Anticatones

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="la">
  <siteinfo>
    <sitename>Wikisource</sitename>
    <dbname>lawikisource</dbname>
    <base>https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.18</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Media</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Specialis</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Disputatio</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Usor</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Disputatio Usoris</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Vicifons</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Disputatio Vicifontis</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Fasciculus</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Disputatio Fasciculi</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Disputatio MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Formula</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Disputatio Formulae</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Auxilium</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Disputatio Auxilii</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Categoria</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Disputatio Categoriae</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Scriptor</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Disputatio Scriptoris</namespace>
      <namespace key="104" case="first-letter">Pagina</namespace>
      <namespace key="105" case="first-letter">Disputatio Paginae</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">Liber</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">Disputatio Libri</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Modulus</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Disputatio Moduli</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Anticatones</title>
    <ns>0</ns>
    <id>2479</id>
    <revision>
      <id>280433</id>
      <parentid>138626</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:10:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <origin>280433</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1574" sha1="auwgl7xe5ck8mt264wx93m1fpwjfj68" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor= Gaius Iulius Caesar
|OperaeTitulus= Anticatonum libri II
|OperaeWikiPagina= Anticatonum libri II
|Annus= ~55 a.Ch.n.
|SubTitulus= &lt;!-- SubTitulus --&gt;
|Genera=Orationes
|Editio= Hans Jürgen Tschiedel, ''Caesars ‹Anticato›. - Eine Untersuchung der Testimonien und Fragmente'', Darmstadt, 1981 
|Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante01/Caesar/cae_anti.html Bibliotheca Augustana]
}}__NOTOC__
&lt;div class=text&gt;
    
=== Fragmentum I ===
omnium triumphorum laurea maiorem, quanto plus est ingenii Romani terminos in tantum promovisse quam imperii!

''[[Scriptor:Gaius Plinius Secundus|Plinius]], [[Naturalis Historia|nat. hist.]] [[Naturalis Historia - Liber VII|7]], [[Naturalis_Historia_-_Liber_VII#.5B117.5D|117]]''

=== Fragmentum IV ===
putares non ab illis Catonem, sed illos a Catone deprehensos.

''[[Scriptor:Gaius Plinius Caecilius Secundus|Plinius]], [[Epistularum Libri Decem (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|epist]]. [[Epistularum liber III (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|3]], [[Epistularum_liber_III_%28Gaius_Plinius_Caecilius_Secundus%29#12_C._PLINIUS_CATILIO_SEVERO_SUO_S.|12, 2-3]]''

=== Fragmentum VIII ===
uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros.

''[[Scriptor:Priscianus Caesariensis|Priscianus]] [[Institutiones grammaticae/Liber VI#36|6, 36]] (GL II 227,2)''


=== Fragmentum XI ===
unius arrogantiae, superbiae dominatuque.

''[[Scriptor:Aulus Gellius|Gellius]], [[Noctes Atticae/Liber IV#16.8|noct. Att. 4, 16, 8]]''

&lt;/div&gt;
{{finis}}
{{textquality|75%}}</text>
      <sha1>auwgl7xe5ck8mt264wx93m1fpwjfj68</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280437</id>
      <parentid>280433</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:13:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <comment>/* Fragmentum I */</comment>
      <origin>280437</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1566" sha1="0dn3kuvbdbez1kkuvxxw1kj61n2ui9l" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor= Gaius Iulius Caesar
|OperaeTitulus= Anticatonum libri II
|OperaeWikiPagina= Anticatonum libri II
|Annus= ~55 a.Ch.n.
|SubTitulus= &lt;!-- SubTitulus --&gt;
|Genera=Orationes
|Editio= Hans Jürgen Tschiedel, ''Caesars ‹Anticato›. - Eine Untersuchung der Testimonien und Fragmente'', Darmstadt, 1981 
|Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante01/Caesar/cae_anti.html Bibliotheca Augustana]
}}__NOTOC__
&lt;div class=text&gt;
    
=== Fragmentum I ===
omnium triumphorum laurea maiorem, quanto plus est ingenii Romani terminos in tantum promovisse quam imperii!

''[[Scriptor:Gaius Plinius Secundus|Plinius]], [[Naturalis Historia|nat. hist.]] [[Naturalis Historia - Liber VII|7]], [[Naturalis Historia/Liber VII#117|117]]''

=== Fragmentum IV ===
putares non ab illis Catonem, sed illos a Catone deprehensos.

''[[Scriptor:Gaius Plinius Caecilius Secundus|Plinius]], [[Epistularum Libri Decem (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|epist]]. [[Epistularum liber III (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|3]], [[Epistularum_liber_III_%28Gaius_Plinius_Caecilius_Secundus%29#12_C._PLINIUS_CATILIO_SEVERO_SUO_S.|12, 2-3]]''

=== Fragmentum VIII ===
uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros.

''[[Scriptor:Priscianus Caesariensis|Priscianus]] [[Institutiones grammaticae/Liber VI#36|6, 36]] (GL II 227,2)''


=== Fragmentum XI ===
unius arrogantiae, superbiae dominatuque.

''[[Scriptor:Aulus Gellius|Gellius]], [[Noctes Atticae/Liber IV#16.8|noct. Att. 4, 16, 8]]''

&lt;/div&gt;
{{finis}}
{{textquality|75%}}</text>
      <sha1>0dn3kuvbdbez1kkuvxxw1kj61n2ui9l</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280443</id>
      <parentid>280437</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:32:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>Saumache movit paginam [[Anticatonum libri II]] ad [[Anticatones]]</comment>
      <origin>280437</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1566" sha1="0dn3kuvbdbez1kkuvxxw1kj61n2ui9l" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor= Gaius Iulius Caesar
|OperaeTitulus= Anticatonum libri II
|OperaeWikiPagina= Anticatonum libri II
|Annus= ~55 a.Ch.n.
|SubTitulus= &lt;!-- SubTitulus --&gt;
|Genera=Orationes
|Editio= Hans Jürgen Tschiedel, ''Caesars ‹Anticato›. - Eine Untersuchung der Testimonien und Fragmente'', Darmstadt, 1981 
|Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante01/Caesar/cae_anti.html Bibliotheca Augustana]
}}__NOTOC__
&lt;div class=text&gt;
    
=== Fragmentum I ===
omnium triumphorum laurea maiorem, quanto plus est ingenii Romani terminos in tantum promovisse quam imperii!

''[[Scriptor:Gaius Plinius Secundus|Plinius]], [[Naturalis Historia|nat. hist.]] [[Naturalis Historia - Liber VII|7]], [[Naturalis Historia/Liber VII#117|117]]''

=== Fragmentum IV ===
putares non ab illis Catonem, sed illos a Catone deprehensos.

''[[Scriptor:Gaius Plinius Caecilius Secundus|Plinius]], [[Epistularum Libri Decem (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|epist]]. [[Epistularum liber III (Gaius Plinius Caecilius Secundus)|3]], [[Epistularum_liber_III_%28Gaius_Plinius_Caecilius_Secundus%29#12_C._PLINIUS_CATILIO_SEVERO_SUO_S.|12, 2-3]]''

=== Fragmentum VIII ===
uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros.

''[[Scriptor:Priscianus Caesariensis|Priscianus]] [[Institutiones grammaticae/Liber VI#36|6, 36]] (GL II 227,2)''


=== Fragmentum XI ===
unius arrogantiae, superbiae dominatuque.

''[[Scriptor:Aulus Gellius|Gellius]], [[Noctes Atticae/Liber IV#16.8|noct. Att. 4, 16, 8]]''

&lt;/div&gt;
{{finis}}
{{textquality|75%}}</text>
      <sha1>0dn3kuvbdbez1kkuvxxw1kj61n2ui9l</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Disputatio:Anticatones</title>
    <ns>1</ns>
    <id>5117</id>
    <revision>
      <id>280445</id>
      <parentid>25508</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:32:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>Saumache movit paginam [[Disputatio:Anticatonum libri II]] ad [[Disputatio:Anticatones]]</comment>
      <origin>25508</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="438" sha1="4phd4yy66nptykkhvb8hse9ugdc3ucj" xml:space="preserve">{{OperisInfo
|Editio= &lt;center&gt; '''Hans Jürgen Tschiedel''' &lt;br /&gt; ''Caesars ‹Anticato›.'' &lt;br /&gt; ''Eine Untersuchung der'' &lt;br /&gt; ''Testimonien und Fragmente.'' &lt;br /&gt; Darmstadt 1981 &lt;/center&gt;
|Fons= [http://www.fh-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante01/Caesar/cae_anti.html Bibliotheca Augustana]
|Alii Fontēs=
|Conlationes= [[Usor:Accurimbono|Accurimbono]]
|Qualitas= [[Imago:75%.png]] Perfectus et paratus
|Nota=
|Bislectus=
}}</text>
      <sha1>4phd4yy66nptykkhvb8hse9ugdc3ucj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Miles gloriosus</title>
    <ns>0</ns>
    <id>40438</id>
    <revision>
      <id>280471</id>
      <parentid>266915</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T17:04:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <comment>/* II.iv */</comment>
      <origin>280471</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="98870" sha1="j8cau7hgy8d507o5nkj6wryr54b24bb" xml:space="preserve">
{{titulus
 |Scriptor=Titus Maccius Plautus
 |OperaeTitulus= Miles gloriosus
 |OperaeWikiPagina=
 |Liber= 
 |Editio= 
 |Annus= saeculo III a.Ch.n.
 |Genera=Comoediae
 |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/plautus/miles.shtml thelatinlibrary.com]
}}
{| align=center id=toc
|- align=center
| ACTVS I - [[#I.i|i]]&lt;br&gt;ACTVS II - [[#II.i|i]] ⸱ [[#II.ii|ii]] ⸱ [[#II.iii|iii]] ⸱ [[#II.iv|iv]] ⸱ [[#II.vi|vi]] ⸱ [[#II.vi|vi]]&lt;br&gt;ACTVS III - [[#III.i|i]] ⸱ [[#III.ii|ii]] ⸱ [[#III.iii|iii]]&lt;br&gt;ACTVS IV - [[#IV.i|i]] ⸱ [[#IV.ii|ii]] ⸱ [[#IV.iii|iii]] ⸱ [[#IV.iv|iv]] ⸱ [[#IV.v|v]] ⸱ [[#IV.vi|vi]] ⸱ [[#IV.vii|vii]] ⸱ [[#IV.viii|viii]] ⸱ [[#IV.ix|ix]]&lt;br&gt;ACTVS V - [[#V.i|i]]
|}
__NOTOC__

==PERSONAE==
&lt;poem&gt;PYRGOPOLYNICES MILES
ARTOTROGVS PARASITVS
SCELEDRVS SERVVS
LVRCIO SERVVS
MILPHIDIPPA ANCILLA
PLEVSICLES ADVLESCENS
PALAESTRIO SERVVS
PHILOCOMASIVM MERETRIX
PERIPLECTOMENVS SENEX
ACROTELEVTIUM MERETRIX
CARIO COCVS
PVER&lt;/poem&gt;

==ARGVMENTVM I==
&lt;poem&gt;'''M'''eretricem Athenis Ephesum miles avehit.
'''I'''d dum ero amanti servos nuntiare volt
'''L'''egato peregre, ipsus captust in mari
'''E'''t eidem illi militi dono datust.
'''S'''uom arcessit erum Athenis et forat
'''G'''eminis communem clam parietem in aedibus,
'''L'''icere ut quiret convenire amantibus.
'''O'''bhaerentis custos hos videt de tegulis,
'''R'''idiculis autem, quasi sit alia, luditur.
'''I'''temque impellit militem Palaestrio
'''O'''missam faciat concubinam, quando ei
'''S'''enis vicini cupiat uxor nubere.
'''V'''ltro abeat orat, donat multa. Ipse in domo
'''S'''enis prehensus poenas pro moecho luit.&lt;/poem&gt;

==ARGVMENTVM II==
&lt;poem&gt;Meretricem ingenuam deperibat mutuo
Atheniensis iuvenis; Naupactum is domo
legatus abiit. Miles in eandem incidit, 
deportat Ephesum invitam. servos Attici, 
ut nuntiaret domino factum, navigat;
capitur, donatur illi captus militi. 
Ad erum ut veniret Ephesum scribit. Advolat
adulescens atque in proximo devortitur
apud hospitem paternum. Medium parietem
perfodit servos commeatus clanculum
qua foret amantum. Geminam fingit mulieris
sororem adesse. Mox ei dominus aedium
suam clientam sollicitandum ad militem
subornat. Capitur ille, sperat nuptias,
dimittit concubinam et moechus vapulat.&lt;/poem&gt;

==ACTVS I==

===&lt;span id='1.1.0'&gt;&lt;/span&gt;I.i===
&lt;poem&gt;[PYRGOPOLYNICES ⸱ ARTOTROGVS]
'''PYRGOPOLYNICES''' Curate ut splendor meo sit clupeo clarior
quam solis radii esse olim quom sudumst solent,
ut, ubi usus veniat, contra conserta manu
praestringat oculorum aciem in acie hostibus.
Nam ego hanc machaeram mihi consolari volo,{{l|5}}{{r|1.1.5|5}}
ne lamentetur neve animum despondeat,
quia se iam pridem feriatam gestitem,
quae misera gestit [et]&lt;ref&gt;gestit ''Camerarius'' : gestitet ''B²CD'' gestat et ''B¹''&lt;/ref&gt; fartem facere ex hostibus.
Sed ubi Artotrogus hic est? '''ARTOTROGVS''' Stat propter virum
fortem atque fortunatum et forma regia;{{l|10}}{{r|1.1.10|10}}
tum&lt;ref&gt;tam ''Bothe''&lt;/ref&gt; bellatorem—Mars haud ausit dicere
neque aequiperare suas virtutes ad tuas.
'''PYRG.''' Quemne ego servavi in campis Curculioniis,
ubi Bumbomachides Clutomistaridysarchides
erat imperator summus, Neptuni nepos?{{l|15}}{{r|1.1.15|15}}
'''ART.''' Memini. Nempe illum dicis cum armis aureis,
cuius tu legiones difflavisti spiritu,
quasi ventus folia aut paniculum tectorium.
'''PYRG.''' Istuc quidem edepol nihil est. '''ART.''' Nihil hercle hoc quidemst
praeut alia dicam—quae tu numquam feceris.{{l|20}}{{r|1.1.20|20}}
Periuriorem hoc hominem si quis viderit
aut gloriarum pleniorem quam illic est,
me sibi habeto, ego me mancupio dabo;
nisi unum, epityrum estur insanum bene.
'''PYRG.''' Vbi tu es? '''ART.''' Eccum. Edepol vel elephanto in India,{{l|25}}{{r|1.1.25|25}}
quo pacto ei pugno praefregisti bracchium.
'''PYRG.''' Quid, bracchium? '''ART.''' Illud dicere volui, femur.
'''PYRG.''' At indiligenter iceram. '''ART.''' Pol si quidem
conisus esses, per corium, per viscera
perque os elephanti transmineret bracchium.{{l|30}}{{r|1.1.30|30}}
'''PYRG.''' Nolo istaec hic nunc. '''ART.''' Ne hercle operae pretium quidemst
mihi te narrare tuas qui virtutes sciam.
Venter creat omnis hasce aerumnas: auribus
peraurienda sunt, ne dentes dentiant,
et adsentandumst quidquid hic mentibitur.{{l|35}}{{r|1.1.35|35}}
'''PYRG.''' Quid illuc quod dico? '''ART.''' Ehem, scio iam quid vis dicere.
Factum hercle est, memini fieri. '''PYRG.''' Quid id est? '''ART.''' Quidquid est.
'''PYRG.''' Habes—'''ART.''' Tabellas vis rogare? Habeo, et stilum.
'''PYRG.''' Facete advortis tuom animum ad animum meum.
'''ART.''' Novisse mores tuos me meditate decet{{l|40}}{{r|1.1.40|40}}
curamque adhibere, ut praeolat mihi quod tu velis.
'''PYRG.''' Ecquid meministi? '''ART.''' Memini: centum in Cilicia
et quinquaginta, centum in Scytholatronia,
triginta Sardos, sexaginta Macedones
sunt homines quos tu occidisti uno die.{{l|45}}{{r|1.1.45|45}}
'''PYRG.''' Quanta istaec hominum summast? '''ART.''' Septem milia.
'''PYRG.''' Tantum esse oportet. Recte rationem tenes.
'''ART.''' At nullos habeo scriptos: sic memini tamen.
'''PYRG.''' Edepol memoria es optuma. '''ART.''' Offae monent.
'''PYRG.''' Dum tale facies quale adhuc, assiduo edes,{{l|50}}{{r|1.1.50|50}}
communicabo semper te mensa mea.
'''ART.''' Quid in Cappadocia, ubi tu quingentos simul,
ni hebes machaera foret, uno ictu occideras?
'''PYRG.''' At peditastelli quia erant, sivi viverent.
'''ART.''' Quid tibi ego dicam, quod omnes mortales sciunt,{{l|55}}{{r|1.1.55|55}}
Pyrgopolynicem te unum in terra vivere
virtute et forma et factis invictissumum?
Amant ted omnes mulieres, neque iniuria,
qui sis tam pulcher; vel illae quae here pallio
me reprehenderunt. '''PYRG.''' Quid eae dixerunt tibi?{{l|60}}{{r|1.1.60|60}}
'''ART.''' Rogitabant: 'hicine Achilles est?' inquit mihi.
'immo eius frater' inquam 'est'. Ibi illarum altera
'ergo mecastor pulcher est' inquit mihi
'et liberalis. Vide caesaries quam decet.
Ne illae sunt fortunatae quae cum isto cubant.'{{l|65}}{{r|1.1.65|65}}
'''PYRG.''' Itane aibant tandem? '''ART.''' Quaen me ambae obsecraverint,
ut te hodie quasi pompam illa praeterducerem?
'''PYRG.''' Nimiast miseria nimis pulchrum esse hominem. '''ART.''' Immo itast.
Molestae sunt: orant, ambiunt, exobsecrant
videre ut liceat, ad sese arcessi iubent,{{l|70}}{{r|1.1.70|70}}
ut tuo non liceat dare operam negotio.
'''PYRG.''' Videtur tempus esse, ut eamus ad forum,
ut in tabellis quos consignavi hic heri
latrones, ibus denumerem stipendium.
Nam rex Seleucus me opere oravit maxumo,{{l|75}}{{r|1.1.75|75}}
ut sibi latrones cogerem et conscriberem.
Regi hunc diem mihi operam decretumst dare.
'''ART.''' Age eamus ergo. '''PYRG.''' Sequimini, satellites.—&lt;/poem&gt;

