Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk 0 54440 278948 226449 2026-09-02T18:43:32Z Saumache 27923 /* */ 278948 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Ausonius |OperaeTitulus= Eclogarium |OperaeWikiPagina=Eclogarium (Ausonius) |Annus= Saeculo V |SubTitulus=Migne |Genera= |Editio=Migne |Fons=[http://www.mlat.uzh.ch/index.php?app=browser Corpus Corporum], [https://archive.org/details/patrologiaecurs174unkngoog/page/n461/mode/1up archive.org] }} '''[[Patrologia Latina/19|Migne ''Patrologia Latina'' Tomus 19]]''' Eclogarium (Ausonius Burdigalensis), J. P. Migne <poem> {{c|De ratione Librae.}} Miraris quicumque manere ingentia mundi Corpora, sublimi coeli circumdata gyro, Et tantae nullam moli intercedere labem: Accipe quod mirere magis. Tenuissima tantis Principia, et nostros non admittentia visus, Parvarum serie constat connexa atomorum. Sed solidum in parvis, nullique secabile segmen, Unde vigor viresque manent, aeternaque rerum Mobilitas: nulloque umquam superabilis aevo. Divinis humana licet componere. Sic est As solidus, quoniam bis sex de partibus aequis Constat: et in minimis paribus tamen una manet vis. Nam si quid numero minuatur, summa vacillat, Convulsaeque ruunt labefacto corpore partes: Ut medium si quis vellat de fornice saxum, Incumbunt cui cuncta, simul devexa sequentur Caetera, communemque trahent a vertice lapsum. Non aliter libra est. Si defuit uncia, totus Non erit as: nomenque deunx jam cassus habebit. Nec dextans retinet nomen, sextante remoto. Et dodrans, quadrante satus, auctore carebit. Divulsusque triens prohibet persistere bessem. Jam quincunx tibi nullus erit, si prima revellas. Et semis, cui semis erit pereuntibus assis Partibus, et cujus librae pars septima, septunx? Libra igitur, totum si nulla in parte vacillet. Ponderis, et numeri, morumque, operumque, et aquarum Libra: nec est modulus, quem non hoc nomine signes. Telluris, medio quae pendet in aere, libra est. Et Solis Lunaeque vias sua libra coercet. Libra dii, somnique pares determinat horas. Libra Caledonios sine littore continet aestus. Tu quoque certa mane morum mihi libra meorum. {{c|De ratione puerperii maturi.}} Omnia, quae vario rerum metimur in actu, Astrorum dominatus agit, terrenaque tantum Membra homini, e superis fortuna, et spiritus auris, Septeno moderanda choro: sed praesidet ollis Sortitus regimen nitidae sol aureus aethrae. Nec sola in nobis moderatur tempora vitae, Dum breve solliciti spatium producimus aevi: Creditur occultosque satus, et tempora vitae Materno ducenda utero, formare videndo, Et nondum exortae leges componere vitae. Namque ubi conceptus genitali insederit alvo, Haud dubium solem cuicumque insistere signo. Qui cum vicini stationem ceperit astri, Contiguos nullum transfundit lumen in ortus. Ast ubi conversis post menstrua tempora habenis, Scandit purpureo jam tertia sidera curru: Obliqua exilem dimittit linea lucem, Aspirans tenues per inertia pondera motus. Quarta in sede viget primi indulgentia solis. Suadet et infusus teneros coalescere foetus. Fulgor tetragono aspectu vitale coruscat, Clarum et lene micans: quinti qui cardine signi Incutit attonitam vegetato infante parentem. Nam sexto vis nulla loco: quia nulla tuendi Aequati lateris signatur regula Phoebo. Ast ubi signiferae media in regione cohortis Septimus accepit limes rutilantia flammis Recto castra situ: turgentis foedera partus Jam plena sub luce videt: nec fulgura parci Luminis intendens, toto favet igne coronae. Hinc illud, quod legitimos Lucina labores Praevenit; et gravidos sentit subrepere nixus Ante exspectatum festina puerpera votum. Quod nisi, septeno cum lumina fudit ab astro, Impulerit tardi claustra obluctantia partus; Posterior nequeat, possit prior: an quia sexto Aemulus octavi conspectus inutilis astri Nescit compariles laterum formare figuras? Sed nono incumbens signo, cunctantia matrum Vota levat, trigono vires sociante sequenti. At si difficilis trahit Ilythyia Tetragono absolvet dubiarum vincla morarum. {{c|Signa coelestia.}} Ad Boreae partes Arcti junguntur, et Anguis. Post has Arctophylax, pariterque Corona, Genuque Prolapsus, Lyra, Avis, Cepheus, et Cassiopea, Auriga, et Perseus, Deltoton, et Andromedae astrum, Pegasus, et Delphinus, Telum, Aquila, Anguitenensque. Signifer inde subest: bis sex et sidera complent. Hic Aries, Taurus, Gemini, Cancer, Leo, Virgo, Libra, Scorpius, Arcitenens, Capricornus, et Urnam Qui tenet, et Pisces. Post hos in partibus Austri Orion, Procyon, Lepus, ardens Sirius, Argo, Hydrus, Chiron, Turibulum quoque, Piscis et ingens. Hunc sequitur Pistrix, simul Eridanique fluenta. Sed vaga praeterea dicuntur lumina septem, Luna et Mercurius, Venus, ac Sol, Mars quoque fulgens. Hic Jovis et sidus super omnia sidera lucens. Celsior his Saturnus, tardior omnibus astris. {{c|Ratio dierum anni vertentis.