Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.20 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk 0 1867 281602 216752 2026-09-23T09:18:33Z Saumache 27923 281602 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Andria |OperaeWikiPagina= Andria |Annus= 166 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu |Fons= [http://www.thelatinlibrary.com/ter.andria.html thelatinlibrary.com] }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=17 to=69 onlysection=s/> [[es:La Andriana]] [[it:Andria]] lnhjpbekyojfcl6do5iemphrfdqhb6r 0 3329 281629 217294 2026-09-23T10:03:21Z Saumache 27923 281629 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Heauton timorumenos |OperaeWikiPagina= Heautontimorumenos |Annus= 163 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/ter.heauton.html thelatinlibrary.com] }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=71 to=126 onlysection=s/> {{finis}} 4oyjt4jxku352nm4bnsojn8s97vgvw5 0 6480 281651 217292 2026-09-23T10:14:22Z Saumache 27923 281651 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Hecyra |OperaeWikiPagina= Hecyra |Annus= 160 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/ter.phormio.html thelatinlibrary.com] |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=243 to=288 onlysection=s/> {{finis}} 58kw9p93390t6bbp031jvctogvffi1f 0 6727 281553 144164 2026-09-22T12:58:34Z ~2026-51079-44 33306 /* 6 */ 281553 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Galfridus Monemutensis |OperaeTitulus= Historia Regum Britanniae |OperaeWikiPagina= Historia Regum Britanniae |Annus= |SubTitulus= Liber II }}<div class=text> {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=Historia Regum Britanniae/Liber I |Post=Liber III |PostNomen=Historia Regum Britanniae/Liber III }} {| style="margin:0 auto; margin-top:0.5em" align=center width=100% id=toc |align="center" style="background: #efefef" | '''INDEX''' <br /> [[#1|1]] - [[#2|2]] - [[#3|3]] - [[#4|4]] - [[#5|5]] - [[#6|6]] - [[#7|7]] - [[#8|8]] - [[#9|9]] - [[#10|10]] - [[#11|11]] - [[#12|12]] - [[#13|13]] - [[#14|14]] - [[#15|15]] - [[#16|16]] - [[#17|17]] |} __NOTOC__ ===1=== '''BRUTO MORTUO, TRES FILII REGNUM PARTIUNTUR.''' Cognoverat autem Brutus Ignogen uxorem suam: et ex ea genuit tres inclytos filios, quibus erant nomina, Locrinus, Albanactus, et Kamber. Hi, postquam pater vigesimo quarto anno sui adventus ab hoc seculo migravit, sepelierut eum intra urbem quam condiderat, et diviserunt regnum Britanniae inter se, et secesserunt unusquisque in locum suum. Locrinus, qui primogenitus erat, possedit mediam partem insulae, quae postea de nomine ejus apellata est Loëgria. Kamber autem partem illam quae est ultra Sabrinum flumen, quae nunc Guallia vocatur, quae de nomine ipsius postmodum Kambria multo tempore dicta fuit: unde adhuc gens patriae lingua Britannica sese Kambros appellat. At Albanactus junior possedit patriam, quae lingua nostra his temporibus appellatur Scotia: et nomen ei ex nomine suo Albaniam dedit. Illis deinde concordi pace diu regantibus, applicuit Humber rex Hunnorum in Albaniam: et commisso praelio cum Albanacto, interfecit eum: et gentem patriae ad Locrinum diffugere coegit. ===2=== '''LOCRINUS HUMBRUM VINCIT, ESTRILDEM AMORE PROSEQUITUR.''' Locrinus igitur rumore audito, associavit sibi fratrem suum Kambrum: et collegit totam juventutem patriae, et ivit obviam regi Hunnorum circa fluvium qui nunc vocatur Humber. Inito ergo congressu compulit Humbrum in fugam, qui usque ad fluvium fugiens, submersus est in eo, et nomen suum flumini reliquit. Locrinus ergo victoria potitus, hostium spolia sociis largitur: nihil sibi ipsi retinens praeter aurum et argentum quod intra naves invenit. Retinuit quoque sibi tres puellas mirae pulcritudinis, quarum una cujusdam regis Germaniae fuerat filia, quam praedictus Humber cum duabus rapuerat puellis, dum patriam vastaret: erat nomen illi Estrildis, et tantae pulcritudinis erat, quod non facile reperiebatur quae ei conferri poterat: candorem carnis ejus nec nitidum ebur, nec nix recenter cadens, nec lilia ulla vincebant. Amore illius Locrinus captus, ejus cubile inire voluit, ipsamque sibi maritali teda copulare. Quod cum Corineo compertum esset, indignatus est ultra modum: quoniam Locrinus pactus fuerat sese filiam ipsius ducturum. ===3=== '''CORINEUS SUAM FILIAM ESTRILDI POSTPOSITAM INDIGNATUR.''' Adivit ergo regem, et bipennem in dextra manu librans, illum hoc modo allocutus est: “Haeccine rependis mihi, Locrine, ob tot vulnera quae in obsequio patris tui perpessus sum, dum praelia committeret cum ignotis gentibus: ut filia mea postposita, te connubio cujusdam barbarae submitteres? Non impune feres, dum vigor huic inerit dextrae, quae tot gigantibus per Tyrrhena littora gaudia vitae eripuit.” Hoc iterum, iterumque proclamans, librabat bipennem quasi eum percussurus: cum amici utrorumque sese interposuerunt. Sedato vero Corineo, Locrinum quod pepigerat exequi coegerunt. ===4=== '''LOCRINUS GUENDOLAENAM, CORINEI FILIAM MATRIMONIS DUCIO.''' Duxit itaque Locrinus filiam Corinei Guendolaenam nomine, nec tamen Estrildis amoris oblitus est: sed facto in urbe Trinovanto subterraneo, eam in ipso inclusit, familiaribusque suis honorifice servandam tradidit. Volebat saltem furtivam Venerem cum ea agere. Timore namque Corinei anxiatus, non audebat eam patenter habere, sed, ut praedictum est, eam occuluit, frequentavitque septem annis integris nemine comperiente, exceptis illis qui ejus familiaritati proximiores erant. Nempe quotiescunque eam adibat, fingebat se velle occultum sacrificium diis suis facere. Unde quosque falsa credulitate movebat idipsum existimare. Interea gravida facta est Estrildis ediditque filiam mirae pulchritudinis, quam Sabren vocavit. Gravida etiam facta est Guendoloena, genuitque puerum, cui impositum est nomen Maddan. Hic Corineo avo suo traditus, ipsius documenta discebat. ===5=== '''LOCRINUS INTERFICITUR: ESTRILDIS ET SABRE IN FLUVIUM PRAECIPITANTUR.''' Subsequente tandem tempore, defuncto Corineo, deseruit Locrinus Guendoloenam, Estrildemque in reginam erexit. Itaque Guendoloena ultra modum indignans adivit Cornubiam, collectaque totius regni illius juventute coepit inquietationem Locrino ingerere. Conserto tandem utrorumque exercitu, commiserunt praelium juxta Sturam fluvium ubi Locrinus, ictu sagittae percussus, gaudia vitae amisit. Perempto igitur illo, cepit Guendoloena regni gubernaculum paterna furens insania. Jubet enim Estrildem et filiam eius Sabren praecipitari in fluvium, qui nunc Sabrina dicitur. Fecitque edictum per totam Britanniam, ut fluvius nomine puellae vocaretur. Volebat etenim aeternitatis nomen illi impendere, quia maritus suus eam generaverat: unde contigit quod usque in hunc diem appellatum est flumen Britannica lingua Sabren, quod per corruptionem nominis alia lingua Sabrina vocatur. ===6=== '''GUENDOLAENA MADDAN REGEM FACIT, CUI MEMPRICIUS SUCCEDIT.''' Regnavit autem Guendoloena quindecim annis post interfectionem Locrini: qui decem annis regnaverat. Et cum vidisset Maddan filium suum aetate adultum, sceptro regni eum insignivit: contenta regione Cornubiae, dum reliquum vitae deduceret. Tunc Samuel propheta regnabat in Judaea, et Silvius Aeneas adhuc vivebat, Et Homerus clarus rhetor et poëta habebatur. Insignitus sceptro Maddan, ex uxore genuit duos filios Mempricium et Malim. Regnumque cum pace et diligentia quadraginta annis tractavit. Quo defuncto, orta est inter praedictos fratres discordia propter regnum: quia uterque totam insulam possidere aestuabat. Mempricius autem affectum suum adimplere desiderans, colloquium inivit cum Malim, quasi concordiam facturus. Sed face proditionis inflammatus, ipsum inter prolocutores interfecit. Deinde regimen totius insulae nactus, tantam tyrannidem exercuit in populum, quod fere quemque nobilissimum perimebat. Sed et totam progeniem suam exosus, quemcunque sibi in regno posse succedere timebat, vel vi vel proditione opprimebat. Relicta quoque propria uxore sua, ex qua inclytum juvenem Ebraucum genuerat, sese Sodomitanae libidini dedidit non naturalem Venerem naturali voluptati praeferens. Vigesimo tandem regni sui anno, dum venationem exerceret, secessit a sociis in quandam convallem, ubi a multitudine rabiosorum luporum circumdatus, miserrime devoratus est. Tunc Saul regnabat in Judaea, et Eurystheus in Lacedaemonia. ===7=== '''EBRAUCUS GALLOS DEVINCIT, KAEREBRAUC ATQUE ALIAS QUASDAM URBES CONDIT.''' Defuncto itaque Mempricio Ebraucus filius ejus, vir magnae staturae et mirae fortitudinis, regimen Britanniae suscepit, quod quadraginta annis tenuit. Hic primus post Brutum classem in partes Galliarum duxit, et illato praelio affecit provincias caede virorum atque urbium oppressione: infinitaque auri et argenti copia ditatus cum victoria reversus est. Deinde trans Humbrum condidit civitatem, quam de nomine suo vocavit Kaerebrauc, hoc est urbem Ebrauci. Et tunc David rex regnabat in Judaea, et Silvius Latinus in Italia, et Gad, Nathan et Asaph prophetabant in Israel. Condidit etiam Ebraucus urbem Alclud versus Albaniam, et oppidum montis Agned: quod nunc castellum puellarum dicitur, et montem Dolosorum. ===8=== '''EBRAUCI FILII VIGINTI AD GERMANIAM, VIGINTI FILLAE AD ITALIAM NAVIGANT.''' Genuit autem viginti filios ex viginti conjugibus quas habebat, necnon et triginta filias: regnumque Britanniae sexaginta annis fortissime tractavit. Erant autem nomina filiorum ejus, Brutus, Viride-scutum, Margadud, Sisillius, Regin, Moravid, Bladud, Lagon, Bodloan, Kincar, Spaden, Gaul, Darden, Eldad, Juor, Gangu, Hector, Kerin, Rud, Assarach, Buel. Nomina autem filiarium, Gloigni, Ignogni, Oudas, Guenliam, Gaudid, Angarad, Guendoloe, Tangustel, Gorgon, Medlan, Methahel, Ourar, Malure, Kambreda, Ragan, Gael, Ecub, Nest, Cheun, Stadud, Gladud, Ebren, Blagan, Aballac, Angaes, Galaes omnium pulcherrima quae tunc in Britannia sive Gallia fuerant, Edra, Anaor, Stadial, Egron. Has omnes direxit pater in Italiam ad Silvium Albam qui post Silvium Latinum regnabat. Fuerunt ibi maritatae nobilioribus Trojanis, quorum cubilia et Latinae et Sabinae diffugiebant. At filii duce Assaraco fratre direxerunt classem in Germaniam: et auxilio Silvii Albae usi, subjugato populo adepti sunt regnum. ===9=== '''BRUTUS, LEIL, HUDIBRAS, ORDINE REGES FIUNT.''' Brutus autem cognomento Viridescutum cum patre remansit, regnique gubernaculo potitus post patrem, duodecim annis regnavit. Huic successit Leil ejus filius, pacis atque aequitatis amator. Qui ut prosperitate regni usus est, in Aquilonari parte Britanniae civitatem aedificavit, de nomine ejus vocatam Kaerleir. Tunc Salomon coepit aedificare templum Domini in Hierusalem: et regina Saba venit audire sapientiam ejus: et tunc Silvius Epitus patri Albae in regnum successit apud Latinos. Vixit deinde Leir post sumtum regnum viginti quinque; annis, sed regnum tepide in fine rexit. Quocirca segnitia insistente, civilis discordia subito in regno orta est. Post hunc regnavit filius ejus Hudibras triginta novem annis: qui populum ex civili dissidio in concordiam reducens condidit Kaerlem, hoc est Kantuariam. Condidit etiam Kaerguen hoc est Guintoniam, atque oppidum montis Paladur, quod nunc Sefovia dicitur. Ibi tunc aquila locuta est, dum murus aedificaretur: cujus sermones si veros esse arbitrarer sicut cetera, memoriae tradere non diffugerem. Tunc Capys filius Epiti regnabat: et Aggeus, Amos, Joel, Azarias prophetabant. ===10=== '''BLADUD ARTEM MAGICAM EXERCET.''' Successit deinde Bladud filius, tractavitque regnum viginti annis. Hic aedificavit urbem Kaerbadum, quae nunc Badus nuncupatur, fecitque in illa calida balnea ad usus mortalium apta. Quibus praefecit numen Minervae: in cujus aede inextinguibiles posuit ignes, qui nunquam deficiebant in favillas, sed ex quo tabescere incipiebant, in saxeos globos vertebantur. (Tunc Elias oravit ne plueret super terram, et non pluit annos tres et menses sex.) Hic admodum ingeniosus homo fuit, docuitque necromantiam per regnum Britanniae: nec praestigia facere quievit, donec paratis sibi alis ire per summitatem aëris tentavit, ceciditque super templum Apollinis intra urbem Trinovantum, in multa frusta contritus. ===11=== '''LEIR, FILIUS DEERAT, REGNUM INTER FILIAS DIVIDIT.''' Dato igitur fatis Bladud, erigitur Leir filius ejusdem in regem, qui sexaginta annis patriam viriliter rexit. Aedificavit autem super fluvium Soram civitatem quae Britannice Kaerleir, Saxonice vero Leir-Cestre nuncupatur. Cui negata masculini sexus prole, natae sunt ei tantummodo tres filiae, vocatae, Gonorilla, Regau, Cordeilla. Qui eas miro amore, sed magis natu minimam, videlicet Cordeillam, diligebat. Cumque in senectutem vergere coepisset: cogitavit regnum suum ipsis dividere: easque talibus maritis copulare qui easdem cum regno haberent. Sed ut sciret quae illarum majori regni parte dignior esset, adivit singulas ut interrogaret quae ipsum magis diligeret. Interrogante ergo illo, Gonorilla prius numina caeli testata est, patrem sibi plus cordi esse quam animam quae in corpore suo degebat. Cui pater: “Quoniam senectutem meam vitae tuae praeposuisti, te, carissima filia, maritabo juveni quemcunque elegeris, cum tertia parte Britanniae.” Deinde Regau, quae secunda erat, exemplo sororis suae, benivolentiam patris allicere volens, jurejurando respondit se nullatenus conceptum exprimere aliter posse, nisi quod ipsum super omnes creaturas diligeret. Credulus ergo pater, eadem dignitate quam primogenitae promiserat, cum alia tertia parte regni eam maritavit. At Cordeilla ultima, cum intellexisset eum praedictarum adulationibus acquievisse, tentare illum cupiens, aliter respondere perrexit: “Est uspiam, mi pater, filia quae patrem suum plusquam patrem diligere praesumat? non reor equidem ullam esse quae hoc fateri audeat: nisi jocosis verbis veritatem celare nitatur. Nempe ego dilexi te semper ut patrem: et adhuc a proposito meo non divertor. Etsi a me magis extorquere insistis, audi certitudinem amoris, quem adversus te habeo: et interrogationibus tuis finem impone. Etenim quantum habes, tantum vales, tantumque te diligo.” Porro pater ratus eam ex abundantia cordis dixisse, vehementer indignans, quod responsurus erat manifestare non distulit: “Quia in tantum senectutem patris tui sprevisti, ut vel eo amore quo me sorores tuae diligunt dedignata es diligere, et ego dedignabor te, nec usquam in regno meo cum tuis sororibus partem habebis. Non dico tamen, cum filia mea sis, quin te externo alicui (si illum fortuna obtulerit) utcunque maritem. Illud autem affirmo, quod nunquam eo honore quo sorores tuas te maritare laborabo. Quippe cum te hucusque plusquam ceteras dilexerim: tu vero me minus quam ceterae diligas. Nec mora: consilio procerum regni dedit praedictas puellas duas duobus ducibus, Cornubiae videlicet et Albaniae, cum medietate tantum insulae: dum ipse viveret. Post obitum autem ejus, totam monarchiam Britanniae concessit habendam. Contigit deinde quod Aganippus rex Francorum audita fama pulchritudinis Cordeillae, continuo nuncios suos ad regem direxerit, rogans ut Cordeilla sibi conjugali teda copulanda traderetur. At pater in praedicta adhuc ira perseverans respondit, se illam libenter daturum, sed sine terra et pecunia. Regnum namque suum cum omni auro et argento Gonorillae et Regau, sororibus Cordeillae distribuerat. Cumque id Aganippo nunciatum suisset, amore virginis inflammatus, misit iterum ad Leirum regem, dicens se satis auri et argenti, aliarumque possessionum habere: quia tertiam partem Galliae possidebat: severo tantummodo puellam captare, ut ex illa haeredes haberet. Denique confirmato foedere mittitur Cordeilla ad Galliam, et Aganippo maritatur. ===12=== '''LEIR, A FILIABUS REGIA POTESTATE PRIVATUS, GALLIAM PETIT.''' Post multum vero temporis, ut Leir torpere coepit senio, insurrexerunt in eum praedicti duces, quibus Britanniam cum duabus filiabus diviserat, abstuleruntque ei regnum regiamque potestatem, quam usque ad illud tempus viriliter et gloriose tenuerat. Concordia tamen habita retinuit eum alter generorum Maglaunus dux Albaniae cum sexaginta militibus, ne secum inglorius maneret. Elapso deinde biennio, moram ipso apud generum faciente, indignata est Gonorilla filia ob multitudinem militum ejus, qui convicia ministris inferebant, quia eis profusior epinomia non praebebatur. Proinde maritum suum affata, jussit patrem obsequio triginta militum contentum esse, relictis ceteris triginta quos habebat. Unde rex iratus, relicto Maglauno, petivit Hernuinum ducem Cornubiae cui alteram natam Regau maritaverat. Et cum a duce honorifice receptus fuisset, non praeteriit annus quin inter eorum familias discordia orta fuerit: quamobrem Regau in indignationem versa, praecepit patri cunctos milites suos deserere praeter quinque qui ei obsequium praestarent. Porro pater ultra modum anxius, reversus est iterum ad primogenitam, sperans se posse eam in pietatem commovere, ut cum familia sua retineretur. At illa a coepta indignatione nequaquam reversa est, sed per numina caeli juravit, quod nullatenus secum remaneret, nisi postpositis ceteris, solo milite contentus esset. Increpabat etiam eum senem, et nulla re abundantem, velle cum tanta militia incedere. Cumque illa assensum voluntati ejus nullatenus praebuisset: paruit ille, et relictis caeteris cum solo milite contentus remansit. At cum in memoriam pristinae dignitatis reductus fuisset, suam detestando miseriam in quam redactus erat: cogitare coepit minimam filiam trans Oceanum adire. Sed dubitabat nihil ipsam sibi velle facere, quoniam tam ingloriose, ut praedictum est, eam habuisset. Indignans tamen miseriam suam diutius ferre, in Gallias transfretavit. Sed transfretando cum se vidisset tertium inter principes qui aderant: in haec verba cum fletu et singultu prorupit: “O irrevocabilia factorum decreta, quae solito cursu iter fixum tenditis! Cur unquam me ad instabilem felicitatem promovere voluistis: cum major poena sit ipsam amissam recolere, quam sequentis infelicitatis praesentia urgeri. Magis enim aggravat me illius temporis memoria, quo tot centenis milibus militum stipatus et moenia urbium diruere, et provincias hostium vastare solebam: quam calamitas miseriae meae, quae ipsos, qui jam sub pedibus meis jacebant, debilitatem meam deridere coegit. O irata fortuna! venietne dies unquam qua ipsis vicem reddere potero: qui sic tempora mea sicut paupertatem meam diffugerunt! O Cordeilla filia, quam vera sunt dicta illa quae mihi respondisti, quando quaesivi a te, quem amorem adversus me haberes: dixisti enim, Quantum habes, tantum vales, tantumque te diligo: dum igitur habui quod dare potui, visus fui valere eis qui non mihi sed donis meis amici fuerant. Interim dilexerunt me, sed magis munera mea. Nam abeuntibus muneribus, et ipsi abierunt. Sed qua fronte, carissima filia, te audebo adire, qui ob praedicta verba iratus putavi te deterius maritare quam sorores tuas, quae post tot beneficia quae eis impendi, me exulem et pauperem esse patiuntur.” Ut tandem haec et his similia dicendo applicuit, venit Karitiam, ubi filia sua erat. Expectans autem extra urbem, misit ei nuncium suum qui indicaret ipsum in tantam miseriam collapsum, et quia non habebat quod comederet aut indueret, misericordiam illius petebat. Quo indicato, commota est Cordeilla, et flevit amare, quaesi vitque quot milites secum haberet: qui respondit, ipsum neminem habere, excepto quodam armigero qui foris cum eo expectabat. Tunc illa cepit quantum opus erat auri et argenti, deditque nuncio, praecipiens ut patrem ad aliam civitatem duceret, ibique ipsum infirmum fingeret et balnearet, indueret et foveret. Jussit etiam ut quadraginta milites bene indutos et paratos retineret, et tunc demum mandaret regi Aganippo et filiae suae sese advenisse. Nuncius illico reversus, direxit Leirem regem ad aliam civitatem, absconditque eum ibi, donec omnia quae Cordeilla j usserat perfecisset. ===13=== '''CORDEILLA PATREM BENIGNITER ACCIPIT.''' Mox ut regio apparatu et ornamentis et familia insignitus fuit, mandavit Aganippo et filiae suae, sese a generis suis expulsum esse e regno Britanniae, et ad ipsos venisse ut auxilio eorum patriam suam recuperare valeret. At illi cum consulibus et proceribus obviam venientes honorifice susceperunt illum, dederuntque ei potestatem totius Galliae donec eum in pristinam dignitatem restaurassent. ===14=== '''LEIR REGNUM RECAPERAT.''' Interea misit Aganippus legatos per universam Galliam ad colligendum in ea omnem armatum militem, ut auxilio suo regnum Britanniae Leiro socero reddere laboraret. Quo facto, duxit secum Leir Aganippum filiamque suam et collectam multitudinem in Britanniam, pugnavitque cum generis, et triumpho potitus est. Deinde cum omnes in potestatem suam redegisset: tertio post anno mortuus est. Mortuus est etiam Aganippus. Cordeilla vero regni gubernaculum adepta, sepelivit patrem in quodam subterraneo quod sub Sora fluvio intra Legecestriam fieri praeceperat. Erat autem subterraneum illud conditum in honorem bifrontis Jani. Ibi omnes operarii urbis adveniente solemnitate diei, opera quae per annum acturi erant, incipiebant. ===15=== '''CORDEILLA SE IPSA INTERFICIT: MARGAN NOVARUM RERUM CUPIDUM CUNEDAGIUS VITA PRIVAT.''' Cuum igitur Cordeilla per quinquennium pacifice regnum tractasset, coeperunt eam inquietare duo filii sororum suarum, Marganus videlicet et Cunedagius, quae Maglauno et Henuino ducibus conjugatae fuerant. Ambo juvenes praeclarae probitatis formam habebant: quorum alterum videlicet Marganum Maglaunus generaverat: Cunedagium vero Henuinus. Hi itaque cum post obitum patrum in ducatus eisdem successissent, indignati sunt Britanniam foeminae potestati subditam esse. Collectis ergo exercitibus in reginam insurrexerunt, nec a saevitia sua desistere voluerunt, donec quibuscumque provinciis vastatis, praelia cum ipsa commiserunt, eamque ad ultimum captam in carcerem posuerunt: ubi, ob amissionem regni dolore obducto, sese interfecit. Exin partiti sunt juvenes insulam, cujus pars illa quae trans Humbrum extenditur versus Cathenesiam Margano cessit. Alia vero quae ab altera parte fluvii ad occasum vergit, Cunedagio committitur. Emenso deinde biennio, accesserunt quibus turbatio regni placebat, ad Marganum, animumque illius subducebant, dicentes turpe dedecus esse ipsum, cum primogenitus esset, toti insulae non dominari. Cumque his et pluribus aliis modis incitatus fuisset: duxit exercitum per provincias Cunedagii, ignemque accumulare incepit. Orta igitur discordia, obviavit ei Cunedagius cum omni multitudine sua, factoque congressu, caedem intulit non minimam, et Marganum in fugam propulit: deinde secutus est eum fugientem a provincia in provinciam, et tandem intercepit eum in pago Kambriae, qui post interfectionem Margani, ejus nomine, videlicet Margan, hucusque a pagensibus appellatus est. Potitus itaque victoria Cunedagius, monarchiam totius insulae adeptus est, eamque triginta tribus annis gloriose tractavit. Tunc Esaias et Osee prophetabant: et Roma condita est undecimo Calendas Maii, a geminis fratribus Remo et Romulo. ===16=== '''PORREX ET FERREX FRATRES BELLUM INTER SE CONSERUNT. FERREX MORITUR.''' Postremo, defuncto Cunedagio successit ei Rivallo filius ipsius, juvenis pacificus et fortunatus, qui regnum cum diligentia gubernavit. In tempore ejus tribus diebus cecidit pluvia sanguinea, et muscarum affluentia: quibus homines moriebantur. Post hunc vero successit Gurgustius filius ejus: cui Sisillius; cui Lago Gurgustii nepos; cui Kinmarcus Sisillii filius: post hunc Gorbogudo. Huic nati fuerunt duo filii: quorum unus Ferrex, alter Porrex nuncupabatur. Cum autem in senium vergeret pater, orta est contentio inter eos, uter eorum in regno succederet. At Porrex majori cupiditate subductus, paratis insidiis Ferrecem fratem interficere parat. Quod cum illi compertum fuisset, vitato fratre, in Gallias transfretavit. Sed Suardi regis Francorum auxilio usus, reversus est et cum fratre dimicavit. Pugnantibus autem illis, Ferrex est interfectus, et tota multitudo quae eum comitabatur. Porro eorum mater, cui nomen Widen, cum de filii nece certitudinem habuisset, ultra modum commota, in alterius odium versa est. Diligebat namque illum magis altero. Unde tanta ira ob ipsius mortem ignescebat, ut ipsum in fratrem vindicare affectaret. Nacta ergo tempus quo ille sopitus fuerat, aggreditur eum cum ancillis suis, et in plurimas sectiones dilaceravit. Exinde civilis discordia multo tempore populum afflixit, et regnum quinque regibus submissum est, qui sese mutuis cladibus infestabant. ===17=== '''DUNWALLO MOLMUTIUS REGNO POTITUR; A QUO LEGES MOLMUTINAE.''' Succedente tandem tempore suscitavit probitas quendam juvenem qui Dunwallo Molmutius vocabatur: erat enim filius Clotenis regis Cornubiae, pulchritudine et audacia omnes reges Britanniae excellens. Qui ut regimen patriae post patris obitum suscepit, surrexit in Ymnerem regem Loegriae, et facto congressu eum interfecit. Deinde convenerunt Rudaucus rex Kambriae atque Staterius rex Albaniae, confirmatoque inter se foedere duxerunt exercitus suos in provincias Dunwallonis, aedificia et colonos depopulaturi. Quibus obviavit ipse Dunwallo cum triginta milibus virorum, praeliumque commisit: cumque multum diei, dum pugnarent, praeterisset, nec ipsi victoria provenisset, sevocavit sexcentos audacissimos juvenes, et cunctos arma defunctorum hostium sumere praecepit et indui. Ipse etiam projectis illis quibus armatus erat, similiter fecit. Deinde duxit illos inter concurrentes hostium catervas incedendo quasi ex ipsis essent: nactus quoque locum quo Rudaucus et Staterius erant, commilitonibus indixit, ut in ipsos irruerent. Facto igitur impetu, perimumtur duo praedicti reges, et plures alii cum ipsis. At Dunwallo Molmutius, timens ne a suis opprimeretur, revertitur cum sociis suis, et sese exarmavit. Resumptis deinde armis quae projecerat, socios hortatur in hostes irruere: ipsosque acriter invasit. Nec mora, potitus est victoria, fugatis ac dispersis hostibus. Denique per patrias supradictorum peremptorum vagando subvertit urbes et oppida: populumque potestati suae submisit. Et cum totam insulam omnino subj ugasset, fecit sibi diadema ex auro: insulamque in pristinum statum reduxit. Hic leges quae Molmutinae dicebantur, inter Britones statuit, quae usque ad hoc tempus inter Anglos celebrantur. Statuit siquidem inter cetera quae multo tempore post beatus Gildas scripsit: ut templa deorum et civitates talem dignitatem haberent, ut quicumque fugitivus sive reus ad ea confugeret cum venia ab inimico suo abiret. Statuit etiam ut viae quae ad praedicta templa et ad civitates ducebant; nec non et aratra colonorum eadem lege confirmaretur. In diebus itaque ejus latronum mucrones cessabant: raptorum saevitiae obturabantur: nec erat usquam qui violentiam alicui ingereret. Denique ut inter talia quadraginta annos post sumptum diadema explevisset, defunctus est, et in urbe Trinovanto prope templum Concordiae sepultus, quod ipse ad confirmationem legum construxerat. {{Liber |Ante=Liber I |AnteNomen=Historia Regum Britanniae - Liber I |Post=Liber III |PostNomen=Historia Regum Britanniae - Liber III }} </div> {{finis}} {{TextQuality|75%}} [[en:History of the Kings of Britain/Book 2]] 2ov1bm9kjde09kzrai6c1tqh2rj8rdo 0 7216 281617 221317 2026-09-23T09:36:29Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281617 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7217 281618 216637 2026-09-23T09:36:51Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281618 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7218 281619 216639 2026-09-23T09:37:05Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281619 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7219 281621 255532 2026-09-23T09:38:30Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281621 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7220 281622 255528 2026-09-23T09:38:49Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281622 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7221 281623 255530 2026-09-23T09:39:00Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Andria]] 281623 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Andria]] erve10z7wnc194pgmvaunzbpja7j5tz 0 7229 281630 216818 2026-09-23T10:04:10Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281630 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7230 281635 216819 