==ACTVS II==

===&lt;span id='2.1.0'&gt;&lt;/span&gt;II.i===
&lt;poem&gt;[PALAESTRIO]
'''PALAESTRIO''' Mihi ad enarrandum hoc argumentum est comitas,
si ad auscultandum vostra erit benignitas;{{l|80}}
qui autem auscultare nolet, exsurgat foras,
ut sit ubi sedeat ille qui auscultare volt.
Nunc qua adsedistis causa in festivo loco,{{r|2.1.5|5}}
comoediai quam nos acturi sumus
et argumentum et nomen vobis eloquar.{{l|85}}
Alazon Graece huic nomen est comoediae,
id nos Latine gloriosum dicimus.
Hoc oppidum Ephesust; illest miles meus erus,{{r|2.1.10|10}}
qui hinc ad forum abiit, gloriosus, impudens,
stercoreus, plenus periuri atque adulteri.{{l|90}}
Ait sese ultro omnis mulieres sectarier:
is deridiculost, quaqua incedit, omnibus.
Itaque hic meretrices, labiis dum ductant eum,{{r|2.1.15|15}}
maiorem partem videas valgis saviis.
Nam ego hau diu apud hunc servitutem servio;{{l|95}}
id volo vos scire, quo modo ad hunc devenerim
in servitutem ab eo cui servivi prius.
Date operam, nam nunc argumentum exordiar.{{r|2.1.20|20}}
Erat erus Athenis mihi adulescens optumus;
is amabat meretricem †matre Athenis Atticis†,{{l|100}}
et illa illum contra; qui est amor cultu optumus.
Is publice legatus Naupactum fuit
magnai rei publicai gratia.{{r|2.1.25|25}}
Interibi hic miles forte Athenas advenit,
insinuat sese ad illam amicam eri – ◡ –{{l|105}}
occepit eius matri suppalparier
vino, ornamentis opiparisque obsoniis,
itaque intimum ibi se miles apud lenam facit.{{r|2.1.30|30}}
Ubi primum evenit militi huic occasio,
sublinit os illi lenae, matri mulieris,{{l|110}}
quam erus meus amabat; nam is illius filiam
conicit in navem miles clam matrem suam,
eamque huc invitam mulierem in Ephesum advehit.{{r|2.1.35|35}}
Ubi amicam erilem Athenis avectam scio,
ego quantum vivos possum mihi navem paro,{{l|115}}
inscendo, ut eam rem Naupactum ad erum nuntiem.
Ubi sumus provecti in altum, fit quod &lt;di&gt; volunt,
capiunt praedones navem illam ubi vectus fui:{{r|2.1.40|40}}
prius perii quam ad erum veni, quo ire occeperam.
Ille &lt;qui&gt; me cepit dat me huic dono militi.{{l|120}}
Hic postquam in aedis me ad se deduxit domum,
video illam amicam erilem, Athenis quae fuit.
Ubi contra aspexit me, oculis mihi signum dedit,{{r|2.1.45|45}}
ne se appellarem; deinde, postquam occasio est,
conqueritur mecum mulier fortunas suas:{{l|125}}
ait sese Athenas fugere cupere ex hac domu,
sese illum amare meum erum, Athenis qui fuit,
neque peius quemquam odisse quam istum militem.{{r|2.1.50|50}}
Ego quoniam inspexi mulieris sententiam,
cepi tabellas, consignavi, clanculum{{l|130}}
dedi mercatori cuidam, qui ad illum deferat
meum erum, qui Athenis fuerat, qui hanc amaverat,
ut is huc veniret. Is non sprevit nuntium;{{r|2.1.55|55}}
nam et venit et is in proximo hic devertitur
apud suom paternum hospitem, lepidum senem;{{l|135}}
isque illi amanti suo hospiti morem gerit
nosque opera consilioque adhortatur, iuvat.
Itaque ego paravi hic intus magnas machinas,{{r|2.1.60|60}}
qui amantis una inter se facerem convenas.
Nam unum conclave, concubinae quod dedit{{l|140}}
miles, quo nemo nisi eapse inferret pedem,
in eo conclavi ego perfodi parietem,
qua commeatus clam esset hinc huc mulieri;{{r|2.1.65|65}}
et sene sciente hoc feci: is consilium dedit.
Nam meus conservos est homo haud magni preti,{{l|145}}
quem concubinae miles custodem addidit.
Ei nos facetis fabricis et doctis dolis
glaucumam ob oculos obiciemus eumque ita{{r|2.1.70|70}}
faciemus ut quod viderit ne viderit.
Et mox ne erretis, haec duarum hodie vicem{{l|150}}
&lt;suam&gt; et hinc et illinc mulier feret imaginem,
atque eadem erit, verum alia esse adsimulabitur.
Ita sublinetur os custodi mulieris.{{r|2.1.75|75}}
Sed foris concrepuit hinc a vicino sene;
ipse exit: hic illest lepidus quem dixi senex.{{l|155}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='2.2.0'&gt;&lt;/span&gt;II.ii===
&lt;poem&gt;[PERIPLECTOMENVS ⸱ PALAESTRIO]
'''PERIPLECTOMENVS''' Ni hercle diffregeritis talos posthac quemque in tegulis
videritis alienum, ego vostra faciam latera lorea.
Mi equidem iam arbitri vicini sunt, meae quid fiat domi,
ita per impluvium intro spectant. Nunc adeo edico omnibus:
quemque a milite hoc videritis hominem in nostris tegulis,{{l|160}}{{r|2.2.5|5}}
extra unum Palaestrionem, huc deturbatote in viam.
Quod ille gallinam aut columbam se sectari aut simiam
dicat, disperiistis ni usque ad mortem male mulcassitis.
Atque adeo ut ne legi fraudem faciant aleariae,
adcuratote ut sine talis domi agitent convivium.{{l|165}}{{r|2.2.10|10}}
'''PAL.''' Nescio quid malefactum a nostra hic familiast, quantum audio:
ita hic senex talos elidi iussit conservis meis;
sed me excepit: nihili facio, quid illis faciat ceteris.
Adgrediar hominem. '''PER.''' Estne advorsum hic qui advenit Palaestrio?
'''PAL.''' Quid agis, Periplectomene? '''PER.''' Hau multos homines, si optandum foret,{{l|170}}{{r|2.2.15|15}}
nunc videre et convenire quam te mavellem. '''PAL.''' Quid est?
Quid tumultuas cum nostra familia? '''PER.''' Occisi sumus.
'''PAL.''' Quid negotist? '''PER.''' Res palamst. '''PAL.''' Quae res palamst? '''PER.''' De tegulis
modo nescio quis inspectavit vestrum familiarium
per nostrum impluvium intus apud nos Philocomasium atque hospitem{{l|175}}{{r|2.2.20|20}}
osculantis. '''PAL.''' Quis homo id vidit? '''PER.''' Tuos conservos. '''PAL.''' Quis is homost?
'''PER.''' Nescio, ita abripuit repente sese subito. '''PAL.''' Suspicor
me periisse. '''PER.''' Vbi abit, conclamo: 'heus quid agis tu' inquam 'in tegulis?'
Ille mihi abiens ita respondit 'se sectari simiam.'
'''PAL.''' Vae mihi misero, quoi pereundumst propter nihili bestiam.{{l|180}}{{r|2.2.25|25}}
Sed Philocomasium hicine etiam nunc est? '''PER.''' Quom exibam, hic erat.
'''PAL.''' I sis, iube transire huc quantum possit, se ut videant domi
familiares, nisi quidem illa nos volt, qui servi sumus,
propter amorem suom omnes crucibus contubernales dari.
'''PER.''' Dixi ego istuc; nisi quid aliud vis. '''PAL.''' Volo. Hoc ei dicito:{{l|185}}{{r|2.2.30|30}}
profecto ut ne quoquam de ingenio degrediatur muliebri{{l|185a}}
earumque artem et disciplinam optineat colere. '''PER.''' Quem ad modum?
'''PAL.''' Vt eum, qui hic se vidit, verbis vincat, ne is se viderit.
Siquidem centiens hic visa sit, tamen infitias eat.
Os habet, linguam, perfidiam, malitiam atque audaciam,{{r|2.2.35|35}}
confidentiam, confirmitatem, fraudulentiam.{{l|189}}
Qui arguat se, eum contra vincat iureiurando suo:{{l|190}}
domi habet animum falsiloquom, falsificum, falsiiurium,
domi dolos, domi delenifica facta, domi fallacias.
Nam mulier holitori numquam supplicat, si quast mala:{{r|2.2.40|40}}
domi habet hortum et condimenta ad omnis mores maleficos.
'''PER.''' Ego istaec, si erit hic, nuntiabo. Sed quid est, Palaestrio,{{l|195}}
quod volutas tute tecum in corde? '''PAL.''' Paulisper tace,
dum ego mihi consilia in animum convoco et dum consulo
quid agam, quem dolum doloso contra conservo parem,{{r|2.2.45|}}
qui illam hic vidit osculantem, id visum ut ne visum siet.
'''PER.''' Quaere: ego hinc abscessero aps te huc interim. Illuc sis vide,{{l|200}}
quem ad modum adstitit, severo fronte curans cogitans.
Pectus digitis pultat, cor credo evocaturust foras;
ecce avortit: nixus laevo in femine habet laevam manum,{{r|2.2.50|50}}
dextera digitis rationem computat, ferit femur
dexterum. Ita vehementer icit: quod agat aegre suppetit.{{l|205}}
Concrepuit digitis: laborat; crebro commutat status,
eccere autem capite nutat: non placet quod repperit.
Quidquid est, incoctum non expromet, bene coctum dabit.{{r|2.2.55|55}}
Ecce autem aedificat: columnam mento suffigit suo.
Apage, non placet profecto mi illaec aedificatio;{{l|210}}
nam os columnatum poetae esse indaudivi barbaro,
cui bini custodes semper totis horis occubant.
Euge, euscheme hercle astitit et dulice et comoedice;{{r|2.2.60|60}}
numquam hodie quiescet prius quam id quod petit perfecerit.
Habet opinor. Age si quid agis, vigila, ne somno stude,{{l|215}}
nisi quidem hic agitare mavis varius virgis vigilias.
Tibi ego dico. An heri maduisti? Heus te adloquor, Palaestrio:
vigila inquam, expergiscere inquam, lucet hoc inquam. '''PAL.''' Audio.{{r|2.2.65|65}}
'''PER.''' Viden hostis tibi adesse tuoque tergo obsidium? Consule,
arripe opem auxiliumque ad hanc rem: propere hoc, non placide decet.{{l|220}}
Anteveni aliqua aut tu aliquo[r]sum&lt;ref&gt;aliquo saltu ''Kiessling'' : aliquos autu (aut tu ''B'') cod. : aut tu aliquo(r)sum ''Leo''&lt;/ref&gt; circumduce exercitum,
coge in obsidium perduellis, nostris praesidium para;
interclude inimicis commeatum, tibi muni viam{{r|2.2.70|70}}
qua cibatus commeatusque ad te et legiones tuas
tuto possit pervenire: hanc rem age, res subitaria est.{{l|225}}
[Reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito,
quae hic sunt visa ut visa ne sint, facta ut facta ne sient.
Magnam illic homo rem incipissit, magna munit moenia.]{{r|2.2.75|75}}
tu unus si recipere hoc ad te dicis, confidentiast
nos inimicos profligare posse. '''PAL.''' Dico et recipio{{l|230}}
ad me. '''PER.''' Et ego impetrare dico id quod petis. '''PAL.''' At te Iuppiter
bene amet. '''PER.''' Auden participare me quod commentu's? '''PAL.''' Tace,
dum in regionem astutiarum mearum te induco, ut scias{{r|2.2.80|80}}
iuxta mecum mea consilia. '''PER.''' Salva sumes indidem.
'''PAL.''' Erus meus elephanti corio circumtentust, non suo,{{l|235}}
neque habet plus sapientiai quam lapis. '''PER.''' Ego istuc scio.
'''PAL.''' Nunc sic rationem incipisso, hanc instituam astutiam,
ut Philocomasio huc sororem geminam germanam alteram{{r|2.2.85|85}}
dicam Athenis advenisse cum amatore aliquo suo,
tam similem, quam &lt;lacte&gt; lactist; apud &lt;te&gt; eos hic devortier{{l|240}}
dicam hospitio. '''PER.''' Euge euge, lepide, laudo commentum tuom.
'''PAL.''' Vt si illic concriminatus sit advorsum militem
meus conservos, eam vidisse hic cum alieno oscularier,{{r|2.2.90|90}}
eam arguam vidisse apud te contra conservom meum
cum suo amatore amplexantem atque osculantem. '''PER.''' Immo optume.{{l|245}}
Idem ego dicam, si &lt;ex&gt; me exquiret miles. '''PAL.''' Sed simillimas
dicito esse, et Philocomasio id praecipiendum est ut sciat,
ne titubet, si exquiret ex ea miles. '''PER.''' Nimis doctum dolum.{{r|2.2.95|95}}
Sed si ambas videre in uno miles concilio volet,
quid agimus? '''PAL.''' Facilest: trecentae possunt causae conligi:{{l|250}}
'non domist, abiit ambulatum, dormit, ornatur, lavat,
prandet, potat: occupatast, operae non est, non potest',
quantum vis prolationum, dum modo hunc prima via{{r|2.2.100|100}}
inducamus, vera ut esse credat quae mentibimur.
'''PER.''' Placet ut dicis. '''PAL.''' Intro abi ergo, et si isti est mulier, eam iube{{l|255}}
cito domum transire, atque haec ei dice monstra praecipe,
ut teneat consilia nostra, quem ad modum exorsi sumus,
de gemina sorore. '''PER.''' Docte tibi illam perdoctam dabo.{{r|2.2.105|105}}
Numquid aliud? '''PAL.''' Intro ut abeas. '''PER.''' Abeo.—'''PAL.''' Et quidem ego ibo domum
atque hominem investigando operam huic dissimulabiliter dabo,{{l|260}}
qui fuerit conservos qui hodie sit sectatus simiam.
Nam ille non potuit quin sermone suo aliquem familiarium
participaverit de amica eri, sese vidisse eam{{r|2.2.110|110}}
hic in proximo osculantem cum alieno adulescentulo.
Novi morem: egomet tacere nequeo solus quod scio.{{l|265}}
Si invenio qui vidit, ad eum vineas pluteosque agam:
res paratast, vi pugnandoque hominem caperest certa res.
Si ita non reperio, ibo odorans quasi canis venaticus,{{r|2.2.115|115}}
usque donec persecutus volpem ero vestigiis.
Sed fores crepuerunt nostrae, ego voci moderabor meae;{{l|270}}
nam illic est Philocomasio custos meus conservos qui it foras.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='2.3.0'&gt;&lt;/span&gt;II.iii===
&lt;poem&gt;[SCELEDRVS ⸱ PALAESTRIO]
'''SCELEDRVS''' Nisi quidem ego hodie ambulavi dormiens in tegulis,
certo edepol scio me vidisse hic proxumae viciniae
Philocomasium erilem amicam sibi malam rem quaerere.
'''PAL.''' Hic illam vidit osculantem, quantum hunc audivi loqui.{{l|275}}
'''SCEL.''' Quis hic est? '''PAL.''' Tuos conservos. Quid agis, Sceledre? '''SCEL.''' Te, Palaestrio,{{r|2.3.5|5}}
volup est convenisse. '''PAL.''' Quid iam? Aut quid negotist? Fac sciam.
'''SCEL.''' Metuo—'''PAL.''' Quid metuis? '''SCEL.''' Ne hercle hodie, quantum hic familiariumst,
maxumum in malum cruciatumque insuliamus. '''PAL.''' Tu sali
solus, nam ego istam insulturam et desulturam nil moror.{{l|280}}
'''SCEL.''' Nescis tu fortasse, apud nos facinus quod natumst novom.{{r|2.3.10|10}}
'''PAL.''' Quod id est facinus? '''SCEL.''' Impudicum. '''PAL.''' Tute scias soli tibi,
mihi ne dixis, scire nolo. '''SCEL.''' Non enim faciam quin scias.
Simiam hodie sum sectatus nostram in horum tegulis.
'''PAL.''' Edepol, Sceledre, homo sectatu's nihili nequam bestiam.{{l|285}}
'''SCEL.''' Di te perdant. '''PAL.''' Te istuc aequom—quoniam occepisti, eloqui.{{r|2.3.15|15}}
'''SCEL.''' Forte fortuna per impluvium huc despexi in proxumum,
atque ego illi aspicio osculantem Philocomasium cum altero
nescio quo adulescente. '''PAL.''' Quod ego, Sceledre, scelus ex te audio?
'''SCEL.''' Profecto vidi. '''PAL.''' Tutin? '''SCEL.''' Egomet duobus his oculis meis.{{l|290}}
'''PAL.''' Abi, non verisimile dicis, neque vidisti. '''SCEL.''' Num tibi{{r|2.3.20|20}}
lippus videor? '''PAL.''' Medicum istuc tibi meliust percontarier.
Verum enim tu istam, si te di ament, temere hau tollas fabulam:
tuis nunc cruribus capitique fraudem capitalem hinc creas.
Nam tibi iam ut pereas paratum est dupliciter, nisi supprimis{{l|295}}
tuom stultiloquium. '''SCEL.''' Qui vero dupliciter? '''PAL.''' Dicam tibi.{{r|2.3.25|25}}
Primumdum, si falso insimulas Philocomasium, hoc perieris;
iterum, si id verumst, tu ei custos additus &lt;eo&gt; perieris.
'''SCEL.''' Quid fuat me, nescio: haec me vidisse ego certo scio.
'''PAL.''' Pergin, infelix? '''SCEL.''' Quid tibi vis dicam nisi quod viderim?{{l|300}}
Quin etiam nunc intus hic in proxumost. '''PAL.''' Eho an non domist?{{r|2.3.30|30}}
'''SCEL.''' Vise, abi intro tute, nam ego mi iam nil credi postulo.
'''PAL.''' Certum est facere.—'''SCEL.''' Hic te opperiar; eadem illi insidias dabo,
quam mox horsum ad stabulum iuuenix recipiat se &lt;a&gt; pabulo.
Quid ego nunc faciam? Custodem me illi miles addidit:{{l|305}}
nunc si indicium facio, interii; si taceo, &lt;interii&gt; tamen,{{r|2.3.35|35}}
si hoc palam fuerit. Quid peius muliere aut audacius?
Dum ego in tegulis sum, illaec sese ex hospitio edit foras;
edepol facinus fecit audax. Hocine si miles sciat,
credo hercle has sustollat aedis totas atque hunc in crucem.{{l|310}}
Hercle quidquid est, mussitabo potius quam inteream male;{{r|2.3.40|40}}
non ego possum quae ipsa sese venditat tutarier.
'''PAL.''' Sceledre, Sceledre, quis homo in terra te alter est audacior?
Quis magis dis inimicis natus quam tu atque iratis? '''SCEL.''' Quid est?
'''PAL.''' Iuben tibi oculos exfodiri, quibus id quod nusquam est vides?{{l|315}}
'''SCEL.''' Quid, nusquam? '''PAL.''' Non ego tuam empsim vitam vitiosa nuce.{{r|2.3.45|45}}
'''SC.''' Quid negotist? '''PAL.''' Quid negoti sit rogas? '''SC.''' Cur non rogem?
'''PAL.''' Non tu tibi istam praetruncari linguam largiloquam iubes?
'''SCEL.''' Quam ob rem iubeam? '''PAL.''' Philocomasium eccam domi, quam in proxumo
vidisse aibas te osculantem atque amplexantem cum altero.{{l|320}}
'''SCEL.''' Mirumst lolio victitare te tam vili tritico.{{r|2.3.50|50}}
'''PAL.''' Quid iam? '''SCEL.''' Quia luscitiosu's. '''PAL.''' Verbero, edepol tu quidem
caecus, non luscitiosu's. Nam illa quidem &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt; domi.&lt;ref&gt;nam illam quidem vidi ''FZ'' illam quidem eccam ''Gruter''&lt;/ref&gt;
'''SCEL.''' Quid, domi? '''PAL.''' Domi hercle vero. '''SCEL.''' Abi, ludis me, Palaestrio.
'''PA.''' Tum mihi sunt manus inquinatae. '''SC.''' Qui dum? '''PA.''' Quia ludo luto.{{l|325}}
'''SCEL.''' Vae capiti tuo. '''PAL.''' &lt;Tuo&gt; istuc, Sceledre, promitto fore,{{r|2.3.55|55}}
nisi oculos orationemque aliam commutas tibi.
Sed fores concrepuerunt nostrae. '''SCEL.''' At ego ilico observo foris;
nam nihil est qua hinc huc transire ea possit nisi recto ostio.
'''PAL.''' Quin domi eccam. Nescio quae te, Sceledre, scelera suscitant.{{l|330}}
'''SCEL.''' Mihi ego video, mihi ego sapio, &lt;mihi&gt; ego credo plurumum:{{r|2.3.60|60}}
me homo nemo deterrebit, quin ea sit in his aedibus.
Hic obsistam, ne imprudenti huc ea se subrepsit mihi.
'''PAL.''' Meus illic homo est, deturbabo iam ego illum de pugnaculis.
Vin iam faciam, ut stultividum &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt; fateare? '''SCEL.''' Age face.&lt;ref&gt;ut stultividum esse tu te fateare&lt;/ref&gt;{{l|335}}
'''PAL.''' Neque te quicquam sapere corde neque oculis uti? '''SCEL.''' Volo.{{r|2.3.65|65}}
'''PAL.''' Nempe tu istic ais esse erilem concubinam? '''SCEL.''' Atque arguo
eam me vidisse osculantem hic intus cum alieno viro.
'''PAL.''' Scin tu nullum commeatum hinc esse a nobis? '''SCEL.''' Scio.
'''PAL.''' Neque solarium neque hortum, nisi per impluvium? '''SCEL.''' Scio.{{l|340}}
'''PAL.''' Quid nunc? Si ea domist, si facio, ut eam exire hinc videas domo,{{r|2.3.70|70}}
dignun es verberibus multis? '''SCEL.''' Dignus. '''PAL.''' Serva istas fores,
ne tibi clam se subterducat istinc atque huc transeat.
'''SCEL.''' Consilium est ita facere. '''PAL.''' Pede ego iam illam huc tibi sistam in viam.—
'''SCEL.''' Agedum ergo face. Volo scire, utrum egon id quod vidi viderim{{l|345}}
an illic faciat, quod facturum dicit, ut ea sit domi.{{r|2.3.75|75}}
Nam ego quidem meos oculos habeo nec rogo utendos foris.
Sed hic illi subparasitatur semper, hic eae proxumust,
primus ad cibum vocatur, primo pulmentum datur;
nam illic noster est fortasse circiter triennium,{{l|350}}
neque cuiquam quam illi in nostra meliust famulo familia.{{r|2.3.80|80}}
Sed ego hoc quod ago, id me agere oportet, hoc observare ostium.
Sic obsistam. Hac quidem pol certo verba mihi numquam dabunt.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='2.4.0'&gt;&lt;/span&gt;II.iv===
&lt;poem&gt;[PALAESTRIO ⸱ PHILOCOMASIVM ⸱ SCELEDRVS]
'''PAL.''' Praecepta facito ut memineris. '''PHILOCOMASIVM''' Totiens monere mirumst.
'''PAL.''' At metuo ut satis sis subdola. '''PHIL.''' Cedo vel decem, edocebo{{l|355}}
minime malas ut sint malae, mihi solae quod superfit.
'''PAL.''' Age nunciam insiste in dolos; ego abs te procul recedam.
Quid ais tu, Sceledre? '''SCEL.''' Hanc rem gero. Habeo auris, loquere quidvis.{{r|2.4.5|5}}
'''PAL.''' Credo ego istoc extemplo tibi esse eundum actutum extra portam,
dispessis manibus, patibulum quom habebis. '''SCEL.''' Quamnam ob rem?{{l|360}}
'''PAL.''' Respice dum ad laevam: quis illaec est mulier? '''SCEL.''' Pro di immortales,
eri concubinast haec quidem. '''PAL.''' Mihi quoque pol ita videtur.
Age nunciam, quando lubet—'''SCEL.''' Quid agam? '''PAL.''' Perire propera.{{r|2.4.10|10}}
'''PHIL.''' Vbi iste est bonus servos, qui probri me maxumi innocentem
falso insimulavit? '''PAL.''' Em tibi, hic mihi dixit tibi quae dixi.{{l|365}}
'''PHIL.''' Tun me vidisse in proxumo hic, sceleste, ais osculantem?
'''PAL.''' Atque cum alieno adulescentulo dixit. '''SCEL.''' Dixi hercle vero.
'''PH.''' Tun me vidisti? '''S.''' Atque his quidem hercle oculis. '''PH.''' Carebis, credo,{{r|2.4.15|15}}
qui plus vident quam quod vident. '''SCEL.''' Numquam hercle deterrebor
quin viderim id quod viderim. '''PHIL.''' Ego stulta et mora multum,{{l|370}}
quae cum hoc insano fabuler, quem pol ego capitis perdam.
'''SCEL.''' Noli minitari: scio crucem futuram mihi sepulcrum;
ibi mei sunt maiores siti, pater, avos, proavos, abavos.{{r|2.4.20|20}}
Non possunt mihi minaciis tuis hisce oculi exfodiri.
Sed paucis verbis te volo, Palaestrio. Opsecro te,{{l|375}}
unde exit haec? '''PAL.''' Vnde nisi domo? '''SCEL.''' Domo? '''PAL.''' Me viden? '''SCEL.''' Te video.
Nimis mirumst facinus, quo modo haec hinc huc transire potuit;
nam certo neque solariumst apud nos neque hortus ullus{{r|2.4.25|25}}
neque fenestra nisi clatrata; nam certe ego te hic intus vidi.
'''PAL.''' Pergin, sceleste, intendere hanc arguere? '''PHIL.''' Ecastor ergo{{l|380}}
mi hau falsum evenit somnium, quod noctu hac somniavi.
'''PAL.''' Quid somniasti? '''PHIL.''' Ego eloquar. Sed amabo advortite animum.
Hac nocte in somnis mea soror geminast germana visa{{r|2.4.30|30}}
venisse Athenis in Ephesum cum suo amatore quodam;
ei ambo hospitio huc in proxumum mihi devortisse visi.{{l|385}}
'''PAL.''' Palaestrionis somnium narratur. Perge porro.
'''PHIL.''' Ego laeta visa, quia soror venisset, propter eandem
suspicionem maximam sum visa sustinere.{{r|2.4.35|35}}
Nam arguere in somnis me meus mihi familiaris visust,
me cum alieno adulescentulo, quasi nunc tu, esse osculatam,{{l|390}}
quom illa osculata mea soror gemina esset suompte amicum.
Id me insimulatam perperam falsum esse somniavi.
'''PAL.''' Satin eadem vigilanti expetunt quae in somnis visa memoras?{{r|2.4.40|40}}
Eu hercle praesens somnium. Abi intro et comprecare.
Narrandum ego istuc militi censebo. '''PHIL.''' Facere certum est,{{l|395}}
neque me quidem patiar probri falso impune insimulatam.—
'''SCEL.''' Timeo quid rerum gesserim, ita dorsus totus prurit.
'''PAL.''' Scin te periisse? '''SCEL.''' Nunc quidem domi certo est. Certa res est{{r|2.4.45|45}}
nunc nostrum observare ostium, ubi ubist. '''PAL.''' At, Sceledre, quaeso,
ut ad id exemplum somnium quam simile somniavit{{l|400}}
atque ut tu suspicatus es eam vidisse osculantem.
'''SCEL.''' Nescio quid credam egomet mihi iam, ita quod vidisse credo
me id iam non vidisse arbitror. '''PAL.''' Ne tu hercle sero, opinor,{{r|2.4.50|50}}
resipisces: si ad erum haec res prius †devenerit†, peribis pulchre.
'''SCEL.''' Nunc demum experior, mi ob oculos caliginem opstitisse.{{l|405}}
'''PAL.''' Dudum edepol planum est id quidem, quae hic usque fuerit intus.
'''SCEL.''' Nihil habeo certi quid loquar: non vidi eam, etsi vidi.
'''PAL.''' Ne tu edepol stultitia tua nos paene perdidisti:{{r|2.4.55|55}}
dum te fidelem facere ero voluisti, absumptu's paene.
Sed fores vicini proxumi crepuerunt. Conticiscam.{{l|410}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='2.5.0'&gt;&lt;/span&gt;II.v===
&lt;poem&gt;[PHILOCOMASIVM ⸱ SCELEDRVS ⸱ PALAESTRIO]
'''PHIL.''' Inde ignem in aram, ut Ephesiae Dianae laeta laudes
gratesque agam eique ut Arabico fumificem odore amoene,
quom me in locis Neptuniis templisque turbulentis
servavit, saevis fluctibus ubi sum adflictata multum.
'''SCEL.''' Palaestrio, o Palaestrio. '''PAL.''' O Sceledre, Sceledre, quid vis?{{r|2.5.5|5}}{{l|415}}
'''SCEL.''' Haec mulier, quae hinc exit modo, estne erilis concubina
Philocomasium, an non est ea? '''PAL.''' Hercle opinor, ea videtur.
Sed facinus mirum est, quo modo haec hinc huc transire potuit,
si quidem east. '''SCEL.''' An dubium tibi est eam esse hanc? '''PAL.''' Ea videtur.
'''SCEL.''' Adeamus, appellemus. Heus, quid istuc est, Philocomasium?{{r|2.5.10|10}}{{l|420}}
Quid tibi istic in istisce aedibus debetur, quid negotist?
Quid nunc taces? Tecum loquor. '''PAL.''' Immo edepol tute tecum;
nam haec nil respondet. '''SCEL.''' Te adloquor, viti probrique plena,
quae circum vicinos vagas. '''PHIL.''' Quicum tu fabulare?
'''SCEL.''' Quicum nisi tecum? '''PHIL.''' Quis tu homo es, aut mecum quid est negoti?{{r|2.5.15|15}}{{l|425}}
'''SCEL.''' Me rogas homo qui sim? '''PHIL.''' Quin ego hoc rogem quod nesciam?
'''PAL.''' Quis ego sum igitur, si hunc ignoras? '''PHIL.''' Mihi odiosus, quisquis es,
et tu et hic. '''SC.''' Non nos novisti? '''PH''' Neutrum. '''SC.''' Metuo maxume,
'''PAL.''' Quid metuis? '''SCEL.''' Enim ne &lt;nos&gt; nosmet perdiderimus uspiam;
nam nec te neque me novisse ait haec. '''PAL.''' Persectari hic volo,{{r|2.5.20|20}}{{l|430}}
Sceledre, nos nostri an alieni simus, ne dum quispiam
nos vicinorum imprudentis aliquis immutaverit.
'''SCEL.''' Certe equidem noster sum. '''PAL.''' Et pol ego. Quaeris tu, mulier, malum.
Tibi ego dico, heus, Philocomasium. '''PHIL.''' Quae te intemperiae tenent,
qui me perperam perplexo nomine appelles? '''PAL.''' Eho,{{r|2.5.25|25}}{{l|435}}
quis igitur vocare? '''PHIL.''' Diceae nomen est. '''SCEL.''' Iniuria es,
falsum nomen possidere, Philocomasium, postulas;
êdikow es tu, non dika¤a, et meo ero facis iniuriam.
'''PHIL.''' Egone? '''SCEL.''' Tu&lt;ne&gt;. '''PHIL.''' Quae heri Athenis Ephesum adveni vesperi
cum meo amatore, adulescente Atheniensi? '''PAL.''' Dic mihi,{{r|2.5.30|30}}{{l|440}}
quid hic tibi in Epheso est negoti? '''PHIL.''' Geminam germanam meam
hic sororem esse indaudivi, eam veni quaesitum. '''SCEL.''' Mala es.
'''PHIL.''' Immo ecastor stulta multum, quae vobiscum fabuler.
Abeo. '''SCEL.''' Abire non sinam te. '''PHIL.''' Mitte. '''SCEL.''' Manifestaria es.
Non omitto. '''PHIL.''' At iam crepabunt mihi manus, malae tibi,{{r|2.5.35|35}}{{l|445}}
nisi me omittis. '''SCEL.''' Quid, malum, astas? Quin tenes altrinsecus?
'''PAL.''' Nil moror negotiosum mi esse tergum. Qui scio
an ista non sit Philocomasium atque alia eius similis sit?
'''PHIL.''' Mittis me an non mittis? '''SCEL.''' Immo vi atque invitam ingratiis,
nisi voluntate ibis, rapiam te domum. '''PHIL.''' Hosticum hoc mihi{{r|2.5.40|40}}{{l|450}}
domicilium est, Athenis domus est Atticis; ego istam domum
neque moror neque vos qui homines sitis novi neque scio.
'''SCEL.''' Lege agito: te nusquam mittam, nisi das firmatam fidem,
te huc, si omisero, intro ituram. '''PHIL.''' Vi me cogis, quisquis es.
Do fidem, si omittis, isto me intro ituram quo iubes.{{l|455}}{{r|2.5.45|45}}
'''SC.''' Ecce omitto. '''PH''' At ego abeo missa.—'''SC.''' Muliebri fecit fide.
'''PAL.''' Sceledre, manibus amisisti praedam. Tam east quam potis
nostra erilis concubina. Vin tu facere hoc strenue?
'''S.''' Quid faciam? '''P.''' Ecfer mihi machaeram huc intus. '''S.''' Quid facies ea?
'''PAL.''' Intro rumpam recta in aedis: quemque hic intus videro{{r|2.5.50|50}}{{l|460}}
cum Philocomasio osculantem, eum ego obtruncabo extempulo.
'''SCEL.''' Visanest ea esse? '''PAL.''' Immo edepol plane east. '''SCEL.''' Sed quo modo
dissimulabat. '''PA.''' Abi, machaeram huc ecfer. '''SC.''' Iam faxo hic erit.—
'''PAL.''' Neque eques neque pedes profectost quisquam tanta audacia,
qui aeque faciat confidenter quicquam quam mulier facit.{{r|2.5.55|55}}{{l|465}}
Ut utrubique orationem docte divisit suam,
ut sublinitur os custodi cauto, conservo meo.
Nimis beat quod commeatus transtinet trans parietem.
'''SCEL.''' Heus, Palaestrio, machaera nihil opust. '''PAL.''' Quid iam, aut quid est?
'''S.''' Domi eccam erilem concubinam. '''P.''' Quid, domi? '''S.''' In lecto cubat.{{r|2.5.60|60}}{{l|470}}
'''PAL.''' Edepol ne tu tibi malam rem repperisti, ut praedicas.
'''SCEL.''' Quid iam? '''PAL.''' Quia hanc attingere ausu's mulierem hinc ex proxumo.
'''SCEL.''' Magis hercle metuo. '''PAL.''' Sed numquam quisquam faciet quin soror
istaec sit gemina huius: eam pol tu osculantem hic videras.
'''SCEL.''' Id quidem palam est eam esse, ut dicis; quid propius fuit,{{r|2.5.65|65}}{{l|475}}
quam ut perirem, si elocutus essem ero? '''PAL.''' Ergo, si sapis,
mussitabis: plus oportet scire servom quam loqui.
Ego abeo a te, ne quid tecum consili commisceam,
atque apud hunc ero vicinum; tuae mihi turbae non placent.
Erus si veniet, si me quaeret, hic ero: hinc me arcessito.—{{r|2.5.70|70}}{{l|480}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='2.6.0'&gt;&lt;/span&gt;II.vi===
&lt;poem&gt;[SCELEDRVS ⸱ PERIPLECTOMENVS]
'''SCELEDRVS''' Satin abiit ille neque erile negotium
plus curat, quasi non servitutem serviat?
Certo illa quidem hic nunc intus est in aedibus,
nam egomet cubantem eam modo offendi domi.
Certum est nunc observationi operam dare.{{r|2.6.5|5}}{{l|485}}
'''PERIPLECTOMENVS''' non hercle hisce homines me marem, sed feminam
vicini rentur esse servi militis:
ita me ludificant. Meamne hic invitam hospitam,
quae heri huc Athenis cum hospite advenit meo,
tractatam et ludificatam, ingenuam et liberam?{{r|2.6.10|10}}{{l|490}}
'''SCEL.''' Perii hercle, hic ad me recta habet rectam viam.
Metuo, illaec mihi res ne malo magno fuat,
quantum hunc audivi facere verborum senem.
'''PER.''' Accedam ad hominem. Tun, Sceledre, hic, scelerum caput,
meam ludificavisti hospitam ante aedis modo?{{r|2.6.15|15}}{{l|495}}
'''SCEL.''' Vicine, ausculta quaeso. '''PER.''' Ego auscultem tibi?
'''SCEL.''' Expurigare volo me. '''PER.''' Tun te expuriges,
qui facinus tantum tamque indignum feceris?
An quia latrocinamini, arbitramini
quidvis licere facere vobis, verbero?{{r|2.6.20|20}}{{l|500}}
'''SCEL.''' Licetne? '''PER.''' At ita me di deaeque omnis ament,
nisi mihi supplicium virgeum de te datur
longum diutinumque, a mane ad vesperum,
quod meas confregisti imbricis et tegulas,
ibi dum condignam te sectatu's simiam,{{r|2.6.25|25}}{{l|505}}
quodque inde inspectavisti meum apud me hospitem
amplexum amicam, quom osculabatur, suam,
quodque concubinam erilem insimulare ausus es
probri pudicam meque summi flagiti,
tum quod tractavisti hospitam ante aedis meam:{{r|2.6.30|30}}{{l|510}}
nisi mihi supplicium stimuleum de &lt;te&gt; datur,
dedecoris pleniorem erum faciam tuom,
quam magno vento plenumst undarum mare.
'''SCEL.''' Ita sum coactus, Periplectomene, ut nesciam
utrum me postulare prius &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt; tecum aequom siet;&lt;ref&gt;utrum me &lt;ex&gt;postulare prius tecum aequ''iu''st&lt;/ref&gt;{{r|2.6.35|35}}{{l|515}}
nisi &lt;si&gt; istaec non est haec neque &lt;haec&gt; istast, mihi
me expurigare tibi videtur aequius;
sicut etiam nunc nescio quid viderim:
itast ista huius similis nostrai tua,
siquidem non eadem est. '''PER.''' Vise ad me intro, iam scies.{{r|2.6.40|40}}{{l|520}}
'''SCEL.''' Licetne? '''PER.''' Quin te iubeo; et placide noscita.
'''SCEL.''' Ita facere certum est.—'''PER.''' Heus, Philocomasium, cito
transcurre curriculo ad nos, ita negotiumst.
Post, quando exierit Sceledrus a nobis, cito
transcurrito ad vos rursum curriculo domum.{{r|2.6.45|45}}{{l|525}}
Nunc pol ego metuo ne quid infuscaverit.
Si hic non videbit mulierem—aperitur foris.
'''SCEL.''' Pro di immortales, similiorem mulierem
magisque eandem, ut pote quae non sit eadem, non reor{{l|530|529-530}}
deos facere posse. '''PER.''' Quid nunc? '''SCEL.''' Commerui malum.{{r|2.6.50|50}}
'''PER.''' Quid igitur? Eanest? '''SCEL.''' Etsi east, non est ea.
'''PER.''' Vidistin istam? '''SCEL.''' Vidi, et illam et hospitem,
complexam atque osculantem. '''PER.''' Eanest? '''SCEL.''' Nescio.
'''PE.''' Vin scire plane? '''SC.''' Cupio. '''PE.''' Abi intro ad vos domum{{l|535}}
continuo, vide sitne istaec vostra intus. '''SCEL.''' Licet,{{r|2.6.55|55}}
pulchre admonuisti. Iam ego ad te exibo foras.—
'''PER.''' Numquam edepol hominem quemquam ludificarier
magis facete vidi et magis miris modis.
Sed eccum egreditur. '''SCEL.''' Periplectomene, te opsecro{{l|540}}
per deos atque homines perque stultitiam meam{{r|2.6.60|60}}
perque tua genua—'''PER.''' Quid opsecras me? '''SCEL.''' Inscitiae
meae et stultitiae ignoscas. Nunc demum scio
me fuisse excordem, caecum, incogitabilem.
Nam Philocomasium eccam intus. '''PER.''' Quid nunc, furcifer?{{l|545}}
Vidistin ambas? '''SCEL.''' Vidi. '''PER.''' Erum exhibeas volo.{{r|2.6.65|65}}
'''SCEL.''' Meruisse equidem me maxumum fateor malum,
et tuae fecisse me hospitae aio iniuriam;
sed meam esse erilem concubinam censui,
cui me custodem erus addidit miles meus.{{l|550}}
Nam ex uno puteo similior numquam potis{{r|2.6.70|70}}
aqua aquai sumi quam haec est atque ista hospita.
Et me despexe ad te per impluvium tuom
fateor. '''PER.''' Quid ni fateare, ego quod viderim?
Et ibi osculantem meum hospitem cum ista hospita{{l|555}}
vidisti? '''SCEL.''' Vidi (cur negem quod viderim?),{{r|2.6.75|75}}
sed Philocomasium me vidisse censui.
'''PER.''' Ratun istic me hominem esse omnium minimi preti,
si ego me sciente paterer vicino meo
eam fieri apud me tam insignite iniuriam?{{l|560}}
'''SCEL.''' Nunc demum a me insipienter factum esse arbitror,{{r|2.6.80|80}}
cum rem cognosco; at non malitiose tamen
feci. '''PER.''' Immo indigne; nam hominem servom suos
domitos habere oportet oculos et manus
orationemque. '''SCEL.''' Egone si post hunc diem{{l|565}}
muttivero, etiam quod egomet certo sciam,{{r|2.6.85|85}}
dato excruciandum me: egomet me dedam tibi;
nunc hoc mi ignosce quaeso. '''PER.''' Vincam animum meum,
ne malitiose factum id esse aps te arbitrer.
Ignoscam tibi istuc. '''SCEL.''' At tibi di faciant bene.{{l|570}}
'''PER.''' Ne tu hercle, si te di ament, linguam comprimes{{r|2.6.90|90}}
posthac, etiam illud quod scies nesciveris
nec videris quod videris. '''SCEL.''' Bene me mones,
ita facere certum est. Sed satine oratu's? '''PER.''' Abi.
'''SCEL.''' Numquid nunc aliud me vis? '''PER.''' Ne me noveris.{{l|575}}
'''SCEL.''' Dedit hic mihi verba. Quam benigne gratiam{{r|2.6.95|95}}
fecit, ne iratus esset. Scio quam rem gerat:
ut miles cum extemplo a foro adveniat domum,
domi comprehendar. Una hic et Palaestrio
me habent venalem: sensi et iam dudum scio.{{l|580}}
Numquam hercle ex ista nassa ego hodie escam petam;{{r|2.6.100|100}}
nam iam aliquo aufugiam et me occultabo aliquot dies,
dum haec consilescunt turbae atque irae leniunt.
Nam uni satis populo impio merui mali.—
[verum tamen de me quidquid est, ibo hinc domum.]{{l|585}}
'''PER.''' Illic hinc abscessit. Sat edepol certo scio,{{r|2.6.105|105}}
occisam saepe sapere plus multo suem:
quoin id adimatur ne id quod vidit viderit.
Nam illius oculi atque aures atque opinio
transfugere ad nos. Usque adhuc actum est probe;{{l|590}}
nimium festivam mulier operam praehibuit.{{r|2.6.110|110}}
Redeo in senatum rusum; nam Palaestrio
domi nunc apud me est, Sceledrus nunc autemst foris:
frequens senatus poterit nunc haberier.
Ibo intro, ne, dum absum, alter sorti defuat.—{{l|595}}&lt;/poem&gt;

