Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.13 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk 102 2822 274588 136532 2026-07-30T11:38:24Z Demetrius Talpa 13304 274588 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias= plenus '''Ioannes Christophorus Fridericus Schillerus''', germanice '''Johann Christoph Friedrich von Schiller''' |Munera= poeta, philosophus, rerum gestarum scriptor, scriptor scaenicus, mythistoricus atque interpres |Natio=Germania |IndicisNomen= Schiller, Friedrich |NomenImago=Friedrich_Schiller_by_Ludovike_Simanowiz.jpg }} == Opera == ===1785=== * ''An die Freude'' — [[Hymnus ad Laetitiam]] (vertit [[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1795=== * ''Die Macht des Gesangs'' — [[Camoenarum potentia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Theophanie'' — [[Saenger/XV|Haud superum memini…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) * ''Zeus zu Herkules'' — [[Saenger/XIX|Numina nequaquam de nectare…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) ===1796=== * ''Das Mädchen aus der Fremde'' — [[Virgo peregrina]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Wissenschaft'' — [[Saenger/XX|Huic dea sublimis…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]; cf. [[Stephanos/XXVIII|Korschii versionem Graecam]]) ===1797=== *''Die Worte des Glaubens'' — [[Verba veracia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Ritter Toggenburg'' — [[Eques de Toggenburg]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die Kraniche des Ibycus'' — [[Grues Ibyci ultrices]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Gang nachdem Eisenhammer'' — [[Puer in officinam ferrariam missus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Licht und Wärme'' — [[Lux Veritatis et ingenuus Fervor]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Erwartung und Erfüllung'' — [[Saenger/XVI|In freta procurrunt…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Die Triebfedern'' — [[Saenger/XVII|Cuspide Formido servos…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Das Distichon'' — [[Saenger/XVIII|Hexameter sursum liquidae…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Wahl'' — [[Saenger/XXI|Huic dea sublimis…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) ===1798=== *''Des Mädchens Klage'' — [[Virginis nenia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die Bürgschaft'' — [[Fides vadi servata]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Eleusinische Fest'' — [[Sacra Eleusinia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Lied von der Glocke'' — [[Carmen de Campana]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Kampf mit dem Drachen'' — [[Draco pugna devictus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Taucher'' — [[Juvenis mari se inmergens]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Handichuh'' — [[Chirotheca]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Ring des Polykrates'' — [[Polycratis annulus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1799=== *''Die Worte des Wahns'' — [[Verba fallacia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1800=== * ''Hektor's Abschied'' — [[Hector in pugnam discedens]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Würde der Frauen'' — [[Laudes matronis debitae]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1801=== * ''Hero und Leander'' — [[Hero et Leander]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) * ''Sehnsucht'' — [[Desiderium (Svoboda)|Desiderium]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1802=== * ''Die Antiken zu Paris'' — [[Graecae artis monumenta Lutetiae]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die vier Weltalter'' — [[Aetatis quaternae interpres]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''An die Freunde'' — [[Ad Sodales]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Kassandra'' [[Cassandra]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1803=== *''Der Pilgrim'' — [[Peregrinantis querimonia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Graf von Habsburg'' — [[Comes de Habsburg]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Jüngling am Bache'' — [[Juvenis ad rivum]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Siegesfest'' — [[Paean Graecorum]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1804=== * ''Der Alpenjäger'' — [[Venator in Alpibus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ''(an e Schillero [[Stephanos/LVI|hoc Korschianum]] est?)'' — — — ==== A ==== *[[Acres rixamur]] *Ad * *Ad * *Ad * *[[Ad amicos]] *[[Ad Emmam]] *[[Ad laetitiam]] *[[Ad Lauram barbiton moventem]] *[[Ad legislatores]] *[[Ad Minnam]] *[[Ad Musam]] *Ad Principem Juventutis, Vinariensem, Parisios profecturum. (Carmen in amicorum circulo cantatum) *[[Ad vatem]] *[[Ad ver]] *[[Aetas nostra]] *Aetas nostra *[[Aevi te maculam]] *[[A facto incepit seclum graviore]] *[[Agam visne, puer, pascere]] *[[Ah ! homo quum gratus]] *Alta convallis! nebulis *Amalia *Ambulatio *Amicitia *Amicus et inimicus *Amor et cupiditas *Anguis est, quem non *Anno quoque novo *Annule! tuque, pedum! *Annulus Polykratis *An, quaeris, credam *Antequam ruerant celeberrima *Antiquae artis opera, Parisiis coacervata *Anxia vox, veluti *Arbor doctrinae *Arcanum summum est *Archimedes et discipulus *Arcto juncta ligamine *Arcus triumphalis *Ars prisca ad hyperboreum hospitem *Ars semet et alios noscendi *Ars tua ni cunctis *Ars Zeuxis vitam spiret *Artibus ex monumenta *Artifices *Artificium *Arx Priami ruerat *Assidet fonti juvenis *Audax, perge mari ! *Audax vita viri *Aurea, spe plenus *Aurea caeruleo cyano geminetur *Aurea Teutonicis Augusti *Auscultate! triplex est spatii ==== D ==== *[[Digitale]] pvu7zbijne19q2wogxbj5n5uyanmv42 274589 274588 2026-07-30T11:39:54Z Demetrius Talpa 13304 /* 1802 */ 274589 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Alias= plenus '''Ioannes Christophorus Fridericus Schillerus''', germanice '''Johann Christoph Friedrich von Schiller''' |Munera= poeta, philosophus, rerum gestarum scriptor, scriptor scaenicus, mythistoricus atque interpres |Natio=Germania |IndicisNomen= Schiller, Friedrich |NomenImago=Friedrich_Schiller_by_Ludovike_Simanowiz.jpg }} == Opera == ===1785=== * ''An die Freude'' — [[Hymnus ad Laetitiam]] (vertit [[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1795=== * ''Die Macht des Gesangs'' — [[Camoenarum potentia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Theophanie'' — [[Saenger/XV|Haud superum memini…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) * ''Zeus zu Herkules'' — [[Saenger/XIX|Numina nequaquam de nectare…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) ===1796=== * ''Das Mädchen aus der Fremde'' — [[Virgo peregrina]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Wissenschaft'' — [[Saenger/XX|Huic dea sublimis…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]; cf. [[Stephanos/XXVIII|Korschii versionem Graecam]]) ===1797=== *''Die Worte des Glaubens'' — [[Verba veracia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Ritter Toggenburg'' — [[Eques de Toggenburg]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die Kraniche des Ibycus'' — [[Grues Ibyci ultrices]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Gang nachdem Eisenhammer'' — [[Puer in officinam ferrariam missus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Licht und Wärme'' — [[Lux Veritatis et ingenuus Fervor]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Erwartung und Erfüllung'' — [[Saenger/XVI|In freta procurrunt…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Die Triebfedern'' — [[Saenger/XVII|Cuspide Formido servos…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Das Distichon'' — [[Saenger/XVIII|Hexameter sursum liquidae…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) *''Wahl'' — [[Saenger/XXI|Huic dea sublimis…]] ([[Scriptor:Gregorius Saenger|Saenger]]) ===1798=== *''Des Mädchens Klage'' — [[Virginis nenia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die Bürgschaft'' — [[Fides vadi servata]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Eleusinische Fest'' — [[Sacra Eleusinia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Lied von der Glocke'' — [[Carmen de Campana]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Kampf mit dem Drachen'' — [[Draco pugna devictus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Taucher'' — [[Juvenis mari se inmergens]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Handichuh'' — [[Chirotheca]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Ring des Polykrates'' — [[Polycratis annulus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1799=== *''Die Worte des Wahns'' — [[Verba fallacia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1800=== * ''Hektor's Abschied'' — [[Hector in pugnam discedens]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Würde der Frauen'' — [[Laudes matronis debitae]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1801=== * ''Hero und Leander'' — [[Hero et Leander]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) * ''Sehnsucht'' — [[Desiderium (Svoboda)|Desiderium]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1802=== * ''Die Antiken zu Paris'' — [[Graecae artis monumenta Lutetiae]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Die vier Weltalter'' — [[Aetatis quaternae interpres]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''An die Freunde'' — [[Ad Sodales]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Kassandra'' — [[Cassandra]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1803=== *''Der Pilgrim'' — [[Peregrinantis querimonia]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Graf von Habsburg'' — [[Comes de Habsburg]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Der Jüngling am Bache'' — [[Juvenis ad rivum]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) *''Das Siegesfest'' — [[Paean Graecorum]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ===1804=== * ''Der Alpenjäger'' — [[Venator in Alpibus]] ([[Scriptor:Venceslaus Aloisius Svoboda|Svoboda]]) ''(an e Schillero [[Stephanos/LVI|hoc Korschianum]] est?)'' — — — ==== A ==== *[[Acres rixamur]] *Ad * *Ad * *Ad * *[[Ad amicos]] *[[Ad Emmam]] *[[Ad laetitiam]] *[[Ad Lauram barbiton moventem]] *[[Ad legislatores]] *[[Ad Minnam]] *[[Ad Musam]] *Ad Principem Juventutis, Vinariensem, Parisios profecturum. (Carmen in amicorum circulo cantatum) *[[Ad vatem]] *[[Ad ver]] *[[Aetas nostra]] *Aetas nostra *[[Aevi te maculam]] *[[A facto incepit seclum graviore]] *[[Agam visne, puer, pascere]] *[[Ah ! homo quum gratus]] *Alta convallis! nebulis *Amalia *Ambulatio *Amicitia *Amicus et inimicus *Amor et cupiditas *Anguis est, quem non *Anno quoque novo *Annule! tuque, pedum! *Annulus Polykratis *An, quaeris, credam *Antequam ruerant celeberrima *Antiquae artis opera, Parisiis coacervata *Anxia vox, veluti *Arbor doctrinae *Arcanum summum est *Archimedes et discipulus *Arcto juncta ligamine *Arcus triumphalis *Ars prisca ad hyperboreum hospitem *Ars semet et alios noscendi *Ars tua ni cunctis *Ars Zeuxis vitam spiret *Artibus ex monumenta *Artifices *Artificium *Arx Priami ruerat *Assidet fonti juvenis *Audax, perge mari ! *Audax vita viri *Aurea, spe plenus *Aurea caeruleo cyano geminetur *Aurea Teutonicis Augusti *Auscultate! triplex est spatii ==== D ==== *[[Digitale]] rozz5mtrc1z87plm3kjstm66k8umspn 0 33747 274587 274457 2026-07-30T11:16:05Z Demetrius Talpa 13304 274587 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Theodorus Korsch |OperaeTitulus=Stephanos |OperaeWikiPagina=Stephanos |Annus= |SubTitulus= XXVIIΙ. <i>Γερμανικόν</i>. [[Scriptor:Fridericus Schillerus|Σιλλέρου]] εἰς ἐπιστήμην. }} {{Liber |Ante=XXVII |AnteNomen=Stephanos/XXVII |Post=XXIX |PostNomen=Stephanos/XXIX }} <poem> Τῶι μὲν ἐπουρανίη ὑψίθρoνος ἥ γε θέαινα, &nbsp; &nbsp; &nbsp; Τῶι δ’ αὖ βοῦς ἀγαθὴ γλακτοδότειρα δοκεῖ. </poem> {{finis}} 1c7mx29hb7xy27t5lcbbcmvuw5ulatd 0 83914 274523 274458 2026-07-29T15:35:32Z Coronus Tenebrosius 31709 /* CACUMINA GEMINATA */ 274523 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Coronus Tenebrosius]] = CACUMINA GEMINATA = * [[Quaestio]] * [[Silentium]] * [[Desiderium]] * [[Tabulae neonicae]] * [[Dolor]] * [[Per membranam]] * [[Aves cantent]] * [[Pictoris carmen]] * [[Cognitio]] * [[Apparitio]] * [[Puella]] * [[Ad margines]] * [[Ego hic fui]] * [[Flos in tela araneae]] * [[In mutatione]] * [[De propagatione fructuum pulchritudinis]] * [[Victoria]] * [[Odor amoris]] * [[Praesagia fine Martii]] * [[Inter verba]] * [[Nebulosae longinquae]] [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 34zgqt45l2aww2y3gcymmyl94fvahhe 0 83943 274553 273084 2026-07-29T23:18:36Z Coronus Tenebrosius 31709 274553 wikitext text/x-wiki [[Carmina non adlecta]] <poem> '''AD MARGINES''' Per dies per hortos desertos ambulo, aves in ramis sedent. Folia tunc aspicio: viridia sunt, fortasse non; mihi ita tantum videtur. Folia, folium viride est, sed iam in marginibus flavescere et lente siccari incipit. Folium in uno arbore senescit. Pira flavescunt. In gramine viridi arida folia sparsa iacent. Tempus se in marginibus conglobatur. </poem> 5mvwd714a8bcb0qry4ml3ybx2sfq9pa 0 84473 274544 274497 2026-07-29T22:09:04Z Demetrius Talpa 13304 274544 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Venceslaus Aloisius Svoboda |OperaeTitulus= Selecta [[Scriptor:Fridericus Schillerus|Frederici Schiller]] carmina |OperaeWikiPagina= |Annus= 1845 |SubTitulus=rhythmis Latinis similiter desinentibus reddita |Genera=Carmina |Editio=Pragae 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} <poem> ''Veneunt ad stipem perennem humanitatis alumno conferendam.'' </poem> *''([[Novitius jubilaris]])'' *[[#Praefatio|Praefatio]] *[[Virgo peregrina]] (''Das Mädchen aus der Fremde'') *[[Verba veracia]] (''Die Worte des Glaubens'') *[[Verba fallacia]] (''Die Worte des Wahns'') *[[Virginis nenia]] (''Des Mädchens Klage'') *[[Fides vadi servata]] (''Die Bürgschaft'') *[[Eques de Toggenburg]] (''Ritter Toggenburg'') *[[Sacra Eleusinia]] (''Das Eleusinische Fest'') *[[Carmen de Campana]] (''Das Lied von der Glocke'') *[[Draco pugna devictus]] (''Der Kampf mit dem Drachen'') *[[Juvenis mari se inmergens]] (''Der Taucher'') *[[Chirotheca]] (''Der Handichuh'') *[[Polycratis annulus]] (''Der Ring des Polykrates'') *[[Grues Ibyci ultrices]] (''Die Kraniche des Ibycus'') *[[Puer in officinam ferrariam missus]] (''Der Gang nachdem Eisenhammer'') *[[Lux Veritatis et ingenuus Fervor]] (''Licht und Wärme'') *[[Hector in pugnam discedens]] (''Hektor's Abschied'') *[[Laudes matronis debitae]] (''Würde der Frauen'') *[[Hero et Leander]] (''Hero und Leander'') *[[Desiderium (Svoboda)|Desiderium]] (''Sehnsucht'') *[[Graecae artis monumenta Lutetiae]] (''Die Antiken zu Paris'') *[[Aetatis quaternae interpres]] (''Die vier Weltalter'') *[[Ad Sodales]] (''An die Freunde'') *[[Cassandra]] (''Kassandra'') *[[Camoenarum potentia]] (''Die Macht des Gesangs'') *[[Hymnus ad Laetitiam]] (''An die Freude'') *[[Peregrinantis querimonia]] (''Der Pilgrim'') *[[Comes de Habsburg]] (''Der Graf von Habsburg'') *[[Venator in Alpibus]] (''Der Alpenjäger'') *[[Juvenis ad rivum]] (''Der Jüngling am Bache'') *[[Paean Graecorum]] (''Das Siegesfest'') ====Additamentum interpretis:==== *[[Literae Constantinopoli expugnata instauratae ]] (''Constantinopels Fall, der Wissenschaft Wiedergeburt'') ==Praefatio== Miramini fortasse, viri docti, ausus meos; imo suspicor multos fore, qui eos inprobent. Literarum, quas humaniores honorifico adpellamus nomine, obtrectatores, qui non nisi disciplinas opificia lucrique studium juvantes percoli volunt, nec nisi turbae «Panem sibi et Circenses» deposcenti satagere cupiunt, qui latini sermonis usum non tantum aspernantur, sed etiam detestantur, illi certe indignabuntur, ausum esse me poëtae Germanorum praestantissimi effata numeris latinis interpretari. De his tacere satius est quam oleum et operam perdere; sin illis vel voculâ coeptum meum excusare in animum induxerim. Multo magis ego quidem timeo, ne viri doctissimi, quos summâ veneratione sinceroque amore prosequi me jubet quum alta eorum scientia tum ipsa aequalium studiorum necessitudo, timeo inquam, ne viri eruditi, latinitatis purae atque genuinae cultores et vindices, coepta mea pari reprehendant severitate. Aegre nimirum ne ferant, vereor, me ab illâ metri formâ, quae priscis usitata fuit poëtis, in rhythmos deflexisse, a quibus docta prorsus abhorrebat vetustas, quosque posterior demum aetas, ingenuae latinitatis jam minus et gnara et solers, ausa est priscae simplicitati obtrudere. Illius, quam docta in carminibus pangendis sequebatur antiquitas, metri formae nec inperitiam nec incuriam jure mihi argui posse, testetur opusculum, aliquot jam annis antehac vulgatum, quod «Poëseos latinae specimina»<ref>Quamvis bene scirem vocem «''specimen''» non nisi numero singulari positam in illis, quae nobis superant, auctorum classicorum libris reperiri: tamen forma nullius libri auctoritate probatâ uti nullus dubitavi; quoniam scilicet, quae id vetaret, ratio sufficiens nulla constabat, veroque simillimum videbatur, priscos hac voce numero etiam plurali usos esse Romanos, etsi nulla exstent, quae hunc usum defendant, documenta; quod quidem, si librorum temporis injuriâ deperditorum reputes numerum, non tantopere mireris. </ref> est a me nominatum, quodque ab anno MDCCCXXXII prostat ad bibliopolam Theophilum Haase nostratem. Quo in opusculo veterum normam servavi adcuratius, et proprio Marte quosdam pangere ausus versiculos, et graeca atque germanica interpretatus carmina. In his vero Frederici Schiller carminibus vertendis longe aliam ut sequerer rationem, quibus causis adductus fuerim, paucis docebo. Poëtae nostri haec et alia id genus carmina qui velit quasi togata, prout ingenuam ingenii Romani prolem inducere, is veterum carminum formam debet servare quam adcuratissime, cui neque ista stropharum, totidem semper versuum numeros conplectentium, plenumque ac absolutum singulis strophis sensum exhibentium, divisio, neque ipsa metri nostratibus passim usitati convenit ratio. Prouti nimirum perperam fecisse mihi videntur, qui — quod quidem nuper expertus est vir multis caetera laudibus clarescens Nürnberger, multoque ante ipsissimus noster vates, — Horatii vel Virgilii carmina rhythmis similiter desinentibus, quales praeter alias gentes Germanis potissimum usû veniunt, reddiderunt: ita quoque propriam poëtae nostro indolem nequaquam rite expressisse, imo vix adtigisse mihi ducuntur, qui, qualia hocce continentur libello, carmina metro priscis solito Romanis reddere tentaverint; nisi et in caeteris veterum normam rite servare adlaboraverint. Ipsos in his imitari qui voluerit Romanos, carmina ne vertat; sed servatâ veterum et sentiendi et dicendi ratione refingat est necesse. Meos hac de re sensûs illustrare liceat exemplis, ex ipsâ carminum latinorum, quam edideram, collectione adlatis. ''Michaëlis Denis'' de perversâ patriae juventutis educatione querimoniam (''Klage über die Erziehung vieler teutscher Knaben''), ''Christiani de Kleist'' carmen, quo infinitam Dei majestatem extollit (''Größe Gottes''), ''Joannis Uz'' oden ad Deum in tempestate conspicuum (''Gott im Ungewitter''), carmina rhythmis quidem prolata ὁμοιοτέλευτοις, Germanis passim usitatis, attamen a solitâ veterum sentiendi ratione minus discrepantia, praeterea clarissimi ''Klopstock'' hymnum vernalem (''die Frühlingsfeier'') et psalmum, quo a divino nobis Redemptore propositas preces circumscripserat, metris transtuli elegiaco, alcaico aliisque lyricis, postremumque anapaestico. Haec vero et alia Germanorum poëmata metro antiquo transferre, ut celeberrimus Meisterlein magnâ quidem cum laude fecit, ausus non essem, timens videlicet, ne ab ipso poëtae carminumque ingenio nimis aberrarem<ref>Rem alio praeterea exemplo docere liceat. Duo ejusdem argumenti carmina, quorum alterum latinum, anno 1834 compositum, priscis convenientem quoque magis prae se ferret sentiendi rationem, quum germanicum, quod 1843 scripsi, sensûs magis nobis nostratibusque consuetos spiraret, sub finem libelli adjeci. quamvis tam magnifico minime digna illa scirem esse comitatû.