2026-09-23T10:05:04Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281635 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7232 281634 216820 2026-09-23T10:04:57Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281634 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7233 281633 216821 2026-09-23T10:04:49Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281633 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7236 281632 216822 2026-09-23T10:04:33Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281632 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7237 281631 216825 2026-09-23T10:04:24Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Heautontimorumenos]] 281631 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Heautontimorumenos]] 0u45q4714sex3usku6p1mn7ywsjbtgk 0 7248 281636 217290 2026-09-23T10:06:22Z Saumache 27923 281636 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Eunuchus |OperaeWikiPagina= Eunuchus |Annus= 161 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/ter.eunuchus.html thelatinlibrary.com] |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=127 to=185 onlysection=s/> {{finis}} 5wh9i2y53krloe404bar1a6b1gditta 0 7250 281637 217226 2026-09-23T10:06:53Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281637 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7259 281639 217228 2026-09-23T10:07:05Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281639 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7260 281640 217229 2026-09-23T10:07:11Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281640 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7261 281641 217230 2026-09-23T10:07:18Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281641 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7262 281642 217231 2026-09-23T10:07:26Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281642 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7264 281638 217232 2026-09-23T10:06:58Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Eunuchus]] 281638 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Eunuchus]] 5hly2bqoznawj8rxlw88xv7vp8oxeve 0 7270 281643 217291 2026-09-23T10:08:32Z Saumache 27923 281643 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Phormio |OperaeWikiPagina= Phormio |Annus= 161 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/ter.phormio.html thelatinlibrary.com] |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=187 to=242 onlysection=s/> {{finis}} ddvdw5lo0la6jj19qk535u0c672zfeb 0 7273 281645 217244 2026-09-23T10:12:19Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281645 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 0 7274 281646 217245 2026-09-23T10:12:29Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281646 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 0 7275 281647 217246 2026-09-23T10:12:36Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281647 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 0 7276 281648 217247 2026-09-23T10:12:43Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281648 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 0 7277 281650 217248 2026-09-23T10:12:55Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281650 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 0 7278 281649 217249 2026-09-23T10:12:49Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Phormio]] 281649 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Phormio]] e1ukuyjoz9ys0jrtgrgydcb8czrc4in 8 10834 281616 143804 2026-09-23T09:36:04Z VIGNERON 292 removal of a broken tool 281616 javascript text/javascript /* Any JavaScript here will be loaded for all users on every page load. */ /* Scripts from wikisource.org */ mw.loader.load('//wikisource.org/w/index.php?title=MediaWiki:Base.js&action=raw&ctype=text/javascript'); mw.loader.load('//wikisource.org/w/index.php?title=MediaWiki:InterWikiTransclusion.js&action=raw&ctype=text/javascript'); mw.loader.load('//wikisource.org/w/index.php?title=MediaWiki:PageNumbers.js&action=raw&ctype=text/javascript'); mw.loader.load('//wikisource.org/w/index.php?title=MediaWiki:Compare.js&action=raw&ctype=text/javascript'); /* translation of Javascript messages */ self.ws_messages = { 'iwtrans': 'Hic textus visibilis est in', 'iwtrans2': 'Hic textus ab alia Vicifonte provenit.', 'optlist': 'Display options', 'hide_page_numbers': 'Hide page links', 'show_page_numbers': 'Show page links', 'compare_with': 'Compare with:', 'compare_texts': 'Compare texts' } /*Script to allow language links to Old Wikisource (http://wikisource.org) */ mw.loader.load('//en.wikisource.org/w/index.php?title=User:Doug/Multilingual-link.js&action=raw&ctype=text/javascript'); // == Make tables collapsible - script imported from en.ws == /*Import from subpage*/ importScript('MediaWiki:Collapse.js'); // // == enable dynamic layouts - script imported from en.ws == /*Import from subpage*/ importScript('MediaWiki:Layouts.js'); // /* addCharSubsetMenu: generates drop-down menu in the edittools box The order of the list must match with that of MediaWiki:Edittools ! */ function addCharSubsetMenu() { var specialchars = document.getElementById('specialchars'); if (specialchars) { var menu = "<select style=\"display:inline\" onChange=\"chooseCharSubset(selectedIndex)\">"; menu += "<option>Latinae litterae</option>"; menu += "<option>Wiki</option>"; menu += "<option>Graecae antiquae litterae</option>"; menu += "<option>Graecae novae (monotonicae) litterae</option>"; menu += "<option>Cirillicae litterae</option>"; menu += "<option>Arabae litterae</option>"; menu += "<option>Hebraicae litterae</option>"; menu += "<option>Armenae litterae</option>"; menu += "<option>Hieroglificae litterae</option>"; menu += "<option>Vietnamitae litterae</option>"; menu += "<option>IPA</option>"; menu += "<option>Mathematica signa</option>"; menu += "</select>"; specialchars.innerHTML = menu + specialchars.innerHTML; /* default subset - try to use a cookie some day */ chooseCharSubset(0); } } /* select subsection of special characters */ function chooseCharSubset(s) { var l = document.getElementById('specialchars').getElementsByTagName('p'); for (var i = 0; i < l.length; i++) { l[i].style.display = i == s ? 'inline' : 'none'; l[i].style.visibility = i == s ? 'visible' : 'hidden'; } } $(document).ready(addCharSubsetMenu); 6qdih96qyirmnaxtiqzbj2xsqwkzua0 102 10989 281564 135963 2026-09-22T19:48:22Z Demetrius Talpa 13304 /* Opera */ 281564 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |IndicisNomen= Baca, Joseph }} == Opera == * [[Comitia honorum Ioannis Ludovici Plat]] * [[Rhytmus de vanitate mundi]] 1e9zr1rdl6vp2hltr7o52gx0zgopgrf 0 10990 281563 131724 2026-09-22T19:46:39Z Demetrius Talpa 13304 281563 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Joseph Baca |OperaeTitulus= Rhytmus de vanitate mundi |OperaeWikiPagina= Rhytmus de vanitate mundi |Annus= Saeculo XVIII |SubTitulus= <!-- SubTitulus --> |Genera=Carmina Christiana }} <poem> Vivat Iesus et Maria Certa cunctis caeli via. Christo Deo laudis thus, Mundo ficus, ulcus, pus. Christus fixus est in ligno, Mundus totus in maligno. Christo Deo laudis thus, Mundo ficus, ulcus, pus. Quaeris, quid sit hicce orbis? Plena arca flagris, morbis. Deus meus omnia! Cuncta mundi somnia. Pompa mundi, o amici! Ramus stultus, arbor fici. Deus meus omnia! Cuncta mundi somnia. Mundus totus parvum punctu Sed millenis malis iunctum. Deus meus omnia! Cuncta mundi somnia. Mare iactat mundi bullam, Ebibit mors ut ampullam. Deus meus omnia! Cuncta mundi somnia. Bella, livor, rixae luxus Huius maris sunt refluxus. Iesus Christus, Maria Veri boni maria. Mundus cordis uncus, hamus, Stulto voto hunc captamus. Iesus Christus, Maria Veri boni maria. Basiat cor in amplexu Sed occidit doli nexu. Iesus Christus, Maria Veri boni maria. Ore promit centum laudes, Corde vomit mille fraudes. Iesus Christus, Maria Veri boni maria. Mundus paret gloriosus, Qui globosus, hic gibosus. Iesus Christus, Maria Veri boni maria. Quid est faeda mundi larva? Nisi mica, resque parva. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Terra tristis et afflicta Ob defectus et delicta. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Pauper casa, dives fumo Flos ut rosa plena dumo. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Orbis, morbus ceu caducus, Spumat, humat eius fucus. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Fama orbis ficta Iris, Color pictus nugis miris. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Tot laborum hic munera, Tot sudorum sunt funera. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Tota forma gaudiorum Ferre vultum otiorum. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Hic iocari, hic saltare, Nil aeterna procurare. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Quasi homo non sit cinis Nec pateret rerum finis. Iesus Christus, Maria Nostra sunto gaudia. Sed dum caput nixum collo, Ocellos in caelum tollo. Caeli pompa pomparum! Mundus nuga nugarum! Rident poli pulchrae stellae, Vocant caeli cor rebelle. Caeli pompa pomparum! Mundus nuga nugarum! Vale munde, sat immunde! Cordis cella, caelum, stella. Caeli pompa pomparum! Mundus nuga nugarum! </poem> == Vide etiam == * [https://pl.wikisource.org/wiki/Rhytmus_de_vanitate_mundi Rhytmus de vanitate mundi — wikisource.pl] {{finis}} {{textquality|25%}} i8cx38me9oykxx9xyg8bqh8wgq6txwc 104 14620 281581 100731 2026-09-22T22:26:24Z Demetrius Talpa 13304 281581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="DougBot" /></noinclude><poem>{{sc|So.}} enim uero praegnati oportet et malum et malum dari ut quod obrodat sit, animo si male esse occeperit. {{versus|725}}{{sc|Am.}} tu me heri hic uidisti ? {{sc|Al.}} ego, inquam, si uis deciens dicere. {{sc|Am.}}in somnis fortasse. {{sc|Al.}} immo uigilans uigilantem. {{sc|Am.}} uae [misero] mihi ! {{sc|So.}} quid tibi est? {{sc|Am.}} delirat uxor. So. atra bili percita est. nulla res tam delirantis homines concinnat cito. {{sc|Am.}} ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier? {{Versus|730}}{{sc|Al.}} equidem ecastor sana et salua sum. {{sc|Am.}} qur igitur praedicas te heri me uidisse, qui hac noctu in portum aduecti sumus ? ibi cenaui atque ibi quieui in naui noctem perpetem, neque meum pedem huc fntuli etiam in aedis, ut cum exercitu hinc profectus sum ad Teloboas hostis eosque ut uicimus. {{versus|735]}{{sc|Al.}} immo mecum cenauisti et mecum cubuisti. {{sc|Am.}} quid est? {{sc|Al.}} uera dico. {{sc|Am.}} non de hac quidem hercle re ; de aliis nescio. {{sc|Al.}} primulo diluculo abiisti ad legiones. {{sc|Am.}} quo modo ? {{sc|So.}} recte dicit, ut commeminit : somnium narrat tibi. sed, mulier, postquam experrecta es, te prodigiali Ioui 740 aut mola salsa hodie aut ture comprecatam oportuit. 110 Al. uae capiti tuo ! So. tua istuc refert — si curaueris. Al. iterum iam hic in me inclementer dicit, atque id sine malo. Am. tace tu. tu dice : egone aps te abii hinc hodie cum diluculo ? Al. quis igitur nisi uos narrauit mi illi ut fuerit proelium ? 726 fortasse] fors Norden {Rhein. Mus. 49, 286), fort. recte uae] ei Fleckeisen : vix hae (interiect.) misero del. Pylades (\v. 3) 730 quor cod. 735 quid Aldus : quid id cod. (iv. 4) 736 vel re ; de al. quidem hercle de hac Camerarius 739 te codd. Nomi 44 : otn. cod. 743 dic cod. PLAVT. I 3 �� �<noinclude><references/></noinclude> 5dogees0bseq0l3d3upn75lre7m2tzo 281582 281581 2026-09-22T22:26:43Z Demetrius Talpa 13304 281582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="DougBot" /></noinclude><poem>{{sc|So.}} enim uero praegnati oportet et malum et malum dari ut quod obrodat sit, animo si male esse occeperit. {{versus|725}}{{sc|Am.}} tu me heri hic uidisti ? {{sc|Al.}} ego, inquam, si uis deciens dicere. {{sc|Am.}}in somnis fortasse. {{sc|Al.}} immo uigilans uigilantem. {{sc|Am.}} uae [misero] mihi ! {{sc|So.}} quid tibi est? {{sc|Am.}} delirat uxor. So. atra bili percita est. nulla res tam delirantis homines concinnat cito. {{sc|Am.}} ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier? {{Versus|730}}{{sc|Al.}} equidem ecastor sana et salua sum. {{sc|Am.}} qur igitur praedicas te heri me uidisse, qui hac noctu in portum aduecti sumus ? ibi cenaui atque ibi quieui in naui noctem perpetem, neque meum pedem huc fntuli etiam in aedis, ut cum exercitu hinc profectus sum ad Teloboas hostis eosque ut uicimus. {{versus|735]}{{sc|Al.}} immo mecum cenauisti et mecum cubuisti. {{sc|Am.}} quid est? {{sc|Al.}} uera dico. {{sc|Am.}} non de hac quidem hercle re ; de aliis nescio. {{sc|Al.}} primulo diluculo abiisti ad legiones. {{sc|Am.}} quo modo ? {{sc|So.}} recte dicit, ut commeminit : somnium narrat tibi. sed, mulier, postquam experrecta es, te prodigiali Ioui 740 aut mola salsa hodie aut ture comprecatam oportuit. 110 Al. uae capiti tuo ! So. tua istuc refert — si curaueris. Al. iterum iam hic in me inclementer dicit, atque id sine malo. Am. tace tu. tu dice : egone aps te abii hinc hodie cum diluculo ? Al. quis igitur nisi uos narrauit mi illi ut fuerit proelium ? </poem> 726 fortasse] fors Norden {Rhein. Mus. 49, 286), fort. recte uae] ei Fleckeisen : vix hae (interiect.) misero del. Pylades (\v. 3) 730 quor cod. 735 quid Aldus : quid id cod. (iv. 4) 736 vel re ; de al. quidem hercle de hac Camerarius 739 te codd. Nomi 44 : otn. cod. 743 dic cod. PLAVT. I 3 �� �<noinclude><references/></noinclude> 5yjc7fjg92g97yhh5njvttjksinuxqm 281583 281582 2026-09-22T22:27:09Z Demetrius Talpa 13304 281583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="DougBot" /></noinclude><poem>{{sc|So.}} enim uero praegnati oportet et malum et malum dari ut quod obrodat sit, animo si male esse occeperit. {{versus|725}}{{sc|Am.}} tu me heri hic uidisti ? {{sc|Al.}} ego, inquam, si uis deciens dicere. {{sc|Am.}}in somnis fortasse. {{sc|Al.}} immo uigilans uigilantem. {{sc|Am.}} uae [misero] mihi ! {{sc|So.}} quid tibi est? {{sc|Am.}} delirat uxor. So. atra bili percita est. nulla res tam delirantis homines concinnat cito. {{sc|Am.}} ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier? {{Versus|730}}{{sc|Al.}} equidem ecastor sana et salua sum. {{sc|Am.}} qur igitur praedicas te heri me uidisse, qui hac noctu in portum aduecti sumus ? ibi cenaui atque ibi quieui in naui noctem perpetem, neque meum pedem huc fntuli etiam in aedis, ut cum exercitu hinc profectus sum ad Teloboas hostis eosque ut uicimus. {{versus|735}}{{sc|Al.}} immo mecum cenauisti et mecum cubuisti. {{sc|Am.}} quid est? {{sc|Al.}} uera dico. {{sc|Am.}} non de hac quidem hercle re ; de aliis nescio. {{sc|Al.}} primulo diluculo abiisti ad legiones. {{sc|Am.}} quo modo ? {{sc|So.}} recte dicit, ut commeminit : somnium narrat tibi. sed, mulier, postquam experrecta es, te prodigiali Ioui 740 aut mola salsa hodie aut ture comprecatam oportuit. 110 Al. uae capiti tuo ! So. tua istuc refert — si curaueris. Al. iterum iam hic in me inclementer dicit, atque id sine malo. Am. tace tu. tu dice : egone aps te abii hinc hodie cum diluculo ? Al. quis igitur nisi uos narrauit mi illi ut fuerit proelium ? </poem> 726 fortasse] fors Norden {Rhein. Mus. 49, 286), fort. recte uae] ei Fleckeisen : vix hae (interiect.) misero del. Pylades (\v. 3) 730 quor cod. 735 quid Aldus : quid id cod. (iv. 4) 736 vel re ; de al. quidem hercle de hac Camerarius 739 te codd. Nomi 44 : otn. cod. 743 dic cod. PLAVT. I 3 �� �<noinclude><references/></noinclude> 0egb6huufb6dtm15u1047cg3b8m9x8i 281584 281583 2026-09-22T22:28:42Z Demetrius Talpa 13304 281584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="DougBot" /></noinclude><poem>{{sc|So.}} enim uero praegnati oportet et malum et malum dari ut quod obrodat sit, animo si male esse occeperit. {{versus|725}}{{sc|Am.}} tu me heri hic uidisti ? {{sc|Al.}} ego, inquam, si uis deciens dicere. {{sc|Am.}}in somnis fortasse. {{sc|Al.}} immo uigilans uigilantem. {{sc|Am.}} uae [misero] mihi ! {{sc|So.}} quid tibi est? {{sc|Am.}} delirat uxor. So. atra bili percita est. nulla res tam delirantis homines concinnat cito. {{sc|Am.}} ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier? {{Versus|730}}{{sc|Al.}} equidem ecastor sana et salua sum. {{sc|Am.}} qur igitur praedicas te heri me uidisse, qui hac noctu in portum aduecti sumus ? ibi cenaui atque ibi quieui in naui noctem perpetem, neque meum pedem huc intuli etiam in aedis, ut cum exercitu hinc profectus sum ad Teloboas hostis eosque ut uicimus. {{versus|735}}{{sc|Al.}} immo mecum cenauisti et mecum cubuisti. {{sc|Am.}} quid est? {{sc|Al.}} uera dico. {{sc|Am.}} non de hac quidem hercle re ; de aliis nescio. {{sc|Al.}} primulo diluculo abiisti ad legiones. {{sc|Am.}} quo modo ? {{sc|So.}} recte dicit, ut commeminit : somnium narrat tibi. sed, mulier, postquam experrecta es, te prodigiali Ioui 740 aut mola salsa hodie aut ture comprecatam oportuit. 110 Al. uae capiti tuo ! So. tua istuc refert — si curaueris. Al. iterum iam hic in me inclementer dicit, atque id sine malo. Am. tace tu. tu dice : egone aps te abii hinc hodie cum diluculo ? Al. quis igitur nisi uos narrauit mi illi ut fuerit proelium ? </poem> 726 fortasse] fors Norden {Rhein. Mus. 49, 286), fort. recte uae] ei Fleckeisen : vix hae (interiect.) misero del. Pylades (\v. 3) 730 quor cod. 735 quid Aldus : quid id cod. (iv. 4) 736 vel re ; de al. quidem hercle de hac Camerarius 739 te codd. Nomi 44 : otn. cod. 743 dic cod. PLAVT. I 3 �� �<noinclude><references/></noinclude> fy0yz7yqf7ygh4e44vo9nw1f7ssxdhw 0 63170 281554 281494 2026-09-22T15:28:41Z Demetrius Talpa 13304 281554 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Fridegodus |OperaeTitulus= Vita S. Wilfridi |OperaeWikiPagina=Vita S. Wilfridi (Fridegodus) |Annus=saeculo IX |Genera=Hagiographiae, carmina |Fons=[http://www.mlat.uzh.ch/index.php?app=browser Corpus Corporum] |Editio=J. P. Migne }} '''[[Patrologia Latina/133|Migne ''Patrologia Latina Tomus 133'']]''' 133.1011B ==Observationes praeviae.== 133.0979A| Plures Wilfridum, eo nomine primum Eboracensem episcopum, scriptis suis celebravere auctores. In primis Beda Venerabilis res ab eo gestas describit in variis Historiae suae locis, maxime in lib. III, cap. 25, et lib. V, cap. 20. Bedae aequalis accedit Eddi seu Heddius, cognomento Stephanus, qui librum de Vita sancti Wilfridi composuisse fertur apud Joannem Pitseum aliosque recentiores. « Is fuit invitatus de Cantia a reverendissimo viro Wilfrido, ut primus post Jacobum cantandi magister Nortanhumbrorum Ecclesiis esset, » teste Beda in Historiae lib. IV, cap. 2; qua ex consuetudine Wilfridi gesta certo rescire potuit. Post Heddium occurrit Fridegodus, cui Odo Cantuariensis episcopus Vitam ejusdem sancti heroico metro texere praecepit. Legerat Willelmus Malmesburiae monachus eam Fridegodi scriptionem, de qua hoc profert judicium in lib. I de Pontificibus Cantuariensibus: « Exsecutus est id munus Fridegodus quidam versibus non improbandis: 133.0979B| nisi quod latinitatem perosus, graecitatem amat, Graecula verba frequentat, ut merito dictis ejus aptetur illud Plautinum: Haec quidem praeter Sybillam leget nemo. Huic lucubrationi manum admovit Fridegodus statim post Wilfridi reliquiarum translationem in Ecclesiam Cantuariensem. Ipse etiam Odo, qui Ecclesiae Cantuariensi praefuit ab anno 834 in annos quatuor et viginti, Wilfridi gesta descripsisse perhibetur ab Eadmero. Eadmerus vero seu Edmerus monachus, Anselmo Cantuariensi pontifici a secretis, id postea praestitit anno 1121. Sic enim praefixa habet inscriptio codicis manu exarati bibliothecae Cottonianae: Vita sancti Wilfridi archiepiscopi per Eadmerum Cantuariensem anno MCXXI. Res ab se descriptas in exordio et in fine approbat « auctoritate venerabilium virorum Odonis archiepiscopi et Bedae 133.0980A| presbyteri » , nulla Heddii aut Fridegodi mentione facta, tametsi Fridegodi ipsissima verba non raro usurpat. Unde suspicio injicitur num Fridegodi fetum Odoni, qui hortator operis fuit, supponat. Sed tamen ex prologo ipsius Odonis, quem Eadmerus in fine Vitae ab se compositae citat, aliam Odonis a Fridegodi lucubratione fuisse conjectura est. Eadmeri fragmentum de translatione corporis sancti Wilfridi recitat Gervasius Dorobernensis monachus in libro De combustione et reparatione Dorobernensis ecclesiae; quod fragmentum ex alio Eadmeri opere desumptum est. Eadmeri aequalis fuit Willelmus Malmesburiae monachus, qui itidem facta sancti Wilfridi recantavit in libro secundo de Pontificibus Anglorum, ubi de episcopis Eboracensibus. Post eos omnes Petrus Blesensis, archidiaconus Bathoniensis, librum de Vita sancti Wilfridi composuit, eumque Galfrido Eboracensi archiepiscopo dedicavit, uti legitur in Monastico anglicano, pag. 172, ubi fragmentum 133.0980B| ex eodem Petro adducitur. His omnibus annumerandi sunt Anglorum scriptores, in his Thomas Stubbesius in libro de Episcopis Eboracensibus, quorum catalogus vetustus exstat apud Labbeum in tomo I Bibliothecae novae, pag. 322. Ex praedictis auctoribus obvii quibusque sunt Beda et Willelmus. ===2.=== Wilfridi diem natalem exprimunt tum Martyrologia recentiora, tum vulgata Bedae historia IV Idus Octobris; tametsi haec verba intrusa sunt in textum Bedae, quae apud Abrahamum Whelocum intra parenthesim conclusa, desunt in exemplari nostro Germanensi, uti et in Aluredi versione Saxonica. Dies certe praedictus est translationis, quo teste Eadmero corpus sancti Wilfridi decentiori loco repositus a Lanfranco est. At quo tandem die vir sanctus ad superos migravit, silent Vitae scriptores omnes, unus inter vetustos fastorum sacrorum conditores designat diem VIII Kal. Maii, is nempe qui 133.0981A| nomine Bedae vulgatus est metrici Martyrologii auctor in tomo X Spicilegii, his versibus: <poem> Egbertus, digna virtutum laude coruscus, Astrigerum octavis veneranter scandit olympum, Quoque die praesul penetravit Wilfridus alma, Angelico vectus coetu trans sidera coeli. </poem> Celebrior tamen videtur fuisse solemnitas translationis IV Idus Octob., ut patet ex titulo quem Eadmerus post Prologum Vitae praeposuit. ===3.=== Monachi vitam ab anno aetatis quarto decimo egit Wilfridus, et regulam sancti Benedicti mirifice propagavit. Quo vero in loco monasticum susceperit habitum, non ita liquet. Et primo quidem annos natus quatuordecim apud Lindisfarnenses monachos diligenter « ea quae monasticae castitatis ac pietatis erant, et discere curabat et agere » inquit Beda in lib. V cap. 19: « Necdum quidem attonsus, verum eis qui tonsura majores sunt virtutibus, humilitatis et obedientiae, non mediocriter insignitus. In quo 133.0981B| monasterio cum aliquot annos Deo serviret animadvertit minime perfectam esse virtutis viam, quae tradebatur a Scotis: proposuitque animo venire Romam, et qui ad sedem apostolicam ritus ecclesiastici sive monasteriales servarentur, videre. » Illic perfectam vitae monasticae, hoc est Benedictinae, adeptus normam, reversus Lugdunum a Dalfino seu Annemundo loci episcopo tonsus est. Postea Alchfridus, Oswii Nortanhumbrorum regis filius. Wilfridum in Britanniam regressum « virum, ait Beda, doctissimum, magistrum habuit eruditionis Christianae. Hujus doctrinam omnibus Scotorum traditionibus jure praeferendam sciebat: unde ei etiam donaverat monasterium quadraginta familiarum in loco qui dicitur in HRipum. » Haec Beda in lib. III cap. 25, ubi Wilfridum abbatem consequenter appellat, ut proinde monastica insignia eo in monasterio suscepisse dicendus sit; paulo post ab Agilberto Gallo, occidentalium Saxonum episcopo, in praefato suo monasterio 133.0981C| presbyter factus rogatu Alchfridi. Scotis in synodo Streaneshalensi confutatis, in monasterium Lindisfarnense, ubi Scoti monachi degebant, monachos nostros induxit. Unde ipse apud Willelmum gloriatur, quod primus in Nortanhumbria « verum Pascha Scotis ejectis docuerit, et sanctissimi Benedicti regulam a monachis observari jusserit. » Complura aedificavit coenobia, « HRipense, Hagustaldense » in suo ipsius episcopatu; alia in Cantuariensi; Seleseiense apud australes Anglos, et alia in regno Merciorum. Huc spectant epitaphii ejus hi versus: <poem> Inque locis istis monachorum examina crebra Colligit, ac monitis cavit quae Regula Patrum </poem> Sedulus instituit. Quo in loco regula sancti Benedicti, quam Wilfridus tum in Britannia, tum Romae didicit et excoluit, Regula Patrum appellatur, uti et diserte apud Ambrosium Autpertum in libro De Vita sancti Paldonis abbatis et successorum. 133.0981D| ===4.=== Ad seriem gestorum Wilfridi quod attinet, natus est anno 634 aut insequenti siquidem obiit anno 709, annos natus septuaginta quinque. Adolescens annorum quatuordecim Lindisfarnense monasterium petiit, ibi aliquot annos moraturus. Inde Romam petiit anno circa 653, paulo ante aut certe paulo post mortem Honorii Cantuariensis episcopi, quam eo anno reponit Beda in lib. III cap. 20. Annis fere 133.0982A| quatuor tum in Lugduni mora, tum Romae exactis, reversus in Britanniam HRipense monasterium aedificat et abbatis nomine administrat. Anno prope 660 Colmannum, Scotorum antesignanum, refutat in synodo Streaneshalensi, tametsi Beda in lib. III cap. 26 signat annum 664. Verum Beda non satis sibi constat, dum eo loci scribit Agilbertum episcopum Gallum huic synodo interfuisse, ejusque jussu Wilfridum, adhuc presbyterum Colmanno restitisse; et tamen Wilfridum episcopum ordinatum esse anno ipso 664 Compendii in Gallia, ex cap. 28, ab Agilberto jam Parisiorum episcopo, qui finita ac soluta concione domum, id est in proprium episcopatum, quem apud occidentales Saxones obtinebat, rediisse dicitur cap. 26. Certe in Epitome Saxonica, Bedae Historiae subjecta, Agilbertus « anno 660 abiisse a Kenwalchio, et Parisiorum episcopatum in Galliis ad Sequanam flumen suscepisse » perhibetur. Wilfridus anno 664 ordinatus 133.0982B| episcopus Eboracensis, cum ex Gallia reversus didicisset Ceaddam Ecclesiae suae consecratum episcopum, secessit in HRipense monasterium. Dein a Wlfario Merciorum rege accitus, postea venit in Cantiam, ibique « presbyteros et diaconos ordinavit, usquedum Theodorus adveniret, » ex Bedae lib. III cap. 28, et lib. IV cap. 2, a quo Ceadda Eboraco pulsus, et Wilfridus in sede sua institutus. Anno 670 Oswius rex Nortanhumbrorum cum Romam ire vellet, Wilfridum itineris ducem sibi fieri rogaverat; sed re infecta moritur, apud Bedam in lib. IV cap. 5. « Anno 673 » Wilfridus concilio Heorutfordensi, Theodoro praesidente, « per proprios legatarios adfuisse » membratur ibidem. « Anno 677 orta inter ipsum et Egfridum regem dissensione, pulsus idem antistes a sede sui episcopatus, et duo in locum ejus substituti episcopi, Bosa, qui Deirorum, et Eata, qui Berniciorum provinciam gubernaret, » cap. 12. Interim Wilfridus post biennium Romam pergit causam dicturus. Confecta re provinciam australium 133.0982C| Saxonum convertit ad Christum, ac Seleseiense monasterium aedificavit, favente Edilwacho rege: ac Ceadwala itidem conspirante Vectae insulae populum Christianis institutis imbuit cap. 16. Anno 687, post mortem Cuthberti Lindisfarnensis episcopi, episcopatum Ecclesiae « illius anno uno servabat venerabilis antistes Wilfridus, donec eligeretur qui pro Cuthberto antistes ordinari deberet, » cap. 29. « Post longum exsilium, » annorum videlicet amplius decem, « in episcopatum Hagustaldensis Ecclesiae receptus » est ex lib. V cap. 3. « Anno secundo ( malim duodecimo) Aldfridi, qui post Egfridum regnavit, » alius ab Alchfrido, id est anno 697, « sedem suam et episcopatum, ipso rege invitante, recepit. Sed post quinque annos denuo accusatus ab eodem ipso rege et plurimis episcopis, praesulatu pulsus est, veniensque Romam » anno circa 703, a Joanne papa absolutus repedavit in Galliam. Meldis ad extrema vitae redactus, inducias annorum quinque 133.0982D| a Deo meruit. Postea in concilio Niddensi restitutus principio regni Ofredi Aldfridi filii, id est anno 705, mortuus est anno ejusdem Ofredi regis quarto, « post quadraginta et quinque annos episcopatus. » teste Beda in lib. V cap. 20, et quidem VIII Kal. Maii anni 709 ineuntis. Certe « quindecies ternos episcopus annos egisse » perhibetur in epitaphio suo apud Bedam relato. INCIPIT PRAEFATIO. ==Praefatio.== 133.0981D| <poem> Inscius aegregios aegris conatibus actus Ordior en, mutilum quo fert fiducia sensum. Ausibus infidis aderit sed calculus ignis, Forcipe vatidicum solitus purgare labellum. 