==ACTVS III==

===&lt;span id='3.1.0'&gt;&lt;/span&gt;III.i===
&lt;poem&gt;[PALAESTRIO ⸱ PERIPLECTOMENVS ⸱ PLEVSICLES]
'''PALAESTRIO''' Cohibete intra limen etiam vos parumper, Pleusicles,
sinite me prius perspectare, ne uspiam insidiae sient
concilium quod habere volumus. Nam opus est nunc tuto loco,
unde inimicus ne quis nostri spolia capiat consili.
Nam bene consultum inconsultum est, si id inimicis usuist,{{l|600}}{{r|3.1.5|5}}
neque potest quin, si id inimicis usuist, obsit tibi;
[nam bene &lt;consultum&gt; consilium surripitur saepissime,
si minus cum cura aut cautella locus loquendi lectus est.]
Quippe qui, si rescivere inimici consilium tuom,
tuopte tibi consilio occludunt linguam et constringunt manus,{{l|605}}{{r|3.1.10|10}}
atque eadem quae illis voluisti facere, illi faciunt tibi.
Sed speculabor, ne quis aut hinc aut ab laeva aut dextera
nostro consilio venator adsit cum auritis plagis.
Sterilis hinc prospectus usque ad ultumam est plateam probe.
Evocabo. Heus Periplectomene et Pleusicles, progredimini.{{l|610}}{{r|3.1.15|15}}
'''PERIPLECTOMENVS''' Ecce nos tibi oboedientes. '''PAL.''' Facilest imperium in bonis.
Sed volo scire: eodem consilio, quod intus meditati sumus,
gerimus rem? '''PER.''' Magis non potest esse ad rem utibile. '''PAL.''' Immo &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt;
quid tibi, Pleusicles? '''PLEVSICLES''' Quodne vobis placeat, displiceat mihi?
Quis homo sit magis meus quam tu es? '''PAL.''' Loquere lepide et commode.{{l|615}}{{r|3.1.20|20}}
'''PER.''' Pol ita decet hunc facere. '''PL.''' At hoc me facinus miserum macerat
meumque cor corpusque cruciat. '''PER.''' Quid id est quod cruciat? Cedo.
'''PLEVS.''' Me tibi istuc aetatis homini facinora puerilia
obicere, neque te decora neque tuis virtutibus;
ea te expetere ex opibus summis mei honoris gratia{{l|620}}{{r|3.1.25|25}}
mihique amanti ire opitulatum atque ea te facere facinora,
quae istaec aetas fugere facta magis quam sectari solet:
eam pudet me tibi in senecta obicere sollicitudinem.
'''PAL.''' Novo modo tu homo amas, siquidem te quicquam quod faxis pudet;
nihil amas, umbra es amantis magis quam amator, Pleusicles.{{l|625}}{{r|3.1.30|30}}
'''PLEVS.''' Hancine aetatem exercere &lt;mei&gt; me amoris gratia?
'''PER.''' Quid ais tu? Itane tibi ego videor oppido Acherunticus?
Tam capularis, tamine tibi diu videor vitam vivere?
Nam equidem haud sum natus annos praeter quinquaginta et quattuor,
clare oculis video, pernix sum manibus, pedibus mobilis.{{l|630}}{{r|3.1.35|35}}
'''PAL.''' Si albicapillus hic, videtur neutiquam ab ingenio senex.
Inest in hoc emussitata sua sibi ingenua indoles.
'''PLEVS.''' Pol id quidem experior ita esse ut praedicas, Palaestrio;
nam benignitas quidem huius oppido adulescentula est.
'''PER.''' Immo, hospes, magis cum periclum facies, magis nosces meam{{l|635}}{{r|3.1.40|40}}
comitatem erga te amantem. '''PLEVS.''' Quid opus nota noscere?
'''PER.''' Vt apud &lt;te&gt; exemplum experiundi habeas, ne quaeras foris;
nam nisi qui ipse amavit, aegre amantis ingenium inspicit:
et ego amoris aliquantum habeo umorisque etiam in corpore,{{l|640|639-640}}
neque dum exarui ex amoenis rebus et voluptariis.{{r|3.1.45|45}}
Vel cavillator facetus vel conviva commodus
item ero, neque ego oblocutor sum alteri in convivio:
incommoditate abstinere me apud convivas commodo
commemini et meae orationis iustam partem persequi{{l|645}}
et meam partem itidem tacere, quom aliena est oratio;{{r|3.1.50|50}}
minime sputator, screator sum, itidem minime mucidus:
post Ephesi sum natus, non enim in Apulis; non sum Animulas.
'''PAL.''' O lepidum senem, in se si quas memorat virtutis habet,
atque equidem plane educatum in nutricatu Venerio.{{l|650}}
'''PER.''' Plus dabo quam praedicabo ex me venustatis tibi.{{r|3.1.55|55}}
Neque ego umquam alienum scortum subigito in convivio,
neque praeripio pulpamentum neque praevorto poculum,
neque per vinum umquam ex me exoritur discidium in convivio:
si quis ibi est odiosus, abeo domum, sermonem segrego;{{l|655}}
Venerem, amorem amoenitatemque accubans exerceo.{{r|3.1.60|60}}
'''PAL.''' Tu&lt;ref&gt;Tui ''Camerarius'' : Tu ''BCD''&lt;/ref&gt; quidem edepol omnis moris ad venustatem †vacet&lt;ref&gt;vigent ''Ribbeck'' : vacet ''B'' : mihi ''CD''&lt;/ref&gt;;
cedo tris mi hominis aurichalco contra cum istis moribus.
'''PLEVS.''' At quidem illuc aetatis qui sit non invenies alterum
lepidiorem ad omnis res nec qui amicus amico sit magis.{{l|660}}
'''PER.''' Tute me ut fateare faciam esse adulescentem moribus,{{r|3.1.65|65}}
ita apud omnis comparebo tibi res bene factis frequens.
Opusne erit tibi advocato tristi, iracundo? Ecce me;
opusne leni? Leniorem dices quam mutum est mare,
liquidiusculusque ero quam ventus est favonius.{{l|665}}
Vel hilarissimum convivam hinc indidem expromam tibi,{{r|3.1.70|70}}
pel primarium parasitum atque obsonatorem optumum;
tum ad saltandum non cinaedus malacus aequest atque ego.
'''PAL.''' Quid ad illas artis optassis, si optio eveniat tibi?
'''PLEVS.''' Huius pro meritis ut referri pariter possit gratia,{{l|670}}
tibique, quibus nunc me esse experior summae sollicitudini.{{r|3.1.75|75}}
At tibi tanto sumptui esse mihi molestumst. '''PER.''' Morus es.
Nam in mala uxore atque inimico si quid sumas, sumptus est,
in bono hospite atque amico quaestus est quod sumitur
et quod in divinis rebus sumptumst, sapienti lucrumst.{{l|675}}
Deum virtute est te unde hospitio accipiam apud me comiter:{{r|3.1.80|80}}
es, bibe, animo obsequere mecum atque onera te hilaritudine.
Liberae sunt aedis, liber sum autem ego: mei volo vivere.
Nam mihi, deum virtute dicam, propter divitias meas
licuit uxorem dotatam genere summo ducere;{{l|680}}
sed nolo mi oblatratricem in aedis intro mittere.{{r|3.1.85|85}}
'''PAL.''' Cur non vis? Nam procreare liberos lepidumst onus.
'''PER.''' Hercle vero liberum esse tete, id multo lepidiust.
'''PAL.''' Tu homo et alteri sapienter potis es consulere et tibi.
'''PER.''' Nam bona uxor suave ductust, si sit usquam gentium{{l|685}}
ubi ea possit inveniri; verum egone eam ducam domum,{{r|3.1.90|90}}
quae mihi numquam hoc dicat 'eme, mi vir, lanam, unde tibi pallium
malacum et calidum conficiatur tunicaeque hibernae bonae,
ne algeas hac hieme' (hoc numquam verbum ex uxore audias),
verum prius quam galli cantent quae me e somno suscitet,{{l|690}}
dicat 'da, mi vir, kalendis meam qui matrem munerem,{{r|3.1.95|95}}
da qui faciam †condiat&lt;ref&gt;condimenta, da ''Ritschl'' : conclamando ''B¹'' condiat da ''B²'' condi atdan ''CD¹''; ''A n. l.''&lt;/ref&gt;, da quod dem quinquatribus
praecantrici, coniectrici, hariolae atque haruspicae;
flagitiumst, si nil mittetur quae supercilio spicit;
tum plicatricem clementer non potest quin munerem; {{l|695}}
iam pridem, quia nihil abstulerit, suscenset ceriaria;{{r|3.1.100|100}}
tum opstetrix expostulavit mecum, parum missum sibi;
quid? Nutrici non missuru's quicquam, quae vernas alit?'
Haec atque horum similia alia damna multa mulierum
me uxore prohibent, mihi quae huius similes sermones serat.{{l|700}}
'''PAL.''' Di tibi propitii sunt, nam hercle si istam semel amiseris{{r|3.1.105|105}}
libertatem, haud facile in eundem rusum restitues locum.
'''PLEVS.''' At illa laus est, magno in genere et in divitiis maxumis
liberos hominem educare, generi monumentum et sibi.
'''PER.''' Quando habeo multos cognatos, quid opus est mihi liberis?{{l|705}}
Nunc bene vivo et fortunate atque ut volo atque animo ut lubet.{{r|3.1.110|110}}
Mea bona in morte cognatis didam, inter eos partiam.
[ei apud me aderunt, me curabunt, visent quid agam, ecquid velim.]
Prius quam lucet adsunt, rogitant noctu ut somnum ceperim.
[eos pro liberis habebo, qui mihi mittunt munera.]{{l|710}}
sacrificant: dant inde partem mihi maiorem quam sibi,{{r|3.1.115|115}}
abducunt ad exta; me ad se ad prandium, ad cenam vocant;
ille miserrumum se retur, minimum qui misit mihi.
Illi inter se certant donis, egomet mecum mussito:
bona mea inhiant, me certatim nutricant et munerant.{{l|715}}
'''PAL.''' Nimis bona ratione nimiumque ad te &lt;te&gt; et tuam vitam habes:{{r|3.1.120|120}}
et tibi sunt gemini et trigemini, si te bene habes, filii.
'''PER.''' Pol si habuissem, satis cepissem miseriarum e liberis:
continuo excruciarer animi: si ei forte fuisset febris,{{l|720|719-720}}
censerem emori; cecidissetve ebrius aut de equo uspiam,
metuerem ne ibi diffregisset crura aut cervices sibi.{{r|3.1.125|125}}
'''PAL.''' Huic homini dignum est divitias esse et diu vitam dari,
qui et rem servat et se bene habet suisque amicis usui est.
'''PLEVS.''' O lepidum caput. Ita me di deaeque ament, aequom fuit{{l|725}}
deos paravisse, uno exemplo ne omnes vitam viverent;
sicut merci pretium statuit qui est probus agoranomus:{{r|3.1.130|130}}
quae probast mers, pretium ei statuit, pro virtute ut veneat,
quae improbast, pro mercis vitio dominum pretio pauperat,
itidem divos dispertisse vitam humanam aequom fuit:{{l|730}}
qui lepide ingeniatus esset, vitam ei longinquam darent,
qui improbi essent et scelesti, is adimerent animam cito.{{r|3.1.135|135}}
Si hoc paravissent, et homines essent minus multi mali
et minus audacter scelesta facerent facta, et postea,
qui homines probi essent, esset is annona vilior.{{l|735}}
'''PER.''' Qui deorum consilia culpet, stultus inscitusque sit,
quique eos vituperet. Nunc istis rebus desisti decet.{{r|3.1.140|140}}
Nunc volo opsonare, ut, hospes, tua te ex virtute et mea
meae domi accipiam benigne, lepide et lepidis victibus.
'''PLEVS.''' Nihil me paenitet iam quanto sumptui fuerim tibi;{{l|740}}
nam hospes nullus tam in amici hospitium devorti potest,
quin, ubi triduom continuom fuerit, iam odiosus siet;{{r|3.1.145|145}}
verum ubi dies decem continuos sit, east odiorum Ilias:
tam etsi dominus non invitus patitur, servi murmurant.
'''PER.''' Serviendae servituti ego servos instruxi mihi,{{l|745}}
hospes, non qui mi imperarent quibusve ego essem obnoxius:
si illis aegrest mihi quod volup est, meo remigio rem gero,{{r|3.1.150|150}}
tamen id quod odiost faciundumst cum malo atque ingratiis.
Nunc, quod occepi, opsonatum pergam. '''PLEVS.''' Si certumst tibi,
commodulum obsona, ne magno sumptu: mihi quidvis sat est.{{l|750}}
'''PER.''' Quin tu istanc orationem hinc veterem atque antiquam amoves?
[nam] proletario sermone nunc quidem, hospes, utere;{{r|3.1.155|155}}
nam ei solent, quando accubuere, ubi cena adpositast, dicere:
'quid opus fuit hoc, &lt;hospes&gt;, sumptu tanto nostra gratia?
Insanivisti hercle, nam idem hoc hominibus sat erat decem.'{{l|755}}
quod eorum causa obsonatumst culpant et comedunt tamen.
'''PAL.''' Fit pol illud ad illud exemplum. Ut docte et perspecte sapit.{{r|3.1.160|160}}
'''PER.''' Sed eidem homines numquam dicunt, quamquam adpositumst ampliter:
'iube illud demi; tolle hanc patinam; remove pernam, nil moror;
aufer illam offam porcinam, probus hic conger frigidus,{{l|760}}
remove, abi aufer' neminem eorum haec adseverare audias,
sed procellunt se et procumbunt dimidiati, dum appetunt.{{r|3.1.165|165}}
'''PAL.''' Bonus bene ut malos descripsit mores. '''PER.''' Haud centesimam
partem dixi atque, otium rei si sit, possum expromere.
'''PAL.''' Igitur id quod agitur, †hic† primum praeverti decet.{{l|765}}
Nunc hoc animum advortite ambo. Mihi opus est opera tua,
Periplectomene; nam ego inveni lepidam sycophantiam,{{r|3.1.170|170}}
qui admutiletur miles usque caesariatus atque uti
huic amanti ac Philocomasio hanc ecficiamus copiam,
ut hic eam abducat habeatque. '''PER.''' Dari istanc rationem volo.{{l|770}}
'''PAL.''' At ego mi anulum dari istunc tuom volo. '''PER.''' Quam ad rem usui est?
'''PAL.''' Quando habebo, igitur rationem mearum fabricarum dabo.{{r|3.1.175|175}}
'''PER.''' Vtere, accipe. '''PAL.''' Accipe a me rusum rationem doli,
quam institui. '''PLEVS.''' Perpurigatis damus tibi ambo operam auribus.
'''PAL.''' Erus meus ita magnus moechus mulierum est, ut neminem{{l|775}}
fuisse aeque neque futurum credo. '''PLEVS.''' Credo ego istuc idem.
'''PAL.''' Isque Alexandri praestare praedicat formae suam,{{r|3.1.180|180}}
itaque omnis se ultro sectari in Epheso memorat mulieres.
'''PER.''' Edepol qui te de isto multi cupiunt †non&lt;ref&gt;nunc ''Acidalius'' : non ''BCD''&lt;/ref&gt; mentirier,
sed ego ita esse ut dicis teneo pulchre. Proin, Palaestrio,{{l|780}}
quam potis tam verba confer maxime ad compendium.
'''PAL.''' Ecquam tu potes reperire forma lepida mulierem,{{r|3.1.185|185}}
cui facetiarum cor pectusque sit plenum et doli?
'''PER.''' Ingenuamne an libertinam? '''PAL.''' Aequi istuc facio, dum modo
eam des quae sit quaestuosa, quae alat corpus corpore,{{l|785}}
cuique sapiat pectus; nam cor non potest, quod nulla habet.
'''PER.''' Lautam vis an quae nondum sit lauta? '''PAL.''' Sic consucidam,{{r|3.1.190|190}}
quam lepidissimam potis quamque adulescentem maxume.
'''PER.''' Habeo eccillam meam clientam, meretricem adulescentulam.
Sed quid ea usus est? '''PAL.''' Vt ad te eam iam deducas domum{{l|790}}
itaque eam huc ornatam adducas, ex matronarum modo,
capite compto, crinis vittasque habeat, adsimuletque se{{r|3.1.195|195}}
tuam esse uxorem: ita praecipiundum est. '''PLEVS.''' Erro quam insistas viam.
'''PAL.''' At scietis. Sed ecquae ancillast illi? '''PER.''' Est prime cata.
'''PAL.''' Ea quoque opus est. Ita praecipito mulieri atque ancillulae,{{l|795}}
ut simulet se tuam esse uxorem et deperire hunc militem,
quasique hunc anulum faveae suae dederit, ea porro mihi,{{r|3.1.200|200}}
militi ut darem, quasique ego &lt;ei&gt; rei sim interpres. '''PER.''' Audio;
ne me surdum esse arbitrare, si audes. Ego recte meis
auribus utor &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt; '''PAL.''' &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt;{{l|799a}}
ei dabo, &lt;aps&gt; tua mi uxore dicam delatum et datum,{{l|800}}
ut sese ad eum conciliarem; ille eiusmodi est: cupiet miser,{{r|3.1.205|205}}
qui nisi adulterio studiosus rei nulli aliaest improbus.
'''PER.''' Non potuit reperire, si ipsi Soli quaerendas dares,
lepidiores duas ad hanc rem quam ego. Habe animum bonum.
'''PAL.''' Ergo adcura, sed propere opus est. Nunc tu ausculta, Pleusicles.{{l|805}}
'''PLEVS.''' Tibi sum oboediens. '''PAL.''' Hoc facito, miles domum ubi advenerit,{{r|3.1.210|210}}
memineris ne Philocomasium nomines. '''PLEVS.''' Quem nominem?
'''PA.''' Diceam. '''PL.''' Nempe eandem quae dudum constitutast. '''PA.''' Pax, abi.
'''PLEVS.''' Meminero. Sed quid meminisse id refert, &lt;rogo&gt; ego te tamen.
'''PAL.''' Ego enim dicam tum quando usus poscet; interea tace,{{l|810}}
ut nunc etiam hic agat ac tu tum partis defendas tuas.{{r|3.1.215|215}}
'''PLEVS.''' Ego eo intro igitur.—'''PAL.''' Et praecepta sobrie ut cures face.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='3.2.0'&gt;&lt;/span&gt;III.ii===
&lt;poem&gt;[PALAESTRIO ⸱ LVCRIO]
quantas res turbo, quantas moveo machinas.
Eripiam ego hodie concubinam militi,
si centuriati bene sunt maniplares mei.{{l|815}}
Sed illum vocabo. Heus Sceledre, nisi negotiumst,
progredere ante aedis, te vocat Palaestrio.{{r|3.2.5|5}}
'''LVCRIO''' Non operaest Sceledro. '''PAL.''' Quid iam? '''LVC.''' Sorbet dormiens.
'''PAL.''' Quid, sorbet? '''LVC.''' Illud, stertit, volui dicere.
Sed quia consimile est, quom stertas, quasi sorbeas—{{l|820}}
'''PAL.''' Eho an dormit Sceledrus intus? '''LVC.''' Non naso quidem,
nam eo magnum clamat. Tetigit calicem clanculum,{{r|3.2.10|10}}
dum misit nardum in amphoram, cellarius.
'''PAL.''' Eho tu sceleste, qui illi suppromu's, eho—{{l|825|824-825}}
'''LVC.''' Quid vis? '''PAL.''' Qui lubitum est illi condormiscere?
'''LVC.''' Oculis opinor. '''PAL.''' Non te istuc rogito, scelus.
Procede huc. Periisti iam, nisi verum scio.{{r|3.2.15|15}}
Prompsisti tu illi vinum? '''LVC.''' Non prompsi. '''PAL.''' Negas?
'''LVC.''' Nego hercle vero, nam ille me vetuit dicere;{{l|830}}
neque equidem heminas octo exprompsi in urceum
neque illic calidum exbibit in prandium.
'''PAL.''' Neque tu bibisti? '''LVC.''' Di me perdant, si bibi,{{r|3.2.20|20}}
si bibere potui. '''PAL.''' Quid iam? '''LVC.''' Quia enim obsorbui;
nam nimis calebat, amburebat gutturem.{{l|835}}
'''PAL.''' Alii ebrii sunt, alii poscam potitant.
Bono subpromo et promo cellam creditam.
'''LVCR.''' Tu hercle idem faceres, si tibi esset credita:{{r|3.2.25|25}}
quoniam aemulari non licet, nunc invides.{{l|840|839-840}}
'''PAL.''' Eho an umquam prompsit antehac? Responde, scelus.
Atque ut tu scire possis, &lt;ego&gt; dico tibi:
si falsa dices, Lucrio, excruciabere.
'''LVCR.''' Ita vero? Ut tu ipse me dixisse delices,{{r|3.2.30|30}}
post &lt;e&gt; sagina ego eiciar cellaria, {{l|845}}
ut tibi, si promptes, alium subpromum pares.
'''PAL.''' Non edepol faciam. Age eloquere audacter mihi.
'''LVCR.''' Numquam edepol vidi promere. Verum hoc erat:
mihi imperabat, ego promebam postea.{{r|3.2.35|35}}
'''PAL.''' Hoc illi crebro capite sistebant cadi.{{l|850}}
'''LVCR.''' Non hercle tam istoc valide cassabant cadi;
sed in cella erat paulum nimis loculi lubrici,
ibi erat bilibris aula sic propter cados,
ea saepe deciens complebatur: vidi eam{{r|3.2.40|40}}
plenam atque inanem fieri, plenam maxume;{{l|855}}
ubi bacchabatur aula, cassabant cadi.
'''PAL.''' Abi, abi intro iam. Vos in cella vinaria
bacchanal facitis. Iam hercle ego erum adducam a foro.
'''LVCR.''' Perii, excruciabit me erus, domum si venerit,{{r|3.2.45|45}}
quom haec facta scibit, quia sibi non dixerim.{{l|860}}
Fugiam hercle aliquo atque hoc in diem extollam malum.
Ne dixeritis, obsecro, huic, vostram fidem.
'''PAL.''' Quo te agis? '''LVCR.''' Missus sum aliquo: iam huc revenero.
'''PAL.''' Quis misit? '''LVCR.''' Philocomasium. '''PAL.''' Abi, actutum redi.{{r|3.2.50|50}}
'''LVCR.''' Quaeso tamen tu meam partem, infortunium{{l|865}}
si dividetur, me absente accipito tamen.—
'''PAL.''' Modo intellexi quam rem mulier gesserit:
quia Sceledrus dormit, hunc subcustodem suom
foras ablegavit, dum ab se huc transiret. Placet.{{r|3.2.55|55}}
Sed Periplectomenus quam ei mandavi mulierem{{l|870}}
nimis lepida forma ducit. Di hercle hanc rem adiuvant.
Quam digne ornata incedit, haud meretricie.
Lepide hoc succedit sub manus negotium.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='3.3.0'&gt;&lt;/span&gt;III.iii===
&lt;poem&gt;[PERIPLECTOMENVS ⸱ ACROTELEVTIVM ⸱ PALAESTRIO ⸱ MILPHIDIPPA]
'''PERIPLECTOMENVS''' Rem omnem tibi, Acroteleutium, tibique una, Milphidippa,
domi demonstravi in ordine. Hanc fabricam fallaciasque{{l|875}}
minus si tenetis, denuo volo percipiatis plane;
satis si intellegitis, aliud est quod potius fabulemur.
'''ACROTELEVTIVM''' Stultitia atque insipientia mea istaec sit, &lt;mi patrone,&gt;{{r|3.3.5|5}}
me ire in opus alienum aut ibi meam operam pollicitari,
si ea in opificina nesciam aut mala esse aut fraudulenta.{{l|880}}
'''PER.''' At melius est monerier. '''ACR.''' Meretricem commoneri,
quam sane magni referat, nihil clam est. Quin egomet ultro,
postquam adbibere auris meae tuae oram orationis,{{r|3.3.10|10}}
tibi dixi, miles quem ad modum potis sit deasciari.
'''PER.''' At nemo solus satis sapit. Nam ego multos saepe vidi{{l|885}}
regionem fugere consili prius quam repertam haberent.
'''ACR.''' Si quid faciendum est mulieri male atque malitiose,
ea sibi immortalis memoriast meminisse et sempiterna;{{r|3.3.15|15}}
sin bene quid aut fideliter faciundum eisdem veniat,
obliviosae extempulo fiunt, meminisse nequeunt.{{l|890}}
'''PER.''' Ergo istuc metuo, quom venit vobis faciundum utrumque:
nam id proderit mihi, militi male quod facietis ambae.
'''ACR.''' Dum nescientes quod bonum faciamus, ne formida.{{r|3.3.20|20}}
'''PER.''' Mala mulier mers est. '''ACR.''' Ne pave, peioribus conveniunt.{{l|895|894-895}}
'''PER.''' Ita vos decet. Consequimini. '''PAL.''' Cesso ego illis obviam ire?
Venire salvom gaudeo, lepide hercle ornatus incedis.
'''PER.''' Bene opportuneque obviam es, Palaestrio. Em tibi adsunt
quas me iussisti adducere et quo ornatu. '''PAL.''' eu, noster esto.{{r|3.3.25|25}}
Palaestrio Acroteleutium salutat. '''ACR.''' Quis hic amabo est,{{l|900}}
qui tam pro nota nominat me? '''PER.''' Hic noster architectust.
'''ACR.''' Salve, architecte. '''PAL.''' Salva sis. Sed dic mihi, ecquid hic te
oneravit praeceptis? '''PER.''' Probe meditatam utramque duco.
'''PAL.''' Audire cupio, quem ad modum; ne quid peccetis paveo.{{r|3.3.30|30}}
'''PER.''' Ad tua praecepta de meo nihil his novom adposivi.{{l|905}}
'''ACR.''' Nempe ludificari militem tuom erum vis? '''PAL.''' Exlocuta es.
'''ACR.''' Lepide et sapienter, commode et facete res paratast.
'''PAL.''' Atque huius uxorem volo &lt;te esse&gt; adsimulare. '''ACR.''' Fiet.
'''PAL.''' Quasi militi animum adieceris, simulare. '''ACR.''' Sic futurum est.{{r|3.3.35|35}}
'''PAL.''' Quasique ea res per me interpretem et tuam ancillam ei curetur. {{l|910}}
'''ACR.''' Bonus vates poteras esse, nam quae sunt futura dicis.
'''PAL.''' Quasique anulum hunc ancillula tua abs te detulerit ad me,
quem ego militi &lt;porro&gt; darem tuis verbis. '''ACR.''' Vera dicis.
'''PER.''' Quid istis nunc memoratis opust quae commeminere? '''ACR.''' Meliust.{{r|3.3.40|40}}
Nam, mi patrone, hoc cogitato, ubi probus est architectus,{{l|915}}
bene lineatam si semel carinam conlocavit,
facile esse navem facere, ubi fundata, constitutast.
Nunc haec carina satis probe fundata, bene statutast,
atque architecto adsunt fabri ad eam rem haud imperiti.{{r|3.3.45|45}}
Si non nos materiarius remoratur, quod opus qui det{{l|920}}
(novi indolem nostri ingeni), cito erit parata navis.
'''PAL.''' Nempe tu novisti militem meum erum? '''ACR.''' Rogare mirumst.
Populi odium quidni noverim, magnidicum, cincinnatum,
moechum unguentatum. '''PAL.''' Num ille te nam novit? '''ACR.''' Numquam vidit:{{r|3.3.50|50}}
qui noverit me quis ego sim? '''PAL.''' Nimis lepide fabulare;{{l|925}}
eo †potiuerim lepidius pol fieri†. '''ACR.''' Potin ut hominem
mihi des, quiescas cetera? Ni ludificata lepide
ero, culpam omnem in me imponito. '''PAL.''' Age igitur intro abite,
insistite hoc negotium sapienter. '''ACR.''' Alia cura.{{r|3.3.55|55}}
'''PAL.''' Age, Periplectomene, has nunciam duc intro; ego ad forum illum{{l|930}}
conveniam atque illi hunc anulum dabo, atque praedicabo
a tua uxore mihi datum esse eamque illum deperire.
Hanc ad nos, quom extemplo a foro veniemus, mittitote,
quasi clanculum ad &lt;eum&gt; missa sit. '''PER.''' Faciemus. Alia cura.{{r|3.3.60|60}}
'''PAL.''' Vos modo curate, ego illum probe iam oneratum huc acciebo.—{{l|935}}
'''PER.''' Bene ambula, bene rem geras. Egone hoc si efficiam plane,
ut concubinam militis meus hospes habeat hodie
atque hinc Athenas avehat, &lt;si&gt; hodie hunc dolum dolamus,
quid tibi ego mittam muneris! '''ACR.''' Datne ab se mulier operam?{{l|940|939-940}}{{r|3.3.65|65}}
'''PER.''' Lepidissume et compsissume. '''ACR.''' Confido confuturum.
Ubi facta erit conlatio nostrarum malitiarum,
haud vereor ne nos subdola perfidia pervincamur.
'''PER.''' Abeamus ergo intro, haec uti meditemur cogitate,
ut accurate et commode hoc quod agendumst exsequamur,{{l|945}}{{r|3.3.70|70}}
ne quid, ubi miles venerit, titubetur. '''ACR.''' Tu morare.—&lt;/poem&gt;