}} Nonaginta dies et quatuor, ac medium Sol Conficit, a tropico in tropicum dum permeat astrum, Octipedem in Cancrum Phryxeo ab Ariete pergens. Hoc spatio aestivi pulsusque, et meta diei. Semidiemque, duosque dies, deciesque novenos, A Cancro in Chelas, aequatae tempora noctis Atque dii, cursu peragit Sol aureus altero, Autumni aestatisque simul confinia miscens. Unde autumnales transcurrens ordine menses, Ad tropicum pergit signum gelidi Capricorni, Octo dies decies octonis insuper addens, Quadrantemque dii: quinto qui protinus anno Mense Numae extremo nomen capit embolimaei. Inde ad Agenorei festinans cornua tauri, Scandit Lanigeri tropicum Sol aureus astrum, Nonaginta dies decreto fine coercens. Hic tibi circus erit semper vertentibus annis, Tercentum, ac senis decies et quinque diebus. {{c|De nominibus septem dierum.}} Nomina, quae septem vertentibus apta diebus Annus habet, totidem errantes fecere planetae. Quos indefessa volvens vertigine Mundus Signorum obliqua jubet in statione vagari. Primum, supremumque diem radiatus habet Sol. Proxima fraternae succedit Luna coronae. Tertius assequitur Titania lumina Mavors. Mercurius quarti sibi vendicat astra diei. Illustrant quintam Jovis aurea sidera zonam. Sexta salutigerum sequitur Venus alma parentem. Cuncta supergrediens Saturni septima lux est. Octavum instaurat revolubilis orbita Solem. Hic versus sine auctore est. Quid quoque die demi de corpore oporteat. Ungues Mercurio, barbam Jove, Cypride crines. {{c|Hoc sic refellendum.}} Mercurius furti probat ungues semper acutos, Articulisque aciem non sinit imminui. Barba Jovi, crines Veneri decor: ergo necesse est, Ut nolint demi, quo sibi uterque placet. Mavors imberbes, et calvos Luna adamasti. Non prohibent comi tum caput atque genas. Sol et Saturnus nihil obstant unguibus, ergo Non placitum Divis tolle monostichium. {{c|De mensibus, et quatuor anni temporibus.}} Aeternos menses, et tempora quattuor anni, Quattuor ista tibi subjecta monosticha dicent. Martius, Aprilis, Maius sunt tempora veris. Julius, Augustus, nec non et Junius, aestas. Septembri, Octobri autumnus, totoque Novembri. Brumales, Janus, Februarius, atque December. {{c|De mensibus monosticha.}} Primus Romanas ordiris Jane Kalendas. Februa vicino mense Numa instituit. Martius antiqui primordia protulit anni. Foetiferum Aprilem vindicat alma Venus. Majorum dictus patrum de nomine Maius. Junius aetatis proximus est titulo. Nomine Caesareo Quinctilem Julius auget. Augustus nomen Caesareum sequitur. Autumnum Pomona tuum, September, opimat. Triticeo October fenore ditat agros. Sidera praecipitas pelago, intempeste November. Tu genialem hiemem, feste December agis. {{c|Disticha de iisdem mensibus.}} Jane nove, primo qui das tua nomina mensi, Jane bifrons, spectas tempora bina simul. Post superum cultus, vicino Februa mense Dat Numa cognatis Manibus inferias. Martius et generis Romani praesul, et anni, Prima dabas Latiis tempora consulibus. Aeneadum genetrix vicino nomen Aprili Dat Venus, est Marti namque Aphrodita comes. Maia dea, an major, Mai, te fecerit aetas, Ambigo: sed mensi est auctor uterque bonus. Junius hunc sequitur duplici celebrandus honore, Seu nomen Juno, sive Juventa dedit. Inde Dionaeo praefulgens Julius astro, Aestatis mediae tempora certa tenet. Augustus sequitur cognatum a Caesare nomen: Ordine sic anni proximus, ut generis. Nectuntur post hos, numerumque ex ordine signant: September, Bacchi munere praela rigans: Et qui sementis per tempora, fenore laetus, October, cupidi spem fovet agricolae: Quique salo mergens solemnia signa November Praecipitat, coelo mox reditura suo. Concludens numerum genialia festa December Finit, ut a bruma mox novus annus eat. {{c|Quoteni dies sint mensium singulorum.}} Implent tricenas per singula menstrua luces Junius, Aprilisque, et cum Septembre November. Unum ter denis cumulatius adde diebus Per septem menses, Jani Martisque Kalendis, Et quas Maius agit, quas Julius, Augustusque, Et quas October, positusque in fine December. Unus erit tantum duodetriginta dierum, Quem Numa praeposito voluit succedere Jano. Sic tercentenis decies accedere senos, Quadrantemque, et quinque dies sibi computat annus. De tribus menstruis mensium. Bis senas anno reparat Lucina Kalendas: Et totidem medias dat currere Jupiter Idus. Nonarumque diem faciunt infra octo secundi. Haec sunt Romano tantum tria nomina mensi, Caetera per numeros sunt cognomenta dierum. {{c|Quo mense quotae Nonae, vel Idus sint.}} At Nonas modo quarta aperit, modo sexta refert lux. Sexta refert Maii, Octobris, Martisque recursu, Et qui solstitio sua tempora Julius infert. Caetera pars mensium quartis est praedita Nonis. Omnes vero Idus octava luce recurrunt. Quotae Kalendae sint mensium singulorum. Post Idus, quas quisque suas habet ordine mensis, Diversae numero redeunt variante Kalendae, . . . . . Dum rursumque iterumque vocantur, Ut tandem optati procedant temporis ortu. Ter senis, unoque die genialia festa Porrigit, ut Janum arcessat nova bruma morantem. Hoc numero mensisque Numae redit, autumnique Principium referens Bacchi September alumnus. Julius, et Maius, positusque in fine December, Octoberque die revocatur tardius uno. Inde die redeunt minus uno quattuor ultra, Quos numero adjiciam, Sextilis, Junius atque Aprilis, post quos penultima meta November. Ter quinis, unoque die Junonie Mavors, Ut redeas, referasque exordia prima, cieris. Hoc numero, ad plenum vertens reparabitur annus. {{c|In quo mense quod signum sit ad cursum Solis.