133.0982D| Cunctipotens opifex, arcani pandulus index, Spiritus internis animans dulcoribus antra, Cordis amara mei, ne quid displodat inepti Lingua tenax justi, quo non fervente serenas Efficit haud Phoebus taedas aut Cynthia parcas. 133.0983A| Saecla priora quidem, lubrico phantasmate lusa, Excoluere suos vano terrore tyrannos. At postquam summi voluit regnator Olympi, Virginis intactae talamos invisere gratis; Dissepsit varios eliso principe lurcos, Perque crucis lignum legis solvit maledictum. Astriferas ubi glorificus recucurrit ad arces, Praesens ipse suis jugiter cultoribus almum Nubibus e summis direxit splendide Flatum. Isque quater ternos ignita luce clientes Imbuit et dignis numerum successibus auxit. 133.0984A| Hujus inexhaustae praedulcia pocula venae Sensit Wilfridus fama super ardua notus: Est votum nobis, si suppetat auctor herilis, Nomen et elatas cujus depromere palmas. Huc ades, o formose, Dei per climata testis. Namque, fatebor enim, tua me pellexit honestas, Scilicet indulcanda modis odisque canoris: Coelo vita micans, terris oratio praestans. Ergo age deciduas precibus suppleto loquelas, Affer praesidium, ne sit sub falce ruendum. INCIPIT VITA. </poem> ==I. Wilfridus in Britannia ortus luce indice.== <poem> 133.0983B| Tellus aequoreis circum gyratur ab undis, Multipetax olim scelerum cultrixque deorum, Anglicus extruso colit hanc anhleta [an athleta] Britanno. Hujus in occiduis convexi partibus orbis Naturae solitum Wilfridus pertulit ortum. Anxia dum genitrix parit hunc connixa sub umbris, Flammivomis lampas radiis praesaga futuri Coelitus enituit. Vicinia protinus omnis Praepete concurrit nutanti pectore gressu, Ignis edax socii subeat ne culmina tecti. Haerent immoti, nondum miracula Christi Amplexare cati [i. e. docti], cum non stupuere cremari. Est, aiunt, papae! divini numinis omen. 133.0983C| Interea taciti muliebri murmure discunt Fortunata viri, quoniam nascentis imago Tali promeruit donari forte sacello. Hac face laetiferas pepulit puer iste tenebras Cordibus e multis, gliscens virtutibus almis. </poem> ==II. Pie institutus, noverca relicta, palatium petit, dein monasterium sub Cudda.== <poem> Jam quia mellito dulcescit nectare guttur, Prosequar arguta juvenem modulando cicuta. Hic membris etenim comto glaucomate firmis, Aequaevos habitu studuit superare venusto, Nil puerile gerens: facundae munia linguae Aspirante Deo gestis explebat apertis. At perfecta virum postquam perfecerat aetas, Natales statuit functa genitrice penates 133.0983D| Linquere et assiduis Domino famuliarier horis. Quartum post decimum jamjam transegerat annum, Immitis furias malens vitare novercae, Cum sociis cessit sueta comitate decoris Armatus properans juvenis, ceu nobile germen Nobilium: sed operta fides umbone latebat. Inde patris dextra pie commendatus avita, Aulica perspicuis penetravit pergama plantis, Insignis populi qua tempestate regebat Dux praeclara nimis Aeonfled cognomine habenas. 133.0984B| Hujus magnificis actutum vultibus almus Offertur multoque dehinc lepore beatur, Acceptus cunctis fidei pollebat in actis. Ac tum fortuitu memorandae Cudda senectae, Vir probus ingenio, regum meritoque satelles, Lubrica coenosi postponens gaudia saecli, Maluit angustae certamen inire palaestrae, Normalis sese dedans sub regimine vitae. Is juvenem sacro suscepit amore docendum. Exin tiro Dei fultus fervore fidei, Ut verus Samuhel servabat jura magistri, Fratribus aequali cunctis subjectus amore. </poem> ==III. Romam peregrinatur; ab Ercomberto detinetur quadriennio.== <poem> Jam gravis electam purgarat sarcina mentem, 133.0984C| Excoctumque diu solito flagramine pectus Concipit internas Jesu spirante salebras. A virtute volens virtutis in alta migrare, Romuleum statuit concurrere gratis ad altar, Scilicet ut veteris lustraret busta piacli, Augmentumque suis quiret conquirere votis Haec pia praefato narravit sensa magistro. Archades hinc ambo voto statuere sub uno, Culmen apostolicum peteret, creperumque piaret. Et regina quidem faustum conferre levamen Praetaxata volens, regi mandata propinquo Dirigit ac Domini placidum committit alumnum. Erchumbertus erat, plebis qui sceptra tenebat. Hic sine fraude virum coluit, sine peste refecit. Tandem triquadro postquam servaverat anno, 133.0984D| Pluribus emisit sociis fretum duce quodam, Barbaries Biscop Baducing quem inculta vocabat. Prospera flabra virum litus jecere sub aptum. Gallica rura petit, Lugduni culmina scandit. Mox juga corripuit, comitum deliquia sensit, A duce deseritur, Christi tamen ore locatur. </poem> ==IV. Lugduni a Dalwino.== <poem> Tibia veriloquo cecinit miracula plectro: Vis tamen innatae reticet haud mystica musae 133.0985A| Pangere magnificas athletae nobilis odas. Moenia praefatae praesul memorabilis urbis Christicolamque gregem septis servabat amoenis, Francorum Dalwinus adeps: qui sicuti furvas Pallenti lychino depellit rite tenebras. Postquam fama volans pulsavit praesulis aures, Accit continuo, praebens solamina justo, Excipit hospitio, dapibus fovet oreque mulcet. Praesensit quippe praecordia casta juventae, Illustrisque viri faciem perfecte micantem. Heus, inquit, hospes, mecum sis perpete sospes. Dum juvat, uberibus pro votis utere glebis, Farris et excreti communis copia vini. Si vero consueta placent connubia forte, Ne differre pares: generosi sanguinis altam 133.0985B| Immensis opibus cognatam trado puellam; Meque patrem tibimet, temet mihi dedico prolem. Haec placidus heros exprompserat ore jocundo. Tiro dehinc agilis voti non immemor infit: Ardent excoctis fibrarum omenta laternis, Abdita conceptis dum detrahor, optime, votis. Tethys cur tumidas Zephyro minitante salivas Expetii? Frustra me saeva salacia pressit, Cosmica si spreto repetam contagia Christo. Sedis apostolicae viso primum cliothetro, Aeria merear si longule vescier aura, Te, pater, ex animo soboles devota videbo. His ita compactis, opibus pro velle paratis, Praesulis auxilio perrexit calle secundo. </poem> ==V. Romam tamen peraccedit, ubi a Bonifacio edoctus, papae donariis honoratus, Lugdunum revertitur.== <poem> 133.0985C| Quamvis informi Terpsicore paucula versu Luserit, ardet amor quo pluscula cara superstes Expediat, famulumque Dei super aethera tollat. Namque iteris longos explevit honeste meatus, Optatamque diu Petri properavit in aulam, Tripudians pandis callido sub pectore venis. Praeterea Andreae germana diaulia sancti Ingressus, dictu mirabile! poplite cosso ( sic ), Ingentes animos labiis patefecit apertis. En ego commissis veniam deposco piaclis, Inquit et excelsi testor per sceptra Tonantis, Solve meae precibus molimina tarda loquelae, Si quid habes fidei, pie doctor, apostole Christi. 133.0985D| Haec mox explicuit, non serius edita sumpsit, Ingenium fandi capiens pariterque legendi. Anglicus indicio superest adhuc quoque clerus, Divinas pangens Latiis sermonibus odas. Ille vaporatis afflatus haustibus erga Auctorata volans altaria, liba piarum Fundere jure precum studio satagebat inormi. Unde sibi praeceptorem lucratus ad unguem, 133.0986A| Bis didicit bini pia dogmata docte fluenti, Ritus paschales, varium lunaeque recursum, Ignarasque suis latiatim sane rubricas. Nomen erat tanto Bonifacius huic pedagogo, Profuit iste viro nimium, quem glorificandum Sub sacris papae venerabilis abdidit alis, Exponens longos animi ferventis agones. Quique fidem cernens, dextram praetendit, et ipsum Liberius lata perfudit blande charita ( sic ). Fultus sic pretiis sanctorum ex artubus almis Relliquiis, pernix reduces supra memorati Convertit gressus cara ad habitacula patris. Commode cuncta meat, Lugduni celsa subintrat. </poem> ==VI. Post annos tres tondetur. Dalphino caeso, Britanniam repetit.== <poem> 133.0986B| Quid narrem lacrymas alterna fronte profusas? Gaudebant ambo, Wilfridus amore paterno, Nec minus ipse pater dilecto pignore viso: Quemque prius animo moerens laxarat amaro, Permulcet, blandis dans basia casta lacertis. Nunc singillatim modo miscent laeta vicissim. Sero quidem rediit, verum tria lustra peregit Hospite cum prisco, discens examine multo, Abdita multimodae scrutarier antra sophiae. Urit amor juvenem, nec tardat grata cupido, Occuluit quod tecta pio synthemate virtus Prodere. Nam crines summo de vertice passos Pontificis dextra primum titulante recidit, Optans vivificae sustollere stigma coronae. Archipater gaudet heredem nactus opimum, 133.0986C| Cui queat eudoxas moriens committere caulas. Arbiter ast rerum praesciverat hunc aliorsum Vomere salvifico sulcare novalia Christo. Francorum tum forte scelus vastissima pestis Augebat, Balthild reginae nomine pistrix, Olla velut fervens stygia fuligine tosta Instabat laceris agios laniare creagris. Non nostrum facinus metro discludere tantum. Ecclesiae novem violaverat ense patronos [episcopos], His licet exceptis, quos non capit ars numeralis. Horum praefatus sine casu criminis unus, Dalwinus fuerat verbo, re, speque beatus, Quem fera multatrix lictoribus impietatis Addixit saevas mucronis pendere poenas. 133.0986D| Hi mox arcessunt crudelia jura furentis, Multivolae Domini beluae, quam jura tueri. Ergo petens diri praefixum scamma duelli, Accepit socium, quem fecerat ante propinquum. Rennuit ipse tamen, huic ne foret exitus idem. Sic Pater aeternam sumsit moriendo coronam, Filius et fortes vixit tolerando labores, Cum moerore gravi condivit funera caesi. Protinus ipse parans reddi natalibus oris, 133.0987A| Caeruleum rapidis sulcabat Nerea [mare] remis. Littora felici patuere salubria cursu. </poem> ==VII. Regiam adit. A rege praedia accipit et II Ripense monasterium.== <poem> Fasces imperii reges tum forte gemelli, Alfridus imperitans, una genitor simul Oswiu, Foedere consorti servabant scitaque vulgi, Ardentes animis subdi coelestibus orgiis [i. e. mysteriis]. Nec potuit latebris abdi fax missa nefandis. Mox proceres inter rumusculus exiit aulae, Scilicet adventasse virum virtute vigetum, Optima clavigeris qui fatur dogmata coeli. Regalis sane subiit proscenia fundi, Pax domui tunc, infit, huic, captimque loquelas Tractat evangelicas, quas indice discere Christo 133.0987B| Promeruit, latae penetrans gymnasia Romae, Quaeque sub argutis congesserat optima Gallis. Attonitus stupidis princeps sermonibus ultro, Non puduit glauco telluri sternier ostro, Ore petens agii confestim se benedici. Explevit. Cum rege manens, sat multa benigno Obtinuit merito pecuaria, praedia, census, Atque monasterium vulgari nomine HRipis. Qui non aeratas instabat condere gazas, Dapsilis ast cunctis, dedans hermenia vitae, Pauperibus largas praebebat sedulus escas, Exemplo pendens cogitet quid spiritus ardens. </poem> ==VIII. Ab Aegilberto Gallo episcopo presbyter ordinatur.== <poem> Materiem fandi dabit amodo gratia tanti. Interea Boreae praesul defertur ab oris. 133.0987C| Aegilbertus erat, doctrinae robore mactus, Astabat ducibus, suadens quae mandat Jesus. Is mox Wilfridi vitam meritumque notavit Praecipuum. Sermone ducis sententia fertur, Utile personam gradibus donando beari Divinis, quam non hebetet censura palustris. Allegat praesul facilis: verum ille juventae Excursus trepidat, ne forsan mobilis aetas Praecipitem pravae retrahat per competa sectae. Tandem colla jugo subdens delecta petito, Ordinis aptatur caelebs in honore secundi [i. e. sacerdotii]. Tum magis atque magis fructu meliore gravescens, Sufficiebat ovans cunctis documenta salutis. </poem> ==IX. Schismate exhorto de Paschate, Wilfridus Scotos revincit.== <poem> 133.0987D| Orta dehinc pestis geminum discludit in orbem Unicolam verae fidei sat morbide plebem. Dumque tremunt bifido corruptae schismate partes, Eoo coiere simul, gelida sed et Arcto, 133.0988A| Scottica plebs, et Picta cohors, vulgusque Britannum. Hinc regale decus, ephoeborumque manipli, Turba senum, praesul violento deditus Euro. Stant acies dubio certatim fine retentae, Publica declivae fiunt divortia lunae. Inde loquax positae Colmanus episcopus umbrae, Dat praecepta prior subito lapsura fragore. Nos seriem patriam, non frivola scripta tenemus, Discipulo Eusebii Polycarpo dante Joannis. Ille etenim bis septenae sub tempore phoebae, Sanctum praefixit nobis fore Pascha colendum: Atque nefas dixit, si quis contraria sentit. Docte quidem morem narrans depromsit avitum, Utpote praeteritae recolens choragia zoae [vitae]. Sed non aequatis appendit lancibus aequi 133.0988B| Testamenta Dei, veris aequata chylindris. Condoluere Patres, caeco quia numine fratres Nituntur validis tabularia menda tueri, Obicibus faciles nec cedunt posse refelli. Heroum jussu clivosi tramitis atqu Anfractus lubricae prudenter devia sectae Wilfridus legitur spermologus arte sagaci Pellere, nota peregrinae cui famina glossae. Hinc dubios inter cuneos orator adorsus: Ter centum memini ter senos atque gerontas, Limpida collectim Nicaeae exempla tulisse. Quae si perspiciant, mox eluctabitur omnis Desidiae scabies, torvis illata chelydris. Metarunt etenim ter seni themata cycli In sese refluos juncto monade recursus. 133.0988C| Hic tenet: ignorat sed hunc gens indiga veri, Caecutiens lippis quid differt discere ocellis. Dixerat, effertur legionum valde favore. Addit praeterea plano sermone profatus: Haec immota manent cunctos oracula soles. Stirps quaecumque volet fixos obvertere fines, Tartara flammiferis sudibus sub acerba rotetur. Quo dicto siluit Princeps, canique sequaces Frigida convulsis vexabant pectora pugnis. Solvitur in tenerum confestim concio luctum. Dulcia post modicum rex mitis protulit ora: Condecet eniti poenis Acherontis adusti, Exemptas justis mentes miscere suadelis, Dicite, quaeso, Patres [f. fidei] fervore calentes, 133.0988D| Numquid olympiaca Petro quis major in aula? Quem nos et prisci dudum legere tyranni. An Columchilla quo plebs infausta superbit? Synodus elata respondit voce beata: Petrus ab altithrono donatus desmate Jesu, Difficit ignavae torquentia lora senectae, 133.0989A| Suscipit elisiis justum spiramina zetis [mansionibus], Utpote coelestes retinens pro munere claves. Hunc, inquit, plebes, hunc amplexemur et omnes, Ne non vitalis pandatur regia templi. Rex ait, et victi cesserunt improbe Picti, Colmanusque suas inglorius abjicit arces, Malens Ausonias victus dissolvere leges. </poem> ==X. Eboraci designatur episcopus. In Gallia vult ordinari.== <poem> Auxit rorigeri per quem micat astrea coeli Victoris specimen, quem jam transvexerat Alpem. Nam postquam dicto sedes viduata patrono; Consulto Regis, necnon hortamine plebis, Lactea suspensis qui praebeat ubera mandris, 133.0989B| Wilfridum patria creverunt voce legendum, Lilia suppressis et norit comere lappis. Territus ipse quidem viridis pro tempore succi, Mille movens animo balearica tela nefandi Hostis, et ignotas aegrotis sensibus auras. Sed ne blasphemae ruat in praerupta catervae, Aut vitet sceleris madidas lustrare lacunas; Suscepit humilis quid fors jubet imperialis. Ergo manet solitus succincto sudor alumno, Emicuit quamvis genialis flamine vertex. Convenere dies graduum, quibus ardua moles Excipienda viro. Tunc fatur regibus ultro: Inconcussa, duces, vestri sententia, quaeso, Si fortunatis agitat mea dogmata fatis, Primum praeteriti fas est meminisse laboris. 133.0989C| Nam superest recidiva lues dum lisque veterna, Monstris haud patiar maculatis colla beari. Gallica non paucis pavit me glarea aristis [annis], Hesperiumque decus laribus servatur in illis. Illac commissi properans sandalia juris Accipiam, pontus ni forte repagula nostris Classibus opponat, valido turbone coactus. Indulgent proceres, magnates, necne calones. </poem> ==XI. Fretum trajicit. Consecratur.== <poem> Mox rebus gestis ornatur regia classis, Coelicolae socias laeta exceptura phalanges. Navita felicis defixit stigmata clavi. Multiplices nectens malo trutinante rudentes. Solvitur, et laxis fastigia spumea verrunt 133.0989D| Ocius antemnis pelagi, nec inepta capessunt Littora, gratanti subeunt et pectore portum. Interea placidi patuit legatio nautae. Pontifices coeunt alacres, ut nota voluntas In conventiculis adsumitur immaculatis, Pertonuitque tubis aedes pretiosa beatis. Stat duodena cohors multis stipata columnis, Exsultant jubilo miscentes organa sistro, Mystica veriloquo traduntur et arma ministro. Occiput effuso gratis pinguescit olivo, 133.0990A| Candiduli primum renitent ornacula lini, Aurifluae rutilant serrano murice zonae, Comuntur roseo candentia podere colla, Gemmata vehitur archontum more curuli, Induit ormiscum subiit hoc schemate templum. Postquam signa tulit multo radiata metallo, Astitit, eucharis [eucharistia] libamina consecrat aris, Omnibus expletis remeat, navemque subintrat. </poem> ==XII. Rediens tempestate jactatur. A praedonibus impetitur. Victor portum attingit.== <poem> Sed quia felices tentatio comprobat omnes Indivisa comes; dum tensis alta pererrant Marmora Psalmigraphi recolentes orgia velis Ecce repentinis pontus fundotenus undis Infremuit, casus agitans artemo minaces 133.0990B| Longe sub ignotis minitat labentia ripis Agmina dira pati vicinae impendia mortis. Incumbunt remis, vexatur languida puppis. Cruribus ipse Pater navalia procubus arma Confirmat positis, intentans lumina coelis. Ecce sub infausti contraria littora portus Gens effera suis casum spectabat in armis, Praedari fragilem captiva plebe carinam. Quos Pater intuitus, humili sermone precatus: Naufragium servatis, ait, sed sponte mearum Grandia contribuam, resipiscite, munera rerum. Nos equidem gravis afflictat violentia ponti: Sed velox aderit, fateor, miseratio Christi. Stans volucres augur solitus servare sinistras, 133.0990C| Despumat tumidis oracula saeva labellis: Eumenides furias vocitat sub murmure Parcas, Manibus infernis ut fortis mandat Erinis [Erinnys] Expedit admisso plebs cara cruore litari. Hoc ait, et properans bellum ferale perurget. Praesul item sanctas tendens ad sidera palmas, Invocat auxilium divinitus adfore magnum. Haec inter tereti juvenis scutale lapillo Ornat, et infandi torquens per inania vatis, Figens sincipiti trajecit in antra cerebri. Corruit utque vafer, clamoribus aestuat aether Cara dehinc recolit pastor miracula David: Incubat ipse magis, avertitur impia pestis. Conclamant acies truculento marte ruentes, Vocibus infestis concursant agmina regis. 133.0990D| Quid plura? quoties crudelia bella lacessunt, Excipiunt ictus Jesu vigilante cruentos. Unde quater victi remeant, victorque sereno Evehitur pelago, frustratus remige quino, Optatumque tenent repetito limite portum. </poem> ==XII. Ceadda Eboraci substituto, in HRipense monasterium secedit. A Volfario rege Merciorum expetitur. Cantiae ministros ordinat, monasteria construit.== <poem> Hi quoque quos pridem regalis concio victos 133.0991A| Expulerat, fraude tantum potuere mereri. Gallica detentus ponto dum rura vagatus, Temperiem lente speraret adesse jocundam, Mutavit malefida locum defectio regis. Constituunt etenim perverso canone Coeddam, Moribus acclinem, doctrinae robore fortem, Praesulis eximii servare cubilia: sicque Audacter vivo sponsam rapuere marito. Obvia turba Patri luctu quatiente revelat, Divertitque humilis sub nota mapalia HRipis. Usque adeon, potuit quisquam nescire moveri? Non hunc subreptae tanto discrimine sedes, Non illum sumti multo luctamine fasces, Aut labor, aut tumidi conterruit ira profundi: Spe meliore manet latebris contectus in illis. 133.0991B| Saepe licet proprias videtur pascere ovillas, Nulla datur requies, vicino urgente colono. Quaeritur a ducibus, quorum Wlfarius unus, Nobilibus pollens per Mercica regna triumphis; Vix potuit fato pastorem efferre locello. Qui postquam meruit tanto doctore potiri, Affectu coluit, terris et honore ditavit. Ekbertus vero, quem Cantia rura timebant, Dum pastore caret, flexo rogitamine poscit, Ordinet ut sacros decreto more ministros. His ita digestis, natales prospere fines Asseculis fultus repetit fastu sine multis. Plures instituit normali tramite cellas. Vitam privato servare monebat asylo. Se quoque continuis ter ducti solibus anni 133.0991C| Accinxit solitis fidei pugnacibus armis: Nec cessit diri spolians capitolia furis. </poem> ==XIV. A Theodoro sedi restituitur.== <poem> Emensis igitur praedicti temporis annis, Mittitur Ausoniis pastorum praesul ab oris Cultor justitiae Theodorus ac pietatis. Comperit ut justum collata sede revulsum, In commune dolet violatae foedera legis. Mox foribus raptis Coeddam dimovit, et apte Praefecit sedi longum pastore vacanti, Wilfridumque suis redimivit protinus aulis. Sic patiens meruit collato jure pacisci. </poem> ==XV. Templum resarcit. H Ripensem basilicam sacrat.== <poem> 133.0991D| Redditus ergo suis, instabat promtius illis. Ecclesiae vero fundamina cassa vetustae, Culmina dissuto violabant trabe palumbes. Humida contrito stillabant assere tecta: Livida nudato suggrundia pariete passa Imbricibus nullis: pluviae quacunque vagantur. Pendula discissis fluitant laquearia tignis, 133.0992A| Fornice marcebant cataractae dilapidato. His ita contuitis, exhorruit ilicet alti Viribus ingenii reparare peribula templi. Incumbunt fessi vasto sudore latomi, Nec minus approperant opicizi ( sic ) emblemata proni Arcus incultos hyalino [vitreo] claudere velo. Pondus et informes atlantes [columnas] ferre priores Jussit et expletum: lymphis perfunditur absis, Albanturque suis lustrata altaria peplis. Exin glorifico persolvit munia Christo. Crescit summa viri, crescit dilectio sancti, Virtutum genitrix almorum florida nutrix. Non igitur coeptum dissolvit dexia [i. e. prosperitas] votum, Picria neve tulit. Seu dissologia [discordia] rupit, 133.0992B| Theosopho spirans animo cognata synergus Oppida diffuso HRipis amplificare colurno. Illic planata decusatim vomere terra, Symmetriis perpendiculo perfecte libratis, Ecclesiam statuit, talamum Christoque dicavit, Tandem post paucas ornatis rebus imeras. Convenere duces, necnon basileia pubes, Tristatae comites, vulgi promiscua strages, Ecclesiae proceres aedem pro more beantes, Ornarunt altare Petri sub honore canori. Stans in cancellis dat cunctis sperma salutis, Regibus edixit, repetitaque rura recepit, Verbo necne cibo triduo turbam satiavit. Optima quaeque dedit libens exenia miris 133.0992C| Deflorata modis, capsacibus [atque gemellis (gemmulis) Codex aurato conseptus grammate scriptus, Auctus ( sic ) evangelicum servans in corpore textum. Cumque benignivolo persolveret omnia corde, Inflatur nullo Jesu moderamine typho. Quapropter merita donatus digne chorea Floruit, ut quondam Moysi sub tempore lampas, Pandens aeternae callem patriamque quietis, Atque domos sibimet superae religionis amicas. </poem> ==XVI. Baptizatos confirmat. Puerum mortuum suscitat, eumque baptizat et Deo sacrat.== <poem> Quid? loquar an sileam? verbi da, Christe, lucernam. Exiguum dixi, liceat jam rumpere longas 133.0992D| Inscitia cogente moras, ne lingua pudorem Praesumtrix tulerit. Neque enim modo sufficit ulla Virtutum pelagus percurrere rite tuarum, Quas meruere tui per te complere coloni. E numero quorum Wilfridus marchio summus, Nobiliter superae ducens per pascua vitae Pastor alebat oves: ut propulit eminus hostes, 133.0993A| Monstrabat liquidis salvandos tinguere lymphis In Patris et Nati necnon et Flaminis almi Nomine, chrismales adhibens Pater ipse fluores. Quem populi pulcra medium cinxere corona. Ecce per offusas denso tamen agmine turmas Plena metu mulier, defunctae funera prolis, Sandapilam fugiens, fessis ostentat in ulnis. Stat turbis immista fides, terrorque gementem Afflictant tacitis circum praecordia flagris. Tum Pater accessit, mox pallida conspicit ora. Obstipuit, haesitque loco temeraria latrix, Pronior incubuit, luctum singultibus auxit. O Pater, elatam noli deponere dextram. Orbatam nato matrem cur despicis uno? En qui confirmas Christum fore [esse] cunctipotentem, 133.0993B| Imple fidem gestis, miserae da pignus alumnae. Ingeminat querulas instanti murmure voces. Concio concurrit gemitu collecta misellae. Fit plangor grandis. Tandem compassus herilis Praesul, agit tacitas sancto sub pectore grates, Perfida quod novit Jesum rogitare caterva. Moxque solo fixus claros in corde meatus Tunc reserat, faciem lacrymis et corcula palmis Afficit, Adonaique pio clamore citavit. Consurgens autem praesensit adesse salutem. Timpora cumque manu palpasset frigida; functus Caesariem movit, vitali redditus aura. Vulgus inexpletas confusis vocibus odas, Haec ubi sunt patrata, dedit: puer illico sacris 133.0993C| Baptizatur aquis, miserae dans gaudia matri. Protinus acceptum secum portavit alendum, Jussa patri post septenos ut redderet annos. Ast cogente fero contemsit dicta marito, Exsul ad externos fugiens cum prole Britannos. Nec multum latuit. Posthaec non sponte reduxit Praefectus puerum quidam Patris in dominatum, Exin divinis illum famulatibus addit. Pluribus exemplo puer isdem profuit almo. Tunc fax emicuit, quae inter crepitacula fulsit. </poem> ==XVII. Angliae felix status. Egfridus rex Nortanhumbrorum Pictos rebelles perdomat Wilfridi meritis.== <poem> Anglum tum gemina fulgebat lampade regnum. Pontifices regis consulto digna gerebant, Rex quoque praesulibus latria servibat honora. 133.0993D| Summa quies plebi legalia jura tenenti. Frugiferis gravida gaudebant horrea glebis, Epibatae [nautae] faciles ausu sprevere latrones. Classica dira silent, nec formidatur egestas: 133.0994A| Promicat Ecclesia pacato foedere nexa. Laetifer invidit, conamina mille reclusit, Rumperet ut sanctam perverso schismate pacem. Aggeribus crassis nisa est gens Picta rebellis, Anglorum solitas jam tunc non ferre catenas. Egfridus imperii largas retinebat habenas. Conjunx alma viro Edildrid, famosa virago, Addita conjugio vixit castissima virgo. Princeps ergo leves animo flammante cohortes Admovet, indomitoque reos mucrone trucidat. Exclusere duos caesis ex hostibus amnes, Manubiis fratri regis venere manipli, Dant stragem late, redeunt in colla catenae: Perfruitur magno rex victor longe triumpho. Non armis etenim raro cum milite vicit: 133.0994B| Sed virtute Dei, meritis et praesulis almi, Obtinuit gentes vacuo turgore minaces. </poem> ==XVIII. Mercii quoque perdomantur.== <poem> Nec minus innumeras, dum Mercica regna tumerent, Cuspide confossas stravit rex iste catervas. Quorum dux cessit fugiens, aevoque sequenti Addidit Arctois borealia sceptra triumphis, Fultus magnifico Wilfridi plane rogatu. </poem> ==XIX. Wilfridus pie vivit.== <poem> Virtus ergo viri nullo sudore remitti, Neve supercilio subrectis nisibus extra Justitiae verum diduci quibat oestrum [stimulum]. Sane per ignotas instanter mente pererrans, Divinae gentes sationis tempore passim Dilatans, exercitium non segne gerebat. 133.0994C| Excubiis pernox gaudens instare secretis, Corpus perspicuis castum purgat in undis. Ingeniti fervore laris ne torreat ustum. Non ardor Phoebi, non algida tempora brumae Dulcia conceptae rupere volumina curae: Donec apostolicis jamjam defecta senectus Praeceptis tanto meruit squalore resolvi. Nec solus poti scyphum consumere rivi Fas fore decrevit: jejunia laeta luebat, Subjectosque viam praecurrens duxit in artam. Conflua turba ducum soboles conferre sub ipsum Gaudebat, mirata piam morum probitatem, Seu servire Deo, seu nosse palatia justo. Haec quoque falsiloquis praebebant jura linguis, Ast athleta Dei contectus vellere pacis, 133.0994D| Obsequium mitis odiis suffibat acerbis. </poem> ==XX. S. Andreae basilicam condit. Elisum sospitati redintegrat.== <poem> Praeterea templum caesis instaurat arenis, 133.0995A| Circumdans caecis sinuato fornice cryptis, Lenibus obductas pingens flavoribus aulas. Mox recolit tardae collata juvamina linguae, Andreaeque pii vocitamen contulit arae. Invidia mortiferi non defuit aura chelydri. Trullissant etenim muri dum futilis alta, Corruit in praeceps colliso corpore frater. Cruscula gressuros non norunt solvere tractus, Elisisque tori [colli] marcescunt horride fibris. Ultima cum timidae traheret suspiria vitae, Concurrunt tristes ad haec funebria plebes. Praescia mens Patris statim cognovit in antris. Extimplo lacrymis puro de pectore fusis, Hortatur reliquos Dominum obsecrare dolentes, Ut reparet laesam pastor supremus ovillam. 133.0995B| Adfuit, et properam sumserunt membra salutem, Erubuit laetum vita mediante repulsum. Quapropter magni laudarunt munera Christi. </poem> ==XXI. Ermemburgae reginae impulsu Egifridus rex. Theodori consensu, Wilfridis dioecesim in tres partitur. Romam appellat Wilfridus. Insectantium poenas praedicit.