==ACTVS IV==

===&lt;span id='4.1.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.i===
&lt;poem&gt;[PYRGOPOLINICES ⸱ PALAESTRIO]
'''PYRGOPOLINICES''' Volup est, quod agas, si id procedit lepide at&lt;que ex&gt; sententia;
nam ego hodie ad Seleucum regem misi parasitum meum,
ut latrones quos conduxi hinc ad Seleucum duceret,
qui eius regnum tutarentur, mihi dum fieret otium{{l|950}}
'''PALAESTRIO''' Quin tu tuam rem cura potius quam Seleuci, quae tibi{{r|4.1.5|}}
condicio nova et luculenta fertur per me interpretem.
'''PYRG.''' Immo omnis res posteriores pono atque operam do tibi.
Loquere: auris meas profecto dedo in dicionem tuam.
'''PAL.''' Circumspice dum, ne quis nostro hic auceps sermoni siet.{{l|955}}
Nam hoc negoti clandestino ut agerem mandatumst mihi.{{r|4.1.10|10}}
'''PYRG.''' Nemo adest. '''PAL.''' Hunc arrabonem amoris primum a me accipe.
'''PYRG.''' Quid hic? Unde est? '''PAL.''' A luculenta atque festiva femina,
quae te amat tuamque expetessit pulcram pulcritudinem;
eius nunc mi anulum ad te ancilla porro ut deferrem dedit.{{l|960}}
'''PYRG.''' Quid ea? Ingenuan an festuca facta e serva liberast?{{r|4.1.15|15}}
'''PAL.''' Vah, egone ut ad te ab libertina esse auderem internuntius,
qui ingenuis satis responsare nequeas quae cupiunt tui?
'''PYRG.''' Nuptan est an vidua? '''PAL.''' Et nupta et vidua. '''PYRG.''' Quo pacto potis{{l|965|964-965}}
nupta et vidua esse eadem? '''PAL.''' Quia adulescens nuptast cum sene.
'''PYRG.''' Euge. '''PAL.''' Lepida et liberali formast. '''PYRG.''' Cave mendacium.{{r|4.1.20|20}}
'''PAL.''' Ad tuam formam illa una dignast. '''PYRG.''' Hercle pulchram praedicas.
Sed quis east? '''PAL.''' Senis huius uxor Periplectomeni ex proxumo;
ea demoritur te atque ab illo cupit abire: odit senem.{{l|970}}
Nunc te orare atque obsecrare iussit, ut eam copiam
sibi potestatemque facias. '''PYRG.''' Cupio hercle equidem, si illa volt.{{r|4.1.25|25}}
'''PAL.''' Quae cupit? '''PYRG.''' Quid illa faciemus concubina, quae domist?
'''PAL.''' Quin tu illam iube abs te abire quo lubet: sicut soror
eius huc gemina venit Ephesum et mater, accersuntque eam.{{l|975}}
'''PYRG.''' Eho tu, an venit Ephesum mater eius? '''PAL.''' Aiunt qui sciunt.
'''PYRG.''' Hercle occasionem lepidam, ut mulierem excludam foras.{{r|4.1.30|30}}
'''PAL.''' Immo vin tu lepide facere? '''PYRG.''' Loquere et consilium cedo.
'''PAL.''' Vin tu illam actutum amovere, a te ut abeat per gratiam?
'''PYRG.''' Cupio. '''PAL.''' Tum te hoc facere oportet. Tibi divitiarum adfatimst:{{l|980}}
iube sibi aurum atque ornamenta, quae illi instruxti mulieri,
dono habere, †auferre† abs te quo lubeat sibi.&lt;ref&gt;''Versus mancus; auferet ''corruptum'': dono habere &lt;abire&gt; auferre &lt;ea&gt; ''Ritschl., alii alia; an'' dono habere, &lt;sumere&gt; auferre abs te quo lubeat sibi''? cf. 1100''&lt;/ref&gt;{{r|4.1.35|35}}
'''PYRG.''' Placet ut dicis; sed ne &lt;et&gt; istam amittam et haec mutet fidem
vide modo. '''PAL.''' Vah delicatu's, quae te tamquam oculos amet.
'''PYRG.''' Venus me amat. '''PAL.''' St tace, aperitur foris, concede huc clanculum.{{l|985}}
Haec celox illiust, quae hinc egreditur, internuntia,
['''PYRG.''' Quae haec celox? '''PAL.''' Ancillula illiust, quae hinc egreditur foras.]{{r|4.1.40|40}}
quae anulum istunc attulit quem tibi dedi. '''PYRG.''' Edepol haec quidem
bellulast. '''PAL.''' Pithecium haec est prae illa et spinturnicium.
Viden tu illam oculis venaturam facere atque aucupium auribus?{{l|990}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.2.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.ii===
&lt;poem&gt;[MILPHIDIPPA ⸱ PYRGOPOLINICES ⸱ PALAESTRIO]
'''MILPHIDIPPA''' Iam est ante aedis circus ubi sunt ludi faciundi mihi.
Dissimulabo, hos quasi non videam neque esse hic etiamdum sciam.
'''PYRG.''' Tace, subauscultemus ecquid de me fiat mentio.
'''MILPH.''' Numquis nam hic prope adest qui rem alienam potius curet quam suam,
qui aucupet me quid agam, qui de vesperi vivat suo?{{l|995}}{{r|4.2.5|5}}
Eos nunc homines metuo, mihi ne obsint neve opstent uspiam,
domo si bitat, dum huc transbitat, quae huius cupiens corporist,
quae amat hunc hominem nimium lepidum et nimia pulchritudine,
militem Pyrgopolynicem. '''PYRG.''' Satin haec quoque me deperit?
Meam laudat speciem. Edepol huius sermo haud cinerem quaeritat.{{l|1000}}{{r|4.2.10|10}}
'''PAL.''' Quo argumento? '''PYRG.''' Quia enim loquitur laute et minime sordide.
'''PAL.''' Quippini? Istaec de te loquitur: nihil attrectat sordidi.
'''PYRG.''' Tum autem illa ipsa est nimium lepida nimisque nitida femina.
Hercle vero iam adlubescit primulum, Palaestrio.
'''PAL.''' Priusne quam illam oculis tuis &lt;videas&gt;? '''PYRG.''' Video id quod credo tibi.{{l|1005}}{{r|4.2.15|15}}
Tum haec celocula autem absentem subigit me ut amem. '''PAL.''' Hercle hanc quidem
nil tu amassis; mi haec desponsast: tibi si illa hodie nupserit,
ego hanc continuo uxorem ducam. '''PYRG.''' Quid ergo hanc dubitas conloqui?
'''PAL.''' Sequere hac me ergo. '''PYRG.''' Pedisequos tibi sum. '''MILPH.''' Vtinam, cuius causa foras
sum egressa, &lt;eius&gt; conveniundi mihi potestas evenat.{{l|1010}}{{r|4.2.20|20}}
'''PAL.''' Erit, et tibi exoptatum optinget, bonum habe animum, ne formida;
homo quidamst qui scit, quod quaeris ubi sit. '''MILPH.''' Quem ego hic audivi?
'''PAL.''' Socium tuorum conciliorum et participem consiliorum.
'''MILPH.''' Tum pol ego id quod celo hau celo. '''PAL.''' Immo et celas et non celas.
'''MILPH.''' Quo argumento? '''PAL.''' Infidos celas: ego sum tibi firme fidus.{{l|1015}}{{r|4.2.25|25}}
'''MILPH.''' Cedo signum, si harunc Baccharum es. '''PAL.''' Amat mulier quaedam quendam.
'''MILPH.''' Pol istuc quidem multae. '''PAL.''' At non multae de digito donum mittunt.
'''MILPH.''' Enim cognovi nunc, fecisti modo mi ex proclivo planum.
Sed hic numquis adest? '''PAL.''' Vel adest vel non. '''MILPH.''' Cedo te mihi solae solum.
'''PAL.''' Brevin an longinquo sermoni? '''MILPH.''' Tribus verbis. '''PAL.''' Iam ad te redeo.{{l|1020}}{{r|4.2.30|30}}
'''PYRG.''' Quid ego? Hic astabo tantisper cum hac forma et factis frustra?
'''PAL.''' Patere atque asta, tibi ego hanc do operam. '''PYRG.''' Propera, &lt;expecta&gt;ndo excrucior.
'''PAL.''' Pedetemptim (tu hoc scis) tractari satiust hasce huius modi mercis.
'''PYRG.''' Age age ut tibi maxume concinnumst. '''PAL.''' Nullumst hoc stolidius saxum.
Redeo ad te. Quid me voluisti? '''MILPH.''' Quo pacto hoc Ilium accedi{{l|1025}}{{r|4.2.35|35}}
velis, ut ferrem abs te consilium. '''PAL.''' Quasi hunc depereat—'''MILPH.''' Teneo istuc.
'''PAL.''' Conlaudato formam et faciem et virtutis commemorato.
'''MILPH.''' Ad eam rem habeo omnem aciem, tibi uti dudum iam demonstravi.
'''PAL.''' Tu cetera cura et contempla et de meis venator verbis.
'''PYRG.''' Aliquam mihi partem hodie operae des denique, tandem ades, remeligo.{{l|1030}}{{r|4.2.40|40}}
'''PA.''' Adsum, impera, si quid vis. Py. Quid illaec narrat tibi? '''PA.''' Lamentari
ait illam, miseram cruciari et lacrimantem se adflictare,
quia tis egeat, quia te careat. Ob eam rem huc ad te missast.
'''PYRG.''' Iube adire. '''PAL.''' At scin quid tu facias? Facito fastidi plenum,
quasi non lubeat; me inclamato, quia sic te volgo volgem.{{l|1035}}{{r|4.2.45|45}}
'''PYRG.''' Memini et praeceptis parebo. '''PAL.''' Vocon ergo hanc quae te quaerit?
'''PYRG.''' Adeat, si quid volt. '''PAL.''' Si quid vis, adi, mulier. '''MIL.''' Pulcher, salve.
'''PYRG.''' Meum cognomentum commemoravit. Di tibi dent quaecumque optes.
'''MILPH.''' Tecum aetatem exigere ut liceat—'''PYRG.''' Nimium optas. '''MILPH.''' Non me dico,
sed eram meam, quae te demoritur. '''PYRG.''' Multae aliae idem istuc cupiunt,{{l|1040}}{{r|4.2.50|50}}
quibus copia non est. '''MILPH.''' Ecastor haud mirum, si te habes carum,
hominem tam pulchrum et praeclarum virtute et forma &lt;et&gt; factis.
Deus dignior fuit quisquam homo qui esset? '''PAL.''' Non hercle humanust ergo—
nam volturio plus humani credo est. '''PYRG.''' Magnum me faciam
nunc quom illaec me sic conlaudat. '''PAL.''' Viden tu ignavum, ut sese infert?{{l|1045}}{{r|4.2.55|55}}
Quin tu huic responde, haec illaec est ab illa quam dudum &lt;dixi&gt;.
'''PYRG.''' Qua ab illarum? Nam ita me occursant multae: meminisse haud possum.
'''MILPH.''' Ab illa quae digitos despoliat suos et tuos digitos decorat.
Nam hunc anulum ab tui cupienti huic detuli, hic &lt;ad te&gt; porro.
'''PYRG.''' Quid nunc tibi vis, mulier? Memora. '''MILPH.''' Vt quae te cupit, eam ne spernas,{{l|1050}}{{r|4.2.60|60}}
quae per tuam nunc vitam vivit: sit necne sit, spes in te uno est.
'''PYRG.''' Quid nunc volt? '''MIL.''' Te compellare et complecti et contrectare.
Nam nisi tu illi fers suppetias, iam illa animum despondebit.
Age, mi Achilles, fiat quod te oro, serva illam pulchram pulchre,
exprome benignum ex te ingenium, urbicape, occisor regum.{{l|1055}}{{r|4.2.65|65}}
'''PYRG.''' Eu hercle odiosas res. Quotiens hoc tibi, verbero, ego interdixi,
meam ne sic volgo pollicitere operam? '''PAL.''' Audin tu, mulier?
Dixi hoc tibi dudum, et nunc dico: nisi huic verri adfertur merces,
non hic suo seminio quemquam porclenam impertiturust.{{l|1060|1059-1060}}
'''MILPH.''' Dabitur quantum ipsus preti poscet. '''PAL.''' Talentum Philippi huic opus auri est;{{r|4.2.70|70}}
minus ab nemine accipiet. '''MILPH.''' Eu ecastor nimis vilest tandem.
'''PYRG.''' Non mihi avaritia umquam innatast: satis habeo divitiarum,
plus mi auri mille est modiorum Philippi. '''PAL.''' Praeter thensauros.
Tum argenti montes, non massas habet, Aetna mons non aeque altos&lt;t&gt;.{{l|1065}}
'''MILPH.''' Eu ecastor hominem periurum. '''PAL.''' Vt ludo? '''MILPH.''' Quid ego? Ut sublecto?{{r|4.2.75|75}}
Sed amabo, mitte me actutum. '''PAL.''' Quin tu huic respondes aliquid,
aut facturum aut non facturum? '''MILPH.''' Quid illam miseram animi excrucias,
quae numquam male de te meritast? '''PYRG.''' Iube eampse exire huc ad nos.
Dic me omnia quae volt facturum. '''MILPH.''' Facis nunc ut &lt;te&gt; facere aequom, {{l|1070}}
quom, quae te volt, eandem tu vis, '''PAL.''' Non insulsum huic ingenium.{{r|4.2.80|80}}
'''MILPH.''' Quomque me oratricem haud sprevisti sistique exorare ex te.
Quid est? Ut ludo? '''PAL.''' Nequeo hercle equidem risu meo moderari. '''MILPH.''' &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt;
ob eam causam huc abs te avorti. '''PYRG.''' Non edepol tu scis, mulier,
quantum ego honorem nunc illi habeo. '''MILPH.''' Scio, et istuc illi dicam.{{l|1075}}
'''PAL.''' Contra auro alii hanc vendere potuit operam. '''MIL.''' Pol istuc tibi credo.{{r|4.2.85|85}}
'''PAL.''' Meri bellatores gignuntur, quas hic praegnatis fecit,
et pueri annos octingentos vivont. '''MILPH.''' Vae tibi, nugator.
'''PYRG.''' Quin mille annorum perpetuo vivont, ab saeclo ad saeclum.
'''PAL.''' Eo minus dixi, ne haec censeret me advorsum se mentiri.{{l|1080}}
'''MILPH.''' Perii, quot hic ipse annos vivet, cuius filii tam diu vivont?{{r|4.2.90|90}}
'''PYRG.''' Postriduo natus sum ego, mulier, quam Iuppiter ex Ope natust.
'''PAL.''' Si hic pridie natus foret quam ille est, hic haberet regnum in caelo.
'''MILPH.''' Iam iam sat, amabo, est. Sinite abeam, si possum, viva a vobis.
'''PAL.''' Quin ergo abis, quando responsumst? '''MILPH.''' Ibo atque illam huc adducam,{{l|1085}}
propter &lt;quam&gt; opera est mihi. Numquid vis? '''PYRG.''' Ne magis sim pulcher quam sum,{{r|4.2.95|95}}
ita me mea forma habet sollicitum. '''PAL.''' Quid hic nunc stas? Quin abis? '''MILPH.''' Abeo.
'''PAL.''' Atque adeo, audin [tu]? Dicito docte et cordate, ut cor ei saliat—
Philocomasio dic, si est istic, domum ut transeat: hunc hic esse.
'''MILPH.''' Hic cum &lt;mea&gt; era est, &lt;hinc&gt; clam nostrum hunc sermonem sublegerunt.{{l|1090}}
'''PAL.''' Lepide factumst: iam ex sermone hoc gubernabunt doctius porro.{{r|4.2.100|100}}
'''MILPH.''' Remorare, abeo.—'''PAL.''' Neque te remoror neque tango neque te—taceo.
'''PYRG.''' Iube maturare illam exire huc. Iam istic rei praevortemur.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.3.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.iii===
&lt;poem&gt;[PYRGOPOLINICES ⸱ PALAESTRIO]
'''PYRG.''' Quid nunc mi es auctor ut faciam, Palaestrio,
de concubina? Nam nullo pacto potest{{l|1095}}
prius haec in aedis recipi quam illam amiserim.
'''PAL.''' Quid me consultas quid agas? Dixi equidem tibi
quo id pacto fieri possit clementissime.{{r|4.3.5|5}}
Aurum atque vestem muliebrem omnem habeat sibi,
quae illi instruxisti: sumat, habeat, auferat;{{l|1100}}
dicasque tempus maxume esse, ut eat domum:
sororem geminam adesse et matrem dicito,
quibus concomitata recte deveniat domum.{{r|4.3.10|10}}
'''PYRG.''' Qui tu scis eas adesse? '''PAL.''' Quia oculis meis
vidi hic sororem esse eius. '''PYRG.''' Convenitne eam?{{l|1105}}
'''PAL.''' Convenit. '''PYRG.''' Ecquid fortis visast? '''PAL.''' Omnia
vis optinere. '''PYRG.''' Vbi matrem esse aiebat soror?
'''PAL.''' Cubare in navi lippam atque oculis turgidis{{r|4.3.15|15}}
nauclerus dixit, qui illas advexit, mihi.
Is ad hos nauclerus hospitio devortitur.{{l|1110}}
'''PYRG.''' Quid is? Ecquid fortis? '''PAL.''' Abi sis hinc, nam tu quidem
ad equas fuisti scitus admissarius,
qui consectare qua maris qua feminas.{{r|4.3.20|20}}
Hoc age nunc. '''PYRG.''' Istuc quod das consilium mihi,
te cum illa verba facere de ista re volo;{{l|1115}}
nam cum illa sane congruos sermo tibi.
'''PAL.''' Qui potius quam tute adeas, tuam rem tute agas?
Dicas uxorem tibi necessum ducere;{{r|4.3.25|25}}
cognatos persuadere, amicos cogere.
'''PYRG.''' Itan tu censes? '''PAL.''' Quid ego ni ita censeam?{{l|1120}}
'''PYRG.''' Ibo igitur intro. Tu hic ante aedis interim
speculare, ut, ubi illaec prodeat, me provoces.
'''PAL.''' Tu modo istuc cura quod agis. '''PYRG.''' Curatum id quidemst.{{r|4.3.30|30}}
Quin si voluntate nolet, vi extrudam foras.
'''PAL.''' Istuc cave faxis; quin potius per gratiam{{l|1125}}
bonam abeat abs te. Atque illaec quae dixi dato,
aurum, ornamenta quae illi instruxisti ferat.
'''PYRG.''' Cupio hercle. '''PAL.''' Credo te facile impetrassere.{{r|4.3.35|35}}
Sed abi intro. Noli stare. '''PYRG.''' Tibi sum oboediens.—
'''PAL.''' Numquid videtur demutare alio atque uti{{l|1130}}
dixi esse vobis dudum hunc moechum militem?
Nunc ad me ut veniat usust Acroteleutium aut
ancillula eius aut Pleusicles. Pro Iuppiter,{{r|4.3.40|40}}
satine ut Commoditas usquequaque me adiuvat?
Nam quos videre exoptabam me maxume,{{l|1135}}
una exeuntis video hinc e proxumo.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.4.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.iv===
&lt;poem&gt;[ACROTELEVTIVM ⸱ MILPHIDIPPA ⸱ PALAESTRIO ⸱ PLEVSICLES]
'''ACROTELEVTIVM''' Sequimini, simul circumspicite, ne quis adsit arbiter.
'''MILPHIDIPPA''' Neminem pol video, nisi hunc quem volumus conventum. '''PAL.''' Et ego vos.
'''MILPH.''' Quid agis, noster architecte? '''PAL.''' Egone architectus? Vah. '''MILPH.''' Quid est?
'''PAL.''' Quia enim non sum dignus prae te, ut figam palum in parietem.{{l|1140}}
'''ACR.''' Heia vero. '''PAL.''' Nimis facete nimisque facunde malast.{{r|4.4.5|5}}
Ut lepide deruncinavit militem. '''MILPH.''' At etiam parum.
'''PAL.''' Bono animo es: negotium omne iam succedit sub manus;
vos modo porro, ut occepistis, date operam adiutabilem.
Nam ipse miles concubinam intro abiit oratum suam,{{l|1145}}
ab se ut abeat cum sorore et matre Athenas. '''PLEVSICLES''' Eu, probe.{{r|4.4.10|10}}
'''PAL.''' Quin etiam aurum atque ornamenta, quae ipse instruxit, mulieri
omnia dat dono, a se ut abeat: ita ego consilium dedi.
'''PLEVS.''' Facile istuc quidemst, si et illa volt et ille autem cupit.
'''PAL.''' Non tu scis, quom ex alto puteo sursum ad summum escenderis,{{l|1150}}
maxumum periclum inde esse ab summo ne rusum cadas?{{r|4.4.15|15}}
Nunc haec res apud summum puteum geritur: si praesenserit
miles, nihil ecferri poterit huius: nunc cum maxume
opust dolis: domi esse ad eam rem video silvai satis,
mulieres tres, quartus tute es, quintus ego, sextus senex;{{l|1155}}
quod apud nos fallaciarum sex situmst, certo scio{{r|4.4.20|20}}
oppidum quodvis, si detur, posse expugnari dolis.
Date modo operam. '''ACR.''' Id nos ad te, si quid velles, venimus.
'''PAL.''' Lepide facitis. Nunc hanc tibi ego impero provinciam.
'''ACR.''' Impetrabis, imperator, quod ego potero, quod voles.{{l|1160}}
'''PAL.''' Militem lepide, et facete &lt;et&gt; laute ludificarier{{r|4.4.25|25}}
volo. '''ACR.''' Voluptatem mecastor mi imperas. '''PAL.''' Scin quem ad modum?
'''ACR.''' Nempe ut adsimulem me amore istius differri. '''PAL.''' Tenes.
'''ACR.''' Quasique istius causa amoris ex hoc matrimonio
abierim, cupiens istius nuptiarum. '''PAL.''' Omne ordine.{{l|1165}}
Nisi modo unum hoc: hasce esse aedis dicas dotalis tuas,{{r|4.4.30|30}}
hinc senem aps te abiisse, postquam feceris divortium:
ne ille mox vereatur intro ire in alienam domum.
'''ACR.''' Bene mones. '''PAL.''' Sed ubi ille exierit intus, istinc te procul
ita volo adsimulare, prae illius forma quasi spernas tuam{{l|1170}}
quasique eius opulentitatem reverearis, et simul{{r|4.4.35|35}}
formam, amoenitatem illius, faciem, pulchritudinem
conlaudato. Satin praeceptumst? '''ACR.''' Teneo. Satinest, si tibi
meum opus ita dabo expolitum, ut improbare non queas?
'''PAL.''' Sat habeo. Nunc tibi vicissim quae imperabo ea discito.{{l|1175}}
Quom extemplo hoc erit factum, ubi intro haec abierit, ibi tu ilico{{r|4.4.40|40}}
facito uti venias ornatu huc ad nos nauclerico;
causeam habeas ferrugineam, et scutulam ob oculos laneam,
palliolum habeas ferrugineum (nam is colos thalassicust),
id conexum in umero laevo, exfafillato bracchio,{{l|1180}}
praecinctus aliqui: adsimulato quasi gubernator sies;{{r|4.4.45|45}}
atque apud hunc senem omnia haec sunt, nam is piscatores habet.
'''PLEVS.''' Quid? Ubi ero exornatus quin tu dicis quid facturus sim?
'''PAL.''' Huc venito et matris verbis Philocomasium arcessito,{{l|1185|1184-1185}}
ut, si itura sit Athenas, eat tecum ad portum cito,
atque ut iubeat ferri in navim si quid imponi velit.{{r|4.4.50|50}}
Nisi eat, te soluturum esse navim: ventum operam dare.
'''PLEVS.''' Satis placet pictura. Perge. '''PAL.''' Ille extemplo illam hortabitur
ut eat, ut properet, ne morae sit matri. '''PLEVS.''' Multimodis sapis. {{l|1190}}
'''PAL.''' Ego illi dicam, ut me adiutorem, qui onus feram ad portum, roget.
Ille iubebit me ire cum illa ad portum. Ego adeo, ut tu scias,{{r|4.4.55|55}}
prorsum Athenas protinus abibo tecum. '''PLEVS.''' Atque ubi illo veneris,
triduom servire numquam te, quin liber sis, sinam.
'''PAL.''' Abi cito atque orna te. '''PLEVS.''' Numquid aliud? '''PAL.''' Haec ut memineris.{{l|1195}}
'''PLEVS.''' Abeo.—'''PAL.''' Et vos abite hinc intro actutum; nam illum huc sat scio
iam exiturum esse intus. '''ACR.''' Celebre apud nos imperium tuomst.—{{r|4.4.60|60}}
'''PAL.''' Agite abscedite ergo. Ecce autem commodum aperitur foris.
Hilarus exit: impetravit. Inhiat quod nusquam est miser.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.5.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.v===
&lt;poem&gt;[PYRGOPOLINICES ⸱ PALAESTRIO]
'''PYRGOPOLINICES''' Quod volui ut volui impetravi, per amicitiam et gratiam, {{l|1200}}
a Philocomasio. '''PAL.''' Quid tam intus fuisse te dicam diu?
'''PYRG.''' Numquam ego me tam sensi amari quam nunc ab illa muliere.
'''PAL.''' Quid iam? '''PYRG.''' Vt multa verba feci, ut lenta materies fuit.
Verum postremo impetravi ut volui: donavi dedi{{r|4.5.5|5}}
quae voluit, quae postulavit; &lt;te&gt; quoque &lt;ei&gt; dono dedi.{{l|1205}}
'''PAL.''' Etiam me? Quo modo ego vivam sine te? '''PYRG.''' Age, animo bono &lt;es&gt;,
eidem ego te illim liberabo. Nam si possem ullo modo
impetrare ut abiret, ne te abduceret, operam dedi;
verum oppressit. '''PAL.''' Deos sperabo teque. Postremo tamen{{r|4.5.10|10}}
etsi istuc mi acerbumst, quia ero te carendum est optimo, {{l|1210}}
saltem id volup est, quom ex virtute formae evenit tibi
mea opera super hac vicina, quam ego nunc concilio tibi.
'''PYRG.''' Quid opust verbis? Libertatem tibi ego et divitias dabo,
si impetras. '''PAL.''' Reddam impetratum. '''PYRG.''' At gestio. '''PAL.''' At modice decet:{{r|4.4.15|15}}
moderare animo, ne sis cupidus. Sed eccam ipsam, egreditur foras.{{l|1215}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.6.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.vi===
&lt;poem&gt;[MILPHIDIPPA ⸱ ACROTELEVTIVM ⸱ PYRGOPOLINICES ⸱ PALAESTRIO]
'''MILPHIDIPPA''' Era, eccum praesto militem. '''ACROTELEVTIVM''' Vbi est? '''MILPH.''' Ad laevam. '''ACR.''' Video.
'''MILPH.''' Aspicito limis [oculis], ne ille nos se sentiat videre.
'''ACR.''' Video. Edepol nunc nos tempus est malas peioris fieri.
'''MILPH.''' Tuomst principium. '''ACR.''' Obsecro, tute ipsum convenisti?
Ne parce vocem, ut audiat. '''MILPH.''' Cum ipso pol sum locuta,{{l|1220}}{{r|4.6.5|5}}
placide, ipsi dum libitum est mihi, otiose, meo arbitratu [ut volui].
'''PYRG.''' Audin quae loquitur? '''PAL.''' Audio. Quam laeta est, quia ted adiit.
'''ACR.''' O, fortunata mulier es. '''PYRG.''' Vt amari videor. '''PAL.''' Dignu's.
'''ACR.''' Permirum ecastor praedicas, te adiisse atque exorasse;
per epistulam aut per nuntium, quasi regem, adiri eum aiunt.{{l|1225}}{{r|4.6.10|10}}
'''MILPH.''' Namque edepol vix fuit copia adeundi atque impetrandi.
'''PAL.''' Vt tu inclitu's apud mulieres. '''PYRG.''' Patiar, quando ita Venus volt.
'''ACR.''' Veneri pol habeo gratiam, eandemque et oro et quaeso,
ut eius mihi sit copia quem amo quemque expetesso
benignusque erga me &lt;ut&gt; siet, quod cupiam ne gravetur. {{l|1230}}{{r|4.6.15|15}}
'''MILPH.''' Spero ita futurum, quamquam illum multae sibi expetessunt:
ille illas spernit segregat ab se omnis, extra te unam.
'''ACR.''' Ergo iste metus me macerat, quod ille fastidiosust,
ne oculi eius sententiam mutent, ubi viderit me,
atque eius elegantia meam extemplo speciem spernat.{{l|1235}}{{r|4.6.20|20}}
'''MILPH.''' Non faciet, bonum animum habe. † '''PYRG.''' Vt ipsa se contemnit.
'''ACR.''' Metuo, ne praedicatio tua nunc meam formam exsuperet.
'''MILPH.''' Istuc curavi, ut opinione illius pulchrior sis.
'''ACR.''' Si pol me nolet ducere uxorem, genua amplectar
atque obsecrabo; alio modo, si non quibo impetrare,{{l|1240}}{{r|4.6.25|25}}
consciscam letum: vivere sine illo scio me non posse.
'''PYRG.''' Prohibendam mortem mulieri video. Adibon? '''PAL.''' Minime;
nam tu te vilem feceris, si te ultro largiere:
sine ultro veniat; quaeritet, desideret, exspectet
sine: perdere istam gloriam vis, quam habes? Cave sis faxis.{{l|1245}}{{r|4.6.30|30}}
Nam nulli mortali scio obtigisse hoc, nisi duobus,
tibi et Phaoni Lesbio, tam mulier se ut amaret.
'''ACR.''' Eo intro, aut tu illum huc evoca foras, mea Milphidippa.
'''MILPH.''' Immo opperiamur, dum exeat aliquis. '''ACR.''' Durare nequeo,
quin eam intro. '''MILPH.''' Occlusae sunt foris. '''ACR.''' Exfringam. '''MILPH.''' Sana non es.{{l|1250}}{{r|4.6.35|35}}
'''ACR.''' Si amavit umquam aut si parem sapientiam habet ac formam,
per amorem si quid fecero, clementi animo ignoscet.
'''PAL.''' Vt, quaeso, amore perditast tuo misera. '''PYRG.''' Mutuom fit.
'''PAL.''' Tace, ne audiat. '''MILPH.''' Quid astitisti obstupida? Cur non pultas?
'''ACR.''' Quia non est intus quem ego volo. '''MILPH.''' Qui scis? '''ACR.''' Scio pol ego, olfacio;{{l|1255}}{{r|4.6.40|40}}
nam odore nasum sentiat, si intus sit. '''PAL.''' Hariolatur.
'''PYRG.''' Quia me amat, propterea Venus fecit eam ut divinaret.
'''ACR.''' Nescio ubi hic prope adest quem expeto videre: olet profecto.
'''PYRG.''' Naso pol iam haec quidem plus videt quam oculis. '''PAL.''' Caeca amore est.
'''ACR.''' Tene me obsecro. '''MIL.''' Quor? '''ACR.''' Ne cadam. '''MILPH.''' Quid ita? '''ACR.''' Quia stare nequeo,{{l|1260}}{{r|4.6.45|45}}
ita animus per oculos meos &lt;meus&gt; defit. '''MILPH.''' Militem pol
tu aspexisti. '''ACR.''' Ita. '''MILPH.''' Non video. Ubi est? '''ACR.''' Videres pol, si amares.
'''MILPH.''' Non edepol tu illum magis amas, quam ego amem, si per te liceat.
'''PAL.''' Omnes profecto mulieres te amant, ut quaeque aspexit.
'''PYRG.''' Nescio, tu ex me hoc audiveris an non: nepos sum Veneris.{{l|1265}}{{r|4.6.50|50}}
'''ACR.''' Mea Milphidippa, adi obsecro et congredere. '''PYRG.''' Vt me veretur.
'''PAL.''' Illa ad nos pergit. '''MIL.''' Vos volo. '''PYRG.''' Et nos te. '''MIL.''' Vt iussisti,
eram meam eduxi foras. '''PYRG.''' Video. '''MILPH.''' Iube ergo adire.
'''PYRG.''' Induxi in animum, ne oderim item ut alias, quando orasti.
'''MILPH.''' Verbum edepol facere non potis, si accesserit prope ad te.{{l|1270}}{{r|4.6.55|55}}
Dum te obtuetur, interim linguam oculi praeciderunt.
'''PYRG.''' Levandum morbum mulieri video. '''MIL.''' Vt tremit atque extimuit,
postquam te aspexit. '''PYRG.''' Viri quoque armati idem istuc faciunt,
ne tu mirere eius mulierem. Sed quid &lt;illa&gt; volt me facere?
'''MILPH.''' Ad se ut eas: tecum vivere volt atque aetatem exigere.{{l|1275}}{{r|4.6.60|60}}
'''PYRG.''' Egon ad illam eam, quae nupta sit? Vir eius me deprehendat.
'''MILPH.''' Quin tua causa exegit virum ab se. '''PYRG.''' Qui id facere potuit?
'''MIL.''' Quia aedis dotalis huius sunt. '''PYRG.''' Itane? '''MIL.''' Ita pol. '''PYRG.''' Iube domum ire.
Iam ego illi ero. '''MILPH.''' Vide ne sies in exspectatione,
ne illam animi excrucies. '''PYRG.''' Non ero profecto. Abite. '''MIL.''' Abimus.—{{l|1280}}{{r|4.6.65|65}}
'''PYRG.''' Sed quid ego video? '''PAL.''' Quid vides? '''PYRG.''' Nescio quis eccum incedit
ornatu quidem thalassico. '''PAL.''' It ad nos, volt te profecto.
Nauclerus hic quidem est. '''PYRG.''' Videlicet accersit hanc iam. '''PAL.''' Credo.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.7.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.vii===
&lt;poem&gt;[PLEVSICLES ⸱ PALAESTRIO ⸱ PYRGOPOLINICES]
'''PLEVSICLES''' Alium alio pacto propter amorem ni sciam
fecisse multa nequiter, verear magis{{l|1285}}
me amoris causa hoc ornatu incedere.
Verum quom multos multa admisse acceperim
inhonesta propter amorem atque aliena a bonis:{{r|4.7.5|5}}
mitto iam, ut occidi Achilles civis passus est—
sed eccum Palaestrionem, stat cum milite:{{l|1290}}
oratio alio mihi demutandast mea.
Mulier profecto natast ex ipsa Mora;
nam quaevis alia quae morast aeque, mora{{r|4.7.10|10}}
minor ea videtur quam quae propter mulieremst.
Hoc adeo fieri credo consuetudine.{{l|1295}}
Nam ego hanc accerso Philocomasium. Sed fores
pultabo. Heus, ecquis hic est? '''PAL.''' Adulescens, quid est?
Quid vis? Quid pultas? '''PLEVS.''' Philocomasium quaerito.{{r|4.7.15|15}}
A matre illius venio. Si iturast, eat.
Omnis moratur: navim cupimus solvere.{{l|1300}}
'''PYRG.''' Iam dudum res paratast. I, Palaestrio,
aurum, ornamenta, vestem, pretiosa omnia
duc adiutores tecum ad navim qui ferant.{{r|4.7.20|20}}
Omnia conposita sunt quae donavi: auferat.
'''PAL.''' Eo.—'''PLEVS.''' Quaeso hercle propera. Py. Non morabitur.{{l|1305}}
Quid istuc, quaeso? Quid oculo factumst tuo?
'''PLEVS.''' Habeo equidem hercle oculum. '''PYRG.''' At laevom dico. '''PLEVS.''' Eloquar.
Maris causa hercle hoc ego oculo utor minus,{{r|4.7.25|25}}
nam si abstinuissem amare, tamquam hoc uterer.
Sed nimis morantur me diu. '''PYRG.''' Eccos exeunt.{{l|1310}}&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.8.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.viii===
&lt;poem&gt;[PALAESTRIO ⸱ PHILOCOMASIVM ⸱ PYRGOPOLINICES ⸱ PLEVSICLES]
'''PAL.''' Quid modi flendo quaeso hodie facies? '''PHILOCOMASIVM''' Quid ego ni fleam?
Ubi pulcherrume egi aetatem, abeo. '''PAL.''' Em hominem tibi,
qui a matre et sorore venit. '''PHIL.''' Video. '''PYRG.''' Audin, Palaestrio?
'''PAL.''' Quid vis? '''PYRG.''' Quin tu iubes ecferri omnia quae isti dedi?
'''PLEVS.''' Philocomasium, salve. '''PHIL.''' Et tu salve. '''PLEVS.''' Materque et soror{{l|1315}}{{r|4.8.5|5}}
tibi salutem me iusserunt dicere. '''PHIL.''' Salvae sient.
'''PLEVS.''' Orant te, ut eas, ventus operam dum dat, ut velum explicent;
nam matri oculi si valerent, mecum venissent simul.
'''PHIL.''' Ibo; quamquam invita facio, impietas sit nisi eam. '''PLEVS.''' Sapis.
'''PYRG.''' Si non mecum aetatem egisset, hodie stulta viveret.{{l|1320}}{{r|4.8.10|10}}
'''PHIL.''' Istuc crucior, a viro me tali abalienarier,
nam tu quemvis potis es facere ut afluat facetiis;
et quia tecum eram, propterea animo eram ferocior:
eam nobilitatem amittendam video. '''PYRG.''' Ne fle. '''PHIL.''' Non queo,
quom te video. '''PYRG.''' Habe bonum animum. '''PHIL.''' Scio ego quid doleat mihi.{{l|1325}}{{r|4.8.15|15}}
'''PAL.''' Nam nil miror, si libenter, Philocomasium, hic eras,
&lt;si&gt; forma huius, mores, virtus, animum attinuere hic tuom,
quom ego servos quando aspicio hunc, lacrumo quia diiungimur.
'''PHIL.''' Obsecro licet complecti prius quam proficisco? '''PYRG.''' Licet.
'''PHIL.''' O mi ocule, o mi anime. '''PAL.''' Obsecro, tene mulierem, {{l|1330}}{{r|4.8.20|20}}
ne adfligatur. '''PYRG.''' Quid istuc quaesost? '''PAL.''' Quia abs te abit, animo male
factum est huic repente miserae. '''PYRG.''' Curre intro atque ecferto aquam.
'''PAL.''' Nihil aquam moror, quiescat malo. Ne interveneris,
quaeso, dum resipiscit. '''PYRG.''' Capita inter se nimis nexa hisce habent.
Non placet. Labra ab labellis aufer, nauta, cave malo.{{l|1335}}{{r|4.8.25|25}}
'''PLEVS.''' Temptabam spiraret an non. '''PYRG.''' Aurem admotam oportuit.
'''PLEVS.''' Si magis vis, eam omittam. '''PYRG.''' Nolo, retine. '''PLEVS.''' At ultro misero.
'''PYRG.''' Exite atque ecferte huc intus omnia quae isti dedi.
'''PAL.''' Etiam nunc saluto te, &lt;Lar&gt; familiaris, prius quam eo.
Conservi conservaeque omnis, bene valete et vivite,{{l|1340}}{{r|4.8.30|30}}
bene quaeso inter vos dicatis mi med absenti tamen.
'''PYRG.''' Age, Palaestrio, bono animo es. '''PAL.''' Eheu, nequeo quin fleam,
quom abs te abeam. '''PYRG.''' Fer aequo animo. '''PAL.''' Scio ego quid doleat mihi.{{l|1343}}
'''PHIL.''' Sed quid hoc? Quae res? Quid video? Lux, salve &lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt;{{l|1343a}}
'''PLEVS.''' Iam resipisti&lt;, Philocomasium&gt;? '''PHIL.''' Obsecro, quem amplexa sum{{l|1345}}{{r|4.8.35|35}}
hominem? Perii. Sumne ego apud me? '''PLEVS.''' Ne time, voluptas mea.{{l|1345a}}
'''PYRG.''' Quid istuc est negoti? '''PAL.''' Animus hanc modo hic reliquerat.{{l|1347}}
Metuoque ut timeo, ne hoc tandem propalam fiat nimis.
'''PYRG.''' Quid id est? '''PAL.''' Nos secundum ferri nunc per urbem haec omnia,
ne quis tibi hoc vitio vortat. '''PYRG.''' Mea, non illorum dedi:{{l|1350}}{{r|4.8.40|40}}
parvi ego illos facio. Agite, ite cum dis benevolentibus.
'''PAL.''' Tua ego hoc causa dico. '''PYRG.''' Credo. '''PAL.''' Iam vale. '''PYRG.''' Et tu bene vale.
'''PAL.''' Ite cito, iam ego adsequar vos: cum ero pauca volo loqui.—
Quamquam alios fideliores semper habuisti tibi
quam me, tamen tibi habeo magnam gratiam rerum omnium;{{l|1355}}{{r|4.8.45|45}}
et, si ita sententia esset, tibi servire malui
multo, quam alii libertus esse. '''PYRG.''' Habe bonum animum.
'''PAL.''' Eheu, quom venit mi in mentem, ut mores mutandi sient,
muliebris mores discendi, obliscendi stratiotici.
'''PYRG.''' Fac sis frugi. '''PAL.''' Iam non possum, amisi omnem lubidinem.{{l|1360}}{{r|4.8.50|50}}
'''PYRG.''' I, sequere illos, ne morere. '''PAL.''' Bene vale. '''PYRG.''' Et tu bene vale.
'''PAL.''' Quaeso memineris, si forte liber fieri occeperim
(mittam nuntium ad te), ne me deseras. '''PYRG.''' Non est meum.
'''PAL.''' Cogitato identidem, tibi quam fidelis fuerim.
Si id facies, tum demum scibis, tibi qui bonus sit, qui malus.{{l|1365}}{{r|4.8.55|55}}
'''PYRG.''' Scio et perspexi saepe. '''PAL.''' Verum cum antehac, hodie maxume
scies: immo hodie me tuom factum faxo post dices magis.
'''PYRG.''' Vix reprimor quin te manere iubeam. '''PAL.''' Cave istuc feceris:
dicent te mendacem nec verum esse, fide nulla esse te,
dicent servorum praeter me esse &lt;hic&gt; fidelem neminem. {{l|1370}}{{r|4.8.60|60}}
nam si honeste censeam te facere posse, suadeam;
verum non potest. Cave faxis. '''PYR.''' Abi iam. '''PAL.''' Patiar quidquid est.
'''PYRG.''' Bene vale igitur. '''PAL.''' Ire meliust strenue.—'''PYRG.''' Etiam nunc vale.
Ante hoc factum hunc sum arbitratus semper servom pessumum:
eum fidelem mi esse invenio. Cum egomet mecum cogito,{{l|1375}}{{r|4.8.65|65}}
stulte feci qui hunc amisi. Ibo hinc intro nunciam
ad amores meos. Sed, sensi, hinc sonitum fecerunt foris.&lt;/poem&gt;