</ref>. Quam ob rem istâ prorsus, quam servatam hîc videtis, ratione vertenda haec mihi sumpsi carmina. Quo facilius me defendam, aliud insuper adducere argumentum nefas non fuerit; quamquam, illud dum profero, doctorum virorum multos leniter subridentes videre mihi videor. Quae nobis supersunt poëtarum latinorum opera, illa certe sunt, quae Quirites, Graeciae magnae domitores, mirâ poëmatum, devictâ in gente repertorum, dulcedine ac venustate capti, armis suis quidem devictorum, doctrinâ vero longe praecellentium Hellenum artem aemulaturi, eorumque normam et vestigia sequuti, pangere coeperunt, patrum hac in arte vestigia sequi jam non curantes. Quae si servassent, nec Musae alienigenae veneres mirati avitum vatum popularium morem prorsus sprevissent: tum haberemus forte Romanorum poëtarum carmina, hunc leporem auditû sane jucundissimum prae se ferentia, praesertim qui tam facilis esset atque parabilis. Lingua enim latina ipsâ vocum flexione tantam praebet consonarum syllabarum copiam: ut, qui orationem voluerit concinnare membris similiter desinentibus contextam, ὀμοιόφωνους istos nec non εὐφωνοὺς numeros sine multo labore facillime, quod vel istud palam arguit opusculum, possit invenire. Etsi autem poëtae Romani, graecarum artium et periti et studiosi, illorumque, quibus Musa dedit ore rotundo loqui, imitatores solertissimi, consonos hosce numeros, quod quidem infitiari non possum, spreverunt: ecquis tamen ausit contendere, inter populares non alterutrum exstitisse vatem, qui hunc certe non invenustum leporem, tam facilem atque obvium, carminibus suis addere, adeoque avitam artis formam adservare nequaquam esset dedignatus ? Deperditum itaque ac vigente adhuc Româ jam exoletum carminum instar, qualia rusticani forte homines canebant, his expressum esse putet, qui superstitum tot deperditis poëtarum Romanorum normam neglectam esse nimis indignatur. Non esse me primum, talia qui ausus fuerit, monere omnino fuerit supervacaneum. Godοfredi ''Bürger'' carmen celeberrimum, quod «Lenore» inscribitur, quo popularium, arcanos pectoris sensûs nativâ simplicitate canentium, voces literarum signis mirâ dexteritate notasse videtur, simili ac nos modo vir doctissimus Heine latino reddidit idiomate. Clarissimus porro Füglistaller poëtae nostri carmen de campanâ, quod et celeberrimus Fuss, tum hymnum ad Laetitiam multis ante annis interpretatus, doctorum sibi plausûs emeruit, qui princeps mihi et quodam modo instar fuit, quod sequerer, pulcerrimum ac aemulatione dignissimum. Tandem ad veniam facilius inpetrandam quae res hisce lusibus dederit originem, ut referam, lectores benevoli concedite. Nocte quondam aestivâ gravi coeli fragore subito expergefacto iterum obdormire diu mihi non contigit; atque varia mecum volutanti tandem in mentem venit vatis nostri carmen, quod hic «Fides vadi servata» (''Die Bürgschaft'') inscribitur, quo amicae pietati ac fidei pulcerrimum posuit ac aere pe rennius monumentum. Lectulo insomnis decumbens mecum cogitare coepi, quatenusne fas sit hos poëtae Germanici modulos istis reddere rhythmis latinis; atque ita, quos hic habetis, rhythmos conposui, postque interdiu, dum per otium licebat, chartis adscripsi. Fortuitum illud interpretationis periculum communicavi cum amicis, genuinae latinitatis et peritis et studiosis, qui, ut eandem in aliis quoque nostri vatis carminibus vertendis rationem experirer, instabant, donec triginta ista docti vatis poëmata sermone latino erant paullatim reddita certe pulcerrimma. Utrum autem — quaerant fortasse nonnulli opus fuit fortuitos hosce lusûs publici juris facere? Lusûs — ait Plinius — non minorem quandoque gloriam quam seria consequuntur. Cujus ego dicti memor, ratusque insuper aliquantulam juventuti humaniorum literarum stu. diosae utilitatem aut etiam oblectationem his parari posse, nullus dubitavi nugas istas, non prorsus forte inlepidas, diu jam scriniis adser. vatas in vulgus emittere. Quippe quum oggannire scirem permultos nobis veterum classicorum linguarumque graecae ac latinae cultoribus earundem disciplinarum obtrectatores; praeposteramque nobis exprobrare imo insipidam solertiam, quod juventutem veterum linguas addiscere jubemus, quibus non nisi obsoletas diuque antiquatas ruminari possint scientias, recens vero partas commode profari nequaquam valeant: tum hoc ipso specimine sciolos illorum fastûs paullisper repressum iri putabam; sin viderint, poëtae, nostri aevi profecto praestantissimi, docta et ingeniosa effata sermone proferri posse, a priscâ et ingenuâ Romanorum oratione non adeo alieno, imo illi, si pauca novitatem quidem redolentia, dudum vero a doctis humanitatis cultoribus usû recepta et civitate latinâ donata excipias, simillimo. Sperabam simul fore, ut juvenes majore studio linguam addiscant, quaenon tantum priscae sibi sapientiae doctrinaeque thesauros recludat uberrimos, mentibusque perpoliendis animisque ad ingenuum humanitatis instar percolendis utilissimos, verum etiam quae a doctissimis aetatis nostrae viris inventa et perfecta et nostratium ingenio edita sat commode ac luculenter possit profari. Cui porro vera hominum salus, cui bonarum artium obstaculis et difficultatibus quibuscumque — quantum fieri fas est — liberrima et prosperrima perfectio cordi est; qui scientiarum ubivis gentium partarum quam maximum terricolarum numerum cupit esse participem: is certe non indignabitur, viros ubique terrarum doctos ingenii sui commenta linguâ omnibus communi secum invicem communicare, dubia excutere atque ad liquidum perducere. Nimis profecto arduum fuerit et laboriosum, si, qui doctiorum ingeniosa commenta, quae per universum terrarum orbem gnava sapientiae amantium in medium profert solertia, cupierit resciscere, penitius rimari, omnium, quotquothanece nobiscum terram colunt, populorum linguas addiscere teneatur. Quibus videlicet addiscendis dum vacamus; et tempus et mentis vires scientiis parandis necessarias absumimus adeo, ut, dum eruditionis parandae subsidia et adminicula conquirimus, ab ipsis artibus condiscendis prohibeamur. Linguam vero latinam et graecam, haneque praecipue, sapientium ubi. cumque gentium habitantium inventis secum invicem communicandis esse maxime idoneam, quum ipsa linguarum istarum docet indoles et natura, tum longaeva multorum affatim testatur seculorum experientia. Tantum ergo abest, ut opera linguae latinae graecaeque navata bonis artibus, quod quidem maligni contendunt ad. versarii, condiscendis et propalandis obficiat: quin imo illa honestum hoc et salubre negotium juvat mirifice, multisque nos expedit hac in re difficultatibus. Ad haec, quod alio jam loco monui, denuo monere non vereor. Facilius commodiusque haud quidem nobis cavere possumus, quo minus vana aegrae mentis somnia pro veris ac ingeniosis catae prudentiae meditaminibus habeamus, quo minus mentem inanibus vocum sonis, quibus nulla subjecta sit neque scientia neque sententia, conferciamus; quam si, quae aut memoriâ defigere volumus et adservare aut alios docere, meditamina oratione priscorum ad instar Romanorum Graecorumve concinnatâ nobiscum ipsi prius exigamus. Quidquid commode hac ratione profari non possis, aut solerter denuo rimare, cogitationi denuo subjice; ac, si neque tum istam commode ferat dicendi rationem; tum sodes ut inane quid et absonum velim rejicias. Veteres enim inanes vocum sonos pro veris habere cogitatibus, atque vel verbis disputare subtilius dedignabantur, nec nisi quae vità factisque probata essent et illustrata, ex ipso vitae usû deprompta, veram esse scientiam et vitae usui conducibilem arbitrabantur. Quo pacto et nobis in liquidum facilius perducemus mentis commenta, et de eorum veritate quum nobis ipsi tum aliis facilius et peni. tius persuadebimus. Quantopere nostrâ potissimum aetate, ubi factiones diversissimae fucum mentibus obficere, ingenuae veritati nescio quales Empusae Lamiae foetûs subjicere adlaborant, quantopere inquam haec in mentibus ad veritatem probe dignoscendam percolendis cautio sit necessaria, sanus probusque nemo infitiabitur. Alia porro est causa, illaque sane gravissima, quam propter viris omnium populorum eruditioribus unum idioma esse commune cupiam, rudiori ac vel ideo ferociori turbae minus pervium et accessum. Non ego is sum, qui paucos tantum arcana pollere velim scientiâ caeteris praeclusâ, quâ freti rudioribus imperent, superbique dominentur: imo cupio vel vilissimâ in casâ degenti plebeculae altae sapientiae tandem patere penetralia, ut altissimo aeque ac infimo loco nati, sua quisque jura et officia scientes verentesque, legum salutem publicam custodientium majestatem ex aequo venerantes, salutem unius cujusque propriam non nisi salute omnium communi consistere posse, hanc vero summam esse salutis singulis civibus partae persuasum habentes, ut inquam singuli omnium ordinum cives, ut omnes, quâcumque de gente fuerint, homines concordibus sese invicem juvent studiis, alter alterum laedere caveant, alter alteri opem ferre gaudeant, verae humanitatis legem aequissimam, Coeligenae Magistri praeceptum sanctissimum ex aequo recordantes, atque adeo mutuis sibi auxiliis subvenientes communi omnes felicitate animos ad artes honestas perci ente perfruantur. Praecoces autem fructus nec diuturni sunt nec salubres; quique temere rudioribus etiam adhuc dubia, necdum in liquidum perducta et intellectû difficiliora proponere non verentur, graviter omnino mihi videntur peccare. Dubia quidem proponere atque discutere non iniquum, imo, ut alma nucleo eruatur veritas, adprime necessarium atque perquam conducibile esse censeo: malim tamen, ut docti dubia quaeque omnesque controversias, praesertim sive religionum persuasionem, sive civitatum regendarum artem, sive jura spectent singulis ordinibus conpetentia, sive ad quamcumque, quâ mentes humanas vitae curriculo regi oportet, pertineant scientiam, in ipsis altioris sapientiae penetralibus procul vesano fori strepitû exigant et excutiant. Subtilius his de rebus disputantes si rudiorem habeant testem et arbitram plebeculam: tum facile indocti, subtiles argutias rimari, ingeniosum veritatis eruendae adparatum scrutari penitius ac ex aequo aestimare, latentia enucleare nescientes, ex toto scientiarum corpore aliquod hinc inde membrum, uti minime absoluta cujusvis fert eruditio, veritatis luce illustratum videntes, reliqua pro imbecillitate suâ indagare nequientes, alia recte, plura perperam interpretantes, nihilominus cuncta — ut passim quo, qui minus sa piunt, magis ferociunt — suo arbitratû decernere, causasque licet difficillimas dirimere parati, nihil non sibi adrogantes, in avios abducantur errores, atque adeo in ausûs abripiantur temerarios, et ipsis damnosos et communi omnium saluti perniciosos. Quamobrem popularium linguâ, priusquam ad veritatis lucem oculo irretorto spectandam satis roborati fuerint, illas dumtaxat pertractari malim doctrinas, quas simplicioribus adhuc mentibus accessas et intellectû faciles, quas illorum felicitati conducibiles fore perspectum persuasumque habeamus. Dubia contra, doctioribus tantum et sagacioribus extricabilia, disputationes et controversiae subtiliores meâ quidem ex sententiâ satius est populares lateant, quam coecos in errores, perversa in studia, damnosam in protervitatem eos abripiant. Idem quod nos et poëta noster, verae humanitatis certe studiosissimus, idcirco sentiebat, quod monitum in carmine de campana testatur gravissimum, ubi, protervam popularis tumultûs atrociam abomi natus, praepetem illis exprobrat temeritatem, qui rude vulgus insanientis sapientiae consultum errare malunt, quam statis temporibus rite maturescentes fructus ad usus vere salubres illi adponere. Hac ratione veritati, odia tum minus pariturae, eruendae ac in lucem producendae suam minus defuturam esse opportunitatem, spes forte adfulgeat multo certior. His igitur quam conducibilis sit quamque necessaria linguarum graecae atque latinae scientia, quam fructuosum illarum ediscendarum studium, quam optabilis earum frequentior praesertim in veritate disquirendâ, in dubiis gravioribus discutiendis usus, satis commonstrasse mihi videor. Restat monere, quantopere meâ ex opinione ad haec meus hic faciat libellus, quemque illius in ludo literario usum mihi despondeam. Adultioribus potissimum humanitatis alumnis, altiorum in Gymnasio classium tironibus hosce lusûs nostros profuturos, illisque in linguâ latinâ facilius ediscendâ et jucundum et efficax adminiculum esse subpeditaturos confidebam magnopere; praesertim si carmina eadem in latinum prius ipsi oratione licet solutâ verterint, suamque cum nostrâ tum versione comparaverint, et denique memoriae quaedam ex his mandaverint, memoriterque subinde recitare adsueverint. Etenim linguarum quarumcumque cognitionem penitiorem usumque faciliorem non nisi memoriae pariter ac intellectûs ope parari posse nulli subest dubio. Si nimirum aliorum cogitatûs idiomate latino concinnatos memoriter saepius recitaverint: mox et suos aptis et convenientibus profari vocibus et sententiis addiscent, memoriâque orationem latinam et adservare et reddere potente freti eâdem in oratione proprio Marte concinnandâ minus haesitabunt. Satius omnino est atque utilius ipsorum Romanorum effata huic eligere exercitationi: verumtamen nec frustraneum prorsus fore nec injucundum, sin et haec memoriae mandarint et similia, haec spes neque cassa neque absona esse videbatur. Etenim et gratum et utile fore censeo, sin hoc exemplo addiscant tirones, quomodo poëtae Germanorum praestantissimi commenta perquam ingeniosa sermone latino possint proferri, et servatam in illis transferendis ab interprete rationem cum ipsis docti vatis eloquiis comparantes penitiorem quum carminum ipsorum tum utriusque idiomatis nanciscentur intelligentiam, idemque poëma et vernaculâ et latina oratione concinnatum memore animo tenentes invicemque conferentes, geminatis interdum imaginibus mentem foecundari, adeoque ingenii vires augeri et vigescere sentient, judicium perpolient, et ex illâ utriusque eloquii comparationenon exilem concipient voluptatem. Sperabam simul fore, ut etiam exteri, linguae teutonicae ignari latinae vero periti, propriam Teutonibus universim poëtaeque nostro speciatim carminum pangendorum rationem veramque vatis indolem et praestantiam ex aequo aestimare discerent. Quas metri leges servaverim, doctis alioqui patet; tirones paucis haec monere sufficiat. Non spectatur hîc syllabarum quantitas prosodiae legibus definita, sed solita plerisque nostratium voces latinas pronunciandi ratio, prosodiae latinae quandoque minime congrua, imo non raro prorsus adversa; ubi nempe in polysyllabis quae praecedit penultimam, nisi haec forte producatur, elatâ voce profertur, ubi prima in dissyllabis, etsi naturâ brevis, ut in vocabulis ''ferus, fretum'' (πορθμός), ''greges, pater'', aliisque non tantum vocis ἄρσιν habet, sed etiam productae instar legitur. Poterit sedulus magister hoc ipso discrimine discipulos veras prosodiae leges luculentius docere. Satius quidem fuisset vocales ἄρσιν sibi deposcentes accentibus signare oxytonis, quales in libris sacris ritibus destinatis usû veniunt; quoniam vero res et sine isto adminiculo non adeo difficilis tironibus, typothetae contra magnam difficultatem ingestura videbatur: his syllabarum notis supersedere nos posse arbitrabamur. Inprobam vereor ne alteruter mihi arguat audaciam, quippe qui clarissimum Füglistaller, idem dudum ante me multis cum laudibus ex pertum, aemulari non pertimuerim. Ejus operam qui conlaudarunt, meam, uti spero, saltem non damnabunt; qui secus, mihi non gravius quam illi succensebunt; nisi forte major car minum numerus graviores mihi exciverit iras. Caeterum purae latinitatis metrique, sive syllabarum singulis in versibus numerum, sive vocum similiter desinentium eodem ordine alternantium respicias vicissitudinem, ut, quantum fieri posset, interpretatio latina germanico cum carmine quam adcuratissime concordet, diligentiorem illo me curam gessisse, aequus judex, uti quidem spero, nemo infitiabitur. Verum neque laudis — quae quam tenuis tenue hoc opusculum sit consequutura, non ignoro — inproba aemulatio, neque illius, quam humanitatis inde discipulos adepturos putabam, utilitatis sola ratio me permovit, ut hosce lusûs publici juris facerem: sed cupio, quo venderentur, pretio ferre opem perpetuam humanitatis alumno, qui et ingenio et operâ liberalibus hisce studiis in Gymnasio prospere navatâ spem faciat fore, ut adultus humanioribusque literis rite initiatus, illisque percultus, exsistat quondam idoneus juventuti patriae ad easdem artes, quibus juveniles animi ad honesta quaeque studia quam efficacissime percoluntur, solerter instituendae. Itaque qui hosce lusûs sibi comparaverit, perenne beneficium optimae spei adolescentibus olim profuturum se juvisse honesto cum gaudio recordator. Illorum edendorum auctor mihi fuit Vir Amplissimus et Clarissimus, poëtarum, quos nunc Germania celebrat, Nestor epicorumque facile princeps, ob ingenii praestantiam aeque ac propter operum magnanimâ cum liberalitate susceptorum perfectorumque magnificentiam ut nunc aequalibus ita serae olim posteritati lau, datissimus, qui pro illâ, quâ est in omnes, in. signi benevolentiâ permisit, ut hoc quamvis tenue opusculum illi voverem, ejusque clarissimo ac magnificentissimo nomine condecorarem. Carmen trilingue, laudibus Viri perinclyti ac revera Excellentissimi dicatum, quod praemisi, refert virtutum, quibus vitae curriculo inclaruit claretque, documenta et decora, culpâ forte ingenii detrita, sinceram vero admirationem jure sibi deposcentia. Quod parte secundâ narratur, in vico Türnitz Styriae confini, Gallico tum milite occupato, ita prorsus evenisse scitote lectores benevoli, perindeque in ceteris me fidelem esse ac veracem rerum nuncium et praeconem persuasum habete. Eadem carissimi vatis nostri carmina, quae latino, patrio etiam popularium meorum Bohemorum sermone reddidi, volebamque utramque versionem eodem libello junctam edere. Quoniam vero alios latina rursumque alios bohemica sibi versio despondere videbatur lectores; quoniamque tum libellus pretio veniret majore: ideo utramque sejungere statui, bohemicamque versionem paullo post sum propalaturus. Magnopere in votis erat versioni ex adversâ parte ipsa poëtae carmina adponere; quod vero, ne majore ven- ire deberent pretio, tum quia sciebam, vix unum repertum iri adolescentium, cujus in literaria supellectili Frederici Schiller carmina desiderentur, facere omisi. Cupio hanc bonae spei adolescenti destinatam opem tum jam conferri, quum seculi ab origine suâ quinti elapsi memoriam celebratura est alma et antiquissima Universitas nostra Pragena, generosa tot, quae in omni Germania clarent, mater Universitatum. Ne vero nimis angusta sit ac tenuis, quam probo cordatoque juveni conferri volo stipem, ad sortem augendam praeter hoc, quod modo propalamus, et alia quaedam posthac edere opuscula ratum habemus, clarissimi nempe nostroque, dum ambo vivebant, amicissimi Goethe Iphigeniam in Tauris tragoediam, trimetro tragico latine prolatam, tum nostrum in Horatii lyrica commentarium cum versione metricâ germanicâ. Voti ut compos fiam, juvate me, rogo, humaniorum literarum cultores et praeceptores doctissimi, juventutis ingenuae moderatores solertissimi, juvate me, quicumque artes liberales honesto prosequimini studio, juvate me, qui almae Matri Carolo-Ferdinandeae quidquam in acceptis referendum habetis, vosque inprimis juvenes egregii, qui Musarum celebratis penetralia, doctissimum Germanorum vatem, masculo Quiritium sermone me interprete vos adloquentem, evolvite sedulo atque ediscite, ingeniosaque effata mentibus altum defigere mementote. <small>Scribebam Carolo-Thermis Calendis Septemtribus 1844.