== <poem> Daemonis ira fremens tantam vult subdole gnosiu Fallere, delecto quo primum milite caeso Invalidi fragiles perterreat agminis hastas. Plurima maturans antiqua recurrit ad arma, Corrupitque levem regis morbose jugalem. Haec virosa malae jaciens tum tela pharetrae, Corcula strophoso violavit vulnere regis, Rancidulis infesta modis, ceu garrula perdix, 133.0995C| Culpabat justum collatis rebus abuti. Gloria namque viro totis a partibus orbis, Agricolae plures, fecundae gramina terrae, Procurvi proceres, juvenum fetura locuples, Insuper aethereae monachorum concio vitae. Postquam pestiferum penetravit corda venenum, Adscivere suis deceptum prone loquelis Veri doctorem, justi quoque pene sequacem Theodorum, supra cecinit quem rustica musa. Annuit ipse quidem regalibus improbe coeptis, Substituens ternos sub nomine praesulis intra Contiguos Patri fines illo usque monarchas (episcopos). Audiit Eutyches quid rex sibi contrahat, imas Percontare volens naevo sine criminis iras, 133.0995D| Alta petit lento triclinia opipare gressu. 133.0996A| Ecce faces tanti stimulatoresque pericli Obriguere metu, commentaturque maligna. Cur laedor, Pater, inquit, ab his, quos nulla fatigat Nostrarum, fateor, impune molestia legum? Nos, aiunt, facinus quamvis cogente senatu Ponimus, haud quodquam nefas decreta refelli. Sic testes scelerum firi [fieri] potuere suorum. Antistes vero nollens desistere coepto, Quidquid ei pravum pseudo-theosebia nectit, Romuleo sanxit voto fore discutiendum. Intuitus quosdam foedo insultare cachinno: O utinam laetos pueri feliciter annos Ducatis! sed gaudia sors infesta resolvet. Nec prius in refluos venient haec tempora soles, Immatura nimis quam tristia fata luatis. 133.0996B| Haec ait, et sobrio compressit verba palato. Alfwine post jugulum populi luxere profatum, Inferias caeso dantes moerendo Clitoni Cujus post tumulum fratris victoria fluxit. </poem> ==XXII. Mare transmisso ad Fresones deportatus verbum Dei praedicat.== <poem> His ita compertis rediit, laetoque negatas Corde revisit oves, arentia pectora blandis Paulatim reparat solamina dando loquelis. Interea pernix obliquo littore celox [scapha] Solvitur, aequoreos pertentatura meatus. Quam circum monachi, dextra laevaque relicti, Fausta patri pariter lacrymosis questibus orant. Tunc inimica seges igni tradenda perenni, Non contenta suae virus fudisse kakiae [malitiae,] 133.0996C| Legatos regi Francorum dirigit, atque Oeconomum Domini praedati impune petivit. Sed superi pietate ducis conamina falsa Macario nullas quibant inferre ruinas. Laetiferas vero scrobibus versute latentes Decipulas sensit Winfridus praesul, eisdem Perditus insidiis, tantum monogrammate lusus. Praeterea flabris aliorsum prospere versis, Freisonum laetis portum percepit in oris. Gentiles stupuere nimis, sed summa mekotes ( sic ) Regem cum ducibus placatos reddidit omnes. Categorans [praedicans] ergo divinum sperma popello, Aperuit dulces in falsis rupibus amnes. Tum pecudum fetura habilis, tum semen in arvis 133.0996D| Crevit, et exsultant sollemniter opiliones. 133.0997A| Post modicum multis tribuit baptisma salutis, Et fundavit eas Wilbrordus quas habet arces, Aequiparans tantum fidei fervore magistrum. </poem> ==XXIII. Frisonum regem in Wilfridum accendere nititur Ebroinus.== <poem> Nec tutela ducem, quem multae copia gazae Francorum rupit, furiis accendit acerbis. Syngraphidem sculpsit, munus venale notavit, Quiret Adalgisum collatis subdole regem Implanare opibus Efruinus [Ebroinus] philocompos Legati properant, paraphrastica jussa revelant. Rex vero phronymus scindens ferale volumen, Aspernatus eos, flammis projecit in altis. Imprecor aeterno pereat sic caumate, quisquis Compactae quaerit fidei dissolvere nodos, 133.0997B| Infit: et infestos jussit remeare sodales. Haud dubium quin lustratus fulgore superno, Ad cunas agii quondam qui luxit ab alto. </poem> ==XXIV. Apostrophe ad reginam.== <poem> Imprudens mulier, justum furialibus armis. Cur stimulas? sat erat patria expunxisse beatum. Quid mare sollicitas? quid casses abde charybdi? Num tibi quadripatens obedit machina ruris? Tene jubente poli rutilabit dextimus axis? Siste, capesse fidem, dynami capieris eadem, Ocius amisso mutaberis ipsa marito, Grassatrix scelerum fies inimica luporum, Christi candidulos pasces modo mitior agnos. Quem nunc persequeris, posthac devota sequeris, 133.0997C| Multa dehinc populis adhibens monimenta salutis. Ista per ecstasin scalpello lusimus unco. Coepta libet solito nunc insanire cothurno. </poem> ==XXV. Wilfridus ad Dagobertum se recipit.== <poem> Ver gelidos tepidis jam solverat aestibus Alpes, Viribus adsumtis cum praesul laetus ab illis Gallica rura petens exivit finibus, atque Nota subit fidens Dagoberti moenia regis. Is equidem merito, venturus ut adseret ordo, Publica suscepto praebebat laeta patrono. Perditus, ut nostis, inquit, popularibus alis, Excepi moestas tenero olim somate erumnas. Adscendi tremulum non multo remige lembum, Pulsus ad ignavos adulescens exsul Hibernos. 133.0997D| En vobis, cujus merui tutamine reddi; Per me, perque tuam, miles delecte, salutem, Si qua fides animo, tantum servemus amicum. 133.0998A| Exsultant proceres: neque enim leve principis extra Praecipuum fas est subjectos velle meare. Obtulit egregias immenso oromate sedes, Ire catillatum nec vult rex ultra beatum Friguttire, petit vetitas alacrior arces. Magnanimus vero votis regalibus heros. Non cessit: verum rebus sociisque levatus, Quin etiam sumto Deodato praesule pergit. Rursus ab objecto properans sibi rege paratum Vadit ad hospitium. Bertherus namque patentes Imperitans terras multo terrore regebat. Ipse pio solans justum suscepit amore. Post epulas et post grati carchesia bacchi, Rex coepit narrare Patri, qui livida civis Viderit orsa mali sese violare volentis. 133.0998B| Ast ego praeteriti memor, inquit, sancte, pericli, Ut quondam tellure mea privatus, amaras Externo sub rege degens sensi cicatrices. Foedere sed multo quamvis servatus ab humo, Evasi saevos discedens liber amicos. Me quoque muneribus voluerunt fallere latis, Quo te deciperent glauci lacerando Britanni. Quod si me fidei gentilis amore tenacis Vendere despexit, te nec minus ipse fovebo. Claxendix tonuit, comites rex promtulus auxit. Sic Romana petunt pernicibus atria plantis. </poem> ==XXVI. Ipso praesente Romae synodus convocatur, in qua restituitur Wilfridus.== <poem> Cursores sed jam praemiserat archipolites Theodorus. Tum Wilfridi pia fama beati 133.0998C| Ausonias notis penetravit nutibus aulas. Euge ciunt cives certatim protinus omnes. Exterit abiegnas Petri dignissime valvas. Agatho apostolicas decorabat praesul habenas, Justitia simplex, aequi non marcidus auspex. Edictum posuit, patrium syntagma gregavit, Atque quater duodena Patrum, nectente diade Agmina conduxit, communi famine dixit: Cultus et Ecclesiae fucatur sanctio priscae, Ni coquat emersas calor ecclesiasticus herbas. Anglica comperimus vexari pessime regna, Dum praeter fixos fiunt discidia fines. Arguto fratres fratrum discrimine clades. Pendite ne rudibus pereant antiqua bilibris. 133.0998D| Primores Itali trutina pietatis adulti, Talia doctiloquo retulerunt fata magistro: Incipe, pastor, habes veterum decreta virorum. 133.0999A| Nunc illos admitte, placet, quos multa fatigant Instigante fide spatiosae incommoda terrae. Decernes sermone pio, quid subditus ordo, Et quid quaeque colant, seu quid vitare jubentur Ecclesiae, scelus hoc pacto vacuabitur omne. Allusit: statimque sacras Wilfridus in aedes Cogitur ipse suas jussus narrare querelas. Obtulit expressum Patribus diploma legendum, Ut patriae curas ovium ceu lucra piarum Sedulus obsequio tractaverit, utque dicatas Invidia cogente fores suspenderit, atque Eheu pontificum fraudes qui more procorum Ornatam proprio sponsam invasere patrono. Non ego criminibus quemquam depravo peractis. Praestolor Hesperia qui judicer, inquit, ab aula, 133.0999B| Omnia versifico longum exanthlare relatu. Alternae perhibent sincera oracula partes Expromisisse virum: prorsus hunc esse legendum, Cujus apostolico solidandae robore vires, Hoc virus ne serpat, et incautos malesano Inficiat succo, dum Justum pessimat atrox. Annuit, et scriptis legalibus archierarchus [papa] Theodoro regique jubet sancita notari. Ni pietate pari conservent jussa magistri, Judicio Domini cunctos anathemate plecti, Quaerentes animam sine re damnare beati. </poem> ==XXVII. Dagoberto bello impetito et caeso Wilfridus ob ipsum servatum convicio appetitur.== <poem> His ita fundatis, ne sicut apostata vilis, Aut legum profugus sola quaerat perdere nota; 133.0999C| Limitibus planis excessit finibus illis. Uritur infestus humanae prolis amicus, Commaculare bonum perquirens livide votum. Nam properans patuli dum verreret aequora campi, Conglomerata suis furunt collegia signis Noxia, regali, ceu fertur, sanguine fuso. Civiles etenim Dagobertus Marchio dextras Senserat, et rigidum capulotenus inguine ferrum. Praelia vibratis intentant comminus hastis. Arduus excusso quorum convicia telo Unus pontifici foedo sic ingerit ore: Delator patriae petulans, moribunde viator, Gallica tu pridem violasti sceptra, relato, Qui periit caesus, quem jure sequere, tyranno. An pravum gessi, regem dum forte remisi? 133.0999D| Inquit, et opto pati gaudens pro nomine Christi. Mox truculenta ruunt hastilia: deinde remissis Acclines rogitant ancilibus ut benedicat. Crediderim rutilo perculsi fulminis igne, Quod patuit mundo, dum matris fluxit ab alvo. </poem> ==XXVIII. In Angliam reversus litteras exhibet pontificias.== <poem> Nil metuens ergo pertransit gramina tuto, Securusque cavas intrat velociter alnos [naves]. 133.1000A| Multivido fratrum post haec oramine fultus, Auctorata ferens Petri vexilla beati, Regales adiit, dans rectis gaudia, postes. Bullatas offert signato cortice chartas. Confestim doctae pariter coiere catervae, Quid narret Romanus apex, audire paratae. Archistrateios solio prospectat ab alto, Jus crudele sacris ausus dictare loquelis. </poem> ==XXIX. Quibus spretis, ipse in carcerem conjicitur.== <poem> Post evangelicum catorthoma, post recitatas Sedis apostolicae causas, indigne ferebant Oppositi quidam raptam persolvere praedam. Urgebantur acri furioso pectore bile: Permulcentque, nefas: perverso fasmate [famine] regem 133.1000B| Spernere syngraphas furtivis rebus adeptas: Symmystenque Dei gaudent sychophanta notari. Tandem semoto Patrem trusere locello, Blanda retractantem regis promissa superni, Olim qui dixit, qui vos hic, me quoque spernit. Tum regina gravis hujusce schismatis auctrix, Praesumsit pretias [pretiosas] sancto divellere capsas, Non impune sibi tantam sociata rapinam. </poem> ==XXX. Oratio ipsius ad suos.== <poem> Ergo opibus sociis pessumdatus inclytus heros, Famina mirifico fratribus depromsit ab ore. Gloria multa, loquens, multo captanda labore. Cana Patrum series, longos experta dolores, 133.1000C| Vincere multiplices meruit divinitus hostes. Heroum duodenus apex patiendo beatas Sidereumque decus Jesu tribuente coronas Excepit, multum modico lucratur ab ipso. Nostra licet duram patiantur corpora sortem, Mentes triticeo coelis indentur acervo, Quo fruges animae capientur mox locupletes. Praemia non quaerat, ni qui tolerando triumphat. Dixit, et actutum lictorum torva vorago Obstitit, et raptum tenebroso vinxit in antro. </poem> ==XXXI. In carcere illustratur luce superna.== <poem> Qualem te, pastor, laetum tristemve fatebor? Laetabare quidem te Christi post fore risten ( sic ); Flebas damna gregis pastorum verbere laesi. Actu coenoso dum stringeris undique vallo, 133.1000D| Num solito non quivisti fulgore potiri? Exacuere leves inimici frustra ligones, Nequiquam ancipites inspicant acrius enses. Tempestiva tibi funduntur lumina coelis, Inviso properat consueta porismate [meatu] lampas, Pervigil excubias Jesu dum solvis amatas. Testis adest custos, ergastula saeva serenis Inspiciens radiare focis in tempore noctis. 133.1001A| Quid minus a Petro, cui lumen fulserat arto? Digne quidem parili posthac donabere serto, Quem voto sequeris, quem tormentis imitaris. Et ne desperes, aequo splendore nitescis. </poem> ==XXXII. Pontificias litteras violari non patitur.== <poem> Interea multis vexatur fraudibus almos Exsecrare apices, actusque probare feroces. Vertex si capulo, dixit, caedatur acerbo, Aut terebrent costas instantia pila tenellas; Unum iota meo nunquam frustrabitur astu, Quae sanxere Patres Petri documenta sequentes. Sic legit fuscos primatum offendere vultus Non et apostolicos consensit fallere ritus. </poem> ==XXXIII. Praesidis uxorem pene exanimem sanat.== <poem> 133.1001B| Carpitur inde gravi conjunx dilecta veterno Praesidis, infaustas ha ha! procurantis habenas. Corpore contrito, compagibus atque solutis, Mortua contractis fluitabant viscera nervis. Sensu pene carens, extis jam condolomatis Grande viro scrupulum congesserat, extima vitae Spectanti, dum praeteritae spiramina reddat. Protrahit illa moras: tandem velociter artas Vir supplex satagit sancto reserare catenas. Fletibus haud modicis deposcit opem medicantis. Ergo Pater, solito pietatis munere fisus, Passibus approperat conferre juvamen anhelis. Adfuit, et turbas removeri jussit adactas. Hinc precibus fusis, perfudit viscera lymphis: Mox rediit priscos vitalis fervor in artus. 133.1001C| Nil nocuere virum crudelia lora beatum: Quin alacri vultu lucum remeavit in ipsum, Nec puduit tetras iterum curare cavernas. Praefecto cognomen erat quem diximus Osferd ( al. Osfred,) Conjugis ereptae vocitamen dicitur Ebbae, Post modicum sacro gaudebat condita velo. </poem> ==XXXIV. Artius religatur, sed frustra. Solvitur.== <poem> At Praeses timidus, rerumque stupore coactus, Malle pati propriae dixit dispendia vitae Intimat, et saevo quam justum prodere regi Isque tumens nimium praecipit acerbius illum Compedibus rigidi damnatum carcere ferri Stringere, mutata custodis sorte prioris. Urgentur chalybes furcos aptare bicornes, 133.1001D| Et sterili funes nexare labore trilices, Quis terrere queant athletae corda ligati. Sed quo suppliciis animo mordacius instant, Prorsus eo minimum se profecisse stupebant. Nam quaecunque sacris nectebant vincula membris; Aut diffusa cadunt, aut forte incongrua fiunt: Artubus innocuis libertas cessit herilis. O crudele genus! frustra contunditur incus. O scelerata manus! quid prodest laedere corpus? Non metuit jugulum, quem contremit indere lorum. Digne satis gressus tremulae fugere catenae, 133.1002A| Pacifice qui currebant per competa vitae. Ergo alacres pastor curans mitissimus agnos, Lingua perdocuit, manibus baptismate tinxit. </poem> ==XXXV. Regina ob sublatum reliquiarium punitur. Wilfrido liberato convalescit.== <poem> Oppida commissi verum dum marchio regni Permeat, illecebras explens pompose caducas, Ecce repentino turbantur gaudia casu. Dum raptis etenim conjunx regalis abuti Audet relliquiis, spirans typho impietatis; Vindex ira subit, satan per viscera gannit: Quem coluit petulans, hujus sit hospita bacchans. Talibus attonitis accessit regia nutrix Anne patent, inquit, veteris commissa piacli? Extera Wilfridum violant ergastula justum: 133.1002B| At tua terrifico quatiuntur daemone membra. Sprevisti emeritas Petri de culmine chartas: Excipis en dignas irato judice poenas. Capsaces [phylacteria] collo demsisti immunda verendo: Nunc moribunda Baal vinciris et ipsa veruto. Naribus immanes ceu fundens torridus ignes, Rex aderat, quem sic genitrix affatur honesta: Jam memor esto tui, loetargum subrue, fili, Ultio dilectam profligat summa jugalem. Sed tu sceptrigeram si vis augescere dextram, Vincula solve viri, quoquam sine crimine nexi: Et si fers animo, jubeas discedere regno. Annuit invitus, patuit mox carcer apertus, Reddidit et claram nubes densissima stellam. 133.1002C| Protinus immeritam sensit regina medelam. </poem> ==XXXVI. Wilfridus liber deserit patriam. Palabundus adversariorum factione.== <poem> Excedens igitur patriam cognataque rura Deserit, australesque petit velut advena terras. Nobilis expulsum per devia quaeque viator Obvius excepit, mundi quia summa potestas Indefinito praefixerat omnia verbo, Defore nil justis spondens pro se tribulatis. Regia progenies Berthwaldus munere dives Nec latuit: statimque furor hostilis inarsit. Sed Pater a solito nunquam sudore fatiscens, Instruxit gregibus monastica jura fugatis. Jam fati tellure viri tunc invida pestis Corda ducis zabuli praestrinxit hospitis apti, 133.1002D| Fratris Edilredi per Mercica regna decori, Cujus in obsequio conjunx inimica manebat, Ekfridi germana trucis tumidique tyranni. Hi pulsare virum multo terrore serenum Haud cessant, coguntque datam molimine pravo Degenerare fidem. Sic compulit ire carentem Hospitis auxilio, comitatum praeduce Christo. Profecto alterius susceptus regis in aulis, Femineas patitur instinctu daemonis iras. Ermenburgis enim totius criminis altrix, Cladibus, ut cecinit praemisso musa tenore, 133.1003A| Multimodis torsit tantum furibunda patronum: Saeva soror cujus Centwine regia conjunx Expulit indemnem nullum servata [servando] pudorem. </poem> ==XXXVII. Ad Australes Saxones se recipit. Regem Edilwalk cum suis Christo lucratur. Coenobia construit.== <poem> Quid strides, peritura seges, aut sulfure averni Perpete torreris? en aspernata probabis. Ipse sibi patriam praesul non longe jacentem Adquiret, nondum divino vomere scissam. Non licuit cultis committere semina sulcis. Anne vacat saltem steriles invertere glebas? Non timet exsilium qui gestat pectore Christum. Gens igitur quaedam, scopulosis indita terris, 133.1003B| Saltibus incultis, et densis consita dumis, Non facilem propriis aditum praebebat in arvis: Gens ignara Dei, simulacris dedita vanis. Hanc adit intrepidus, sincero dogmate fretus, Adsistensque duci, pertractat munia Christi. Foedere complacito statim captatur ab ipso, Non auri pretio, ferro non hostis avaro: Juravit pactos nunquam dissolvere nodos. Hinc passim sacris permulcet corcula verbis, Lucratusque ducem feliciter, atque jugalem, Emicuit mediis fax indefessa tenebris. Delubra contritis pereunt velocius aris. Nec doluit madidas subvertens augur acerras. Dulcia divino funduntur mella canistro, Tinguntur plebes sanctum baptisma petentes. 133.1003C| Rex quoque vivifica perfusus nobilis unda, Praedia delegat, coenobia praesul adornat. Edilwalch princeps vocitatus dicitur iste, Wilfridi meritis qui novit coelica tempe. </poem> ==XXXVIII. A Cedwala in regnum restituto excipitur in Westsaxoniam.== <poem> Teque canam, fugitive puer Cedvalla, negatis Quem fudit sceptris nemoroso Ciltena [Westsaxonia] luco. Audacem quippe Wilfrido subdere mentem, Ut quires redhibere tui diademata regni, Magnorum quaerens evadere fata malorum; Crevisti patiens, rex fortis, ab exsule pasci. Tempus post modicum fidei capis incrementum. Nam vertex tremula quem dudum foverat ulva, 133.1003D| Praesulis auxilio rutilat cingente corona. Tu quoque pontificem multa tellure ditasti. Felix exsilium, quod poscit purpura regum! Immo Pater felix, exsul pro foedere pacis! </poem> ==XXXIX. Egfrido mortuo, redit in gratiam cum Theodoro.== <poem> Rumor tunc prodit, quia bello plura cruento Agmina corruerant alterna caede vorata: Ekfridusque feri percussus cuspide Picti, Exsilio sanctos desivit trudere pravo. Praeterea pastor Dorobernica claustra gubernans Theodorus, damnare nefas in praesule quondam 133.1004A| Commissum cupiens, jamjam vergente senecta Expetiit revocare virum sat inepte repulsum. Ergo redit humilis, implens exacta prioris. Hos inter praesul Erchenwaldus venerandus. Accedunt terni verae funabula lucis, Exorsusque dehinc senior Theodorus infit: Poenitet en, Fili, quia tot tormenta subisti. Ultima porro meae properant confinia vitae: Tu quocunque modo deliqui, quaeso, remitte. Terruerant animum Wilfridi gesta beatum. Tum coelis oculos attollens, brachia terris, Indulsit facinus, sicut praecepit Iesus. Ergo solo strati, poscunt miseramina Christi. Inque vicem culpis perfecto corde remissis, Gaudebant lacrymis sobria de fronte profusis. </poem> ==XL. Aldfrido et aliis commendatur.== <poem> 133.1004B| Jam fasces regni, jam publica sceptra peremti Sumserat Aldfridus. Mox pastor scripsit eous Sedibus abreptis reddi debere beatum Christi mathiten post tanta pericula sennem: Ne contingat huic moriens quod pertulit Ekfrid, Qui voluit dictum primus spoliare patronum. Hoc et idem cunctis statim designat amicis Aelflede, quae virgineo succincta pudore Pascebat nitidas Jesu prudenter ovillas. Tuque clientelae, princeps, memor esto cupitae. Scripsit Edilredo cognato morte sopito, Qui studuit toto Wilfridum pellere mundo. Nunc age, communi si vivas optime voto, 133.1004C| Saepe meis, fateor, parebas phronyme [prudenter] dictis. Jam quoque Pastoris extremos crede rogatus, Ut tua praecluibus gliscens cuprepia [excellentia] sceptris, Ardua Romulei servet praecepta vigoris, Quae statuere Patres Petri vectigal alentes, Agatho praecipuus, Benedictus, Sergius atque. Dux etiam monitis arrisit protinus istis, Summo ceu decuit servans in honore magistrum, Usque sub extremam vitae frustrabilis horam. </poem> ==XLI. Ab Aldfrido revocatur.== <poem> His ita consertis, Aldfridus stemmata regni Non obscura gerens, Christi revocavit alumnum. Certatim priscas possedit deinde casellas. 133.1004D| Pelluntur moechi, sedes vacuata patrono Redditur: applaudunt cives felicia fantes. Lucidus Ewroica [Eboraca] resplenduit axis in aula. </poem> ==XLII. Aldfrido iterum vexante, rursus confugit ad Edilredum.== <poem> Felices populi tanto pastore potiti! Vix tamen exiguo manserunt gaudia lustro. Nam modicum trita viguit perversius hydra. Ardescunt veteres crebris pulsatibus ignes, Ecclesiae puppis vexatur dire procellis, Cogitur et rursum nauclerus mittere clavum, Anchora ni firma primum solidetur arena. 133.1005A| Rex etenim dictus, ligurum [ligurionum] ferrugine tinctus, Distendit variis veracia stamina pullis, Alternando vices; nunc Patris subditus alis, Nunc mendosorum credens inventa virorum. Ni fallor, fida titubans statione carebat. Ast pater immotam quaerens servare carinam, Maluit elatum regis differe tumorem. Idcirco cessit, divisaque rura reliquit, Impatiens sanctam scindi se praesule normam, Arvaque commissis monachis collata revelli, Nec metuens magni praeferre oracula Petri. Mox Aedilredi repetens solium memorati, Acceptus colitur placida sub rege quiete, Explens officium multa pietate supernum. </poem> ==XLIII. In concilium vocatus, paratas technas eludit.== <poem> 133.1005B| Tantos post strepitus, quem non quivere molesta Exsuperare fuga, nituntur fallere techna. Denique collectim censura urgente ducali [regia] Synodus astruitur, legatio menda jubetur Caelibis accessum festino cogere gressu. Concurrit facilis. Fratum tum saeva simultas Undique stipatum fictis agitare querelis. Machina non solido, sed mox interlita limo Corruit, haud patiens vatem prognostica fantem Lincea namque viro fuerant oculamino tanto: Immo prophetales ad hoc potaverat haustus, Internos etiam quo posset cernere nisus. Tandem vafrinos blandis suggestibus astus Increpitans, Italas suadebat credere chartas. Ethnica sed nullis molliri corda lagonis [sic ] 133.1005C| Cedebant, virusque tegunt sub mente nocivum. </poem> ==XLIV. Non vult sponte pontificatum abdicare. Romam iterum appellat.== <poem> Praeterea juvenis divini fautor honesti, Expertus causas in sanctum aptare sinistras, Accessit, regis dirum patefecit amentum, Toxica letiferae volitant quo tela pharetrae. Nec etenim puduit dicacem audire fidelem, Qui mox exposuit, celer intra palatia repsit. Summi stans igitur ducis inter castra perennis Excipit horrisonas illaeso parmate fundas, Nec potuit validis penetrari pelta sagittis. Instabant etenim violento famine agentes, Se Pater ut proprio vellet dispungere voto, 133.1005D| Indignumque sacris se judicet esse gerendis. O malesuada cohors! o fraus! o sanctio discors! Non eris immunis poenae, non criminis exsors. Ipse quidem solitos gaudet perferre labores: Tu Phlegeton subies, Erebum manesque pavesces. Insignita piis tunc aperit ora loquelis. Ecce quaterdenos, dicens, vexilla per annos Intemerata tuli verae per cuncta Fidei, Barrida [procacia] pravicolae quis stravi examina turbae, Inclyta censurae servans invictus eoae Famina, non falso ceu garrit pollice sculpta, Mens inimica suo mox defectura veneno. Nunc quia compellor, Petri discrimine purgor. 133.1006A| Non formido minas, exenia nulla capesso: Meque meo nunquam vobis mucrone litabo. Haec Pater oravit, plebeium jusque refellit. </poem> ==XLV. Ad Edilredum redit.== <poem> Solvitur infandum Jesu vincente coagmen, Enituitque bonum praestantis praesulis omen. Sic Aedilredi valvas repetivit hiantes, Explanatque duci sceleris commenta maligni. Isque benignivolam firmans in praesule curam, Edixit priscum nullo frustramine foedus Vellere, apostolica donec remearet ab aula. </poem> ==XLVI. Romam revisit.== <poem> Verum discordes flagrant ardentius irae. Et quas Christicolis pastor fundaverat aedes, Nisibus efferis averruncare parabant. 133.1006B| Extorres stavunt [an statuunt] agio incassum palinodo, Quos sacer electis gradibus formarat adelphos, Dulsos coenosi lychinos audititi destos. At pia ventilabro Christi sententia justo Efflavit paleas, cocyti ardore cremandas, Condivitque bonam coeli per horrea frugem. Nam pater ipse greges et ovilia cara revisens Ingemit, et precibus Domino commendat anhelis. Aggressusque dehinc Romani pervia callis, Ingreditur partas opulento remige lintres. Carpebant placida libratis aequora velis, Figitur et notis vehemens lautomia arenis. Oblitas igitur peragrantes commode terras, Divino comites potabat fonte fideles. 133.1006C| Non errare licet, non manticulare necesse est, Gratia quos tanti servat ductoris opima. Is etenim largas, quamvis devotus egeret, Impensas eleis [liberalibus] palmis fundebat apertis. Quapropter, ceu praecinuit Davitica psaltes, Justa manebit ei vitae farrago perennis. Transmissis tandem Jovialibus aeque cavernis, Macarii penetrant rutilantia dindyma Petri, Qua renitebat ovans summa virtute Joannes. Affines moti festinant Euge per urbem. Astipulant modulis comto sistemate, cerus [sacer] Aedituusque graves oppandit agillimus aedes. Introiit praesul testudine fultus opaca, Qui tellure cubans unca suffragine suda [flexo poplite] Mille piis instillat aquis, vi denique sancta 133.1006D| Coelica summorum reseravit claustra polorum. Indidit aequisonas divinis auribus odas. Oratu surgens, famulantum rite catervis Ambitur, siccatque genas, suspiria pressat. Ast ubi complacuit, sacra archisteria [templum] scandit. Pontificum praesul, necnon et concio gaudet Pistica [fidelis], Tarpeioque ruens de colle senectus. Intestina Pater postquam dyrrachia [discidia] planxit, Ad vicina redit lentis habitacula plantis. </poem> ==XLVII. Causam agit apud Papam, prolatis litteris apostolicis.== <poem> Interea scriptis legatio cassa modernis. 133.1007A| Berthwaldi de sorte ruit, puerile volumen Opponens tanto nequiquam certe Patrono. Ausoniae coeunt Graiae, mox atque soritae Vestibulo cursim priscorum scita revolvunt. Protinus admisso micuit syntagma berillo. Ut jubar introiit, jubaris ceu nectar opimi Protulit effevum ( sic ) liquido flavore libellum Hisce characteribus. Christi tunc inquit alumnus: Nulla damus patriae, fateor, discidia nostrae. Non reges, non tristatas, regumve clientes, Matris ad eximiae gremium concurrere gratis. Elegi collata prius mihi jura probare. Non ignota cano, vobis praecognita narro, Jura dedere Patres Romanum stemma regentes. Testis adest hujus sanctae periergia sedis, 133.1007B| Haec quia non sprevi, nam nec spernenda putavi. Collatis carui crebris populatibus agris. En qui me sensu graviter lymphante sequuntur, Norunt si qua meo vitiamine rupta vicissim Objectare queunt, vestro lustrabor ab ore. Non ego pompisonis adii pretiosa lupatis [frenis] Moenia, nec gilvis phalerato stromate mannis (equis tolutaribus: Prosequor at nudus nudi vestigia Petri. Posteritas sancite quibus subsistat amica Legibus, et priscas nolite revellere chartas. Obstipuere ( sic ) Patres haec sic fore [esse] comminiscentes. Hac dixere pharo mundi rudis arsit origo, Rabula nec deerit quo mens veneranda nitebit 133.1007C| Talia labentis patiuntur spargana vitae Aemula, nec tardat spiris agitare malignis Actio pravorum vitam moresque proborum. Conquirenda tamen hujusce refragia sectae. Et quamvis odiis proscriptus physiculatis [naturalibus] Protinus arbitrio, Wilfride, piabere nostro. Nec Romana prius falsi pilotria ( sic ) testes Excedent, justas donec pro crimine poenas Jure luant, discantque viro deferre probato. Iste quidem Latias olim lallando papillas, Pavit Christicolas multo dulcore catervas. Oravere Patres: testatur et ipse Joannes (papa), Haec dicens: Nullo morietur lampada fungo. Insidiae veteres dormiscant ocius omnes. Desipiunt hebetes tetrico moerore furentes. 