===&lt;span id='4.9.0'&gt;&lt;/span&gt;IV.ix===
&lt;poem&gt;[PVER ⸱ PYRGOPOLINICES]
'''PVER''' Ne me moneatis, memini ego officium meum,
ego †nam conveniam illum, ubi ubi est gentium;
investigabo, operae non parcam meae.{{l|1380}}
'''PYRG.''' Me quaerit illic. Ibo huic puero obviam.
'''PVER''' Ehem, te quaero. Salve, vir lepidissime,{{r|4.9.5|5}}
cumulate commoditate, praeter ceteros
duo di quem curant. '''PYRG.''' Qui duo? '''PVER''' Mars et Venus.
'''PYRG.''' Facetum puerum. '''PVER''' Intro te ut eas obsecrat,{{l|1385}}
te volt, te quaerit, teque exspectans expetit.
Amanti fer opem. Quid stas? Quin intro is? '''PYRG.''' Eo.—{{r|4.9.10|10}}
'''PVER''' Ipsus illic sese iam impedivit in plagas;
paratae insidiae sunt: in statu stat senex,
ut adoriatur moechum, qui formast ferox,{{l|1390}}
qui omnis se amare credit, quaeque aspexerit
mulier: eum oderunt qua viri qua mulieres.{{r|4.9.15|15}}
Nunc in tumultum ibo: intus clamorem audio.—&lt;/poem&gt;

==ACTVS V==

===&lt;span id='5.1.0'&gt;&lt;/span&gt;V.i===
&lt;poem&gt;[PERIPLECTOMENVS ⸱ PYRGOPOLINICES ⸱ CARIO]
'''PERIPLECTOMENVS''' Ducite istum; si non sequitur, rapite sublimen foras,
facite inter terram atque caelum ut sit &lt;situs&gt;, discindite.{{l|1395}}
'''PYRGOPOLINICES''' Obsecro hercle, Periplectomene, te. '''PER.''' Nequiquam hercle obsecras.
Vide ut istic tibi sit acutus, Cario, culter probe.
'''CARIO''' Quin iamdudum gestit moecho hoc abdomen adimere,{{r|5.1.5|5}}
ut ea iam quasi puero in collo pendeant crepundia.
'''PYRG.''' Perii. '''PER.''' Haud etiam, numero hoc dicis. '''CAR.''' Iamne in hominem involo?{{l|1400}}
'''PER.''' Immo etiam prius verberetur fustibus. '''CAR.''' Multum quidem.
&lt;nowiki&gt;* * *&lt;/nowiki&gt;{{l|1401a}}
'''PER.''' Cur es ausus subigitare alienam uxorem, impudens?{{r|5.1.10|10}}
'''PYRG.''' Ita me di ament, ultro ventumst ad me. '''PER.''' Mentitur, feri.
'''PYRG.''' Mane, dum narro. '''PER.''' Quid cessatis? '''PYRG.''' Non licet mihi dicere?
'''PER.''' Dic. '''PYRG.''' Oratus sum, ad eam ut irem. '''PER.''' Quor ire ausu's? Em tibi.{{l|1405}}
'''PYRG.''' Oiei, satis sum verberatus. Obsecro. '''CAR.''' Quam mox seco?
'''PER.''' Vbi lubet: dispennite hominem divorsum et distendite.{{r|5.1.15|15}}
'''PYRG.''' Obsecro hercle te, ut mea verba audias prius quam secat.
'''PER.''' Loquere. '''PYRG.''' Non volui nec factum est: viduam hercle esse censui,
itaque ancilla, conciliatrix quae erat, dicebat mihi.{{l|1410}}
'''PER.''' Iura te non nociturum esse homini de hac re nemini,
quod tu hodie hic verberatu's aut quod verberabere,{{r|5.1.20|20}}
si te salvom hinc amittemus Venerium nepotulum.
'''PYRG.''' Iuro per Iovem et Mavortem, me nociturum nemini,
quod ego hic hodie vapularim, iureque id factum arbitror;{{l|1415}}
et si intestatus non abeo hinc, bene agitur pro noxia.
'''PER.''' Quid si id non faxis? '''PYRG.''' Vt vivam semper intestabilis.{{r|5.1.25|25}}
'''CAR.''' Verberetur etiam, postibi amittendum censeo.
'''PYRG.''' Di tibi bene faciant semper, quom advocatus mihi venis.
'''CAR.''' Ergo des minam auri nobis. '''PYRG.''' Quam ob rem? '''CAR.''' Salvis testibus{{l|1420}}
ut te hodie hinc amittamus Venerium nepotulum;
aliter hinc non ibis, ne sis frustra. '''PYRG.''' Dabitur. '''CAR.''' Magis sapis.{{r|5.1.30|30}}
De tunica et chlamyde et machaera ne quid speres, non feres.
'''CAR.''' Verberon etiam, an iam mittis? '''PYRG.''' Mitis sum equidem fustibus.
Opsecro vos. '''PER.''' Solvite istunc. '''PYRG.''' Gratiam habeo tibi. {{l|1425}}
'''PER.''' Si posthac prehendero ego te hic, carebis testibus.
'''PYRG.''' Causam haud dico. '''PER.''' Eamus intro, Cario.—'''PYRG.''' Servos meos{{r|5.1.35|35}}
eccos video. Philocomasium iam profecta est? Dic mihi.
Servvs Iam dudum. '''PYRG.''' Ei mihi. Ser. Magis dicas, si scias quod ego scio.
Nam ille qui lanam ob oculum habebat &lt;laevom&gt;, nauta non erat.{{l|1430}}
'''PYRG.''' Quis erat igitur? Ser. Philocomasio amator. '''PYRG.''' Qui tu scis? '''SER.''' Scio.
Nam postquam porta exierunt, nil cessarunt ilico{{r|5.1.40|40}}
osculari atque amplexari inter se. '''PYRG.''' Vae misero mihi,
verba mihi data esse video. Scelus viri Palaestrio,
is me in hanc inlexit fraudem. Iure factum iudico;{{l|1435}}
si sic aliis moechis fiat, minus hic moechorum siet,
magis metuant, minus has res studeant. Eamus ad me. Plaudite.{{r|5.1.45|45}}
&lt;/poem&gt;
&lt;references/&gt;


&lt;center&gt;{{Bouton cliquable|[[#PERSONAE|ad initium operae]]}}&lt;/center&gt;
{{finis}}
{{textquality|75%}}</text>
      <sha1>j8cau7hgy8d507o5nkj6wryr54b24bb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Liber:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>81049</id>
    <revision>
      <id>280439</id>
      <parentid>273793</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:21:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280439</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2554" sha1="cmr4so1it0wz0vupd1z7po0n994dqdl" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=[[Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)]]
|Language=la
|Volume=vol 2. 1290–1349
|Author=[[Scriptor:Thomas Walsingham|Thomas Walsingham]]
|Translator=
|Editor=[[Curator:Henry Thomas Riley|Henry Thomas Riley]]
|Illustrator=
|Publisher=[[Editor:Longman|Longmans, Green Reader and Dyre]]
|Address=London
|Year=1867
|Source={{IA|gestaabbatummon00parigoog/}}
|Image=[[File:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf|page=12|200px]]
|Progress=X
|Pages=&lt;pagelist 1=scan 2=plano 3to5=albus 6=antetitulus 7=albus 8to9=præfacio 10=antetitulus 11=albus 12=titulus 13=albus 14=index 15=albus 18=9 16to29=roman 30=corrigenda 31=albus 32=1 549=colophon 550=1 566to569=albus/&gt;
|Remarks=&lt;center&gt;CHRONICA MONASTERII S. ALBANI.&lt;/CENTER&gt;

&lt;center&gt;&lt;big&gt;'''GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI,'''&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;A&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;&lt;big&gt;THOMA WALSINGHAM,&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;REGNANTE RICARDO SECUNDO,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;EJUSDEM ECCLESIÆ PRÆCENTORE,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;COMPILATA.&lt;/center&gt;

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/16|Introduction. (p. xvi)]]}}
{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/32|Sectio secunda continuata. (p. 1)]]}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/36|John III, 25th Abbot, A.D. 1290–1301. (p. 6)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/82|John IV, 26th Abbot, A.D. 1302–1308. (p. 53)]]

[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/142|Sectio tertia a Thoma Walsingham conscripta. (p. 111)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/144|Hugh, 27th Abbot, A.D. 1308–1326. (p. 114)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/212|Richard II, 28th Abbot, A.D. 1326–1335. (p. 181)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/329|Michael, 29th Abbot, A.D. 1335–1349. (p. 299)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/399|Thomas, 30th Abbot, A.D. 1349–1396. (p. 371)]]

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/495|Appendix, (p. 467)]]|1}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/497|Appendix (A.), (p. 469)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/511|Appendix (B.), (p. 483)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/531|Appendix (C.), (p. 503)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/539|Appendix (D.), (p. 511)]]
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>cmr4so1it0wz0vupd1z7po0n994dqdl</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280441</id>
      <parentid>280439</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:31:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <origin>280441</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2553" sha1="d5h60ht96gnuhwxrgbxzi17fw3m3vpg" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=[[Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)]]
|Language=la
|Volume=vol 2. 1290–1349
|Author=[[Scriptor:Thomas Walsingham|Thomas Walsingham]]
|Translator=
|Editor=[[Curator:Henry Thomas Riley|Henry Thomas Riley]]
|Illustrator=
|Publisher=[[Editor:Longman|Longmans, Green Reader and Dyre]]
|Address=London
|Year=1867
|Source={{IA|gestaabbatummon00parigoog/}}
|Image=[[File:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf|page=12|200px]]
|Progress=X
|Pages=&lt;pagelist 1=scan 2=plano 3to5=albus 6=antetitulus 7=albus 8to9=præfacio 10=antetitulus 11=albus 12=titulus 13=albus 14=index 15=albus 18=9 16to29=roman 30=corrigenda 31=albus 32=1 549=colophon 550=1 566to569=albus/&gt;
|Remarks=&lt;center&gt;CHRONICA MONASTERII S. ALBANI.&lt;/CENTER&gt;

&lt;center&gt;&lt;big&gt;'''GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI,'''&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;A&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;&lt;big&gt;THOMA WALSINGHAM,&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;REGNANTE RICARDO SECUNDO,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;EJUSDEM ECCLESIÆ PRÆCENTORE,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;COMPILATA.&lt;/center&gt;

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/16|Introduction. (p. ix)]]}}
{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/32|Sectio secunda continuata. (p. 1)]]}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/36|John III, 25th Abbot, A.D. 1290–1301. (p. 6)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/82|John IV, 26th Abbot, A.D. 1302–1308. (p. 53)]]

[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/142|Sectio tertia a Thoma Walsingham conscripta. (p. 111)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/144|Hugh, 27th Abbot, A.D. 1308–1326. (p. 114)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/212|Richard II, 28th Abbot, A.D. 1326–1335. (p. 181)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/329|Michael, 29th Abbot, A.D. 1335–1349. (p. 299)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/399|Thomas, 30th Abbot, A.D. 1349–1396. (p. 371)]]

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/495|Appendix, (p. 467)]]|1}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/497|Appendix (A.), (p. 469)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/511|Appendix (B.), (p. 483)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/531|Appendix (C.), (p. 503)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/539|Appendix (D.), (p. 511)]]
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>d5h60ht96gnuhwxrgbxzi17fw3m3vpg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/18</title>
    <ns>104</ns>
    <id>81067</id>
    <revision>
      <id>280448</id>
      <parentid>277069</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:35:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280448</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1917" sha1="6g08f14id60w0f5iapke2eaamy4k48g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Introduction&quot;/&gt;== &lt;center&gt;Introduction&lt;/center&gt; ==
{{Marginalia dextra|Contents of the present Volume.}}
The present volume continues the History of the Abbots of St. Alban's, from the election and benediction (A.D. 1290–1) of John de Berkhamstede, twenty-fifth Abbot, to the earlier years of the rule of Thomas de la Mare, thirtieth Abbot, elected in 1349.

{{Marginalia dextra|The compiler of the Second Section of the ''Gesta Abbatum'' hithero unknown.}}
In the Introduction to the preceding Volume (p. xvii), it has been remarked that, in reference to the Second Section of the ''Gesta Abbatum'' contained in MS. Cotton. Claudius E. iv. (pp. 327–435 of the preceding Volume, pp. 3–109 of this), there seems to be no possibility of saying by whom it was compiled; while at the same time, from the allusion to Abbot Thomas de la Mare in page 413 of that Volume, it was evident that it had received at least one interpolation from the hand of Thomas Walsingham, under whose auspices the MS. was written.
{{Marginalia dextra|A possible clue to the compiler of at least some of its materials.}}
Some clue, however, though perhaps but a very slight one, has since been met with by the Editor, which tends to shew by whom the materials of at least the latter part of this Section were originally prepared; if indeed the whole of the section, (subjected to Walsingham's interpolations at a later date) was not originally a compilation from his pen.

{{Marginalia dextra|MS. reference professing to quote from the Chronicles of Rissugre.}}
In the Introduction to the Volume of the ''Chronica Mon. S. Albani'' containing the Chronicle usually ascribed to William Rishaunger, it has been remarked (p. ix, Note 3,) that in the ''Acta Johannis Whethamstede, secunda vice,'' No. III. of the Arundel MSS. in the College of Arms,
&lt;section end=&quot;Introduction&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;{{sidenotes end}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6g08f14id60w0f5iapke2eaamy4k48g</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280450</id>
      <parentid>280448</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:36:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280450</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1901" sha1="ejw1g7e55c9ge8g8rhaejj9rp585k0d" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Introduction&quot;/&gt;{{t2|Introduction}}
{{Marginalia dextra|Contents of the present Volume.}}
The present volume continues the History of the Abbots of St. Alban's, from the election and benediction (A.D. 1290–1) of John de Berkhamstede, twenty-fifth Abbot, to the earlier years of the rule of Thomas de la Mare, thirtieth Abbot, elected in 1349.

{{Marginalia dextra|The compiler of the Second Section of the ''Gesta Abbatum'' hithero unknown.}}
In the Introduction to the preceding Volume (p. xvii), it has been remarked that, in reference to the Second Section of the ''Gesta Abbatum'' contained in MS. Cotton. Claudius E. iv. (pp. 327–435 of the preceding Volume, pp. 3–109 of this), there seems to be no possibility of saying by whom it was compiled; while at the same time, from the allusion to Abbot Thomas de la Mare in page 413 of that Volume, it was evident that it had received at least one interpolation from the hand of Thomas Walsingham, under whose auspices the MS. was written.
{{Marginalia dextra|A possible clue to the compiler of at least some of its materials.}}
Some clue, however, though perhaps but a very slight one, has since been met with by the Editor, which tends to shew by whom the materials of at least the latter part of this Section were originally prepared; if indeed the whole of the section, (subjected to Walsingham's interpolations at a later date) was not originally a compilation from his pen.

{{Marginalia dextra|MS. reference professing to quote from the Chronicles of Rissugre.}}
In the Introduction to the Volume of the ''Chronica Mon. S. Albani'' containing the Chronicle usually ascribed to William Rishaunger, it has been remarked (p. ix, Note 3,) that in the ''Acta Johannis Whethamstede, secunda vice,'' No. III. of the Arundel MSS. in the College of Arms,
&lt;section end=&quot;Introduction&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;{{sidenotes end}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ejw1g7e55c9ge8g8rhaejj9rp585k0d</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/29</title>
    <ns>104</ns>
    <id>81093</id>
    <revision>
      <id>280452</id>
      <parentid>261277</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:36:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280452</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="693" sha1="kavnlsnzwvk2jtfxx5ipfddqfdjkam3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{rh|xx|INTRODUCTION.|}}&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Introduction&quot;/&gt;for the regulation of the Lepers and other Brethren of the Hospital of St. Julian, near St. Alban's, and the Customs of the Nuns of St. Mary at Sopwell, as revised by the same Abbot, contain a large amount of material for the information of those who take an intent in the fourteenth century characteristics of conventual life and parochial rule.
The same remark applies equally to the Constitutions insued by Abbot Thomas de la Mare; in the last set of which (pp. 458–466) many particulars are to be found in reference to the Oxford studies and scholastic regulations of those times.