}} Principium Jani sancit tropicus Capricornus. Mense Numae in medio solidi stat fidus Aquari. Procedunt duplices in Martia tempora Pisces. Respicis Apriles, Aries Phryxee, Kalendas. Majus Agenorei miratur cornua Tauri. Junius aequatos coelo videt ire Laconas. Solstitio ardentis Cancri fert Julius astrum. Augustum mensem Leo fervidus igne perurit. Sidere Virgo tuo Bacchum September opimat. Aequat et October sementis tempore Libram. Scorpion hibernus praeceps jubet ire November. Terminat Arcitenens medio sua signa Decembri. {{c|Q. Ciceronis versus eo pertinent, ut quod signum quo tempore illustre sit, noverimus: quod superius quoque nostris versibus expeditur.}} Flumina verna cient obscuro lumine Pisces. Curriculumque Aries aequat noctisque diique. Cornua quem comunt florum praenuntia Tauri. Aridaque aestatis Gemini primordia pandunt. Longaque jam minuit praeclarus lumina Cancer. Languificusque Leo proflat ferus ore calores. Post, modicum quatiens Virgo fugat orta vaporem. Autumni reserat portas aequatque diurna Tempora nocturnis dispenso sidere Libra. Et fetos ramos dinudat flamma Nepai. Pigra Sagittipotens jaculatur frigora terris. Bruma gelu glacians jubare spirat Capricorni. Quam sequitur nebulas rorans liquor altus Aquari: Tenta supra, circaque vigent ubi flumina mundi. At dextra, laevaque ciet rota fulgida Solis Mobile curriculum, et Lunae simulacra feruntur. Squama sub aeterno conspectu torta Draconis Eminet. Hunc inter fulgentem sidera septem Magna quatit stellans: quam servans serus in alta Conditur Oceani ripa cum luce Bootes. {{c|A Solstitio in aequinoctium ratio.}} Sol profectus a teporo veris aequinoctio, Post semidiem postque totos nonaginta et quatuor, Fervidis flagrans habenis pulsum aestivum conficit. Inde Autumnus noctis horas librans aequo lumine, Octo et octoginta goeris, et super trihorio. . . . . . . . . . . . . . . . . . Inde floridum reflexis ver revisit oreis Additis ad hos priores goeros geminis orbibus. {{c|De Feriis Romanis.}} Nunc et Apollineos Tiberina per ostia ludos, Et Megalesiacae matris operta loquar. Vulcanique dies autumni exordia primi, Quinquatrusque Deae Pallados expediam: Et medias Idus, Maii, Augustique recursu, Quas sibi Mercurius, quasque Diana dicat. Matronae quae sacra colant pro laude virorum, Mavortis primi cum rediere dies. Festa Caprotinis memorabo celebria nonis. Cum stola matronis dempta teget famulas. Quattuor illa etiam discretis partibus anni Solstitia, et luces nocte, dieque pares. Nec Regifugium pulsis ex urbe tyrannis, Laetum Romanis fas reticere diem. Visne Opis ante sacrum, vel Saturnalia dicam, Festaque servorum, cum famulantur heri? Et numquam certis redeuntia festa diebus, Compita per vicos cum sua quisque colit? Aut duplicem cultum, quem Neptunalia dicunt, Et quem de Conso consiliisque vocant? Festa haec, navigiis, aut quae celebrata quadrigis, Jungunt Romanos finitimosque duces? Adjiciam cultus, peregrinaque sacra deorum, Natalem Herculeum, vel ratis Isiacae: Nec non lascivi Floralia laeta theatri, Quae spectare volunt, qui voluisse negant. Nunc etiam veteres celebrantur Equiria ludi. Prima haec Romanus nomina Circus habet. Et Dionysiacos Latio cognomine ludos Roma colit, Liber quae sibi vota dicat. Aediles plebeii etiam, aedilesque curules Sacra Sigillorum nomine dicta colunt. Et gladiatores funebria praelia notum Decertasse foro: nunc sibi arena suos Vendicat: extremo qui jam sub fine Decembris Falcigerum placant sanguine Caeligenam. {{c|De lustralibus agonibus.}} Quattuor antiquos celebravit Achaia ludos. Caelicolum duo sunt, et duo festa hominum. Sacra Jovis, Phoebique, Palaemonis, Archemorique. Serta quibus pinus, malus, oliva, apium. De locis agonum. Prima Jovi magno celebrantur Olympia Pisae. Parnassus Clario sacravit Pythia Phoebo. Isthmia Portuno bimaris dicat acta Corinthi. Archemori Nemeaea colunt funebria Thebae. {{c|De auctoribus agonum.}} Primus Olympiacae sacravit festa coronae Jupiter Argivi stadia ad longissima Circi. Proximus Alcides Nemeae sacravit honorem. Haec quoque temporibus quinquennia sacra notandis Isthmia Neptuno data sunt, et Pythia Phoebo, Ancipiti cultu divorum hominumque sepultis. Quod iidem, qui sacri agones sunt, et funebres ludi habeantur. Tantalidae Pelopi moestum dicat Elis honorem. Archemori Nemeaea colunt quinquennia Thebae. Isthmia defuncto celebrata Palaemone, notum. Pythia placando Delphi statuere Draconi. </poem> [[Categoria:Patrologiae Cursus Completus]] 0sw896cq29lfb94i1s7cth02v4ads28 0 85611 278949 2026-09-02T23:41:39Z Ionas Callensis 33010 Paginam instituit, scribens 'CAPUT I. 1 ''Minax oraculum Iouae in Israelitas per Malachiam.'' 2 Amaui uos, ait Ioua. Quod si quaeritis in quo uos amauerim, Nonne Iacobi frater erat Esaus? inquit Ioua. 3 Atqui Iacobum amaui: Esaum autem odi, eiusque montes in uastitatem, et possessionem in draconum solitudinem redegi. 4 Quod si decreuerint Idumaei, se, qui peruastati sint, diruta refecturos, sic dicit armipotens Ioua: Quod ipsi construxerint ego euertam, uocabunturque fines impietatis, et...' 278949 wikitext text/x-wiki CAPUT I. 1 ''Minax oraculum Iouae in Israelitas per Malachiam.'' 