Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.14 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk 0 2011 275382 248641 2026-08-08T16:45:54Z Saumache 27923 275382 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Gaius Valerius Catullus |OperaeTitulus= Carmina |OperaeWikiPagina= Carmina (Catullus) |Annus= |SubTitulus= Catullus 44 }} <div class=text> {{Liber |Ante= Carmen 43 |AnteNomen= Carmina (Catullus)/43 |Post= Carmen 45 |PostNomen= Carmina (Catullus)/45 }} <poem> O funde noster seu Sabine seu Tiburs{{r|0|}} (Nam te esse Tiburtem autumant quibus non est Cordi Catullum laedere: at quibus cordi est Quouis Sabinum pignore esse contendunt), Sed seu Sabine siue uerius Tiburs,{{r|5}} Fui libenter in tua suburbana Villa malamque pectore expuli tussim, Non immerenti quam mihi meus uenter, Dum sumptuosas adpeto, dedit, cenas. Nam, Sestianus dum uolo esse conuiua,{{r|10}} Orationem in Antium petitorem Plenam ueneni et pestilentiae legi. Hic me grauido frigida et frequens tussis Quassauit usque dum in tuum sinum fugi Et me recuraui otioque et urtica.{{r|15}} Quare refectus maximas tibi grates Ago, meum quod non es ulta peccatum. Nec deprecor iam, si nefaria scripta Sesti recepso, quin grauedinem et tussim Non mi, sed ipsi Sestio ferat frigus,{{r|20}} Qui tunc uocat me cum malum librum legi. </poem> {{Liber |Ante= Carmen 43 |AnteNomen= Carmina (Catullus)/43 |Post= Carmen 45 |PostNomen= Carmina (Catullus)/45 }} </div>{{finis}} [[en:Catullus 44]] [[fr:Poésies de Catulle/44]] [[it:Le poesie di Catullo/44]] ht0z74vfzgwu6dcft2gteyevwkltkyz 102 72246 275384 261913 2026-08-08T22:21:09Z Demetrius Talpa 13304 /* Opera */ 275384 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen=Vincartius, Ioannes |Alias=in multis libris ''Ioannes Vincartius Gallobelga Insulanus'' }} ==Opera== *[[Beata Virgo Cancellata, Insulis culta et miraculis celebris]] *[[Heroides (Vincartius)|Sacrarum Heroidum Epistolae]] *[[Vita et documenta Sancti Ioannis Chrysostomi]] *[[De cultu Deiparae libri tres]] ([[Liber:Vincartii de cultu Deiparae.pdf|liber]]) *[[Vita sanctorum Ioannis Eleemosynarii, Climaci et Damasceni|Vita sanctorum Ioannis Eleemosynarii, Climaci et Damasceni, cum documentis moralibus]] * [[Elogia Mariana|Elogia Mariana, ordine alphabetico, sanctorum Patrum sententiis, ac moralibus documentis illustrata]] * [[Elegi et Vota Sanctae Aldegundis]] * [[Expositio moralis in verba Sancti Jacobi|Expositio moralis in illa S. Jacobi verba: «Omne gaudium existimate, fratres mei, cum in varias tentationes incideritis»]] az2x1mukuvzyx8p7il4ng74l0ujakjm 104 84734 275383 274988 2026-08-08T17:44:26Z Vladis13 10700 275383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="LihachevAnthon1971" />__NOEDITSECTION____NOTOC__{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|525}}{{right sidenote|AUCTORE I. P.}} {| class="table-text" |-</noinclude>| {{left sidenote|'''A'''}} conjecturis locus; fortè monachi Sabaitæ vel occasione elevati solemniter corporis, vel ne Officio Paschali hebdomadisve Majoris sæpius impedirentur, huc ipsum transtulerunt: nisi forte alio eum removere impulerit alius Sanctus, eodem die 2 Aprilis in Indice dicti ''Typici'' notatus, & quidem cum titulo Thaumaturgi: quem presbyterum & hegumenum apud Græcos singulari cultu honoratum, & in pluribus Synaxariis primo loco commemoratum (ei uni toto Officio ecclesiastico dicato in magnis Menæis & Anthologio,) vidimus eodem isto die, tomo 1 Aprilis, pag. 101. Pag. verò 102 habet ejus elogium, Officium ecclesiasticum, versiculos, odas, strophas; ibique pag. 103, ex canone explicato colligitur vixisse sæculo VIII aut sequenti sub Iconomachis. Quidquid sit; conjicere hic liceat; quando certiora documenta non habemus. Et de cultu quidem S. Stephani hactenus: nunc de Sanctis homonymis, verè tamen ab ipso distinctis agamus. {{left sidenote|'''B'''}} {{left sidenote|Varii Stephani,}}5 Refertur in ''Vita'' num. 184, tres observasse in eremo cilicio indutus Quadragesimas Thaumaturgus noster. Nonne igitur merito vocari posset Trichinas? In ''Vitis'' verò Patrum apud Rosweydum lib. 10, cap. 57, ponitur abbas Stephanus Trichinas, monasterii S. P. N. Sabæ antistes. Idemne hic Stephanus cum nostro, an diversus? ''Multa utrobique conveniunt: nomen, locus, vitæ institutum, gestamen cilicii:'' nam Trichinas ille dicitur, qui cilicio utitur, sic dictus {{graeca|ἀπὸ τν τριχῶν}}, id est à pilis, è quibus id contextur. Verum Stephanus iste Rosweydinus vocatur antistes; noster verò antistes numquam fuit, uti clarè patet ex Auctore ''Vitæ'' num. 184, officia omnia à Sancto apud suos administrata accurate enumerante, & à dignitate antistitis abstinente. Idem liquet ex eo, quod num. 183, dicatur sepultus.. sancto Patre.. & Hegumeno Basilio, omnibusque Lauræ monachis congregatis. ''Idem Basilius'' in Commentario prævio Martyrum Sabaitarum num. 5, asseritur ibidem fuisse Hegumenus; & in ''Actis martyrii'' num. 2, dicitur optimus pastor Basilius, quando Stephanus jam à biennio obierat, sicut constabit ex dicendis. ''Hæc itaque utrumque Stephanum satis distinguunt.'' {{left sidenote|'''C'''}}{{left sidenote|cum hoc nostro collati}}6 In ''Prætermissis'' ad diem secundam Aprilis postquam esset dictum, S. Stephani pilis induti, qui vixit in Laura Sabæ, memoriam referri in Ms. Menologio Arabo-Ægyptiaco, à Gratia Simonio Maronita, Latino pro nobis reddito, ''subjungitur'', videri eum esse Stephanum Sabaitam, à Græcis relatum ad hunc diem XIII Julii. At conjectura illa mihi apparet nimis incerta, quam ut pro ea spondere ausim; tum quia nullibi in Synaxariis, quod sciam, Stephanus noster hoc cognomento insignitur: tum quia, tametsi tres observarit.. cilicio indutus Quadragesimas, hocque gestamen seu indumentum ad triennii tempus adhibitum, idque per annos 15 extensum; ut indicatur verbis proximè ibidem præcedentibus, videatur sufficere ad singulare illud cognomentum; existimo tamen ipsi illud inditum numquam fuisse: præsertim quia, prout dicitur eodem num. 184, reliquis septemdecim annis (''vitæ postremis, per'') annuas illas tres Quadragesimas cilicium tum ob Patres, qui secum erant, tum ob eos, qui undecumque ad se currebant, non gestabat, ne se hoc habitu indutum viderent. ''Persuasissimum itaque habeo alteri cuidam Stephano, monacho Sabaitæ, impositum fuisse Pilis induti cognomen, tamquam characteristicum, quo ab aliis ejusdem loci ac nominis'' | ''affectis'' distingueretur; quique pilosum indumentum vel per totam vitam; vel per maximam saltem ejus partem gestarit; & supremo quoque adventantis mortis tempore illud non deposuerit; in eodem etiam fortasse mortuus; ut proprium ac singulare hoc cognomen suum faceret; ex re à paucis cùm tali rigore usitata. {{right sidenote|prostantium}}7 Joannes Phoce, à Leone Allatio editus in ''Supplicibus'', pag. 28, agens de viris sanctis à se visis in Laura S. Sabæ, quam paulo ante descripserat, narrat se in illis locis ferme ad XL deiferos viros, & ante alios spectabiles inspexisse; & ante eos potissimum sex, inter quos enumeratur aliquis Stephanus primo loco, nullo quidem cognomento notatus; sed à nostro tamen Stephano diversus: Nam cum laudatus Joannes loca sancta, quæ describit, inspexerit anno 1085, sicut probat ejus editor in sua ''Præfatiuncula''; & cum Stephanus noster ibidem claruerit sæculo VIII; mortuus DCCXCIV; nimirum quantum tempora differunt, quam ut unus cum altero confundatur. {{right sidenote|'''E'''}} Discrimen eo hic indicamus, ut ne quis imperitus in eum incidens, prima fronte unum pro alio accipiat, deceptus homonymia nominis proprii & monasterii utrobique ejusdem. ''Errorem Menologii Slavo-Russici jam indicavimus.'' {{right sidenote|qui ab eodem omnes distinguendi}}8 Stephanus præterea bis se nobis offert, tanto faciliori confusioni cum hoc nostro, primo intuitu obnoxius, quanto plures identitatis notæ in utroque concurrunt: nominis videlicet proprii, sanctitatis, habitationis seu vitæ instituti, ob quæ æque ac noster dicitur Sabaita; ac temporis; cum eidem fuerit synchronus. Verum hæc non obstant, quin hæc habeat, unde tum à nostro Stephano, tum ab aliis antegressis distinguatur. Petit cognomentum, quod ipsi dat ''Typicum S. Sabæ'' die XXVIII Octobris, & quo refertur in Synaxariis; adde ''Vitam'' post mortem nostri protractam, cum videatur idem esse Stephanus cum eo, qui extitit Auctor martyrii monachorum Sabaitarum; in cujus præfatione ita loquitur: ''Quam'' (cædem barbarorum Sabaitis illatam) ''propriis ipse conspexi oculis, utpote unus eorum, qui sacram hanc Lauram inhabitantes, ibidem reperti sunt in illa funesta corumdem irruptione. {{right sidenote|'''F'''}} Huc etiam spectant verba'' Vitæ, ''quam hic damus, num. 177: Testes verò estis etiam vos omnes, veram hanc visionem'' (de Theoctisto in gloria cælesti) ''fuisse, non solum propter apertam ejus vitæ sanctimoniam; verum etiam quod supremo martyrii baptismo, quod secundas non admittit sordes, perpurgatus est: est enim è numero Patrum in Maxima sancti Patris nostri Sabæ Laura à barbaris interfectorum: quorum vir omni virtute præstans pater Stephanus, Lauræ nostræ decus ingens & ornamentum, historiam concinnavit.'' {{right sidenote|probationis}}9 Atque ex his perspicuum est hujus postremi Stephani, & aliorum antecedentium à nostro discrimen. Videri etiam possunt, quæ dicta jam pridem sunt in dicto Commentario prævio Martyrum Sabaitarum die XX Martii, num. 5. Rem involvunt ''Menea impressa'', quando dicto die XXVIII Octobris bis meminerunt S. Stephani Sabaitæ, semel quidem addendo discipuli S. Sabæ; id quod Auctori martyrii monachorum Sabaitarum ob temporis distantiam, si significatio vocis discipuli in rigore accipiatur, competere non potest; ac semel simpliciter, omissa clausula ista. Sed ulterior præsentis argumenti indagatio ad istum diem spectat; ubi etiam ratio haberi poterit, cur uno loco ibidem inter Martyres idem ac alius annuntiari videatur;<noinclude><!