{{right|H.T.R.}}
&lt;section end=&quot;Introduction&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kavnlsnzwvk2jtfxx5ipfddqfdjkam3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/142</title>
    <ns>104</ns>
    <id>81095</id>
    <revision>
      <id>280465</id>
      <parentid>262633</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:10:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <origin>280465</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="195" sha1="qsjz38hqu7z2497p6qyca0ksce342ao" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{t2|{{Capituli|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani}}}}
{{center|[{{sc|MS. Cotton. Claudius E. iv.}}]}}

{{center|SECTIO TERTIA,}}

{{center|{{big|A THOMA WALSINGHAM}}}}
{{center|CONSCRIPTA.}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qsjz38hqu7z2497p6qyca0ksce342ao</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280466</id>
      <parentid>280465</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:11:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280466</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="248" sha1="1lu22jhqawym67hdhvdku3buyd1rtpq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;{{t2|{{Capituli|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani}}}}
{{center|[{{sc|MS. Cotton. Claudius E. iv.}}]}}

{{center|SECTIO TERTIA,}}

{{center|{{big|A THOMA WALSINGHAM}}}}
{{center|CONSCRIPTA.}}
&lt;section end=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1lu22jhqawym67hdhvdku3buyd1rtpq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/16</title>
    <ns>104</ns>
    <id>81427</id>
    <revision>
      <id>280428</id>
      <parentid>262611</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T12:56:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>280428</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="49" sha1="l3m62q2zv2c8kdyxez2p5kwkah13hxh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;== &lt;center&gt;{{Capituli|Introduction.}}&lt;/center&gt; ==&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l3m62q2zv2c8kdyxez2p5kwkah13hxh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/259</title>
    <ns>104</ns>
    <id>81968</id>
    <revision>
      <id>280447</id>
      <parentid>271361</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:34:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <origin>280447</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1657" sha1="kl5qbeahijb6ch4lph9mev6qhvzd4wk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Saumache&quot; /&gt;{{rh||LIBER VI 35 — 36|227}}&lt;/noinclude&gt;{{spatium||eorum causa}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt; {{spatium||{{wl|Q1275409|G. Licinius}}}} in {{spatium||II: perversum esse alii modi postulare}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt; {{spatium||{{wl|Q1048|Caesar}}}} in {{spatium||{{wl|Q1226598|Anticatone}} priore: uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros}}.&lt;ref&gt;deest, [[Anticatones|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt; ‘uni’ pro ‘unius’ {{spatium||{{wl|Q3991846|Titinius}}}} in {{spatium||{{wl|Q106368553|barbato}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|12em}}{{spatium||quod quidem pol mulier dicet,
{{gap|4em}}Namque uni collegi sumus}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘ipsi’ pro ‘ipsius’ {{spatium||{{wl|Q472077|Afranius}}}} in {{spatium||{{wl||homine}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|4em}}{{spatium||Ipsi me velle vestimenta dicito}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘toti’ pro ‘totius’ idem in {{spatium||{{wl||suspecta}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|4em}}{{spatium||Adeo ut te satias caperet toti familiae}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘soli’ pro ‘solius’ {{spatium||{{wl|Q180081|Cato}}}} in {{spatium||I {{wl|Q204058|originum}}: nam de omni Tusculana 
civitate soli Lucii Mamilii beneficium gratum fuit}}. idem ‘nulli’ pro ‘nullius’: {{spatium||qui tantisper nulli rei sies, dum nihil agas}}.&lt;ref&gt;desunt&lt;/ref&gt; potest tamen hic dativus accipi: ‘nulli rei’ pro ‘nulli utilitati’. {{spatium||{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium||{{wl|Q1233645|Andria}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|4em}}{{spatium||quandoquidem tam iners, tam nulli consili}}.&lt;ref&gt;[[Andria#Actus III#605|Andria 608]]&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘ulli’ pro ‘ullius’ {{spatium||{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium||{{wl|Q652185|truculento}}}}:&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kl5qbeahijb6ch4lph9mev6qhvzd4wk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/298</title>
    <ns>104</ns>
    <id>82502</id>
    <revision>
      <id>280449</id>
      <parentid>271410</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:35:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <origin>280449</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2283" sha1="34dgt4xfg5mus2k4fph64k6wbj1sv96" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Saumache&quot; /&gt;{{rh|266|PRISCIANI INST.}}&lt;/noinclude&gt;ut in pronomine docebimus, tamen pronominum sequuntur declinationem illorum, quae in ‘ius’ terminant genetivum, quamquam inveniantur apud veteres et nominum modo declinata, id est genetivum in i et dativum in o desinentia, nec solum haec, sed omnia, quae simili declinatione proferuntur, sicut iam in superioribus ostendimus. {{spatium||{{wl|Q3991846|Titinius}}}} in {{spatium||{{wl|Q106368553|barbato}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|12em}}{{spatium||quod quidem pol mulier dicet,
{{gap|4em}}Namque uni collegi sumus}},&lt;ref&gt;deest, [[Fabulae (Titinius)|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘uni’ pro ‘unius’. {{spatium||{{wl|Q472077|Afranius}}}} in {{spatium||{{wl||suspecta}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|4em}}{{spatium||Adeo ut te satias caperet toti familliae}},&lt;ref&gt;deest, [[Fabulae (Afranius)|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;pro ‘totius’. {{spatium||{{wl|Q180081|Cato}}}} in {{spatium||I {{wl|Q204058|originum}}: nam de omni Tusculana civitate soli Lucii Mamilii beneficium gratum fuit}},&lt;ref&gt;deest, [[Origines|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt; ‘soli’ pro ‘solius’. idem: {{spatium||qui tantisper nulli rei sies, dum nil agas}}, ‘nulli’ pro ‘nullius. {{spatium||{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium||{{wl|Q652185|truculento}}}}:&lt;poem&gt;{{gap|10em}}{{spatium||quasi vero corpori reliqueris
{{gap|4em}}† potestatem coloris ulli capiendi, mala}},&lt;ref&gt;[[Truculentus#290|Truculentus 292-293]]&lt;/ref&gt;&lt;/poem&gt;‘ulli’ pro ‘ullius’. ‘alius’ quoque tam ‘huius alîus’ paenultima circumflexa quam ‘alii’ genetivus invenitur apud veteres. {{spatium||{{wl|Q704313|Caelius}}}} in {{spatium||V: nullius alii rei nisi amicitiae eorum causa}},&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt; ‘ali’ pro ‘alius’ dixit. {{spatium||{{wl|Q1048|Caesar}}}} in {{spatium||{{wl|Q1226598|Anticatone}} priore: uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros}}.&lt;ref&gt;deest, [[Anticatones|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt; {{spatium||{{wl|Q180081|M. Cato}}}} in {{spatium||{{wl||censura de vestitu et vehiculis}}: nam periniurium siet, cum mihi ob eos mores, quos prius habui, honos detur, ubi datus est, tum uti eos mutem atque alii modi sim}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt; {{spatium||{{wl|Q1275409|G. Licinius}}}} in {{spatium||II: perversum esse alii modi postulare}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>34dgt4xfg5mus2k4fph64k6wbj1sv96</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/335</title>
    <ns>104</ns>
    <id>82537</id>
    <revision>
      <id>280451</id>
      <parentid>278961</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:36:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <origin>280451</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2289" sha1="lcssnd68ixzwsory4srjqnlu2n88j7z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Saumache&quot; /&gt;{{rh||LIBER VII 18—21|303}}&lt;/noinclude&gt;et similibus vocativis, quae i loco consonantis ante ‘us’ habent in nominativo, dubitatur, utrum i extrema pro vocali an pro consonante sit accipienda, quomodo in aliis casibus, quod magis more antiquo rationabilius esse videtur. nam solebant illi non solum in principio, sed etiam in fine syllabae ponere i loco consonantis, idque in vetustissimis invenies scripturis, quotiens inter duas vocales ponitur, ut ‘eiius’, ‘Pompeiius’, ‘Vulteiius’, ‘Gaiius’, quod etiam omnes, qui de litera curiosius scripserunt, affirmant. nec non etiam metra ostendunt quod dicimus et regulae ipsius ratio in supra dicto vocativo. omnis enim vocativus in i desinens una syllaba minor debet esse suo nominativo, ut ‘Sallustius o Sallusti’, ‘Virgilius o Virgili’, ‘Terentius o Terenti’. {{r|20}}ergo si ‘Pompeius’ et ‘Vulteius’ trisyllaba sunt in nominativo, necessario in vocativo disyllaba esse debent, quod non potest fieri, nisi i loco consonantis accipiatur. unde illud quoque possumus scire, quod bene ‘cui’ pro monosyllabo accipiunt metrici et ‘huic’. omnis enim  genetivus in ‘ius’ desinens una vult syllaba superare suum dativum: ‘ille illius illi’, ‘ipse ipsius ipsi’, ‘unus unius uni’, ‘alter alterius alteri’. ‘alius’ quoque per duas i debuit esse genetivus dativi, qui est ‘alii’, sed vel hiatus causa vel quia inter duas vocales i vocalis esse non poterat, dativus autem loco consonantis eam accipi prohibebat, quam ipse duplicat vocalem – et credo differentiae causa, ne ‘ali’ verbum infinitum esse putaretur –, ideo plerique recusaverunt eum frequenti usu proferre. vetustissimi tamen similem genetivum nominativo posuisse inveniuntur, sed accentu differt, quippe circumflectitur in genetivo paenultima. {{spatium||{{wl|Q1048|Caesar}}}} in {{spatium||{{wl|Q1226598|Anticatone priore}}: uno enim excepto, quem alius modi atque omnis natura finxit, suos quisque habet caros}}.&lt;ref&gt;deest, [[Anticatones|fragmenta]] vide&lt;/ref&gt; {{spatium||{{wl|Q704313|Caelius}}}} in {{spatium||V: nullius alius rei nisi amicitiae eorum causa}}.&lt;ref&gt;deest&lt;/ref&gt; {{r|21}}‘ei’ quoque cum rationabiliter monosyllabum esse deberet, cum genetivus ‘eius’ sit disyllabus, per {{pt|diae-}}&lt;noinclude&gt;&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lcssnd68ixzwsory4srjqnlu2n88j7z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire</title>
    <ns>0</ns>
    <id>83258</id>
    <revision>
      <id>280475</id>
      <parentid>272780</parentid>
      <timestamp>2026-09-06T11:44:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire */</comment>
      <origin>280475</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4620" sha1="a2084yb8j5u15u7ul3vr5oxc3keeqh6" xml:space="preserve">[[Puteus Chaosi]]

= De Indissolubili Coniunctione Operis et Biographiae. Causa Baudelaire = 

'''1. Causa Baudelaire'''

Nuper in manus meas incidit libellus qui me ad cogitandum impulit.
Titulus eius est '''''Un été avec Baudelaire''''' (2015), apud nos editus anno 2016.
Auctor huius libelli elegantis, agilis et perspicui — qui vitam, cogitationes intimas et opera magni poetae breviter sed acute exhibet — est Antoine Compagnon.

Libellus constat ex capitulis brevibus (plerisque 3–4 paginarum huius editionis tascariae) quae varias res maximi momenti in vita Baudelaire tractant.

Caput I: Domina Aupick — ubi breviter et clare exponitur poetae relatio cum matre.

Caput II: Realista — ubi Compagnon ostendit quibus indiciis et factis damnata sit Baudelairei liber ''Les Fleurs du mal'', damnatio quae plus testatur de spiritu temporis quam de ipso poeta (nam tempus aliquis provocare debuit ut naturam suam ostenderet).

Caput III: Classicista — breviter demonstrat quomodo et quando Baudelaire in circulis officialibus litterarum Francogallicarum receptus sit et rehabilitatus.
Ad hanc receptionem contulerunt scripta critica Marcelli Proust et Anatole France.
Proust anno 1905 scribit: “Dixistis eum esse decadentem? Penitus falsum est. Baudelaire ne romanticus quidem est. Scribit sicut Racine. Vobis viginti exempla dare possum.”

Compagnon scribit: “Baudelaire diu habitus est ut decadens, opinione orta ex praefatione Theophili Gautier ad editionem postumam ''Fleurum mali'' (1868), quae confirmata est post publicationem fragmentorum autobiographicorum ''Fusées'' et ''Mon cœur mis à nu'' anno 1887.
Sed epistulae ad matrem, editae anno 1918, imaginem poetae demystificaverunt et tragiorem reddiderunt.”

De relatione cum matre Compagnon ait: “Corrispondentia inter Baudelaire et matrem eius est commovens et, postquam edita est ineunte saeculo XX, famam poetae mutavit.
Relatio eorum plena erat perpetuarum accusationum, deinde excusationum, defensionum et sensus culpae.
Baudelaire et mater numquam se vere intellexerunt.”

Id testantur etiam versus carminis Benedictio, quod ipse poeta in fronte libri posuit, ne forte matri effugeret:


''Lorsque, par un décret des puissances suprêmes,
''

''Le Poëte apparaît en ce monde ennuyé,
''

''Sa mère épouvantée et pleine de blasphèmes
''

''Crispe ses poings vers Dieu, qui la prend en pitié :
''


''« Ah ! que n’ai-je mis bas tout un nœud de vipères,
''

''Plutôt que de nourrir cette dérision !''

''Maudite soit la nuit aux plaisirs éphémères''

''Où mon ventre a conçu mon expiation ! »

''
Charles Baudelaire — ''Bénédiction''


Versio Latina:  

''Cum, decreto potestatum supremarum,
''

''Poëta in hunc mundum taedio plenum advenit,
''

''Mater, perterrita et blasphemiis fervens,
''

''Ad Deum manus stringit, qui tamen eam miseratur:
''


''“Heu! cur non peperi nodum serpentium,''

''Potius quam hoc ludibrium alui?''

''Sit nocti brevis voluptatis maledictio,''

''Qua uterus meus poenam meam concepit!”''

'''2. De indissolubili nexu operis et biographiae'''

Haec omnia unum demonstrant:
in perceptione moderna, iam inde a saeculo XIX, opus et auctor inseparabilia sunt.
Historia artis modernae in mente nostra non est tantum historia operum artisticorum, sed fabula et imago artificis ita cum opere coniuncta est ut facta sint quasi synonyma quae se mutuo determinant.

Id ex eo nascitur quod impossibile est opus recte intellegere sine cognitione condicionum vitae artificis.
Artifex non fit artifex propter opus suum — ut quidam volunt — sed primum propter se ipsum (propter naturam, inclinationes, ingenium) et propter ambitum in quo positus est.
Per opera tantum eum recognoscimus.
Sed, ut ostendit causa Baudelaire, intellectus et aestimatio operis coniunguntur cum intellectu vitae artificis.

In conscientia hodierna, persona et opus unum sunt.
Autonomia operis ut rei separatae est illusio.
Cum legimus ''The Old Man and the Sea'', legimus ''Hemingwayum''.
Si autem desunt notitiae biographicae authenticae, imaginem psychologicam auctoris ex proprietatibus operis ipsius fingimus.

Id est genus ratiocinii simile illi quo, vestigia in nive intuentes, conamur conicere quae bestia nuper transierit.
Quis scit quam longe a veritate aberremus?


[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]]
[[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]]
[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]]
[[Categoria:Opera cum fonte]]
[[Categoria:Opera sine re wikidata]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]]</text>
      <sha1>a2084yb8j5u15u7ul3vr5oxc3keeqh6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio</title>
    <ns>0</ns>
    <id>83456</id>
    <revision>
      <id>280476</id>
      <parentid>272782</parentid>
      <timestamp>2026-09-06T11:47:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio */</comment>
      <origin>280476</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2908" sha1="4gqhn2ed2kli7mxply7g5c6bu4407nk" xml:space="preserve">[[Puteus Chaosi]]

= Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio = 

Societas eiusque actores in operibus publicis atque in iis quae artem appetunt irridendi sunt, quod hic est — immo saepe unicus — modus quo per risum et derisionem tales res per artem documentari possunt, simulque tempus ipsum. E contrario, eodem satirico artificio istae res deteguntur; veritas de iis aperitur atque per opus artisticum archetypi fiunt satirici aditum ad rerum naturam.

Non autem solae consuetudines sociales et normae irridentur, sed etiam singuli homines anonymi, qui poetae quodam modo in odium inciderunt. Exempla talis carminis derisoris, subsannantis, immo interdum contumeliosi, fortasse non sunt pulchra neque omnino ethica, sed sunt humana, atque ideo pars vitae.

Clarissimi huius generis poetae sunt Catullus, Villon, Rimbaud, apud nostros Croatas vero Janko (Iohannes) Polić Kamov. In operibus eorum invenimus nonnumquam (saepe) verba obscena vel allusiones apertas ad ea, vel mentionem partium corporis humano more non poeticorum. Hi poetae enim usi sunt verbis, locutionibus, allusionibus quae numquam ad sermonem boni civis ullius aetatis pertinuerunt. Id ipsum eos nobis hodie reddit authenticos et iucundos.

A Catullo Romano saeculi I a. Chr., qui dixit: “irrumabo et pedicabo”, ad Villonem, magistrum balladarum saeculi XV, usque ad Rimbaudum saeculi XIX, qui in carmine “Accroupissements” exonerationem alicuius episcopi vel notarii vividissime depingit, necnon musicam aerariam pomparum urbanarum — eadem vena satirica percurrit.

Noster Kamov, ineunte saeculo XX, contra malogentium mores et normas sociales vehementer rebellavit, quod tituli operum eius testantur: ''Psovka'' (Convicia), ''Isušena kaljuža'' (Palus exsiccata), ''Ištipana hartija'' (Charta lacerata), etc. Poeta Kamov, stilo hymnico et nominibus personarum biblicarum Veteris Testamenti utens, naturaliter et nude exprimit impetus sexualitatis excitatae, tam clare in argumento peccati originalis expressos, quasi actus omnino naturalis et humanus.

Nescimus utrum Kamov (qui nomen suum a biblico Cham sive Cam, filio Noe, sumpserit, quem pater maledixit quod nuditatem eius dormientis deriserit) Rimbaudum legerit; sed uterque Cingaram sive Zingaram memorat ut symbolum fugae, libertatis et transgressionis socialis: fugere cum Zingara, liberos gignere ex passione, sensualitate et adulterio — id est: ex libertate.

Matoš carmina Kamoviana irrisorie appellavit “poesiam sputandi et lambendi”, sed postea tamen momentum rebellionis Kamovianae in litteris agnovit.

[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]]
[[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]]
[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]]
[[Categoria:Opera cum fonte]]
[[Categoria:Opera sine re wikidata]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]]</text>
      <sha1>4gqhn2ed2kli7mxply7g5c6bu4407nk</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280477</id>
      <parentid>280476</parentid>
      <timestamp>2026-09-06T11:49:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio */</comment>
      <origin>280477</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2918" sha1="d2e3p9p7ve9v5upecsexcpr9n6cwzv2" xml:space="preserve">[[Puteus Chaosi]]

= Satira ridiculans et irrisoria. Traditio eius demonstratio = 

Societas eiusque actores in operibus publicis atque in iis quae artem appetunt irridendi sunt, quod hic est — immo saepe unicus — modus quo per risum et derisionem tales res per artem documentari possunt, simulque tempus ipsum. E contrario, eodem satirico artificio istae res deteguntur; veritas de iis aperitur atque per opus artisticum archetypi fiunt satirici aditum ad rerum naturam.

Non autem solae consuetudines sociales et normae irridentur, sed etiam singuli homines anonymi, qui poetae quodam modo in odium inciderunt. Exempla talis carminis derisoris, subsannantis, immo interdum contumeliosi, fortasse non sunt pulchra neque omnino ethica, sed sunt humana, atque ideo pars vitae.

Clarissimi huius generis poetae sunt Catullus, Villon, Rimbaud, apud nostros Croatas vero Janko (Iohannes) Polić Kamov. In operibus eorum invenimus nonnumquam (saepe) verba obscena vel allusiones apertas ad ea, vel mentionem partium corporis humano more non poeticorum. Hi poetae enim usi sunt verbis, locutionibus, allusionibus quae numquam ad sermonem boni civis ullius aetatis pertinuerunt. Id ipsum eos nobis hodie reddit authenticos et iucundos.

A Catullo Romano saeculi I a. Chr., qui dixit: “irrumabo et pedicabo”, ad Villonem, magistrum balladarum saeculi XV, usque ad Rimbaudum saeculi XIX, qui in carmine “Accroupissements” exonerationem alicuius episcopi vel notarii vividissime depingit, necnon musicam aerariam pomparum urbanarum — eadem vena satirica percurrit.

Noster Kamov, ineunte saeculo XX, contra malogentium mores et normas sociales vehementer rebellavit, quod tituli operum eius testantur: ''Psovka'' ([[Maledictio]]), ''Isušena kaljuža'' (Calyx exsiccata), ''Ištipana hartija'' ([[Charta lacerata]]), etc. Poeta Kamov, stilo hymnico et nominibus personarum biblicarum Veteris Testamenti utens, naturaliter et nude exprimit impetus sexualitatis excitatae, tam clare in argumento peccati originalis expressos, quasi actus omnino naturalis et humanus.

Nescimus utrum Kamov (qui nomen suum a biblico Cham sive Cam, filio Noe, sumpserit, quem pater maledixit quod nuditatem eius dormientis deriserit) Rimbaudum legerit; sed uterque Cingaram sive Zingaram memorat ut symbolum fugae, libertatis et transgressionis socialis: fugere cum Zingara, liberos gignere ex passione, sensualitate et adulterio — id est: ex libertate.

Matoš carmina Kamoviana irrisorie appellavit “poesiam sputandi et lambendi”, sed postea tamen momentum rebellionis Kamovianae in litteris agnovit.

[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius scripsit]]
[[Categoria:Interpretationes e lingua Croatica]]
[[Categoria:Opera quae Coronus Tenebrosius Latine vertit]]
[[Categoria:Opera cum fonte]]
[[Categoria:Opera sine re wikidata]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi interpretationes]]
[[Categoria:Saeculi primi vicesimi opera]]</text>
      <sha1>d2e3p9p7ve9v5upecsexcpr9n6cwzv2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/34</title>
    <ns>104</ns>
    <id>84221</id>
    <revision>
      <id>280464</id>
      <parentid>273887</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:07:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <origin>280464</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1575" sha1="ba5zfguu01kj73kvr5dtxiskqx8ldv0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|right}}&lt;/noinclude&gt;{{t2|GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI.}}
&lt;center&gt;SECTIO SECUNDA, CONTINUATA.&lt;/center&gt;

{{hr}}

==== De præfectione Johannis de Berchamstede, submissi, in Abbatem &lt;ref&gt;The words “''in Abbatem'' are repeated here in the MS, by inadvertence.&lt;/ref&gt;vicessimum quintum Monasterii Sancti Albani. ====

==== Qualiter Malcomus, Escaetor Regis, post obitum prædicti Abbatis Monasterii Sancti Albani, et omnia bona ejus in manus Regis seisyvit, ministros suos imposuit, et per &lt;ref&gt;''inauditos'' in MS.&lt;/ref&gt;inauditas extortiones ipsum Monasterium appropriavit. ====

{{Marginalia dextra|A.D. 1290. On the death of Abbot Roger, the King's Escheator takes possession.}} Celebris memoriæ viro, Domino Rogero de Nortone, Abbate hujus ecclesiæ, viam universæ carnis ingresso, Dominus Malculmus de &lt;ref&gt;Or “''Harlege'',” the name being abbreviated, “''Harl',''” in the MS.&lt;/ref&gt;Harle, Escaetor Domini Regis, de ejus morte certificatus, mox properavit, domum Sancti Albani intravit, ac universa et singula potenter et impatienter occupavit. Claves omnium officiorum aperte Abbatis arripuit, nostros destituit, suos constituit; domos, thalamos, et &lt;ref&gt;Sic in MS.&lt;/ref&gt;conclaves diligenter scrutando, {{Marginalia dextra|His extortionate conduct.}} multa invenit,—et multo plura invenisse concupavit,—quæ in matricula sua conscribi fecit, et ita, ne elongarentur, alios a potestate ejecit. Monachos provectiores coram se evocavit, de thesauro Abbatis defuncti comminanter interrogavit; qui &lt;ref&gt;Sic in MS.&lt;/ref&gt;asserunt ip&lt;noinclude&gt;{{hr}}
&lt;references/&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ba5zfguu01kj73kvr5dtxiskqx8ldv0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>De situ Chroatiae Albae sive Magnae</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85608</id>
    <revision>
      <id>280426</id>
      <parentid>280425</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T12:26:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) */</comment>
      <origin>280426</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12804" sha1="9dwaah716ub7bz2oytb1j6fwus4zzsc" xml:space="preserve">[[Coronus Tenebrosius]]

= DE SITU CHROATIAE ALBAE SIVE MAGNAE =


1. Introductio

Vetustissimus fons historicus, qui de adventu Croatarum in hodiernam patriam deque regione unde profecti sunt narrat, est opus imperatoris Byzantini&lt;ref&gt;
Nomina historiographica Byzantium, Imperium Byzantinum atque Imperium Romanum Orientale
a recentioribus historicis inducta sunt, ut facilius designaretur civitas quae post annum 476
unica pars Imperii Romani superstes mansit, potestate politica, administrativa et militari.
Imperator Constantinus circa annum 330 novam urbem condidit, Constantinopolim,
in loco veteris coloniae Graecae Byzantion, unde etiam nomen Byzantii ortum est.
Civitas fere mille annos (476–1453) exstitit atque regiones hodiernae Graeciae et Asiae Minoris
complexa est. Religio publica orthodoxa erat, et saeculo VII lingua Graeca locum linguae Latinae
tamquam linguae officialis occupavit. Nomen publicum civitatis erat Graece
''Basileia tōn Rhōmaiōn'', Latine autem ''Imperium Romanum''.
&lt;/ref&gt;
Constantini VII Porphyrogeniti (905–959), quod titulo Latino ''De administrando imperio'' inscribitur. Opus Graece primum conscriptum est, sed titulum Latinum ''[https://archive.org/details/porphyrogenitus-1967-dai/page/153/mode/2up De administrando imperio]''
posteriores Europae editores et curatores ei attribuerunt.&lt;ref&gt;
Primum opus ''De administrando imperio'' typis editum Ioannes Meursius anno 1611 curavit.
Vide editionem digitalem:
[https://archive.org/details/constantiniimper00cons ''Constantini Imperatoris Porphyrogeniti De administrando imperio'' (textus Latinus, 1611)].
&lt;/ref&gt;

Imperator Constantinus librum suum commentarium esse voluit atque fidelem notitiarum thesaurum de populis et regnis vicinis, destinatum filio suo minori et heredi Romano (938–963). Ex ipsis testimoniis operis colligitur librum inter annos 948 et 952 compositum esse, unde annus circiter 950 vulgo pro tempore originis ponitur.

Capita tricesimum et tricesimum primum operis ''De administrando imperio'' (breviter: DAI) continent ''origo gentis'' Croaticae, id est narrationem de origine populi. Croatae non sunt solus populus Slavicus qui traditionem de “terra unde venerunt” ad sedes hodiernas conservat.&lt;ref&gt;
Traditio Bohemica quoque narrationes de origine gentium servat (ut in Chronico Dalimiliano,
saeculo XIV conscripto). Nestor, chronicarius Kioviensis (fine saeculi XI et initio XII),
primam historiam de origine Slavorum exhibet. Priscam sedem gentis in regione Danubiana
constituit, unde, secundum eum, Slavi sub pressione Vlahorum sive Volohorum
(forsitan Romanorum, qui ad terras medii et inferioris Danubii advenerunt; attamen fieri potest
ut ad Celtas sive Gallos referatur, quorum expansio saeculo IV a. Chr. n. facta est)
versus septentrionem migraverint, in loca circa Vistulam sita.
Nestor affirmat ex ea migratione ortos esse Ljahos sive Lahi (Lehos), id est
gentes Slavicas Polonicas, atque ex iis Radimicios et Viaticios, populos Slavicos orientales.
&lt;/ref&gt;
Attamen narratio Porphyrogeniti de origine et adventu Croatarum ad Adriaticum, in duabus versionibus exposita, multis differentiis atque contextu historico certo (Avaris, imperatore Heraclio /610–641/) a ceteris huiusmodi traditionibus Slavicarum gentium discrepat.

'''De appellatione “Chroatia Alba sive Magna”
'''

Notio “Chroatia Alba sive Magna”, quae etiam in titulo huius operis posita est, ex ipso Porphyrogeniti libro proficiscitur, ubi in extremo capitis XXXI haec leguntur:

Ὅτι ἣ μεγάλη Χρωβατία, ἣ καὶ ἄσπρη ἐπονομαζομένη, ἀβάπτιστος τυγχάνει μέχρι τῆς σήμερον, καθὼς καὶ οἱ πλησιάζοντες αὐτὴν Σέρβλοι.

Quod Latine reddi potest:

 Quoniam Chroatia Magna, quae etiam Alba appellatur, usque in hodiernum diem abaptista permanet, sicut et Serbli, qui ei proximi sunt.

Nonnulli auctores atque investigatores, qui Porphyrogeniti textum diligenter tractaverunt, existimant vocem Graecam ἡ μεγάλη praeter sensum proprium “magna” etiam significationem “vetus” habere potuisse, fortasse sub influxu usus Latini vocabuli maior (cuius significatio est: 1. maior, 2. natu maior, id est senior).

Nam in ethnographia Byzantina adiectivum μεγάλη non solum magnitudinem, sed etiam vetustatem significare solet, id est regionem primigeniam et matrem. Hoc sensu cum Latino maior congruit, qui in scriptis geographicis et ethnographicis Romanis frequenter in sensu “antiquior”, “primigenius”, “originarius” adhibetur. Quam ob rem pars investigatorum censet vocem Porphyrogeniti ἡ μεγάλη Χρωβατία interpretandam esse ut “Chroatia primigenia” sive “vetus Chroatia”, non autem necessario ut “magna” in sensu spatii vel amplitudinis.

Hic propositum est, ex iis quae in fontibus historicis continentur (varia documenta, chronica atque annales), locum geographicum Chroatiae Albae sive Magnae determinare. 

Ad hanc rem perficiendam, praeter testimonia de Chroatis 
in documentis et scriptis historiographicis expressa, 
adhibebimus quoque cognitiones ex toponymia, hydronymia, 
anthroponymia, necnon inventa recentioris linguisticae 
atque archaeologiae.


&lt;center&gt;
[[File:Location of White Croatia and White Serbia in 560.jpg|700px
|alt=Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560
|Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560 secundum fontes aevi medii]]
&lt;/center&gt;


== 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) ==

'''Chrobati vero tunc habitabant vltra Bagibaream, vbi nunc sunt Belochrobati.
'''Vna verò generatio; nempe quinque fratres;
'''Clucas, Lobelus, Cozentzes, Muchlo, Chrobatus, duaeque sorores, Tuga &amp; Buga, vna cum suis discedens ab ipsis in Dalmatiam venit, ubi Abares incolas inuenerunt; belloque per annos aliquot inter se gesto vicuerunt Chrobati, &amp; Abarum quos hic occiderunt, illos sibi coegerunt parere; atque ex illo tempore a Chrobatis possessa haec regio fuit, suntque etiam nunc in Chrobatiis Abarum reliquiae, &amp; Abares esse cognoscuntur. 

'''Caeteri vero Chrobati versus Frāciam commorabantur, &amp; appellantur hodie Belochrobati, siue Chrobati albi, proprio principi subiecti. Parent autem Othoni Magno, regi Franciae, quae &amp; Saxonia; baptismique expertes affinitatem cum Turcis &amp; amicitiam contrahunt. 

'''At à Chrobatis, qui in Dalmatiam venerunt, pars secessit, &amp; Illyricum tenuit, atque Pannoniam: habebantque etiam ipsi principem supremum, qui ad Chrobatiae tantum principem amicitiae, ergo legationem mittebat. Ad aliquot vero annos usque etiam Dalmatiae Chrobati Francis subiciebantur quemadmodum &amp; ante in ipsorum terra. 

'''Tanta autem in eos crudelitate utebantur Franci, ut adentes adhuc eorum pueros occidentes canib. obicerent. Quae res cum intolerabilis Chrobatis esset, facto dissidio, principes quos ex ipsis habebant, interemerunt, inde magnus contra eos exercitus movit e Francia, &amp; post septem annorum bellum, facti Chrobati omnes, eorumque princeps Cotzilin, e medio sublati fuerunt. Exinde liberis ritibus sacrum baptismi a pontifice Romano petierunt, missique episcopi ipsos baptizarunt, principatum tenente Porino. 

'''Divisa autem est eorum regio in Zupanias XI. quarum nomina Chlebiana, Tzentzena, Emota, Pleba, Pesenta, Parathalassia, Brebera, Nona, Thnena, Sidraga, Nina; ipsorumque Boanus tenet Cribasam, Litzam &amp; Gouzeca. 

'''Et cum reliquis Sclabiniis; ita sita est: Dioclia verò propinqua est Dyrrhachij oppidis Elisio, Helcynio, Antibari, extenditque usque Decatera: montana autem Serbliae finitima sunt. A Decateris verò incipit Terbuniæ principatus, porrigitque se Rhagusium usque, at versus montana Serbliae adjacet. 

'''A Rhagusio Zachlumorum principatus initium habet, &amp; ad Orontium flumen tendit; oraque maritima paganis, montanaque ad Septentrionem Chrobatis, quae in fronte Serbliae contermina est. 

'''Ab Orontio Pagania incipit, procurritque ad Zentinam flumen, &amp; Zupanias tres habet, Araftotzam, Mocrum, Dalen. &amp; duae quidem, Araftotza, ac Mocrus, ad mare sitae sunt, &amp; ex agricultura vivunt, habentque in propinquo insulas quatuor, Meleta, Curcura, Bartzo, &amp; Pharus, omnes pulcherrimas fertillissimasque; oppida item deserta, &amp; paludes multas, in quibus habitant, &amp; iumenta alunt, unde vitam tolerant.

'''A Zentina autem fluvio Chrobatia incipit, extenditurque versus mare ad Istriae usque confinia, siue Albumum urbem, versus montana aliquatenus etiam supra Istriae thema excurrit, versus Tzentina &amp; Chlebeena Serbiae regionem attigit. Serbia autem in fronte habet caeteras omnes regiones, in Septentrione Chrobatia, in meridie Bulgariam. 

'''Ex quo vero dicti iam Sclabi inhabitarunt, finitima Dalmatiae omnia tenuerunt, urbesque Romanorum insulas colebant, ex iisijs vivebant: at cum quotidie à Paganis captui abducerentur, perderenturque, illas defendere volentes, verum à Chrobatis prohibebantur, cum nondum illis tributa penderent, verum ea quae hodie pendent praetori suo exhibebant. Sed cum vitam tolerare non possent, ad Basilium venerandum imperatorem accesserunt, eumque res a nobis commemoratas edocuerunt, isque auctor fuit, ut quae praetori solvebant, ea Sclavis darent pacis causa, &amp; praetori exiguum aliquid penderent, ad ostendendam duntaxat Romanis imperatoribus illis; debitam subiectionem ac seruitutem. 