2 Amaui uos, ait Ioua. Quod si quaeritis in quo uos amauerim, Nonne Iacobi frater erat Esaus? inquit Ioua. 3 Atqui Iacobum amaui: Esaum autem odi, eiusque montes in uastitatem, et possessionem in draconum solitudinem redegi. 4 Quod si decreuerint Idumaei, se, qui peruastati sint, diruta refecturos, sic dicit armipotens Ioua: Quod ipsi construxerint ego euertam, uocabunturque fines impietatis, et populus in quem Ioua saeuit in perpetuum: 5 id quod uos uestris oculis spectantes, dicetis, magnificandum esse Iouam per fines Israelitarum. 6 Filius patrem, et seruus dominum debet honorare. Quod si ego pater, ubi est meus honor? si ego Dominus, ubi est mei metus? inquit armipotens Ioua uobis, sacerdotes, mei nominis contemptoribus. 7 Quod si quaeritis, in quo meum nomen contemnatis, Affertis ad aram meam panem pollutum. Quod si quaeritis in quo me polluatis: in eo, quod Iouae mensam habetis pro despecta. 8 Et quamuis caecam afferatis uictimam, non est malum: quamuis claudam aut aegram, non est malum. Offer eam quaeso praesidi tuo, utrum ei placiturus sis, aut ab eo quod uelis impetraturus, inquit armipotens Ioua. 9 Quamobrem orate praesentem Deum, ut misereatur nostri: qui causa estis, ut uestri rationem non habeat, inquit armipotens Ioua. 10 Quis uestrum est, qui gratis uel fores meas claudat, aramue collustret? Non mihi accepti estis, inquit armipotens Ioua: nec mihi placet ex uestra manu fertum. 11 Nam ab ortu solis ad occasum magnum erit nomen meum apud gentes, et ubique locorum afferetur meo nomini suffitus, fertumque purum: tam magnum erit meum nomen apud gentes, inquit armipotens Ioua, 12 id quod uos profanatis, dum Iouae mensam habetis pro polluta, eiusque uictus prouentum pro despecto: 13 dicitisque, Uah, quam onerosum est? cum id uel difflare possitis, inquit armipotens Ioua: raptaque et clauda et aegra afferatis, fertumque obmoueatis. Scilicet id mihi placebit ex uestra manu? inquit Ioua. 14 At execrabilis est deceptor, qui cum masculum sit in eius grege, tamen uitiosum Iouae uouet ac immolat: nam rex magnus ego sum, inquit armipotens Ioua, meumque nomen apud gentes terribile. CAPUT II. 1 Quamobrem ad uos pertinet hoc praeceptum, sacerdotes, 2 Nisi obediueritis, ac animum ad tribuendam meo nomini gloriam, applicueritis, inquit armipotens Ioua, immittam in uos infelicitatem, uestrasque felicitates infelicitabo, et infelicitabo, quoniam uos non huc animum adiicitis. 3 Ego uobis semen profligabo, conspergamque stercore uestras facies, stercore uestrorum festorum, quod uobis adhaerebit: 4 scietisque me misisse uobis praeceptum hoc, ut mihi cum Leui foedus intercederet, inquit armipotens Ioua, 5 cum quo mihi foedus intercessit uitae atque pacis: quae quidem ei dedi, quia me reuerentia prosequeretur, et meum nomen formidaret. 6 Habuit ueram in ore disciplinam, nec extitit in eius labiis iniquitas: Amice se et recte erga me gessit, et multos auertit a uitio. 7 Nam sacerdotis labra doctrinam custodire debent: estque ab eius ore petenda lex, quippe qui sit armipotentis Iouae nuncius. 8 At uos de uia deflectitis, multos impeditis in lege, corrumpentes Leuiticum foedus, inquit armipotens Ioua. 9 Itaque ego quoque uos toti populo contemptos abiectosque reddam, quandoquidem uos meas uias non tenetis, et in lege habetis personarum rationem. 10 Nonne patrem unum habemus nos omnes? nonne nos Deus unus creauit? cur prodit fratrem frater, profanando nostrum foedus patrium? 11 Proditor est Iudaeus, fitque nefas in Israelitis ac Hierosolymis: siquidem profanat Iudaeus fanum Iouae quod amauit, peregrinique dei puellam maritat. 12 Euertet Ioua uirum qui id fecerit, uigilantem et respondentem ex Iacobeis tabernaculis, et fertum armipotenti Iouae obmouentem. 13 Adde quod efficitis, ut obtegatur lacrymis ara Iouae ploratu ac suspiriis, ita ut non amplius ferta respiciat, neque placamina ex uestra manu admittat. 14 Quaeretis, quamobrem? quoniam Ioua tibi et tuae iuuentutis uxori conscius est, in quam tu perfidiosus es, cum sit tua socia, et tibi foederata coniunx. 15 Quod si unus fecit, qui spiritu abundabat, quorsum allegatur unus ille, qui diuinam progeniem quaerebat? at uos animis cauete, ne in uestrae iuuentutis uxores agatur perfide. 16 Qui odit, repudiet, inquit Ioua Deus Israelitarum: et tegat iniquitatem ueste sua, inquit armipotens Ioua: et cauete animis, ne perfide agatis. 17 Fatigatis Iouam uerbis uestris: quod si quaeritis in quo fatigetis? in eo quod dicitis omnes maleficos placere Iouae, eique acceptos esse: alioquin, ubinam esse Deum aequum? CAPUT III. 1 Ego mittam meum nuncium, qui mihi uiam praeparabit, et repente ueniet in suum delubrum Dominus, quem uos requiritis, foederisque nuncius quem uos auetis: is aduentat, inquit armipotens Ioua. 2 Quis autem eius aduentus diem sustinebit? aut eo apparente consistet? erit enim quasi quidam ignis explorans, aut lanaria fullonia: 3 sedensque explorabit, ac expurgabit argentum, et expurgabit Leuitas, ac tam puros reddet, quam est aurum aut argentum. Itaque Iouae fertum iuste obmouebunt: 4 eritque acceptum Iouae, Iudaeorum ac Hierosolymitanorum fertum, sicut antiquis ac priscis temporibus atque annis. 