</small> ''Wenceslawus Aloysius Swoboda, C. R. Humanitatis Professor.'' ===Notae=== <small><references /></small> {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post=Virgo peregrina |PostNomen=Virgo peregrina }} 6dofs48fl4nrto0brluycw2p6i3ey6q 0 84474 274560 274496 2026-07-30T10:18:36Z Demetrius Talpa 13304 274560 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus= Paean Graecorum ad Trojam |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus= (''Das Siegesfest'') |Annus = 1803 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Juvenis ad rivum |AnteNomen=Juvenis ad rivum |Post=(Literae Constantinopoli expugnata instauratae) |PostNomen=Literae Constantinopoli expugnata instauratae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Arce Priami disjecta Longa post obsidia, Praeda Danai conlecta Laeti et victoria, Laeti sedent respectantes Lentae litus Troadis, Nave celsa prospectantes Pulcrae oras Helladis. — Mari sunt obversae prorae; Jam Paeana canite! Larem laeti petite! Patriae nos manent orae! Longum agmen, fletus fundens, Adsident Dardanidae, Moestum agmen, pectus tundens, Comis passis, pallidae, Tristem hymno inserentes Triumphali neniam, Luctus proprios deflentes Et excisam patriam. «Vale tellus hinc avita! Nos extorres protinus Ferox trahet dominus. Mors ah! potior est vita». Thura Calchas Dis accendit Cuivis supplex Numini. Magnae, urbes quae defendit Diruitque, Virgini, Et Neptuno, circumdanti Suis terras fluctibus, Atque Jovi, territanti Saevis reos ignibus. Jam diremta, consummata Longa sunt dissidia! Et expleta otia; Troja potens debellata. Lustrat hinc, cui parent reges, Rex Atrides agmina, Secum huc profectos greges Ad Scamandri flumina. Vultus laurea decentes Moestae nubes ambeunt; Qui convenerant frequentes, Hei! quam pauci redeunt. Hymnos ergo concinamus, Qui adhucdum vivimus, Patriamque visimus! Pauci enim remeamus. «Redux ne jam cuncta tuta, Neve crede prospera! Ad penates fors astuta Caedem parant scelera. Fraus occidit clandestina Sospitem ex acie!» Voce Ithacus divina Augurat Tritoniae. Felix! uxor sancti moris Cui custodit limina! Avida sed femina Novi fallax est amoris. Laetus minor Atridarum Sponsam sibi vindicat, Decus repotitus rarum Ulnis ulnas inplicat. Malo partum malo perit, Poena urget scelera, Trifidoque igne ferit Reos Jovis dextera. Mala Vindex malo pendit, Idem jura hospita, Ut persistant sospita, Justa dextera defendit. «Laeta— Oïlides audet — Cui refulgent lumina, Justa et benigna laudet Felix quisque Numina! Coeca Fors mortales ludit, Fas et Aequum neglegens, Magnum quae Patroclum fudit, Hei! Thersiten protegens». Coeca dum Fortuna sortes Disjicit libidine; Ovet festo carmine, Saevas qui effugit mortes! «Aufert optimos Gradivus! Fratrem, ducum optimum, Hymnus Danaum festivus Personet fortissimum. Tu a classe depulisti Hectoris incendia; Pretium, quod meruisti, Dicax fert astutia». Have umbra! Non Ajacem Hostis dextra perculit; Is se ipsus abstulit. Irae, ah! perdunt pugnacem! «Magne — Pyrrhus infit — Sator! Haec en tibi dedico. Vir invicte, te bellator, Te prae cunctis praedico. Cuncta fluxa sunt; perennis Una laus mortalibus, Cineri superstes, pennis Pervolans pernicibus». Tua laus est sempiterna Danaum fortissime! Breves vivis animae, Umbris vita est aeterna. «Hector an, quod victus jacet, Hymno caret memori? Liba haec, dum quivis tacet, Fert Tydides Hectori. Fortem patriae tutorem Dextra stravit fortior. Victrix decorat victorem, Victum causa potior». Patriae defensor orae Inclytus occubuit; Laudes, quas emeruit, Et hostili vigent ore. Nestor, tria jam emensas Potor canus secula, Obfert Hecubae propensus Cincta sertis pocula. «Mero graves pelle curas, Bacchi sume munera! Sortes Liber lenit duras, Dira sanat vulnera». Mero excute moerores, Quaere hinc oblivia! Bacchus fert solatia, Graves mitigat dolores. «Niobe — ut Divom iris Multo lassa vulnere, Fatis ut adflicta diris,— Non carebat Cerere. Spumans enim dum Lyaeus Labra nobis inrigat; Gurges curas fert Lethaeus, Et aerumnas mitigat». Calix spumans dum Lyaeo Labra nobis inrigat; Curas omnes mitigat, Mandat gurgiti Lethaeo. Phoebas tum, lymphata mentem, Gravi plena numine, Fumum Patriae serpentem Moesto spectans lumine: «Laudis vani, ut hic fumus, Tituli humanae sunt. Nos mortales umbra sumus; Di mutari nesciunt». Curae nave in aerata, Equitique adsident; Parcae dum non invident, Vita fruitor beata! </poem> {{Liber |Ante=Juvenis ad rivum |AnteNomen=Juvenis ad rivum |Post=(Literae Constantinopoli expugnata instauratae) |PostNomen=Literae Constantinopoli expugnata instauratae }} b7b8r3fj28fem6miibbc0fbvygzec7o 102 84493 274498 274464 2026-07-29T13:30:52Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274498 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] hvct5pq2tz0igkd60iwotcwhq90vww4 274501 274498 2026-07-29T13:48:09Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274501 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] 751zwavo4xi4pst8moppxiyy675anm0 274504 274501 2026-07-29T14:19:11Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274504 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] gh9zj4b1msrkqowbkmku3vclwj0f61g 274510 274504 2026-07-29T14:53:58Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274510 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[categoria:Scriptores Germaniae]] [[Categoria:Opera saeculi duodevicensimi]] [[Categoria:Opera saeculi undevicensimi]] opog11d2khdgw5dc1yqbp6r6w2dvxln 274512 274510 2026-07-29T14:54:34Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274512 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[categoria:Scriptores Germaniae]] [[Categoria:Scriptores saeculi duodevicensimi]] [[Categoria:Scriptores saeculi undevicensimi]] bmouozkcoum7e6bbn2qlolr0f7bzwca 274513 274512 2026-07-29T14:55:16Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274513 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[categoria:Scriptores Germaniae]] 9s5nbv4ekxdhy6lliyb3eohmrjbfhd3 274516 274513 2026-07-29T14:58:15Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274516 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[categoria:Scriptores Germaniae]] [[Categoria:Scriptores H]] 4elvphoe0y6u2390ygjp8x5059eqli3 274517 274516 2026-07-29T15:00:09Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274517 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} c6tblsxemvuydmi3xo67c3lvqwi4cxi 274520 274517 2026-07-29T15:10:57Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274520 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[Categoria:Scriptores]] [[Categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} [[Categoria:Scriptor-H]] [[Categoria:Saeculi duodevicesimi scriptores]] [[Categoria:Saeculi undevicesimi scriptores]] [[Categoria:Philosophi]] [[Categoria:Interpretes Graecae linguae]] 2mei2daxnzis2qnzopg3mnjv4gwcrgc 274521 274520 2026-07-29T15:11:31Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274521 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] [[Categoria:Poetae]] [[Categoria:Scriptores]] [[Categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} [[Categoria:Scriptor-H]] [[Categoria:Saeculi duodevicesimi scriptores]] [[Categoria:Saeculi undevicesimi scriptores]] [[Categoria:Philosophi]] [[Categoria:Interpretes]] 6eqvwi1dtbjzx6w4gsmb92hpzkngr5n 274535 274521 2026-07-29T20:41:58Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274535 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] * [[Dimidium vitae]] [[Categoria:Poetae]] [[Categoria:Scriptores]] [[Categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} [[Categoria:Scriptor-H]] [[Categoria:Saeculi duodevicesimi scriptores]] [[Categoria:Saeculi undevicesimi scriptores]] [[Categoria:Philosophi]] [[Categoria:Interpretes]] 79wdjjs7tjltlav10k1x2a3auq69kjz 274540 274535 2026-07-29T21:55:52Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274540 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] * [[Dimidium vitae]] * [[Aetas vitae]] [[Categoria:Poetae]] [[Categoria:Scriptores]] [[Categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} [[Categoria:Scriptor-H]] [[Categoria:Saeculi duodevicesimi scriptores]] [[Categoria:Saeculi undevicesimi scriptores]] [[Categoria:Philosophi]] [[Categoria:Interpretes]] s12k3xgbk6el1gcd5l756noqo091emu 274548 274540 2026-07-29T22:53:16Z Coronus Tenebrosius 31709 /* Opera */ 274548 wikitext text/x-wiki == Friedrich Hölderlin (1770–1843) == [[File:FK Hiemer - Friedrich Hölderlin (Pastell 1792).jpg|thumb|center|Friedrich Hölderlin (1792), Franz Carl Hiemer]] Poeta Germanicus. = Opera = * [[Ad Parcas]] * [[Olim et nunc]] * [[Curriculum vitae]] * [[Brevitas]] * [[Dimidium vitae]] * [[Aetas vitae]] * [[Maturi sunt, igne immersi, decocti]] [[Categoria:Poetae]] [[Categoria:Scriptores]] [[Categoria:Scriptores Germaniae]] {{DEFAULTSORT:Holderlin, Friedrich}} [[Categoria:Scriptor-H]] [[Categoria:Saeculi duodevicesimi scriptores]] [[Categoria:Saeculi undevicesimi scriptores]] [[Categoria:Philosophi]] [[Categoria:Interpretes]] 4fqcvsoi71ka6akydll6c22zcca7wgu 0 84495 274530 274495 2026-07-29T19:57:39Z Demetrius Talpa 13304 274530 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Comes de Habsburg <br><small>''Carmen strophico-epicum''</small> |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Graf von Habsburg'') |Annus = 1803 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Peregrinantis querimonia |AnteNomen=Peregrinantis querimonia |Post=Venator in Alpibus |PostNomen=Venator in Alpibus }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Aquisgrani prisco palatio, Caesarea nitidus veste, Rudolphus, potitus solio, En coenae adsidet festae. Palatinus Comes hîc fercula, Rex Bohemus ministrat pocula, Septem inclyti Electores, Ceu stellae solem luciferum, Ibi Caesarem stipant sceptriferum. Ut fidi adparitores. Peridromus, circum editus, Est turbâ frequente repletus, Ad claros buccinae sonitûs Dat plausûs populus laetus. Post bella longa tabiflua, Post tempora Caesare vidua Rex adest jura daturus. Nec inermis atroci ferociae, Neu inprobae probus audaciae Inpuni est praeda futurus. Capessens aureum poculum Ait Caesar hilari vultû: «Delectat magnificum epulum Regali genium cultû. Sed vatem requiro, qui mulceat Dulcedine pectus, qui doceat Et sanctum vereri et justum. A pueris queis hilarescere Fas Equiti, illa requirere Non puto debere Augustum. In Principum coetum splendidum En sacrum progredi vatem! Caput ejus, canitie candidum, Grandaevam testatur aetatem. Blandisonâ vates testudine Vel amores placidus carmine, Vel grandia entheus sonat. Age! Quos, dic, modulos adparem, Queis percolat fidicen Caesarem? Quae digna hoc festo adponat?» — «Quid concinat, vatem non jubeo; Subridens Caesar tum fatur — Nam spiritû percitus entheo! Suum debitus Numen sectatur. Ut venti valido turbine Incerto feruntur agmine, Arcano ut fons scatet ore: Ita carmine altior spiritus, Penetralibus pectoris abditus, Expergitur alto sopore». — Senex modulos elicit fidibus, Et sociat verbis obortis: «Vir pavidas damas in Alpibus. Venatum exiverat fortis. Fert pone minister venabula, Equusque sonante ungulâ, In vallem detulit herum. Procul hinciaes insonit tinnulum. Fert sanctum sacerdos piaculum, Dei corpus Filii verum. Procer sacra mysteria cernuus. Adorat fronte nudatâ, Colit animus Sacrum ingenuus, Humana quod expiat fata. At rivulus, valle qui defluit, Torrentibus aquis intumuit Festinum cohibens gradum. Tum sacerdos sacra deponere, Et soleas pedibus solvere, Ut pedes trajiciat vadum. «Quid agis?» — vir nobilis sciscitat, Dum adspicit haec mirabundus. Coelestem — is refert, — efflagitat, Here! cibum vir moribundus. Superjectam at rivo dum adeo. Trabem, subito gurgite video. In aquas volvi profundas. Gravi adeo mortis discrimine Is ne careat sancto levamine, Pedes has trajiciam undas». — «Procer illum equo se credere Jubet, tradens nitida frena, Aegrotum ut valeat propere Divinâ reficere coenâ. Hinc famuli vectus mannulo Feras insectatur venabulo, Dum is aegro piacula defert. Et ut proxima dies inluxerat; Equum hero reducere properat, Et grates plurimas refert. Tum Procer: «Avertat Dominus, Ut in proelia sive venatum Iens equum conscendam protinus, Dei Corpus ferre dignatum! Quo, si uti recusas proprio, Divino utare officio, Cui animo pio vovemus. Nam et hunc, quem ducimus, spiritum, Et laudum si quid emeritum, Coelesti Patrono debemus». — Cui sacerdos: «Faxit Ter Optimus, Tu cultor ut ejus fidelis Et terris honorum ditissimus, Beatusque vigeas coelis! Tibi, claro in omni Helvetiâ Et opibus, multâ et gloriâ, Sex natae egregiae florent? Quae sex regalibus titulis Seris valituram seculis, Domum inclytam laude decorent». His percitus Caesar respicit In spatia vitae prioris, Memor, vatis ut vultûs adspicit, Tenet sacri eloquia oris. Sacerdotem en coram conspicat, Vultumque, quo lacryma emicat, Augustâ purpura texit. Cuncti augurant Procerem inclytum, Pie Dei mysteria veritum, Quem Numen in tanta evexit. </poem> {{Liber |Ante=Peregrinantis querimonia |AnteNomen=Peregrinantis querimonia |Post=Venator in Alpibus |PostNomen=Venator in Alpibus }} 2ar84i2gbokybyyht313vmbbn4hqjuu 0 84499 274499 2026-07-29T13:33:10Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens ''''OLIM ET NUNC''' <poem> In iuvenilibus diebus mane laetus eram, Vesperi flebam; nunc, cum senior sim, Dubitanter diem exordior, at tamen Sacrum et serenum mihi est eius finis. </poem>' 274499 wikitext text/x-wiki '''OLIM ET NUNC''' <poem> In iuvenilibus diebus mane laetus eram, Vesperi flebam; nunc, cum senior sim, Dubitanter diem exordior, at tamen Sacrum et serenum mihi est eius finis. </poem> h2im5qqyptfux016caqbpz6kby6z1rk 274500 274499 2026-07-29T13:46:37Z Coronus Tenebrosius 31709 274500 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''OLIM ET NUNC''' <poem> In iuvenilibus diebus mane laetus eram, Vesperi flebam; nunc, cum senior sim, Dubitanter diem exordior, at tamen Sacrum et serenum mihi est eius finis. </poem> hu9sc9hzib4s0bodnadep2jvw7vpgbf 274506 274500 2026-07-29T14:38:12Z Coronus Tenebrosius 31709 274506 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''OLIM ET NUNC''' <poem> In iuvenilibus diebus mane laetus eram, Vesperi flebam; nunc, cum senior sim, Dubitanter diem exordior, at tamen Sacrum et serenum mihi est eius finis. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] r9sufz30ralyzvh5lc07zac6deamtim 274507 274506 2026-07-29T14:38:40Z Coronus Tenebrosius 31709 274507 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''OLIM ET NUNC''' <poem> In iuvenilibus diebus mane laetus eram, Vesperi flebam; nunc, cum senior sim, Dubitanter diem exordior, at tamen Sacrum et serenum mihi est eius finis. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] d4qmeu9r6xpkip6iiidkql9f1open4b 0 84500 274502 2026-07-29T13:49:48Z Demetrius Talpa 13304 nova 274502 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Grues Ibyci ultrices <br>''<small>Carmen strophico-epicum</small>'' |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Die Kraniche des Ibycus'') |Annus = 1797 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Polycratis annulus |AnteNomen=Polycratis annulus |Post=Puer in officinam ferrariam missus |PostNomen=Puer in officinam ferrariam missus }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Corinthum Danais frequentem Certaminumque spe ferventem, Queis ludus calet Isthmicus, Dis carus petit Ibycus. Benignam illi venam dedit Latonius ingenii, Quâ fretus placidum procedit Inlustris civis Rhegii. Acrocorintho jam conspectâ, In monte arduo evectâ, Neptuni intrat nemora, Horrentque vatis pectora. En cuncta silent, grues solae In terras hinc avolitant Calentes mitiore sole, Queis motae aurae crepitant. «Salvete aves auspicatae, Jam pelago me comitatae, Vos laeta mihi omina! Me vobis aequant Numina. Uterque terras pervagamur Fidentes tectis hospitis: Dî faxint, usque nanciscamur Fidem benignam hospitis!» Hinc alacri dum pergit mente, Obsessam semitam repente Binis videt latronibus, Qui strictis instant ensibus. Jam pugnam nequit evitare; Sed dextram en languescere, Canoram citharam pulsare, Non arcum doctam tendere. Tum vates Deos inplorare, Humanam opem invocare; Sed voce nullum elicit, Nil usquam vivum conspicit. «Hic ergo moriar inultus Nefando caesus scelere? Hic nec piatus, nec sepultus Proh! jaceam in pulvere?» Lethali cadit ictus plaga, — En gruum turba stridet vaga, — Lumenque tollens torpidum Audit clangentes horridum. «Vos grues vindices estote! Si nulla caedem defert vox, Vos diem reis dicitote!» Haec fatum alta tegit nox. Mox nudum corpus est repertum, Vultumque, plagis ut incertum, Dum hospes videt, queritur, Gravique luctû solvitur: «Te, carum caput, ah! exstinctum Reviso, quem amplexibus Fovere, pinû sacrâ cinctum Sperabam, clarum laudibus! Tam diram vatis caedem flebat, Quisquis ad ludos conparebat, Omnisque luget Graecia Haec viri fata tristia. Tumultuans ad Prytaneum, Concurrit plebes aspera, In jus conpelli caedis reum Vindictâ poscit properâ. In tanto coetû populorum, Ludorum spe congregatorum, Quî signa quaeras criminis? Quî fusi reum sanguinis? Latronum occiditne dolis? Vafrine sicâ aemuli? Quis norit haec, ni almi Solis Qui cunta lustrat, oculi? Heus! parricida forte durus Urbem perambulat securus; Justae dum poenae poscitur, Praedâ potitâ fruitur. Quin divom inpius contemptor Fors ipsa templa temerat, Legumque contumax diremptor Hac in theatrum properat. Nam istuc undique frequentes Grajorum confluxere gentes. Quâ mole fornix ingemit, Dum murmur raucum infremit Theatro, — ponto ceu irato — Quod densum late panditur, — Arcûque amplius lunato In coelum usque tollitur. Quis ausit recensere gentes, Quae ludos celebrant frequentes? Hos Aulis, hos Cecropia, Hos Phokis, hos Laconia, Hos ora Asiae remota Suos emisit populos, Qui mente audiunt conmotâ Tremendos Chori modulos. En vultu gravi turba Chori Adstricta prisco patrum mori, Imâ de scenâ prodeunt, Orchestram lentae ambeunt, Hos ecce! quam inmanes partus Mortales nulli generant; Matronas en, sed magni artûs Humanos longe superant. Atratam gestant pallam anûs, Taedasque macilentae manûs Coruscant flammis squalidis; Quis genis livor luridis! Quâ frontes passim crinis ambit: Humanas comptû facili, Hac malas teter anguis lambit Heus! oris rictû sibili. Jam Chorus, lentum dum rotatur, Austerum Hymnum modulatur, Quo dirus horror personat Reumque pectus adtonat. Obcoecat mentes, corda findit Erinnys raucis vocibus, Medullam imam cantû scindit Nullis aptando fidibus. «Bene ‘st mortali, noxâ purus Qui degit insons et securus, Nec debitus piaculo Hoc vitae in curriculo! Sed vaeh! cui caede clandestinâ Pollutus squalet animus! Hunc nos Noctigenae, festina Cohors, in poenas petimus. Sin fugae citos pedes aptat, Hei! pernix illum turma captat, Fugacem quae inlaqueat, Anhelus donec pereat. Sic nullo cursû fatigatae Ad Orcum sontem pellimus, Nullo piaculo placatae, Nec hîc inpunem mittimus!» Haec turba cantat gyro mota; Et alta servat scena tota, Nec mussitans, silentia Ceu divom in praesentiâ. Et prisco hinc adstrictae mori Orchestram tarde ambeunt, Lentoque gressû turba Chori Jam imam scenam subeunt. Num vana scenae haec conmenta? An sacrae Nemesis portenta? Haec secum quisquis dubius, Stupetque Numen anxius, Quod inprovisum, inconpertum, Fatorum nectit stamina, Quod altâ regnans mente certum Proterva fugit lumina. Hîc, omni caveà silente, Summo sedili quis repente: «Heus! — clamitat — Timotheu! en! Has grues Ibyci viden’?» — Ceu nubes coelum grues tegunt Alas moventes stridulas, Per auras citae vias legunt Voces cientes querulas. «Quid? Ibyci?» — Ah! nomen carum Moerorem innovat amarum. Ut undis unda truditur, Per ora rumor volvitur: «Cum Ibyco, quem omnes tristi Ploramus caesum scelere, Cum Ibyco quid viro isti? «Quid sibi grues properae?» — Quod murmur sensim ingravescit, Mirisque cuivis innotescit Portentis: «Ecce Numina Occulta produnt crimina! Dî, atrox dextra quem prostravit, Sunt sacri vatis vindices. Haec fatum, quemque conpellavit, Raptate mox ad judices!» Hi malint vocem revocare, Imoque pectore celare; At horror, os quo palluit, Scelus patratum arguit. In forum versâ statim scenâ Pro tribunali ambo stant, Et subitâ correpti poenâ Jam caesi caedem expiant. </poem> {{Liber |Ante=Polycratis annulus |AnteNomen=Polycratis annulus |Post=Puer in officinam ferrariam missus |PostNomen=Puer in officinam ferrariam missus }} fztdbcvk5zgclhr2gqiv67tj9ytsaun 0 84501 274503 2026-07-29T13:50:59Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''CURRICULUM VITAE''' <poem> Alte surgebat animus, sed Amor Pulchre eum deorsum trahebat; dolor Validius eum flectit. Sic percurro vitae Arcum et redeo, unde profectus sum. </poem>' 274503 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''CURRICULUM VITAE''' <poem> Alte surgebat animus, sed Amor Pulchre eum deorsum trahebat; dolor Validius eum flectit. Sic percurro vitae Arcum et redeo, unde profectus sum. </poem> gbg72cslvvd6o79usy2hrsj2ypbz02x 274508 274503 2026-07-29T14:39:27Z Coronus Tenebrosius 31709 274508 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''CURRICULUM VITAE''' <poem> Alte surgebat animus, sed Amor Pulchre eum deorsum trahebat; dolor Validius eum flectit. Sic percurro vitae Arcum et redeo, unde profectus sum. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 0sv3pvuctx8c9vff9uqiqejk0ep6jpx 0 84502 274505 2026-07-29T14:27:08Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''BREVITAS''' <poem> “Cur tam brevis es? Num carmen iam non amas Ut olim? Nam iuvenis, In diebus spei, Dum caneres, finem numquam inveniebas!” Sicut mea fortuna, sic est carmen meum. — Visne te Sereno mergere in rubore crepusculi? Iam abiit! Et terra frigida est, avis noctis Incommodē ante oculos tuos volitat. </poem>' 274505 wikitext text/x-wiki vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''BREVITAS''' <poem> “Cur tam brevis es? Num carmen iam non amas Ut olim? Nam iuvenis, In diebus spei, Dum caneres, finem numquam inveniebas!” Sicut mea fortuna, sic est carmen meum. — Visne te Sereno mergere in rubore crepusculi? Iam abiit! Et terra frigida est, avis noctis Incommodē ante oculos tuos volitat. </poem> sob8mj6e8flk5eslesepg71nu36pqaz 274509 274505 2026-07-29T14:40:37Z Coronus Tenebrosius 31709 274509 wikitext text/x-wiki vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''BREVITAS''' <poem> “Cur tam brevis es? Num carmen iam non amas Ut olim? Nam iuvenis, In diebus spei, Dum caneres, finem numquam inveniebas!” Sicut mea fortuna, sic est carmen meum. — Visne te Sereno mergere in rubore crepusculi? Iam abiit! Et terra frigida est, avis noctis Incommodē ante oculos tuos volitat. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] muugxi82zet6majbdna7thjdok47v65 0 84503 274511 2026-07-29T14:54:31Z Demetrius Talpa 13304 nova 274511 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Puer ad officinam ferrariam missus. <br>''<small>Carmen strophico-epicum</small>'' |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Gang nach dem Eisenhammer'') |Annus = 1797 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' <poem> Deo fidelis Fredulus In cunctis debitis Fuit minister sedulus Savernae Comitis, Herae benignae, placidae; Sed etsi quidquam tumide Austera famulum jussisset; Is pie ultro paruisset. Ab ortus primo lumine In noctem peragit Mandata solers dominae, Nec sibi satagit. Jussusque requiescere, Vix audet se reficere, Vultumque lacrymis rigabat, Labore forte si vacabat. Prae ministrorum agmine Hinc herae placuit, Laus ejus usque dominae Ex ore sonuit. Quae non velut mancipium, Ut pium habet filium, Et mente candida, jucundâ Adspectat ora verecunda. Conservi pectus invidum Hinc iris ferviut, Quod dudum tetro callidum Livore tumuit. Qui vafer adit Comitem Consilii praecipitem, Quem redux e venatione Exasperat suspicione. «Quam fausta tibi omnia! — Versutus occipit, Non tibi cura dubia Quietem praeripit. Cui uxor formâ splendida, Pudica, mente candida Sacrata tori jura fovet, Quam ars adulteri non movet». Cui herus torvo lumine: «Quid gannit garrulus? Mutabiline feminae Confidam credulus? Nil femina mobilius; Hoc stat spes fulta firmius, Quod nostrum temerare torum Vix ausit quis adulterorum». Tum alter: «Recte statuis. Fas est contemnere Stultum, qui verna tenuis Haec audet temere: Lascivâ qui cupidine Potentis ardet dominae». «Quî?— refert herus iris tremens — Vivitne, haec qui ausit demens?» — «Nescis, quae fama hominum Per ora crepitet? Quod te volentem dominum, Per me hem! latitet». «In malam crucem, nebulo!» — Fulgente herus oculo — «Quis procus meis instat toris?» — «Nae tuae famulus uxoris. Est puer satis lepidus — Pellax prosequitur, Dum Comes friget rigidus, Mox iris uritur. — «Quî? herus solus nesciat, Ut herae servus inhiat? Te ipsum negligit protervus Heus! procus herae, vilis servus. Amorem hoc en carmine Profatur fatuum, ...» «Amorem?» — «rogans dominae Amorem mutuum. Celavit, ut est facilis, Haec servi ausum humilis. Me temere profati piget; Nam quo nunc mens dolore riget!» — Tum Comes pergit turbidus, In sylvam frondeam, Quâ liquat ignis torridus Vim aeris ferream. Diu noctuque seduli Hic flammas urgent famuli, Scintillae micant, strident folles, Ceu totos liquaturi colles. In operis en fluctibus Est ignis socius, Inmensis rotam orbibus Volutat fluvius. Continuus ad numerum Inraucat fragor verberum, Dum malleorum vi severâ Et dura ferri mollent aera. Duos ardente adciet Fornace famulos, Aitque: Huc qui veniet, Missus rogatum vos, — “Num paruistis jussibus?” — Hunc his inferte ignibus, In cineres ut conburatur Mihique jam non offendatur». — Exactum iri ocyus, Ambo promittere; Nam pectus ferro: durius Nescit mitescere. Urgere folles properant, Flammae furores asperant; Quem truci letho sunt daturi, Carnifices exspectant duri. Dissimulato odio Tum vafer: «Dominus Te vult quid —— inquit socio — Accede protinus!» — Cui herus: «Illuc permea, Quâ massa liquet ferrea, Scitatum, quae a me injuncta, Num his sit rite turba functa». — Quocumque hero lubeatl Jam pergit volitans. «Num quid me hera jubeat?» Se rogat haesitans. «Me — inquit jubet dominus! Adire fabros protinus. Dic ergo, quid me forte velis, Nam tibi famulor fidelis». — Cui hera: «Sacris Domini Adesse cupio, Supremo supplex Numini, Aegro pro filio. Tu nostras vices agito, Piasque preces fundito Sacroque quum intersis festo, Et nostri pie memor esto». — Jucundum hoc officium Minister celerat, Et pagi ad initium Priusquam venerat; Campana turri tinniens, Ad sacra pios conciens, Mortalem quemvis jubet reum Piâ placare prece Deum. «Deum — haec secum loquitur — Ne fuge obvium» — Fanique jam ingreditur Altum silentium. Nam messis plane fervuit, Piosque sacris arcuit; Aedituus nec erat praesto, Qui sacro rite adsit festo. Parato ergo animo Agit aedituum. «Deo servire Maximo Non est superfluum». — Ait, mystamque cingulo Et stolâ ornat sedulo, Et vasa cuncta, sacris vota, Inponit arae rite lota. His bene dum perfungitur, Ministrum induit, Sacrifico praegreditur, Et cuncta instruit, Ad arae bina cornua Vicissim flectit genua; Ter sanctum Nomen dum vocatur, Campana illi ter pulsatur. Sacerdos dum piaculum, Adorat cernuus, Christumque, dium ferculum, Dum levat arduus; Aedituus absentibus Campanae refert vocibus, Qui genû flexo pectus tundunt, Praesenti Christo preces fundunt. Sic rite cuncta peragit, Quae vult religio, Legique sanctae satagit Solerti studio, Nihilque prorsus negligit, Donec sacerdos exigitas Statutum coelitus libamen, Dimittens turbam voce Amen. Loco tum curat singula Suo reponere, Lavatque sancta vascula, Tum pergit propere, Tenditque mente placida In loca ferro horrida, Bis sexies dum illo tendit, Quas Jesus docet, preces pendit. Jam servos fumo squalidos, Adstantes limini: «An lex est — rogat horridos — Exacta domini?» — Ringentes illi horridum Caminum monstrant torridum: «Is conditus, pol, nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — Responsa hero protinus Haec refert propere Qui, servum videns eminus, Vix sibi credere. «Dic, unde pedem referas?» — «E fabrica». — «Quî poteras? Heus ubi ergo es moratus?» — «In fano, here, sum precatus. Nam ut a te discesseram, — Dixisse liceat, — Ex domina quaesiveram, Num quid me jubeat. Sacris adesse jubeor, Quod munus lubens tueor. Sic piâ mente vacans preci Pro herâ teque vota feci». — At Comes tum adtonitus: «Heus, quod ex fabricâ Responsum — rogat percitus «Reportas? Indica!» — «Obscura, here, refero. Dixerunt risû effero: Is conditus pol nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — «Robertum, missum pariter Per sylvas asperas— Tum Comes tremens graviter — Nusquamne videras?» — «Quacunque, here, iveram, Robertum nusquam videram». — «Hanc causam — infit is, et tremit, — Judex coelipotens diremit!» — Clemens ut nunquam Fredulum Tum prensat dubium, Ad heram ducit famulum Ignaram omnium. «Hic puer sanctis sanctior Sit porro tibi gratior. Ut dirus error nos pellexit; Hunc Deus mire praesens texit». </poem> {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} 90lt8bxx3esx6ill63auqfcrjhocz44 274514 274511 2026-07-29T14:56:16Z Demetrius Talpa 13304 274514 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Puer ad officinam ferrariam missus. <br>''<small>Carmen strophico-epicum</small>'' |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Gang nach dem Eisenhammer'') |Annus = 1797 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Deo fidelis Fredulus In cunctis debitis Fuit minister sedulus Savernae Comitis, Herae benignae, placidae; Sed etsi quidquam tumide Austera famulum jussisset; Is pie ultro paruisset. Ab ortus primo lumine In noctem peragit Mandata solers dominae, Nec sibi satagit. Jussusque requiescere, Vix audet se reficere, Vultumque lacrymis rigabat, Labore forte si vacabat. Prae ministrorum agmine Hinc herae placuit, Laus ejus usque dominae Ex ore sonuit. Quae non velut mancipium, Ut pium habet filium, Et mente candida, jucundâ Adspectat ora verecunda. Conservi pectus invidum Hinc iris ferviut, Quod dudum tetro callidum Livore tumuit. Qui vafer adit Comitem Consilii praecipitem, Quem redux e venatione Exasperat suspicione. «Quam fausta tibi omnia! — Versutus occipit, Non tibi cura dubia Quietem praeripit. Cui uxor formâ splendida, Pudica, mente candida Sacrata tori jura fovet, Quam ars adulteri non movet». Cui herus torvo lumine: «Quid gannit garrulus? Mutabiline feminae Confidam credulus? Nil femina mobilius; Hoc stat spes fulta firmius, Quod nostrum temerare torum Vix ausit quis adulterorum». Tum alter: «Recte statuis. Fas est contemnere Stultum, qui verna tenuis Haec audet temere: Lascivâ qui cupidine Potentis ardet dominae». «Quî?— refert herus iris tremens — Vivitne, haec qui ausit demens?» — «Nescis, quae fama hominum Per ora crepitet? Quod te volentem dominum, Per me hem! latitet». «In malam crucem, nebulo!» — Fulgente herus oculo — «Quis procus meis instat toris?» — «Nae tuae famulus uxoris. Est puer satis lepidus — Pellax prosequitur, Dum Comes friget rigidus, Mox iris uritur. — «Quî? herus solus nesciat, Ut herae servus inhiat? Te ipsum negligit protervus Heus! procus herae, vilis servus. Amorem hoc en carmine Profatur fatuum, ...» «Amorem?» — «rogans dominae Amorem mutuum. Celavit, ut est facilis, Haec servi ausum humilis. Me temere profati piget; Nam quo nunc mens dolore riget!» — Tum Comes pergit turbidus, In sylvam frondeam, Quâ liquat ignis torridus Vim aeris ferream. Diu noctuque seduli Hic flammas urgent famuli, Scintillae micant, strident folles, Ceu totos liquaturi colles. In operis en fluctibus Est ignis socius, Inmensis rotam orbibus Volutat fluvius. Continuus ad numerum Inraucat fragor verberum, Dum malleorum vi severâ Et dura ferri mollent aera. Duos ardente adciet Fornace famulos, Aitque: Huc qui veniet, Missus rogatum vos, — “Num paruistis jussibus?” — Hunc his inferte ignibus, In cineres ut conburatur Mihique jam non offendatur». — Exactum iri ocyus, Ambo promittere; Nam pectus ferro: durius Nescit mitescere. Urgere folles properant, Flammae furores asperant; Quem truci letho sunt daturi, Carnifices exspectant duri. Dissimulato odio Tum vafer: «Dominus Te vult quid —— inquit socio — Accede protinus!» — Cui herus: «Illuc permea, Quâ massa liquet ferrea, Scitatum, quae a me injuncta, Num his sit rite turba functa». — Quocumque hero lubeatl Jam pergit volitans. «Num quid me hera jubeat?» Se rogat haesitans. «Me — inquit jubet dominus! Adire fabros protinus. Dic ergo, quid me forte velis, Nam tibi famulor fidelis». — Cui hera: «Sacris Domini Adesse cupio, Supremo supplex Numini, Aegro pro filio. Tu nostras vices agito, Piasque preces fundito Sacroque quum intersis festo, Et nostri pie memor esto». — Jucundum hoc officium Minister celerat, Et pagi ad initium Priusquam venerat; Campana turri tinniens, Ad sacra pios conciens, Mortalem quemvis jubet reum Piâ placare prece Deum. «Deum — haec secum loquitur — Ne fuge obvium» — Fanique jam ingreditur Altum silentium. Nam messis plane fervuit, Piosque sacris arcuit; Aedituus nec erat praesto, Qui sacro rite adsit festo. Parato ergo animo Agit aedituum. «Deo servire Maximo Non est superfluum». — Ait, mystamque cingulo Et stolâ ornat sedulo, Et vasa cuncta, sacris vota, Inponit arae rite lota. His bene dum perfungitur, Ministrum induit, Sacrifico praegreditur, Et cuncta instruit, Ad arae bina cornua Vicissim flectit genua; Ter sanctum Nomen dum vocatur, Campana illi ter pulsatur. Sacerdos dum piaculum, Adorat cernuus, Christumque, dium ferculum, Dum levat arduus; Aedituus absentibus Campanae refert vocibus, Qui genû flexo pectus tundunt, Praesenti Christo preces fundunt. Sic rite cuncta peragit, Quae vult religio, Legique sanctae satagit Solerti studio, Nihilque prorsus negligit, Donec sacerdos exigitas Statutum coelitus libamen, Dimittens turbam voce Amen. Loco tum curat singula Suo reponere, Lavatque sancta vascula, Tum pergit propere, Tenditque mente placida In loca ferro horrida, Bis sexies dum illo tendit, Quas Jesus docet, preces pendit. Jam servos fumo squalidos, Adstantes limini: «An lex est — rogat horridos — Exacta domini?» — Ringentes illi horridum Caminum monstrant torridum: «Is conditus, pol, nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — Responsa hero protinus Haec refert propere Qui, servum videns eminus, Vix sibi credere. «Dic, unde pedem referas?» — «E fabrica». — «Quî poteras? Heus ubi ergo es moratus?» — «In fano, here, sum precatus. Nam ut a te discesseram, — Dixisse liceat, — Ex domina quaesiveram, Num quid me jubeat. Sacris adesse jubeor, Quod munus lubens tueor. Sic piâ mente vacans preci Pro herâ teque vota feci». — At Comes tum adtonitus: «Heus, quod ex fabricâ Responsum — rogat percitus «Reportas? Indica!» — «Obscura, here, refero. Dixerunt risû effero: Is conditus pol nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — «Robertum, missum pariter Per sylvas asperas— Tum Comes tremens graviter — Nusquamne videras?» — «Quacunque, here, iveram, Robertum nusquam videram». — «Hanc causam — infit is, et tremit, — Judex coelipotens diremit!» — Clemens ut nunquam Fredulum Tum prensat dubium, Ad heram ducit famulum Ignaram omnium. «Hic puer sanctis sanctior Sit porro tibi gratior. Ut dirus error nos pellexit; Hunc Deus mire praesens texit». </poem> {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} 2ihpnk11wzmneqlh4l3b1lhgc7iyxhp 274515 274514 2026-07-29T14:56:32Z Demetrius Talpa 13304 274515 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Puer ad officinam ferrariam missus <br>''<small>Carmen strophico-epicum</small>'' |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Gang nach dem Eisenhammer'') |Annus = 1797 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Deo fidelis Fredulus In cunctis debitis Fuit minister sedulus Savernae Comitis, Herae benignae, placidae; Sed etsi quidquam tumide Austera famulum jussisset; Is pie ultro paruisset. Ab ortus primo lumine In noctem peragit Mandata solers dominae, Nec sibi satagit. Jussusque requiescere, Vix audet se reficere, Vultumque lacrymis rigabat, Labore forte si vacabat. Prae ministrorum agmine Hinc herae placuit, Laus ejus usque dominae Ex ore sonuit. Quae non velut mancipium, Ut pium habet filium, Et mente candida, jucundâ Adspectat ora verecunda. Conservi pectus invidum Hinc iris ferviut, Quod dudum tetro callidum Livore tumuit. Qui vafer adit Comitem Consilii praecipitem, Quem redux e venatione Exasperat suspicione. «Quam fausta tibi omnia! — Versutus occipit, Non tibi cura dubia Quietem praeripit. Cui uxor formâ splendida, Pudica, mente candida Sacrata tori jura fovet, Quam ars adulteri non movet». Cui herus torvo lumine: «Quid gannit garrulus? Mutabiline feminae Confidam credulus? Nil femina mobilius; Hoc stat spes fulta firmius, Quod nostrum temerare torum Vix ausit quis adulterorum». Tum alter: «Recte statuis. Fas est contemnere Stultum, qui verna tenuis Haec audet temere: Lascivâ qui cupidine Potentis ardet dominae». «Quî?— refert herus iris tremens — Vivitne, haec qui ausit demens?» — «Nescis, quae fama hominum Per ora crepitet? Quod te volentem dominum, Per me hem! latitet». «In malam crucem, nebulo!» — Fulgente herus oculo — «Quis procus meis instat toris?» — «Nae tuae famulus uxoris. Est puer satis lepidus — Pellax prosequitur, Dum Comes friget rigidus, Mox iris uritur. — «Quî? herus solus nesciat, Ut herae servus inhiat? Te ipsum negligit protervus Heus! procus herae, vilis servus. Amorem hoc en carmine Profatur fatuum, ...» «Amorem?» — «rogans dominae Amorem mutuum. Celavit, ut est facilis, Haec servi ausum humilis. Me temere profati piget; Nam quo nunc mens dolore riget!» — Tum Comes pergit turbidus, In sylvam frondeam, Quâ liquat ignis torridus Vim aeris ferream. Diu noctuque seduli Hic flammas urgent famuli, Scintillae micant, strident folles, Ceu totos liquaturi colles. In operis en fluctibus Est ignis socius, Inmensis rotam orbibus Volutat fluvius. Continuus ad numerum Inraucat fragor verberum, Dum malleorum vi severâ Et dura ferri mollent aera. Duos ardente adciet Fornace famulos, Aitque: Huc qui veniet, Missus rogatum vos, — “Num paruistis jussibus?” — Hunc his inferte ignibus, In cineres ut conburatur Mihique jam non offendatur». — Exactum iri ocyus, Ambo promittere; Nam pectus ferro: durius Nescit mitescere. Urgere folles properant, Flammae furores asperant; Quem truci letho sunt daturi, Carnifices exspectant duri. Dissimulato odio Tum vafer: «Dominus Te vult quid —— inquit socio — Accede protinus!» — Cui herus: «Illuc permea, Quâ massa liquet ferrea, Scitatum, quae a me injuncta, Num his sit rite turba functa». — Quocumque hero lubeatl Jam pergit volitans. «Num quid me hera jubeat?» Se rogat haesitans. «Me — inquit jubet dominus! Adire fabros protinus. Dic ergo, quid me forte velis, Nam tibi famulor fidelis». — Cui hera: «Sacris Domini Adesse cupio, Supremo supplex Numini, Aegro pro filio. Tu nostras vices agito, Piasque preces fundito Sacroque quum intersis festo, Et nostri pie memor esto». — Jucundum hoc officium Minister celerat, Et pagi ad initium Priusquam venerat; Campana turri tinniens, Ad sacra pios conciens, Mortalem quemvis jubet reum Piâ placare prece Deum. «Deum — haec secum loquitur — Ne fuge obvium» — Fanique jam ingreditur Altum silentium. Nam messis plane fervuit, Piosque sacris arcuit; Aedituus nec erat praesto, Qui sacro rite adsit festo. Parato ergo animo Agit aedituum. «Deo servire Maximo Non est superfluum». — Ait, mystamque cingulo Et stolâ ornat sedulo, Et vasa cuncta, sacris vota, Inponit arae rite lota. His bene dum perfungitur, Ministrum induit, Sacrifico praegreditur, Et cuncta instruit, Ad arae bina cornua Vicissim flectit genua; Ter sanctum Nomen dum vocatur, Campana illi ter pulsatur. Sacerdos dum piaculum, Adorat cernuus, Christumque, dium ferculum, Dum levat arduus; Aedituus absentibus Campanae refert vocibus, Qui genû flexo pectus tundunt, Praesenti Christo preces fundunt. Sic rite cuncta peragit, Quae vult religio, Legique sanctae satagit Solerti studio, Nihilque prorsus negligit, Donec sacerdos exigitas Statutum coelitus libamen, Dimittens turbam voce Amen. Loco tum curat singula Suo reponere, Lavatque sancta vascula, Tum pergit propere, Tenditque mente placida In loca ferro horrida, Bis sexies dum illo tendit, Quas Jesus docet, preces pendit. Jam servos fumo squalidos, Adstantes limini: «An lex est — rogat horridos — Exacta domini?» — Ringentes illi horridum Caminum monstrant torridum: «Is conditus, pol, nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — Responsa hero protinus Haec refert propere Qui, servum videns eminus, Vix sibi credere. «Dic, unde pedem referas?» — «E fabrica». — «Quî poteras? Heus ubi ergo es moratus?» — «In fano, here, sum precatus. Nam ut a te discesseram, — Dixisse liceat, — Ex domina quaesiveram, Num quid me jubeat. Sacris adesse jubeor, Quod munus lubens tueor. Sic piâ mente vacans preci Pro herâ teque vota feci». — At Comes tum adtonitus: «Heus, quod ex fabricâ Responsum — rogat percitus «Reportas? Indica!» — «Obscura, here, refero. Dixerunt risû effero: Is conditus pol nec mussabit; Herus nos promptos conprobabit». — «Robertum, missum pariter Per sylvas asperas— Tum Comes tremens graviter — Nusquamne videras?» — «Quacunque, here, iveram, Robertum nusquam videram». — «Hanc causam — infit is, et tremit, — Judex coelipotens diremit!» — Clemens ut nunquam Fredulum Tum prensat dubium, Ad heram ducit famulum Ignaram omnium. «Hic puer sanctis sanctior Sit porro tibi gratior. Ut dirus error nos pellexit; Hunc Deus mire praesens texit». </poem> {{Liber |Ante=Grues Ibyci ultrices |AnteNomen=Grues Ibyci ultrices |Post=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |PostNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor }} lfp5ccg1bx9lfx76hoc6tbm0k4ycf8s 0 84504 274518 2026-07-29T15:02:12Z Demetrius Talpa 13304 nova 274518 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Licht und Wärme'') |Annus = 1797 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Puer in officinam ferrariam missus |AnteNomen=Puer in officinam ferrariam missus |Post=Hector in pugnam discedens |PostNomen=Hector in pugnam discedens }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Sincerâ vitae stadium Fiduciâ intramus; Quo percalemus, studium Fidenter cunctis damus. Hinc sinplices et candidi Molimur proba fervidi. Pusilla heus et sordida Mox cuncta mens offendit, Et hac in turba lividâ Se tantum jam defendit. Spe omni missâ prosperâ Rigescit tristis, aspera. Non gratam lucem veritas! Non semper, ah! accendit. Beatus, cui sinceritas Non lucem partam pendit! Hinc entheo prudentiam Fervori lege sociam! </poem> {{Liber |Ante=Puer in officinam ferrariam missus |AnteNomen=Puer in officinam ferrariam missus |Post=Hector in pugnam discedens |PostNomen=Hector in pugnam discedens }} k0xzdr2tbe3d5sn8vmdem1g33r7altr 0 84505 274519 2026-07-29T15:09:20Z Demetrius Talpa 13304 nova 274519 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Hector in pugnam discedens |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Hektor's Abschied'') |Annus = 1781/1800 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |AnteNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |Post=Laudes matronis debitae |PostNomen=Laudes matronis debitae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' ''Andromache. '' Ah! quis furor te a me divellit, Quâ Pelides agmina percellit Vaeh! Patroclo in inferias? Quis puellum Deos adorare, Ecquis hastam doceat vibrare, Undas dum subibis Stygias? ''Hector. '' Parce uxor, lacrymis ah! parce! Proelio ne protenus me arce! Dextra haec tuetur Ilium. Sacra sin defendens, Divom cultor, Soli patrii sin cadam ultor, Lubens amnem visam Stygium. ''Andromache. '' Arma reducis non mihi strepent, Sitû tetro torpida se clepent, Priami gens magna occidet. Orcum petis, quem Sol nullus tangit, Quâ Cocytus per deserta plangit, Mei amor tibi excidet. ''Hector. '' Quemvis mentis fervidae ardorem Lethe premat, tui at amorem Mihi nunquam eximet. En! jam ferox, jam insultat muris; Lumbis ensem apta, parce curis, Me nec Lethe tibi adimet. </poem> {{Liber |Ante=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |AnteNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |Post=Laudes matronis debitae |PostNomen=Laudes matronis debitae }} jisv12oood2az76f86yyxg352mfjrzo 274522 274519 2026-07-29T15:12:23Z Demetrius Talpa 13304 274522 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Hector in pugnam discedens |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Hektor's Abschied'') |Annus = 1800 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |AnteNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |Post=Laudes matronis debitae |PostNomen=Laudes matronis debitae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' ''Andromache. '' Ah! quis furor te a me divellit, Quâ Pelides agmina percellit Vaeh! Patroclo in inferias? Quis puellum Deos adorare, Ecquis hastam doceat vibrare, Undas dum subibis Stygias? ''Hector. '' Parce uxor, lacrymis ah! parce! Proelio ne protenus me arce! Dextra haec tuetur Ilium. Sacra sin defendens, Divom cultor, Soli patrii sin cadam ultor, Lubens amnem visam Stygium. ''Andromache. '' Arma reducis non mihi strepent, Sitû tetro torpida se clepent, Priami gens magna occidet. Orcum petis, quem Sol nullus tangit, Quâ Cocytus per deserta plangit, Mei amor tibi excidet. ''Hector. '' Quemvis mentis fervidae ardorem Lethe premat, tui at amorem Mihi nunquam eximet. En! jam ferox, jam insultat muris; Lumbis ensem apta, parce curis, Me nec Lethe tibi adimet. </poem> {{Liber |Ante=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |AnteNomen=Lux Veritatis et ingenuus Fervor |Post=Laudes matronis debitae |PostNomen=Laudes matronis debitae }} azypnnq9jwefdskd6rnc945w326w9q1 0 84506 274524 2026-07-29T15:40:44Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens '[[Carmina non adlecta]] '''NEBULOSAE LONGINQUAE''' <poem> Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles stantes velut pyramides regum veterum. Inter colles nebula se volvit, quasi serpens caelestis, nebula quae omnia pallio suo circumvestit. Colles sunt velut corpus Matris Terrae. Fortiter in caelum surgunt et eminent, cacumina acuta, silvis vestita, quasi capita brassicae, quasi patellae inversae. Caelum hos colles osculatur, eosque mol...' 274524 wikitext text/x-wiki [[Carmina non adlecta]] '''NEBULOSAE LONGINQUAE''' <poem> Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles stantes velut pyramides regum veterum. Inter colles nebula se volvit, quasi serpens caelestis, nebula quae omnia pallio suo circumvestit. Colles sunt velut corpus Matris Terrae. Fortiter in caelum surgunt et eminent, cacumina acuta, silvis vestita, quasi capita brassicae, quasi patellae inversae. Caelum hos colles osculatur, eosque molliter premit; inter eos nebula se volvit velut fumus ex templo sacro. Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles velut templa gloriosa. Sub eis autem vidi agros iacentes, virentes, aristas maizii aureas plenas, oculo in longinquum fugientes. </poem> qfsvsnkyc61sl1discyjy1ks00y0vm1 274525 274524 2026-07-29T16:16:54Z Coronus Tenebrosius 31709 274525 wikitext text/x-wiki [[Carmina non adlecta]] '''NEBULOSAE LONGINQUAE''' <poem> Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles surgentes velut pyramides regum veterum. Inter colles nebula se volvit, quasi serpens caelestis, nebula quae omnia pallio suo circumvestit. Colles sunt velut corpus Matris Terrae. Fortiter in caelum surgunt et eminent, cacumina acuta, silvis vestita, quasi capita brassicae, quasi patellae inversae. Caelum hos colles osculatur, eosque molliter premit; inter eos nebula se volvit velut fumus ex templo sacro. Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles velut templa gloriosa. Sub eis autem vidi agros iacentes, virentes, aristas maizii aureas plenas, oculo in longinquum fugientes. </poem> fb5tsjulfezhm2z9eqqurln82yqzqk6 274526 274525 2026-07-29T16:24:28Z Coronus Tenebrosius 31709 274526 wikitext text/x-wiki [[Carmina non adlecta]] '''NEBULOSAE LONGINQUAE''' <poem> Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles surgentes velut pyramides regum veterum. Inter colles nebula se volvit, quasi serpens caelestis, nebula quae pallio suo omnia velat. Colles sunt velut corpus Terrae Matris. Fortiter in caelum surgunt et eminent, cacumina acuta, silvis vestita, quasi capita brassicae, quasi patellae inversae. Caelum hos colles osculatur, eosque molliter premit; inter eos nebula se volvit velut fumus ex templo sacro. Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles velut templa gloriosa. Sub eis autem vidi agros iacentes, virentes, aristas maizii aureas plenas, oculo in longinquum fugientes. </poem> hdetxpth55e3by839b15suns2ji70ue 274527 274526 2026-07-29T16:30:32Z Coronus Tenebrosius 31709 274527 wikitext text/x-wiki [[Carmina non adlecta]] '''NEBULOSAE LONGINQUAE''' <poem> Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles surgentes velut pyramides regum veterum. Inter colles nebula se volvit, quasi serpens caelestis, nebula quae pallio suo omnia velat. Colles sunt velut corpus Terrae Matris. Audacter in caelum surgunt et eminent, cacumina acuta, silvis vestita, quasi capita brassicae, quasi patellae inversae. Caelum hos colles osculatur, eosque molliter premit; inter eos nebula se volvit velut fumus ex templo sacro. Longinquas vidi regiones, nebulosas et turbidas, et in eis colles velut templa gloriosa. Sub eis autem vidi agros iacentes, virentes, aristas maizii aureas plenas, oculo in longinquum fugientes. </poem> 95foyw5xi859t3ppbcvr7f3jojayb1r 0 84507 274528 2026-07-29T19:55:37Z Demetrius Talpa 13304 nova 274528 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Laudes matronis debitae |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Würde der Frauen'') |Annus = 1800 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Hector in pugnam discedens |AnteNomen=Hector in pugnam discedensLaudes matronis debitae |Post=Hero et Leander |PostNomen=Hero et Leander }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Cole matronas! En nitidos flores Placidos inserunt vitae lepores, Teneris beant amoribus, Candidâ nitidae Charitum veste Casta custodiunt lumina Vestae, Sensûs honestos in pectoribus. Ultra limites vagantur Mares per libidinem, Coeco inpetû venantur Sordidum Cupidinem. Malunt nunquam, quae propinqua, Quaeque sunt praesentia, Astra captant, ut longinqua, Vana aegri somnia. Vagum at revocant blando, tenello Rursus erronem matronae ocello, Docent praesentia capere. Domum maternam non deseruere, Sanctum adsuetae pudorem fovere, Nec a naturâ deficere. Quaeque raptat, ferox quassat Vir hostili dexterâ. Quem nec ullus labor lassat Neque bella crepera. Quae nunc fecit, ut divellat Rursum, mens fert ardua, Votis discors quae rebellat Centiceps ut bellua. Placidiorem ad laudem quaerentes Flores decerpunt matronae praesentes, Curis et confovent solicitis, Quae nec ingenio doctus sagace, Vates nec invenit oestro audace, Habent angustiis in solitis. Sui solers, sibi pium, Viri pectus rigidum Non amoris nectar dium Cupit dulce, limpidum. Juga socia nil curat, Non liquescit lacrymis, Ferreumque dolor durat Duris robur animis. Zephyro leni ut resonat chelys: Ita matrona benigna, fidelis Ultro dolentibus conqueritur. Moesta consortium reputans fata, Illico placido rore rigata Concors in lacrymas solvitur. Vir quâ ferox dominatur, Cuncta ferrum exigit. Scytha ense jus testatur, Jugo Persam subigit. Discors en cupido feris Intus bellat motibus, Charisin fugatis Eris Raucis regnat vocibus. Sed prece blandâ matronae decorem, Sceptra ferentes, coluntque pudorem, Saeva conponunt dissidia, Vires rebelles et usque discordes Mox revocant in amplexus concordes, Sociant dyssociabilia. </poem> {{Liber |Ante=Hector in pugnam discedens |AnteNomen=Hector in pugnam discedensLaudes matronis debitae |Post=Hero et Leander |PostNomen=Hero et Leander }} 9fqb1bksqyhpi89sam5z9mp65asgphk 274529 274528 2026-07-29T19:56:04Z Demetrius Talpa 13304 274529 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Laudes matronis debitae |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Würde der Frauen'') |Annus = 1800 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Hector in pugnam discedens |AnteNomen=Hector in pugnam discedens |Post=Hero et Leander |PostNomen=Hero et Leander }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Cole matronas! En nitidos flores Placidos inserunt vitae lepores, Teneris beant amoribus, Candidâ nitidae Charitum veste Casta custodiunt lumina Vestae, Sensûs honestos in pectoribus. Ultra limites vagantur Mares per libidinem, Coeco inpetû venantur Sordidum Cupidinem. Malunt nunquam, quae propinqua, Quaeque sunt praesentia, Astra captant, ut longinqua, Vana aegri somnia. Vagum at revocant blando, tenello Rursus erronem matronae ocello, Docent praesentia capere. Domum maternam non deseruere, Sanctum adsuetae pudorem fovere, Nec a naturâ deficere. Quaeque raptat, ferox quassat Vir hostili dexterâ. Quem nec ullus labor lassat Neque bella crepera. Quae nunc fecit, ut divellat Rursum, mens fert ardua, Votis discors quae rebellat Centiceps ut bellua. Placidiorem ad laudem quaerentes Flores decerpunt matronae praesentes, Curis et confovent solicitis, Quae nec ingenio doctus sagace, Vates nec invenit oestro audace, Habent angustiis in solitis. Sui solers, sibi pium, Viri pectus rigidum Non amoris nectar dium Cupit dulce, limpidum. Juga socia nil curat, Non liquescit lacrymis, Ferreumque dolor durat Duris robur animis. Zephyro leni ut resonat chelys: Ita matrona benigna, fidelis Ultro dolentibus conqueritur. Moesta consortium reputans fata, Illico placido rore rigata Concors in lacrymas solvitur. Vir quâ ferox dominatur, Cuncta ferrum exigit. Scytha ense jus testatur, Jugo Persam subigit. Discors en cupido feris Intus bellat motibus, Charisin fugatis Eris Raucis regnat vocibus. Sed prece blandâ matronae decorem, Sceptra ferentes, coluntque pudorem, Saeva conponunt dissidia, Vires rebelles et usque discordes Mox revocant in amplexus concordes, Sociant dyssociabilia. </poem> {{Liber |Ante=Hector in pugnam discedens |AnteNomen=Hector in pugnam discedens |Post=Hero et Leander |PostNomen=Hero et Leander }} mt61elvnuicg3wfui5g21efk4cjfp18 0 84508 274531 2026-07-29T20:13:47Z Demetrius Talpa 13304 nova 274531 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Hero et Leander |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Hero und Leander'') |Annus = 1801 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Laudes matronis debitae |AnteNomen=Laudes matronis debitae |Post=Desiderium |PostNomen=Desiderium }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' En vetusta eminere, Solis jubare nitere Bina propugnacula, Quâ per rupes fremebunda Hellesponti strepit unda, Rupta per repagula! Asiam quod ab Europâ Solvit, fretum crepitat; Pectus at amore fretum Fragor hic non territat. ''Herûs'' et ''Leandri'' corda ''Amor'' arcûs misso chordâ Sauciavit jaculo. Hero formâ praecellebat, Feras certo vir solebat Insequi venabulo. Ast amantes distinebant Coeca patrum odia, Quae amore conjunctorum Dirimunt connubia. Celsa quâ insurgit ''Sestos'', In quam aestuans infestos Fretum ictûs conjicit, Virgo sedet, altum moerens, Dum ''Abydo'' vultus haerens Adamatum exspicit. Pontes desunt, qui remotum Jungant litus litori, At amantis forti fretum Pervium est pectori. Labyrinthi per errores Fila porrigunt amores, Stultos docent sapere, Feras furiis bacchantes, Tauros flammas anhelantes Sulcos cogunt ducere. Stygios et lacûs amor Ingredi non horruit, Dum puellam Ditis aula Forti ausû rapuit. Et Leandrum sic ferocem Jubet pontum per atrocem Ire nisû valido. Sol dum in occasum vergit, Audens freto se inmergit Hellesponti turgido. Brachio potente undas Tumidas diverberat, Quo porrectâ turri face Invitatur, properat. Fluctûs rapidos egressum, Arduo labore fessum Quies alma reficit; Fide mutuâ puella Collo brachia tenella Juvenis circumjicit; Dum amplexûs inportuna Eos rumpit teneros, Quae invitum sinû blando Fert in sinûs asperos. Sic jucundas inter vices Fide mutuâ felices Dies labi sentiunt, Laeti vegeto amore, Cujus florem cum livore Dii et adspiciunt. Nae! fortunae fructum nemo Degustavit placidum, Nisi audens ad Cocytum Illum carpsit horridum. Eos coelos ornat luce, Hespero vicissim duce Terris umbrae veniunt; At amantes nec vergentem Annum, neque inminentem. Jamjam brumam sentiunt. Indies dierum gaudent Spatia inminui, Jovi, noctes quod producat, Grates agunt fatui. Aequas Libra jam diei Horas atque requiei. Coeperat dividere; Virgo stans in turri laeta Equos Phoebum jam in freta Fessos vidit agere. Laevis speculi ad instar. Late silent aequora, Neque Zephyrus tranquilla Lenis movet marmora. Choreas delphines laeti Per inmotum aequor freti Undis agunt limpidis, Agmineque adsunt spisso Imo maris ex abysso Magnae greges Thetidis. Is furtivi grex amoris Solus testis fuerat, Hecate at os aeterno Mutum olli obserat. Virgo ludos contemplatur, Voce blandâ tum adfatur Pontum mire placidum: «Tu— ne fallas, magne Deus? Imo is est fraudis reus, Qui te ait perfidum. Perfida gens est mortalis, Atrox patris animus; Te amori moesto aequum Et benignum sensimus. En captiva hîc moererem, Desiderio marcerem In squalore carceris; Ni, ut scaphâ destitutum, Medium per aequor tutum Juvenem advexeris. Tu in sinû tetra condis, Saevis terres aestibus; Sed amori aequus cedis Strenuisque ausibus. Nam undarum te potentem, Magnum qui quatis tridentem, Amor telo perculit, Hellen aries florentem, Cum germano fugientem Dum volatû pertulit. Alto brachium porrectans, Dulci victus Venere, Bellam aureo puellam Detraxisti vellere. Dea Deo nupta degis Arce vitreâ, et regis Potens pontum domina, Tu, amantium adjutrix, Noxia, nautarum tutrix, Venti arces flamina. Bella Helle, te imploro Prece Deam debitâ: Adduc juvenem dilectum Viâ mihi solita». — Atra nox jam undas fuscat, Jam de turri fax coruscat, Clara late nitet lux, Quae per vastos fluctus nanti, Ad dilectam properanti, Sit amica viae dux. Raucum procul stridet murmur, Unda horrens tumuit, Coeli lumina vanescunt, Jam tempestas ingruit. Omne pelagus invadunt Tenebrae, jam largi cadunt Ruptis imbres nubibus: Diris micat flammis aethra, Et ventorum turba tetra Suis ruit cautibus. Turbo arduos aquarum Illac montes aggerit, Hac dehiscens inter fluctûs Imum solum aperit. «Vaeh! — tum virgo ejulare — Magne Pater, miserare! Quid precabar misera? Vaeh! sin inpetro rogata! Freta saepe si tentata Rursum tentat aspera! Aves en marinae omnes Nidos quaerunt territae, Portûs petunt naves, aestum Sustinere solitae. Quae jam toties tentavit, Certe audens iteravit Magno actus Numine. Fide datâ certe stabit, Nec jurata violabit Mortis in discrimine. Vaeh! nunc aegre reluctantem Aestus torquet rapidus, Modo fere deglutitum Gurges sorbet avidus. Specie tu, Nereu, blandâ Furta texeras nefanda. Laeve visus speculum; Aquâ placidâ jacebas, Noxios eliciebas Dum in sinûs credulum. Medio dum freto nulli Tandem patent reditûs; Fraude dirâ captum raptas. Diris queisque percitus». Heus! procellae ingravescunt, Montes ardui horrescunt Aestuante pelago; Undae scopulis repulsae, Naves inpetû perculsae Dant fragorem naufrago. Turri fax exstincta fumat, Dux trananti aequora, Mortem pelagus intentat, Mortem dira litora. Subplex Cytheream rogat, Sidere ut aestûs cogat Campo in aequoreo. Larga, ventos placatura, Vovet dona, mactatura Taurum cornû aureo: Ponti Deos atque Deas, Invocatque Superos, Ut furentis freti aestûs Tandem sedent asperos. «Preces excipe secunda, Aulâ regnans in profunda Alma o Leucothea! Quam propitiam novere, Qui ancipites ivere Vada per aequorea. Tuum illi da velamen, Quo amictus, aequora Coeca ranans, eluctetur Integer in litora!» Venti lenes dant susurrûs Equi Eûs almae, currûs Coeli vehunt margine, Alveo recepta sueto Unda lento ludit freto Blando nitens lumine. Placido jam crispant aequor Lenes flabro animae, Corpus orae leni motû Inferunt exanime. Est Leander, qui servavit, Quae puellae adjuravit, Mortis in discrimine. Ore neque mussitante, Virgo fletum ignorante Spectat illum lumine. Exspes vastum spectat mare, Aethram spectat lucidam, Dum decorus illi rubor Genam tingit pallidam «Dii! vos sentisco duros, Nulli voto indulturos, Exorari nescios. Praematurâ cado morte, At felice usa sorte Manes petam stygios. Quae me tuis vovi sacris Laetam ducens animam, Tibi, Venus alma, sponte Me sacrabo victimam!» Ventis cita fremebundis Summâ se de turri undis Saltû dat praecipite: Geminum conplexus funus, Nereus, gratum sibi munus, Alto condit gurgite; Victimâ placatus oris Fluctûs accît refluos, Urnâ non exhausta fundens Latices circumfluos. </poem> {{Liber |Ante=Laudes matronis debitae |AnteNomen=Laudes matronis debitae |Post=Desiderium |PostNomen=Desiderium }} b8f1pu8vq4nqr5a8lndtszsz489q6b0 274532 274531 2026-07-29T20:14:54Z Demetrius Talpa 13304 274532 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Hero et Leander |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Hero und Leander'') |Annus = 1801 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Laudes matronis debitae |AnteNomen=Laudes matronis debitae |Post=Desiderium |PostNomen=Desiderium (Svoboda) }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' En vetusta eminere, Solis jubare nitere Bina propugnacula, Quâ per rupes fremebunda Hellesponti strepit unda, Rupta per repagula! Asiam quod ab Europâ Solvit, fretum crepitat; Pectus at amore fretum Fragor hic non territat. ''Herûs'' et ''Leandri'' corda ''Amor'' arcûs misso chordâ Sauciavit jaculo. Hero formâ praecellebat, Feras certo vir solebat Insequi venabulo. Ast amantes distinebant Coeca patrum odia, Quae amore conjunctorum Dirimunt connubia. Celsa quâ insurgit ''Sestos'', In quam aestuans infestos Fretum ictûs conjicit, Virgo sedet, altum moerens, Dum ''Abydo'' vultus haerens Adamatum exspicit. Pontes desunt, qui remotum Jungant litus litori, At amantis forti fretum Pervium est pectori. Labyrinthi per errores Fila porrigunt amores, Stultos docent sapere, Feras furiis bacchantes, Tauros flammas anhelantes Sulcos cogunt ducere. Stygios et lacûs amor Ingredi non horruit, Dum puellam Ditis aula Forti ausû rapuit. Et Leandrum sic ferocem Jubet pontum per atrocem Ire nisû valido. Sol dum in occasum vergit, Audens freto se inmergit Hellesponti turgido. Brachio potente undas Tumidas diverberat, Quo porrectâ turri face Invitatur, properat. Fluctûs rapidos egressum, Arduo labore fessum Quies alma reficit; Fide mutuâ puella Collo brachia tenella Juvenis circumjicit; Dum amplexûs inportuna Eos rumpit teneros, Quae invitum sinû blando Fert in sinûs asperos. Sic jucundas inter vices Fide mutuâ felices Dies labi sentiunt, Laeti vegeto amore, Cujus florem cum livore Dii et adspiciunt. Nae! fortunae fructum nemo Degustavit placidum, Nisi audens ad Cocytum Illum carpsit horridum. Eos coelos ornat luce, Hespero vicissim duce Terris umbrae veniunt; At amantes nec vergentem Annum, neque inminentem. Jamjam brumam sentiunt. Indies dierum gaudent Spatia inminui, Jovi, noctes quod producat, Grates agunt fatui. Aequas Libra jam diei Horas atque requiei. Coeperat dividere; Virgo stans in turri laeta Equos Phoebum jam in freta Fessos vidit agere. Laevis speculi ad instar. Late silent aequora, Neque Zephyrus tranquilla Lenis movet marmora. Choreas delphines laeti Per inmotum aequor freti Undis agunt limpidis, Agmineque adsunt spisso Imo maris ex abysso Magnae greges Thetidis. Is furtivi grex amoris Solus testis fuerat, Hecate at os aeterno Mutum olli obserat. Virgo ludos contemplatur, Voce blandâ tum adfatur Pontum mire placidum: «Tu— ne fallas, magne Deus? Imo is est fraudis reus, Qui te ait perfidum. Perfida gens est mortalis, Atrox patris animus; Te amori moesto aequum Et benignum sensimus. En captiva hîc moererem, Desiderio marcerem In squalore carceris; Ni, ut scaphâ destitutum, Medium per aequor tutum Juvenem advexeris. Tu in sinû tetra condis, Saevis terres aestibus; Sed amori aequus cedis Strenuisque ausibus. Nam undarum te potentem, Magnum qui quatis tridentem, Amor telo perculit, Hellen aries florentem, Cum germano fugientem Dum volatû pertulit. Alto brachium porrectans, Dulci victus Venere, Bellam aureo puellam Detraxisti vellere. Dea Deo nupta degis Arce vitreâ, et regis Potens pontum domina, Tu, amantium adjutrix, Noxia, nautarum tutrix, Venti arces flamina. Bella Helle, te imploro Prece Deam debitâ: Adduc juvenem dilectum Viâ mihi solita». — Atra nox jam undas fuscat, Jam de turri fax coruscat, Clara late nitet lux, Quae per vastos fluctus nanti, Ad dilectam properanti, Sit amica viae dux. Raucum procul stridet murmur, Unda horrens tumuit, Coeli lumina vanescunt, Jam tempestas ingruit. Omne pelagus invadunt Tenebrae, jam largi cadunt Ruptis imbres nubibus: Diris micat flammis aethra, Et ventorum turba tetra Suis ruit cautibus. Turbo arduos aquarum Illac montes aggerit, Hac dehiscens inter fluctûs Imum solum aperit. «Vaeh! — tum virgo ejulare — Magne Pater, miserare! Quid precabar misera? Vaeh! sin inpetro rogata! Freta saepe si tentata Rursum tentat aspera! Aves en marinae omnes Nidos quaerunt territae, Portûs