'''Atq; ex illo tempore omnes istae urbes Sclauorum tributariae pacta soluunt, Apsalthatus quidem solidos ducentos, Tetrangurin centum, Diadora centum &amp; decem, Opsara centum, Arbe centum, Becla centum: ita vt vniuersim essent librae septingentae &amp; decem, excepto vino, &amp; caeteris speciebus diuersis quas praeter pecuniam exhibebant. Ragusium verò medium iacet inter Zachluma Terbuniamque; &amp; habent oppidani in vtraq; regione etiam vineas suas, penduntque Zachlumorú quidem principi 11. triginta sex, Terbunia verò totidem solidos.'''&lt;ref&gt;Textus latinus ex editione Ioannis Meursii: *Constantini Imperatoris Porphyrogeniti De Administrando Imperio*, Lugduni Batavorum, 1611, p. 92. Exemplar digitalis in situ Internet Archive (interdum non praesto): https://archive.org/details/constantiniimper00meur&lt;/ref&gt;


'''Οἱ δὲ Χρωβάτοι κατῴκουν τηνικαῦτα ἐκεῖθεν Βαγιβαρείας, ἔνθα εἰσὶν ἀρτίως οἱ Βελοχρωβάτοι.
'''Μία δὲ γενεὰ διαχωρισθεῖσα ἐξ αὐτῶν, ἤγουν ἀδελφοὶ πέντε, Κλουχᾶς, Λόβελος, Κοσέντζης, Μουχλώ, καὶ ὁ Χρωβάτος, καὶ ἀδελφαὶ δύο, ἡ Τούγα καὶ ἡ Βούγα, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτῶν ἦλθον εἰς Δελματίαν, καὶ εὗρον τοὺς Ἀβάρους κατέχοντας τὴν τοιαύτην γῆν.
'''Ἐπὶ τινας οὖν χρόνους πολεμοῦντες ἀλλήλους, ὑπερίσχυσαν οἱ Χρωβάτοι, καὶ τοὺς μὲν τῶν Ἀβάρων κατέσφαξαν, τοὺς δὲ λοιποὺς ὑποταγῆναι κατηνάγκασαν.
'''Ἐξ οὖν τοῦ χρόνου κατεκρατήθη ἡ τοιαύτη χώρα παρὰ τῶν Χρωβάτων, καὶ εἰσὶν ἀκμὴν ἐν Χρωβατίᾳ ἐκ τῶν Ἀβάρων, καὶ γινώσκονται Ἀβάροι ὄντες.&lt;ref&gt;Editio Graeco‑Anglica: Constantine Porphyrogenitus, De Administrando Imperio, ed. Gyula Moravcsik, vers. Anglica Romilly Jenkins, Dumbarton Oaks Texts I, Washingtoniae, 1967 (repr. 1993).&lt;/ref&gt;

Translatio nova Latina (secundum textum Graecum):&lt;ref&gt;Translatio a Coronō Tenebrōsiō facta.&lt;/ref&gt;

'''Croatae autem eo tempore habitabant trans Bagibareiam, ubi nunc sunt Belochrobati (Albocroatae).
'''Una autem gens ab eis seiuncta, quinque scilicet fratres Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo et Chrobatus, itemque duae sorores Tuga et Buga&lt;ref&gt;Nomina Croatorum e textu Graeco translitterata sunt: Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo, Chrobatus, Tuga, Buga.
Proposita lectio ad normam phoneticam: [Klukas, Lovelos, Kosenzis, Muhlo, Hrovatos, Tuga, Buga].De nomine Kosentzis: lectio Slavica ad nomen: kosenc, kosec, kosac (lat. faenator) pertinere potest; item lectio Iranica‑Sarmatica ad nomen Kasag (cf.Kasagoi, ethnonymus Adigeorum/Circassorum) non excluditur.&lt;/ref&gt;, cum suo populo ab illis discedentes, in Dalmatiam venerunt ibique Avaros invenerunt terram illam obtinentes.
'''Cum vero inter se per aliquot annos bellarent, Croatae superiores facti sunt: quosdam Avarorum trucidarunt, reliquos autem ad dicionem redigere coegerunt.
'''Ex eo igitur tempore ea regio a Croatis possessa est; suntque adhuc in Croatia quidam Avarorum posteri, qui Avaricam originem ostendunt.

== Notae ==
[[Categoria:Historia]]
[[Categoria:Geographia]]</text>
      <sha1>9dwaah716ub7bz2oytb1j6fwus4zzsc</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280472</id>
      <parentid>280426</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T17:58:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) */</comment>
      <origin>280472</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="8198" sha1="phfx7rgvnhrix0ae27yzh1czrzhmqzw" xml:space="preserve">[[Coronus Tenebrosius]]

= DE SITU CHROATIAE ALBAE SIVE MAGNAE =


1. Introductio

Vetustissimus fons historicus, qui de adventu Croatarum in hodiernam patriam deque regione unde profecti sunt narrat, est opus imperatoris Byzantini&lt;ref&gt;
Nomina historiographica Byzantium, Imperium Byzantinum atque Imperium Romanum Orientale
a recentioribus historicis inducta sunt, ut facilius designaretur civitas quae post annum 476
unica pars Imperii Romani superstes mansit, potestate politica, administrativa et militari.
Imperator Constantinus circa annum 330 novam urbem condidit, Constantinopolim,
in loco veteris coloniae Graecae Byzantion, unde etiam nomen Byzantii ortum est.
Civitas fere mille annos (476–1453) exstitit atque regiones hodiernae Graeciae et Asiae Minoris
complexa est. Religio publica orthodoxa erat, et saeculo VII lingua Graeca locum linguae Latinae
tamquam linguae officialis occupavit. Nomen publicum civitatis erat Graece
''Basileia tōn Rhōmaiōn'', Latine autem ''Imperium Romanum''.
&lt;/ref&gt;
Constantini VII Porphyrogeniti (905–959), quod titulo Latino ''De administrando imperio'' inscribitur. Opus Graece primum conscriptum est, sed titulum Latinum ''[https://archive.org/details/porphyrogenitus-1967-dai/page/153/mode/2up De administrando imperio]''
posteriores Europae editores et curatores ei attribuerunt.&lt;ref&gt;
Primum opus ''De administrando imperio'' typis editum Ioannes Meursius anno 1611 curavit.
Vide editionem digitalem:
[https://archive.org/details/constantiniimper00cons ''Constantini Imperatoris Porphyrogeniti De administrando imperio'' (textus Latinus, 1611)].
&lt;/ref&gt;

Imperator Constantinus librum suum commentarium esse voluit atque fidelem notitiarum thesaurum de populis et regnis vicinis, destinatum filio suo minori et heredi Romano (938–963). Ex ipsis testimoniis operis colligitur librum inter annos 948 et 952 compositum esse, unde annus circiter 950 vulgo pro tempore originis ponitur.

Capita tricesimum et tricesimum primum operis ''De administrando imperio'' (breviter: DAI) continent ''origo gentis'' Croaticae, id est narrationem de origine populi. Croatae non sunt solus populus Slavicus qui traditionem de “terra unde venerunt” ad sedes hodiernas conservat.&lt;ref&gt;
Traditio Bohemica quoque narrationes de origine gentium servat (ut in Chronico Dalimiliano,
saeculo XIV conscripto). Nestor, chronicarius Kioviensis (fine saeculi XI et initio XII),
primam historiam de origine Slavorum exhibet. Priscam sedem gentis in regione Danubiana
constituit, unde, secundum eum, Slavi sub pressione Vlahorum sive Volohorum
(forsitan Romanorum, qui ad terras medii et inferioris Danubii advenerunt; attamen fieri potest
ut ad Celtas sive Gallos referatur, quorum expansio saeculo IV a. Chr. n. facta est)
versus septentrionem migraverint, in loca circa Vistulam sita.
Nestor affirmat ex ea migratione ortos esse Ljahos sive Lahi (Lehos), id est
gentes Slavicas Polonicas, atque ex iis Radimicios et Viaticios, populos Slavicos orientales.
&lt;/ref&gt;
Attamen narratio Porphyrogeniti de origine et adventu Croatarum ad Adriaticum, in duabus versionibus exposita, multis differentiis atque contextu historico certo (Avaris, imperatore Heraclio /610–641/) a ceteris huiusmodi traditionibus Slavicarum gentium discrepat.

'''De appellatione “Chroatia Alba sive Magna”
'''

Notio “Chroatia Alba sive Magna”, quae etiam in titulo huius operis posita est, ex ipso Porphyrogeniti libro proficiscitur, ubi in extremo capitis XXXI haec leguntur:

Ὅτι ἣ μεγάλη Χρωβατία, ἣ καὶ ἄσπρη ἐπονομαζομένη, ἀβάπτιστος τυγχάνει μέχρι τῆς σήμερον, καθὼς καὶ οἱ πλησιάζοντες αὐτὴν Σέρβλοι.

Quod Latine reddi potest:

 Quoniam Chroatia Magna, quae etiam Alba appellatur, usque in hodiernum diem abaptista permanet, sicut et Serbli, qui ei proximi sunt.

Nonnulli auctores atque investigatores, qui Porphyrogeniti textum diligenter tractaverunt, existimant vocem Graecam ἡ μεγάλη praeter sensum proprium “magna” etiam significationem “vetus” habere potuisse, fortasse sub influxu usus Latini vocabuli maior (cuius significatio est: 1. maior, 2. natu maior, id est senior).

Nam in ethnographia Byzantina adiectivum μεγάλη non solum magnitudinem, sed etiam vetustatem significare solet, id est regionem primigeniam et matrem. Hoc sensu cum Latino maior congruit, qui in scriptis geographicis et ethnographicis Romanis frequenter in sensu “antiquior”, “primigenius”, “originarius” adhibetur. Quam ob rem pars investigatorum censet vocem Porphyrogeniti ἡ μεγάλη Χρωβατία interpretandam esse ut “Chroatia primigenia” sive “vetus Chroatia”, non autem necessario ut “magna” in sensu spatii vel amplitudinis.

Hic propositum est, ex iis quae in fontibus historicis continentur (varia documenta, chronica atque annales), locum geographicum Chroatiae Albae sive Magnae determinare. 

Ad hanc rem perficiendam, praeter testimonia de Chroatis 
in documentis et scriptis historiographicis expressa, 
adhibebimus quoque cognitiones ex toponymia, hydronymia, 
anthroponymia, necnon inventa recentioris linguisticae 
atque archaeologiae.


&lt;center&gt;
[[File:Location of White Croatia and White Serbia in 560.jpg|700px
|alt=Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560
|Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560 secundum fontes aevi medii]]
&lt;/center&gt;


== 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) ==


'''Οἱ δὲ Χρωβάτοι κατῴκουν τηνικαῦτα ἐκεῖθεν Βαγιβαρείας, ἔνθα εἰσὶν ἀρτίως οἱ Βελοχρωβάτοι.
'''Μία δὲ γενεὰ διαχωρισθεῖσα ἐξ αὐτῶν, ἤγουν ἀδελφοὶ πέντε, Κλουχᾶς, Λόβελος, Κοσέντζης, Μουχλώ, καὶ ὁ Χρωβάτος, καὶ ἀδελφαὶ δύο, ἡ Τούγα καὶ ἡ Βούγα, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτῶν ἦλθον εἰς Δελματίαν, καὶ εὗρον τοὺς Ἀβάρους κατέχοντας τὴν τοιαύτην γῆν.
'''Ἐπὶ τινας οὖν χρόνους πολεμοῦντες ἀλλήλους, ὑπερίσχυσαν οἱ Χρωβάτοι, καὶ τοὺς μὲν τῶν Ἀβάρων κατέσφαξαν, τοὺς δὲ λοιποὺς ὑποταγῆναι κατηνάγκασαν.
'''Ἐξ οὖν τοῦ χρόνου κατεκρατήθη ἡ τοιαύτη χώρα παρὰ τῶν Χρωβάτων, καὶ εἰσὶν ἀκμὴν ἐν Χρωβατίᾳ ἐκ τῶν Ἀβάρων, καὶ γινώσκονται Ἀβάροι ὄντες.&lt;ref&gt;Editio Graeco‑Anglica: Constantine Porphyrogenitus, De Administrando Imperio, ed. Gyula Moravcsik, vers. Anglica Romilly Jenkins, Dumbarton Oaks Texts I, Washingtoniae, 1967 (repr. 1993).&lt;/ref&gt;

Translatio nova Latina (secundum textum Graecum):&lt;ref&gt;Translatio a Coronō Tenebrōsiō facta.&lt;/ref&gt;

'''Croatae autem eo tempore habitabant trans Bagibareiam, ubi nunc sunt Belochrobati (Albocroatae).
'''Una autem gens ab eis seiuncta, quinque scilicet fratres Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo et Chrobatus, itemque duae sorores Tuga et Buga&lt;ref&gt;Nomina Croatorum e textu Graeco translitterata sunt: Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo, Chrobatus, Tuga, Buga.
Proposita lectio ad normam phoneticam: [Klukas, Lovelos, Kosenzis, Muhlo, Hrovatos, Tuga, Buga].De nomine Kosentzis: lectio Slavica ad nomen: kosenc, kosec, kosac (lat. faenator) pertinere potest; item lectio Iranica‑Sarmatica ad nomen Kasag (cf.Kasagoi, ethnonymus Adigeorum/Circassorum) non excluditur.&lt;/ref&gt;, cum suo populo ab illis discedentes, in Dalmatiam venerunt ibique Avaros invenerunt terram illam obtinentes.
'''Cum vero inter se per aliquot annos bellarent, Croatae superiores facti sunt: quosdam Avarorum trucidarunt, reliquos autem ad dicionem redigere coegerunt.
'''Ex eo igitur tempore ea regio a Croatis possessa est; suntque adhuc in Croatia quidam Avarorum posteri, qui Avaricam originem ostendunt.

== Notae ==
[[Categoria:Historia]]
[[Categoria:Geographia]]</text>
      <sha1>phfx7rgvnhrix0ae27yzh1czrzhmqzw</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280473</id>
      <parentid>280472</parentid>
      <timestamp>2026-09-06T11:07:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) */</comment>
      <origin>280473</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9596" sha1="ee69udvbjpn60ddho5dbgz0yagu58pf" xml:space="preserve">[[Coronus Tenebrosius]]

= DE SITU CHROATIAE ALBAE SIVE MAGNAE =


1. Introductio

Vetustissimus fons historicus, qui de adventu Croatarum in hodiernam patriam deque regione unde profecti sunt narrat, est opus imperatoris Byzantini&lt;ref&gt;
Nomina historiographica Byzantium, Imperium Byzantinum atque Imperium Romanum Orientale
a recentioribus historicis inducta sunt, ut facilius designaretur civitas quae post annum 476
unica pars Imperii Romani superstes mansit, potestate politica, administrativa et militari.
Imperator Constantinus circa annum 330 novam urbem condidit, Constantinopolim,
in loco veteris coloniae Graecae Byzantion, unde etiam nomen Byzantii ortum est.
Civitas fere mille annos (476–1453) exstitit atque regiones hodiernae Graeciae et Asiae Minoris
complexa est. Religio publica orthodoxa erat, et saeculo VII lingua Graeca locum linguae Latinae
tamquam linguae officialis occupavit. Nomen publicum civitatis erat Graece
''Basileia tōn Rhōmaiōn'', Latine autem ''Imperium Romanum''.
&lt;/ref&gt;
Constantini VII Porphyrogeniti (905–959), quod titulo Latino ''De administrando imperio'' inscribitur. Opus Graece primum conscriptum est, sed titulum Latinum ''[https://archive.org/details/porphyrogenitus-1967-dai/page/153/mode/2up De administrando imperio]''
posteriores Europae editores et curatores ei attribuerunt.&lt;ref&gt;
Primum opus ''De administrando imperio'' typis editum Ioannes Meursius anno 1611 curavit.
Vide editionem digitalem:
[https://archive.org/details/constantiniimper00cons ''Constantini Imperatoris Porphyrogeniti De administrando imperio'' (textus Latinus, 1611)].
&lt;/ref&gt;

Imperator Constantinus librum suum commentarium esse voluit atque fidelem notitiarum thesaurum de populis et regnis vicinis, destinatum filio suo minori et heredi Romano (938–963). Ex ipsis testimoniis operis colligitur librum inter annos 948 et 952 compositum esse, unde annus circiter 950 vulgo pro tempore originis ponitur.

Capita tricesimum et tricesimum primum operis ''De administrando imperio'' (breviter: DAI) continent ''origo gentis'' Croaticae, id est narrationem de origine populi. Croatae non sunt solus populus Slavicus qui traditionem de “terra unde venerunt” ad sedes hodiernas conservat.&lt;ref&gt;
Traditio Bohemica quoque narrationes de origine gentium servat (ut in Chronico Dalimiliano,
saeculo XIV conscripto). Nestor, chronicarius Kioviensis (fine saeculi XI et initio XII),
primam historiam de origine Slavorum exhibet. Priscam sedem gentis in regione Danubiana
constituit, unde, secundum eum, Slavi sub pressione Vlahorum sive Volohorum
(forsitan Romanorum, qui ad terras medii et inferioris Danubii advenerunt; attamen fieri potest
ut ad Celtas sive Gallos referatur, quorum expansio saeculo IV a. Chr. n. facta est)
versus septentrionem migraverint, in loca circa Vistulam sita.
Nestor affirmat ex ea migratione ortos esse Ljahos sive Lahi (Lehos), id est
gentes Slavicas Polonicas, atque ex iis Radimicios et Viaticios, populos Slavicos orientales.
&lt;/ref&gt;
Attamen narratio Porphyrogeniti de origine et adventu Croatarum ad Adriaticum, in duabus versionibus exposita, multis differentiis atque contextu historico certo (Avaris, imperatore Heraclio /610–641/) a ceteris huiusmodi traditionibus Slavicarum gentium discrepat.

'''De appellatione “Chroatia Alba sive Magna”
'''

Notio “Chroatia Alba sive Magna”, quae etiam in titulo huius operis posita est, ex ipso Porphyrogeniti libro proficiscitur, ubi in extremo capitis XXXI haec leguntur:

Ὅτι ἣ μεγάλη Χρωβατία, ἣ καὶ ἄσπρη ἐπονομαζομένη, ἀβάπτιστος τυγχάνει μέχρι τῆς σήμερον, καθὼς καὶ οἱ πλησιάζοντες αὐτὴν Σέρβλοι.

Quod Latine reddi potest:

 Quoniam Chroatia Magna, quae etiam Alba appellatur, usque in hodiernum diem abaptista permanet, sicut et Serbli, qui ei proximi sunt.

Nonnulli auctores atque investigatores, qui Porphyrogeniti textum diligenter tractaverunt, existimant vocem Graecam ἡ μεγάλη praeter sensum proprium “magna” etiam significationem “vetus” habere potuisse, fortasse sub influxu usus Latini vocabuli maior (cuius significatio est: 1. maior, 2. natu maior, id est senior).

Nam in ethnographia Byzantina adiectivum μεγάλη non solum magnitudinem, sed etiam vetustatem significare solet, id est regionem primigeniam et matrem. Hoc sensu cum Latino maior congruit, qui in scriptis geographicis et ethnographicis Romanis frequenter in sensu “antiquior”, “primigenius”, “originarius” adhibetur. Quam ob rem pars investigatorum censet vocem Porphyrogeniti ἡ μεγάλη Χρωβατία interpretandam esse ut “Chroatia primigenia” sive “vetus Chroatia”, non autem necessario ut “magna” in sensu spatii vel amplitudinis.

Hic propositum est, ex iis quae in fontibus historicis continentur (varia documenta, chronica atque annales), locum geographicum Chroatiae Albae sive Magnae determinare. 

Ad hanc rem perficiendam, praeter testimonia de Chroatis 
in documentis et scriptis historiographicis expressa, 
adhibebimus quoque cognitiones ex toponymia, hydronymia, 
anthroponymia, necnon inventa recentioris linguisticae 
atque archaeologiae.


&lt;center&gt;
[[File:Location of White Croatia and White Serbia in 560.jpg|700px
|alt=Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560
|Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560 secundum fontes aevi medii]]
&lt;/center&gt;


== 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) ==


'''Οἱ δὲ Χρωβάτοι κατῴκουν τηνικαῦτα ἐκεῖθεν Βαγιβαρείας, ἔνθα εἰσὶν ἀρτίως οἱ Βελοχρωβάτοι.
'''Μία δὲ γενεὰ διαχωρισθεῖσα ἐξ αὐτῶν, ἤγουν ἀδελφοὶ πέντε, Κλουχᾶς, Λόβελος, Κοσέντζης, Μουχλώ, καὶ ὁ Χρωβάτος, καὶ ἀδελφαὶ δύο, ἡ Τούγα καὶ ἡ Βούγα, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτῶν ἦλθον εἰς Δελματίαν, καὶ εὗρον τοὺς Ἀβάρους κατέχοντας τὴν τοιαύτην γῆν.
'''Ἐπὶ τινας οὖν χρόνους πολεμοῦντες ἀλλήλους, ὑπερίσχυσαν οἱ Χρωβάτοι, καὶ τοὺς μὲν τῶν Ἀβάρων κατέσφαξαν, τοὺς δὲ λοιποὺς ὑποταγῆναι κατηνάγκασαν.
'''Ἐξ οὖν τοῦ χρόνου κατεκρατήθη ἡ τοιαύτη χώρα παρὰ τῶν Χρωβάτων, καὶ εἰσὶν ἀκμὴν ἐν Χρωβατίᾳ ἐκ τῶν Ἀβάρων, καὶ γινώσκονται Ἀβάροι ὄντες.&lt;ref&gt;Editio Graeco‑Anglica: Constantine Porphyrogenitus, De Administrando Imperio, ed. Gyula Moravcsik, vers. Anglica Romilly Jenkins, Dumbarton Oaks Texts I, Washingtoniae, 1967 (repr. 1993).&lt;/ref&gt;

Translatio nova Latina (secundum textum Graecum):&lt;ref&gt;Translatio a Coronō Tenebrōsiō facta.&lt;/ref&gt;

'''Croatae autem eo tempore habitabant trans Bagibareiam, ubi nunc sunt Belochrobati (Albocroatae).
'''Una autem gens ab eis seiuncta, quinque scilicet fratres Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo et Chrobatus, itemque duae sorores Tuga et Buga&lt;ref&gt;Nomina Croatorum e textu Graeco translitterata sunt: Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo, Chrobatus, Tuga, Buga.
Proposita lectio ad normam phoneticam: [Klukas, Lovelos, Kosenzis, Muhlo, Hrovatos, Tuga, Buga].De nomine Kosentzis: lectio Slavica ad nomen: kosenc, kosec, kosac (lat. faenator) pertinere potest; item lectio Iranica‑Sarmatica ad nomen Kasag (cf.Kasagoi, ethnonymus Adigeorum/Circassorum) non excluditur. In Slavica Carantaniae principatu (hodie Austria australis) ab saeculo VIII usque ad XV peculiarem locum obtinebat ordo hominum, qui '''kosezi''' vocabantur (item kosegi, koseti, choseti, cossati, caseghi etc.).
Kosezi proprii erant Karantaniae mediaevalis: nobilitas hereditaria e structura praefeudali, gentilitatis atque territorii orta. Erant liberi bellatores, custodes traditionis electionis principis super lapide Krnensi in campo, ubi post baptismum ecclesia Sanctae Mariae prope oppidum hodiernum Klagenfurtum exstitit.
Kosezi igitur erant ordo Slavicus originarius, bellatorum et nobilium, qui vetus ius consuetudinarium servabant, principem Carantaniae eligebant, ius intercessionis (veto) in decisiones principis habebant, atque propriam iurisdictionem exercebant.
Hoc momentum habet in investigatione migrationum Croatorum, cum una e regionibus centralibus antiquae Carantaniae esset '''''pagus Chrowati'''''. Nomen kosezi in lingua Germanica reddi solebat ut die Edlen (“plemeniti”).
Karantania anno 1335 sub dicionem Habsburgorum venit; illi structuram inventam reformaverunt eamque in ordinem feudalem suum inseruerunt. Electio principis super lapide Krnensi usque ad saeculum XV mansit, cum Habsburgenses ritum participare recusaverunt. Ipsum ritum inaugurationis principis descripsit Mavro Orbini, clericus Ragusinus, in opere Italico '''''Il Regno de gli Slavi''''' (1601). &lt;/ref&gt;, cum suo populo ab illis discedentes, in Dalmatiam venerunt ibique Avaros invenerunt terram illam obtinentes.
'''Cum vero inter se per aliquot annos bellarent, Croatae superiores facti sunt: quosdam Avarorum trucidarunt, reliquos autem ad dicionem redigere coegerunt.
'''Ex eo igitur tempore ea regio a Croatis possessa est; suntque adhuc in Croatia quidam Avarorum posteri, qui Avaricam originem ostendunt.

== Notae ==
[[Categoria:Historia]]
[[Categoria:Geographia]]</text>
      <sha1>ee69udvbjpn60ddho5dbgz0yagu58pf</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280474</id>
      <parentid>280473</parentid>
      <timestamp>2026-09-06T11:21:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Coronus Tenebrosius</username>
        <id>31709</id>
      </contributor>
      <comment>/* 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) */</comment>
      <origin>280474</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9709" sha1="9etun8tunks3xtn8v39nlyee2r2wkw4" xml:space="preserve">[[Coronus Tenebrosius]]

= DE SITU CHROATIAE ALBAE SIVE MAGNAE =


1. Introductio

Vetustissimus fons historicus, qui de adventu Croatarum in hodiernam patriam deque regione unde profecti sunt narrat, est opus imperatoris Byzantini&lt;ref&gt;
Nomina historiographica Byzantium, Imperium Byzantinum atque Imperium Romanum Orientale
a recentioribus historicis inducta sunt, ut facilius designaretur civitas quae post annum 476
unica pars Imperii Romani superstes mansit, potestate politica, administrativa et militari.
Imperator Constantinus circa annum 330 novam urbem condidit, Constantinopolim,
in loco veteris coloniae Graecae Byzantion, unde etiam nomen Byzantii ortum est.
Civitas fere mille annos (476–1453) exstitit atque regiones hodiernae Graeciae et Asiae Minoris
complexa est. Religio publica orthodoxa erat, et saeculo VII lingua Graeca locum linguae Latinae
tamquam linguae officialis occupavit. Nomen publicum civitatis erat Graece
''Basileia tōn Rhōmaiōn'', Latine autem ''Imperium Romanum''.
&lt;/ref&gt;
Constantini VII Porphyrogeniti (905–959), quod titulo Latino ''De administrando imperio'' inscribitur. Opus Graece primum conscriptum est, sed titulum Latinum ''[https://archive.org/details/porphyrogenitus-1967-dai/page/153/mode/2up De administrando imperio]''
posteriores Europae editores et curatores ei attribuerunt.&lt;ref&gt;
Primum opus ''De administrando imperio'' typis editum Ioannes Meursius anno 1611 curavit.
Vide editionem digitalem:
[https://archive.org/details/constantiniimper00cons ''Constantini Imperatoris Porphyrogeniti De administrando imperio'' (textus Latinus, 1611)].
&lt;/ref&gt;

Imperator Constantinus librum suum commentarium esse voluit atque fidelem notitiarum thesaurum de populis et regnis vicinis, destinatum filio suo minori et heredi Romano (938–963). Ex ipsis testimoniis operis colligitur librum inter annos 948 et 952 compositum esse, unde annus circiter 950 vulgo pro tempore originis ponitur.

Capita tricesimum et tricesimum primum operis ''De administrando imperio'' (breviter: DAI) continent ''origo gentis'' Croaticae, id est narrationem de origine populi. Croatae non sunt solus populus Slavicus qui traditionem de “terra unde venerunt” ad sedes hodiernas conservat.&lt;ref&gt;
Traditio Bohemica quoque narrationes de origine gentium servat (ut in Chronico Dalimiliano,
saeculo XIV conscripto). Nestor, chronicarius Kioviensis (fine saeculi XI et initio XII),
primam historiam de origine Slavorum exhibet. Priscam sedem gentis in regione Danubiana
constituit, unde, secundum eum, Slavi sub pressione Vlahorum sive Volohorum
(forsitan Romanorum, qui ad terras medii et inferioris Danubii advenerunt; attamen fieri potest
ut ad Celtas sive Gallos referatur, quorum expansio saeculo IV a. Chr. n. facta est)
versus septentrionem migraverint, in loca circa Vistulam sita.
Nestor affirmat ex ea migratione ortos esse Ljahos sive Lahi (Lehos), id est
gentes Slavicas Polonicas, atque ex iis Radimicios et Viaticios, populos Slavicos orientales.
&lt;/ref&gt;
Attamen narratio Porphyrogeniti de origine et adventu Croatarum ad Adriaticum, in duabus versionibus exposita, multis differentiis atque contextu historico certo (Avaris, imperatore Heraclio /610–641/) a ceteris huiusmodi traditionibus Slavicarum gentium discrepat.

'''De appellatione “Chroatia Alba sive Magna”
'''

Notio “Chroatia Alba sive Magna”, quae etiam in titulo huius operis posita est, ex ipso Porphyrogeniti libro proficiscitur, ubi in extremo capitis XXXI haec leguntur:

Ὅτι ἣ μεγάλη Χρωβατία, ἣ καὶ ἄσπρη ἐπονομαζομένη, ἀβάπτιστος τυγχάνει μέχρι τῆς σήμερον, καθὼς καὶ οἱ πλησιάζοντες αὐτὴν Σέρβλοι.

Quod Latine reddi potest:

 Quoniam Chroatia Magna, quae etiam Alba appellatur, usque in hodiernum diem abaptista permanet, sicut et Serbli, qui ei proximi sunt.

Nonnulli auctores atque investigatores, qui Porphyrogeniti textum diligenter tractaverunt, existimant vocem Graecam ἡ μεγάλη praeter sensum proprium “magna” etiam significationem “vetus” habere potuisse, fortasse sub influxu usus Latini vocabuli maior (cuius significatio est: 1. maior, 2. natu maior, id est senior).

Nam in ethnographia Byzantina adiectivum μεγάλη non solum magnitudinem, sed etiam vetustatem significare solet, id est regionem primigeniam et matrem. Hoc sensu cum Latino maior congruit, qui in scriptis geographicis et ethnographicis Romanis frequenter in sensu “antiquior”, “primigenius”, “originarius” adhibetur. Quam ob rem pars investigatorum censet vocem Porphyrogeniti ἡ μεγάλη Χρωβατία interpretandam esse ut “Chroatia primigenia” sive “vetus Chroatia”, non autem necessario ut “magna” in sensu spatii vel amplitudinis.

Hic propositum est, ex iis quae in fontibus historicis continentur (varia documenta, chronica atque annales), locum geographicum Chroatiae Albae sive Magnae determinare. 