133.1007D| Wilfridum damnare nefas: qui, sicuti torris, Ereptus magno manet incombustus ab igne. Ut petrus Christi, sic hic vestigia Petri Percolit, aequoreis nunquam timefactus in undis. Degeneres populi quid prodest velle beari? Virtus si qua placet, patriis pepulistis ab oris. En rutilum liquido summae virtutis agalma. Sint rata quae sanxit, non haec obliteret usquam Aut regalis apex, aut ecclesiasticus ordo. Nobiscum sapiat, qui Christi stigmata gestat, Ne ferale chaos evitandamque mephitim 133.1008A| Sentiscat rigidi retrusus in ima barathri. Quidquid neutericis confinxit apocrypha biblis, Cassetur priscis legatio censeo dictis. Quis duo-quindecies, denos pariter quoque quinos, Elogio archontes queat infamare maligno? His coram fidei vir hic confessus honorem, Extunc vitali merito craxatus [inscriptus] in albo, Certis exspectat coelestia dona diebus, Ut re percipiat, quod spe patienter et optat. Huic qui dissentit, nimis, inquam, prorsus ineptit. '' ( Sequentia, quae in ms. codice Corbeiensi desunt ex codice Cottonianae bibliothecae supplevit Mabillonius. )'' Haec eadem sacris jusserunt indere libris, More cleanteo solitis bullata sigillis, Regibus et clero mittentes, atque popello, 133.1008B| Ut dirimant odii crudelia jurgia prisci. Et dixere Patri post oscula frontis aquosae: Pacificus redeas; subjectis gaudia reddas; Terris atque polis Jesu cleronomus [haeres] esto. </poem> ==XLVIII.== <poem> Devictis igitur falsi latoribus astus, Pignere sanctorum multa quoque glore venustus, Deserit Ausonias multis comitantibus oras. Alpinosque petit, quo Celtica permeet arva. Praeteriens notos pedetentim transit Alanos: Tandem pacatos devenit ad usque Sicambros. Hinc vexatur acri per singula membra veterno: Nec quibat metas pedibus tranare cupitas. Fertur equo primum; post haec gestamine fratrum, Vocibus et toto pastorum corde dolentum; 133.1008C| Muratamque vehunt dilectum pondus ad urbem Semianimem insueto componunt debite stratu: Perculsique metu, quidnam contingat in actu Exspectare timent, mortis formidine pressi. Octonis etenim bis forte quaterque vigenis Decubuit horis, pastus fraglamine mentis Corporis aut escis, aut qualibet arte liquoris. Demum cum quinti spirarent lumina solis, Mittitur e summo (dictu mirabile!) coelo Archanus Michael, nitido lampabilis ore; Quem Pater intendens, non ut fantasma repellens, Ceu stilbonta [splendentem], novum lumen, veneratur amicum. Surgito concivis, nostri non portio vilis: 133.1008D| Et licei astricolas inter numerere catervas, Inquit, ab orbatis jam nunc revocaberis agnis. Postquam bis binis fratres solidaveris annis; Cum mercede bona temet revocabo, sed insta Christotochae dignas aedes fabricare Mariae: Cujus amore tibi cumulantur certius anni. Novit quid Petro, Petri quid solvis adelpho. Continuo sanctos subiit vigor integer artus: Angelicum superam numen recucurrit ad aethram. Surgitur, et tristes renovantur digne sodales. O defesse, sagax curat quem coelica pinax: 133.1009A| Et quia pellacis vitasti gaudia saecli, Cum numero vitae meruisti praemia summae. </poem> ==XLIX.== <poem> Oceani tumidas exhinc remeavit ad undas, Gurgitis et vasti circumflua terga repressit. Cantia complacito patuerunt litora rastro. Jussit apostolicum Berthwaldo ferre libellum, Suscipit, ut decuit; Patris praecepta peregit. Hinc divi [f., divus] petiit, supra quem musa revolvit, Laetus Edilredi petulas fidentius aulas. Cui retulit cessim: laetantur et ambo vicissim. </poem> ==L.== <poem> Approperans ergo, laesus cunctamine nullo, Aldfrido regi direxit epistile [epistolam] Petri. 133.1009B| Illicitum sapuit, non hoc sat juste recepit Protulit ambages, sicut fecere priores: Nolens directis veneramen ferre loquelis. Quocirca meritum tulit immature periclum. Ultrices etenim patiens in corpore poenas, Cernere collibuit, quem dudum languide sprevit Multaque conjiciens obiit, male gesta recensens Testibus adhibitis se reddere velle negatis, Si Domini auxilium vitae daret accumulatum. Suscepit vacuas Aedwilf virosus habenas, In sanctum furias exercens immoderatas: Inque brevi periit, violento cive repulsus. </poem> ==LI.== <poem> Ut patriae curam susceptet rite tuendam, Filius ascitur Alhdfridi saepe relati. 133.1009C| Qui gravitate proba, Wilfridi subditus ala, Dilexit nimium, quia noverat esse beatum; Is jussit proprii quantum tenet orbita regni; Et coiere simul, Berthwaldo jure calante [vocante] Tunc Patris alloquio rex censuit, omnis et ordo, Servent ut pariter Wilfridi dogma verenter: Pacis et Angligenae firmantur foedere gentes. </poem> ==LII.== <poem> Ex hinc convaluere nimis diorismata [definitiones] fortis Athletae, pereuntque mali sophismata civis; Germinis hydrei penitus tenuata cicatrix; Additur atque bonis virtus apodictica (demonstrativa) victrix. 133.1009D| Ipse per obliquas pastor gradiens regiones, Ut mater dociles doctrino lacte refovit; Ut pater ignaros sobria succensuit [increpavit] ira Ad lucis patriam cunctos metaliter hortans. Praescivit porro Michaelis adesse profatum: Optabatque gravem Silicernius adfore mortem. Corruit, et subitus perclusit limmata [consilia] morbus Agmina pullatis coeunt vernacula birris; Commeat et toto vulgus miserabile ciclo. Fit formido gravis, ne forte recedat ab illis. 133.1010A| Fratribus at plaudas Jesu recinentibus odas, Substitit, et laeta sospes perfunditur aura. </poem> ==LIII.== <poem> Hactenus excolicum quanto sudore sacellum Emerit exposui; numnam miracula quibo? Ennea si melico chelim mihi carmine tangant, Septenasque jugem [geminem] ciclico dulcore sorores Aut sim magniloqui multus sectator Homeri; Non plane absolvam: dictis jam cedo quibusdam. Quos etenim daemon rabida possederat ira, Effusis precibus fidei virtute resolvit: Et queis debilitas artus devinxerat atra; Aut oculo frustrans, aut linguae murmure damnans; Aut gressus prohibens, aut reumate pectora stringens; 133.1010B| Et sensu demtos, et morbi tabe peraesos. Ut frater congrex, scelerum, sicut patet, offex (impeditor), Circumfusa means docet agmina Christicolarum, Vivifici tetra plastica dat theoremata verbi, Noviter increpitans pigrum decus Archiliorum [tribunos]. Haec ita sollerti perfecerat undique cura. Sensit olympiadam dudum finirier auctam, Et metamorphosin praesagit adesse cupitam. Nec minus ipse tamen refovens normaliter omnes. Aethralem vitam testatur jure sequendam. Quid tricor dictis? dabitur nunc his quoque finis Credo quidem scriptis: ut mors, dilectio fortis. </poem> ==LIV.== <poem> Crebis ergo virum febribus pulsatibus almum, 133.1010C| Concurrunt monachi virtutum munere macti: Agmine pastorem tantum cinxere globoso. His ita consaeptus, caput extulit, atque ita dixit: Pullulet in vobis divini gratia roris. Vos equidem, fratres, pridem revocatis euntem. Parcite jam, quaeso, superum jam scandere regnum Me juvat, et fragili praejudico carne resolvi. Non vobis ultra forma conjungar in ista, Donec mundanas turbent elementa tenebras. Visibus et Domini praesens sit machina mundi. Muscipulos nostis quos obicit aemulus hostis, Illicibus quaerens animos vitiare figuris. Ingerit incestos lascivis spebus amores. Tunc oculos pulcris vanos illudit idaeis, 133.1010D| Aures et blandis demulget saepius arpis. Ut fraudem doceat, largissima lucra ministrat. Haec monui semper, haec vobis ipse frequenter Opposui, nolite moras inferre migranti. Urgeor, o defungar, et, o fratres, vigilate, Pyr Flegeton calida ne vos absorbeat unda. Haec ait, et durae constravit membra quieti. Spiritus ergo viri Michael repetente beati, Vimineo condens corpus Kyriale canistro Exhausit vitro vitalem digne cruorem, 133.1011A| Inter moerentes, orantes, opperientes Evasit volucer, carnis ceromate [visco] liber. </poem> ==LV.== <poem> Postquam membra sacro tumularunt sacra sepulcro, Indusias sumsere sibi fratres venerandi: Interulamque puer sancti sudore madentem Corripuit, normatrici [abbatissae] tulit atque beatae, Quam sibi flamineo [velo] sociaverat apte verendo Egregius heros, redimitam castificando. Hanc adit organico membris deserta vigore Clinica, suppliciter poscens se tangere posse. Pavit secretum depromere virgo fidele. Tandem compatiens miserae subnixe petenti, Vinxit aquis vestem, meruit quibus illa salutem. 133.1011B| Post haec bachantes dementi pectore quidam, Vulcanum [ignem] tecto, quo transiit ille, adhibebant. Sed vis defuncti viventem terruit ignem: Saevos mitificans, virtutis et omina monstrans. Annua bis senos confecerat orbita menses, 133.1012A| Subsidibus patris ex omni regione coactis, Cum miranda nimis fulserunt signa sub astris. Quaerebant etenim quis tot pastore vacantes Excipiat caulas, et ovilia tanta reservet. Hesperus aeriis sed jam densaverat umbras, Pernox cura fratrum cum coelum respicit altum. Emicuit cyclus tenebrosa per astra coruscus Ceu matutinos igniret Phosphorus ortus. Canduit hic radius monachum coenobia circum Officiose, vias visus liquisse polinas. Hinc patuit, Domini quia constat vinea firmis Oratu Wilfridi aevum stabilita gigantis. Mox apopempaeo grates persolvere summo Accelerant, nomenque Patris constanter honorant. Fistula rurestris cecinit prothemata cavis, 133.1012B| Callosas cani Meligor velut excola sannas, Enervi trutinans exotica docmina [dogmata] plectro. Nunc oleate mihi faveas industrius Odo. Ut natum retuli stemma tum maxime clusi. Non epistasin capit, ecstasinque veretur. Pagina, Lector, ave: tibi caetera carpe tuapte. </poem> [[Categoria:Patrologiae Cursus Completus]] mgv37q59iozkyqnd6ovtcaf6bae8d95 104 66966 281624 216952 2026-09-23T09:40:06Z Saumache 27923 281624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> {{Xx-maior|{{c|PROLOGVS}}}} <section begin="sd"/> <poem>{{A|1}}Poeta quom primum animum ad scribendum adpulit, {{A|2}}id sibi negoti credidit solum dari, {{A|3}}populo ut placerent quas fecisset fabulas. {{A|4}}verum aliter evenire multo intellegit; {{R|5}}nam in prologis scribundis operam abutitur, {{A|6}}non qui argumentum narret sed qui malevoli {{A|7}}veteris poetae maledictis respondeat. {{A|8}}nunc quam rem vitio dent quaeso animum adtendite. {{A|9}}{{Wl|Q118992|Menander}} fecit Andriam et Perinthiam. {{R|10}}qui utramvis recte norit ambas noverit: {{A|11}}non ita dissimili sunt argumento, [s]et tamen {{A|12}}dissimili oratione sunt factae ac stilo. {{A|13}}quae convenere in Andriam ex Perinthia {{A|14}}fatetur transtulisse atque usum pro suis. {{R|15}}id ĭsti vituperant factum atque in eo disputant {{A|16}}contaminari non decere fabulas. {{A|17}}faciuntne intellegendo ut nil intellegant? {{A|18}}qui quom hunc accusant, {{Wl|Q212667|Naevium}} {{Wl|Q47160|Plautum}} {{Wl|Q47130|Ennium}} {{A|19}}accusant quos hic noster auctores habet, {{R|20}}quorum aemulari exoptat neglegentiam {{A|21}}potius quam istorum obscuram diligentiam. {{A|22}}de(h)inc ut quiescant porro moneo et desinant {{A|23}}male dicere, malefacta ne noscant sua. {{A|24}}favete, adeste aequo animo et rem cognoscite, {{R|25}}ut pernoscatis ecquid spe&#865;i sit relicuom, {{A|26}}posthac quas faciet de integro comoedias, {{A|27}}spectandae an exigendae sint vobis prius. </poem><section end="sd"/><section end="s"/> <section begin="c"/> 1 app. ''etiam Gramm.; Donatum de varia lectione scripsisse non'' ''constat''{{gap|3em}}2 so. cr. ''G''{{gap|3em}}3 fecit ''G''{{gap|3em}}5 -ram ''etiam Gramm.'': -ra C²P''v''{{gap|3em}}8 vi dent rem ''D''{{gap|3em}}adt. ''Don., Nonius'' 39 (''sed non ex suo'' ''codice''): advortite (-er-) {{sc|σ}} ''Priscian.'' ii. 357{{gap|3em}}11 non ita ''etiam Don.'' (‘ita pro valde’){{gap|3em}}sed {{sc|σ}} (''praeter G''): et ''Bentley'': ''del. Kauer''{{gap|3em}}12 sunt or. ac (''om.'' fa.) ''G''{{gap|3em}}14 tr. se ''DL''<section end="c"/><noinclude><references/> {{left|1*{{gap|2em}}}}</noinclude> lbloknrd2k02qwxkrpul7rlen2u8r42 281625 281624 2026-09-23T09:40:40Z Saumache 27923 281625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> {{Xx-maior|{{c|PROLOGVS}}}} <section begin="sd"/> <poem>{{A|1}}Poeta quom primum animum ad scribendum adpulit, {{A|2}}id sibi negoti credidit solum dari, {{A|3}}populo ut placerent quas fecisset fabulas. {{A|4}}verum aliter evenire multo intellegit; {{R|5}}nam in prologis scribundis operam abutitur, {{A|6}}non qui argumentum narret sed qui malevoli {{A|7}}veteris poetae maledictis respondeat. {{A|8}}nunc quam rem vitio dent quaeso animum adtendite. {{A|9}}{{Wl|Q118992|Menander}} fecit Andriam et Perinthiam. {{R|10}}qui utramvis recte norit ambas noverit: {{A|11}}non ita dissimili sunt argumento, [s]et tamen {{A|12}}dissimili oratione sunt factae ac stilo. {{A|13}}quae convenere in Andriam ex Perinthia {{A|14}}fatetur transtulisse atque usum pro suis. {{R|15}}id ĭsti vituperant factum atque in eo disputant {{A|16}}contaminari non decere fabulas. {{A|17}}faciuntne intellegendo ut nil intellegant? {{A|18}}qui quom hunc accusant, {{Wl|Q212667|Naevium}} {{Wl|Q47160|Plautum}} {{Wl|Q47130|Ennium}} {{A|19}}accusant quos hic noster auctores habet, {{R|20}}quorum aemulari exoptat neglegentiam {{A|21}}potius quam istorum obscuram diligentiam. {{A|22}}de(h)inc ut quiescant porro moneo et desinant {{A|23}}male dicere, malefacta ne noscant sua. {{A|24}}favete, adeste aequo animo et rem cognoscite, {{R|25}}ut pernoscatis ecquid spe&#865;i sit relicuom, {{A|26}}posthac quas faciet de integro comoedias, {{A|27}}spectandae an exigendae sint vobis prius. </poem><section end="sd"/><section end="s"/> <section begin="c"/> 1 app. ''etiam Gramm.; Donatum de varia lectione scripsisse non'' ''constat''{{gap|3em}}2 so. cr. ''G''{{gap|3em}}3 fecit ''G''{{gap|3em}}5 -ram ''etiam Gramm.'': -ra C²P''v''{{gap|3em}}8 vi dent rem ''D''{{gap|3em}}adt. ''Don., Nonius'' 39 (''sed non ex suo'' ''codice''): advortite (-er-) {{sc|σ}} ''Priscian.'' ii. 357{{gap|3em}}11 non ita ''etiam Don.'' (‘ita pro valde’){{gap|3em}}sed {{sc|σ}} (''praeter G''): et ''Bentley'': ''del. Kauer''{{gap|3em}}12 sunt or. ac (''om.'' fa.) ''G''{{gap|3em}}14 tr. se ''DL''<section end="c"/><noinclude><references/> {{left|1*{{gap|2em}}}}</noinclude> 4cs9x9ox57o89vqlkrxe9omw7odyerb 104 66967 281603 255753 2026-09-23T09:19:34Z Saumache 27923 281603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|Actvs I}}}}{{c|{{sc|{{R|I.i}} Simo{{gap|2em}}Sosia}}}} <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 2o7smc2tqwk3kfrihklfcia34miyic1 281604 281603 2026-09-23T09:19:56Z Saumache 27923 281604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|Actvs I}}}}{{c|{{sc|{{R|I. i}} Simo{{gap|2em}}Sosia}}}} <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> g5njan8a362d859buenv9edtp9jl4zz 281605 281604 2026-09-23T09:21:01Z Saumache 27923 281605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|Actvs I}}}}{{c|{{sc|{{R|i}} Simo{{gap|2em}}Sosia}}}} <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 4abxk9wk1zaq3avx4bxnhxeqjyhfx4t 281606 281605 2026-09-23T09:22:26Z Saumache 27923 281606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS I}}}}{{c|{{sc|{{R|i}} Simo{{gap|2em}}Sosia}}}} <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 6tqvmwmwa7w2irmozvwact9xc1xz6s8 281607 281606 2026-09-23T09:24:27Z Saumache 27923 281607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS I}}}} ==={{c|{{sc|{{R|i}} Simo{{gap|2em}}Sosia}}}}=== <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> ofdp1melw9wsb435jqk7gbsjju0jcn2 281608 281607 2026-09-23T09:25:38Z Saumache 27923 281608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|I. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/> <section begin="s1"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS I}}}} ==={{R|i}} Simo{{gap|2em}}Sosia=== <poem>{{A|28}}''SI.'' Vos istaec intro auferte: abite.&mdash;Sosia, {{A|29}}ades dum: paucis te volo.{{gap|1em}}''SO.'' dictum puta: {{R|30}}nempe ut curentur recte haec?{{gap|1em}}''SI.'' immo aliud.{{gap|1em}}''SO.'' quid est {{A|31}}quod tibi mea ars efficere hoc possit amplius? {{A|32}}''SI.'' nil istac opus est arte ad hanc rem quam paro,{{l|1.1.5|5}} {{A|33}}sed eis quas semper in te intellexi sitas, {{A|34}}fide et taciturnitate.{{gap|1em}}''SO.'' exspecto quid velis. {{R|35}}''SI.'' ego postquam te emi, a parvolo ut semper tibi {{A|36}}apud me iusta et clemens fuerit servitus {{A|37}}scis. feci ex servo ut esses libertus mihi,{{l|1.1.10|10}} {{A|38}}propterea quod servibas liberaliter: {{A|39}}quod habui summum pretium persolvi tibi. {{R|40}}''SO.'' in memoria habeo.{{gap|1em}}''SI.'' haud muto factum.{{gap|1em}}''SO.'' gaudeo {{A|41}}si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simo, {{A|42}}et ĭd gratum fu&#865;isse advorsum te habeo gratiam.{{l|1.1.15|15}} {{A|43}}sed hŏc mihi molestumst; nam istaec commemoratio {{A|44}}quasi exprobratiost inmemoris benefici. {{R|45}}quin tu uno verbo dic quid est quod me velis. {{A|46}}''SI.'' ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi: {{A|47}}quas credis esse has non sunt verae nuptiae.{{l|1.1.20|20}} {{A|48}}''SO.'' quor simulas igitur?{{gap|1em}}''SI.'' rem omnem a principio audies: {{A|49}}e&#865;o pacto et gnati vitam et consilium meum {{R|50}}cognosces et quid facere in hac re te velim. {{A|51}}nam is postquam excessit ex ephebis, Sosia, ‹et› {{A|52}}†liberius vivendi fuit potestas† (nam antea{{l|1.1.25|25}}</poem><section end=s1/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 2fgq8bneshrzn1odlzhm6xh8jw8zns9 104 66978 281609 255533 2026-09-23T09:25:57Z Saumache 27923 281609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||ANDRIA|I. v}}</noinclude><section begin="s"/><section begin="s1"/><poem>{{R|290}}per tuăm fidem perque huiu’ solitudinem {{A|291}}te obtestor ne abs te hanc segreges neu deseras. {{A|292}}si te in germani fratri’ dilexi loco {{A|293}}sive haec te solum semper fecit maxumi {{A|294}}seu tibi morigera fuit in rebus omnibus, {{R|295}}te isti virum do, amicum tutorem patrem; {{A|296}}bona nostra haec tibi permitto et tuăe mando fide[i].” {{A|297}}hanc mi in manum dat; mors continuo ipsam occupat. {{A|298}}accepi: acceptam servabo.{{gap|1em}}''MY.'' ita spero quidem. {{A|299}}''PA.'' sed quor tu abis ab ĭlla?{{gap|1em}}''MY.'' obstetricem accerso.{{gap|1em}}''PA.'' propera. atque audin? {{R|300}}verbum unum cavĕ de nuptiis, ne ad morbum hoc etiam . .{{gap|1em}}''MY.'' teneo. </poem><section end="s1"/> <section begin="s2"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS II}}}} ==={{R|i}} Charinvs{{gap|2em}}Byrria{{gap|2em}}Pamphilvs=== <poem>{{A|301}}''CH.'' Quid ais, Byrria? datŭrne illa Pamphilo hodie nuptum?{{gap|1em}}''BY.'' sic est. {{A|302}}''CH.'' qui scis?{{gap|1em}}''BY.'' apŭd forum modo ĕ Davo audivi.{{gap|1em}}''CH.'' vae misero mihi! {{A|303}}{{gap|3em}}ut animus in spe atque in timore usque ant(e)hac attentus fuit, {{A|304}}{{gap|3em}}ita, postquam adempta spes est, lassu’ cura confectus stupet. {{R|305}}''BY.'' quaeso edepol, Charine, quoniam non potest id fieri quod vis, </poem><section end="s2"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 3aixe1kay718evhb0buznk71xhpyw97 104 66987 281610 255531 2026-09-23T09:29:56Z Saumache 27923 281610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|III. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/><section end="s"/> <section begin="s3"/>{{Xx-maior|{{c|ACTVS III}}}} ==={{R|i}} Mysis{{gap|2em}}Simo{{gap|2em}}Davos{{gap|2em}}Lesbia{{gap|2em}}(Glycerivm)=== <poem>{{A|459}}''MY.'' Ita pol quidem res est, ut dixti, Lesbia: {{R|460}}fidelem haud ferme mulieri invenias virum. {{A|461}}''SI.'' ab Andriast ancilla haec.{{gap|1em}}''DA.'' quid narras? ita est. {{A|462}}''MY.'' sed hĭc Pamphilus . .{{gap|1em}}''SI.'' quid dicit?{{gap|1em}}''MY.'' firmavit fidem.{{gap|1em}}''SI.'' hem. {{A|463}}''DA.'' utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit! {{A|464}}''MY.'' nam quod peperisset iussit tolli.{{gap|1em}}''SI.'' o Iuppiter, {{R|465}}quid ego audio? actumst, siquidem haec vera praedicat. {{A|466}}''LE.'' bonum ĭngenium narras adulescentis.{{gap|1em}}''MY.'' optumum {{A|467}}sed sequere me intro, ne in mora illi sis.{{gap|1em}}''LE.'' sequor.&mdash; {{A|468}}''DA.'' quod remedium nunc huic malo inveniam?{{gap|1em}}''SI.'' quid hoc? {{A|469}}adeon est demens? ex peregrina? iam scio: ah {{R|470}}vix tandem sensi stolidu’.{{gap|1em}}''DA.'' quid hĭc sensisse ait? {{A|471}}''SI.'' haec primum adfertur iam mi ab hoc fallacia: {{A|472}}hanc simulant parere, quo Chremetem absterreant. {{A|473}}(''GL. intus'') Iuno Lucina, fer opem, serva me, obsecro. {{A|474}}''SI.'' hui tam cito? ridiculum: postquam ante ostium {{R|475}}me audivit stare, adproperat. non sat commode {{A|476}}divisa sunt temporibu’ tibi, Dave, haec.{{gap|1em}}''DA.'' mihin? {{A|477}}''SI.'' num inmemores discipuli?{{gap|1em}}''DA.'' ego quid narres nescio. {{A|478}}''SI.'' hicin me si inparatum in veris nuptiis {{A|479}}adortus esset, quos mihi ludos redderet! {{R|480}}nunc hui(u)s periclo fit, ego ĭn portu navigo. </poem> <section end="s3"/> <section end="s"/> <section end="s3"/><noinclude><references/></noinclude> sz231x1c1s4g9o8sm1wu9hv2sun105l 281611 281610 2026-09-23T09:31:19Z Saumache 27923 281611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|III. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/><section end="s"/> <section begin="s3"/>{{Xx-maior|{{c|ACTVS III}}}} ==={{R|i}} Mysis{{gap|2em}}Simo{{gap|2em}}Davos{{gap|2em}}Lesbia{{gap|2em}}(Glycerivm)=== <poem>{{A|459}}''MY.'' Ita pol quidem res est, ut dixti, Lesbia: {{R|460}}fidelem haud ferme mulieri invenias virum. {{A|461}}''SI.'' ab Andriast ancilla haec.{{gap|1em}}''DA.'' quid narras? ita est. {{A|462}}''MY.'' sed hĭc Pamphilus . .{{gap|1em}}''SI.'' quid dicit?{{gap|1em}}''MY.'' firmavit fidem.{{gap|1em}}''SI.'' hem. {{A|463}}''DA.'' utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit! {{A|464}}''MY.'' nam quod peperisset iussit tolli.{{gap|1em}}''SI.'' o Iuppiter, {{R|465}}quid ego audio? actumst, siquidem haec vera praedicat. {{A|466}}''LE.'' bonum ĭngenium narras adulescentis.{{gap|1em}}''MY.'' optumum {{A|467}}sed sequere me intro, ne in mora illi sis.{{gap|1em}}''LE.'' sequor.&mdash; {{A|468}}''DA.'' quod remedium nunc huic malo inveniam?{{gap|1em}}''SI.'' quid hoc? {{A|469}}adeon est demens? ex peregrina? iam scio: ah {{R|470}}vix tandem sensi stolidu’.{{gap|1em}}''DA.'' quid hĭc sensisse ait? {{A|471}}''SI.'' haec primum adfertur iam mi ab hoc fallacia: {{A|472}}hanc simulant parere, quo Chremetem absterreant. {{A|473}}(''GL. intus'') Iuno Lucina, fer opem, serva me, obsecro. {{A|474}}''SI.'' hui tam cito? ridiculum: postquam ante ostium {{R|475}}me audivit stare, adproperat. non sat commode {{A|476}}divisa sunt temporibu’ tibi, Dave, haec.{{gap|1em}}''DA.'' mihin? {{A|477}}''SI.'' num inmemores discipuli?{{gap|1em}}''DA.'' ego quid narres nescio. {{A|478}}''SI.'' hicin me si inparatum in veris nuptiis {{A|479}}adortus esset, quos mihi ludos redderet! {{R|480}}nunc hui(u)s periclo fit, ego ĭn portu navigo. </poem> <section end="s"/> <section end="s3"/> <section end="s3"/><noinclude><references/></noinclude> lm14dn65x0e9hz6mufj0b73c9n7z1px 281612 281611 2026-09-23T09:33:04Z Saumache 27923 281612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|III. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/><section end="s"/> <section begin="s3"/>{{Xx-maior|{{c|ACTVS III}}}} ==={{R|i}} Mysis{{gap|2em}}Simo{{gap|2em}}Davos{{gap|2em}}Lesbia{{gap|2em}}(Glycerivm)=== <poem>{{A|459}}''MY.'' Ita pol quidem res est, ut dixti, Lesbia: {{R|460}}fidelem haud ferme mulieri invenias virum. {{A|461}}''SI.'' ab Andriast ancilla haec.{{gap|1em}}''DA.'' quid narras? ita est. {{A|462}}''MY.'' sed hĭc Pamphilus . .{{gap|1em}}''SI.'' quid dicit?{{gap|1em}}''MY.'' firmavit fidem.{{gap|1em}}''SI.'' hem. {{A|463}}''DA.'' utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit! {{A|464}}''MY.'' nam quod peperisset iussit tolli.{{gap|1em}}''SI.'' o Iuppiter, {{R|465}}quid ego audio? actumst, siquidem haec vera praedicat. {{A|466}}''LE.'' bonum ĭngenium narras adulescentis.{{gap|1em}}''MY.'' optumum {{A|467}}sed sequere me intro, ne in mora illi sis.{{gap|1em}}''LE.'' sequor.&mdash; {{A|468}}''DA.'' quod remedium nunc huic malo inveniam?{{gap|1em}}''SI.'' quid hoc? {{A|469}}adeon est demens? ex peregrina? iam scio: ah {{R|470}}vix tandem sensi stolidu’.{{gap|1em}}''DA.'' quid hĭc sensisse ait? {{A|471}}''SI.'' haec primum adfertur iam mi ab hoc fallacia: {{A|472}}hanc simulant parere, quo Chremetem absterreant. {{A|473}}(''GL. intus'') Iuno Lucina, fer opem, serva me, obsecro. {{A|474}}''SI.'' hui tam cito? ridiculum: postquam ante ostium {{R|475}}me audivit stare, adproperat. non sat commode {{A|476}}divisa sunt temporibu’ tibi, Dave, haec.{{gap|1em}}''DA.'' mihin? {{A|477}}''SI.'' num inmemores discipuli?{{gap|1em}}''DA.'' ego quid narres nescio. {{A|478}}''SI.'' hicin me si inparatum in veris nuptiis {{A|479}}adortus esset, quos mihi ludos redderet! {{R|480}}nunc hui(u)s periclo fit, ego ĭn portu navigo. </poem> <section end="s3"/> <section end="s3"/><noinclude><references/></noinclude> 601j0142sizfse309h067nj1hrxg2d5 281613 281612 2026-09-23T09:34:07Z Saumache 27923 281613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|III. i|P. TERENTI AFRI}}</noinclude>'' '' <section begin="s"/>{{Xx-maior|{{c|ACTVS III}}}} ==={{R|i}} Mysis{{gap|2em}}Simo{{gap|2em}}Davos{{gap|2em}}Lesbia{{gap|2em}}(Glycerivm)=== <poem>{{A|459}}''MY.'' Ita pol quidem res est, ut dixti, Lesbia: {{R|460}}fidelem haud ferme mulieri invenias virum. {{A|461}}''SI.'' ab Andriast ancilla haec.{{gap|1em}}''DA.'' quid narras? ita est. {{A|462}}''MY.'' sed hĭc Pamphilus . .{{gap|1em}}''SI.'' quid dicit?{{gap|1em}}''MY.'' firmavit fidem.{{gap|1em}}''SI.'' hem. {{A|463}}''DA.'' utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit! {{A|464}}''MY.'' nam quod peperisset iussit tolli.{{gap|1em}}''SI.'' o Iuppiter, {{R|465}}quid ego audio? actumst, siquidem haec vera praedicat. {{A|466}}''LE.'' bonum ĭngenium narras adulescentis.{{gap|1em}}''MY.'' optumum {{A|467}}sed sequere me intro, ne in mora illi sis.{{gap|1em}}''LE.'' sequor.&mdash; {{A|468}}''DA.'' quod remedium nunc huic malo inveniam?{{gap|1em}}''SI.'' quid hoc? {{A|469}}adeon est demens? ex peregrina? iam scio: ah {{R|470}}vix tandem sensi stolidu’.{{gap|1em}}''DA.'' quid hĭc sensisse ait? {{A|471}}''SI.'' haec primum adfertur iam mi ab hoc fallacia: {{A|472}}hanc simulant parere, quo Chremetem absterreant. {{A|473}}(''GL. intus'') Iuno Lucina, fer opem, serva me, obsecro. {{A|474}}''SI.'' hui tam cito? ridiculum: postquam ante ostium {{R|475}}me audivit stare, adproperat. non sat commode {{A|476}}divisa sunt temporibu’ tibi, Dave, haec.{{gap|1em}}''DA.'' mihin? {{A|477}}''SI.'' num inmemores discipuli?{{gap|1em}}''DA.'' ego quid narres nescio. {{A|478}}''SI.'' hicin me si inparatum in veris nuptiis {{A|479}}adortus esset, quos mihi ludos redderet! {{R|480}}nunc hui(u)s periclo fit, ego ĭn portu navigo. </poem> <section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> mkr6zjbdp1odt7ufeewnvdikrxzd8jl 104 66995 281614 255527 2026-09-23T09:35:03Z Saumache 27923 281614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|III. v|P. TERENTI AFRI}}</noinclude><section begin="s"/><section begin="s3"/><poem>{{R|615}}dicam aliquid me inventurum, ut huic malo aliquam productem moram. {{A|616}}''PA.'' oh[e]!{{gap|1em}}''DA.'' visu’ sum{{gap|1em}}''PA.'' eho dum, bone vir, quid ais? vidĕn me consiliis tuis {{A|617}}miserum inpeditum esse?{{gap|1em}}''DA.'' at iam expediam.{{gap|1em}}''PA.'' expedies?{{gap|1em}}''DA.'' certe, Pamphile. {{A|618}}''PA.'' nempe ut modo.{{gap|1em}}''DA.'' immo meliu’ spero.{{gap|1em}}''PA.'' oh tibi ego ut credam, furcifer? {{A|619}}tu rem inpeditam et perditam restituas? em quo fretu’ sim, {{R|620}}qui me hodie ex tranquillissuma re coniecisti in nuptias. {{A|621}}an non dixi esse hoc futurum?{{gap|1em}}''DA.'' dixti.{{gap|1em}}''PA.'' quid meritu’s?{{gap|1em}}''DA.'' crucem. {{A|622}}sed sine paullulum ad me redeam: iam aliquid dispiciam.