petunt naves, aestum Sustinere solitae. Quae jam toties tentavit, Certe audens iteravit Magno actus Numine. Fide datâ certe stabit, Nec jurata violabit Mortis in discrimine. Vaeh! nunc aegre reluctantem Aestus torquet rapidus, Modo fere deglutitum Gurges sorbet avidus. Specie tu, Nereu, blandâ Furta texeras nefanda. Laeve visus speculum; Aquâ placidâ jacebas, Noxios eliciebas Dum in sinûs credulum. Medio dum freto nulli Tandem patent reditûs; Fraude dirâ captum raptas. Diris queisque percitus». Heus! procellae ingravescunt, Montes ardui horrescunt Aestuante pelago; Undae scopulis repulsae, Naves inpetû perculsae Dant fragorem naufrago. Turri fax exstincta fumat, Dux trananti aequora, Mortem pelagus intentat, Mortem dira litora. Subplex Cytheream rogat, Sidere ut aestûs cogat Campo in aequoreo. Larga, ventos placatura, Vovet dona, mactatura Taurum cornû aureo: Ponti Deos atque Deas, Invocatque Superos, Ut furentis freti aestûs Tandem sedent asperos. «Preces excipe secunda, Aulâ regnans in profunda Alma o Leucothea! Quam propitiam novere, Qui ancipites ivere Vada per aequorea. Tuum illi da velamen, Quo amictus, aequora Coeca ranans, eluctetur Integer in litora!» Venti lenes dant susurrûs Equi Eûs almae, currûs Coeli vehunt margine, Alveo recepta sueto Unda lento ludit freto Blando nitens lumine. Placido jam crispant aequor Lenes flabro animae, Corpus orae leni motû Inferunt exanime. Est Leander, qui servavit, Quae puellae adjuravit, Mortis in discrimine. Ore neque mussitante, Virgo fletum ignorante Spectat illum lumine. Exspes vastum spectat mare, Aethram spectat lucidam, Dum decorus illi rubor Genam tingit pallidam «Dii! vos sentisco duros, Nulli voto indulturos, Exorari nescios. Praematurâ cado morte, At felice usa sorte Manes petam stygios. Quae me tuis vovi sacris Laetam ducens animam, Tibi, Venus alma, sponte Me sacrabo victimam!» Ventis cita fremebundis Summâ se de turri undis Saltû dat praecipite: Geminum conplexus funus, Nereus, gratum sibi munus, Alto condit gurgite; Victimâ placatus oris Fluctûs accît refluos, Urnâ non exhausta fundens Latices circumfluos. </poem> {{Liber |Ante=Laudes matronis debitae |AnteNomen=Laudes matronis debitae |Post=Desiderium |PostNomen=Desiderium (Svoboda) }} 46djrarqoaqgl2ex4sd5y5u092a3g2z 0 84509 274533 2026-07-29T20:20:58Z Demetrius Talpa 13304 nova 274533 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Desiderium |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Sehnsucht'') |Annus = 1801 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Hero et Leander |AnteNomen=Hero et Leander |Post=Graecae artis monumenta Lutetiae |PostNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Ah! umbrosâ hac e valle, Spissis udâ nebulis, Utinam eniti calle Fas sit voto exsulis! Colles, usque verno molles Flore, cerno eminus; Date pennas! hosque colles Pernix petam protinus. Hinc lenimen fert concentus Placidus aethereum, Hinc odorem levis ventus Mihi fert nectareum. Poma aurea nitescunt En nigrante nemore, Hic qui vigent, non marcescunt Flores brumae frigore. Per apricum ambulare Quantum ah! delicium! Auras limpidas spirare, Quantum refrigerium! At me cohibent torrentes, Qui feroces saeviunt, Qui horrore perfurentes Animum excutiunt, Prope ripam en phaselum, Nudum at remigio! Macte intra! Vento velum Surget mox propitio. Vias lege intentatas; Di non dant perpetia, Sola sedes ad beatas Fert fidentem gratia. </poem> {{Liber |Ante=Hero et Leander |AnteNomen=Hero et Leander |Post=Graecae artis monumenta Lutetiae |PostNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae }} g6d65xt7thpcqf54y0nh3ugdoc1n2jq 274538 274533 2026-07-29T21:50:52Z Demetrius Talpa 13304 274538 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Desiderium |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Sehnsucht'') |Annus = 1801 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Hero et Leander |AnteNomen=Hero et Leander |Post=Priscae artis monumenta Lutetiae Parisiorum exposita |PostNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Ah! umbrosâ hac e valle, Spissis udâ nebulis, Utinam eniti calle Fas sit voto exsulis! Colles, usque verno molles Flore, cerno eminus; Date pennas! hosque colles Pernix petam protinus. Hinc lenimen fert concentus Placidus aethereum, Hinc odorem levis ventus Mihi fert nectareum. Poma aurea nitescunt En nigrante nemore, Hic qui vigent, non marcescunt Flores brumae frigore. Per apricum ambulare Quantum ah! delicium! Auras limpidas spirare, Quantum refrigerium! At me cohibent torrentes, Qui feroces saeviunt, Qui horrore perfurentes Animum excutiunt, Prope ripam en phaselum, Nudum at remigio! Macte intra! Vento velum Surget mox propitio. Vias lege intentatas; Di non dant perpetia, Sola sedes ad beatas Fert fidentem gratia. </poem> {{Liber |Ante=Hero et Leander |AnteNomen=Hero et Leander |Post=Priscae artis monumenta Lutetiae Parisiorum exposita |PostNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae }} ny7ag7jszfv7p792ro3k7jlyz90ttwk 0 84510 274534 2026-07-29T20:25:05Z Demetrius Talpa 13304 nova 274534 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Priscae artis monumenta Lutetiae Parisiorum exposita |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Die Antiken zu Paris'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Desiderium |AnteNomen=Desiderium (Svoboda) |Post=Aetatis quaternae interpres |PostNomen=Aetatis quaternae interpres }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Graecae monumenta artis Gallus, feri praedam Martis Vindicat Lutetiae. Plena pandat his Musaea, Ferox jactet haec tropaea Plurimae victoriae! Muta signa haec perstabunt, Nec se illis sociabunt, Nec beabunt pectora. Qui non Musas intus fovet, Aes hunc spirans nunquam movet; Dura duris marmora. </poem> {{Liber |Ante=Desiderium |AnteNomen=Desiderium (Svoboda) |Post=Aetatis quaternae interpres |PostNomen=Aetatis quaternae interpres }} liikqmnos2bsh9npk7wpye2kjpoo2a8 0 84511 274536 2026-07-29T21:21:57Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''DIMIDIUM VITAE''' <poem> Pyris flaventibus pendet, et rosis feris abundat, terra in lacum se inclinat; vos, albi cygni, oscula ebrii, demittitis capita in aquam sacram sobrietatis. Heu mihi! Ubi flores inveniam, hieme veniente? Ubi solis lumen, et umbras terrae? Muri stant muti et frigidi, in vento tinnunt pinnae. </poem>' 274536 wikitext text/x-wiki vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''DIMIDIUM VITAE''' <poem> Pyris flaventibus pendet, et rosis feris abundat, terra in lacum se inclinat; vos, albi cygni, oscula ebrii, demittitis capita in aquam sacram sobrietatis. Heu mihi! Ubi flores inveniam, hieme veniente? Ubi solis lumen, et umbras terrae? Muri stant muti et frigidi, in vento tinnunt pinnae. </poem> svpe0yld65abl3v93yi44b8icxbzjoc 274537 274536 2026-07-29T21:32:37Z Coronus Tenebrosius 31709 274537 wikitext text/x-wiki vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''DIMIDIUM VITAE''' <poem> Pyris flaventibus pendet, Et rosis feris abundat, Terra in lacum se inclinat; Vos, albi cygni, Oscula ebrii, Demittitis capita In sacram sobrietatis aquam. Heu mihi! Ubi flores inveniam, Hieme veniente? Ubi Solis lumen, Et umbras terrae? Muri stant Muti et frigidi, in vento Tinnunt pinnae. </poem> pshvsju2ikowdrmbb39r0z8uy33gdzf 274550 274537 2026-07-29T23:01:48Z Coronus Tenebrosius 31709 274550 wikitext text/x-wiki vidi:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''DIMIDIUM VITAE''' <poem> Pyris flaventibus pendet, Et rosis feris abundat, Terra in lacum se inclinat; Vos, albi cygni, Oscula ebrii, Demittitis capita In sacram sobrietatis aquam. Heu mihi! Ubi flores inveniam, Hieme veniente? Ubi Solis lumen, Et umbras terrae? Muri stant Muti et frigidi, in vento Tinnunt pinnae. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] 9seea0afbfopfvdd38w4qp1rf1t13pq 0 84512 274539 2026-07-29T21:52:40Z Demetrius Talpa 13304 nova 274539 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Aetatis quaternae interpres |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Die vier Weitalter'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Priscae artis monumenta Lutetiae Parisiorum exposita |AnteNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae |Post=Ad Sodales |PostNomen=Ad Sodales }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' En bulliunt vina in patera, Sedent flammeo vultû convivae; Adest vates, gratissima munera Qui mensae ministrat festivae; Chely orba enim Apollineâ Movet taedium coena vel nectarea. Beant vatem Dî candido animo, Qui refert, ceu speculum purum, Quae orbe geruntur vel ultimo, Quaeque aevum recondit futurum. Adcitus in Divom consilia Videt abdita rerum primordia. Ceu tabulâ nitida explicat Arcana mysteria vitae, Casam sacris ut templum dedicat, Operatus Castalidi rite. Nec est tectum squalore tam abditum, Quo coetum non pertrahat coelitum. Ut Mulciber gnava solertiâ Curvamina clypei ornat, Mare, terras et astra micantia Ut arte mirificâ tornat: Inmensae mundi sic machinae Refert levi prodigia carmine. Primaevo ut genitus tempore, Quo candidae luserant mentes, Sincero prosequitur pectore Et aetates cunctas et gentes, ''Quaternas'', quas viderat fluere, Amat quintae aetati revolvere. Saturnia primum secula, Ubi placidae dies fluebant, Pastoresque, rudis plebucula, Procul curis aetatem agebant, Vescentes terrae muneribus, Unisque intenti amoribus. Hinc labor et pugna fervescere, Debellareque belluas fortes, Bellatorem in solium tollere Inbelles certatim cohortes; Hinc belli tumultibus fremere Duce rura Scamandria Venere. Stat denique parta victoria, Mitescuntque corda severa. Tum concinit turba Pieria, Prostantque spirantia aera. Quae ista tulere miracula, Revocari jam nequeunt secula. Dî arce turbantur sidereâ, Magnifica corruunt fana. Deus adest, Proles Virginea, Quo gens expiatur humana, Mens gaudia fluxa hinc spernere, Se seriis tantum inmergere. Tum lepidus nitor diffluere, Qui prisco floruit aevo: Laniare se Monachus verbere, Duello Vir ludere saevo; At vita, ut tristis et horrida, Tamen viget amoribus placida. Tamen usquedum turba Pieria Colit aras inviolatas: Cor Matris et Virginis candidum Fovet flammas intemeratas. Amor sanctior, fides ingenua Ciet carmina rursus melliflua. Fas virgines mutuo foedere Seque jungere vati matronas; Sociatae nam texunt dexterae Decentes Charitum zonas. Melos socium castis amoribus Juvat vitam perennibus floribus. </poem> {{Liber |Ante=Priscae artis monumenta Lutetiae Parisiorum exposita |AnteNomen=Graecae artis monumenta Lutetiae |Post=Ad Sodales |PostNomen=Ad Sodales }} mw4s7aitftl58wmu5y5i8xnh1b38eit 0 84513 274541 2026-07-29T21:58:25Z Demetrius Talpa 13304 nova 274541 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Ad Sodales |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''An die Freunde'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Aetatis quaternae interpres |AnteNomen=Aetatis quaternae interpres |Post=Cassandra |PostNomen=Cassandra }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Dies hac aetate laetiores, Gentes olim nobis fortiores Viguisse, non ambigimus. Etsi Clio muta haec sileret; Multus lapis adfatim doceret, Terrae sinû quem effodimus. Gentes illae jam sub terrâ latent, Aetas periit felicior. Nobis ''vivis'', nobis terrae patent, ''Vivus'' jure potior. Sunt — quod multi narrant oratores — Terrae procul hinc beatiores Hac subhorrida, quam colimus. Quae ''Natura'' durior negavit, Invicem ''Ars'' doctior paravit, ''Artis'' decore calescimus. Celsa laurus has si terras nescit, Hac si myrtum negant frigora; Alma vitis, quae abunde crescit, Laeta cingat tempora. Sumptû quidem opulentiore, Cui sunt vectigales omnes orae, Urbs ad Tamesin exuberat. Cui, quod terrae dant, vel dextrae gnavae, Indies millenâ fertur nave, Quâ pro Deo Plutus inperat. At non amnis, quem foedarunt limis Rapidi torrentes turbidum, Imo refert rivulus inlimis Solis jubar splendidum. Septicollis terrae debellatrix, Gentium aeterna dominatrix, Gratius omnino colitur, Quâ te forma quaevis beat dece ns, Quâ in coelos coelum quasi recens Divi moles Petri tollitur. At non est superba fastû Roma Nisi lapsi bustum temporis; Tuque ramo vix decerpas poma Jam vietae arboris. Foris raucum vaga facta strepunt, Nobis placidi dum dies repunt; Novi tamen Sol nil conspicit. Omnium res inclytas seclorum, Speculum fidele animorum, Scena in obtutum subjicit: Cuncta scito ire et redire, Sola mens senere nescia; Quae non quisquam vidit evenire, Usque sunt recentia. </poem> {{Liber |Ante=Aetatis quaternae interpres |AnteNomen=Aetatis quaternae interpres |Post=Cassandra |PostNomen=Cassandra }} hu7jlc91wooebqx1vflrm7ut75i5k6h 0 84514 274542 2026-07-29T22:07:55Z Demetrius Talpa 13304 nova 274542 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Cassandra |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Kassandra'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potenti |PostNomen=Camoenarum potenti }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Troja laeta exsultabat Nondum capta hostibus, Hymnis festis resonabat Et canoris fidibus. Longo fessi jam labore Gestiunt, Aeacidem, Tactum virginis amore, Ducere Priamidem. Lauro festâ cinctae turbae Tectis suis prodeunt, Aras singulas in urbe Thymbriique adeunt. Vicus late quisquis fremit Strepitû bacchantium; Unicum moerore gemit Diro pectus anxium. Gaudium dum omnes beat, Cuncta percit pectora; Tristis en Cassandra meat Cynthii ad nemora. Sylvâ delitens umbrosâ Moesta coelum suspicit, Vittam Pythii exosa, Quam indignans abjicit: «Omnes sibi gestientes Prosperas despondent res, Thalamique quum parentes Tum sororem beat spes. Sola ego cogor flere Fuco falli nescia; Patriae nam inminere Video excidia. Faces video ardentes, Quas non Hymen agitat, Nubes flammâ relucentes, Quae non aris crepitat. Laetum vocans Hymenaeum Turba gestit effera, Sed praesaga cerno Deum Haec rupturum foedera. Coecae me derident turbae Vatem fati praesciam; Quare tristem procul urbe Furtim canam neniam. En me fugiunt felices, Minas rident creperas. Tu iniquas mihi vices Phoebe adsignaveras. Cor me fata praedicare Jubes credi vetita? Plebi quare sum ignarae Vana vates addita? Cur me doces eventura, Vertere quae nequeo? Spiritû lex fati dura Flecti nequit entheo. Num quid prodest praesagire Instans jam exitium? Vatem curae vexant dirae, Error beat nescium. Donum recipe fatale, Lucem deme oculis; Tuis eheu! os mortale Impar est oraculis... Redde laetum coecitatis Menti donum pristinae! Laeto, ex quo tuis fatis, Os non sonat carmine. Vices doces me venturas, At praesentes praeripis. Quidni tristes vatis curas, Fallax donum, recipis? Comam non corona vinxit Hanc puellae nubilis, Ex quo tua me obstrinxit Ara inlaetabilis. Jugis en juventam plangor. Mihi urget marcidam; Quisquis meos gravat angor, Idem memet torpidam. En aequales vinciuntur Vernis laetae floribus, Mutuisque perfruuntur Virgines amoribus. Me nec dulci recrearit Ver lepore marcidam. Ecquid abditi bearit Mentem fati praesciam? Te, Polyxena, beatam, Ter beatam dicimus, Thalamis quam adamatam Ducum legit optimus. Quo ferociens amore Sorte gratâ frueris, Quo demulsa tu errore Neque Dîs invideris. Ego robore vigentem Vidi procum arduo, Quem amore, me ardentem Cupiebam mutuo. Uxor malim introire Tecta viri patria, At dilectum vel adire Umbra vetat stygia. Ditis uxor ex Averno Larvas mittit luridas: Quo me vertam, turbas cerno Usque stare horridas. Umbrae subito inlatae Ludos dirae dirimunt, Et vel minimam beatae Vitae partem adimunt. Ferrum jam jam intentantem Hostem pavens video, At perniciem instantem Evitare nequeo; Imo lumine adrecto Mala specto horrida, Patrio dum exsul tecto. Malis cadam languida. Is dum sonat vatis plangor; En in templo dividit Hymenaeos dirus clangor: Heus! Pelides occidit! Eris angues quassans frendet, Dii cedunt Ilio, Nubes super urbe pendet Gravida exitio. </poem> {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potenti |PostNomen=Camoenarum potenti }} jv8oxgyo0cjd27m0uf04qv7t0nwlfow 274543 274542 2026-07-29T22:08:38Z Demetrius Talpa 13304 274543 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Cassandra |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Kassandra'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potenti |PostNomen=Camoenarum potenti }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Troja laeta exsultabat Nondum capta hostibus, Hymnis festis resonabat Et canoris fidibus. Longo fessi jam labore Gestiunt, Aeacidem, Tactum virginis amore, Ducere Priamidem. Lauro festâ cinctae turbae Tectis suis prodeunt, Aras singulas in urbe Thymbriique adeunt. Vicus late quisquis fremit Strepitû bacchantium; Unicum moerore gemit Diro pectus anxium. Gaudium dum omnes beat, Cuncta percit pectora; Tristis en Cassandra meat Cynthii ad nemora. Sylvâ delitens umbrosâ Moesta coelum suspicit, Vittam Pythii exosa, Quam indignans abjicit: «Omnes sibi gestientes Prosperas despondent res, Thalamique quum parentes Tum sororem beat spes. Sola ego cogor flere Fuco falli nescia; Patriae nam inminere Video excidia. Faces video ardentes, Quas non Hymen agitat, Nubes flammâ relucentes, Quae non aris crepitat. Laetum vocans Hymenaeum Turba gestit effera, Sed praesaga cerno Deum Haec rupturum foedera. Coecae me derident turbae Vatem fati praesciam; Quare tristem procul urbe Furtim canam neniam. En me fugiunt felices, Minas rident creperas. Tu iniquas mihi vices Phoebe adsignaveras. Cor me fata praedicare Jubes credi vetita? Plebi quare sum ignarae Vana vates addita? Cur me doces eventura, Vertere quae nequeo? Spiritû lex fati dura Flecti nequit entheo. Num quid prodest praesagire Instans jam exitium? Vatem curae vexant dirae, Error beat nescium. Donum recipe fatale, Lucem deme oculis; Tuis eheu! os mortale Impar est oraculis. Redde laetum coecitatis Menti donum pristinae! Laeto, ex quo tuis fatis, Os non sonat carmine. Vices doces me venturas, At praesentes praeripis. Quidni tristes vatis curas, Fallax donum, recipis? Comam non corona vinxit Hanc puellae nubilis, Ex quo tua me obstrinxit Ara inlaetabilis. Jugis en juventam plangor. Mihi urget marcidam; Quisquis meos gravat angor, Idem memet torpidam. En aequales vinciuntur Vernis laetae floribus, Mutuisque perfruuntur Virgines amoribus. Me nec dulci recrearit Ver lepore marcidam. Ecquid abditi bearit Mentem fati praesciam? Te, Polyxena, beatam, Ter beatam dicimus, Thalamis quam adamatam Ducum legit optimus. Quo ferociens amore Sorte gratâ frueris, Quo demulsa tu errore Neque Dîs invideris. Ego robore vigentem Vidi procum arduo, Quem amore, me ardentem Cupiebam mutuo. Uxor malim introire Tecta viri patria, At dilectum vel adire Umbra vetat stygia. Ditis uxor ex Averno Larvas mittit luridas: Quo me vertam, turbas cerno Usque stare horridas. Umbrae subito inlatae Ludos dirae dirimunt, Et vel minimam beatae Vitae partem adimunt. Ferrum jam jam intentantem Hostem pavens video, At perniciem instantem Evitare nequeo; Imo lumine adrecto Mala specto horrida, Patrio dum exsul tecto. Malis cadam languida. Is dum sonat vatis plangor; En in templo dividit Hymenaeos dirus clangor: Heus! Pelides occidit! Eris angues quassans frendet, Dii cedunt Ilio, Nubes super urbe pendet Gravida exitio. </poem> {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potenti |PostNomen=Camoenarum potenti }} 1ddyt8c2glq5sp6qypxzx1lscfdwgae 274555 274543 2026-07-30T09:55:47Z Demetrius Talpa 13304 274555 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Cassandra |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Kassandra'') |Annus = 1802 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potentia |PostNomen=Camoenarum potentia }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Troja laeta exsultabat Nondum capta hostibus, Hymnis festis resonabat Et canoris fidibus. Longo fessi jam labore Gestiunt, Aeacidem, Tactum virginis amore, Ducere Priamidem. Lauro festâ cinctae turbae Tectis suis prodeunt, Aras singulas in urbe Thymbriique adeunt. Vicus late quisquis fremit Strepitû bacchantium; Unicum moerore gemit Diro pectus anxium. Gaudium dum omnes beat, Cuncta percit pectora; Tristis en Cassandra meat Cynthii ad nemora. Sylvâ delitens umbrosâ Moesta coelum suspicit, Vittam Pythii exosa, Quam indignans abjicit: «Omnes sibi gestientes Prosperas despondent res, Thalamique quum parentes Tum sororem beat spes. Sola ego cogor flere Fuco falli nescia; Patriae nam inminere Video excidia. Faces video ardentes, Quas non Hymen agitat, Nubes flammâ relucentes, Quae non aris crepitat. Laetum vocans Hymenaeum Turba gestit effera, Sed praesaga cerno Deum Haec rupturum foedera. Coecae me derident turbae Vatem fati praesciam; Quare tristem procul urbe Furtim canam neniam. En me fugiunt felices, Minas rident creperas. Tu iniquas mihi vices Phoebe adsignaveras. Cor me fata praedicare Jubes credi vetita? Plebi quare sum ignarae Vana vates addita? Cur me doces eventura, Vertere quae nequeo? Spiritû lex fati dura Flecti nequit entheo. Num quid prodest praesagire Instans jam exitium? Vatem