est?{{pn|17.4|4}}Non enim semper producitur, cum sequitur ea littera, quae prima est in verbo “fecit”, quam Cicero hanc habere vim significat, ut propter eam rem “in” et “con” praepositiones producantur. {{pn|17.5|5}}Nam “proficisci” et “profugere” et “profundere” et “profanum” et “profestum” correpte dicimus, “proferre” autem et “profligare” et “proficere” producte. {{pn|17.6|6}}Cur igitur ea littera, quam Cicero productionis causam facere observavit, non in omnibus consimilibus eandem vim aut rationis aut suavitatis tenet, sed aliam vocem produci facit, aliam corripi? Neque vero “con” particula tum solum producitur, cum ea littera, de qua Cicero dixit, insequitur. {{pn|17.7|7}}Nam et Cato et Sallustius: “faenoribus” inquiunt “copertus est”. {{pn|17.8|8}}Praeterea “coligatus” et “conexus” producte dicitur. {{pn|17.9|9}}Sed tamen videri potest in his, quae posui, ob eam causam particula haec produci, quoniam eliditur ex ea “n” littera: nam detrimentum litterae productione syllabae compensatur. {{pn|17.10|10}}Quod quidem etiam in eo servatur, quod est “cogo”; neque repugnat, quod “coegi” correpte dicimus:{{pn|17.11|11}}non enim salva id analogiai dicitur a verbo, quod est “cogo”. ===XVIII.=== {{c|''Quod Phaedon Socraticus servus fuit; quodque item alii complusculi servitutem servierunt.''}} {{pn|18.1|1}}Phaedon Elidensis ex cohorte illa Socratica fuit Socratique et Platoni per fuit familiaris. {{pn|18.2|2}}Eius nomini Plato librum illum divinum de immortalitate animae dedit. {{pn|18.3|3}}Is Phaedon servus fuit forma atque ingenio liberali et, ut quidam scripserunt, a lenone domino puer ad merendum coactus. {{pn|18.4|4}}Eum Cebes Socraticus hortante Socrate emisse dicitur habuisseque in philosophiae disciplinis. {{pn|18.5|5}}Atque is postea philosophus inlustris fuit, sermonesque eius de Socrate admodum elegantes leguntur. {{pn|18.6|6}}Alii quoque non pauci servi fuerunt, qui post philosophi clari exstiterunt. {{pn|18.7|7}}Ex quibus ille Menippus fuit, cuius libros M. Varro in saturis aemulatus est, quas alii “cynicas”, ipse appellat “Menippeas”. {{pn|18.8|8}}Sed et Theophrasti Peripatetici servus Pompylus et Zenonis Stoici servus, qui Persaeus vocatus est, et Epicuri, cui Mys nomen fuit, philosophi non incelebres vixerunt. {{pn|18.9|9}}Diogenes etiam Cynicus servitutem servivit. Sed is ex libertate in servitutem venum ierat. Quem cum emere vellet Xeniades Korinthios, ecquid artificii novisset, percontatus “novi” inquit Diogenes “hominibus liberis imperare”. {{pn|18.10|10}}Tum Xeniades responsum eius demiratus emit et manu emisit filiosque suos ei tradens: “accipe” inquit “liberos meos, quibus imperes”. De Epicteto autem philosopho nobili, quod is quoque servus fuit, recentior est memoria, quam ut scribi quasi oblitteratum debuerit. ===XIX.=== {{c|''“Rescire” verbum quid sit; et quam habeat veram atque propriam significationem.''}} {{pn|19.1|1}}Verbum “rescire” observavimus vim habere propriam quandam, non ex communi significatione ceterorum verborum, quibus eadem praepositio imponitur; neque ut “rescribere”, “relegere”, “restituere” ... substituere dicimus, itidem dicimus “rescire”;{{pn|19.2|2}}nam qui factum aliquod occultius aut inopinatum insperatumque cognoscit, is dicitur proprie “rescire”. {{pn|19.3|3}}Cur autem in hoc uno verbo “re” particula huius sententiae vim habeat, equidem adhuc quaero. {{pn|19.4|4}}Aliter enim dictum esse “rescivi” aut “rescire” apud eos, qui diligenter locuti sunt, nondum invenimus, quam super is rebus, quae aut consulto consilio latuerint aut contra spem opinionemve usu venerint,{{pn|19.5|5}}quamquam ipsum “scire” de omnibus communiter rebus dicatur vel adversis vel prosperis vel insperatis vel exspectatis. {{pn|19.6|6}}Naevius in Triphallo ita scripsit: si umquam quicquam filium rescivero argentum amoris causa sumpse mutuum, extemplo illo te ducam, ubi non despuas. {{pn|19.7|7}}Claudius Quadrigarius in primo annali: “Ea Lucani ubi resciverunt sibi per fallacias verba data esse.”{{pn|19.8|8}}Item Quadrigarius in eodem libro in re tristi et inopinata verbo isto ita utitur: “Id ubi rescierunt propinqui obsidum, quos Pontio traditos supra demonstravimus, eorum parentes cum propinquis capillo passo in viam provolarunt.”{{pn|19.9|9}}M. Cato in quarto originum: “Deinde dictator iubet postridie magistrum equitum arcessi: “mittam te, si vis, cum equitibus”. “Sero est”, inquit magister equitum “iam rescivere”.” Quae volgo dicuntur “vivaria”, id vocabulum veteres non dixisse; et quid pro eo P. Scipio in oratione ad populum, quid postea M. Varro in libris de re rustica dixerit. ===XX.=== {{c|''Quae volgo dicuntur “vivaria,” id vocabulum veteres non dixisse; et quid pro eo P. Scipio in oratione ad populum, quid postea M. Varro in libris De Re Rustica dixerit.''}} {{pn|20.1|1}}“Vivaria”, quae nunc dicuntur saepta quaedam loca, in quibus ferae vivae pascuntur, M. Varro in libro de re rustica III. dicit “leporaria” appellari. {{pn|20.2|2}}Verba Varronis subieci: “Villaticae pastionis genera sunt tria, ornithones, leporaria, piscinae. Nunc ornithonas dico omnium alitum, quae intra parietes villae solent pasci. Leporaria te accipere volo, non ea, quae tritavi nostri dicebant, ubi soli lepores sint, sed omnia saepta, adficta villae quae sunt et habent inclusa animalia, quae pascuntur.”{{pn|20.3|3}}Is item infra eodem in libro ita scribit: “Cum emisti fundum Tusculanum a M. Pisone, in leporario apri multi fuere.”{{pn|20.4|4}}“Vivaria” autem quae nunc vulgus dicit, quos paradeisous Graeci appellant, quae “leporaria” Varro dicit, haut usquam memini apud vetustiores scriptum. {{pn|20.5|5}}Sed quod apud Scipionem omnium aetatis suae purissime locutum legimus “roboraria”, aliquot Romae doctos viros dicere audivi id significare, quod nos “vivaria” dicimus, appellataque esse a tabulis roboreis, quibus saepta essent; quod genus saeptorum vidimus in Italia locis plerisque. {{pn|20.6|6}}Verba ex oratione eius contra Claudium Asellum quinta haec sunt: “Vbi agros optime cultos atque villas expolitissimas vidisset, in his regionibus excelsissimo loco grumam statuere aiebat; inde corrigere viam, aliis per vineas medias, aliis per roborarium atque piscinam, aliis per villam.”{{pn|20.7|7}}Lacus vero aut stagna piscibus vivis coercendis clausa suo atque proprio nomine “piscinas” nominaverunt. {{pn|20.8|8}}“Apiaria” quoque vulgus dicit loca, in quibus siti sunt alvei apum; sed neminem ferme, qui incorrupte locuti sunt, aut scripsisse memini aut dixisse. {{pn|20.9|9}}M. autem Varro in libro de re rustica tertio: “Melissonas” inquit “ita facere oportet, quae quidam “mellaria” appellant.” Sed hoc verbum, quo Varro usus est, Graecum est; nam melissones ita dicuntur, ut ampelones et daphnones. ===XXI.=== {{c|''Super eo sidere, quod Graeci hamaxan, nos “septentriones” vocamus; ac de utriusque vocabuli ratione et origine.''}} {{pn|21.1|1}}Ab Aegina in Piraeum complusculi earundem disciplinarum sectatores Graeci Romanique homines eadem in navi tramittebamus. {{pn|21.2|2}}Nox fuit et clemens mare et anni aestas caelumque liquide serenum. Sedebamus ergo in puppi simul universi et lucentia sidera considerabamus. {{pn|21.3|3}}Tum, qui eodem in numero Graecas res eruditi erant, quid hamaxa esset, et quaenam maior et quae minor, cur ita appellata et quam in partem procedentis noctis spatio moveretur et quamobrem Homerus solam eam non occidere dicat, tum et quaedam alia, scite ista omnia ac perite disserebant. {{pn|21.4|4}}Hic ego ad nostros iuvenes convertor et “quin” inquam “vos opici dicitis mihi, quare, quod hamaxan Graeci vocant, nos “septentriones” vocamus?{{pn|21.5|5}}non enim satis est, quod septem stellas videmus, sed quid hoc totum, quod “septentriones” dicimus, significet, scire” inquam “id prolixius volo.”{{pn|21.6|6}}Tum quispiam ex his, qui se ad litteras memoriasque veteres dediderat: “vulgus” inquit “grammaticorum “septentriones” a solo numero stellarum dictum putat. {{pn|21.7|7}}“Triones” enim per sese nihil significare aiunt, sed vocabuli esse supplementum; sicut in eo, quod “quinquatrus” dicamus, quinque ab Idibus dierum numerus sit, “atrus” nihil. {{pn|21.8|8}}Sed ego quidem cum L. Aelio et M. Varrone sentio, qui “triones” rustico vocabulo boves appellatos scribunt quasi quosdam “terriones”, hoc est arandae colendaeque terrae idoneos. {{pn|21.9|9}}Itaque hoc sidus, quod a figura posituraque ipsa, quia simile plaustri videtur, antiqui Graecorum hamaxan dixerunt, nostri quoque veteres a bubus iunctis “septentriones” appellarunt, id est septem stellas, ex quibus quasi iuncti triones figurantur. {{pn|21.10|10}}Praeter hanc” inquit “opinionem id quoque Varro addit dubitare sese, an propterea magis hae septem stellae “triones” appellatae sint, quia ita sunt sitae, ut ternae stellae proximae quaeque inter sese faciant “trigona”, id est triquetras figuras.” {{pn|21.11|11}}Ex his duabus rationibus, quas ille dixit, quod posterius est, subtilius elegantiusque est visum. Intuentibus enim nobis in illud ita propemodum res erat, ut forma esse triquetra videretur. ===XXII.=== {{c|''De vento “iapyge” deque aliorum ventorum vocabulis regionibusque accepta ex Favorini sermonibus.''}} {{pn|22.1|1}}Apud mensam Favorini in convivio familiari legi solitum erat aut vetus carmen melici poetae aut historia partim Graecae linguae, alias Latinae. {{pn|22.2|2}}Legebatur ergo ibi tunc in carmine Latino “iapyx” ventus quaesitumque est, quis hic ventus et quibus ex locis spiraret et quae tam infrequentis vocabuli ratio esset; atque etiam petebamus, ut super ceterorum nominibus regionibusque docere nos ipse vellet, quia vulgo neque de appellationibus eorum neque de finibus neque de numero conveniret. {{pn|22.3|3}}Tum Favorinus ita fibulatus est: “Satis” inquit “notum est limites regionesque esse caeli quattuor: exortum, occasum, meridiem, septentriones. {{pn|22.4|4}}Exortus et occasus mobilia et varia sunt, meridies septentrionesque statu perpetuo stant et manent. {{pn|22.5|5}}Oritur enim sol non indidem semper, sed aut “aequinoctialis” oriens dicitur, cum in circulo currit, qui appellatur isemerinos, aut “solstitialis”, quae sunt therinai tropai, aut “brumalis”, quae sunt cheimerinai tropai. {{pn|22.6|6}}Item cadit sol non in eundem semper locum. Fit enim similiter occasus eius aut “aequinoctialis” aut “solstitialis” aut “brumalis”. {{pn|22.7|7}}Qui ventus igitur ab oriente verno, id est aequinoctiali, venit, nominatur “eurus” ficto vocabulo, ut isti etymologikai aiunt, ho apo tes eous rheon. {{pn|22.8|8}}Is alio quoque a Graecis nomine apheliotes, Romanis nauticis “subsolanus” cognominatur. {{pn|22.9|9}}Sed qui ab aestiva et solstitiali orientis meta venit, Latine “aquilo”, boreas Graece dicitur, eumque propterea quidam dicunt ab Homero aithregeneten appellatum; boream autem putant dictum apo tes boes, quoniam sit violenti flatus et sonori. {{pn|22.10|10}}Tertius ventus, qui ab oriente hiberno spirat - “volturnum” Romani vocant, eum plerique Graeci mixto nomine, quod inter notum et eurum sit, euronoton appellant. {{pn|22.11|11}}Hi sunt igitur tres venti orientales: “aquilo”, “volturnus”, “eurus”, quorum medius eurus est. {{pn|22.12|12}}His oppositi et contrarii sunt alii tres occidui: “caurus”, quem solent Graeci appellare argesten: is adversus aquilonem flat; item alter “favonius”, qui Graece zephyros vocatur: is adversus eurum flat; tertius “africus”, qui Graece lips: is adversus volturnum facit. {{pn|22.13|13}}Hae duae regiones caeli orientis occidentisque inter sese adversae sex habere ventos videntur. {{pn|22.14|14}}Meridies autem, quoniam certo atque fixo limite est, unum meridialem ventum habet: is Latine “auster”, Graece notos nominatur, quoniam est nebulosus atque umectus; notis enim Graece umor nominatur. {{pn|22.15|15}}Septentriones autem habent ob eandem causam unum. Is obiectus derectusque in austrum, Latine “septentrionarius”, Graece aparktias appellatus. {{pn|22.16|16}}Ex his octo ventis alii quattuor ventos detrahunt atque id facere se dicunt Homero auctore, qui solos quattuor ventos noverit: eurum, austrum, aquilonem,{{pn|22.17|17}}favonium, a quattuor caeli partibus, quas quasi primas nominavimus, oriente scilicet atque occidente latioribus atque simplicibus, non tripertitis. {{pn|22.18|18}}Partim autem sunt, qui pro octo duodecim faciant tertios quattuor in media loca inserentes circum meridiem et septentriones eadem ratione, qua secundi quattuor intersiti sunt inter primores duos apud orientem occidentemque. {{pn|22.19|19}}“Sunt porro alia quaedam nomina quasi peculiarium ventorum, quae incolae in suis quisque regionibus fecerunt aut ex locorum vocabulis, in quibus colunt, aut ex alia qua causa, quae ad faciendum vocabulum acciderat. {{pn|22.20|20}}Nostri namque Galli ventum ex sua terra flantem, quem saevissimum patiuntur, “circium” appellant a turbine, opinor, eius ac vertigine; {{pn|22.21|21}}ex Iapygias ipsius orae proficiscentem quasi sinibus Apuli eodem, quo ipsi sunt, nomine “iapygem” dicunt. {{pn|22.22|22}}Eum esse propemodum caurum existimo; nam et est occidentalis et videtur exadversum eurum flare. {{pn|22.23|23}}Itaque Vergilius Cleopatram e navali proelio in Aegyptum fugientem vento “iapyge” ferri ait, ecum quoque Apulum eodem, quo ventum, vocabulo “iapygem” appellavit. {{pn|22.24|24}}Est etiam ventus nomine kaikias, quem Aristoteles ita flare dicit, ut nubes non procul propellat, sed ut ad sese vocet, ex quo versum istum proverbialem factum ait: helkon eph'hauton hoste kaikias nephos. {{pn|22.25|25}}Praeter hos autem, quos dixi, sunt alii plurifariam venti commenticii et suae quisque regionis indigenae, ut est Horatianus quoque ille “atabulus”, quos ipsos quoque exsecuturus fui; addidissemque eos, qui “etesiae” et “prodromi” appellitantur, qui certo tempore anni, cum canis oritur, ex alia atque alia parte caeli spirant, rationesque omnium vocabulorum, quoniam plus paulo adbibi, effutissem, nisi multa iam prosus omnibus vobis reticentibus verba fecissem, quasi fieret a me akroasis epideiktike. {{pn|22.26|26}}In convivio autem frequenti loqui solum unum neque honestum est” inquit “neque commodum.” {{pn|22.27|27}}Haec nobis Favorinus in eo, quo dixi, tempore apud mensam suam summa cum elegantia verborum totiusque sermonis comitate atque gratia denarravit. {{pn|22.28|28}}Sed quod ait ventum, qui ex terra Gallia flaret, “circium” appellari, M. Cato in libris originum eum ventum “cercium” dicit, non “circium”. {{pn|22.29|29}}Nam cum de Hispanis scriberet, qui citra Hiberum colunt, verba haec posuit: “Set in his regionibus ferrariae, argentifodinae pulcherrimae, mons ex sale mero magnus; quantum demas, tantum adcrescit. Ventus cercius, cum loquare, buccam implet, armatum hominem, plaustrum oneratum percellit.” {{pn|22.30|30}}Quod supra autem dixi etesias ex alia atque alia parte caeli flare, haut scio an secutus opinionem multorum temere dixerim. {{pn|22.31|31}}P. enim Nigidii in secundo librorum, quos de vento composuit, verba haec sunt: “Et etesiai et austri anniversarii secundo sole flant.” Considerandum igitur est, quid sit “secundo sole”. ===XXIII.=== {{c|''Consultatio diiudicatioque locorum facta ex comoedia Menandri et Caecilii, quae Plocium inscripta est.''}} {{pn|23.1|1}}Comoedias lectitamus nostrorum poetarum sumptas ac versas de Graecis Menandro aut Posidippo aut Apollodoro aut Alexide et quibusdam item aliis comicis. {{pn|23.2|2}}Neque, cum legimus eas, nimium sane displicent, quin lepide quoque et venuste scriptae videantur, prorsus ut melius posse fieri nihil censeas. {{pn|23.3|3}}Sed enim si conferas et componas Graeca ipsa, unde illa venerunt, ac singula considerate atque apte iunctis et alternis lectionibus committas, oppido quam iacere atque sordere incipiunt, quae Latina sunt; ita Graecarum, quas aemulari nequiverunt, facetiis atque luminibus obsolescunt. {{pn|23.4|4}}Nuper adeo usus huius rei nobis venit. {{pn|23.5|5}}Caecili Plocium legebamus; hautquaquam mihi et, qui aderant, displicebat. {{pn|23.6|6}}Libitum et Menandri quoque Plocium legere, a quo istam comoediam verterat. {{pn|23.7|7}}Sed enim postquam in manus Menander venit, a principio statim, di boni, quantum stupere atque frigere quantumque mutare a Menandro Caecilius visus est! Diomedis hercle arma et Glauci non dispari magis pretio existimata sunt. {{pn|23.8|8}}Accesserat dehinc lectio ad eum locum, in quo maritus senex super uxore divite atque deformi querebatur, quod ancillam suam, non inscito puellam ministerio et facie haut inliberali, coactus erat venundare suspectam uxori quasi paelicem. Nihil dicam ego, quantum differat; versus utrimque eximi iussi et aliis ad iudicium faciundum exponi. {{pn|23.9|9}}Menander sic: ep'amphotera nyn hepikleros he kale mellei katheudesein. Kateirgastai mega kai periboeton ergon; ek tes oikias exebale ten lypousan, hen ebouleto, hin'apobleposin pantes eis to Krobyles prosopon ei t'eugnostos ous'eme gyne despoina. Kai ten opsin, hen ektesato onos en pithekois touto de to legomenon estin. Siopan boulomai ten nykta ten pollon kakon archegon. Oimoi Krobylen labein em'ei kai deka talanta ... ten rhin'echousin pecheos; eit'esti to phryagma pos hypostaton? ma ton Dia ton Olympion kai ten Athenan, oudamos. Paidiskrion therapeutikon de kai logou tachion apagesth'hode. Tis ar'an eisagoi?{{pn|23.10|10}}Caecilius autem sic: is demum miser est, qui aerumnam suam nescit occultare ferre: ita me uxor forma et factis facit, si taceam, tamen indicium. Quae nisi dotem, omnia, quae nolis, habet: qui sapiet, de me discet, qui quasi ad hostes captus liber servio salva urbe atque arce. Quae mihi, quidquid placet, eo privatu vim me servatum. Dum ego eius mortem inhio, egomet vivo mortuus inter vivos. Ea me clam se cum mea ancilla ait consuetum, id me arguit, ita plorando, orando, instando atque obiurgando me obtudit, eam uti venderem; nunc credo inter suas aequalis et cognatas sermonem serit: “quis vestrarum fuit integra aetatula, quae hoc idem a viro impetrarit suo, quod ego anus modo effeci, paelice ut meum privarem virum?” haec erunt concilia hodie, differor sermone miser. {{pn|23.11|11}}Praeter venustatem autem rerum atque verborum in duobus libris nequaquam parem in hoc equidem soleo animum attendere, quod, quae Menander praeclare et apposite et facete scripsit, ea Caecilius, ne qua potuit quidem, conatus est enarrare, sed quasi minime probanda praetermisit et alia nescio qua mimica inculcavit et illud Menandri de vita hominum media sumptum, simplex et verum et delectabile, nescio quo pacto omisit. {{pn|23.12|12}}Idem enim ille maritus senex cum altero sene vicino colloquens et uxoris locupletis superbiam deprecans haec ait: A. Echo d'epikleron Lamian; ouk eireka soi tout'? eit'ar'ouchi? kyrian tes oikias kai ton agron kai panton ant'ekeines echomen. B. Apollon, hos chaleton. A. Chalepotaton. Hapasi d'argalea 'stin, ouk emoi monoi, «ioi poly mallon, thygatri. B. Pragm'amachon legeis. A. Eu oida. {{pn|23.13|13}}Caecilius vero hoc in loco ridiculus magis, quam personae isti, quam tractabat, aptus atque conveniens videri maluit. Sic enim haec corrupit: A. Sed tua morosane uxor, quaeso, est? B. Va! rogas? A. Qui tandem? B. Taedet mentionis, quae mihi, ubi domum adveni, adsedi, extemplo savium dat ieiuna anima. A. Nil peccat de savio: ut devomas, vult, quod foris potaveris. {{pn|23.14|14}}Quid de illo loco in utraque comoedia posito existimari debeat, manifestum est, cuius loci haec ferme sententia:{{pn|23.15|15}}Filia hominis pauperis in pervigilio vitiata est. {{pn|23.16|16}}Ea res clam patrem fuit, et habebatur pro virgine. {{pn|23.17|17}}Ex eo vitio gravida mensibus exactis parturit. {{pn|23.18|18}}Servus bonae frugi, cum pro foribus domus staret et propinquare partum erili filiae atque omnino vitium esse oblatum ignoraret, gemitum et ploratum audit puellae in puerperio enitentis: timet, irascitur, suspicatur, miseretur, dolet. {{pn|23.19|19}}Hi omnes motus eius affectionesque animi in Graeca quidem comoedia mirabiliter acres et illustres, apud Caecilium autem pigra istaec omnia et a rerum dignitate atque gratia vacua sunt. {{pn|23.20|20}}Post, ubi idem servus percontando, quod acciderat repperit, has aput Menandrum voces facit: o tris kakodaimon, hostis on penes gamei kai paidopoiei. Hos alogistos est'aner, hos mete phylaken ton anankaion echei, met',an atychesei eis ta koina tou biou, epamphiesai dynaito touto chremasin, all'en akalyptoi kai talaiporoi bioi cheimazomenos zei ton men aniairon echon to meros hapanton, ton d'agathon ouden meros. Hyper gar henos algon hapantas noutheto. {{pn|23.21|21}}Ad horum autem sinceritatem veritatemque verborum an adspiraverit Caecilius, consideremus. Versus sunt hi Caecili trunca quaedam ex Menandro dicentis et consarcinantis verba tragici tumoris: is demum infortunatus est homo, pauper qui educit in egestatem liberos, cui fortuna et res ut est continuo patet. Nam opulento famam facile occultat factio. {{pn|23.22|22}}Itaque, ut supra dixi, cum haec Caecilii seorsum lego, neutiquam videntur ingrata ignavaque, cum autem Graeca comparo et contendo, non puto Caecilium sequi debuisse, quod assequi nequiret. ===XXIV.=== {{c|''De vetere parsimonia; deque antiquis legibus sumptuariis.''}} {{pn|24.1|1}}Parsimonia apud veteres Romanos et victus atque cenarum tenuitas non domestica solum observatione ac disciplina, sed publica quoque animadversione legumque complurium sanctionibus custodita est. {{pn|24.2|2}}Legi adeo nuper in Capitonis Atei coniectaneis senatus decretum vetus C. Fannio et M. Valerio Messala consulibus factum, in quo iubentur principes civitatis, qui ludis Megalensibus antiquo ritu mutitarent, id est mutua inter sese dominia agitarent, iurare apud consules verbis conceptis non amplius in singulas cenas sumptus esse facturos, quam centenos vicenosque aeris praeter olus et far et vinum, neque vino alienigena, sed patriae usuros neque argenti in convivio plus pondo quam libras centum inlaturos. {{pn|24.3|3}}Sed post id senatus consultum lex Fannia lata est, quae ludis Romanis, item ludis plebeis et Saturnalibus et aliis quibusdam diebus in singulos dies centenos aeris insumi concessit decemque aliis diebus in singulis mensibus tricenos, ceteris autem diebus omnibus denos. {{pn|24.4|4}}Hanc Lucilius poeta legem significat, cum dicit: Fanni centussis misellus. {{pn|24.5|5}}In quo erraverunt quidam commentariorum in Lucilium scriptores, quod putaverunt Fannia lege perpetuos in omne dierum genus centenos aeris statutos. {{pn|24.6|6}}Centum enim aeris Fannius constituit, sicuti supra dixi, festis quibusdam diebus eosque ipsos dies nominavit, aliorum autem dierum omnium in singulos dies sumptum inclusit intra aeris alias tricenos, alias denos. {{pn|24.7|7}}Lex deinde Licinia rogata est, quae cum certis diebus, sicuti Fannia, centenos acris inpendi permisisset, nuptiis ducenos indulsit ceterisque diebus statuit aeris tricenos; cum et carnis autem et salsamenti certa pondera in singulos dies constituisset, quidquid esset tamen e terra, vite, arbore, promisce atque indefinite largita est. {{pn|24.8|8}}Huius legis Laevius poeta meminit in Erotopaegniis. {{pn|24.9|9}}Verba Laevii haec sunt, quibus significat haedum, qui ad epulas fuerat adlatus, dimissum cenamque ita, ut lex Licinia sanxisset, pomis oleribusque instructam: “lex Licinia” inquit “introducitur, lux liquida haedo redditur”. {{pn|24.10|10}}Lucilius quoque legis istius meminit in his verbis: legem vitemus Licini. {{pn|24.11|11}}Postea L. Sulla dictator, cum legibus istis situ atque senio oblitteratis plerique in patrimoniis amplis helluarentur et familiam pecuniamque suam prandiorum conviviorumque gurgitibus proluissent, legem ad populum tulit, qua cautum est, ut Kalendis, Idibus, Nonis diebusque ludorum et feriis quibusdam sollemnibus sestertios trecenos in cenam insumere ius potestasque esset” ceteris autem diebus omnibus non amplius tricenos. {{pn|24.12|12}}Praeter has leges Aemiliam quoque legem invenimus, qua lege non sumptus cenarum, sed ciborum genus et modus praefinitus est. {{pn|24.13|13}}Lex deinde Antia praeter sumptum acris id etiam sanxit, ut qui magistratus esset magistratumve capturus esset, ne quo ad cenam, nisi ad certas personas, itaret. {{pn|24.14|14}}Postrema lex Iulia ad populum pervenit Caesare Augusto imperante, qua profestis quidem diebus ducenti finiuntur, Kalendis, Idibus, Nonis et aliis quibusdam festis trecenti, nuptiis autem et repotiis sestertii mille. {{pn|24.15|15}}Esse etiam dicit Capito Ateius edictum - divine Augusti an Tiberii Caesaris non satis commemini, quo edicto per dierum varias sollemnitates a trecentis sestertiis adusque duo sestertia sumptus cenarum propagatus est, ut his saltem finibus luxuriae effervescentis aestus coerceretur. ===XXV.=== {{c|''Quid Graeci analogian, quid contra anomalian vocent.''}} {{pn|25.1|1}}In Latino sermone, sicut in Graeco, alii analogian sequendam putaverunt, alii anomalian. {{pn|25.2|2}}Analogia est similium similis declinatio, quam quidam Latine “proportionem” vocant. {{pn|25.3|3}}Anomalia est inaequalitas declinationum consuetudinem sequens. {{pn|25.4|4}}Duo autem Graeci grammatici illustres Aristarchus et Crates summa ope, ille analogian, hic anomalian defensitavit. {{pn|25.5|5}}M. Varronis liber ad Ciceronem de lingua Latina octavus nullam esse observationem similium docet inque omnibus paene verbis consuetudinem dominari ostendit:{{pn|25.6|6}}“Sicuti cum dicimus” inquit ““lupus lupi”, “probus probi” et “lepus leporis”, item “paro paravi” et “lavo lavi”, “pungo pupugi”, “tundo tutudi” et “pingo pinxi”. {{pn|25.7|7}}Cumque” inquit “a “ceno” et “prandeo” et “poto” et “cenatus sum” et “pransus sum” et “potus sum” dicamus, a “destringor” tamen et “extergeor” et “lavor” “destrinxi” et “extersi” et “lavi” dicimus. {{pn|25.8|8}}Item cum dicamus ab “Osco”, “Tusco”, “Graeco” “Osce”, “Tusce”, “Graece”, a “Gallo” tamen et “Mauro” “Gallice” et “Maurice” dicimus; item a “probus” “probe”, a “doctus” “docte”, sed a “rarus” non dicitur “rare”, sed alii “raro” dicunt, alii “rarenter”.”{{pn|25.9|9}}Inde M. Varro in eodem libro: ““Sentior”” inquit “nemo dicit et id per se nihil est, “adsentior” tamen fere omnes dicunt. Sisenna unus “adsentio” in senatu dicebat et eum postea multi secuti, neque tamen vincere consuetudinem potuerunt.”{{pn|25.10|10}}Sed idem Varro in aliis libris multa pro analogiai tuenda scripsit. {{pn|25.11|11}}Sunt igitur ii tamquam loci quidam communes contra analogian dicere et item rursum pro analogiai. ===XXVI.=== {{c|''Sermones M. Frontonis et Favorini philosophi de generibus colorum vocabulisque eorum Graecis et Latinis; atque inibi color “spadix” cuiusmodi sit.''}} {{pn|26.1|1}}Favorinus philosophus, cum ad M. Frontonem consularem pedibus aegrum visum iret, voluit me quoque ad eum secum ire. {{pn|26.2|2}}Ac deinde, cum ibi aput Frontonem plerisque viris doctis praesentibus sermones de coloribus vocabulisque eorum agitarentur, quod multiplex colorum facies, appellationes autem incertae et exiguae forent,{{pn|26.3|3}}“plura” inquit “sunt” Favorinus “in sensibus oculorum quam in verbis vocibusque colorum discrimina. {{pn|26.4|4}}Nam ut alias eorum inconcinnitates omittamus, simplices isti rufus et viridis colores singula quidem vocabula, multas autem species differentis habent. {{pn|26.5|5}}Atque eam vocum inopiam in lingua magis Latina video, quam in Graeca. Quippe qui “rufus” color a rubore quidem appellatus est, sed cum aliter rubeat ignis, aliter sanguis, aliter ostrum, aliter crocum, aliter aurum, has singulas rufi varietates Latina oratio singulis propriisque vocabulis non demonstrat omniaque ista significat una “ruboris” appellatione, cum ex ipsis rebus vocabula colorum mutuatur et “igneum” aliquid dicit et “flammeum” et “sanguineum” et “croceum” et “ostrinum” et “aureum”. {{pn|26.6|6}}“Russus” enim color et “ruber” nihil a vocabulo “rufi” dinoscuntur neque proprietates eius omnes declarant, xanthos autem et erythros et pyrrhos et «irros et phoinix habere quasdam distantias coloris rufi videntur vel augentes eum vel remittentes vel mixta quadam specie temperantes.”{{pn|26.7|7}}Tum Fronto ad Favorinum: “non infitias” inquit “imus, quin lingua Graeca, quam tu videre elegisse, prolixior fusiorque sit quam nostra; sed in his tamen coloribus, quibus modo dixisti, denominandis non proinde inopes sumus, ut tibi videmur. {{pn|26.8|8}}Non enim haec sunt sola vocabula rufum colorem demonstrantia, quae tu modo dixisti, “russus” et “ruber”, sed alia quoque habemus plura, quam quae dicta abs te Graeca sunt: “fulvus” enim et “flavus” et “rubidus” et “poeniceus” et “rutilus” et “luteus” et “spadix” appellationes sunt rufi coloris aut acuentes eum quasi incendentes aut cum colore viridi miscentes aut nigro infuscantes aut virenti sensim albo illuminantes. {{pn|26.9|9}}Nam “poeniceus”, quem tu Graece phoinika dixisti, et “rutilus” et “spadix” poenicei synonymos, qui factus e Graeco noster est, exuberantiam splendoremque significant ruboris, quales sunt fructus palmae arboris non admodum sole incocti, unde spadici et poeniceo nomen est:{{pn|26.10|10}}spadika enim Dorici vocant avulsum e palma termitem cum fructu. {{pn|26.11|11}}“Fulvus” autem videtur de rufo atque viridi mixtus in aliis plus viridis, in aliis plus rufi liabere. Sic poeta verborum diligentissimus “fulvam aquilam” dicit et “iaspidem”, “fulvos galeros” et “fulvum aurum” et “arenam fulvam” et “fulvum leonem”, sic Q. Ennius in annalibus “aere fulvo” dixit. {{pn|26.12|12}}“Flavus” contra videtur e viridi et rufo et albo concretus: sic “flaventes comae” et, quod mirari quosdam video, frondes olearum a Vergilio “flavae” dicuntur, sic multo ante Pacuvius aquam “flavam” dixit et “fulvum pulverem”. {{pn|26.13|13}}Cuius versus, quoniam sunt iucundissimi, libens commemini: cedo tuum pedem mi, lymphis flavis fulvum ut pulverem manibus isdem, quibus Vlixi saepe permulsi, abluam lassitudinemque minuam manuum mollitudine. {{pn|26.14|14}}“Rubidus” autem est rufus atrior et nigrore multo inustus, “luteus” contra rufus color est dilutior;{{pn|26.15|15}}inde ei nomen quoque esse factum videtur. {{pn|26.16|16}}Non igitur,” inquit “mi Favorine, species rufi coloris plures aput Graecos, quam aput nos nominantur. {{pn|26.17|17}}Sed ne viridis quidem color pluribus a vobis vocabulis dicitur, {{pn|26.18|18}}neque non potuit Vergilius colorem equi significare viridem volens caerulum magis dicere ecum quam “glaucum”, sed maluit verbo uti notiore Graccho, quam inusitato Latino. {{pn|26.19|19}}Nostris autem veteribus “caesia” dicta est, quae a Graecis glaukopis, ut Nigidius ait, “de colore caeli quasi caelia.”” {{pn|26.20|20}}Postquam haec Fronto dixit, tum Favorinus scientiam rerum uberem verborumque eius elegantiam exosculatus: “absque te” inquit “uno forsitan lingua profecto Graeca longe anteisset; sed tu, mi Fronto, quod in versu Homerico est, id facis: Kai ny ken e parelassas e ampheriston ethekas. {{pn|26.21|21}}Sed cum omnia libens audivi, quae peritissime dixisti, tum maxime, quod varietatem flavi coloris enarrasti fecistique, ut intellegerem verba illa ex annali quarto decimo Ennii amoenissima, quae minime intellegebam: verrunt extemplo placidum mare: marmore flavo caeruleum spumat mare conferta rate pulsum; {{pn|26.22|22}}non enim videbatur “caeruleum mare” cum “marmore flavo” convenire. {{pn|26.23|23}}Sed cum sit, ita ut dixisti, flavus color e viridi et albo mixtus, pulcherrime prorsus spumas virentis maris “flavom marmor” appellavit.” ===XXVII.=== {{c|''Quid T. Castricius existimarit super Sallustii verbis et Demosthenis, quibus alter Philippum descripsit, alter Sertorium.''}} {{pn|27.1|1}}Verba sunt haec gravia atque illustria de rege Philippo Demosthenis: Heoron d'auton ton Philippon, pros hon en hemin ho agon, hyper arches kai dynasteias ton ophthalmon ekkekommenon, ten klein kateagota, ten cheira, to skelos peperomenon, pan ho ti bouletheie meros e tyche tou somatos parelesthai, touto proiemenon, hoste toi loipoi meta times kai doxes zen. {{pn|27.2|2}}Haec aemulari volens Sallustius de Sertorio duce in historiis ita scripsit: “Magna gloria tribunus militum in Hispania T. Didio imperante, magno usui bello Marsico paratu militum et armorum fuit, multaque tum ductu eius iussuque patrata primo per ignobilitatem, deinde per invidiam scriptorum incelebrata sunt, quae vivus facie sua ostentabat aliquot adversis cicatricibus et effosso oculo. Quin ille dehonestamento corporis maxime laetabatur neque illis anxius, quia reliqua gloriosius retinebat.”{{pn|27.3|3}}De utriusque his verbis T. Castricius cum iudicaret, “nonne” inquit “ultra naturae humanae modum est dehonestamento corporis laetari? siquidem laetitia dicitur exsultatio quaedam animi gaudio efferventior eventu rerum expetitarum. {{pn|27.4|4}}Quanto illud sinceriusque et humanis magis condicionibus conveniens: pan ho ti an bouletheie meros he tyche tou somatos parelesthai, touto proiemenon. {{pn|27.5|5}}Quibus verbis” inquit “ostenditur Philippus non, ut Sertorius, corporis dehonestamento laetus, quod est” inquit “insolens et inmodicum, sed prae studio laudis et honoris iacturarum damnorumque corporis contemptor, qui singulos artus suos fortunae prodigendos daret quaestu atque compendio gloriarum.” ===XXVIII.=== {{c|''Non esse compertum, cui deo rem divinam fieri oporteat, cum terra movet.''}} {{pn|28.1|1}}Quaenam esse causa videatur, quamobrem terrae tremores fiant, non modo his communibus hominum sensibus opinionibusque incompertum, sed ne inter physicas quidem philosophias satis constitit, ventorumne vi accidant specus hiatusque terrae subeuntium an aquarum subter in terrarum cavis undantium pulsibus fluctibusque, ita uti videntur existimasse antiquissimi Graecorum, qui Neptunum seisichthona appellaverunt, an cuius aliae rei causa alteriusve dei vi ac numine, nondum etiam, sicuti diximus, pro certo creditum. {{pn|28.2|2}}Propterea veteres Romani cum in omnibus aliis vitae officiis tum in constituendis religionibus atque in dis inmortalibus animadvertendis castissimi cautissimique, ubi terram movisse senserant nuntiatumve erat, ferias eius rei causa edicto imperabant, sed dei nomen, ita uti solet, cui servari ferias oporteret, statuere et edicere quiescebant, ne alium pro alio nominando falsa religione populum alligarent. {{pn|28.3|3}}Eas ferias si quis polluisset piaculoque ob hanc rem opus esset, hostiam “si deo, si deae” immolabant, idque ita ex decreto pontificum observatum esse M. Varro dicit, quoniam, et qua vi et per quem deorum dearumve terra tremeret, incertum esset. {{pn|28.4|4}}Sed de lunae solisque defectionibus non minus in eius rei causa reperienda sese exercuerunt. {{pn|28.5|5}}Quippe M. Cato, vir in cognoscendis rebus multi studii, incerta tamen et incuriose super ea re opinatus est. {{pn|28.6|6}}Verba Catonis ex originum quarto haec sunt: “Non lubet scribere, quod in tabula apud pontificem maximum est, quotiens annona cara, quotiens lunae aut solis lumine caligo aut quid obstiterit.”{{pn|28.7|7}}Vsque adeo parvi fecit rationes veras solis et lunae deficientium vel scire vel dicere. ===XXIX.=== {{c|''Apologus Aesopi Phrygis memoratu non inutilis.''}} {{pn|29.1|1}}Aesopus ille e Phrygia fabulator haut inmerito sapiens existimatus est, cum, quae utilia monitu suasuque erant, non severe neque imperiose praecepit et censuit, ut philosophis mos est, sed festivos delectabilesque apologos commentus res salubriter ac prospicienter animadversas in mentes animosque hominum cum audiendi quadam inlecebra induit. {{pn|29.2|2}}Velut haec eius fabula de aviculae nidulo lepide atque iucunde promonet spem fiduciamque rerum, quas efficere quis possit, haut umquam in alio, set in semetipso habendam. {{pn|29.3|3}}“Avicula” inquit “est parva, nomen est cassita. {{pn|29.4|4}}Habitat nidulaturque in segetibus id ferme temporis, ut appetat messis pullis iam iam plumantibus. {{pn|29.5|5}}Ea cassita in sementes forte congesserat tempestiviores; propterea frumentis flavescentibus pulli etiam tunc involucres erant. {{pn|29.6|6}}Dum igitur ipsa iret cibum pullis quaesitum, monet eos, ut, si quid ibi rei novae fieret dicereturve, animadverterent idque uti sibi, ubi redisset, nuntiarem. {{pn|29.7|7}}Dominus postea segetum illarum filium adulescentem vocat et “videsne” inquit “haec ematuruisse et manus iam postulare? idcirco die crastini, ubi primum diluculabit, fac amicos eas et roges, veniant operamque mutuam dent et messim hanc nobis adiuvent.” {{pn|29.8|8}}Haec ubi ille dixit, et discessit. Atque ubi redit cassita, pulli tremibundi, trepiduli circumstrepere orareque matrem, ut iam statim properet inque alium locum sese asportet: “nam dominus” inquiunt “misit, qui amicos roget, uti luce oriente veniant et metant”. {{pn|29.9|9}}Mater iubet eos otioso animo esse: “si enim dominus” inquit “messim ad amicos reicit, crastino seges non metetur neque necessum est, hodie uti vos auferam.”{{pn|29.10|10}}Die” inquit “postero mater in pabulum volat. Dominus, quos rogaverat, opperitur. Sol fervit, et fit nihil; it dies, et amici nulli eunt. {{pn|29.11|11}}Tum ille rursum sum ad filium: “amici isti magnam partem” inquit “cessatores sunt. Quin potius imus et cognatos adfinesque nostros oramus, ut assint creas temperi ad metendum?” Itidem hoc pulli pavefacti matri nuntiant. {{pn|29.12|12}}Mater hortatur, ut tum quoque sine metu ac sine cura sint; cognatos adfinesque nullos ferme tam esse obsequibiles ait, ut ad laborem capessendum nihil cunctentur et statim dicto oboediant: “vos modo” inquit “advertite, si modo quid denuo dicetur”. {{pn|29.13|13}}Alia luce orta avis in pastum profecta est. Cognati et adfines operam, quam dare rogati sunt, supersederunt. {{pn|29.14|14}}Ad postremum igitur dominus filio: “valeant” inquit “amici cum propinquis. Afferes primo luci falces duas; unam egomet mihi et tu tibi capies alteram, et frumentum nosmetipsi manibus nostris cras metemus”. {{pn|29.15|15}}Id ubi ex pullis dixisse dominum mater audivit: “tempus” inquit “est cedendi et abeundi; fiet nunc dubio procul, quod futurum dixit. In ipso enim iam vertitur, cuia res est, non in alio, unde petitur”. {{pn|29.16|16}}Atque ita cassita nidum migravit, seges a domino demessa est.”{{pn|29.17|17}}Haec quidem est Aesopi fabula de amicorum et propinquorum quorum levi plerumque et inani fiducia. {{pn|29.18|18}}Sed quid aliud sanctiores libri philosophorum monent, quam ut in nobis tantum ipsis nitamur, alia autem omnia, quae extra nos extraque nostrum animum sunt, neque pro nostris neque pro nobis ducamus? {{pn|29.19|19}}Hunc Aesopi apologum Q. Ennius in satiris scite admodum et venuste versibus quadratis composuit. {{pn|29.20|20}}Quorum duo postremi isti sunt, quos habere cordi et memoriae operae pretium esse hercle puto: hoc erit tibi argumentum semper in promptu situm: ne quid exspectes amicos, quod tute agere possies. ===XXX.=== {{c|''Quid observatum sit in undarum motibus, quae in mari alio atque alio modo fiunt austris flantibus aquilonibusque.''}} {{pn|30.1|1}}Hoc saepenumero in undarum motu, quas aquilones venti quique ex eadem caeli regione aer fluit, faciunt ... in mari austri atque africi. {{pn|30.2|2}}Nam fluctus, qui flante aquilone maximi et creberrimi excitantur, simul ac ventus posuit, sternuntur et conflaccescunt et mox fluctus esse desinunt. {{pn|30.3|3}}At non idem fit flante austro vel africo; quibus iam nihil spirantibus undae tamen factae diutius tument, et a vento quidem iamdudum tranquilla sunt, sed mare est etiam atque etiam undabundum. {{pn|30.4|4}}Eius rei causa esse haec coniectatur, quod venti a septentrionibus ex altiore caeli parte in mare incidentes deorsum in aquarum profunda quasi praecipites deferuntur undasque faciunt non prorsus inpulsas, sed imitus commotas, quae tantisper erutae volvuntur, dum illius infusi desuper spiritus vis manet. {{pn|30.5|5}}Austri vero et africi ad meridianum orbis circulum et ad partem axis infimam depressi inferiores et humiles per suprema aequoris euntes protrudunt magis fluctus quam eruunt, et idcirco non desuper laesae, sed propulsae in adversum aquae etiam desistente flatu retinent aliquantisper de pristino pulsu impetum. {{pn|30.6|6}}Id autem ipsum, quod dicimus, ex illis quoque Homericis versibus, si quis non incuriose legat, adminiculari potest. {{pn|30.7|7}}Nam de austri flatibus ita scripsit: entha notos mega kyma poti skaion rhion othei,{{pn|30.8|8}}contra autem de borea, quem “aquilonem” nos appellamus, alio dicit modo: kai borees aithregenetes mega kyma kylindon. {{pn|30.9|9}}Ab aquilonibus enim, qui alti supernique sunt, fluctus excitatos quasi per prona volvi dicit, ab austris autem, his qui humiliores sunt, maiore vi quadam propelli sursum atque subici. {{pn|30.10|10}}Id enim significat verbum otheiut alio in loco: laan ano otheske poti lopon. {{pn|30.11|11}}Id quoque a peritissimis rerum philosophis observatum est austris spirantibus mare fieri glaucum et caeruleum, aquilonibus obscurius atriusque. Cuius rei causam, cum Aristotelis libros problematorum praecerperemus, notavi. {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=../Liber I |Post=Liber III |PostNomen=../Liber III }} {{finis}} 1nalvz1unjq3z2oa9gmixnuyon5gjlz Epigrammata (Martialis)/Liber III 0 6769 270247 269369 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber III]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber III]] 269369 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber III }} {{Liber |Ante= Liber II |AnteNomen=../Liber II |Post= Liber IV |PostNomen=../Liber IV }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Hoc tibi quidquid id est longinquis mittit ab oris Gallia Romanae nomine dicta togae. Hunc legis et laudas librum fortasse priorem: Illa vel haec mea sunt, quae meliora putas. Plus sane placeat domina qui natus in urbe est:{{r|1.5|5}} Debet enim Gallum vincere verna liber. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Cuius vis fieri, libelle, munus? Festina tibi vindicem parare, Ne nigram cito raptus in culinam Cordylas madida tegas papyro Vel turis piperisve sis cucullus.{{versus|2.5|5}} Faustini fugis in sinum? sapisti. Cedro nunc licet ambules perunctus Et frontis gemino decens honore Pictis luxurieris umbilicis, Et te purpura delicata velet,{{versus|2.10|10}} Et cocco rubeat superbus index. Illo vindice nec Probum timeto. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> [Formonsam faciem nigro medicamine celas, Sed non formonso corpore laedis aquas. Ipsam crede deam verbis tibi dicere nostris: ‘Aut aperi faciem, aut tunicata lava.’] </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Romam vade, liber: si, veneris unde, requiret, Aemiliae dices de regione viae. Si, quibus in terris, qua simus in urbe, rogabit, Corneli referas me licet esse Foro. Cur absim, quaeret: breviter tu multa fatere:{{r|4.5|5}} ‘Non poterat vanae taedia ferre togae.’ ‘Quando venit?’ dicet: tu respondeto: ‘Poeta Exierat: veniet, cum citharoedus erit.’ </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Vis commendari sine me cursurus in urbem, Parve liber, multis, an satis unus erit? Unus erit, mihi crede, satis, cui non eris hospes, Iulius, assiduum nomen in ore meo. Protinus hunc primae quaeres in limine Tectae:{{versus|5.5|5}} Quos tenuit Daphnis, nunc tenet ille lares. Est illi coniunx, quae te manibusque sinuque Excipiet, tu vel pulverulentus eas. Hos tu seu pariter sive hanc illumve priorem Videris, hoc dices ‘Marcus havere iubet,’{{versus|5.10|10}} Et satis est: alios commendet epistula: peccat Qui commendandum se putat esse suis. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Lux tibi post Idus numeratur tertia Maias, Marcelline, tuis bis celebranda sacris. Inputat aetherios ortus haec prima parenti, Libat florentes haec tibi prima genas. Magna licet dederit iucundae munera vitae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Plus numquam patri praestitit ille dies. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Centum miselli iam valete quadrantes, Anteambulonis congiarium lassi, Quos dividebat balneator elixus. Quid cogitatis, o fames amicorum? Regis superbi sportulae recesserunt.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} ‘Nihil stropharum est: iam salarium dandum est.’ </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> ‘Thaïda Quintus amat.’ Quam Thaïda? ‘Thaïda luscam.’ Unum oculum Thaïs non habet, ille duos. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Versiculos in me narratur scribere Cinna. Non scribit, cuius carmina nemo legit. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Constituit, Philomuse, pater tibi milia bina Menstrua perque omnis praestitit illa dies, Luxuriam premeret cum crastina semper egestas Et vitiis essent danda diurna tuis. Idem te moriens heredem ex asse reliquit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Exheredavit te, Philomuse, pater. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Si tua nec Thaïs nec lusca est, Quinte, puella, Cur in te factum distichon esse putas? Sed similest aliquid? pro Laide Thaïda dixi? Dic mihi, quid simile est Thaïs et Hermione? Tu tamen es Quintus: mutemus nomen amantis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Si non vult Quintus, Thaïda Sextus amet. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Unguentum, fateor, bonum dedisti Convivis here, sed nihil scidisti. Res salsa est bene olere et esurire. Qui non cenat et unguitur, Fabulle, Hic vere mihi mortuus videtur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Dum non vis pisces, dum non vis carpere pullos Et plus quam putri, Naevia, parcis apro, Accusas rumpisque cocum, tamquam omnia cruda Attulerit. Numquam sic ego crudus ero. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Romam petebat esuritor Tuccius Profectus ex Hispania. Occurrit illi sportularum fabula: A ponte rediit Mulvio. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Plus credit nemo tota quam Cordus in urbe. ‘Cum sit tam pauper, quomodo?’ Caecus amat. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Das gladiatores, sutorum regule, Cerdo, Quodque tibi tribuit subula, sica rapit. Ebrius es: neque enim faceres hoc sobrius umquam, Ut velles corio ludere, Cerdo, tuo. Lusisti corio: sed te, mihi crede, memento Nunc in pellicula, Cerdo, tenere tua. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Circumlata diu mensis scribilita secundis Urebat nimio saeva calore manus; Sed magis ardebat Sabidi gula: protinus ergo Sufflavit buccis terque quaterque suis. Illa quidem tepuit digitosque admittere visa est,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Sed nemo potuit tangere: merda fuit. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Perfrixisse tuas questa est praefatio fauces. Cum te excusaris, Maxime, quid recitas? </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Proxima centenis ostenditur ursa columnis, Exornant fictae qua platanona ferae. Huius dum patulos adludens temptat hiatus Pulcher Hylas, teneram mersit in ora manum. Vipera sed caeco scelerata latebat in aere Vivebatque anima deteriore fera. Non sensit puer esse dolos, nisi dente recepto. Dum perit. O facinus, falsa quod ursa fuit! </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Dic, Musa, quid agat Canius meus Rufus: Utrumne chartis tradit ille victuris Legenda temporum acta Claudianorum? An quae Neroni falsus astruit scriptor? An aemulatur inprobi {{Graeca|λόγους}} Phaedri?{{versus|20.5|5}} Lascivus elegis an severus herois? An in coturnis horridus Sophocleis? An otiosus in schola poetarum Lepore tinctos Attico sales narrat? Hinc si recessit, porticum terit templi{{versus|20.10|10}} An spatia carpit lentus Argonautarum? An delicatae sole rursus Europae Inter tepentes post meridie buxos Sedet ambulatve liber acribus curis? Titine thermis an lavatur Agrippae{{versus|20.15|15}} An inpudici balneo Tigillini? An rure Tulli fruitur atque Lucani? An Pollionis dulce currit ad quartum? An aestuantis iam profectus ad Baias Piger Lucrino nauculatur in stagno?{{versus|20.20|20}} ‘Vis scire quid agat Canius tuus? Ridet.’ </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Proscriptum famulus servavit fronte notatus. Non fuit haec domini vita, sed invidia. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Dederas, Apici, bis trecenties ventri, Et adhuc supererat centies tibi laxum. Hoc tu gravatus ut famem et sitim ferre Summa venenum potione perduxti. Nihil est, Apici, tibi gulosius factum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Omnia cum retro pueris obsonia tradas, Cur non mensa tibi ponitur a pedibus? </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Vite nocens rosa stabat moriturus ad aras Hircus, Bacche, tuis victima grata focis. Quem Tuscus mactare deo cum vellet haruspex, Dixerat agresti forte rudique viro, Ut cito testiculos et acuta falce secaret,{{versus|24.5|5}} Taeter ut immundae carnis abiret odor. Ipse super virides aras luctantia pronus Dum resecat cultro colla premitque manu, Ingens iratis apparuit hirnea sacris. Occupat hanc ferro rusticus atque secat,{{versus|24.10|10}} Hoc ratus antiquos sacrorum poscere ritus Talibus et fibris numina prisca coli. Sic, modo qui Tuscus fueras, nunc Gallus haruspex, Dum iugulas hircum, factus es ipse caper. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Si temperari balneum cupis fervens, Faustine, quod vix Iulianus intraret, Roga, lavetur, rhetorem Sabineium. Neronianas is refrigerat thermas. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Praedia solus habes et solus, Candide, nummos, Aurea solus habes, murrina solus habes, Massica solus habes et Opimi Caecuba solus, Et cor solus habes, solus et ingenium. Omnia solus habes — hoc me puta velle negare!—{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Uxorem sed habes, Candide, cum populo. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Numquam me revocas, venias cum saepe vocatus: Ignosco, nullum si modo, Galle, vocas. Invitas alios: vitium est utriusque. ‘Quod?’ inquis. Et mihi cor non est, et tibi, Galle, pudor. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Auriculam Mario graviter miraris olere. Tu facis hoc: garris, Nestor, in auriculam. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Has cum gemina compede dedicat catenas, Saturne, tibi Zoilus, anulos priores. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Sportula nulla datur; gratis conviva recumbis: Dic mihi, quid Romae, Gargiliane, facis? Unde tibi togula est et fuscae pensio cellae? Unde datur quadrans? unde vir es Chiones? Cum ratione licet dicas te vivere summa,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Quod vivis, nulla cum ratione facis. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Sunt tibi, confiteor, diffusi iugera campi Urbanique tenent praedia multa lares, Et servit dominae numerosus debitor arcae Sustentatque tuas aurea massa dapes. Fastidire tamen noli, Rufine, minores:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Plus habuit Didymos, plus Philomelus habet. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Non possum vetulam. Quereris, Matrinia? possum Et vetulam, sed tu mortua, non vetula es. Possum Hecubam, possum Niobam, Matrinia, sed si Nondum erit illa canis, nondum erit illa lapis. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Ingenuam malo, sed si tamen illa negetur, Libertina mihi proxuma condicio est: Extremo est ancilla loco: sed vincet utramque, Si facie nobis haec erit ingenua. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Digna tuo cur sis indignaque nomine, dicam. Frigida es et nigra es: non es et es Chione. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Artis Phidiacae toreuma clarum Pisces aspicis: adde aquam, natabunt. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Quod novus et nuper factus tibi praestat amicus, Hoc praestare iubes me, Fabiane, tibi: Horridus ut primo semper te mane salutem Per mediumque trahat me tua sella lutum, Lassus ut in thermas decuma vel serius hora{{versus|36.5|5}} Te sequar Agrippae, cum laver ipse Titi. Hoc per triginta merui, Fabiane, Decembres, Ut sim tiro tuae semper amicitiae? Hoc merui, Fabiane, toga tritaque meaque, Ut nondum credas me meruisse rudem?{{r|36.10|10}} </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Irasci tantum felices nostis amici. Non belle facitis, sed iuvat hoc: facite. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Quae te causa trahit vel quae fiducia Romam, Sexte? quid aut speras aut petis inde? refer. ‘Causas’ inquis ‘agam Cicerone disertior ipso Atque erit in triplici par mihi nemo foro.’ Egit Atestinus causas et Civis — utrumque{{versus|38.5|5}} Noras —; sed neutri pensio tota fuit. ‘Si nihil hinc veniet, pangentur carmina nobis: Audieris, dices esse Maronis opus.’ Insanis: omnes gelidis quicumque lacernis Sunt ibi, Nasones Vergiliosque vides.{{versus|38.10|10}} ‘Atria magna colam.’ Vix tres aut quattuor ista Res aluit, pallet cetera turba fame. ‘Quid faciam? suade: nam certum est vivere Romae.’ Si bonus es, casu vivere, Sexte, potes. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Iliaco similem puerum, Faustine, ministro Lusca Lycoris amat. Quam bene lusca videt! </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Inserta phialae Mentoris manu ducta Lacerta vivit et timetur argentum. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Mutua quod nobis ter quinquagena dedisti Ex opibus tantis, quas gravis arca premit, Esse tibi magnus, Telesine, videris amicus. Tu magnus, quod das? immo ego, quod recipis. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Lomento rugas uteri quod condere temptas, Polla, tibi ventrem, non mihi labra linis. Simpliciter pateat vitium fortasse pusillum: Quod tegitur, magnum creditur esse malum. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Mentiris iuvenem tinctis, Laetine, capillis, Tam subito corvus, qui modo cycnus eras. Non omnes fallis; scit te Proserpina canum: Personam capiti detrahet illa tuo. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Occurrit tibi nemo quod libenter, Quod, quacumque venis, fuga est et ingens Circa te, Ligurine, solitudo, Quid sit, scire cupis? Nimis poeta es. Hoc valde vitium periculosum est.{{versus|44.5|5}} Non tigris catulis citata raptis, Non dipsas medio perusta sole, Nec sic scorpios inprobus timetur. Nam tantos, rogo, quis ferat labores? Et stanti legis et legis sedenti,{{versus|44.10|10}} Currenti legis et legis cacanti. In thermas fugio: sonas ad aurem. Piscinam peto: non licet natare. Ad cenam propero: tenes euntem. Ad cenam venio: fugas sedentem.{{versus|44.15|15}} Lassus dormio: suscitas iacentem. Vis, quantum facias mali, videre? Vir iustus, probus, innocens timeris. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Fugerit an Phoebus mensas cenamque Thyestae Ignoro: fugimus nos, Ligurine, tuam. Illa quidem lauta est dapibusque instructa superbis, Sed nihil omnino te recitante placet. Nolo mihi ponas rhombos mullumve bilibrem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Nec volo boletos, ostrea nolo: tace. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Exigis a nobis operam sine fine togatam: Non eo, libertum sed tibi mitto meum. ‘Non est’ inquis ‘idem.’ Multo plus esse probabo: Vix ego lecticam subsequar, ille feret. In turbam incideris, cunctos umbone repellet:{{versus|46.5|5}} Invalidum est nobis ingenuumque latus. Quidlibet in causa narraveris, ipse tacebo: At tibi tergeminum mugiet ille sophos. Lis erit, ingenti faciet convicia voce: Esse pudor vetuit fortia verba mihi.{{versus|46.10|10}} ‘Ergo nihil nobis’ inquis ‘praestabis amicus?’ Quidquid libertus, Candide, non poterit. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Capena grandi porta qua pluit gutta Phrygiumque Matris Almo qua lavat ferrum, Horatiorum qua viret sacer campus Et qua pusilli fervet Herculis fanum, Faustine, plena Bassus ibat in raeda,{{versus|47.5|5}} Omnis beati copias trahens ruris. Illic videres frutice nobili caules Et utrumque porrum sessilesque lactucas Pigroque ventri non inutiles betas, Illic coronam pinguibus gravem turdis{{versus|47.10|10}} Leporemque laesum Gallici canis dente Nondumque victa lacteum faba porcum. Nec feriatus ibat ante carrucam, Sed tuta faeno cursor ova portabat. Urbem petebat Bassus? immo rus ibat. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Pauperis extruxit cellam, sed vendidit Olus Praedia: nunc cellam pauperis Olus habet. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Veientana mihi misces, ubi Massica potas: Olfacere haec malo pocula, quam bibere. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Haec tibi, non alia, est ad cenam causa vocandi, Versiculos recites ut, Ligurine, tuos. Deposui soleas, adfertur protinus ingens Inter lactucas oxygarumque liber: Alter perlegitur, dum fercula prima morantur:{{versus|50.5|5}} Tertius est, nec adhuc mensa secunda venit: Et quartum recitas et quintum denique librum. Putidus est, totiens si mihi ponis aprum. Quod si non scombris scelerata poemata donas, Cenabis solus iam, Ligurine, domi.{{r|50.10|10}} </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Cum faciem laudo, cum miror crura manusque, Dicere, Galla, soles ‘Nuda placebo magis,’ Et semper vitas communia balnea nobis. Numquid, Galla, times, ne tibi non placeam? </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Empta domus fuerat tibi, Tongiliane, ducentis: Abstulit hanc nimium casus in urbe frequens. Conlatum est deciens. Rogo, non potes ipse videri Incendisse tuam, Tongiliane, domum? </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Et voltu poteram tuo carere Et collo manibusque cruribusque Et mammis natibusque clunibusque, Et, ne singula persequi laborem, Tota te poteram, Chloe, carere.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Cum dare non possim quod poscis, Galla, rogantem, Multo simplicius, Galla, negare potes. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Quod quacumque venis, Cosmum migrare putamus Et fluere excusso cinnama fusa vitro, Nolo peregrinis placeas tibi, Gellia, nugis. Scis, puto, posse meum sic bene olere canem. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Sit cisterna mihi, quam vinea, malo Ravennae, Cum possim multo vendere pluris aquam. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Callidus inposuit nuper mihi copo Ravennae: Cum peterem mixtum, vendidit ille merum. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Baiana nostri villa, Basse, Faustini Non otiosis ordinata myrtetis Viduaque platano tonsilique buxeto Ingrata lati spatia detinet campi, Sed rure vero barbaroque laetatur.{{versus|58.5|5}} Hic farta premitur angulo Ceres omni Et multa fragrat testa senibus autumnis; Hic post Novembres imminente iam bruma Seras putator horridus refert uvas. Truces in alta valle mugiunt tauri{{versus|58.10|10}} Vitulusque inermi fronte prurit in pugnam. Vagatur omnis turba sordidae chortis, Argutus anser gemmeique pavones Nomenque debet quae rubentibus pinnis Et picta perdix Numidicaeque guttatae{{versus|58.15|15}} Et impiorum phasiana Colchorum; Rhodias superbi feminas premunt galli; Sonantque turres plausibus columbarum, Gemit hinc palumbus, inde cereus turtur. Avidi secuntur vilicae sinum porci{{versus|58.20|20}} Matremque plenam mollis agnus expectat. Cingunt serenum lactei focum vernae Et larga festos lucet ad lares silva. Non segnis albo pallet otio caupo, Nec perdit oleum lubricus palaestrita,{{versus|58.25|25}} Sed tendit avidis rete subdolum turdis Tremulave captum linea trahit piscem Aut inpeditam cassibus refert dammam; Exercet hilares facilis hortus urbanos, Et paedagogo non iubente lascivi{{versus|58.30|30}} Parere gaudent vilico capillati, Et delicatus opere fruitur eunuchus. Nec venit inanis rusticus salutator: Fert ille ceris cana cum suis mella Metamque lactis Sassinate de silva;{{versus|58.35|35}} Somniculosos ille porrigit glires, Hic vagientem matris hispidae fetum, Alius coactos non amare capones. Et dona matrum vimine offerunt texto Grandes proborum virgines colonorum.{{versus|58.40|40}} Facto vocatur laetus opere vicinus; Nec avara servat crastinas dapes mensa, Vescuntur omnes ebrioque non novit Satur minister invidere convivae. At tu sub urbe possides famem mundam{{versus|58.45|45}} Et turre ab alta prospicis meras laurus, Furem Priapo non timente securus; Et vinitorem farre pascis urbano Pictamque portas otiosus ad villam Holus, ova, pullos, poma, caseum, mustum.{{versus|58.50|50}} Rus hoc vocari debet, an domus longe? </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Sutor Cerdo dedit tibi, culta Bononia, munus, Fullo dedit Mutinae: nunc ubi copo dabit? </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Cum vocer ad cenam non iam venalis ut ante, Cur mihi non eadem, quae tibi, cena datur? Ostrea tu sumis stagno saturata Lucrino, Sugitur inciso mitulus ore mihi: Sunt tibi boleti, fungos ego sumo suillos:{{versus|60.5|5}} Res tibi cum rhombost, at mihi cum sparulo: Aureus inmodicis turtur te clunibus implet, Ponitur in cavea mortua pica mihi. Cur sine te ceno, cum tecum, Pontice, cenem? Sportula quod non est, prosit: edamus idem.{{r|60.10|10}} </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Esse nihil dicis quidquid petis, inprobe Cinna: Si nil, Cinna, petis, nil tibi, Cinna, nego. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Centenis quod emis pueros et saepe ducenis, Quod sub rege Numa condita vina bibis, Quod constat decies tibi non spatiosa supellex, Libra quod argenti milia quinque rapit, Aurea quod fundi pretio carruca paratur,{{versus|62.5|5}} Quod pluris mula est, quam domus empta tibi: Haec animo credis magno te, Quinte, parare? Falleris: haec animus, Quinte, pusillus emit. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Cotile, bellus homo es: dicunt hoc, Cotile, multi. Audio: sed quid sit, dic mihi, bellus homo. ‘Bellus homo est, flexos qui digerit ordine crines, Balsama qui semper, cinnama semper olet; Cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat,{{versus|63.5|5}} Qui movet in varios bracchia volsa modos; Inter femineas tota qui luce cathedras Desidet atque aliqua semper in aure sonat, Qui legit hinc illinc missas scribitque tabellas; Pallia vicini qui refugit cubiti;{{versus|63.10|10}} Qui scit, quam quis amet, qui per convivia currit, Hirpini veteres qui bene novit avos.’ Quid narras? hoc est, hoc est homo, Cotile, bellus? Res pertricosa est, Cotile, bellus homo. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Sirenas hilarem navigantium poenam Blandasque mortes gaudiumque crudele, Quas nemo quondam deserebat auditas, Fallax Ulixes dicitur reliquisse. Non miror: illud, Cassiane, mirarer,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Si fabulantem Canium reliquisset. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Quod spirat tenera malum mordente puella, Quod de Corycio quae venit aura croco; Vinea quod primis floret cum cana racemis, Gramina quod redolent, quae modo carpsit ovis; Quod myrtus, quod messor Arabs, quod sucina trita,{{versus|65.5|5}} Pallidus Eoo ture quod ignis olet; Glaeba quod aestivo leviter cum spargitur imbre, Quod madidas nardo passa corona comas: Hoc tua, saeve puer Diadumene, basia fragrant. Quid si tota dares illa sine invidia?{{r|65.10|10}} </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Par scelus admisit Phariis Antonius armis: Abscidit voltus ensis uterque sacros. Illud, laurigeros ageres cum laeta triumphos, Hoc tibi, Roma, caput, cum loquereris, erat. Antoni tamen est peior, quam causa Pothini:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Hic facinus domino praestitit, ille sibi. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Cessatis, pueri, nihilque nostis, Vaterno Rasinaque pigriores, Quorum per vada tarda navigantes Lentos tinguitis ad celeuma remos. Iam prono Phaethonte sudat Aethon{{versus|67.5|5}} Exarsitque dies, et hora lassos Interiungit equos meridiana. At vos tam placidas vagi per undas Tuta luditis otium carina. Non nautas puto vos, sed Argonautas.{{r|67.10|10}} </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Huc est usque tibi scriptus, matrona, libellus. Cui sint scripta, rogas, interiora? mihi. Gymnasium, thermae, stadium est hac parte: recede. Exuimur: nudos parce videre viros. Hinc iam deposito post vina rosasque pudore,{{versus|68.5|5}} Quid dicat, nescit saucia Terpsichore: Schemate nec dubio, sed aperte nominat illam, Quam recipit sexto mense superba Venus, Custodem medio statuit quam vilicus horto, Opposita spectat quam proba virgo manu.{{versus|68.10|10}} Si bene te novi, longum iam lassa libellum Ponebas, totum nunc studiosa leges. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Omnia quod scribis castis epigrammata verbis Inque tuis nulla est mentula carminibus, Admiror, laudo; nihil est te sanctius uno: At mea luxuria pagina nulla vacat. Haec igitur nequam iuvenes facilesque puellae,{{versus|69.5|5}} Haec senior, sed quem torquet amica, legat. At tua, Cosconi, venerandaque sanctaque verba A pueris debent virginibusque legi. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Moechus es Aufidiae, qui vir, Scaevine, fuisti; Rivalis fuerat qui tuus, ille vir est. Cur aliena placet tibi, quae tua non placet, uxor? Numquid securus non potes arrigere? </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Mentula cum doleat puero, tibi, Naevole, culus, Non sum divinus, sed scio quid facias. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Vis futui, nec vis mecum, Saufeia, lavari. Nescio quod magnum suspicor esse nefas. Aut tibi pannosae dependent pectore mammae, Aut sulcos uteri prodere nuda times, Aut infinito lacerum patet inguen hiatu,{{versus|72.5|5}} Aut aliquid cunni prominet ore tui. Sed nihil est horum, credo, pulcherrima nuda es. Si verum est, vitium peius habes: fatua es. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Dormis cum pueris mutuniatis, Et non stat tibi, Galle, quod stat illis. Quid vis me, rogo, Phoebe, suspicari? Mollem credere te virum volebam, Sed rumor negat esse te cinaedum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Psilothro faciem levas et dropace calvam. Numquid tonsorem, Gargiliane, times? Quid facient ungues? nam certe non potes illos Resina, Veneto nec resecare luto. Desine, si pudor est, miseram traducere calvam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Hoc fieri cunno, Gargiliane, solet. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Stare, Luperce, tibi iam pridem mentula desit, Luctaris demens tu tamen arrigere. Sed nihil erucae faciunt bulbique salaces, Inproba nec prosunt iam satureia tibi. Coepisti puras opibus corrumpere buccas:{{versus|75.5|5}} Sic quoque non vivit sollicitata Venus. Mirari satis hoc quisquam vel credere possit, Quod non stat, magno stare, Luperce, tibi? </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Arrigis ad vetulas, fastidis, Basse, puellas, Nec formosa tibi, sed moritura placet. Hic, rogo, non furor est, non haec est mentula demens? Cum possis Hecaben, non potes Andromachen! </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Nec mullus nec te delectat, Baetice, turdus, Nec lepus est umquam nec tibi gratus aper, Nec te liba iuvant nec sectae quadra placentae, Nec Libye mittit nec tibi Phasis aves: Capparin et putri cepas hallece natantis{{versus|77.5|5}} Et pulpam dubio de petasone voras, Teque iuvant gerres et pelle melandrya cana, Resinata bibis vina, Falerna fugis. Nescio quod stomachi vitium secretius esse Suspicor: ut quid enim, Baetice, {{Graeca|σαπροφαγεῖς}}?{{r|77.10|10}} </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Minxisti currente semel, Pauline, carina. Meiere vis iterum? iam Palinurus eris. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Rem peragit nullam Sertorius, inchoat omnes. Hunc ego, cum futuit, non puto perficere. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> De nullo loqueris, nulli maledicis, Apici: Rumor ait linguae te tamen esse malae. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Quid cum femineo tibi, Baetice Galle, barathro? Haec debet medios lambere lingua viros. Abscisa est quare Samia tibi mentula testa, Si tibi tam gratus, Baetice, cunnus erat? Castrandum caput est: nam sis licet inguine Gallus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXI}}.5|5}} Sacra tamen Cybeles decipis: ore vir es. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Conviva quisquis Zoili potest esse, Summemmianas cenet inter uxores Curtaque Ledae sobrius bibat testa: Hoc esse levius puriusque contendo. Iacet occupato galbinatus in lecto{{versus|82.5|5}} Cubitisque trudit hinc et inde convivas Effultus ostro Sericisque pulvillis. Stat exoletus suggeritque ructanti Pinnas rubentes cuspidesque lentisci, Et aestuanti tenue ventilat frigus{{versus|82.10|10}} Supina prasino concubina flabello, Fugatque muscas myrtea puer virga. Percurrit agili corpus arte tractatrix Manumque doctam spargit omnibus membris; Digiti crepantis signa novit eunuchus{{versus|82.15|15}} Et delicatae sciscitator urinae Domini bibentis ebrium regit penem. At ipse retro flexus ad pedum turbam Inter catellas anserum exta lambentis Partitur apri glandulas palaestritis{{versus|82.20|20}} Et concubino turturum natis donat; Ligurumque nobis saxa cum ministrentur Vel cocta fumis musta Massilitanis, Opimianum morionibus nectar Crystallinisque murrinisque propinat.{{versus|82.25|25}} Et Cosmianis ipse fuscus ampullis Non erubescit murice aureo nobis Dividere moechae pauperis capillare. Septunce multo deinde perditus stertit: Nos accubamus et, silentium rhonchis{{versus|82.30|30}} Praestare iussi, nutibus propinamus. Hos Malchionis patimur inprobi fastus, Nec vindicari, Rufe, possumus: fellat. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Ut faciam breviora mones epigrammata, Corde. ‘Fac mihi, quod Chione’: non potui brevius. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Quid narrat tua moecha? Non puellam Dixi, Gongylion. Quid ergo? linguam. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Quis tibi persuasit naris abscidere moecho? Non hac peccatum est parte, marite, tibi. Stulte, quid egisti? nihil hic tibi perdidit uxor, Cum sit salva tui mentula Deiphobi. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Ne legeres partem lascivi, casta, libelli, Praedixi et monui: tu tamen, ecce, legis. Sed si Panniculum spectas et, casta, Latinum, — Non sunt haec mimis inprobiora — lege. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Narrat te, Chione, rumor numquam esse fututam Atque nihil cunno purius esse tuo. Tecta tamen non hac, qua debes, parte lavaris: Si pudor est, transfer subligar in faciem. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Sunt gemini fratres, diversa sed inguina lingunt. Dicite, dissimiles sunt magis, an similes? </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Utere lactucis et mollibus utere malvis: Nam faciem durum, Phoebe, cacantis habes. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Volt, non volt dare Galla mihi, nec dicere possum, Quod volt et non volt, quid sibi Galla velit. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Cum peteret patriae missicius arva Ravennae, Semiviro Cybeles cum grege iunxit iter. Huic comes haerebat domini fugitivus Achillas Insignis forma nequitiaque puer. Hoc steriles sensere viri: qua parte cubaret{{versus|91.5|5}} Quaerunt. Sed tacitos sensit et ille dolos: Mentitur, credunt. Somni post vina petuntur: Continuo ferrum noxia turba rapit Exciduntque senem, spondae qui parte iacebat; Namque puer pluteo vindice tutus erat.{{versus|91.10|10}} Subpositam quondam fama est pro virgine cervam, At nunc pro cervo mentula subposita est. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Ut patiar moechum, rogat uxor, Galle, sed unum. Huic ego non oculos eruo, Galle, duos? </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Cum tibi trecenti consules, Vetustilla, Et tres capilli quattuorque sint dentes, Pectus cicadae, crus colorque formicae; Rugosiorem cum geras stola frontem Et araneorum cassibus pares mammas;{{versus|93.5|5}} Cum conparata rictibus tuis ora Niliacus habeat corcodilus angusta, Meliusque ranae garriant Ravennates, Et Atrianus dulcius culex cantet, Videasque quantum noctuae vident mane,{{versus|93.10|10}} Et illud oleas quod viri capellarum, Et anatis habeas orthopygium macrae, Senemque Cynicum vincat osseus cunnus; Cum te lucerna balneator extincta Admittat inter bustuarias moechas;{{versus|93.15|15}} Cum bruma mensem sit tibi per Augustum Regelare nec te pestilentia possit: Audes ducentas nuptuire post mortes Virumque demens cineribus tuis quaeris Prurire. Quid si Sattiae velit saxum? Quis coniugem te, quis vocabit uxorem,{{versus|93.20|20}} Philomelus aviam quam vocaverat nuper? Quod si cadaver exigis tuum scalpi, Sternatur Acori de triclinio lectus, Talassionem qui tuum decet solus, Ustorque taedas praeferat novae nuptae:{{versus|93.25|25}} Intrare in istum sola fax potest cunnum. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Esse negas coctum leporem poscisque flagella. Mavis, Rufe, cocum scindere, quam leporem. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Numquam dicis have, sed reddis, Naevole, semper, Quod prior et corvus dicere saepe solet. Cur hoc expectas a me, rogo, Naevole, dicas: Nam puto nec melior, Naevole, nec prior es. Praemia laudato tribuit mihi Caesar uterque{{versus|95.5|5}} Natorumque dedit iura paterna trium. Ore legor multo notumque per oppida nomen Non expectato dat mihi fama rogo. Est et in hoc aliquid: vidit me Roma tribunum Et sedeo qua te suscitat Oceanus.{{versus|95.10|10}} Quot mihi Caesareo facti sunt munere cives, Nec famulos totidem suspicor esse tibi. Sed pedicaris, sed pulchre, Naevole, ceves. Iam iam tu prior es, Naevole, vincis: have. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Lingis, non futuis meam puellam Et garris quasi moechus et fututor. Si te prendero, Gargili, tacebis. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Ne legat hunc Chione, mando tibi, Rufe, libellum. Carmine laesa meo est, laedere et illa potest. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Sit culus tibi quam macer, requiris? Pedicare potes, Sabelle, culo. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> Irasci nostro non debes, Cerdo, libello. Ars tua, non vita est carmine laesa meo. Innocuos permitte sales. Cur ludere nobis Non liceat, licuit si iugulare tibi? </poem> ==<span id='100.0'></span>C.== <poem> Cursorem sexta tibi, Rufe, remisimus hora, Carmina quem madidum nostra tulisse reor: Imbribus inmodicis caelum nam forte ruebat. Non aliter mitti debuit iste liber. </poem> {{Liber |Ante= Liber II |AnteNomen=../Liber II |Post= Liber IV |PostNomen=../Liber IV }} ijvaz66pk5p5qyhzyugnnzjd3rjr3el Epigrammata (Martialis)/Liber V 0 6771 270253 269374 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber V]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber V]] 269374 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber V }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber IV |AnteNomen= ../Liber IV |Post= Liber VI |PostNomen= ../Liber VI }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Hoc tibi, Palladiae seu collibus uteris Albae, Caesar, et hinc Triviam prospicis, inde Thetin, Seu tua veridicae discunt responsa sorores, Plana suburbani qua cubat unda freti, Seu placet Aeneae nutrix, seu filia Solis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Sive salutiferis candidus Anxur aquis, Mittimus, o rerum felix tutela salusque, Sospite quo gratum credimus esse Iovem. Tu tantum accipias: ego te legisse putabo Et tumidus Galla credulitate fruar.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.10|10}} </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Matronae puerique virginesque, Vobis pagina nostra dedicatur. Tu, quem nequitiae procaciores Delectant nimium salesque nudi, Lascivos lege quattuor libellos:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Quintus cum domino liber iocatur; Quem Germanicus ore non rubenti Coram Cecropia legat puella. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Accola iam nostrae Degis, Germanice, ripae, A famulis Histri qui tibi venit aquis, Laetus et attonitus viso modo praeside mundi Adfatus comites dicitur esse suos: 'Sors mea quam fratris melior, cui tam prope fas est{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Cernere, tam longe quem colit ille deum.' </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Fetere multo Myrtale solet vino, Sed fallat ut nos, folia devorat lauri Merumque cauta fronde, non aqua miscet. Hanc tu rubentem prominentibus venis Quotiens venire, Paule, videris contra,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Dicas licebit 'Myrtale bibit laurum.' </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Sexte, Palatinae cultor facunde Minervae, Ingenio frueris qui propiore dei - Nam tibi nascentes domini cognoscere curas Et secreta ducis pectora nosse licet -: Sit locus et nostris aliqua tibi parte libellis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Qua Pedo, qua Marsus quaque Catullus erit. Ad Capitolini caelestia carmina belli Grande coturnati pone Maronis opus. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Si non est grave nec nimis molestum, Musae, Parthenium rogate vestrum: Sic te serior et beata quondam Salvo Caesare finiat senectus Et sis invidia favente felix,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Sic Burrus cito sentiat parentem: Admittas timidam brevemque chartam Intra limina sanctioris aulae. Nosti tempora tu Iovis sereni, Cum fulget placido suoque vultu,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.10|10}} Quo nil supplicibus solet negare. Non est quod metuas preces iniquas: Numquam grandia nec molesta poscit Quae cedro decorata purpuraque Nigris pagina crevit umbilicis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.15|15}} Nec porrexeris ista, sed teneto Sic tamquam nihil offeras agasque. Si novi dominum novem sororum, Ultro purpureum petet libellum. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Qualiter Assyrios renovant incendia nidos, Una decem quotiens saecula vixit avis, Taliter exuta est veterem nova Roma senectam Et sumpsit vultus praesidis ipsa sui. Iam precor oblitus notae Vulcane, querellae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Parce: sumus Martis turba, sed et Veneris: Parce, pater: sic Lemniacis lasciva catenis Ignoscat coniunx et patienter amet. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Edictum domini deique nostri, Quo subsellia certiora fiunt Et puros eques ordines recepit, Dum laudat modo Phasis in theatro, Phasis purpureis ruber lacernis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Et iactat tumido superbus ore: 'Tandem commodius licet sedere, Nunc est reddita dignitas equestris, Turba non premimur nec inquinamur': Haec et talia dum refert supinus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} Illas purpureas et adrogantes Iussit surgere Leïtus lacernas. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Languebam: sed tu comitatus protinus ad me Venisti centum, Symmache, discipulis. Centum me tetigere manus aquilone gelatae: Non habui febrem, Symmache, nunc habeo. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> 'Esse quid hoc dicam, vivis quod fama negatur Et sua quod rarus tempora lector amat?' Hi sunt invidiae nimirum, Regule, mores, Praeferat antiquos semper ut illa novis. Sic veterem ingrati Pompei quaerimus umbram,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Sic laudant Catuli vilia templa senes; Ennius est lectus salvo tibi, Roma, Marone, Et sua riserunt saecula Maeoniden, Rara coronato plausere theatra Menandro, Norat Nasonem sola Corinna suum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.10|10}} Vos tamen o nostri ne festinate libelli: Si post fata venit gloria, non propero. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Sardonychas, zmaragdos, adamantas, iaspidas uno Versat in articulo Stella, Severe, meus. Multas in digitis, plures in carmine gemmas Invenies: inde est haec, puto, culta manus. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Quod nutantia fronte perticata Gestat pondera Masclion superbus, Aut grandis Ninus omnibus lacertis Septem quod pueros levat vel octo, Res non difficilis mihi videtur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} Uno cum digito vel hoc vel illo Portet Stella meus decem puellas. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Sum, fateor, semperque fui, Callistrate, pauper, Sed non obscurus nec male notus eques, Sed toto legor orbe frequens et dicitur 'Hic est', Quodque cinis paucis, hoc mihi vita dedit. At tua centenis incumbunt tecta columnis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.5|5}} Et libertinas arca flagellat opes, Magnaque Niliacae servit tibi glaeba Syenes, Tondet et innumeros Gallica Parma greges. Hoc ego tuque sumus: sed quod sum, non potes esse: Tu quod es, e populo quilibet esse potest.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Sedere primo solitus in gradu semper Tunc, cum liceret occupare, Nanneius Bis excitatus terque transtulit castra, Et inter ipsas paene tertius sellas Post Gaiumque Luciumque consedit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Illinc cucullo prospicit caput tectus Oculoque ludos spectat indecens uno. Et hinc miser deiectus in viam transit, Subsellioque semifultus extremo Et male receptus altero genu iactat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} Equiti sedere Leïtoque se stare. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Quintus nostrorum liber est, Auguste, iocorum, Et queritur laesus carmine nemo meo, Gaudet honorato sed multus nomine lector, Cui victura meo munere fama datur. 'Quid tamen haec prosunt quamvis venerantia multos?'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Non prosint sane, me tamen ista iuvant. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Seria cum possim, quod delectantia malo Scribere, tu causa es, lector amice, mihi, Qui legis et tota cantas mea carmina Roma: Sed nescis, quanti stet mihi talis amor. Nam si falciferi defendere templa Tonantis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} Sollicitisque velim vendere verba reis, Plurimus Hispanas mittet mihi nauta metretas Et fiet vario sordidus aere sinus. At nunc conviva est comissatorque libellus, Et tantum gratis pagina nostra placet.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.10|10}} Sed non et veteres contenti laude fuerunt, Cum minimum vati munus Alexis erat. 'Belle' inquis 'dixti: iuvat et laudabimus usque.' Dissimulas? facies me, puto, causidicum. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Dum proavos atavosque refers et nomina magna, Dum tibi noster eques sordida condicio est, Dum te posse negas nisi lato, Gellia, clavo Nubere, nupsisti, Gellia, cistibero. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Quod tibi Decembri mense, quo volant mappae Gracilesque ligulae cereique chartaeque Et acuta senibus testa cum Damascenis, Praeter libellos vernulas nihil misi, Fortasse avarus videar aut inhumanus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Odi dolosas munerum et malas artes: Imitantur hamos dona: namque quis nescit, Avidum vorata decipi scarum musca? Quotiens amico diviti nihil donat, O Quintiane, liberalis est pauper.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Si qua fides veris, praeferri, maxime Caesar, Temporibus possunt saecula nulla tuis. Quando magis dignos licuit spectare triumphos? Quando Palatini plus meruere dei? Pulchrior et maior quo sub duce Martia Roma?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.5|5}} Sub quo libertas principe tanta fuit? Est tamen hoc vitium, sed non leve, sit licet unum, Quod colit ingratas pauper amicitias. Quis largitur opes veteri fidoque sodali, Aut quem prosequitur non alienus eques?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.10|10}} Saturnaliciae ligulam misisse selibrae Flammarisve togae scripula tota decem Luxuria est, tumidique vocant haec munera reges: Qui crepet aureolos, forsitan unus erit. Quatenus hi non sunt, esto tu, Caesar, amicus:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.15|15}} Nulla ducis virtus dulcior esse potest. Iam dudum tacito rides, Germanice, naso, Utile quod nobis do tibi consilium. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Si tecum mihi, care Martialis, Securis liceat frui diebus, Si disponere tempus otiosum Et verae pariter vacare vitae: Nec nos atria, nec domos potentum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.5|5}} Nec litis tetricas forumque triste Nossemus, nec imagines superbas; Sed gestatio, fabulae, libelli, Campus, porticus, umbra, Virgo, thermae, Haec essent loca semper, hi labores.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.10|10}} Nunc vivit necuter sibi, bonosque Soles effugere atque abire sentit, Qui nobis pereunt et inputantur. Quisquam vivere cum sciat, moratur? </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Quintum pro Decimo, pro Crasso, Regule, Macrum Ante salutabat rhetor Apollodotus. Nunc utrumque suo resalutat nomine. Quantum Cura laborque potest! Scripsit et edidicit. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Mane domi nisi te volui meruique videre, Sint mihi, Paule, tuae longius Esquiliae. Sed Tiburtinae sum proximus accola pilae, Qua videt anticum rustica Flora Iovem: Alta Suburani vincenda est semita clivi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} Et numquam sicco sordida saxa gradu, Vixque datur longas mulorum rumpere mandras Quaeque trahi multo marmora fune vides. Illud adhuc gravius, quod te post mille labores, Paule, negat lasso ianitor esse domi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.10|10}} Exitus hic operis vani togulaeque madentis: Vix tanti Paulum mane videre fuit. Semper inhumanos habet officiosus amicos: Rex, nisi dormieris, non potes esse meus. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Herbarum fueras indutus, Basse, colores, Iura theatralis dum siluere loci. Quae postquam placidi censoris cura renasci Iussit et Oceanum certior audit eques, Non nisi vel cocco madida vel murice tincta{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} Veste nites et te sic dare verba putas. Quadringentorum nullae sunt, Basse, lacernae, Aut meus ante omnis Cordus haberet equum. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Hermes Martia saeculi voluptas, Hermes omnibus eruditus armis, Hermes et gladiator et magister, Hermes turba sui tremorque ludi, Hermes, quem timet Helius, sed unum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Hermes, cui cadit Advolans, sed uni, Hermes vincere nec ferire doctus, Hermes subpositicius sibi ipse, Hermes divitiae locariorum, Hermes cura laborque ludiarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.10|10}} Hermes belligera superbus hasta, Hermes aequoreo minax tridente, Hermes casside languida timendus, Hermes gloria Martis universi, Hermes omnia solus et ter unus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.15|15}} </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> 'Quadringenta tibi non sunt, Chaerestrate: surge, Leïtus ecce venit: sta, fuge, curre, late.' Ecquis, io, revocat discedentemque reducit? Ecquis, io, largas pandit amicus opes? Quem chartis famaeque damus populisque loquendum?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Quis Stygios non volt totus adire lacus? Hoc, rogo, non melius, quam rubro pulpita nimbo Spargere et effuso permaduisse croco? Quam non sensuro dare quadringenta caballo, Aureus ut Scorpi nasus ubique micet?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.10|10}} O frustra locuples, o dissimulator amici, Haec legis et laudas? Quae tibi fama perit! </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Quod alpha dixi, Corde, paenulatorum Te nuper, aliqua cum iocarer in charta, Si forte bilem movit hic tibi versus, Dicas licebit beta me togatorum. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Ingenium studiumque tibi moresque genusque Sunt equitis, fateor: cetera plebis habes. Bis septena tibi non sint subsellia tanti, Ut sedeas viso pallidus Oceano. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Ut bene loquatur sentiatque Mamercus, Efficere nullis, Aule, moribus possis: Pietate fratres Curvios licet vincas, Quiete Nervas, comitate Rusones, Probitate Macros, aequitate Mauricos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Oratione Regulos, iocis Paulos: Robiginosis cuncta dentibus rodit. Hominem malignum forsan esse tu credas: Ego esse miserum credo, cui placet nemo. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Si quando leporem mittis mihi, Gellia, dicis: 'Formosus septem, Marce, diebus eris.' Si non derides, si verum, lux mea, narras, Edisti numquam, Gellia, tu leporem. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Varro, Sophocleo non infitiande coturno, Nec minus in Calabra suspiciende lyra, Differ opus, nec te facundi scaena Catulli Detineat, cultis aut elegia comis; Sed lege fumoso non aspernanda Decembri{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Carmina, mittuntur quae tibi mense suo: Commodius nisi forte tibi potiusque videtur, Saturnalicias perdere, Varro, nuces. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Aspice, quam placidis insultet turba iuvencis Et sua quam facilis pondera taurus amet. Cornibus hic pendet summis, vagus ille per armos Currit et in toto ventilat arma bove. At feritas inmota riget: non esset harena{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Tutior, et poterant fallere plana magis. Nec trepidant gestus, sed de discrimine palmae Securus puer est, sollicitumque pecus. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Quadrantem Crispus tabulis, Faustine, supremis Non dedit uxori. 'Cui dedit ergo?' Sibi. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Carpere causidicus fertur mea carmina: qui sit, Nescio: si sciero, vae tibi, causidice. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Hanc tibi, Fronto pater, genetrix Flaccilla, puellam Oscula commendo deliciasque meas, Parvola ne nigras horrescat Erotion umbras Oraque Tartarei prodigiosa canis. Inpletura fuit sextae modo frigora brumae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Vixisset totidem ni minus illa dies. Inter tam veteres ludat lasciva patronos Et nomen blaeso garriat ore meum. Mollia non rigidus caespes tegat ossa, nec illi, Terra, gravis fueris: non fuit illa tibi. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Dum sibi redire de Patrensibus fundis Ducena clamat coccinatus Euclides Corinthioque plura de suburbano Longumque pulchra stemma repetit a Leda Et suscitanti Leito reluctatur:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Equiti superbo, nobili, locupleti Cecidit repente magna de sinu clavis. Numquam, Fabulle, nequior fuit clavis. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Laudatus nostro quidam, Faustine, libello Dissimulat, quasi nil debeat: inposuit </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Puella senibus dulcior mihi cycnis, Agna Galaesi mollior Phalantini, Concha Lucrini delicatior stagni, Cui nec lapillos praeferas Erythraeos, Nec modo politum pecudis Indicae dentem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Nivesque primas liliumque non tactum; Quae crine vicit Baetici gregis vellus Rhenique nodos aureamque nitelam; Fragravit ore, quod rosarium Paesti, Quod Atticarum prima mella cerarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.10|10}} Quod sucinorum rapta de manu glaeba; Cui conparatus indecens erat pavo, Inamabilis sciurus et frequens phoenix: Adhuc recenti tepet Erotion busto, Quam pessimorum lex amara fatorum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.15|15}} Sexta peregit hieme, nec tamen tota, Nostros amores gaudiumque lususque - Et esse tristem me meus vetat Paetus, Pectusque pulsans pariter et comam vellens: 'Deflere non te vernulae pudet mortem?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.20|20}} Ego coniugem' inquit 'extuli, et tamen vivo, Notam, superbam, nobilem, locupletem.' Quid esse nostro fortius potest Paeto? Ducentiens accepit, et tamen vivit. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Calliodorus habet censum - quis nescit? - equestrem, Sexte, sed et fratrem Calliodorus habet. 'Quadringenta seca' qui dicit σῦκα μερίζει: Uno credis equo posse sedere duos? Quid cum fratre tibi, quid cum Polluce molesto?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Non esset Pollux si tibi, Castor eras. Unus cum sitis, duo, Calliodore, sedebis? Surge: σολοικισμὸν, Calliodore, facis. Aut imitare genus Ledae - cum fratre sedere Non potes -: alternis, Calliodore, sede.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Supremas tibi triciens in anno Signanti tabulas, Charine, misi Hyblaeis madidas thymis placentas. Defeci: miserere iam, Charine: Signa rarius, aut semel fac illud,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Mentitur tua quod subinde tussis. Excussi loculosque sacculumque: Croeso divitior licet fuissem, Iro pauperior forem, Charine, Si conchem totiens meam comesses.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Pinxisti Venerem, colis, Artemidore, Minervam: Et miraris, opus displicuisse tuum? </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Spadone cum sis eviratior fluxo, Et concubino mollior Celaenaeo, Quem sectus ululat matris entheae Gallus, Theatra loqueris et gradus et edicta, Trabeasque et Idus fibulasque censusque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Et pumicata pauperes manu monstras. Sedere in equitum liceat an tibi scamnis, Videbo, Didyme: non licet maritorum. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Callidus effracta nummos fur auferet arca, Prosternet patrios impia flamma lares: Debitor usuram pariter sortemque negabit, Non reddet sterilis semina iacta seges: Dispensatorem fallax spoliabit amica,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Mercibus extructas obruet unda rates. Extra fortunam est, quidquid donatur amicis: Quas dederis, solas semper habebis opes. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Thais habet nigros, niveos Laecania dentes. Quae ratio est? Emptos haec habet, illa suos. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Quid factum est, rogo, quid repente factum, Ad cenam mihi, Dento, quod vocanti - Quis credat? - quater ausus es negare? Sed nec respicis et fugis sequentem, Quem thermis modo quaerere et theatris{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Et conclavibus omnibus solebas. Sic est, captus es unctiore mensa Et maior rapuit canem culina. Iam te, sed cito, cognitum et relictum Cum fastidierit popina dives,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.10|10}} Antiquae venies ad ossa cenae. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Dicis formosam, dicis te, Bassa, puellam. Istud quae non est dicere, Bassa, solet. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Basia dum nolo nisi quae luctantia carpsi, Et placet ira mihi plus tua, quam facies, Ut te saepe rogem, caedo, Diadumene, saepe: Consequor hoc, ut me nec timeas nec ames. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Numquam se cenasse domi Philo iurat, et hoc est: Non cenat, quotiens nemo vocavit eum. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Quid non cogit amor? secuit nolente capillos Encolpos domino, non prohibente tamen. Permisit flevitque Pudens: sic cessit habenis Audaci questus de Phaethonte pater: Talis raptus Hylas, talis deprensus Achilles{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Deposuit gaudens, matre dolente, comas. Sed tu ne propera - brevibus ne crede capillis - Tardaque pro tanto munere, barba, veni. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Vidissem modo forte cum sedentem Solum te, Labiene, tres putavi. Calvae me numerus tuae fefellit: Sunt illinc tibi, sunt et hinc capilli, Quales vel puerum decere possunt;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Nudumst in medio caput, nec ullus In longa pilus area notatur. Hic error tibi profuit Decembri, Tum, cum prandia misit Imperator: Cum panariolis tribus redisti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} Talem Geryonem fuisse credo. Vites, censeo, porticum Philippi: Si te viderit Hercules, peristi. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Ceno domi quotiens, nisi te, Charopine, vocavi, Protinus ingentes sunt inimicitiae, Meque potes stricto medium transfigere ferro, Si nostrum sine te scis caluisse focum. Nec semel ergo mihi furtum fecisse licebit?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Inprobius nihil est hac, Charopine, gula. Desine iam nostram, precor, observare culinam, Atque aliquando meus det tibi verba cocus. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Hic, qui libellis praegravem gerit laevam, Notariorum quem premit chorus levis, Qui codicillis hinc et inde prolatis Epistulisque commodat gravem voltum Similis Catoni Tullioque Brutoque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Exprimere, Rufe, fidiculae licet cogant, Have Latinum, χαῖρε non potest Graecum. Si fingere istud me putas, salutemus. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Quae mihi praestiteris memini semperque tenebo. Cur igitur taceo, Postume? Tu loqueris. Incipio quotiens alicui tua dona referre, Protinus exclamat 'Dixerat ipse mihi.' Non belle quaedam faciunt duo: sufficit unus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Huic operi: si vis, ut loquar, ipse tace. Crede mihi, quamvis ingentia, Postume, dona Auctoris pereunt garrulitate sui. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Colchida quid scribis, quid scribis, amice, Thyesten? Quo tibi vel Nioben, Basse, vel Andromachen? Materia est, mihi crede, tuis aptissima chartis Deucalion vel, si non placet hic, Phaethon. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Extemporalis factus est meus rhetor: Calpurnium non scripsit, et salutavit. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Dic mihi, quem portas, volucrum regina? 'Tonantem.' Nulla manu quare fulmina gestat? 'Amat.' Quo calet igne deus? 'Pueri.' Cur mitis aperto Respicis ore Iovem? 'De Ganymede loquor.' </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Cui tradas, Lupe, filium magistro, Quaeris sollicitus diu rogasque. Omnes grammaticosque rhetorasque Devites, moneo: nihil sit illi Cum libris Ciceronis aut Maronis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Famae Tutilium suae relinquat; Si versus facit, abdices poetam. Artes discere vult pecuniosas? Fac discat citharoedus aut choraules; Si duri puer ingeni videtur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.10|10}} Praeconem facias vel architectum. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Cum voco te dominum, noli tibi, Cinna, placere: Saepe etiam servum sic resaluto tuum. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Cras te victurum, cras dicis, Postume, semper. Dic mihi, cras istud, Postume, quando venit? Quam longe cras istud, ubi est? aut unde petendum? Numquid apud Parthos Armeniosque latet? Iam cras istud habet Priami vel Nestoris annos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Cras istud quanti, dic mihi, possit emi? Cras vives? hodie iam vivere, Postume, serum est: Ille sapit, quisquis, Postume, vixit heri. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Quod non argentum, quod non tibi mittimus aurum, Hoc facimus causa, Stella diserte, tua. Quisquis magna dedit, voluit sibi magna remitti; Fictilibus nostris exoneratus eris. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Adlatres licet usque nos et usque Et gannitibus inprobis lacessas, Certum est hanc tibi pernegare famam, Olim quam petis, in meis libellis Qualiscumque legaris ut per orbem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Nam te cur aliquis sciat fuisse? Ignotus pereas, miser, necesse est. Non deerunt tamen hac in urbe forsan Unus vel duo tresve quattuorve, Pellem rodere qui velint caninam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.10|10}} Nos hac a scabie tenemus ungues. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Crispulus iste quis est, uxori semper adhaeret Qui, Mariane, tuae? crispulus iste quis est? Nescio quid dominae teneram qui garrit in aurem Et sellam cubito dexteriore premit? Per cuius digitos currit levis anulus omnes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Crura gerit nullo qui violata pilo? Nil mihi respondes? 'Uxoris res agit' inquis 'Iste meae.' Sane certus et asper homo est, Procuratorem voltu qui praeferat ipso: Acrior hoc Chius non erit Aufidius.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} O quam dignus eras alapis, Mariane, Latini: Te successurum credo ego Panniculo. Res uxoris agit? res ullas crispulus iste? Res non uxoris, res agit iste tuas. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Iure tuo nostris maneas licet, hospes, in hortis, Si potes in nudo ponere membra solo, Aut si portatur tecum tibi magna supellex: Nam mea iam digitum sustulit hospitibus. Nulla tegit fractos - nec inanis - culcita lectos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Putris et abrupta fascia reste iacet. Sit tamen hospitium nobis commune duobus: Emi hortos; plus est: instrue tu; minus est. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> 'Quid sentis' inquis 'de nostris, Marce, libellis?' Sic me sollicitus, Pontice, saepe rogas. Admiror, stupeo: nihil est perfectius illis, Ipse tuo cedet Regulus ingenio. 'Hoc sentis?' inquis 'faciat tibi sic bene Caesar,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Sic Capitolinus Iuppiter.' Immo tibi. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Sextantes, Calliste, duos infunde Falerni, Tu super aestivas, Alcime, solve nives, Pinguescat nimio madidus mihi crinis amomo Lassenturque rosis tempora sutilibus. Tam vicina iubent nos vivere Mausolea,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Cum doceant, ipsos posse perire deos. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Astra polumque dedit, quamvis obstante noverca, Alcidae Nemees terror et Arcas aper Et castigatum Libycae ceroma palaestrae Et gravis in Siculo pulvere fusus Eryx, Silvarumque tremor, tacita qui fraude solebat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Ducere non rectas Cacus in antra boves. Ista tuae, Caesar, quota pars spectatur harenae? Dat maiora novus proelia mane dies. Quot graviora cadunt Nemeaeo pondera monstro! Quot tua Maenalios conlocat hasta sues!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.10|10}} Reddatur si pugna triplex pastoris Hiberi, Est tibi qui possit vincere Geryonen. Saepe licet Graiae numeretur belua Lernae, Inproba Niliacis quid facit Hydra feris? Pro meritis caelum tantis, Auguste, dederunt{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.15|15}} Alcidae cito di, sed tibi sero dabunt. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Saepe salutatus numquam prior ipse salutas: Sic eris 'Aeternum', Pontiliane, 'vale'. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Hibernos peterent solito cum more recessus Atthides, in nidis una remansit avis. Deprendere nefas ad tempora verna reversae, Et profugam volucres diripuere suae. Sero dedit poenas: discerpi noxia mater{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Debuerat, sed tunc, cum laceravit Ityn. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Arctoa de gente comam tibi, Lesbia, misi, Ut scires, quanto sit tua flava magis. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Antoni Phario nil obiecture Pothino Et levius tabula quam Cicerone nocens: Quid gladium demens Romana stringis in ora? Hoc admisisset nec Catilina nefas. Impius infando miles corrumpitur auro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.5|5}} Et tantis opibus vox tacet una tibi. Quid prosunt sacrae pretiosa silentia linguae? Incipient omnes pro Cicerone loqui. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Infusum sibi nuper a patrono Plenum, Maxime, centiens Syriscus In sellariolis vagus popinis Circa balnea quattuor peregit. O quanta est gula, centiens comesse!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Quanto maior adhuc, nec accubare! </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Umida qua gelidas summittit Trebula valles Et viridis cancri mensibus alget ager, Rura Cleonaeo numquam temerata leone Et domus Aeolio semper amica Noto, Te, Faustine, vocant: longas his exige messes{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Collibus; hibernum iam tibi Tibur erit. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Qui potuit Bacchi matrem dixisse tonantem, Ille potest Semelen dicere, Rufe, patrem. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Non donem tibi cur meos libellos Oranti totiens et exigenti, Miraris, Theodore? Magna causa est: Dones tu mihi ne tuos libellos. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Pompeios iuvenes Asia atque Europa, sed ipsum Terra tegit Libyes, si tamen ulla tegit. Quid mirum toto si spargitur orbe? Iacere Uno non poterat tanta ruina loco. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Quae legis causa nupsit tibi Laelia, Quinte, Uxorem potes hanc dicere legitimam. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Profecit poto Mithridates saepe veneno, Toxica ne possent saeva nocere sibi. Tu quoque cavisti cenando tam male semper, Ne posses umquam, Cinna, perire fame. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Narratur belle quidam dixisse, Marulle, Qui te ferre oleum dixit in auricula. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Si tristi domicenio laboras, Torani, potes esurire mecum. Non deerunt tibi, si soles προπίνειν, Viles Cappadocae gravesque porri, Divisis cybium latebit ovis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Ponetur digitis tenendus ustis Nigra coliculus virens patella, Algentem modo qui reliquit hortum, Et pultem niveam premens botellus, Et pallens faba cum rubente lardo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} Mensae munera si voles secundae, Marcentes tibi porrigentur uvae Et nomen pira quae ferunt Syrorum, Et quas docta Neapolis creavit, Lento castaneae vapore tostae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.15|15}} Vinum tu facies bonum bibendo. Post haec omnia forte si movebit Bacchus quam solet esuritionem, Succurrent tibi nobiles olivae, Piceni modo quas tulere rami,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.20|20}} Et fervens cicer et tepens lupinus. Parva est cenula - quis potest negare? -, Sed finges nihil audiesve fictum Et voltu placidus tuo recumbes; Nec crassum dominus leget volumen,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.25|25}} Nec de Gadibus inprobis puellae Vibrabunt sine fine prurientes Lascivos docili tremore lumbos; Sed quod non grave sit nec infacetum, Parvi tibia condyli sonabit.{{r|78.30|30}} Haec est cenula. Claudiam sequeris. Quam nobis cupis esse tu priorem? </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Undecies una surrexti, Zoile, cena, Et mutata tibi est synthesis undecies, Sudor inhaereret madida ne veste retentus Et laxam tenuis laederet aura cutem. Quare ego non sudo, qui tecum, Zoile, ceno?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIX}}.5|5}} Frigus enim magnum synthesis una facit. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Non totam mihi, si vacabis, horam, Dones et licet inputes, Severe, Dum nostras legis exigisque nugas. 'Durum est perdere ferias': rogamus, Iacturam patiaris hanc ferasque.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Quod si legeris ista cum diserto - Sed numquid sumus inprobi? - Secundo, Plus multo tibi debiturus hic est, Quam debet domino suo, libellus. Nam securus erit, nec inquieta{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.10|10}} Lassi marmora Sisyphi videbit, Quem censoria cum meo Severo Docti lima momorderit Secundi. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Semper pauper eris, si pauper es, Aemiliane. Dantur opes nullis nunc nisi divitibus. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Quid promittebas mihi milia, Gaure, ducenta, Si dare non poteras milia, Gaure, decem? An potes et non vis? Rogo, non est turpius istud? I, tibi dispereas, Gaure: pusillus homo es. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Insequeris, fugio; fugis, insequor; haec mihi mens est: Velle tuum nolo, Dindyme, nolle volo. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Iam tristis nucibus puer relictis Clamoso revocatur a magistro, Et blando male proditus fritillo, Arcana modo raptus e popina, Aedilem rogat udus aleator.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.5|5}} Saturnalia transiere tota, Nec munuscula parva nec minora Misisti mihi, Galla, quam solebas. Sane sic abeat meus December: Scis certe, puto, vestra iam venire{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.10|10}} Saturnalia, Martias Kalendas; Tunc reddam tibi, Galla, quod dedisti. </poem> {{Liber |Ante= Liber IV |AnteNomen= ../Liber IV |Post= Liber VI |PostNomen= ../Liber VI }} </div>{{finis}} tj5h5a39hsci8k7wx79jnms9ng1wi8y Epigrammata (Martialis)/Liber IV 0 6772 270249 269372 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber IV]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber IV]] 269372 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber IV }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber III |AnteNomen= ../Liber III |Post= Liber V |PostNomen= ../Liber V }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Caesaris alma dies et luce sacratior illa, Conscia Dictaeum qua tulit Ida Iovem, Longa, precor, Pylioque veni numerosior aevo Semper et hoc voltu vel meliore nite. Hic colat Albano Tritonida multus in auro{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Perque manus tantas plurima quercus eat; Hic colat ingenti redeuntia saecula lustro Et quae Romuleus sacra Tarentos habet. Magna quidem, superi, petimus, sed debita terris: Pro tanto quae sunt inproba vota deo?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.10|10}} </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Spectabat modo solus inter omnes Nigris munus Horatius lacernis, Cum plebs et minor ordo maximusque Sancto cum duce candidus sederet. Toto nix cecidit repente caelo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Albis spectat Horatius lacernis. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Aspice quam densum tacitarum vellus aquarum Defluat in voltus Caesaris inque sinus. Indulget tamen ille Iovi, nec vertice moto Concretas pigro frigore ridet aquas, Sidus Hyperborei solitus lassare Bootae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Et madidis Helicen dissimulare comis. Quis siccis lascivit aquis et ab aethere ludit? Suspicor has pueri Caesaris esse nives. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Quod siccae redolet palus lacunae, Crudarum nebulae quod Albularum, Piscinae vetus aura quod marinae, Quod pressa piger hircus in capella, Lassi vardaicus quod evocati,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Quod bis murice vellus inquinatum, Quod ieiunia sabbatariarum, Maestorum quod anhelitus reorum, Quod spurcae moriens lucerna Ledae, Quod ceromata faece de Sabina,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.10|10}} Quod volpis fuga, viperae cubile, Mallem quam quod oles olere, Bassa. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Vir bonus et pauper linguaque et pectore verus, Quid tibi vis, urbem qui, Fabiane, petis? Qui nec leno potes nec comissator haberi, Nec pavidos tristi voce citare reos, Nec potes uxorem cari corrumpere amici,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Nec potes algentes arrigere ad vetulas, Vendere nec vanos circa Palatia fumos, Plaudere nec Cano, plaudere nec Glaphyro: Unde miser vives? 'Homo certus, fidus amicus - '. Hoc nihil est: numquam sic Philomelus eris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.10|10}} </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Credi virgine castior pudica Et frontis tenerae cupis videri, Cum sis inprobior, Malisiane, Quam qui compositos metro Tibulli In Stellae recitat domo libellos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Cur, here quod dederas, hodie, puer Hylle, negasti, Durus tam subito, qui modo mitis eras? Sed iam causaris barbamque annosque pilosque. O nox quam longa es, quae facis una senem! Quid nos derides? here qui puer, Hylle, fuisti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Dic nobis, hodie qua ratione vir es? </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Prima salutantes atque altera conterit hora, Exercet raucos tertia causidicos, In quintam varios extendit Roma labores, Sexta quies lassis, septima finis erit, Sufficit in nonam nitidis octava palaestris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Imperat extructos frangere nona toros: Hora libellorum decuma est, Eupheme, meorum, Temperat ambrosias cum tua cura dapes Et bonus aetherio laxatur nectare Caesar Ingentique tenet pocula parca manu.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} Tunc admitte iocos: gressu timet ire licenti Ad matutinum nostra Thalia Iovem. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Sotae filia clinici, Labulla, Deserto sequeris Clytum marito Et donas et amas: ἔχεις ἀσώτως. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Dum novus est nec adhuc rasa mihi fronte libellus, Pagina dum tangi non bene sicca timet, I puer et caro perfer leve munus amico, Qui meruit nugas primus habere meas. Curre, sed instructus: comitetur Punica librum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Spongia: muneribus convenit illa meis. Non possunt nostros multae, Faustine, liturae Emendare iocos: una litura potest. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Dum nimium vano tumefactus nomine gaudes Et Saturninum te, miser, esse pudet, Impia Parrhasia movisti bella sub ursa, Qualia qui Phariae coniugis arma tulit. Excideratne adeo fatum tibi nominis huius,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Obruit Actiaci quod gravis ira freti? An tibi promisit Rhenus quod non dedit illi Nilus, et Arctois plus licuisset aquis? Ille etiam nostris Antonius occidit armis, Qui tibi conlatus, perfide, Caesar erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.10|10}} </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Nulli, Thai, negas, sed si te non pudet istud, Hoc saltem pudeat, Thai, negare nihil. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Claudia, Rufe, meo nubit Peregrina Pudenti: Macte esto taedis, o Hymenaee, tuis. Tam bene rara suo miscentur cinnama nardo, Massica Theseis tam bene vina favis; Nec melius teneris iunguntur vitibus ulmi,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.5|5}} Nec plus lotos aquas, litora myrtus amat. Candida perpetuo reside, Concordia, lecto, Tamque pari semper sit Venus aequa iugo: Diligat illa senem quondam, sed et ipsa marito Tum quoque, cum fuerit, non videatur anus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Sili, Castalidum decus sororum, Qui periuria barbari furoris Ingenti premis ore perfidosque Astus Hannibalis levisque Poenos Magnis cedere cogis Africanis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Paulum seposita severitate, Dum blanda vagus alea December Incertis sonat hinc et hinc fritillis Et ludit tropa nequiore talo, Nostris otia commoda Camenis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} Nec torva lege fronte, sed remissa Lascivis madidos iocis libellos. Sic forsan tener ausus est Catullus Magno mittere Passerem Maroni. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Mille tibi nummos hesterna luce roganti In sex aut septem, Caeciliane, dies 'Non habeo' dixi: sed tu causatus amici Adventum lancem paucaque vasa rogas. Stultus es? an stultum me credis, amice? negavi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Mille tibi nummos, milia quinque dabo? </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Privignum non esse tuae te, Galle, novercae Rumor erat, coniunx dum fuit illa patris. Non tamen hoc poterat vivo genitore probari. Iam nusquam pater est, Galle, noverca domi est. Magnus ab infernis revocetur Tullius umbris{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} Et te defendat Regulus ipse licet, Non potes absolvi: nam quae non desinit esse Post patrem, numquam, Galle, noverca fuit. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Facere in Lyciscam, Paule, me iubes versus, Quibus illa lectis rubeat et sit irata. O Paule, malus es: irrumare vis solus. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Qua vicina pluit Vipsanis porta columnis Et madet adsiduo lubricus imbre lapis, In iugulum pueri, qui roscida tecta subibat, Decidit hiberno praegravis unda gelu: Cumque peregisset miseri crudelia fata,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Tabuit in calido volnere mucro tener. Quid non saeva sibi voluit Fortuna licere? Aut ubi non mors est, si iugulatis aquae? </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Hanc tibi Sequanicae pinguem textricis alumnam, Quae Lacedaemonium barbara nomen habet, Sordida, sed gelido non aspernanda Decembri Dona, peregrinam mittimus endromida: - Seu lentum ceroma teris tepidumve trigona,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.5|5}} Sive harpasta manu pulverulenta rapis, Plumea seu laxi partiris pondera follis, Sive levem cursu vincere quaeris Athan - Ne madidos intret penetrabile frigus in artus, Neve gravis subita te premat Iris aqua.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.10|10}} Ridebis ventos hoc munere tectus et imbris: Nec sic in Tyria sindone tutus eris. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Dicit se vetulam, cum sit Caerellia pupa: Pupam se dicit Gellia, cum sit anus. Ferre nec hanc possis, possis, Colline, nec illam: Altera ridicula est, altera putidula. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Nullos esse deos, inane caelum Adfirmat Segius: probatque, quod se Factum, dum negat haec, videt beatum. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Primos passa toros et adhuc placanda marito Merserat in nitidos se Cleopatra lacus, Dum fugit amplexus. Sed prodidit unda latentem; Lucebat, totis cum tegeretur aquis: Condita sic puro numerantur lilia vitro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} Sic prohibet tenuis gemma latere rosas. Insilui mersusque vadis luctantia carpsi Basia: perspicuae plus vetuistis aquae. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Dum tu lenta nimis diuque quaeris, Quis primus tibi quisve sit secundus Graium quos epigramma conparavit: Palmam Callimachus, Thalia, de se Facundo dedit ipse Bruttiano.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} Qui si Cecropio satur lepore Romanae sale luserit Minervae, Illi me facias, precor, secundum. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Omnes quas habuit, Fabiane, Lycoris amicas Extulit: uxori fiat amica meae. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Aemula Baianis Altini litora villis Et Phaethontei conscia silva rogi, Quaeque Antenoreo Dryadum pulcherrima Fauno Nupsit ad Euganeos Sola puella lacus, Et tu Ledaeo felix Aquileia Timavo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Hic ubi septenas Cyllarus hausit aquas: Vos eritis nostrae requies portusque senectae, Si iuris fuerint otia nostra sui. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Quod te mane domi toto non vidimus anno, Vis dicam, quantum, Postume, perdiderim? Tricenos, puto, bis, vicenos ter, puto, nummos. Ignosces: togulam, Postume, pluris emo. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Saepe meos laudare soles, Auguste, libellos. Invidus ecce negat: num minus ergo soles? Quid, quod honorato non sola voce dedisti, Non alius poterat quae dare dona mihi? Ecce iterum nigros conrodit lividus ungues.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Da, Caesar, tanto tu magis, ut doleat. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Donasti tenero, Chloe, Luperco Hispanas Tyriasque coccinasque, Et lotam tepido togam Galaeso, Indos sardonychas, Scythas zmaragdos, Et centum dominos novae monetae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Et quidquid petit usque et usque donas. Vae glabraria, vae tibi misella: Nudam te statuet tuus Lupercus. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Obstat, care Pudens, nostris sua turba libellis Lectoremque frequens lassat et implet opus. Rara iuvant: primis sic maior gratia pomis, Hibernae pretium sic meruere rosae; Sic spoliatricem commendat fastus amicam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Ianua nec iuvenem semper aperta tenet. Saepius in libro numeratur Persius uno, Quam levis in tota Marsus Amazonide. Tu quoque de nostris releges quemcumque libellis, Esse puta solum: sic tibi pluris erit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Baiano procul a lacu, monemus, Piscator, fuge, ne nocens recedas. Sacris piscibus hae natantur undae, Qui norunt dominum manumque lambunt Illam, qua nihil est in orbe maius.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Quid, quod nomen habent et ad magistri Vocem quisque sui venit citatus? Hoc quondam Libys impius profundo, Dum praedam calamo tremente ducit, Raptis luminibus repente caecus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.10|10}} Captum non potuit videre piscem, Et nunc sacrilegos perosus hamos Baianos sedet ad lacus rogator. At tu, dum potes, innocens recede Iactis simplicibus cibis in undas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.15|15}} Et pisces venerare delicatos. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Quod cupis in nostris dicique legique libellis Et nonnullus honos creditur iste tibi, Ne valeam, si non res est gratissima nobis Et volo te chartis inseruisse meis. Sed tu nomen habes averso fonte sororum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Inpositum, mater quod tibi dura dedit; Quod nec Melpomene, quod nec Polyhymnia possit Nec pia cum Phoebo dicere Calliope. Ergo aliquod gratum Musis tibi nomen adopta: Non semper belle dicitur 'Hippodame.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Et latet et lucet Phaethontide condita gutta, Ut videatur apis nectare clusa suo. Dignum tantorum pretium tulit illa laborum: Credibile est ipsam sic voluisse mori. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Plena laboratis habeas cum scrinia libris, Emittis quare, Sosibiane, nihil? 'Edent heredes' inquis 'mea carmina.' Quando? Tempus erat iam te, Sosibiane, legi. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Sordida cum tibi sit, verum tamen, Attale, dicit, Quisquis te niveam dicit habere togam. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Frontibus adversis molles concurrere dammas Vidimus et fati sorte iacere pari. Spectavere canes praedam, stupuitque superbus Venator, cultro nil superesse suo. Unde leves animi tanto caluere furore?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Sic pugnant tauri, sic cecidere viri. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Cana est barba tibi, nigra est coma: tinguere barbam Non potes - haec causa est - et potes, Ole, comam. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> 'Centum Coranus et ducenta Mancinus, Trecenta debet Titius, hoc bis Albinus, Decies Sabinus alterumque Serranus; Ex insulis fundisque tricies soldum, Ex pecore redeunt ter ducena Parmensi':{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Totis diebus, Afer, hoc mihi narras Et teneo melius ista, quam meum nomen. Numeres oportet aliquid, ut pati possim: Cotidianam refice nauseam nummis: Audire gratis, Afer, ista non possum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Galla, nega: satiatur amor, nisi gaudia torquent: Sed noli nimium, Galla, negare diu. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Argenti genus omne comparasti, Et solus veteres Myronos artes, Solus Praxitelus manum Scopaeque, Solus Phidiaci toreuma caeli, Solus Mentoreos habes labores.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Nec desunt tibi vera Gratiana, Nec quae Callaico linuntur auro, Nec mensis anaglypta de paternis. Argentum tamen inter omne miror Quare non habeas, Charine, purum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Atria Pisonum stabant cum stemmate toto Et docti Senecae ter numeranda domus; Praetulimus tantis solum te, Postume, regnis: Pauper eras et eques, sed mihi consul eras. Tecum ter denas numeravi, Postume, brumas:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Communis nobis lectus et unus erat. Iam donare potes, iam perdere, plenus honorum, Largus opum: expecto, Postume, quid facias. Nil facis, et serumst alium mihi quaerere regem. - Hoc, Fortuna, placet? 'Postumus inposuit.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.10|10}} </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Quid recitaturus circumdas vellera collo? Conveniunt nostris auribus ista magis. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Si quis forte mihi possit praestare roganti, Audi, quem puerum, Flacce, rogare velim. Niliacis primum puer hic nascatur in oris: Nequitias tellus scit dare nulla magis. Sit nive candidior: namque in Mareotide fusca{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Pulchrior est, quanto rarior, iste color. Lumina sideribus certent mollesque flagellent Colla comae: tortas non amo, Flacce, comas. Frons brevis atque modus leviter sit naribus uncis, Paestanis rubeant aemula labra rosis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.10|10}} Saepe et nolentem cogat nolitque volentem, Liberior domino saepe sit ille suo; Et timeat pueros, excludat saepe puellas: Vir reliquis, uni sit puer ille mihi. 'Iam scio, nec fallis: nam me quoque iudice verum est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.15|15}} Talis erat' dices 'noster Amazonicus.' </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Non dixi, Coracine, te cinaedum: Non sum tam temerarius nec audax Nec mendacia qui loquar libenter. Si dixi, Coracine, te cinaedum, Iratam mihi Pontiae lagonam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Iratum calicem mihi Metili: Iuro per Syrios tibi tumores, Iuro per Berecyntios furores. Quid dixi tamen? Hoc leve et pusillum, Quod notum est, quod et ipse non negabis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Dixi te, Coracine, cunnilingum. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Hic est pampineis viridis modo Vesbius umbris, Presserat hic madidos nobilis uva lacus: Haec iuga, quam Nysae colles, plus Bacchus amavit, Hoc nuper Satyri monte dedere choros. Haec Veneris sedes, Lacedaemone gratior illi,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Hic locus Herculeo numine clarus erat. Cuncta iacent flammis et tristi mersa favilla: Nec superi vellent hoc licuisse sibi. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Haec tibi pro nato plena dat laetus acerra, Phoebe, Palatinus munera Parthenius, Ut qui prima novo signat quinquennia lustro, Impleat innumeras Burrus Olympiadas. Fac rata vota patris: sic te tua diligat arbor{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Gaudeat et certa virginitate soror, Perpetuo sic flore mices, sic denique non sint Tam longae Bromio, quam tibi, Phoebe, comae. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Saturnalia divitem Sabellum Fecerunt: merito tumet Sabellus, Nec quemquam putat esse praedicatque Inter causidicos beatiorem. Hos fastus animosque dat Sabello{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Farris semodius fabaeque fresae, Et turis piperisque tres selibrae, Et Lucanica ventre cum Falisco, Et nigri Syra defruti lagona, Et ficus Libyca gelata testa{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.10|10}} Cum bulbis cocleisque caseoque. Piceno quoque venit a cliente Parcae cistula non capax olivae, Et crasso figuli polita caelo Septenaria synthesis Sagunti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.15|15}} Hispanae luteum rotae toreuma, Et lato variata mappa clavo. Saturnalia fructuosiora Annis non habuit decem Sabellus. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Encaustus Phaethon tabula tibi pictus in hac est. Quid tibi vis, dipyrum qui Phaethonta facis? </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Percidi gaudes, percisus, Papyle, ploras. Cur, quae vis fieri, Papyle, facta doles? Paenitet obscenae pruriginis? an magis illud Fles, quod percidi, Papyle, desieris? </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Nescit, crede mihi, quid sint epigrammata, Flacce, Qui tantum lusus ista iocosque vocat. Ille magis ludit, qui scribit prandia saevi Tereos, aut cenam, crude Thyesta, tuam, Aut puero liquidas aptantem Daedalon alas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Pascentem Siculas aut Polyphemon ovis. A nostris procul est omnis vesica libellis, Musa nec insano syrmate nostra tumet. 'Illa tamen laudant omnes, mirantur, adorant.' Confiteor: laudant illa, sed ista legunt.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Quid me, Thai, senem subinde dicis? Nemo est, Thai, senex ad irrumandum. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Cum tibi non essent sex milia, Caeciliane, Ingenti late vectus es hexaphoro: Postquam bis decies tribuit dea caeca sinumque Ruperunt nummi, factus es, ecce, pedes. Quid tibi pro meritis et tantis laudibus optem?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Di reddant sellam, Caeciliane, tibi. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Gestari iunctis nisi desinis, Hedyle, capris, Qui modo ficus eras, iam caprificus eris. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Hunc, quem saepe vides intra penetralia nostrae Pallados et templi limina, Cosme, novi Cum baculo peraque senem, cui cana putrisque Stat coma et in pectus sordida barba cadit, Cerea quem nudi tegit uxor abolla grabati,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Cui dat latratos obvia turba cibos, Esse putas Cynicum deceptus imagine ficta: Non est hic Cynicus, Cosme: quid ergo? Canis. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> O cui Tarpeias licuit contingere quercus Et meritas prima cingere fronde comas, Si sapis, utaris totis, Colline, diebus Extremumque tibi semper adesse putes. Lanificas nulli tres exorare puellas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} Contigit: observant quem statuere diem. Divitior Crispo, Thrasea constantior ipso Lautior et nitido sis Meliore licet: Nil adicit penso Lachesis fusosque sororum Explicat et semper de tribus una negat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Luci, gloria temporum tuorum, Qui Caium veterem Tagumque nostrum Arpis cedere non sinis disertis: Argivas generatus inter urbes Thebas carmine cantet aut Mycenas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Aut claram Rhodon aut libidinosae Ledaeas Lacedaemonos palaestras: Nos Celtis genitos et ex Hiberis Nostrae nomina duriora terrae Grato non pudeat referre versu:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.10|10}} Saevo Bilbilin optimam metallo, Quae vincit Chalybasque Noricosque, Et ferro Plateam suo sonantem, Quam fluctu tenui, sed inquieto Armorum Salo temperator ambit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.15|15}} Tutelamque chorosque Rixamarum, Et convivia festa Carduarum, Et textis Peterin rosis rubentem, Atque antiqua patrum theatra Rigas, Et certos iaculo levi Silaos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.20|20}} Turgontique lacus Turasiaeque, Et parvae vada pura Tvetonissae, Et sanctum Buradonis ilicetum, Per quod vel piger ambulat viator, Et quae fortibus excolit iuvencis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.25|25}} Curvae Manlius arva Vativescae. Haec tam rustica, delicate lector, Rides nomina? rideas licebit, Haec tam rustica malo, quam Butuntos. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Munera quod senibus viduisque ingentia mittis, Vis te munificum, Gargiliane, vocem? Sordidius nihil est, nihil est te spurcius uno, Qui potes insidias dona vocare tuas: Sic avidis fallax indulget piscibus hamus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Callida sic stultas decipit esca feras. Quid sit largiri, quid sit donare, docebo, Si nescis: dona, Gargiliane, mihi. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Dum nos blanda tenent lascivi stagna Lucrini Et quae pumiceis fontibus antra calent, Tu colis Argei regnum, Faustine, coloni, Quo te bis decimus ducit ab urbe lapis. Horrida sed fervent Nemeaei pectora monstri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Nec satis est, Baias igne calere suo. Ergo sacri fontes et litora grata valete, Nympharum pariter Nereïdumque domus. Herculeos colles gelida vos vincite bruma, Nunc Tiburtinis cedite frigoribus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> In tenebris luges amissum, Galla, maritum. Iam plorare pudet te, puto, Galla, virum. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Flentibus Heliadum ramis dum vipera repit, Fluxit in obstantem sucina gutta feram: Quae dum miratur pingui se rore teneri, Concreto riguit vincta repente gelu. Ne tibi regali placeas, Cleopatra, sepulchro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Vipera si tumulo nobiliore iacet. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Ardea solstitio Castranaque rura petantur Quique Cleonaeo sidere fervet ager, Cum Tiburtinas damnet Curiatius auras Inter laudatas ad Styga missus aquas. Nullo fata loco possis excludere: cum mors{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Venerit, in medio Tibure Sardinia est. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Donasse amicum tibi ducenta, Mancine, Nuper superbo laetus ore iactasti. Quartus dies est, in schola poetarum Dum fabulamur, milibus decem dixti Emptas lacernas munus esse Pompullae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Sardonycha verum lineisque ter cinctum Duasque similes fluctibus maris gemmas Dedisse Bassam Caeliamque iurasti. Here de theatro, Pollione cantante, Cum subito abires, dum fugis, loquebaris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Hereditatis tibi trecenta venisse, Et mane centum, et post meridie centum. Quid tibi sodales fecimus mali tantum? Miserere iam, crudelis, et sile tandem. Aut, si tacere lingua non potest ista,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.15|15}} Aliquando narra, quod velimus audire. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Tibur in Herculeum migravit nigra Lycoris, Omnia dum fieri candida credit ibi. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Dum petit a Baulis mater Caerellia Baias, Occidit insani crimine mersa freti. Gloria quanta perit vobis! haec monstra Neroni Nec iussae quondam praestiteratis, aquae. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Iuli iugera pauca Martialis Hortis Hesperidum beatiora Longo Ianiculi iugo recumbunt: Lati collibus eminent recessus, Et planus modico tumore vertex{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Caelo perfruitur sereniore Et curvas nebula tegente valles Solus luce nitet peculiari; Puris leniter admoventur astris Celsae culmina delicata villae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.10|10}} Hinc septem dominos videre montis Et totam licet aestimare Romam, Albanos quoque Tusculosque colles Et quodcumque iacet sub urbe frigus, Fidenas veteres brevesque Rubras,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.15|15}} Et quod virgineo cruore gaudet Annae pomiferum nemus Perennae. Illinc Flaminiae Salariaeque Gestator patet essedo tacente, Ne blando rota sit molesta somno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.20|20}} Quem nec rumpere nauticum celeuma Nec clamor valet helciariorum, Cum sit tam prope Mulvius sacrumque Lapsae per Tiberim volent carinae. Hoc rus, seu potius domus vocanda est,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.25|25}} Commendat dominus: tuam putabis, Tam non invida tamque liberalis, Tam comi patet hospitalitate: Credas Alcinoi pios Penates Aut facti modo divitis Molorchi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.30|30}} Vos nunc omnia parva qui putatis, Centeno gelidum ligone Tibur Vel Praeneste domate pendulamque Uni dedite Setiam colono, Dum me iudice praeferantur istis{{r|64.35|35}} Iuli iugera pauca Martialis. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Oculo Philaenis semper altero plorat. Quo fiat istud quaeritis modo? lusca est. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Egisti vitam semper, Line, municipalem, Qua nihil omnino vilius esse potest. Idibus et raris togula est excussa Kalendis Duxit et aestates synthesis una decem. Saltus aprum, campus leporem tibi misit inemptum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Silva gravis turdos exagitata dedit, Captus flumineo venit de gurgite piscis, Vina ruber fudit non peregrina cadus. Nec tener Argolica missus de gente minister, Sed stetit inculti rustica turba foci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.10|10}} Vilica vel duri conpressa est nupta coloni, Incaluit quotiens saucia vena mero. Nec nocuit tectis ignis, nec Sirius agris, Nec mersa est pelago nec fuit ulla ratis. Subposita est blando numquam tibi tessera talo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.15|15}} Alea sed parcae sola fuere nuces. Dic, ubi sit decies, mater quod avara reliquit. Nusquam est: fecisti rem, Line, difficilem. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Praetorem pauper centum sestertia Gaurus Orabat cana notus amicitia, Dicebatque suis haec tantum deesse trecentis, Ut posset domino plaudere iustus eques. Praetor ait 'Scis me Scorpo Thalloque daturum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Atque utinam centum milia sola darem.' A pudet ingratae, pudet a male divitis arcae. Quod non das equiti, vis dare, praetor, equo? </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Invitas centum quadrantibus et bene cenas. Ut cenem invitor, Sexte, an ut invideam? </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Tu Setina quidem semper vel Massica ponis, Papyle, sed rumor tam bona vina negat: Diceris hac factus caelebs quater esse lagona. Nec puto nec credo, Papyle, nec sitio. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Nihil Ammiano praeter aridam restem Moriens reliquit ultimis pater ceris. Fieri putaret posse quis, Marulline, Ut Ammianus mortuum patrem nollet? </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Quaero diu totam, Safroni Rufe, per urbem, Si qua puella neget: nulla puella negat. Tamquam fas non sit, tamquam sit turpe negare, Tamquam non liceat: nulla puella negat. Casta igitur nulla est? sunt castae mille: quid ergo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Casta facit? non dat, non tamen illa negat. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Exigis, ut donem nostros tibi, Quinte, libellos. Non habeo, sed habet bibliopola Tryphon. 'Aes dabo pro nugis et emam tua carmina sanus? Non' inquis 'faciam tam fatue.' Nec ego. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Cum gravis extremas Vestinus duceret horas Et iam per Stygias esset iturus aquas, Ultima volventis oravit pensa sorores, Ut traherent parva stamina pulla mora, Iam sibi defunctus caris dum vivit amicis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Moverunt tetricas tam pia vota deas. Tunc largas partitus opes a luce recessit Seque mori post hoc credidit ille senem. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Aspicis, inbelles temptent quam fortia dammae Proelia? tam timidis quanta sit ira feris? In mortem parvis concurrere frontibus ardent. Vis, Caesar, dammis parcere? mitte canes. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> O felix animo, felix, Nigrina, marito Atque inter Latias gloria prima nurus: Te patrios miscere iuvat cum coniuge census, Gaudentem socio participique viro. Arserit Euhadne flammis iniecta mariti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Nec minor Alcestin fama sub astra ferat: Tu melius: certo meruisti pignore vitae, Ut tibi non esset morte probandus amor. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Milia misisti mihi sex bis sena petenti: Ut bis sena feram, bis duodena petam. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Numquam divitias deos rogavi Contentus modicis meoque laetus: Paupertas, veniam dabis, recede. Causast quae subiti novique voti? Pendentem volo Zoilum videre.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Condita cum tibi sit iam sexagensima messis Et facies multo splendeat alba pilo, Discurris tota vagus urbe, nec ulla cathedra est, Cui non mane feras inrequietus Have; Et sine te nulli fas est prodire tribuno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Nec caret officio consul uterque tuo; Et sacro decies repetis Palatia clivo Sigerosque meros Partheniosque sonas. Haec faciant sane iuvenes: deformius, Afer, Omnino nihil est ardalione sene.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Hospes eras nostri semper, Matho, Tiburtini. Hoc emis. Inposui: rus tibi vendo tuum. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Declamas in febre, Maron: hanc esse phrenesin Si nescis, non es sanus, amice Maron. Declamas aeger, declamas hemitritaeos: Si sudare aliter non potes, est ratio. 'Magna tamen res est.' Erras; cum viscera febris{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Exurit, res est magna tacere, Maron. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Epigramma nostrum cum Fabulla legisset, Negare nullam quo queror puellarum, Semel rogata bisque terque neglexit Preces amantis. Iam, Fabulla, promitte: Negare iussi, pernegare non iussi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXI}}.5|5}} </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Hos quoque commenda Venuleio, Rufe, libellos, Inputet et nobis otia parva roga, Immemor et paulum curarum operumque suorum Non tetrica nugas exigat aure meas. Sed nec post primum legat haec summumve trientem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Sed sua cum medius proelia Bacchus amat. Si nimis est legisse duos, tibi charta plicetur Altera: divisum sic breve fiet opus. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Securo nihil est te, Naevole, peius: eodem Sollicito nihil est, Naevole, te melius. Securus nullum resalutas, despicis omnes, Nec quisquam liber nec tibi natus homo est: Sollicitus donas, dominum regemque salutas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} Invitas. Esto, Naevole, sollicitus. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Non est in populo nec urbe tota, A se Thaida qui probet fututam, Cum multi cupiant rogentque multi. Tam casta est, rogo, Thais? Immo fellat. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Nos bibimus vitro, tu murra, Pontice. Quare? Prodat perspicuus ne duo vina calix. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Si vis auribus Atticis probari, Exhortor moneoque te, libelle, Ut docto placeas Apollinari. Nil exactius eruditiusque est, Sed nec candidius benigniusque:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Si te pectore, si tenebit ore, Nec rhonchos metues maligniorum, Nec scombris tunicas dabis molestas. Si damnaverit, ad salariorum Curras scrinia protinus licebit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.10|10}} Inversa pueris arande charta. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Infantem secum semper tua Bassa, Fabulle, Conlocat et lusus deliciasque vocat, Et, quo mireris magis, infantaria non est. Ergo quid in causa est? Pedere Bassa solet. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Nulla remisisti parvo pro munere dona, Et iam Saturni quinque fuere dies. Ergo nec argenti sex scripula Septiciani Missa nec a querulo mappa cliente fuit, Antipolitani nec quae de sanguine thynni{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.5|5}} Testa rubet, nec quae cottana parva gerit, Nec rugosarum vimen breve Picenarum, Dicere te posses ut meminisse mei? Decipies alios verbis voltuque benigno, Nam mihi iam notus dissimulator eris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Ohe, iam satis est, ohe, libelle, Iam pervenimus usque ad umbilicos. Tu procedere adhuc et ire quaeris, Nec summa potes in schida teneri, Sic tamquam tibi res peracta non sit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIX}}.5|5}} Quae prima quoque pagina peracta est. Iam lector queriturque deficitque, Iam librarius hoc et ipse dicit 'Ohe, iam satis est, ohe, libelle.' </poem> {{Liber |Ante= Liber III |AnteNomen= ../Liber III |Post= Liber V |PostNomen= ../Liber V }} </div>{{finis}} puqytd1h4od3hx5yqbp80s4qjfp9tq2 Epigrammata (Martialis)/Liber VI 0 6773 270255 269378 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VI]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VI]] 269378 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber VI }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber V |AnteNomen= ../Liber V |Post= Liber VII |PostNomen= ../Liber VII }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Sextus mittitur hic tibi libellus, In primis mihi care Martialis: Quem si terseris aure diligenti, Audebit minus anxius tremensque Magnas Caesaris in manus venire.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Lusus erat sacrae conubia fallere taedae, Lusus et inmeritos execuisse mares. Utraque tu prohibes, Caesar, populisque futuris Succurris, nasci quos sine fraude iubes. Nec spado iam nec moechus erit te praeside quisquam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} At prius - o mores! - et spado moechus erat. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Nascere Dardanio promissum nomen Iulo, Vera deum suboles; nascere, magne puer: Cui pater aeternas post saecula tradat habenas, Quique regas orbem cum seniore senex. Ipsa tibi niveo trahet aurea pollice fila{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Et totam Phrixi Iulia nebit ovem. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Censor maxime principumque princeps, Cum tot iam tibi debeat triumphos, Tot nascentia templa, tot renata, Tot spectacula, tot deos, tot urbes: Plus debet tibi Roma, quod pudica est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Rustica mercatus multis sum praedia nummis: Mutua des centum, Caeciliane, rogo. Nil mihi respondes? Tacitum te dicere credo 'Non reddes': ideo, Caeciliane, rogo. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Comoedi tres sunt, sed amat tua Paula, Luperce, Quattuor: et κωφὸν Paula πρόσωπον amat. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Iulia lex populis ex quo, Faustine, renata est Atque intrare domos iussa Pudicitia est, Aut minus aut certe non plus tricesima lux est, Et nubit decimo iam Telesilla viro. Quae nubit totiens, non nubit: adultera lege est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Offendor moecha simpliciore minus. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Praetores duo, quattuor tribuni, Septem causidici, decem poetae Cuiusdam modo nuptias petebant A quodam sene. Non moratus ille Praeconi dedit Eulogo puellam.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Dic, numquid fatue, Severe, fecit? </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> In Pompeiano dormis, Laevine, theatro: Et quereris, si te suscitat Oceanus? </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Pauca Iovem nuper cum milia forte rogarem, 'Ille dabit' dixit 'qui mihi templa dedit.' Templa quidem dedit ille Iovi, sed milia nobis Nulla dedit: pudet, a, pauca rogasse Iovem At quam non tetricus, quam nulla nubilus ira,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Quam placido nostras legerat ore preces! Talis supplicibus tribuit diademata Dacis Et Capitolinas itque reditque vias. Dic, precor, o nostri dic conscia virgo Tonantis, Si negat hoc vultu, quo solet ergo dare?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.10|10}} Sic ego: sic breviter posita mihi Gorgone Pallas: 'Quae nondum data sunt, stulte, negata putas?' </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Quod non sit Pylades hoc tempore, non sit Orestes, Miraris? Pylades, Marce, bibebat idem, Nec melior panis turdusve dabatur Orestae, Sed par atque eadem cena duobus erat. Tu Lucrina voras, me pascit aquosa peloris:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Non minus ingenua est et mihi, Marce, gula. Te Cadmea Tyros, me pinguis Gallia vestit: Vis te purpureum, Marce, sagatus amem? Ut praestem Pyladen, aliquis mihi praestet Oresten. Hoc non fit verbis, Marce: ut ameris, ama.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.10|10}} </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Iurat capillos esse, quos emit, suos Fabulla: +numquid, Paule, peierat+? </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Quis te Phidiaco formatam, Iulia, caelo, Vel quis Palladiae non putet artis opus? Candida non tacita respondet imagine lygdos Et placido fulget vivus in ore decor. Ludit Acidalio, sed non manus aspera, nodo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.5|5}} Quem rapuit collo, parve Cupido, tuo. Ut Martis revocetur amor summique Tonantis, A te Iuno petat ceston et ipsa Venus. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Versus scribere posse te disertos Adfirmas, Laberi: quid ergo non vis? Versus scribere qui potest disertos, Non scribat, Laberi: virum putabo. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Dum Phaethontea formica vagatur in umbra, Inplicuit tenuem sucina gutta feram. Sic modo quae fuerat vita contempta manente, Funeribus facta est nunc pretiosa suis. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Tu qui pene viros terres et falce cinaedos, Iugera sepositi pauca tuere soli. Sic tua non intrent vetuli pomaria fures, Sed puer et longis pulchra puella comis. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Cinnam, Cinname, te iubes vocari. Non est hic, rogo, Cinna, barbarismus? Tu si Furius ante dictus esses, Fur ista ratione dicereris. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Sancta Salonini terris requiescit Hiberis, Qua melior Stygias non videt umbra domos. Sed lugere nefas: nam qui te, Prisce, reliquit, Vivit qua voluit vivere parte magis. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Non de vi neque caede nec veneno, Sed lis est mihi de tribus capellis: Vicini queror has abesse furto. Hoc iudex sibi postulat probari: Tu Cannas Mithridaticumque bellum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.5|5}} Et periuria Punici furoris Et Sullas Mariosque Muciosque Magna voce sonas manuque tota. Iam dic, Postume, de tribus capellis. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Mutua te centum sestertia, Phoebe, rogavi, Cum mihi dixisses 'exigis ergo nihil?' Inquiris, dubitas, cunctaris meque diebus Teque decem crucias: iam rogo, Phoebe, nega. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Perpetuam Stellae dum iungit Ianthida vati Laeta Venus, dixit 'Plus dare non potui.' Haec coram domina; sed nequius illud in aurem: 'Tu ne quid pecces, exitiose, vide. Saepe ego lascivom Martem furibunda cecidi,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Legitimos esset cum vagus ante toros. Sed postquam meus est, nulla me paelice laesit: Tam frugi Iuno vellet habere virum.' Dixit, et arcano percussit pectora loro. Plaga iuvat: sed tu iam, dea, caede deos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Quod nubis, Proculina, concubino Et, moechum modo, nunc facis maritum, Ne lex Iulia te notare possit: Non nubis, Proculina, sed fateris. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Stare iubes nostrum semper tibi, Lesbia, penem: Crede mihi, non est mentula, quod digitus. Tu licet et manibus blandis et vocibus instes, Te contra facies imperiosa tua est. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Nil lascivius est Charisiano: Saturnalibus ambulat togatus. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Marcelline, boni suboles sincera parentis, Horrida Parrhasio quem tegit ursa iugo, Ille vetus pro te patriusque quid optet amicus, Accipe et haec memori pectore vota tene: Cauta sit ut virtus, nec te temerarius ardor{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} In medios enses saevaque tela ferat. Bella velint Martemque ferum rationis egentes, Tu potes et patris miles et esse ducis. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Periclitatur capite Sotades noster. Reum putatis esse Sotaden? non est. Arrigere desit posse Sotades: lingit. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Bis vicine Nepos - nam tu quoque proxima Florae Incolis et veteres tu quoque Ficelias - Est tibi, quae patria signatur imagine voltus, Testis maternae nata pudicitiae. Tu tamen annoso nimium ne parce Falerno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Et potius plenos aere relinque cados. Sit pia, sit locuples, sed potet filia mustum: Amphora cum domina nunc nova fiet anus. Caecuba non solos vindemia nutriat orbos: Possunt et patres vivere, crede mihi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Libertus Melioris ille notus, Tota qui cecidit dolente Roma, Cari deliciae breves patroni, Hoc sub marmore Glaucias humatus Iuncto Flaminiae iacet sepulchro:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Castus moribus, integer pudore, Velox ingenio, decore felix. Bis senis modo messibus peractis Vix unum puer adplicabat annum. Qui fles talia, nil fleas, viator.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Non de plebe domus nec avarae verna catastae, Sed domini sancto dignus amore puer, Munera cum posset nondum sentire patroni, Glaucia libertus iam Melioris erat. Moribus hoc formaeque datum: quis blandior illo?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Aut quis Apollineo pulchrior ore fuit? Inmodicis brevis est aetas et rara senectus. Quidquid ames, cupias non placuisse nimis. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Sex sestertia si statim dedisses, Cum dixti mihi 'Sume, tolle, dono', Deberem tibi, Paete, pro ducentis. At nunc cum dederis diu moratus, Post septem, puto, vel novem Kalendas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Vis dicam tibi veriora veris? Sex sestertia, Paete, perdidisti. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Uxorem, Charideme, tuam scis ipse sinisque A medico futui: vis sine febre mori. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Cum dubitaret adhuc belli civilis Enyo Forsitan et posset vincere mollis Otho, Damnavit multo staturum sanguine Martem Et fodit certa pectora tota manu. Sit Cato, dum vivit, sane vel Caesare maior:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Dum moritur, numquid maior Othone fuit? </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Nil miserabilius, Matho, pedicone Sabello Vidisti, quo nil laetius ante fuit. Furta, fugae, mortes servorum, incendia, luctus Adfligunt hominem, iam miser et futuit. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Basia da nobis, Diadumene, pressa. 'Quot?' inquis. Oceani fluctus me numerare iubes Et maris Aegaei sparsas per litora conchas Et quae Cecropio monte vagantur apes, Quaeque sonant pleno vocesque manusque theatro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Cum populus subiti Caesaris ora videt. Nolo quot arguto dedit exorata Catullo Lesbia: pauca cupit, qui numerare potest. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Septem clepsydras magna tibi voce petenti Arbiter invitus, Caeciliane, dedit. At tu multa diu dicis vitreisque tepentem Ampullis potas semisupinus aquam. Ut tandem saties vocemque sitimque, rogamus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Iam de clepsydra, Caeciliane, bibas. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Mentula tam magna est, quantus tibi, Papyle, nasus, Ut possis, quotiens arrigis, olfacere. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Secti podicis usque ad umbilicum Nullas reliquias habet Charinus, Et prurit tamen usque ad umbilicum. O quanta scabie miser laborat! Culum non habet, est tamen cinaedus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Aspicis, ut parvus nec adhuc trieteride plena Regulus auditum laudet et ipse patrem? Maternosque sinus viso genitore relinquat Et patrias laudes sentiat esse suas? Iam clamor centumque viri densumque corona{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Volgus et infanti Iulia tecta placent. Acris equi suboles magno sic pulvere gaudet, Sic vitulus molli proelia fronte cupit. Di, servate, precor, matri sua vota patrique, Audiat ut natum Regulus, illa duos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Pater ex Marulla, Cinna, factus es septem Non liberorum: namque nec tuus quisquam Nec est amici filiusve vicini, Sed in grabatis tegetibusque concepti Materna produnt capitibus suis furta.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Hic, qui retorto crine Maurus incedit, Subolem fatetur esse se coci Santrae. At ille sima nare, turgidis labris Ipsa est imago Pannychi palaestritae. Pistoris esse tertium quis ignorat,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.10|10}} Quicumque lippum novit et videt Damam? Quartus cinaeda fronte, candido voltu Ex concubino natus est tibi Lygdo: Percide, si vis, filium: nefas non est. Hunc vero acuto capite et auribus longis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.15|15}} Quae sic moventur, ut solent asellorum, Quis morionis filium negat Cyrtae? Duae sorores, illa nigra et haec rufa, Croti choraulae vilicique sunt Carpi. Iam Niobidarum grex tibi foret plenus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.20|20}} Si spado Coresus Dindymusque non esset. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Femina praeferri potuit tibi nulla, Lycori: Praeferri Glycerae femina nulla potest. Haec erit hoc quod tu: tu non potes esse quod haec est Tempora quid faciunt! hanc volo, te volui. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Qui recitat lana fauces et colla revinctus, Hic se posse loqui, posse tacere negat. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Etrusci nisi thermulis lavaris, Inlotus morieris, Oppiane. Nullae sic tibi blandientur undae, Nec fontes Aponi rudes puellis, Non mollis Sinuessa fervidique{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Fluctus Passeris aut superbus Anxur, Non Phoebi vada principesque Baiae. Nusquam tam nitidum vacat serenum: Lux ipsa est ibi longior, diesque Nullo tardius a loco recedit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.10|10}} Illic Taygeti virent metalla Et certant vario decore saxa, Quae Phryx et Libys altius cecidit. Siccos pinguis onyx anhelat aestus Et flamma tenui calent ophitae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.15|15}} Ritus si placeant tibi Laconum, Contentus potes arido vapore Cruda Virgine Marciave mergi; Quae tam candida, tam serena lucet, Ut nullas ibi suspiceris undas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.20|20}} Et credas vacuam nitere lygdon. Non adtendis, et aure me supina Iam dudum quasi neglegenter audis. Inlotus morieris, Oppiane. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Dum tibi felices indulgent, Castrice, Baiae Canaque sulphureis nympha natatur aquis, Me Nomentani confirmant otia ruris Et casa iugeribus non onerosa suis. Hoc mihi Baiani soles mollisque Lucrinus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Hoc mihi sunt vestrae, Castrice, divitiae. Quondam laudatas quocumque libebat ad undas Currere nec longas pertimuisse vias, Nunc urbis vicina iuvant facilesque recessus, Et satis est, pigro si licet esse mihi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Festive credis te, Calliodore, iocari Et solum multo permaduisse sale. Omnibus adrides, dicteria dicis in omnis; Sic te convivam posse placere putas. At si ego non belle, sed vere dixero quiddam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Nemo propinabit, Calliodore, tibi. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Lusistis, satis est: lascivi nubite cunni: Permissa est vobis non nisi casta Venus. Haec est casta Venus? nubit Laetoria Lygdo: Turpius uxor erit, quam modo moecha fuit. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Vapulat adsidue veneti quadriga flagello, Nec currit: magnam rem, Catiane, facit. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Nympha, mei Stellae quae fonte domestica puro Laberis et domini gemmea tecta subis, Sive Numae coniunx Triviae te misit ab antris, Sive Camenarum de grege nona venis: Exolvit votis hac se tibi virgine porca{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.5|5}} Marcus, furtivam quod bibit aeger aquam. Tu contenta meo iam crimine gaudia fontis Da secura tui: sit mihi sana sitis. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Quod tam grande sophos clamat tibi turba togata, Non tu, Pomponi, cena diserta tua est. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Non sum de fragili dolatus ulmo, Nec quae stat rigida supina vena, De ligno mihi quolibet columna est, Sed viva generata de cupressu: Quae nec saecula centiens peracta{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Nec longae cariem timet senectae. Hanc tu, quisquis es, o malus, timeto. Nam si vel minimos manu rapaci Hoc de palmite laeseris racemos, Nascetur, licet hoc velis negare,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} Inserta tibi ficus a cupressu. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Cum coleret puros pauper Telesinus amicos, Errabat gelida sordidus in togula: Obscenos ex quo coepit curare cinaedos, Argentum, mensas, praedia solus emit. Vis fieri dives, Bithynice? conscius esto:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Nil tibi vel minimum basia pura dabunt. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Quod convivaris sine me tam saepe, Luperce, Inveni, noceam qua ratione tibi. Irascor: licet usque voces mittasque rogesque - 'Quid facies?' inquis. Quid faciam? veniam. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Hoc iacet in tumulo raptus puerilibus annis Pantagathus, domini cura dolorque sui, Vix tangente vagos ferro resecare capillos Doctus et hirsutas excoluisse genas. Sis licet, ut debes, tellus, placata levisque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Artificis levior non potes esse manu. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Lotus nobiscum est, hilaris cenavit, et idem Inventus mane est mortuus Andragoras. Tam subitae mortis causam, Faustine, requiris? In somnis medicum viderat Hermocraten. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Tantos et tantas si dicere Sextilianum, Aule, vetes, iunget vix tria verba miser. 'Quid sibi vult?' inquis. Dicam, quid suspicer esse: Tantos et tantas Sextilianus amat. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Quod semper casiaque cinnamoque Et nido niger alitis superbae Fragras plumbea Nicerotiana, Rides nos, Coracine, nil olentis: Malo, quam bene olere, nil olere.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Quod tibi crura rigent saetis et pectora villis, Verba putas famae te, Charideme, dare? Extirpa, mihi crede, pilos de corpore toto Teque pilare tuas testificare natis. 'Quae ratio est?' inquis. Scis multos dicere multa:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Fac pedicari te, Charideme, putent. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Mentiris fictos unguento, Phoebe, capillos Et tegitur pictis sordida calva comis. Tonsorem capiti non est adhibere necesse: Radere te melius spongia, Phoebe, potest. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Cernere Parrhasios dum te iuvat, Aule, triones Comminus et Getici sidera ferre poli, O quam paene tibi Stygias ego raptus ad undas Elysiae vidi nubila fusca plagae! Quamvis lassa, tuos quaerebant lumina vultus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Atque erat in gelido plurimus ore Pudens. Si mihi lanificae ducunt non pulla sorores Stamina nec surdos vox habet ista deos, Sospite me sospes Latias reveheris ad urbes Et referes pili praemia clarus eques.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Et dolet et queritur, sibi non contingere frigus, Propter sescentas Baccara gausapinas, Optat et obscuras luces ventosque nivesque, Odit et hibernos, si tepuere, dies. Quid fecere mali nostrae tibi, saeve, lacernae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Tollere de scapulis quas levis aura potest? Quanto simplicius, quanto est humanius illud, Mense vel Augusto sumere gausapinas! </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Laudat, amat, cantat nostros mea Roma libellos, Meque sinus omnes, me manus omnis habet. Ecce rubet quidam, pallet, stupet, oscitat, odit. Hoc volo: nunc nobis carmina nostra placent. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Rem factam Pompullus habet, Faustine: legetur Et nomen toto sparget in orbe suum. 'Sic leve flavorum valeat genus Usiporum, Quisquis et Ausonium non amat imperium.' Ingeniosa tamen Pompulli scripta feruntur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} 'Sed famae non est hoc, mihi crede, satis: Quam multi tineas pascunt blattasque diserti, Et redimunt soli carmina docta coci! Nescio quid plus est, quod donat saecula chartis: Victurus genium debet habere liber.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Amisit pater unicum Salanus: Cessas munera mittere, Oppiane? Heu, crudele nefas malaeque Parcae! Cuius vulturis hoc erit cadaver? </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Scis te captari, scis hunc qui captat, avarum, Et scis qui captat, quid, Mariane, velit. Tu tamen hunc tabulis heredem, stulte, supremis Scribis et esse tuo vis, furiose, loco. 'Munera magna tamen misit.' Sed misit in hamo;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Et piscatorem piscis amare potest? Hicine deflebit vero tua fata dolore? Si cupis, ut ploret, des, Mariane, nihil. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Cum sis nec rigida Fabiorum gente creatus Nec qualem Curio, dum prandia portat aranti, Hirsuta peperit rubicunda sub ilice coniunx, Sed patris ad speculum tonsi matrisque togatae Filius et possit sponsam te sponsa vocare:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Emendare meos, quos novit fama, libellos Et tibi permittis felicis carpere nugas, - Has, inquam, nugas, quibus aurem advertere totam Non aspernantur proceres urbisque forique, Quas et perpetui dignantur scrinia Sili{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.10|10}} Et repetit totiens facundo Regulus ore, Quique videt propius magni certamina Circi Laudat Aventinae vicinus Sura Dianae, Ipse etiam tanto dominus sub pondere rerum Non dedignatur bis terque revolvere Caesar.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.15|15}} Sed tibi plus mentis, tibi cor limante Minerva Acrius et tenues finxerunt pectus Athenae. Ne valeam, si non multo sapit altius illud, Quod cum panticibus laxis et cum pede grandi Et rubro pulmone vetus nasisque timendum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.20|20}} Omnia crudelis lanius per compita portat. Audes praeterea, quos nullus noverit, in me Scribere versiculos miseras et perdere chartas. At si quid nostrae tibi bilis inusserit ardor, Vivet et haerebit totoque legetur in orbe,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.25|25}} Stigmata nec vafra delebit Cinnamus arte. Sed miserere tui, rabido nec perditus ore Fumantem nasum vivi temptaveris ursi. Sit placidus licet et lambat digitosque manusque, Si dolor et bilis, si iusta coegerit ira,{{r|64.30|30}} Ursus erit: vacua dentes in pelle fatiges Et tacitam quaeras, quam possis rodere, carnem. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> 'Hexametris epigramma facis' scio dicere Tuccam. Tucca, solet fieri, denique, Tucca, licet. 'Sed tamen hoc longum est.' Solet hoc quoque, Tucca, licetque: Si breviora probas, disticha sola legas. Conveniat nobis, ut fas epigrammata longa{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Sit transire tibi, scribere, Tucca, mihi. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Famae non nimium bonae puellam, Quales in media sedent Subura, Vendebat modo praeco Gellianus. Parvo cum pretio diu liceret, Dum puram cupit adprobare cunctis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Adtraxit prope se manu negantem Et bis terque quaterque basiavit. Quid profecerit osculo, requiris? Sescentos modo qui dabat, negavit. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Cur tantum eunuchos habeat tua Caelia, quaeris, Pannyche? volt futui Caelia nec parere. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Flete nefas vestrum, sed toto flete Lucrino, Naides, et luctus sentiat ipsa Thetis. Inter Baianas raptus puer occidit undas Eutychos ille, tuum, Castrice, dulce latus. Hic tibi curarum socius blandumque levamen,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Hic amor, hic nostri vatis Alexis erat. Numquid te vitreis nudum lasciva sub undis Vidit et Alcidae nympha remisit Hylan? An dea femineum iam neglegit Hermaphroditum Amplexu teneri sollicitata viri?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.10|10}} Quidquid id est, subitae, quaecumque est causa rapinae, Sit, precor, et tellus mitis et unda tibi. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Non miror, quod potat aquam tua Bassa, Catulle: Miror, quod Bassi filia potat aquam. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Sexagesima, Marciane, messis Acta est et, puto, iam secunda Cottae, Nec se taedia lectuli calentis Expertum meminit die vel uno. Ostendit digitum, sed inpudicum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Alconti Dasioque Symmachoque. At nostri bene computentur anni Et quantum tetricae tulere febres Aut languor gravis aut mali dolores, A vita meliore separentur:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} Infantes sumus, et senes videmur. Aetatem Priamique Nestorisque Longam qui putat esse, Marciane, Multum decipiturque falliturque. Non est vivere, sed valere vita est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.15|15}} </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Edere lascivos ad Baetica crusmata gestus Et Gaditanis ludere docta modis, Tendere quae tremulum Pelian Hecubaeque maritum Posset ad Hectoreos sollicitare rogos, Urit et excruciat dominum Telethusa priorem:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Vendidit ancillam, nunc redimit dominam. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Fur notae nimium rapacitatis Conpilare Cilix volebat hortum, Ingenti sed erat, Fabulle, in horto Praeter marmoreum nihil Priapum. Dum non vult vacua manu redire,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Ipsum subripuit Cilix Priapum. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Non rudis indocta fecit me falce colonus: Dispensatoris nobile cernis opus. Nam Caeretani cultor ditissimus agri Hos Hilarus colles et iuga laeta tenet. Aspice, quam certo videar non ligneus ore{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Nec devota focis inguinis arma geram, Sed mihi perpetua numquam moritura cupresso Phidiaca rigeat mentula digna manu. Vicini, moneo, sanctum celebrate Priapum Et bis septenis parcite iugeribus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Medio recumbit imus ille qui lecto, Calvam trifilem semitatus unguento, Foditque tonsis ora laxa lentiscis, Mentitur, Aefulane: non habet dentes. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Cum mittis turdumve mihi quadramve placentae, Sive femur leporis, sive quid his simile est, Buccellas misisse tuas te, Pontia, dicis. Has ego non mittam, Pontia, sed nec edam. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Ille sacri lateris custos Martisque togati, Credita cui summi castra fuere ducis, Hic situs est Fuscus. Licet hoc, Fortuna, fateri: Non timet hostiles iam lapis iste minas; Grande iugum domita Dacus cervice recepit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Et famulum victrix possidet umbra nemus. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Cum sis tam pauper, quam nec miserabilis Iros, Tam iuvenis, quam nec Parthenopaeus erat, Tam fortis, quam nec, cum vinceret, Artemidorus, Quid te Cappadocum sex onus esse iuvat? Rideris multoque magis traduceris, Afer,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Quam nudus medio si spatiere foro. Non aliter monstratur Atlans cum compare ginno Quaeque vehit similem belua nigra Libyn. Invidiosa tibi quam sit lectica, requiris? Non debes ferri mortuus hexaphoro.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Potor nobilis, Aule, lumine uno Luscus Phryx erat alteroque lippus. Huic Heras medicus 'Bibas caveto: Vinum si biberis, nihil videbis.' Ridens Phryx oculo 'Valebis' inquit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Misceri sibi protinus deunces, Sed crebros iubet. Exitum requiris? Vinum Phryx, oculus bibit venenum. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Tristis es et felix. Sciat hoc Fortuna caveto: Ingratum dicet te, Lupe, si scierit. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Ut nova dona tibi, Caesar, Nilotica tellus Miserat hibernas ambitiosa rosas. Navita derisit Pharios Memphiticus hortos, Urbis ut intravit limina prima tuae: Tantus veris honos et odorae gratia Florae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Tantaque Paestani gloria ruris erat; Sic quacumque vagus gressumque oculosque ferebat, Tonsilibus sertis omne rubebat iter. At tu Romanae iussus iam cedere brumae, Mitte tuas messes, accipe, Nile, rosas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.10|10}} </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Iratus tamquam populo, Charideme, lavaris: Inguina sic toto subluis in solio. Nec caput hic vellem sic te, Charideme, lavare. Et caput, ecce, lavas: inguina malo laves. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Quidam me modo, Rufe, diligenter Inspectum, velut emptor aut lanista, Cum vultu digitoque subnotasset, 'Tune es, tune' ait 'ille Martialis, Cuius nequitias iocosque novit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Aurem qui modo non habet Batavam?' Subrisi modice, levique nutu Me quem dixerat esse non negavi. 'Cur ergo' inquit 'habes malas lacernas?' Respondi: 'quia sum malus poeta'.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.10|10}} Hoc ne saepius accidat poetae, Mittas, Rufe, mihi bonas lacernas. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Quantum sollicito fortuna parentis Etrusco, Tantum, summe ducum, debet uterque tibi. Nam tu missa tua revocasti fulmina dextra: Hos cuperem mores ignibus esse Iovis; Si tua sit summo, Caesar, natura Tonanti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} Utetur toto fulmine rara manus. Muneris hoc utrumque tui testatur Etruscus, Esse quod et comiti contigit et reduci. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Octaphoro sanus portatur, Avite, Philippus. Hunc tu si sanum credis, Avite, furis. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Editur en sextus sine te mihi, Rufe Camoni, Nec te lectorem sperat, amice, liber: Impia Cappadocum tellus et numine laevo Visa tibi cineres reddit et ossa patri. Funde tuo lacrimas orbata Bononia Rufo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXV}}.5|5}} Et resonet tota planctus in Aemilia: Heu qualis pietas, heu quam brevis occidit aetas! Viderat Alphei praemia quinta modo. Pectore tu memori nostros evolvere lusus, Tu solitus totos, Rufe, tenere iocos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXV}}.10|10}} Accipe cum fletu maesti breve carmen amici Atque haec absentis tura fuisse puta. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Setinum dominaeque nives densique trientes. Quando ego vos medico non prohibente bibam? Stultus et ingratus nec tanto munere dignus, Qui mavult heres divitis esse Midae. Possideat Libycas messis Hermumque Tagumque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Et potet caldam, qui mihi livet, aquam. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Di tibi dent et tu, Caesar, quaecumque mereris: Di mihi dent et tu, quae volo, si merui. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Mane salutavi vero te nomine casu, Nec dixi dominum, Caeciliane, meum. Quanti libertas constet mihi tanta, requiris? Centum quadrantes abstulit illa mihi. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Cum peteret seram media iam nocte matellam Arguto madidus pollice Panaretus, Spoletina data est, sed quam siccaverat ipse, Nec fuerat soli tota lagona satis. Ille fide summa testae sua vina remensus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIX}}.5|5}} Reddidit oenophori pondera plena sui. Miraris, quantum biberat, cepisse lagonam? Desine mirari, Rufe: merum biberat. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Moechum Gellia non habet nisi unum. Turpe est hoc magis: uxor est duorum. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Sancta ducis summi prohibet censura vetatque Moechari. Gaude, Zoile, non futuis. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Caelatus tibi cum sit, Anniane, Serpens in patera Myronos arte, Vaticana bibis: bibis venenum. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Tam male Thais olet, quam non fullonis avari Testa vetus, media sed modo fracta via, Non ab amore recens hircus, non ora leonis, Non detracta cani transtiberina cutis, Pullus abortivo nec cum putrescit in ovo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Amphora corrupto nec vitiata garo. Virus ut hoc alio fallax permutet odore, Deposita quotiens balnea veste petit, Psilothro viret aut acida latet oblita creta Aut tegitur pingui terque quaterque faba.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.10|10}} Cum bene se tutam per fraudes mille putavit, Omnia cum fecit, Thaida Thais olet. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Ponuntur semper chrysendeta Calpetano Sive foris seu cum cenat in urbe domi. Sic etiam in stabulo semper, sic cenat in agro. Non habet ergo aliud? Non habet immo suum. </poem> {{Liber |Ante= Liber V |AnteNomen= ../Liber V |Post= Liber VII |PostNomen= ../iber VII }} </div>{{finis}} sln6it7l5xzim0mx5novbrnqpoabiva Epigrammata (Martialis)/Liber VII 0 6774 270257 269380 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 269380 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber VII }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber VI |AnteNomen= ../Liber VI |Post= Liber VIII |PostNomen= ../Liber VIII }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Accipe belligerae crudum thoraca Minervae, Ipsa Medusaeae quem timet ira comae. Dum vacat, haec, Caesar, poterit lorica vocari: Pectore cum sacro sederit, aegis erit. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Invia Sarmaticis domini lorica sagittis Et Martis Getico tergore fida magis, Quam vel ad Aetolae securam cuspidis ictus Texuit innumeri lubricus unguis apri: Felix sorte tua, sacrum cui tangere pectus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Fas erit et nostri mente calere dei. I comes et magnos inlaesa merere triumphos Palmataeque ducem, sed cito, redde togae. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Cur non mitto meos tibi, Pontiliane, libellos? Ne mihi tu mittas, Pontiliane, tuos. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Esset, Castrice, cum mali coloris, Versus scribere coepit Oppianus. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Si desiderium, Caesar, populique patrumque Respicis et Latiae gaudia vera togae, Redde deum votis poscentibus. Invidet hosti Roma suo, veniat laurea multa licet: Terrarum dominum propius videt ille, tuoque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Terretur vultu barbarus et fruitur. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Ecquid Hyperboreis ad nos conversus ab oris Ausonias Caesar iam parat ire vias? Certus abest auctor, sed vox hoc nuntiat omnis: Credo tibi, verum dicere, Fama, soles. Publica victrices testantur gaudia chartae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Martia laurigera cuspide pila virent. Rursus, io, magnos clamat tibi Roma triumphos INVICTUSque tua, Caesar, in urbe sonas. Sed iam laetitiae quo sit fiducia maior, Sarmaticae laurus nuntius ipse veni.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.10|10}} </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Hiberna quamvis Arctos et rudis Peuce Et ungularum pulsibus calens Hister Fractusque cornu iam ter inprobo Rhenus Teneat domantem regna perfidae gentis Te, summe mundi rector et parens orbis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Abesse nostris non tamen potes votis. Illic et oculis et animis sumus, Caesar, Adeoque mentes omnium tenes unus, Ut ipsa magni turba nesciat Circi, Utrumne currat Passerinus an Tigris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.10|10}} </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Nunc hilares, si quando mihi, nunc ludite, Musae: Victor ab Odrysio redditur orbe deus. Certa facis populi tu primus vota, December: Iam licet ingenti dicere voce 'Venit!' Felix sorte tua! Poteras non cedere Iano,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Gaudia si nobis, quae dabit ille, dares. Festa coronatus ludet convicia miles, Inter laurigeros cum comes ibit equos. Fas audire iocos levioraque carmina, Caesar, Et tibi, si lusus ipse triumphus amat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Cum sexaginta numeret Cascellius annos, Ingeniosus homo est: quando disertus erit? </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Pedicatur Eros, fellat Linus: Ole, quid ad te, De cute quid faciant ille vel ille sua? Centenis futuit Matho milibus: Ole, quid ad te? Non tu propterea, sed Matho pauper erit. In lucem cenat Sertorius: Ole, quid ad te,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Cum liceat tota stertere nocte tibi? Septingenta Tito debet Lupus: Ole, quid ad te? Assem ne dederis crediderisve Lupo. Illud dissimulas, ad te quod pertinet, Ole, Quodque magis curae convenit esse tuae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.10|10}} Pro togula debes: hoc ad te pertinet, Ole. Quadrantem nemo iam tibi credit: et hoc. Uxor moecha tibi est: hoc ad te pertinet, Ole. Poscit iam dotem filia grandis: et hoc. Dicere quindecies poteram, quod pertinet ad te:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.15|15}} Sed quid agas, ad me pertinet, Ole, nihil. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Cogis me calamo manuque nostra Emendare meos, Pudens, libellos. O quam me nimium probas amasque, Qui vis archetypas habere nugas! </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Sic me fronte legat dominus, Faustine, serena Excipiatque meos, qua solet aure, iocos, Ut mea nec, iuste quos odit, pagina laesit, Et mihi de nullo fama rubore placet. Quid prodest, cupiant cum quidam nostra videri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} Si qua Lycambeo sanguine tela madent, Vipereumque vomat nostro sub nomine virus, Qui Phoebi radios ferre diemque negat? Ludimus innocui: scis hoc bene: iuro potentis Per genium Famae Castaliumque gregem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.10|10}} Perque tuas aures, magni mihi numinis instar, Lector inhumana liber ab invidia. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Dum Tiburtinis albescere solibus audit Antiqui dentis fusca Lycoris ebur, Venit in Herculeos colles. Quid Tiburis alti Aura valet! Parvo tempore nigra redit. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Accidit infandum nostrae scelus, Aule, puellae; Amisit lusus deliciasque suas: Non quales teneri ploravit amica Catulli Lesbia, nequitiis passeris orba sui, Vel Stellae cantata meo quas flevit Ianthis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Cuius in Elysio nigra columba volat: Lux mea non capitur nugis neque moribus istis, Nec dominae pectus talia damna movent: Bis denos puerum numerantem perdidit annos, Mentula cui nondum sesquipedalis erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Quis puer hic nitidis absistit Ianthidos undis? Effugit dominam Naida numquid Hylas? O bene, quod silva colitur Tirynthius ista Et quod amatrices tam prope servat aquas! Securus licet hos fontes, Argynne, ministres:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Nil facient Nymphae: ne velit ipse, cave. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Aera domi non sunt, superest hoc, Regule, solum, Ut tua vendamus munera: numquid emis? </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Ruris bibliotheca delicati, Vicinam videt unde lector urbem, Inter carmina sanctiora si quis Lascivae fuerit locus Thaliae, Hos nido licet inseras vel imo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Septem quos tibi misimus libellos Auctoris calamo sui notatos: Haec illis pretium facit litura. At tu munere dedicata parvo Quae cantaberis orbe nota toto,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.10|10}} Pignus pectoris hoc mei tuere, Iuli bibliotheca Martialis. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Cum tibi sit facies, de qua nec femina possit Dicere, cum corpus nulla litura notet, Cur te tam rarus cupiat repetatque fututor, Miraris? Vitium est non leve, Galla, tibi: Accessi quotiens ad opus mixtisque movemur{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Inguinibus, cunnus non tacet, ipsa taces. Di facerent, ut tu loquereris et ille taceret: Offendor cunni garrulitate tui. Pedere te mallem: namque hoc nec inutile dicit Symmachus et risum res movet ista simul:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} Quis ridere potest fatui poppysmata cunni? Cum sonat hic, cui non mentula mensque cadit? Dic aliquid saltem clamosoque obstrepe cunno, Et si adeo muta es, disce vel inde loqui. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Fragmentum quod vile putas et inutile lignum, Haec fuit ignoti prima carina maris. Quam nec Cyaneae quondam potuere ruinae Frangere nec Scythici tristior ira freti, Saecula vicerunt: sed quamvis cesserit annis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIX}}.5|5}} Sanctior est salva parva tabella rate. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Nihil est miserius neque gulosius Santra. Rectam vocatus cum cucurrit ad cenam, Quam tot diebus noctibusque captavit, Ter poscit apri glandulas, quater lumbum, Et utramque coxam leporis et duos armos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.5|5}} Nec erubescit peierare de turdo Et ostreorum rapere lividos cirros. Buccis placentae sordidam linit mappam; Illic et uvae conlocantur ollares Et Punicorum pauca grana malorum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.10|10}} Et excavatae pellis indecens volvae Et lippa ficus debilisque boletus. Sed mappa cum iam mille rumpitur furtis, Rosos tepenti spondylos sinu condit Et devorato capite turturem truncum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.15|15}} Colligere longa turpe nec putat dextra, Analecta quidquid et canes reliquerunt. Nec esculenta sufficit gulae praeda, Mixto lagonam replet ad pedes vino. Haec per ducentas cum domum tulit scalas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.20|20}} Seque obserata clusit anxius cella Gulosus ille, postero die vendit. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Haec est illa dies, magni quae conscia partus Lucanum populis et tibi, Polla, dedit. Heu! Nero crudelis nullaque invisior umbra, Debuit hoc saltem non licuisse tibi. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Vatis Apollinei magno memorabilis ortu Lux redit: Aonidum turba, favete sacris. Haec meruit, cum te terris, Lucane, dedisset, Mixtus Castaliae Baetis ut esset aquae. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Phoebe, veni, sed quantus eras, cum bella tonanti Ipse dares Latiae plectra secunda lyrae. Quid tanta pro luce precer? Tu, Polla, maritum Saepe colas et se sentiat ille coli. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Cum Iuvenale meo quae me committere temptas, Quid non audebis, perfida lingua, loqui? Te fingente nefas Pyladen odisset Orestes, Thesea Pirithoi destituisset amor, Tu Siculos fratres et maius nomen Atridas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Et Ledae poteras dissociare genus. Hoc tibi pro meritis et talibus inprecor ausis, Ut facias illud, quod, puto, lingua, facis. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Dulcia cum tantum scribas epigrammata semper Et cerussata candidiora cute, Nullaque mica salis nec amari fellis in illis Gutta sit, o demens, vis tamen illa legi! Nec cibus ipse iuvat morsu fraudatus aceti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Nec grata est facies, cui gelasinus abest. Infanti melimela dato fatuasque mariscas: Nam mihi, quae novit pungere, Chia sapit. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Apollinarem conveni meum, Scazon; Et si vacabit - ne molestus accedas -, Hoc qualecumque, cuius aliqua pars ipse est, Dabis: haec facetum carmen inbuant aures. Si te receptum fronte videris tota,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Noto rogabis ut favore sustentet. Quanto mearum, scis, amore nugarum Flagret: nec ipse plus amare te possum. Contra malignos esse si cupis tutus, Apollinarem conveni meum, Scazon.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Tuscae glandis aper populator et ilice multa Iam piger, Aetolae fama secunda ferae, Quem meus intravit splendenti cuspide Dexter, Praeda iacet nostris invidiosa focis: Pinguescant madido laeti nidore penates{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Flagret et exciso festa culina iugo. Sed cocus ingentem piperis consumet acervum Addet et arcano mixta Falerna garo: Ad dominum redeas, noster te non capit ignis, Conturbator aper: vilius esurio.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Sic Tiburtinae crescat tibi silva Dianae Et properet caesum saepe redire nemus, Nec Tartesiacis Pallas tua, Fusce, trapetis Cedat et inmodici dent bona musta lacus; Sic fora mirentur, sic te palatia laudent,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Excolat et geminas plurima palma fores: Otia dum medius praestat tibi parva December, Exige, sed certa, quos legis, aure iocos. 'Scire libet verum? res est haec ardua.' Sed tu Quod tibi vis dici, dicere, Fusce, potes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Thestyle, Victoris tormentum dulce Voconi, Quo nemo est toto notior orbe puer, Sic etiam positis formosus amere capillis Et placeat vati nulla puella tuo: Paulisper domini doctos sepone libellos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Carmina Victori dum lego parva tuo. Et Maecenati, Maro cum cantaret Alexin, Nota tamen Marsi fusca Melaenis erat. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Das Parthis, das Germanis, das, Caelia, Dacis, Nec Cilicum spernis Cappadocumque toros; Et tibi de Pharia Memphiticus urbe fututor Navigat, a rubris et niger Indus aquis; Nec recutitorum fugis inguina Iudaeorum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Nec te Sarmatico transit Alanus equo. Qua ratione facis, cum sis Romana puella, Quod Romana tibi mentula nulla placet? </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Raucae chortis aves et ova matrum Et flavas medio vapore Chias Et fetum querulae rudem capellae Nec iam frigoribus pares olivas Et canum gelidis holus pruinis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} De nostro tibi missa rure credis? O quam, Regule, diligenter erras! Nil nostri, nisi me, ferunt agelli. Quidquid vilicus Umber aut colonus Aut rus marmore tertio notatum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} Aut Tusci tibi Tusculive mittunt, Id tota mihi nascitur Subura. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Attice, facundae renovas qui nomina gentis Nec sinis ingentem conticuisse domum, Te pia Cecropiae comitatur turba Minervae, Te secreta quies, te sophos omnis amat. At iuvenes alios fracta colit aure magister{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Et rapit inmeritas sordidus unctor opes. Non pila, non follis, non te paganica thermis Praeparat, aut nudi stipitis ictus hebes, Vara nec in lento ceromate bracchia tendis, Non harpasta vagus pulverulenta rapis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.10|10}} Sed curris niveas tantum prope Virginis undas, Aut ubi Sidonio taurus amore calet. Per varias artes, omnis quibus area servit, Ludere, cum liceat currere, pigritia est. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Sordidior caeno cum sit toga, calceus autem Candidior prima sit tibi, Cinna, nive: Deiecto quid, inepte, pedes perfundis amictu? Collige, Cinna, togam; calceus ecce perit. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Quo possit fieri modo, Severe, Ut vir pessimus omnium Charinus Unam rem bene fecerit, requiris? Dicam, sed cito. Quid Nerone peius? Quid thermis melius Neronianis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Non deest protinus, ecce, de malignis, Qui sic rancidulo loquatur ore: 'Quid tu tot domini deique nostri Praefers muneribus?' Neronianas Thermas praefero balneis cinaedi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Inguina succinctus nigra tibi servos aluta Stat, quotiens calidis tota foveris aquis. Sed meus, ut de me taceam, Laecania, servos Iudaeum nuda sub cute pondus habet, Sed nudi tecum iuvenesque senesque lavantur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} An sola est servi mentula vera tui? Ecquid femineos sequeris, matrona, recessus, Secretusque tua, cunne, lavaris aqua? </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Cum pluvias madidumque Iovem perferre negaret Et rudis hibernis villa nataret aquis, Plurima, quae posset subitos effundere nimbos, Muneribus venit tegula missa tuis. Horridus, ecce, sonat Boreae stridore December:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Stella, tegis villam, non tegis agricolam. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Nosti mortiferum quaestoris, Castrice, signum? Est operae pretium discere theta novum: Exprimeret quotiens rorantem frigore nasum, Letalem iuguli iusserat esse notam. Turpis ab inviso pendebat stiria naso,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Cum flaret madida fauce December atrox: Collegae tenuere manus; quid plura requiris? Emungi misero, Castrice, non licuit. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Tantus es et talis, nostri Polypheme Severi, Ut te mirari possit et ipse Cyclops. Sed nec Scylla minor. Quod si fera monstra duorum Iunxeris, alterius fiet uterque timor. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Discursus varios vagumque mane Et fastus et have potentiorum Cum perferre patique iam negaret, Coepit fingere Caelius podagram. Quam dum volt nimis adprobare veram{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Et sanas linit obligatque plantas Inceditque gradu laborioso, - Quantum cura potest et ars doloris! - Desit fingere Caelius podagram. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Hic iacet ille senex Augusta notus in aula, Pectore non humili passus utrumque deum; Natorum pietas sanctis quem coniugis umbris Miscuit: Elysium possidet ambo nemus. Occidit illa prior viridi fraudata iuventa:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Hic prope ter senas vixit Olympiadas. Sed festinatis raptum tibi credidit annis, Aspexit lacrimas quisquis, Etrusce, tuas. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Cosmicos esse tibi, Semproni Tucca, videris: Cosmica, Semproni, tam mala, quam bona sunt. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Muneribus cupiat si quis contendere tecum, Audeat hic etiam, Castrice, carminibus. Nos tenues in utroque sumus vincique parati: Inde sopor nobis et placet alta quies. Tam mala cur igitur dederim tibi carmina, quaeris?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Alcinoo nullum poma dedisse putas? </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Primum est, ut praestes, si quid te, Cinna, rogabo; Illud deinde sequens, ut cito, Cinna, neges. Diligo praestantem; non odi, Cinna, negantem: Sed tu nec praestas nec cito, Cinna, negas. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Maximus ille tuus, Ovidi, Caesonius hic est, Cuius adhuc vultum vivida cera tenet. Hunc Nero damnavit; sed tu damnare Neronem Ausus es et profugi, non tua, fata sequi: Aequora per Scyllae magnus comes exulis isti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Qui modo nolueras consulis ire comes. Si victura meis mandantur nomina chartis Et fas est cineri me superesse meo: Audiet hoc praesens venturaque turba, fuisse Illi te, Senecae quod fuit ille suo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Facundi Senecae potens amicus, Caro proximus aut prior Sereno, Hic est Maximus ille, quem frequenti Felix littera pagina salutat. Hunc tu per Siculas secutus undas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} O nullis, Ovidi, tacende linguis, Sprevisti domini furentis iras. Miretur Pyladen suum vetustas, Haesit qui comes exuli parentis: Quis discrimina comparet duorum?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.10|10}} Haesisti comes exuli Neronis. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Commendare tuum dum vis mihi carmine munus Maeonioque cupis doctius ore loqui, Excrucias multis pariter me teque diebus, Et tua de nostro, Prisce, Thalia tacet. Divitibus poteris musas elegosque sonantes{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Mittere: pauperibus munera πεζὰ dato. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Doctorum Licini celeberrime Sura virorum, Cuius prisca gravis lingua reduxit avos, Redderis - heu, quanto fatorum munere! - nobis, Gustata Lethes paene remissus aqua. Perdiderant iam vota metum securaque flebat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.5|5}} Tristitia, et lacrimis iamque peractus eras: Non tulit invidiam taciti regnator Averni Et raptas Fatis reddidit ipse colus. Scis igitur, quantas hominum mors falsa querellas Moverit, et frueris posteritate tua.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.10|10}} Vive velut rapto fugitivaque gaudia carpe: Perdiderit nullum vita reversa diem. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Cum mensas habeat fere trecentas, Pro mensis habet Annius ministros: Transcurrunt gabatae volantque lances. Has vobis epulas habete, lauti: Nos offendimur ambulante cena.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Parva suburbani munuscula mittimus horti: Faucibus ova tuis, poma, Severe, gulae. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Fons dominae, regina loci quo gaudet Ianthis, Gloria conspicuae deliciumque domus, Cum tua tot niveis ornetur ripa ministris Et Ganymedeo luceat unda choro: Quid facit Alcides silva sacratus in ista?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Tam vicina tibi cur tenet antra deus? Numquid Nympharum notos observat amores, Tam multi pariter ne rapiantur Hylae? </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Mercari nostras si te piget, Urbice, nugas Et lasciva tamen carmina nosse libet, Pompeium quaeres - et nosti forsitan - Auctum; Ultoris prima Martis in aede sedet: Iure madens varioque togae limatus in usu,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Non lector meus hic, Urbice, sed liber est. Sic tenet absentes nostros cantatque libellos, Ut pereat chartis littera nulla meis: Denique, si vellet, poterat scripsisse videri; Sed famae mavult ille favere meae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.10|10}} Hunc licet a decuma - neque enim satis ante vacabit - Sollicites; capiet cenula parva duos; Ille leget, bibe tu; nolis licet, ille sonabit; Et cum 'Iam satis est' dixeris, ille leget. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Gratum est, quod Celeri nostros legis, Aucte, libellos, Si tamen et Celerem, quod legis, Aucte, iuvat. Ille meas gentes et Celtas rexit Hiberos, Nec fuit in nostro certior orbe fides. Maior me tanto reverentia turbat, et aures{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Non auditoris, iudicis esse puto. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Omnia misisti mihi Saturnalibus, Umber, Munera, contulerant quae tibi quinque dies: Bis senos triplices et dentiscalpia septem; His comes accessit spongia, mappa, calix, Semodiusque fabae cum vimine Picenarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Et Laletanae nigra lagona sapae; Parvaque cum canis venerunt cottana prunis Et Libycae fici pondere testa gravis. Vix puto triginta nummorum tota fuisse Munera, quae grandes octo tulere Syri.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} Quanto commodius nullo mihi ferre labore Argenti potuit pondera quinque puer! </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Semper mane mihi de me mera somnia narras, Quae moveant animum sollicitentque meum. Iam prior ad faecem, sed et haec vindemia venit, Exorat noctes dum mihi saga tuas; Consumpsi salsasque molas et turis acervos;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} Decrevere greges, dum cadit agna frequens; Non porcus, non chortis aves, non ova supersunt. Aut vigila aut dormi, Nasidiane, tibi. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Nulli munera, Chreste, si remittis, Nec nobis dederis remiserisque: Credam te satis esse liberalem. Sed si reddis Apicio Lupoque Et Gallo Titioque Caesioque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Linges non mihi - nam proba et pusilla est -, Sed quae de Solymis venit perustis Damnatam modo mentulam tributis. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Astra polumque pia cepisti mente, Rabiri, Parrhasiam mira qui struis arte domum. Phidiaco si digna Iovi dare templa parabit, Has petet a nostro Pisa Tonante manus. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Castora de Polluce Gabinia fecit Achillan: Πὺξ ἀγαθὸς fuerat, nunc erit ἱππόδαμος. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Iam sex aut septem nupsisti, Galla, cinaedis, Dum coma te nimium pexaque barba iuvat. Deinde experta latus madidoque simillima loro Inguina nec lassa stare coacta manu, Deseris inbelles thalamos mollemque maritum;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Rursus et in similes decidis usque toros. Quaere aliquem Curios semper Fabiosque loquentem, Hirsutum et dura rusticitate trucem: Invenies: sed habet tristis quoque turba cinaedos. Difficile est vero nubere, Galla, viro.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Non cenat sine apro noster, Tite, Caecilianus. Bellum convivam Caecilianus habet. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Tarpeiae venerande rector aulae, Quem salvo duce credimus Tonantem, Cum votis sibi quisque te fatiget Et poscat dare, quae dei potestis: Nil pro me mihi, Iuppiter, petenti{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Ne suscensueris velut superbo. Te pro Caesare debeo rogare: Pro me debeo Caesarem rogare. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Abstulerat totam temerarius institor urbem, Inque suo nullum limine limen erat. Iussisti tenuis, Germanice, crescere vicos, Et modo quae fuerat semita, facta via est. Nulla catenatis pila est praecincta lagonis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Nec praetor medio cogitur ire luto, Stringitur in densa nec caeca novacula turba, Occupat aut totas nigra popina vias. Tonsor, copo, cocus, lanius sua limina servant. Nunc Roma est, nuper magna taberna fuit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Reclusis foribus grandes percidis, Amille, Et te deprendi, cum facis ista, cupis, Ne quid liberti narrent servique paterni Et niger obliqua garrulitate cliens. Non pedicari se qui testatur, Amille,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Illud saepe facit, quod sine teste facit. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Perpetui numquam moritura volumina Sili Qui legis et Latia carmina digna toga, Pierios tantum vati placuisse recessus Credis et Aoniae Bacchica serta comae? Sacra coturnati non attigit ante Maronis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Implevit magni quam Ciceronis opus: Hunc miratur adhuc centum gravis hasta virorum, Hunc loquitur grato plurimus ore cliens. Postquam bis senis ingentem fascibus annum Rexerat, adserto qui sacer orbe fuit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.10|10}} Emeritos Musis et Phoebo tradidit annos, Proque suo celebrat nunc Helicona foro. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Qui tonsor fueras tota notissimus urbe, Et post hoc dominae munere factus eques, Sicanias urbes Aetnaeaque regna petisti, Cinname, cum fugeres tristia iura fori. Qua nunc arte graves tolerabis inutilis annos?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Quid facit infelix et fugitiva quies? Non rhetor, non grammaticus ludive magister, Non Cynicus, non tu Stoicus esse potes, Vendere nec vocem Siculis plausumque theatris: Quod superest, iterum, Cinname, tonsor eris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Lis te bis decumae numerantem frigora brumae Conterit una tribus, Gargiliane, foris. A miser et demens! viginti litigat annis Quisquam, cui vinci, Gargiliane, licet? </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Heredem Fabius Labienum ex asse reliquit: Plus meruisse tamen se Labienus ait. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Pedicat pueros tribas Philaenis Et tentigine saevior mariti Undenas dolat in die puellas. Harpasto quoque subligata ludit, Et flavescit haphe, gravesque draucis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Halteras facili rotat lacerto, Et putri lutulenta de palaestra Uncti verbere vapulat magistri: Nec cenat prius aut recumbit ante, Quam septem vomuit meros deunces;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.10|10}} Ad quos fas sibi tunc putat redire, Cum coloephia sedecim comedit. Post haec omnia cum libidinatur, Non fellat - putat hoc parum virile -, Sed plane medias vorat puellas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.15|15}} Di mentem tibi dent tuam, Philaeni, Cunnum lingere quae putas virile. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Commendare meas, Instanti Rufe, Camenas Parce precor socero: seria forsan amat. Quod si lascivos admittit et ille libellos, Haec ego vel Curio Fabricioque legam. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Haec est illa tibi promissa Theophila, Cani, Cuius Cecropia pectora dote madent: Hanc sibi iure petat magni senis Atticus hortus, Nec minus esse suam Stoica turba velit. Vivet opus quodcumque per has emiseris aures:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.5|5}} Tam non femineum nec populare sapit. Non tua Pantaenis nimium se praeferat illi, Quamvis Pierio sit bene nota choro. Carmina fingentem Sappho laudabat amatrix: Castior haec, et non doctior illa fuit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Ipsarum tribadum tribas, Philaeni, Recte, quam futuis, vocas amicam. </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Ficosa est uxor, ficosus et ipse maritus, Filia ficosa est et gener atque nepos, Nec dispensator nec vilicus ulcere turpi Nec rigidus fossor, sed nec arator eget. Cum sint ficosi pariter iuvenesque senesque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Res mira est, ficos non habet unus ager. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Gratus sic tibi, Paule, sit December, Nec vani triplices brevesque mappae Nec turis veniant leves selibrae, Sed lances ferat et scyphos avorum Aut grandis reus aut potens amicus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Seu quod te potius iuvat capitque; Sic vincas Noviumque Publiumque Mandris et vitreo latrone clusos; Sic palmam tibi de trigone nudo Unctae det favor arbiter coronae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.10|10}} Nec laudet Polybi magis sinistras: Si quisquam mea dixerit malignus Atro carmina quae madent veneno, Ut vocem mihi commodes patronam Et quantum poteris, sed usque, clames:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.15|15}} 'Non scripsit meus ista Martialis.' </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Esquiliis domus est, domus est tibi colle Dianae, Et tua patricius culmina vicus habet; Hinc viduae Cybeles, illinc sacraria Vestae, Inde novum, veterem prospicis inde Iovem. Dic, ubi conveniam, dic, qua te parte requiram:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Quisquis ubique habitat, Maxime, nusquam habitat. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Cyllenes caelique decus, facunde minister, Aurea cui torto virga dracone viret: Sic tibi lascivi non desit copia furti, Sive cupis Paphien, seu Ganymede cales, Maternaeque sacris ornentur frondibus Idus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Et senior parca mole prematur avus: Hunc semper Norbana diem cum coniuge Carpo Laeta colat, primis quo coiere toris. Hic pius antistes sophiae sua dona ministrat, Hic te ture vocat, fidus et ipse Iovi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Vis futui gratis, cum sis deformis anusque. Res perridicula est: vis dare, nec dare vis. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Quod te diripiunt potentiores Per convivia, porticus, theatra, Et tecum, quotiens ita incidisti, Gestari iuvat et iuvat lavari: Nolito nimium tibi placere.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Delectas, Philomuse, non amaris. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Exigis, ut nostros donem tibi, Tucca, libellos. Non faciam: nam vis vendere, non legere. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Cum Saxetani ponatur coda lacerti Et, bene si cenas, conchis inuncta tibi: Sumen, aprum, leporem, boletos, ostrea, mullos Mittis: habes nec cor, Papyle, nec genium. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Potavi modo consulare vinum. Quaeris, quam vetus atque liberale? Prisco consule conditum: sed ipse, Qui ponebat, erat, Severe, consul. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Quatenus Odrysios iam pax Romana triones Temperat et tetricae conticuere tubae, Hunc Marcellino poteris, Faustine, libellum Mittere: iam chartis, iam vacat ille iocis. Sed si parva tui munuscula quaeris amici{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Commendare, ferat carmina nostra puer: Non qualis Geticae satiatus lacte iuvencae Sarmatica rigido ludit in amne rota, Sed Mitylenaei roseus mangonis ephebus, Vel non caesus adhuc matre iubente Lacon.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.10|10}} At tibi captivo famulus mittetur ab Histro, Qui Tiburtinas pascere possit oves. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> 'Triginta toto mala sunt epigrammata libro.' Si totidem bona sunt, Lause, bonus liber est. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Menophili penem tam grandis fibula vestit, Ut sit comoedis omnibus una satis. Hunc ego credideram - nam saepe lavamur in unum - Sollicitum voci parcere, Flacce, suae: Dum ludit media populo spectante palaestra,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Delapsa est misero fibula: verpus erat. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Eutrapelus tonsor dum circuit ora Luperci Expingitque genas, altera barba subit. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Dum mea Caecilio formatur imago Secundo Spirat et arguta picta tabella manu, I, liber, ad Geticam Peucen Histrumque iacentem: Haec loca perdomitis gentibus ille tenet. Parva dabis caro, sed dulcia dona, sodali:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.5|5}} Certior in nostro carmine vultus erit; Casibus hic nullis, nullis delebilis annis Vivet, Apelleum cum morietur opus. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Quod non insulse scribis tetrasticha quaedam, Disticha quod belle pauca, Sabelle, facis, Laudo, nec admiror. Facile est epigrammata belle Scribere, sed librum scribere difficile est. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Ad natalicias dapes vocabar, Essem cum tibi, Sexte, non amicus: Quid factum est, rogo, quid repente factum est, Post tot pignora nostra, post tot annos Quod sum praeteritus vetus sodalis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Sed causam scio: nulla venit a me Hispani tibi libra pustulati Nec levis toga nec rudes lacernae. Non est sportula, quae negotiatur; Pascis munera, Sexte, non amicos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.10|10}} Iam dices mihi 'Vapulet vocator.' </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Si meus aurita gaudet lagalopece Flaccus, Si fruitur tristi Canius Aethiope; Publius exiguae si flagrat amore catellae, Si Cronius similem cercopithecon amat; Delectat Marium si perniciosus ichneumon,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.5|5}} Pica salutatrix si tibi, Lause, placet; Si gelidum collo nectit Cadilla draconem, Luscinio tumulum si Telesilla dedit: Blanda Cupidinei cur non amet ora Labyrtae, Qui videt haec dominis monstra placere suis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Fertur habere meos, si vera est fama, libellos Inter delicias pulchra Vienna suas: Me legit omnis ibi senior iuvenisque puerque, Et coram tetrico casta puella viro. Hoc ego maluerim, quam si mea carmina cantent{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.5|5}} Qui Nilum ex ipso protinus ore bibunt; Quam meus Hispano si me Tagus impleat auro, Pascat et Hybla meas, pascat Hymettos apes. Non nihil ergo sumus, nec blandae munere linguae Decipimur: credam iam, puto, Lause, tibi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> I, felix rosa, mollibusque sertis Nostri cinge comas Apollinaris. Quas tu nectere candidas, sed olim - Sic te semper amet Venus - memento. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Iactat inaequalem Matho me fecisse libellum: Si verum est, laudat carmina nostra Matho. Aequales scribit libros Calvinus et Umber: Aequalis liber est, Cretice, qui malus est. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> De nostro, facunde, tibi, Iuvenalis, agello Saturnalicias mittimus, ecce, nuces. Cetera lascivis donavit poma puellis Mentula custodis luxuriosa dei. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> 'Si quid opus fuerit, scis me non esse rogandum' Uno bis dicis, Baccara, terque die. Appellat rigida tristis me voce Secundus: Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus. Pensio te coram petitur clareque palamque:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.5|5}} Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus. Esse queror gelidasque mihi tritasque lacernas: Audis, et nescis, Baccara, quid sit opus. Hoc opus est, subito fias ut sidere mutus, Dicere ne possis, Baccara: 'Si quid opus'.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.10|10}} </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Narnia, sulphureo quam gurgite candidus amnis Circuit, ancipiti vix adeunda iugo, Quid tam saepe meum nobis abducere Quintum Te iuvat et lenta detinuisse mora? Quid Nomentani causam mihi perdis agelli,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Propter vicinum qui pretiosus erat? Sed iam parce mihi nec abutere, Narnia, Quinto: Perpetuo liceat sic tibi ponte frui. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Unguentum fuerat, quod onyx modo parva gerebat: Olfecit postquam Papylus, ecce, garum est. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Bruma est et riget horridus December, Audes tu tamen osculo nivali Omnes obvius hinc et hinc tenere Et totam, Line, basiare Romam. Quid posses graviusque saeviusque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCV}}.5|5}} Percussus facere atque verberatus? Hoc me frigore basiet nec uxor, Blandis filia nec rudis labellis. Sed tu dulcior elegantiorque, Cuius livida naribus caninis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCV}}.10|10}} Dependet glacies rigetque barba, Qualem forficibus metit supinis Tonsor Cinyphio Cilix marito. Centum occurrere malo cunnilingis, Et Gallum timeo minus recentem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCV}}.15|15}} Quare si tibi sensus est pudorque, Hibernas, Line, basiationes, In mensem rogo differas Aprilem. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Conditus hic ego sum, Bassi dolor, Urbicus infans, Cui genus et nomen maxima Roma dedit. Sex mihi de prima deerant trieteride menses, Ruperunt tetricae cum male pensa deae. Quid species, quid lingua mihi, quid profuit aetas?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.5|5}} Da lacrimas tumulo, qui legis ista, meo: Sic ad Lethaeas, nisi Nestore serior, undas Non eat, optabis quem superesse tibi. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Nosti si bene Caesium, libelle, Montanae decus Umbriae Sabinum, Auli municipem mei Pudentis, Illi tu dabis haec vel occupato: Instent mille licet premantque curae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.5|5}} Nostris carminibus tamen vacabit: Nam me diligit ille proximumque Turni nobilibus legit libellis. O quantum tibi nominis paratur! O quae gloria! quam frequens amator!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.10|10}} Te convivia, te forum sonabit, Aedes, compita, porticus, tabernae. Uni mitteris, omnibus legeris. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Omnia, Castor, emis: sic fiet, ut omnia vendas. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> Sic placidum videas semper, Crispine, Tonantem, Nec te Roma minus, quam tua Memphis amet: Carmina Parrhasia si nostra legentur in aula - Namque solent sacra Caesaris aure frui -, Dicere de nobis, ut lector candidus, aude:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.5|5}} 'Temporibus praestat non nihil iste tuis, Nec Marso nimium minor est doctoque Catullo.' Hoc satis est: ipsi cetera mando deo. </poem> {{Liber |Ante= Liber VI |AnteNomen= ../Liber VI |Post= Liber VIII |PostNomen= ../Liber VIII }} </div>{{finis}} 1zvxuw7vqyorxyexgeddugbsquszdye Epigrammata (Martialis)/Liber VIII 0 6775 270259 269383 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VIII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VIII]] 269383 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber VIII }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber VII |AnteNomen= ../Liber VII |Post= Liber IX |PostNomen= ../Liber IX }} Imperatori Domitiano Caesari Augusto Germanico Dacico Valerius Martialis s. Omnes quidem libelli mei, domine, quibus tu famam, id est vitam, dedisti, tibi supplicant; et, puto, propter hoc legentur. Hic tamen, qui operis nostri octavus inscribitur, occasione pietatis frequentius fruitur. Minus itaque ingenio laborandum fuit, in cuius locum materia successerat: quam quidem subinde aliqua iocorum mixtura variare temptavimus, ne caelesti verecundiae tuae laudes suas, quae facilius te fatigare possint, quam nos satiare, omnis versus ingereret. Quamvis autem epigrammata a severissimis quoque et summae fortunae viris ita scripta sint, ut mimicam verborum licentiam adfectasse videantur, ego tamen illis non permisi tam lascive loqui quam solent. Cum pars libri et maior et melior ad maiestatem sacri nominis tui alligata sit, meminerit non nisi religiosa purificatione lustratos accedere ad templa debere. Quod ut custoditurum me lecturi sciant, in ipso libelli huius limine profiteri brevissimo placuit epigrammate. ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Laurigeros domini, liber, intrature penates Disce verecundo sanctius ore loqui. Nuda recede Venus; non est tuus iste libellus: Tu mihi, tu Pallas Caesariana, veni. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Fastorum genitor parensque Ianus Victorem modo cum videret Histri, Tot vultus sibi non satis putavit Optavitque oculos habere plures: Et lingua pariter locutus omni{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Terrarum domino deoque rerum Promisit Pyliam quater senectam. Addas, Iane pater, tuam rogamus. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> 'Quinque satis fuerant: nam sex septemve libelli Est nimium: quid adhuc ludere, Musa, iuvat? Sit pudor et finis: iam plus nihil addere nobis Fama potest: teritur noster ubique liber; Et cum rupta situ Messalae saxa iacebunt{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Altaque cum Licini marmora pulvis erunt, Me tamen ora legent et secum plurimus hospes Ad patrias sedes carmina nostra feret.' Finieram, cum sic respondit nona sororum, Cui coma et unguento sordida vestis erat:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} 'Tune potes dulcis, ingrate, relinquere nugas? Dic mihi, quid melius desidiosus ages? An iuvat ad tragicos soccum transferre coturnos, Aspera vel paribus bella tonare modis, Praelegat ut tumidus rauca te voce magister{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.15|15}} Oderit et grandis virgo bonusque puer? Scribant ista graves nimium nimiumque severi, Quos media miseros nocte lucerna videt. At tu Romano lepidos sale tinge libellos: Agnoscat mores vita legatque suos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.20|20}} Angusta cantare licet videaris avena, Dum tua multorum vincat avena tubas.' </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Quantus, io, Latias mundi conventus ad aras Suscipit et solvit pro duce vota suo! Non sunt haec hominum, Germanice, gaudia tantum, Sed faciunt ipsi nunc, puto, sacra dei. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Dum donas, Macer, anulos puellis, Desisti, Macer, anulos habere. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Archetypis vetuli nihil est odiosius Eucti - Ficta Saguntino cymbia malo luto -, Argenti furiosa sui cum stemmata narrat Garrulus et verbis mucida vina facit. 'Laomedonteae fuerant haec pocula mensae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Ferret ut haec, muros struxit Apollo lyra. Hoc cratere ferox commisit proelia Rhoetus Cum Lapithis: pugna debile cernis opus. Hi duo longaevo censentur Nestore fundi: Pollice de Pylio trita columba nitet.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.10|10}} Hic scyphus est, in quo misceri iussit amicis Largius Aeacides vividiusque merum. Hac propinavit Bitiae pulcherrima Dido In patera, Phrygio cum data cena viro est.' Miratus fueris cum prisca toreumata multum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.15|15}} In Priami calathis Astyanacta bibes. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Hoc agere est causas, hoc dicere, Cinna, diserte, Horis, Cinna, decem dicere verba novem? Sed modo clepsydras ingenti voce petisti Quattuor. O quantum, Cinna, tacere potes! </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Principium des, Iane, licet velocibus annis, Et renoves voltu saecula longa tuo, Te primum pia tura rogent, te vota salutent, Purpura te felix, te colat omnis honos: Tu tamen hoc mavis, Latiae quod contigit urbi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Mense tuo reducem, Iane, videre deum. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Solvere dodrantem nuper tibi, Quinte, volebat Lippus Hylas, luscus vult dare dimidium. Accipe quam primum; brevis est occasio lucri: Si fuerit caecus, nil tibi solvet Hylas. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Emit lacernas milibus decem Bassus Tyrias coloris optimi. Lucri fecit. 'Adeo bene emit?' inquis. Immo non solvet. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Pervenisse tuam iam te scit Rhenus in urbem; Nam populi voces audit et ille tui: Sarmaticas etiam gentes Histrumque Getasque Laetitiae clamor terruit ipse novae. Dum te longa sacro venerantur gaudia Circo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Nemo quater missos currere sensit equos. Nullum Roma ducem, nec te sic, Caesar, amavit: Te quoque iam non plus, ut velit ipsa, potest. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Uxorem quare locupletem ducere nolim, Quaeritis? Uxori nubere nolo meae. Inferior matrona suo sit, Prisce, marito: Non aliter fiunt femina virque pares. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Morio dictus erat: viginti milibus emi. Redde mihi nummos, Gargiliane: sapit. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Pallida ne Cilicum timeant pomaria brumam Mordeat et tenerum fortior aura nemus, Hibernis obiecta notis specularia puros Admittunt soles et sine faece diem. At mihi cella datur, non tota clusa fenestra, In qua nec Boreas ipse manere velit. Sic habitare iubes veterem crudelis amicum Arboris ergo tuae tutior hospes ero. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Dum nova Pannonici numeratur gloria belli, Omnis et ad reducem dum litat ara Iovem, Dat populus, dat gratus eques, dat tura senatus, Et ditant Latias tertia dona tribus: Hos quoque secretos memoravit Roma triumphos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Nec minor ista tuae laurea pacis erat, Quod tibi de sancta credis pietate tuorum. Principis est virtus maxima, nosse suos. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Pistor qui fueras diu, Cypere, Causas nunc agis et ducena quaeris: Sed consumis et usque mutuaris. A pistore, Cypere, non recedis: Et panem facis et facis farinam.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Egi, Sexte, tuam, pactus duo milia, causam: Misisti nummos quod mihi mille, quid est? 'Narrasti nihil' inquis 'et a te perdita causa est.' Tanto plus debes, Sexte, quod erubui. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Si tua, Cerrini, promas epigrammata vulgo, Vel mecum possis vel prior ipse legi: Sed tibi tantus inest veteris respectus amici, Carior ut mea sit quam tua fama tibi. Sic Maro nec Calabri temptavit carmina Flacci,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Pindaricos nosset cum superare modos, Et Vario cessit Romani laude coturni, Cum posset tragico fortius ore loqui. Aurum et opes et rura frequens donabit amicus: Qui velit ingenio cedere, rarus erit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Pauper videri Cinna vult; et est pauper. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Cum facias versus nulla non luce ducenos, Vare, nihil recitas. Non sapis, atque sapis. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Phosphore, redde diem: quid gaudia nostra moraris? Caesare venturo, Phosphore, redde diem. Roma rogat. Placidi numquid te pigra Bootae Plaustra vehunt, lento quod nimis axe venis? Ledaeo poteras abducere Cyllaron astro:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Ipse suo cedet nunc tibi Castor equo. Quid cupidum Titana tenes? Iam Xanthus et Aethon Frena volunt, vigilat Memnonis alma parens. Tarda tamen nitidae non cedunt sidera luci, Et cupit Ausonium luna videre ducem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.10|10}} Iam, Caesar, vel nocte veni: stent astra licebit, Non deerit populo te veniente dies. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Invitas ad aprum, ponis mihi, Gallice, porcum. Hybrida sum, si das, Gallice, verba mihi. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Esse tibi videor saevus nimiumque gulosus, Qui propter cenam, Rustice, caedo cocum. Si levis ista tibi flagrorum causa videtur, Ex qua vis causa vapulet ergo cocus? </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Si quid forte petam timido gracilique libello, Inproba non fuerit si mea charta, dato. Et si non dederis, Caesar, permitte rogari: Offendunt numquam tura precesque Iovem. Qui fingit sacros auro vel marmore vultus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Non facit ille deos: qui rogat, ille facit. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Vidisti semel, Oppiane, tantum Aegrum me, male, saepe te videbo. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Non tot in Eois timuit Gangeticus arvis Raptor, in Hyrcano qui fugit albus equo, Quot tua Roma novas vidit, Germanice, tigres: Delicias potuit nec numerare suas. Vincit Erythraeos tua, Caesar, harena triumphos{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Et victoris opes divitiasque dei: Nam cum captivos ageret sub curribus Indos, Contentus gemina tigride Bacchus erat. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Munera qui tibi dat locupleti, Gaure, senique, Si sapis et sentis, hoc tibi ait 'Morere.' </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Dic, toga, facundi gratum mihi munus amici, Esse velis cuius fama decusque gregis? Apula Ledaei tibi floruit herba Phalanthi, Qua saturat Calabris culta Galaesus aquis? An Tartesiacus stabuli nutritor Hiberi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Baetis in Hesperia te quoque lavit ove? An tua multifidum numeravit lana Timavum, Quem pius astrifero Cyllarus ore bibit? Te nec Amyclaeo decuit livere veneno, Nec Miletos erat vellere digna tuo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} Lilia tu vincis nec adhuc delapsa ligustra, Et Tiburtino monte quod alget ebur; Spartanus tibi cedet olor Paphiaeque columbae, Cedet Erythraeis eruta gemma vadis: Sed licet haec primis nivibus sint aemula dona,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.15|15}} Non sunt Parthenio candidiora suo. Non ego praetulerim Babylonos picta superbae Texta, Samiramia quae variantur acu; Non Athamanteo potius me mirer in auro, Aeolium dones si mihi, Phrixe, pecus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.20|20}} O quantos risus pariter spectata movebit Cum Palatina nostra lacerna toga! </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Disticha qui scribit, puto, vult brevitate placere. Quid prodest brevitas, dic mihi, si liber est? </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Qui nunc Caesareae lusus spectatur harenae, Temporibus Bruti gloria summa fuit. Aspicis, ut teneat flammas poenaque fruatur Fortis et attonito regnet in igne manus! Ipse sui spectator adest et nobile dextrae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Funus amat: totis pascitur illa sacris; Quod nisi rapta foret nolenti poena, parabat Saevior in lassos ire sinistra focos. Scire piget post tale decus, quid fecerit ante: Quam vidi, satis hanc est mihi nosse manum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.10|10}} </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Nescio quid de te non belle, Dento, fateris, Coniuge qui ducta iura paterna petis. Sed iam supplicibus dominum lassare libellis Desine et in patriam serus ab urbe redi: Nam dum tu longe deserta uxore diuque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Tres quaeris natos, quattuor invenies. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Aëra per tacitum delapsa sedentis in ipsos Fluxit Aretullae blanda columba sinus. Luserat hoc casus, nisi inobservata maneret Permissaque sibi nollet abire fuga. Si meliora piae fas est sperare sorori{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Et dominum mundi flectere vota valent, Haec a Sardois tibi forsitan exulis oris, Fratre reversuro, nuntia venit avis. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> De praetoricia folium mihi, Paule, corona Mittis et hoc phialae nomen habere iubes. Hac fuerat nuper nebula tibi pegma perunctum, Pallida quam rubri diluit unda croci. An magis astuti derasa est ungue ministri{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.5|5}} Brattea, de fulcro quam reor esse tuo? Illa potest culicem longe sentire volantem Et minimi pinna papilionis agi; Exiguae volitat suspensa vapore lucernae Et leviter fuso rumpitur icta mero.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.10|10}} Hoc linitur sputo Iani caryota Kalendis, Quam fert cum parco sordidus asse cliens. Lenta minus gracili crescunt colocasia filo, Plena magis nimio lilia sole cadunt; Nec vaga tam tenui discurrit aranea tela,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.15|15}} Tam leve nec bombyx pendulus urguet opus. Crassior in facie vetulae stat creta Fabullae, Crassior offensae bulla tumescit aquae; Fortior et tortos servat vesica capillos Et mutat Latias spuma Batava comas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.20|20}} Hac cute Ledaeo vestitur pullus in ovo, Talia lunata splenia fronte sedent. Quid tibi cum phiala, ligulam cum mittere possis, Mittere cum possis vel cocleare mihi, - Magna nimis loquimur - cocleam cum mittere possis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.25|25}} Denique cum possis mittere, Paule, nihil? </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Archetypum Myos argentum te dicis habere. Quod sine te factum est, hoc magis archetypum est? </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Cum sitis similes paresque vita, Uxor pessima, pessimus maritus, Miror, non bene convenire vobis. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Regia pyramidum, Caesar, miracula ride; Iam tacet Eoum barbara Memphis opus: Pars quota Parrhasiae labor est Mareoticus aulae? Clarius in toto nil videt orbe dies. Septenos pariter credas adsurgere montes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Thessalicum brevior Pelion Ossa tulit; Aethera sic intrat, nitidis ut conditus astris Inferiore tonet nube serenus apex Et prius arcano satietur numine Phoebi, Nascentis Circe quam videt ora patris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.10|10}} Haec, Auguste, tamen, quae vertice sidera pulsat, Par domus est caelo, sed minor est domino. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Quod Caietano reddis, Polycharme, tabellas, Milia te centum num tribuisse putas? 'Debuit haec' inquis. Tibi habe, Polycharme, tabellas Et Caietano milia crede duo. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Qui praestat pietate pertinaci Sensuro bona liberalitatis, Captet forsitan aut vicem reposcat: At si quis dare nomini relicto Post manes tumulumque perseverat,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Quaerit quid, nisi parcius dolere? Refert sis bonus, an velis videri. Praestas hoc, Melior, sciente fama, Qui sollemnibus anxius sepulti Nomen non sinis interire Blaesi,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.10|10}} Et de munifica profusus arca Ad natalicium diem colendum Scribarum memori piaeque turbae Quod donas, facis ipse Blaesianum. Hoc longum tibi, vita dum manebit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.15|15}} Hoc et post cineres erit tributum. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Qui Palatinae caperet convivia mensae Ambrosiasque dapes, non erat ante locus: Hic haurire decet sacrum, Germanice, nectar Et Ganymedea pocula mixta manu. Esse velis, oro, serus conviva Tonantis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} At tu si properas, Iuppiter, ipse veni. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Non horti neque palmitis beati, Sed rari nemoris, Priape, custos, Ex quo natus es et potes renasci, Furaces, moneo, manus repellas Et silvam domini focis reserves:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Si defecerit haec, et ipse lignum es. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> 'Tristis Athenagoras non misit munera nobis, Quae medio brumae mittere mense solet.' An sit Athenagoras tristis, Faustine, videbo: Me certe tristem fecit Athenagoras. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Si te sportula maior ad beatos Non corruperit, ut solet, licebit De nostro, Matho, centies laveris. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Effert uxores Fabius, Chrestilla maritos, Funereamque toris quassat uterque facem. Victores committe, Venus: quos iste manebit Exitus, una duos ut Libitina ferat. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Titulle, moneo, vive: semper hoc serum est; Sub paedagogo coeperis licet, serum est. At tu, miser Titulle, nec senex vivis, Sed omne limen conteris salutator Et mane sudas urbis osculis udus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Foroque triplici sparsus ante equos omnis Aedemque Martis et colosson Augusti Curris per omnes tertiasque quintasque. Rape, congere, aufer, posside: relinquendum est. Superba densis arca palleat nummis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.10|10}} Centum explicentur paginae Kalendarum, Iurabit heres, te nihil reliquisse, Supraque pluteum te iacente vel saxum, Fartus papyro dum tibi torus crescit, Flentes superbus basiabit eunuchos;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.15|15}} Tuoque tristis filius, velis nolis, Cum concubino nocte dormiet prima. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Priscus ab Aetnaeis mihi, Flacce, Terentius oris Redditur: hanc lucem lactea gemma notet; Defluat et lento splendescat turbida lino Amphora centeno consule facta minor. Continget nox quando meis tam candida mensis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Tam iusto dabitur quando calere mero? Cum te, Flacce, mihi reddet Cythereia Cypros, Luxuriae fiet tam bona causa meae. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Quanta tua est probitas, tanta est infantia formae, Ceste puer, puero castior Hippolyto! Te secum Diana velit doceatque natare, Te Cybele totum mallet habere Phryga; Tu Ganymedeo poteras succedere lecto,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Sed durus domino basia sola dares. Felix, quae tenerum vexabit sponsa maritum Et quae te faciet prima puella virum! </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Pars maxillarum tonsa est tibi, pars tibi rasa est, Pars vulsa est. Unum quis putat esse caput? </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Nescit, cui dederit Tyriam Crispinus abollam, Dum mutat cultus induiturque togam. Quisquis habes, umeris sua munera redde, precamur: Non hoc Crispinus te, sed abolla rogat. Non quicumque capit saturatas murice vestes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Nec nisi deliciis convenit iste color. Si te praeda iuvat foedique insania lucri, Qua possis melius fallere, sume togam. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Quanta Gigantei memoratur mensa triumphi Quantaque nox superis omnibus illa fuit, Qua bonus accubuit genitor cum plebe deorum Et licuit Faunis poscere vina Iovem: Tanta tuas celebrant, Caesar, convivia laurus;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Exhilarant ipsos gaudia nostra deos. Vescitur omnis eques tecum populusque patresque, Et capit ambrosias cum duce Roma dapes. Grandia pollicitus quanto maiora dedisti! Promissa est nobis sportula, recta data est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Quis labor in phiala? docti Myos, anne Myronos? Mentoris haec manus est, an, Polyclite, tua? Livescit nulla caligine fusca nec odit Exploratores nubila massa focos; Vera minus flavo radiant electra metallo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Et niveum felix pustula vincit ebur. Materiae non cedit opus: sic alligat orbem, Plurima cum tota lampade luna nitet. Stat caper Aeolio Thebani vellere Phrixi Cultus: ab hoc mallet vecta fuisse soror;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.10|10}} Hunc nec Cinyphius tonsor violaverit, et tu Ipse tua pasci vite, Lyaee, velis. Terga premit pecudis geminis Amor aureus alis, Palladius tenero lotos ab ore sonat: Sic Methymnaeo gavisus Arione delphin{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.15|15}} Languida non tacitum per freta vexit onus. Imbuat egregium digno mihi nectare munus Non grege de domini, sed tua, Ceste, manus; Ceste, decus mensae, misce Setina: videtur Ipse puer nobis, ipse sitire caper.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.20|20}} Det numerum cyathis Instanti littera Rufi: Auctor enim tanti muneris ille mihi: Si Telethusa venit promissaque gaudia portat, Servabor dominae, Rufe, triente tuo; Si dubia est, septunce trahar; si fallit amantem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.25|25}} Ut iugulem curas, nomen utrumque bibam. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Formosam sane, sed caecus diligit Asper. Plus ergo, ut res est, quam videt Asper amat. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Tonsorem puerum, sed arte talem, Qualis nec Thalamus fuit Neronis, Drusorum cuï contigere barbae, Aequandas semel ad genas rogatus Rufo, Caediciane, commodavi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Dum iussus repetit pilos eosdem, Censura speculi manum regente, Expingitque cutem facitque longam Detonsis epaphaeresin capillis, Barbatus mihi tonsor est reversus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.10|10}} </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Auditur quantum Massyla per avia murmur, Innumero quotiens silva leone furit, Pallidus attonitos ad Poena mapalia pastor Cum revocat tauros et sine mente pecus: Tantus in Ausonia fremuit modo terror harena.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Quis non esse gregem crederet? unus erat, Sed cuius tremerent ipsi quoque iura leones, Cui diadema daret marmore picta Nomas. O quantum per colla decus, quem sparsit honorem Aurea lunatae, cum stetit, umbra iubae!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} Grandia quam decuit latum venabula pectus Quantaque de magna gaudia morte tulit! Unde tuis, Libye, tam felix gloria silvis? A Cybeles numquid venerat ille iugo? An magis Herculeo, Germanice, misit ab astro{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.15|15}} Hanc tibi vel frater vel pater ipse feram? </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Formosissima quae fuere vel sunt, Sed vilissima quae fuere vel sunt, O quam te fieri, Catulla, vellem Formosam minus aut magis pudicam! </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Temporibus nostris aetas cum cedat avorum Creverit et maior cum duce Roma suo, Ingenium sacri miraris deesse Maronis, Nec quemquam tanta bella sonare tuba. Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Vergiliumque tibi vel tua rura dabunt. Iugera perdiderat miserae vicina Cremonae Flebat et abductas Tityrus aeger oves: Risit Tuscus eques, paupertatemque malignam Reppulit et celeri iussit abire fuga.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.10|10}} 'Accipe divitias et vatum maximus esto; Tu licet et nostrum' dixit 'Alexin ames.' Adstabat domini mensis pulcherrimus ille Marmorea fundens nigra Falerna manu, Et libata dabat roseis carchesia labris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.15|15}} Quae poterant ipsum sollicitare Iovem. Excidit attonito pinguis Galatea poetae Thestylis et rubras messibus usta genas; Protinus Italiam concepit et ARMA VIRUMQUE, Qui modo vix Culicem fleverat ore rudi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.20|20}} Quid Varios Marsosque loquar ditataque vatum Nomina, magnus erit quos numerare labor? Ergo ero Vergilius, si munera Maecenatis Des mihi? Vergilius non ero, Marsus ero. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Magna licet totiens tribuas, maiora daturus Dona, ducum victor, victor et ipse tui, Diligeris populo non propter praemia, Caesar, Te propter populus praemia, Caesar, amat. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Tres habuit dentes, pariter quos expuit omnes, Ad tumulum Picens dum sedet ipse suum; Collegitque sinu fragmenta novissima laxi Oris et aggesta contumulavit humo. Ossa licet quondam defuncti non legat heres:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Hoc sibi iam Picens praestitit officium. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Cum tibi tam crassae sint, Artemidore, lacernae, Possim te Sagarim iure vocare meo. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Aspicis hunc uno contentum lumine, cuius Lippa sub attrita fronte lacuna patet? Ne contemne caput, nihil est furacius illo; Non fuit Autolyci tam piperata manus. Hunc tu convivam cautus servare memento:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Tunc furit atque oculo luscus utroque videt: Pocula solliciti perdunt ligulasque ministri Et latet in tepido plurima mappa sinu; Lapsa nec a cubito subducere pallia nescit Et tectus laenis saepe duabus abit;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.10|10}} Nec dormitantem vernam fraudare lucerna Erubuit fallax, ardeat illa licet. Si nihil invasit, puerum tunc arte dolosa Circuit et soleas subripit ipse suas. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Summa Palatini poteras aequare colossi, Si fieres brevior, Claudia, sesquipede. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Livet Charinus, rumpitur, furit, plorat Et quaerit altos, unde pendeat, ramos: Non iam quod orbe cantor et legor toto, Nec umbilicis quod decorus et cedro Spargor per omnes Roma quas tenet gentes:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Sed quod sub urbe rus habemus aestivum Vehimurque mulis non, ut ante, conductis. Quid inprecabor, o Severe, liventi? Hoc opto: mulas habeat et suburbanum. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Scribit in aversa Picens epigrammata charta, Et dolet, averso quod facit illa deo. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Thestylon Aulus amat, sed nec minus ardet Alexin, Forsitan et nostrum nunc Hyacinthon amat. I nunc et dubita, vates an diligat ipsos, Delicias vatum cum meus Aulus amet. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Ut poscas, Clyte, munus exigasque, Uno nasceris octiens in anno Et solas, puto, tresve quattuorve Non natalicias habes Kalendas. Sit vultus tibi levior licebit{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Tritis litoris aridi lapillis, Sit moro coma nigrior caduco, Vincas mollitia tremente plumas Aut massam modo lactis alligati, Et talis tumor excitet papillas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.10|10}} Qualis cruda viro puella servat, Tu nobis, Clyte, iam senex videris: Tam multos quis enim fuisse credat Natalis Priamive Nestorisve? Sit tandem pudor et modus rapinis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.15|15}} Quod si ludis adhuc semelque nasci Uno iam tibi non sat est in anno, Natum te, Clyte, nec semel putabo. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Hic ubi Fortunae Reducis fulgentia late Templa nitent, felix area nuper erat: Hic stetit Arctoi formosus pulvere belli Purpureum fundens Caesar ab ore iubar; Hic lauru redimita comas et candida cultu{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Roma salutavit voce manuque ducem. Grande loci meritum testantur et altera dona: Stat sacer et domitis gentibus arcus ovat; Hic gemini currus numerant elephanta frequentem, Sufficit inmensis aureus ipse iugis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.10|10}} Haec est digna tuis, Germanice, porta triumphis; Hos aditus urbem Martis habere decet. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Augusto pia tura victimasque Pro vestro date Silio, Camenae. Bis senos iubet en redire fasces, Nato consule, nobilique virga Vatis Castaliam domum sonare{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Rerum prima salus et una Caesar. Gaudenti superest adhuc, quod optet, Felix purpura tertiusque consul. Pompeio dederit licet senatus Et Caesar genero sacros honores,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.10|10}} Quorum pacificus ter ampliavit Ianus nomina: Silius frequentes Mavult sic numerare consulatus. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Horas quinque puer nondum tibi nuntiat, et tu Iam conviva mihi, Caeciliane, venis, Cum modo distulerint raucae vadimonia quartae Et Floralicias lasset harena feras. Curre, age, et inlotos revoca, Calliste, ministros;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Sternantur lecti: Caeciliane, sede. Caldam poscis aquam: nondum mihi frigida venit; Alget adhuc nudo clusa culina foco. Mane veni potius; nam cur te quinta moretur? Ut iantes, sero, Caeciliane, venis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Qui Corcyraei vidit pomaria regis, Rus, Entelle, tuae praeferet ille domus. Invida purpureos urat ne bruma racemos Et gelidum Bacchi munera frigus edat, Condita perspicua vivit vindemia gemma,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Et tegitur felix nec tamen uva latet: Femineum lucet sic per bombycina corpus, Calculus in nitida sic numeratur aqua. Quid non ingenio voluit natura licere? Autumnum sterilis ferre iubetur hiems.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Miraris veteres, Vacerra, solos, Nec laudas nisi mortuos poetas. Ignoscas petimus, Vacerra: tanti Non est, ut placeam tibi, perire. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Quanta quies placidi, tantast facundia Nervae, Sed cohibet vires ingeniumque pudor. Cum siccare sacram largo Permessida posset Ore, verecundam maluit esse sitim, Pieriam tenui frontem redimire corona{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Contentus, famae nec dare vela suae. Sed tamen hunc nostri scit temporis esse Tibullum, Carmina qui docti nota Neronis habet. </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Quattuor argenti libras mihi tempore brumae Misisti ante annos, Postumiane, decem, Speranti plures - nam stare aut crescere debent Munera - venerunt plusve minusve duae; Tertius et quartus multo inferiora tulerunt;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Libra fuit quinto Septiciana quidem; Besalem ad scutulam sexto pervenimus anno; Post hunc in cotula rasa selibra data est; Octavus ligulam misit sextante minorem; Nonus acu levius vix cocleare tulit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.10|10}} Quod mittat nobis decumus iam non habet annus: Quattuor ad libras, Postumiane, redi. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Nondum murice cultus asperoque Morsu pumicis aridi politus Arcanum properas sequi, libelle. Quem pulcherrima iam redire Narbo, Docti Narbo Paterna Votieni,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Ad leges iubet annuosque fasces: Votis quod paribus tibi petendum est, Continget locus ille et hic amicus. Quam vellem fieri meus libellus! </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Instanti, quo nec sincerior alter habetur Pectore nec nivea simplicitate prior, Si dare vis nostrae vires animosque Thaliae Et victura petis carmina, da quod amem. Cynthia te vatem fecit, lascive Properti;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Ingenium Galli pulchra Lycoris erat; Fama est arguti Nemesis formosa Tibulli; Lesbia dictavit, docte Catulle, tibi: Non me Paeligni nec spernet Mantua vatem, Si qua Corinna mihi, si quis Alexis erit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Oplomachus nunc es, fueras opthalmicus ante. Fecisti medicus quod facis oplomachus. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Dum repetit sera conductos nocte penates Lingonus a Tecta Flaminiaque recens, Expulit offenso vitiatum pollice talum Et iacuit toto corpore fusus humi. Quid faceret Gallus, qua se ratione moveret?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Ingenti domino servulus unus erat, Tam macer, ut minimam posset vix ferre lucernam: Succurrit misero casus opemque tulit. Quattuor inscripti portabant vile cadaver, Accipit infelix qualia mille rogus;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.10|10}} Hos comes invalidus summissa voce precatur, Ut quocumque velint, corpus inane ferant: Permutatur onus stipataque tollitur alte Grandis in angusta sarcina sandapila. Hic mihi de multis unus, Lucane, videtur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.15|15}} Cui merito dici 'mortue Galle' potest. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> 'Dic verum mihi, Marce, dic amabo; Nil est, quod magis audiam libenter.' Sic et cum recitas tuos libellos, Et causam quotiens agis clientis, Oras, Gallice, me rogasque semper.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Durum est me tibi, quod petis, negare. Vero verius ergo quid sit, audi: Verum, Gallice, non libenter audis. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Liber, amicorum dulcissima cura tuorum, Liber, in aeterna vivere digne rosa, Si sapis, Assyrio semper tibi crinis amomo Splendeat et cingant florea serta caput; Candida nigrescant vetulo crystalla Falerno{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Et caleat blando mollis amore torus. Qui sic vel medio finitus vixit in aevo, Longior huic facta est, quam data vita fuit. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Quos cuperet Phlegraea suos victoria ludos, Indica quos cuperet pompa, Lyaee, tuos, Fecit Hyperborei celebrator Stella triumphi, O pudor! o pietas! et putat esse parum. Non illi satis est turbato sordidus auro{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Hermus et Hesperio qui sonat orbe Tagus. Omnis habet sua dona dies: nec linea dives Cessat, et in populum multa rapina cadit; Nunc veniunt subitis lasciva nomismata nimbis, Nunc dat spectatas tessera larga feras,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} Nunc implere sinus securos gaudet et absens Sortitur dominos, ne laceretur, avis. Quid numerem currus ter denaque praemia palmae, Quae dare non semper consul uterque solet? Omnia sed, Caesar, tanto superantur honore,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.15|15}} Quod spectatorem te tua laurus habet. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Omnes aut vetulas habes amicas Aut turpes vetulisque foediores. Has ducis comites trahisque tecum Per convivia, porticus, theatra. Sic formosa, Fabulla, sic puella es.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIX}}.5|5}} </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Sanctorum nobis miracula reddis avorum Nec pateris, Caesar, saecula cana mori, Cum veteres Latiae ritus renovantur harenae Et pugnat virtus simpliciore manu. Sic priscis servatur honos te praeside templis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Et casa tam culto sub Iove numen habet; Sic nova dum condis, revocas, Auguste, priora Debentur quae sunt quaeque fuere tibi. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Non per mystica sacra Dindymenes, Nec per Niliacae bovem iuvencae, Nullos denique per deos deasque Iurat Gellia, sed per uniones. Hos amplectitur, hos perosculatur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXI}}.5|5}} Hos fratres vocat, hos vocat sorores, Hos natis amat acrius duobus. His si quo careat misella casu, Victuram negat esse se nec horam. Eheu, quam bene nunc, Papiriane,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXI}}.10|10}} Annaei faceret manus Sereni! </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Dante tibi turba querulos, Auguste, libellos, Nos quoque quod domino carmina parva damus, Posse deum rebus pariter Musisque vacare Scimus, et haec etiam serta placere tibi. Fer vates, Auguste, tuos: nos gloria dulcis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Nos tua cura prior deliciaeque sumus. Non quercus te sola decet nec laurea Phoebi: Fiat et ex hedera civica nostra tibi. </poem> {{Liber |Ante= Liber VII |AnteNomen= ../Liber VII |Post= Liber IX |PostNomen= ../Liber IX }} </div>{{finis}} nuube4cbdzhh9oc6kklfny2fhr90331 Epigrammata (Martialis)/Liber IX 0 6776 270251 269384 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber IX]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber IX]] 269384 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber IX }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber VIII |AnteNomen= ../Liber VIII |Post= Liber X |PostNomen= ../Liber X }} Have, mi Torani, frater carissime. Epigramma, quod extra ordinem paginarum est, ad Stertinium clarissimum virum scripsimus, qui imaginem meam ponere in bibliotheca sua voluit. De quo scribendum tibi putavi, ne ignorares, Avitus iste quis vocaretur. Vale et para hospitium. <poem> Note, licet nolis, sublimi pectore vates, : Cui referet serus praemia digna cinis, Hoc tibi sub nostra breve carmen imagine vivat, : Quam non obscuris iungis, Avite, viris: 'Ille ego sum nulli nugarum laude secundus, : Quem non miraris, sed puto, lector, amas. Maiores maiora sonent: mihi parva locuto : Sufficit in vestras saepe redire manus.' </poem> ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Dum Ianus hiemes, Domitianus autumnos, Augustus annis commodabit aestates, Dum grande famuli nomen adseret Rheni Germanicarum magna lux Kalendarum, Tarpeia summi saxa dum patris stabunt,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Dum voce supplex dumque ture placabit Matrona divae dulce Iuliae numen: Manebit altum Flaviae decus gentis Cum sole et astris cumque luce Romana. Invicta quidquid condidit manus, caeli est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.10|10}} </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae, Et queritur de te mentula sola nihil. Illa siligineis pinguescit adultera cunnis, Convivam pascit nigra farina tuum; Incensura nives dominae Setina liquantur,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Nos bibimus Corsi pulla venena cadi; Empta tibi nox est fundis non tota paternis, Non sua desertus rura sodalis arat; Splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis, Ducitur addictus, te futuente, cliens;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.10|10}} Octo Syris suffulta datur lectica puellae, Nudum sandapilae pondus amicus erit. I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos: Haec erat, haec cultris mentula digna tuis. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Quantum iam superis, Caesar, caeloque dedisti Si repetas et si creditor esse velis, Grandis in aetherio licet auctio fiat Olympo Coganturque dei vendere quidquid habent, Conturbabit Atlans, et non erit uncia tota,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Decidat tecum qua pater ipse deum: Pro Capitolinis quid enim tibi solvere templis, Quid pro Tarpeiae frondis honore potest? Quid pro culminibus geminis matrona Tonantis? Pallada praetereo: res agit illa tuas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} Quid loquar Alciden Phoebumque piosque Laconas? Addita quid Latio Flavia templa polo? Expectes et sustineas, Auguste, necesse est: Nam tibi quod solvat non habet arca Iovis. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Aureolis futui cum possit Galla duobus Et plus quam futui, si totidem addideris: Aureolos a te cur accipit, Aeschyle, denos? Non fellat tanti Galla. Quid ergo? Tacet. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Tibi, summe Rheni domitor et parens orbis, Pudice princeps, gratias agunt urbes: Populos habebunt; parere iam scelus non est. Non puer avari sectus arte mangonis Virilitatis damna maeret ereptae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Nec quam superbus conputet stipem leno, Dat prostituto misera mater infanti. Qui nec cubili fuerat ante te quondam, Pudor esse per te coepit et lupanari. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Dicere de Libycis reduci tibi gentibus, Afer, Continuis volui quinque diebus Have: 'Non vacat' aut 'dormit' dictum est bis terque reverso. Iam satis est: non vis, Afer, havere: vale. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Tamquam parva foret sexus iniuria nostri Foedandos populo prostituisse mares, Iam cunae lenonis erant, ut ab ubere raptus Sordida vagitu posceret aera puer: Inmatura dabant infandas corpora poenas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Non tulit Ausonius talia monstra pater, Idem qui teneris nuper succurrit ephebis, Ne faceret steriles saeva libido viros. Dilexere prius pueri iuvenesque senesque, At nunc infantes te quoque, Caesar, amant.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.10|10}} </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Nil tibi legavit Fabius, Bithynice, cui tu Annua, si memini, milia sena dabas. Plus nulli dedit ille: queri, Bithynice, noli: Annua legavit milia sena tibi. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Cenes, Canthare, cum foris libenter, Clamas et maledicis et minaris. Deponas animos truces, monemus: Liber non potes et gulosus esse. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Nubere vis Prisco: non miror, Paula: sapisti. Ducere te non vult Priscus: et ille sapit. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Nomen cum violis rosisque natum, Quo pars optima nominatur anni, Hyblam quod sapit Atticosque flores, Quod nidos olet alitis superbae; Nomen nectare dulcius beato,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Quo mallet Cybeles puer vocari Et qui pocula temperat Tonanti, Quod si Parrhasia sones in aula, Respondent Veneres Cupidinesque; Nomen nobile, molle, delicatum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.10|10}} Versu dicere non rudi volebam: Sed tu syllaba contumax rebellas. Dicunt Eiarinon tamen poetae, Sed Graeci, quibus est nihil negatum Et quos Ἆρεσ Ἆρες decet sonare:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.15|15}} Nobis non licet esse tam disertis, Qui Musas colimus severiores. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Nomen habes teneri quod tempora nuncupat anni, Cum breve Cecropiae ver populantur apes; Nomen Acidalia meruit quod harundine pingi, Quod Cytherea sua scribere gaudet acu; Nomen Erythraeis quod littera facta lapillis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} Gemma quod Heliadum pollice trita notet; Quod pinna scribente grues ad sidera tollant; Quod decet in sola Caesaris esse domo. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Si daret autumnus mihi nomen, Oporinos essem, Horrida si brumae sidera, Chimerinos; Dictus ab aestivo Therinos tibi mense vocarer: Tempora cui nomen verna dedere, quis est? </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Hunc, quem mensa tibi, quem cena paravit amicum, Esse putas fidae pectus amicitiae? Aprum amat et mullos et sumen et ostrea, non te. Tam bene si cenem, noster amicus erit. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Inscripsit tumulis septem scelerata virorum 'Se fecisse' Chloe. Quid pote simplicius? </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Consilium formae, speculum, dulcisque capillos Pergameo posuit dona sacrata deo Ille puer tota domino gratissimus aula, Nomine qui signat tempora verna suo. Felix, quae tali censetur munere tellus!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} Nec Ganymedeas mallet habere comas. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Latonae venerande nepos, qui mitibus herbis Parcarum exoras pensa brevesque colos, Hos tibi laudatos domino, rata vota, capillos Ille tuus Latia misit ab urbe puer; Addidit et nitidum sacratis crinibus orbem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Quo felix facies iudice tuta fuit. Tu iuvenale decus serva, ne pulchrior ille In longa fuerit quam breviore coma. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Est mihi - sitque precor longum te praeside, Caesar - Rus minimum, parvi sunt et in urbe lares. Sed de valle brevi, quas det sitientibus hortis, Curva laboratas antlia tollit aquas: Sicca domus queritur nullo se rore foveri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Cum mihi vicino Marcia fonte sonet. Quam dederis nostris, Auguste, penatibus undam, Castalis haec nobis aut Iovis imber erit. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Laudas balnea versibus trecentis Cenantis bene Pontici, Sabelle. Vis cenare, Sabelle, non lavari. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Haec, quae tota patet tegiturque et marmore et auro, Infantis domini conscia terra fuit, Felix o, quantis sonuit vagitibus et quas Vidit reptantis sustinuitque manus: Hic steterat veneranda domus, quae praestitit orbi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.5|5}} Quod Rhodos astrifero, quod pia Creta polo. Curetes texere Iovem crepitantibus armis, Semiviri poterant qualia ferre Phryges: At te protexit superum pater, et tibi, Caesar, Pro iaculo et parma fulmen et aegis erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.10|10}} </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Artemidorus habet puerum, sed vendidit agrum; Agrum pro puero Calliodorus habet. Dic, uter ex istis melius rem gesserit, Aucte: Artemidorus amat, Calliodorus arat. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Credis ob haec me, Pastor, opes fortasse rogare, Propter quae vulgus crassaque turba rogat, Ut Setina meos consumat glaeba ligones Et sonet innumera compede Tuscus ager; Ut Mauri Libycis centum stent dentibus orbes{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} Et crepet in nostris aurea lamna toris, Nec labris nisi magna meis crystalla terantur Et faciant nigras nostra Falerna nives; Ut canusinatus nostro Syrus assere sudet Et mea sit culto sella cliente frequens;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.10|10}} Aestuet ut nostro madidus conviva ministro, Quem permutatum nec Ganymede velis; Ut lutulenta linat Tyrias mihi mula lacernas Et Massyla meum virga gubernet equum. Est nihil ex istis: superos et sidera testor.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.15|15}} Ergo quid? Ut donem, Pastor, et aedificem. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> O cui virgineo flavescere contigit auro, Dic, ubi Palladium sit tibi, Care, decus. 'Aspicis en domini fulgentes marmore vultus? Venit ad has ultro nostra corona comas.' Albanae livere potest pia quercus olivae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} Cinxerit invictum quod prior illa caput. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Quis Palatinos imitatus imagine vultus Phidiacum Latio marmore vicit ebur? Haec mundi facies, haec sunt Iovis ora sereni: Sic tonat ille deus, cum sine nube tonat. Non solam tribuit Pallas tibi, Care, coronam;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Effigiem domini, quam colis, illa dedit. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Dantem vina tuum quotiens aspeximus Hyllum, Lumine nos, Afer, turbidiore notas. Quod, rogo, quod scelus est, mollem spectare ministrum? Aspicimus solem, sidera, templa, deos. Avertam vultus, tamquam mihi pocula Gorgon{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Porrigat atque oculos oraque nostra petat? Trux erat Alcides, et Hylan spectare licebat; Ludere Mercurio cum Ganymede licet. Si non vis teneros spectet conviva ministros, Phineas invites, Afer, et Oedipodas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.10|10}} </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Audet facundo qui carmina mittere Nervae, Pallida donabit glaucina, Cosme, tibi, Paestano violas et cana ligustra colono, Hyblaeis apibus Corsica mella dabit: Sed tamen et parvae nonnulla est gratia Musae;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Appetitur posito vilis oliva lupo. Nec tibi sit mirum, modici quod conscia vatis Iudicium metuit nostra Thalia tuum: Ipse tuas etiam veritus Nero dicitur aures, Lascivum iuvenis cum tibi lusit opus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Cum depilatos, Chreste, coleos portes Et vulturino mentulam parem collo Et prostitutis levius caput culis, Nec vivat ullus in tuo pilus crure, Purgentque saevae cana labra volsellae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Curios, Camillos, Quintios, Numas, Ancos, Et quidquid umquam legimus pilosorum Loqueris sonasque grandibus minax verbis, Et cum theatris saeculoque rixaris. Occurrit aliquis inter ista si draucus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.10|10}} Iam paedagogo liberatus et cuius Refibulavit turgidum faber penem: Nutu vocatum ducis, et pudet fari Catoniana, Chreste, quod facis lingua. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Dulce decus scaenae, ludorum fama, Latinus Ille ego sum, plausus deliciaeque tuae, Qui spectatorem potui fecisse Catonem, Solvere qui Curios Fabriciosque graves. Sed nihil a nostro sumpsit mea vita theatro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Et sola tantum scaenicus arte feror: Nec poteram gratus domino sine moribus esse; Interius mentes inspicit ille deus. Vos me laurigeri parasitum dicite Phoebi, Roma sui famulum dum sciat esse Iovis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Saecula Nestoreae permensa, Philaeni, senectae, Rapta es ad infernas tam cito Ditis aquas? Euboicae nondum numerabas longa Sibyllae Tempora: maior erat mensibus illa tribus. Heu quae lingua silet! non illam mille catastae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Vincebant, nec quae turba Sarapin amat, Nec matutini cirrata caterva magistri, Nec quae Strymonio de grege ripa sonat. Quae nunc Thessalico lunam deducere rhombo, Quae sciet hos illos vendere lena toros?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.10|10}} Sit tibi terra levis mollique tegaris harena, Ne tua non possint eruere ossa canes. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Cappadocum saevis Antistius occidit oris Rusticus. O tristi crimine terra nocens! Rettulit ossa sinu cari Nigrina mariti Et questa est longas non satis esse vias; Cumque daret sanctam tumulis, quibus invidet, urnam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Visa sibi est rapto bis viduata viro. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Cum comes Arctois haereret Caesaris armis Velius, hanc Marti pro duce vovit avem; Luna quater binos non tota peregerat orbes, Debita poscebat iam sibi vota deus: Ipse suas anser properavit laetus ad aras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Et cecidit sanctis hostia parva focis. Octo vides patulo pendere nomismata rostro Alitis? haec extis condita nuper erant: Quae litat argento pro te, non sanguine, Caesar, Victima, iam ferro non opus esse docet.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Hanc volo, quae facilis, quae palliolata vagatur, Hanc volo, quae puero iam dedit ante meo, Hanc volo, quam redimit totam denarius alter, Hanc volo, quae pariter sufficit una tribus. Poscentem nummos et grandia verba sonantem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Possideat crassae mentula Burdigalae. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Audieris in quo, Flacce, balneo plausum, Maronis illic esse mentulam scito. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Iuppiter Idaei risit mendacia busti, Dum videt Augusti Flavia templa poli, Atque inter mensas largo iam nectare fusus, Pocula cum Marti traderet ipse suo, Respiciens Phoebum pariter Phoebique sororem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Cum quibus Alcides et pius Arcas erat: 'Gnosia vos' inquit 'nobis monumenta dedistis: Cernite, quam plus sit, Caesaris esse patrem.' </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Artibus his semper cenam, Philomuse, mereris, Plurima dum fingis, sed quasi vera refers. Scis, quid in Arsacia Pacorus deliberet aula, Rhenanam numeras Sarmaticamque manum, Verba ducis Daci chartis mandata resignas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Victricem laurum quam venit ante vides, Scis, quotiens Phario madeat Iove fusca Syene, Scis, quota de Libyco litore puppis eat, Cuius Iuleae capiti nascantur olivae, Destinet aetherius cui sua serta pater.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.10|10}} Tolle tuas artes; hodie cenabis apud me Hac lege, ut narres nil, Philomuse, novi. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Viderat Ausonium posito modo crine ministrum Phryx puer, alterius gaudia nota Iovis: 'Quod tuus, ecce, suo Caesar permisit ephebo, Tu permitte tuo, maxime rector' ait; 'Iam mihi prima latet longis lanugo capillis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Iam tua me ridet Iuno vocatque virum.' Cui pater aetherius 'Puer o dulcissime,' dixit, 'Non ego, quod poscis, res negat ipsa tibi: Caesar habet noster similis tibi mille ministros Tantaque sidereos vix capit aula mares;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.10|10}} At tibi si dederit vultus coma tonsa viriles, Quis mihi, qui nectar misceat, alter erit?' </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Cum sis ipsa domi mediaque ornere Subura, Fiant absentes et tibi, Galla, comae, Nec dentes aliter quam Serica nocte reponas, Et iaceas centum condita pyxidibus, Nec tecum facies tua dormiat, innuis illo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Quod tibi prolatum est mane, supercilio, Et te nulla movet cani reverentia cunni, Quem potes inter avos iam numerare tuos. Promittis sescenta tamen; sed mentula surda est, Et sit lusca licet, te tamen illa videt.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Summa licet velox, Agathine, pericula ludas, Non tamen efficies, ut tibi parma cadat. Nolentem sequitur, tenuisque reversa per auras Vel pede vel tergo, crine vel ungue sedet; Lubrica Corycio quamvis sint pulpita nimbo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Et rapiant celeres vela negata Noti, Securos pueri neglecta perambulat artus, Et nocet artifici ventus et unda nihil. Ut peccare velis, cum feceris omnia, falli Non potes: arte opus est, ut tibi parma cadat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Prima Palatino lux est haec orta Tonanti, Optasset Cybele qua peperisse Iovem; Hac et sancta mei genita est Caesonia Rufi: Plus debet matri nulla puella suae. Laetatur gemina votorum sorte maritus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Contigit hunc illi quod bis amare diem. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Tarpeias Diodorus ad coronas Romam cum peteret Pharo relicta, Vovit pro reditu viri Philaenis, Illam lingeret ut puella simplex, Quam castae quoque diligunt Sabinae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Dispersa rate tristibus procellis Mersus fluctibus obrutusque ponto Ad votum Diodorus enatavit. O tardus nimis et piger maritus! Hoc in litore si puella votum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.10|10}} Fecisset mea, protinus redissem. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Pontice, quod numquam futuis, sed paelice laeva Uteris et Veneri servit amica manus, Hoc nihil esse putas? scelus est, mihi crede, sed ingens, Quantum vix animo concipis ipse tuo. Nempe semel futuit, generaret Horatius ut tres,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Mars semel, ut geminos Ilia casta daret: Omnia perdiderat, si masturbatus uterque Mandasset manibus gaudia foeda suis. Ipsam crede tibi naturam dicere rerum: 'Istud quod digitis, Pontice, perdis, homo est.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.10|10}} </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Campis dives Apollo sic Myrinis, Sic semper senibus fruare cycnis, Doctae sic tibi serviant sorores, Nec Delphis tua mentiatur ulli, Sic Palatia te colant amentque:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Bis senos cito te rogante fasces Det Stellae bonus adnuatque Caesar. Felix tunc ego debitorque voti Casurum tibi rusticas ad aras Ducam cornibus aureis iuvencum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.10|10}} Nata est hostia, Phoebe; quid moraris? </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Hic qui dura sedens porrecto saxa leone Mitigat, exiguo magnus in aere deus, Quaeque tulit, spectat resupino sidera vultu, Cuius laeva calet robore, dextra mero: Non est fama recens nec nostri gloria caeli;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Nobile Lysippi munus opusque vides. Hoc habuit numen Pellaei mensa tyranni, Qui cito perdomito victor in orbe iacet; Hunc puer ad Libycas iuraverat Hannibal aras; Iusserat hic Sullam ponere regna trucem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Offensus variae tumidis terroribus aulae Privatos gaudet nunc habitare lares, Utque fuit quondam placidi conviva Molorchi, Sic voluit docti Vindicis esse deus. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Alciden modo Vindicis rogabam, Esset cuius opus laborque felix. Risit, nam solet hoc, levique nutu 'Graece numquid' ait 'poeta, nescis? Inscripta est basis indicatque nomen.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Λυσίππου lego, Phidiae putavi. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Miles Hyperboreos modo, Marcelline, triones Et Getici tuleras sidera pigra poli: Ecce Promethei rupes et fabula montis Quam prope sunt oculis nunc adeunda tuis! Videris inmensis cum conclamata querellis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Saxa senis, dices 'Durior ipse fuit.' Et licet haec addas: 'Potuit qui talia ferre, Humanum merito finxerat ille genus.' </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Gellius aedificat semper: modo limina ponit, Nunc foribus claves aptat emitque seras, Nunc has, nunc illas reficit mutatque fenestras; Dum tantum aedificet, quidlibet ille facit - Oranti nummos ut dicere possit amico{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Unum illud verbum Gellius 'Aedifico.' </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Democritos, Zenonas inexplicitosque Platonas Quidquid et hirsutis squalet imaginibus, Sic quasi Pythagorae loqueris successor et heres. Praependet sane nec tibi barba minor: Sed quod et hircosis serum est et turpe pilosis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.5|5}} In molli rigidam clune libenter habes. Tu, qui sectarum causas et pondera nosti, Dic mihi, percidi, Pannyche, dogma quod est? </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Heredem cum me partis tibi, Garrice, quartae Per tua iurares sacra caputque tuum, Credidimus, - quis enim damnet sua vota libenter? - Et spem muneribus fovimus usque datis. Inter quae rari Laurentem ponderis aprum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Misimus: Aetola de Calydone putes. At tu continuo populumque patresque vocasti, Ructat adhuc aprum pallida Roma meum: Ipse ego, - quis credat? - conviva nec ultimus haesi, Sed nec costa data est caudave missa mihi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.10|10}} De quadrante tuo quid sperem, Garrice? Nulla De nostro nobis uncia venit apro. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Haec est illa meis multum cantata libellis, Quam meus edidicit lector amatque togam. Partheniana fuit quondam, memorabile vatis Munus: in hac ibam conspiciendus eques, Dum nova, dum nitida fulgebat splendida lana,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Dumque erat auctoris nomine digna sui: Nunc anus et tremulo vix accipienda tribuli, Quam possis niveam dicere iure tuo. Quid non longa dies, quid non consumitis anni? Haec toga iam non est Partheniana, mea est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Ingenium mihi, Gaure, probas sic esse pusillum, Carmina quod faciam, quae brevitate placent. Confiteor. Sed tu bis senis grandia libris Qui scribis Priami proelia, magnus homo es? Nos facimus Bruti puerum, nos Langona vivum:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Tu magnus luteum, Gaure, Giganta facis. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Quod semper superos invito fratre rogasti, Hoc, Lucane, tibi contigit, ante mori. Invidet ille tibi; Stygias nam Tullus ad umbras Optabat, quamvis sit minor, ire prior. Tu colis Elysios nemorisque habitator amoeni{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Esse tuo primum nunc sine fratre cupis; Et si iam nitidis alternus venit ab astris, Pro Polluce mones Castora ne redeat. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Si credis mihi, Quinte, quod mereris, Natales, Ovidi, tuas Aprilis Ut nostras amo Martias Kalendas. Felix utraque lux diesque nobis Signandi melioribus lapillis!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Hic vitam tribuit, sed hic amicum. Plus dant, Quinte, mihi tuae Kalendae. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Natali tibi, Quinte, tuo dare parva volebam Munera; tu prohibes: inperiosus homo es. Parendum est monitis, fiat quod uterque volemus Et quod utrumque iuvat: tu mihi, Quinte, dato. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Si mihi Picena turdus palleret oliva, Tenderet aut nostras silva Sabina plagas, Aut crescente levis traheretur harundine praeda Pinguis et inplicitas virga teneret aves: Cara daret sollemne tibi cognatio munus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} Nec frater nobis nec prior esset avus. Nunc sturnos inopes fringuillarumque querellas Audit et arguto passere vernat ager; Inde salutatus picae respondet arator, Hinc prope summa rapax miluus astra volat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.10|10}} Mittimus ergo tibi parvae munuscula chortis: Qualia si recipis, saepe propinquus eris. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Luce propinquorum, qua plurima mittitur ales, Dum Stellae turdos, dum tibi, Flacce, paro, Succurrit nobis ingens onerosaque turba, In qua se primum quisque meumque putat. Demeruisse duos votum est; offendere plures{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Vix tutum; multis mittere dona grave est. Qua possum sola veniam ratione merebor: Nec Stellae turdos nec tibi, Flacce, dabo. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Spendophoros Libycas domini petit armiger urbis: Quae puero dones tela, Cupido, para, Illa quibus iuvenes figis mollesque puellas: Sit tamen in tenera levis et hasta manu. Loricam clipeumque tibi galeamque remitto;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Tutus ut invadat proelia, nudus eat: Non iaculo, non ense fuit laesusve sagitta, Casside dum liber Parthenopaeus erat. Quisquis ab hoc fuerit fixus, morietur amore. O felix, si quem tam bona fata manent!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.10|10}} Dum puer es, redeas, dum vultu lubricus, et te Non Libye faciat, sed tua Roma virum. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Nil est tritius Hedyli lacernis: Non ansae veterum Corinthiorum, Nec crus compede lubricum decenni, Nec ruptae recutita colla mulae, Nec quae Flaminiam secant salebrae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Nec qui litoribus nitent lapilli, Nec Tusca ligo vinea politus, Nec pallens toga mortui tribulis, Nec pigri rota quassa mulionis, Nec rasum cavea latus visontis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.10|10}} Nec dens iam senior ferocis apri. Res una est tamen: ipse non negabit, Culus tritior Hedyli lacernis. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Nympha sacri regina lacus, cui grata Sabinus Et mansura pio munere templa dedit, Sic montana tuos semper colat Umbria fontes, Nec tua Baianas Sassina malit aquas: Excipe sollicitos placide, mea dona, libellos;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Tu fueris Musis Pegasis unda meis. - 'Nympharum templis quisquis sua carmina donat, Quid fieri libris debeat, ipse monet.' </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> In Saeptis Mamurra diu multumque vagatus, Hic ubi Roma suas aurea vexat opes, Inspexit molles pueros oculisque comedit, Non hos, quos primae prostituere casae, Sed quos arcanae servant tabulata catastae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Et quos non populus nec mea turba videt. Inde satur mensas et opertos exuit orbes Expositumque alte pingue poposcit ebur, Et testudineum mensus quater hexaclinon Ingemuit citro non satis esse suo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.10|10}} Consuluit nares, an olerent aera Corinthon, Culpavit statuas et, Polyclite, tuas, Et turbata brevi questus crystallina vitro Murrina signavit seposuitque decem Expendit veteres calathos et si qua fuerunt{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.15|15}} Pocula Mentorea nobilitata manu, Et viridis picto gemmas numeravit in auro, Quidquid et a nivea grandius aure sonat. Sardonychas vero mensa quaesivit in omni Et pretium magnis fecit iaspidibus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.20|20}} Undecima lassus cum iam discederet hora, Asse duos calices emit et ipse tulit. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Seu tu Paestanis genita es seu Tiburis arvis, Seu rubuit tellus Tuscula flore tuo, Seu Praenestino te vilica legit in horto, Seu modo Campani gloria ruris eras: Pulchrior ut nostro videare corona Sabino,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} De Nomentano te putet esse meo. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> In Tartesiacis domus est notissima terris, Qua dives placidum Corduba Baetin amat, Vellera nativo pallent ubi flava metallo Et linit Hesperium brattea viva pecus. Aedibus in mediis totos amplexa penates{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Stat platanus densis Caesariana comis, Hospitis invicti posuit quam dextera felix, Coepit et ex illa crescere virga manu. Auctorem dominumque nemus sentire videtur: Sic viret et ramis sidera celsa petit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Saepe sub hac madidi luserunt arbore Fauni, Terruit et tacitam fistula sera domum; Dumque fugit solos nocturnum Pana per agros, Saepe sub hac latuit rustica fronde Dryas. Atque oluere lares comissatore Lyaeo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.15|15}} Crevit et effuso laetior umbra mero; Hesternisque rubens deiecta est herba coronis, Atque suas potuit dicere nemo rosas. O dilecta deis, o magni Caesaris arbor, Ne metuas ferrum sacrilegosque focos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.20|20}} Perpetuos sperare licet tibi frondis honores: Non Pompeianae te posuere manus. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Tinctis murice vestibus quod omni Et nocte utitur et die Philaenis, Non est ambitiosa nec superba: Delectatur odore, non colore. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Ad cenam invitant omnes te, Phoebe, cinaedi. Mentula quem pascit, non, puto, purus homo est. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Herculis in magni voltus descendere Caesar Dignatus Latiae dat nova templa viae, Qua, Triviae nemorosa petit dum regna, viator Octavum domina marmor ab urbe legit. Ante colebatur votis et sanguine largo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} Maiorem Alciden nunc minor ipse colit. Hunc magnas rogat alter opes, rogat alter honores; Illi securus vota minora facit. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Alcide, Latio nunc agnoscende Tonanti, Postquam pulchra dei Caesaris ora geris, Si tibi tunc isti vultus habitusque fuissent, Cesserunt manibus cum fera monstra tuis: Argolico famulum non te servire tyranno{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Vidissent gentes saevaque regna pati, Sed tu iussisses Eurysthea; nec tibi fallax Portasset Nessi perfida dona Lichas, Oetaei sine lege rogi securus adisses Astra patris summi, quae tibi poena dedit;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.10|10}} Lydia nec dominae traxisses pensa superbae, Nec Styga vidisses Tartareumque canem. Nunc tibi Iuno favet, nunc te tua diligit Hebe; Nunc te si videat nympha, remittet Hylan. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Uxor cum tibi sit formosa, pudica, puella, Quo tibi natorum iura, Fabulle, trium? Quod petis a nostro supplex dominoque deoque, Tu dabis ipse tibi, si potes arrigere. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Lascivam tota possedi nocte puellam, Cuius nequitias vincere nemo potest. Fessus mille modis illud puerile poposci: Ante preces totas primaque verba dedit. Inprobius quiddam ridensque rubensque rogavi:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Pollicitast nulla luxuriosa mora. Sed mihi pura fuit; tibi non erit, Aeschyle, si vis Accipere hoc munus condicione mala. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Quid tibi nobiscum est, ludi scelerate magister, Invisum pueris virginibusque caput? Nondum cristati rupere silentia galli: Murmure iam saevo verberibusque tonas. Tam grave percussis incudibus aera resultant,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Causidicum medio cum faber aptat equo; Mitior in magno clamor furit amphitheatro, Vincenti parmae cum sua turba favet. Vicini somnum - non tota nocte - rogamus: Nam vigilare leve est, pervigilare grave est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.10|10}} Discipulos dimitte tuos. Vis, garrule, quantum Accipis ut clames, accipere ut taceas? </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Cum futuis, Polycharme, soles in fine cacare. Cum pedicaris, quid, Polycharme, facis? </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Dixerat 'o mores! o tempora!' Tullius olim, Sacrilegum strueret cum Catilina nefas, Cum gener atque socer diris concurreret armis Maestaque civili caede maderet humus. Cur nunc 'o mores!', cur nunc 'o tempora!' dicis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Quod tibi non placeat, Caeciliane, quid est? Nulla ducum feritas, nulla est insania ferri; Pace frui certa laetitiaque licet. Non nostri faciunt, tibi quod tua tempora sordent, Sed faciunt mores, Caeciliane, tui.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Massyli leo fama iugi pecorisque maritus Lanigeri mirum qua coiere fide. Ipse licet videas, cavea stabulantur in una Et pariter socias carpit uterque dapes: Nec fetu nemorum gaudent nec mitibus herbis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Concordem satiat sed rudis agna famem. Quid meruit terror Nemees, quid portitor Helles, Ut niteant celsi lucida signa poli? Sidera si possent pecudesque feraeque mereri, Hic aries astris, hic leo dignus erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Liber, Amyclaea frontem vittate corona, Qui quatis Ausonia verbera Graia manu, Clusa mihi texto cum prandia vimine mittas, Cur comitata dapes nulla lagona venit? Atqui digna tuo si nomine munera ferres,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Scis, puto, debuerint quae mihi dona dari. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Dentibus antiquas solitus producere pelles Et mordere luto putre vetusque solum, Praenestina tenes decepti regna patroni, In quibus indignor si tibi cella fuit; Rumpis et ardenti madidus crystalla Falerno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Et pruris domini cum Ganymede tui. At me litterulas stulti docuere parentes: Quid cum grammaticis rhetoribusque mihi? Frange leves calamos et scinde, Thalia, libellos, Si dare sutori calceus ista potest.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Effigiem tantum pueri pictura Camoni Servat, et infantis parva figura manet. Florentes nulla signavit imagine voltus, Dum timet ora pius muta videre pater. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Non silice duro structilive caemento, Nec latere cocto, quo Samiramis longam Babylona cinxit, Tucca balneum fecit: Sed strage nemorum pineaque conpage, Ut navigare Tucca balneo possit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Idem beatas lautus extruit thermas De marmore omni, quod Carystos invenit, Quod Phrygia Synnas, Afra quod Nomas misit, Et quod virenti fonte lavit Eurotas. Sed ligna desunt: subice balneum thermis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.10|10}} </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Haec sunt illa mei quae cernitis ora Camoni, Haec pueri facies primaque forma fuit. Creverat hic vultus bis denis fortior annis, Gaudebatque suas pingere barba genas, Et libata semel summos modo purpura cultros{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Sparserat: invidit de tribus una soror Et festinatis incidit stamina pensis, Absentemque patri rettulit urna rogum. Sed ne sola tamen puerum pictura loquatur, Haec erit in chartis maior imago meis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Quod optimum sit disputat convivium Facunda Prisci pagina, Et multa dulci, multa sublimi refert, Sed cuncta docto pectore. Quod optimum sit quaeritis convivium?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} In quo choraules non erit. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Funera post septem nupsit tibi Galla virorum, Picentine: sequi vult, puto, Galla viros. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Oderat ante ducum famulos turbamque priorem Et Palatinum Roma supercilium: At nunc tantus amor cunctis, Auguste, tuorum est, Ut sit cuique suae cura secunda domus. Tam placidae mentes, tanta est reverentia nostri,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIX}}.5|5}} Tam pacata quies, tantus in ore pudor. Nemo suos - haec est aulae natura potentis -, Sed domini mores Caesarianus habet. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Duxerat esuriens locupletem pauper anumque: Uxorem pascit Gellius et futuit. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Lector et auditor nostros probat, Aule, libellos, Sed quidam exactos esse poeta negat. Non nimium curo: nam cenae fercula nostrae Malim convivis quam placuisse cocis. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Dixerat astrologus periturum te cito, Munna, Nec, puto, mentitus dixerat ille tibi. Nam tu dum metuis, ne quid post fata relinquas, Hausisti patrias luxuriosus opes, Bisque tuum deciens non toto tabuit anno:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Dic mihi, non hoc est, Munna, perire cito? </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Inter tanta tuae miracula, Caesar, harenae, Quae vincit veterum munera clara ducum, Multum oculi, sed plus aures debere fatentur Se tibi, quod spectant qui recitare solent. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Cum tua sacrilegos contra, Norbane, furores Staret pro domino Caesare sancta fides, Haec ego Pieria ludebam tutus in umbra, Ille tuae cultor notus amicitiae. Me tibi Vindelicis Raetus narrabat in oris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.5|5}} Nescia nec nostri nominis Arctos erat: O quotiens veterem non infitiatus amicum Dixisti 'Meus est iste poeta, meus!' Omne tibi nostrum quod bis trieteride iuncta Ante dabat lector, nunc dabit auctor opus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Languidior noster si quando est Paulus, Atili, Non se, convivas abstinet ille suos. Tu languore quidem subito fictoque laboras, Sed mea porrexit sportula, Paule, pedes. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Festinata sui gemeret quod fata Severi Silius, Ausonio non semel ore potens, Cum grege Pierio maestus Phoeboque querebar. 'Ipse meum flevi' dixit Apollo 'Linon:' Respexitque suam quae stabat proxima fratri{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Calliopen et ait: 'Tu quoque vulnus habes. Aspice Tarpeium Palatinumque Tonantem: Ausa nefas Lachesis laesit utrumque Iovem. Numina cum videas duris obnoxia fatis, Invidia possis exonerare deos.'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Septem post calices Opimiani{{r|87.1|}} Denso cum iaceam triente blaesus, Affers nescio quas mihi tabellas Et dicis ‘Modo liberum esse iussi Nastam - servolus est mihi paternus -:{{r|87.5|5}} Signa.’ Cras melius, Luperce, fiet: Nunc signat meus anulus lagonam. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Cum me captares, mittebas munera nobis: Postquam cepisti, das mihi, Rufe, nihil. Ut captum teneas, capto quoque munera mitte, De cavea fugiat ne male pastus aper. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Lege nimis dura convivam scribere versus Cogis, Stella. 'Licet scribere nempe malos.' </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Sic in gramine florido reclinis, Qua gemmantibus hinc et inde rivis Curva calculus excitatur unda, Exclusis procul omnibus molestis, Pertundas glaciem triente nigro,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Frontem sutilibus ruber coronis; Sic uni tibi sit puer cinaedus Et castissima pruriat puella: Infamem nimio calore Cypron Observes, moneo precorque, Flacce,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.10|10}} Messes area cum teret crepantis Et fervens iuba saeviet leonis. At tu, diva Paphi, remitte, nostris Inlaesum iuvenem remitte votis: Sic Martis tibi serviant Kalendae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.15|15}} Et cum ture meroque victimaque Libetur tibi candidas ad aras Secta plurima quadra de placenta. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Ad cenam si me diversa vocaret in astra Hinc invitator Caesaris, inde Iovis, Astra licet propius, Palatia longius essent, Responsa ad superos haec referenda darem: 'Quaerite qui malit fieri conviva Tonantis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCI}}.5|5}} Me meus in terris Iuppiter, ecce, tenet.' </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Quae mala sint domini, quae servi commoda, nescis, Condyle, qui servum te gemis esse diu. Dat tibi securos vilis tegeticula somnos, Pervigil in pluma Gaius, ecce, iacet. Gaius a prima tremebundus luce salutat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.5|5}} Tot dominos, at tu, Condyle, nec dominum. 'Quod debes, Gai, redde' inquit Phoebus et illinc Cinnamus: hoc dicit, Condyle, nemo tibi. Tortorem metuis? podagra cheragraque secatur Gaius et mallet verbera mille pati.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.10|10}} Quod nec mane vomis nec cunnum, Condyle, lingis, Non mavis, quam ter Gaius esse tuus? </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Addere quid cessas, puer, inmortale Falernum? Quadrantem duplica de seniore cado. Nunc mihi dic, quis erit, cui te, Catacisse, deorum Sex iubeo cyathos fundere? 'Caesar erit.' Sutilis aptetur deciens rosa crinibus, ut sit{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Qui posuit sacrae nobile gentis opus. Nunc bis quina mihi da basia, fiat ut illud Nomen, ab Odrysio quod deus orbe tulit. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Santonica medicata dedit mihi pocula virga: Os hominis! mulsum me rogat Hippocrates. Tam stupidus numquam nec tu, puto, Glauce, fuisti, Χάλκεα donanti χρύσεα qui dederas. Dulce aliquis munus pro munere poscit amaro?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.5|5}} Accipiat, sed si potat in elleboro. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Alfius ante fuit, coepit nunc Olfius esse, Uxorem postquam duxit Athenagoras. </poem> ==<span id='.0'></span>XCVb.== <poem> Nomen Athenagorae credis, Callistrate, verum. Si scio, dispeream, qui sit Athenagoras. Sed puta me verum, Callistrate, dicere nomen: Non ego, sed vester peccat Athenagoras. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Clinicus Herodes trullam subduxerat aegro: Deprensus dixit 'Stulte, quid ergo bibis?' </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Rumpitur invidia quidam, carissime Iuli, Quod me Roma legit, rumpitur invidia. Rumpitur invidia, quod turba semper in omni Monstramur digito, rumpitur invidia. Rumpitur invidia, tribuit quod Caesar uterque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.5|5}} Ius mihi natorum, rumpitur invidia. Rumpitur invidia, quod rus mihi dulce sub urbe est Parvaque in urbe domus, rumpitur invidia. Rumpitur invidia, quod sum iucundus amicis, Quod conviva frequens, rumpitur invidia.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.10|10}} Rumpitur invidia, quod amamur quodque probamur: Rumpatur, quisquis rumpitur invidia. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Vindemiarum non ubique proventus Cessavit, Ovidi; pluvia profuit grandis. Centum Coranus amphoras aquae fecit. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> Marcus amat nostras Antonius, Attice, Musas, Charta salutatrix si modo vera refert: Marcus Palladiae non infitianda Tolosae Gloria, quem genuit Pacis alumna Quies. Tu qui longa potes dispendia ferre viarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.5|5}} I, liber, absentis pignus amicitiae. Vilis eras, fateor, si te nunc mitteret emptor; Grande tui pretium muneris auctor erit: Multum, crede mihi, refert, a fonte bibatur Quae fluit, an pigro quae stupet unda lacu.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='100.0'></span>C.== <poem> Denaris tribus invitas et mane togatum Observare iubes atria, Basse, tua, Deinde haerere tuo lateri, praecedere sellam, Ad viduas tecum plus minus ire decem. Trita quidem nobis togula est vilisque vetusque:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|C}}.5|5}} Denaris tamen hanc non emo, Basse, tribus. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI.== <poem> Appia, quam simili venerandus in Hercule Caesar Consecrat, Ausoniae maxima fama viae, Si cupis Alcidae cognoscere facta prioris, Disce: Libyn domuit, aurea poma tulit, Peltatam Scythico discinxit Amazona nodo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.5|5}} Addidit Arcadio terga leonis apro, Aeripedem silvis cervum, Stymphalidas astris Abstulit, a Stygia cum cane venit aqua, Fecundam vetuit reparari mortibus hydram, Hesperias Tusco lavit in amne boves.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.10|10}} Haec minor Alcides: maior quae gesserit, audi, Sextus ab Albana quem colit arce lapis. Adseruit possessa malis Palatia regnis, Prima suo gessit pro Iove bella puer; Solus Iuleas cum iam retineret habenas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.15|15}} Tradidit inque suo tertius orbe fuit; Cornua Sarmatici ter perfida contudit Histri, Sudantem Getica ter nive lavit equum; Saepe recusatos parcus duxisse triumphos Victor Hyperboreo nomen ab orbe tulit;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CI}}.20|20}} Templa deis, mores populis dedit, otia ferro, Astra suis, caelo sidera, serta Iovi. Herculeum tantis numen non sufficit actis: Tarpeio deus hic commodet ora patri. </poem> ==<span id='102.0'></span>CII.== <poem> Quadringentorum reddis mihi, Phoebe, tabellas: Centum da potius mutua, Phoebe, mihi. Quaere alium, cui te tam vano munere iactes: Quod tibi non possum solvere, Phoebe, meum est. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII.== <poem> Quae nova tam similes genuit tibi Leda ministros? Quae capta est alio nuda Lacaena cycno? Dat faciem Pollux Hiero, dat Castor Asylo, Atque in utroque nitet Tyndaris ore soror. Ista Therapnaeis si forma fuisset Amyclis,{{r|105.5|5}} Cum vicere duas dona minora deas, Mansisses, Helene, Phrygiamque redisset in Iden Dardanius gemino cum Ganymede Paris. </poem> {{Liber |Ante= Liber VIII |AnteNomen= ../Liber VIII |Post= Liber X |PostNomen= ../Liber X }} </div>{{finis}} pmt2oa9pgwhjyvseq1rqtwd5kk9ygp5 Epigrammata (Martialis)/Liber X 0 6777 270261 269385 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber X]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber X]] 269385 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber X }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber IX |AnteNomen= ../Liber IX |Post= Liber XI |PostNomen= ../Liber XI }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Si nimius videor seraque coronide longus Esse liber, legito pauca: libellus ero. Terque quaterque mihi finitur carmine parvo Pagina: fac tibi me quam cupis ipse brevem. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Festinata prior, decimi mihi cura libelli Elapsum manibus nunc revocavit opus. Nota leges quaedam, sed lima rasa recenti; Pars nova maior erit: lector, utrique fave, Lector, opes nostrae: quem cum mihi Roma dedisset.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} 'Nil tibi quod demus maius habemus' ait. 'Pigra per hunc fugies ingratae flumina Lethes Et meliore tui parte superstes eris. Marmora Messallae findit caprificus, et audax Dimidios Crispi mulio ridet equos:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.10|10}} At chartis nec furta nocent et saecula prosunt, Solaque non norunt haec monumenta mori.' </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Vernaculorum dicta, sordidum dentem, Et foeda linguae probra circulatricis, Quae sulphurato nolit empta ramento Vatiniorum proxeneta fractorum, Poeta quidam clancularius spargit{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Et volt videri nostra. Credis hoc, Prisce? Voce ut loquatur psittacus coturnicis Et concupiscat esse Canus ascaules? Procul a libellis nigra sit meis fama, Quos rumor alba gemmeus vehit pinna:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} Cur ego laborem notus esse tam prave, Constare gratis cum silentium possit? </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Qui legis Oedipoden caligantemque Thyesten, Colchidas et Scyllas, quid nisi monstra legis? Quid tibi raptus Hylas, quid Parthenopaeus et Attis, Quid tibi dormitor proderit Endymion? Exutusve puer pinnis labentibus? aut qui{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Odit amatrices Hermaphroditus aquas? Quid te vana iuvant miserae ludibria chartae? Hoc lege, quod possit dicere vita 'Meum est.' Non hic Centauros, non Gorgonas Harpyiasque Invenies: hominem pagina nostra sapit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.10|10}} Sed non vis, Mamurra, tuos cognoscere mores Nec te scire: legas Aetia Callimachi. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Quisquis stolaeve purpuraeve contemptor, Quos colere debet, laesit impio versu, Erret per urbem pontis exul et clivi, Interque raucos ultimus rogatores Oret caninas panis inprobi buccas;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Illi December longus et madens bruma Clususque fornix triste frigus extendat: Vocet beatos clamitetque felices, Orciniana qui feruntur in sponda. At cum supremae fila venerint horae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.10|10}} Diesque tardus, sentiat canum litem Abigatque moto noxias aves panno. Nec finiantur morte supplicis poenae, Sed modo severi sectus Aeaci loris, Nunc inquieti monte Sisyphi pressus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.15|15}} Nunc inter undas garruli senis siccus Delasset omnis fabulas poetarum: Et cum fateri Furia iusserit verum, Prodente clamet conscientia 'Scripsi.' </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Felices, quibus urna dedit spectare coruscum Solibus Arctois sideribusque ducem. Quando erit ille dies, quo campus et arbor et omnis Lucebit Latia culta fenestra nuru? Quando morae dulces longusque a Caesare pulvis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Totaque Flaminia Roma videnda via? Quando eques et picti tunica Nilotide Mauri Ibitis, et populi vox erit una 'Venit'? </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Nympharum pater amniumque, Rhene, Quicumque Odrysias bibunt pruinas, Sic semper liquidis fruaris undis, Nec te barbara contumeliosi Calcatum rota conterat bubulci;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Sic et cornibus aureis receptis Et Romanus eas utraque ripa: Traianum populis suis et urbi, Thybris te dominus rogat, remittas. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Nubere Paula cupit nobis, ego ducere Paulam Nolo: anus est. Vellem, si magis esset anus. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Undenis pedibusque syllabisque Et multo sale nec tamen protervo Notus gentibus ille Martialis Et notus populis - quid invidetis? - Non sum Andraemone notior caballo.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IX}}.5|5}} </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Cum tu, laurigeris annum qui fascibus intras, Mane salutator limina mille teras, Hic ego quid faciam? quid nobis, Paule, relinquis, Qui de plebe Numae densaque turba sumus? Qui me respiciet, dominum regemque vocabo?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.5|5}} Hoc tu - sed quanto blandius! - ipse facis. Lecticam sellamve sequar? nec ferre recusas, Per medium pugnas et prior ire lutum. Saepius adsurgam recitanti carmina? tu stas Et pariter geminas tendis in ora manus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|X}}.10|10}} Quid faciet pauper, cui non licet esse clienti? Dimisit nostras purpura vestra togas. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Nil aliud loqueris, quam Thesea Pirithoumque, Teque putas Pyladi, Calliodore, parem. Dispeream, si tu Pyladi praestare matellam Dignus es aut porcos pascere Pirithoi. 'Donavi tamen' inquis 'amico milia quinque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Et lotam, ut multum, terve quaterve togam.' Quid, quod nil unquam Pyladi donavit Orestes? Qui donat quamvis plurima, plura negat. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Aemiliae gentes et Apollineas Vercellas Et Phaethontei qui petis arva Padi, Ne vivam, nisi te, Domiti, dimitto libenter, Grata licet sine te sit mihi nulla dies: Sed desiderium tanti est, ut messe vel una{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.5|5}} Urbano releves colla perusta iugo. I precor et totos avida cute combibe soles, - O quam formosus, dum peregrinus eris! Et venies albis non cognoscendus amicis Livebitque tuis pallida turba genis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XII}}.10|10}} Sed via quem dederit, rapiet cito Roma colorem, Niliaco redeas tu licet ore niger. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Ducit ad auriferas quod me Salo Celtiber oras, Pendula quod patriae visere tecta libet, Tu mihi simplicibus, Mani, dilectus ab annis Et praetextata cultus amicitia, Tu facis; in terris quo non est alter Hiberis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.5|5}} Dulcior et vero dignus amore magis. Tecum ego vel sicci Gaetula mapalia Poeni Et poteram Scythicas hospes amare casas. Si tibi mens eadem, si nostri mutua cura est, In quocumque loco Roma duobus erit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Cum cathedrata litos portet tibi raeda ministros Et Libys in longo pulvere sudet eques, Strataque non unas cingant triclinia Baias Et Thetis unguento palleat uncta tuo, Candida Setini rumpant crystalla trientes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Dormiat in pluma nec meliore Venus: Ad nocturna iaces fastosae limina moechae, Et madet, heu, lacrimis ianua surda tuis, Urere nec miserum cessant suspiria pectus. Vis dicam, male sit cur tibi, Cotta? bene est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Cedere de nostris nulli te dicis amicis. Sed, sit ut hoc verum, quid, rogo, Crispe, facis? Mutua cum peterem sestertia quinque, negasti, Non caperet nummos cum gravis arca tuos. Quando fabae nobis modium farrisve dedisti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Cum tua Niliacus rura colonus aret? Quando brevis gelidae missa est toga tempore brumae? Argenti venit quando selibra mihi? Nil aliud video, quo te credamus amicum, Quam quod me coram pedere, Crispe, soles.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.10|10}} </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Dotatae uxori cor harundine fixit acuta, Sed dum ludit Aper: ludere novit Aper. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Si donare vocas promittere nec dare, Gai, Vincam te donis muneribusque meis. Accipe Callaicis quidquid fodit Astur in arvis, Aurea quidquid habet divitis unda Tagi, Quidquid Erythraea niger invenit Indus in alga,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Quidquid et in nidis unica servat avis, Quidquid Agenoreo Tyros inproba cogit aheno: Quidquid habent omnes, accipe, quomodo das. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Saturnalicio Macrum fraudare tributo Frustra, Musa, cupis: non licet: ipse petit; Sollemnesque iocos nec tristia carmina poscit, Et queritur nugas obticuisse meas. Mensorum longis sed nunc vacat ille libellis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Appia, quid facies, si legit ista Macer? </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Nec vocat ad cenam Marius, nec munera mittit, Nec spondet, nec volt credere, sed nec habet. Turba tamen non deest, sterilem quae curet amicum. Eheu! quam fatuae sunt tibi, Roma, togae! </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Nec doctum satis et parum severum, Sed non rusticulum tamen libellum Facundo mea Plinio Thalia I perfer: brevis est labor peractae Altum vincere tramitem Suburae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.5|5}} Illic Orphea protinus videbis Udi vertice lubricum theatri Mirantisque feras avemque regis, Raptum quae Phryga pertulit Tonanti; Illic parva tui domus Pedonis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.10|10}} Caelata est aquilae minore pinna. Sed ne tempore non tuo disertam Pulses ebria ianuam, videto: Totos dat tetricae dies Minervae, Dum centum studet auribus virorum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.15|15}} Hoc quod saecula posterique possint Arpinis quoque conparare chartis. Seras tutior ibis ad lucernas: Haec hora est tua, cum furit Lyaeus, Cum regnat rosa, cum madent capilli:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.20|20}} Tunc me vel rigidi legant Catones. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Scribere te quae vix intellegat ipse Modestus Et vix Claranus, quid rogo, Sexte, iuvat? Non lectore tuis opus est, sed Apolline libris: Iudice te maior Cinna Marone fuit. Sic tua laudentur sane: mea carmina, Sexte,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Grammaticis placeant, ut sine grammaticis. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Cur spleniato saepe prodeam mento Albave pictus sana labra cerussa, Philaeni, quaeris? basiare te nolo. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Iam numerat placido felix Antonius aevo Quindecies actas Primus Olympiadas Praeteritosque dies et tutos respicit annos Nec metuit Lethes iam propioris aquas. Nulla recordanti lux est ingrata gravisque;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} Nulla fuit, cuius non meminisse velit. Ampliat aetatis spatium sibi vir bonus: hoc est Vivere bis, vita posse priore frui. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Natales mihi Martiae Kalendae, Lux formosior omnibus Kalendis, Qua mittunt mihi munus et puellae, Quinquagensima liba septimamque Vestris addimus hanc focis acerram.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} His vos, si tamen expedit roganti, Annos addite bis precor novenos, Ut nondum nimia piger senecta, Sed vitae tribus areis peractis Lucos Elysiae petam puellae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.10|10}} Post hunc Nestora nec diem rogabo. </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> In matutina nuper spectatus harena Mucius, inposuit qui sua membra focis, Si patiens durusque tibi fortisque videtur, Abderitanae pectora plebis habes. Nam cum dicatur tunica praesente molesta{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} 'Ure manum,' plus est dicere 'Non facio.' </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> Vare, Paraetonias Latia modo vite per urbes Nobilis et centum dux memorande viris, At nunc Ausonio frustra promisse Quirino, Hospita Lagei litoris umbra iaces. Spargere non licuit frigentia fletibus ora,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Pinguia nec maestis addere tura rogis. Sed datur aeterno victurum carmine nomen: Numquid et hoc, fallax Nile, negare potes? </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Natali, Diodore, tuo conviva senatus Accubat, et rarus non adhibetur eques, Et tua tricenos largitur sportula nummos. Nemo tamen natum te, Diodore, putat. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Annorum nitidique sator pulcherrime mundi, Publica quem primum vota precesque vocant, Pervius exiguos habitabas ante penates, Plurima qua medium Roma terebat iter: Nunc tua Caesareis cinguntur limina donis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Et fora tot numeras, Iane, quot ora geris. At tu, sancte pater, tanto pro munere gratus, Ferrea perpetua claustra tuere sera. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Quam mihi mittebas Saturni tempore lancem, Misisti dominae, Sextiliane, tuae; Et quam donabas dictis a Marte Kalendis, De nostra prasina est synthesis empta toga. Iam constare tibi gratis coepere puellae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Muneribus futuis, Sextiliane, meis. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> O temperatae dulce Formiae litus, Vos, cum severi fugit oppidum Martis Et inquietas fessus exuit curas, Apollinaris omnibus locis praefert. Non ille sanctae dulce Tibur uxoris,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.5|5}} Nec Tusculanos Algidosve secessus, Praeneste nec sic Antiumque miratur; Non blanda Circe Dardanisve Caieta Desiderantur, nec Marica nec Liris, Nec in Lucrina lota Salmacis vena.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.10|10}} Hic summa leni stringitur Thetis vento; Nec languet aequor, viva sed quies ponti Pictam phaselon adiuvante fert aura, Sicut puellae non amantis aestatem Mota salubre purpura venit frigus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.15|15}} Nec saeta longo quaerit in mari praedam, Sed a cubili lectuloque iactatam Spectatus alte lineam trahit piscis. Si quando Nereus sentit Aeoli regnum, Ridet procellas tuta de suo mensa:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.20|20}} Piscina rhombum pascit et lupos vernas, Natat ad magistrum delicata muraena, Nomenculator mugilem citat notum, Et adesse iussi prodeunt senes mulli. Frui sed istis quando Roma permittit?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXX}}.25|25}} Quot Formianos inputat dies annus Negotiosis rebus urbis haerenti? O ianitores vilicique felices! Dominis parantur ista, serviunt vobis. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Addixti servum nummis here mille ducentis, Ut bene cenares, Calliodore, semel. Nec bene cenasti: mullus tibi quattuor emptus Librarum cenae pompa caputque fuit. Exclamare libet: 'Non est hic, inprobe, non est{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Piscis: homo est; hominem, Calliodore, comes.' </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Haec mihi quae colitur violis pictura rosisque, Quos referat voltus, Caediciane, rogas? Talis erat Marcus mediis Antonius annis Primus: in hoc iuvenem se videt ore senex. Ars utinam mores animumque effingere posset!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Pulchrior in terris nulla tabella foret. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Simplicior priscis, Munati Galle, Sabinis, Cecropium superas qui bonitate senem, Sic tibi consoceri claros retinere penates Perpetua natae det face casta Venus: Ut tu, si viridi tinctos aerugine versus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.5|5}} Forte malus livor dixerit esse meos, Ut facis, a nobis abigas, nec scribere quemquam Talia contendas carmina, qui legitur. Hunc servare modum nostri novere libelli, Parcere personis, dicere de vitiis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Di tibi dent quidquid, Caesar Traiane, mereris Et rata perpetuo quae tribuere velint: Qui sua restituis spoliato iura patrono - Libertis exul non erit ille suis -, Dignus es, ut possis totum servare clientem:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Ut - liceat tantum vera probare - potes. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Omnes Sulpiciam legant puellae, Uni quae cupiunt viro placere; Omnes Sulpiciam legant mariti, Uni qui cupiunt placere nuptae. Non haec Colchidos adserit furorem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.5|5}} Diri prandia nec refert Thyestae; Scyllam, Byblida nec fuisse credit: Sed castos docet et probos amores, Lusus, delicias facetiasque. Cuius carmina qui bene aestimarit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.10|10}} Nullam dixerit esse nequiorem, Nullam dixerit esse sanctiorem. Tales Egeriae iocos fuisse Udo crediderim Numae sub antro. Hac condiscipula vel hac magistra{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.15|15}} Esses doctior et pudica, Sappho: Sed tecum pariter simulque visam Durus Sulpiciam Phaon amaret. Frustra: namque ea nec Tonantis uxor Nec Bacchi nec Apollinis puella{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXV}}.20|20}} Erepto sibi viveret Caleno. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Inproba Massiliae quidquid fumaria cogunt, Accipit aetatem quisquis ab igne cadus, A te, Munna, venit: miseris tu mittis amicis Per freta, per longas toxica saeva vias; Nec facili pretio, sed quo contenta Falerni{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Testa sit aut cellis Setia cara suis. Non venias quare tam longo tempore Romam, Haec puto causa tibi est, ne tua vina bibas. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Iuris et aequarum cultor sanctissime legum, Veridico Latium qui regis ore forum, Municipi, Materne, tuo veterique sodali Callaïcum mandas siquid ad Oceanum -. An Laurentino turpis in litore ranas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.5|5}} Et satius tenues ducere credis acus, Ad sua captivum quam saxa remittere mullum, Visus erit libris qui minor esse tribus? Et fatuam summa cenare pelorida mensa Quosque tegit levi cortice concha brevis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.10|10}} Ostrea Baianis quam non liventia testis, Quae domino pueri non prohibente vorent? Hic olidam clamosus ages in retia volpem Mordebitque tuos sordida praeda canes: Illic piscoso modo vix educta profundo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.15|15}} Inpedient lepores umida lina meos. - Dum loquor, ecce redit sporta piscator inani, Venator capta maele superbus adest: Omnis ab urbano venit ad mare cena macello. Callaïcum mandas siquid ad Oceanum -.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVII}}.20|20}} </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> O molles tibi quindecim, Calene, Quos cum Sulpicia tua iugales Indulsit deus et peregit annos! O nox omnis et hora, quae notata est Caris litoris Indici lapillis!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} O quae proelia, quas utrimque pugnas Felix lectulus et lucerna vidit Nimbis ebria Nicerotianis! Vixisti tribus, o Calene, lustris: Aetas haec tibi tota conputatur{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.10|10}} Et solos numeras dies mariti. Ex illis tibi si diu rogatam Lucem redderet Atropos vel unam, Malles, quam Pyliam quater senectam. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Consule te Bruto quod iuras, Lesbia, natam, Mentiris. Nata es, Lesbia, rege Numa? Sic quoque mentiris. Namque, ut tua saecula narrant, Ficta Prometheo diceris esse luto. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Semper cum mihi diceretur esse Secreto mea Polla cum cinaedo, Inrupi, Lupe. Non erat cinaedus. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Mense novo Iani veterem, Proculeia, maritum Deseris atque iubes res sibi habere suas. Quid, rogo, quid factum est? subiti quae causa doloris? Nil mihi respondes? Dicam ego: praetor erat. Constatura fuit Megalensis purpura centum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Milibus, ut nimium munera parca dares, Et populare sacrum bis milia dena tulisset. Discidium non est hoc, Proculeia: lucrum est. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Tam dubia est lanugo tibi, tam mollis, ut illam Halitus et soles et levis aura terat. Celantur simili ventura Cydonea lana, Pollice virgineo quae spoliata nitent. Fortius inpressi quotiens tibi basia quinque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Barbatus labris, Dindyme, fio tuis. </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Septima iam, Phileros, tibi conditur uxor in agro. Plus nulli, Phileros, quam tibi, reddit ager. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Quinte Caledonios Ovidi visure Britannos Et viridem Tethyn Oceanumque patrem, Ergo Numae colles et Nomentana relinquis Otia, nec retinet rusque focusque senem? Gaudia tu differs, at non et stamina differt{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Atropos, atque omnis scribitur hora tibi. Praestiteris caro - quis non hoc laudet? - amico, Ut potior vita sit tibi sancta fides; Sed reddare tuis tandem mansure Sabinis Teque tuas numeres inter amicitias.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Si quid lene mei dicunt et dulce libelli, Si quid honorificum pagina blanda sonat, Hoc tu pingue putas et costam rodere mavis, Ilia Laurentis cum tibi demus apri. Vaticana bibas, si delectaris aceto:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Non facit ad stomachum nostra lagona tuum. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Omnia vis belle, Matho, dicere. Dic aliquando Et bene; dic neutrum; dic aliquando male. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Vītam quae faciant beātiōrem, Iucundissime Martiālis, haec sunt: Rēs nōn parta labōre, sed relicta; Nōn ingrātus ager, focus perennis; Līs numquam, toga rāra, mens quiēta;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.5|5}} Vīrēs ingenuae, salūbre corpus; Prūdens simplicitas, parēs amīcī; Convictus facilis, sine arte mensa; Nox nōn ēbria, sed solūta cūris; Nōn tristis torus, et tamen pudīcus;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.10|10}} Somnus, quī faciat brevēs tenebrās: Quod sīs, esse velis nihilque mālis; Summum nec metuās diem nec optes. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Nuntiat octavam Phariae sua turba iuvencae, Et pilata redit iamque subitque cohors. Temperat haec thermas, nimios prior hora vapores Halat, et inmodico sexta Nerone calet. Stella, Nepos, Cani, Cerialis, Flacce, venitis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Septem sigma capit, sex sumus, adde Lupum. Exoneraturas ventrem mihi vilica malvas Adtulit et varias, quas habet hortus, opes, In quibus est lactuca sedens et tonsile porrum, Nec deest ructatrix menta nec herba salax;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.10|10}} Secta coronabunt rutatos ova lacertos, Et madidum thynni de sale sumen erit. Gustus in his; una ponetur cenula mensa, Haedus, inhumani raptus ab ore lupi, Et quae non egeant ferro structoris ofellae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.15|15}} Et faba fabrorum prototomique rudes; Pullus ad haec cenisque tribus iam perna superstes Addetur. Saturis mitia poma dabo, De Nomentana vinum sine faece lagona, Quae bis Frontino consule trima fuit.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.20|20}} Accedent sine felle ioci nec mane timenda Libertas et nil quod tacuisse velis: De prasino conviva meus venetoque loquatur, Nec facient quemquam pocula nostra reum. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Cum potes amethystinos trientes Et nigro madeas Opimiano, Propinas modo conditum Sabinum Et dicis mihi, Cotta, 'Vis in auro?' Quisquam plumbea vina volt in auro?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Frangat Idumaeas tristis Victoria palmas, Plange, Favor, saeva pectora nuda manu; Mutet Honor cultus, et iniquis munera flammis Mitte coronatas, Gloria maesta, comas. Heu facinus! prima fraudatus, Scorpe, iuventa{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Occidis et nigros tam cito iungis equos. Curribus illa tuis semper properata brevisque Cur fuit et vitae tam prope meta tuae? </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Sidera iam Tyrius Phrixei respicit agni Taurus, et alternum Castora fugit hiems; Ridet ager, vestitur humus, vestitur et arbor, Ismarium paelex Attica plorat Ityn. Quos, Faustine, dies, qualem tibi Roma Ravennam{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} Abstulit! o soles, o tunicata quies! O nemus, o fontes solidumque madentis harenae Litus et aequoreis splendidus Anxur aquis, Et non unius spectator lectulus undae, Qui videt hinc puppes fluminis, inde maris!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.10|10}} Sed nec Marcelli Pompeianumque, nec illic Sunt triplices thermae, nec fora iuncta quater, Nec Capitolini summum penetrale Tonantis, Quaeque nitent caelo proxima templa suo. Dicere te lassum quotiens ego credo Quirino:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.15|15}} 'Quae tua sunt, tibi habe: quae mea, redde mihi.' </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Thelyn viderat in toga spadonem, Damnatam Numa dixit esse moecham. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Ille ego sum Scorpus, clamosi gloria Circi, Plausus, Roma, tui deliciaeque breves, Invida quem Lachesis raptum trieteride nona, Dum numerat palmas, credidit esse senem. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Mensas, Ole, bonas ponis, sed ponis opertas. Ridiculum est: possum sic ego habere bonas. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Arrectum quotiens Marulla penem Pensavit digitis diuque mensa est, Libras, scripula sextulasque dicit; Idem post opus et suas palaestras Loro cum similis iacet remisso,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Quanto sit levior Marulla dicit. Non ergo est manus ista, sed statera. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Totis, Galle, iubes tibi me servire diebus Et per Aventinum ter quater ire tuum. Eximit aut reficit dentem Cascellius aegrum, Infestos oculis uris, Hygine, pilos; Non secat et tollit stillantem Fannius uvam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Tristia saxorum stigmata delet Eros; Enterocelarum fertur Podalirius Hermes: Qui sanet ruptos dic mihi, Galle, quis est? </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Argenti libram mittebas; facta selibra est, Sed piperis. Tanti non emo, Sexte, piper. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Anxuris aequorei placidos, Frontine, recessus Et propius Baias litoreamque domum, Et quod inhumanae cancro fervente cicadae Non novere nemus, flumineosque lacus Dum colui, doctas tecum celebrare vacabat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Pieridas: nunc nos maxima Roma terit. Hic mihi quando dies meus est? iactamur in alto Urbis, et in sterili vita labore perit, Dura suburbani dum iugera pascimus agri Vicinosque tibi, sancte Quirine, lares.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.10|10}} Sed non solus amat qui nocte dieque frequentat Limina, nec vatem talia damna decent. Per veneranda mihi Musarum sacra, per omnes Iuro deos: Et non officiosus amo. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Consumpta est uno si lemmate pagina, transis, Et breviora tibi, non meliora placent. Dives et ex omni posita est instructa macello Cena tibi, sed te mattea sola iuvat. Non opus est nobis nimium lectore guloso;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Hunc volo, non fiat qui sine pane satur. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Iura trium petiit a Caesare discipulorum Adsuetus semper Munna docere duos. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Hic festinata requiescit Erotion umbra, Crimine quam fati sexta peremit hiems. Quisquis eris nostri post me regnator agelli, Manibus exiguis annus iusta dato: Sic lare perpetuo, sic turba sospite solus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Flebilis in terra sit lapis iste tua. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Ludi magister, parce simplici turbae: Sic te frequentes audiant capillati Et delicatae diligat chorus mensae, Nec calculator nec notarius velox Maiore quisquam circulo coronetur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Albae leone flammeo calent luces Tostamque fervens Iulius coquit messem. Cirrata loris horridis Scythae pellis, Qua vapulavit Marsyas Celaenaeus, Ferulaeque tristes, sceptra paedagogorum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.10|10}} Cessent et Idus dormiant in Octobres: Aestate pueri si valent, satis discunt. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Marmora parva quidem, sed non cessura, viator, Mausoli saxis pyramidumque legis. Bis mea Romano spectata est vita Tarento, Et nihil extremos perdidit ante rogos: Quinque dedit pueros, totidem mihi Iuno puellas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Cluserunt omnes lumina nostra manus. Contigit et thalami mihi gloria rara fuitque Una pudicitiae mentula nota meae. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Contigeris regina meos si Polla libellos, Non tetrica nostros excipe fronte iocos. Ille tuus vates, Heliconis gloria nostri, Pieria caneret cum fera bella tuba, Non tamen erubuit lascivo dicere versu{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIV}}.5|5}} 'Si nec pedicor, Cotta, quid hic facio?' </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Cum te municipem Corinthiorum Iactes, Charmenion, negante nullo, Cur frater tibi dicor, ex Hiberis Et Celtis genitus Tagique civis? An voltu similes videmur esse?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Tu flexa nitidus coma vagaris, Hispanis ego contumax capillis; Levis dropace tu cotidiano, Hirsutis ego cruribus genisque; Os blaesum tibi debilisque lingua est,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.10|10}} Nobis filia fortius loquetur: Tam dispar aquilae columba non est, Nec dorcas rigido fugax leoni. Quare desine me vocare fratrem, Ne te, Charmenion, vocem sororem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.15|15}} </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Quis, rogo, tam durus, quis tam fuit ille superbus, Qui iussit fieri te, Theopompe, cocum? Hanc aliquis faciem nigra violare culina Sustinet, has uncto polluit igne comas? Quis potius cyathos aut quis crystalla tenebit?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Qua sapient melius mixta Falerna manu? Si tam sidereos manet exitus iste ministros, Iuppiter utatur iam Ganymede coco. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Pyrrhae filia, Nestoris noverca, Quam vidit Niobe puella canam, Laertes aviam senex vocavit, Nutricem Priamus, socrum Thyestes, Iam cornicibus omnibus superstes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} Hoc tandem sita prurit in sepulchro Calvo Plutia cum Melanthione. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Cum tibi non Ephesos nec sit Rhodos aut Mitylene, Sed domus in vico, Laelia, patricio, Deque coloratis numquam lita mater Etruscis, Durus Aricina de regione pater; Κύριέ μου, μέλι μου, ψυχή μου congeris usque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} - Pro pudor! - Hersiliae civis et Egeriae. Lectulus has voces, nec lectulus audiat omnis, Sed quem lascivo stravit amica viro. Scire cupis quo casta modo matrona loquaris? Numquid, cum crisas, blandior esse potes?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.10|10}} Tu licet ediscas totam referasque Corinthon, Non tamen omnino, Laelia, Lais eris. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Custodes das, Polla, viro, non accipis ipsa. Hoc est uxorem ducere, Polla, virum. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Quod mihi vix unus toto liber exeat anno, Desidiae tibi sum, docte Potite, reus. Iustius at quanto mirere, quod exeat unus, Labantur toti cum mihi saepe dies. Non resalutantis video nocturnus amicos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Gratulor et multis, nemo, Potite, mihi. Nunc ad luciferam signat mea gemma Dianam, Nunc me prima sibi, nunc sibi quinta rapit. Nunc consul praetorve tenet reducesque choreae, Auditur toto saepe poeta die.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} Sed nec causidico possis inpune negare, Nec si te rhetor grammaticusve rogent. Balnea post decumam lasso centumque petuntur Quadrantes. Fiet quando, Potite, liber? </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Quisquis laeta tuis et sera parentibus optas Fata, brevem titulum marmoris huius ama. Condidit hac caras tellure Rabirius umbras; Nulli sorte iacent candidiore senes: Bis sex lustra tori nox mitis et ultima clusit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Arserunt uno funera bina rogo. Hos tamen ut primis raptos sibi quaerit in annis. Inprobius nihil his fletibus esse potest. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Frustra, Blanditiae, venitis ad me Attritis miserabiles labellis: Dicturus dominum deumque non sum. Iam non est locus hac in urbe vobis; Ad Parthos procul ite pilleatos{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Et turpes humilesque supplicesque Pictorum sola basiate regum. Non est hic dominus, sed imperator, Sed iustissimus omnium senator, Per quem de Stygia domo reducta est{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.10|10}} Siccis rustica Veritas capillis. Hoc sub principe, si sapis, caveto, Verbis, Roma, prioribus loquaris. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Littera facundi gratum mihi pignus amici Pertulit, Ausoniae dona severa togae, Qua non Fabricius, sed vellet Apicius uti, Vellet Maecenas Caesarianus eques. Vilior haec nobis alio mittente fuisset;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Non quacumque manu victima caesa litat: A te missa venit: possem nisi munus amare, Marce, tuum, poteram nomen amare meum. Munere sed plus est et nomine gratius ipso Officium docti iudiciumque viri.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Iam parce lasso, Roma, gratulatori, Lasso clienti. Quamdiu salutator Anteambulones et togatulos inter Centum merebor plumbeos die toto, Cum Scorpus una quindecim graves hora{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Ferventis auri victor auferat saccos? Non ego meorum praemium libellorum - Quid enim merentur? - Apulos velim campos: Non Hybla, non me spicifer capit Nilus, Nec quae paludes delicata Pomptinas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.10|10}} Ex arce clivi spectat uva Setini. Quid concupiscam quaeris ergo? dormire. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Milia viginti quondam me Galla poposcit Et, fateor, magno non erat illa nimis. Annus abit: 'Bis quina dabis sestertia' dixit. Poscere plus visa est quam prius illa mihi. Iam duo poscenti post sextum milia mensem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Mille dabam nummos. Noluit accipere. Transierant binae forsan trinaeve Kalendae, Aureolos ultro quattuor ipsa petit. Non dedimus. Centum iussit me mittere nummos: Sed visa est nobis haec quoque summa gravis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.10|10}} Sportula nos iunxit quadrantibus arida centum; Hanc voluit: puero diximus esse datam. Inferius numquid potuit descendere? fecit. Dat gratis, ultro dat mihi Galla: nego. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Hoc, Fortuna, tibi videtur aequum? Civis non Syriaeve Parthiaeve, Nec de Cappadocis eques catastis, Sed de plebe Remi Numaeque verna, Iucundus, probus, innocens amicus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVI}}.5|5}} Lingua doctus utraque, cuius unum est, Sed magnum vitium, quod est poeta, Pullo Mevius alget in cucullo, Cocco mulio fulget Incitatus. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Nequius a Caro nihil umquam, Maxime, factum est, Quam quod febre perit: fecit et illa nefas. Saeva nocens febris saltem quartana fuisset! Servari medico debuit ille suo. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Ibis litoreas, Macer, Salonas, Ibit rara fides amorque recti Et quae, cum comitem trahit pudorem, Semper pauperior redit potestas: Felix auriferae colone terrae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Rectorem vacuo sinu remittes Optabisque moras, et exeuntem Udo Dalmata gaudio sequeris. Nos Celtas, Macer, et truces Hiberos Cum desiderio tui petemus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} Sed quaecumque tamen feretur illinc Piscosi calamo Tagi notata, Macrum pagina nostra nominabit: Sic inter veteres legar poetas, Nec multos mihi praeferas priores,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.15|15}} Uno sed tibi sim minor Catullo. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Ad lapidem Torquatus habet praetoria quartum; Ad quartum breve rus emit Otacilius. Torquatus nitidas vario de marmore thermas Extruxit; cucumam fecit Otacilius. Disposuit daphnona suo Torquatus in agro;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIX}}.5|5}} Castaneas centum sevit Otacilius. Consule Torquato vici fuit ille magister, Non minor in tanto visus honore sibi. Grandis ut exiguam bos ranam ruperat olim, Sic, puto, Torquatus rumpet Otacilium.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIX}}.10|10}} </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Plorat Eros, quotiens maculosae pocula murrae Inspicit aut pueros nobiliusve citrum, Et gemitus imo ducit de pectore, quod non Tota miser coëmat Saepta feratque domum. Quam multi faciunt, quod Eros, sed lumine sicco!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Pars maior lacrimas ridet et intus habet. </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Cum duo venissent ad Phyllida mane fututum Et nudam cuperet sumere uterque prior, Promisit pariter se Phyllis utrique daturam, Et dedit: ille pedem sustulit, hic tunicam. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Si quid nostra tuis adicit vexatio rebus, Mane vel a media nocte togatus ero Stridentesque feram flatus aquilonis iniqui Et patiar nimbos excipiamque nives. Sed si non fias quadrante beatior uno{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Per gemitus nostros ingenuasque cruces, Parce, precor, fesso vanosque remitte labores, Qui tibi non prosunt et mihi, Galle, nocent. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Raros colligis hinc et hinc capillos Et latum nitidae, Marine, calvae Campum temporibus tegis comatis; Sed moti redeunt iubente vento Reddunturque sibi caputque nudum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} Cirris grandibus hinc et inde cingunt: Inter Spendophorum Telesphorumque Cydae stare putabis Hermerotem. Vis tu simplicius senem fateri, Ut tandem videaris unus esse!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.10|10}} Calvo turpius est nihil comato. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Miraris, quare dormitum non eat Afer? Accumbat cum qua, Caediciane, vides. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Iam senior Ladon Tiberinae nauta carinae Proxima dilectis rura paravit aquis. Quae cum saepe vagus premeret torrentibus undis Thybris et hiberno rumperet arva lacu, Emeritam puppem, ripa quae stabat in alta,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXV}}.5|5}} Inplevit saxis obposuitque vadis. Sic nimias avertit aquas. Quis credere posset? Auxilium domino mersa carina tulit. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Nemo nova caluit sic inflammatus amica, Flagravit quanto Laurus amore pilae. Sed qui primus erat lusor dum floruit aetas, Nunc postquam desit ludere, prima pila est. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Octobres age sentiat Kalendas Facundi pia Roma Restituti: Linguis omnibus et favete votis; Natalem colimus, tacete lites. Absit cereus aridi clientis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.5|5}} Et vani triplices brevesque mappae Expectent gelidi iocos Decembris. Certent muneribus beatiores: Agrippae tumidus negotiator Cadmi municipes ferat lacernas;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.10|10}} Pugnorum reus ebriaeque noctis Cenatoria mittat advocato; Infamata virum puella vicit, Veros sardonychas, sed ipsa tradat; Mirator veterum senex avorum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.15|15}} Donet Phidiaci toreuma caeli; Venator leporem, colonus haedum, Piscator ferat aequorum rapinas. Si mittit sua quisque, quid poetam Missurum tibi, Restitute, credis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.20|20}} </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Omnes persequeris praetorum, Cotta, libellos; Accipis et ceras. Officiosus homo es. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Iuno labor, Polyclite, tuus et gloria felix, Phidiacae cuperent quam meruisse manus, Ore nitet tanto, quanto superasset in Ide Iudice convictas non dubitante deas. Iunonem, Polyclite, suam nisi frater amaret,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIX}}.5|5}} Iunonem poterat frater amare tuam. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Quid vellis vetulum, Ligeia, cunnum? Quid busti cineres tui lacessis? Tales munditiae decent puellas - Nam tu iam nec anus potes videri -; Istud, crede mihi, Ligeia, belle{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Non mater facit Hectoris, sed uxor. Erras, si tibi cunnus hic videtur, Ad quem mentula pertinere desit. Quare si pudor est, Ligeia, noli Barbam vellere mortuo leoni.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.10|10}} </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Omnes eunuchos habet Almo nec arrigit ipse: Et queritur, pariat quod sua Polla nihil. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Marri, quietae cultor et comes vitae, Quo cive prisca gloriatur Atina, Has tibi gemellas barbari decus luci Conmendo pinus ilicesque Faunorum Et semidocta vilici manu structas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.5|5}} Tonantis aras horridique Silvani, Quas pinxit agni saepe sanguis aut haedi, Dominamque sancti virginem deam templi, Et quem sororis hospitem vides castae Martem mearum principem Kalendarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.10|10}} Et delicatae laureum nemus Florae, In quod Priapo persequente confugit. Hoc omne agelli mite parvuli numen Seu tu cruore sive ture placabis: 'Ubicumque vester Martialis est,' dices,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCII}}.15|15}} 'Hac, ecce, mecum dextera litat vobis Absens sacerdos; vos putate praesentem Et date duobus quidquid alter optabit.' </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Si prior Euganeas, Clemens, Helicaonis oras Pictaque pampineis videris arva iugis, Perfer Atestinae nondum vulgata Sabinae Carmina, purpurea sed modo culta toga. Ut rosa delectat, metitur quae pollice primo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Sic nova nec mento sordida charta iuvat. </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Non mea Massylus servat pomaria serpens, Regius Alcinoi nec mihi servit ager, Sed Nomentana securus germinat hortus Arbore, nec furem plumbea mala timent. Haec igitur media quae sunt modo nata Subura{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.5|5}} Mittimus autumni cerea poma mei. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Infantem tibi vir, tibi, Galla, remisit adulter. Hi, puto, non dubie se futuisse negant. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Saepe loquar nimium gentes quod, Avite, remotas, Miraris, Latia factus in urbe senex, Auriferumque Tagum sitiam patriumque Salonem Et repetam saturae sordida rura casae. Illa placet tellus, in qua res parva beatum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.5|5}} Me facit et tenues luxuriantur opes: Pascitur hic, ibi pascit ager; tepet igne maligno Hic focus, ingenti lumine lucet ibi; Hic pretiosa fames conturbatorque macellus, Mensa ibi divitiis ruris operta sui;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.10|10}} Quattuor hic aestate togae pluresve teruntur, Autumnis ibi me quattuor una tegit. I, cole nunc reges, quidquid non praestat amicus Cum praestare tibi possit, Avite, locus. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Dum levis arsura struitur Libitina papyro, Dum murram et casias flebilis uxor emit, Iam scrobe, iam lecto, iam pollinctore parato Heredem scripsit me Numa: convaluit. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Addat cum mihi Caecubum minister Idaeo resolutior cinaedo, Quo nec filia cultior nec uxor Nec mater tua nec soror recumbit, Vis spectem potius tuas lucernas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.5|5}} Aut citrum vetus Indicosque dentes? Suspectus tibi ne tamen recumbam, Praesta de grege sordidaque villa Tonsos, horridulos, rudes, pusillos Hircosi mihi filios subulci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.10|10}} Perdet te dolor hic: habere, Publi, Mores non potes hos et hos ministros. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> Si Romana forent haec Socratis ora, fuissent Iulius in Saturis qualia Rufus habet. </poem> ==<span id='100.0'></span>C.== <poem> Quid, stulte, nostris versibus tuos misces? Cum litigante quid tibi, miser, libro? Quid congregare cum leonibus volpes Aquilisque similes facere noctuas quaeris? Habeas licebit alterum pedem Ladae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|C}}.5|5}} Inepte, frustra crure ligneo curres. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI.== <poem> Elysio redeat si forte remissus ab agro Ille suo felix Caesare Gabba vetus, Qui Capitolinum pariter Gabbamque iocantes Audierit, dicet: 'Rustice Gabba, tace.' </poem> ==<span id='102.0'></span>CII.== <poem> Qua factus ratione sit requiris, Qui numquam futuit, pater Philinus? Gaditanus, Avite, dicat istud, Qui scribit nihil et tamen poeta est. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII.== <poem> Municipes Augusta mihi quos Bilbilis acri Monte creat, rapidis quem Salo cingit aquis, Ecquid laeta iuvat vestri vos gloria vatis? Nam decus et nomen famaque vestra sumus, Nec sua plus debet tenui Verona Catullo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIII}}.5|5}} Meque velit dici non minus illa suum. Quattuor accessit tricesima messibus aestas, Ut sine me Cereri rustica liba datis, Moenia dum colimus dominae pulcherrima Romae: Mutavere meas Itala regna comas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIII}}.10|10}} Excipitis placida reducem si mente, venimus; Aspera si geritis corda, redire licet. </poem> ==<span id='104.0'></span>CIV.== <poem> I nostro comes, i, libelle, Flavo Longum per mare, sed faventis undae, Et cursu facili tuisque ventis Hispanae pete Tarraconis arces: Illinc te rota tollet et citatus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.5|5}} Altam Bilbilin et tuum Salonem Quinto forsitan essedo videbis. Quid mandem tibi, quaeris? Ut sodales Paucos, sed veteres et ante brumas Triginta mihi quattuorque visos{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.10|10}} Ipsa protinus a via salutes Et nostrum admoneas subinde Flavum, Iucundos mihi nec laboriosos Secessus pretio paret salubri, Qui pigrum faciant tuum parentem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.15|15}} Haec sunt. Iam tumidus vocat magister Castigatque moras, et aura portum Laxavit melior: vale, libelle: Navem, scis puto, non moratur unus. </poem> {{Liber |Ante= Liber IX |AnteNomen= ../Liber IX |Post= Liber XI |PostNomen= ../Liber XI }} </div>{{finis}} 42omybagqj13l7bmppiwe2f2d0cabpi Epigrammata (Martialis)/Liber XI 0 6778 270263 269386 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XI]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] 269386 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber XI }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber X |AnteNomen= ../Liber X |Post= Liber XII |PostNomen= ../Liber XII }} ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Quo tu, quo, liber otiose, tendis Cultus Sidone non cotidiana? Numquid Parthenium videre? Certe: Vadas et redeas inevolutus: Libros non legit ille, sed libellos;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.5|5}} Nec Musis vacat, aut suis vacaret. Ecquid te satis aestimas beatum, Contingunt tibi si manus minores? Vicini pete porticum Quirini: Turbam non habet otiosiorem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.10|10}} Pompeius vel Agenoris puella, Vel primae dominus levis carinae. Sunt illic duo tresve, qui revolvant Nostrarum tineas ineptiarum, Sed cum sponsio fabulaeque lassae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|I}}.15|15}} De Scorpo fuerint et Incitato. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Triste supercilium durique severa Catonis Frons et aratoris filia Fabricii Et personati fastus et regula morum Quidquid et in tenebris non sumus, ite foras. Clamant ecce mei 'Io Saturnalia' versus:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Et licet et sub te praeside, Nerva, libet. Lectores tetrici salebrosum ediscite Santram: Nil mihi vobiscum est: iste liber meus est. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Non urbana mea tantum Pipleïde gaudent Otia, nec vacuis auribus ista damus, Sed meus in Geticis ad Martia signa pruinis A rigido teritur centurione liber, Dicitur et nostros cantare Britannia versus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Quid prodest? Nescit sacculus ista meus. At quam victuras poteramus pangere chartas Quantaque Pieria proelia flare tuba, Cum pia reddiderint Augustum numina terris, Et Maecenatem si tibi, Roma, darent!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Sacra laresque Phrygum, quos Troiae maluit heres Quam rapere arsuras Laomedontis opes, Scriptus et aeterno nunc primum Iuppiter auro Et soror et summi filia tota patris, Et qui purpureis iam tertia nomina fastis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|IV}}.5|5}} Iane, refers Nervae; vos precor ore pio: Hunc omnes servate ducem, servate senatum; Moribus hic vivat principis, ille suis. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Tanta tibi est recti reverentia, Caesar, et aequi, Quanta Numae fuerat: sed Numa pauper erat. Ardua res haec est, opibus non tradere mores Et, cum tot Croesos viceris, esse Numam. Si redeant veteres, ingentia nomina, patres,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Elysium liceat si vacuare nemus: Te colet invictus pro libertate Camillus, Aurum Fabricius, te tribuente, volet; Te duce gaudebit Brutus, tibi Sulla cruentus Imperium tradet, cum positurus erit;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.10|10}} Et te privato cum Caesare Magnus amabit, Donabit totas et tibi Crassus opes. Ipse quoque infernis revocatus Ditis ab umbris Si Cato reddatur, Caesarianus erit. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Unctis falciferi senis diebus, Regnator quibus imperat fritillus, Versu ludere non laborioso Permittis, puto, pilleata Roma. Risisti; licet ergo, non vetamur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Pallentes procul hinc abite curae; Quidquid venerit obvium, loquamur Morosa sine cogitatione. Misce dimidios, puer, trientes, Quales Pythagoras dabat Neroni,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.10|10}} Misce, Dindyme, sed frequentiores: Possum nil ego sobrius; bibenti Succurrent mihi quindecim poetae. Da nunc basia, sed Catulliana: Quae si tot fuerint, quot ille dixit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.15|15}} Donabo tibi Passerem Catulli. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Iam certe stupido non dices, Paula, marito, Ad moechum quotiens longius ire voles, 'Caesar in Albanum iussit me mane venire, Caesar Circeios.' Iam stropha talis abit. Penelopae licet esse tibi sub principe Nerva:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.5|5}} Sed prohibet scabies ingeniumque vetus. Infelix, quid ages? aegram simulabis amicam? Haerebit dominae vir comes ipse suae, Ibit et ad fratrem tecum matremque patremque. Quas igitur fraudes ingeniosa paras?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VII}}.10|10}} Diceret hystericam se forsitan altera moecha In Sinuessano velle sedere lacu. Quanto tu melius, quotiens placet ire fututum, Quae verum mavis dicere, Paula, viro! </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Lassa quod hesterni spirant opobalsama dracti, Ultima quod curvo quae cadit aura croco; Poma quod hiberna maturescentia capsa, Arbore quod verna luxuriosus ager; De Palatinis dominae quod Serica prelis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} Sucina virginea quod regelata manu; Amphora quod nigri, sed longe, fracta Falerni, Quod qui Sicanias detinet hortus apes; Quod Cosmi redolent alabastra focique deorum, Quod modo divitibus lapsa corona comis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} Singula quid dicam? non sunt satis; omnia misce: Hoc fragrant pueri basia mane mei. Scire cupis nomen? si propter basia, dicam. Iurasti: nimium scire, Sabine, cupis. </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Clarus fronde Iovis, Romani fama coturni, Spirat Apellea redditus arte Memor. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Contulit ad saturas ingentia pectora Turnus. Cur non ad Memoris carmina? Frater erat. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Tolle, puer, calices tepidique toreumata Nili Et mihi secura pocula trade manu Trita patrum labris et tonso pura ministro; Anticus mensis restituatur honor. Te potare decet gemma, qui Mentora frangis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} In scaphium moechae, Sardanapalle, tuae. </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Ius tibi natorum vel septem, Zoile, detur, Dum matrem nemo det tibi, nemo patrem. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Quisquis Flaminiam teris, viator, Noli nobile praeterire marmor. Urbis deliciae salesque Nili, Ars et gratia, lusus et voluptas, Romani decus et dolor theatri{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIII}}.5|5}} Atque omnes Veneres Cupidinesque Hoc sunt condita, quo Paris, sepulchro. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Heredes, nolite brevem sepelire colonum: Nam terra est illi quantulacumque gravis. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Sunt chartae mihi, quas Catonis uxor Et quas horribiles legant Sabinae: Hic totus volo rideat libellus Et sit nequior omnibus libellis. Qui vino madeat nec erubescat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Pingui sordidus esse Cosmiano, Ludat cum pueris, amet puellas, Nec per circuitus loquatur illam, Ex qua nascimur, omnium parentem, Quam sanctus Numa mentulam vocabat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.10|10}} Versus hos tamen esse tu memento Saturnalicios, Apollinaris: Mores non habet hic meos libellus. </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Qui gravis es nimium, potes hinc iam, lector, abire Quo libet: urbanae scripsimus ista togae; Iam mea Lampsacio lascivit pagina versu Et Tartesiaca concrepat aera manu. O quotiens rigida pulsabis pallia vena,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.5|5}} Sis gravior Curio Fabricioque licet! Tu quoque nequitias nostri lususque libelli Uda, puella, leges, sis Patavina licet. Erubuit posuitque meum Lucretia librum, Sed coram Bruto; Brute, recede: leget.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Non omnis nostri nocturna est pagina libri: Invenies et quod mane, Sabine, legas. </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Donasti, Lupe, rus sub urbe nobis; Sed rus est mihi maius in fenestra. Rus hoc dicere, rus potes vocare? In quo ruta facit nemus Dianae, Argutae tegit ala quod cicadae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Quod formica die comedit uno, Clusae cui folium rosae corona est; In quo non magis invenitur herba, Quam Cosmi folium piperve crudum; In quo nec cucumis iacere rectus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} Nec serpens habitare tota possit. Urucam male pascit hortus unam, Consumpto moritur culex salicto, Et talpa est mihi fossor atque arator. Non boletus hiare, non mariscae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.15|15}} Ridere aut violae patere possunt. Finis mus populatur et colono Tamquam sus Calydonius timetur, Et sublata volantis ungue Procnes In nido seges est hirundinino;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.20|20}} Et cum stet sine falce mentulaque, Non est dimidio locus Priapo. Vix implet cocleam peracta messis, Et mustum nuce condimus picata. Errasti, Lupe, littera sed una:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.25|25}} Nam quo tempore praedium dedisti, Mallem tu mihi prandium dedisses. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> Quaeris, cur nolim te ducere, Galla? Diserta es. Saepe soloecismum mentula nostra facit. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Caesaris Augusti lascivos, livide, versus Sex lege, qui tristis verba latina legis: 'Quod futuit Glaphyran Antonius, hanc mihi poenam Fulvia constituit, se quoque uti futuam. Fulviam ego ut futuam? quid si me Manius oret{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.5|5}} Pedicem, faciam? non puto, si sapiam. "Aut futue, aut pugnemus" ait. Quid, quod mihi vita Carior est ipsa mentula? Signa canant!' Absolvis lepidos nimirum, Auguste, libellos, Qui scis Romana simplicitate loqui.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XX}}.10|10}} </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Lydia tam laxa est, equitis quam culus aheni, Quam celer arguto qui sonat aere trochus, Quam rota transmisso totiens inpacta petauro, Quam vetus a crassa calceus udus aqua, Quam quae rara vagos expectant retia turdos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Quam Pompeiano vela negata noto, Quam quae de pthisico lapsa est armilla cinaedo, Culcita Leuconico quam viduata suo, Quam veteres bracae Brittonis pauperis, et quam Turpe Ravennatis guttur onocrotali.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.10|10}} Hanc in piscina dicor futuisse marina. Nescio; piscinam me futuisse puto. </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Mollia quod nivei duro teris ore Galaesi Basia, quod nudo cum Ganymede iaces, (Quis negat?) hoc nimium est. Sed sit satis; inguina saltem Parce fututrici sollicitare manu. Levibus in pueris plus haec, quam mentula, peccat,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.5|5}} Et faciunt digiti praecipitantque virum: Inde tragus celeresque pili mirandaque matri Barba, nec in clara balnea luce placent. Divisit natura marem: pars una puellis, Una viris genita est. Utere parte tua.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXII}}.10|10}} </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Nubere Sila mihi nulla non lege parata est; Sed Silam nulla ducere lege volo. Cum tamen instaret, 'deciens mihi dotis in auro Sponsa dabis' dixi; 'quid minus esse potest? Nec futuam quamvis prima te nocte maritus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.5|5}} Communis tecum nec mihi lectus erit; Complectarque meam, nec tu prohibebis, amicam, Ancillam mittes et mihi iussa tuam. Te spectante dabit nobis lasciva minister Basia, sive meus sive erit ille tuus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.10|10}} Ad cenam venies, sed sic divisa recumbes, Ut non tangantur pallia nostra tuis. Oscula rara dabis nobis et non dabis ultro, Nec quasi nupta dabis, sed quasi mater anus. Si potes ista pati, si nil perferre recusas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIII}}.15|15}} Invenies qui te ducere, Sila, velit.' </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> Dum te prosequor et domum reduco, Aurem dum tibi praesto garrienti, Et quidquid loqueris facisque laudo, Quot versus poterant, Labulle, nasci! Hoc damnum tibi non videtur esse,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Si quod Roma legit, requirit hospes, Non deridet eques, tenet senator, Laudat causidicus, poeta carpit, Propter te perit? hoc Labulle, verum est? Hoc quisquam ferat? ut tibi tuorum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.10|10}} Sit maior numerus togatulorum, Librorum mihi sit minor meorum? Triginta prope iam diebus una est Nobis pagina vix peracta. Sic fit, Cum cenare domi poeta non vult.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.15|15}} </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Illa salax nimium nec paucis nota puellis Stare Lino desit mentula. Lingua, cave. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> O mihi grata quies, o blanda, Telesphore, cura, Qualis in amplexu non fuit ante meo: Basia da nobis vetulo, puer, uda Falerno, Pocula da labris facta minora tuis. Addideris super haec Veneris si gaudia vera,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVI}}.5|5}} Esse negem melius cum Ganymede Iovi. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Ferreus es, si stare potest tibi mentula, Flacce, Cum te sex cyathos orat amica gari, Vel duo frusta rogat cybii tenuemve lacertum, Nec dignam toto se botryone putat; Cui portat gaudens ancilla paropside rubra{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.5|5}} Hallecem, sed quam protinus illa voret; Aut cum perfricuit frontem posuitque pudorem, Sucida palliolo vellera quinque petit. At mea me libram foliati poscat amica, Aut virides gemmas sardonychasve pares,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVII}}.10|10}} Nec nisi prima velit de Tusco Serica vico, Aut centum aureolos sic velut aera roget. Nunc tu velle putas haec me donare puellae? Nolo, sed his ut sit digna puella volo. </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Invasit medici Nasica phreneticus Eucti Et percidit Hylan. Hic, puto, sanus erat. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Languida cum vetula tractare virilia dextra Coepisti, iugulor pollice, Phylli, tuo: Nam cum me murem, cum me tua lumina dicis, Horis me refici vix puto posse decem. Blanditias nescis: 'dabo' dic 'tibi milia centum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Et dabo Setini iugera culta soli; Accipe vina, domum, pueros, chrysendeta, mensas.' Nil opus est digitis: sic mihi, Phylli, frica. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Os male causidicis et dicis olere poetis. Sed fellatori, Zoile, peius olet. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Atreus Caecilius cucurbitarum Sic illas quasi filios Thyestae In partes lacerat secatque mille. Gustu protinus has edes in ipso, Has prima feret alterave cena,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Has cena tibi tertia reponet, Hinc seras epidipnidas parabit. Hinc pistor fatuas facit placentas, Hinc et multiplices struit tabellas Et notas caryotidas theatris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} Hinc exit varium coco minutal, Ut lentem positam fabamque credas; Boletos imitatur et botellos, Et caudam cybii brevesque maenas. Hinc cellarius experitur artes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.15|15}} Ut condat vario vafer sapore In rutae folium Capelliana. Sic inplet gabatas paropsidesque Et leves scutulas cavasque lances. Hoc lautum vocat, hoc putat venustum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.20|20}} Unum ponere ferculis tot assem. </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> Nec toga nec focus est nec tritus cimice lectus Nec tibi de bibula sarta palude teges, Nec puer aut senior, nulla est ancilla nec infans, Nec sera nec clavis nec canis atque calix. Tu tamen adfectas, Nestor, dici atque videri{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Pauper, et in populo quaeris habere locum. Mentiris vanoque tibi blandiris honore. Non est paupertas, Nestor, habere nihil. </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Saepius ad palmam prasinus post fata Neronis Pervenit et victor praemia plura refert. I nunc, livor edax, dic te cessisse Neroni: Vicit nimirum non Nero, sed prasinus </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Aedes emit Aper, sed quas nec noctua vellet Esse suas: adeo nigra vetusque casa est. Vicinos illi nitidus Maro possidet hortos. Cenabit belle, non habitabit Aper. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Ignotos mihi cum voces trecentos, Quare non veniam vocatus ad te, Miraris quererisque litigasque. Solus ceno, Fabulle, non libenter. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Gaius hanc lucem gemma mihi Iulius alba Signat, io, votis redditus, ecce, meis: Desperasse iuvat veluti iam rupta sororum Fila; minus gaudent qui timuere nihil. Hypne, quid expectas, piger? inmortale Falernum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Funde, senem poscunt talia vota cadum: Quincunces et sex cyathos besemque bibamus, GAIUS ut fiat IULIUS et PROCULUS. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Zoile, quid tota gemmam praecingere libra Te iuvat et miserum perdere sardonycha? Anulus iste tuis fuerat modo cruribus aptus: Non eadem digitis pondera conveniunt. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Mulio viginti venit modo milibus, Aule. Miraris pretium tam grave? surdus erat. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Cunarum fueras motor, Charideme, mearum Et pueri custos adsiduusque comes. Iam mihi nigrescunt tonsa sudaria barba Et queritur labris puncta puella meis; Sed tibi non crevi: te noster vilicus horret,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.5|5}} Te dispensator, te domus ipsa pavet. Ludere nec nobis, nec tu permittis amare; Nil mihi vis et vis cuncta licere tibi. Corripis, observas, quereris, suspiria ducis, Et vix a ferulis temperat ira tua.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.10|10}} Si Tyrios sumpsi cultus unxive capillos, Exclamas 'Numquam fecerat ista pater'; Et numeras nostros adstricta fronte trientes, Tamquam de cella sit cadus ille tua. Desine; non possum libertum ferre Catonem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIX}}.15|15}} Esse virum iam me dicet amica tibi. </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Formosam Glyceran amat Lupercus Et solus tenet imperatque solus. Quam toto sibi mense non fututam Cum tristis quereretur et roganti Causam reddere vellet Aeliano,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} Respondit, Glycerae dolere dentes. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Indulget pecori nimium dum pastor Amyntas Et gaudet fama luxuriaque gregis, Cedentes oneri ramos silvamque fluentem Vicit, concussas ipse secutus opes. Triste nemus dirae vetuit superesse rapinae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLI}}.5|5}} Damnavitque rogis noxia ligna pater. Pingues, Lygde, sues habeat vicinus Iollas: Te satis est nobis adnumerare pecus. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Vivida cum poscas epigrammata, mortua ponis Lemmata. Quid fieri, Caeciliane, potest? Mella iubes Hyblaea tibi vel Hymettia nasci, Et thyma Cecropiae Corsica ponis api! </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Deprensum in puero tetricis me vocibus, uxor, Corripis et culum te quoque habere refers. Dixit idem quotiens lascivo Iuno Tonanti! Ille tamen grandi cum Ganymede iacet. Incurvabat Hylan posito Tirynthius arcu:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Tu Megaran credis non habuisse natis? Torquebat Phoebum Daphne fugitiva: sed illas Oebalius flammas iussit abire puer. Briseïs multum quamvis aversa iaceret, Aeacidae propior levis amicus erat.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Parce tuis igitur dare mascula nomina rebus, Teque puta cunnos, uxor, habere duos. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Orbus es et locuples et Bruto consule natus: Esse tibi veras credis amicitias? Sunt verae, sed quas iuvenis, quas pauper habebas. Qui novus est, mortem diligit ille tuam. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Intrasti quotiens inscriptae limina cellae, Seu puer arrisit sive puella tibi, Contentus non es foribus veloque seraque, Secretumque iubes grandius esse tibi: Oblinitur minimae si qua est suspicio rimae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLV}}.5|5}} Punctaque lasciva quae terebrantur acu. Nemo est tam teneri tam sollicitique pudoris, Qui vel pedicat, Canthare, vel futuit. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Iam nisi per somnum non arrigis et tibi, Mevi, Incipit in medios meiere verpa pedes, Truditur et digitis pannucea mentula lassis Nec levat extinctum sollicitata caput. Quid miseros frustra cunnos culosque lacessis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVI}}.5|5}} Summa petas: illic mentula vivit anus. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Omnia femineis quare dilecta catervis Balnea devitat Lattara? Ne futuat. Cur nec Pompeia lentus spatiatur in umbra, Nec petit Inachidos limina? Ne futuat. Cur Lacedaemonio luteum ceromate corpus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVII}}.5|5}} Perfundit gelida Virgine? Ne futuat. Cum sic feminei generis contagia vitet, Cur lingit cunnum Lattara? Ne futuat. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Silius haec magni celebrat monimenta Maronis, Iugera facundi qui Ciceronis habet. Heredem dominumque sui tumulive larisve Non alium mallet nec Maro nec Cicero. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Nulla est hora tibi qua non me, Phylli, furentem Despolies: tanta calliditate rapis. Nunc plorat speculo fallax ancilla relicto, Gemma vel a digito vel cadit aure lapis; Nunc furtiva lucri fieri bombycina possunt,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Profertur Cosmi nunc mihi siccus onyx; Amphora nunc petitur nigri cariosa Falerni, Expiet ut somnos garrula saga tuos; Nunc ut emam grandemve lupum mullumve bilibrem, Indixit cenam dives amica tibi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} Sit pudor et tandem veri respectus et aequi: Nil tibi, Phylli, nego; nil mihi, Phylli, nega. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Iam prope desertos cineres et sancta Maronis Nomina qui coleret, pauper et unus erat. Silius optatae succurrere censuit umbrae, Silius et vatem, non minor ipse, colit. </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Tanta est quae Titio columna pendet, Quantam Lampsaciae colunt puellae. Hic nullo comitante nec molesto Thermis grandibus et suis lavatur. Anguste Titius tamen lavatur.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LI}}.5|5}} </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Cenabis belle, Iuli Cerialis, apud me; Condicio est melior si tibi nulla, veni. Octavam poteris servare; lavabimur una: Scis, quam sint Stephani balnea iuncta mihi. Prima tibi dabitur ventri lactuca movendo{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Utilis, et porris fila resecta suis, Mox vetus et tenui maior cordyla lacerto, Sed quam cum rutae frondibus ova tegant; Altera non deerunt tenui versata favilla, Et Velabrensi massa coacta foco,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.10|10}} Et quae Picenum senserunt frigus olivae. Haec satis in gustu. Cetera nosse cupis? Mentiar, ut venias: pisces, conchylia, sumen Et chortis saturas atque paludis aves, Quae nec Stella solet rara nisi ponere cena.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.15|15}} Plus ego polliceor: nil recitabo tibi, Ipse tuos nobis relegas licet usque Gigantas, Rura vel aeterno proxima Vergilio. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Claudia caeruleis cum sit Rufina Britannis Edita, quam Latiae pectora gentis habet! Quale decus formae! Romanam credere matres Italides possunt, Atthides esse suam. Di bene, quod sancto peperit fecunda marito,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Quod sperat generos quodque puella nurus. Sic placeat superis, ut coniuge gaudeat uno Et semper natis gaudeat illa tribus. </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Unguenta et casias et olentem funera murram Turaque de medio semicremata rogo Et quae de Stygio rapuisti cinnama lecto, Inprobe, de turpi, Zoile, redde sinu. A pedibus didicere manus peccare protervae.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIV}}.5|5}} Non miror furem, qui fugitivus eras. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Hortatur fieri quod te Lupus, Urbice, patrem, Ne credas; nihil est, quod minus ille velit. Ars est captandi quod nolis velle videri; Ne facias optat, quod rogat ut facias. Dicat praegnantem tua se Cosconia tantum:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Pallidior fiet iam pariente Lupus. At tu consilio videaris ut usus amici, Sic morere, ut factum te putet esse patrem. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Quod nimium mortem, Chaeremon Stoice, laudas, Vis animum mirer suspiciamque tuum? Hanc tibi virtutem fracta facit urceus ansa, Et tristis nullo qui tepet igne focus, Et teges et cimex et nudi sponda grabati,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.5|5}} Et brevis atque eadem nocte dieque toga. O quam magnus homo es, qui faece rubentis aceti Et stipula et nigro pane carere potes! Leuconicis agedum tumeat tibi culcita lanis Constringatque tuos purpura pexa toros,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.10|10}} Dormiat et tecum, modo qui dum Caecuba miscet Convivas roseo torserat ore puer: O quam tu cupies ter vivere Nestoris annos Et nihil ex ulla perdere luce voles! Rebus in angustis facile est contemnere vitam:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVI}}.15|15}} Fortiter ille facit, qui miser esse potest. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Miraris, docto quod carmina mitto Severo, Ad cenam cum te, docte Severe, vocem? Iuppiter ambrosia satur est et nectare vivit; Nos tamen exta Iovi cruda merumque damus. Omnia cum tibi sint dono concessa deorum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Si quod habes non vis, ergo quid accipies? </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Cum me velle vides tentumque, Telesphore, sentis, Magna rogas - puta me velle negare: licet? - Et nisi iuratus dixi 'dabo', subtrahis illas, Permittunt in me quae tibi multa, natis. Quid si me tonsor, cum stricta novacula supra est,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.5|5}} Tunc libertatem divitiasque roget? Promittam; neque enim rogat illo tempore tonsor, Latro rogat; res est imperiosa timor: Sed fuerit curva cum tuta novacula theca, Frangam tonsori crura manusque simul.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVIII}}.10|10}} At tibi nil faciam, sed lota mentula lana Λαικάζειν cupidae dicet avaritiae. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Senos Charinus omnibus digitis gerit, Nec nocte ponit anulos, Nec cum lavatur. Causa quae sit, quaeritis? Dactyliothecam non habet. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Sit Phlogis an Chione Veneri magis apta, requiris? Pulchrior est Chione; sed Phlogis ulcus habet, Ulcus habet Priami quod tendere possit alutam Quodque senem Pelian non sinat esse senem, Ulcus habet quod habere suam vult quisque puellam,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Quod sanare Criton, non quod Hygia potest: At Chione non sentit opus nec vocibus ullis Adiuvat, absentem marmoreamve putes. Exorare, dei, si vos tam magna liceret Et bona velletis tam pretiosa dare,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.10|10}} Hoc quod habet Chione corpus faceretis haberet Ut Phlogis, et Chione quod Phlogis ulcus habet. </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Lingua maritus, moechus ore Nanneius, Summemmianis inquinatior buccis; Quem cum fenestra vidit a Suburana Obscena nudum Leda, fornicem cludit Mediumque mavult basiare, quam summum;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Modo qui per omnes viscerum tubos ibat Et voce certa consciaque dicebat, Puer an puella matris esset in ventre: - Gaudete cunni; vestra namque res acta est - Arrigere linguam non potest fututricem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Nam dum tumenti mersus haeret in volva Et vagientes intus audit infantes, Partem gulosam solvit indecens morbus. Nec purus esse nunc potest nec inpurus. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Lesbia se iurat gratis numquam esse fututam. Verum est. Cum futui vult, numerare solet. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Spectas nos, Philomuse, cum lavamur, Et quare mihi tam mutuniati Sint leves pueri, subinde quaeris. Dicam simpliciter tibi roganti: Pedicant, Philomuse, curiosos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Nescio tam multis quid scribas, Fauste, puellis: Hoc scio, quod scribit nulla puella tibi. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Sescenti cenant a te, Iustine, vocati Lucis ad officium quae tibi prima fuit. Inter quos, memini, non ultimus esse solebam; Nec locus hic nobis invidiosus erat. Postera sed festae reddis sollemnia mensae:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} Sescentis hodie, cras mihi natus eris. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Et delator es et calumniator, Et fraudator es et negotiator, Et fellator es et lanista. Miror Quare non habeas, Vacerra, nummos. </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Nil mihi das vivus; dicis post fata daturum. Si non es stultus, scis, Maro, quid cupiam. </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Parva rogas magnos; sed non dant haec quoque magni. Ut pudeat levius te, Matho, magna roga. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Amphitheatrales inter nutrita magistros Venatrix, silvis aspera, blanda domi, Lydia dicebar, domino fidissima Dextro, Qui non Erigones mallet habere canem, Nec qui Dictaea Cephalum de gente secutus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.5|5}} Luciferae pariter venit ad astra deae. Non me longa dies nec inutilis abstulit aetas, Qualia Dulichio fata fuere cani: Fulmineo spumantis apri sum dente perempta, Quantus erat, Calydon, aut, Erymanthe, tuus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIX}}.10|10}} Nec queror infernas quamvis cito rapta sub umbras: Non potui fato nobiliore mori. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Vendere, Tucca, potes centenis milibus emptos? Plorantis dominos vendere, Tucca, potes? Nec te blanditiae, nec verba rudesve querellae, Nec te dente tuo saucia colla movent? A facinus! tunica patet inguen utrimque levata,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Inspiciturque tua mentula facta manu. Si te delectat numerata pecunia, vende Argentum, mensas, murrina, rura, domum; Vende senes servos, ignoscent, vende paternos: Ne pueros vendas, omnia vende, miser.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} Luxuria est emere hos - quis enim dubitatve negatve? -, Sed multo maior vendere luxuria est. </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Hystericam vetulo se dixerat esse marito Et queritur futui Leda necesse sibi; Sed flens atque gemens tanti negat esse salutem Seque refert potius proposuisse mori. Vir rogat, ut vivat virides nec deserat annos,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXI}}.5|5}} Et fieri, quod iam non facit ipse, sinit. Protinus accedunt medici medicaeque recedunt, Tollunturque pedes. O medicina gravis! </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Drauci Natta sui vocat pipinnam, Collatus cuï Gallus est Priapus. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Venturum iuras semper mihi, Lygde, roganti Constituisque horam constituisque locum. Cum frustra iacui longa prurigine tentus, Succurrit pro te saepe sinistra mihi. Quid precer, o fallax, meritis et moribus istis?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIII}}.5|5}} Umbellam luscae, Lygde, feras dominae. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Curandum penem commisit Baccara Raetus Rivali medico. Baccara Gallus erit. </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Theca tectus ahenea lavatur Tecum, Caelia, servus; ut quid, oro, Non sit cum citharoedus aut choraules? Non vis, ut puto, mentulam videre. Quare cum populo lavaris ergo?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Omnes an tibi nos sumus spadones? Ergo, ne videaris invidere, Servo, Caelia, fibulam remitte. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Solvere, Paete, decem tibi me sestertia cogis, Perdiderit quoniam Bucco ducenta tibi. Ne noceant, oro, mihi non mea crimina: tu qui Bis centena potes perdere, perde decem. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> In omnibus Vacerra quod conclavibus Consumit horas et die toto sedet, Cenaturit Vacerra, non cacaturit. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Utere femineis conplexibus, utere, Victor, Ignotumque sibi mentula discat opus. Flammea texuntur sponsae, iam virgo paratur, Tondebit pueros iam nova nupta tuos. Pedicare semel cupido dabit illa marito,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.5|5}} Dum metuit teli vulnera prima novi: Saepius hoc fieri nutrix materque vetabunt Et dicent 'Uxor, non puer, ista tibi est.' Heu quantos aestus, quantos patiere labores, Si fuerit cunnus res peregrina tibi!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVIII}}.10|10}} Ergo Suburanae tironem trade magistrae. Illa virum faciet; non bene virgo docet. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Ad primum decuma lapidem quod venimus hora, Arguimur lentae crimine pigritiae. Non est ista viae, non est mea, sed tua culpa est, Misisti mulas qui mihi, Paete, tuas. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Litus beatae Veneris aureum Baias, Baias superbae blanda dona Naturae, Ut mille laudem, Flacce, versibus Baias, Laudabo digne non satis tamen Baias. Sed Martialem malo, Flacce, quam Baias.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXX}}.5|5}} Optare utrumque pariter, inprobi votum est. Quod si deorum munere hoc tibi detur, Quid gaudiorum est Martialis et Baiae! </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Cum sene communem vexat spado Dindymus Aeglen, Et iacet in medio sicca puella toro. Viribus hic, operi non est hic utilis annis: Ergo sine effectu prurit utrique labor. Supplex illa rogat pro se miserisque duobus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXI}}.5|5}} Hunc iuvenem facias, hunc, Cytherea, virum. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> A Sinuessanis conviva Philostratus undis Conductum repetens nocte iubente larem Paene imitatus obit saevis Elpenora fatis, Praeceps per longos dum ruit usque gradus. Non esset, Nymphae, tam magna pericula passus,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Si potius vestras ille bibisset aquas. </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Nemo habitat gratis nisi dives et orbus apud te. Nemo domum pluris, Sosibiane, locat. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Qui nondum Stygias descendere quaerit ad umbras, Tonsorem fugiat, si sapit, Antiochum. Alba minus saevis lacerantur bracchia cultris, Cum furit ad Phrygios enthea turba modos; Mitior inplicitas Alcon secat enterocelas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.5|5}} Fractaque fabrili dedolat ossa manu. Tondeat hic inopes Cynicos et Stoica menta Collaque pulverea nudet equina iuba. Hic miserum Scythica sub rupe Promethea radat, Carnificem duro pectore poscet avem;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.10|10}} Ad matrem fugiet Pentheus, ad Maenadas Orpheus, Antiochi tantum barbara tela sonent. Haec quaecumque meo numeratis stigmata mento, In vetuli pyctae qualia fronte sedent, Non iracundis fecit gravis unguibus uxor:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIV}}.15|15}} Antiochi ferrum est et scelerata manus. Unus de cunctis animalibus hircus habet cor: Barbatus vivit, ne ferat Antiochum. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Sidere percussa est subito tibi, Zoile, lingua, Dum lingis. Certe, Zoile, nunc futues. </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Leniat ut fauces medicus, quas aspera vexat Adsidue tussis, Parthenopaee, tibi, Mella dari nucleosque iubet dulcesque placentas Et quidquid pueros non sinit esse truces. At tu non cessas totis tussire diebus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVI}}.5|5}} Non est haec tussis, Parthenopaee, gula est. </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Dives eras quondam: sed tunc pedico fuisti, Et tibi nulla diu femina nota fuit. Nunc sectaris anus. O quantum cogit egestas! Illa fututorem te, Charideme, facit. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Multis iam, Lupe, posse se diebus Pedicare negat Charisianus. Causam cum modo quaererent sodales, Ventrem dixit habere se solutum. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Intactas quare mittis mihi, Polla, coronas? A te vexatas malo tenere rosas. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Carmina nulla probas molli quae limite currunt, Sed quae per salebras altaque saxa cadunt, Et tibi Maeonio res carmine maior habetur 'Lucili columella hic situ Metrophanes;' Attonitusque legis 'terraï frugiferaï,'{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Accius et quidquid Pacuviusque vomunt. Vis imiter veteres, Chrestille, tuosque poetas? Dispeream, ni scis, mentula quid sapiat. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Aeolidos Canace iacet hoc tumulata sepulchro, Ultima cui parvae septima venit hiems. A scelus, a facinus! properas qui flere, viator, Non licet hic vitae de brevitate queri: Tristius est leto leti genus: horrida vultus{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCI}}.5|5}} Abstulit et tenero sedit in ore lues, Ipsaque crudeles ederunt oscula morbi, Nec data sunt nigris tota labella rogis. Si tam praecipiti fuerant ventura volatu, Debuerant alia fata venire via.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCI}}.10|10}} Sed mors vocis iter properavit cludere blandae, Ne posset duras flectere lingua deas. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Mentitur qui te vitiosum, Zoile, dicit. Non vitiosus homo es, Zoile, sed vitium. </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Pierios vatis Theodori flamma penates Abstulit. Hoc Musis et tibi, Phoebe, placet? O scelus, o magnum facinus crimenque deorum, Non arsit pariter quod domus et dominus! </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Quod nimium lives nostris et ubique libellis Detrahis, ignosco: verpe poeta, sapis. Hoc quoque non curo, quod cum mea carmina carpas, Conpilas: et sic, verpe poeta, sapis. Illud me cruciat, Solymis quod natus in ipsis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.5|5}} Pedicas puerum, verpe poeta, meum. Ecce negas iurasque mihi per templa Tonantis. Non credo: iura, verpe, per Anchialum. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Incideris quotiens in basia fellatorum, In solium puta te mergere, Flacce, caput. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Marcia, non Rhenus, salit hic, Germane: quid obstas Et puerum prohibes divitis imbre lacus? Barbare, non debet, submoto cive, ministro Captivam victrix unda levare sitim. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Una nocte quater possum: sed quattuor annis Si possum, peream, te Telesilla semel. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Effugere non est, Flacce, basiatores. Instant, morantur, persecuntur, occurrunt, Et hinc et illinc, usquequaque, quacumque. Non ulcus acre pusulaeve lucentes, Nec triste mentum sordidique lichenes,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.5|5}} Nec labra pingui delibuta cerato, Nec congelati gutta proderit nasi. Et aestuantem basiant et algentem, Et nuptiale basium reservantem. Non te cucullis adseret caput tectum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.10|10}} Lectica nec te tuta pelle veloque, Nec vindicabit sella saepius clusa: Rimas per omnis basiator intrabit. Non consulatus ipse, non tribunatus Senive fasces, nec superba clamosi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.15|15}} Lictoris abiget virga basiatorem: Sedeas in alto tu licet tribunali Et e curuli iura gentibus reddas, Ascendet illa basiator atque illa. Febricitantem basiabit et flentem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.20|20}} Dabit oscitanti basium natantique, Dabit et cacanti. Remedium mali solum est, Facias amicum basiare quem nolis. </poem> ==<span id='99.0'></span>XCIX.== <poem> De cathedra quotiens surgis - iam saepe notavi - Pedicant miserae, Lesbia, te tunicae. Quas cum conata es dextra, conata sinistra Vellere, cum lacrimis eximis et gemitu: Sic constringuntur gemina Symplegade culi{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIX}}.5|5}} Et nimias intrant cyaneasque natis. Emendare cupis vitium deforme? docebo: Lesbia, nec surgas censeo, nec sedeas. </poem> ==<span id='100.0'></span>C.== <poem> Habere amicam nolo, Flacce, subtilem, Cuius lacertos anuli mei cingant, Quae clune nudo radat et genu pungat, Cui serra lumbis, cuspis eminet culo. Sed idem amicam nolo mille librarum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|C}}.5|5}} Carnarius sum, pinguiarius non sum. </poem> ==<span id='101.0'></span>CI.== <poem> Thaida tam tenuem potuisti, Flacce, videre? Tu, puto, quod non est, Flacce, videre potes. </poem> ==<span id='102.0'></span>CII.== <poem> Non est mentitus, qui te mihi dixit habere Formosam carnem, Lydia, non faciem. Est ita, si taceas et si tam muta recumbas, Quam silet in cera vultus et in tabula. Sed quotiens loqueris, carnem quoque, Lydia, perdis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CII}}.5|5}} Et sua plus nulli, quam tibi, lingua nocet. Audiat aedilis ne te videatque caveto: Portentum est, quotiens coepit imago loqui. </poem> ==<span id='103.0'></span>CIII.== <poem> Tanta tibi est animi probitas orisque, Safroni, Ut mirer fieri te potuisse patrem. </poem> ==<span id='104.0'></span>CIV.== <poem> Uxor, vade foras, aut moribus utere nostris: Non sum ego nec Curius nec Numa nec Tatius. Me iucunda iuvant tractae per pocula noctes: Tu properas pota surgere tristis aqua. Tu tenebris gaudes: me ludere teste lucerna{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.5|5}} Et iuvat admissa rumpere luce latus. Fascia te tunicaeque obscuraque pallia celant: At mihi nulla satis nuda puella iacet. Basia me capiunt blandas imitata columbas: Tu mihi das, aviae qualia mane soles.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.10|10}} Nec motu dignaris opus nec voce iuvare Nec digitis, tamquam tura merumque pares: Masturbabantur Phrygii post ostia servi, Hectoreo quotiens sederat uxor equo, Et quamvis Ithaco stertente pudica solebat{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.15|15}} Illic Penelope semper habere manum. Pedicare negas: dabat hoc Cornelia Graccho, Iulia Pompeio, Porcia, Brute, tibi; Dulcia Dardanio nondum miscente ministro Pocula Iuno fuit pro Ganymede Iovi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|CIV}}.20|20}} Si te delectat gravitas, Lucretia toto Sis licet usque die: Laïda nocte volo. </poem> ==<span id='105.0'></span>CV.== <poem> Mittebas libram, quadrantem, Garrice, mittis. Saltem semissem, Garrice, solve mihi. </poem> ==<span id='106.0'></span>CVI.== <poem> Vibi Maxime, si vacas havere, Hoc tantum lege: namque et occupatus Et non es nimium laboriosus. Transis hos quoque quattuor? sapisti. </poem> ==<span id='107.0'></span>CVII.== <poem> Explicitum nobis usque ad sua cornua librum Et quasi perlectum, Septiciane, refers. Omnia legisti. Credo, scio, gaudeo, verum est. Perlegi libros sic ego quinque tuos. </poem> ==<span id='108.0'></span>CVIII.== <poem> Quamvis tam longo possis satur esse libello, Lector, adhuc a me disticha pauca petis. Sed Lupus usuram puerique diaria poscunt. Lector, solve. Taces dissimulasque? Vale. </poem> {{Liber |Ante= Liber X |AnteNomen= ../Liber X |Post= Liber XII |PostNomen= ../Liber XII }} </div>{{finis}} pcsu7oj715pmup38ktk0ub70upibdcj Epigrammata (Martialis)/Liber XII 0 6779 270265 269415 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XII]] 269415 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber XII }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber XI |AnteNomen= ../Liber XI |Post= Liber XIII (Xenia) |PostNomen = ../Liber XIII }} ==Valerius Martialis Prisco suo s.== Scio me patrocinium debere contumacissimae trienni desidiae; quo absolvenda non esset inter illas quoque urbicas occupationes, quibus facilius consequimur, ut molesti potius, quam ut officiosi esse videamur; nedum in hac provinciali solitudine, ubi nisi etiam intemperanter studemus, et sine solacio et sine excusatione secessimus. Accipe ergo rationem. In qua hoc maximum et primum est, quod civitatis aures, quibus adsueveram, quaero et videor mihi in alieno foro litigare; si quid est enim, quod in libellis meis placeat, dictavit auditor: illam iudiciorum subtilitatem, illud materiarum ingenium, bibliothecas, theatra, convictus, in quibus studere se voluptates non sentiunt, ad summam omnium illa, quae delicati reliquimus, desideramus quasi destituti. Accedit his municipalium robigo dentium et iudici loco livor, et unus aut alter mali, in pusillo loco multi; adversus quod difficile est habere cotidie bonum stomachum: ne mireris igitur abiecta ab indignante quae a gestiente fieri solebant. Ne quid tamen et advenienti tibi ab urbe et exigenti negarem - cui non refero gratiam, si tantum ea praesto quae possum -, imperavi mihi, quod indulgere consueram, et studui paucissimis diebus, ut familiarissimas mihi aures tuas exciperem adventoria sua. Tu velim ista, quae tantum apud te non periclitantur, diligenter aestimare et excutere non graveris; et, quod tibi difficillimum est, de nugis nostris iudices nitore seposito, ne Romam, si ita decreveris, non Hispaniensem librum mittamus, sed Hispanum. ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Retia dum cessant latratoresque Molossi Et non invento silva quiescit apro, Otia, Prisce, brevi poteris donare libello. Hora nec aestiva est nec tibi tota perit. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Ad populos mitti qui nuper ab Urbe solebas, Ibis, io, Romam nunc peregrine liber Auriferi de gente Tagi tetricique Salonis, Dat patrios amnes quos mihi terra potens. Non tamen hospes eris, nec iam potes advena dici,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Cuius habet fratres tot domus alta Remi. Iure tuo veneranda novi pete limina templi, Reddita Pierio sunt ubi tecta choro. Vel si malueris, prima gradiere Subura; Atria sunt illic consulis alta mei:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.10|10}} Laurigeros habitat facundus Stella penatis, Clarus Hyanteae Stella sititor aquae; Fons ibi Castalius vitreo torrente superbit, Unde novem dominas saepe bibisse ferunt: Ille dabit populo patribusque equitique legendum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.15|15}} Nec nimium siccis perleget ipse genis. Quid titulum poscis? versus duo tresve legantur, Clamabunt omnes te, liber, esse meum. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Quod Flacco Varioque fuit summoque Maroni Maecenas, atavis regibus ortus eques, Gentibus et populis, hoc te mihi, Prisce Terenti, Fama fuisse loquax chartaque dicet anus Tu facis ingenium, tu, si quid posse videmur;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Tu das ingenuae ius mihi pigritiae. Macte animi, quem rarus habes, morumque tuorum, Quos Numa, quos hilaris possit habere Cato. Largiri, praestare, breves extendere census, Et dare quae faciles vix tribuere dei,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} Nunc licet et fas est. Sed tu sub principe duro Temporibusque malis ausus es esse bonus. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Longior undecimi nobis decimique libelli Artatus labor est et breve rasit opus. Plura legant vacui, quibus otia tuta dedisti: Haec lege tu, Caesar; forsan et illa leges. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Quae modo litoreos ibatis carmina Pyrgos, Ite sacra - iam non pulverulenta - via. Contigit Ausoniae procerum mitissimus aulae Nerva: licet toto nunc Helicone frui: Recta fides, hilaris clementia, cauta potestas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Iam redeunt; longi terga dedere metus. Hoc populi gentesque tuae, pia Roma, precantur: Dux tibi sit semper talis, et iste diu. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Contigit Ausoniae procerum mitissimus aulae Nerva: licet toto nunc Helicone frui: Recta fides, hilaris clementia, cauta potestas Iam redeunt; longi terga dedere metus. Hoc populi gentesque tuae, pia Roma, precantur:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Dux tibi sit semper talis, et iste diu. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Toto vertice quot gerit capillos, Annos si tot habet Ligeia, trima est. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Terrarum dea gentiumque Roma, Cui par est nihil et nihil secundum, Traiani modo laeta cum futuros Tot per saecula conputaret annos, Et fortem iuvenemque Martiumque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} In tanto duce militem videret, Dixit praeside gloriosa tali: ‘Parthorum proceres ducesque Serum, Thraces, Sauromatae, Getae, Britanni, Possum ostendere Caesarem; venite.’{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Palma regit nostros, mitissime Caesar, Hiberos, Et placido fruitur pax peregrina iugo. Ergo agimus laeti tanto pro munere grates: Misisti mores in loca nostra tuos. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Habet Africanus miliens, tamen captat. Fortuna multis dat nimis, satis nulli. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Parthenio dic, Musa, tuo nostroque salutem: Nam quis ab Aonio largius amne bibit? Cuius Pipleo lyra clarior exit ab antro? Quem plus Pierio de grege Phoebus amat? Et si forte - sed hoc vix est sperare - vacabit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Tradat ut ipse duci carmina nostra, roga, Quattuor et tantum timidumque brevemque libellum Commendet verbis ‘Hunc tua Roma legit.’ </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Omnia promittis, cum tota nocte bibisti; Mane nihil praestas. Pollio, mane bibe. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Genus, Aucte, lucri divites habent iram: Odisse, quam donare, vilius constat. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Parcius utaris, moneo, rapiente veredo, Prisce, nec in lepores tam violentus eas. Saepe satisfecit praedae venator, et acri Decidit excussus, nec rediturus, equo. Insidias et campus habet: nec fossa nec agger{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Nec sint saxa licet, fallere plana solent. Non deerit qui tanta tibi spectacula praestet, Invidia fati sed leviore cadat. Si te delectant animosa pericula, Tuscis - Tutior est virtus - insidiemur apris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} Quid te frena iuvant temeraria? saepius illis, Prisce, datum est equitem rumpere, quam leporem. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Quidquid Parrhasia nitebat aula, Donatum est oculis deisque nostris. Miratur Scythicas virentis auri Flammas Iuppiter, et stupet superbi Regis delicias gravesque lusus:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Haec sunt pocula, quae decent Tonantem, Haec sunt, quae Phrygium decent ministrum. Omnes cum Iove nunc sumus beati; At nuper - pudet, a pudet fateri - Omnes cum Iove pauperes eramus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.10|10}} </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Addixti, Labiene, tres agellos; Emisti, Labiene, tres cinaedos: Pedicas, Labiene, tres agellos. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Quare tam multis a te, Laetine, diebus Non abeat febris, quaeris et usque gemis. Gestatur tecum pariter pariterque lavatur; Cenat boletos, ostrea, sumen, aprum; Ebria Setino fit saepe et saepe Falerno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Nec nisi per niveam Caecuba potat aquam; Circumfusa rosis et nigra recumbit amomo, Dormit et in pluma purpureoque toro. Cum recubet pulchre, cum tam bene vivat apud te, Ad Damam potius vis tua febris eat?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Dum tu forsitan inquietus erras Clamosa, Iuvenalis, in Subura, Aut collem dominae teris Dianae; Dum per limina te potentiorum Sudatrix toga ventilat vagumque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Maior Caelius et minor fatigant: Me multos repetita post Decembres Accepit mea rusticumque fecit Auro Bilbilis et superba ferro. Hic pigri colimus labore dulci{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} Boterdum Plateamque - Celtiberis Haec sunt nomina crassiora terris -: Ingenti fruor inproboque somno, Quem nec tertia saepe rumpit hora, Et totum mihi nunc repono, quidquid{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.15|15}} Ter denos vigilaveram per annos. Ignota est toga, sed datur petenti Rupta proxima vestis a cathedra. Surgentem focus excipit superba Vicini strue cultus iliceti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.20|20}} Multa vilica quem coronat olla. Venator sequitur, sed ille quem tu Secreta cupias habere silva; Dispensat pueris rogatque longos Levis ponere vilicus capillos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.25|25}} Sic me vivere, sic iuvat perire. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> In thermis sumit lactucas, ova, lacertum, Et cenare domi se negat Aemilius. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Quare non habeat, Fabulle, quaeris Uxorem Themison? habet sororem. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Municipem rigidi quis te, Marcella, Salonis Et genitam nostris quis putet esse locis? Tam rarum, tam dulce sapis. Palatia dicent, Audierint si te vel semel, esse suam; Nulla nec in media certabit nata Subura{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Nec Capitolini collis alumna tibi; Nec cito ridebit peregrini gloria partus, Romanam deceat quam magis esse nurum. Tu desiderium dominae mihi mitius urbis Esse iubes: Romam tu mihi sola facis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Quam sit lusca Philaenis indecenter, Vis dicam breviter tibi, Fabulle? Esset caeca decentior Philaenis. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Dentibus atque comis - nec te pudet - uteris emptis. Quid facies oculo, Laelia? non emitur. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> O iucunda, covinne, solitudo, Carruca magis essedoque gratum Facundi mihi munus Aeliani! Hic mecum licet, hic, Iuvate, quidquid In buccam tibi venerit, loquaris:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Non rector Libyci niger caballi, Succinctus neque cursor antecedit; Nusquam est mulio: mannuli tacebunt. O si conscius esset hic Avitus, Aurem non ego tertiam timerem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.10|10}} Totus quam bene sic dies abiret! </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Cum rogo te nummos sine pignore, ‘non habeo’ inquis; Idem, si pro me spondet agellus, habes: Quod mihi non credis veteri, Telesine, sodali, Credis coliculis arboribusque meis. Ecce, reum Carus te detulit: adsit agellus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Exilii comitem quaeris: agellus eat. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> A latronibus esse te fututam Dicis, Saenia: sed negant latrones. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Poto ego sextantes, tu potas, Cinna, deunces: Et quereris quod non, Cinna, bibamus idem? </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Hermogenes tantus mapparum, +Castrice+, fur est, Quantus nummorum vix, puto, Massa fuit; Tu licet observes dextram teneasque sinistram, Inveniet, mappam qua ratione trahat: Cervinus gelidum sorbet sic halitus anguem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Casuras alte sic rapit Iris aquas. Nuper cum Myrino peteretur missio laeso, Subduxit mappas quattuor Hermogenes; Cretatam praetor cum vellet mittere mappam, Praetori mappam surpuit Hermogenes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} Attulerat mappam nemo, dum furta timentur: Mantele a mensa surpuit Hermogenes. Hoc quoque si deerit, medios discingere lectos Mensarumque pedes non timet Hermogenes. Quamvis non modico caleant spectacula sole,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.15|15}} Vela reducuntur, cum venit Hermogenes. Festinant trepidi substringere carbasa nautae, Ad portum quotiens paruit Hermogenes. Linigeri fugiunt calvi sistrataque turba, Inter adorantes cum stetit Hermogenes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.20|20}} Ad cenam Hermogenes mappam non attulit unquam, A cena semper rettulit Hermogenes. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Sexagena teras cum limina mane senator, Esse tibi videor desidiosus eques, Quod non a prima discurram luce per urbem Et referam lassus basia mille domum. Sed tu, purpureis ut des nova nomina fastis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Aut Nomadum gentes Cappadocumve petas: At mihi, quem cogis medios abrumpere somnos Et matutinum ferre patique lutum, Quid petitur? Rupta cum pes vagus exit aluta Et subitus crassae decidit imber aquae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.10|10}} Nec venit ablatis clamatus verna lacernis, Accedit gelidam servus ad auriculam Et ‘Rogat ut secum cenes Laetorius’ inquit. Viginti nummis? non ego: malo famem, Quam sit cena mihi, tibi sit provincia merces,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.15|15}} Et faciamus idem nec mereamur idem. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Siccus, sobrius est Aper; quid ad me? Servum sic ego laudo, non amicum. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Hoc nemus, hi fontes, haec textilis umbra supini Palmitis, hoc riguae ductile flumen aquae, Prataque nec bifero cessura rosaria Paesto, Quodque viret Iani mense nec alget holus, Quaeque natat clusis anguilla domestica lymphis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Quaeque gerit similes candida turris aves, Munera sunt dominae: post septima lustra reverso Has Marcella domos parvaque regna dedit. Si mihi Nausicaa patrios concederet hortos, Alcinoo possem dicere ‘Malo meos.’{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> O Iuliarum dedecus Kalendarum, Vidi, Vacerra, sarcinas tuas, vidi; Quas non retentas pensione pro bima Portabat uxor rufa crinibus septem Et cum sorore cana mater ingenti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Furias putavi nocte Ditis emersas. Has tu priores frigore et fame siccus Et non recenti pallidus magis buxo Irus tuorum temporum sequebaris. Migrare clivom crederes Aricinum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.10|10}} Ibat tripes grabatus et bipes mensa, Et cum lucerna corneoque cratere Matella curto rupta latere meiebat; Foco virenti suberat amphorae cervix; Fuisse gerres aut inutiles maenas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.15|15}} Odor inpudicus urcei fatebatur, Qualis marinae vix sit aura piscinae. Nec quadra deerat casei Tolosatis, Quadrima nigri nec corona pulei Calvaeque restes alioque cepisque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.20|20}} Nec plena turpi matris olla resina, Summemmianae qua pilantur uxores Quid quaeris aedes vilicesque derides, Habitare gratis, o Vacerra, cum possis? Haec sarcinarum pompa convenit ponti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.25|25}} </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Ut pueros emeret Labienus vendidit hortos. Nil nisi ficetum nunc Labienus habet. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Triginta mihi quattuorque messes Tecum, si memini, fuere, Iuli. Quarum dulcia mixta sunt amaris, Sed iucunda tamen fuere plura; Et si calculus omnis huc et illuc{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Diversus bicolorque digeratur, Vincet candida turba nigriorem. Si vitare velis acerba quaedam Et tristis animi cavere morsus, Nulli te facias nimis sodalem:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.10|10}} Gaudebis minus et minus dolebis. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Tamquam simpliciter mecum, Callistrate, vivas, Dicere percisum te mihi saepe soles. Non es tam simplex, quam vis, Callistrate, credi. Nam quisquis narrat talia, plura tacet. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Libras quattuor aut duas amico Algentemque togam brevemque laenam, Interdum aureolos manu crepantis, Possint ducere qui duas Kalendas, Quod nemo, nisi tu, Labulle, donas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Non es, crede mihi, bonus. Quid ergo? Ut verum loquar, optimus malorum es. Pisones Senecasque Memmiosque Et Crispos mihi redde, sed priores: Fies protinus ultimus bonorum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.10|10}} Vis cursu pedibusque gloriari? Tigrim vince levemque Passerinum: Nulla est gloria praeterire asellos. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Nasutus nimium cupis videri. Nasutum volo, nolo polyposum. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Hunc qui femineis noctesque diesque cathedris Incedit tota notus in urbe nimis, Crine nitens, niger unguento, perlucidus ostro, Ore tener, latus pectore, crure glaber, Uxori qui saepe tuae comes inprobus haeret,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Non est quod timeas, Candide: non futuit. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Odi te, quia bellus es, Sabelle. Res est putida bellus et Sabellus. Bellum denique malo, quam Sabellum. Tabescas utinam, Sabelle belle! </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Mentiris, credo: recitas mala carmina, laudo: Cantas, canto: bibis, Pontiliane, bibo: Pedis, dissimulo: gemma vis ludere, vincor: Res una est, sine me quam facis, et taceo. Nil tamen omnino praestas mihi. ‘Mortuus,’ inquis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} ‘Accipiam bene te.’ Nil volo: sed morere. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Non est, Tucca, satis, quod es gulosus: Et dici cupis et cupis videri. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Barbatus rigido nupsit Callistratus Afro, Hac qua lege viro nubere virgo solet. Praeluxere faces, velarunt flammea vultus, Nec tua defuerunt verba, Talasse, tibi. Dos etiam dicta est. Nondum tibi, Roma, videtur{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Hoc satis? expectas numquid ut et pariat? </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Facundos mihi de libidinosis Legisti nimium, Sabelle, versus, Quales nec Didymi sciunt puellae Nec molles Elephantidos libelli. Sunt illic Veneris novae figurae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Quales perditus audeat fututor, Praestent et taceant quid exoleti, Quo symplegmate quinque copulentur, Qua plures teneantur a catena, Extinctam liceat quid ad lucernam.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Tanti non erat, esse te disertum. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Unice, cognato iunctum mihi sanguine nomen Qui geris et studio corda propinqua meis; Carmina cum facias soli cedentia fratri, Pectore non minor es, sed pietate prior. Lesbia cum lepido te posset amare Catullo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Te post Nasonem blanda Corinna sequi. Nec deerant zephyri, si te dare vela iuvaret; Sed tu litus amas. Hoc quoque fratris habes. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Haedina tibi pelle contegenti Nudae tempora verticemque calvae, Festive tibi, Phoebe, dixit ille, Qui dixit caput esse calceatum. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Difficilis facilis, iucundus acerbus es idem: Nec tecum possum vivere, nec sine te. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Vendunt carmina Gallus et Lupercus. Sanos, Classice, nunc nega poetas. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Boletos et aprum si tamquam vilia ponis Et non esse putas haec mea vota, volo: Si fortunatum fieri me credis et heres Vis scribi propter quinque Lucrina, vale. Lauta tamen cena est: fateor, lautissima, sed cras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Nil erit, immo hodie, protinus immo nihil, Quod sciat infelix damnatae spongia virgae Vel quicumque canis iunctaque testa viae: Mullorum leporumque et suminis exitus hic est, Sulphureusque color carnificesque pedes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.10|10}} Non Albana mihi sit comissatio tanti Nec Capitolinae pontificumque dapes; Inputet ipse deus nectar mihi, fiet acetum Et Vaticani perfida vappa cadi. Convivas alios cenarum quaere magister,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.15|15}} Quos capiant mensae regna superba tuae: Me meus ad subitas invitet amicus ofellas: Haec mihi, quam possum reddere, cena placet. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Crinitae Line paedagoge turbae, Rerum quem dominum vocat suarum Et credit cuï Postumilla dives Gemmas, aurea, vina, concubinos: Sic te perpetua fide probatum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Nulli non tua praeferat patrona: Succurras misero, precor, furori Et serves aliquando neglegenter Illos qui male cor meum perurunt, Quos et noctibus et diebus opto{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} In nostro cupidus sinu videre, Formosos, niveos, pares, gemellos, Grandes, non pueros, sed uniones. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Daphnonas, platanonas et aërios pityonas Et non unius balnea solus habes, Et tibi centenis stat porticus alta columnis, Calcatusque tuo sub pede lucet onyx, Pulvereumque fugax hippodromon ungula plaudit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Et pereuntis aquae fluctus ubique sonat; Atria longa patent. Sed nec cenantibus usquam Nec somno locus est. Quam bene non habitas! </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Tam saepe nostrum decipi Fabullinum, Miraris, Aule? semper homo bonus tiro est. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Tempora Pieria solitus redimire corona, Nec minus attonitis vox celebrata reis, Hic situs est, hic ille tuus, Sempronia, Rufus, Cuius et ipse tui flagrat amore cinis. Dulcis in Elysio narraris fabula campo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Et stupet ad raptus Tyndaris ipsa tuos: Tu melior, quae deserto raptore redisti, Illa virum voluit nec repetita sequi. Ridet et Iliacos audit Menelaus amores: Absolvit Phrygium vestra rapina Parim.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.10|10}} Accipient olim cum te loca laeta piorum, Non erit in Stygia notior umbra domo: Non aliena videt, sed amat Proserpina raptas: Iste tibi dominam conciliabit amor. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Nummi cum tibi sint opesque tantae, Quantas civis habet, Paterne, rarus, Largiris nihil incubasque gazae, Ut magnus draco, quem canunt poetae Custodem Scythici fuisse luci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Sed causa, ut memoras et ipse iactas, Dirae filius est rapacitatis. Ecquid tu fatuos rudesque quaeris, Inludas quibus auferasque mentem? Huic semper vitio pater fuisti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Crine ruber, niger ore, brevis pede, lumine laesus, Rem magnam praestas, Zoile, si bonus es. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Gratis qui dare vos iubet, puellae, Insulsissimus inprobissimusque est. Gratis ne date, basiate gratis. Hoc Aegle negat, hoc avara vendit. Sed vendat: bene basiare quantum est!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Hoc vendit quoque nec levi rapina: Aut libram petit illa Cosmiani, Aut binos quater a nova moneta, Ne sint basia muta, ne maligna, Ne clusis aditum neget labellis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.10|10}} Humane tamen hoc facit, sed unum, Gratis quae dare basium recusat Gratis lingere non recusat, Aegle. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Aegrotas uno decies aut saepius anno, Nec tibi, sed nobis hoc, Polycharme, nocet: Nam quotiens surgis, soteria poscis amicos. Sit pudor: aegrota iam, Polycharme, semel. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Cur saepe sicci parva rura Nomenti Laremque villae sordidum petam, quaeris? Nec cogitandi, Sparse, nec quiescendi In urbe locus est pauperi. Negant vitam Ludi magistri mane, nocte pistores,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Aerariorum marculi die toto; Hinc otiosus sordidam quatit mensam Neroniana nummularius massa, Illinc balucis malleator Hispanae Tritum nitenti fuste verberat saxum;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.10|10}} Nec turba cessat entheata Bellonae, Nec fasciato naufragus loquax trunco, A matre doctus nec rogare Iudaeus, Nec sulphuratae lippus institor mercis. Numerare pigri damna quis potest somni?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.15|15}} Dicet quot aera verberent manus urbis, Cum secta Colcho Luna vapulat rhombo. Tu, Sparse, nescis ista, nec potes scire, Petilianis delicatus in regnis, Cui plana summos despicit domus montis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.20|20}} Et rus in urbe est vinitorque Romanus Nec in Falerno colle maior autumnus, Intraque limen latus essedo cursus, Et in profundo somnus, et quies nullis Offensa linguis, nec dies nisi admissus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.25|25}} Nos transeuntis risus excitat turbae, Et ad cubilest Roma. Taedio fessis Dormire quotiens libuit, imus ad villam. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Ancillariolum tua te vocat uxor, et ipsa Lecticariola est: estis, Alauda, pares. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Tantum dat tibi Roma basiorum Post annos modo quindecim reverso, Quantum Lesbia non dedit Catullo. Te vicinia tota, te pilosus Hircoso premit osculo colonus;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Hinc instat tibi textor, inde fullo, Hinc sutor modo pelle basiata, Hinc menti dominus periculosi, Hinc et dexiocholus, inde lippus, Fellatorque recensque cunnilingus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.10|10}} Iam tanti tibi non fuit redire. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Martis alumne dies, roseam quo lampada primum Magnaque siderei vidimus ora dei, Si te rure coli viridisque pudebit ad aras, Qui fueras Latia cultus in urbe mihi: Da veniam, servire meis quod nolo Kalendis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Et qua sum genitus, vivere luce volo. Natali pallere suo, ne calda Sabello Desit; et ut liquidum potet Alauda merum, Turbida sollicito transmittere Caecuba sacco; Atque inter mensas ire, redire suas;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.10|10}} Excipere hos illos, et tota surgere cena Marmora calcantem frigidiora gelu: Quae ratio est, haec sponte sua perferre patique, Quae te si iubeat rex dominusque, neges? </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Versus et breve vividumque carmen In te ne faciam, times, Ligurra, Et dignus cupis hoc metu videri. Sed frustra metuis cupisque frustra. In tauros Libyci ruunt leones,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Non sunt papilionibus molesti. Quaeras, censeo, si legi laboras, Nigri fornicis ebrium poetam, Qui carbone rudi putrique creta Scribit carmina, quae legunt cacantes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Frons haec stigmate non meo notanda est. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Antiqui rex magne poli mundique prioris, Sub quo pigra quies nec labor ullus erat, Nec regale nimis fulmen nec fulmine digni, Scissa nec ad Manes, sed sibi dives humus: Laetus ad haec facilisque veni sollemnia Prisci{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Gaudia: cum sacris te decet esse tuis. Tu reducem patriae sexta, pater optime, bruma Pacifici Latia reddis ab urbe Numae. Cernis, ut Ausonio similis tibi pompa macello Pendeat et quantus luxurietur honos?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.10|10}} Quam non parca manus largaeque nomismata mensae, Quae, Saturne, tibi pernumerentur opes? Utque sit his pretium meritis et gratia maior, Et pater et frugi sic tua sacra colit. At tu sancte - tuo sic semper amere Decembri -{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.15|15}} Hos illi iubeas saepe redire dies. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Uncto Corduba laetior Venafro, Histra nec minus absoluta testa, Albi quae superas oves Galaesi Nullo murice nec cruore mendax, Sed tinctis gregibus colore vivo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Dic vestro, rogo, sit pudor poetae, Nec gratis recitet meos libellos. Ferrem, si faceret bonus poeta, Cui possem dare mutuos dolores. Corrumpit sine talione caelebs,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.10|10}} Caecus perdere non potest quod aufert: Nil est deterius latrone nudo: Nil securius est malo poeta. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Vincentem roseos facieque comaque ministros Cinna cocum fecit. Cinna, gulosus homo es. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Formosa Phyllis nocte cum mihi tota Se praestitisset omnibus modis largam, Et cogitarem mane quod darem munus, Utrumne Cosmi, Nicerotis an libram, An Baeticarum pondus acre lanarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} An de moneta Caesaris decem flavos: Amplexa collum basioque tam longo Blandita, quam sunt nuptiae columbarum, Rogare coepit Phyllis amphoram vini. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Bis quinquagenis domus est tibi milibus empta, Vendere quam summa vel breviore cupis. Arte sed emptorem vafra corrumpis, Amoene, Et casa divitiis ambitiosa latet. Gemmantes prima fulgent testudine lecti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Et Maurusiaci pondera rara citri; Argentum atque aurum non simplex Delphica portat; Stant pueri, dominos quos precer esse meos. Deinde ducenta sonas, et ais non esse minoris. Instructam vili vendis, Amoene, domum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Maiae Mercurium creastis Idus, Augustis redit Idibus Diana, Octobres Maro consecravit Idus. Idus saepe colas et has et illas, Qui magni celebras Maronis Idus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Matutine cliens, urbis mihi causa relictae, Atria, si sapias, ambitiosa colas. Non sum ego causidicus, nec amaris litibus aptus, Sed piger et senior Pieridumque comes; Otia me somnusque iuvant, quae magna negavit{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Roma mihi: redeo, si vigilatur et hic. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Sic tanquam tabulas scyphosque, Paule, Omnes archetypos habes amicos. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Lintea ferret Apro vatius cum vernula nuper Et supra togulam lusca sederet anus Atque olei stillam daret enterocelicus unctor, Udorum tetricus censor et asper erat: Frangendos calices effundendumque Falernum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Clamabat, biberet quod modo lotus eques. A sene sed postquam patruo venere trecenta, Sobrius a thermis nescit abire domum. O quantum diatreta valent et quinque comati! Tunc, cum pauper erat, non sitiebat Aper.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Nil non, Lygde, mihi negas roganti: At quondam mihi, Lygde, nil negabas. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Iugera mercatus prope busta latentis agelli Et male compactae culmina fulta casae, Deseris urbanas, tua praedia, Pannyche, lites Parvaque, sed tritae praemia certa togae. Frumentum, milium tisanamque fabamque solebas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Vendere pragmaticus, nunc emis agricola. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Heredem tibi me, Catulle, dicis. Non credam, nisi legero, Catulle. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Dum tibi Niliacus portat crystalla cataplus, Accipe de circo pocula Flaminio. Hi magis audaces, an sunt qui talia mittunt Munera? Sed gemmis vilibus usus inest: Nullum sollicitant haec, Flacce, toreumata furem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Et nimium calidis non vitiantur aquis. Quid, quod securo potat conviva ministro, Et casum tremulae non timuere manus? Hoc quoque non nihil est, quod propinabis in istis, Frangendus fuerit si tibi, Flacce, calix.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Festinat Polytimus ad puellas; Invitus puerum fatetur Hypnus; Pastas glande natis habet Secundus; Mollis Dindymus est, sed esse non vult; Amphion potuit puella nasci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Horum delicias superbiamque Et fastus querulos, Avite, malo, Quam dotis mihi quinquies ducena. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Amphora vigesis, modius datur aere quaterno. Ebrius et crudus, nil habet agricola. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Multis dum precibus Iovem salutat Stans summos resupinus usque in ungues Aethon in Capitolio pepedit. Riserunt homines, sed ipse divom Offensus genitor, trinoctiali{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Adfecit domicenio clientem. Post hoc flagitium misellus Aethon, Cum vult in Capitolium venire, Sellas ante petit Paterclianas Et pedit deciesque viciesque.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.10|10}} Sed quamvis sibi caverit crepando, Compressis natibus Iovem salutat. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Nil in te scripsi, Bithynice. Credere non vis Et iurare iubes? Malo satis facere. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Donavi tibi multa, quae rogasti; Donavi tibi plura, quam rogasti: Non cessas tamen usque me rogare. Quisquis nil negat, Atticilla, fellat. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Ne laudet dignos, laudat Callistratus omnes. Cui malus est nemo, quis bonus esse potest? </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Brumae diebus feriisque Saturni Mittebat Umber aliculam mihi pauper; Nunc mittit alicam: factus est enim dives. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Effugere in thermis et circa balnea non est Menogenen, omni tu licet arte velis. Captabit tepidum dextra laevaque trigonem, Inputet acceptas ut tibi saepe pilas. Colliget et referet laxum de pulvere follem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Et si iam lotus, iam soleatus erit. Lintea si sumes, nive candidiora loquetur, Sint licet infantis sordidiora sinu. Exiguos secto comentem dente capillos Dicet Achilleas disposuisse comas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.10|10}} Fumosae feret ipse propin de faece lagonae, Frontis et umorem colliget usque tuae. Omnia laudabit, mirabitur omnia, donec Perpessus dicas taedia mille ‘Veni!’ </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Derisor Fabianus hirnearum, Omnes quem modo colei timebant Dicentem tumidas in hydrocelas, Quantum nec duo dicerent Catulli, In thermis subito Neronianis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} Vidit se miser, et tacere coepit. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Nolueram, Polytime, tuos violare capillos, Sed iuvat hoc precibus me tribuisse tuis. Talis eras, modo tonse Pelops, positisque nitebas Crinibus, ut totum sponsa videret ebur. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Pediconibus os olere dicis. Hoc si, sicut ais, Fabulle, verum est: Quid tu credis olere cunnilingis? </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Triginta tibi sunt pueri totidemque puellae: Una est nec surgit mentula. Quid facies? </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Bis Cotta soleas perdidisse se questus, Dum neglegentem ducit ad pedes vernam, Qui solus inopi praestat et facit turbam, Excogitavit - homo sagax et astutus - Ne facere posset tale saepius damnum:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.5|5}} Excalceatus ire coepit ad cenam. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Tongilianus habet nasum: scio, non nego. Sed iam Nil praeter nasum Tongilianus habet. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Quod lana caput alligas, Charine, Non aures tibi, sed dolent capilli. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Pro sene, sed clare, votum Maro fecit amico, Cui gravis et fervens hemitritaeos erat, Si Stygias aeger non esset missus ad umbras, Ut caderet magno victima grata Iovi. Coeperunt certam medici spondere salutem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Ne votum solvat, nunc Maro vota facit. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Communis tibi cum viro, Magulla, Cum sit lectulus et sit exoletus, Quare, dic mihi, non sit et minister. Suspiras; ratio est, times lagonam. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Saepe rogare soles, qualis sim, Prisce, futurus, Si fiam locuples simque repente potens. Quemquam posse putas mores narrare futuros? Dic mihi, si fias tu leo, qualis eris? </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Qua moechum ratione basiaret Coram coniuge, repperit Fabulla. Parvum basiat usque morionem; Hunc multis rapit osculis madentem Moechus protinus, et suis repletum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Ridenti dominae statim remittit. Quanto morio maior est maritus! </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Scribebamus epos; coepisti scribere: cessi, Aemula ne starent carmina nostra tuis. Transtulit ad tragicos se nostra Thalia coturnos: Aptasti longum tu quoque syrma tibi. Fila lyrae movi Calabris exculta Camenis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.5|5}} Plectra rapis nobis, ambitiose, nova. Audemus saturas: Lucilius esse laboras. Ludo levis elegos: tu quoque ludis idem. Quid minus esse potest? epigrammata fingere coepi: Hinc etiam petitur iam mea palma tibi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.10|10}} Elige, quid nolis - quis enim pudor, omnia velle? - Et si quid non vis, Tucca, relinque mihi. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Musseti pathicissimos libellos, Qui certant Sybariticis libellis, Et tinctas sale pruriente chartas Instanti lege Rufe; sed puella Sit tecum tua, ne talassionem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCV}}.5|5}} Indicas manibus libidinosis Et fias sine femina maritus. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Cum tibi nota tui sit vita fidesque mariti, Nec premat ulla tuos sollicitetve toros, Quid quasi paelicibus torqueris inepta ministris, In quibus et brevis est et fugitiva Venus? Plus tibi quam domino pueros praestare probabo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.5|5}} Hi faciunt, ut sis femina sola viro; Hi dant quod non vis uxor dare. ‘Do tamen,’ inquis, ‘Ne vagus a thalamis coniugis erret amor.’ Non eadem res est: Chiam volo, nolo mariscam: Ne dubites quae sit Chia, marisca tua est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.10|10}} Scire suos fines matrona et femina debet: Cede sua pueris, utere parte tua. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Uxor cum tibi sit puella, qualem Votis vix petat inprobus maritus, Dives, nobilis, erudita, casta, Rumpis, Basse, latus, sed in comatis, Uxoris tibi dote quos parasti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.5|5}} Et sic ad dominam reversa languet Multis mentula milibus redempta; Sed nec vocibus excitata blandis, Molli pollice nec rogata surgit. Sit tandem pudor, aut eamus in ius.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.10|10}} Non est haec tua, Basse: vendidisti. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Baetis olivifera crinem redimite corona, Aurea qui nitidis vellera tinguis aquis; Quem Bromius, quem Pallas amat; cui rector aquarum Albula navigerum per freta pandit iter: Ominibus laetis vestras Instantius oras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.5|5}} Intret, et hic populis ut prior annus eat. Non ignorat, onus quod sit succedere Macro: Qui sua metitur pondera, ferre potest. </poem> {{Liber |Ante= Liber XI |AnteNomen= ../Liber XI |Post= Liber XIII (Xenia) |PostNomen = ../Liber XIII }} </div>{{finis}} ciw30vev3mwke3v6w4gktctk1nlubz0 270286 270265 2026-06-10T12:23:09Z Saumache 27923 270286 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Marcus Valerius Martialis |OperaeTitulus= Epigrammaton libri XII |OperaeWikiPagina= Epigrammaton libri XII |Annus= <!-- Annus/Saeculum --> |SubTitulus= Liber XII }}__NOTOC__ <div class=text> {{Liber |Ante= Liber XI |AnteNomen= ../Liber XI |Post= Liber XIII (Xenia) |PostNomen = Xenia }} ==Valerius Martialis Prisco suo s.== Scio me patrocinium debere contumacissimae trienni desidiae; quo absolvenda non esset inter illas quoque urbicas occupationes, quibus facilius consequimur, ut molesti potius, quam ut officiosi esse videamur; nedum in hac provinciali solitudine, ubi nisi etiam intemperanter studemus, et sine solacio et sine excusatione secessimus. Accipe ergo rationem. In qua hoc maximum et primum est, quod civitatis aures, quibus adsueveram, quaero et videor mihi in alieno foro litigare; si quid est enim, quod in libellis meis placeat, dictavit auditor: illam iudiciorum subtilitatem, illud materiarum ingenium, bibliothecas, theatra, convictus, in quibus studere se voluptates non sentiunt, ad summam omnium illa, quae delicati reliquimus, desideramus quasi destituti. Accedit his municipalium robigo dentium et iudici loco livor, et unus aut alter mali, in pusillo loco multi; adversus quod difficile est habere cotidie bonum stomachum: ne mireris igitur abiecta ab indignante quae a gestiente fieri solebant. Ne quid tamen et advenienti tibi ab urbe et exigenti negarem - cui non refero gratiam, si tantum ea praesto quae possum -, imperavi mihi, quod indulgere consueram, et studui paucissimis diebus, ut familiarissimas mihi aures tuas exciperem adventoria sua. Tu velim ista, quae tantum apud te non periclitantur, diligenter aestimare et excutere non graveris; et, quod tibi difficillimum est, de nugis nostris iudices nitore seposito, ne Romam, si ita decreveris, non Hispaniensem librum mittamus, sed Hispanum. ==<span id='1.0'></span>I.== <poem> Retia dum cessant latratoresque Molossi Et non invento silva quiescit apro, Otia, Prisce, brevi poteris donare libello. Hora nec aestiva est nec tibi tota perit. </poem> ==<span id='2.0'></span>II.== <poem> Ad populos mitti qui nuper ab Urbe solebas, Ibis, io, Romam nunc peregrine liber Auriferi de gente Tagi tetricique Salonis, Dat patrios amnes quos mihi terra potens. Non tamen hospes eris, nec iam potes advena dici,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.5|5}} Cuius habet fratres tot domus alta Remi. Iure tuo veneranda novi pete limina templi, Reddita Pierio sunt ubi tecta choro. Vel si malueris, prima gradiere Subura; Atria sunt illic consulis alta mei:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.10|10}} Laurigeros habitat facundus Stella penatis, Clarus Hyanteae Stella sititor aquae; Fons ibi Castalius vitreo torrente superbit, Unde novem dominas saepe bibisse ferunt: Ille dabit populo patribusque equitique legendum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|II}}.15|15}} Nec nimium siccis perleget ipse genis. Quid titulum poscis? versus duo tresve legantur, Clamabunt omnes te, liber, esse meum. </poem> ==<span id='3.0'></span>III.== <poem> Quod Flacco Varioque fuit summoque Maroni Maecenas, atavis regibus ortus eques, Gentibus et populis, hoc te mihi, Prisce Terenti, Fama fuisse loquax chartaque dicet anus Tu facis ingenium, tu, si quid posse videmur;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.5|5}} Tu das ingenuae ius mihi pigritiae. Macte animi, quem rarus habes, morumque tuorum, Quos Numa, quos hilaris possit habere Cato. Largiri, praestare, breves extendere census, Et dare quae faciles vix tribuere dei,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|III}}.10|10}} Nunc licet et fas est. Sed tu sub principe duro Temporibusque malis ausus es esse bonus. </poem> ==<span id='4.0'></span>IV.== <poem> Longior undecimi nobis decimique libelli Artatus labor est et breve rasit opus. Plura legant vacui, quibus otia tuta dedisti: Haec lege tu, Caesar; forsan et illa leges. </poem> ==<span id='5.0'></span>V.== <poem> Quae modo litoreos ibatis carmina Pyrgos, Ite sacra - iam non pulverulenta - via. Contigit Ausoniae procerum mitissimus aulae Nerva: licet toto nunc Helicone frui: Recta fides, hilaris clementia, cauta potestas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|V}}.5|5}} Iam redeunt; longi terga dedere metus. Hoc populi gentesque tuae, pia Roma, precantur: Dux tibi sit semper talis, et iste diu. </poem> ==<span id='6.0'></span>VI.== <poem> Contigit Ausoniae procerum mitissimus aulae Nerva: licet toto nunc Helicone frui: Recta fides, hilaris clementia, cauta potestas Iam redeunt; longi terga dedere metus. Hoc populi gentesque tuae, pia Roma, precantur:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VI}}.5|5}} Dux tibi sit semper talis, et iste diu. </poem> ==<span id='7.0'></span>VII.== <poem> Toto vertice quot gerit capillos, Annos si tot habet Ligeia, trima est. </poem> ==<span id='8.0'></span>VIII.== <poem> Terrarum dea gentiumque Roma, Cui par est nihil et nihil secundum, Traiani modo laeta cum futuros Tot per saecula conputaret annos, Et fortem iuvenemque Martiumque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.5|5}} In tanto duce militem videret, Dixit praeside gloriosa tali: ‘Parthorum proceres ducesque Serum, Thraces, Sauromatae, Getae, Britanni, Possum ostendere Caesarem; venite.’{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|VIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='9.0'></span>IX.== <poem> Palma regit nostros, mitissime Caesar, Hiberos, Et placido fruitur pax peregrina iugo. Ergo agimus laeti tanto pro munere grates: Misisti mores in loca nostra tuos. </poem> ==<span id='10.0'></span>X.== <poem> Habet Africanus miliens, tamen captat. Fortuna multis dat nimis, satis nulli. </poem> ==<span id='11.0'></span>XI.== <poem> Parthenio dic, Musa, tuo nostroque salutem: Nam quis ab Aonio largius amne bibit? Cuius Pipleo lyra clarior exit ab antro? Quem plus Pierio de grege Phoebus amat? Et si forte - sed hoc vix est sperare - vacabit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XI}}.5|5}} Tradat ut ipse duci carmina nostra, roga, Quattuor et tantum timidumque brevemque libellum Commendet verbis ‘Hunc tua Roma legit.’ </poem> ==<span id='12.0'></span>XII.== <poem> Omnia promittis, cum tota nocte bibisti; Mane nihil praestas. Pollio, mane bibe. </poem> ==<span id='13.0'></span>XIII.== <poem> Genus, Aucte, lucri divites habent iram: Odisse, quam donare, vilius constat. </poem> ==<span id='14.0'></span>XIV.== <poem> Parcius utaris, moneo, rapiente veredo, Prisce, nec in lepores tam violentus eas. Saepe satisfecit praedae venator, et acri Decidit excussus, nec rediturus, equo. Insidias et campus habet: nec fossa nec agger{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.5|5}} Nec sint saxa licet, fallere plana solent. Non deerit qui tanta tibi spectacula praestet, Invidia fati sed leviore cadat. Si te delectant animosa pericula, Tuscis - Tutior est virtus - insidiemur apris.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XIV}}.10|10}} Quid te frena iuvant temeraria? saepius illis, Prisce, datum est equitem rumpere, quam leporem. </poem> ==<span id='15.0'></span>XV.== <poem> Quidquid Parrhasia nitebat aula, Donatum est oculis deisque nostris. Miratur Scythicas virentis auri Flammas Iuppiter, et stupet superbi Regis delicias gravesque lusus:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.5|5}} Haec sunt pocula, quae decent Tonantem, Haec sunt, quae Phrygium decent ministrum. Omnes cum Iove nunc sumus beati; At nuper - pudet, a pudet fateri - Omnes cum Iove pauperes eramus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XV}}.10|10}} </poem> ==<span id='16.0'></span>XVI.== <poem> Addixti, Labiene, tres agellos; Emisti, Labiene, tres cinaedos: Pedicas, Labiene, tres agellos. </poem> ==<span id='17.0'></span>XVII.== <poem> Quare tam multis a te, Laetine, diebus Non abeat febris, quaeris et usque gemis. Gestatur tecum pariter pariterque lavatur; Cenat boletos, ostrea, sumen, aprum; Ebria Setino fit saepe et saepe Falerno,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.5|5}} Nec nisi per niveam Caecuba potat aquam; Circumfusa rosis et nigra recumbit amomo, Dormit et in pluma purpureoque toro. Cum recubet pulchre, cum tam bene vivat apud te, Ad Damam potius vis tua febris eat?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVII}}.10|10}} </poem> ==<span id='18.0'></span>XVIII.== <poem> Dum tu forsitan inquietus erras Clamosa, Iuvenalis, in Subura, Aut collem dominae teris Dianae; Dum per limina te potentiorum Sudatrix toga ventilat vagumque{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.5|5}} Maior Caelius et minor fatigant: Me multos repetita post Decembres Accepit mea rusticumque fecit Auro Bilbilis et superba ferro. Hic pigri colimus labore dulci{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.10|10}} Boterdum Plateamque - Celtiberis Haec sunt nomina crassiora terris -: Ingenti fruor inproboque somno, Quem nec tertia saepe rumpit hora, Et totum mihi nunc repono, quidquid{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.15|15}} Ter denos vigilaveram per annos. Ignota est toga, sed datur petenti Rupta proxima vestis a cathedra. Surgentem focus excipit superba Vicini strue cultus iliceti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.20|20}} Multa vilica quem coronat olla. Venator sequitur, sed ille quem tu Secreta cupias habere silva; Dispensat pueris rogatque longos Levis ponere vilicus capillos.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XVIII}}.25|25}} Sic me vivere, sic iuvat perire. </poem> ==<span id='19.0'></span>XIX.== <poem> In thermis sumit lactucas, ova, lacertum, Et cenare domi se negat Aemilius. </poem> ==<span id='20.0'></span>XX.== <poem> Quare non habeat, Fabulle, quaeris Uxorem Themison? habet sororem. </poem> ==<span id='21.0'></span>XXI.== <poem> Municipem rigidi quis te, Marcella, Salonis Et genitam nostris quis putet esse locis? Tam rarum, tam dulce sapis. Palatia dicent, Audierint si te vel semel, esse suam; Nulla nec in media certabit nata Subura{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.5|5}} Nec Capitolini collis alumna tibi; Nec cito ridebit peregrini gloria partus, Romanam deceat quam magis esse nurum. Tu desiderium dominae mihi mitius urbis Esse iubes: Romam tu mihi sola facis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='22.0'></span>XXII.== <poem> Quam sit lusca Philaenis indecenter, Vis dicam breviter tibi, Fabulle? Esset caeca decentior Philaenis. </poem> ==<span id='23.0'></span>XXIII.== <poem> Dentibus atque comis - nec te pudet - uteris emptis. Quid facies oculo, Laelia? non emitur. </poem> ==<span id='24.0'></span>XXIV.== <poem> O iucunda, covinne, solitudo, Carruca magis essedoque gratum Facundi mihi munus Aeliani! Hic mecum licet, hic, Iuvate, quidquid In buccam tibi venerit, loquaris:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.5|5}} Non rector Libyci niger caballi, Succinctus neque cursor antecedit; Nusquam est mulio: mannuli tacebunt. O si conscius esset hic Avitus, Aurem non ego tertiam timerem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIV}}.10|10}} Totus quam bene sic dies abiret! </poem> ==<span id='25.0'></span>XXV.== <poem> Cum rogo te nummos sine pignore, ‘non habeo’ inquis; Idem, si pro me spondet agellus, habes: Quod mihi non credis veteri, Telesine, sodali, Credis coliculis arboribusque meis. Ecce, reum Carus te detulit: adsit agellus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXV}}.5|5}} Exilii comitem quaeris: agellus eat. </poem> ==<span id='26.0'></span>XXVI.== <poem> A latronibus esse te fututam Dicis, Saenia: sed negant latrones. </poem> ==<span id='27.0'></span>XXVII.== <poem> Poto ego sextantes, tu potas, Cinna, deunces: Et quereris quod non, Cinna, bibamus idem? </poem> ==<span id='28.0'></span>XXVIII.== <poem> Hermogenes tantus mapparum, +Castrice+, fur est, Quantus nummorum vix, puto, Massa fuit; Tu licet observes dextram teneasque sinistram, Inveniet, mappam qua ratione trahat: Cervinus gelidum sorbet sic halitus anguem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.5|5}} Casuras alte sic rapit Iris aquas. Nuper cum Myrino peteretur missio laeso, Subduxit mappas quattuor Hermogenes; Cretatam praetor cum vellet mittere mappam, Praetori mappam surpuit Hermogenes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.10|10}} Attulerat mappam nemo, dum furta timentur: Mantele a mensa surpuit Hermogenes. Hoc quoque si deerit, medios discingere lectos Mensarumque pedes non timet Hermogenes. Quamvis non modico caleant spectacula sole,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.15|15}} Vela reducuntur, cum venit Hermogenes. Festinant trepidi substringere carbasa nautae, Ad portum quotiens paruit Hermogenes. Linigeri fugiunt calvi sistrataque turba, Inter adorantes cum stetit Hermogenes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXVIII}}.20|20}} Ad cenam Hermogenes mappam non attulit unquam, A cena semper rettulit Hermogenes. </poem> ==<span id='29.0'></span>XXIX.== <poem> Sexagena teras cum limina mane senator, Esse tibi videor desidiosus eques, Quod non a prima discurram luce per urbem Et referam lassus basia mille domum. Sed tu, purpureis ut des nova nomina fastis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.5|5}} Aut Nomadum gentes Cappadocumve petas: At mihi, quem cogis medios abrumpere somnos Et matutinum ferre patique lutum, Quid petitur? Rupta cum pes vagus exit aluta Et subitus crassae decidit imber aquae{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.10|10}} Nec venit ablatis clamatus verna lacernis, Accedit gelidam servus ad auriculam Et ‘Rogat ut secum cenes Laetorius’ inquit. Viginti nummis? non ego: malo famem, Quam sit cena mihi, tibi sit provincia merces,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXIX}}.15|15}} Et faciamus idem nec mereamur idem. </poem> ==<span id='30.0'></span>XXX.== <poem> Siccus, sobrius est Aper; quid ad me? Servum sic ego laudo, non amicum. </poem> ==<span id='31.0'></span>XXXI.== <poem> Hoc nemus, hi fontes, haec textilis umbra supini Palmitis, hoc riguae ductile flumen aquae, Prataque nec bifero cessura rosaria Paesto, Quodque viret Iani mense nec alget holus, Quaeque natat clusis anguilla domestica lymphis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.5|5}} Quaeque gerit similes candida turris aves, Munera sunt dominae: post septima lustra reverso Has Marcella domos parvaque regna dedit. Si mihi Nausicaa patrios concederet hortos, Alcinoo possem dicere ‘Malo meos.’{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXI}}.10|10}} </poem> ==<span id='32.0'></span>XXXII.== <poem> O Iuliarum dedecus Kalendarum, Vidi, Vacerra, sarcinas tuas, vidi; Quas non retentas pensione pro bima Portabat uxor rufa crinibus septem Et cum sorore cana mater ingenti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.5|5}} Furias putavi nocte Ditis emersas. Has tu priores frigore et fame siccus Et non recenti pallidus magis buxo Irus tuorum temporum sequebaris. Migrare clivom crederes Aricinum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.10|10}} Ibat tripes grabatus et bipes mensa, Et cum lucerna corneoque cratere Matella curto rupta latere meiebat; Foco virenti suberat amphorae cervix; Fuisse gerres aut inutiles maenas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.15|15}} Odor inpudicus urcei fatebatur, Qualis marinae vix sit aura piscinae. Nec quadra deerat casei Tolosatis, Quadrima nigri nec corona pulei Calvaeque restes alioque cepisque,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.20|20}} Nec plena turpi matris olla resina, Summemmianae qua pilantur uxores Quid quaeris aedes vilicesque derides, Habitare gratis, o Vacerra, cum possis? Haec sarcinarum pompa convenit ponti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXII}}.25|25}} </poem> ==<span id='33.0'></span>XXXIII.== <poem> Ut pueros emeret Labienus vendidit hortos. Nil nisi ficetum nunc Labienus habet. </poem> ==<span id='34.0'></span>XXXIV.== <poem> Triginta mihi quattuorque messes Tecum, si memini, fuere, Iuli. Quarum dulcia mixta sunt amaris, Sed iucunda tamen fuere plura; Et si calculus omnis huc et illuc{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.5|5}} Diversus bicolorque digeratur, Vincet candida turba nigriorem. Si vitare velis acerba quaedam Et tristis animi cavere morsus, Nulli te facias nimis sodalem:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXIV}}.10|10}} Gaudebis minus et minus dolebis. </poem> ==<span id='35.0'></span>XXXV.== <poem> Tamquam simpliciter mecum, Callistrate, vivas, Dicere percisum te mihi saepe soles. Non es tam simplex, quam vis, Callistrate, credi. Nam quisquis narrat talia, plura tacet. </poem> ==<span id='36.0'></span>XXXVI.== <poem> Libras quattuor aut duas amico Algentemque togam brevemque laenam, Interdum aureolos manu crepantis, Possint ducere qui duas Kalendas, Quod nemo, nisi tu, Labulle, donas,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.5|5}} Non es, crede mihi, bonus. Quid ergo? Ut verum loquar, optimus malorum es. Pisones Senecasque Memmiosque Et Crispos mihi redde, sed priores: Fies protinus ultimus bonorum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVI}}.10|10}} Vis cursu pedibusque gloriari? Tigrim vince levemque Passerinum: Nulla est gloria praeterire asellos. </poem> ==<span id='37.0'></span>XXXVII.== <poem> Nasutus nimium cupis videri. Nasutum volo, nolo polyposum. </poem> ==<span id='38.0'></span>XXXVIII.== <poem> Hunc qui femineis noctesque diesque cathedris Incedit tota notus in urbe nimis, Crine nitens, niger unguento, perlucidus ostro, Ore tener, latus pectore, crure glaber, Uxori qui saepe tuae comes inprobus haeret,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XXXVIII}}.5|5}} Non est quod timeas, Candide: non futuit. </poem> ==<span id='39.0'></span>XXXIX.== <poem> Odi te, quia bellus es, Sabelle. Res est putida bellus et Sabellus. Bellum denique malo, quam Sabellum. Tabescas utinam, Sabelle belle! </poem> ==<span id='40.0'></span>XL.== <poem> Mentiris, credo: recitas mala carmina, laudo: Cantas, canto: bibis, Pontiliane, bibo: Pedis, dissimulo: gemma vis ludere, vincor: Res una est, sine me quam facis, et taceo. Nil tamen omnino praestas mihi. ‘Mortuus,’ inquis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XL}}.5|5}} ‘Accipiam bene te.’ Nil volo: sed morere. </poem> ==<span id='41.0'></span>XLI.== <poem> Non est, Tucca, satis, quod es gulosus: Et dici cupis et cupis videri. </poem> ==<span id='42.0'></span>XLII.== <poem> Barbatus rigido nupsit Callistratus Afro, Hac qua lege viro nubere virgo solet. Praeluxere faces, velarunt flammea vultus, Nec tua defuerunt verba, Talasse, tibi. Dos etiam dicta est. Nondum tibi, Roma, videtur{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLII}}.5|5}} Hoc satis? expectas numquid ut et pariat? </poem> ==<span id='43.0'></span>XLIII.== <poem> Facundos mihi de libidinosis Legisti nimium, Sabelle, versus, Quales nec Didymi sciunt puellae Nec molles Elephantidos libelli. Sunt illic Veneris novae figurae,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.5|5}} Quales perditus audeat fututor, Praestent et taceant quid exoleti, Quo symplegmate quinque copulentur, Qua plures teneantur a catena, Extinctam liceat quid ad lucernam.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIII}}.10|10}} Tanti non erat, esse te disertum. </poem> ==<span id='44.0'></span>XLIV.== <poem> Unice, cognato iunctum mihi sanguine nomen Qui geris et studio corda propinqua meis; Carmina cum facias soli cedentia fratri, Pectore non minor es, sed pietate prior. Lesbia cum lepido te posset amare Catullo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIV}}.5|5}} Te post Nasonem blanda Corinna sequi. Nec deerant zephyri, si te dare vela iuvaret; Sed tu litus amas. Hoc quoque fratris habes. </poem> ==<span id='45.0'></span>XLV.== <poem> Haedina tibi pelle contegenti Nudae tempora verticemque calvae, Festive tibi, Phoebe, dixit ille, Qui dixit caput esse calceatum. </poem> ==<span id='46.0'></span>XLVI.== <poem> Difficilis facilis, iucundus acerbus es idem: Nec tecum possum vivere, nec sine te. </poem> ==<span id='47.0'></span>XLVII.== <poem> Vendunt carmina Gallus et Lupercus. Sanos, Classice, nunc nega poetas. </poem> ==<span id='48.0'></span>XLVIII.== <poem> Boletos et aprum si tamquam vilia ponis Et non esse putas haec mea vota, volo: Si fortunatum fieri me credis et heres Vis scribi propter quinque Lucrina, vale. Lauta tamen cena est: fateor, lautissima, sed cras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.5|5}} Nil erit, immo hodie, protinus immo nihil, Quod sciat infelix damnatae spongia virgae Vel quicumque canis iunctaque testa viae: Mullorum leporumque et suminis exitus hic est, Sulphureusque color carnificesque pedes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.10|10}} Non Albana mihi sit comissatio tanti Nec Capitolinae pontificumque dapes; Inputet ipse deus nectar mihi, fiet acetum Et Vaticani perfida vappa cadi. Convivas alios cenarum quaere magister,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLVIII}}.15|15}} Quos capiant mensae regna superba tuae: Me meus ad subitas invitet amicus ofellas: Haec mihi, quam possum reddere, cena placet. </poem> ==<span id='49.0'></span>XLIX.== <poem> Crinitae Line paedagoge turbae, Rerum quem dominum vocat suarum Et credit cuï Postumilla dives Gemmas, aurea, vina, concubinos: Sic te perpetua fide probatum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.5|5}} Nulli non tua praeferat patrona: Succurras misero, precor, furori Et serves aliquando neglegenter Illos qui male cor meum perurunt, Quos et noctibus et diebus opto{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XLIX}}.10|10}} In nostro cupidus sinu videre, Formosos, niveos, pares, gemellos, Grandes, non pueros, sed uniones. </poem> ==<span id='50.0'></span>L.== <poem> Daphnonas, platanonas et aërios pityonas Et non unius balnea solus habes, Et tibi centenis stat porticus alta columnis, Calcatusque tuo sub pede lucet onyx, Pulvereumque fugax hippodromon ungula plaudit,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|L}}.5|5}} Et pereuntis aquae fluctus ubique sonat; Atria longa patent. Sed nec cenantibus usquam Nec somno locus est. Quam bene non habitas! </poem> ==<span id='51.0'></span>LI.== <poem> Tam saepe nostrum decipi Fabullinum, Miraris, Aule? semper homo bonus tiro est. </poem> ==<span id='52.0'></span>LII.== <poem> Tempora Pieria solitus redimire corona, Nec minus attonitis vox celebrata reis, Hic situs est, hic ille tuus, Sempronia, Rufus, Cuius et ipse tui flagrat amore cinis. Dulcis in Elysio narraris fabula campo,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.5|5}} Et stupet ad raptus Tyndaris ipsa tuos: Tu melior, quae deserto raptore redisti, Illa virum voluit nec repetita sequi. Ridet et Iliacos audit Menelaus amores: Absolvit Phrygium vestra rapina Parim.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LII}}.10|10}} Accipient olim cum te loca laeta piorum, Non erit in Stygia notior umbra domo: Non aliena videt, sed amat Proserpina raptas: Iste tibi dominam conciliabit amor. </poem> ==<span id='53.0'></span>LIII.== <poem> Nummi cum tibi sint opesque tantae, Quantas civis habet, Paterne, rarus, Largiris nihil incubasque gazae, Ut magnus draco, quem canunt poetae Custodem Scythici fuisse luci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.5|5}} Sed causa, ut memoras et ipse iactas, Dirae filius est rapacitatis. Ecquid tu fatuos rudesque quaeris, Inludas quibus auferasque mentem? Huic semper vitio pater fuisti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIII}}.10|10}} </poem> ==<span id='54.0'></span>LIV.== <poem> Crine ruber, niger ore, brevis pede, lumine laesus, Rem magnam praestas, Zoile, si bonus es. </poem> ==<span id='55.0'></span>LV.== <poem> Gratis qui dare vos iubet, puellae, Insulsissimus inprobissimusque est. Gratis ne date, basiate gratis. Hoc Aegle negat, hoc avara vendit. Sed vendat: bene basiare quantum est!{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.5|5}} Hoc vendit quoque nec levi rapina: Aut libram petit illa Cosmiani, Aut binos quater a nova moneta, Ne sint basia muta, ne maligna, Ne clusis aditum neget labellis.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LV}}.10|10}} Humane tamen hoc facit, sed unum, Gratis quae dare basium recusat Gratis lingere non recusat, Aegle. </poem> ==<span id='56.0'></span>LVI.== <poem> Aegrotas uno decies aut saepius anno, Nec tibi, sed nobis hoc, Polycharme, nocet: Nam quotiens surgis, soteria poscis amicos. Sit pudor: aegrota iam, Polycharme, semel. </poem> ==<span id='57.0'></span>LVII.== <poem> Cur saepe sicci parva rura Nomenti Laremque villae sordidum petam, quaeris? Nec cogitandi, Sparse, nec quiescendi In urbe locus est pauperi. Negant vitam Ludi magistri mane, nocte pistores,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.5|5}} Aerariorum marculi die toto; Hinc otiosus sordidam quatit mensam Neroniana nummularius massa, Illinc balucis malleator Hispanae Tritum nitenti fuste verberat saxum;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.10|10}} Nec turba cessat entheata Bellonae, Nec fasciato naufragus loquax trunco, A matre doctus nec rogare Iudaeus, Nec sulphuratae lippus institor mercis. Numerare pigri damna quis potest somni?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.15|15}} Dicet quot aera verberent manus urbis, Cum secta Colcho Luna vapulat rhombo. Tu, Sparse, nescis ista, nec potes scire, Petilianis delicatus in regnis, Cui plana summos despicit domus montis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.20|20}} Et rus in urbe est vinitorque Romanus Nec in Falerno colle maior autumnus, Intraque limen latus essedo cursus, Et in profundo somnus, et quies nullis Offensa linguis, nec dies nisi admissus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LVII}}.25|25}} Nos transeuntis risus excitat turbae, Et ad cubilest Roma. Taedio fessis Dormire quotiens libuit, imus ad villam. </poem> ==<span id='58.0'></span>LVIII.== <poem> Ancillariolum tua te vocat uxor, et ipsa Lecticariola est: estis, Alauda, pares. </poem> ==<span id='59.0'></span>LIX.== <poem> Tantum dat tibi Roma basiorum Post annos modo quindecim reverso, Quantum Lesbia non dedit Catullo. Te vicinia tota, te pilosus Hircoso premit osculo colonus;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.5|5}} Hinc instat tibi textor, inde fullo, Hinc sutor modo pelle basiata, Hinc menti dominus periculosi, Hinc et dexiocholus, inde lippus, Fellatorque recensque cunnilingus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LIX}}.10|10}} Iam tanti tibi non fuit redire. </poem> ==<span id='60.0'></span>LX.== <poem> Martis alumne dies, roseam quo lampada primum Magnaque siderei vidimus ora dei, Si te rure coli viridisque pudebit ad aras, Qui fueras Latia cultus in urbe mihi: Da veniam, servire meis quod nolo Kalendis,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.5|5}} Et qua sum genitus, vivere luce volo. Natali pallere suo, ne calda Sabello Desit; et ut liquidum potet Alauda merum, Turbida sollicito transmittere Caecuba sacco; Atque inter mensas ire, redire suas;{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LX}}.10|10}} Excipere hos illos, et tota surgere cena Marmora calcantem frigidiora gelu: Quae ratio est, haec sponte sua perferre patique, Quae te si iubeat rex dominusque, neges? </poem> ==<span id='61.0'></span>LXI.== <poem> Versus et breve vividumque carmen In te ne faciam, times, Ligurra, Et dignus cupis hoc metu videri. Sed frustra metuis cupisque frustra. In tauros Libyci ruunt leones,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.5|5}} Non sunt papilionibus molesti. Quaeras, censeo, si legi laboras, Nigri fornicis ebrium poetam, Qui carbone rudi putrique creta Scribit carmina, quae legunt cacantes.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXI}}.10|10}} Frons haec stigmate non meo notanda est. </poem> ==<span id='62.0'></span>LXII.== <poem> Antiqui rex magne poli mundique prioris, Sub quo pigra quies nec labor ullus erat, Nec regale nimis fulmen nec fulmine digni, Scissa nec ad Manes, sed sibi dives humus: Laetus ad haec facilisque veni sollemnia Prisci{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.5|5}} Gaudia: cum sacris te decet esse tuis. Tu reducem patriae sexta, pater optime, bruma Pacifici Latia reddis ab urbe Numae. Cernis, ut Ausonio similis tibi pompa macello Pendeat et quantus luxurietur honos?{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.10|10}} Quam non parca manus largaeque nomismata mensae, Quae, Saturne, tibi pernumerentur opes? Utque sit his pretium meritis et gratia maior, Et pater et frugi sic tua sacra colit. At tu sancte - tuo sic semper amere Decembri -{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXII}}.15|15}} Hos illi iubeas saepe redire dies. </poem> ==<span id='63.0'></span>LXIII.== <poem> Uncto Corduba laetior Venafro, Histra nec minus absoluta testa, Albi quae superas oves Galaesi Nullo murice nec cruore mendax, Sed tinctis gregibus colore vivo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.5|5}} Dic vestro, rogo, sit pudor poetae, Nec gratis recitet meos libellos. Ferrem, si faceret bonus poeta, Cui possem dare mutuos dolores. Corrumpit sine talione caelebs,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXIII}}.10|10}} Caecus perdere non potest quod aufert: Nil est deterius latrone nudo: Nil securius est malo poeta. </poem> ==<span id='64.0'></span>LXIV.== <poem> Vincentem roseos facieque comaque ministros Cinna cocum fecit. Cinna, gulosus homo es. </poem> ==<span id='65.0'></span>LXV.== <poem> Formosa Phyllis nocte cum mihi tota Se praestitisset omnibus modis largam, Et cogitarem mane quod darem munus, Utrumne Cosmi, Nicerotis an libram, An Baeticarum pondus acre lanarum,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXV}}.5|5}} An de moneta Caesaris decem flavos: Amplexa collum basioque tam longo Blandita, quam sunt nuptiae columbarum, Rogare coepit Phyllis amphoram vini. </poem> ==<span id='66.0'></span>LXVI.== <poem> Bis quinquagenis domus est tibi milibus empta, Vendere quam summa vel breviore cupis. Arte sed emptorem vafra corrumpis, Amoene, Et casa divitiis ambitiosa latet. Gemmantes prima fulgent testudine lecti,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.5|5}} Et Maurusiaci pondera rara citri; Argentum atque aurum non simplex Delphica portat; Stant pueri, dominos quos precer esse meos. Deinde ducenta sonas, et ais non esse minoris. Instructam vili vendis, Amoene, domum.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVI}}.10|10}} </poem> ==<span id='67.0'></span>LXVII.== <poem> Maiae Mercurium creastis Idus, Augustis redit Idibus Diana, Octobres Maro consecravit Idus. Idus saepe colas et has et illas, Qui magni celebras Maronis Idus.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVII}}.5|5}} </poem> ==<span id='68.0'></span>LXVIII.== <poem> Matutine cliens, urbis mihi causa relictae, Atria, si sapias, ambitiosa colas. Non sum ego causidicus, nec amaris litibus aptus, Sed piger et senior Pieridumque comes; Otia me somnusque iuvant, quae magna negavit{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXVIII}}.5|5}} Roma mihi: redeo, si vigilatur et hic. </poem> ==<span id='69.0'></span>LXIX.== <poem> Sic tanquam tabulas scyphosque, Paule, Omnes archetypos habes amicos. </poem> ==<span id='70.0'></span>LXX.== <poem> Lintea ferret Apro vatius cum vernula nuper Et supra togulam lusca sederet anus Atque olei stillam daret enterocelicus unctor, Udorum tetricus censor et asper erat: Frangendos calices effundendumque Falernum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.5|5}} Clamabat, biberet quod modo lotus eques. A sene sed postquam patruo venere trecenta, Sobrius a thermis nescit abire domum. O quantum diatreta valent et quinque comati! Tunc, cum pauper erat, non sitiebat Aper.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXX}}.10|10}} </poem> ==<span id='71.0'></span>LXXI.== <poem> Nil non, Lygde, mihi negas roganti: At quondam mihi, Lygde, nil negabas. </poem> ==<span id='72.0'></span>LXXII.== <poem> Iugera mercatus prope busta latentis agelli Et male compactae culmina fulta casae, Deseris urbanas, tua praedia, Pannyche, lites Parvaque, sed tritae praemia certa togae. Frumentum, milium tisanamque fabamque solebas{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXII}}.5|5}} Vendere pragmaticus, nunc emis agricola. </poem> ==<span id='73.0'></span>LXXIII.== <poem> Heredem tibi me, Catulle, dicis. Non credam, nisi legero, Catulle. </poem> ==<span id='74.0'></span>LXXIV.== <poem> Dum tibi Niliacus portat crystalla cataplus, Accipe de circo pocula Flaminio. Hi magis audaces, an sunt qui talia mittunt Munera? Sed gemmis vilibus usus inest: Nullum sollicitant haec, Flacce, toreumata furem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.5|5}} Et nimium calidis non vitiantur aquis. Quid, quod securo potat conviva ministro, Et casum tremulae non timuere manus? Hoc quoque non nihil est, quod propinabis in istis, Frangendus fuerit si tibi, Flacce, calix.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXIV}}.10|10}} </poem> ==<span id='75.0'></span>LXXV.== <poem> Festinat Polytimus ad puellas; Invitus puerum fatetur Hypnus; Pastas glande natis habet Secundus; Mollis Dindymus est, sed esse non vult; Amphion potuit puella nasci.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXV}}.5|5}} Horum delicias superbiamque Et fastus querulos, Avite, malo, Quam dotis mihi quinquies ducena. </poem> ==<span id='76.0'></span>LXXVI.== <poem> Amphora vigesis, modius datur aere quaterno. Ebrius et crudus, nil habet agricola. </poem> ==<span id='77.0'></span>LXXVII.== <poem> Multis dum precibus Iovem salutat Stans summos resupinus usque in ungues Aethon in Capitolio pepedit. Riserunt homines, sed ipse divom Offensus genitor, trinoctiali{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.5|5}} Adfecit domicenio clientem. Post hoc flagitium misellus Aethon, Cum vult in Capitolium venire, Sellas ante petit Paterclianas Et pedit deciesque viciesque.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXVII}}.10|10}} Sed quamvis sibi caverit crepando, Compressis natibus Iovem salutat. </poem> ==<span id='78.0'></span>LXXVIII.== <poem> Nil in te scripsi, Bithynice. Credere non vis Et iurare iubes? Malo satis facere. </poem> ==<span id='79.0'></span>LXXIX.== <poem> Donavi tibi multa, quae rogasti; Donavi tibi plura, quam rogasti: Non cessas tamen usque me rogare. Quisquis nil negat, Atticilla, fellat. </poem> ==<span id='80.0'></span>LXXX.== <poem> Ne laudet dignos, laudat Callistratus omnes. Cui malus est nemo, quis bonus esse potest? </poem> ==<span id='81.0'></span>LXXXI.== <poem> Brumae diebus feriisque Saturni Mittebat Umber aliculam mihi pauper; Nunc mittit alicam: factus est enim dives. </poem> ==<span id='82.0'></span>LXXXII.== <poem> Effugere in thermis et circa balnea non est Menogenen, omni tu licet arte velis. Captabit tepidum dextra laevaque trigonem, Inputet acceptas ut tibi saepe pilas. Colliget et referet laxum de pulvere follem,{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.5|5}} Et si iam lotus, iam soleatus erit. Lintea si sumes, nive candidiora loquetur, Sint licet infantis sordidiora sinu. Exiguos secto comentem dente capillos Dicet Achilleas disposuisse comas.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXII}}.10|10}} Fumosae feret ipse propin de faece lagonae, Frontis et umorem colliget usque tuae. Omnia laudabit, mirabitur omnia, donec Perpessus dicas taedia mille ‘Veni!’ </poem> ==<span id='83.0'></span>LXXXIII.== <poem> Derisor Fabianus hirnearum, Omnes quem modo colei timebant Dicentem tumidas in hydrocelas, Quantum nec duo dicerent Catulli, In thermis subito Neronianis{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXIII}}.5|5}} Vidit se miser, et tacere coepit. </poem> ==<span id='84.0'></span>LXXXIV.== <poem> Nolueram, Polytime, tuos violare capillos, Sed iuvat hoc precibus me tribuisse tuis. Talis eras, modo tonse Pelops, positisque nitebas Crinibus, ut totum sponsa videret ebur. </poem> ==<span id='85.0'></span>LXXXV.== <poem> Pediconibus os olere dicis. Hoc si, sicut ais, Fabulle, verum est: Quid tu credis olere cunnilingis? </poem> ==<span id='86.0'></span>LXXXVI.== <poem> Triginta tibi sunt pueri totidemque puellae: Una est nec surgit mentula. Quid facies? </poem> ==<span id='87.0'></span>LXXXVII.== <poem> Bis Cotta soleas perdidisse se questus, Dum neglegentem ducit ad pedes vernam, Qui solus inopi praestat et facit turbam, Excogitavit - homo sagax et astutus - Ne facere posset tale saepius damnum:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|LXXXVII}}.5|5}} Excalceatus ire coepit ad cenam. </poem> ==<span id='88.0'></span>LXXXVIII.== <poem> Tongilianus habet nasum: scio, non nego. Sed iam Nil praeter nasum Tongilianus habet. </poem> ==<span id='89.0'></span>LXXXIX.== <poem> Quod lana caput alligas, Charine, Non aures tibi, sed dolent capilli. </poem> ==<span id='90.0'></span>XC.== <poem> Pro sene, sed clare, votum Maro fecit amico, Cui gravis et fervens hemitritaeos erat, Si Stygias aeger non esset missus ad umbras, Ut caderet magno victima grata Iovi. Coeperunt certam medici spondere salutem.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XC}}.5|5}} Ne votum solvat, nunc Maro vota facit. </poem> ==<span id='91.0'></span>XCI.== <poem> Communis tibi cum viro, Magulla, Cum sit lectulus et sit exoletus, Quare, dic mihi, non sit et minister. Suspiras; ratio est, times lagonam. </poem> ==<span id='92.0'></span>XCII.== <poem> Saepe rogare soles, qualis sim, Prisce, futurus, Si fiam locuples simque repente potens. Quemquam posse putas mores narrare futuros? Dic mihi, si fias tu leo, qualis eris? </poem> ==<span id='93.0'></span>XCIII.== <poem> Qua moechum ratione basiaret Coram coniuge, repperit Fabulla. Parvum basiat usque morionem; Hunc multis rapit osculis madentem Moechus protinus, et suis repletum{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIII}}.5|5}} Ridenti dominae statim remittit. Quanto morio maior est maritus! </poem> ==<span id='94.0'></span>XCIV.== <poem> Scribebamus epos; coepisti scribere: cessi, Aemula ne starent carmina nostra tuis. Transtulit ad tragicos se nostra Thalia coturnos: Aptasti longum tu quoque syrma tibi. Fila lyrae movi Calabris exculta Camenis:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.5|5}} Plectra rapis nobis, ambitiose, nova. Audemus saturas: Lucilius esse laboras. Ludo levis elegos: tu quoque ludis idem. Quid minus esse potest? epigrammata fingere coepi: Hinc etiam petitur iam mea palma tibi.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCIV}}.10|10}} Elige, quid nolis - quis enim pudor, omnia velle? - Et si quid non vis, Tucca, relinque mihi. </poem> ==<span id='95.0'></span>XCV.== <poem> Musseti pathicissimos libellos, Qui certant Sybariticis libellis, Et tinctas sale pruriente chartas Instanti lege Rufe; sed puella Sit tecum tua, ne talassionem{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCV}}.5|5}} Indicas manibus libidinosis Et fias sine femina maritus. </poem> ==<span id='96.0'></span>XCVI.== <poem> Cum tibi nota tui sit vita fidesque mariti, Nec premat ulla tuos sollicitetve toros, Quid quasi paelicibus torqueris inepta ministris, In quibus et brevis est et fugitiva Venus? Plus tibi quam domino pueros praestare probabo:{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.5|5}} Hi faciunt, ut sis femina sola viro; Hi dant quod non vis uxor dare. ‘Do tamen,’ inquis, ‘Ne vagus a thalamis coniugis erret amor.’ Non eadem res est: Chiam volo, nolo mariscam: Ne dubites quae sit Chia, marisca tua est.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVI}}.10|10}} Scire suos fines matrona et femina debet: Cede sua pueris, utere parte tua. </poem> ==<span id='97.0'></span>XCVII.== <poem> Uxor cum tibi sit puella, qualem Votis vix petat inprobus maritus, Dives, nobilis, erudita, casta, Rumpis, Basse, latus, sed in comatis, Uxoris tibi dote quos parasti.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.5|5}} Et sic ad dominam reversa languet Multis mentula milibus redempta; Sed nec vocibus excitata blandis, Molli pollice nec rogata surgit. Sit tandem pudor, aut eamus in ius.{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVII}}.10|10}} Non est haec tua, Basse: vendidisti. </poem> ==<span id='98.0'></span>XCVIII.== <poem> Baetis olivifera crinem redimite corona, Aurea qui nitidis vellera tinguis aquis; Quem Bromius, quem Pallas amat; cui rector aquarum Albula navigerum per freta pandit iter: Ominibus laetis vestras Instantius oras{{r|{{safesubst:#invoke:Romanus|Arabic|XCVIII}}.5|5}} Intret, et hic populis ut prior annus eat. Non ignorat, onus quod sit succedere Macro: Qui sua metitur pondera, ferre potest. </poem> {{Liber |Ante= Liber XI |AnteNomen= ../Liber XI |Post= Liber XIII (Xenia) |PostNomen = ../Liber XIII }} </div>{{finis}} r9mgsr993bs1n4txidbtwkz4z4ukkl1 Carmina 0 7063 270552 247332 2026-06-11T11:25:03Z Saumache 27923 270552 wikitext text/x-wiki {{Discretiva}} Nonnulla opera '''"Carmina"''' vocantur: * [[Carmina (Accius)]] * [[Carmina (Alabaster)]] * [[Carmina (Ammonius)]] * [[Carmina (Ascham)]] * [[Carmina (Boccacius)]] * [[Carmina (Boyd)]] * [[Carmina (Catullus)]] * [[Carmina (Cinna)]] * [[Carmina (Fletcher)]] * [[Carmina (Gualterus)]] * [[Carmina (Horatius)]] * [[Carmina (Ioannes Picus Mirandula)]] * [[Carmina (Leo XIII)]] * [[Carmina (Rosati)]] * [[Carmina Archipoetae]] * [[Carmina Burana]] * [[Carmina Flori]] * [[Carmina Hadriani quae exstant]] * [[Carmina minora]] * [[Carmina selecta]] * [[Carmina (Venantius Fortunatus)]] Etiam vide paginam '''[[Carmen]]''' atque '''[[:Categoria:Carmina]]''' g70dyit2tahq23lxqhcx7avvdznuukq Tragoediae (Accius) - Phinidae 0 8843 270544 29042 2026-06-11T11:06:21Z Saumache 27923 Changed redirect target from [[Tragoediae (Accius)/Phinidae]] to [[Tragoediae (Accius)]] 270544 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius)]] i7r6j9w5xhedm11xilar4aztvq69z61 Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber X 1 10637 270277 129618 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber X]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber X]] 33991 wikitext text/x-wiki Undenis pedibusque syllabisque Et multo sale nec tamen protervo Notus gentibus ille Martialis Et notus populis - quid invidetis? - Non sum Andraemone notior caballo. g9xist262zwrk34aarp3pa9fdli1zsh Tragoediae (Livius Andronicus) 0 18743 270547 261073 2026-06-11T11:19:51Z Saumache 27923 270547 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Lucius Livius Andronicus |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Livius Andronicus) |Annus= Saeculo III a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 1-17 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#LAchilles|Achilles]] ⸱ [[#LAegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#AiaxMast|Aiax Mastigophorus]] ⸱ [[#LAndromeda|Andromeda]] ⸱ [[#LDanae|Danae]] ⸱ [[#LEquos|Equos Troianus]] ⸱ [[#LHermiona|Hermiona]] ⸱ [[#LTereus|Tereus]] ⸱ [[#Ino|Ino]] ⸱ [[#LIncertis|Ex incertis fabulis]]}} {{regula}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=13 to=19 tosection=Andronicus/> ---- == Annotationes == <references /> [[Categoria:Tragoediae]] 3g8vvte4cnw7e6t76ujno3eq3robhki Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/169 104 18777 270327 261409 2026-06-11T09:52:21Z Saumache 27923 /* Bis lecta */ 270327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Saumache" />{{rh||PACUVIUS&emsp;ACCIUS|157}}</noinclude><section begin="s1"/>{{Center|'''LXI'''}} <poem>ante templo propter homine praeter condemnatis</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Pompeius GL V 278 K. ‘non dubitat {{Spatio|Pacuuius|0.1}} dicere {{Spatio|ante templo|0.1}}; non dubitat dicere {{Spatio|propter homine|0.1}}; non dubitat dicere, quod dixit etiam Sallustius, {{Spatio|praeter condemnatis|0.1}}. iste enim dixit:’ (Catil. 36) ‘praeter rerum capitalium condemnatis. invenimus ista omnia.’&emsp;In illo ‘{{Spatio|homine|0.1}}’ fugit grammaticum fortasse omissa finalis consonans m. De Sallustiano exemplo recte iudicat Bergkius symbol. I p. 44 adn.</p> {{Center|'''LXII'''}} <poem>applar</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">CGl. II 18 G. (coroll. XLIX) ‘{{Spatio|appia|0.1}}, {{Graeca|εἶδος σκεύους, ὡς πακούβιος}}.’&emsp;Isidori gloss. ‘applare, cochlear.’&emsp;cf. Lydus de mens. 25.&emsp;Ergo scribendum {{Spatio|applar|0.1}} vel {{Spatio|aplar|0.1}}, ut vidit Jos. Klein mus. Rhen. XXIV 295.</p> {{Center|'''LXIII'''}} <poem>desertitudines</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Statii commentarius (‘vetustissimarum membranarum’, si modo vere) laudatus a Casp. Barthio animadv. ad Statii Theb. IV 737 p. 1230: ‘deserta] {{Spatio|desertitudines|0.1}}. Ut Placubius.’&emsp;Pacuvium citari vidit Barthius, indicavit hunc locum Rob. Unger ‘Papinii Statii ecloga ultima’ p. 242 adnot.</p> <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{Center|{{font-size|130%|[[Scriptor:Lucius Accius|L. {{ancora+|Accivs|ACCIVS}}]]}}}} <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Varias nominis {{Sc|Accivs Activs Attivs}} formas curiose enotare supersedebo.</p> {{Center|{{ancora+|AAchilles|ACHILLES}}<br>'''I'''}} <poem>Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 98, 6 ‘{{Spatio|delica|0.1}}, explana, indica.’&emsp;Idem 277, 28 ‘{{Spatio|delica|0.1}} est aperi et explana …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">aliae ex {{Graeca|ω}} ''p.'' 98 ex alio ''B p.'' 277</p> {{nop}} <section end="s2"/><noinclude></noinclude> sx2zkbpivutiz5p19tpictmhbtsdcfy 270328 270327 2026-06-11T09:53:58Z Saumache 27923 270328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Saumache" />{{rh||PACUVIUS&emsp;ACCIUS|157}}</noinclude><section begin="s1"/>{{Center|'''LXI'''}} <poem>ante templo propter homine praeter condemnatis</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Pompeius GL V 278 K. ‘non dubitat {{Spatio|Pacuvius|0.1}} dicere {{Spatio|ante templo|0.1}}; non dubitat dicere {{Spatio|propter homine|0.1}}; non dubitat dicere, quod dixit etiam Sallustius, {{Spatio|praeter condemnatis|0.1}}. iste enim dixit:’ (Catil. 36) ‘praeter rerum capitalium condemnatis. invenimus ista omnia.’&emsp;In illo ‘{{Spatio|homine|0.1}}’ fugit grammaticum fortasse omissa finalis consonans m. De Sallustiano exemplo recte iudicat Bergkius symbol. I p. 44 adn.</p> {{Center|'''LXII'''}} <poem>applar</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">CGl. II 18 G. (coroll. XLIX) ‘{{Spatio|appia|0.1}}, {{Graeca|εἶδος σκεύους, ὡς πακούβιος}}.’&emsp;Isidori gloss. ‘applare, cochlear.’&emsp;cf. Lydus de mens. 25.&emsp;Ergo scribendum {{Spatio|applar|0.1}} vel {{Spatio|aplar|0.1}}, ut vidit Jos. Klein mus. Rhen. XXIV 295.</p> {{Center|'''LXIII'''}} <poem>desertitudines</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Statii commentarius (‘vetustissimarum membranarum’, si modo vere) laudatus a Casp. Barthio animadv. ad Statii Theb. IV 737 p. 1230: ‘deserta] {{Spatio|desertitudines|0.1}}. Ut Placubius.’&emsp;Pacuvium citari vidit Barthius, indicavit hunc locum Rob. Unger ‘Papinii Statii ecloga ultima’ p. 242 adnot.</p> <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{Center|{{font-size|130%|[[Scriptor:Lucius Accius|L. {{ancora+|Accius|ACCIUS}}]]}}}} <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Varias nominis {{Sc|Accius Actius Attius}} formas curiose enotare supersedebo.</p> {{Center|{{ancora+|AAchilles|ACHILLES}}<br>'''I'''}} <poem>Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 98, 6 ‘{{Spatio|delica|0.1}}, explana, indica.’&emsp;Idem 277, 28 ‘{{Spatio|delica|0.1}} est aperi et explana …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">aliae ex {{Graeca|ω}} ''p.'' 98 ex alio ''B p.'' 277</p> {{nop}} <section end="s2"/><noinclude></noinclude> r5xzte9gjp8mx7wqwg47ohs03rqsjjp 270533 270328 2026-06-11T10:30:03Z Saumache 27923 270533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Saumache" />{{rh||PACUVIUS&emsp;ACCIUS|157}}</noinclude><section begin="s1"/>{{Center|'''LXI'''}} <poem>ante templo propter homine praeter condemnatis</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Pompeius GL V 278 K. ‘non dubitat {{Spatio|Pacuvius|0.1}} dicere {{Spatio|ante templo|0.1}}; non dubitat dicere {{Spatio|propter homine|0.1}}; non dubitat dicere, quod dixit etiam Sallustius, {{Spatio|praeter condemnatis|0.1}}. iste enim dixit:’ (Catil. 36) ‘praeter rerum capitalium condemnatis. invenimus ista omnia.’&emsp;In illo ‘{{Spatio|homine|0.1}}’ fugit grammaticum fortasse omissa finalis consonans m. De Sallustiano exemplo recte iudicat Bergkius symbol. I p. 44 adn.</p> {{Center|'''LXII'''}} <poem>applar</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">CGl. II 18 G. (coroll. XLIX) ‘{{Spatio|appia|0.1}}, {{Graeca|εἶδος σκεύους, ὡς πακούβιος}}.’&emsp;Isidori gloss. ‘applare, cochlear.’&emsp;cf. Lydus de mens. 25.&emsp;Ergo scribendum {{Spatio|applar|0.1}} vel {{Spatio|aplar|0.1}}, ut vidit Jos. Klein mus. Rhen. XXIV 295.</p> {{Center|'''LXIII'''}} <poem>desertitudines</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Statii commentarius (‘vetustissimarum membranarum’, si modo vere) laudatus a Casp. Barthio animadv. ad Statii Theb. IV 737 p. 1230: ‘deserta] {{Spatio|desertitudines|0.1}}. Ut Placubius.’&emsp;Pacuvium citari vidit Barthius, indicavit hunc locum Rob. Unger ‘Papinii Statii ecloga ultima’ p. 242 adnot.</p> <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{Center|{{font-size|130%|[[Scriptor:Lucius Accius|L. {{ancora+|Accius|ACCIUS}}]]}}}} <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Varias nominis {{Sc|Accius Actius Attius}} formas curiose enotare supersedebo.</p> {{Center|{{ancora+|Achilles|ACHILLES}}<br>'''I'''}} <poem>Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 98, 6 ‘{{Spatio|delica|0.1}}, explana, indica.’&emsp;Idem 277, 28 ‘{{Spatio|delica|0.1}} est aperi et explana …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">aliae ex {{Graeca|ω}} ''p.'' 98 ex alio ''B p.'' 277</p> {{nop}} <section end="s2"/><noinclude></noinclude> 9eebmej3vy9f3wd57payr2sgsatq9c6 270534 270533 2026-06-11T10:30:48Z Saumache 27923 Abrogans recensionem [[Special:Diff/270533|270533]] ab usore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) 270534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Saumache" />{{rh||PACUVIUS&emsp;ACCIUS|157}}</noinclude><section begin="s1"/>{{Center|'''LXI'''}} <poem>ante templo propter homine praeter condemnatis</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Pompeius GL V 278 K. ‘non dubitat {{Spatio|Pacuvius|0.1}} dicere {{Spatio|ante templo|0.1}}; non dubitat dicere {{Spatio|propter homine|0.1}}; non dubitat dicere, quod dixit etiam Sallustius, {{Spatio|praeter condemnatis|0.1}}. iste enim dixit:’ (Catil. 36) ‘praeter rerum capitalium condemnatis. invenimus ista omnia.’&emsp;In illo ‘{{Spatio|homine|0.1}}’ fugit grammaticum fortasse omissa finalis consonans m. De Sallustiano exemplo recte iudicat Bergkius symbol. I p. 44 adn.</p> {{Center|'''LXII'''}} <poem>applar</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">CGl. II 18 G. (coroll. XLIX) ‘{{Spatio|appia|0.1}}, {{Graeca|εἶδος σκεύους, ὡς πακούβιος}}.’&emsp;Isidori gloss. ‘applare, cochlear.’&emsp;cf. Lydus de mens. 25.&emsp;Ergo scribendum {{Spatio|applar|0.1}} vel {{Spatio|aplar|0.1}}, ut vidit Jos. Klein mus. Rhen. XXIV 295.</p> {{Center|'''LXIII'''}} <poem>desertitudines</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Statii commentarius (‘vetustissimarum membranarum’, si modo vere) laudatus a Casp. Barthio animadv. ad Statii Theb. IV 737 p. 1230: ‘deserta] {{Spatio|desertitudines|0.1}}. Ut Placubius.’&emsp;Pacuvium citari vidit Barthius, indicavit hunc locum Rob. Unger ‘Papinii Statii ecloga ultima’ p. 242 adnot.</p> <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{Center|{{font-size|130%|[[Scriptor:Lucius Accius|L. {{ancora+|Accius|ACCIUS}}]]}}}} <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Varias nominis {{Sc|Accius Actius Attius}} formas curiose enotare supersedebo.</p> {{Center|{{ancora+|AAchilles|ACHILLES}}<br>'''I'''}} <poem>Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 98, 6 ‘{{Spatio|delica|0.1}}, explana, indica.’&emsp;Idem 277, 28 ‘{{Spatio|delica|0.1}} est aperi et explana …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">aliae ex {{Graeca|ω}} ''p.'' 98 ex alio ''B p.'' 277</p> {{nop}} <section end="s2"/><noinclude></noinclude> r5xzte9gjp8mx7wqwg47ohs03rqsjjp Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/275 104 18778 270530 258408 2026-06-11T10:23:59Z Saumache 27923 270530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Trevas" />{{rh||L. ACCIUS&emsp;POMPILIUS&emsp;IULIUS|263}}</noinclude><section begin="s1"/>{{font-size|94%|ibidem legitur p. 313 v. {{Spatio|struere|0.1}} (cf. coroll. LXIII) nunc comicis reddere malui. Quam olim numero XL signavi glossa (CGl. V 234 G.) Lucilii est (cf. Loewe Prodr. VII).}} <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{Center|{{font-size|130%|{{ancora+|Pompilius|POMPILIUS}}}}}} <poem>Heu quá me causa, Fórtuna, infesté premis?</poem> <poem style="font-size:94%"> &emsp;&emsp;Varro de l. l. VII 93 ‘apud Plautum euax … ut apud Ennium hehae … apud Ennium eheu … {{Spatio|apud Pompilium heu|0.1}}’ e. q. s. Tragicum poetam esse evincit epigramma in Varronis satura {{Graeca|ὄνος λύρας}} insertum (fr. 356 B.) ::::Pacui discipulus dicor, porro is fuit Enni, ::::::Enniu’ Musarum: Pompilius clueor. Satirarum poetam fuisse perversa ratione statuit Havet. </poem> {{Center|{{font-size|130%|C. IULIUS CAESAR {{ancora+|Strabo|STRABO}}}}<br>{{font-size|94%|(cf. Asconius in Ciceronis Scaurianam p. 24 Or.)}}<br>ADRASTUS}} <poem>Cum cápita uiridi laúro uelare ímperant Prophétae sancti, cáste qui puránt sacra.</poem> {{font-size|94%|Festus p. 229 M. ‘{{Spatio|prophetas|0.1}} in Adrasto Iulius nominat antistites fanorum oraculorumque interpretes: cum capita’ e. q. s.}} {{font-size|94%|2 sancta ita caste ''cod. in quibus'' sancti ''latere monuit Kiesslingius.'' sancte casta ''Bergkius'' sancta caste ''Delrio'' sancta ibi caste ''O. Muellerus. An'' casta caste?&emsp;curant ''Bergkius, fortasse recte''}} {{Center|TEUTHRAS}} <poem>Flámmeam per aéthram late féruidam ferrí facem</poem> {{font-size|94%|Macrobius Sat. VI 4, 19 ‘et quod dixit: nec lucidus {{Spatio|aethra|0.1}} Siderea polus, Ennius prior dixerat … et Iulius Teuthrante …’ ({{Spatio|Iulius|0.1}} edd. {{Spatio|illius|0.1}} Salisb. {{Spatio|ilius|0.1}} ceteri libri&emsp;{{Spatio|teutrante|0.1}} Par.)}} {{font-size|94%|late ''Scriverius'' alte {{Graeca|ω}}&emsp;per aethera alte ''Scriverius: saltem'' aetheram ''scripsisset''}} {{Center|TECMESA}} Marius Victorinus CGL. VI 8 K. ‘iuxta autem non ponebant cm: inde nec Alcmenam dicebant nec {{Pt|Tecme-}} <section end="s2"/><noinclude><references/></noinclude> olcme7gedaep4yqx127bhttdh1zqwyu Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber XI 1 23706 270279 129622 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber XI]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] 72628 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Martialis Epigrammata''; '''ed. N. Brylinger''', Basel 1546 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. F. G. Schneidewin''', 1842/71 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Gilbert''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. L. Friedländer''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. M. Lindsay''', Oxford 1902/29 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus''', Leipzig 1924 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus/J. Borovskij''', Leipzig 1976/82 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. Shackleton Bailey''', Stuttgart/Leipzig 1990 ---- ''Martial, Epigramme''; '''ed. P. Barié/W. Schindler''', Düsseldorf/Zürich 1999 </center> |Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost01/Martialis/mar_ep00.html Bibliotheca Augustana] |Alii Fontēs= [http://www.thelatinlibrary.com/martial.html The Latin Library] |Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] |Qualitas= [[Imago:25%.png]] Textus infectus |Nota= |Bislectus= }} 5th6z4p77aw3vhg21bs5s4w6h54i6sd Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber VII 1 23875 270275 129610 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber VII]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 73164 wikitext text/x-wiki {{OperisInfo |Editio= <center>''Martialis Epigrammata''; '''ed. N. Brylinger''', Basel 1546 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. F. G. Schneidewin''', 1842/71 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Gilbert''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. L. Friedländer''', 1886 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. M. Lindsay''', Oxford 1902/29 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus''', Leipzig 1924 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. W. Heraeus/J. Borovskij''', Leipzig 1976/82 ---- ''Martialis Epigrammata''; '''ed. Shackleton Bailey''', Stuttgart/Leipzig 1990 ---- ''Martial, Epigramme''; '''ed. P. Barié/W. Schindler''', Düsseldorf/Zürich 1999 </center> |Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost01/Martialis/mar_ep00.html Bibliotheca Augustana] |Alii Fontēs= [http://www.thelatinlibrary.com/martial.html The Latin Library] |Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]] |Qualitas= [[Imago:25%.png]] Textus infectus |Nota= |Bislectus= }} 5th6z4p77aw3vhg21bs5s4w6h54i6sd Ysengrimus 0 31137 270316 134157 2026-06-10T21:36:25Z Saumache 27923 /* */ 270316 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= |OperaeTitulus=Ysengrimus |OperaeWikiPagina=Ysengrimus |AnnusMonstratus=1148-1149 |Annus=XII saec. |SubTitulus= |Editio=Halae, 1884, in verlag der Buchhandlung des Waisenhauses |Recensor=Ernst Voigt |Fons=[https://archive.org/details/ysengrimus00voiggoog/page/n162/mode/1up archive.org] |Genera=Carmina }} <div class=text> *[[Ysengrimus/Liber I|Liber I]] *[[Ysengrimus/Liber II|Liber II]] *[[Ysengrimus/Liber III|Liber III]] *[[Ysengrimus/Liber IV|Liber IV]] *[[Ysengrimus/Liber V|Liber V]] *[[Ysengrimus/Liber VI|Liber VI]] *[[Ysengrimus/Liber VII|Liber VII]] </div> {{finis}} pwsde7leqyfptb66bpgxw0p1v8apt8t Ysengrimus/Liber VII 0 31139 270315 112287 2026-06-10T21:29:44Z Saumache 27923 /* */ 270315 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= |OperaeTitulus=Ysengrimus |OperaeWikiPagina=Ysengrimus |Annus=1148-1149 |SubTitulus=Liber VII }} <div class="text"> {{Liber |Ante=Liber VI |AnteNomen=Ysengrimus/Liber VI |Post= |PostNomen= }} <poem> Hos tandem finire uolens fortuna labores Proiecit miserum mortis in ora senem, Ereptus pedicis in guttura dira Salaurae Incidit; ad lucum uenerat usque miser, Illic scropha, papae! glandes, quot quinque ter, ultra {{versus|5}} Miserat annoso uentre Salaura uorax, Callida uel solo rerum, quas uiderat, usu Vafrior abbatum pontificumque nouem, Saecula sex tulerat Reingrimi dira trineptis, Ne uindex prisco debita deesset auo. {{versus|10}} Tunc, ut saepe alias, miser Ysengrimus et illam Cogitat ingenio fallere posse suo; ‘Pax tibi, pax, matrina, tibi, carissima! quantum Temporis est, ex quo uexor amore tui!’ Ut uenisse senem uidit pedis unius orbum, {{versus|15}} Despicit irridens: ‘quomodo, frater, ita est? Anterius dudum (nimirum antistes et abbas) Candelabra duo ducere suetus eras, Pars unius abest, id cuius in aede locasti? Corporis at moles alleuiata parum est!’ {{versus|20}} Ille suos narrans casus sibi robora abesse Cladibus et senio, ne metuatur, ait, ‘Nunc, matrina, nichil nisi solam cogito pacem, Cerno michi modicum temporis esse super; Proximus ergo neci, quid agas, praerimor et opto {{versus|25}} Iungere matrinae basia iusta meae, Offero, tuque refer pacem!’ iamque ibat ad illam Paulatim, ueluti basia fida gerens. ‘Sta penitus, sta, frater, ibi! tua cognita forsan Est tibi, sed nondum regula nostra patet, {{versus|30}} Tu monachus caperes, si ferrem, basia nonnae, Quae timet ad missam iungere nupta uiro; Adde, quod et nondum primae nola nuncia tinnit, Orta recens lux est!’ (luxque erat orta recens) Missa solet pacem, non pax praecedere missam, {{versus|35}} Ergo prior fiat missa, futura prius!’ ‘Claudico, non possum missam celebrare, nec alter Presbiter est nobis, quis celebraret eam?’ ‘Quis celebraret eam, nisi summa magistra suillae Abbatissarom relligionis ego? {{versus|40}} Abbatissa feror nonnis praelata trecentis, Vox tamen illarum nullius aequa meae est, Transabiit mea fama Dacas, nec pone manenti Abbatissa tibi nota Salaura fuit? Siluestrem missam, quam tu mireris et ipse, {{versus|45 }} (Debita, fer, donec uenerit hora) canam!’ ‘Ius didici, matrina, tuum, nunc accipe nostrum (Ridendo redeant praestita liba domum): Carnea clanga michi, non aerea nunciat horam, Non nola me signum, sed gula lata docet, {{versus|50}} Fit michi non Phaebus, sed uenter temporis index, Sit fors, quod didici, cum iubet ille, cano; Credere si uellem semper mea tempora caelo, Quando sub inductis nubibus hora foret? Nunc nox atque dies aequato examine pendent, {{versus|55}} Defaecat nimium prodigus exta sopor; Visne ministerium celebrem tam luce modo alta, Quam propter sancti festa Iohannis ago? Aestivae lucis nocte hac michi tertia uisa est, Cum canerent galli carmina prima senes. {{versus|60}} Taliter arguerent tua tintinnabula tempus? Omnia seruo intus nullaque signa foris, Tam meus iracunda mouet michi cimbala uenter, Nocte quoque ut media, ni pudor obstet, edam, Nec fuit horarum clanga experientior usquam, {{versus|65}} Etsi fudisset papa Suauus eam. Incipe, quod nosti, non curo carmen agreste An siluestre canas, si placet hora tibi, Pace data faciam, ne nostro discrepet usu; Sin autem, dico tempus adesse meum, {{versus|70}} Papa parum, maneas missam abstima pransane, curat, Sobrius en ego sum, pax mea labe caret. Ergo, michi dilecta simul matrina sororque, (Praeter enim missam singula nosco satis) Tantum lene ferens quantum lucrare reluctans, {{versus|75}} Nostra tibi pax est experienda semel; Sed quid uerba iuuat pacem praeeuntia nosse, Si dederit misere lator ineptus eam? Si cui iactari probitas sine crimine posset, Edidici pacem ferre decenter ego: {{versus|80}} Tanta meae pietas et tanta peritia pacis, (Hoc infra medium notificabo diem) Ut mea matrinis et neptibus oscula figam, Saepius exiguis grandia frusta trabens; Experieris idem, neu quartum deesse queraris, {{versus|85}} Candelabra super sto tria firmus adnuc!’ ‘Quandoquidem, frater, scis tempus adesse, canatur, Sed nequeo cantum promere sola grauem; Huc ades immorsamque michi preme fortiter aurem, Ut tua concussis dentibus ora crepant, {{versus|90}} Confratres quorum spissa ac promucida dentes Occulit elata uoce uocabo meos, Oscula sacra quibus securo astringere labro, Cum dandae pacis uenerit hora, queas; Oscula praebenti uereor tibi reddere morsum, {{versus|95}} Vix inhibent dentes tenuia labra meos.’ ‘O ueniant fratres, quorum est promucida pinguis! Spissum aliquod sequitur pinguia labra latus.’ Haec tacitus secum; prensa mox aure Salauram Fortiter angebat, sus leuat acre melos, {{versus|100}} Sus super aequa leuans monacordum iura canebat Altius et falso sex diapente sono; Allobrogas pretium si speret carminis omnes, Clangere tam nequeat tenuiter ipse Satan. ‘Officium, matrina, probo, sed scandis inepte, {{versus|105}} Deficies media uoce, remitte fidem!’ ‘Hospite te, frater, festiuius Organa clangunt, Rarus es hic, ideo clarior oda sonat; Officium laudas, aliter graduale sonabit, Donec conueniat contio nostra, mane! {{versus|110}} Nec, si forte roges, comitamur cantibus Anglos, Musica ter ternos fertur habere modos, Bisque plagis binis distinguitur ordo tonorum, Nescio quis legem rusticus hancce dedit; At uetus in nostro iam musica uiluit usu, {{versus|115}} Terminat undenis musica nostra tonis, Armoniam quandoque damus ter quinque modorum, Isque solet nostri carminis esse tenor: Becca michi cantum sesqualterat, inde Sonoche Vocis epytritae pondera subtus agit, {{versus|120}} Baltero uero baco, pronepos mens, Anglicus ybris, Quid, uillane, putas, qualiter ille canit? ‘Cunctipotens’ quotiens poscunt encaenia siue ‘Alleluia’ petit festus herile dies, Hic grossum diapente tonat sub uoce Sonoches, {{versus|125}} Et modulos Beccae duplicat ore graui; Dum sic organici damus interualla melodis, Alternat dulcem contio mira liram, Cetera turba modos confusa lege uagantes Ordine Romano deprimit atque leuat. {{versus|130}} Eia nunc stringas, si quid sapis, acrius aurem, Proxima prosperitas, quam tibi quaeris, adest!’ Vix angente lupo uocem dabat illa secundam, Audiit infesti Becca magistra gregis, ‘Proh, proceres! proh, cara soror!’ nil addidit ultra, {{versus|135}} Undecies senos concutit ira sues; Undique ‘proh!’ frendunt, ‘proh! proh!’ frendore iuuatur Cursus, agi penna, non pede, quemque putes, Non aliter trepidum clamore ac turbine mundum Proculcare ruent Gog comitante Magog. {{versus|140}} Porcellus Cono, proles generosa Salaurae, Ter septem iunctus fratribus ante uolat; Utraque Cononis matertera, quinque Sonoche Subsequitur natis Beccaque freta decem; Pignoribus septem fidens Burgissa subibat, {{versus|145}} Quam dicunt amitam, Cono, fuisse tuam; Baltero postremus ruit instigatque ruentes Sex generos, fratres quattuor, octo nurus. Hos lupus infelix ut uidit rictibus amplis Spumosam rabiem fundere, flare minas, {{versus|150}} Offendi terram fremitu, molirier ornos Impete, diriguit, non stetit absque metu; Esse sibi, qualem dare uenerat ipse, daturos Fingebat pacem, cessit ab aure parum. Risit scropha nocens: ‘utquid, uesane, relinquis {{versus|155}} Officium? persta, stringe parumper adhuc! Pax perlata fere est; forsan, ni strinxeris aurem, Me cantante nichil cassa caterua redit.’ ‘Cantauit tua turba satis, didicere profecto Tollere clamose carmina prima nimis.’ {{versus|160}} ‘Siccine tu credis nostros cantare sodales? Erras, frater, adhuc contio nulla sonat, Comperies cantum, cum uenerit hora canendi, Ut uideo, templum rarus inire soles; In templis taciturna praeit confessio missam, {{versus|165}} Rure licet positi, nos imitamur idem, Murmure submisso sua nunc delicta susurrant, Inde canent luco uix patiente sonum.’ Vix bene finierat crudelis scropha loquelam, Cono ferit miseri posteriora senis, {{versus|170}} Et frustum praegrande rapit de clune sinistra; Oscula iurauit praua fuisse lupus: ‘Tam subito primae qui pacis repperit horam, Deuoueant illum Roma Remisque simul! Ordine legitimo pacem rebamur agendam, {{versus|175}} Sed nescit rectum rustica turba sequi; Nonne magister eram uita senioque uerendus? Etatem superat sola Salaura meam, Rerum ergo series si uobis recta placeret, Ore meo primum pax tribuenda fuit.’ {{versus|180}} ‘Si tibi rennuero pacem, Ysengrime, secundam, Prima uelim peius, quam michi poscis, eat! Ne primam inuidia ferar importasse uel ira, Faederis haec nostri testis et obses erit, Nec timeas! ubi prima iacet, non figo secundam, {{versus|185}} Accipient pacem singula membra suam. Nescieram, donec prorupit mentio pacis, Missa quod a nobis esset agenda tibi; Eia nunc audi, quid epistola sacra loquatur!’ Bisque fere, quantum dempserat ante, tulit, {{versus|190}} Affirmant Britones dextra de clune putatam, Quantam tresse solet uendere cerdo Remis. ‘Lectio finita est, cantum modo fortiter omnes Tollite, sit nullus, qui reticere uelit! Accipe quaesitum, frater carissime, carmen! {{versus|195}} Sic, ubi sacrantur templa uetusta, canunt, Hoc graduale boni nos edocuere Suaui.’ Protinus in monachum tota caterua furit; Sed grex multus erat, dumque omnes uellere quaerunt, Iam medius lato stat lupus orbe procul, {{versus|200}} Circumstentque licet pressa statione coacti, Ad plenos ictus copia nulla datur, Ultima diuellit solos promucida uillos, Praeualidi quidam frustula parua trahunt. Incipit irasci monachus nec uulnera, quamuis {{versus|205}} Parua forent, laeto corde ferenda putat; Pulsibus aspiciens offendi Baltero fratrem Semotus giro clamitat ista iocans: ‘Quid facitis, stulti? sapitis nichil, unde uenitis? Creditis hunc ludum posse placere michi? {{versus|210}} Hospitibus caris sic uos cantare soletis? Hostibus hoc uestris, non michi, debet agi, Sic cantetur ei, qui sic graduale notauit, Gaudeat et cantor carmine sicut ego! Luditis ut fatui, male luditis, iste profecto {{versus|215}} Ludus uillanos nos probet esse reos, Colligere egregie socios didicisse putatis, Colligitis sane sicut agreste pecus! Quas super hoc ludo grates sperare potestis? Ludus omittatur, dum liquet esse bonum, {{versus|220}} Heu, genus illepidum, fugite hinc! nisi protinus iste Desierit ludus, non ego lene feram. Venimus huc, matrina, tuo, fidissima, ductu, Meque tibi recolis saepe fuisse pium, Hos age Iudaeos, iocus hic malus incipit esse, {{versus|225}} Ne peior fieri possit, abire iube! Nolo diu duret iocus hic, pro me anxior, aute Quam scierint, possunt laedere me, oro, ueta! Quando quid incipiunt, ratione tenacius urgent, Pessima quae potuit monstra cacare Satan; {{versus|230}} Diuide nos subito, propera intercurrere nobis, Offensam ludus forsitan iste parit.’ Quo suus hanc pronepos intendit Baltero sannam, Nouerat in primo cauta Salaura sono. ‘Suffer, amice, graues cruciatus corde quieto, {{versus|235}} Constantes animas carnea paena beat, Fortiter et longum aedituus uasa aerea tundit, Dum sperat plena lucra futura manu; Ut salues animam, tormentis subde cadauer, Verberat electos ira benigna dei, {{versus|240}} Nec furor hos saeuire facit, dilectio suasit Hoc opus, ut paenas hic patiare tuas, Si quid habes culpae, gauderes pendere uiuens, Post obitum cruciant longa flagella reos. Denique uenisti moriendi nescius istuc, {{versus|245}} Hoc praeter solum cuncta peritus eras, Mors tibi discenda est, non delibabere morti, Nolo feras mortem sed doceare mori; Discere nunc debes, qui doctor saepe fuisti, Virga aliis fueras, nunc tibi uirga uacat.’ {{versus|250}} Suspensus senior, quis tam lugubre seorsum Plangeret, haerebat mente oculoque uagus; Baltero suspicitur post Beccae terga, senemque Respicit irridens: ‘frater, ubi esse putas? Hic tibi fautores sperabas affore paucos, {{versus|255}} Speratis plures (ne uerearis!) habes: Nempe ego nunc collega tibi fidissimus assum, Beccaque te multum, scropha fidelis, amat; Distractus paulo ante tui meminisse nequibas, Quo tibi erat, pro te qui loqueretur, opus, {{versus|260}} Hactenus ergo dabam uerbum, quasi tutemet essem, Clamque apud hos omnes Becca gerebat idem. Quod si scire libet, cur conuellaris ab istis, Contendunt, primum quis tuus hospes erit, Nescit iniquus homo panis meminisse comesti, {{versus|265}} Nos opis acceptae non meminisse piget; Saepe coegisti scisso uelamine nostros Currere cognatos in penetrale tuum, Ergo tuam mauult pars nostri scindere uestem, Quam, quo uis, si uis, ire sinare semel, {{versus|270}} Elige, nobiscum maneas inuitus an ultro, Nil nisi te raro nos penes esse queror.’ Talibus intento seniore subassilit atque Eradit laeuum callida Becca pedem. ‘Gaudeo uosque uelim michi congaudere, sodales! {{versus|275}} Non hodie quoquam noster amicus abit, Arrabo, quam michi quaero, datur pes iste manendi, Hunc dedit et plures sponte dedisset adhuc.’ (Sus partim mentita fuit, dedit ille profecto Sponte pedem, sed non sponte manebat ibi) {{versus|280}} Ysengrimus humi uelut oraturus in ora Labitur, accedit dulce Salaura rogans: ‘Obsecro pro me etiam, domine abba, precare, merebor, Matrinae ueteris quaeso memento tuae! Scilicet hoc saltem nostri memorabere signo, {{versus|285}} Accipe!’ (et inuisum perfodit illa latus, Multifidumque extraxit epar) ‘germana Sonoche, Aspice, quod fecit perfidus iste nefas! Glutierat librum, quo pax oblata daretur, Et michi latorem se fore pacis ait! {{versus|290}} Inuentus liber est, omnes admittite pacem!’ Indubium senior sensit adesse necem. ‘Illepidam rabiem, stulti, frenate, bisiltes! Mortiferum nostis uulnns inesse michi, Mors Mahamet patienda michi est! ignobile letum {{versus|295}} Unius indultu conciliate precis: Cedite dumtaxat, donec uentura prophetem, Effugere amisi, cedite quaeso parum!’ Ceditur, ille canit, plaudit fortuna canenti, Prona nocere, aliis, non bene uelle seni. {{versus|300}} ‘En morior, nec uita potest michi longior esse, Exequiis celebris nox erit ista meis! Prospera mors misero numquam tardare roganda est, Mors omnes miseros pensat honesta dies; Octo dies pariter numquam laeto omine uixi, {{versus|305}} Nunc pressere meum pessima fata caput. Interitum turpem celebris uindicta secundat, Turpiter emoriar, uindicer ergo probe; Expleat hoc Agemundus opus, foris ille pudendae Arbiter est, mortem uindicet ille meam, {{versus|310}} Hoc equidem non est ingens in daemone uirtus, Sed, quaecumque potest, perficit absque dolo. Dedecore ille nouo genus impleat omne Salaurae, Ultor in extremam saeuiat usque tribum: Hactenus admoto claudebat pollice portam, {{versus|315}} Pollice semoto postmodo pandat iter, Turpibus ut uentis numquam impetus absit eundi, Laxentur patulae nocte dieque fores; Haec somnum, haec uigiles, aerumpna haec laedat edendo, Nec siliquam capiant hac sine labe breuem, {{versus|320}} Flatibus ergo malis obstacula nulla resistant, Nec tenui strepitu sibilet aura nocens, Ut caueant homines et, quem prope laeserit aer, Verberet infidum deuoueatque genus! Pars hominum probro non inferiore prematur {{versus|325}} (Moribus insignes excipiuntur herae): Obsequa si fuerit stirpis quid nacta prophanae, Segnities illam continuata premat, Nox hiberna breuis miserae uideatur, ut orto Sole ter undecies surgere iussa neget, {{versus|330}} Saepe inter scapulas uestita recumbat itemque Descendat toto semiparata thoro, Recidat in spondam, non excussura soporem, Ter nisi sit dominae poplite pulsa suae; Brachia tunc costasque humerosque et crura femurque {{versus|335}} Timporaque et collum strennuus unguis aret! Inter mulgendum citra nimis usque uel ultra Subsideat uariam lacte tenente uiam, Pars tunicae, pars stillet humi, pars influa multro, Imputet hoc sedi dissideatque loco; {{versus|340}} Tunc meus astringat fallaciter ostia daemon, Pressa parum laxans et prope laxa premens, Ut, quotiens sellam demouerit obsequa, longo Eruptu luctans horreat aura foras; Rarescat butirum super illo lacte, leuique {{versus|345}} Attactu laedens ustulet ignis idem. Mos suus emulcta boue saepe resopiat illam, Excutiat plenum dum pede uacca cadum, Futile sit multrum, sit futilis obba, putrescant Lacte sinus, colae limus inesto iugis; {{versus|350}} Non expectata dormitum nocte recurrat, Dormiat officii nullius ante memor, In lare quodcumque est utensile siue supellex, Esto uagans, sparsim singula iacta cubent: Straba supinetur, transuersa cathedra iaceto, {{versus|355}} Prodeat aut redeat sospite nemo genu; Urceus, olla, lebes, coclear, lanx, peluis, aenum Scrutaque diuersae sparsa uagentur opis, Integra mane, eadem sint uespere fissa; reliquit Sana cadens Titan, fissa uideto redux! {{versus|360}} Haec dabit ille meae daemon solatia morti, Amplius est illi non potuisse datum.’ Finierat senior, uerum fortuna prophetam Illius auxilio daemonis esse dedit, Cuius ut accipitris rostrum, iuba sicut equina est, {{versus|365}} Catti cauda, bouis cornua, barba caprae, Lana tegit lumbos, dorsum plumatur nt anser, Ante pedes galli, post habet ille canis; Sub quo posteritas premitur dampnata Salaurae Et mulier stirpis quaeque quid huius habens. {{versus|370}} ‘Audi, quid iubeam, domine Ysengrime propheta: Nulla umquam nonna est nomine functa meo, Nemo tuo uatum; mutetur nomen utrimque, Sis michi tu Ionas et tibi Cetus ego, Ecce prophetatum satis est, tibi sicut amico {{versus|375}} Dicitur: in musac proiciere meum. Ingredere ergo meam felix alacerque tabernam; Impensum somptus omne remitto tui, Nec, quibus hibernum possis expellere frigus, Defectura tibi ligna timebis ibi, Nec duce me uectus Niniueam tendis ad urbem, Non in suspecta te regione uomam, Sed, donec securus eas ac sponte, quiesces, Istud amicitiae pignus habeto meae! Tam celeris nulli prouenit gloria sancto, {{versus|385}} Si crepere hunc probitas immoderata daret; Primum sacra suis emergunt corpora tumbis, Clarescunt signis, inde leuantur humo, Denique uulgantur scripto commissa feretris; Dissimiles meritis non decet unus honor: {{versus|390}} Hi post fata diu, tuque incassabere uiuens, Nec famam meritis praebet arundo tuis, Scimus enim, iam sanctus ades, iam dignus inire Scrinia, iam pleno dignus honore coli! Si scires, ratio quam congrua suadeat illud, {{versus|395}} Ut uellem peteres, si facere ipsa negem, Nam scriptura refert, ‘quod amari debeat hostis, Omnis amans hostem dignus amante deo est’; Hoc ago praeceptum, si quonam quaeris in hoste, Quis michi uentre meo uerior hostis obest? {{versus|400}} Me flagris, me saepe minis, me pulsibus infert, Hunc, rea ne fiam perditionis, amo; Namque hic cuncta mei deuastat lucra laboris, Quod ui, quod furtim, quod paro iure, uorat, Quodque magis dulce est, hoc offero laetius illi, {{versus|405}} Ut plenum sacro pectus amore geram. Sanctior hoc amor est, quo purius hostis amatar, Nec michi te excepto carior hoste quis est, Ergo ego proposui carum committere caro, Quam michi complaceas, experiare uelim: {{versus|410}} Tu michi dilectus dilectum intrabis in hostem, Ut mea saepe hostem stirps tibi cara tuum, Utque sacer discurrat amor, nos ibis in omnes, Non mereor tanta sola salute frui. Conditus ergo simul dignis donabere capsis, {{versus|415}} Notitiam meritis hoc epygramma dabit: VNVM PONTIFICEM SATIS VNVM CLAVDERE MARMOR SVEVERAT. EX MERITO QVISQVE NOTANDVS ERIT. VNDECIES SENIS IACET YSENGRIMVS IN VRNIS. VIRTVTVM TVRBAM MVLTA SEPVLCRA NOTANT. {{versus|420}} NONO IDVS IVNIAS EXORTV VERIS IS INTER CLVNIACVM ET SANCTI FESTA IOHANNIS OBIT.’ Tunc epar ereptum crudelis scropha uorauit, Irruit in reliquum turba cadauer atrox, Discindunt miserum, citiusque uorata fuisse {{versus|425}} Frustula dicuntur quam potuisse mori. Auellit diafragma simul cum corde Sonoche, Fisa sigillatae pacis habere notam; ‘Becca, quid hic habeo? deus hoc dedit, amodo sane Pace sigillata fungimur, ecce uide! {{versus|430}} Sorbuit ut librum pacis, sic iste sigillum.’ Elicuit guttur cardine Cono canum; ‘Glutierat, socii, flatricem pacis et ipsam, Ne quid perfidiae deforet, iste tubam, Cornicinor pacem, matertera, tuque sigillas, {{versus|435}} Mater habet librum, pax modo plena uiget.’ Taliter interiit miser Ysengrimus; ego autem Ut notam scripsi, credulus esto legens! Vix michi, quam penitus periit, si dixero, credes, Ut michi credatur, uix memorare queo: {{versus|440}} Parte minus minima porci superesse tulerunt, Si fuerit partes sectus in octo pulex. ‘Cana genas annis, sed mentem canior astu, Omnes te sequimur, fare, Salaura soror: Dicitur hic abbas olim praesulque fuisse, {{versus|445}} Quamquam noluerit pectoris esse boni, Qualibus impensis honor exequialis agetur? Nil prosunt animae dona precesque malae, Perdita namque anima est; sed honestas publica mundi Exequias celebres et sacer ordo petit!’ {{versus|450}} ‘Becca soror, michi crede, licet mens iste sit hostis, Si semel implesset quod probitatis opus, Non me auctore foret priuandus honore sepulcri! Hunc scelerum numquam paenituisse liquet, Ordinis ergo sacri pereat reuerentia, postquam {{versus|455}} Occubuit, cuius uita nefanda fuit. Numquid, apostolici quod erat collega senatus, Promeruit Iudas exequiale decus? Quo magis alta tenet nequam, magis ima meretur, Et bonus ex humili surgit ad alta loco, {{versus|460}} Extulit Ysaydes frontem diademate regni, Disperiitque deo proiciente Saul; Perfidus hic itidem, non curo praesul an abbas, Quam prius ascendit, tam modo uilis erit. Has decet exequias illud, quo papa dolosus {{versus|465}} Christicolas Siculo uendidit aere duci; Proh pudor in caelo! dolor orbe! cachinnus Auerno! Regna duo monachus subruit unus iners! Eohe me miseram! quam noui flebile uerbum, Cur adeo linguae frena relaxo meae!’ {{versus|470}} ‘Cara, refer nobis, germana, nec occule tactum, Quicquid id est, uerum ne recitare time!’ ‘Cara soror, boreas, oriens, occasus et auster Comperit ac deflet, nec tibi monstra patent? Qui uos ergo lues, nisi non mansistis in orbe, {{versus|475}} Quae nullum potuit clima latere soli?’ ‘Christicolae populi collectas nouimus iras Barbariem contra concaluisse procul, Hic satis est nostras rumor perlatus ad aures, Felicemque homines creditur isse uiam: {{versus|480}} Consilio et iussu papae sua seque dederunt Casibus incertis arbitrioque dei, Cur ergo perhibes, quia uendidit? immo redemit Christicolas omni crimine papa bonus!’ ‘Cara soror, nimium clamas, reminiscere sexus, {{versus|485}} Maereat exultet femina, clamor obest, Rem tetigi, tetigisse piget, sed quaelibet ortum Postquam res habuit, non habuisse nequit; Incidit attonitam lacrimosa tragedia mentem, Quam posset uates uix superare Maro. {{versus|490}} Quod si me premeret penuria nulla loquendi Parque modus calami materiaeque foret, Immemor esse suae non debet femina sortis, Vincula natura rumpere nolo meae, Femina sit reuerens, quamuis praeclara loquentem {{versus|495}} Hunc sexum nimio non decet ore loqui. Dissecor in biuium, non haec omnino taceri Conuenit, et non sum talibus apta modis, Hoc igitur ritu, qui nobis competit, utar: Iure sibi innato femina flere potest; {{versus|500}} Materiam fletu, sexum sermone tuebor, Et tenuis maesto planget auena sono, Coniugis extincti sic fortia facta modeste Flet referens coniunx strennua flensque refert.’ Plancturae grauiter cari pro morte Salaurae {{versus|505}} Reinardus ueluti uoce dolentis ait: ‘Domna Salaura, tui singultus detege causam! Nescio cur, species sed tibi flentis inest; An patruo uiolenta meo fors contigit usquam? Si super hoc doleas, ede, dolebo simul. {{versus|510}} Die, Cono, reticet mater tua’ (namque tacebat Anxia, principium carminis unde trahat) ‘Dic michi, Cono, precor, quid habet mea domna doloris? Euenit patruo quid nisi dulce meo? Nil ego uos noui laturos tristius esse, {{versus|515}} Ni fallor meriti uos meminisse putans.’ (Sic, quasi nesciret Reinardus facta, rogabat, Omniaque agnorat, cominus inde latens) ‘Non hodie ad missam, frater Reinarde, fuisti? Festa tibi curae debuit esse dies! {{versus|520}} Quae te causa, miser, fecit tam sero uenire? Missa hodie est patruo saepe iterata tuo, Desiit esse malus, mores proiecit iniquos, Nil scieris faciet postmodo nilque dolet.’ ‘Ergo obiit? certe? proh, patrue dulcis, obisti? {{versus|525}} Heu tumulum sine me, patrue care, tenes? Addite me patruo! miseri subducite cippum! Commoriar patruo, uiuus inibo lacum!’ ‘Frater, tumba prope est, accede, rotaberis intro, Exilem nobis praebuit ille cibum.’ {{versus|530}} ‘Falsificabo prius, quaecumque Salaura loquetur, Nescio quae siquidem dicere falsa parat, Et cras ingrediar uiuus patruele sepulcrum; Laude caret probitas immoderata nimis.’ ‘Frater, si patruum, sicut testaris, amasti, {{versus|535}} Nunc patruo dulci contumulandus obi; Propositum felix dilatio saepe resoluit, Libera sit uirtus, prodeat absque mora, Nil nisi non fieri uirtus concepta timeto, Incide, dum pietas aestuat alta, necem!’ {{versus|540}} ‘Non dicar furiis, sed amore in fata salisse, Actio cor stultum praecipitata probat; Mentibus in prauis uirtus concepta tepescit, At michi mens eadem cras hodieque manet, Tempore uera fides interlabente calescit, {{versus|545}} Mens furiosa tepet, qua leuitate calet.’ Postquam conticuit uulpes et tota Salaurae Contio, uox tristem soluit amara liram. ‘Quam longum diuina ferat patientia sontes, Peccando facile est querere, nosse graue est; {{versus|550}} Iudicis asperitas magno anticipanda timore est, Optima peccatis est medicina timor, Ubere si laqueos prouentu gratia nondum Conterit, hoc saltem est allicienda modo. Sint hodie sordes, metuatur paena Gehennae, {{versus|555}} Et miser in uitiis horreat esse sini, Qui metuit parce, prauos non diligat actus, Nolle timere malum, peius amare mala est; Qui non sponte cadit, miserabilis esse uidetur, Labentes ultro sistere nemo cupit. {{versus|560}} Protinus alternant certamen flebile, praue Hinc transgressor agens, hinc deus acta ferens, Donec peruersos ultra, quam parcere iudex Deuouet, in paenas exigat aequa dies; Lis ea saepe habita est inter mundumque deumque, {{versus|565}} Et quasi deuicto pessima palma deo. Quid referam Sodomae faetores atque Gomorrae, Quod commisit Adam, quod iugulator Abel? Quid Noe fluitantis aquas animosque gigantum, Niliacas pestes et Pharaonis iter? {{versus|570}} Impia quid Datan et Abyron factaque Choreque Inque heremo uarias agmina passa neces, Splendentis uituli scelus et male manna cupitum? Quid Balaam fraudes insidiasquo Balac, Amalechitarum, Iericho, Ismaelis et Assur, {{versus|575}} Atque Philistaeos Antiochique manus? Quid, cum saeuierit fornax Chaldaea lacusque Et quem non homines ut timuere ferae? Quid torrens Cison, quid cladis comperit Endor, Pestibus hic populos, hic cecidisse fame? {{versus|580}} Quid Canadae gemitus prauorumque ydola regum — Quis secuit uatem? — fataque tristis Heli? Quid tulit Helias, altare quis inter et aedem Et qui sub duplici uate ruere uiri? Et quae praetereo mundi portenta nocentis, {{versus|585}} Ne desperato fine uagetur opus? Finiit has tandem uindex sententia lites, Noluit omnipotens saecula praua pati, Mittitur humano discretor corpore saeptus, Qui paleas urat puraque grana legat, {{versus|590}} Mittitur Emmanuel, quem si Iudaea sequatur, Si minus, in tenebras, quas meruere, ruant; Addictus post probra cruci est, diffunditur ergo Blasphemae toto plebis in orbe furor. Ex hoc dura manus punit, non sustinet hostes, {{versus|595}} Haec est, quae miseros obruit, ira grauis: Numquam uenturi cassa expectatio Christi, Exilium, tenebrae morsque salute carens; Plectuntur sontes nec, quem uicere ferentem, Iratum possunt exsuperare deum, {{versus|600}} Immodice parcens manet immoderabilis ultor, Quique diu tulerat, nunc sine fine ferit. Non ergo Hebraeos miror gentesque perire, Quos praejudicii paena tenacis habet, Non secus in mundo quam daemones ante creari, {{versus|605}} Insita confectos uindicat ira reos; Qui sumpsere fidem, quibus est baptisma tributum, Inuolui prisca perditione queror. Prima crucis satio messem dedit ubere fructu, Vinea labruscas multiplicata tulit; {{versus|610}} Paulatim reprobo caepit rarescere mundo Spiritus excessu corripiente sacrum, Prorupit Satanas uitiosum liber in orbem, Omniaque in scelera est irreuerenter itum. Saecula dampnauit rursum polluta creator, {{versus|615}} Pura tamen bonitas usa tenore suo est: Noxia non subito zizania messuit ense, Horribiles longum praefremuere minae, Praenorunt miseri, non excusare sinuntur, Indicium mundi machina trina dedit, {{versus|620}} Transsumpsere suas elementa ac tempora leges, Deseruitque prior non loca pauca situs. Aestiue transiuit hyemps, hyemaliter aestas: Intorsit tonitrus, fulminat udus Ilas, Mulciber hibernus combussit templa domoque; {{versus|625}} Seuerunt hyemem Carchinus atque Leo, Instar parmarum cristallos Saxo iacentes Repperit in campis obstupuitque suis, Extimuit glaciem, qui tutus staret in enses, Concutiente nouo fortia corda metu: {{versus|630}} Duruit in terram mare, terra liquatur in aequor, Piscibus accessit campus, harena satis; Euasit discrimen aquae pro nauibus utens Nantibus in fluctu plurima turba casis. — Prodigium refero, quod Fresia tota fatetur, {{versus|635}} Consolidatque agri sessor agerque fidem: Demolitus agrum cum possessore domoque Protulit externi pontus in arua uiri, Publica litigium tandem censura diremit: Incola, cuius humum nemo uidebat, abit, {{versus|640}} Quique superficiem fundi uellusque superne Vendicat, hic liber iudice plebe sedet; Hoc in iudicio non sensit Fresia rectum: Qui dominus fundi, legitime esset agri. — Excussit templis ingentia tigna trabesque {{versus|645}} Et longinqua tulit uentus in arua furens; Fugit inextincta populus sua tecta fauilla, Et repsit gemina uix ope tutus homo, Vix applosa solo tenuerunt corpora fortes, Horruit ingenti turbine terra tremens. {{versus|650}} Nocte sub hiberna Phaebi radiantior ore Cernitur arctoum flamma cremare polum, Noctibus innumeri bello concurrere soles, Sanguineus limphas horrificasse rubor; Bis latuit teter Titan, causamque latendi {{versus|655}} Non soror aut nubes terreaue umbra dabat. Omnia dixerunt clades elementa futuras, Nec tetigit tantus pectora dura pauor.’ Caeperat abbatissa loqui lugubria flendo, Et lacrimae imbuerant milibus octo solum; {{versus|660}} Auribus ut surdis foret intolerabile uerbum, Clamor ad undecimum uenerat usque polum. Excidium mundi plancturam triste Salauram Corripuit uulpes: ‘stulta Salaura, sile! Praescio, quid penses: sceleris dampnare dolique {{versus|665}} Pontificem Latium, perfida porca, cupis, Dicere uis, quia dux Ierosolmam Ethnaeus ituros Christicolas timuit per sua regna gradi ..’ ‘Papa ergo Siculi ducis aere illectus utroque Argolicum populos carpere suasit iter, {{versus|670}} Casibus atque dolis Graiorum immissa famique Regna duo monachus subruit unus iners; Praeter quos pelagi rabies et pesticus aer Et fraus Argolidum perdidit atque fames, In conualle uirum duo milia somnus et imber {{versus|675}} Enecuere, altis undique septa iugis.’ ‘Improba, tu nescis, hoc quare papa benignus Fecerit! ausculta, cognita dico tibi: Dimidiare solet nummos ignobile uulgus, Et dirimit sacram rustica turba crucem, {{versus|680}} Hoc scelus est ingens, hic mundi pessimus error, Taliter errantes papa perire dolet; Qui secat ex nummis obolos, in frustula mille Cotidie hone Satanas diuidat ense suo! Scit bonus hoc pastor stolidasque in deuia labi {{versus|685}} Et per opaca trahi compita maeret oues, Saluificare animas omnes uult papa fidelis, Caelitus est illi creditus omnis homo; Idcirco aes Siculi sumpsit, Francique tyranni, Angligenae et Daci et totius orbis auet, {{versus|690}} Omnes namque animas hominum saluare laborat, Quaque licet, dirum uult abolere nefas. Non ualet, ut uellet, totum delere reatum, Qua sinitur, scindi stema salubre uetat, Materiam minuit signum caeleste secandi, {{versus|695}} Quamuis non ualeat tollere prorsus eam; Hoc tulit aes Siculum pacto et pietatis eodem Totius immensas tolleret orbis opes, Aes sibi non rutilum, non aes desiderat album, Vult sibi commissum saluificare gregem. {{versus|700}} In sua quot librat thesauros scrinia, seruat, Non creat inde obolos, integra quaeque tenet; Pontificem ergo pium cur proditione nefanda Arguis? ignoras, quod bene nosse putas! 705 Patrue care, iaces! utinam efficerere superstes, {{versus|705}} Obloquium fatuae non paterere suis, Innocui papae fieres spontaneus ultor, Stultitiam linguae penderet ista suae!’ </poem> </div> {{finis}} p5gpi33wvsb4h9y7ry09xlmj4eg1du9 Scriptor:Marcus Pacuvius 102 47116 270324 269704 2026-06-11T09:41:32Z Saumache 27923 /* Opera */ 270324 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen=Pacuvius, Marcus }} ==Opera== *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. E. H. Warmington)]] *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. Otto Ribbeck)]] l7bxuzr4vsm8j1j5iao7077bx6ug92n Carmina (Cinna) 0 56462 270550 257011 2026-06-11T11:24:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Carminum fragmenta (Gaius Helvius Cinna)]] ad [[Carmina (Cinna)]] 257011 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Gaius Helvius Cinna |OperaeTitulus=Carminum fragmenta |Annus=saeculo I a.C.n |Genera=carmina |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/cinna.html] }} <poem> 1 nec tam donorum ingenteis mirabere acervos innumerabilibus congestos undique saeclis, iam inde a Belidis natalique urbis ab anno Cecropis atque alta Tyriorum ab origine Cadmi. 2 lucida cum fulgent summi carchesia mali 3 atque anquina regat stabilem fortissima cursum 4 atque imitata nives lucens legitur crystallus 6 te matutinus flentem conspexit Eous et flentem paulo vidit post Hesperus idem 7 at scelus incesto Zmyrnae crescebant in aluo 9 at nunc me Genumana per salicta bigis raeda rapit citata nanis 10 somniculosam ut Poenus aspidem Psyllus 11 haec tibi Arateis multum invigilata lucernis carmina, quis ignis novimus aetherios, leuis in aridulo maluae descripta libello Prusiaca uexi munera navicula. 12 . . . miseras audet galeare puellas 13 Alpinaque cummis 14 saecula permaneat nostri Dictynna Catonis </poem> [[Categoria:Saeculi primi ante Christum opera|Carminum Fragmenta]] d6duvxwwymmpkcvqam880u19w12pxiz Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/102 104 80621 270330 260698 2026-06-11T10:05:21Z Saumache 27923 270330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh|90|M. PACUVIUS}}</noinclude>{{Center|'''XVI'''}} <p style="margin-bottom:0em;margin-top:0em">Martianus Capella III 257 ‘nam. Setum dicebant quem nunc Zethum dicunt.’</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0em">Priscianus p. 561 P. ‘Υ et Ζ in graecis tantummodo ponuntur dictionibus, quamvis in multis veteres haec quoque mutasse inveniantur, et pro {{Graeca|Υ}} U, pro {{Graeca|Ζ}} vero, quod pro SD coniunctis accipitur, S vel SS vel D posuisse, ut … Saguntum, massa pro {{Graeca|Ζάκυνθος, μᾶζα}} … {{Spatio|Sethus|0.1}}’ (immo {{Spatio|Setus|0.1}}, ut docuit Ritschelius opusc. IV 146) ‘pro {{Graeca|Ζῆθος}} dicentes.’ Haec ad Pacuvium videri spectare monuit Fleckeisenus Epist. crit. ad F. Ritschelium p. XIII</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Praeterea locupletari huius fabulae reliquiae possunt his: inc. fab. I–VII. LIII, inc. inc. fab. LXX. CXIX. CXX.</p> {{Center|{{ancora+|Armorum iudicium|ARMORUM IUDICIUM}}<br>'''I'''}} <poem>. . . . séque ad ludos iam índe abhinc exérceant.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Charisius p. 175 P. ‘{{Spatio|abhinc|0.1}}.’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">seseque ''Hermannus''</p> {{Center|'''II'''}} <poem>Quí uiget, uescátur armis, íd percipiat praémium.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 416, 1 ‘{{Spatio|vesci|0.1}} etiam significat uti … Pacuvius Chryse … idem Armorum iudicio …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">it ''G H L, unde'' id 𝑥 ut {{Graeca|φ}}</p> {{Center|'''III'''}} <poem>. . . qui sése adfines ésse ad causandúm uolunt, Dé uirtute is égo cernundi dó potestatem ómnibus.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 89, 11 ‘{{Spatio|causari|0.1}} causam dicere vel defendere …’ Idem 261, 19 ‘{{Spatio|cernere|0.1}} rursum dimicare vel contendere …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 adfines ''Junius'' adfinem (''sc.'' ad finem ''Bue'') {{Graeca|ω}}&emsp;2 his ''H'' p. 89 et {{Graeca|ω}} p. 261&emsp;potestatem cernundi do omnibus {{Graeca|ω}} p. 261</p> {{Center|'''IV'''}} <poem>Án quis est qui té esse dignum, quícum certetúr, putet?{{Marginalia sinistra|25}}</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 473, 14 ‘{{Spatio|certatur|0.1}} pro certat.’</p> {{nop}}<noinclude></noinclude> lg8goms3b5g15vvrbaqfo28ha5df1ag 270537 270330 2026-06-11T10:33:04Z Saumache 27923 Abrogans recensionem [[Special:Diff/270330|270330]] ab usore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) 270537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh|90|M. PACUVIUS}}</noinclude>{{Center|'''XVI'''}} <p style="margin-bottom:0em;margin-top:0em">Martianus Capella III 257 ‘nam. Setum dicebant quem nunc Zethum dicunt.’</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0em">Priscianus p. 561 P. ‘Υ et Ζ in graecis tantummodo ponuntur dictionibus, quamvis in multis veteres haec quoque mutasse inveniantur, et pro {{Graeca|Υ}} U, pro {{Graeca|Ζ}} vero, quod pro SD coniunctis accipitur, S vel SS vel D posuisse, ut … Saguntum, massa pro {{Graeca|Ζάκυνθος, μᾶζα}} … {{Spatio|Sethus|0.1}}’ (immo {{Spatio|Setus|0.1}}, ut docuit Ritschelius opusc. IV 146) ‘pro {{Graeca|Ζῆθος}} dicentes.’ Haec ad Pacuvium videri spectare monuit Fleckeisenus Epist. crit. ad F. Ritschelium p. XIII</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0em">Praeterea locupletari huius fabulae reliquiae possunt his: inc. fab. I–VII. LIII, inc. inc. fab. LXX. CXIX. CXX.</p> {{Center|{{ancora+|PArmorum|ARMORUM IUDICIUM}}<br>'''I'''}} <poem>. . . . séque ad ludos iam índe abhinc exérceant.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Charisius p. 175 P. ‘{{Spatio|abhinc|0.1}}.’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">seseque ''Hermannus''</p> {{Center|'''II'''}} <poem>Quí uiget, uescátur armis, íd percipiat praémium.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 416, 1 ‘{{Spatio|vesci|0.1}} etiam significat uti … Pacuvius Chryse … idem Armorum iudicio …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">it ''G H L, unde'' id 𝑥 ut {{Graeca|φ}}</p> {{Center|'''III'''}} <poem>. . . qui sése adfines ésse ad causandúm uolunt, Dé uirtute is égo cernundi dó potestatem ómnibus.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 89, 11 ‘{{Spatio|causari|0.1}} causam dicere vel defendere …’ Idem 261, 19 ‘{{Spatio|cernere|0.1}} rursum dimicare vel contendere …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 adfines ''Junius'' adfinem (''sc.'' ad finem ''Bue'') {{Graeca|ω}}&emsp;2 his ''H'' p. 89 et {{Graeca|ω}} p. 261&emsp;potestatem cernundi do omnibus {{Graeca|ω}} p. 261</p> {{Center|'''IV'''}} <poem>Án quis est qui té esse dignum, quícum certetúr, putet?{{Marginalia sinistra|25}}</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 473, 14 ‘{{Spatio|certatur|0.1}} pro certat.’</p> {{nop}}<noinclude></noinclude> m90ipu45urxt3vf0bt3x86jtxss7j25 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/121 104 80640 270332 260765 2026-06-11T10:06:20Z Saumache 27923 270332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh||M. PACUVIUS|109}}</noinclude>{{Center|'''XXIX'''}} <poem>Únde exoritur? quó praesidio frétus, auxiliís quibus?{{Marginalia sinistra|155}} Quó consilio cónsternatur, quá ui, cuius cópiis?</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 262, 32 ‘constemari rursum erigi. Pacuvius in Periboea … idem Duloreste …’</p> {{Center|'''XXX'''}} <poem>Íllum quaero, qui ádiutatur.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 477, 26 ‘{{Spatio|adiutatur|0.1}} pro adiutat.’</p> {{Center|'''XXXI'''}} <poem>Nam te ín tenebrica saépe lacerabó fame Clausam ét fatigans ártus torto dístraham.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 179, 14 ‘{{Spatio|torto|0.1}} pro tormento.’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 tenebrica ''Scaliger'' tenebricas {{Graeca|ω}}&emsp;2 clausam ''O. Jahnius'' clausum {{Graeca|ω}}</p> {{Center|'''XXXII'''}} <poem>animum quae —— moenis{{Marginalia sinistra|160}}</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 23, 13 ‘{{Spatio|moenes|0.1}} apud veteres dicebantur non a largitione, sed consentientes ad ea quae amici velint. Pacuvius Doloreste: animum quae ——’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">''fort.'' animumque</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Obscura sunt quae Nonius p. 345, 1 servavit ‘{{Spatio|meret|0.1}}, humillimum et sordidissimum quaestum capit …… {{Spatio|Varro Agathone Duloreste|0.1}} ({{Spatio|doloreste|0.1}} Leid. m. pr.): {{Spatio|qui merita hominem et servum facit|0.1}}.’ de quibus cf. coroll. XLII sq.</p> {{Center|{{ancora+|Hermiona|HERMIONA}}<br>'''I'''}} <poem>. . . . . quo tandem ipsa órbitas Grandaéuitasque Pélei penúriam Stirpís subauxit.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 116, 15 ‘{{Spatio|grandaevitas|0.1}} …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 quod tamen {{Graeca|ω}} quo tamen ''Bothius''&emsp;2 per penuriam {{Graeca|ω}}&emsp;3 subaxet {{Graeca|ω}} subaxit ''Bothius''</p> {{nop}}<noinclude></noinclude> eysqm299g2ljse11ubw8nou7aeazbc5 270535 270332 2026-06-11T10:31:29Z Saumache 27923 Abrogans recensionem [[Special:Diff/270332|270332]] ab usore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) 270535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh||M. PACUVIUS|109}}</noinclude>{{Center|'''XXIX'''}} <poem>Únde exoritur? quó praesidio frétus, auxiliís quibus?{{Marginalia sinistra|155}} Quó consilio cónsternatur, quá ui, cuius cópiis?</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 262, 32 ‘constemari rursum erigi. Pacuvius in Periboea … idem Duloreste …’</p> {{Center|'''XXX'''}} <poem>Íllum quaero, qui ádiutatur.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 477, 26 ‘{{Spatio|adiutatur|0.1}} pro adiutat.’</p> {{Center|'''XXXI'''}} <poem>Nam te ín tenebrica saépe lacerabó fame Clausam ét fatigans ártus torto dístraham.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 179, 14 ‘{{Spatio|torto|0.1}} pro tormento.’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 tenebrica ''Scaliger'' tenebricas {{Graeca|ω}}&emsp;2 clausam ''O. Jahnius'' clausum {{Graeca|ω}}</p> {{Center|'''XXXII'''}} <poem>animum quae —— moenis{{Marginalia sinistra|160}}</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 23, 13 ‘{{Spatio|moenes|0.1}} apud veteres dicebantur non a largitione, sed consentientes ad ea quae amici velint. Pacuvius Doloreste: animum quae ——’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">''fort.'' animumque</p> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Obscura sunt quae Nonius p. 345, 1 servavit ‘{{Spatio|meret|0.1}}, humillimum et sordidissimum quaestum capit …… {{Spatio|Varro Agathone Duloreste|0.1}} ({{Spatio|doloreste|0.1}} Leid. m. pr.): {{Spatio|qui merita hominem et servum facit|0.1}}.’ de quibus cf. coroll. XLII sq.</p> {{Center|{{ancora+|PHermiona|HERMIONA}}<br>'''I'''}} <poem>. . . . . quo tandem ipsa órbitas Grandaéuitasque Pélei penúriam Stirpís subauxit.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 116, 15 ‘{{Spatio|grandaevitas|0.1}} …’</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">1 quod tamen {{Graeca|ω}} quo tamen ''Bothius''&emsp;2 per penuriam {{Graeca|ω}}&emsp;3 subaxet {{Graeca|ω}} subaxit ''Bothius''</p> {{nop}}<noinclude></noinclude> bd864cks0xxsxlgoe99dfyz3yqyrbg1 Pagina:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu/152 104 80740 270333 261209 2026-06-11T10:08:20Z Saumache 27923 270333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh|140|M. PACUVIUS}}</noinclude>{{center|{{ancora+|Ex incertis fabulis|EX INCERTIS FABULIS}}<br>'''I'''<br>Pastor}} <poem>Exórto iubare, nóctis decurso ítinere</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Varro de l. l. VI 6 M. ‘ut ante solem ortum, quod eadem stella vocatur {{Spatio|iubar|0.1}}, quod iubata, {{Spatio|Pacui|0.1}} dicit {{Spatio|pastor|0.1}} …’ Ibidem VII 76 M. ‘{{Spatio|iubar|0.1}} … huius ortus significat circiter esse extremam noctem; itaque ait Pacuius: exorto’ e. q. s. Antiopae exordio desumptum videtur.</p> {{Center|'''II'''}} <poem>Ódi ego homines ígnaua opera et phílosopha senténtia.</poem> <poem style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0.5em">&emsp;&emsp;Gellius XIII 8 ‘item versus est in eandem ferme sententiam Pacuvii, quem Macedo philosophus, vir bonus, familiaris meus, scribi debere censebat pro foribus omnium templorum …’ Non abhorrere a Seti in Antiopa persona monuit Valckenarius Diatrib. p. 77. Comparavit Hartungus Eur. rest. II 420 fr. Eur. 61 N². {{Graeca|μισῶ σοφὸν Ὄντʼ ἐν λόγοισιν, ἐς δʼ ὄνησιν οὐ σοφόν}}, quod in margine Orionis {{Graeca|ἐξ ἀ}}{{Style|display:inline-block;line-height:75%;text-align:left|&nbsp;{{Minor|{{Graeca|ε̄ν}}/}}<br>{{Graeca|Λ}}}} sumptum esse notatur, h. e. Schneidewino interprete {{Graeca|ἐξ Ἀλεξάνδρου}}.</poem> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">odi ego (''ut Plauti Amphitr''. 328) ''vel'' ergo odi ''Bothius'' ego odi {{Graeca|ω}}, ''quod olim ita tuebar, ut primam versus syllabam excidisse statuerem. Erunt fortasse qui'' ego odi homones ''commendent'' (''coroll''. XXXVI)</p> {{Center|'''III'''}} <poem>Tu córnifrontes páscere armentás soles.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 190, 20 ‘{{Spatio|armenta|0.1}} … feminino Ennius … {{Spatio|vivius|0.1}}: tu’ e. q. s. (cf. Thilo ad Servium Aen. III 540) Amphioni in Antiopa scite tribuit Welckerus Gr. tr. p. 821.</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">tu pascere cornifrontes soles armentas ''Nonius, corr. Junius''</p> {{Center|'''IV'''}} <poem>&emsp;Agite íte, euoluite rápite, coma{{Marginalia sinistra|350}} :Tractáte per aspera sáxa et humum, :Scindíte uestem ocius!</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Marius Victorinus GL VI 77 K. ‘anapaesticum melos binis pedibus amat sensum includere, ut apud Accium … Contra<noinclude></p></noinclude> huz9jwf1jldsiedbh0jzmb6rd3r45s5 270536 270333 2026-06-11T10:32:21Z Saumache 27923 Abrogans recensionem [[Special:Diff/270333|270333]] ab usore [[Special:Contributions/Saumache|Saumache]] ([[User talk:Saumache|Disputatio]]) 270536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ceciliawolf" />{{rh|140|M. PACUVIUS}}</noinclude>{{center|{{ancora+|PIncertis|EX INCERTIS FABULIS}}<br>'''I'''<br>Pastor}} <poem>Exórto iubare, nóctis decurso ítinere</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Varro de l. l. VI 6 M. ‘ut ante solem ortum, quod eadem stella vocatur {{Spatio|iubar|0.1}}, quod iubata, {{Spatio|Pacui|0.1}} dicit {{Spatio|pastor|0.1}} …’ Ibidem VII 76 M. ‘{{Spatio|iubar|0.1}} … huius ortus significat circiter esse extremam noctem; itaque ait Pacuius: exorto’ e. q. s. Antiopae exordio desumptum videtur.</p> {{Center|'''II'''}} <poem>Ódi ego homines ígnaua opera et phílosopha senténtia.</poem> <poem style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em;margin-top:0.5em">&emsp;&emsp;Gellius XIII 8 ‘item versus est in eandem ferme sententiam Pacuvii, quem Macedo philosophus, vir bonus, familiaris meus, scribi debere censebat pro foribus omnium templorum …’ Non abhorrere a Seti in Antiopa persona monuit Valckenarius Diatrib. p. 77. Comparavit Hartungus Eur. rest. II 420 fr. Eur. 61 N². {{Graeca|μισῶ σοφὸν Ὄντʼ ἐν λόγοισιν, ἐς δʼ ὄνησιν οὐ σοφόν}}, quod in margine Orionis {{Graeca|ἐξ ἀ}}{{Style|display:inline-block;line-height:75%;text-align:left|&nbsp;{{Minor|{{Graeca|ε̄ν}}/}}<br>{{Graeca|Λ}}}} sumptum esse notatur, h. e. Schneidewino interprete {{Graeca|ἐξ Ἀλεξάνδρου}}.</poem> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">odi ego (''ut Plauti Amphitr''. 328) ''vel'' ergo odi ''Bothius'' ego odi {{Graeca|ω}}, ''quod olim ita tuebar, ut primam versus syllabam excidisse statuerem. Erunt fortasse qui'' ego odi homones ''commendent'' (''coroll''. XXXVI)</p> {{Center|'''III'''}} <poem>Tu córnifrontes páscere armentás soles.</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Non. 190, 20 ‘{{Spatio|armenta|0.1}} … feminino Ennius … {{Spatio|vivius|0.1}}: tu’ e. q. s. (cf. Thilo ad Servium Aen. III 540) Amphioni in Antiopa scite tribuit Welckerus Gr. tr. p. 821.</p> <p style="font-size:92%;line-height:125%;margin-bottom:0.3em">tu pascere cornifrontes soles armentas ''Nonius, corr. Junius''</p> {{Center|'''IV'''}} <poem>&emsp;Agite íte, euoluite rápite, coma{{Marginalia sinistra|350}} :Tractáte per aspera sáxa et humum, :Scindíte uestem ocius!</poem> <p style="font-size:94%;line-height:130%;margin-bottom:0.3em">Marius Victorinus GL VI 77 K. ‘anapaesticum melos binis pedibus amat sensum includere, ut apud Accium … Contra<noinclude></p></noinclude> d3apvl549eqtgx0c4zs804uqf9gppxv Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/244 104 81945 270290 266156 2026-06-10T12:49:28Z Saumache 27923 270290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|212|PRISCIANI INST.}}</noinclude>{{spatium|{{wl|Q311287|Accius}}}} velro in {{spatium|{{wl|Q100707309|Troadibus}}}}:<poem>{{gap|6em}}{{spatium|sed utrum terrae motus sonitusne inferum {{gap|4em}}Pervasit auris inter tonitra et turbineis}}.<ref>deest</ref></poem> <p>In c duo sunt generis neutri: ‘lac lactis’, quod antiquissimi etiam ‘hoc lacte’ protulisse inveniuntur teste {{spatium|{{wl|Q223615|Capro}}}}, apud quem exempla invenis ({{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1240100|Menaechmis}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Neque aqua aquae neque lacte est lacti, crede mihi, usquam similius}}<ref>[[Menaechmi#1085|Menaechmi 1089]]</ref>),</poem>et ‘allec allecis’. sic {{spatium|{{wl|Q2098|Martialis}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Capparin et putri cepas allece natantes, {{gap|4em}}Et pulpam dubio de petasone voras}}.<ref>[[Epigrammata (Martialis)/Liber III#77.5|Epigrammata (Martialis) 3.77.5]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q1226154|sermonum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Pervellunt stomachum siser, allec, faecula Coa}}.<ref>[[Sermones (Horatius)/Liber II/Sermo VIII#5|Sermones (Horatius) 2.8.9]]</ref></poem>{{r|21}}(est autem ‘allec’ genus piscis.) inveniuntur tamen quidam veterum etiam ‘haec allex’ feminino genere protulisse, quod {{spatium|{{wl|Q223615|Caper}}}} ostendit {{wl||de {{spatium|dubiis generibus}}}}, {{spatium|Verrium Flaccum}} posuisse {{spatium|allecem hanc}} dicens. non<noinclude><references/></noinclude> 6pwbf053d0zzxh55uzvj4ido2vvrpiv Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/298 104 82502 270238 266705 2026-06-10T11:59:43Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|266|PRISCIANI INST.}}</noinclude>ut in pronomine docebimus, tamen pronominum sequuntur declinationem illorum, quae in ‘ius’ terminant genetivum, quamquam inveniantur apud veteres et nominum modo declinata, id est genetivum in i et dativum in o desinentia, nec solum haec, sed omnia, quae simili declinatione proferuntur, sicut iam in superioribus ostendimus. {{spatium|{{wl|Q3991846|Titinius}}}} in {{spatium|{{wl|Q106368553|barbato}}}}:<poem>{{gap|12em}}{{spatium|quod quidem pol mulier dicet, {{gap|4em}}Namque uni collegi sumus}},<ref>deest, [[Fabulae (Titinius)|fragmenta]] vide</ref></poem>‘uni’ pro ‘unius’. {{spatium|{{wl|Q472077|Afranius}}}} in {{spatium|{{wl||suspecta}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{Spatium|Adeo ut te satias caperet toti familliae}},<ref>deest, [[Fabulae (Afranius)|fragmenta]] vide</ref></poem>pro ‘totius’. {{spatium|{{wl|Q180081|Cato}}}} in {{spatium|I {{wl|Q204058|originum}}: nam de omni Tusculana civitate soli Lucii Mamilii beneficium gratum fuit}},<ref>deest, [[Origines|fragmenta]] vide</ref> ‘soli’ pro ‘solius’. idem: {{spatium|qui tantisper nulli rei sies, dum nil agas}}, ‘nulli’ pro ‘nullius. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q652185|truculento}}}}:<poem>{{gap|10em}}{{spatium|quasi vero corpori reliqueris {{gap|4em}}† potestatem coloris ulli capiendi, mala}},<ref>[[Truculentus#290|Truculentus 292-293]]</ref></poem>‘ulli’ pro ‘ullius’. ‘alius’ quoque tam ‘huius alîus’ paenultima circumflexa quam ‘alii’ genetivus invenitur apud veteres. {{spatium|{{wl|Q704313|Caelius}}}} in {{spatium|V: nullius alii rei nisi amicitiae eorum causa}},<ref>deest</ref> ‘ali’ pro ‘alius’ dixit. {{spatium|{{wl|Q1048|Caesar}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226598|Anticatone}} priore: uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros}}.<ref>deest</ref> {{spatium|{{wl|Q180081|M. Cato}}}} in {{spatium|{{wl||censura de vestitu et vehiculis}}: nam periniurium siet, cum mihi ob eos mores, quos prius habui, honos detur, ubi datus est, tum uti eos mutem atque alii modi sim}}.<ref>deest</ref> {{spatium|{{wl|Q1275409|G. Licinius}}}} in {{spatium|II: perversum esse alii modi postulare}}.<ref>deest</ref><noinclude><references/></noinclude> mdk0mce606siwzzgqoo3siqf7t8v9sv Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/299 104 82503 270288 266706 2026-06-10T12:29:33Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 82—83|267}}</noinclude><br> <p>{{r|83}}Feminina eiusdem terminationis correptae, si sint arborum nomina, secundae erunt declinationis, ut ‘haec ornŭs huius orni’, ‘haec fagŭs fagi’, ‘haec pirŭs piri’, ‘haec cupressŭs cupressi’. excipilur ‘quercŭs’, ‘laurŭs’, ‘pinŭs’, ‘cornŭs’, ‘ficŭs’, quae tam secundae quam quartae inveniuntur. {{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} in {{spatium|{{wl||chorographia}}: ibi quercorum rami ad terram iacent, ut sues quasi caprae ex ramis glande pascantur}}.<ref>deest</ref> {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VIII}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Arma sub adversa posuit radiantia quercu}}.<ref>[[Aeneis/Liber VIII#615|Aeneis 8.616]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q243203|Statius}}}} in {{spatium|VII {{wl|Q2708117|Thebaidos}}}}:<poem>{{gap|10em}}{{spatium|cornu depressus Achiva}}.<ref>[[Thebais/Liber VII#645|Thebais 7.647]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|ΧΙ}}:<poem>{{gap|11em}}{{spatium|ferro sonat alta bipenni {{gap|4em}}Fraxinus, evertunt altas ad sidera pinus}}.<ref>[[Aeneis/Liber XI#130|Aeneis 11.133-134]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} in {{spatium|II}} {{wl|Q146289|de {{spatium|oratore}}}}: {{spatium|cum familiaris quidam quereretur, quod diceret uxorem suam suspendisse se de ficu, amabo te, inquit, da mihi ex ista arbore, quos seram, surculos}}.<ref>[[De oratore#278|De oratore 69.278]]</ref> {{spatium|{{wl|Q2098|Martialis}}}} in {{spatium|{{wl|Q16604285|epigrammatibus}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Dicemus ficus, quas scimus in arbore nasci}}.<ref>[[Epigrammata (Martialis)/Liber I#65.0|Epigrammata (Martialis) 1.65.3]]</ref></poem>sin vero in productam ‘us’ terminentur, ablata s, addita ‘tis’ faciunt genetivum, ut ‘haec servitūs huius servitutis’, ‘virtūs virtutis’, ‘salūs salutis’, ‘senectūs senectutis’, ‘iuventūs iuventutis’. excipiuntur ‘tellūs teluris’, ‘palūs paludis’, quae duo non habuerunt t in genetivo. ‘palus’ tamen etiam correpta ‘us’ invenitur apud {{spatium|{{wl|Q6197|Horatium}}}} {{wl|Q677997|de {{spatium|arte poetica}}}}:<noinclude><references/></noinclude> 17h5l1to52mlmpaq21t1txv0ego60uf Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/300 104 82504 270289 266707 2026-06-10T12:45:56Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|268|PRISCIANI INST.}}</noinclude><poem>{{gap|4em}}{{spatium|Debemur morti nos nostraque: sive receptus {{gap|4em}}Terra Neptunus classes aquilonibus arcet, {{gap|4em}}Regis opus, sterilisque diu paläs aptaque remis}}.<ref>[[Ars poetica#60|Ars poetica 63-65]]</ref></poem>{{r|84}}alia nomina eiusdem generis [id est feminini] in ‘us’ correptam desinentia quartae sunt declinationis, ut ‘haec nurŭs huius nurus’, ‘haec tribŭs huius tribus’, ‘haec manŭs huius manus’ – ex quo compositum eius declinationem sequitur, ‘hic centimanŭs huius centimanus’. {{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q943884|carminum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Testis mearum centimanus †gygas {{gap|4em}}Sententiarum}}<ref>[[Carmina (Horatius)/Liber III/Carmen IV#65|Carmina 3.4.69-70]]</ref> –,</poem>‘haec anŭs huius anus’. nam {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} contra hanc regulam in {{spatium|{{wl|Q678909|heautontimorumeno}}}} dixit ‘anuis’ more antiquo:<poem>{{gap|14em}}{{spatium|ipsam offendimus {{gap|4em}}Mediocriter vestitam veste lugubri, {{gap|4em}}Eius anuis causa, opinor, quae erat mortua}}.<ref>[[Heautontimorumenos/Actus II#285|Heautontimorumenos 285-287]]</ref></poem>excipitur ‘haec alvŭs huius alvi’, quod veteres frequenter masculino genere protulerunt. {{spatium|{{wl|Q311287|Accius}}}} in {{spatium|{{wl||annalibus}}}}:<poem>{{gap|8em}}{{spatium|ut quam fragilissimus alvus}}.<ref>deest, [[Carmina (Accius)|fragmenta]] vide</ref></poem> {{spatium|{{wl|Q180081|Cato}}}} ad filium: {{spatium|ex dolore, ex febri, ex siti, ex medicamentis bibendis, ex cataplasmatis, ex alvo lavando}}.<ref>deest</ref> {{spatium|{{wl|Q372100|Cinna}}}} in {{spatium|{{wl||Smyrna}}}}:<noinclude><references/></noinclude> s63hw7zmprgr4z4u66a4rglc21iz984 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/301 104 82505 270555 266708 2026-06-11T11:49:11Z Saumache 27923 /* Emendata */ 270555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 83—86|269}}</noinclude><poem>{{gap|4em}}{{spatium|At scelus incesto Cinyrae crescebat in alvo}}.<ref>deest, [[Carmina (Cinna)|fragmenta]] vide</ref></poem>itaque secundum hoc genus bene declinatur ‘alvus alvi’ {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} tamen femininum hoc protulit in {{spatium|II}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|In latus inque feri curvam conpagibus alvum}}.<ref>[[Aeneis/Liber II#50|Aeneis 2.51]]</ref></poem>{{r|85}}‘humŭs humi’: hoc etiam neutrum in ‘um’ desinens invenitur apud veteres, secundum quod oportune hanc declinationem servavit {{spatium|{{wl|Q473620|Laevius}}}} in {{spatium|{{wl||Adone}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Humum humidum pedibus fodit}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl||Gracchus}}}}<ref>ambigitur qui sit</ref> in {{spatium|{{wl||Thyeste}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{Spatium|Mersit sequentis humidum plantis humum}}.<ref>deest</ref></poem>‘domŭs huius domi’ et ‘domŭs huius domus’. {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1233598|eunucho}}}}:<poem>{{gap|8em}}{{spatium|domi focique fac vicissim ut memineris}}.<ref>[[Eunuchus/Actus IV#815|Eunuchus 815]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VI}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Hic labor ille domus et inextricabilis error}}.<ref>[[Aeneis/Liber VI#25|Aeneis 6.27]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q7198|Ovidius}}}} in {{spatium|IIII {{wl|Q184742|metamophoseon}}}}:<poem>{{gap|9em}}{{spatium|domui communis utrique}}.<ref>[[Metamorphoses (Ovidius)/Liber IV#65|Metamorphoses (Ovidius) 4.66]]</ref></poem>‘colŭs coli’ et ‘colus’. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VIII}}:<poem>{{gap|4em}}{{Spatium|Cui tolerare colo vitam tenuique Minerva}}.<ref>[[Aeneis/Liber VIII#405|Aeneis 8.409]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q243203|Statius}}}} in {{spatium|VI}}:<poem>{{gap|20em}}{{spatium|sed huius {{gap|4em}}Extrema iam fila colu, datur ordo senectae}}.<ref>[[Thebais/Liber VI#375|Thebais 6.379-380]]</ref></poem>{{r|86}}‘Venŭs Veneris’ quoque excipitur, quod solum proprium femininum invenitur Latinum in ‘us’ desinens correptam. et forte ideo sic declinatur, ne, si ‘Venus Veni’ declinaretur, dubitationem haberet genetivus cum ‘veni’ verbo imperativo. — ‘incus’ etiam ‘incudis’, quod ponit {{pt|{{spatium|{{wl|Q183420|Nonius Marcel-}}}}}}<noinclude><references/></noinclude> f7fv4fbc4q07f9mdwbj04wnm9ffh33y Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/255 104 82855 270318 267456 2026-06-11T04:14:00Z Shenme 17647 fixes 270318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="~2026-22045-61" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>serunt, longe a se distent. Deinde his adiunximus de usuris terrestribus, atque maritimis, et de instrumentis, et productione testium et probationibus, atque praesumtionibus <ref>''Cont.;'' atque praes., ''omítelas Br.''</ref> uno libro; tres hosce libros post tractatum «de rebus» prope invicem apponentes. Et rursus quae de sponsalibus, et nuptiis, et dote legibus statuta sunt, congregantes, tres libros in hac compositione habere concessimus; enimvero de curatoribus iunioris <ref>de tutoribus autem minoris, ''Cont.''</ref> aetatis duos illos, qui «de tutelis» apud omnes appellantur, et hic in summam redegimus; octo horum librorum tractatum et maxime mediam, ut dictum est, hanc partem totius compositionis fecimus, optimas profecto et utilissimas legum in his describentes. § 6.—Quae autem ad testamenta pertinent, et insuper de legatis et fideicommissis universa in novem librorum numerum contulimus, quibus praeferuntur duo, qui de testamentis et codicillis tum in universum, inquimus, tum de iis <ref>''Correc. Krieg.;'' (iis), ''por'' de iis, ''Br.'' </ref>, quae faciunt, ut volunt, milites, conditi sunt et «de testamentis» inscripti; quinque vero deinceps de legatis et fideicommissis et omni eorum quaestione disserentes. Et quoniam Falcidiae sermo contiguus congruensque erat legatorum et fideicommissorum proprietati, propterea et eum continuo legatorum subiecimus tractatui, librum integrum ipsi assignantes cum brevi quodam additamento. Et rursus quoniam ad Falcidiae imitationem in fideicommissis erat quod vocatur Trebellianum Senatusconsultum, huic quoque extremum compositionis huius tribuimus locum, omne quod hanc ad iuris partem pertinet in Trebellianum conferentes, et supervacuam esse antiqui Pegasiani dispositionem comperientes, et absurdas horum Senatusconsultorum differentias et similitudines, quas sane antiqui etiam perosi, nimis subtiliter excogitatas et damnosas vocarunt, et simpliciori quadam ratione universam hane forman concinnantes, et in Trebelliani conformantes ordinem; et haec profecto quinta pars totius compositionis in novem hosce libros coadunata est <ref>''Según enmienda de Koehl.;'' ad novem hosce redigitur libros, ''Br.''</ref>, in quibus nihil de caducis, quae olim obtinebant, nobis dictum est, quoniam haec quoque inauspicata quadam necessitate in Romana vigentia republica, et civilium bellorum triste monumentum non decebat temporibus illis usurpari, quibus Deus pacem nobis dedit agere domi forisque, et quando opus sit bellum gerere, facillime ipsius opera adversarios superare. § 7.—Sequitur autem nobis et sexta quaedam portio huius universi systematis, octo inclusa libris. Praeclare autem exorditur ab iis quae de bonorum possessionibus appellantur, quas nos similiter ut cetera considerantes, tum quae ad ingenuos, tum quae ad libertinos pertinent, ex multa superiori confusione et obscuritate <ref>''Cont.;'' subtilitate, ''por'' obsc., ''Br.''</ref> in dilucidam perduximus brevitatem, duorum librorum numerum ipsis sufficere arbitrari. Adnexuimus autem ipsis quoque ab intestato vocatas universas successiones et ipsos generum ordines, eorum gradibus etiam libro inscriptis, et<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> sl6761rennnssm6l9ghxtz17ob759wp 270319 270318 2026-06-11T04:15:26Z Shenme 17647 /* Proofread */ 270319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Shenme" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>serunt, longe a se distent. Deinde his adiunximus de usuris terrestribus, atque maritimis, et de instrumentis, et productione testium et probationibus, atque praesumtionibus <ref>''Cont.;'' atque praes., ''omítelas Br.''</ref> uno libro; tres hosce libros post tractatum «de rebus» prope invicem apponentes. Et rursus quae de sponsalibus, et nuptiis, et dote legibus statuta sunt, congregantes, tres libros in hac compositione habere concessimus; enimvero de curatoribus iunioris <ref>de tutoribus autem minoris, ''Cont.''</ref> aetatis duos illos, qui «de tutelis» apud omnes appellantur, et hic in summam redegimus; octo horum librorum tractatum et maxime mediam, ut dictum est, hanc partem totius compositionis fecimus, optimas profecto et utilissimas legum in his describentes. § 6.—Quae autem ad testamenta pertinent, et insuper de legatis et fideicommissis universa in novem librorum numerum contulimus, quibuspraeferuntur duo, qui de testamentis et codicillis tum in universum, inquimus, tum de iis <ref>''Correc. Krieg.;'' (iis), ''por'' de iis, ''Br.''</ref>, quae faciunt, ut volunt, milites, conditi sunt et «de testamentis» inscripti; quinque vero deinceps de legatis et fideicommissis et omni eorum quaestione disserentes. Et quoniam Falcidiae sermo contiguus congruensque erat legatorum et fideicommissorum proprietati, propterea et eum continuo legatorum subiecimus tractatui, librum integrum ipsi assignantes cum brevi quodam additamento. Et rursus quoniam ad Falcidiae imitationem in fideicommissis erat quod vocatur Trebellianum Senatusconsultum, huic quoque extremum compositionis huius tribuimus locum, omne quod hanc ad iuris partem pertinet in Trebellianum conferentes, et supervacuam esse antiqui Pegasiani dispositionem comperientes, et absurdas horum Senatusconsultorum differentias et similitudines, quas sane antiqui etiam perosi, nimis subtiliter excogitatas et damnosas vocarunt, et simpliciori quadam ratione universam hane forman concinnantes, et in Trebelliani conformantes ordinem; et haec profecto quinta pars totius compositionis in novem hosce libros coadunata est <ref>''Según enmienda de Koehl.;'' ad novem hosce redigitur libros, ''Br.''</ref>, in quibus nihil de caducis, quae olim obtinebant, nobis dictum est, quoniam haec quoque inauspicata quadam necessitate in Romana vigentia republica, et civilium bellorum triste monumentum non decebat temporibus illis usurpari, quibus Deus pacem nobis dedit agere domi forisque, et quando opus sit bellum gerere, facillime ipsius opera adversarios superare. § 7.—Sequitur autem nobis et sexta quaedam portio huius universi systematis, octo inclusa libris. Praeclare autem exorditur ab iis quae de bonorum possessionibus appellantur, quas nos similiter ut cetera considerantes, tum quae ad ingenuos, tum quae ad libertinos pertinent, ex multa superiori confusione et obscuritate <ref>''Cont.;'' subtilitate, ''por'' obsc., ''Br.''</ref> in dilucidam perduximus brevitatem, duorum librorum numerum ipsis sufficere arbitrari. Adnexuimus autem ipsis quoque ab intestato vocatas universas successiones et ipsos generum ordines, eorum gradibus etiam libro inscriptis, et<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> hoy987q2wgzpms9jppbiciqcki2ky8x Puteus Chaosi 0 83108 270293 270224 2026-06-10T16:56:20Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Pars III: Litteratura et Ars */ 270293 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] * [[Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 8rsaumxrpjcm3niqofmmyi2damwbfql 270295 270293 2026-06-10T17:06:43Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Pars III: Litteratura et Ars */ 270295 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] * [[Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio]] * [[Fastidium erga modernitatem]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] ignze8c6tcq14iml2ob5b1repv118hm 270304 270295 2026-06-10T18:56:12Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Pars III: Litteratura et Ars */ 270304 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] * [[Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio]] * [[Fastidium erga modernitatem]] * [[De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] bkvtueu8jb55psykpem28ggk5d15l6d 270308 270304 2026-06-10T19:19:14Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Pars III: Litteratura et Ars */ 270308 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] * [[Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio]] * [[Fastidium erga modernitatem]] * [[De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae]] * [[De statu recentioris poesis Croaticae]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] ibfkm1qqfrzyol3ohwrgnheu5b5a1p1 270314 270308 2026-06-10T20:22:26Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De opere */ 270314 wikitext text/x-wiki {{Vide|Scriptor:Coronus Tenebrosius}} = PUTEUS CHAOSĪ = ''Commentationes et Prosae (2015–2025)'' == Index capitulorum == == Pars I: Exsistentia et Societas == * [[Abyssus post victoriam]] * [[Genealogia sensus moderni]] * [[Quintessentia civilizationis: sine farcimine nihil idem esset]] * [[Critica conclusionum Iungi]] * [[De Religione et Spirituali]] * [[De Subversiva Iusculi Sorbitione]] * [[Num nos Ioseph K. sumus?]] * [[Odor discretus snobismi]] == Pars II: Prosae lyricae == * [[Privilegium Solitudinis]] * [[Paradigma (in)momentosi]] * [[Photographia Nigro‑Alba]] * [[Consilium Dei et Amoeba Decepta]] == Pars III: Litteratura et Ars == * [[De Successu Houellebecqiano]] * [[De Splendore et Honore Scriptoris]] * [[Opera quae (non) ditant]] * [[De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire]] * [[De Titulis Operum Litterariorum]] * [[Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio]] * [[Fastidium erga modernitatem]] * [[De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae]] * [[De statu recentioris poesis Croaticae]] == De opere == Haec collectio commentationum et prosarum ex operibus a Coronō Tenebrōsiō (Croatice: Krunoslav Mrkoci) annis 2015–2025 primum Croatice conscriptis constat. Versio Latina facta ab ipso auctore. [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] oe4birblwjj0skxmpwi6ipu7wgc5vpf Epigrammata (Martialis)/Liber XIII 0 83218 270267 269407 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XIII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIII]] 269407 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Xenia]] 2hr6dhrw17dqhhtnsc6bde86xa6fi90 Epigrammata (Martialis)/Liber XIV 0 83220 270269 269411 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XIV]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIV]] 269411 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Apophoreta]] mv89xds0t5l9fh4ts5o2lxayu7f5war Tragoediae (Pacuvius) 0 83280 270325 269708 2026-06-11T09:43:53Z Saumache 27923 multa contenta ex pagina removit, contenta nova: '{{discretiva}} *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. E. H. Warmington)]] *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. Otto Ribbeck)]]' 270325 wikitext text/x-wiki {{discretiva}} *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. E. H. Warmington)]] *[[Tragoediae (Pacuvius, ed. Otto Ribbeck)]] b0alujm9inupqinob9blxgxozvapjm7 Epigrammaton libri XII 0 83435 270240 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII]] ad [[Epigrammata (Martialis)]] 270240 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)]] 7yqi3uquzk535jvjrlauvil92tk1jf5 Disputatio:Epigrammaton libri XII 1 83436 270242 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)]] 270242 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)]] tjn0gdaoyc0i2qj5aegya8wpaeis2r8 Epigrammaton libri XII/Liber I 0 83437 270244 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber I]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber I]] 270244 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber I]] puwx75yg9612kky8052jd81al1tt3kp Epigrammaton libri XII/Liber II 0 83438 270246 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber II]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber II]] 270246 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber II]] 5dt7lcke9uwkdd0wtr8tpksok1rep2l Epigrammaton libri XII/Liber III 0 83439 270248 2026-06-10T12:15:46Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber III]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber III]] 270248 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber III]] 4v5wq2f176k86n5lc7v3zsaa8dpk47d Epigrammaton libri XII/Liber IV 0 83440 270250 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber IV]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber IV]] 270250 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber IV]] 86zmr23tr8bs7igwucvite4zzddq3sb Epigrammaton libri XII/Liber IX 0 83441 270252 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber IX]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber IX]] 270252 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber IX]] b8a5l8l4ihbs5upc7xw7fzmh49szj7v Epigrammaton libri XII/Liber V 0 83442 270254 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber V]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber V]] 270254 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber V]] db9r3iee09uvt763ldjywwiasefdxo6 Epigrammaton libri XII/Liber VI 0 83443 270256 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VI]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VI]] 270256 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber VI]] kvsqgh5r3ruxw4s7lofcjlmrg18esss Epigrammaton libri XII/Liber VII 0 83444 270258 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 270258 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 3ghce6ydnbcwy940x2fsv2bqm2oadyy Epigrammaton libri XII/Liber VIII 0 83445 270260 2026-06-10T12:15:47Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber VIII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber VIII]] 270260 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber VIII]] 6cfuoelcm9wxcm19vudzcx3umvr14fc Epigrammaton libri XII/Liber X 0 83446 270262 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber X]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber X]] 270262 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber X]] mawj8ir62c0nx64hb24w1erw06sdjgi Epigrammaton libri XII/Liber XI 0 83447 270264 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XI]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] 270264 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] jjkgsyeosyburwif9ber2gp8r0q1syg Epigrammaton libri XII/Liber XII 0 83448 270266 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XII]] 270266 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber XII]] 8erdyi8xv1l7xa0exabz17uhy3b41v7 Epigrammaton libri XII/Liber XIII 0 83449 270268 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XIII]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIII]] 270268 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIII]] t5cx0wx1eb31taf0f034xp0rvzdly8d 270284 270268 2026-06-10T12:21:13Z Saumache 27923 Changed redirect target from [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIII]] to [[Xenia]] 270284 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Xenia]] 2hr6dhrw17dqhhtnsc6bde86xa6fi90 Epigrammaton libri XII/Liber XIV 0 83450 270270 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Epigrammaton libri XII/Liber XIV]] ad [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIV]] 270270 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIV]] tb14dhytsw8a1c9m9xmv0t66sb3mhvg 270283 270270 2026-06-10T12:20:45Z Saumache 27923 Changed redirect target from [[Epigrammata (Martialis)/Liber XIV]] to [[Apophoreta]] 270283 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Apophoreta]] mv89xds0t5l9fh4ts5o2lxayu7f5war Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber I 1 83451 270272 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber I]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber I]] 270272 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber I]] rzbm6bnv7o7x53jadma6w1ro68e2ejq Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber II 1 83452 270274 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber II]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber II]] 270274 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber II]] et70f2q8zm3nlapul3xve7y4g8gxlsf Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber VII 1 83453 270276 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber VII]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 270276 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber VII]] 2l19vze9r7rx3fgfx6w0tpw4u6s2et9 Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber X 1 83454 270278 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber X]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber X]] 270278 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber X]] aab6rqv2chk0479b8jl0nobecyj1j49 Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber XI 1 83455 270280 2026-06-10T12:15:48Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Epigrammaton libri XII/Liber XI]] ad [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] 270280 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Epigrammata (Martialis)/Liber XI]] qpz8v1gvya05rbo64zz3ju6n7zefnah Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio 0 83456 270294 2026-06-10T17:00:02Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens '[[Puteus Chaosi]] = Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio = Societas eiusque actores in operibus publicis atque in iis quae artem appetunt irridendi sunt, quod hic est — immo saepe unicus — modus quo per risum et derisionem tales res per artem documentari possunt, simulque tempus ipsum. E contrario, eodem satirico artificio istae res deteguntur; veritas de iis aperitur atque per opus artisticum archetypi fiunt satirici aditum ad reru...' 270294 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio = Societas eiusque actores in operibus publicis atque in iis quae artem appetunt irridendi sunt, quod hic est — immo saepe unicus — modus quo per risum et derisionem tales res per artem documentari possunt, simulque tempus ipsum. E contrario, eodem satirico artificio istae res deteguntur; veritas de iis aperitur atque per opus artisticum archetypi fiunt satirici aditum ad rerum naturam. Non autem solae consuetudines sociales et normae irridentur, sed etiam singuli homines anonymi, qui poetae quodam modo in odium inciderunt. Exempla talis carminis derisoris, subsannantis, immo interdum contumeliosi, fortasse non sunt pulchra neque omnino ethica, sed sunt humana, atque ideo pars vitae. Clarissimi huius generis poetae sunt Catullus, Villon, Rimbaud, apud nostros Croatas vero Janko (Iohannes) Polić Kamov. In operibus eorum invenimus nonnumquam (saepe) verba obscena vel allusiones apertas ad ea, vel mentionem partium corporis humano more non poeticorum. Hi poetae enim usi sunt verbis, locutionibus, allusionibus quae numquam ad sermonem boni civis ullius aetatis pertinuerunt. Id ipsum eos nobis hodie reddit authenticos et iucundos. A Catullo Romano saeculi I a. Chr., qui dixit: “irrumabo et pedicabo”, ad Villonem, magistrum balladarum saeculi XV, usque ad Rimbaudum saeculi XIX, qui in carmine “Accroupissements” exonerationem alicuius episcopi vel notarii vividissime depingit, necnon musicam aerariam pomparum urbanarum — eadem vena satirica percurrit. Noster Kamov, ineunte saeculo XX, contra malogentium mores et normas sociales vehementer rebellavit, quod tituli operum eius testantur: Psovka (Convicia), Isušena kaljuža (Palus exsiccata), Ištipana hartija (Charta lacerata), etc. Poeta Kamov, stilo hymnico et nominibus personarum biblicarum Veteris Testamenti utens, naturaliter et nude exprimit impetus sexualitatis excitatae, tam clare in argumento peccati originalis expressos, quasi actus omnino naturalis et humanus. Nescimus utrum Kamov (qui nomen suum a biblico Cham sive Cam, filio Noe, sumpserit, quem pater maledixit quod nuditatem eius dormientis deriserit) Rimbaudum legerit; sed uterque Cingaram sive Zingaram memorat ut symbolum fugae, libertatis et transgressionis socialis: fugere cum Zingara, liberos gignere ex passione, sensualitate et adulterio — id est: ex libertate. Matoš carmina Kamoviana irrisorie appellavit “poesiam sputandi et lambendi”, sed postea tamen momentum rebellionis Kamovianae in litteris agnovit. 0pbzuhp93uy45e04ky7ds4ptc2p1f57 Fastidium erga modernitatem 0 83457 270296 2026-06-10T17:09:43Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens '= FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere n...' 270296 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). fiosuso5wagj2fg4bu1i1p1bncmem22 270297 270296 2026-06-10T17:16:10Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270297 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. o8rmyhjjke5r7auaawsfu5xl1yg4da0 270299 270297 2026-06-10T17:23:46Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270299 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. 3. Praecipue amabam poetas Hispanicos primae dimidiae partis saeculi XX. Illi, receptis inventis modernitatis, modernitatem vultu humano effecerunt. Coniunxerunt enim libertatem et novitates aetatis modernae cum traditione sua nationali et radicibus patriae. In carmina sua inscripserunt fatum personale, indolem propriam, sed etiam ingenium terrae et populi. Et non solum inimitabilis Lorca (1898–1936), sed etiam alii: Juan Ramón Jiménez (1881–1958), Pedro Salinas (1892–1951), Jorge Guillén (1893–1984), Vicente Aleixandre (1898–1984), Rafael Alberti (n. 1902), Luis Cernuda (1902–1963), Miguel Hernández (1910–1942), Gabriel Celaya (n. 1911), Blas de Otero (n. 1916). Haec omnia fuerunt magna, maxima aetas poesis Hispanicae, prima post aureum saeculum (saec. XVI–XVII). Dici potest: si maxima et optima poesis saeculi XIX (qualitate, profunditate, amplitudine) Francogallice scripta est, tum optima et praestantissima poesis mundi saeculi XX, meo modesto iudicio, Hispanice scripta est. Praesertim si poetis peninsulae Ibericae adiungimus poetas Latino‑Americanos linguae Hispanicae: Gabrielam Mistral (1889–1957) et Vicente Huidobro (1893–1948) e Chile, César Vallejo (1893–1938) e Peruvia, clarissimum Jorge Luis Borges (1899–1986) ex Argentina, Pablo Neruda (1904–1973) e Chile, Octavio Paz (n. 1914), Nobelianum e Mexico. Quapropter, si quis me interroget quae sit optima poesis saeculi XX, paratus respondebo: illa quae Hispanice scripta est. Ex ceteris poetis externis modernitatis quos aestimo, memorare debeo poetam Graecum Constantinum Cavafis, classicum modernum. Adest etiam Rainer Maria Rilke, poeta et cogitator qui totam vitam suam et existentiam poesi consecravit, similis quodammodo aequali suo, poetae Francogallico Paul Valéry. f9onlhbefh6gxgpxkctgwfj45ybmqtg 270300 270299 2026-06-10T17:30:43Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270300 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. 3. Praecipue amabam poetas Hispanicos primae dimidiae partis saeculi XX. Illi, receptis inventis modernitatis, modernitatem vultu humano effecerunt. Coniunxerunt enim libertatem et novitates aetatis modernae cum traditione sua nationali et radicibus patriae. In carmina sua inscripserunt fatum personale, indolem propriam, sed etiam ingenium terrae et populi. Et non solum inimitabilis Lorca (1898–1936), sed etiam alii: Juan Ramón Jiménez (1881–1958), Pedro Salinas (1892–1951), Jorge Guillén (1893–1984), Vicente Aleixandre (1898–1984), Rafael Alberti (n. 1902), Luis Cernuda (1902–1963), Miguel Hernández (1910–1942), Gabriel Celaya (n. 1911), Blas de Otero (n. 1916). Haec omnia fuerunt magna, maxima aetas poesis Hispanicae, prima post aureum saeculum (saec. XVI–XVII). Dici potest: si maxima et optima poesis saeculi XIX (qualitate, profunditate, amplitudine) Francogallice scripta est, tum optima et praestantissima poesis mundi saeculi XX, meo modesto iudicio, Hispanice scripta est. Praesertim si poetis peninsulae Ibericae adiungimus poetas Latino‑Americanos linguae Hispanicae: Gabrielam Mistral (1889–1957) et Vicente Huidobro (1893–1948) e Chile, César Vallejo (1893–1938) e Peruvia, clarissimum Jorge Luis Borges (1899–1986) ex Argentina, Pablo Neruda (1904–1973) e Chile, Octavio Paz (n. 1914), Nobelianum e Mexico. Quapropter, si quis me interroget quae sit optima poesis saeculi XX, paratus respondebo: illa quae Hispanice scripta est. Ex ceteris poetis externis modernitatis quos aestimo, memorare debeo poetam Graecum Constantinum Cavafis, classicum modernum. Adest etiam Rainer Maria Rilke, poeta et cogitator qui totam vitam suam et existentiam poesi consecravit, similis quodammodo aequali suo, poetae Francogallico Paul Valéry. 4. Quod Rimbaud in orbem litterarum occidentalium intulit — una cum paulo antiquioribus Canticis Maldororianis Lautréamontii (Isidore Ducasse, 1846–1870) — fuit confrontatio cum se ipso, cum propria imaginatione et cum ipsa realitate. “… Sed homo per omnia saecula sibi pulcher visus est. Ego autem puto hominem in suam pulchritudinem credere solum ex amore sui; re vera autem non esse pulchrum eumque id suspicari; nam cur tam contemptim intuetur vultum proximi sui?” (ex Canticis Maldororianis, cantus I) Tamen praecursores modernitatis quaerendi sunt iam apud metaphysicos Anglicos saeculi XVII. Eorum poesis plena est spiritus ludi liberi et conscientiae inevitabilis finis. In se continet miram vitalitatem, levitatem, lasciviam quandam, subtili elegantia artis formam tractandi perfusam. Legentes eorum carmina sentimus sub illo habitu lasciviae, levitatis et elegantis artificii latere gravissimas et aeternas curas humanas: de morte, de transitu temporis, de inconstantia amoris, de coniugio et voluptate corporali. Omnes has res protulerunt per ludum barocum et manieristicum, cum specie naturalitatis, elegantiae et simplicitatis — prorsus contrarium illius quod in Europa catholica media et meridiana sub nomine baroci saepe fingitur: nimium, redundans, artificiosus. In operibus metaphysicorum Anglicorum et poetarum cavalierum (circuli cum aula regia coniuncti) nihil tale invenimus. Carmina metaphysicorum et poetarum cavalierum saeculi XVII (ut Andrew Marvell 1621–1678, Thomas Carew, Robert Herrick, alii) plerumque desinunt sensato quodam et pleno argumento in quo sententia et nuntius totius operis continentur. Mihi ipsi fuerunt magna inventio, magnum exemplar et incitamentum. Metaphysicos apud nos in lucem protulerunt Ivan Slamnig et Antun Šoljan, magni scriptores Croatici et anglistae eruditissimi, qui nonnulla eorum carmina transtulerunt. Et ipsos metaphysici affecerunt sensu ludi in lingua et forma. Alter ex magnis praecursoribus modernitatis est mihi valde carus poeta Friedrich Hölderlin. Eodem anno natus ac L. van Beethoven, maturatus tempore Revolutionis Francicae et idearum eius, minor aetate contemporaneus Goethii et Schilleri, Hölderlin — praesertim in carminibus maturioribus et posterioribus — est praenuntius modernitatis: illius lineae quae ad interiora existentiae humanae spectat et ad linguam tamquam spatium esse. Quaedam eius carmina, si nesciremus quis ea et quando scripserit, ex solo stilo et artificiis poeticis facile aestimaremus medio saeculo XX composita esse. Una cum Goethe, Rilke, Georg Trakl et Gottfried Benn, Hölderlin est inter maximos poetas linguae Germanicae omnium temporum. Eius poesis fortiter et continenter influxit in novas generationes poetarum Germanorum saeculi XX. 09qgvw08fa1vt1t09wi2dpha9tv3hyn 270301 270300 2026-06-10T17:42:52Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270301 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. 3. Praecipue amabam poetas Hispanicos primae dimidiae partis saeculi XX. Illi, receptis inventis modernitatis, modernitatem vultu humano effecerunt. Coniunxerunt enim libertatem et novitates aetatis modernae cum traditione sua nationali et radicibus patriae. In carmina sua inscripserunt fatum personale, indolem propriam, sed etiam ingenium terrae et populi. Et non solum inimitabilis Lorca (1898–1936), sed etiam alii: Juan Ramón Jiménez (1881–1958), Pedro Salinas (1892–1951), Jorge Guillén (1893–1984), Vicente Aleixandre (1898–1984), Rafael Alberti (n. 1902), Luis Cernuda (1902–1963), Miguel Hernández (1910–1942), Gabriel Celaya (n. 1911), Blas de Otero (n. 1916). Haec omnia fuerunt magna, maxima aetas poesis Hispanicae, prima post aureum saeculum (saec. XVI–XVII). Dici potest: si maxima et optima poesis saeculi XIX (qualitate, profunditate, amplitudine) Francogallice scripta est, tum optima et praestantissima poesis mundi saeculi XX, meo modesto iudicio, Hispanice scripta est. Praesertim si poetis peninsulae Ibericae adiungimus poetas Latino‑Americanos linguae Hispanicae: Gabrielam Mistral (1889–1957) et Vicente Huidobro (1893–1948) e Chile, César Vallejo (1893–1938) e Peruvia, clarissimum Jorge Luis Borges (1899–1986) ex Argentina, Pablo Neruda (1904–1973) e Chile, Octavio Paz (n. 1914), Nobelianum e Mexico. Quapropter, si quis me interroget quae sit optima poesis saeculi XX, paratus respondebo: illa quae Hispanice scripta est. Ex ceteris poetis externis modernitatis quos aestimo, memorare debeo poetam Graecum Constantinum Cavafis, classicum modernum. Adest etiam Rainer Maria Rilke, poeta et cogitator qui totam vitam suam et existentiam poesi consecravit, similis quodammodo aequali suo, poetae Francogallico Paul Valéry. 4. Quod Rimbaud in orbem litterarum occidentalium intulit — una cum paulo antiquioribus Canticis Maldororianis Lautréamontii (Isidore Ducasse, 1846–1870) — fuit confrontatio cum se ipso, cum propria imaginatione et cum ipsa realitate. “… Sed homo per omnia saecula sibi pulcher visus est. Ego autem puto hominem in suam pulchritudinem credere solum ex amore sui; re vera autem non esse pulchrum eumque id suspicari; nam cur tam contemptim intuetur vultum proximi sui?” (ex Canticis Maldororianis, cantus I) Tamen praecursores modernitatis quaerendi sunt iam apud metaphysicos Anglicos saeculi XVII. Eorum poesis plena est spiritus ludi liberi et conscientiae inevitabilis finis. In se continet miram vitalitatem, levitatem, lasciviam quandam, subtili elegantia artis formam tractandi perfusam. Legentes eorum carmina sentimus sub illo habitu lasciviae, levitatis et elegantis artificii latere gravissimas et aeternas curas humanas: de morte, de transitu temporis, de inconstantia amoris, de coniugio et voluptate corporali. Omnes has res protulerunt per ludum barocum et manieristicum, cum specie naturalitatis, elegantiae et simplicitatis — prorsus contrarium illius quod in Europa catholica media et meridiana sub nomine baroci saepe fingitur: nimium, redundans, artificiosus. In operibus metaphysicorum Anglicorum et poetarum cavalierum (circuli cum aula regia coniuncti) nihil tale invenimus. Carmina metaphysicorum et poetarum cavalierum saeculi XVII (ut Andrew Marvell 1621–1678, Thomas Carew, Robert Herrick, alii) plerumque desinunt sensato quodam et pleno argumento in quo sententia et nuntius totius operis continentur. Mihi ipsi fuerunt magna inventio, magnum exemplar et incitamentum. Metaphysicos apud nos in lucem protulerunt Ivan Slamnig et Antun Šoljan, magni scriptores Croatici et anglistae eruditissimi, qui nonnulla eorum carmina transtulerunt. Et ipsos metaphysici affecerunt sensu ludi in lingua et forma. Alter ex magnis praecursoribus modernitatis est mihi valde carus poeta Friedrich Hölderlin. Eodem anno natus ac L. van Beethoven, maturatus tempore Revolutionis Francicae et idearum eius, minor aetate contemporaneus Goethii et Schilleri, Hölderlin — praesertim in carminibus maturioribus et posterioribus — est praenuntius modernitatis: illius lineae quae ad interiora existentiae humanae spectat et ad linguam tamquam spatium esse. Quaedam eius carmina, si nesciremus quis ea et quando scripserit, ex solo stilo et artificiis poeticis facile aestimaremus medio saeculo XX composita esse. Una cum Goethe, Rilke, Georg Trakl et Gottfried Benn, Hölderlin est inter maximos poetas linguae Germanicae omnium temporum. Eius poesis fortiter et continenter influxit in novas generationes poetarum Germanorum saeculi XX. 5. Maximus poeta Croaticus saeculi XX, sine ulla dubitatione, est Tin Ujević. Multi poetae duas vel tres tantum carmina anthologica in tota vita sua habent; nemo autem tot carmina anthologica possidet quot Ujević. Non est opus hic enumerare carmina ab ''Svakidašnja jadikovka'' (Querela cotidiana), per sonettos ''Kolajna'' (Monile), usque ad ''Visoki jablani'' (Populi excelsi), ''Pobratimstvo lica u svemiru'' (Fraternitas vultuum in universo), et cetera. Ex poetis nostris alterius dimidiae partis saeculi XX atque eius fine, valde amo et aestimo Ivanum Slamnig. Is enim, ut poeta, in opere suo degenerationem propositi modernistici agnovit, exitum autem e vita cotidiana invenit in ludo linguae et formae, atque in humore per quem translucebant omnia gravia quaestiones — ab evangelistis usque ad illud quasi‑syncretisticum commercium inter navem et camerariam. Poeta vero qui ausus est non solum agnoscere, sed etiam demonstrate degenerationem totius aetatis modernae et totius propositi modernistici, fuit poeta Anglicus, in America natus, dramatum scriptor et essayista T. S. Eliot. Eliot enim in opere suo et per opus suum ostendit impossibile esse in poesi quidquam vere novum creare nisi traditionem et civilisationem invoces, nisi cum ipsa civilisatione dialogum instituas. Quid enim nobis restat, si a stratis traditionis et civilisationis nos segregemus? Quid praeter feritatem animalem, barbarismum et clamorem? Ille fuit poeta qui, ad antiqua referens et ex antiquis sumens, novum efficaciter creavit. Unicus eius opus poeticum et methodus, plerumque in prima parte saeculi XX formata, praeoccupavit postmodernisticos modos citandi et referendi ad iam facta, ad culturam tamquam mundum proprium — modum quem invenimus etiam apud Umbertum Eco, clare expositum in textura romani Nomen rosae. Theoria citatitatis et intertextualitas, accessus interdisciplinaris, summum fastigium attingunt in operibus postmodernismi. Postmodernismus est, fortasse, ultimus clamor veteris mundi, veteris doctrinae et culturae quae quasi helenismum suum peragit: cultura quae exsistere non potest nisi antiqua ruminet, etiam sub nomine “dialogi creativi cum traditione”. eb3wqwtugdyfef2ftbod31ztbpyj8pe 270302 270301 2026-06-10T17:52:15Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270302 wikitext text/x-wiki = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. 3. Praecipue amabam poetas Hispanicos primae dimidiae partis saeculi XX. Illi, receptis inventis modernitatis, modernitatem vultu humano effecerunt. Coniunxerunt enim libertatem et novitates aetatis modernae cum traditione sua nationali et radicibus patriae. In carmina sua inscripserunt fatum personale, indolem propriam, sed etiam ingenium terrae et populi. Et non solum inimitabilis Lorca (1898–1936), sed etiam alii: Juan Ramón Jiménez (1881–1958), Pedro Salinas (1892–1951), Jorge Guillén (1893–1984), Vicente Aleixandre (1898–1984), Rafael Alberti (n. 1902), Luis Cernuda (1902–1963), Miguel Hernández (1910–1942), Gabriel Celaya (n. 1911), Blas de Otero (n. 1916). Haec omnia fuerunt magna, maxima aetas poesis Hispanicae, prima post aureum saeculum (saec. XVI–XVII). Dici potest: si maxima et optima poesis saeculi XIX (qualitate, profunditate, amplitudine) Francogallice scripta est, tum optima et praestantissima poesis mundi saeculi XX, meo modesto iudicio, Hispanice scripta est. Praesertim si poetis peninsulae Ibericae adiungimus poetas Latino‑Americanos linguae Hispanicae: Gabrielam Mistral (1889–1957) et Vicente Huidobro (1893–1948) e Chile, César Vallejo (1893–1938) e Peruvia, clarissimum Jorge Luis Borges (1899–1986) ex Argentina, Pablo Neruda (1904–1973) e Chile, Octavio Paz (n. 1914), Nobelianum e Mexico. Quapropter, si quis me interroget quae sit optima poesis saeculi XX, paratus respondebo: illa quae Hispanice scripta est. Ex ceteris poetis externis modernitatis quos aestimo, memorare debeo poetam Graecum Constantinum Cavafis, classicum modernum. Adest etiam Rainer Maria Rilke, poeta et cogitator qui totam vitam suam et existentiam poesi consecravit, similis quodammodo aequali suo, poetae Francogallico Paul Valéry. 4. Quod Rimbaud in orbem litterarum occidentalium intulit — una cum paulo antiquioribus Canticis Maldororianis Lautréamontii (Isidore Ducasse, 1846–1870) — fuit confrontatio cum se ipso, cum propria imaginatione et cum ipsa realitate. “… Sed homo per omnia saecula sibi pulcher visus est. Ego autem puto hominem in suam pulchritudinem credere solum ex amore sui; re vera autem non esse pulchrum eumque id suspicari; nam cur tam contemptim intuetur vultum proximi sui?” (ex Canticis Maldororianis, cantus I) Tamen praecursores modernitatis quaerendi sunt iam apud metaphysicos Anglicos saeculi XVII. Eorum poesis plena est spiritus ludi liberi et conscientiae inevitabilis finis. In se continet miram vitalitatem, levitatem, lasciviam quandam, subtili elegantia artis formam tractandi perfusam. Legentes eorum carmina sentimus sub illo habitu lasciviae, levitatis et elegantis artificii latere gravissimas et aeternas curas humanas: de morte, de transitu temporis, de inconstantia amoris, de coniugio et voluptate corporali. Omnes has res protulerunt per ludum barocum et manieristicum, cum specie naturalitatis, elegantiae et simplicitatis — prorsus contrarium illius quod in Europa catholica media et meridiana sub nomine baroci saepe fingitur: nimium, redundans, artificiosus. In operibus metaphysicorum Anglicorum et poetarum cavalierum (circuli cum aula regia coniuncti) nihil tale invenimus. Carmina metaphysicorum et poetarum cavalierum saeculi XVII (ut Andrew Marvell 1621–1678, Thomas Carew, Robert Herrick, alii) plerumque desinunt sensato quodam et pleno argumento in quo sententia et nuntius totius operis continentur. Mihi ipsi fuerunt magna inventio, magnum exemplar et incitamentum. Metaphysicos apud nos in lucem protulerunt Ivan Slamnig et Antun Šoljan, magni scriptores Croatici et anglistae eruditissimi, qui nonnulla eorum carmina transtulerunt. Et ipsos metaphysici affecerunt sensu ludi in lingua et forma. Alter ex magnis praecursoribus modernitatis est mihi valde carus poeta Friedrich Hölderlin. Eodem anno natus ac L. van Beethoven, maturatus tempore Revolutionis Francicae et idearum eius, minor aetate contemporaneus Goethii et Schilleri, Hölderlin — praesertim in carminibus maturioribus et posterioribus — est praenuntius modernitatis: illius lineae quae ad interiora existentiae humanae spectat et ad linguam tamquam spatium esse. Quaedam eius carmina, si nesciremus quis ea et quando scripserit, ex solo stilo et artificiis poeticis facile aestimaremus medio saeculo XX composita esse. Una cum Goethe, Rilke, Georg Trakl et Gottfried Benn, Hölderlin est inter maximos poetas linguae Germanicae omnium temporum. Eius poesis fortiter et continenter influxit in novas generationes poetarum Germanorum saeculi XX. 5. Maximus poeta Croaticus saeculi XX, sine ulla dubitatione, est Tin Ujević. Multi poetae duas vel tres tantum carmina anthologica in tota vita sua habent; nemo autem tot carmina anthologica possidet quot Ujević. Non est opus hic enumerare carmina ab ''Svakidašnja jadikovka'' (Querela cotidiana), per sonettos ''Kolajna'' (Monile), usque ad ''Visoki jablani'' (Populi excelsi), ''Pobratimstvo lica u svemiru'' (Fraternitas vultuum in universo), et cetera. Ex poetis nostris alterius dimidiae partis saeculi XX atque eius fine, valde amo et aestimo Ivanum Slamnig. Is enim, ut poeta, in opere suo degenerationem propositi modernistici agnovit, exitum autem e vita cotidiana invenit in ludo linguae et formae, atque in humore per quem translucebant omnia gravia quaestiones — ab evangelistis usque ad illud quasi‑syncretisticum commercium inter navem et camerariam. Poeta vero qui ausus est non solum agnoscere, sed etiam demonstrate degenerationem totius aetatis modernae et totius propositi modernistici, fuit poeta Anglicus, in America natus, dramatum scriptor et essayista T. S. Eliot. Eliot enim in opere suo et per opus suum ostendit impossibile esse in poesi quidquam vere novum creare nisi traditionem et civilisationem invoces, nisi cum ipsa civilisatione dialogum instituas. Quid enim nobis restat, si a stratis traditionis et civilisationis nos segregemus? Quid praeter feritatem animalem, barbarismum et clamorem? Ille fuit poeta qui, ad antiqua referens et ex antiquis sumens, novum efficaciter creavit. Unicus eius opus poeticum et methodus, plerumque in prima parte saeculi XX formata, praeoccupavit postmodernisticos modos citandi et referendi ad iam facta, ad culturam tamquam mundum proprium — modum quem invenimus etiam apud Umbertum Eco, clare expositum in textura romani Nomen rosae. Theoria citatitatis et intertextualitas, accessus interdisciplinaris, summum fastigium attingunt in operibus postmodernismi. Postmodernismus est, fortasse, ultimus clamor veteris mundi, veteris doctrinae et culturae quae quasi helenismum suum peragit: cultura quae exsistere non potest nisi antiqua ruminet, etiam sub nomine “dialogi creativi cum traditione”. 