-- --> |} {{rh|||Vvv 3}} <references /></noinclude> 8drnn53sbo7yd0wiabupujdlmrpt98z 104 84802 275392 275056 2026-08-09T10:16:54Z LihachevAnthon1971 32937 [171] 275392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="LihachevAnthon1971" />__NOEDITSECTION____NOTOC__</noinclude>{{Колонтитул|left=604|center=VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}} {| | {{right sidenote|'''A''' LEONTIO DISC. EX MS.GR.}} Vas contentionis, veritatis inimicus, hoſtis caritatis, moles inſatiata curarum, animi infoleſcentis elatio.{{right sidenote|''ac viſionem approbatam fugam:''}} 170 Bonæ ſunt virtutum divitiæ, fratres; peccatum autem fallax; neque aliter eſſe poteſt. Vita incorporeorum ſpirituum perpetuo viret. Monachus mitis ac patiens immortalita coæquetur. Aër quidem alit corpora, at ſenſatos virtus. Principium boni operis, noviſſe Dominum. In cientia commorare, & ſic propior Deo. Virtus prudens conſiſtit, imprudens diſſolvitur. Nihil in vita ſolidum, præter animæ lucrum; Animæ vero lucrum, pietas erga Deum. Tribunal judicum ſtultos interrogat, cordatos autem, etiam abſentes, laudat. Vita hominis apparet in morte ejus; nam ante mortem nihil eſt in vita ſtabile. Suade pacifica, & bella refugientes. Ex tranſlatione doloris naſcitur homini riſus; riſui autem ſtultorum miſcetur diſſolutio. Eſto ſemper benignus, & vitabilis obloquia. Expende verba tua accurato examine, & vitam tuam ne committito feræ pœnitentiæ. Genus liberorum amplectitur requiem: nam vir immodice dives obruitur negotiis. Fugito lites, etiam cum à te ſteterit juſtitia: non enim tantum lucri exilit, quantum damni. Convitiantem abſurditas, gloria debet eſſe philoſophantium. Regni cæleſtis diſcipuli ſemper opus habeant tantillis progreſſibus, donec firmas in Dei timore radices egerint.{{right sidenote|''& anctorum Patrum imitationem; e quibus unum novis ſpirituum diſcrimine,'''}} 171 Hæc aliaque plura anctus Stephanus differebat, productis imitatione dignis Patrum exemplis, inculcans nobis ac dicens: muli eſtote ſemper, filii cariſſimi, virorum virtutibus illuſtrium: viros etenim vidi cæleſti quadam mente præditos, cum quibus utinam partem una vobiſcum habeam ac fortem in regno cælorum! nam memini etiamnum divinam illorum vivendi rationem, ſeveritatem, agendi modum ſuavem, pauperem, humilem: atque ita prudenti quadam agitatus inſania in amorem rapior imitationis ipſorum, meoſque mecum ſtudeo in eundem pertrahere: præcellentes enim erant eremitæ, aſcetæ, homines Dei. Vidi & alios in monateriis, ſed pleroſque in Maxima noſtra Laura, nihilo hiſce, ſi vitam pectes, inferiores, quos inter duo quidam erant admiratione præ ceteris ac præconio digni: & eorum primus quidem ex ſolo intuitu ſtatum converſationemque hominis penetranti acie introſpiciebat: æpe enim, cum a patribus Lauræ tamquam ſingulari veneratione ſpectabilis, ſalutaretur, quos quidem negligere alutem ſuam maleque vitam inſtituere mentis oculis obſervabat, auſterè ac duriter averſabatur; rogatuſque ab iis, pro e ut oraret, hæc reponebat: Orent pro vobis actiones veſtræ; quia nihil vobis proderunt preces meæ, quando refragantur opera veſtra; vobiſmet ipſis porro proſpicite. Quos autem contra juxta Dei voluntatem recte vivere animadvertebat & converſari, illos viciſſim benigne reſalutans, animabat dicens: Optimè, optimè ſtetiſtis: ceterum videte, ne cadatis; perſeverate uſque in finem, ut ſalvi ſitis: nam qui perſeveraverit uſque in finem, hic alvus erit. Deus autem univerſorum vos confirmet, ac gratiam, & in omni bono opere perſeverantiam largiatur.{{right sidenote|''alterum præcognita morte tranquilliſſiméque uſcepta celebrem'''}} 172 Alter vero ex duobus illis erat ſenex egregius omnino ac mirabilis: hic enim, cum ſuam ex hac vita migrationem præſciret, triduo | {{right sidenote|'''D'''}} {{graeca|Αἰσχρὸν φιλονεικίας, ἀληθείας ἐναντία, ἀγάπης ἐχθρὸς, πολυπραγμοσύνης ἀσπλησία, ἀλαζονία ψυχῆς.}} {{right sidenote|'''E'''}} {{graeca|170 Ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος τῶν ἀρετῶν, ἀδελφοί· σφαλερὰ ἡ ἁμαρτία, καὶ ἄλλως οὐκ ἔστιν. Ἀειθαλὴς ὁ βίος τῶν ἀσωμάτων. Πραΰς καὶ ἀνεξίκακος μοναχὸς ἐπιτεύξεται τῶν ἀκηράτων. Ἀὴρ μὲν σώματα τρέφει, συνετοὺς δὲ ἡ ἀρετή. Ἀρχὴ πράξεως ἀγαθῆς, τὸ γνῶναι τὸν Κύριον. Αὔλιζε ἐν τῇ γνώσει, καὶ πλησιάσεις Θεῷ. Ἀρετὴ ἔμφρων συνίσταται, ἄφρων δὲ καταλύεται. Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ, εἰ μὴ τὸ τς ψυχς κέρδος. Κέρδος μὲν ψυχῆς εὐσέβεια εἰς Θεόν. Βῆμα δικαστῶν ἐτάζει τοὺς ἄφρονας, συνετοὺς δὲ καὶ ἀπόντας δοξάζει. Βίος ἀνθρώπου ἐν τελευτῇ αὑτοῦ δείκνυται, ⊠⊠ μὲν τελευτῆς οὐδὲν ⊠⊠⊠⊠ ἐν βί. Βουλεύου εἰρηνικά, ἢ σβέσεις τὰ πολεμικά. Γέλως ἀνθρώπῳ ἐκ μεταφορᾶς πένθους· ἐν γέλωτι δὲ ἀσυνέτων μέμικται παρανομία. Γενοῦ φίλος διαπαντός, ἢ φεύξῃ κατηγορίαν. Γενοῦ δὲ ἀκριβὴς ἐν γλώσσῃ σου, ἢ οὐ δῷς τὸν βίον σου εἰς ὑστεροβουλίαν. Γένος ἐλευθέρων ἡσυχίαν ἀσπάζεται· βάλλει γὰρ πράγμασιν ἀνὴρ ἀπειράγαθος. Δίκας φεῦγε, κἂν τὸ δίκαιον ἔχῃς· οὐ γὰρ τόσον τὸ κέρδος, ὅσον ἡ ζημία. Δόξα φιλοσοφούντων, ἢ τῶν καθυβριζόντων πέφυκεν ἀπαιδευσία. Οἱ μαθητευόμενοι τῇ βασιλείᾳ τν οὐρανῶν, πάντοτε χρήσονται ὀλίγων τῶν προοδευκότων, ἕως ἂν ῥιζωθῶσιν εἰς τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ.}} {{right sidenote|'''F'''}} {{graeca|171 Ταῦτα δὲ κα πλείονα τούτων προσ- ἔφερε ὁ ἅγιος Στέφανος, ὑποδεικνύων βίους πατέρων ἀξιομιμήτους, ἐγκελευόμενος ἡμῖν, ἢ λέγων· Ζηλωταὶ ἀε γίνεσθε, ἀγαπητὰ τέκνα, τῶν ἐναρέτων ἀνδρῶν· ἄνδρας γὰρ ἐρανόφρονας ἐθεα- σάμην, μεθ' ὧν ὑμῖν ἅμα σχοίην μερίδα καὶ κλῆρον ἐν τῇ τῶν ἐρανῶν βασιλείᾳ· Μέ- μνημαι γὰρ τῆς ἐνθὲς ἐκείνων πολιτείας, καὶ σεμνότητος, ἤθη τε πρᾶος, καὶ ἀκτήμονος καὶ ταπεινόφρονος· καὶ ἅτω σώφρονί τινι μανίᾳ πρς ἔρωτα τῆς μιμήσεως ⊠ βί αὐ- τῶν ἐλαυνόμενος φέρομαι, καὶ σὺν ἐμοὶ σπεύ- δω τοὺς ἐμοὺς πρὸς αὐτὸν ἐφελκύσασθαι. Με- γάλοι γὰρ ἦσαν ἐρημίται, καὶ ἀσκηταὶ, καὶ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐν τοῖς μοναστηρίοις ἄλ- λους εἶδον τούτων οὐκ ἐλάττονας τὴν πολιτείαν· τοὺς πλείονας δὲ ἐν τῇ Μεγίσῃ ἡμῶν Λαύρᾳ, ἐν οἷς δύο τινες ἦσαν θαυμαστοὶ καὶ ἔνδοξοι, ὧν ὁ μὲν ἐκ μόνης τῆς θέας ὄμματι διορατικῷ τὸν βίον τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν πολιτείαν ἐπί- σατο· πολλάκις γὰρ ὑπὸ τῶν πατέρων τῆς Λαύ- ρας ἀσπαζόμενος, ὡς αἰδεσιμότητι κεκοσμη- μένος, οὓς μὲν τοῖς νοεροῖς ὀφθαλμοῖς ἐθεώ- ρει τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας ἀμελοῦντας καὶ κα- κῶς διάγοντας, αὐστηρῶς καὶ ἰταμῶς ἀπε- στρέφετο, καὶ δίχλω ἀπαιτούμενος, ἔλεγε πρὸς ατούς· Αἱ πράξεις ὑμῶν εὐχνται ὑπὲρ ὑμῶν· ἐναντιουμένων γὰρ τοῖς ἔργοις ὑμῶν, αἱ δὲ ἐμαὶ εὐχαὶ μηδὲν ὠφελήσουσιν ὑμᾶς· ἐπιμελεῖ- σθε λοιπὸν ἑαυτῶν· οὓς δ' αὖ κατὰ Θεὸν βιο- τεύοντας ἐν σώφρονι βίῳ καὶ θεαρέσαις διαγω- γαῖς ἐθεώρει, τούτους διμβῶς ἀντασπαζόμε- νος ἐπεθάρρυνε, λέγων· Καλῶς, καλῶς ἵ- σταθε· λοιπὸν σκοπεῖτε, μὴ πέσητε· ὑπομεί- νατε ἕως τέλους, ἵνα σωθῆτε· ὁ γὰρ ὑπο- μείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται. Ὁ δὲ Θεὸς τῶν ἁπάντων στήριξαι ὑμᾶς, καὶ δοίη ὑμν χάριν, καὶ ὑπομονὴν εἰς πᾶν ργον ἀγαθόν. }} {{graeca|172 Ὁ δὲ ἀπὸ γέρων ἦν ὑψηλὸς καὶ θαυμαστς· οὗτος γὰρ προγνὼς τὴν ἐνθένδε μετάστασιν αὐτο, πρὸ τριῶν ἡμερῶν τ ἑαυτο πρ}} |}<noinclude><!-- --> |} <references /></noinclude> 7z2lk2811iovoty5mxorhxf2e2tv6s0 104 84803 275394 275057 2026-08-09T10:23:32Z LihachevAnthon1971 32937 [174] 275394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="LihachevAnthon1971" />__NOEDITSECTION____NOTOC__</noinclude>{{Колонтитул|center=DIE DECIMA TERTIA JULII.