5 Congrediar autem uobiscum iudicio, eroque celer testis in praestigiatores, in adulteros, in periuros, in eos qui mercede fraudant mercenarios, qui uiduas, qui pupillos, qui peregrinos labefactant, neque me timent, inquit armipotens Ioua. 6 Nam nec ego Ioua mutabilis sum, nec uos Iacobidae finiendi. 7 A maiorum uestrorum tempore deflexistis de meis institutis, nec ea seruastis: redite ad me, et redibo ad uos, inquit armipotens Ioua. 8 Quod si quaeritis, in quo redeatis: debent ne homines defraudare Deum, ut me uos defraudetis? Quod si quaeritis, quonam defraudetis me: decumis ac honorariis. 9 Infelicitate infelices estis, qui me defraudetis uniuersa gens. 10 Inferte totas decumas in cellam, et facite ut sit in aede mea alimentum, ac me in hoc tentate, inquit armipotens Ioua: ni ego uobis, patefactis coeli meatibus ubertatem effundam immensam, 11 et consumentia ita profligabo, ut uobis terrae fruges non corrumpant, nec steriles habeatis ruri uineas, inquit armipotens Ioua: 12 uosque beatos praedicabunt cunctae gentes, qui sitis accepta terra, inquit armipotens Ioua. 13 Uos atrocibus utimini contra me uerbis, inquit Ioua. Quod si quaeritis quid contra me loquamini: 14 dicitis, frustra seruitur Deo: et quid prodest, si eius disciplinam seruemus, aut armipotentis Iouae causa pullati ambulemus? 15 cum superbos beatos feramus, cumque impie agentes instruantur, et licet tentent Deum, euadant. 16 Interim colloquentes Iouae metuentes inter se se attendit auditque Ioua, propositum habens scriptum memoriae librum metuentium Iouam, eiusque nomen habentium in precio. 17 Itaque erunt mihi (inquit armipotens Ioua) tum cum rem geram, peculium, eisque indulgebo, quomodo quis suo filio indulget sibi seruienti: 18 reuersique, iustos ab impiis discernetis, et Deum colentes ab eis, qui eum non colunt. CAPUT IIII. 1 Aduentat enim dies more fornacis ardens, qua erunt omnes superbi, omnesque impie agentes, stipula: eosque uentura dies inflammabit, inquit armipotens Ioua, ita ut eis neque radicem relinquat, neque ramum. 2 Uobis autem meum nomen reuerentibus orietur iustitiae sol, cuius in alis erit sanitas: egressique lasciuietis ut altiles uituli, 3 et obteretis impios, qui puluis erunt sub pedum uestrorum uestigiis, tum cum ego rem geram, inquit armipotens Ioua. 4 Recordamini legem mei Mosis, quam ei in Horebo monte praecepi ad omnes Israelitas, decreta atque iura. 5 Ego uobis missurus sum Eliam uatem, antequam ueniat Iouae dies magna ac terribilis, 6 qui et parentum animos ad natos, et natorum animos ad parentes, conuertat, ne ego ueniam, et afficiam orbem exitio. 0xvlfll47w2rqrysns2tjr8toqy0y1e 104 85612 278950 2026-09-03T02:43:12Z Greys Guzman 33158 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'DIGESTO .- LIBRO XXIX: TÍTULO III querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et (1) ut ipsam scripturam quis inspiciat,et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare. 443 cimiento de causa, para que, si se averiguare que vive, no permita que se inspeccionen las tablas , y para que cualquiera inspeccione la misma escritura, y los sellos, y otra cualquier cosa que de las tablas quiera ver. § 5. Inspectio tabularum etiam lect... 278950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>DIGESTO .- LIBRO XXIX: TÍTULO III querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et (1) ut ipsam scripturam quis inspiciat,et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare. 443 cimiento de causa, para que, si se averiguare que vive, no permita que se inspeccionen las tablas , y para que cualquiera inspeccione la misma escritura, y los sellos, y otra cualquier cosa que de las tablas quiera ver. § 5. Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat . § 5. La inspección de las tablas indica también su lectura . § 6.-Diem autem et consulem tabularum non § 6.-Mas el Pretor no consiente que se copie ni patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam se vea el dia y el nombre del cónsul del testamen- to, con este objeto, para que no se haga alguna fal- falso fabricando instruere potest. sificación; porque también la inspección puede dar § 7. Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates . § 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse , non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis . 3. GAIUS libro XVII. ad Edictum provinciale .. -Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit , et ob id ad exhibendum quoque agere potest. pie para que se haga alguna falsedad. § 7. Pero ¿concede acaso facultad para inspeccionar ó copiar desde luego, ó le dará, al que lo solicite, tiempo para la exhibición? Y es más cierto, que deberá dárselo según la proximidad ó la mayor distancia de los lugares . § 8. Si no negando alguno que tiene en su poder las tablas, no consintiera que se inspecciona- ran y copiaran, será de todos modos compelido á ello; pero si negara que en su poder están las tablas, se ha de decir, que se remite al interdicto, que hay sobre la exhibición de las tablas. 3. GAYO; Comentarios al Edicto provincial, libro XVII. -Mas al mismo heredero le compete la reivindicación de las tablas, así como de las demás cosas de la herencia, y por esto puede ejercitar también la acción de exhibición . 