curae vexant dirae, Error beat nescium. Donum recipe fatale, Lucem deme oculis; Tuis eheu! os mortale Impar est oraculis. Redde laetum coecitatis Menti donum pristinae! Laeto, ex quo tuis fatis, Os non sonat carmine. Vices doces me venturas, At praesentes praeripis. Quidni tristes vatis curas, Fallax donum, recipis? Comam non corona vinxit Hanc puellae nubilis, Ex quo tua me obstrinxit Ara inlaetabilis. Jugis en juventam plangor. Mihi urget marcidam; Quisquis meos gravat angor, Idem memet torpidam. En aequales vinciuntur Vernis laetae floribus, Mutuisque perfruuntur Virgines amoribus. Me nec dulci recrearit Ver lepore marcidam. Ecquid abditi bearit Mentem fati praesciam? Te, Polyxena, beatam, Ter beatam dicimus, Thalamis quam adamatam Ducum legit optimus. Quo ferociens amore Sorte gratâ frueris, Quo demulsa tu errore Neque Dîs invideris. Ego robore vigentem Vidi procum arduo, Quem amore, me ardentem Cupiebam mutuo. Uxor malim introire Tecta viri patria, At dilectum vel adire Umbra vetat stygia. Ditis uxor ex Averno Larvas mittit luridas: Quo me vertam, turbas cerno Usque stare horridas. Umbrae subito inlatae Ludos dirae dirimunt, Et vel minimam beatae Vitae partem adimunt. Ferrum jam jam intentantem Hostem pavens video, At perniciem instantem Evitare nequeo; Imo lumine adrecto Mala specto horrida, Patrio dum exsul tecto. Malis cadam languida. Is dum sonat vatis plangor; En in templo dividit Hymenaeos dirus clangor: Heus! Pelides occidit! Eris angues quassans frendet, Dii cedunt Ilio, Nubes super urbe pendet Gravida exitio. </poem> {{Liber |Ante=Ad Sodales |AnteNomen=Ad Sodales |Post=Camoenarum potentia |PostNomen=Camoenarum potentia }} hjeebc98mllfkxziybumqhdeenvondb 0 84515 274545 2026-07-29T22:11:59Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''AETAS VITAE''' <poem> Urbes Euphratis! Vici Palmyrae! Vos, silvae columnarum in plano deserti, Quid estis? Coronas vobis, Quoniam ultra fines Spirantium transistis, Caelestium fumus Et ignis abstulit. Nunc autem sub nubibus sedeo (quarum unaquaeque quietem propriam habet), Sub quercubus bene dispositis, In cervina herbidine, et alieni Ac mortui mihi Spiritus beatorum videntur. </poem>' 274545 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''AETAS VITAE''' <poem> Urbes Euphratis! Vici Palmyrae! Vos, silvae columnarum in plano deserti, Quid estis? Coronas vobis, Quoniam ultra fines Spirantium transistis, Caelestium fumus Et ignis abstulit. Nunc autem sub nubibus sedeo (quarum unaquaeque quietem propriam habet), Sub quercubus bene dispositis, In cervina herbidine, et alieni Ac mortui mihi Spiritus beatorum videntur. </poem> tpmly1of20jpnpv3n8v3akmc9p981jt 274546 274545 2026-07-29T22:15:00Z Coronus Tenebrosius 31709 274546 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''AETAS VITAE''' <poem> Urbes Euphratis! Vici Palmyrae! Vos, silvae columnarum in plano deserti, Quid estis? Coronas vobis, Quoniam ultra fines Spirantium transistis, Caelestium fumus Et ignis abstulit. Nunc autem sub nubibus sedeo (quarum unaquaeque quietem propriam habet), Sub quercibus bene dispositis, In cervina herbidine, et alieni Ac mortui mihi Spiritus beatorum videntur. </poem> n8h7mith81j4o7h56qbm70j6j2hjhai 274547 274546 2026-07-29T22:17:26Z Coronus Tenebrosius 31709 274547 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''AETAS VITAE''' <poem> Urbes Euphratis! Vici Palmyrae! Vos, silvae columnarum in plano deserti, Quid estis? Coronas vobis, Quoniam ultra fines Spirantium transistis, Caelestium fumus Et ignis abstulit. Nunc autem sub nubibus sedeo (quarum unaquaeque quietem propriam habet), Sub quercibus bene dispositis, In cervina herbidine, et alieni Ac mortui mihi Spiritus Beatorum videntur. </poem> bt5023pdmwqv13zvq3gtdkok9m4bi3m 274551 274547 2026-07-29T23:02:11Z Coronus Tenebrosius 31709 274551 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor:Friedrich Hölderlin]] '''AETAS VITAE''' <poem> Urbes Euphratis! Vici Palmyrae! Vos, silvae columnarum in plano deserti, Quid estis? Coronas vobis, Quoniam ultra fines Spirantium transistis, Caelestium fumus Et ignis abstulit. Nunc autem sub nubibus sedeo (quarum unaquaeque quietem propriam habet), Sub quercibus bene dispositis, In cervina herbidine, et alieni Ac mortui mihi Spiritus Beatorum videntur. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] sdarjah0dldt5lbah3ad172mf9b1iih 0 84516 274549 2026-07-29T22:56:55Z Coronus Tenebrosius 31709 Paginam instituit, scribens 'vide:[[Scriptor: Friedrich Hölderlin]] '''MATURI SUNT, IGNE IMMERSI, DECOCTI ...''' <poem> 1 Maturi sunt, igne immersi, decocti 2 Fructus, et in terra probati; et lex est, 3 Ut omnia redeant introrsus, serpentibus similia, 4 Prophetica, somniantia 5 In collibus caeli. Et multa 6 Velut in umeris 7 Onus lignorum crassorum est 8 Retinendum. Sed malae sunt 9 Semitae. Nam per devia, 10 Ut equi, eunt capta 11 Elementa et vetera 12 Terrae iura. Et semper 13 In ind...' 274549 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor: Friedrich Hölderlin]] '''MATURI SUNT, IGNE IMMERSI, DECOCTI ...''' <poem> 1 Maturi sunt, igne immersi, decocti 2 Fructus, et in terra probati; et lex est, 3 Ut omnia redeant introrsus, serpentibus similia, 4 Prophetica, somniantia 5 In collibus caeli. Et multa 6 Velut in umeris 7 Onus lignorum crassorum est 8 Retinendum. Sed malae sunt 9 Semitae. Nam per devia, 10 Ut equi, eunt capta 11 Elementa et vetera 12 Terrae iura. Et semper 13 In indomitum tendit quaedam desideratio. Multa autem 14 Retinenda sunt. Et necessaria est fides. 15 Nec ante nec retro 16 Videre volumus. Nos sinamus moveri, 17 Ut in instabili cymba maris. </poem> 40q9h2eooi5thhund8pu7810q9v6heg 274552 274549 2026-07-29T23:02:47Z Coronus Tenebrosius 31709 274552 wikitext text/x-wiki vide:[[Scriptor: Friedrich Hölderlin]] '''MATURI SUNT, IGNE IMMERSI, DECOCTI ...''' <poem> 1 Maturi sunt, igne immersi, decocti 2 Fructus, et in terra probati; et lex est, 3 Ut omnia redeant introrsus, serpentibus similia, 4 Prophetica, somniantia 5 In collibus caeli. Et multa 6 Velut in umeris 7 Onus lignorum crassorum est 8 Retinendum. Sed malae sunt 9 Semitae. Nam per devia, 10 Ut equi, eunt capta 11 Elementa et vetera 12 Terrae iura. Et semper 13 In indomitum tendit quaedam desideratio. Multa autem 14 Retinenda sunt. Et necessaria est fides. 15 Nec ante nec retro 16 Videre volumus. Nos sinamus moveri, 17 Ut in instabili cymba maris. </poem> [[Categoria:Opera omnia]] [[Categoria:Carmina]] [[Categoria:Interpretationes e lingua Germanica]] [[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]] [[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]] [[Categoria:Opera sine editione]] [[Categoria:Opera cum fonte]] [[Categoria:Opera sine re wikidata]] fkf48vbwegvngd5m6am0s7m6y60sqfc 104 84517 274554 2026-07-30T08:36:57Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '{{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>Determination said to have been expressed by the brethren to slay Richard de Ildesle, in case of his further interference.}} pro causa præfata; ex qua occasione contigit, ut Abbas postea inquietatus on fuit per hujusmodi suggestores. Sed et Ricardus, præfatus suggestor, pro eo maxime compulsus est desistere quia cum venisset quadam vice ad Sanc... 274554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|left}} {{rh|292|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}</noinclude>{{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>Determination said to have been expressed by the brethren to slay Richard de Ildesle, in case of his further interference.}} pro causa præfata; ex qua occasione contigit, ut Abbas postea inquietatus on fuit per hujusmodi suggestores. Sed et Ricardus, præfatus suggestor, pro eo maxime compulsus est desistere quia cum venisset quadam vice ad Sanctum Albanum, ad explorandum quid ratres sentirent de eo in hac parte, audivit, relatione sui hospitis, fratres firmiter statuisse penes se, si intrare hospitis, fratres firmiter statuisse penes se, si intrare præsumeret, <ref>''a'' in MS., with an erasure; corrected in the margin.</ref>ad mandatum aut bullam, vel quicquam aliud, demonstrandum inter eos, de sua provisione, non habito respectu cujuscunque sententiæ, eum arreptum crudeliter <ref>This word has been altered into "''trucidaretur''," in, apparently, a somewhat later hand.</ref>trucidare, ad exemplu atrocissium omnium talium futurorum provisorum. {{Marginalia sinistra|Men then in the Monastery, by whom, probably, this would have been done.}} Et revera ita factum fuisset, si per adventum suum aliquam furendi occasionem fratribus præbuisset. Erant namque eo tempore in Monasterio viri magnæ staturæ et fortitudinis, sed parum habentes in hac parte conscientiæ, qui utique ad hoc conjuraverant; si ullus talis se ingereret, aut vellet, ipsis invitis, semetipsum intrudere, hujusmodi trucidare, zelum equidem Dei, quamvis non secundum scientiam, possidentes. Igitur istis cognitis, {{Marginalia sinistra|On learning this, Idlesale takes to fight from the town of St. Alban's.}} præfatus Ricardus de Ildeslee, considerans in sua conscientia causam istam non esse martyrio sufficientem, vitam morti, timore perterritus, præelegit; et metuens ne villa quidem ei posset esse refugio, tam villam quam Monasterium fugiendo deseruit; hoc frequenter increpitans, monachos Sancti Albani sinceræ conscientiæ minus habere, qui ad homicidium tam facile possent impelli. Hac ergo occasione, et ex causa prænotata, factum est ut immunitate sua gauderet Monasterium, et Abbati ac fratribus requies parta fuit.<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> oei11gn01d3qgpx3bqjssiqmenkzd6u 0 84518 274556 2026-07-30T09:58:29Z Demetrius Talpa 13304 nova 274556 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Camoenarum potentia |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Die Macht des Gesangs'') |Annus = 1795 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Cassandra |AnteNomen=Cassandra |Post=Hymnus ad Laetitiam |PostNomen=Hymnus ad Laetitiam }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Ut rupe torrens ruptâ stridens Tonitrûs instar crepitat, Montis fragminibus inlidens Et robora praecipitat; Viator laetus atque horrens Auscultat, uti aestuat Per scopulos volutus torrens, Nescitque, unde profluat: Sic fonte, qui aeternum latet, Latex Camoenae usque scatet. Quem magnae juvant Deae fati Nectentes vitae stamina, Potenti quis resistat vati? Quis ferat lentus carmina? Par Divom nuncio facundo Is motas mentes subigit, Quas Orco mergit nunc profundo, In coelos modo erigit, Et seriâ dum jocis nectit, In motûs quoslibet deflectit. Ut, gradum figens giganteum In coetûs conlaetantium, Ignotum quemquam aequans deum, Dum introit prodigium; Superbi subito pavescunt Adtoniti terrigenae, Laetantum voce obmutescunt Cedentes magno advenae, Mendaces fuci ut fugati Victrici cedunt veritati: Sic onus futile abjectat, Auscultans homo carmini, Decusque Superûm adfectat, Sanctoque parens numini. Dîs ultro sese summis dedit, Terrena quaeque projicit, Nec ulli potestati cedit, Ictûsque fati despicit, Rugosae mox se curae clepunt, Dum dulces Musae modi strepunt. Exspes, dum vota vidit lusa, Dolore longo marcida, Ut proles lacrymis perfusa Ad matrem redit cupida: Erronem patrios ad fores, Ad gaudia simplicia Exosum peregrinos mores Reducit sic Polymnia, Et rigida pertaesum jura Mox mater refovet natura. </poem> {{Liber |Ante=Cassandra |AnteNomen=Cassandra |Post=Hymnus ad Laetitiam |PostNomen=Hymnus ad Laetitiam }} 4wbywjdlgzry5wumiqbyn20q11blidh 0 84519 274557 2026-07-30T10:03:36Z Demetrius Talpa 13304 nova 274557 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Peregrinantis querimonia |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Pilgrim'') |Annus = 1803 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Hymnus ad Laetitiam |AnteNomen=Hymnus ad Laetitiam |Post=Comes de Habsburg |PostNomen=Comes de Habsburg }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Aevo adhuc florescente Juvenis dum vigui; Domum patris et juventae Choreas deserui. Haerediolum pusillum Spe relinquo tumida, Leve capiens bacillum, Mente migro candida. Spes excivit animosa Anceps et oraculum: Ito, unde speciosa Eos fert diluculum! «Donec aureas ad fores Veneris, ingredere: Et terrena hic nitores Coeli cernes capere». — Sol jam ire, et redire, Pernix ego pergere; Nefas fuit invenire, Quae mens avet capere. Pedem alti tardant montes, Amnes fluctû aspero; Super amnes sterno pontes, Fauces saltû supero. Sic ad amnem demum veni Ad Auroram defluum, Alveo me credo leni, Duci certo, strenuum. Is in aequor me inmensum Leni lapsû detulit, At inmensa ut emensum Non ad metam adpulit. Qui ad illam ducunt pontes? Ah! ut arces Coélitum In terrenos sidant montes, Votum manet irritum. </poem> {{Liber |Ante=Hymnus ad Laetitiam |AnteNomen=Hymnus ad Laetitiam |Post=Comes de Habsburg |PostNomen=Comes de Habsburg }} amp5ul86uwtal4wnygujfck74ddg6vc 0 84520 274558 2026-07-30T10:10:59Z Demetrius Talpa 13304 nova 274558 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Venator in Alpibus |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Alpenjäger'') |Annus = 1804 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Comes de Habsburg |AnteNomen=Comes de Habsburg |Post=Juvenis ad rivum |PostNomen=Juvenis ad rivum }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' «Vin' tu pascere agnellum? En agnellus patiens Gramen vescitur tenellum Juxta rivum saliens». — «Mitte mater me secura Juga emetiri dura!» — «Vin' tu buccinâ canorâ Convocare pecora? Aera tinniunt sonora Resona per nemora». — «Celsa mens fert superare, Montum juga pererrare». — «Quin tu bellos cole flores, Veris proles teneras! Allic horti non lepores, Rupes cernes asperas». — «Me non flos delectat vigens, Imo saxum juvat rigens». Pergit puer hinc venatum, Quem cupido effera Ausû coeco furiatum Juga fert in aspera, Quâ per scopulum rigentem Damam urget tremiscentem. Cautes illa per scruposas Pede certo properat, Saltû celere rimosas Fauces audax superat; Puer pernix insectatur Mortem arcû conminatur. Jam in verticem evadit Dama in praecipitem, Quâ praerupta rupes cadit, Nullum praebens tramitem, Subter barathrum profundum, Pone hostem fremebundum. Dama udo trucem tremens Supplex rogat oculo. Frustra; is jam arcum fremens Diro aptat jaculo. At tum, Alpes qui custodit, Genius repente prodit. Qui a dama jam benigne Mortem arcet anxiâ. «Quid in luctus, tu maligne, Haec et vocas avia? Almae contra Terrae leges Meos quid infestas greges?» </poem> {{Liber |Ante=Comes de Habsburg |AnteNomen=Comes de Habsburg |Post=Juvenis ad rivum |PostNomen=Juvenis ad rivum }} dfiwgen0q8unrw48ezudcxf5qpp6nhz 0 84521 274559 2026-07-30T10:17:55Z Demetrius Talpa 13304 nova 274559 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Juvenis ad rivum |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Jüngling am Bache'') |Annus = 1803 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Venator in Alpibus |AnteNomen=Venator in Alpibus |Post=(Literae Constantinopoli expugnata instauratae) |PostNomen=Literae Constantinopoli expugnata instauratae }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Rivo puer adsidebat Serta nectens floribus, Quos torrentibus videbat Devolutos fluctibus. «Vitae tempus, ah! vanescit Ut hi fluctûs rapidi, Et juventae flos marcescit Ut hi flores nitidi. Aevo quid querar florente, Ne curate quaerere! Vere almo revertentel Cuncta en vigescere. Rediviva cantû laeto Dum natura personat; Mihi pectore vieto Aegror tantum resonat. Quid voluptas haec divina Vere mihi praestita? Unam peto, quae vicina Est et usque dissita. Umbram manû, ah! fallacem Amplexabur cupidâ, Ah! non adsequar fugacem, Quam mens quaerit avida! Virgo prodi generosa, Arce prodi editâ, Veris dona speciosa Feram tibi debita. Aurae voces en canorae Rivi murmur pellicit! Parva mutuo amore Junctis casa sufficit». </poem> {{Liber |Ante=Venator in Alpibus |AnteNomen=Venator in Alpibus |Post=(Literae Constantinopoli expugnata instauratae) |PostNomen=Literae Constantinopoli expugnata instauratae }} nk2lp4rb4xhvrar8i87zwl70l93t799 274561 274559 2026-07-30T10:19:30Z Demetrius Talpa 13304 274561 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Fridericus Schillerus |OperaeTitulus=Juvenis ad rivum |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus=(''Der Jüngling am Bache'') |Annus = 1803 |Interpres=Venceslaus Aloisius Svoboda |AnnusInterpretationis = 1845 |LinguaNativa=Theodisca |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} {{Liber |Ante=Venator in Alpibus |AnteNomen=Venator in Alpibus |Post=Paean Graecorum ad Trojam |PostNomen=Paean Graecorum }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Rivo puer adsidebat Serta nectens floribus, Quos torrentibus videbat Devolutos fluctibus. «Vitae tempus, ah! vanescit Ut hi fluctûs rapidi, Et juventae flos marcescit Ut hi flores nitidi. Aevo quid querar florente, Ne curate quaerere! Vere almo revertentel Cuncta en vigescere. Rediviva cantû laeto Dum natura personat; Mihi pectore vieto Aegror tantum resonat. Quid voluptas haec divina Vere mihi praestita? Unam peto, quae vicina Est et usque dissita. Umbram manû, ah! fallacem Amplexabur cupidâ, Ah! non adsequar fugacem, Quam mens quaerit avida! Virgo prodi generosa, Arce prodi editâ, Veris dona speciosa Feram tibi debita. Aurae voces en canorae Rivi murmur pellicit! Parva mutuo amore Junctis casa sufficit». </poem> {{Liber |Ante=Venator in Alpibus |AnteNomen=Venator in Alpibus |Post=Paean Graecorum ad Trojam |PostNomen=Paean Graecorum }} mkachswtsyna9145vryxu4ryog8w7d6 104 84522 274562 2026-07-30T10:23:36Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '{{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>Great thunderstorm, 29th November, 1334.}} ==== De negligentiis, morte et sepultura, Ricardi Abbatis memorati. ==== Anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo quarto, et prælationis hujus Abbatis octavo, in Vigilia Sancti Andreæ, mane post Primam dictam, venit subito terribilis ictus tonitrui, et <ref>Not improbably, this may be an error of the... 274562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|right}} {{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|293}}</noinclude>{{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>Great thunderstorm, 29th November, 1334.}} ==== De negligentiis, morte et sepultura, Ricardi Abbatis memorati. ==== Anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo quarto, et prælationis hujus Abbatis octavo, in Vigilia Sancti Andreæ, mane post Primam dictam, venit subito terribilis ictus tonitrui, et <ref>Not improbably, this may be an error of the scribe for "''propinquissimus.''"</ref>pinguissimus, cum ictu ignis fulguris, qui tamen solet videri ante tonitrum. Qui ignis cœpit comburere super Cameram Abbatis {{Marginalia dextra|The Abbot's Chamber set on fire thereby.<br/>His malady increases.}} terribiliter, et super tectum claustri, inter Capitulum et Dormitorium; qui tamen cito extinctus est per homines alacres viriliter discurrentes. A quo tempore Abas, ingravescente incommodo morbi sui, vix usque ad finem vitæ suæ habuit lætum diem. {{Marginalia dextra|Still greater thunderstorm on St. James's day (25th July) two years before.}} Sed iste ictus fulguris et tonitrui non attigit ad vehementiam illius ictus, qui contigit die Sancti Jacobi ante biennium; quia, juxta æstimationem multorum, nunquam talis ictus auditus fuit in Anglia, quia eum nemo potuit stans audire, vel sustinere. {{Marginalia dextra|Death of Abbot Richard, in the prime of life, 23rd May, 1335.}} Languit igitur Abbas, ut præmisimus, donec, instante hora fatali, filum Parcarum <ref>''Attropos'' in MS.</ref>Atropos, sæva nimis, immature præcidit. Præcisa est utique, velut a texente, vita ejus, dum adhuc ordiri videbatur, dum vix explesse dimidium dierum suorum putabatur; cum nondum complesset plene in prælatione sua novem annos: siquidem die Jovis in hebdomada Pentecostes, videlicet, decimo Kalendas Junii, circa solis ortum. Post longos et continuos labores et angores, {{Marginalia dextra|Great sorrows and trubinations which he had experiences.