|right=605}} {| | {{right sidenote|'''A'''}} {{graeca|τελευτῆς, καταβὰς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ εἰς πάντας τοὺς ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμῶν κελία εὐσχηληθούς, ὑπὸ πατέρας ἡμῶν, λέγων ἑ- κάστῳ· Βέλομαι ἐπὶ τὴν νεκρὰν θάλασσαν ἀπελθεῖν, καὶ μὴ τισὶν ἡμερν διάστημα θεωρεῖτέ με. Οἱ δὲ νομίσαντες αὐτὸν ἀληθεύ- οντα περὶ αὐτῆς λέγειν θελοῦσας, ἐξενί- ζετο δ'ὅμως ἐπὶ τῷ συνήθει αὐτῷ ἀπασμῷ⊠ ἐπισκέψει ἑνὸς ἑκάστ κελίας. Ὅλος ἐν ἑαυτ πατέρας ἀπασπαζόμενος⊠, ἐπὶ τὸ κελ- λίον αὐτῷ ἀνέκαμψε, καὶ ἔφη τῷ μαθητῇ ατοῦ· Βέλομαι, τέκνον, ἐνεκεῖν πιν⊠ ἀνα- γκαίας χρείας ὅτι τρεῖς ἡμέρας διώσαι⊠ ἀπ- θεν ἀνθρώπων παντός, μηδενὶ συνομιλῶν, μὴ τέ σοι, μὴ τῷ ἄλλῳ· ἀλλ' πῃ⊠ ν τείνῃ ἡμέρας ἐπέλθ, εἴσητι ες τὸ δεύτερον δόμον τῷ κελίῳ· ἐκεῖ γὰρ ἐργαλείω ἐμαυτο. Ὁ δὲ μαθητς ἔφη· Ὡς κελεύεις, πάτερ. περ δ' ἐποίει, αυτὸν ἐγκλείσας μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας, μόνον⊠ ἐπίσταται κρυφίων ἐτα- ρος Θεός. λθούσης ἐν τ παρεδρεύματι, εσ- ἔβη πρὸς αὐτὸν μαθητής, καὶ εὗρεν αὐ- τὸν τῇ ἀναπνοῇ ἠσθωμένον⊠, καὶ τὸ πνεῦ- μα αὐτοῦ τῷ Κυρί παραδεδώκωτα· καὶ παρ- αυτῷ τοῖς πατέρας ἐγνώρισαν τὸ ξένον μυ- στήριον. Οἱ δὲ κατασκαμέντες ἐπὶ τ ἀκρόαματι, κα ἐπικηρύξασαν συνήθειαν συνθροϊσθσιν, καὶ ἅγιον γέροντα κηδεύσαντες ἐν ὁσίαις θήκαις κατεθή- καν, δόξαν καὶ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ ἀναπέμποντες, τῷ ζωῆς καὶ θανάτου δεσπόζοντι.}} {{right sidenote|'''B'''}} 173 {{graeca|Οὐ τοῖς δυσὶ τὸ μόνον· τοῦτοις συνέ- τυγχον, ἀλλὰ κα διαφόροις ἔντε τῇ ἡμετέρ Λαύρᾳ, κα ἐν τοῖς ἐρήμοις καὶ μοναῖς, ὡς ὁ γνῶς ἐδέξατο, καὶ τοῖς Ἀβραμίοις κελ- λίας ἀναπαυσεν ἐν χώρᾳ ζώντων, καὶ ἐν πα- αδείσῳ τρυφς· ἢ εχοι καταλαμβάνει τὸ ἀνέ- ωτερον φῶς διαπανετός, ἔχον ἡμᾶς αὐτόνα- πε, κατανοήσαι, μιμουμένους τοὺς καλοὺς ἀγῶ- νας τῷ θεαρέσως βεβιωκότων ἀνδρῶν, καὶ τῷ νῦν βιώτων· πέπεισμαι γὰρ, ὅτι καὶ ἐπὶ ἡ- νες σήμερον οὕτως καὶ εἰλικρινῶς πολιτευό- μενοι· ἢ δὲ διέλειπεν ὁ Θες ἔχων γνησίας δό- ξας τῇ γενεᾶν καὶ γενεᾶν, εἰ τῇ πᾶσιν ἐν τοῖς τοῖς ἐνεστῶσι καιρος ἡλδίσθη τῇ μοναχικῇ πολιτεία μὴ ἰσοῦ ἔτι ὑπὸ τῷ μεγάλῳ σεισμῷ, καὶ ἐπὶ τῇ βραχεῖ ἢ βραχεῖ ὀλιγωρίσεται, ἢ διὰ τὸ σκληρυνθῆναι τῶν ῥαθυμίων, καὶ ἀμέ- λειαν. Ἀλλὰ ἀγωνισαθεῖς τοῖς ὀλίγοις συνα- γειρωθῶμεν· ἐπειδὴ τὸ τίμιον σπανταχῶ⊠ ὀλι- γώτερον πέφυκε· μολίβδω⊠ γὰρ πολυταλάντῳ κρείσσων ὀλίγος χρυσός, καὶ γροῦς βαθυτάτης σμικροτάτη φωτὸς ἀκτίς, καὶ δυσωδεῖα πύλης, καὶ δυωδίας βερχεα πνοῆ.}} {{right sidenote|'''C'''}} 174 {{graeca|Ἀεὶ ἢ νουθετῶν ἢ διδάσκων ὁ Γέρων σφραγίδα ἱερῶν αὐτοῦ λόγων ἐποιεῖτο τὴν πρὸς συμπάθειαν ἐντολήν · συμπαθὴς γὰρ ἦν, ὡς οὐδεὶς ἄλλος τῶν βροτῶν φημι · ἢ τὴν συμπάθειαν αὐτοῦ εἴδειεν ἂν οἱ πεῖραν εἰληφότες αὐτῆς οὐ μόνον ἀπὸ ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἢ πετηνῶν ἢ τετραπόδων · ἰδίαις γὰρ χερσὶ παρέβαλε τὴν τροφήν τοῖς ψάροις, ἢ τος κόραξι, ταῖς περιστεραῖς, ἢ ταῖς δορκάσιν. Ἐν αὐτοῖς πολλάκις τοῖς κόλποις αὐτοῦ ρχοντο γὰρ οἱ ψάροι ἢ ἐπὶ τοὺς μους ατοῦ, ἢ ἐπὶ τὴν κεφαλήν, ἢ τὰ γόνατα αὐτοῦ. Ἐφιλονείκουν ⊠ ἐπολέμουν ἀλλήλους, παρατιθέντος αὐτοῦ τν ἐδωδήν, ἧς ἐμφορηθέντες, ἢ ὕδατος κορεσθέντες, πάλιν ἀγαλλόμενοι ἐπέτωντο ἠρέμα, τοῦ Γέροντος, ὡσεὶ μαθηταῖς, κελεύοντος. }} 175 {{graeca|Τος μυρμήκησι καὶ τοῖς τοῖς μυρίοις ζων- φοίσι σιμάλλων, κα σιτάμην, καὶ ἄλφιτα πα- ρετίθη· συνεπάθη δὲ περὶ τὸν φιλίμον τοῖς ἐν τῇ}} | {{right sidenote|'''A''' LEONTIO DISC. EX MS.GR.}} ante mortem descendit in templum; tum cel- lulas, quotquot erant in Laura noſtra, adiens, ſalutabat patres, & ſingulis: Diſcedo, inquit, modo ad mare Mortuum; & poſt tres dies me videbitis. At illi arbitrantes eum, ut erat ſin- cerus & candidus, de mari ſenſibili dicere: mi- ra tamen eis accidebat ſalutatio ejus inſolita, tum etiam quod uniſcujuſque cellam obiret. Itaque cum patribus omnibus vale dixiſſet, re- dit ad cellam ſuam, atque diſcipulo: Velim, fili, neceſſaria quadam de cauſa tribus hiſce die- bus hic ſolus agere, procul ab humano quali- bet confortio, & neque tecum, neque cum alio quocumque communicare; ed ubi dies tertius adierit, tum redi, & in intimam uſque cellam ingredere, iſtic enim me occludam. Diſcipulus vero: Faciam, inquit, ut jubes, pater. Quid illa ageret interea ad tertium uſque diem inclu- us, ſolus novit, qui occulta quæque ſcrutatur, Deus. Elapſum jam erat præfinitum tempus, cum ingreditur ad eum diſcipulus; & exten- ſum offendit verſus Orientem, poſtquam jam Domino ſpiritum traididiſet; ſignificavitque con- tinuo patribus inexpectatum hoc myſterium: quo illi nuncio perculſi, de more in locum unum convenient, juſtique ſancti ſenis funeri per- ſolutis, in Sanctorum ſepulcris æ eum condi- derunt, vitæ ac mortis Dominum Deum cum gratiarum actione laudantes.{{right sidenote|'''E'''}} 173 Neque cum illis tantum duobus agere mihi contigit, ſed & cum variis aliis tam in Laura noſtra, quam in deſertis & monaſteriis, qui jam in cælum recepti conquieſcunt in inu Abrahæ, in terra viventium, in paradiſo volu- ptatis, ubi lux affulget perpetua, neſciens oc- caſum; ubi & vos virorum, cum qui jam accepti Deo vixerunt, tum qui etiam nunc vivunt, glo- rioſa imitati certamina, igere aliquando domi- cilium ſtudete: perſuaum enim habeo, eſſe hodieque non nullos, qui ſanctè vitam cæleſque degant: nam genuini Deo famuli eſſe non de- ſinunt in generationem & generationem; ta- meti elanguit plurimum noſtris hiſce tempo- ribus diſciplina monaſtica poſt annos decem à magno terræ motu; concideteque paulatim etiam magis, ob ingruentem torporem atque ſocordiam. Sed paucis accenſeri contendite: quia quod rarius eſt, id magni ubique eſt pre- tii: nam & pauxillum auri multo præſtat plum- bo, & craſiſſimis tenebris tenuiſſimus lucis ra- dius, & ingenti graveolentiæ quantulacumque odoris boni fragrantia.{{right sidenote|'''F'''}} 174 Quoties vero suos adhortabatur Senex ac docebat, commiserationis commendatione monita sua sacra, tamquam sigillo, claudebat: nam tanta fuit, meâ quidem sententiâ, hæc in illo virtus, quanta in mortalium nemine: noverant eam, qui experti erant, non homines modo, sed & volucres & quadrupedes: nam sturnis, corvis, columbis, capreis escam suis ipse manibus congerebat. In ipsum ejus sinum advolabant non raro sturni, in humeris ejus, in capite, super genua subsistebant: proponente autem illo cibum, disceptatio inter eos erat ac pugna, usque dum escis & aquâ saturi, modeste denuo, cum id eis Senex, quasi discipulis, imperaret, læti avolabant. {{right sidenote|''Commiserationis commendat affectum, etiam erga animantia qualibet;''}} 175 Formicis autem & infectis filiginem, ſe- famum, & farinam præbebat; ed miſerebat eum ſupra modum fuſcorum & innocentium quo- rundam, |} == ANNOTATA D. P. == * '''a''' ''In Sanctorum epulcris æ eum condiderunt] Ita MS. Græcus; at in editis, in Sanctorum epulcris eum condiderunt. Verum hæc lectio non placet; nam in MS. Græco legitur ἐν τοῖς τῶν ἁγίων τάφοις αὐτὸν κατέθηκαν· quod ſic vertendum erat, in Sanctorum ſepulcris eum poſuerunt. Atque ita ſane habent nonnulla exemplaria, ſed alia, in Sanctorum ſepulcris & eum condiderunt. Verum hæc lectio non placet; nam in MS. Græco legitur ἐν τοῖς τῶν γίων τάφοις αὐτὸν κατέθηκαν· quod ſic vertendum erat, in Sanctorum ſepulcris eum poſuerunt. Atque ita ſane habent nonnulla exemplaria, ſed alia, in Sanctorum ſepulcris & eum condiderunt. Verum hæc lectio non placet; nam in MS. Græco legitur ἐν τοῖς τν ἁγίων τάφοις αὐτὸν κατέθηκαν· quod ſic vertendum erat, in Sanctorum ſepulcris eum poſuerunt.'' * '''b''' ''magno terræ motu] Anno Chriſti 1033. magnus terræ motus fuit in Syria, qui multa monaſteria everſit, ut ex Cedreno & Scylitze conſtat. Hinc patet, hanc Vitam poſt annum 1033. ſcriptam eſſe.''<noinclude><!-- --> |} <references /></noinclude> d2aehvrvzkazq931z37mj80es1x0bkn 275396 275394 2026-08-09T10:25:50Z LihachevAnthon1971 32937 [174] 275396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="LihachevAnthon1971" />__NOEDITSECTION____NOTOC__</noinclude>{{Колонтитул|center=DIE DECIMA TERTIA JULII.|right=605}} {| | {{right sidenote|'''A'''}} {{graeca|τελευτῆς, καταβὰς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ εἰς πάντας τοὺς ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμῶν κελία εὐσχηληθούς, ὑπὸ πατέρας ἡμῶν, λέγων ἑ- κάστῳ· Βέλομαι ἐπὶ τὴν νεκρὰν θάλασσαν ἀπελθεῖν, καὶ μὴ τισὶν ἡμερν διάστημα θεωρεῖτέ με. Οἱ δὲ νομίσαντες αὐτὸν ἀληθεύ- οντα περὶ αὐτῆς λέγειν θελοῦσας, ἐξενί- ζετο δ'ὅμως ἐπὶ τῷ συνήθει αὐτῷ ἀπασμῷ⊠ ἐπισκέψει ἑνὸς ἑκάστ κελίας. Ὅλος ἐν ἑαυτ πατέρας ἀπασπαζόμενος⊠, ἐπὶ τὸ κελ- λίον αὐτῷ ἀνέκαμψε, καὶ ἔφη τῷ μαθητῇ ατοῦ· Βέλομαι, τέκνον, ἐνεκεῖν πιν⊠ ἀνα- γκαίας χρείας ὅτι τρεῖς ἡμέρας διώσαι⊠ ἀπ- θεν ἀνθρώπων παντός, μηδενὶ συνομιλῶν, μὴ τέ σοι, μὴ τῷ ἄλλῳ· ἀλλ' πῃ⊠ ν τείνῃ ἡμέρας ἐπέλθ, εἴσητι ες τὸ δεύτερον δόμον τῷ κελίῳ· ἐκεῖ γὰρ ἐργαλείω ἐμαυτο. Ὁ δὲ μαθητς ἔφη· Ὡς κελεύεις, πάτερ. περ δ' ἐποίει, αυτὸν ἐγκλείσας μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας, μόνον⊠ ἐπίσταται κρυφίων ἐτα- ρος Θεός. λθούσης ἐν τ παρεδρεύματι, εσ- ἔβη πρὸς αὐτὸν μαθητής, καὶ εὗρεν αὐ- τὸν τῇ ἀναπνοῇ ἠσθωμένον⊠, καὶ τὸ πνεῦ- μα αὐτοῦ τῷ Κυρί παραδεδώκωτα· καὶ παρ- αυτῷ τοῖς πατέρας ἐγνώρισαν τὸ ξένον μυ- στήριον. Οἱ δὲ κατασκαμέντες ἐπὶ τ ἀκρόαματι, κα ἐπικηρύξασαν συνήθειαν συνθροϊσθσιν, καὶ ἅγιον γέροντα κηδεύσαντες ἐν ὁσίαις θήκαις κατεθή- καν, δόξαν καὶ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ ἀναπέμποντες, τῷ ζωῆς καὶ θανάτου δεσπόζοντι.