{{gap|1em}}''PA.'' ei mihi, {{A|623}}quom non habeo spatium ut de te sumam supplicium ut volo! {{A|624}}namque hoc tempu’ praecavere mihi me, haud tĕ ŭlcisci sinit. </poem><section end="s3"/> <section begin="s4"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS IV}}}} ==={{R|i}} Charinvs{{gap|2em}}Pamphilvs{{gap|2em}}Davos=== <poem>{{R|625}}{{gap|3em}}''CH.'' Hoccinĕst credibile aut memorabile, {{A|626}}tanta vecordia innata quoiquam ut siet {{A|627}}ut malis gaudeant atque ex incommodis {{A|628}}alterius sua ut comparent commoda? ah </poem><section end="s4"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> qu5122hyxpzbzbxyok1n4hms9uekbwj 104 67005 281615 255529 2026-09-23T09:35:17Z Saumache 27923 281615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|IV. v|P. TERENTI AFRI}}</noinclude><section begin="s"/><section begin="s4"/><poem>{{A|811}}litis sequi quăm ĭd mihi sit facile atque utile {{A|812}}aliorum exempla commonent. simul arbitror {{A|813}}iam aliquem esse amicum et defensorem e&#865;i; nam fere {{A|814}}grandi[us]cula iam profectast illinc: clamitent {{R|815}}me sycophantam, hereditatem persequi {{A|816}}mendicum. tum ipsam despoliare non lubet. {{A|817}}''MY.'' ŏ optume hospes! pol, Crito, antiquom obtines. {{A|818}}''CR.'' duc me ad eam, quando huc veni, ut videam.{{gap|1em}}''MY.'' maxume. {{A|819}}''DA.'' sequăr hos: nolo me in tempore hoc videat senex. </poem><section end="s4"/> <section begin="s5"/> {{Xx-maior|{{c|ACTVS V}}}} ==={{R|i}} Chremes{{gap|2em}}Simo=== <poem>{{R|820}}''CH.'' Sati’ iam sati’, Simo, spectata erga te amicitiast mea; {{A|821}}sati’ pericli incepi adire: orandi iam finem face. {{A|822}}dum studeo obsequi tibi, paene inlusi vitam filiae. {{A|823}}''SI.'' immo enĭm nunc quom maxume abs te postulo atque oro, Chreme, {{A|824}}ut beneficium verbis initum dudum nunc re comprobes. {{R|825}}''CH.'' vidĕ quam iniquo’ sis prae studio: dŭm id efficias quod lubet, {{A|826}}neque modum benignitati’ neque quid me ores cogitas; {{A|827}}nam si cogites remittas iam me onerare iniuriis. {{A|828}}''SI.'' quibus?{{gap|1em}}''CH.'' at rogitas? perpulisti me ut homini adulescentulo {{A|829}}in alio occupato amore, abhorrenti ab re uxoria, </poem><section end="s5"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> jnh5agi3dzkdis52p3diewe6umcejur 104 67030 281627 216950 2026-09-23T09:42:03Z Saumache 27923 281627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' =Andria= <section begin="s"/> {{Xx-maior|{{c|DIDASCALIA}}}} <section begin="sa"/> {{ct|(''deest'')}} ---- ''Cf. Don.'' 36, 3 ''W''.{{gap|1em}}Haec prima facta est, acta ludis Megalensibus M. Fulvio M’. Glabrione Q. Minucio Valerio aedilibus curulibus. {{gap|1em}}gerunt L. Atilius Praenestinus et L. Ambivius Turpio.{{gap|1em}}Modos fecit Flaccus Claudi filius (!) tibiis paribus dextris vel sinistris.{{gap|1em}}Et est tota Graeca (!).{{gap|1em}}Edita M. Marcello C. Sulpicio consulibus.<section end="sa"/><section end="s"/> {{regula|17em}} <section begin="c"/>Andr. habent: {{tooltip|A|codex Bembinus}} (nonnisi 889̂&ndash;fin.), {{tooltip|C|codex Vaticanus}} (praeter 804&ndash;53), {{tooltip|D|codex Victorianus}} (praeter 98&ndash;179, 384&ndash;453, 846&ndash;903), {{tooltip|E|codex Riccardianus}} (praeter perioch. 1&ndash;39), {{tooltip|η|codex Einsidlensis I}} (praeter 1&ndash;90, 128&ndash;47, 287&ndash;96, 385&ndash;489, 690&ndash;981), {{tooltip|ε|codex Einsidlensis II}} (praeter 125&ndash;954, 962&ndash;81), {{tooltip|G|codex Decurtatus}}{{tooltip|L|codex Lipsiensis}} (praeter 74&ndash;376), {{tooltip|P|codex Parisinus 7899}} (praeter 804&ndash;53), {{tooltip|p|codex Parisinus 10304}} (praeter 1&ndash;304), {{tooltip|V|fragmentum Vindobonense}} (nonnisi 912&ndash;92), {{tooltip|v|codex Valentiennensis}}.<section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> 0gi9z48xbtmcnwlsuv2oaujtwbjqx3y 104 67031 281626 216951 2026-09-23T09:41:29Z Saumache 27923 281626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> {{c|{{Xx-maior|G. Svlpici Apollinaris <br> Periocha}}}} <section begin="sb"/><poem>{{A|1}}Sororem falso creditam meretriculae {{A|2}}genere Andriae, Glycerium, vitiat Pamphilus {{A|3}}grauidaque facta dat fidem, uxorem sibi {{A|4}}fore hanc; namque aliam pater ei desponderat, {{R|5}}gnatam Chremetis, atque ut amorem comperit, {{A|6}}simulat futuras nuptias, cupiens suus {{A|7}}quid haberet animi filius cognoscere. {{A|8}}Davi suasu non repugnat Pamphilus. {{A|9}}sed ex Glycerio natum ut vidit puerulum {{R|10}}Chremes, recusat nuptias, generum abdicat. {{A|11}}mox filiam Glycerium insperato adgnitam {{A|12}}hanc Pamphilo, aliam dat Charino coniugem.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/>PERI. 4 namque ''edd.''{{gap|3em}}8 persuasu ''edd.''{{gap|3em}}12 dat aliam {{tooltip|{{sc|σ}}|libri praeter A (codicem Bembinum)}}<section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- | {{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Byrria Servos}} |- |{{sc|Simo Senex}} |{{sc|Lesbia Obstetrix}} |- |{{sc|Sosia Libertvs}} |{{sc|Glycerivm Virgo}} |- |{{sc|Davos Servos}} |{{sc|Chremes Senex}} |- |{{sc|Mysis Ancilla}} |{{sc|Crito Senex}} |- |{{sc|Pamphilvs Advlescens}} |{{sc|Dromo Lorarivs}} |- |{{sc|Charinvs Advlescens}} |{{sc|(cantor)}} |}<section end="sc"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> ma9d83x36zwjyw28o6o1slsmxgroup8 281628 281626 2026-09-23T09:42:35Z Saumache 27923 281628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> {{c|{{Xx-maior|G. Svlpici Apollinaris <br> Periocha}}}} <section begin="sb"/><poem>{{A|1}}Sororem falso creditam meretriculae {{A|2}}genere Andriae, Glycerium, vitiat Pamphilus {{A|3}}grauidaque facta dat fidem, uxorem sibi {{A|4}}fore hanc; namque aliam pater ei desponderat, {{R|5}}gnatam Chremetis, atque ut amorem comperit, {{A|6}}simulat futuras nuptias, cupiens suus {{A|7}}quid haberet animi filius cognoscere. {{A|8}}Davi suasu non repugnat Pamphilus. {{A|9}}sed ex Glycerio natum ut vidit puerulum {{R|10}}Chremes, recusat nuptias, generum abdicat. {{A|11}}mox filiam Glycerium insperato adgnitam {{A|12}}hanc Pamphilo, aliam dat Charino coniugem.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/>PERI. 4 namque ''edd.''{{gap|3em}}8 persuasu ''edd.''{{gap|3em}}12 dat aliam {{tooltip|{{sc|σ}}|libri praeter A (codicem Bembinum)}}<section end="c"/> <section begin="s"/> {{Xx-maior|{{c|PERSONAE}}}} <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- | {{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Byrria Servos}} |- |{{sc|Simo Senex}} |{{sc|Lesbia Obstetrix}} |- |{{sc|Sosia Libertvs}} |{{sc|Glycerivm Virgo}} |- |{{sc|Davos Servos}} |{{sc|Chremes Senex}} |- |{{sc|Mysis Ancilla}} |{{sc|Crito Senex}} |- |{{sc|Pamphilvs Advlescens}} |{{sc|Dromo Lorarivs}} |- |{{sc|Charinvs Advlescens}} |{{sc|(cantor)}} |}<section end="sc"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> rr9ygltcu15gy7em7t7q954ppy8dz23 281669 281628 2026-09-23T11:01:44Z Saumache 27923 281669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> {{c|{{Xx-maior|G. Svlpici Apollinaris <br> Periocha}}}} <section begin="sb"/><poem>{{A|Periocha 1}}Sororem falso creditam meretriculae {{A|Periocha 2}}genere Andriae, Glycerium, vitiat Pamphilus {{A|Periocha 3}}grauidaque facta dat fidem, uxorem sibi {{A|Periocha 4}}fore hanc; namque aliam pater ei desponderat, {{R|Periocha 5|5}}gnatam Chremetis, atque ut amorem comperit, {{A|Periocha 6}}simulat futuras nuptias, cupiens suus {{A|Periocha 7}}quid haberet animi filius cognoscere. {{A|Periocha 8}}Davi suasu non repugnat Pamphilus. {{A|Periocha 9}}sed ex Glycerio natum ut vidit puerulum {{R|Periocha 10|10}}Chremes, recusat nuptias, generum abdicat. {{A|Periocha 11}}mox filiam Glycerium insperato adgnitam {{A|Periocha 12}}hanc Pamphilo, aliam dat Charino coniugem.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/>PERI. 4 namque ''edd.''{{gap|3em}}8 persuasu ''edd.''{{gap|3em}}12 dat aliam {{tooltip|{{sc|σ}}|libri praeter A (codicem Bembinum)}}<section end="c"/> <section begin="s"/> {{Xx-maior|{{c|PERSONAE}}}} <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- | {{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Byrria Servos}} |- |{{sc|Simo Senex}} |{{sc|Lesbia Obstetrix}} |- |{{sc|Sosia Libertvs}} |{{sc|Glycerivm Virgo}} |- |{{sc|Davos Servos}} |{{sc|Chremes Senex}} |- |{{sc|Mysis Ancilla}} |{{sc|Crito Senex}} |- |{{sc|Pamphilvs Advlescens}} |{{sc|Dromo Lorarivs}} |- |{{sc|Charinvs Advlescens}} |{{sc|(cantor)}} |}<section end="sc"/><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> gxfc2t7j6jood6a5piqhulhsyj2lopl 104 67037 281670 216762 2026-09-23T11:02:37Z Saumache 27923 281670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> ==C. Svlpici Apollinaris <br> Periocha== <section begin="sb"/><poem> {{A|Periocha 1}}In militiam proficisci gnatum Cliniam {{A|Periocha 2}}amantem Antiphilam conpulit durus pater {{A|Periocha 3}}animique sese angebat facti paenitens. {{A|Periocha 4}}mox ut reversust, clam patrem devortitur {{R|Periocha 5|5}}ad Clitiphonem. is amabat scortum Bacchidem. {{A|Periocha 6}}cum accerseret cupitam Antiphilam Clinia, {{A|Periocha 7}}ut eius Bacchis venit amica ac servolae {{A|Periocha 8}}habitum gerens Antiphila: factum id quo patrem {{A|Periocha 9}}suum celaret Clitipho. hic technis Syri {{R|Periocha 10|10}}decem minas meretriculae aufert a sene. {{A|Periocha 11}}Antiphila Clitiphonis reperitur soror: {{A|Periocha 12}}hanc Clinia, aliam Clitipho uxorem accipit.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="cd"/>PERI. 1 milliam ''A''{{gap|3em}}4 patre ''AP²DLp²EFv''{{gap|3em}}5 ac ''A'' 6 cl. ''om. A''{{gap|3em}}7 ut] et ''A''{{gap|3em}}8 fictum ''CPD²p²EFv''{{gap|3em}}quod ''AP¹''{{gap|3em}}patre ''AC¹'' (?){{gap|3em}}9 suum ''om. E''{{gap|3em}}10 meretricula ''A'' 11 so. rep. ''v''{{gap|3em}}12 alia ''A''<section end="cd"/><section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- |{{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Bacchis Meretrix}} |- |{{sc|Chremes Senex}} |{{sc|Antiphila Virgo}} |- |{{sc|Menedemus Senex}} |{{sc|Sostrata Matrona}} |- |{{sc|Clitipho Advlescens}} |{{sc|(Canthara) Nvtrix}} |- |{{sc|Clinia Advlescens}} |{{sc|Phrygia Ancilla}} |- |{{sc|Syrvs Servos}} |{{sc|(cantor)}} |- |{{sc|Dromo Servos}} | |}<section end="sc"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="ce"/>''in CPF in armario undecim pictae sunt personae''<section end="ce"/><section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> 7zz49b8tltmnrhokphij4y4jtu3ljlj 104 67181 281668 217225 2026-09-23T11:00:06Z Saumache 27923 281668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> ==C. Svlpici Apollinaris <br> Periocha== <section begin="sb"/><poem> {{A|Periocha 1}}Sororem falso dictitatam Thaidis {{A|Periocha 2}}id ipsum ignorans miles advexit Thraso {{A|Periocha 3}}ipsique donat. erat haec civis Attica. {{A|Periocha 4}}eidem eunuchum, quem emerat, tradi iubet {{R|Periocha 5|5}}Thaidis amator Phaedria ac rus ipse abit {{A|Periocha 6}}Thrasoni oratus biduum concederet. {{A|Periocha 7}}ephebus frater Phaedriae puellulam {{A|Periocha 8}}cum deperiret dono missam Thaidi, {{A|Periocha 9}}ornatu eunuchi induitur (suadet Parmeno): {{R|Periocha 10|10}}introiit, vitiat virginem. sed Atticus {{A|Periocha 11}}civis repertus frater eius conlocat {{A|Periocha 12}}vitiatam ephebo; Phaedriam exorat Thraso. </poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="cd"/>PERI. Periocha ''deest in'' Σ (''praeter'' G): G ''exibet eam'' (‘Argumentum eunuchi’) ''post v.'' 29{{gap|3em}}2 abduxit ''A''{{gap|3em}}3 haec ''om. G''{{gap|3em}}5 ac . . ob. ''om. G''{{gap|3em}}9 sua. Pa. ''post'' virginem ''G''{{gap|3em}}11 ci. inprimis rep. ''G''<section end="cd"/><section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- |{{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Antipho Advlescens}} |- |{{sc|Phaedria Advlescens}} |{{sc|Dorias Ancilla}} |- |{{sc|Parmeno Servos}} |{{sc|Dorvs Evnvchvs}} |- |{{sc|Thais Meretrix}} |{{sc|Sanga Servos}} |- |{{sc|Gnatho Parasitvs}} |{{sc|Sophrona Nvtrix}} |- |{{sc|Chaerea Advlescens}} |rowspan=2|{{sc|Senex (Demea}} seu <br> {{sc|Laches)}} |- |{{sc|Thraso Miles}} |- |{{sc|Pythias Ancilla}} |{{sc|(cantor)}} |- |{{sc|Chremes Advlescens}} | |}<section end="sc"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="ce"/>''Nulla aedicula in CP''<section end="ce"/><section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> 19ggp5m9cfubkmlb1oijy0vt59g2bp2 104 67202 281666 217045 2026-09-23T10:19:55Z Saumache 27923 281666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||EVNVCHVS|IV. i}}</noinclude><section begin="s"/><poem>{{A|623}}miles vero sibi putare adductum ante oculos aemulum; {{A|624}}voluit facere contra huic aegre: “heus” inquit “puer‹e›, Pamphilam {{R|625}}accerse ut delectet hic nos.” illa [exclamat] “minime gentium: {{A|626}}in convivium illam?” miles tendere: inde ad iurgium. {{A|627}}interea aurum sibi clam mulier demit, dat mi ut auferam. {{A|628}}hoc est signi: ubi primum poterit, se illinc subducet scio. <poem> ==={{R|ii}}Phaedria{{gap|2em}}‹Dorias›=== </poem>{{A|629}}Dum rus eo, coepi egomet mecum inter vias, {{R|630}}ita ut fit ubi quid in animost molestiae, {{A|631}}aliam rem ex alia cogitare et ea omnia in {{A|632}}peiorem partem. quid opust verbis? dum haec puto, {{A|633}}praeterii inprudens villam. longe iam abieram {{A|634}}quom sensi: redeo rursum, male me vero habens. {{R|635}}ubi ad ipsum veni devorticulum, constiti: {{A|636}}occepi mecum cogitare “hem biduom hic {{A|637}}manendumst soli sine ĭlla? quid tum postea? {{A|638}}nil est. quid nil? si non tangendi copiast, {{A|639}}eho ne videndi quidem erit? si illud non licet, {{R|640}}saltem hoc licebit. certe extrema linea {{A|641}}amare haud nil est.” villam praetereo sciens. {{A|642}}sed quid hŏc quod timida subito egreditur Pythias? </poem><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> tfctkyodp2iuvdwu888r5zx7w2xqk18 281667 281666 2026-09-23T10:20:15Z Saumache 27923 281667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||EVNVCHVS|IV. i}}</noinclude><section begin="s"/><poem>{{A|623}}miles vero sibi putare adductum ante oculos aemulum; {{A|624}}voluit facere contra huic aegre: “heus” inquit “puer‹e›, Pamphilam {{R|625}}accerse ut delectet hic nos.” illa [exclamat] “minime gentium: {{A|626}}in convivium illam?” miles tendere: inde ad iurgium. {{A|627}}interea aurum sibi clam mulier demit, dat mi ut auferam. {{A|628}}hoc est signi: ubi primum poterit, se illinc subducet scio. </poem> ==={{R|ii}}Phaedria{{gap|2em}}‹Dorias›=== <poem>{{A|629}}Dum rus eo, coepi egomet mecum inter vias, {{R|630}}ita ut fit ubi quid in animost molestiae, {{A|631}}aliam rem ex alia cogitare et ea omnia in {{A|632}}peiorem partem. quid opust verbis? dum haec puto, {{A|633}}praeterii inprudens villam. longe iam abieram {{A|634}}quom sensi: redeo rursum, male me vero habens. {{R|635}}ubi ad ipsum veni devorticulum, constiti: {{A|636}}occepi mecum cogitare “hem biduom hic {{A|637}}manendumst soli sine ĭlla? quid tum postea? {{A|638}}nil est. quid nil? si non tangendi copiast, {{A|639}}eho ne videndi quidem erit? si illud non licet, {{R|640}}saltem hoc licebit. certe extrema linea {{A|641}}amare haud nil est.” villam praetereo sciens. {{A|642}}sed quid hŏc quod timida subito egreditur Pythias? </poem><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> imotyni6ybrnyai2e13rd8e8tgdyuog 104 67230 281671 217073 2026-09-23T11:03:11Z Saumache 27923 281671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> ==C. Svlpici Apollinaris <br> Periocha== <section begin="sb"/><poem> {{A|Periocha 1}}Chremetis frater aberat peregre Demipho {{A|Periocha 2}}relicto Athenis Antiphone filio. {{A|Periocha 3}}Chremes clam habebat Lemni uxorem et filiam, {{A|Periocha 4}}Athenis aliam coniugem et amantem unice {{R|Periocha 5|5}}fidicinam gnatum. mater e Lemno advenit {{A|Periocha 6}}Athenas; moritur; virgo sola (aberat Chremes) {{A|Periocha 7}}funus procurat. ibi eam visam Antipho {{A|Periocha 8}}cum amaret, opera parasiti uxorem accipit. {{A|Periocha 9}}pater et Chremes reversi fremere. dein minas {{R|Periocha 10|10}}triginta dant parasito, ut illam coniugem {{A|Periocha 11}}habere ipse: argento hoc emitur fidicina. {{A|Periocha 12}}uxorem retinet Antipho a patruo adgnitam.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="cd"/><!--PERI. 1 milliam ''A''{{gap|3em}}4 patre ''AP²DLp²EFv''{{gap|3em}}5 ac ''A'' 6 cl. ''om. A''{{gap|3em}}7 ut] et ''A''{{gap|3em}}8 fictum ''CPD²p²EFv''{{gap|3em}}quod ''AP¹''{{gap|3em}}patre ''AC¹'' (?){{gap|3em}}9 suum ''om. E''{{gap|3em}}10 meretricula ''A'' 11 so. rep. ''v''{{gap|3em}}12 alia ''A''--><section end="cd"/><section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" cellpadding="0" cellspacing="0" |- |width="50%"|{{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Hegio}} |rowspan="3" width="1px"|[[File:Brace segment, right, end-top.svg|30px|link=|alt=]]<br>[[File:Brace segment, right, mid.svg|30px|link=|alt=]]<br>[[File:Brace segment, right, end-bot.svg|30px|link=|alt=]] |rowspan="3" |{{sc|Advocati}} |- |{{sc|Davos Servos}} |width="1px"|{{sc|Cratinvs}} |- |{{sc|Geta Servos}} |{{sc|Crito}} |- |{{sc|Antipho Advlescens}} |colspan="3" |{{sc|Dorio Leno}} |- |{{sc|Phaedria Advlescens}} |colspan="3" |{{sc|Chremes Senex}} |- |{{sc|Demipho Senex}} |colspan="3" |{{sc|Sophrona Nvtrix}} |- |{{sc|Phormio Parasitus}} |colspan="3" |{{sc|Navsistrata Matrona}} |- | |colspan="3" |{{sc|(cantor)}} |}<section end="sc"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="ce"/><!--''in CPF in armario undecim pictae sunt personae''--><section end="ce"/><section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> jlvuve80ddegd563zbmxqgin6bv0m5e 104 67281 281644 217124 2026-09-23T10:09:09Z Saumache 27923 281644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|V. viii|P. TERENTI AFRI}}</noinclude><section begin="s"/><poem>{{A|983}}''DE.'' enĭm nequeo solus: accurre.{{gap|1em}}''PH.'' una iniuriast {{A|984}}tecum.{{gap|1em}}''DE.'' lege agito ergo.{{gap|1em}}''PH.'' alterast tecum, Chreme. {{R|985}}''CH.'' rape hunc.{{gap|1em}}''PH.'' sic agitis? enĭmvero vocest opus: {{A|986}}Nausistrata, exi!{{gap|1em}}''CH.'' os opprime inpurum: vide {{A|987}}quantum valet.{{gap|1em}}''PH.'' Nausistrata! inquam.{{gap|1em}}''DE.'' non taces? {{A|988}}''PH.'' taceam?{{gap|1em}}''DE.'' nisi sequitur, pugnos in ventrem ingere. {{A|989}}''PH.'' vel oculum exclude: est ubi vos ulciscar probe. </poem> ==={{R|ix}}Navsistrata{{gap|2em}}Chremes{{gap|2em}}Demipho{{gap|2em}}Phormio=== <poem>{{R|990}}''NA.'' Qui nominat me? hem quid ĭstuc turbaest, obsecro, {{A|991}}mi vir?{{gap|1em}}''PH.'' ehem quid nunc obstipuisti?{{gap|1em}}''NA.'' quis hic homost? {{A|992}}non mihi respondes?{{gap|1em}}''PH.'' hicine ut tibi respondeat, {{A|993}}qui hercle ubi sit nescit?{{gap|1em}}''CH.'' cave ĭsti quicquam cred‹u›as. {{A|994}}''PH.'' abĭ, tange: si non totu’ friget, me enica. {{R|995}}''CH.'' nil est.{{gap|1em}}''NA.'' quid ergo? quid ĭstic narrat?{{gap|1em}}''PH.'' iam scies: {{A|996}}ausculta.{{gap|1em}}''CH.'' pergin credere?{{gap|1em}}''NA.'' quid ego obsecro {{A|997}}huic credam, qui nil dixit?{{gap|1em}}''PH.'' delirat miser {{A|998}}timore.{{gap|1em}}''NA.'' non pol temerest quod tu tam times. {{A|999}}''CH.'' egŏn timeo?{{gap|1em}}''PH.'' recte sane: quando nil times. {{R|1000}}et hŏc nil est quod ego dico, tu narra.{{gap|1em}}''DE.'' scelus, {{A|1001}}tibi narret?{{gap|1em}}''PH.'' ohe tu, factumst abs te sedulo {{A|1002}}pro fratre.{{gap|1em}}''NA.'' mi vir, non mihi narras.{{gap|1em}}''CH.'' at . .{{gap|1em}}''NA.'' quid “at”? </poem><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 89cqfncvj5arwn26x8isupqd4ezzgjy 104 67286 281672 217129 2026-09-23T11:03:48Z Saumache 27923 281672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> ==C. Svlpici Apollinaris <br> Periocha== <section begin="sb"/><poem> {{A|Periocha 1}}Vxorem ducit Pamphilus Philumenam, {{A|Periocha 2}}cui quondam ignorans uirgini uitium obtulit, {{A|Periocha 3}}cuiusque per uim quem detraxit anulum {{A|Periocha 4}}dederat amicae Bacchidi meretriculae. {{R|Periocha 5|5}}dein profectus in Imbrum est: nuptam haud attigit. {{A|Periocha 6}}hanc mater utero grauidam, ne id sciat socrus, {{A|Periocha 7}}ut aegram ad sese transfert. reuenit Pamphilus, {{A|Periocha 8}}deprendit partum, celat; uxorem tamen {{A|Periocha 9}}recipere non uolt. pater incusat Bacchidis {{R|Periocha 10|10}}amorem. dum se purgat Bacchis, anulum {{A|Periocha 11}}mater uitiatae forte adgnoscit Myrrina. {{A|Periocha 12}}uxorem recipit Pamphilus cum filio.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="cd"/><!--PERI. 1 milliam ''A''{{gap|3em}}4 patre ''AP²DLp²EFv''{{gap|3em}}5 ac ''A'' 6 cl. ''om. A''{{gap|3em}}7 ut] et ''A''{{gap|3em}}8 fictum ''CPD²p²EFv''{{gap|3em}}quod ''AP¹''{{gap|3em}}patre ''AC¹'' (?){{gap|3em}}9 suum ''om. E''{{gap|3em}}10 meretricula ''A'' 11 so. rep. ''v''{{gap|3em}}12 alia ''A''--><section end="cd"/><section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- |{{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Phidippvs Senex}} |- |{{sc|Philotis Meretrix}} |{{sc|Pamphilvs Advlescens}} |- |{{sc|Syra Anvs}} |{{sc|Sosia Servos}} |- |{{sc|Parmeno Servos}} |{{sc|Myrrina Matrona}} |- |{{sc|(Scirtvs Servos)}} |{{sc|Bacchis Meretrix}} |- |{{sc|Laches Senex}} |{{sc|(cantor)}} |- |{{sc|Sostrata Matrona}} | |}<section end="sc"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="ce"/><!--''in CPF in armario undecim pictae sunt personae''--><section end="ce"/><section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> menosx8iuu7ntzz2m6xdwf94iey6vqu 104 67332 281673 217175 2026-09-23T11:04:26Z Saumache 27923 281673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>'' '' <section begin="s"/> ==C. Svlpici Apollinaris <br> Periocha== <section begin="sb"/><poem> {{A|Periocha 1}}Duos cum haberet Demea adulescentulos, {{A|Periocha 2}}dat Micioni fratri adoptandum Aeschinum, {{A|Periocha 3}}sed Ctesiphonem retinet. hunc citharistriae {{A|Periocha 4}}lepore captum sub duro ac tristi patre {{R|Periocha 5|5}}frater celabat Aeschinus; famam rei, {{A|Periocha 6}}amorem in sese transferebat; denique {{A|Periocha 7}}fidicinam lenoni eripit. vitiaverat {{A|Periocha 8}}eidem Aeschinus civem Atticam pauperculam {{A|Periocha 9}}fidemque dederat hanc sibi uxorem fore. {{R|Periocha 10|10}}Demea iurgare, graviter ferre; mox tamen {{A|Periocha 11}}ut veritas patefactast, ducit Aeschinus {{A|Periocha 12}}vitiatam, potitur Ctesipho citharistriam.</poem><section end="sb"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="cd"/><!--PERI. 1 milliam ''A''{{gap|3em}}4 patre ''AP²DLp²EFv''{{gap|3em}}5 ac ''A'' 6 cl. ''om. A''{{gap|3em}}7 ut] et ''A''{{gap|3em}}8 fictum ''CPD²p²EFv''{{gap|3em}}quod ''AP¹''{{gap|3em}}patre ''AC¹'' (?){{gap|3em}}9 suum ''om. E''{{gap|3em}}10 meretricula ''A'' 11 so. rep. ''v''{{gap|3em}}12 alia ''A''--><section end="cd"/><section end="c"/> <section begin="s"/> ==Personae== <section begin="sc"/> {| style="width:100%;" |- |{{sc|(Prologvs)}} |{{sc|Sostrata Matrona}} |- |{{sc|Micio Senex}} |{{sc|Canthara Anus}} |- |{{sc|Demea Senex}} |{{sc|Geta Servos}} |- |{{sc|Sannio Leno}} |{{sc|Hegio Senex}} |- |{{sc|Aeschinus Adulescens}} |{{sc|Dromo Puer}} |- |{{sc|Bacchis Meretrix}} |{{sc|Stephanio Pver}} |- |{{sc|Parmeno Servos}} |{{sc|Pamphila Virgo}} | |- |{{sc|Syrus Servos}} |{{sc|(cantor)}} | |- |{{sc|Ctesipho Adulescens}} | |}<section end="sc"/><section end="s"/> {{regula|11em|locus=sinistra}} <section begin="c"/><section begin="ce"/><!--''in CPF in armario undecim pictae sunt personae''--><section end="ce"/><section end="c"/><noinclude><references/></noinclude> edrpcb1za2s7k9cg34en5qwy9aavn3p 104 67375 281659 217218 2026-09-23T10:17:27Z Saumache 27923 281659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|V. iv|P. TERENTI AFRI}}</noinclude><section begin="s"/><poem>{{A|876}}paullo sumptu: miseriam omnem ego capio, hic potitur gaudia. {{A|877}}age age, nunciam experiamur contra ecquid ego possiem {{A|878}}blande dicere aut benigne facere, quando hoc provocat. {{A|879}}ego quoque a meis me amari et magni pendi postulo: {{R|880}}si id fit dando atque obsequendo, non posteriores feram. {{A|881}}deerit: id meă minime refert qui sum natu maxumus. </poem> ==={{R|v}}Syrvs{{gap|2em}}Demea=== <poem>{{A|882}}''SY.'' Heus Demea, orat frater ne abeas longius. {{A|883}}''DE.'' quis homo? o Syre noster, salve: quid fit? quid agitur? {{A|884}}''SY.'' recte.{{gap|1em}}''DE.'' optumest. (iam nunc haec tria primum addidi {{R|885}}praeter naturam: “o noster, quid fit? quid agitur?”) {{A|886}}servom haud inliberalem praebes te et tibi {{A|887}}lubens bene faxim.{{gap|1em}}''SY.'' gratiam habeo.{{gap|1em}}''DE.'' atqui, Syre, {{A|888}}hoc verumst et ĭpsa re experiere propediem. </poem> ==={{R|vi}}Geta{{gap|2em}}Demea{{gap|2em}}‹Syrvs›=== <poem>{{A|889}}''GE.'' Era, ego huc ad hos proviso quam mox virginem {{R|890}}accersant. sed ĕccum Demeam. salvos sies. {{A|891}}''DE.'' o qui vocare?{{gap|1em}}''GE.'' Geta.