}} quod pro ecclesiæ suæ tuendo jure sustinuerat; post multos et pene intoleratblies languores sui corporis, quibus oppressus fuerat; post humilis et veræ confessionis eloquia; post optabi<noinclude>{{hr}} <references/> {{sidenotes begin}}</noinclude> rkxs7lrqscr91gtpm4f97la87dgi23h 0 84523 274563 2026-07-30T10:24:19Z Demetrius Talpa 13304 nova 274563 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor= Venceslaus Aloisius Svoboda |OperaeTitulus= Literae Constantinopoli expugnata instauratae 1453 |OperaeWikiPagina= |Genera=Carmina |SubTitulus= |Annus = 1845 |Editio= 1845 |Fons=[https://books.google.ru/books/about/Selecta_Frederici_Schiller_carmina_rhyth.html?id=ChRMAQAAMAAJ&redir_esc=y GoogleBooks] }} <poem> ''(e [[Selecta Frederici Schiller carmina|Selectis Frederici Schiller carminibus]])'' Jam terra Regis Coeligenae pede Signata quondam, jam misere fero Servit tyranno, jamque sedes Barbaries temerat sacratas, Quas fida tetris solvere vinculis Europa multo sanguine fortium Molita regum — proh! — pudendum Ferre jugum fremebunda vidit. Victor triumphis barbarus insolens Superba rursum signa movet, novis Caliginoso cum stupore Progreditur dare jura terris. Jam Roma in oras altera Bospori Porrecta jussû Caesaris incluti, Jam Roma Constantini anhelas Adproperare videt catervas. Jamque alta cingunt arctius indies Saevae cohortes moenia, densius Jam tela spissant, densius jam Urbifragos jaculantur ignes. Vis quae labantem, quaeso, tuebitur, Quae dextra Romam proteget anxiam? Urbs unde saevum adversus hostem Auxilium tremefacta quaerat? Heus! Jam— ne solis purpureum jubar Crux alma terris fundere desinet? Mentita lucem Luna coelo Sene geret dominam subacto? Vaeh! Roma multo olim lacera impetû Jam Barbarorum, languida civium Torpore et exspes, masculo nec Robore Romulidum, potente Nec freta Christi praesidio, furor Insanientis quem sapientiae Consultus haud unquam protervis Erubuit temerare rixis, Vaeh! Roma capta en mole ruit sua, Excisa stirps est incluta Caesarum, Sublata lex divina Christi, Concelebrantque doli triumphos. lo! Celebrat, sed nimium breves Orcus triumphos. Altius, altius Sol surgit almus, pulcriorque Lux nova nocte tenebricosâ Redit fugatâ, prodit ut ignibus Phoenix renascens, partaque denuo Firmataque ipsis e ruinis Parta salus rediviva terris. Opes avorum scilicet optumas Capti Quirites ante reconditas Et parietinis delitentes Hostibus eripiunt protervis, Secumque portant, dum, fera barbari Victoris ut ne jura ferant, fugam Tristem praeoptant, et remotis Tuta petunt sibi tecta terris. Quae prisca vatum carmina Graecia Olim stupebat, quae sapientium Scrutata quondam est mens virorum, Temporis haec documenta prisci, Oris diserti blanditias modo Lenes, eodemque ore graves minas Sonti tremendas detonantes Hesperias referunt in oras. Non ante visas has veneres ibi Stupere cuncti, mella Heliconidum Haurire cuncti, ducere omnes. Nectareos cupido ore succos, Nutritaque illo nectare pectora Spirare nitique altius, illico Vires recentes experiri, Atque novum decus emerere. Hinc laetiores cedere mox dies, Cultûsque mox lenirier asperi, Humana mox jucundiori Flore decens revigere vita. At tu memento, candida patriae Pubes, fideli pectore et integra Fovere lucem, quam ruinis E mediis Deus ipse prompsit, Unâque flores carpere in Hellade, Pulcrosque flores in Latio tibi Conquirere, illis et memento Jam nitidam redimire frontem. </poem> fqrq23j384m25okanu7gzs1uembbhnz 104 84524 274564 2026-07-30T10:31:27Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'lis {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>He leaves the Monastery involved in debt.}} et certæ contritionis indicia; post Dominici corporis et sanguinis sumpta cum securitate vivifica Sacramenta, astantibus Capellanis et confratribus suis, aliisque ministris, spiritum reddidit manibus Conditoris; relinquens præsens Monasterium multipliciter ære alieno gravatum et oppressum; tum prop... 274564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|left}} {{rh|294|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}</noinclude>lis {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>He leaves the Monastery involved in debt.}} et certæ contritionis indicia; post Dominici corporis et sanguinis sumpta cum securitate vivifica Sacramenta, astantibus Capellanis et confratribus suis, aliisque ministris, spiritum reddidit manibus Conditoris; relinquens præsens Monasterium multipliciter ære alieno gravatum et oppressum; tum propter frequentes ejus vacationes; tum propter gravia debita vetera prædecessorum suorum; tum propter nova quæ ipse contraxit debita, prout necessario oportebat, pro libertate Monasterii contra villanos et alios suos æmulos contuenda. {{Marginalia sinistra|His body is buried by John, Abot of Waltham.}} Corpus ejus die Lunæ tunc proximo sequente per venerabilem patrem, Dominum Johannem, Abbatem de Waltham, traditum est honorificæ sepulturæ.<ref>After these words, half a column in the MS. (fol. 219 a) is left blank.</ref> ==== De Orationibus per Ricardum Abbatem editis et usitatis. ==== : {{Marginalia sinistra|A Prayer of Abbot Richard, with thanksgiving to God for his early benefactors.}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et <ref name="erased">Originally "''Filius''" and "''Sanctus''" in MS., but altered with erasures.</ref>Fili, et Spiritus <ref name="erased" />Sancte, Trinitas Sancta, unus Deus, et unus Dominu omnium, Tu extraxisti me de utero matris meæ, et providisti mihi hactenus omnia necessaria ad hanc vitam; indidisti parentibus meis naturalem affectum, ut de sua inopia indigentiam meam sublevarent; et, decedentibus illis, mihi amicos alios providisti, <ref>''et'' in MS.</ref>ut adhuc indignum peccatorem tuum tanto affectu diligerent, ut sibi de necessariis vitæ subtraherent, ut mihi ad abundantiam exhiberent. Da mihi, Domine Deus meus, propter hæc temporalia beneficia,—etiam quod irrationalibe <ref>This word is doubtful; apparently, ''inmotum'', th ''o'' being altered into ''e'', by a later pen; "''junentum''," probably, is the word meant.</ref>jumentum faceret,—et devotum obsequium animo et corpore sine intermis<noinclude>{{hr}} <references/> {{sidenotes end}}</noinclude> 6m3byzw3962chcl8w3vweslk56576pt 104 84525 274565 2026-07-30T10:39:32Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ': sione {{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>}} præstare, et illis, qui, Te ordinante, tam sedulo aluerunt, in regno tuo æternæ retributionis mercedem." ==== Alia Oratio ejusdem Abbatis ==== : {{Marginalia dextra|A Prayer of Abbot Richard, with thanksgiving to God for reclaiming him from the errors of his early life.}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et <ref name="erased">See Note... 274565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|right}} {{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|295}}</noinclude>: sione {{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>}} præstare, et illis, qui, Te ordinante, tam sedulo aluerunt, in regno tuo æternæ retributionis mercedem." ==== Alia Oratio ejusdem Abbatis ==== : {{Marginalia dextra|A Prayer of Abbot Richard, with thanksgiving to God for reclaiming him from the errors of his early life.}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et <ref name="erased">See Note 2, page 294.</ref>Fili, et Spiritus <ref name="erased"/>Sancte, Trinitas Sancta, unus Deus, et unus Dominus omnium, advertens quomodo laute, et non meo labore aut stipendiis, eleemosynæ titulo educatus, non cessavi per abrupta vitiorum delectabilium, et ex electione, incedere; reputans me felicem, si, in sæculo postius, sæculariter conversantibus in vitiis carnis et spiritus non impar consodalibus invenirer; tantam longianimitatem provocatæ majestatis tuæ veneror et adoro, quia meo demerito reclamante, extraxisti me de sæculo, ut residuum vitæ meæ inter familiares et <ref>''delicatos'' in MS.</ref>dedicatos tuos ita <ref>''ingerem'' in MS.</ref>ingererem, et lugerem errores præteritos, et in futurum in scalam virtutum residuum vitæ extenderem; ut essem disciplinatus et eruditus quomodo deberem regalibus mensis assistere, et in tam excelsi regis obsequio ministrare; nedum in inferiori ordine, sed iet sacredotio, coram Te fungi. Da mihi, Domine Deus meus, obsecro, ex hoc nunc sic in regularibus institutis proficere, ut et jam tempus negligenter perditum redimam, et sic in sancta tua disciplina regulariter erudiri, ut non frustra et indigne inter religiosos appaream." ==== Alia Oratio ejusdem Abbatis. ==== : {{Marginalia dextra|A Prayer of Abbot Richard,}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et Fili, et Spiritus Sancte, Trinitas Sancta, unus Deus, et unus<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> 0tngt9nxv2cawwadkj1ynqv1k1hh0t8 104 84526 274566 2026-07-30T10:47:10Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ': {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>with thanksgiving to God, for His abundant mercies, notwithstanding his loathsome malady.}} Dominus omnium, recolo utcumque, quomodo cum essem obscurus genere, elevasti me de stercore, et sic honorasti me, ut sederem cum principibus, et solium gloriosum tenerem. Et quid sileam? Tu eduxisti me de tugurio patris mei, et posuisti me pascere grege... 274566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|left}} {{rh|296|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}</noinclude>: {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>with thanksgiving to God, for His abundant mercies, notwithstanding his loathsome malady.}} Dominus omnium, recolo utcumque, quomodo cum essem obscurus genere, elevasti me de stercore, et sic honorasti me, ut sederem cum principibus, et solium gloriosum tenerem. Et quid sileam? Tu eduxisti me de tugurio patris mei, et posuisti me pascere gregem populi tui, et fuisti mecum in omnibus viis meis; et requiem dedisti mhi ab omnibus inimicis meis, et fecisti mihi—<ref>2 ''Samuel'' vii. 9.</ref>'Nomen grande juxta nomen magnorum qui sunt in terris'; et, quod amplius est, cum sim homo extremæ conditionis, mala morphea, Te sic disponente, percussus, ut non sim dignus inter homines conversari, sed, ex lege, <ref>''eici'' in MS. The allusion is to ''Numbers'' v. 3.</ref>ejici extra castra, tamen, Domine Deus meus, nescio quo tuo occulto judicio, me sic contines in honorem; obsequia tanta procuras, ut non noverim aliquem de parentela mea vel genera, in optima sanitate corporsve, decorari tanto honore, quoad sæculum prædictum: et, quod non sine stupore immensæ bonitatis tuæ sæpius rcolo, sic inclinas corda magnorum in me, ut et præsentes nedum non <ref>''abhominantur'' in MS.</ref>abominantur meum obsequium, colloquium, et faciei deformitatem, et manuum, sed delectantur mecum jungi colloquio, et reverentiam exhibere; absentes etiam,, qui me nec visu noverint, delectantur benedicere, et obsequia mihi præstare. Da igitur mihi, Domine Deus meus, tuam gloriosam majestatem semper honorare et colere, et in hoc solummodo delectari, ut honores temporales mihi <ref>''exhibitas'' in MS.</ref>exhibitos possim in Te, omnium bonorum datorem, prout justum est, et debitum, retorquere. Videtur mihi, Domine Deus meus, quod magnæ profectionis culmen attingerem, si tam sollicite, tam reverenter, Tibi opbsequia et honores præstarem, quantum nedum familiares, sed et extranei mihi, immo, Tibi in me, exhibent et<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> 8tuikns18g4outgk6wn5jgngvdg98e1 104 84527 274567 2026-07-30T10:54:26Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ': impendunt. {{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>}} Sed scio, donec hausero de fonte gratiæ tuæ trimorem et amorem <ref>This passage is left incomplete.</ref>—" ==== Alia Oratio ejusdem. ==== : {{Marginalia dextra|A general Confession of sins, composed by Abbot Richard.}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et Fili, et Spiritus Sancte, Trinitas Sancta, unum Deus, et unus Dominus omniu... 274567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|right}} {{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|297}}</noinclude>: impendunt. {{Marginalia dextra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–35.{{hr}}</center>}} Sed scio, donec hausero de fonte gratiæ tuæ trimorem et amorem <ref>This passage is left incomplete.</ref>—" ==== Alia Oratio ejusdem. ==== : {{Marginalia dextra|A general Confession of sins, composed by Abbot Richard.}} "Domine Deus, Omnipotens Pater, et Fili, et Spiritus Sancte, Trinitas Sancta, unum Deus, et unus Dominus omnium, cum gemitu an cum gaudio recolam quotiens et quam misericorditer <ref>''reconsiliasti'' in MS.</ref>reconciliasti me, post multas <ref>''forinationes'' in MS.</ref>forinsecationes abs te, et offensas? Quotiens elata cervice, et in contumacia cordis mei, sprevi mandata tua, restiti præceptis tuis, secundum totam latitudinem mandatorum, ita quod nullum præterivi quin inobedienter contempsi, aut insolenter neglexi. Quotiens injuriam feci proximis meis, de quibus habui in mandatis eos tanquam me diligere, nec aliud velle illis facere, quam mihimet ipsi optarem; et tamen, dolo, fraude, et machinatione mali, circumirem eos. Quotiens creaturis Tui, mihi ad justum usum concessis, abusus sum, magis in omnibus sequentes appetitum <ref>''comodi'' in MS.</ref>commodi, quam appetitum justi. Quotiens, Domine Deus meus, abusus sum carne mea, in sui contumeliam Creatoris, <ref>''abhominabuiliter'' in MS.</ref>abominabiliter fornicatus in passionibus desiderii carni meæ; itaque, Domine, quod non sum expertus, quod recolo, me unquam ita intense delectatum spiritualiter in bono, utili, aut honesto, quantum <ref>''delectabibar'' in MS.</ref>delectabar tunc explere desideria carnis meæ, in omni illecebra et libidine illius fœtidæ voluntate, iratus sum proximis usque ad vehementem appetitum vindictæ, quam vel intuli, vel contristabar inferre non posse; non deliberans inter justum et<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> qxkgehy1oqfsqigc23snmis4wdw49bz 104 84528 274568 2026-07-30T11:01:05Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ': {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–36.{{hr}}</center>}} injuriam, sed solum, vel libidine dominandi, vel spiritu indignandi, vel studio malignandi, conatus sum explere libidinem iracundiæ quam concepi. Quotiens, Domine deus meus, crapula et ebrietate extinxi in me spiritum devotionis, quam mihi impertiri sæpe dignatus est; quotiens hujusmodi execrabili <ref>''voluptati'' in MS.</ref>voluptate in... 274568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|left}} {{rh|298|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}</noinclude>: {{Marginalia sinistra|<center>Richard II.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326–36.{{hr}}</center>}} injuriam, sed solum, vel libidine dominandi, vel spiritu indignandi, vel studio malignandi, conatus sum explere libidinem iracundiæ quam concepi. Quotiens, Domine deus meus, crapula et ebrietate extinxi in me spiritum devotionis, quam mihi impertiri sæpe dignatus est; quotiens hujusmodi execrabili <ref>''voluptati'' in MS.</ref>voluptate inhabilem me reddidi studio spirituali; et sæpe partem sanitatis, quam mihi dedisti, malæ superfluitatis desiderio suffocavi. Quotiens, Domine Deus meus, ingratus sum Tibi; quum vidi manifesta beneficia tua in me, ita quod nulla tergiversatione possent negari, et tamen silui a laudibus, dissimulavi gratias agere, et tantum benefactorem diligere. Quotiens ingratus sum proximis meis, quo tanquam me diligere teneor. Inprimis, venerabilem <ref>This passage shows that this Prayer, of Confession, was composed by Abbot Wallingford for general use among the laity</ref>sponsam meam, domesticos et familiares, parentes, amicos, et omnes in fide conservos, quibus frequenter, prodesse potui, sed neglexi; quibus, sine labore meo, potui bona temporalia et spiritualia procurasse, sed nolui; cum tamen, ex lege gratitudinis <ref>Sic in MS.</ref> hoc deberem non parcere laboribus, ut saltem, quibus possem beneficiis, beneficia compensarem. Quotiens, Domine Deus negligens, desidiosus sum in utilibus et honestis, strenuus et alacer in otiosis, et vanus, lignum utique aridum et infructuosum; quod tamen adhuc non tam est horrendum, ut est esse lignum virulentas faciens labruscas, et vinum <ref>''abhominationis'' in MS.</ref>aboniationis distillans. Et quidam dicam de multiloquio, magniloquio, vaniloquio, turpiloquio, falsiloquio, et maliloquio? Et, ut innumerabilia mala mea brevi sermone concludam, videbatur mihi bonum elongari a Deo meo, recedere ab illo, forinsecari in regionem <ref>In allusion to ''Luke'' xv. 13–24.</ref>longinquam; et tamen<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> bio9i0jlielz7glq35y9dbqn8uz2qqt 104 84529 274569 2026-07-30T11:09:09Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ': {{Marginalia dextra|<center>Richard III.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326—35.{{hr}}</center>}} clemens Pater meus curcurrit post me, revocavit me, et per Sacramentum pœnitentiæ <ref>''reconsiliavit'' in MS.</ref>reconciliavit me; non semel redeuntem, non bis, sed quotiens volui ad vocem ejus redire, totiens paratus est me <ref>''reconsiliare'' in MS.</ref>reconciliare sibi, et iræ suæ ignoscere, sed insuper stolam primam et annulum am... 274569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" />{{sidenotes begin|right}} {{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|299}}</noinclude>: {{Marginalia dextra|<center>Richard III.,<br/>28th<br/>Abbot,<br/>A.D.<br/>1326—35.{{hr}}</center>}} clemens Pater meus curcurrit post me, revocavit me, et per Sacramentum pœnitentiæ <ref>''reconsiliavit'' in MS.</ref>reconciliavit me; non semel redeuntem, non bis, sed quotiens volui ad vocem ejus redire, totiens paratus est me <ref>''reconsiliare'' in MS.</ref>reconciliare sibi, et iræ suæ ignoscere, sed insuper stolam primam et annulum amissum restituere et offerre." ==== De ortu, litteratura, religione, et electione <ref>In place of these words, ''ejusdem'' is given in the MS.; evidently in error.</ref>[Michaelis Abbatis]. ==== {{Marginalia dextra|Parentage of Michael de Mentmore.}} Michael Abbas, valle Aylesbiriæ villa de Mentemor oriundus, talibus parentibus procreatus est, qui nec nimium extollerentur propter divitias mundiales, neque vilescerent propter inopiam; sed quorum fortunæ nihil defuit, quod frugalitas ipsa requirit. {{Marginalia dextra|He graduates, as Master of Arts, at Oxford.}} Hic cum pueriles excessisset annos, parentum diligentia traditus est studiis liberalibus, et cum coæqualibus Oxonias destinatus; ubi profecit adeo, ut in brevi sui temporibus clericulos anteiret. Proficiens autem magis ac magis indies, culmen attigit gradus in Artibus Magistralis. Effectus vero Magister in Artibus, cum laudabiliter Actu ipsi gradui incumbentes perfecisset, {{Marginalia dextra|Becoming persuided of the vanity of pohilosophy and secular learning, he assumes the monastic habit at St. Alban's.}} cogitare cœpit quod—<ref>2 ''Cor.'' iii. 19.</ref>"Sapientia hujus mundi stultitia est apus Deum," et philosophia sæcularis vanitas; quæ nec ad plenum reddunt hominem perfectum, neque sanctum; et idciro ad obtinendam perfectam sapientiam, sibimet aliam philosophiam fore necessariam. Igitur repente conversus, pro fruge melioris vitæ metenda in religione monastica, inter monachos philosopari decrevit, et ad istud Monasterium, habitum religionis petiturus, devotissime properavit.<noinclude>{{hr}} <references /> {{sidenotes end}}</noinclude> qmdsodonp25yluywtvzx01cw6i1pc3b 104 84530 274570 2026-07-30T11:10:33Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84531 274571 2026-07-30T11:10:44Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84532 274572 2026-07-30T11:10:54Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84533 274573 2026-07-30T11:11:02Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84534 274574 2026-07-30T11:11:11Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84535 274575 2026-07-30T11:11:23Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84536 274576 2026-07-30T11:11:38Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84537 274577 2026-07-30T11:11:47Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84538 274578 2026-07-30T11:11:55Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84539 274579 2026-07-30T11:12:02Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84540 274580 2026-07-30T11:12:11Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84541 274581 2026-07-30T11:12:26Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84542 274582 2026-07-30T11:12:33Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84543 274583 2026-07-30T11:12:44Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84544 274584 2026-07-30T11:12:58Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84545 274585 2026-07-30T11:13:08Z Catgolin 32186 /* Vacua */ 274585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Catgolin" /></noinclude><noinclude></noinclude> fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z 104 84546 274586 2026-07-30T11:15:57Z Catgolin 32186 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '<center> {{Capituli|London:}}<br/> Printed by {{sc|George B. Eyre}} and {{sc|William Spottiwoode}},<br/> Printers to the Queen's most Excellent Magesty.<br/> For Her Magesty's Stationery Office.<br/> [1842.—750.—7/67.] </center>' 274586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Catgolin" /></noinclude><center> {{Capituli|London:}}<br/> Printed by {{sc|George B. Eyre}} and {{sc|William Spottiwoode}},<br/> Printers to the Queen's most Excellent Magesty.<br/> For Her Magesty's Stationery Office.<br/> [1842.—750.—7/67.] </center><noinclude></noinclude> 9hec1ctdw8x9bgff4ehv6j369b4ih7k