}} {{right sidenote|'''B'''}} 173 {{graeca|Οὐ τοῖς δυσὶ τὸ μόνον· τοῦτοις συνέ- τυγχον, ἀλλὰ κα διαφόροις ἔντε τῇ ἡμετέρ Λαύρᾳ, κα ἐν τοῖς ἐρήμοις καὶ μοναῖς, ὡς ὁ γνῶς ἐδέξατο, καὶ τοῖς Ἀβραμίοις κελ- λίας ἀναπαυσεν ἐν χώρᾳ ζώντων, καὶ ἐν πα- αδείσῳ τρυφς· ἢ εχοι καταλαμβάνει τὸ ἀνέ- ωτερον φῶς διαπανετός, ἔχον ἡμᾶς αὐτόνα- πε, κατανοήσαι, μιμουμένους τοὺς καλοὺς ἀγῶ- νας τῷ θεαρέσως βεβιωκότων ἀνδρῶν, καὶ τῷ νῦν βιώτων· πέπεισμαι γὰρ, ὅτι καὶ ἐπὶ ἡ- νες σήμερον οὕτως καὶ εἰλικρινῶς πολιτευό- μενοι· ἢ δὲ διέλειπεν ὁ Θες ἔχων γνησίας δό- ξας τῇ γενεᾶν καὶ γενεᾶν, εἰ τῇ πᾶσιν ἐν τοῖς τοῖς ἐνεστῶσι καιρος ἡλδίσθη τῇ μοναχικῇ πολιτεία μὴ ἰσοῦ ἔτι ὑπὸ τῷ μεγάλῳ σεισμῷ, καὶ ἐπὶ τῇ βραχεῖ ἢ βραχεῖ ὀλιγωρίσεται, ἢ διὰ τὸ σκληρυνθῆναι τῶν ῥαθυμίων, καὶ ἀμέ- λειαν. Ἀλλὰ ἀγωνισαθεῖς τοῖς ὀλίγοις συνα- γειρωθῶμεν· ἐπειδὴ τὸ τίμιον σπανταχῶ⊠ ὀλι- γώτερον πέφυκε· μολίβδω⊠ γὰρ πολυταλάντῳ κρείσσων ὀλίγος χρυσός, καὶ γροῦς βαθυτάτης σμικροτάτη φωτὸς ἀκτίς, καὶ δυσωδεῖα πύλης, καὶ δυωδίας βερχεα πνοῆ.}} {{right sidenote|'''C'''}} 174 {{graeca|Ἀεὶ δὲ νουθετῶν ἢ διδάσκων ὁ Γέρων σφραγίδα ἱερῶν αὐτοῦ λόγων ἐποιεῖτο τὴν πρὸς συμπάθειαν ἐντολήν· συμπαθὴς γὰρ ἦν, ὡς οδεὶς ἄλλος τῶν βροτῶν, φημι· ἢ τὴν συμπάθειαν αὐτοῦ εἴδειεν ἂν οἱ πεῖραν εἰληφότες αὐτῆς, οὐ μόνον ἀπὸ ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἢ πετηνῶν ἢ τετραπόδων· ἰδίαις γὰρ χερσὶ παρέβαλε τὴν τροφὴν τοῖς ψάροις, ἢ τοῖς κόραξι, ἢ ταῖς περιστεραῖς, ἢ ταῖς δορκάσιν. Ἐν αὐτοῖς πολλάκις τοῖς κόλποις αὐτοῦ· ἤρχοντο γὰρ οἱ ψάροι ἢ ἐπ τοὺς ὤμους αὐτο, ἢ ἐπ τὴν κεφαλήν, ἢ τὰ γόνατα αὐτοῦ. Ἐφιλονείκουν δὲ ἢ ἐπολέμουν ἀλλήλους, παρατιθέντος αὐτο τὴν ἐδωδήν, ἧς ἐμφορηθέντες, ἢ ὕδατος κορεσθέντες, πάλιν ἀγαλλόμενοι ἐπέτωντο ἠρέμα, τοῦ Γέροντος, ὡσεὶ μαθηταῖς, κελεύοντος. }} 175 {{graeca|Τος μυρμήκησι καὶ τοῖς τοῖς μυρίοις ζων- φοίσι σιμάλλων, κα σιτάμην, καὶ ἄλφιτα πα- ρετίθη· συνεπάθη δὲ περὶ τὸν φιλίμον τοῖς ἐν τῇ}} | {{right sidenote|'''A''' LEONTIO DISC. EX MS.GR.}} ante mortem descendit in templum; tum cel- lulas, quotquot erant in Laura noſtra, adiens, ſalutabat patres, & ſingulis: Diſcedo, inquit, modo ad mare Mortuum; & poſt tres dies me videbitis. At illi arbitrantes eum, ut erat ſin- cerus & candidus, de mari ſenſibili dicere: mi- ra tamen eis accidebat ſalutatio ejus inſolita, tum etiam quod uniſcujuſque cellam obiret. Itaque cum patribus omnibus vale dixiſſet, re- dit ad cellam ſuam, atque diſcipulo: Velim, fili, neceſſaria quadam de cauſa tribus hiſce die- bus hic ſolus agere, procul ab humano quali- bet confortio, & neque tecum, neque cum alio quocumque communicare; ed ubi dies tertius adierit, tum redi, & in intimam uſque cellam ingredere, iſtic enim me occludam. Diſcipulus vero: Faciam, inquit, ut jubes, pater. Quid illa ageret interea ad tertium uſque diem inclu- us, ſolus novit, qui occulta quæque ſcrutatur, Deus. Elapſum jam erat præfinitum tempus, cum ingreditur ad eum diſcipulus; & exten- ſum offendit verſus Orientem, poſtquam jam Domino ſpiritum traididiſet; ſignificavitque con- tinuo patribus inexpectatum hoc myſterium: quo illi nuncio perculſi, de more in locum unum convenient, juſtique ſancti ſenis funeri per- ſolutis, in Sanctorum ſepulcris æ eum condi- derunt, vitæ ac mortis Dominum Deum cum gratiarum actione laudantes.{{right sidenote|'''E'''}} 173 Neque cum illis tantum duobus agere mihi contigit, ſed & cum variis aliis tam in Laura noſtra, quam in deſertis & monaſteriis, qui jam in cælum recepti conquieſcunt in inu Abrahæ, in terra viventium, in paradiſo volu- ptatis, ubi lux affulget perpetua, neſciens oc- caſum; ubi & vos virorum, cum qui jam accepti Deo vixerunt, tum qui etiam nunc vivunt, glo- rioſa imitati certamina, igere aliquando domi- cilium ſtudete: perſuaum enim habeo, eſſe hodieque non nullos, qui ſanctè vitam cæleſque degant: nam genuini Deo famuli eſſe non de- ſinunt in generationem & generationem; ta- meti elanguit plurimum noſtris hiſce tempo- ribus diſciplina monaſtica poſt annos decem à magno terræ motu; concideteque paulatim etiam magis, ob ingruentem torporem atque ſocordiam. Sed paucis accenſeri contendite: quia quod rarius eſt, id magni ubique eſt pre- tii: nam & pauxillum auri multo præſtat plum- bo, & craſiſſimis tenebris tenuiſſimus lucis ra- dius, & ingenti graveolentiæ quantulacumque odoris boni fragrantia.{{right sidenote|'''F'''}} 174 Quoties vero suos adhortabatur Senex ac docebat, commiserationis commendatione monita sua sacra, tamquam sigillo, claudebat: nam tanta fuit, meâ quidem sententiâ, hæc in illo virtus, quanta in mortalium nemine: noverant eam, qui experti erant, non homines modo, sed & volucres & quadrupedes: nam sturnis, corvis, columbis, capreis escam suis ipse manibus congerebat. In ipsum ejus sinum advolabant non raro sturni, in humeris ejus, in capite, super genua subsistebant: proponente autem illo cibum, disceptatio inter eos erat ac pugna, usque dum escis & aquâ saturi, modeste denuo, cum id eis Senex, quasi discipulis, imperaret, læti avolabant. {{right sidenote|''Commiserationis commendat affectum, etiam erga animantia qualibet;''}} 175 Formicis autem & infectis filiginem, ſe- famum, & farinam præbebat; ed miſerebat eum ſupra modum fuſcorum & innocentium quo- rundam, |}<noinclude><!-- --> |} <references /></noinclude> 0liq5lf343brpnnepdxna309l6ma3ez 275398 275396 2026-08-09T10:26:59Z LihachevAnthon1971 32937 275398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="LihachevAnthon1971" />__NOEDITSECTION____NOTOC__</noinclude>{{Колонтитул|center=DIE DECIMA TERTIA JULII.|right=605}} {| | {{right sidenote|'''A'''}} {{graeca|τελευτῆς, καταβὰς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ εἰς πάντας τοὺς ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμῶν κελία εὐσχηληθούς, ὑπὸ πατέρας ἡμῶν, λέγων ἑ- κάστῳ· Βέλομαι ἐπὶ τὴν νεκρὰν θάλασσαν ἀπελθεῖν, καὶ μὴ τισὶν ἡμερν διάστημα θεωρεῖτέ με. Οἱ δὲ νομίσαντες αὐτὸν ἀληθεύ- οντα περὶ αὐτῆς λέγειν θελοῦσας, ἐξενί- ζετο δ'ὅμως ἐπὶ τῷ συνήθει αὐτῷ ἀπασμῷ⊠ ἐπισκέψει ἑνὸς ἑκάστ κελίας. Ὅλος ἐν ἑαυτ πατέρας ἀπασπαζόμενος⊠, ἐπὶ τὸ κελ- λίον αὐτῷ ἀνέκαμψε, καὶ ἔφη τῷ μαθητῇ ατοῦ· Βέλομαι, τέκνον, ἐνεκεῖν πιν⊠ ἀνα- γκαίας χρείας ὅτι τρεῖς ἡμέρας διώσαι⊠ ἀπ- θεν ἀνθρώπων παντός, μηδενὶ συνομιλῶν, μὴ τέ σοι, μὴ τῷ ἄλλῳ· ἀλλ' πῃ⊠ ν τείνῃ ἡμέρας ἐπέλθ, εἴσητι ες τὸ δεύτερον δόμον τῷ κελίῳ· ἐκεῖ γὰρ ἐργαλείω ἐμαυτο. Ὁ δὲ μαθητς ἔφη· Ὡς κελεύεις, πάτερ. περ δ' ἐποίει, αυτὸν ἐγκλείσας μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας, μόνον⊠ ἐπίσταται κρυφίων ἐτα- ρος Θεός. λθούσης ἐν τ παρεδρεύματι, εσ- ἔβη πρὸς αὐτὸν μαθητής, καὶ εὗρεν αὐ- τὸν τῇ ἀναπνοῇ ἠσθωμένον⊠, καὶ τὸ πνεῦ- μα αὐτοῦ τῷ Κυρί παραδεδώκωτα· καὶ παρ- αυτῷ τοῖς πατέρας ἐγνώρισαν τὸ ξένον μυ- στήριον. Οἱ δὲ κατασκαμέντες ἐπὶ τ ἀκρόαματι, κα ἐπικηρύξασαν συνήθειαν συνθροϊσθσιν, καὶ ἅγιον γέροντα κηδεύσαντες ἐν ὁσίαις θήκαις κατεθή- καν, δόξαν καὶ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ ἀναπέμποντες, τῷ ζωῆς καὶ θανάτου δεσπόζοντι.}} {{right sidenote|'''B'''}} 173 {{graeca|Οὐ τοῖς δυσὶ τὸ μόνον· τοῦτοις συνέ- τυγχον, ἀλλὰ κα διαφόροις ἔντε τῇ ἡμετέρ Λαύρᾳ, κα ἐν τοῖς ἐρήμοις καὶ μοναῖς, ὡς ὁ γνῶς ἐδέξατο, καὶ τοῖς Ἀβραμίοις κελ- λίας ἀναπαυσεν ἐν χώρᾳ ζώντων, καὶ ἐν πα- αδείσῳ τρυφς· ἢ εχοι καταλαμβάνει τὸ ἀνέ- ωτερον φῶς διαπανετός, ἔχον ἡμᾶς αὐτόνα- πε, κατανοήσαι, μιμουμένους τοὺς καλοὺς ἀγῶ- νας τῷ θεαρέσως βεβιωκότων ἀνδρῶν, καὶ τῷ νῦν βιώτων· πέπεισμαι γὰρ, ὅτι καὶ ἐπὶ ἡ- νες σήμερον οὕτως καὶ εἰλικρινῶς πολιτευό- μενοι· ἢ δὲ διέλειπεν ὁ Θες ἔχων γνησίας δό- ξας τῇ γενεᾶν καὶ γενεᾶν, εἰ τῇ πᾶσιν ἐν τοῖς τοῖς ἐνεστῶσι καιρος ἡλδίσθη τῇ μοναχικῇ πολιτεία μὴ ἰσοῦ ἔτι ὑπὸ τῷ μεγάλῳ σεισμῷ, καὶ ἐπὶ τῇ βραχεῖ ἢ βραχεῖ ὀλιγωρίσεται, ἢ διὰ τὸ σκληρυνθῆναι τῶν ῥαθυμίων, καὶ ἀμέ- λειαν. Ἀλλὰ ἀγωνισαθεῖς τοῖς ὀλίγοις συνα- γειρωθῶμεν· ἐπειδὴ τὸ τίμιον σπανταχῶ⊠ ὀλι- γώτερον πέφυκε· μολίβδω⊠ γὰρ πολυταλάντῳ κρείσσων ὀλίγος χρυσός, καὶ γροῦς βαθυτάτης σμικροτάτη φωτὸς ἀκτίς, καὶ δυσωδεῖα πύλης, καὶ δυωδίας βερχεα πνοῆ.}} {{right sidenote|'''C'''}} 174 {{graeca|Ἀεὶ δὲ νουθετῶν ἢ διδάσκων ὁ Γέρων σφραγίδα ἱερῶν αὐτοῦ λόγων ἐποιεῖτο τὴν πρὸς συμπάθειαν ἐντολήν· συμπαθὴς γὰρ ἦν, ὡς οδεὶς ἄλλος τῶν βροτῶν, φημι· ἢ τὴν συμπάθειαν αὐτοῦ εἴδειεν ἂν οἱ πεῖραν εἰληφότες αὐτῆς, οὐ μόνον ἀπὸ ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἢ πετηνῶν ἢ τετραπόδων· ἰδίαις γὰρ χερσὶ παρέβαλε τὴν τροφὴν τοῖς ψάροις, ἢ τοῖς κόραξι, ἢ ταῖς περιστεραῖς, ἢ ταῖς δορκάσιν. Ἐν αὐτοῖς πολλάκις τοῖς κόλποις αὐτοῦ· ἤρχοντο γὰρ οἱ ψάροι ἢ ἐπ τοὺς ὤμους αὐτο, ἢ ἐπ τὴν κεφαλήν, ἢ τὰ γόνατα αὐτοῦ. Ἐφιλονείκουν δὲ ἢ ἐπολέμουν ἀλλήλους, παρατιθέντος αὐτο τὴν ἐδωδήν, ἧς ἐμφορηθέντες, ἢ ὕδατος κορεσθέντες, πάλιν ἀγαλλόμενοι ἐπέτωντο ἠρέμα, τοῦ Γέροντος, ὡσεὶ μαθηταῖς, κελεύοντος. }} 175 {{graeca|Τος μυρμήκησι καὶ τοῖς τοῖς μυρίοις ζων- φοίσι σιμάλλων, κα σιτάμην, καὶ ἄλφιτα πα- ρετίθη· συνεπάθη δὲ περὶ τὸν φιλίμον τοῖς ἐν τῇ}} | {{right sidenote|'''A''' LEONTIO DISC. EX MS.GR.