4. ULPIANUs libro L. ad Edictum . - Quum ab 4. ULPIANO ; Comentarios al Edicto , libro L.Cuando desde un principio se haya de abrir el tes- initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua tamento, es de cargo del Pretor obligar á los que recognoscere , lo sellaron á comparecer y a reconocer sus sellos, 5. PAULUS libro VIII. ad Plautium .-vel ne- 5. PAULO; Comentarios á Plaucio, libro VIII. gare, se signasse; publice enim expedit, suprema -ó á negar que lo sellaron; porque importa á la utilidad pública, que tengan efecto las últimas vo- hominum iudicia exitum habere . luntades de los hombres . 6. ULPIANUS libro L. ad Edictum .- Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari . 6. ULPIANO; Comentarios al Edicto , libro L.Pero si se hubiere hallado á la mayor parte de los que lo sellaron, se podrá con su intervención abrir y leer el testamento. 7. GAIUS libro VII. ad Edictum provinciale.Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus aper- 7. GAYO; Comentarios al Edicto provincial, libro VII.- Pero si alguno de los que lo sellaron estuviere ausente, se debe enviar el testamento á donde él esté, para que lo reconozca ; poque es gravoso que sea llamado para reconocerlo , porque muchas veces somos distraidos de nuestros negocios con grande quebranto, y es injusto que sea gravoso para cada cual su propio cargo. Yno importa al caso, que esté ausente uno solo, ó todos ; y si acaso estando todos ausentes urgiera alguna causa para que se abra el testamento, debe cuidar el procónsul de que se abra interviniendo varones de la me- tae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, jor fama, y que después de haberse copiado y re- ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua. conocido sea sellado por los mismos, con cuya intervención fué abierto, y que luego después sea enviado á donde estén los mismos que lo sellaron, para que inspeccionen sus sellos . 8. ULPIANUS libro L. ad Edictum. -Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne ape- Aunque no se hubiere sobrescrito que no se abra, rirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator sin embargo, el Pretor no consentirá, sino con co- 8. ULPIANO; Comentarios al Edicto, libro L.- (1) Según observa Pothier, à nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su muerte, etc.)- N. del Tr. (2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel quid aliud, Hal. (3) desiderandi, Hal . (4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br. (5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> phr43sz0xewedish4kutq7jvfcuyjkd 278952 278950 2026-09-03T03:11:12Z Greys Guzman 33158 278952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et (1) ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare. § 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat. § 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest. § 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates. § 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis . 3. GAIUS libro XVII. ad Edictum provinciale.-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest. 4. ULPIANUS libro L. ad Edictum.- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere, 5. PAULUS libro VIII. ad Plautium .-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere. 6. ULPIANUS libro L. ad Edictum.-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari. 7. GAIUS libro VII. ad Edictum provinciale.-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua. 8. ULPIANUS libro L. ad Edictum.-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator (1) Según observa Pothier, à nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su muerte, etc.)- N. del Tr. (2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel quid aliud, Hal. (3) desiderandi, Hal . (4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br. (5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> dz53tdq6gak32nxppyh8xun6e1z3pd6 104 85613 278951 2026-09-03T02:44:21Z Analy Erika Mamani Huaman 33116 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ' rus partem esses? Respondit: non dubito, quin, si prima institutione adeundo heres esse possim, in potestate mea sit, quam partem hereditatis aut amittere velim, aut vindicare . 77. [76.] POMPONIUS libro VIII. ad Quintum Mucium . Illud dubitari potest, an, si cum testamento heres institutus essem ab eo, qui etiamsi intestatus decessisset, legitima hereditas eius ad cio, libro VIII. - Se puede dudar, si, habiendo si- me pertineret, an (1)... 278951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> rus partem esses? Respondit: non dubito, quin, si prima institutione adeundo heres esse possim, in potestate mea sit, quam partem hereditatis aut amittere velim, aut vindicare . 