Ad hanc rem perficiendam, praeter testimonia de Chroatis 
in documentis et scriptis historiographicis expressa, 
adhibebimus quoque cognitiones ex toponymia, hydronymia, 
anthroponymia, necnon inventa recentioris linguisticae 
atque archaeologiae.


&lt;center&gt;
[[File:Location of White Croatia and White Serbia in 560.jpg|700px
|alt=Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560
|Tabula situs Chroatiae Albae et Serbiae Albae circa annum 560 secundum fontes aevi medii]]
&lt;/center&gt;


== 2. De administrando imperio: Caput XXX (pars de Chroatis) ==


'''Οἱ δὲ Χρωβάτοι κατῴκουν τηνικαῦτα ἐκεῖθεν Βαγιβαρείας, ἔνθα εἰσὶν ἀρτίως οἱ Βελοχρωβάτοι.
'''Μία δὲ γενεὰ διαχωρισθεῖσα ἐξ αὐτῶν, ἤγουν ἀδελφοὶ πέντε, Κλουχᾶς, Λόβελος, Κοσέντζης, Μουχλώ, καὶ ὁ Χρωβάτος, καὶ ἀδελφαὶ δύο, ἡ Τούγα καὶ ἡ Βούγα, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτῶν ἦλθον εἰς Δελματίαν, καὶ εὗρον τοὺς Ἀβάρους κατέχοντας τὴν τοιαύτην γῆν.
'''Ἐπὶ τινας οὖν χρόνους πολεμοῦντες ἀλλήλους, ὑπερίσχυσαν οἱ Χρωβάτοι, καὶ τοὺς μὲν τῶν Ἀβάρων κατέσφαξαν, τοὺς δὲ λοιποὺς ὑποταγῆναι κατηνάγκασαν.
'''Ἐξ οὖν τοῦ χρόνου κατεκρατήθη ἡ τοιαύτη χώρα παρὰ τῶν Χρωβάτων, καὶ εἰσὶν ἀκμὴν ἐν Χρωβατίᾳ ἐκ τῶν Ἀβάρων, καὶ γινώσκονται Ἀβάροι ὄντες.&lt;ref&gt;Editio Graeco‑Anglica: Constantine Porphyrogenitus, De Administrando Imperio, ed. Gyula Moravcsik, vers. Anglica Romilly Jenkins, Dumbarton Oaks Texts I, Washingtoniae, 1967 (repr. 1993).&lt;/ref&gt;

Translatio nova Latina (secundum textum Graecum):&lt;ref&gt;Translatio a Coronō Tenebrōsiō facta.&lt;/ref&gt;

'''Croatae autem eo tempore habitabant trans Bagibareiam, ubi nunc sunt Belochrobati (Albocroatae).
'''Una autem gens ab eis seiuncta, quinque scilicet fratres Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo et Chrobatus, itemque duae sorores Tuga et Buga&lt;ref&gt;Nomina Croatorum e textu Graeco translitterata sunt: Klukas, Lobelos, Kosentzes, Muchlo, Chrobatus, Tuga, Buga.
Proposita lectio ad normam phoneticam: [Klukas, Lovelos, Kosenzis, Muhlo, Hrovatos, Tuga, Buga].De nomine Kosentzis: lectio Slavica ad nomen: kosenc, kosec, kosac (lat. faenator) pertinere potest; item lectio Iranica‑Sarmatica ad nomen Kasag (cf.Kasagoi, ethnonymus Adigeorum/Circassorum) non excluditur. In Slavica Carantaniae principatu (hodie Austria australis) ab saeculo VIII usque ad XV peculiarem locum obtinebat ordo hominum, qui '''kosezi''' vocabantur (item kosegi, koseti, choseti, cossati, caseghi etc.).
Kosezi proprii erant Carantaniae mediaevalis: nobilitas hereditaria e structura praefeudali, gentilitatis atque territorii orta. Erant liberi bellatores, custodes traditionis electionis principis super '''lapide Krnensi''' (Germanice:''Fürstenstein'', Slavice:''Krnski kamen'' ) in campo, ubi post baptismum ecclesia Sanctae Mariae (''Maria Saal/Gospa Sveta'') prope oppidum hodiernum '''Klagenfurtum''' exstitit.
Kosezi igitur erant ordo Slavicus originarius, bellatorum et nobilium, qui vetus ius consuetudinarium servabant, principem Carantaniae eligebant, ius intercessionis (veto) in decisiones principis habebant, atque propriam iurisdictionem exercebant.
Hoc momentum habet in investigatione migrationum Croatorum, cum una e regionibus centralibus antiquae Carantaniae esset '''''pagus Chrowati'''''. Nomen kosezi in lingua Germanica reddi solebat ut ''die Edlen seu Edlinger'' (nobilis).
Carantania anno 1335 sub dicionem Habsburgorum venit; illi structuram inventam reformaverunt eamque in ordinem feudalem suum inseruerunt. Electio principis super lapide Krnensi usque ad saeculum XV mansit, cum Habsburgenses ritum participare recusaverunt. Ipsum ritum inaugurationis principis descripsit '''Mavro Orbini''', clericus Ragusinus, in opere Italico '''''Il Regno de gli Slavi''''' (1601). &lt;/ref&gt;, cum suo populo ab illis discedentes, in Dalmatiam venerunt ibique Avaros invenerunt terram illam obtinentes.
'''Cum vero inter se per aliquot annos bellarent, Croatae superiores facti sunt: quosdam Avarorum trucidarunt, reliquos autem ad dicionem redigere coegerunt.
'''Ex eo igitur tempore ea regio a Croatis possessa est; suntque adhuc in Croatia quidam Avarorum posteri, qui Avaricam originem ostendunt.

== Notae ==
[[Categoria:Historia]]
[[Categoria:Geographia]]</text>
      <sha1>9etun8tunks3xtn8v39nlyee2r2wkw4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/14</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85968</id>
    <revision>
      <id>280427</id>
      <timestamp>2026-09-05T12:53:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <comment>/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'TABLE OF CONTENTS. INTRODUCTION GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO SECUNDA CONTINUATA - Page ix 3 GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO TERTIA. 113 APPENDIX . 469'</comment>
      <origin>280427</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="183" sha1="lrn4z2xslktirywe1lq5yv8he9ggcg1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;TABLE OF CONTENTS.
INTRODUCTION
GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO
SECUNDA CONTINUATA
-
Page
ix
3
GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO
TERTIA.
113
APPENDIX
.
469&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lrn4z2xslktirywe1lq5yv8he9ggcg1</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280429</id>
      <parentid>280427</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T12:59:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280429</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="198" sha1="76m4y7bq57azyukim8arwzfmlfkg7kj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;TABLE OF CONTENTS.

{{sc|Introduction}}
{{sc|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani. Sectio Secunda Continuata}}
-
Page
ix
3
GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO
TERTIA.
113
APPENDIX
.
469&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>76m4y7bq57azyukim8arwzfmlfkg7kj</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280430</id>
      <parentid>280429</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T12:59:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280430</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="204" sha1="dxw4bh3xmq859w8wu6cggv71id1mlet" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{c|TABLE OF CONTENTS.}}

{{sc|Introduction}}
{{sc|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani. Sectio Secunda Continuata}}
-
Page
ix
3
GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO
TERTIA.
113
APPENDIX
.
469&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dxw4bh3xmq859w8wu6cggv71id1mlet</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280431</id>
      <parentid>280430</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:01:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280431</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="205" sha1="4u53pjff9sz966azlakv98g9koivysw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{t2|TABLE OF CONTENTS.}}

{{sc|Introduction}}
{{sc|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani. Sectio Secunda Continuata}}
-
Page
ix
3
GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI. SECTIO
TERTIA.
113
APPENDIX
.
469&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4u53pjff9sz966azlakv98g9koivysw</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280432</id>
      <parentid>280431</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:04:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <origin>280432</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="225" sha1="8xjmk49764mmpva1u6hwyymzcyursx6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{t2|{{Capituli|Table of Contents.}}}}
&lt;hr/&gt;

{{sc|Introduction}}

{{sc|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani. Sectio Secunda Continuata}}

{{sc|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani. Sectio Tertia}}

{{sc|Appendix}}

&lt;hr/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8xjmk49764mmpva1u6hwyymzcyursx6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85969</id>
    <revision>
      <id>280434</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:11:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <comment>Paginam instituit, scribens '{{titulus |Scriptor=Thomas Walsingham |OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani |OperaeWikiPagina= |Liber= |SubTitulus= |Editio= |Annus= |AnnusMonstratus= |Genera=Historia }}'</comment>
      <origin>280434</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="186" sha1="gkkhscc4ggeoq9cmkqi3kq8emhdnkli" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani
|OperaeWikiPagina=
|Liber=
|SubTitulus=
|Editio=
|Annus=
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}</text>
      <sha1>gkkhscc4ggeoq9cmkqi3kq8emhdnkli</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280435</id>
      <parentid>280434</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:12:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280435</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="199" sha1="ijvh5x5wkn0fe5g8sn9lvzq9gwvtvfe" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani
|OperaeWikiPagina=
|Liber=
|SubTitulus=
|Editio=
|Annus=
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}

== Index ==</text>
      <sha1>ijvh5x5wkn0fe5g8sn9lvzq9gwvtvfe</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280436</id>
      <parentid>280435</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:12:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280436</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="203" sha1="8qy5wf19y296u5jfmrxe00100x9d53w" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani
|OperaeWikiPagina=
|Liber=
|SubTitulus=
|Editio=
|Annus=1867
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}

== Index ==</text>
      <sha1>8qy5wf19y296u5jfmrxe00100x9d53w</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280438</id>
      <parentid>280436</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:20:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280438</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="323" sha1="g7ivgohu2tm2g617fnlrah3ynolwl67" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani
|OperaeWikiPagina=
|Liber=
|SubTitulus=
|Editio=
|Annus=1867
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}

== Index ==
* [[Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/I|''Liber I'']]
* [[Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|''Liber II'']]</text>
      <sha1>g7ivgohu2tm2g617fnlrah3ynolwl67</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85970</id>
    <revision>
      <id>280440</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:26:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <comment>Paginam instituit, scribens '{{titulus |Scriptor=Thomas Walsingham |OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II |OperaeWikiPagina= |Liber=Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf |SubTitulus= |Editio=Longmans, Green Reader and Dyre |Annus=1867 |AnnusMonstratus= |Genera=Historia }}  == Index == &lt;center&gt;CHRONICA MONASTERII S. ALBANI.&lt;/CENTER&gt;  &lt;center&gt;&lt;big&gt;'''GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI,'''&lt;/big&gt;&lt;/center&gt; &lt;center&gt;A&lt;/center&gt; &lt;center&gt;&lt;big&gt;THOMA WALSIN...'</comment>
      <origin>280440</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2250" sha1="8omtjein9pjtb73jw0aapopv5bjcr9r" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|OperaeWikiPagina=
|Liber=Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf
|SubTitulus=
|Editio=Longmans, Green Reader and Dyre
|Annus=1867
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}

== Index ==
&lt;center&gt;CHRONICA MONASTERII S. ALBANI.&lt;/CENTER&gt;

&lt;center&gt;&lt;big&gt;'''GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI,'''&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;A&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;&lt;big&gt;THOMA WALSINGHAM,&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;REGNANTE RICARDO SECUNDO,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;EJUSDEM ECCLESIÆ PRÆCENTORE,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;COMPILATA.&lt;/center&gt;

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/16|Introduction. (p. xvi)]]}}
{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/32|Sectio secunda continuata. (p. 1)]]}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/36|John III, 25th Abbot, A.D. 1290–1301. (p. 6)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/82|John IV, 26th Abbot, A.D. 1302–1308. (p. 53)]]

[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/142|Sectio tertia a Thoma Walsingham conscripta. (p. 111)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/144|Hugh, 27th Abbot, A.D. 1308–1326. (p. 114)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/212|Richard II, 28th Abbot, A.D. 1326–1335. (p. 181)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/329|Michael, 29th Abbot, A.D. 1335–1349. (p. 299)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/399|Thomas, 30th Abbot, A.D. 1349–1396. (p. 371)]]

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/495|Appendix, (p. 467)]]|1}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/497|Appendix (A.), (p. 469)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/511|Appendix (B.), (p. 483)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/531|Appendix (C.), (p. 503)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/539|Appendix (D.), (p. 511)]]</text>
      <sha1>8omtjein9pjtb73jw0aapopv5bjcr9r</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280442</id>
      <parentid>280440</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:31:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280442</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2212" sha1="bpmcwh1v56li56x7716rzddgf4iznsy" xml:space="preserve">{{titulus
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|OperaeWikiPagina=
|Liber=Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf
|SubTitulus=
|Editio=Longmans, Green Reader and Dyre
|Annus=1867
|AnnusMonstratus=
|Genera=Historia
}}

== Index ==
&lt;center&gt;CHRONICA MONASTERII S. ALBANI.&lt;/CENTER&gt;

&lt;center&gt;&lt;big&gt;'''GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI,'''&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;A&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;&lt;big&gt;THOMA WALSINGHAM,&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;REGNANTE RICARDO SECUNDO,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;EJUSDEM ECCLESIÆ PRÆCENTORE,&lt;/center&gt;
&lt;center&gt;COMPILATA.&lt;/center&gt;

[[Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction|Introduction]]

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/32|Sectio secunda continuata. (p. 1)]]}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/36|John III, 25th Abbot, A.D. 1290–1301. (p. 6)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/82|John IV, 26th Abbot, A.D. 1302–1308. (p. 53)]]

[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/142|Sectio tertia a Thoma Walsingham conscripta. (p. 111)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/144|Hugh, 27th Abbot, A.D. 1308–1326. (p. 114)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/212|Richard II, 28th Abbot, A.D. 1326–1335. (p. 181)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/329|Michael, 29th Abbot, A.D. 1335–1349. (p. 299)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/399|Thomas, 30th Abbot, A.D. 1349–1396. (p. 371)]]

{{outdent|[[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/495|Appendix, (p. 467)]]|1}}
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/497|Appendix (A.), (p. 469)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/511|Appendix (B.), (p. 483)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/531|Appendix (C.), (p. 503)]]
* [[Pagina:Gesta_Abbatum_Monsterii_Sancti_Albani_(vol_2_1290,_1349).pdf/539|Appendix (D.), (p. 511)]]</text>
      <sha1>bpmcwh1v56li56x7716rzddgf4iznsy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Anticatonum libri II</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85971</id>
    <redirect title="Anticatones" />
    <revision>
      <id>280444</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:32:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <comment>Saumache movit paginam [[Anticatonum libri II]] ad [[Anticatones]]</comment>
      <origin>280444</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="25" sha1="eznnfqa36hfgjsgr8jx1yrryvdo523i" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Anticatones]]</text>
      <sha1>eznnfqa36hfgjsgr8jx1yrryvdo523i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Disputatio:Anticatonum libri II</title>
    <ns>1</ns>
    <id>85972</id>
    <redirect title="Disputatio:Anticatones" />
    <revision>
      <id>280446</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:32:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Saumache</username>
        <id>27923</id>
      </contributor>
      <comment>Saumache movit paginam [[Disputatio:Anticatonum libri II]] ad [[Disputatio:Anticatones]]</comment>
      <origin>280446</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="36" sha1="eypwqy6copmlu1yidity27btnx8d0kd" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Disputatio:Anticatones]]</text>
      <sha1>eypwqy6copmlu1yidity27btnx8d0kd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85973</id>
    <revision>
      <id>280453</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:40:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <comment>Paginam instituit, scribens '{{titulus2 |Scriptor=Thomas Walsingham |OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II |SubTitulus=Introduction |OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani }} &lt;div class=text&gt; &lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=18 to=29 fromsection=Introduction tosection=Introduction /&gt; {{Liber |Ante= Introduction |AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Introduction |Post=Sectio 2 |PostNomen=Gesta...'</comment>
      <origin>280453</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="522" sha1="sy2b2f8vn2gokrjk54akc2h72c73612" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|SubTitulus=Introduction
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=18 to=29 fromsection=Introduction tosection=Introduction /&gt;
{{Liber
|Ante= Introduction
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Introduction
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}} 
&lt;/div&gt;</text>
      <sha1>sy2b2f8vn2gokrjk54akc2h72c73612</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280457</id>
      <parentid>280453</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:55:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280457</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="841" sha1="mtpo96sey8dyhclkyplk6bra40bsvzg" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|SubTitulus=Introduction
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
}}
&lt;div class=text&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=18 to=29 fromsection=Introduction tosection=Introduction /&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;/div&gt;</text>
      <sha1>mtpo96sey8dyhclkyplk6bra40bsvzg</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280469</id>
      <parentid>280457</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:15:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280469</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="846" sha1="9ajs40swdrfgn6h5zixorul31rr9iy2" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|SubTitulus=Introduction
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
}}
&lt;div class=text&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=18 to=29 fromsection=Introduction tosection=Introduction /&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;/div&gt;</text>
      <sha1>9ajs40swdrfgn6h5zixorul31rr9iy2</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280470</id>
      <parentid>280469</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:19:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280470</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="866" sha1="e95rpmeuny7kawlwkdbrjsd1usp9gte" xml:space="preserve">{{Textquality|75%}}
{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|SubTitulus=Introduction
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
}}
&lt;div class=text&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=18 to=29 fromsection=Introduction tosection=Introduction /&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 2
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2|Sectio 2
}}
&lt;/div&gt;</text>
      <sha1>e95rpmeuny7kawlwkdbrjsd1usp9gte</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/211</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85974</id>
    <revision>
      <id>280454</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:51:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '## Sectio secunda ## {{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Hugh,&lt;br/&gt;27th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1308–26.{{hr}}Manor of Barnet, and mill of Agate.&lt;br/&gt;Manor of Caldecote.&lt;br/&gt;Manor of Wyncelowe.}} Idem dimisit ad firmam manerium de Barnet, cum redditu assisæ de Est Barnet, et molendinum de Agate, ad terminum decem annorum; et recepit præ manibus quaterviginti marcas.  Idem dimisit ad firmam manerium de Caldecote Johanni Gavelok, ad terminum quinque...</comment>
      <origin>280454</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2118" sha1="34j9ewdjeqh1v6rtuq32q2ecc5129j7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin}}
{{hr|180|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}&lt;/noinclude&gt;## Sectio secunda ##
{{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Hugh,&lt;br/&gt;27th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1308–26.{{hr}}Manor of Barnet, and mill of Agate.&lt;br/&gt;Manor of Caldecote.&lt;br/&gt;Manor of Wyncelowe.}} Idem dimisit ad firmam manerium de Barnet, cum redditu assisæ de Est Barnet, et molendinum de Agate, ad terminum decem annorum; et recepit præ manibus quaterviginti marcas.

Idem dimisit ad firmam manerium de Caldecote Johanni Gavelok, ad terminum quinque annorum; et recepit præ manibus quadraginta libras pro tota firma.

Idem dimisit ad firmam manerium de Wyncelowe, cum mercata, redditibus, et molendino, pro centum marcis anuatim solvendis; et recepit inde præ manibus centum marcas.

{{Marginalia sinistra|Manor in Langlee.}} Idem dimisit ad firmam manerium Ricardi Alexandri in Langlee, ad terminum novem annorum, et recepit præ manibus viginti libras pro quatuor annis.

{{Marginalia sinistra|Meadow at Rikemeraworthe.}} Idem dimisit quoddam pratum apud Rikemeresworthe Johanni de Wyndrugge, ad terminum triginta annorum; et recepit præ manibus pro toto tempore viginti libras.

{{Marginalia sinistra|Manor of Gandrugge.}} Idem dimisit manerium de Sandrugge ad terminum viginti annorum; et recepit præ manibus pro decem primis annis centum quaterviginti libras.

{{Marginalia sinistra|Mill at Sandrugge.}} Item, pro molendino ibidem dimisso ad terminum viginti annorum, recepit præ manibus pro decem anni triginta libras.

{{Marginalia sinistra|Manor of Northawe.}} Idem recepit pro manerio de Northawe præ manibus pro sex annis sexaginta libras.

Idem recepit pro terra de Coneaclif præ manibus quadringentas marcas, videlicet, pro quinque annis.

Idem recepit præ manibus pro manerio de Codekote cum molendino, centum libras.

Idem recepit præ manibus pro duobus molendinis de Nortone quadraginta marcas.

Idem recepit præ manibus pro molendino de Watforde viginti marcas.

Summa jacturæ pro stulta omissione firmarum, et pro denariis præ manibus receptis, excedit sexcentas quadraginta septem libras. Dedit autem de boscis&lt;noinclude&gt;{{sidenotes ends}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>34j9ewdjeqh1v6rtuq32q2ecc5129j7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280455</id>
      <parentid>280454</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T13:52:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Incerta */</comment>
      <origin>280455</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2105" sha1="9lslotxn2vkmmxl4yp2e9c5oyz463do" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;2&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin}}
{{rh|180|{{Capituli|Gesta Abbatum}}|}}&lt;/noinclude&gt;{{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Hugh,&lt;br/&gt;27th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1308–26.{{hr}}&lt;/center&gt;Manor of Barnet, and mill of Agate.&lt;br/&gt;Manor of Caldecote.&lt;br/&gt;Manor of Wyncelowe.}} Idem dimisit ad firmam manerium de Barnet, cum redditu assisæ de Est Barnet, et molendinum de Agate, ad terminum decem annorum; et recepit præ manibus quaterviginti marcas.

Idem dimisit ad firmam manerium de Caldecote Johanni Gavelok, ad terminum quinque annorum; et recepit præ manibus quadraginta libras pro tota firma.

Idem dimisit ad firmam manerium de Wyncelowe, cum mercata, redditibus, et molendino, pro centum marcis anuatim solvendis; et recepit inde præ manibus centum marcas.

{{Marginalia sinistra|Manor in Langlee.}} Idem dimisit ad firmam manerium Ricardi Alexandri in Langlee, ad terminum novem annorum, et recepit præ manibus viginti libras pro quatuor annis.

{{Marginalia sinistra|Meadow at Rikemeraworthe.}} Idem dimisit quoddam pratum apud Rikemeresworthe Johanni de Wyndrugge, ad terminum triginta annorum; et recepit præ manibus pro toto tempore viginti libras.

{{Marginalia sinistra|Manor of Gandrugge.}} Idem dimisit manerium de Sandrugge ad terminum viginti annorum; et recepit præ manibus pro decem primis annis centum quaterviginti libras.

{{Marginalia sinistra|Mill at Sandrugge.}} Item, pro molendino ibidem dimisso ad terminum viginti annorum, recepit præ manibus pro decem anni triginta libras.

{{Marginalia sinistra|Manor of Northawe.}} Idem recepit pro manerio de Northawe præ manibus pro sex annis sexaginta libras.

Idem recepit pro terra de Coneaclif præ manibus quadringentas marcas, videlicet, pro quinque annis.

Idem recepit præ manibus pro manerio de Codekote cum molendino, centum libras.

Idem recepit præ manibus pro duobus molendinis de Nortone quadraginta marcas.

Idem recepit præ manibus pro molendino de Watforde viginti marcas.

Summa jacturæ pro stulta omissione firmarum, et pro denariis præ manibus receptis, excedit sexcentas quadraginta septem libras. Dedit autem de boscis&lt;noinclude&gt;{{sidenotes end}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9lslotxn2vkmmxl4yp2e9c5oyz463do</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/141</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85975</id>
    <revision>
      <id>280456</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:53:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Vacua */</comment>
      <origin>280456</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="0" sha1="fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;0&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fls1d2mtlal07hs0cmgqmwehppz6v0z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/32</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85976</id>
    <revision>
      <id>280458</id>
      <timestamp>2026-09-05T13:58:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <comment>/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '{{t2|GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI.}}  [MS. COTTON. CLAUDIUS E. IV.]  SECTIO SECUNDA, CONTINUATA.  17605.'</comment>
      <origin>280458</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="114" sha1="5thrmgpiuxnv5ie8ihzx2ky6iwpdm3f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{t2|GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI.}}

[MS. COTTON. CLAUDIUS E. IV.]

SECTIO SECUNDA, CONTINUATA.

17605.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5thrmgpiuxnv5ie8ihzx2ky6iwpdm3f</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280459</id>
      <parentid>280458</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:00:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280459</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="167" sha1="ne7oqzxt9moxfrax6ijg27sylqm1axf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Benoit Soubeyran&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Sectio 2&quot;/&gt;{{t2|GESTA ABBATUM MONASTERII SANCTI ALBANI.}}

[MS. COTTON. CLAUDIUS E. IV.]

SECTIO SECUNDA, CONTINUATA.

17605.
&lt;section end=&quot;Sectio 2&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ne7oqzxt9moxfrax6ijg27sylqm1axf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/140</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85977</id>
    <revision>
      <id>280460</id>
      <timestamp>2026-09-05T14:00:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '## Sectio 2 ## {{Marginalia dextra|&lt;center&gt;A.D. 1308.{{hr}}&lt;/center&gt;his burial, before the high altar.}} ante majus altare; ut apparet per scripturam quod sibi in vita sua præparavit, ad laudem et gloriam Dei, qui est benedictus in sæcula. Amen.  ===== Exhine, usque ad obitum Thomæ Abbatis, ex studio Fratris Thomæ de &lt;ref&gt;Sic in MS. This Rubric occurs at the foot of folio 189 s.&lt;/ref&gt;Walsigham, Pracentoris. ===== {{hr}}'</comment>
      <origin>280460</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="508" sha1="66or4athsabpj0lzs88jv77tsys0hde" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}
{{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|109}}&lt;/noinclude&gt;## Sectio 2 ##
{{Marginalia dextra|&lt;center&gt;A.D. 1308.{{hr}}&lt;/center&gt;his burial, before the high altar.}} ante majus altare; ut apparet per scripturam quod sibi in vita sua præparavit, ad laudem et gloriam Dei, qui est benedictus in sæcula. Amen.

===== Exhine, usque ad obitum Thomæ Abbatis, ex studio Fratris Thomæ de &lt;ref&gt;Sic in MS. This Rubric occurs at the foot of folio 189 s.&lt;/ref&gt;Walsigham, Pracentoris. =====
{{hr}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>66or4athsabpj0lzs88jv77tsys0hde</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280461</id>
      <parentid>280460</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:02:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Benoit Soubeyran</username>
        <id>25250</id>
      </contributor>
      <origin>280461</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="547" sha1="6rkd4ltdrpuq3535ylsjxgbpo8o45aj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}
{{rh||{{Capituli|Monasterii Sancti Albani.}}|109}}&lt;/noinclude&gt;{{Marginalia dextra|&lt;center&gt;A.D. 1308.{{hr}}&lt;/center&gt;his burial, before the high altar.}} 
&lt;section begin=&quot;Sectio 2&quot;/&gt;ante majus altare; ut apparet per scripturam quod sibi in vita sua præparavit, ad laudem et gloriam Dei, qui est benedictus in sæcula. Amen.

===== Exhine, usque ad obitum Thomæ Abbatis, ex studio Fratris Thomæ de &lt;ref&gt;Sic in MS. This Rubric occurs at the foot of folio 189 s.&lt;/ref&gt;Walsigham, Pracentoris. =====
{{hr}}
&lt;section end=&quot;Sectio 2&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6rkd4ltdrpuq3535ylsjxgbpo8o45aj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/2</title>
    <ns>0</ns>
    <id>85978</id>
    <revision>
      <id>280462</id>
      <timestamp>2026-09-05T14:04:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>Paginam instituit, scribens '{{titulus2 |Scriptor=Thomas Walsingham |OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II |SubTitulus=Sectio secunda continuata |OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II }} &lt;div class=text&gt; {{Liber |Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction |AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2) |Post=Sectio 3 |PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/3|Sectio 3 }}...'</comment>
      <origin>280462</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="873" sha1="8q9t25ybfpdka3ftw171iuodnv5wbsy" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|SubTitulus=Sectio secunda continuata
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
}}
&lt;div class=text&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 3
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/3|Sectio 3
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=32 to=140 fromsection=Sectio 2 tosection=Sectio 2 /&gt;
{{Liber
|Ante=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II|Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani (vol 2)
|Post=Sectio 3
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/3|Sectio 3
}}
&lt;/div&gt;</text>
      <sha1>8q9t25ybfpdka3ftw171iuodnv5wbsy</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280463</id>
      <parentid>280462</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:07:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <origin>280463</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="721" sha1="joaavqzp8kvksqeo84yehtbcaavevut" xml:space="preserve">{{titulus2
|Scriptor=Thomas Walsingham
|OperaeTitulus=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
|SubTitulus=Sectio secunda continuata
|OperaeWikiPagina=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II
}}
&lt;div class=text&gt;
{{Liber
|Ante=Introduction
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction
|Post=Sectio 3
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/3|Sectio 3
}}
&lt;div class=text&gt;
&lt;pages index=&quot;Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf&quot; from=32 to=140 fromsection=Sectio 2 tosection=Sectio 2 /&gt;
&lt;/div&gt;
{{Liber
|Ante=Introduction
|AnteNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/Introduction
|Post=Sectio 3
|PostNomen=Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani/II/3|Sectio 3
}}</text>
      <sha1>joaavqzp8kvksqeo84yehtbcaavevut</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Pagina:Gesta Abbatum Monsterii Sancti Albani (vol 2 1290, 1349).pdf/495</title>
    <ns>104</ns>
    <id>85979</id>
    <revision>
      <id>280467</id>
      <timestamp>2026-09-05T14:14:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '{{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Thomas,&lt;br/&gt;30th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1349–96.{{hr}}&lt;/center&gt;}} &lt;section begin=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;: communi subsidium ad suam inceptionem penitas habitu—???&lt;section end=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;'</comment>
      <origin>280467</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="291" sha1="5vjc70fxqibve68j959mp2epkwt8ihe" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}
{{rh|466|{{Capituli|Gesta Abbatum S. Albani.}}|}}&lt;/noinclude&gt;{{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Thomas,&lt;br/&gt;30th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1349–96.{{hr}}&lt;/center&gt;}}
&lt;section begin=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;: communi subsidium ad suam inceptionem penitas habitu—???&lt;section end=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5vjc70fxqibve68j959mp2epkwt8ihe</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>280468</id>
      <parentid>280467</parentid>
      <timestamp>2026-09-05T14:14:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Catgolin</username>
        <id>32186</id>
      </contributor>
      <comment>/* Incerta */</comment>
      <origin>280468</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="291" sha1="3v6u65zgasbz2pydt5lr546khiczmre" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;2&quot; user=&quot;Catgolin&quot; /&gt;{{sidenotes begin|side=right}}
{{rh|466|{{Capituli|Gesta Abbatum S. Albani.}}|}}&lt;/noinclude&gt;{{Marginalia sinistra|&lt;center&gt;Thomas,&lt;br/&gt;30th&lt;br/&gt;Abbot,&lt;br/&gt;A.D.&lt;br/&gt;1349–96.{{hr}}&lt;/center&gt;}}
&lt;section begin=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;: communi subsidium ad suam inceptionem penitas habitu—???&lt;section end=&quot;Sectio 3&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3v6u65zgasbz2pydt5lr546khiczmre</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>