6. Mundus novus est mundus computatrorum, mundus hominum ita educandorum ut fiant informatici applicati, periti IT, technologi, oeconomistae; mundus in quo paene nullus iam locus est veteri humanismo, in sensu traditionis disciplinarum humanisticarum, eruditionis latae, institutionis philosophicae. Hic est mundus novi ordinis civilis, cum legibus suis et regulis, cum conventionibus commoditatis, cum deditione postulatis corporativis; individui uniformati, applicati, quasi robotizati, nullo modo conexi cum veteri mundo humanisticae universalitatis. Et, quod peius est, mundus noster fit in dies uniformior. Clamores artificum sunt clamores inadaptatorum reiectorum, vel intimistica murmura sibi ipsis ad animam, in barbam. Dicendumne est hodie contemptum erga artifices in publico culturae incurioso esse maiorem, vehementiorem, acriorem quam tempore ferocis industriae burgensium saeculi XIX et initii XX? Illis tamen artifices necessarii erant ut res pulchras fabricarent — ad decorem. Hodie autem omnia in officina producuntur, et optimus autoportretus est — incredibile dictu — selfie. Et Rembrandt et Michelangelo hodie essent — vulgaria et inutilia — fucatores tabularum. Eloquentia apud Victorianos et ars dicendi — elocutio — adhuc aestimata erat; hodie autem omnes scribunt breves nuntios, digitis pulsant et communicant. Ecce… postmodernismus vere esse potest ultimus clamor veteris mundi et temporis. Hodie omnia sunt interactiva: inter hominem, pixelos et computatrum. Verba clavis sunt: applicatio, efficientia, consumptio, celeritas, oblivio. Superant tantum coloniae quaedam solitariae et oases hominum mirabilium, qui ne intellegunt quidem — captivi suis intimis, quasi autisticis conatibus — novum tempus et totam societatem eis scribere ultimum et verum Good‑buy… slxpf20tz4cqiwi77dlh3uro5ei6q43 270303 270302 2026-06-10T17:53:56Z Coronus Tenebrosius 31709 /* FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM */ 270303 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = FASTIDIUM ERGA MODERNITATEM = '''''De degeneratione et decadentia in poesi et prosa ab Rimbaudo, per Eliotum et Bukowskium, ad nostra tempora ''''' 1. Degeneratio atque decadentia in poesi culturae occidentalis incipiunt eo momento quo poetae ab Ideali discesserunt et coeperunt in lucem proferre in operibus suis res ex mundo externo, ex cotidiana vita, ex ambitu sociali — res et facies vitae quae eos vexabant, impediebant, exacerbabant; quibus effugere non poterant, quippe quod ipsa vita eorum erat. Ille enim momentum, quo poeta ab Ideali — sive formae et musicalitatis operis, sive ab alto ideali ad quod animus tendit — rupi, atque mundum qualis est describere coepit, idem est quo ars moderna orta est. Quam ob rem initium aetatis modernae acrius, vehementius, manifestius apparet in poesi et lyrica quam, verbi gratia, in fabula longa. Hoc iam fecit Baudelaire, cum crudelitates nauticas in Albatrosum, amorem lesbianum, et illos obscuros sepulcralesque motus a Poë mutuatos depingeret. Rimbaud, celeriter maturans ingenio poetico, mox postulavit ut scriberetur de tabaco, de solanis, de bestiolis solanarum edacibus. Decadentia incipit illo momento quo quis tam humiliter decidit ut se totum describendae vitae cotidianae tradat. Id est initium decadentiae, via quae paulatim ad confessionem propriae impotentiae ducit. Fere omnis qui se rebus realitatis et cotidianae vitae dedit, conspectis banalitatibus et trivialitatibus eius, in duas vias abiit: aut, dum realitatem circa se describit, succubuit sensui desperationis, trivialitatis, taedii, inextricabilis angustiae atque inertia, delectans se in omnibus tenebrosis voraginibus in quas homo cadere potest vivens (exemplum Bukowskii); aut, describens realitatem cotidianae vitae, in alteram partem ivit: in partem experientiae spiritualis, transformationis et redemptionis, quasi magister illuminatus, visionarius, propheta quodammodo Novi Hominis et Humani Generis, nobis offerens alium innocentem et asceticum Aliošam, qui nos simpliciter et candide ad crustulas vocat in fine narrationis (Fratres Karamazovi). 2. Cum annis MCMXC (anno MCMXCV) carmina scribere coepissem, scriptura mea quadam ex necessitate orta est, sed etiam ut species resistentiae atque rebellionis personalis contra imprimis nostram poesin hodiernam. Sensiebam in me repugnantiam erga modos et cursus qui circa me, in generatione iuvenum (neque solum iuvenum), promovebantur tamquam optandi et boni modi poetice scribendi. Exstabant enim quasi quaedam normae: “quomodo carmina scribi oporteat”, quas in publicum efferebant sodales variarum iudicum commissionum, cum certas solutiones poeticas praeoptarent. Me abhorrebat quod animadvertebam apud aequales meos — poetas: exsistentiam cuiusdam modi, cuiusdam conventionis, cuiusdam directionis desideratae atque rationis scribendi. Cum in arte, in circulis artisticis, aliquid agnoscis quod ab aliquo tamquam via optanda proponitur — quo eundum sit, quomodo scribendum sit — non solum in plano idearum, sed etiam in plano editoriali et selectionis, tum fuge quam longissime. Sed fortasse id inevitabile est. Ars est unicum locum ubi homo libertatem habere potest et liber esse; si autem etiam ibi aliquis tibi praescribit quid liceat facere, quid non liceat — si feros illos artifices, rebelles et revolutionarios, ut Rimbaudum, Bukowskium, et nescio quos alios, in exempla scholastica limitantia convertit, alios ad imitandum eos impellens — nihil est maius malum, maior anti‑libertas et anti‑ars. Omne genus limitationis — modorum, stilorum, opinionum — quo creatio circumscribitur, est actus quo simul libertas et ars tolluntur. Ars est et esse debet quaestio perpetua; experimentum aeternum sui ipsius explorandi, veritatum propriarum, finium gustus et censurae, exploratio possibilitatum proprii sermonis. Nam omnis homo, praesertim scriptor, vere habet sermonem suum proprium; et omnis homo est fluvius perpetuae mutationis. Simul ac quis incipit quaerere firmamentum et tutamen in grege, in periculo est ne paulatim magis magisque ei se accommodet. Quod est contrarium et vero artifici et arti. Verus artifex est solitarius, lupus‑eremita qui libere per pratum (vel steppam) vagatur, interdum tantum hieme cum grege se coniungens propter pinguiorem praedam et sanguinolentum cibum; artifex est lupus‑exul, errabundus, qui castris tribus tantum ex necessitate temporaria appropinquat, ad munus unius aut duarum noctium. Alteram vero partem, solos pharos fideles, inveniebam in poetis in quorum operibus agnoscebam: fidem structurae formae, curam de sermone intra formam; eos qui formam suam excolebant, partes superfluas abicientes; eos qui disciplinae minimalisticae praeferre solebant torrentes confessionum de se ipsis (quibus aptiora sunt huiusmodi prosaica scripta). Ergo: architectura carminis (persuasum habeo carmen esse aedificium), momentum versus tamquam fundamentalis vehiculi rhythmi (rhythmus enim est decisivus ad affectum carminis), ipse rhythmus autem innititur metro. Non metro praeconcepto, ut olim, sed metro quod organice ex ipso poeta oritur, secundum argumentum et materiam de qua scribere cogitur. Atque hi omnes elementi plerumque alienissimi sunt poesi temporis nostri. Haec igitur duo fuerunt lapides offensionis mei et resistentiae adversus mundum poesis Croaticae hodiernae: alter psychologicus et sociologicus (renuntiatio menti gregis, modis, trendis, “desiderato et exspectato”), alter poeticus et stylisticus. 3. Praecipue amabam poetas Hispanicos primae dimidiae partis saeculi XX. Illi, receptis inventis modernitatis, modernitatem vultu humano effecerunt. Coniunxerunt enim libertatem et novitates aetatis modernae cum traditione sua nationali et radicibus patriae. In carmina sua inscripserunt fatum personale, indolem propriam, sed etiam ingenium terrae et populi. Et non solum inimitabilis Lorca (1898–1936), sed etiam alii: Juan Ramón Jiménez (1881–1958), Pedro Salinas (1892–1951), Jorge Guillén (1893–1984), Vicente Aleixandre (1898–1984), Rafael Alberti (n. 1902), Luis Cernuda (1902–1963), Miguel Hernández (1910–1942), Gabriel Celaya (n. 1911), Blas de Otero (n. 1916). Haec omnia fuerunt magna, maxima aetas poesis Hispanicae, prima post aureum saeculum (saec. XVI–XVII). Dici potest: si maxima et optima poesis saeculi XIX (qualitate, profunditate, amplitudine) Francogallice scripta est, tum optima et praestantissima poesis mundi saeculi XX, meo modesto iudicio, Hispanice scripta est. Praesertim si poetis peninsulae Ibericae adiungimus poetas Latino‑Americanos linguae Hispanicae: Gabrielam Mistral (1889–1957) et Vicente Huidobro (1893–1948) e Chile, César Vallejo (1893–1938) e Peruvia, clarissimum Jorge Luis Borges (1899–1986) ex Argentina, Pablo Neruda (1904–1973) e Chile, Octavio Paz (n. 1914), Nobelianum e Mexico. Quapropter, si quis me interroget quae sit optima poesis saeculi XX, paratus respondebo: illa quae Hispanice scripta est. Ex ceteris poetis externis modernitatis quos aestimo, memorare debeo poetam Graecum Constantinum Cavafis, classicum modernum. Adest etiam Rainer Maria Rilke, poeta et cogitator qui totam vitam suam et existentiam poesi consecravit, similis quodammodo aequali suo, poetae Francogallico Paul Valéry. 4. Quod Rimbaud in orbem litterarum occidentalium intulit — una cum paulo antiquioribus Canticis Maldororianis Lautréamontii (Isidore Ducasse, 1846–1870) — fuit confrontatio cum se ipso, cum propria imaginatione et cum ipsa realitate. “… Sed homo per omnia saecula sibi pulcher visus est. Ego autem puto hominem in suam pulchritudinem credere solum ex amore sui; re vera autem non esse pulchrum eumque id suspicari; nam cur tam contemptim intuetur vultum proximi sui?” (ex Canticis Maldororianis, cantus I) Tamen praecursores modernitatis quaerendi sunt iam apud metaphysicos Anglicos saeculi XVII. Eorum poesis plena est spiritus ludi liberi et conscientiae inevitabilis finis. In se continet miram vitalitatem, levitatem, lasciviam quandam, subtili elegantia artis formam tractandi perfusam. Legentes eorum carmina sentimus sub illo habitu lasciviae, levitatis et elegantis artificii latere gravissimas et aeternas curas humanas: de morte, de transitu temporis, de inconstantia amoris, de coniugio et voluptate corporali. Omnes has res protulerunt per ludum barocum et manieristicum, cum specie naturalitatis, elegantiae et simplicitatis — prorsus contrarium illius quod in Europa catholica media et meridiana sub nomine baroci saepe fingitur: nimium, redundans, artificiosus. In operibus metaphysicorum Anglicorum et poetarum cavalierum (circuli cum aula regia coniuncti) nihil tale invenimus. Carmina metaphysicorum et poetarum cavalierum saeculi XVII (ut Andrew Marvell 1621–1678, Thomas Carew, Robert Herrick, alii) plerumque desinunt sensato quodam et pleno argumento in quo sententia et nuntius totius operis continentur. Mihi ipsi fuerunt magna inventio, magnum exemplar et incitamentum. Metaphysicos apud nos in lucem protulerunt Ivan Slamnig et Antun Šoljan, magni scriptores Croatici et anglistae eruditissimi, qui nonnulla eorum carmina transtulerunt. Et ipsos metaphysici affecerunt sensu ludi in lingua et forma. Alter ex magnis praecursoribus modernitatis est mihi valde carus poeta Friedrich Hölderlin. Eodem anno natus ac L. van Beethoven, maturatus tempore Revolutionis Francicae et idearum eius, minor aetate contemporaneus Goethii et Schilleri, Hölderlin — praesertim in carminibus maturioribus et posterioribus — est praenuntius modernitatis: illius lineae quae ad interiora existentiae humanae spectat et ad linguam tamquam spatium esse. Quaedam eius carmina, si nesciremus quis ea et quando scripserit, ex solo stilo et artificiis poeticis facile aestimaremus medio saeculo XX composita esse. Una cum Goethe, Rilke, Georg Trakl et Gottfried Benn, Hölderlin est inter maximos poetas linguae Germanicae omnium temporum. Eius poesis fortiter et continenter influxit in novas generationes poetarum Germanorum saeculi XX. 5. Maximus poeta Croaticus saeculi XX, sine ulla dubitatione, est Tin Ujević. Multi poetae duas vel tres tantum carmina anthologica in tota vita sua habent; nemo autem tot carmina anthologica possidet quot Ujević. Non est opus hic enumerare carmina ab ''Svakidašnja jadikovka'' (Querela cotidiana), per sonettos ''Kolajna'' (Monile), usque ad ''Visoki jablani'' (Populi excelsi), ''Pobratimstvo lica u svemiru'' (Fraternitas vultuum in universo), et cetera. Ex poetis nostris alterius dimidiae partis saeculi XX atque eius fine, valde amo et aestimo Ivanum Slamnig. Is enim, ut poeta, in opere suo degenerationem propositi modernistici agnovit, exitum autem e vita cotidiana invenit in ludo linguae et formae, atque in humore per quem translucebant omnia gravia quaestiones — ab evangelistis usque ad illud quasi‑syncretisticum commercium inter navem et camerariam. Poeta vero qui ausus est non solum agnoscere, sed etiam demonstrate degenerationem totius aetatis modernae et totius propositi modernistici, fuit poeta Anglicus, in America natus, dramatum scriptor et essayista T. S. Eliot. Eliot enim in opere suo et per opus suum ostendit impossibile esse in poesi quidquam vere novum creare nisi traditionem et civilisationem invoces, nisi cum ipsa civilisatione dialogum instituas. Quid enim nobis restat, si a stratis traditionis et civilisationis nos segregemus? Quid praeter feritatem animalem, barbarismum et clamorem? Ille fuit poeta qui, ad antiqua referens et ex antiquis sumens, novum efficaciter creavit. Unicus eius opus poeticum et methodus, plerumque in prima parte saeculi XX formata, praeoccupavit postmodernisticos modos citandi et referendi ad iam facta, ad culturam tamquam mundum proprium — modum quem invenimus etiam apud Umbertum Eco, clare expositum in textura romani Nomen rosae. Theoria citatitatis et intertextualitas, accessus interdisciplinaris, summum fastigium attingunt in operibus postmodernismi. Postmodernismus est, fortasse, ultimus clamor veteris mundi, veteris doctrinae et culturae quae quasi helenismum suum peragit: cultura quae exsistere non potest nisi antiqua ruminet, etiam sub nomine “dialogi creativi cum traditione”. 6. Mundus novus est mundus computatrorum, mundus hominum ita educandorum ut fiant informatici applicati, periti IT, technologi, oeconomistae; mundus in quo paene nullus iam locus est veteri humanismo, in sensu traditionis disciplinarum humanisticarum, eruditionis latae, institutionis philosophicae. Hic est mundus novi ordinis civilis, cum legibus suis et regulis, cum conventionibus commoditatis, cum deditione postulatis corporativis; individui uniformati, applicati, quasi robotizati, nullo modo conexi cum veteri mundo humanisticae universalitatis. Et, quod peius est, mundus noster fit in dies uniformior. Clamores artificum sunt clamores inadaptatorum reiectorum, vel intimistica murmura sibi ipsis ad animam, in barbam. Dicendumne est hodie contemptum erga artifices in publico culturae incurioso esse maiorem, vehementiorem, acriorem quam tempore ferocis industriae burgensium saeculi XIX et initii XX? Illis tamen artifices necessarii erant ut res pulchras fabricarent — ad decorem. Hodie autem omnia in officina producuntur, et optimus autoportretus est — incredibile dictu — selfie. Et Rembrandt et Michelangelo hodie essent — vulgaria et inutilia — fucatores tabularum. Eloquentia apud Victorianos et ars dicendi — elocutio — adhuc aestimata erat; hodie autem omnes scribunt breves nuntios, digitis pulsant et communicant. Ecce… postmodernismus vere esse potest ultimus clamor veteris mundi et temporis. Hodie omnia sunt interactiva: inter hominem, pixelos et computatrum. Verba clavis sunt: applicatio, efficientia, consumptio, celeritas, oblivio. Superant tantum coloniae quaedam solitariae et oases hominum mirabilium, qui ne intellegunt quidem — captivi suis intimis, quasi autisticis conatibus — novum tempus et totam societatem eis scribere ultimum et verum Good‑buy… m6gnbjsrw8balu5drgva2f4si3cszq8 De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae 0 83458 270305 2026-06-10T18:58:28Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens '[Puteus Chaosi]] = De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae = Mutare atque convertere vitam propriam significat: nihil in mundo mutare, sed pro se ipso totum mundum mutare. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a via vitae poetae. Forsitan quisque duas aut tres carminum particulas scribere possit; sed poesin toto vitae cursu scribere, id est res omnino alia. Omnes enim pretiosissimi et maximi illius entis enuntiatus in poes...' 270305 wikitext text/x-wiki [Puteus Chaosi]] = De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae = Mutare atque convertere vitam propriam significat: nihil in mundo mutare, sed pro se ipso totum mundum mutare. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a via vitae poetae. Forsitan quisque duas aut tres carminum particulas scribere possit; sed poesin toto vitae cursu scribere, id est res omnino alia. Omnes enim pretiosissimi et maximi illius entis enuntiatus in poesi consignati sunt. Poetae enim poesis est omnia; fere omnia: restant tantum parvi voluptates vitae materialis. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a vita poetae: nam poeta omnia quae est, versus suos, dubitationes, suspiciones, cognitiones, haurit ex eventibus et condicionibus vitae propriae, ex experientia in corpore, loco, tempore determinato. Poeta esse per totam vitam significat: indissolubiliter coniungi cum experientia propria et cum impressionibus atque conclusionibus ex ea oriundis. Quamquam omnibus nobis grata sunt experientiae iucundae, tamen maxime discimus et iudicamus ex experientiis incommodis. Experientiam incommodam agnoscere significat: in obstaculum incidere quod nondum leviter transilire possumus. Itaque, o poetae: fruimini omnibus condicionibus quibus obicimini, tamquam experientia unica et provocatione vitae vestrae; sed ne obliviscamini: non estis soli, sicut dixit magnus noster poeta in suo Pobratimstvo lica u svemiru (Fraternitas vultuum in universo). Nam vita est oblivio, poesis autem memoria; non rerum malarum, sed scientiae per experientiam partae. 5hc5qqpje9dktq82q9ictoka8s1egx5 270306 270305 2026-06-10T18:59:25Z Coronus Tenebrosius 31709 270306 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae = Mutare atque convertere vitam propriam significat: nihil in mundo mutare, sed pro se ipso totum mundum mutare. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a via vitae poetae. Forsitan quisque duas aut tres carminum particulas scribere possit; sed poesin toto vitae cursu scribere, id est res omnino alia. Omnes enim pretiosissimi et maximi illius entis enuntiatus in poesi consignati sunt. Poetae enim poesis est omnia; fere omnia: restant tantum parvi voluptates vitae materialis. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a vita poetae: nam poeta omnia quae est, versus suos, dubitationes, suspiciones, cognitiones, haurit ex eventibus et condicionibus vitae propriae, ex experientia in corpore, loco, tempore determinato. Poeta esse per totam vitam significat: indissolubiliter coniungi cum experientia propria et cum impressionibus atque conclusionibus ex ea oriundis. Quamquam omnibus nobis grata sunt experientiae iucundae, tamen maxime discimus et iudicamus ex experientiis incommodis. Experientiam incommodam agnoscere significat: in obstaculum incidere quod nondum leviter transilire possumus. Itaque, o poetae: fruimini omnibus condicionibus quibus obicimini, tamquam experientia unica et provocatione vitae vestrae; sed ne obliviscamini: non estis soli, sicut dixit magnus noster poeta in suo Pobratimstvo lica u svemiru (Fraternitas vultuum in universo). Nam vita est oblivio, poesis autem memoria; non rerum malarum, sed scientiae per experientiam partae. 4gc8us8fca0zrv14ds2dubf3m5lqs7k 270307 270306 2026-06-10T19:06:03Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae */ 270307 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De poeta esse: de coniunctione operis et experientiae = Mutare atque convertere vitam propriam significat: nihil in mundo mutare, sed pro se ipso totum mundum mutare. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a via vitae poetae. Forsitan quisque duas aut tres carminum particulas scribere possit; sed poesim toto vitae cursu scribere, id est res omnino alia. Omnes enim pretiosissimi et maximi illius entis enuntiatus in poesi consignati sunt. Poetae enim poesis est omnia; fere omnia: restant tantum parvi voluptates vitae materialis. Frustra et insipienter est opus poeticum spectare seiunctum a vita poetae: nam poeta omnia quae est, versus suos, dubitationes, suspiciones, cognitiones, haurit ex eventibus et condicionibus vitae propriae, ex experientia in corpore, loco, tempore determinato. Poeta esse per totam vitam significat: indissolubiliter coniungi cum experientia propria et cum impressionibus atque conclusionibus ex ea oriundis. Quamquam omnibus nobis grata sunt experientiae iucundae, tamen maxime discimus et iudicamus ex experientiis incommodis. Experientiam incommodam agnoscere significat: in obstaculum incidere quod nondum leviter transilire possumus. Itaque, o poetae: fruimini omnibus condicionibus quibus obicimini, tamquam experientia unica et provocatione vitae vestrae; sed ne obliviscamini: non estis soli, sicut dixit magnus noster poeta in suo ''Pobratimstvo lica u svemiru'' (Fraternitas vultuum in universo). Nam vita est oblivio, poesis autem memoria; non rerum malarum, sed scientiae per experientiam partae. 9jhte28q8reari3w2mn26ocasv7l8e3 De statu recentioris poesis Croaticae 0 83459 270309 2026-06-10T19:31:40Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens '[[Puteus Chaosi]] = De statu recentioris poesis Croaticae = Quibusdam scriptoribus et poetis fatum et tempus concedunt ut memores maneant atque in conscientia posteritatis vivant; alii autem, quamvis bonae qualitatis, in oblivionem dilabuntur. Quo longius tempus procedit, quo maior fit numerus incolarum orbis terrarum (atque cum eo numerus scriptorum et poetarum), eo difficilius fit opus quod fatum et tempus sustinere debent. In parva terra Croatia — cu...' 270309 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De statu recentioris poesis Croaticae = Quibusdam scriptoribus et poetis fatum et tempus concedunt ut memores maneant atque in conscientia posteritatis vivant; alii autem, quamvis bonae qualitatis, in oblivionem dilabuntur. Quo longius tempus procedit, quo maior fit numerus incolarum orbis terrarum (atque cum eo numerus scriptorum et poetarum), eo difficilius fit opus quod fatum et tempus sustinere debent. In parva terra Croatia — cuius incolae dimidiam fere partem urbis New York (Novi Eboraci) efficiunt — quot homines scribunt et edunt! Sed relinquamus tempori et fato ut sua faciant: contra ea enim impotentes sumus. Si totum decursum temporis, per saecula et aetates, consideremus, animadvertimus '''quosdam phaenomenos''' in cultura et arte Europaea '''cyclicos''' esse: intervalla quae, post aliquod tempus, cum similibus notis, inclinationibus, signis praeviis redeunt. Causae harum repetitionum latent, verisimiliter, in structura psychica et conscientia humana. Quicumque paulo diligentius historiam et structuram artis Europaeae perscrutatus est, talia congruentia fortasse animadvertit. Exempli gratia: tempus quod vocamus '''aetatem classicam Graeciae''' (saec. V–IV a.Chr.) multis modis — ideis, impetu creativitatis, forma artis — respondet '''renascentiae Europaeae''' saec. XV–XVI. Quippe cum renascentia definiri soleat ut '''renovatio culturae et artis secundum exempla Graeca et Romana'''. Et, non obstante opinionibus vulgatis de relatione christianismi et Ecclesiae catholicae ad corpus humanum et sexualitatem, manet factum: Michelangelo in parietibus Cappellae Sixtinae corpora nuda pinxit in tota eorum veritate anatomica (postea pontifices iusserunt partes quasdam velari). Ex hoc schemate: a) si Graeca classica saec. V–IV a.Chr. = renascentia saec. XV–XVI, b) tum helenismus Graecus et Italicus saec. III–I a.Chr. = barocus saec. XVII–XVIII. Omnibus notis motus, dynamismi, compositionis abundantis, statua helenistica ''Laocoontis cum filiis contra serpentes'' facile videri posset opus barocum quod in hortis cuiusdam palatii Italici circa annum 1700 staret. Magna renovatio litterarum, linguae, culturae Croaticae — immo etiam cogitationis nationalis — eruptive orta est cum '''motu Illyrico publico et culturali''' primae dimidiae partis saeculi XIX. Totum saeculum XIX in litteris Croaticis videri potest quasi '''aetas archaica''' Croatiae modernae: lingua renovata et stabilita est, per normas, scholam, litteras, diurnos. In hoc saeculo agunt omnes “patres magni”: '''August Šenoa''', conditor romani historici; '''Ante Kovačić''', '''Petar Preradović''', '''Silvije Strahimir Kranjčević'''; et in fine saeculi: '''Antun Gustav Matoš''', '''Janko Polić Kamov''' (Rimbaud Croaticus), '''Vladimir Vidrić''', et alii. Si totum tempus ab media parte saeculi XIX usque ad bellum mundanum primum (1914) est '''aetas archaica''' litterarum Croaticarum, tum saeculum XX — praesertim prima eius dimidia pars — est '''aetas classica''' litterarum Croaticarum modernarum, quae respondet renascentiae et aetati classicae Graecae (Herodotus, Sophocles, Pindarus, Plato). Per saeculum XX creant '''classici''' litterarum et poesis Croaticae: '''Tin Ujević''', '''Antun Branko Šimić''', '''Miroslav Krleža''', '''Ivan Goran Kovačić''', '''Ranko Marinković''', '''Dobriša Cesarić''', alii. In altera parte saeculi XX apparent auctores qui, respectu priorum, exhibent '''manierismum''' et recessum: '''Slavko Mihalić''', repraesentans existentialismum (adhuc satis classicus), et '''Ivan Slamnig''', fortasse clarissimus repraesentans '''ludismum''' (a ''poeta ludens''). Nos autem, generatio scriptorum et poetarum huius initii saeculi XXI — notorum et ignotorum — ostendimus inclinationes ad '''psychologizationem''', ad '''ludum logicum et linguisticum''', aliquatenus in vestigiis Slamnig. Itaque omnes nos hodie sumus paulo '''manieristici‑baroci''', in relatione ad magnos poetas classicos saeculi XX. t6fvesadp1s0cr3jxlfvcybnfqg743y 270310 270309 2026-06-10T19:33:41Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De statu recentioris poesis Croaticae */ 270310 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De statu recentioris poesis Croaticae = Quibusdam scriptoribus et poetis fatum et tempus concedunt ut memores maneant atque in conscientia posteritatis vivant; alii autem, quamvis bonae qualitatis, in oblivionem dilabuntur. Quo longius tempus procedit, quo maior fit numerus incolarum orbis terrarum (atque cum eo numerus scriptorum et poetarum), eo difficilius fit opus quod fatum et tempus sustinere debent. In parva terra Croatia — cuius incolae dimidiam fere partem urbis New York (Novi Eboraci) efficiunt — quot homines scribunt et edunt! Sed relinquamus tempori et fato ut sua faciant: contra ea enim impotentes sumus. Si totum decursum temporis, per saecula et aetates, consideremus, animadvertimus '''quosdam phaenomenos''' in cultura et arte Europaea '''cyclicos''' esse: intervalla quae, post aliquod tempus, cum similibus notis, inclinationibus, signis praeviis redeunt. Causae harum repetitionum latent, verisimiliter, in structura psychica et conscientia humana. Quicumque paulo diligentius historiam et structuram artis Europaeae perscrutatus est, talia congruentia fortasse animadvertit. Exempli gratia: tempus quod vocamus '''aetatem classicam Graeciae''' (saec. V–IV a.Chr.) multis modis — ideis, impetu creativitatis, forma artis — respondet '''renascentiae Europaeae''' saec. XV–XVI. Quippe cum renascentia definiri soleat ut '''renovatio culturae et artis secundum exempla Graeca et Romana'''. Et, non obstante opinionibus vulgatis de relatione christianismi et Ecclesiae catholicae ad corpus humanum et sexualitatem, manet factum: Michelangelo in parietibus Cappellae Sixtinae corpora nuda pinxit in tota eorum veritate anatomica (postea pontifices iusserunt partes quasdam velari). Ex hoc schemate: a) si Graeca classica saec. V–IV a.Chr. = renascentia saec. XV–XVI, b) tum helenismus Graecus et Italicus saec. III–I a.Chr. = barocus saec. XVII–XVIII. Omnibus notis motus, dynamismi, compositionis abundantis, statua helenistica ''Laocoontis cum filiis contra serpentes'' facile videri posset opus barocum quod in hortis cuiusdam palatii Italici circa annum 1700 staret. Magna renovatio litterarum, linguae, culturae Croaticae — immo etiam cogitationis nationalis — eruptive orta est cum '''motu Illyrico publico et culturali''' primae dimidiae partis saeculi XIX. Totum saeculum XIX in litteris Croaticis videri potest quasi '''aetas archaica Croatiae modernae''': lingua renovata et stabilita est, per normas, scholam, litteras, diurnos. In hoc saeculo agunt omnes “patres magni”: '''August Šenoa''', conditor romani historici; '''Ante Kovačić''', '''Petar Preradović''', '''Silvije Strahimir Kranjčević'''; et in fine saeculi: '''Antun Gustav Matoš''', '''Janko Polić Kamov''' (Rimbaud Croaticus), '''Vladimir Vidrić''', et alii. Si totum tempus ab media parte saeculi XIX usque ad bellum mundanum primum (1914) est '''aetas archaica''' litterarum Croaticarum, tum saeculum XX — praesertim prima eius dimidia pars — est '''aetas classica''' litterarum Croaticarum modernarum, quae respondet renascentiae et aetati classicae Graecae (Herodotus, Sophocles, Pindarus, Plato). Per saeculum XX creant '''classici''' litterarum et poesis Croaticae: '''Tin Ujević''', '''Antun Branko Šimić''', '''Miroslav Krleža''', '''Ivan Goran Kovačić''', '''Ranko Marinković''', '''Dobriša Cesarić''', alii. In altera parte saeculi XX apparent auctores qui, respectu priorum, exhibent '''manierismum''' et recessum: '''Slavko Mihalić''', repraesentans existentialismum (adhuc satis classicus), et '''Ivan Slamnig''', fortasse clarissimus repraesentans '''ludismum''' (a ''poeta ludens''). Nos autem, generatio scriptorum et poetarum huius initii saeculi XXI — notorum et ignotorum — ostendimus inclinationes ad '''psychologizationem''', ad '''ludum logicum et linguisticum''', aliquatenus in vestigiis Slamnig. Itaque omnes nos hodie sumus paulo '''manieristici‑baroci''', in relatione ad magnos poetas classicos saeculi XX. cig5c6snfglyitc5fcyf0fwuhpg6rx1 270311 270310 2026-06-10T19:39:35Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De statu recentioris poesis Croaticae */ 270311 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De statu recentioris poesis Croaticae = Quibusdam scriptoribus et poetis fatum et tempus concedunt ut memores maneant atque in conscientia posteritatis vivant; alii autem, quamvis bonae qualitatis, in oblivionem dilabuntur. Quo longius tempus procedit, quo maior fit numerus incolarum orbis terrarum (atque cum eo numerus scriptorum et poetarum), eo difficilius fit opus quod fatum et tempus sustinere debent. In parva terra Croatia — cuius incolae dimidiam fere partem urbis New York (Novi Eboraci) efficiunt — quot homines scribunt et edunt! Sed relinquamus tempori et fato ut sua faciant: contra ea enim impotentes sumus. Si totum decursum temporis, per saecula et aetates, consideremus, animadvertimus '''quosdam phaenomenos''' in cultura et arte Europaea '''cyclicos''' esse: intervalla quae, post aliquod tempus, cum similibus notis, inclinationibus, signis praeviis redeunt. Causae harum repetitionum latent, verisimiliter, in structura psychica et conscientia humana. Quicumque paulo diligentius historiam et structuram artis Europaeae perscrutatus est, talia congruentia fortasse animadvertit. Exempli gratia: tempus quod vocamus '''aetatem classicam Graeciae''' (saec. V–IV a.Chr.) multis modis — ideis, impetu creativitatis, forma artis — respondet '''renascentiae Europaeae''' saec. XV–XVI. Quippe cum renascentia definiri soleat ut '''renovatio culturae et artis secundum exempla Graeca et Romana'''. Et, non obstante opinionibus vulgatis de relatione christianismi et Ecclesiae catholicae ad corpus humanum et sexualitatem, manet factum: Michelangelo in parietibus Cappellae Sixtinae corpora nuda pinxit in tota eorum veritate anatomica (postea pontifices iusserunt partes quasdam velari). Ex hoc schemate: a) si Graeca classica saec. V–IV a.Chr. = renascentia saec. XV–XVI, b) tum helenismus Graecus et Italicus saec. III–I a.Chr. = barocus saec. XVII–XVIII. Omnibus notis motus, dynamismi, compositionis abundantis, statua helenistica ''Laocoontis cum filiis contra serpentes'' facile videri posset opus barocum quod in hortis cuiusdam palatii Italici circa annum 1700 staret. Magna renovatio litterarum, linguae, culturae Croaticae — immo etiam cogitationis nationalis — eruptive orta est cum '''motu Illyrico publico et culturali''' primae dimidiae partis saeculi XIX. Totum saeculum XIX in litteris Croaticis videri potest quasi '''aetas archaica Croatiae modernae''': lingua renovata et stabilita est, per normas, scholam, litteras, diurnos. In hoc saeculo agunt omnes “patres magni”: '''August Šenoa''', conditor romani historici; '''Ante Kovačić''' (auctor optimi romanzi Croatici saeculi XIX, '''''In Registratura''''', secundum consensum criticorum litterariorum). '''Petar Preradović''', '''Silvije Strahimir Kranjčević'''; et in fine saeculi: '''Antun Gustav Matoš''', '''Janko Polić Kamov''' (Rimbaud Croaticus), '''Vladimir Vidrić''', et alii. Si totum tempus ab media parte saeculi XIX usque ad bellum mundanum primum (1914) est '''aetas archaica''' litterarum Croaticarum, tum saeculum XX — praesertim prima eius dimidia pars — est '''aetas classica''' litterarum Croaticarum modernarum, quae respondet renascentiae et aetati classicae Graecae (Herodotus, Sophocles, Pindarus, Plato). Per saeculum XX creant '''classici''' litterarum et poesis Croaticae: '''Tin Ujević''', '''Antun Branko Šimić''', '''Miroslav Krleža''', '''Ivan Goran Kovačić''', '''Ranko Marinković''', '''Dobriša Cesarić''', alii. In altera parte saeculi XX apparent auctores qui, respectu priorum, exhibent '''manierismum''' et recessum: '''Slavko Mihalić''', repraesentans existentialismum (adhuc satis classicus), et '''Ivan Slamnig''', fortasse clarissimus repraesentans '''ludismum''' (a ''poeta ludens''). Nos autem, generatio scriptorum et poetarum huius initii saeculi XXI — notorum et ignotorum — ostendimus inclinationes ad '''psychologizationem''', ad '''ludum logicum et linguisticum''', aliquatenus in vestigiis Slamnig. Itaque omnes nos hodie sumus paulo '''manieristici‑baroci''', in relatione ad magnos poetas classicos saeculi XX. pcznh9tguwe3lr12d4usng9hufqy0v6 270312 270311 2026-06-10T19:57:46Z Coronus Tenebrosius 31709 /* De statu recentioris poesis Croaticae */ 270312 wikitext text/x-wiki [[Puteus Chaosi]] = De statu recentioris poesis Croaticae = I. Quibusdam scriptoribus et poetis fatum et tempus concedunt ut memores maneant atque in conscientia posteritatis vivant; alii autem, quamvis bonae qualitatis, in oblivionem dilabuntur. Quo longius tempus procedit, quo maior fit numerus incolarum orbis terrarum (atque cum eo numerus scriptorum et poetarum), eo difficilius fit opus quod fatum et tempus sustinere debent. In parva terra Croatia — cuius incolae dimidiam fere partem urbis New York (Novi Eboraci) efficiunt — quot homines scribunt et edunt! Sed relinquamus tempori et fato ut sua faciant: contra ea enim impotentes sumus. Si totum decursum temporis, per saecula et aetates, consideremus, animadvertimus '''quosdam phaenomenos''' in cultura et arte Europaea '''cyclicos''' esse: intervalla quae, post aliquod tempus, cum similibus notis, inclinationibus, signis praeviis redeunt. Causae harum repetitionum latent, verisimiliter, in structura psychica et conscientia humana. Quicumque paulo diligentius historiam et structuram artis Europaeae perscrutatus est, talia congruentia fortasse animadvertit. Exempli gratia: tempus quod vocamus '''aetatem classicam Graeciae''' (saec. V–IV a.Chr.) multis modis — ideis, impetu creativitatis, forma artis — respondet '''renascentiae Europaeae''' saec. XV–XVI. Quippe cum renascentia definiri soleat ut '''renovatio culturae et artis secundum exempla Graeca et Romana'''. Et, non obstante opinionibus vulgatis de relatione christianismi et Ecclesiae catholicae ad corpus humanum et sexualitatem, manet factum: Michelangelo in parietibus Cappellae Sixtinae corpora nuda pinxit in tota eorum veritate anatomica (postea pontifices iusserunt partes quasdam velari). Ex hoc schemate: a) si Graeca classica saec. V–IV a.Chr. = renascentia saec. XV–XVI, b) tum helenismus Graecus et Italicus saec. III–I a.Chr. = barocus saec. XVII–XVIII. Omnibus notis motus, dynamismi, compositionis abundantis, statua helenistica ''Laocoontis cum filiis contra serpentes'' facile videri posset opus barocum quod in hortis cuiusdam palatii Italici circa annum 1700 staret. II. Magna renovatio litterarum, linguae, culturae Croaticae — immo etiam cogitationis nationalis — eruptive orta est cum '''motu Illyrico publico et culturali''' primae dimidiae partis saeculi XIX. Totum saeculum XIX in litteris Croaticis videri potest quasi '''aetas archaica Croatiae modernae''': lingua renovata et stabilita est, per normas, scholam, litteras, diurnos. In hoc saeculo agunt omnes “patres magni”: '''August Šenoa''', conditor romani historici; '''Ante Kovačić''' (auctor optimi romanzi Croatici saeculi XIX, '''''In Registratura''''', secundum consensum criticorum litterariorum). Um artisticâ qualitate praestantissimi poetae Croatici saeculi XIX sunt: '''Stanko Vraz''' (lyrica amatoria), '''Petar Preradović''' (poesis amoris erga patriam et linguam), '''Silvije Strahimir Kranjčević''' (maximus poeta Croaticus aetatis realisticae — poesis classicae monumentalitatis, qua de condicionibus societatis sui temporis necnon de angustiis personalibus agitur). In fine saeculi XIX: '''Antun Gustav Matoš''', '''Janko Polić Kamov''' (Rimbaud Croaticus), '''Vladimir Vidrić''', et alii. Si totum tempus ab media parte saeculi XIX usque ad bellum mundanum primum (1914) est '''aetas archaica''' litterarum Croaticarum, tum saeculum XX — praesertim prima eius dimidia pars — est '''aetas classica''' litterarum Croaticarum modernarum. Per saeculum XX creant '''classici''' litterarum et poesis Croaticae: '''Tin Ujević''', '''Antun Branko Šimić''', '''Miroslav Krleža''', '''Ivan Goran Kovačić''', '''Ranko Marinković''', '''Dobriša Cesarić''', alii. In altera parte saeculi XX apparent auctores qui, respectu priorum, exhibent '''manierismum''' et recessum: '''Slavko Mihalić''', repraesentans existentialismum (adhuc satis classicus), et '''Ivan Slamnig''', fortasse clarissimus repraesentans '''ludismum''' (a ''poeta ludens''). Nos autem, generatio scriptorum et poetarum huius initii saeculi XXI — notorum et ignotorum — ostendimus inclinationes ad '''psychologizationem''', ad '''ludum logicum et linguisticum''', aliquatenus in vestigiis Slamnig. Itaque omnes nos hodie sumus paulo '''manieristici‑baroci''', in relatione ad magnos poetas classicos saeculi XX. 86h66y20ptyxhoh3p941yee9vf8b17f Scriptor:Joseph Dardanelli 102 83460 270313 2026-06-10T20:03:00Z Demetrius Talpa 13304 nova 270313 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen=Dardanelli, Ioseph }} ==Opera== *[[Joseph Dardanelli a Roccha Baldorum ad S. Facultatis Prodoctoratum in Regio Taurinensi Athenaeo|De sacramentis]] (?) 0u9tq2trjk07xti7k028mvnmibi4bn4 270317 270313 2026-06-11T00:04:34Z JoséFigueroaAlcorta 32660 Simplificatio tituli ex indice. 270317 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen=Dardanelli, Ioseph }} ==Opera== *[[Joseph Dardanelli a Roccha Baldorum ad S. Facultatis Prodoctoratum in Regio Taurinensi Athenaeo|De Sacramentis et De Peccatis]] (1791) dhwwus7pqvbbhifr4hrolq1rtbgrmu9 Tragoediae (Pacuvius, ed. E. H. Warmington) 0 83461 270326 2026-06-11T09:43:59Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 189-353. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n189/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} [[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ #Armorum iu...' 270326 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=Tragoediarum fragmenta |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 189-353. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n189/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} [[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#Hermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Paulus|Paulus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] ⸱ [[#Pacuvii epigramma|Pacuvii epigramma]] ==Antiopa== ==Armorum iudicium== ==Atalanta== ==Chryses== ==Dulorestes== ==Hermiona== ==Iliona== ==Medus== <poem> {{c|''Medus''}} Accessi . . . Aeam et tonsillam pegi laeto in litore.<ref>Festus p356 Müller [https://archive.org/details/deverborumsigni00fest/page/356/mode/1up ]</ref><ref>[[Institutiones grammaticae/Liber X#32/Institutiones grammaticae 10.32]]</ref>{{r|231}} <!--Charisius, ap. G.L., T., 102, 20 : ' Heres,' ' parens,' ' homo ' . . . masculino genere semper dicuntur. . . , Pacuvius in Medo, cum ostenderet a Medo matrem quaeri ... —-->{{c|''Medus''}} {{gap|14em}}te, Sol, invoco,{{r|232}} inquirendi ut mei parentis mihi potestatem duis.{{r|233}} 234-5 Censorinus, ap. G.L., VI, 614, 2 : Aristophanius anapaestus — - Axena Ponti per freta Colchos denique delatus adhaesi, . . . implet pedes septem et semipedem. Anapaestus oetonarius — Ore beato lumine volitans, qui per caelum Candidas equitas, recipit eosdem pedes praeter semipedem. 236 Nonius, 324, 24 : ' Tlico 1 significat statim, mox ... — Medus Repudio auspicium ; regrediundum est ilico. 237 Charisius, ap. G.L., I, 133, 2 r 'Is eius ei eum * vel * im,' numero plurali { is,' ut est loeutus Pacuvius in Medo — Perses Ques sunt is ? ? Ignoti nescioques ignobiles. Cp. Chads., ap. Q.L., T, 91, 19; Prise., ap. O.L., III, 9, 1G. 238 Nonius, 73, 20 : * Abiugat,' separat, alienat ... — Perses Quae res te ab stabulis abiugat ? Medus Certum est loqui. 239 Nonius, 407, 23 : * Vagas ' pro vagaris ... — ■ Perses Quid tandem ? Ubi ea est ? Quod receptat se ? Medus Exul incerta vagat 40 Nonius, 77, 16 : ' Baetere,' id est ire . . . — Med us Si resto. pergit ut earn, si ire conor, prohibet baetere ! 241 Diomedes, ap. G.L., II, 382, 14 : ' Attingo ' . . . sine n littera dictum . . . ut Pacuvius in Medo — Perses Custodite istunc vos, ne vim qui adtolat neu qui adtigat. Cp. Non., 246, 4. 242 Cieero de Inv., I, 19, 27 : Fabula est in qua nec verae nec veri similes res continentur, cuiusmodi est — Angues ingentes alites iuncti iugo. Cp. Victorin., ad loc. ; Ciceron., de Rep., Ill, 9, 14 : . . . illo Pacuviano . . . alitum anguium curru. 243 Nonius, 506, 15 : ' Fulgere ' correpte pro fulgere . . . — linguae bisulcae actu crispo fulgere. 244-5 Priscianus, ap. G.L.> II, 87, 15 : Vetustissimi tamen coinparativis huiuscemodi sunt usi ... — ■ mulier egregissima forma 246 Nonius, 178, 7 : * Tetinerit * pro tenuerit ... — Chorus Ccdo quorsum itincr tctinissc aiunt? 247 Scrv. auct., ad Aen., XI, 543 : . . . (Camillo) significant deorum praeministrum, unde Vergilius bene ait Metabum Camillam appellasse filiam, scilicet Dianae ministraru. Nam et Pacuvius in Medo cum de Medea loqueretur — Chorus Caelitum Camilla, expectata advenis. Salve, hospita ! Cp. Macrob., S. t III, 8, 7. 248 Nonius, 74, 21 : ' Averruneare,' avcrtere . . . — Medea Possum ego istam capite eladem averruncassere. 249 Nonius, 170, 15 : ' Sempiterne ' . . . — populoque ut faustum sempiterne sospitent. Cp. Non., 176, 5. 250 Festus, 436, 2 : ' Super ' . . . ponitur etiam pro de, Graeca consuetudine, ut i 11 i dicunt v-nip ... — Perses Qua super re interfeetum esse dixisti Hippotem ? 251 Festus, 226, 29 : ' Ostentum ' non solum pro portento poni solere, sed etiam participialiter . . . testimonio est Pacuvius in Medo — Medea Atque eeeum in ipso tempore ostentum senem. 252 Schol. ad A en., V, 93 : ' Altaria ' . . . — Aeetes vitam propagans exanimis altaribus. 253-6 Cicero, Tusc. Disp., Ill, 12, 26 : Quid ? Ilium filium Solis nonne patris ipsius luce indignuin putas ? — Refugere oeuli. corpus macie extabuit ; laerimae percdere nmore exsanguis genas ; sit urn inter oris barba pedore horrida intonsa infuscat pectus inluvie scabrum. Haec mala, o stultissime Aeeta, ipse tibi addidisti; non inerant in cis quae tibi casus invcxcrat . . . sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae. Illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo animo carebas. 257 Nonius, 197, 28 : ' Quis ' ct generi feminino attribui posse veterum auctoritas voluit . . . Pacuvius — Aeetes Quis tu es mulicr quae me insueto nuneupasti nomine ? Cp. Pompei., ap. G.L., V, 206, 27; Varr., L.L., VI, 60 (. . , tern in Medo), al. 258-9 Nonius, 6, 21 : ' Calvitur ' dictum est frustratur ... — Medea Sentio, pater, te vocis calvi similitudine. et— Aeetes Sed quid conspicio ? Num me lactans calvitur aetas ? 260 Cicero, Tusc. Disp., IV, 32, 69 : Quid ait ex tragoedia prineeps ille Argonautarum . . . {Enn., ' i/cc/.' 286). Quid ergo ? Hie ainor Medeae quanta miseriarum excitavit ineendia ! Atque ea tamen apud alium poetam patri dieere audet se eoniugem habuisse — Medea ilium Amor quern dederat, qui plus pollet potiorque est patre. 261-3 Auctor, ad Herenn., II, 25, 40 : Item vitiosum est, cum id quod in aperto delicto positum est tamen aliqua tegitur defensione, hoc modo — Medea Cum te expetebant omnes florentissimo regno, reliqui ; mine desertum ab omnibus summo periclo sola ut restituam paro. 2&8 - 9 et Flor. 3 (in marg.) ? om. cdd. 264 Nonius, 79, 5 : ' Bount ' dictum a bourn mugitibus ... — Nuntius Clamore et sonitu colles resonantes bount. 265 Macrobius, S., VI, 1, 36 : ' Diversi circumspiciunt ' . . . — diversi circumspicimus, horror percipit. </poem> ==Niptra== ==Pentheus== ==Periboea== ==Teucer== ==Paulus== ==Ex incertis fabulis== ==Pacuvii epigramma== g8iliwoviuix20p57u919hdgck5h9oc 270329 270326 2026-06-11T09:58:35Z Saumache 27923 270329 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio= 1936, Londinii; apud ''Fragments and Specimens of Early Latin volume II'', pp 189-353. |Recensor=E. H. Warmington |Fons= [https://archive.org/details/L314RemainsOfOldLatinIILiviusAndonicusNaeviusPacuviusAccius/page/n189/mode/1up archive.org] |Genera=Tragoediae }} [[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#Hermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Paulus|Paulus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] ⸱ [[#Pacuvii epigramma|Pacuvii epigramma]] ==Antiopa== ==Armorum iudicium== ==Atalanta== ==Chryses== ==Dulorestes== ==Hermiona== ==Iliona== ==Medus== <poem> {{c|''Medus''}} Accessi . . . Aeam et tonsillam pegi laeto in litore.<ref>Festus p356 Müller [https://archive.org/details/deverborumsigni00fest/page/356/mode/1up ]</ref><ref>[[Institutiones grammaticae/Liber X#32/Institutiones grammaticae 10.32]]</ref>{{r|231}} <!--Charisius, ap. G.L., T., 102, 20 : ' Heres,' ' parens,' ' homo ' . . . masculino genere semper dicuntur. . . , Pacuvius in Medo, cum ostenderet a Medo matrem quaeri ... —-->{{c|''Medus''}} {{gap|14em}}te, Sol, invoco,{{r|232}} inquirendi ut mei parentis mihi potestatem duis.{{r|233}} 234-5 Censorinus, ap. G.L., VI, 614, 2 : Aristophanius anapaestus — - Axena Ponti per freta Colchos denique delatus adhaesi, . . . implet pedes septem et semipedem. Anapaestus oetonarius — Ore beato lumine volitans, qui per caelum Candidas equitas, recipit eosdem pedes praeter semipedem. 236 Nonius, 324, 24 : ' Tlico 1 significat statim, mox ... — Medus Repudio auspicium ; regrediundum est ilico. 237 Charisius, ap. G.L., I, 133, 2 r 'Is eius ei eum * vel * im,' numero plurali { is,' ut est loeutus Pacuvius in Medo — Perses Ques sunt is ? ? Ignoti nescioques ignobiles. Cp. Chads., ap. Q.L., T, 91, 19; Prise., ap. O.L., III, 9, 1G. 238 Nonius, 73, 20 : * Abiugat,' separat, alienat ... — Perses Quae res te ab stabulis abiugat ? Medus Certum est loqui. 239 Nonius, 407, 23 : * Vagas ' pro vagaris ... — ■ Perses Quid tandem ? Ubi ea est ? Quod receptat se ? Medus Exul incerta vagat 40 Nonius, 77, 16 : ' Baetere,' id est ire . . . — Med us Si resto. pergit ut earn, si ire conor, prohibet baetere ! 241 Diomedes, ap. G.L., II, 382, 14 : ' Attingo ' . . . sine n littera dictum . . . ut Pacuvius in Medo — Perses Custodite istunc vos, ne vim qui adtolat neu qui adtigat. Cp. Non., 246, 4. 242 Cieero de Inv., I, 19, 27 : Fabula est in qua nec verae nec veri similes res continentur, cuiusmodi est — Angues ingentes alites iuncti iugo. Cp. Victorin., ad loc. ; Ciceron., de Rep., Ill, 9, 14 : . . . illo Pacuviano . . . alitum anguium curru. 243 Nonius, 506, 15 : ' Fulgere ' correpte pro fulgere . . . — linguae bisulcae actu crispo fulgere. 244-5 Priscianus, ap. G.L.> II, 87, 15 : Vetustissimi tamen coinparativis huiuscemodi sunt usi ... — ■ mulier egregissima forma 246 Nonius, 178, 7 : * Tetinerit * pro tenuerit ... — Chorus Ccdo quorsum itincr tctinissc aiunt? 247 Scrv. auct., ad Aen., XI, 543 : . . . (Camillo) significant deorum praeministrum, unde Vergilius bene ait Metabum Camillam appellasse filiam, scilicet Dianae ministraru. Nam et Pacuvius in Medo cum de Medea loqueretur — Chorus Caelitum Camilla, expectata advenis. Salve, hospita ! Cp. Macrob., S. t III, 8, 7. 248 Nonius, 74, 21 : ' Averruneare,' avcrtere . . . — Medea Possum ego istam capite eladem averruncassere. 249 Nonius, 170, 15 : ' Sempiterne ' . . . — populoque ut faustum sempiterne sospitent. Cp. Non., 176, 5. 250 Festus, 436, 2 : ' Super ' . . . ponitur etiam pro de, Graeca consuetudine, ut i 11 i dicunt v-nip ... — Perses Qua super re interfeetum esse dixisti Hippotem ? 251 Festus, 226, 29 : ' Ostentum ' non solum pro portento poni solere, sed etiam participialiter . . . testimonio est Pacuvius in Medo — Medea Atque eeeum in ipso tempore ostentum senem. 252 Schol. ad A en., V, 93 : ' Altaria ' . . . — Aeetes vitam propagans exanimis altaribus. 253-6 Cicero, Tusc. Disp., Ill, 12, 26 : Quid ? Ilium filium Solis nonne patris ipsius luce indignuin putas ? — Refugere oeuli. corpus macie extabuit ; laerimae percdere nmore exsanguis genas ; sit urn inter oris barba pedore horrida intonsa infuscat pectus inluvie scabrum. Haec mala, o stultissime Aeeta, ipse tibi addidisti; non inerant in cis quae tibi casus invcxcrat . . . sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae. Illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo animo carebas. 257 Nonius, 197, 28 : ' Quis ' ct generi feminino attribui posse veterum auctoritas voluit . . . Pacuvius — Aeetes Quis tu es mulicr quae me insueto nuneupasti nomine ? Cp. Pompei., ap. G.L., V, 206, 27; Varr., L.L., VI, 60 (. . , tern in Medo), al. 258-9 Nonius, 6, 21 : ' Calvitur ' dictum est frustratur ... — Medea Sentio, pater, te vocis calvi similitudine. et— Aeetes Sed quid conspicio ? Num me lactans calvitur aetas ? 260 Cicero, Tusc. Disp., IV, 32, 69 : Quid ait ex tragoedia prineeps ille Argonautarum . . . {Enn., ' i/cc/.' 286). Quid ergo ? Hie ainor Medeae quanta miseriarum excitavit ineendia ! Atque ea tamen apud alium poetam patri dieere audet se eoniugem habuisse — Medea ilium Amor quern dederat, qui plus pollet potiorque est patre. 261-3 Auctor, ad Herenn., II, 25, 40 : Item vitiosum est, cum id quod in aperto delicto positum est tamen aliqua tegitur defensione, hoc modo — Medea Cum te expetebant omnes florentissimo regno, reliqui ; mine desertum ab omnibus summo periclo sola ut restituam paro. 2&8 - 9 et Flor. 3 (in marg.) ? om. cdd. 264 Nonius, 79, 5 : ' Bount ' dictum a bourn mugitibus ... — Nuntius Clamore et sonitu colles resonantes bount. 265 Macrobius, S., VI, 1, 36 : ' Diversi circumspiciunt ' . . . — diversi circumspicimus, horror percipit. </poem> ==Niptra== ==Pentheus== ==Periboea== ==Teucer== ==Paulus== ==Ex incertis fabulis== ==Pacuvii epigramma== qb7m7bmscr8kloiqkbd5ksxmfyoiqub Tragoediae (Pacuvius, ed. Otto Ribbeck) 0 83462 270331 2026-06-11T10:05:52Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1887; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 86-157. |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ #Armorum...' 270331 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1887; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 86-157. |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#Hermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Paulus|Paulus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]] ⸱ [[#Pacuvii epigramma|Pacuvii epigramma]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=98 to=169 tosection=s1/> 9emwm58pw8nfcc05rh3h5hnwi1tyzqi 270334 270331 2026-06-11T10:11:13Z Saumache 27923 270334 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1887; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 86-157 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#Hermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=98 to=169 tosection=s1/> ngtbw6m04zdmj0h3bgnso15wpnu10qm 270532 270334 2026-06-11T10:29:42Z Saumache 27923 270532 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 86-157 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#Hermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=98 to=169 tosection=s1/> 30gknvx3wh2oobfnxuybewkwxwzh2xi 270538 270532 2026-06-11T10:34:07Z Saumache 27923 270538 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Marcus Pacuvius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Pacuvius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Pacuvius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 86-157 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Antiopa|Antiopa]] ⸱ [[#PArmorum|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Atalanta|Atalanta]] ⸱ [[#Chryses|Chryses]] ⸱ [[#Dulorestes|Dulorestes]] ⸱ [[#PHermiona|Hermiona]] ⸱ [[#Iliona|Iliona]] ⸱ [[#Medus|Medus]] ⸱ [[#Niptra|Niptra]] ⸱ [[#Pentheus|Pentheus]] ⸱ [[#Periboea|Periboea]] ⸱ [[#Teucer|Teucer]] ⸱ [[#PIncertis|Ex incertis fabulis]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=98 to=169 tosection=s1/> pkddmqkfvvgpijfya70jtltsc79lwd4 Tragoediae (Accius) 0 83463 270336 2026-06-11T10:12:53Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] 270336 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] s78suvsrizs8yfbavo6a31c2ox9pke1 270528 270336 2026-06-11T10:18:01Z Saumache 27923 Removed redirect to [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] 270528 wikitext text/x-wiki {{discretiva}} * [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] * [[Tragoediae (Accius, ed. Otto Ribbeck]] isk9bs2632k2jnj719eycehbh591rjv 270540 270528 2026-06-11T10:40:59Z Saumache 27923 270540 wikitext text/x-wiki {{discretiva}} * [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] * [[Tragoediae (Accius, ed. Otto Ribbeck)]] 52vaxs58x5b6se7g9sz9xsb3mkmtpqt Disputatio:Tragoediae (Accius) 1 83464 270338 2026-06-11T10:12:53Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] 270338 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)]] p83tt8ealzinnvl4se7wj06ppjgluro Tragoediae (Accius)/Achilles 0 83465 270340 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Achilles]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 270340 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 19qoi1ghhs7ewhro4gad26lr1gffram Tragoediae (Accius)/Aegisthus 0 83466 270342 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Aegisthus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 270342 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 8attftxafvaeraocx6i2ubwmrx2xbzd Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae 0 83467 270344 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] 270344 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] 73gv8k2mo7mn2sqco7p3xeqxablvw02 Tragoediae (Accius)/Alcestis 0 83468 270346 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alcestis]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] 270346 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] ft1292flaroy936vr7sto6qv3v38kga Tragoediae (Accius)/Alcimeo 0 83469 270348 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alcimeo]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] 270348 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] eglmz5m6w21nseowka4djx8ac3f7acr Tragoediae (Accius)/Alphesiboea 0 83470 270350 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Alphesiboea]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] 270350 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] kwgkb7gsdtnqa0h09067jbrdbh78dfd Tragoediae (Accius)/Amphitruo 0 83471 270352 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Amphitruo]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] 270352 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] l2jljaclmhhe8juiyajz2ekwvc3vzhw Tragoediae (Accius)/Andromeda 0 83472 270354 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Andromeda]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] 270354 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] fbdlxq11mh1s8q4qxlfmy5km701dk82 Tragoediae (Accius)/Antenoridae 0 83473 270356 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Antenoridae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] 270356 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] pkhyfwo98qc2ili1fvw53y1dwy8ocik Tragoediae (Accius)/Antigona 0 83474 270358 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Antigona]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] 270358 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] 318h0bkzh9coctj8iq57k05dlhsu5g5 Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium 0 83475 270360 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] 270360 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] jd4og2pi7pib4aj2bl0xpyq982wrkpd Tragoediae (Accius)/Astyanax 0 83476 270362 2026-06-11T10:12:54Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Astyanax]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] 270362 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] 9litfz33pym7ficz6ur84pj5lnv2e51 Tragoediae (Accius)/Athamas 0 83477 270364 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Athamas]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] 270364 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] d5zmajfkishmgelp4e28yckdzot6m72 Tragoediae (Accius)/Atreus 0 83478 270366 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Atreus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] 270366 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] e81avezsvn7rhb2gkoz351d5cx1lvty Tragoediae (Accius)/Bacchae 0 83479 270368 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Bacchae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] 270368 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] ljfhyhm0mwtqvpbwxmqzt309n5n11bg Tragoediae (Accius)/Chrysippus 0 83480 270370 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Chrysippus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] 270370 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] rgafndojwozl1ml3c24mvzp82lovmtr Tragoediae (Accius)/Clutemestra 0 83481 270372 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Clutemestra]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] 270372 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] j0fmd966gdzdwywv9bbpvnidd5nko98 Tragoediae (Accius)/Deiphobus 0 83482 270374 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Deiphobus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] 270374 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] 7zphwuijehxxf2gbapd6a3ztwbbj84z Tragoediae (Accius)/Diomedes 0 83483 270376 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Diomedes]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] 270376 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] akbq4xb1kxgon22xtzm1jibjgdes5no Tragoediae (Accius)/Epigoni 0 83484 270378 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Epigoni]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 270378 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 8atj8n6ypiiu51cr5u2airzahw9s3le Tragoediae (Accius)/Epinausimache 0 83485 270380 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Epinausimache]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] 270380 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] m7ypik604irlazgk18i9tnzzf11jeq4 Tragoediae (Accius)/Erigona 0 83486 270382 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Erigona]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] 270382 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] b3dkb4q76q4jk3iu8i556t00v93m2da Tragoediae (Accius)/Eriphyla 0 83487 270384 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Eriphyla]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 270384 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 7auyd3w7swoi4oj4qpjm4bfr11i5zdf Tragoediae (Accius)/Eurysaces 0 83488 270386 2026-06-11T10:12:55Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Eurysaces]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] 270386 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] ir8ngfjcu4gu9ivl42yjswhqathvz8l Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis 0 83489 270388 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] 270388 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] 57nyh3syfkih988mpf29rooanf4lyoq Tragoediae (Accius)/Hecuba 0 83490 270390 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Hecuba]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] 270390 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] g36h42a3suqs7kcd5qclf8rk9pn5su4 Tragoediae (Accius)/Hellenes 0 83491 270392 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Hellenes]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] 270392 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] ewir5zcyqk4c6fj75zw66j5s5rkb05y Tragoediae (Accius)/Io 0 83492 270394 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Io]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] 270394 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] nkkecmka25s6grc5raptgkiow6rhhkz Tragoediae (Accius)/Medea 0 83493 270396 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Medea]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] 270396 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] nhwn60mmyr07qpw7v4atdfwmkz37xw7 Tragoediae (Accius)/Melanippus 0 83494 270398 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Melanippus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] 270398 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] h2hvhz83cxccwjm5lvq0i0gwcnc3nz2 Tragoediae (Accius)/Meleager 0 83495 270400 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Meleager]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 270400 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 2ki3vuv0gwa2i91c89bz7xncm8oojmk Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus 0 83496 270402 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] 270402 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] n5q5ssfg31m6ffnc33f0xkazn13uiyx Tragoediae (Accius)/Myrmidones 0 83497 270404 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Myrmidones]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] 270404 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] tkwkk4s1d4tgylyzc5vti2zvnpi5jt7 Tragoediae (Accius)/Neoptolemus 0 83498 270406 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Neoptolemus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] 270406 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] 23zh53a8jubm1odz45kq85gxme11x7g Tragoediae (Accius)/Nyctegresia 0 83499 270408 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Nyctegresia]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] 270408 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] pcxhgqs2zdnt6z8ujumh7h8wacq2hk8 Tragoediae (Accius)/Oenomaus 0 83500 270410 2026-06-11T10:12:56Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Oenomaus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 270410 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 19s0e9agv4foxysdff90ues2dk21tty Tragoediae (Accius)/Pelopidae 0 83501 270412 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Pelopidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] 270412 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] 82lzfoftgxtp1szf6xtzwkh0qgwh9ig Tragoediae (Accius)/Persidae 0 83502 270414 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Persidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] 270414 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] r0j4ho4mntmz8iwk6kk7nii0p9btyjs Tragoediae (Accius)/Philocteta 0 83503 270416 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Philocteta]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] 270416 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] l2hjo02a1ktm66oi7avmk14zlks4uze Tragoediae (Accius)/Phinidae 0 83504 270418 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Phinidae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phinidae]] 270418 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phinidae]] dom5rm3v3jafxaxfi6j7rd8t00v7gj6 270545 270418 2026-06-11T11:06:31Z Saumache 27923 Changed redirect target from [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phinidae]] to [[Tragoediae (Accius)]] 270545 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius)]] i7r6j9w5xhedm11xilar4aztvq69z61 Tragoediae (Accius)/Phoenissae 0 83505 270420 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Phoenissae]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] 270420 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] ge6lc9jqe8p7hhik1giji5pu0ztf9cl Tragoediae (Accius)/Prometheus 0 83506 270422 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Prometheus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] 270422 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] ha71iuuh8xyy6h4jvamtt6v501oqasa Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi 0 83507 270424 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] 270424 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] 4wpcyvgb8xa5jl9c3uk0db9u07nwzs2 Tragoediae (Accius)/Telephus 0 83508 270426 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Telephus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] 270426 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] idkg5adqv9tuuqht9fv204fggqf28h5 Tragoediae (Accius)/Tereus 0 83509 270428 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Tereus]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] 270428 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] 35i05k8awlti0m99czu0wvr9m5vonm2 Tragoediae (Accius)/Thebais 0 83510 270430 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Thebais]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] 270430 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] 564uwrl5igf63hacicx7301n7rqij8u Tragoediae (Accius)/Troades 0 83511 270432 2026-06-11T10:12:57Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Tragoediae (Accius)/Troades]] ad [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 270432 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 1revmix181ce8y3ikw02k4dn4so15h1 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Achilles 1 83512 270434 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Achilles]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 270434 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Achilles]] 58a78ryu4ygzsdj479auehx4e8h4u5t Disputatio:Tragoediae (Accius)/Aegisthus 1 83513 270436 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Aegisthus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 270436 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Aegisthus]] 7uq8dvzp0ouuioizvypiwdcwame4th9 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae 1 83514 270438 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Agamemnonidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] 270438 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Agamemnonidae]] o04vgowt64gg5fyatoc72xhro12zwkd Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcestis 1 83515 270440 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcestis]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] 270440 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcestis]] 8jci4zwk9pdbzjfp8dnqi7jl75plc5l Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcimeo 1 83516 270442 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alcimeo]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] 270442 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alcimeo]] fcnt1w2rbnl2248lhri07wf4rnie4z2 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alphesiboea 1 83517 270444 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Alphesiboea]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] 270444 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Alphesiboea]] rz42bz7y0oi7dvhcpd8izfevk0210sh Disputatio:Tragoediae (Accius)/Amphitruo 1 83518 270446 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Amphitruo]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] 270446 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Amphitruo]] lmsn4sn1tw96e95ukbujnzrz5noi0xu Disputatio:Tragoediae (Accius)/Andromeda 1 83519 270448 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Andromeda]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] 270448 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Andromeda]] ptfy89flyw9s3xy99bjlexo96lnz7ig Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antenoridae 1 83520 270450 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antenoridae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] 270450 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antenoridae]] dbt4qcmzq48zlyp93y32spvrvnxkekn Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antigona 1 83521 270452 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Antigona]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] 270452 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Antigona]] gslusu0e8ti5ee1brgbjz36z3rqx2df Disputatio:Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium 1 83522 270454 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Armorum iudicium]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] 270454 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Armorum iudicium]] pa1rzrtxm5d9valia8al1zloecbavib Disputatio:Tragoediae (Accius)/Astyanax 1 83523 270456 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Astyanax]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] 270456 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Astyanax]] l1md2g5lw92yti4kraqkw2xtlzgfgc2 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Athamas 1 83524 270458 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Athamas]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] 270458 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Athamas]] b7ks7aaxugowuqnc025w18oy8mmmph8 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Atreus 1 83525 270460 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Atreus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] 270460 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Atreus]] nl2qy01hehu52q51p0vztzxujv6cal7 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Bacchae 1 83526 270462 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Bacchae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] 270462 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Bacchae]] fd97qmo98085tg9wzuk19cse916qpon Disputatio:Tragoediae (Accius)/Chrysippus 1 83527 270464 2026-06-11T10:12:58Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Chrysippus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] 270464 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Chrysippus]] owlbjyii3872hprn7ez11sgs6mubh7s Disputatio:Tragoediae (Accius)/Clutemestra 1 83528 270466 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Clutemestra]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] 270466 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Clutemestra]] gec5fp45lgp189gqs9vtldc8m8m4j00 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Deiphobus 1 83529 270468 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Deiphobus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] 270468 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Deiphobus]] trnemyed2g90f51ngpv0a7k7mb1t733 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Diomedes 1 83530 270470 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Diomedes]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] 270470 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Diomedes]] ffnzi754xmo58dw38s95diwt4z3rbz6 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epigoni 1 83531 270472 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epigoni]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 270472 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epigoni]] 4nmpy1vbtin924noktu2e73zsinz2us Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epinausimache 1 83532 270474 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Epinausimache]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] 270474 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Epinausimache]] rr09ngrm9lj89x4v9bs28v2t6r29nwv Disputatio:Tragoediae (Accius)/Erigona 1 83533 270476 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Erigona]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] 270476 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Erigona]] nkfl1m6k7ewsdt7dw5a129zexyo7aim Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eriphyla 1 83534 270478 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eriphyla]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 270478 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eriphyla]] 8evs0jfvb7jk3etkoctxcie9qna0gjj Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eurysaces 1 83535 270480 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Eurysaces]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] 270480 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Eurysaces]] kf27mm3mq3v01973gvsnz6n4rftv30i Disputatio:Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis 1 83536 270482 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Ex incertis fabulis]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] 270482 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Ex incertis fabulis]] bc4k1bwrvmgkeozqgm0ughlrriqrhxz Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hecuba 1 83537 270484 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hecuba]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] 270484 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hecuba]] 1js4yr6spsx63937s2y17jt8uhrl4ne Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hellenes 1 83538 270486 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Hellenes]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] 270486 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Hellenes]] qmmjdhmi4v6h5dvjq3v4f7goixvj3ao Disputatio:Tragoediae (Accius)/Io 1 83539 270488 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Io]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] 270488 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Io]] 2ghl5l6dwogp86usyomsk151ipa0z5w Disputatio:Tragoediae (Accius)/Medea 1 83540 270490 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Medea]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] 270490 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Medea]] 6c13129uhus97ubt6zm2zwq6vky20ot Disputatio:Tragoediae (Accius)/Melanippus 1 83541 270492 2026-06-11T10:12:59Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Melanippus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] 270492 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Melanippus]] iaietrzptvrp28l131wm4kqnbx6lhba Disputatio:Tragoediae (Accius)/Meleager 1 83542 270494 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Meleager]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 270494 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Meleager]] 3stni8nrz6eojx7crsyvex2ojg8hnzu Disputatio:Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus 1 83543 270496 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Minos sive Minotaurus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] 270496 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Minos sive Minotaurus]] kd2qx4odrpo68en3v8qq8q75uazgd8w Disputatio:Tragoediae (Accius)/Myrmidones 1 83544 270498 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Myrmidones]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] 270498 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Myrmidones]] nclnmgnounj28a2rxpiht8jen70k1q7 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Neoptolemus 1 83545 270500 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Neoptolemus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] 270500 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Neoptolemus]] o3fijuqxzzkw49l8ftslsgbs50idpd5 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Nyctegresia 1 83546 270502 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Nyctegresia]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] 270502 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Nyctegresia]] 4l1wg54ti1ps8l959gtwv1ifxk0l4ss Disputatio:Tragoediae (Accius)/Oenomaus 1 83547 270504 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Oenomaus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 270504 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Oenomaus]] 99fhqljke9p90xfnpusvk0imuqbhc4q Disputatio:Tragoediae (Accius)/Pelopidae 1 83548 270506 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Pelopidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] 270506 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Pelopidae]] sbscalfz6w46pinvyy15l149k3yz9j1 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Persidae 1 83549 270508 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Persidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] 270508 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Persidae]] kf5wkh8fpvhewqm7zp52glle2x22lbf Disputatio:Tragoediae (Accius)/Philocteta 1 83550 270510 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Philocteta]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] 270510 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Philocteta]] 3y4u4wblxx8hwcvkv773z6k8ck8dg84 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Phinidae 1 83551 270512 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Phinidae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phinidae]] 270512 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phinidae]] 9if4acar7jw3c4wh1114syw2yh2y8uu Disputatio:Tragoediae (Accius)/Phoenissae 1 83552 270514 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Phoenissae]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] 270514 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Phoenissae]] eknr96fr75t2h7p380umle967u0n87q Disputatio:Tragoediae (Accius)/Prometheus 1 83553 270516 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Prometheus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] 270516 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Prometheus]] 3vq6zyquscsegt38qkx35h40dv69p1y Disputatio:Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi 1 83554 270518 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] 270518 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] l5hi6wua82zak90gzhptyww405kjrqm Disputatio:Tragoediae (Accius)/Telephus 1 83555 270520 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Telephus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] 270520 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Telephus]] 7r4ijbxey31t3k1w7r7je1ak4yjr2iu Disputatio:Tragoediae (Accius)/Tereus 1 83556 270522 2026-06-11T10:13:00Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Tereus]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] 270522 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Tereus]] fw2h29e935z0bryianpqdcgy50d80n8 Disputatio:Tragoediae (Accius)/Thebais 1 83557 270524 2026-06-11T10:13:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Thebais]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] 270524 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Thebais]] oqpnri06e5l12bzx8rwwkxpl91acg7f Disputatio:Tragoediae (Accius)/Troades 1 83558 270526 2026-06-11T10:13:01Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Disputatio:Tragoediae (Accius)/Troades]] ad [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 270526 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Disputatio:Tragoediae (Accius, ed. E. H. Warmington)/Troades]] 3aq2rvpoa0omz0hywzlybvbcasp846s Tragoediae (Accius, ed. Otto Ribbeck) 0 83559 270531 2026-06-11T10:29:27Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{titulus |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Accius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 157-263 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Achilles|Achilles]] ⸱ #Aegisthus|A...' 270531 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Accius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 157-263 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#Achilles|Achilles]] ⸱ [[#Aegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcmeo|Alcmeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#Andromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#Armorum iudicium|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#Athamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#Hecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#Medea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos sive Minotaurus|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#Ex incertis fabulis|Ex incertis fabulis]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=169 fromsection=s2 to=275 tosection=s1/> 3qgiif3xkw4amt4ptbw5efqlx2vaprz 270539 270531 2026-06-11T10:40:20Z Saumache 27923 270539 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Accius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 157-263 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#AAchilles|Achilles]] ⸱ [[#AAegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#AAndromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#AArmorum|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#AAthamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#AHecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#AMedea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#AIncertis|Ex incertis fabulis]]}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=169 fromsection=s2 to=275 tosection=s1/> ppyiveniwstso1xhe3i1v2bbfl1vfql 270548 270539 2026-06-11T11:20:06Z Saumache 27923 270548 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Accius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 157-263 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#AAchilles|Achilles]] ⸱ [[#AAegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#AAndromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#AArmorum|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#AAthamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#AHecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#AMedea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#AIncertis|Ex incertis fabulis]]}} {{regula}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=169 fromsection=s2 to=275 tosection=s1/> 0n1g8k9ux04rpvzsjat31f2i3feu56q 270549 270548 2026-06-11T11:20:17Z Saumache 27923 270549 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Lucius Accius |OperaeTitulus=[[Tragoediae (Accius)|Tragoediarum fragmenta]] |OperaeWikiPagina=Tragoediae (Accius) |Annus= Saeculo II a.Ch.n. |SubTitulus= |Editio=Lispiae, in aedibus B. G. Teubneri, 1897; in ''Tragicorum Fragmenta volumen I'', pp 157-263 |Recensor=Otto Ribbeck |Fons=[[Liber:Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu|Librum vide]] |Genera=Tragoediae }} ;INDEX {{c|[[#AAchilles|Achilles]] ⸱ [[#AAegisthus|Aegisthus]] ⸱ [[#Agamemnonidae|Agamemnonidae]] ⸱ [[#Alcestis|Alcestis]] ⸱ [[#Alcimeo|Alcimeo]] ⸱ [[#Alphesiboea|Alphesiboea]] ⸱ [[#Amphitruo|Amphitruo]] ⸱ [[#AAndromeda|Andromeda]] ⸱ [[#Antenoridae|Antenoridae]] ⸱ [[#Antigona|Antigona]] ⸱ [[#AArmorum|Armorum iudicium]] ⸱ [[#Astyanax|Astyanax]] ⸱ [[#AAthamas|Athamas]] ⸱ [[#Atreus|Atreus]] ⸱ [[#Bacchae|Bacchae]] ⸱ [[#Chrysippus|Chrysippus]] ⸱ [[#Clutemestra|Clutemestra]] ⸱ [[#Deiphobus|Deiphobus]] ⸱ [[#Diomedes|Diomedes]] ⸱ [[#Epigoni|Epigoni]] ⸱ [[#Epinausimache|Epinausimache]] ⸱ [[#Erigona|Erigona]] ⸱ [[#Eriphyla|Eriphyla]] ⸱ [[#Eurysaces|Eurysaces]] ⸱ [[#AHecuba|Hecuba]] ⸱ [[#Hellenes|Hellenes]] ⸱ [[#Io|Io]] ⸱ [[#AMedea|Medea]] ⸱ [[#Melanippus|Melanippus]] ⸱ [[#Meleager|Meleager]] ⸱ [[#Minos|Minos sive Minotaurus]] ⸱ [[#Myrmidones|Myrmidones]] ⸱ [[#Neoptolemus|Neoptolemus]] ⸱ [[#Nyctegresia|Nyctegresia]] ⸱ [[#Oenomaus|Oenomaus]] ⸱ [[#Pelopidae|Pelopidae]] ⸱ [[#Persidae|Persidae]] ⸱ [[#Philocteta|Philocteta]] ⸱ [[#Phinidae|Phinidae]] ⸱ [[#Phoenissae|Phoenissae]] ⸱ [[#Prometheus|Prometheus]] ⸱ [[#Thebais|Thebais]] ⸱ [[#Troades|Troades]] ⸱ [[#Stasiastae vel Tropaeum Liberi|Stasiastae vel Tropaeum Liberi]] ⸱ [[#Telephus|Telephus]] ⸱ [[#Tereus|Tereus]] ⸱ [[#AIncertis|Ex incertis fabulis]]}} {{regula}} <pages index="Ribbeck - Scaenicae Romanorum Poesis Fragmenta, Vol 1, 1897.djvu" from=169 fromsection=s2 to=275 tosection=s1/> nq2esqhs15pl7sldg5q2y9drvmsknnp Carminum fragmenta (Gaius Helvius Cinna) 0 83560 270551 2026-06-11T11:24:28Z Saumache 27923 Saumache movit paginam [[Carminum fragmenta (Gaius Helvius Cinna)]] ad [[Carmina (Cinna)]] 270551 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Carmina (Cinna)]] 011wjnzefz22s5dfszuxtu3dxoxec0i Scriptor:Laevius 102 83561 270553 2026-06-11T11:32:27Z Saumache 27923 Paginam instituit, scribens '{{scriptor}} ==Operum fragmenta==' 270553 wikitext text/x-wiki {{scriptor}} ==Operum fragmenta== 5of1i1ijtcuxvwyfs7n1arjiv1yb80t 270554 270553 2026-06-11T11:35:14Z Saumache 27923 /* Operum fragmenta */ 270554 wikitext text/x-wiki {{scriptor}} ==Operum fragmenta== Erotopaegnia, Adonis, Alcestis, Centaurs, Helena, Ino, Protesilaudamia, Sirenocirca, Phoenix qjz9k1mesvm180eegoe31sqjo17z3uj