}} ante mortem descendit in templum; tum cel- lulas, quotquot erant in Laura noſtra, adiens, ſalutabat patres, & ſingulis: Diſcedo, inquit, modo ad mare Mortuum; & poſt tres dies me videbitis. At illi arbitrantes eum, ut erat ſin- cerus & candidus, de mari ſenſibili dicere: mi- ra tamen eis accidebat ſalutatio ejus inſolita, tum etiam quod uniſcujuſque cellam obiret. Itaque cum patribus omnibus vale dixiſſet, re- dit ad cellam ſuam, atque diſcipulo: Velim, fili, neceſſaria quadam de cauſa tribus hiſce die- bus hic ſolus agere, procul ab humano quali- bet confortio, & neque tecum, neque cum alio quocumque communicare; ed ubi dies tertius adierit, tum redi, & in intimam uſque cellam ingredere, iſtic enim me occludam. Diſcipulus vero: Faciam, inquit, ut jubes, pater. Quid illa ageret interea ad tertium uſque diem inclu- us, ſolus novit, qui occulta quæque ſcrutatur, Deus. Elapſum jam erat præfinitum tempus, cum ingreditur ad eum diſcipulus; & exten- ſum offendit verſus Orientem, poſtquam jam Domino ſpiritum traididiſet; ſignificavitque con- tinuo patribus inexpectatum hoc myſterium: quo illi nuncio perculſi, de more in locum unum convenient, juſtique ſancti ſenis funeri per- ſolutis, in Sanctorum ſepulcris æ eum condi- derunt, vitæ ac mortis Dominum Deum cum gratiarum actione laudantes. {{right sidenote|'''E'''}} 173 Neque cum illis tantum duobus agere mihi contigit, ſed & cum variis aliis tam in Laura noſtra, quam in deſertis & monaſteriis, qui jam in cælum recepti conquieſcunt in inu Abrahæ, in terra viventium, in paradiſo volu- ptatis, ubi lux affulget perpetua, neſciens oc- caſum; ubi & vos virorum, cum qui jam accepti Deo vixerunt, tum qui etiam nunc vivunt, glo- rioſa imitati certamina, igere aliquando domi- cilium ſtudete: perſuaum enim habeo, eſſe hodieque non nullos, qui ſanctè vitam cæleſque degant: nam genuini Deo famuli eſſe non de- ſinunt in generationem & generationem; ta- meti elanguit plurimum noſtris hiſce tempo- ribus diſciplina monaſtica poſt annos decem à magno terræ motu; concideteque paulatim etiam magis, ob ingruentem torporem atque ſocordiam. Sed paucis accenſeri contendite: quia quod rarius eſt, id magni ubique eſt pre- tii: nam & pauxillum auri multo præſtat plum- bo, & craſiſſimis tenebris tenuiſſimus lucis ra- dius, & ingenti graveolentiæ quantulacumque odoris boni fragrantia. {{right sidenote|'''F'''}} 174 Quoties vero suos adhortabatur Senex ac docebat, commiserationis commendatione monita sua sacra, tamquam sigillo, claudebat: nam tanta fuit, meâ quidem sententiâ, hæc in illo virtus, quanta in mortalium nemine: noverant eam, qui experti erant, non homines modo, sed & volucres & quadrupedes: nam sturnis, corvis, columbis, capreis escam suis ipse manibus congerebat. In ipsum ejus sinum advolabant non raro sturni, in humeris ejus, in capite, super genua subsistebant: proponente autem illo cibum, disceptatio inter eos erat ac pugna, usque dum escis & aquâ saturi, modeste denuo, cum id eis Senex, quasi discipulis, imperaret, læti avolabant. {{right sidenote|''Commiserationis commendat affectum, etiam erga animantia qualibet;''}} 175 Formicis autem & infectis filiginem, ſe- famum, & farinam præbebat; ed miſerebat eum ſupra modum fuſcorum & innocentium quo- rundam, |}<noinclude><!-- --> |} <references /></noinclude> nj3nsobdkfvifr9916xb4uxb6ck3pfi 0 84806 275393 275372 2026-08-09T10:22:25Z Demetrius Talpa 13304 in ''en, sv, he, ar'' iam deleta; cur servamus? 275393 wikitext text/x-wiki {{delenda}} ckhfxk6jcd2dux7hc24mlahaa49122p 104 84807 275378 275376 2026-08-08T12:02:25Z JimKillock 19003 /* Emendata */ 275378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JimKillock" />{{rvh|26|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>16. Patres. 2.Reg. 2,12.{{et}} 6, 21. 813 14. Iud. 17, 10. 1.Cor. 4,151 {{et}} 2, 6.13. {{et}} 12,14.1.The{{s}}{{s}}al.2,11. 1.Tim. 1,2.{{et}} 2,1.2. Tit.1,4. Philem. 10,1.Ioh.2,28. {{et}} 3, 7.8 4.4.{{et}} 5,21. Identidem hoc titulo in{{s}}igniuntur Mini{{s}}tri quippe per verbum {{s}}pirituales filios In{{s}}trumentaliter Deo generant. Deus e{{s}}t pater no{{s}}ter principaliter {{et}} propriè, Pa{{s}}tores verò ejus {{s}}unt Patres no{{s}}tri {{s}}pirituales organicè {{et}}analogicè.{{marginalia dextra|Hinc colligendum e{{s}}t Chri{{s}}ti Ministros, pro ut qui{{s}}que ejus regn{{um}} propagaverit, glori{{ae}} {{et}} triumphi in extrema die fore participes. Calvin.}} Ergò {{s}}ingulari amore, rever{{en}}tiâ {{et}} beneficentiâ digni{{s}}{{s}}imi. Exo.20,12. hi enim Chri{{s}}to in adventu ejus nos exhibituri {{s}}unt tanquam {{s}}uum gaudium {{et}} coronam; hos nece{{s}}{{s}}e e{{s}}t ut tant{{ae}} f{{ae}}licitatis in{{s}}trumenta meritò agno{{s}}camus. 1. The{{s}}{{s}}al.z 19.20. 17. Videntes {{et}} corporis oculi. 1.Sa. 9,9.1{{s}}a. 30,10.1. Cor.12,16.17, eamus ad videntem (1.) ad Prophetam. Propheti{{ae}} enim per {{s}}pirituales vi{{s}}iones ac revelationes fieri {{s}}olebant, ut videre e{{s}}t. Ezech. 1, 1. vidi vi{{s}}iones Dei. Ioel.2,28. Apoc.1,2.12. {{et}} 5,1. {{et}}7,1. hinc Prophete Spiritu S. illuminati futura è longinquo po{{s}}ita videbant, Hab.1,1. {{et}} 2,1. meritò ergo videntes vocantur, quia quod oculi {{s}}unt in corpore humano, id Propheta Doctores {{s}}unt in Eccle{{s}}iâ. {{marginalia dextra|Quàm multi ha{{s}}tas quotidiè}}18. Milites Chri{{s}}ti. 2.Tim.2,3.4.militi verò multa agenda, patienda plura.<noinclude></noinclude> r21rztr1uc3ip4r32nzhkin2gbfql1q 275379 275378 2026-08-08T12:03:43Z JimKillock 19003 275379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JimKillock" />{{rvh|26|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>16. Patres. 2.Reg. 2,12.{{et}} 6, 21. 813 14. Iud. 17, 10. 1.Cor. 4,151 {{et}} 2, 6.13. {{et}} 12,14. 1.The{{s}}{{s}}al.2,11. 1.Tim. 1,2.{{et}} 2,1.2. Tit.1,4. Philem. 10, 1.Ioh.2,28. {{et}} 3, 7.8 4.4.{{et}} 5,21. Identidem hoc titulo in{{s}}igniuntur Mini{{s}}tri quippe per verbum {{s}}pirituales filios In{{s}}trumentaliter Deo generant. Deus e{{s}}t pater no{{s}}ter principaliter {{et}} propriè, Pa{{s}}tores verò ejus {{s}}unt Patres no{{s}}tri {{s}}pirituales organicè {{et}}analogicè.{{marginalia dextra|Hinc colligendum e{{s}}t Chri{{s}}ti Ministros, pro ut qui{{s}}que ejus regn{{um}} propagaverit, glori{{ae}} {{et}} triumphi in extrema die fore participes. Calvin.}} Ergò {{s}}ingulari amore, rever{{en}}tiâ {{et}} beneficentiâ digni{{s}}{{s}}imi. Exo.20,12. hi enim Chri{{s}}to in adventu ejus nos exhibituri {{s}}unt tanquam {{s}}uum gaudium {{et}} coronam; hos nece{{s}}{{s}}e e{{s}}t ut tant{{ae}} f{{ae}}licitatis in{{s}}trumenta meritò agno{{s}}camus. 1. The{{s}}{{s}}al.z 19.20. 17. Videntes {{et}} corporis oculi. 1.Sa. 9,9.1{{s}}a. 30,10.1. Cor.12,16.17, eamus ad videntem (1.) ad Prophetam. Propheti{{ae}} enim per {{s}}pirituales vi{{s}}iones ac revelationes fieri {{s}}olebant, ut videre e{{s}}t. Ezech. 1, 1. vidi vi{{s}}iones Dei. Ioel.2,28. Apoc.1,2.12. {{et}} 5,1. {{et}}7,1. hinc Prophete Spiritu S. illuminati futura è longinquo po{{s}}ita videbant, Hab.1,1. {{et}} 2,1. meritò ergo videntes vocantur, quia quod oculi {{s}}unt in corpore humano, id Propheta Doctores {{s}}unt in Eccle{{s}}iâ. {{marginalia dextra|Quàm multi ha{{s}}tas quotidiè}}18. Milites Chri{{s}}ti. 2.Tim.2,3.4.militi verò multa agenda, patienda plura.<noinclude></noinclude> q606hv6p7xhpxoxln4t7009qhrb9upg 104 84808 275380 2026-08-08T12:05:59Z JimKillock 19003 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Solis, fudoris {{et}} frigoris patiens eft,utpo te multis expofitus periculis,doloribus {{et}} {{ae}}rumnis graviffimis; contra h{{ae}}c, ut mi- litibus adverfus hoftes pugnandum eft, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones fuos vocat eos Apoftolus qui unà cum i- pfo facrum Minifterum in Ecclefia obe- unt. Philip. 25. Philem.2. Bethum igitur indictum fibi ac paratum fciant, qui ad Ecclefi{{ae}} {{ae}}dificationem fe accingunt, Mi- litat f... 275380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>Solis, fudoris {{et}} frigoris patiens eft,utpo te multis expofitus periculis,doloribus {{et}} {{ae}}rumnis graviffimis; contra h{{ae}}c, ut mi- litibus adverfus hoftes pugnandum eft, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones fuos vocat eos Apoftolus qui unà cum i- pfo facrum Minifterum in Ecclefia obe- unt. Philip. 25. Philem.2. Bethum igitur indictum fibi ac paratum fciant, qui ad Ecclefi{{ae}} {{ae}}dificationem fe accingunt, Mi- litat fanè omnis Chriftianus, at hoc pr{{ae}} aliis fpectat ad Miniftros,qui ordines du- cunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum 19. Duces Ecclefi{{ae}}.Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via fa- lutis manu ducunt.hi funt gregis rúros (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes in- tueantur ut imitentur,illique fefe confor- ment tanquam animar{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphatice vocat Apoftolus ἡγεμίο Fus, duces vel ductores,quia doctrinâ ca lefti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam falutis nos ducunt, vel ducere debent.nam licèt fo liùs Dei eft homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod fuum eft honoris ergò communicat." * 20. Currus Ifraelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14. 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non folùm funt Mlites {{et}} Du- ces,fed {{et}}totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites ecclefi{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus abjiciant quia cruci affuefcere nequeants tanta cf co rum mollie ties,ut mili tiam.horze, aut. Calvin Eft quzdi pugna omni bus fidelibs communis, Ephef. 6,12. at quadam peculiaris cft Miniftris qui ducunt exercirum, Scftit ceu iq prima acie contraha- reticos {{et}} Tyranno Zanch. *Quamdi Samuel in Vivis fuit, Deus pop lum fuum liberabat à Philiftaon tyrannide, Calvin.<noinclude></noinclude> 1ok1t4rzd27fes5hhd4a3r7zsky4y9f 275381 275380 2026-08-08T12:06:37Z JimKillock 19003 275381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>Solis, fudoris {{et}} frigoris patiens eft,utpo te multis expofitus periculis,doloribus {{et}} {{ae}}rumnis graviffimis; contra h{{ae}}c, ut mi- litibus adverfus hoftes pugnandum eft, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones fuos vocat eos Apoftolus qui unà cum i- pfo facrum Minifterum in Ecclefia obe- unt. Philip. 25. Philem.2. Bethum igitur indictum fibi ac paratum fciant, qui ad Ecclefi{{ae}} {{ae}}dificationem fe accingunt, Mi- litat fanè omnis Chriftianus, at hoc pr{{ae}} aliis fpectat ad Miniftros,qui ordines du- cunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Ecclefi{{ae}}.Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via fa- lutis manu ducunt.hi funt gregis rúros (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes in- tueantur ut imitentur,illique fefe confor- ment tanquam animar{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphatice vocat Apoftolus ἡγεμίο Fus, duces vel ductores,quia doctrinâ ca lefti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam falutis nos ducunt, vel ducere debent.nam licèt fo liùs Dei eft homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod fuum eft honoris ergò communicat." * 20. Currus Ifraelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14. 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non folùm funt Mlites {{et}} Du- ces,fed {{et}}totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites ecclefi{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus abjiciant quia cruci affuefcere nequeants tanta cf co rum mollie ties,ut mili tiam.horze, aut. Calvin Eft quzdi pugna omni bus fidelibs communis, Ephef. 6,12. at quadam peculiaris cft Miniftris qui ducunt exercirum, Scftit ceu iq prima acie contraha- reticos {{et}} Tyranno Zanch. *Quamdi Samuel in Vivis fuit, Deus pop lum fuum liberabat à Philiftaon tyrannide, Calvin.<noinclude></noinclude> s6904m55mt8x5ssgbwms06yscrgod7u 275385 275381 2026-08-09T08:28:12Z JimKillock 19003 275385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>Solis, {{s}}udoris {{et}} frigoris patiens e{{s}}t,utpo te multis expo{{s}}itus periculis,doloribus {{et}} {{ae}}rumnis gravi{{s}}{{s}}imis; contra h{{ae}}c, ut mi- litibus adver{{s}}us ho{{s}}tes pugnandum e{{s}}t, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones {{s}}uos vocat eos Apo{{s}}tolus qui unà cum i- p{{s}}o {{s}}acrum Mini{{s}}terum in Eccle{{s}}ia obe- unt. Philip. 25. Philem.2. Bethum igitur indictum {{s}}ibi ac paratum {{s}}ciant, qui ad Eccle{{s}}i{{ae}} {{ae}}dificationem {{s}}e accingunt, Mi- litat {{s}}anè omnis Chri{{s}}tianus, at hoc pr{{ae}} aliis {{s}}pectat ad Mini{{s}}tros,qui ordines du- cunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Eccle{{s}}i{{ae}}.Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via {{s}}a- lutis manu ducunt.hi {{s}}unt gregis rúros (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes in- tueantur ut imitentur,illique {{s}}e{{s}}e confor- ment tanquam animar{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphatice vocat Apo{{s}}tolus ἡγεμίο Fus, duces vel ductores,quia doctrinâ ca le{{s}}ti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam {{s}}alutis nos ducunt, vel ducere debent.nam licèt {{s}}o liùs Dei e{{s}}t homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod {{s}}uum e{{s}}t honoris ergò communicat." * 20. Currus I{{s}}raelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14. 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non {{s}}olùm {{s}}unt Mlites {{et}} Du- ces,{{s}}ed {{et}}totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites eccle{{s}}i{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus abjiciant quia cruci a{{s}}{{s}}ue{{s}}cere nequeants tanta c{{s}} co rum mollie ties,ut mili tiam.horze, aut. Calvin E{{s}}t quzdi pugna omni bus fidelibs communis, Ephe{{s}}. 6,12. at quadam peculiaris c{{s}}t Mini{{s}}tris qui ducunt exercirum, Scftit ceu iq prima acie contraha- reticos {{et}} Tyranno Zanch. *Quamdi Samuel in Vivis fuit, Deus pop lum {{s}}uum liberabat à Phili{{s}}taon tyrannide, Calvin.<noinclude></noinclude> g1k7rmm5itto5jw49ioxkuatlie0zzf 275386 275385 2026-08-09T08:41:30Z JimKillock 19003 275386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>{{marginalia dextra|abjiciant quia cruci a{{s}}{{s}}ue{{s}}cere nequeants tanta e{{s}}t eorum mollities, ut militiam horreant. Calvin}} Solis, {{s}}udoris {{et}} frigoris patiens e{{s}}t, utpote multis expo{{s}}itus periculis, doloribus {{et}} {{ae}}rumnis gravi{{s}}{{s}}imis; contra h{{ae}}c, ut militibus adver{{s}}us ho{{s}}tes pugnandum e{{s}}t, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones {{s}}uos vocat eos Apo{{s}}tolus qui unà cum ip{{s}}o {{s}}acrum Mini{{s}}terum in Eccle{{s}}ia obeunt. Philip. 25. Philem.2. {{marginalia dextra|E{{s}}t qu{{ae}}d{{am}} pugna omnibus fidelib{{us}} communis, Ephe{{s}}. 6,12. at qu{{ae}}dam peculiaris e{{s}}t Mini{{s}}tris qui ducunt exercitum, {{et}} e{{s}}tat ceu in primà acie contra h{{ae}}reticos {{et}} Tyranno. Zanch.}}Bellum igitur indictum {{s}}ibi ac paratum {{s}}ciant, qui ad Eccle{{s}}i{{ae}} {{ae}}dificationem {{s}}e accingunt, Militat {{s}}anè omnis Chri{{s}}tianus, at hoc pr{{ae}} aliis {{s}}pectat ad Mini{{s}}tros, qui ordines ducunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Eccle{{s}}i{{ae}}.Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via {{s}}a- lutis manu ducunt. hi {{s}}unt gregis {{graeca|''rúros''}} (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes intueantur ut imitentur, illique {{s}}e{{s}}e conforment tanquam animat{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphaticè vocat Apo{{s}}tolus {{graeca|''ἡγεμίο Fus''}}, duces vel ductores, quia doctrinâ c{{ae}}le{{s}}ti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam {{s}}alutis nos ducunt, vel ducere debent. nam licèt {{s}}o liùs Dei e{{s}}t homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod {{s}}uum e{{s}}t honoris ergò communicat. 20. Currus I{{s}}raelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14.{{marginalia dextra|Quamdiu Samuel in Vivis fuit, Deus populum {{s}}uum liberabat à Phili{{s}}taor{{um}} tyrannide. Calvin.}} 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non {{s}}olùm {{s}}unt Milites {{et}} Duces, {{s}}ed {{et}} totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites eccle{{s}}i{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus<noinclude></noinclude> fpcbdsr2hqmv2ezbzg8pq3qr4uy91jv 275387 275386 2026-08-09T08:42:45Z JimKillock 19003 /* Incerta */ 275387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>{{marginalia dextra|abjiciant quia cruci a{{s}}{{s}}ue{{s}}cere nequeants tanta e{{s}}t eorum mollities, ut militiam horreant. Calvin}} Solis, {{s}}udoris {{et}} frigoris patiens e{{s}}t, utpote multis expo{{s}}itus periculis, doloribus {{et}} {{ae}}rumnis gravi{{s}}{{s}}imis; contra h{{ae}}c, ut militibus adver{{s}}us ho{{s}}tes pugnandum e{{s}}t, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones {{s}}uos vocat eos Apo{{s}}tolus qui unà cum ip{{s}}o {{s}}acrum Mini{{s}}terum in Eccle{{s}}ia obeunt. Philip. 25. Philem.2. {{marginalia dextra|E{{s}}t qu{{ae}}d{{am}} pugna omnibus fidelib{{us}} communis, Ephe{{s}}. 