77. [76.] POMPONIUS libro VIII. ad Quintum Mucium . Illud dubitari potest, an, si cum testamento heres institutus essem ab eo, qui etiamsi intestatus decessisset, legitima hereditas eius ad cio, libro VIII. - Se puede dudar, si, habiendo si- me pertineret, an (1) simul utramque hereditatem repudiare possim (2), quoniam, antequam ex te- stamento hereditatem repudiarim, legitima nondum ad me pertinet; verum eodem momento intelligor et ex testamento, et legitimam repudiare, sicuti si legitimam velim ad me pertinere, quum do yo instituido heredero con testamento por aquel cuya herencia legitima me perteneceria, aunque él hubiese fallecido intestado, podré repudiar simultáneamente una y otra herencia, toda vez que antes que yo haya repudiado la herencia testamentaria, aun no me pertenece la legitima; pero se entiende que en el mismo momento repudio asi la testamentaria, como la legitima, á la manera que si yo sciam testamento mihi relictam, videbor ante re- quisiera que me perteneciera la legitima, sabiendo pudiare testamentum, et ita legitimam acquisiisse . que me habia sido dejada en testamento, se considerará que antes repudio el testamento , y que asi adquiri la legitima . 78. [77. ] IDEM libro XXXV. ad Quintum Mu- 78. [77.] EL MISMO ; Comentarios á Quinto Mucio, libro XXXV. Había dos hermanos, que tenian los bienes comunes , y habiendo muerto intestado uno de ellos no había dejado heredero suyo , cium . - Duo fratres fuerant, bona communia habuerant, eorum alter intestato mortuus suum heredem non reliquerat, frater, qui supererat, nolebat ei heres esse ; consulebat, num ob eam rem, quod communibus, quum sciret, eum mortuum esse, usus esset, hereditati se alligasset; respondit, nisi eo consilio usus esset, quod vellet se heredem esse, non adstringi ; itaque cavere debet (3), ne qua in re plus sua parte dominationem interponeret. y el hermano que sobrevivia no queria ser su heredero ; consultaba, si porque hubiese usado las cosis comunes, sabiendo que élhabia muerto , se había obligado á favor de la herencia; respondió, que si no hubiese usado de ellas con la intención de que- rer ser heredero, no se obligaba; y asi debe dar caución de que no interpondrá su dominio en cosa alguna más que en su parte. 79. [78.] ULPIANUS libro II. ad legem Iuliam et Papiam (4).-Placet, quoties acquiritur per ali- 79. [78. ] ULPIANO ; Comentarios á la ley Julia y Papia, libro II.- Está determinado , que siempre quem hereditas, vel quid aliud ei, cuius quis in potestate est, confestim acquiri ei, cuius est in po- quese adquiere por medio de alguien una herencia, ó alguna otra cosa para aquel en cuya potestadestá, ni por un momento subsiste en la persona de testate, neque momento aliquo subsistere in per- sona eius, per quem acquiritur, et sic acquiri ei, cui acquiritur . 80. [79.] PAULUS libro V. ad legem Iuliam et Papiam.- Si solus heres ex pluribus partibus fuero institutus , unam partem omittere non possum, nec interest, in quibusdam habeam substitutum, necne . § 1. Idem puto, etiam si aliis mixtus (5) heredibus ex pluribus partibus heres institutus sim, quod et hic adeundo unam portionem , omnem (6) acquiro, si tamen delatae sint. aquel por quien se adquiere, y que asi se adquiere para aquel para quien se adquiere. 80. [79. ] PAULO; Comentarios á la ley Julia y Papia, libro V.- Si yo hubiere sido instituido único heredero de muchas partes, no puedo dejar de aceptar una sola parte, y no importa que en algunas tenga, ó no, substituto . § 1. Lo mismo pienso, también si yo hubiera sido instituido heredero de varias partes en unión de otros herederos, porque también en este caso adiendo una sola porción las adquiero todas, si no obstante me hubieran sido deferidas . § 2. Item si servus meus ex parte heres institutus sit pure, ex parte sub conditione, dato scilicet coherede, et iussu meo adierit, deinde eo manumisso conditio alterius portionis extiterit, verius est, non mihi esse acquisitam illam portionem, sed ipsum comitari; omnia enim paria permanere debent in id tempus, quo alterius portionis conditio § 2. Asimismo, si mi esclavo hubiera sido instituido heredero de una parte puramente, yde otra bajo condición, habiéndosele dado, por supuesto, un coheredero, y hubiere adido por mi mandato la herencia, y después, habiendo sido élmanumitido, se hubiere cumplido la condición de la otra porción, es más cierto que no se adquiere para mi extet, ut acquiratur ei, cui prior portio acquisita aquella porción, sino que le sigue á él; porque to- est. das las cosas deben permanecer en el mismo esta- do hasta el tiempo en que se cumpla la condición de la otra porción, a fin de que se adquiera para aquel para quien la primer porción fué adquirida. § 3.-Ego quidem puto, et si adhuc in potestate sit, iterum adeundum esse, si conditio extiterit ; et (1) per eam, inserta Hal . (2) quod magis est, inserta Hal. (3) debere, Hal. (4) Taur, según corrección del códice Fl.; et Papiam, omitelas la escritura original, Br . § 3.-Yo, à la verdad, creo, que si aun estuviese en su potestad, se ha de adir otra vez, si se hu- (5) mixtis , al márgen interior del códice Fl. (6) Parece que se debería leer omnes, como en otras edicio nes.-N. del Tr .