{{gap|1em}}''DE.'' Geta, hominem maxumi {{A|892}}preti te esse hodie iudicavi animo meo. {{A|893}}năm ĭs mihi profectost servo’ spectatus satis {{A|894}}quoi dominu’ curaest, ita uti tibi sensi, Geta, </poem><section end="s"/><noinclude><references/></noinclude> 9zan5sntgif4745q5ic6ri7zil0pqn0 0 67384 281657 217252 2026-09-23T10:15:26Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281657 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67385 281652 217256 2026-09-23T10:14:49Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281652 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67386 281653 217257 2026-09-23T10:14:59Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281653 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67387 281654 217258 2026-09-23T10:15:08Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281654 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67388 281655 217259 2026-09-23T10:15:15Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281655 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67389 281656 217260 2026-09-23T10:15:21Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Hecyra]] 281656 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Hecyra]] 5g0iykzp52rfjxo20ve4nq336312xi5 0 67390 281658 217293 2026-09-23T10:16:46Z Saumache 27923 281658 wikitext text/x-wiki {{TextQuality|75%}}{{titulus2 |Scriptor= Publius Terentius Afer |OperaeTitulus= Adelphoe |OperaeWikiPagina= Adelphoe |Annus= 160 a.Ch.n. |SubTitulus= |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.hs-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante02/Terentius/ter_ade0.html bibliotheca Augustana] |Editio=''P. Terenti Afri Comoediae'', Oxonii 1926; [[Scriptor:Robertus Kauer|R. Kauer]], [[Scriptor:Wallace Lindsay|W. M. Lindsay]] recensuerunt |Liber=P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu }} [[Categoria:Opera quae Robertus Kauer recensuit]] [[Categoria:Opera quae Wallace Lindsay recensuit]] <pages index="P. Terenti Afri Comoediae (Kauer-Lindsay 1926).djvu" from=289 to=339 onlysection=s/> {{finis}} tvc8uiol85a3d027nvzspvf56850sce 0 67391 281660 217269 2026-09-23T10:18:27Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281660 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 0 67392 281662 217270 2026-09-23T10:18:41Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281662 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 0 67393 281663 217271 2026-09-23T10:18:48Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281663 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 0 67394 281664 217272 2026-09-23T10:18:54Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281664 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 0 67395 281665 217273 2026-09-23T10:19:01Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281665 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 0 67396 281661 217274 2026-09-23T10:18:32Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] 281661 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Adelphoe (ed. Kauer-Lindsay)]] l3g3hc9i0a1zcql9vgp87anrqjknqw8 104 79976 281585 257805 2026-09-22T23:15:54Z Sjgallagher2 29663 Format fraktur text using inline math 281585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sakvaka" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|ce|luce}} de colore, inter alios ritus Leviticos et Sacerdotis ornatus, illustravit duo L{{Graeca|ει}}turgiæ officia illud Summi Pontificis pectorale ''Ephod'', quod non solum auro et gemmis, pro numero tribuum, sed etiam duabus illustribus notis insignitum et distinctum fuit: {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, quod {{sc|lxxii}}. ''Interpretes'' interpretantur {{Graeca|δείλωσιν καὶ ἀλήθειαν}}, Perspicuitatem et Veritatem: ''Chaldæus'' servavit {{Graeca|ἀνερμυνεύτους}}: ''Hebraice'' {{sc|urim}} Lumina sive Claritatem, {{sc|thumim}} Perfectionem sive Integritatem: ''Lutherus'' vertit, <math display="inline">\mathfrak{das\ Liecht\ unnd\ das\ Recht\ /}</math> ''Exod. 28''. ''Quemadmodum'' enim congruit Concioni perspicua oratio ad auditorum mentes, in mysteriorum cognitione illuminanda: ''Ita'' convenit certe Cantioni verissima Deo debitæ laudis confessio, in fidei perfectionem non alii, nisi Deo, innixæ, qui pro ratione iustitiæ, suum cuique tribuentis, sibi soli propriam vendicat, et ab Ecclesia exigit Invocationis et Gratiarum actionis gloriam. Quam, ubi prius concione per luce S. Sancti intus illuminata fuerit Ratio, {{Graeca|λόγος ὁ ἔσω}}, post, radiorum instar exserit et diffundit in Sanctuario publico Cantionis oratio, {{Graeca|λόγος ὀ ἔξω}}: ut hoc modo {{Graeca|τὸ λογεῖον τῶν}} {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, cui pectorale Christiani {{Graeca|χριστοφόρου}}, quem gestat in fide profectum, et quam illa scilicet fides in divinæ voluntatis et iuris cœlestis oraculis perfecta sit, publica religione profiteri gestiat. Et ''quemadmodum'' {{sc|urim}} et {{sc|thumim}} a summo Sacerdote in {{Graeca|λογείῳ}} coniuncta gestabantur: ''sic'' quibus summa creditur Ecclesiarum inspectio, cavendum omnino, ne {{Pt|alter-|}}<noinclude></noinclude> ooj9pm46yywux4xzw9wiyukhhjve1oq 281586 281585 2026-09-22T23:27:49Z Sjgallagher2 29663 /* Bis lecta */ Change capitalization of small-caps names, add optional diacritic marks 281586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Sjgallagher2" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|ce|luce}} de colore, inter alios ritus Leviticos et Sacerdotis ornatus, illustravit duo L{{Graeca|ει}}turgiæ officia illud Summi Pontificis pectorale ''Ephod'', quod non solum auro et gemmis, pro numero tribuum, sed etiam duabus illustribus notis insignitum et distinctum fuit: {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, quod {{sc|LXXII}}. ''Interpretes'' interpretantur {{Graeca|δείλωσιν καὶ ἀλήθειαν}}, Perspicuitatem et Veritatem: ''Chaldæus'' servavit {{Graeca|ἀνερμυνεύτους}}: ''Hebraicè'' {{sc|URIM}} Lumina sive Claritatem, {{sc|THUMIM}} Perfectionem sive Integritatem: ''Lutherus'' vertit, <math display="inline">\mathfrak{das\ Liecht\ unnd\ das\ Recht\ /}</math> ''Exod. 28''. ''Quemadmodum'' enim congruit Concioni perspicua oratio ad auditorum mentes, in mysteriorum cognitione illuminanda: ''Ita'' convenit certè Cantioni verissima Deo debitæ laudis confessio, in fidei perfectionem non alii, nisi Deo, innixæ, qui pro ratione iustitiæ, suum cuique tribuentis, sibi soli propriam vendicat, et ab Ecclesia exigit Invocationis et Gratiarum actionis gloriam. Quam, ubi priùs concione per luce S. Sancti intùs illuminata fuerit Ratio, {{Graeca|λόγος ὁ ἔσω}}, pòst, radiorum instar exserit et diffundit in Sanctuario publico Cantionis oratio, {{Graeca|λόγος ὀ ἔξω}}: ut hoc modo {{Graeca|τὸ λογεῖον τῶν}} {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, cui pectorale Christiani {{Graeca|χριστοφόρου}}, quem gestat in fide profectum, et quam illa scilicet fides in divinæ voluntatis et iuris cœlestis oraculis perfecta sit, publica religione profiteri gestiat. Et ''quemadmodum'' {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}} à summo Sacerdote in {{Graeca|λογείῳ}} coniuncta gestabantur: ''sic'' quibus summa creditur Ecclesiarum inspectio, cavendum omnino, ne {{Pt|alter-|}}<noinclude></noinclude> d92h8cr7tbcxy07xjfw9r38drf4jxlw 281591 281586 2026-09-22T23:43:57Z Sjgallagher2 29663 Revert capitalization change to match rest of book 281591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Sjgallagher2" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|ce|luce}} de colore, inter alios ritus Leviticos et Sacerdotis ornatus, illustravit duo L{{Graeca|ει}}turgiæ officia illud Summi Pontificis pectorale ''Ephod'', quod non solum auro et gemmis, pro numero tribuum, sed etiam duabus illustribus notis insignitum et distinctum fuit: {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, quod {{sc|LXXII}}. ''Interpretes'' interpretantur {{Graeca|δείλωσιν καὶ ἀλήθειαν}}, Perspicuitatem et Veritatem: ''Chaldæus'' servavit {{Graeca|ἀνερμυνεύτους}}: ''Hebraicè'' {{sc|urim}} Lumina sive Claritatem, {{sc|thumim}} Perfectionem sive Integritatem: ''Lutherus'' vertit, <math display="inline">\mathfrak{das\ Liecht\ unnd\ das\ Recht\ /}</math> ''Exod. 28''. ''Quemadmodum'' enim congruit Concioni perspicua oratio ad auditorum mentes, in mysteriorum cognitione illuminanda: ''Ita'' convenit certè Cantioni verissima Deo debitæ laudis confessio, in fidei perfectionem non alii, nisi Deo, innixæ, qui pro ratione iustitiæ, suum cuique tribuentis, sibi soli propriam vendicat, et ab Ecclesia exigit Invocationis et Gratiarum actionis gloriam. Quam, ubi priùs concione per luce S. Sancti intùs illuminata fuerit Ratio, {{Graeca|λόγος ὁ ἔσω}}, pòst, radiorum instar exserit et diffundit in Sanctuario publico Cantionis oratio, {{Graeca|λόγος ὀ ἔξω}}: ut hoc modo {{Graeca|τὸ λογεῖον τῶν}} {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, cui pectorale Christiani {{Graeca|χριστοφόρου}}, quem gestat in fide profectum, et quam illa scilicet fides in divinæ voluntatis et iuris cœlestis oraculis perfecta sit, publica religione profiteri gestiat. Et ''quemadmodum'' {{sc|urim}} et {{sc|thumim}} à summo Sacerdote in {{Graeca|λογείῳ}} coniuncta gestabantur: ''sic'' quibus summa creditur Ecclesiarum inspectio, cavendum omnino, ne {{Pt|alter-|}}<noinclude></noinclude> kz99zj57vzqsj3pkobjqs60cf92o7vf 104 79977 281587 257806 2026-09-22T23:33:33Z Sjgallagher2 29663 Fix discederet 281587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sakvaka" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|utra|alterutra}}, aut Concio, aut Cantio, in Rationali L{{Graeca|ει}}turgiæ publicæ Ecclesiastico divellatur aut separetur unquam; ut ''velut'' in utroque sinu pectoris pectorale incumbit integrum: ''ita'' l{{Graeca|ει}}turgia duobus, concionandi videlicet et cantandi, officiis perfecta et absoluta consistat. Nam {{sc|urim}} significat splendorem mentis sive Rationis, lucemque ad cogitandum et perspiciendum: {{sc|thumim}} vero harmonicam orationis sive cantionis perfectionem, ad integre incorrupteque laudandum. ''Utque'' puro auro, gemmis pretiosis, et notis sacratissimis illustre fuit {{Graeca|λογεῖον}}: ''sic'' nullis humani sophismatis inquinamentis mixta, sed sinceræ fidei integritate, docendi canendique l{{Graeca|ει}}turgia constat perfecta et suis numeris absoluta. Per {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, velut perfectas absolutæ sapientiæ vias, petita oracula in sacris literis memorantur: ''sic'' certe summa et infinita Bonitas et Sapientia Dei per l{{Graeca|ει}}turgicas exercitationes imploratur, donec exauditione benigna, et benedictione gratuita cœlitus respondeat. Abiathar, Achimelechi filius, Davidis exilii individuus comes et socius, Davidem ex Ephodo monuit, ut Ceila discederet, quoniam Ceilani eum Saulo essent dedituri, ''1. Reg. 23''. ''Sic'' {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, hoc est, l{{Graeca|ει}}turgicæ Concionis et Cantionis devotio fidelis et devota fidelitas in piis Ecclesiæ ministris nos miseros, in huius vitæ exilio circumvagantes, adversus persecutionem Tyrannorum, prudentia præmunit, et præmonet caute et tuto, ne quando infidelium et hæreticorum fraude circumventi, Satanæ ad excidium et exitium animæ tradamur. {{nop}}<noinclude></noinclude> jgoyapcwa7videga856tal1014f406o 281588 281587 2026-09-22T23:35:34Z Sjgallagher2 29663 /* Bis lecta */ Match case of small caps text, add optional diacritics 281588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Sjgallagher2" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|utra|alterutra}}, aut Concio, aut Cantio, in Rationali L{{Graeca|ει}}turgiæ publicæ Ecclesiastico divellatur aut separetur unquam; ut ''velut'' in utroque sinu pectoris pectorale incumbit integrum: ''ita'' l{{Graeca|ει}}turgia duobus, concionandi videlicet et cantandi, officiis perfecta et absoluta consistat. Nam {{sc|URIM}} significat splendorem mentis sive Rationis, lucemque ad cogitandum et perspiciendum: {{sc|THUMIM}} vero harmonicam orationis sive cantionis perfectionem, ad integrè incorrupteque laudandum. ''Utque'' puro auro, gemmis pretiosis, et notis sacratissimis illustre fuit {{Graeca|λογεῖον}}: ''sic'' nullis humani sophismatis inquinamentis mixta, sed sinceræ fidei integritate, docendi canendique l{{Graeca|ει}}turgia constat perfecta et suis numeris absoluta. Per {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, velut perfectas absolutæ sapientiæ vias, petita oracula in sacris literis memorantur: ''sic'' certe summa et infinita Bonitas et Sapientia Dei per l{{Graeca|ει}}turgicas exercitationes imploratur, donec exauditione benigna, et benedictione gratuita cœlitus respondeat. Abiathar, Achimelechi filius, Davidis exilii individuus comes et socius, Davidem ex Ephodo monuit, ut Ceila discederet, quoniam Ceilani eum Saulo essent dedituri, ''1. Reg. 23''. ''Sic'' {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, hoc est, l{{Graeca|ει}}turgicæ Concionis et Cantionis devotio fidelis et devota fidelitas in piis Ecclesiæ ministris nos miseros, in huius vitæ exilio circumvagantes, adversùs persecutionem Tyrannorum, prudentia præmunit, et præmonet cautè et tut, ne quando infidelium et hæreticorum fraude circumventi, Satanæ ad excidium et exitium animæ tradamur. {{nop}}<noinclude></noinclude> 184bmhq90cqykrix8xbvb2rkr60vevw 281589 281588 2026-09-22T23:38:03Z Sjgallagher2 29663 Add more optional diacritic marks 281589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Sjgallagher2" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|utra|alterutra}}, aut Concio, aut Cantio, in Rationali L{{Graeca|ει}}turgiæ publicæ Ecclesiastico divellatur aut separetur unquam; ut ''velut'' in utroque sinu pectoris pectorale incumbit integrum: ''ita'' l{{Graeca|ει}}turgia duobus, concionandi videlicet et cantandi, officiis perfecta et absoluta consistat. Nam {{sc|URIM}} significat splendorem mentis sive Rationis, lucemque ad cogitandum et perspiciendum: {{sc|THUMIM}} verò harmonicam orationis sive cantionis perfectionem, ad integrè incorrupteque laudandum. ''Utque'' puro auro, gemmis pretiosis, et notis sacratissimis illustre fuit {{Graeca|λογεῖον}}: ''sic'' nullis humani sophismatis inquinamentis mixta, sed sinceræ fidei integritate, docendi canendique l{{Graeca|ει}}turgia constat perfecta et suis numeris absoluta. Per {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, velut perfectas absolutæ sapientiæ vias, petita oracula in sacris literis memorantur: ''sic'' certè summa et infinita Bonitas et Sapientia Dei per l{{Graeca|ει}}turgicas exercitationes imploratur, donec exauditione benigna, et benedictione gratuita cœlitus respondeat. Abiathar, Achimelechi filius, Davidis exilii individuus comes et socius, Davidem ex Ephodo monuit, ut Ceila discederet, quoniam Ceilani eum Saulo essent dedituri, ''1. Reg. 23''. ''Sic'' {{sc|URIM}} et {{sc|THUMIM}}, hoc est, l{{Graeca|ει}}turgicæ Concionis et Cantionis devotio fidelis et devota fidelitas in piis Ecclesiæ ministris nos miseros, in huius vitæ exilio circumvagantes, adversùs persecutionem Tyrannorum, prudentiâ præmunit, et præmonet cautè et tut, ne quando infidelium et hæreticorum fraude circumventi, Satanæ ad excidium et exitium animæ tradamur. {{nop}}<noinclude></noinclude> pzor5xfiud2mal0ewr76w5lqxokf2ve 281590 281589 2026-09-22T23:43:22Z Sjgallagher2 29663 Revert capitalization change to match rest of book 281590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Sjgallagher2" />{{Rh||{{sc|''Epistola Dedicatoria.''}}|}}</noinclude>{{Pt|utra|alterutra}}, aut Concio, aut Cantio, in Rationali L{{Graeca|ει}}turgiæ publicæ Ecclesiastico divellatur aut separetur unquam; ut ''velut'' in utroque sinu pectoris pectorale incumbit integrum: ''ita'' l{{Graeca|ει}}turgia duobus, concionandi videlicet et cantandi, officiis perfecta et absoluta consistat. Nam {{sc|urim}} significat splendorem mentis sive Rationis, lucemque ad cogitandum et perspiciendum: {{sc|thumim}} verò harmonicam orationis sive cantionis perfectionem, ad integrè incorrupteque laudandum. ''Utque'' puro auro, gemmis pretiosis, et notis sacratissimis illustre fuit {{Graeca|λογεῖον}}: ''sic'' nullis humani sophismatis inquinamentis mixta, sed sinceræ fidei integritate, docendi canendique l{{Graeca|ει}}turgia constat perfecta et suis numeris absoluta. Per {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, velut perfectas absolutæ sapientiæ vias, petita oracula in sacris literis memorantur: ''sic'' certè summa et infinita Bonitas et Sapientia Dei per l{{Graeca|ει}}turgicas exercitationes imploratur, donec exauditione benigna, et benedictione gratuita cœlitus respondeat. Abiathar, Achimelechi filius, Davidis exilii individuus comes et socius, Davidem ex Ephodo monuit, ut Ceila discederet, quoniam Ceilani eum Saulo essent dedituri, ''1. Reg. 23''. ''Sic'' {{sc|urim}} et {{sc|thumim}}, hoc est, l{{Graeca|ει}}turgicæ Concionis et Cantionis devotio fidelis et devota fidelitas in piis Ecclesiæ ministris nos miseros, in huius vitæ exilio circumvagantes, adversùs persecutionem Tyrannorum, prudentiâ præmunit, et præmonet cautè et tut, ne quando infidelium et hæreticorum fraude circumventi, Satanæ ad excidium et exitium animæ tradamur. {{nop}}<noinclude></noinclude> tr5g2gm4h7hfndvakk9qydrlik834pm 2 83632 281620 276998 2026-09-23T09:38:09Z Saumache 27923 /* Leges universales */ 281620 wikitext text/x-wiki =De stilo= ==Laxitas== https://en.wikisource.org/wiki/Wikisource:Style_guide ==Leges universales== ===De titulis paginarum=== # '''Forma:''' solum cum maiuscula littera primum verbum tituli apparet, nisi si quid proprii verbi (verbive a proprio derivati) intersit. # '''Tituli subpaginarum:''' subpaginae a suis paginis parentibus linea dextrorsum inclinata distinguuntur (<code><nowiki>[[/Liber I/]]</nowiki></code>). #* Opera diversas partes praebentia non nuncupantur, sed numerantur (e.g., <code><nowiki>[[/Liber I/]]</nowiki></code>, numquam <code><nowiki>[[/Liber de Caesare in Vercingetorigem/]]</nowiki></code>), exceptis quibusdam operibus (e.g., Testamentis ambobus). #* Romani numeri sunt semper utandi (e.g., <code><nowiki>[[/Liber I/]]</nowiki></code>, numquam <code><nowiki>[[/Liber 1/]]</nowiki></code>, nec tamen <code><nowiki>[[/Liber primus/]]</nowiki></code>). #* Partibus operis eadem sunt nomina quae appareant in fonte (Carmen, Liber, Actus, etc.). # '''Discretio:''' [[:Formula:discretiva]] est utenda siquando plures paginae idem nomen ferant. [[#Paginae discretivae|Paginas discretivas]] vide. + Fabulae ut unica pagina ponantur vide. ===De structura=== # '''Orthographia:''' [[Vicifons:De stilo/Orthographia]] vide. # '''Interpunctio:''' #* '''Apostrophae:''' #* maiusculae initio sententiae ===De nexibus interni=== # '''Nexus simplices:''' # '''Ancorae:''' # '''Indices:''' ===De paginis discretivis=== ==Leges speciales== ===Paginae scriptorum=== ===De relegendo=== ===Formulae=== ===Disputationes=== ==De operibus antiquis== Ex re est nostra laxius in excribendis antiquissimorum operum editionibus esse, et quod ipsa antiquitas nobis libertatem et ius cuiusdam normae inducendae dat, optimum ad usum usorum, tum lectorum cum editorum, et sane quod eo facilius paginae recensentur. Qua re decet antiqua opera uniformitatem praestare. =De orthographia= ==De operibus antiquis== ===De litteris=== ====Noli uti litteris J/j==== ''Ratio:'' Litterae illae recentes non e numero litterarum Romanarum sunt quibus quidem antiquitas utebatur. Quas licet multi linguae Latinae studiosi nostris diebus scribant, Vicifons tamen antiquum sequitur morem, praesertim cum constet illas non multum ad vitia orthographica evitanda prodesse eisque omissis paginas facilius esse inventu. ====Utere U/u et V/v==== ''Ratio:'' Litteras autem ''U'' et ''u'', quamquam et eae a veteribus non scribebantur, apud Vicifontem a ''V'' et ''v'' distingui solent. Quod nunc usu receptum esse evincunt editiones veterum auctorum librique ad usum nostrarum scholarum scripti sicut ''Wheelock's Latin'' aut ''The Cambridge Latin Course''. Ergo scribe ''verbum'', ne scripseris ''uerbum'' neque ''verbvm''. <!--====Utere diaeresibus ''Aë'' vel ''aë'' et ''Oë'' vel ''oë''!==== ''Ratio:'' Oportet diaeresibus uti ne ligaturae in paginis nostris monstrentur si praeferentiae mutantur. Diaereses saepe in latinitate hodierna adhibentur quia confusionem vitant. --> ====Noli uti ligaturis Æ/æ et Œ/œ==== ''Ratio:'' Etsi ligaturae haud rarae nobis occurrunt in monumentis epigraphicis (i.e. inscriptionibus) et palaeographicis (i.e. libris manu scriptis), magnopere obstant quominus loci inquisitione electronica inveniantur; hortamur ergo ut vitentur. Si ligaturas in deliciis habes, perfacile licet machina illa quod navigatrum vocamus rite aptata litteratura uti quae ligaturas monstret. ===De verbis maiusculis scriptis=== Regulae de usu U/u et V/v excepta sunt verba maiusculis exarata, e.g., ''DIS DEABVSQVE''. De litteris Graecis De verbis a propriis derivatis De f76q7kyfymwokxp0mhundqa657x85je 106 86192 281562 281330 2026-09-22T19:42:10Z Sjgallagher2 29663 281562 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata |Language=la |Volume= |Author=[[Scriptor:Iohannes de Sacrobosco|Iohannes de Sacrobosco]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Elias Vinetus |Address=Venice |Year=1586 |Source= |Image=1 |Progress=X |Pages=<pagelist /> |Remarks=* [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Capitulum_primum]] * [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Capitulum_secundum]] * [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Capitulum_tertium]] * [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Capitulum_quartum]] |Header= |Footer= }} [[Categoria:Mathematica]] mt5bv77nqu0pikj6fehgjohyi25pc02 281568 281562 2026-09-22T20:08:46Z Sjgallagher2 29663 281568 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata |Language=la |Volume= |Author=[[Scriptor:Iohannes de Sacrobosco|Iohannes de Sacrobosco]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Elias Vinetus |Address=Venice |Year=1586 |Source= |Image=1 |Progress=X |Pages=<pagelist /> |Remarks=Index * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum|Capitulum primum. De compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum|Capitulum secundum. De circulis, ex quibus sphæra materialis componiture: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum tertium|Capitulum tertium. De ortu &amp; occasu signorum, &amp; de diuersitate dierum &amp; noctium, &amp; de diuisione climatum.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum quartum|Capitulum quartum. De circulis &amp; motibus planetarum, &amp; de causis eclipsium Solis &amp; Lunæ.]] |Header= |Footer= }} [[Categoria:Mathematica]] fnrve6evfv3y277umh8wkjyf6fgesar 281569 281568 2026-09-22T20:10:47Z Sjgallagher2 29663 281569 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata |Language=la |Volume= |Author=[[Scriptor:Iohannes de Sacrobosco|Iohannes de Sacrobosco]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Elias Vinetus |Address=Venice |Year=1586 |Source= |Image=1 |Progress=X |Pages=<pagelist /> |Remarks=Index * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Proemium|Proemia.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum|Capitulum primum. De compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum|Capitulum secundum. De circulis, ex quibus sphæra materialis componiture: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum tertium|Capitulum tertium. De ortu &amp; occasu signorum, &amp; de diuersitate dierum &amp; noctium, &amp; de diuisione climatum.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum quartum|Capitulum quartum. De circulis &amp; motibus planetarum, &amp; de causis eclipsium Solis &amp; Lunæ.]] |Header= |Footer= }} [[Categoria:Mathematica]] 6cdwbr7r7m1dymgf16u48tn1yqghg0g 281571 281569 2026-09-22T20:12:32Z Sjgallagher2 29663 281571 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata |Language=la |Volume= |Author=[[Scriptor:Iohannes de Sacrobosco|Iohannes de Sacrobosco]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Elias Vinetus |Address=Venice |Year=1586 |Source= |Image=1 |Progress=X |Pages=<pagelist /> |Remarks=Index * [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Proemium|Proemia.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum|I. Capitulum primum, de compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum|II. Capitulum secundum, de circulis, ex quibus sphæra materialis componiture: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum tertium|III. Capitulum tertium, de ortu &amp; occasu signorum, &amp; de diuersitate dierum &amp; noctium, &amp; de diuisione climatum.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum quartum|IV. Capitulum quartum, de circulis &amp; motibus planetarum, &amp; de causis eclipsium Solis &amp; Lunæ.]] |Header= |Footer= }} [[Categoria:Mathematica]] smxg3yz98gg3nf83hxm1fld9l74f15u 104 86195 281595 281513 2026-09-23T00:31:46Z Sjgallagher2 29663 281595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|ELIAS VINETVS}} {{larger|De Ioan. de Sacro Bosco.}} {{larger|AD IOANNEM TACITUM.}} φιλίτρον }} {{dropinitial|I}}OANNI ''de Sacro Bosco patria fuit, quæ nunc Anglia insula, olim Albion &amp; Britannia appellata. Lutetiæ literas &amp; philosophiam didicit, doctorque Parisiensis fuit. Scripsit de Sphæra mundi, de astrolabo, de algorithmo (supputandi artem ita vocarunt barbari) &amp; de computo ecclesiastico, ad annum Christi MCCLVI, vt ex eo carmine liquet, quo is libellus de computo concluditur. Lutetiæ sepultus est, in sodalium Maturinalium claustris: cuius medio tumulo insculpta sphæra, ac circum illam hoc epitaphium,'' <poem> ''De Sacro Bosco qui compotista Ioannes'' ''Tempora qui sequeris, memor esto quod morieris'' ''Si miser es, plora. Miserans pro me precor ora.'' </poem> ''Ex quo quidem vel solo carmine, quale id fuerit sæ-''<noinclude></noinclude> hca8hpjx0gkck3xbsx77d77uj1yj8pf 281596 281595 2026-09-23T00:33:30Z Sjgallagher2 29663 281596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|ELIAS VINETVS}} {{larger|De Ioan. de Sacro Bosco.}} {{larger|AD IOANNEM TACITUM.}} φιλίτρον }} {{dropinitial|I}}OANNI ''de Sacro Bosco patria fuit, quæ nunc Anglia insula, olim Albion &amp; Britannia appellata. Lutetiæ literas &amp; philosophiam didicit, doctorque Parisiensis fuit. Scripsit de Sphæra mundi, de astrolabo, de algorithmo (supputandi artem ita vocarunt barbari) &amp; de computo ecclesiastico, ad annum Christi MCCLVI, vt ex eo carmine liquet, quo is libellus de computo concluditur. Lutetiæ sepultus est, in sodalium Maturinalium claustris: cuius medio tumulo insculpta sphæra, ac circum illam hoc epitaphium,'' <poem> ''De Sacro Bosco qui compotista Ioannes'' ''Tempora qui sequeris, memor esto quod morieris'' ''Si miser es, plora. Miserans pro me precor ora.'' </poem> ''Ex quo quidem vel solo carmine, quale id fuerit sæ-<noinclude></noinclude> gcvdtcj9068ss0jroy59dvd350ust16 104 86196 281597 281373 2026-09-23T00:33:52Z Sjgallagher2 29663 281597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>culum, conijcere, satis, ni fallor iis liceret, qui quod in Ioannis de Sacro Bosco sermone non placet, nihil verentur statim detrahere, commutare ve, hoc non considerantes, ei tempestati Latinum visum, probatumq́ue fuisse, quicquid formam aliquă Latine linguæ haberet, &amp; aliquo modo posset ab illis intelligi, qui literas Latinas tractarent. Hinc maiorari, &amp; minorari, &amp; alia huiusmodi innumera nata, quæ ipsis adeò lepida visa sunt, qui effinxerunt, vt iis sæpientius quàm Latinis ipsis, quæ etiam in promptu erant vterentur. Nihil itaque in eius sæculi scriptis tam temere audendum: quæ si cui ex elegantioribus ita nimium barbara videntur, scribat ille quidpiam purius, quod pro illis legamus, postquam veteres illi Latini nihil quicquam tale, quod quidem ad nos peruenerit, ediderint. Mea certè sic semper fuit ratio, mi Tacite, vt veterum omnium, etiam barbarorum, scripta, in quibus sit quod discamus, sancta &amp; integra pro viribus conservanda curemus. Quare ne mireris, si tam diligens fuerim in hoc restituendo libello, explicandisque obiter locis compluribus, quæ aut rudiori imponere lectori, aut eum remorari posse videbantur: sed tantum laborem hunc nostrum probes; &amp; si dignus tibi visus fuerit, qui in lucem exeat, eum in tuo nomine apparere sinas. Vale, Burdinalæ tuæ Calen. Mart. M D L.''<noinclude></noinclude> tl77kcordkupchkdbuvnqcrxp0nj6dz 104 86198 281555 281514 2026-09-22T18:48:35Z Sjgallagher2 29663 281555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|Capitulum Primum}} }} {{dropinitial|S}}Phæra igitur ab Euclide sic describitur: Sphæra est transitus circúferentiæ dimidij circuli quae (fixa diametro) eousque circunducitur, quousque; ad locum suum redeat, id est: Sphæra est tale rotúdum &amp; solidum, quod describitur ab arcu semicirculi circunducto. Sphæra etiam a Theodosio sic describitur: Sphæra est solidum quoddam una superficie contentum, in cuius medio punctus est, a quo omnes lineæ ductae ad circumferentiam sunt æquales: &amp; ille punctus dicitur centrum sphæræ. Linea vero recta, transiens per centrum sphæræ, applicans extremitates suas ad circunferentiam ex vtraque parte, circa quam sphæra voluitur, dicitur axis sphæræ. Duo verò puncta axem terminantia dicuntur poli sphæræ. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Euclidis definitio sphæra est hæc in elemento undecimo. Sphæra est quando semicirculi manente diametro, circunductus semicirculus in idem rursus redit, vnde cœpit circunscribi figura illa. Huius definitionis sententia ex subjectis picturis patere potest. Quam autem ponit auctor, corruperunt Græcorum Euclidis interpretes. Si enim linea in latum fluens describit tantum superficiem, circumferentia semicirculi circumducta, describet superficiem globi solum, non globum solidum.''<noinclude></noinclude> onipbkhbf8e8budj4mkmpw0l2tw3g3l 281580 281555 2026-09-22T20:48:06Z Sjgallagher2 29663 281580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|Capitulum Primum}} }} {{dropinitial|S}}Phæra igitur ab Euclide sic describitur: Sphæra est transitus circunferentiæ dimidij circuli quae (fixa diametro) eousque circunducitur, quousque; ad locum suum redeat, id est: Sphæra est tale rotundum &amp; solidum, quod describitur ab arcu semicirculi circunducto. Sphæra etiam a Theodosio sic describitur: Sphæra est solidum quoddam una superficie contentum, in cuius medio punctus est, a quo omnes lineæ ductae ad circumferentiam sunt æquales: &amp; ille punctus dicitur centrum sphæræ. Linea vero recta, transiens per centrum sphæræ, applicans extremitates suas ad circunferentiam ex vtraque parte, circa quam sphæra voluitur, dicitur axis sphæræ. Duo verò puncta axem terminantia dicuntur poli sphæræ. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Euclidis definitio sphæra est hæc in elemento undecimo. Sphæra est quando semicirculi manente diametro, circunductus semicirculus in idem rursus redit, vnde cœpit circunscribi figura illa. Huius definitionis sententia ex subjectis picturis patere potest. Quam autem ponit auctor, corruperunt Græcorum Euclidis interpretes. Si enim linea in latum fluens describit tantum superficiem, circumferentia semicirculi circumducta, describet superficiem globi solum, non globum solidum.''