6,12. at qu{{ae}}dam peculiaris e{{s}}t Mini{{s}}tris qui ducunt exercitum, {{et}} e{{s}}tat ceu in primà acie contra h{{ae}}reticos {{et}} Tyranno. Zanch.}}Bellum igitur indictum {{s}}ibi ac paratum {{s}}ciant, qui ad Eccle{{s}}i{{ae}} {{ae}}dificationem {{s}}e accingunt, Militat {{s}}anè omnis Chri{{s}}tianus, at hoc pr{{ae}} aliis {{s}}pectat ad Mini{{s}}tros, qui ordines ducunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Eccle{{s}}i{{ae}}. Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via {{s}}a- lutis manu ducunt. hi {{s}}unt gregis {{graeca|''rúros''}} (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes intueantur ut imitentur, illique {{s}}e{{s}}e conforment tanquam animat{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphaticè vocat Apo{{s}}tolus {{graeca|''ἡγεμίο Fus''}}, duces vel ductores, quia doctrinâ c{{ae}}le{{s}}ti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam {{s}}alutis nos ducunt, vel ducere debent. nam licèt {{s}}o liùs Dei e{{s}}t homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod {{s}}uum e{{s}}t honoris ergò communicat. 20. Currus I{{s}}raelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14.{{marginalia dextra|Quamdiu Samuel in Vivis fuit, Deus populum {{s}}uum liberabat à Phili{{s}}taor{{um}} tyrannide. Calvin.}} 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non {{s}}olùm {{s}}unt Milites {{et}} Duces, {{s}}ed {{et}} totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites eccle{{s}}i{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus<noinclude></noinclude> f5t1e5d37uw1og0jdpcutk6uj1c4uk7 275388 275387 2026-08-09T08:44:48Z JimKillock 19003 275388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>{{marginalia dextra|abjiciant quia cruci a{{s}}{{s}}ue{{s}}cere nequeants tanta e{{s}}t eorum mollities, ut militiam horreant. Calvin}} Solis, {{s}}udoris {{et}} frigoris patiens e{{s}}t, utpote multis expo{{s}}itus periculis, doloribus {{et}} {{ae}}rumnis gravi{{s}}{{s}}imis; contra h{{ae}}c, ut militibus adver{{s}}us ho{{s}}tes pugnandum e{{s}}t, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones {{s}}uos vocat eos Apo{{s}}tolus qui unà cum ip{{s}}o {{s}}acrum Mini{{s}}terum in Eccle{{s}}ia obeunt. Philip. 25. Philem.2. {{marginalia dextra|E{{s}}t qu{{ae}}d{{am}} pugna omnibus fidelib{{us}} communis, Ephe{{s}}. 6,12. at qu{{ae}}dam peculiaris e{{s}}t Mini{{s}}tris qui ducunt exercitum, {{et}} e{{s}}tat ceu in primà acie contra h{{ae}}reticos {{et}} Tyranno. Zanch.}}Bellum igitur indictum {{s}}ibi ac paratum {{s}}ciant, qui ad Eccle{{s}}i{{ae}} {{ae}}dificationem {{s}}e accingunt, Militat {{s}}anè omnis Chri{{s}}tianus, at hoc pr{{ae}} aliis {{s}}pectat ad Mini{{s}}tros, qui ordines ducunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Eccle{{s}}i{{ae}}. Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via {{s}}alutis manu ducunt. hi {{s}}unt gregis {{graeca|''rúros''}} (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes intueantur ut imitentur, illique {{s}}e{{s}}e conforment tanquam animat{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphaticè vocat Apo{{s}}tolus {{graeca|''ἡγεμίο Fus''}}, duces vel ductores, quia doctrinâ c{{ae}}le{{s}}ti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam {{s}}alutis nos ducunt, vel ducere debent. nam licèt {{s}}o liùs Dei e{{s}}t homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod {{s}}uum e{{s}}t honoris ergò communicat. 20. Currus I{{s}}raelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14.{{marginalia dextra|Quamdiu Samuel in Vivis fuit, Deus populum {{s}}uum liberabat à Phili{{s}}taor{{um}} tyrannide. Calvin.}} 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non {{s}}olùm {{s}}unt Milites {{et}} Duces, {{s}}ed {{et}} totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites eccle{{s}}i{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus<noinclude></noinclude> q30o277fd1e3e622jz74p29a0ec8h1z 275389 275388 2026-08-09T08:47:00Z JimKillock 19003 /* Emendata */ 275389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JimKillock" />{{rvh|27|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>{{marginalia dextra|abjiciant quia cruci a{{s}}{{s}}ue{{s}}cere nequeants tanta e{{s}}t eorum mollities, ut militiam horreant. Calvin}} Solis, {{s}}udoris {{et}} frigoris patiens e{{s}}t, utpote multis expo{{s}}itus periculis, doloribus {{et}} {{ae}}rumnis gravi{{s}}{{s}}imis; contra h{{ae}}c, ut militibus adver{{s}}us ho{{s}}tes pugnandum e{{s}}t, 1.Tim,1,18. {{et}} 6, 12. hinc commilitones {{s}}uos vocat eos Apo{{s}}tolus qui unà cum ip{{s}}o {{s}}acrum Mini{{s}}terum in Eccle{{s}}ia obeunt. Philip. 25. Philem.2. {{marginalia dextra|E{{s}}t qu{{ae}}d{{am}} pugna omnibus fidelib{{us}} communis, Ephe{{s}}. 6,12. at qu{{ae}}dam peculiaris e{{s}}t Mini{{s}}tris qui ducunt exercitum, {{et}} e{{s}}tat ceu in primà acie contra h{{ae}}reticos {{et}} Tyranno. Zanch.}}Bellum igitur indictum {{s}}ibi ac paratum {{s}}ciant, qui ad Eccle{{s}}i{{ae}} {{ae}}dificationem {{s}}e accingunt, Militat {{s}}anè omnis Chri{{s}}tianus, at hoc pr{{ae}} aliis {{s}}pectat ad Mini{{s}}tros, qui ordines ducunt ac pr{{ae}}ferunt vexillum. 19. Duces Eccle{{s}}i{{ae}}. Ac.8,31.Rom. 19.Heb.13,7.17,24. quia alios in via {{s}}alutis manu ducunt. hi {{s}}unt gregis {{graeca|''τύπος''}} (1) norma {{et}} exemplar vit{{ae}}, quod omnes intueantur ut imitentur, illique {{s}}e{{s}}e conforment tanquam animat{{ae}} legi. 1.Tim.4,12. Hos emphaticè vocat Apo{{s}}tolus {{graeca|''ἡγέμονας''}}, duces vel ductores, quia doctrinâ c{{ae}}le{{s}}ti, {{et}} vit{{ae}} exemplo in viam {{s}}alutis nos ducunt, vel ducere debent. nam licèt {{s}}o liùs Dei e{{s}}t homines ducere, tamen quia hoc fit per doctrinam, doctoribus, quod {{s}}uum e{{s}}t honoris ergò communicat. 20. Currus I{{s}}raelis {{et}} equites ejus. 2.Reg. 2, 12. {{et}} 13. 14.{{marginalia dextra|Quamdiu Samuel in Vivis fuit, Deus populum {{s}}uum liberabat à Phili{{s}}taor{{um}} tyrannide. Calvin.}} 1. Sam. 7, 13. 14. Ex. 32, 10. non {{s}}olùm {{s}}unt Milites {{et}} Duces, {{s}}ed {{et}} totus exercitus. Sunt currus {{et}} equites eccle{{s}}i{{ae}} (1) vis {{et}} robur quibus<noinclude></noinclude> 1iqhcr8pdvn7rql3wn3yk7sv2jeidhb 104 84809 275390 2026-08-09T09:50:33Z JimKillock 19003 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ea defenditur contra hoftes. Quod fi unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo fuo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum mul- titudo; quanti quanti funt complures Elia? Hi funt Ecclefi{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, hoftes DEI occidunt non gladio corporali, fed fpirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redargu- unt, minanturque iis mortem pr{{ae}}fentem {{et}} {{ae}}ternam. 1.... 275390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|28|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>ea defenditur contra hoftes. Quod fi unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo fuo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum mul- titudo; quanti quanti funt complures Elia? Hi funt Ecclefi{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, hoftes DEI occidunt non gladio corporali, fed fpirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redargu- unt, minanturque iis mortem pr{{ae}}fentem {{et}} {{ae}}ternam. 1. Reg. 19. v. 17. fic oratio ne {{et}} imprecatione Elifei minaci non nullos effe peremptos legimus. 2. Reg.2. Apocal. II. verf. 5. fideles itaque verbi Miniftri, qui precibus fuis manus Dei te- nent, {{et}} Ecclefi{{ae}} funt lumina {{et}} columi- na, in magno pretio funt habendi. 21. Epifcopi, in genere, omnes Ec clefi{{ae}} Miniftri dicuntur Epifcopi, quia omnium eorum munus eft επισκοπων (1) profpicere gregi fidei fu{{ae}} commiffo, {{et}} diligentem ejus curam habere. Act. 20, 28. proinde quos vocat Apoftolus Pre- fbyteros Tit.1,5. hos verfu 7. vocat Epi- fcopos. nec eft Epifcopatus nomen tan- tùm honoris, fed {{et}} operis. Qui epifco- patum defiderat, pyes, opus (non otium {{et}}opes) defiderat.I.Tim.3,1. 22. Doctores,quia pr{{ae}}cipuum Mini- ftri munus eft docere verbum Dei. Ti- tulus hic primariò attribuitur Chrifto. Cucribus {{et}} equitibus eo tempo- robur ex. excitàs con- ftiterit. g. d. In Elia lon- gè plus fuir pr{{ae}}fidii, quam in Re ge{{et}} militi. bus,in qua drigis {{et}} e- quitibus ad tuendum populum Dei. Wolph Adjuvate me precibs, ego vos gla dio. Dixit Conftantin. illeM.Clere Suo. Nomen Epifcopi comprehen dit. 1. dilige tiam.2.Pru- dentiam. Laurent. Epifcopus non eft qui pr{{ae}}effe di- kexerit,non prodeffe. Aug.de Ce- vit.Deli.19. .8.19.