<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> jkh265roygwiicj2incyftjksj36ffz 278953 278951 2026-09-03T04:18:24Z Analy Erika Mamani Huaman 33116 278953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>rus partem esses? Respondit: non dubito, quin, si prima institutione adeundo heres esse possim, in potestate mea sit, quam partem hereditatis aut amittere velim, aut vindicare . {{sangría|1em|'''77.''' ['''76.'''] POMPONIUS libro VIII. ad Quintum Mucium . Illud dubitari potest, an, si cum testamento heres institutus essem ab eo, qui etiamsi intestatus decessisset, legitima hereditas eius ad cio, libro VIII. - Se puede dudar, si, habiendo si- me pertineret, an (1) simul utramque hereditatem repudiare possim (2), quoniam, antequam ex te- stamento hereditatem repudiarim, legitima nondum ad me pertinet; verum eodem momento intelligor et ex testamento, et legitimam repudiare, sicuti si legitimam velim ad me pertinere, quum do yo instituido heredero con testamento por aquel cuya herencia legitima me perteneceria, aunque él hubiese fallecido intestado, podré repudiar simultáneamente una y otra herencia, toda vez que antes que yo haya repudiado la herencia testamentaria, aun no me pertenece la legitima; pero se entiende que en el mismo momento repudio asi la testamentaria, como la legitima, á la manera que si yo sciam testamento mihi relictam, videbor ante re- quisiera que me perteneciera la legitima, sabiendo pudiare testamentum, et ita legitimam acquisiisse . que me habia sido dejada en testamento, se considerará que antes repudio el testamento , y que asi adquiri la legitima . 78. [77. ] IDEM libro XXXV. ad Quintum Mu- 78. [77.] EL MISMO ; Comentarios á Quinto Mucio, libro XXXV. Había dos hermanos, que tenian los bienes comunes , y habiendo muerto intestado uno de ellos no había dejado heredero suyo , cium . - Duo fratres fuerant, bona communia habuerant, eorum alter intestato mortuus suum heredem non reliquerat, frater, qui supererat, nolebat ei heres esse ; consulebat, num ob eam rem, quod communibus, quum sciret, eum mortuum esse, usus esset, hereditati se alligasset; respondit, nisi eo consilio usus esset, quod vellet se heredem esse, non adstringi ; itaque cavere debet (3), ne qua in re plus sua parte dominationem interponeret. y el hermano que sobrevivia no queria ser su heredero ; consultaba, si porque hubiese usado las cosis comunes, sabiendo que élhabia muerto , se había obligado á favor de la herencia; respondió, que si no hubiese usado de ellas con la intención de que- rer ser heredero, no se obligaba; y asi debe dar caución de que no interpondrá su dominio en cosa alguna más que en su parte. 79. [78.] ULPIANUS libro II. ad legem Iuliam et Papiam (4).-Placet, quoties acquiritur per ali- 79. [78. ] ULPIANO ; Comentarios á la ley Julia y Papia, libro II.- Está determinado , que siempre quem hereditas, vel quid aliud ei, cuius quis in potestate est, confestim acquiri ei, cuius est in po- quese adquiere por medio de alguien una herencia, ó alguna otra cosa para aquel en cuya potestadestá, ni por un momento subsiste en la persona de testate, neque momento aliquo subsistere in per- sona eius, per quem acquiritur, et sic acquiri ei, cui acquiritur . 80. [79.] PAULUS libro V. ad legem Iuliam et Papiam.- Si solus heres ex pluribus partibus fuero institutus , unam partem omittere non possum, nec interest, in quibusdam habeam substitutum, necne . § 1. Idem puto, etiam si aliis mixtus (5) heredibus ex pluribus partibus heres institutus sim, quod et hic adeundo unam portionem , omnem (6) acquiro, si tamen delatae sint. aquel por quien se adquiere, y que asi se adquiere para aquel para quien se adquiere. 80. [79. ] PAULO; Comentarios á la ley Julia y Papia, libro V.- Si yo hubiere sido instituido único heredero de muchas partes, no puedo dejar de aceptar una sola parte, y no importa que en algunas tenga, ó no, substituto . § 1. Lo mismo pienso, también si yo hubiera sido instituido heredero de varias partes en unión de otros herederos, porque también en este caso adiendo una sola porción las adquiero todas, si no obstante me hubieran sido deferidas . § 2. Item si servus meus ex parte heres institutus sit pure, ex parte sub conditione, dato scilicet coherede, et iussu meo adierit, deinde eo manumisso conditio alterius portionis extiterit, verius est, non mihi esse acquisitam illam portionem, sed ipsum comitari; omnia enim paria permanere debent in id tempus, quo alterius portionis conditio § 2. Asimismo, si mi esclavo hubiera sido instituido heredero de una parte puramente, yde otra bajo condición, habiéndosele dado, por supuesto, un coheredero, y hubiere adido por mi mandato la herencia, y después, habiendo sido élmanumitido, se hubiere cumplido la condición de la otra porción, es más cierto que no se adquiere para mi extet, ut acquiratur ei, cui prior portio acquisita aquella porción, sino que le sigue á él; porque to- est. das las cosas deben permanecer en el mismo esta- do hasta el tiempo en que se cumpla la condición de la otra porción, a fin de que se adquiera para aquel para quien la primer porción fué adquirida. § 3.-Ego quidem puto, et si adhuc in potestate sit, iterum adeundum esse, si conditio extiterit ; et (1) per eam, inserta Hal . (2) quod magis est, inserta Hal. (3) debere, Hal. (4) Taur, según corrección del códice Fl.; et Papiam, omitelas la escritura original, Br . § 3.-Yo, à la verdad, creo, que si aun estuviese en su potestad, se ha de adir otra vez, si se hu- (5) mixtis , al márgen interior del códice Fl. (6) Parece que se debería leer omnes, como en otras edicio nes.-N. del Tr .<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> kthqflxfdquxqlcyrwzjgbs491ffzrq