<noinclude></noinclude> hm86fktwaflhwpdfjw1mvsjxcfyx7a2 281598 281580 2026-09-23T00:35:16Z Sjgallagher2 29663 281598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|Capitulum Primum}} }} {{dropinitial|S}}Phæra igitur ab Euclide sic describitur: Sphæra est transitus circunferentiæ dimidij circuli quae (fixa diametro) eousque circunducitur, quousque ad locum suum redeat, id est: Sphæra est tale rotundum &amp; solidum, quod describitur ab arcu semicirculi circunducto. Sphæra etiam a Theodosio sic describitur: Sphæra est solidum quoddam una superficie contentum, in cuius medio punctus est, a quo omnes lineæ ductae ad circumferentiam sunt æquales: &amp; ille punctus dicitur centrum sphæræ. Linea vero recta, transiens per centrum sphæræ, applicans extremitates suas ad circunferentiam ex vtraque parte, circa quam sphæra voluitur, dicitur axis sphæræ. Duo verò puncta axem terminantia dicuntur poli sphæræ. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Euclidis definitio sphæra est hæc in elemento undecimo. Sphæra est quando semicirculi manente diametro, circunductus semicirculus in idem rursus redit, vnde cœpit circunscribi figura illa. Huius definitionis sententia ex subjectis picturis patere potest. Quam autem ponit auctor, corruperunt Græcorum Euclidis interpretes. Si enim linea in latum fluens describit tantum superficiem, circumferentia semicirculi circumducta, describet superficiem globi solum, non globum solidum.''<noinclude></noinclude> 1ml2lydqkik9xv30bv3bgbsdlcn3glc 281599 281598 2026-09-23T00:36:43Z Sjgallagher2 29663 281599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{center| {{x-larger|Capitulum Primum}} }} {{dropinitial|S}}Phæra igitur ab Euclide sic describitur: Sphæra est transitus circunferentiæ dimidij circuli quae (fixa diametro) eousque circunducitur, quousque ad locum suum redeat, id est: Sphæra est tale rotundum &amp; solidum, quod describitur ab arcu semicirculi circunducto. Sphæra etiam à Theodosio sic describitur: Sphæra est solidum quoddam una superficie contentum, in cuius medio punctus est, à quo omnes lineæ ductae ad circumferentiam sunt æquales: &amp; ille punctus dicitur centrum sphæræ. Linea vero recta, transiens per centrum sphæræ, applicans extremitates suas ad circunferentiam ex vtraque parte, circa quam sphæra voluitur, dicitur axis sphæræ. Duo verò puncta axem terminantia dicuntur poli sphæræ. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Euclidis definitio sphæra est hæc in elemento undecimo. Sphæra est quando semicirculi manente diametro, circunductus semicirculus in idem rursus redit, vnde cœpit circunscribi figura illa. Huius definitionis sententia ex subjectis picturis patere potest. Quam autem ponit auctor, corruperunt Græcorum Euclidis interpretes. Si enim linea in latum fluens describit tantum superficiem, circumferentia semicirculi circumducta, describet superficiem globi solum, non globum solidum.''<noinclude></noinclude> tlm2vbmbzydu3emkf2syjphjwx408hb 104 86249 281600 281542 2026-09-23T00:40:44Z Sjgallagher2 29663 281600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''&amp; quadratum finxeri. Theon in lib. i magnæ Syntaxios Ptolemæi.'' [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig6.png|inline|right|300px]] Necessitas, quoniam si mundus esset alterius formæ, quàm rotundæ; scilicet trilateræ, vel quadrilateræ, vel multilateræ, sequerentur duo impossibilia, scilicet quod aliquis locus esset vacuus &amp; corpus sine loco: quorum vtrumquæ est falsum, sicut patet in angulis eleuatis &amp; circunuolutis. [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig7.png|inline|300px]] Item sicut dicit Alfraganus, si cœlum esset planum, aliqua pars cœli esset nobis propinquior alia, illa scilicet, quæ esset supra caput nostrum.<noinclude></noinclude> tbu8a6jna9vjiamrlksbu4ov18refu0 104 86255 281574 281531 2026-09-22T20:21:18Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 281574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude> {{center|[[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig10.png|inline|500px]]}} {{c|{{larger|QVOD AQVA SIT}} ROTUNDA.}} {{dropinitial|Q}}Vòd autem aqua habeat tumorem, &amp; accedat ad rotunditatem, sic patet. Ponatur signum in littore maris, &amp; exeat nauis à portu, &amp; in tantum elongetur, quod oculus existentis iuxta pedem mali non possit videri signum, stante verò naui oculus eiusdem existentis in summitate mali, bene videbit signum illud. Sed oculus existentis iuxta pedem mali, melius deberet videre signum,<noinclude></noinclude> gkfsx9np31oqbbj9n3ux97w5g8wc6gj 104 86256 281575 281532 2026-09-22T20:32:08Z Sjgallagher2 29663 281575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quàm qui est in summitate mali, sicut patet per lineas ductas ab vtroque ad signum. Et nulla alia huius rei causa est, quam tumor aquæ. Excludantur enim omnia alia impedimenta, sicut nebulæ &amp; vapores ascendentes. [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig11.png|inline|left|300px]]Item, cum aqua sit corpus homogeneum, totum cum partibus eiusdem erit rationis, sed partes aquæ (sicut in guttulis &amp; roribus herbarum accidit) rotundam naturaliter appetunt formam, ergo &amp; totum, cuius sunt partes. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Homogeneum, eiusdem generis &amp; naturæ, ex Græco ὁμογενής. Terra autem &amp; aqua globum unum contituunt, quarum dubitatum est aliquando vtra maior esset. Quidam aquam putauerunt, sed si non fallunt, qui nuper orbem lustrauerunt descripseruntque, terræ quam aquæ facies maior est, quod &amp; Nonius noster monuit.'' {{c| {{larger|TERRAM ESSE CENTRUM}} mundi, immobilemque consistere. }} {{dropinitial|Q}}Vòd autem terra sit in medio firmamenti sita, sic patet. Existentibus in superficie terræ, stellæ apparent eiusmod quantitatis, siue sint in medio cœli, siue iuxta ortum, siue iuxta occa-<noinclude></noinclude> 4k8p5lbms8tswx6eayhnspb5w706265 281576 281575 2026-09-22T20:32:14Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 281576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quàm qui est in summitate mali, sicut patet per lineas ductas ab vtroque ad signum. Et nulla alia huius rei causa est, quam tumor aquæ. Excludantur enim omnia alia impedimenta, sicut nebulæ &amp; vapores ascendentes. [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig11.png|inline|left|300px]]Item, cum aqua sit corpus homogeneum, totum cum partibus eiusdem erit rationis, sed partes aquæ (sicut in guttulis &amp; roribus herbarum accidit) rotundam naturaliter appetunt formam, ergo &amp; totum, cuius sunt partes. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Homogeneum, eiusdem generis &amp; naturæ, ex Græco ὁμογενής. Terra autem &amp; aqua globum unum contituunt, quarum dubitatum est aliquando vtra maior esset. Quidam aquam putauerunt, sed si non fallunt, qui nuper orbem lustrauerunt descripseruntque, terræ quam aquæ facies maior est, quod &amp; Nonius noster monuit.'' {{c| {{larger|TERRAM ESSE CENTRUM}} mundi, immobilemque consistere. }} {{dropinitial|Q}}Vòd autem terra sit in medio firmamenti sita, sic patet. Existentibus in superficie terræ, stellæ apparent eiusmod quantitatis, siue sint in medio cœli, siue iuxta ortum, siue iuxta occa-<noinclude></noinclude> l0zdsbas7jnildd0w324uuylqohiwhw 281578 281576 2026-09-22T20:44:14Z Sjgallagher2 29663 281578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quàm qui est in summitate mali, sicut patet per lineas ductas ab vtroque ad signum. Et nulla alia huius rei causa est, quam tumor aquæ. Excludantur enim omnia alia impedimenta, sicut nebulæ &amp; vapores ascendentes. [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig11.png|inline|left|300px]]Item, cum aqua sit corpus homogeneum, totum cum partibus eiusdem erit rationis, sed partes aquæ (sicut in guttulis &amp; roribus herbarum accidit) rotundam naturaliter appetunt formam, ergo &amp; totum, cuius sunt partes. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Homogeneum, eiusdem generis &amp; naturæ, ex Græco ὁμογενής. Terra autem &amp; aqua globum unum contituunt, quarum dubitatum est aliquando vtra maior esset. Quidam aquam putauerunt, sed si non fallunt, qui nuper orbem lustrauerunt descripseruntque, terræ quam aquæ facies maior est, quod &amp; Nonius noster monuit.'' {{c| {{larger|TERRAM ESSE CENTRUM}} mundi, immobilemque consistere. }} {{dropinitial|Q|Vòd}} autem terra sit in medio firmamenti sita, sic patet. Existentibus in superficie terræ, stellæ apparent eiusmod quantitatis, siue sint in medio cœli, siue iuxta ortum, siue iuxta occa-<noinclude></noinclude> hl6ny6evogthesuphl2fqhpmifiwmkl 281579 281578 2026-09-22T20:44:32Z Sjgallagher2 29663 281579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quàm qui est in summitate mali, sicut patet per lineas ductas ab vtroque ad signum. Et nulla alia huius rei causa est, quam tumor aquæ. Excludantur enim omnia alia impedimenta, sicut nebulæ &amp; vapores ascendentes. [[File:DeSacrobosco DeSphaera Fig11.png|inline|left|300px]]Item, cum aqua sit corpus homogeneum, totum cum partibus eiusdem erit rationis, sed partes aquæ (sicut in guttulis &amp; roribus herbarum accidit) rotundam naturaliter appetunt formam, ergo &amp; totum, cuius sunt partes. {{center|{{larger|''SCHOLION VINETI.''}}}} ''Homogeneum, eiusdem generis &amp; naturæ, ex Græco ὁμογενής. Terra autem &amp; aqua globum unum contituunt, quarum dubitatum est aliquando vtra maior esset. Quidam aquam putauerunt, sed si non fallunt, qui nuper orbem lustrauerunt descripseruntque, terræ quam aquæ facies maior est, quod &amp; Nonius noster monuit.'' {{c| {{larger|TERRAM ESSE CENTRUM}} mundi, immobilemque consistere. }} {{dropinitial|Q}}Vòd autem terra sit in medio firmamenti sita, sic patet. Existentibus in superficie terræ, stellæ apparent eiusmod quantitatis, siue sint in medio cœli, siue iuxta ortum, siue iuxta occa-<noinclude></noinclude> l0zdsbas7jnildd0w324uuylqohiwhw 104 86257 281577 281533 2026-09-22T20:42:06Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 281577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>[[File:DeSacrobosco_DeSphaera_Fig12.png|inline|right|200px]]sum: &amp; hoc ideo, quia æqualiter terra distat ab eis. Si enim terra magis accederet ad firmamentum in una parte quàm in alia, sequeretur quod aliquis existens in illa parte superficii terræ, quæ magis accederet ad firmamentum, non videret cœli medietatem. Sed hoc est contra Ptolemæum &amp; omnes Philosophos, dicentes, quod vbicunque existat homo, sex signa ei oriuntur, &amp; sex occidunt, &amp; medietas cœli semper apparet ei, me dietas verò occultatur. Illud item est signum, quòd terra sit tanquam centrum &amp; punctus respectu firmamenti: quia si terra esset alicuius quantitatis respectu firmamenti: non contingeret medietatem cœli videri. [[File:DeSacrobosco_DeSphaera_Fig13.png|inline|left|250px]]Item si intelligatur superficies plana super centrum terræ, diuidens eam in duo æqualia, &amp; ipsum per consequens firmamentum. Occultus igitur existens in terræ centro videret medietatem cœli: &amp; idem existens in superficie terræ videret candem medietatem. Ex his colligitur, quod insensibilis est quantitas terræ, quæ est à superficie ad centrum. &amp; per consequens quantitas totius terræ insensibilis est respectu firmamenti. {{nop}}<noinclude></noinclude> ncu2v4z8ri44dek5ivpvher49hyowvv 104 86260 281557 281432 2026-09-22T18:59:47Z Sjgallagher2 29663 281557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''quinquaginta solum, id est, μεριάδων ἐκουσι πέντε, habet Cleomedes libro primo. Huius certè vel solius auctoritas magni esse momenti debet, quod Eratosthenis rationes &amp; demonstrationem adducat. Ptolomaus post Eratosthenem fuit qui pro septingentis quingenta tantum stadia terrestris meridiani tribuit vni cælestis meridiani gradui. Ita incomperta est terræ magnitudo propter metiendi difficultatem, seu illius mensuram terra, vt Eratosthenes, &amp; alij, seu mari, vt Posidonius, eodem Cleomede autore, inire velis. Qui autem hic ambitus terræ vulgo dicitur, non solius est terra, sed terra &amp; aqua simul qua vnam ambo dicta sunt sphæram constitueri: Cæterum de mensuris hos secerunt geometræ versiculos, memoria gratia.'' <poem> ''Quattuor ex granis digitus componitur vnus.'' ''Et quater in palmo digitus, quater in pede palmus.'' ''Quinque pedes passum faciunt, passus quoque centum.'' ''Viginti quinque stadium dant, sed miliare'' ''Octo dabunt stadia. duplicatum dat tibi leucam.'' </poem> ''Leuca tamen Gallicum vocabulum, quo &amp; Hispani vtuntur, non dua miliaria, sed vnum tantum &amp; dimidium, id est, mille &amp; quingentos passus continere definitur Ammiano Marcellino libro quinto decimo et sex todecimo. &amp; Iornandi in Gothicis. Porrò rationem cer tam cuiusuis ambitus circuli ad suum diametrum geometræ haud dum potuerunt demonstrare. Accipitur tamen interim pro vera vulgo, tripla sesquiseptima, quomodo se habent, 22. ad 7. atque ita versiculi hi ex diametro persphæriam &amp; contra, ex illa diametrum cuiusuis circuli minimo negotio invenire docent. '' <poem> ''Circuitus circi per septem multiplicetur.'' </poem><noinclude></noinclude> 5taknc4n984pafq2hqis92lh31dcyom 281558 281557 2026-09-22T19:00:06Z Sjgallagher2 29663 281558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''quinquaginta solum, id est, μεριάδων ἐκουσι πέντε, habet Cleomedes libro primo. Huius certè vel solius auctoritas magni esse momenti debet, quod Eratosthenis rationes &amp; demonstrationem adducat. Ptolomaus post Eratosthenem fuit qui pro septingentis quingenta tantum stadia terrestris meridiani tribuit vni cælestis meridiani gradui. Ita incomperta est terræ magnitudo propter metiendi difficultatem, seu illius mensuram terra, vt Eratosthenes, &amp; alij, seu mari, vt Posidonius, eodem Cleomede autore, inire velis. Qui autem hic ambitus terræ vulgo dicitur, non solius est terra, sed terra &amp; aqua simul qua vnam ambo dicta sunt sphæram constitueri: Cæterum de mensuris hos fecerunt geometræ versiculos, memoria gratia.'' <poem> ''Quattuor ex granis digitus componitur vnus.'' ''Et quater in palmo digitus, quater in pede palmus.'' ''Quinque pedes passum faciunt, passus quoque centum.'' ''Viginti quinque stadium dant, sed miliare'' ''Octo dabunt stadia. duplicatum dat tibi leucam.'' </poem> ''Leuca tamen Gallicum vocabulum, quo &amp; Hispani vtuntur, non dua miliaria, sed vnum tantum &amp; dimidium, id est, mille &amp; quingentos passus continere definitur Ammiano Marcellino libro quinto decimo et sex todecimo. &amp; Iornandi in Gothicis. Porrò rationem cer tam cuiusuis ambitus circuli ad suum diametrum geometræ haud dum potuerunt demonstrare. Accipitur tamen interim pro vera vulgo, tripla sesquiseptima, quomodo se habent, 22. ad 7. atque ita versiculi hi ex diametro persphæriam &amp; contra, ex illa diametrum cuiusuis circuli minimo negotio invenire docent. '' <poem> ''Circuitus circi per septem multiplicetur.'' </poem><noinclude></noinclude> hshjj2e1lvlhvgxw2ur7i1u9x6mqy7n 104 86261 281556 281433 2026-09-22T18:57:46Z Sjgallagher2 29663 281556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude><section begin="ch1" /> ''Vigintique duo productum deinde secuto: Hinc numerus, quotiens qui dicitur, est diametrus; Si per vigintiduo multiplices diametrum. Per septemque seces numerum, qui prodijt inde, Circuitum circi quotiens numerus tibi redit.'' <section end="ch1" /> <section begin="ch2" /> CAPITVLUM SECUNDVM De circulis, ex quibus sphæra materialis componitur: &amp; illa super coelestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur. {{dropinitial|H}}Orum autem circulorum quidam sunt maiores, quidam minores: ut sensui patet. Major autem circulus in sphæra dicitur, qui descriptus in superficie sphæræ super eius centrum diuidit sphæram in duo æqualia, Minor vero, qui descriptus i superficie sphæræ eam non diuidit in duo æqualia, sed in portiones inæquales. Inter circulos vero maiores, primo dicendum est de æquinoctiali. <section begin="ch2" /><noinclude></noinclude> hfq7s90my9ng1675o0ijijibx2o3dn2 281559 281556 2026-09-22T19:03:18Z Sjgallagher2 29663 281559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude><section begin="ch1" /> <poem> ''Vigintique duo productum deinde secuto:'' ''Hinc numerus, quotiens qui dicitur, est diametrus:'' ''Si per vigintiduo multiplices diametrum.'' ''Per septemque seces numerum, qui prodijt inde,'' ''Circuitum circi quotiens numerus tibi redit.'' </poem> <section end="ch1" /> <section begin="ch2" /> {{c| {{larger|CAPITVLVM SECVNDVM}} <br /> De circulis, ex quibus sphæra materialis componitur: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur. }} {{dropinitial|H}}Orum autem circulorum quidam sunt maiores, quidam minores: ut sensui patet. Major autem circulus in sphæra dicitur, qui descriptus in superficie sphæræ super eius centrum diuidit sphæram in duo æqualia, Minor vero, qui descriptus i superficie sphæræ eam non diuidit in duo æqualia, sed in portiones inæquales. Inter circulos vero maiores, primo dicendum est de æquinoctiali. <section begin="ch2" /><noinclude></noinclude> tk11djix2sj2l0ialvu1jd6qgv2c6ok 0 86289 281560 281548 2026-09-22T19:04:40Z Sjgallagher2 29663 281560 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | Annus = ca. 1230 | Genera = Physica | Liber = Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf | Editio = Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata. Elias Vinetus, Venetiis 1586. }} {{incomplete}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=1 to =1 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=2 to =4 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=5 to =5 /> <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=6 to =25 tosection=ch1 /> tpfv3vmi7e0bag8mbvk76knvq9nivcc 281561 281560 2026-09-22T19:39:47Z Sjgallagher2 29663 281561 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | Annus = ca. 1230 | Genera = Physica | Liber = Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf | Editio = Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata. Elias Vinetus, Venetiis 1586. }} {{incomplete}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=1 to =1 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=2 to =4 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=5 to =5 /> qfrrccfj48n3aza06pfafzefdh0jw7y 281567 281561 2026-09-22T20:07:58Z Sjgallagher2 29663 281567 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | Annus = ca. 1230 | Genera = Physica | Liber = Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf | Editio = Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata. Elias Vinetus, Venetiis 1586. }} {{incomplete}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=1 to =1 /> <br /> == Index. == * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum|Capitulum primum. De compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum|Capitulum secundum. De circulis, ex quibus sphæra materialis componiture: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum tertium|Capitulum tertium. De ortu &amp; occasu signorum, &amp; de diuersitate dierum &amp; noctium, &amp; de diuisione climatum.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum quartum|Capitulum quartum. De circulis &amp; motibus planetarum, &amp; de causis eclipsium Solis &amp; Lunæ.]] or72ofp2dsdsozsi77j6b58xt6z9v66 281570 281567 2026-09-22T20:12:13Z Sjgallagher2 29663 281570 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | Annus = ca. 1230 | Genera = Physica | Liber = Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf | Editio = Sphaera Ioannis de Sacrobosco Emendata. Elias Vinetus, Venetiis 1586. }} {{incomplete}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=1 to =1 /> <br /> == Index. == * [[De_sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco/Proemium|Proemia.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum|I. Capitulum primum, de compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum|II. Capitulum secundum, de circulis, ex quibus sphæra materialis componiture: &amp; illa super cœlestis, quæ per istam imaginatur, componi intelligitur.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum tertium|III. Capitulum tertium, de ortu &amp; occasu signorum, &amp; de diuersitate dierum &amp; noctium, &amp; de diuisione climatum.]] * [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum quartum|IV. Capitulum quartum, de circulis &amp; motibus planetarum, &amp; de causis eclipsium Solis &amp; Lunæ.]] f5c4km325tn6zh7ez12kr9f5x9xl8bt 0 86291 281565 2026-09-22T19:51:47Z Sjgallagher2 29663 Paginam instituit, scribens '{{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | SubTitulus= Capitulum primum | Post=[[../Capitulum secundum/]] }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=6 to =25 tosection=ch1 />' 281565 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | SubTitulus= Capitulum primum | Post=[[../Capitulum secundum/]] }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=6 to =25 tosection=ch1 /> 7kk1y4ylbgb8ht1tzbgp4ee36f0sz2d 281573 281565 2026-09-22T20:18:20Z Sjgallagher2 29663 281573 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | SubTitulus = Capitulum primum, ''de compositione Sphæræ, quid sit Sphæra, quid sit eius centrum, quid axis sphæræ, quid sit polus mundi, quot sint sphæræ, quae sit forma munidi.'' }} {{liber |Ante=Proemia |AnteNomen=De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Proemium |Post=Capitulum secundum |PostNomen=De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum secundum }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=6 to =25 tosection=ch1 /> t29ect5lho7mmhdratbx1wrcfmvnv9c 0 86292 281566 2026-09-22T19:54:13Z Sjgallagher2 29663 Paginam instituit, scribens '{{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=2 to =4 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_ea...' 281566 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=2 to =4 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=5 to =5 /> {{rule}} a3sb7wpw4f7he6kkfbex3d56u7fwjj2 281572 281566 2026-09-22T20:15:58Z Sjgallagher2 29663 281572 wikitext text/x-wiki {{header | OperaeTitulus = De Sphaera | OperaeWikiPagina = De sphaera Ioannis de Sacrobosco | Scriptor = Iohannes de Sacrobosco | SubTitulus = Proemia }} {{liber |Ante=De Sphaera |AnteNomen=De sphaera Ioannis de Sacrobosco |Post=Capitulum primum |PostNomen=De sphaera Ioannis de Sacrobosco/Capitulum primum }} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=2 to =4 /> {{rule}} <pages index="Sphaera_Ioannis_de_Sacrobosco_emendata._Elia_Vineti_Santonis_scholia_in_eandem_Sphaeram,_ab_ipso_authore_restituta._Adiunximus_huic_libro_compendium_in_Sphaeram_(IA_bub_gb_hZh9BYVGr7wC_3).pdf" from=5 to =5 /> {{rule}} 2plh5wkciw4ki38ieir7fgrhs8mf69n 107 86293 281592 2026-09-23T00:05:26Z Sjgallagher2 29663 /* Typographical conventions */ nova pars 281592 wikitext text/x-wiki == Typographical conventions == Hi! Great work getting this volume transcribed. I'm reviewing a couple pages to try and help give it a second read, and it seems like the typographical conventions used are: * &amp; is replaced with ''et'' * Ablative/adverb diacritics (e.g. certè, verò; or â for 1st decl abl) are not included * Scribal abbreviations like ú for nasal endings or q́;for enclitic -que are expanded * Text in all-caps is changed to small-caps normal type * ''j'' is not used, instead using ''i'' only Not sure about these: * ''u'' and ''v'' both used as they appear in the text? * No standardization of spelling that I've seen? I'm beginning to transcribe a text [[De sphaera Ioannis de Sacrobosco]] with similar typography so I'm interested in the best conventions for transcribing. In the couple pages I reviewed, I added diacritics but otherwise left things as-is. These changes can be undone if they disrupt the unity of the book, I just thought they added some value (author intent, characteristic typography of the period, etc), unlike the scribal abbreviations which are unnecessary and cumbersome. [[Usor:Sjgallagher2|Sjgallagher2]] ([[Disputatio Usoris:Sjgallagher2|disputatio]]) 00:05, 23 Septembris 2026 (UTC) a4hoo8g98jm8y52vpkxo736snfxvnud 107 86294 281593 2026-09-23T00:29:21Z Sjgallagher2 29663 /* Typographical conventions */ nova pars 281593 wikitext text/x-wiki == Typographical conventions == I am using the following conventions when transcribing: * Ablative/adverb diacritics (e.g. certè, verò; or â for 1st decl abl) are not included * Scribal abbreviations like ú for nasal endings or q́;for enclitic -que are expanded * & is used as it appears in the text * Text in all-caps is changed to small-caps normal type * ''i'' and ''j'' are both used as they appear in the text * ''u'' and ''v'' are both used as they appear in the text * No standardization of spelling (e.g. cœlum -/-> cælum) The spelling standardization may change in the future, since the various versions of De Sphaera themselves don't stick to a particular format (e.g. some have Spæra, some Spera, some Sphæra). If anyone should want to help transcribing, be aware of the following scribal abbreviations. See e.g. page 21 for examples. * An acute accent often replaces a nasal (-n or -m), e.g. cóntra -> contra, occidút -> occidunt, firmaméti -> firmamenti * A grave accent often denotes an adverb or conjunction, e.g. verò, certè, quòd, quàm * ę = æ ''or'' œ, as in cęlum -> cœlum, quę -> quæ * ꝑ (p with line through descender) = ''per'' * .n. = ''enim'' * ᷒ = ''-us'' at the end of a word * qđ (q+d with line through ascender) = ''quod'' * ꝙ (symbol resembling qp) = ''quod'' I've also found hó used to abbreviate ''homo'', which is a less common one, so many other abbreviations might be used. For further references, you can use: * Cappelli, ''The Elements of Abbreviation in Medieval Latin Paleography'' (1982) ** [https://centerfordigitalhumanities.github.io/cappelli/index.mini.html Full version online] ** [https://kuscholarworks.ku.edu/server/api/core/bitstreams/91924fe7-aa19-4490-b17e-5443587bfa87/content Preface] * [[wikipedia:List_of_medieval_Latin_abbreviations|Wikipedia List of medieval Latin abbreviations]] [[Usor:Sjgallagher2|Sjgallagher2]] ([[Disputatio Usoris:Sjgallagher2|disputatio]]) 00:29, 23 Septembris 2026 (UTC) ku9o8y7q79fll94d9zeumt1yroulc9p 281594 281593 2026-09-23T00:30:14Z Sjgallagher2 29663 /* Typographical conventions */ 281594 wikitext text/x-wiki == Typographical conventions == I am using the following conventions when transcribing: * Ablative/adverb diacritics (e.g. certè, verò; or â for 1st decl abl) '''are included''' * Scribal abbreviations like ú for nasal endings or q́;for enclitic -que '''are expanded''' * & is used as it appears in the text * ''i'' and ''j'' are both used as they appear in the text * ''u'' and ''v'' are both used as they appear in the text * No standardization of spelling (e.g. cœlum -/-> cælum) The spelling standardization may change in the future, since the various versions of De Sphaera themselves don't stick to a particular format (e.g. some have Spæra, some Spera, some Sphæra). If anyone should want to help transcribing, be aware of the following scribal abbreviations. See e.g. page 21 for examples. * An acute accent often replaces a nasal (-n or -m), e.g. cóntra -> contra, occidút -> occidunt, firmaméti -> firmamenti * A grave accent often denotes an adverb or conjunction, e.g. verò, certè, quòd, quàm * ę = æ ''or'' œ, as in cęlum -> cœlum, quę -> quæ * ꝑ (p with line through descender) = ''per'' * .n. = ''enim'' * ᷒ = ''-us'' at the end of a word * qđ (q+d with line through ascender) = ''quod'' * ꝙ (symbol resembling qp) = ''quod'' I've also found hó used to abbreviate ''homo'', which is a less common one, so many other abbreviations might be used. For further references, you can use: * Cappelli, ''The Elements of Abbreviation in Medieval Latin Paleography'' (1982) ** [https://centerfordigitalhumanities.github.io/cappelli/index.mini.html Full version online] ** [https://kuscholarworks.ku.edu/server/api/core/bitstreams/91924fe7-aa19-4490-b17e-5443587bfa87/content Preface] * [[wikipedia:List_of_medieval_Latin_abbreviations|Wikipedia List of medieval Latin abbreviations]] [[Usor:Sjgallagher2|Sjgallagher2]] ([[Disputatio Usoris:Sjgallagher2|disputatio]]) 00:29, 23 Septembris 2026 (UTC) 7v84q0n58jf8wyjlhofrv47jyf58737 0 86295 281601 2026-09-23T04:55:11Z UFTI IBN GUFTI 33312 Paginam instituit, scribens 'Link: https://files.makedonskadrzava.com/books/Pribojevi%C4%87_Vinko_Oratio_de_origine_sucessionibusque_Slavorum.pdf' 281601 wikitext text/x-wiki Link: https://files.makedonskadrzava.com/books/Pribojevi%C4%87_Vinko_Oratio_de_origine_sucessionibusque_Slavorum.pdf f16u33rjbnvzn6ji28hvu9lhd8zarm4