<noinclude></noinclude> f31ukz16ypbrrnui11zsh56q6luv53w 275391 275390 2026-08-09T10:14:00Z JimKillock 19003 275391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rvh|28|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>ea defenditur contra ho{{s}}tes. Quod {{s}}i unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo {{s}}uo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum mul- titudo; quanti quanti {{s}}unt complures Elia? Hi {{s}}unt Eccle{{s}}i{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, ho{{s}}tes DEI occidunt non gladio corporali, {{s}}ed {{s}}pirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redargu- unt, minanturque iis mortem pr{{ae}}{{s}}entem {{et}} {{ae}}ternam. 1. Reg. 19. v. 17. {{s}}ic oratio ne {{et}} imprecatione Eli{{s}}ei minaci non nullos e{{s}}{{s}}e peremptos legimus. 2. Reg.2. Apocal. II. ver{{s}}. 5. fideles itaque verbi Mini{{s}}tri, qui precibus {{s}}uis manus Dei te- nent, {{et}} Eccle{{s}}i{{ae}} {{s}}unt lumina {{et}} columi- na, in magno pretio {{s}}unt habendi. 21. Epi{{s}}copi, in genere, omnes Ec cle{{s}}i{{ae}} Mini{{s}}tri dicuntur Epi{{s}}copi, quia omnium eorum munus e{{s}}t επισκοπων (1) pro{{s}}picere gregi fidei {{s}}u{{ae}} commi{{s}}{{s}}o, {{et}} diligentem ejus curam habere. Act. 20, 28. proinde quos vocat Apo{{s}}tolus Pre- {{s}}byteros Tit.1,5. hos ver{{s}}u 7. vocat Epi- {{s}}copos. nec e{{s}}t Epi{{s}}copatus nomen tan- tùm honoris, {{s}}ed {{et}} operis. Qui epi{{s}}co- patum de{{s}}iderat, pyes, opus (non otium {{et}}opes) de{{s}}iderat.I.Tim.3,1. 22. Doctores,quia pr{{ae}}cipuum Mini- {{s}}tri munus e{{s}}t docere verbum Dei. Ti- tulus hic primariò attribuitur Chri{{s}}to. Cucribus {{et}} equitibus eo tempo- robur ex. excitàs con- {{s}}titerit. g. d. In Elia lon- gè plus fuir pr{{ae}}{{s}}idii, quam in Re ge{{et}} militi. bus,in qua drigis {{et}} e- quitibus ad tuendum populum Dei. Wolph Adjuvate me precibs, ego vos gla dio. Dixit Con{{s}}tantin. illeM.Clere Suo. Nomen Epi{{s}}copi comprehen dit. 1. dilige tiam.2.Pru- dentiam. Laurent. Epi{{s}}copus non e{{s}}t qui pr{{ae}}e{{s}}{{s}}e di- kexerit,non prode{{s}}{{s}}e. Aug.de Ce- vit.Deli.19. .8.19.<noinclude></noinclude> pdfi9qe1jllf7f7307e9j9c6u6brlde 275395 275391 2026-08-09T10:25:49Z JimKillock 19003 /* Incerta */ 275395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JimKillock" />{{rvh|28|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>ea defenditur contra ho{{s}}tes.{{marginalia dextra|Curribus {{et}} equitibus eo tempore robur exexcitûs con{{s}}titerit. q.d. In Elia longè plus fuit pr{{ae}}{{s}}idii, quam in Rege{{et}} militibus, in quadrigis {{et}} equitibus ad tuendum populum Dei. Wolph Adjuvate me precib{{us}}, ego vos gladio. Dixit Con{{s}}tantin. ille M. Clero Suo.}} Quod {{s}}i unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo {{s}}uo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum multitudo; quanti quanti {{s}}unt complures Elia? Hi {{s}}unt Eccle{{s}}i{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, ho{{s}}tes DEI occîdunt non gladio corporali, {{s}}ed {{s}}pirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redarguunt, minanturque iis mortem pr{{ae}}{{s}}entem {{et}} {{ae}}ternam. 1. Reg. 19. v.17. {{s}}ic oratione {{et}} imprecatione Eli{{s}}ei minaci non nullos e{{s}}{{s}}e peremptos legimus. 2. Reg.2. Apocal. 11. ver{{s}}. 5. fideles itaque verbi Mini{{s}}tri, qui precibus {{s}}uis manus Dei tenent, {{et}} Eccle{{s}}i{{ae}} {{s}}unt lumina {{et}} columina, in magno pretio {{s}}unt habendi. {{marginalia dextra|Nomen Epi{{s}}copi comprehendit. 1. dilig{{en}}tiam. 2.Prudentiam. Laurent.}}21. Epi{{s}}copi, in genere, omnes Eccle{{s}}i{{ae}} Mini{{s}}tri dicuntur Epi{{s}}copi, quia omnium eorum munus e{{s}}t {{graeca|''επισκοπων}} (1) pro{{s}}picere gregi fidei {{s}}u{{ae}} commi{{s}}{{s}}o, {{et}} diligentem ejus curam habere. Act. 20, 28.{{marginalia dextra|Epi{{s}}copus non e{{s}}t qui pr{{ae}}e{{s}}{{s}}e didexerit, non prode{{s}}{{s}}e. Aug.de Civit.Dei.l.19.{{et}}.39.}} proinde quos vocat Apo{{s}}tolus Pre{{s}}byteros Tit.1,5. hos ver{{s}}u 7. vocat Epi{{s}}copos. nec e{{s}}t Epi{{s}}copatus nomen tantùm honoris, {{s}}ed {{et}} operis. Qui epi{{s}}copatum de{{s}}iderat, {{graeca|''pyes''}}, opus (non otium {{et}}opes) de{{s}}iderat.I.Tim.3,1. 22. Doctores, quia pr{{ae}}cipuum Mini{{s}}tri munus e{{s}}t docere verbum Dei. Ti- tulus hic primariò attribuitur Chri{{s}}to.<noinclude></noinclude> 9jiw5n9rtz0tenofquebxbh96en2mc2 275397 275395 2026-08-09T10:26:07Z JimKillock 19003 275397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="JimKillock" />{{rvh|28|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>ea defenditur contra ho{{s}}tes.{{marginalia dextra|Curribus {{et}} equitibus eo tempore robur exexcitûs con{{s}}titerit. q.d. In Elia longè plus fuit pr{{ae}}{{s}}idii, quam in Rege{{et}} militibus, in quadrigis {{et}} equitibus ad tuendum populum Dei. Wolph Adjuvate me precib{{us}}, ego vos gladio. Dixit Con{{s}}tantin. ille M. Clero Suo.}} Quod {{s}}i unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo {{s}}uo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum multitudo; quanti quanti {{s}}unt complures Elia? Hi {{s}}unt Eccle{{s}}i{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, ho{{s}}tes DEI occîdunt non gladio corporali, {{s}}ed {{s}}pirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redarguunt, minanturque iis mortem pr{{ae}}{{s}}entem {{et}} {{ae}}ternam. 1. Reg. 19. v.17. {{s}}ic oratione {{et}} imprecatione Eli{{s}}ei minaci non nullos e{{s}}{{s}}e peremptos legimus. 2. Reg.2. Apocal. 11. ver{{s}}. 5. fideles itaque verbi Mini{{s}}tri, qui precibus {{s}}uis manus Dei tenent, {{et}} Eccle{{s}}i{{ae}} {{s}}unt lumina {{et}} columina, in magno pretio {{s}}unt habendi. {{marginalia dextra|Nomen Epi{{s}}copi comprehendit. 1. dilig{{en}}tiam. 2.Prudentiam. Laurent.}}21. Epi{{s}}copi, in genere, omnes Eccle{{s}}i{{ae}} Mini{{s}}tri dicuntur Epi{{s}}copi, quia omnium eorum munus e{{s}}t {{graeca|''επισκοπων''}} (1) pro{{s}}picere gregi fidei {{s}}u{{ae}} commi{{s}}{{s}}o, {{et}} diligentem ejus curam habere. Act. 20, 28.{{marginalia dextra|Epi{{s}}copus non e{{s}}t qui pr{{ae}}e{{s}}{{s}}e didexerit, non prode{{s}}{{s}}e. Aug.de Civit.Dei.l.19.{{et}}.39.}} proinde quos vocat Apo{{s}}tolus Pre{{s}}byteros Tit.1,5. hos ver{{s}}u 7. vocat Epi{{s}}copos. nec e{{s}}t Epi{{s}}copatus nomen tantùm honoris, {{s}}ed {{et}} operis. Qui epi{{s}}copatum de{{s}}iderat, {{graeca|''pyes''}}, opus (non otium {{et}}opes) de{{s}}iderat.I.Tim.3,1. 22. Doctores, quia pr{{ae}}cipuum Mini{{s}}tri munus e{{s}}t docere verbum Dei. Ti- tulus hic primariò attribuitur Chri{{s}}to.<noinclude></noinclude> n81909zhhca1xmlza4h8adn095cj7e4 275399 275397 2026-08-09T10:28:43Z JimKillock 19003 /* Emendata */ 275399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JimKillock" />{{rvh|28|SAL TERR{{AE}}.}}</noinclude>ea defenditur contra ho{{s}}tes.{{marginalia dextra|Curribus {{et}} equitibus eo tempore robur exexcitûs con{{s}}titerit. q.d. In Elia longè plus fuit pr{{ae}}{{s}}idii, quam in Rege{{et}} militibus, in quadrigis {{et}} equitibus ad tuendum populum Dei. Wolph Adjuvate me precib{{us}}, ego vos gladio. Dixit Con{{s}}tantin. ille M. Clero Suo.}} Quod {{s}}i unus Elias vehebat {{et}} protegebat populum, {{et}} magis cum juvabat zelo {{s}}uo {{et}} oratione, quam magna curruum {{et}} equitum multitudo; quanti quanti {{s}}unt complures Elia? Hi {{s}}unt Eccle{{s}}i{{ae}} muri {{et}} reip. antemuralia; hi, ho{{s}}tes DEI occîdunt non gladio corporali, {{s}}ed {{s}}pirituali (1.) gladio lingu{{ae}}, quâ eos acriter redarguunt, minanturque iis mortem pr{{ae}}{{s}}entem {{et}} {{ae}}ternam. 1. Reg. 19. v.17. {{s}}ic oratione {{et}} imprecatione Eli{{s}}ei minaci non nullos e{{s}}{{s}}e peremptos legimus. 2. Reg.2. Apocal. 11. ver{{s}}. 5. fideles itaque verbi Mini{{s}}tri, qui precibus {{s}}uis manus Dei tenent, {{et}} Eccle{{s}}i{{ae}} {{s}}unt lumina {{et}} columina, in magno pretio {{s}}unt habendi. {{marginalia dextra|Nomen Epi{{s}}copi comprehendit. 1. dilig{{en}}tiam. 2.Prudentiam. Laurent.}}21. Epi{{s}}copi, in genere, omnes Eccle{{s}}i{{ae}} Mini{{s}}tri dicuntur Epi{{s}}copi, quia omnium eorum munus e{{s}}t {{graeca|''ἐπισκοπεῖν''}} (1) pro{{s}}picere gregi fidei {{s}}u{{ae}} commi{{s}}{{s}}o, {{et}} diligentem ejus curam habere. Act. 20, 28.{{marginalia dextra|Epi{{s}}copus non e{{s}}t qui pr{{ae}}e{{s}}{{s}}e didexerit, non prode{{s}}{{s}}e. Aug.de Civit.Dei.l.19.{{et}}.39.}} proinde quos vocat Apo{{s}}tolus Pre{{s}}byteros Tit.1,5. hos ver{{s}}u 7. vocat Epi{{s}}copos. nec e{{s}}t Epi{{s}}copatus nomen tantùm honoris, {{s}}ed {{et}} operis. Qui epi{{s}}copatum de{{s}}iderat, {{graeca|''ἔργον''}}, opus (non otium {{et}}opes) de{{s}}iderat.I.Tim.3,1. 22. Doctores, quia pr{{ae}}cipuum Mini{{s}}tri munus e{{s}}t docere verbum Dei. Ti- tulus hic primariò attribuitur Chri{{s}}to.<noinclude></noinclude> 6j2g5j0kugxbdnmwjihl6pyw535pmxq