Wikisource
lawikisource
https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima
MediaWiki 1.47.0-wmf.23
first-letter
Media
Specialis
Disputatio
Usor
Disputatio Usoris
Vicifons
Disputatio Vicifontis
Fasciculus
Disputatio Fasciculi
MediaWiki
Disputatio MediaWiki
Formula
Disputatio Formulae
Auxilium
Disputatio Auxilii
Categoria
Disputatio Categoriae
Scriptor
Disputatio Scriptoris
Pagina
Disputatio Paginae
Liber
Disputatio Libri
TimedText
TimedText talk
Modulus
Disputatio Moduli
Event
Event talk
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/361
104
72151
283171
238069
2026-10-09T18:56:37Z
Trooper57
22870
283171
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" />{{rh||{{sc|Histor. Avivm Lib. V.}}|211}}</noinclude><section begin="XI"/>{{sc|Gviratirica}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, avis Alaud{{ae}} magnitudine. Ro{{s}}trum habet cra{{Ligatura ſſ}}um, rectum, {{s}}uperius fu{{s}}cum, inferius album {{et}} paululum incarnatum. Crura cinerea cum quatuor digitis more vulgari. Totum caput cum gutture {{et}} colli inferiore {{et}} media parte egregie {{s}}anguinei {{s}}unt coloris: oculi c{{ae}}rule{{s}}cunt; aurium foramina ampla. Latera colli, totum pectus {{et}} infimus venter albis ve{{s}}tiuntur pennis. Collum {{s}}uperius habet nigricantes, quibus pauc{{ae}} alb{{ae}} mixt{{ae}}. Dor{{s}}um gry{{s}}eum e{{s}}t (in{{s}}per{{s}}is nigris paucis) ut {{et}} initia alarum; reliquum alarum nigrum, ut {{et}} cauda, qu{{ae}} tres circiter digitos longa: or{{ae}} laterales in alis {{s}}unt alb{{ae}}.
{{sc|Gviranheemgatv}} Tupinambis; Avis pa{{Ligatura ſſ}}eris magnitudine. Caput {{s}}uperius luteum, {{et}} guttur: collum, pectus, {{et}} infimus venter flavi coloris: al{{ae}} ex vire{{s}}cente {{et}} flavo mixt{{ae}} ac fu{{s}}co di{{s}}tinct{{ae}}, uti {{et}} cauda, ocelli {{et}} ro{{s}}trum {{s}}unt nigra. Crura fu{{s}}ca; hic mas egregie canens ut Frigilla, vulgo {{Gothica|Vincke|lang=nl}}.
F{{oe}}mina ejusdem magnitudinis plumis pa{{Ligatura ſſ}}erinis ve{{s}}titur, nec ita canit{{s}}ed clamat ''t{{s}}chrip, t{{s}}chrip'', ut pa{{Ligatura ſſ}}er.
<section end="XI"/>
<section begin="XII"/>{{c|{{sc|Cap. XII.}}}}
{{c|{{larger|''Curucui. Caracara. Tijeguacu. Teitei. Guiraguacu beraba. Guiracoereba. Guiraperea. Iapacani. Cabure. Andira aca.''}}}}
{{is|C}}{{sc|Urvcvi}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus; Eleganti{{Ligatura ſſ}}ima avis, fere magnitudine Pic{{ae}}. Ro{{s}}trum habet breve, latiu{{s}}culum, coloris {{s}}ulfurei. Os amplum, {{et}} quando aperit triangulatum. Oculos pulchros c{{ae}}ruleos circulo aureo; {{et}} {{s}}ub quolibet oculo maculam cutaceam albam ut gallin{{ae}}: in palpebris {{s}}uperius {{et}} inferius pilos nigros duriu{{s}}culos: Collum haud longum: Crura brevia {{et}} ad pedes fere plumata pennis nigris. Caudam habet quinque {{et}} {{s}}emis digitos longam, latiu{{s}}culam. Sub ro{{s}}tro inferiori in medio {{et}} ad utrumque latus qua{{s}}i barbam {{s}}etis compo{{s}}itam nigris, {{s}}ed in quibus tran{{s}}plendet c{{ae}}ruleus ut in Anatum collo: {{s}}ub gutture autem plum{{ae}} tantum nigr{{ae}}. Totum pectus {{et}} infimus venter egregie miniato {{s}}unt coloris; totum dor{{s}}um {{et}} cauda {{s}}uperius ex c{{ae}}ruleo {{et}} igneo {{s}}plendide vire{{s}}cunt. Extremitas caud{{ae}} oram habet nigram: inferius autem cauda pennas habet albas, nigro tran{{s}}ver{{s}}im eleganter {{s}}triatas. Initium alarum etiam in{{s}}igni illa viriditate {{s}}plendet, media pars cane{{s}}cit, nimirum plumis nigricantibus, minuti{{Ligatura ſſ}}imis punctulis canis con{{s}}per{{s}}is, ut anates mares e{{Ligatura ſſ}}e {{s}}olent. Vltima pars, {{s}}cilicet long{{ae}} alarum penn{{ae}} ex fu{{s}}co nigre{{s}}cunt. Crura, ut dixi, fere tota ve{{s}}tita nigris pennis, c{{ae}}tera cum pedibus fu{{s}}ca {{s}}unt è cinereo. Digitos habet di{{s}}po{{s}}itos ut P{{s}}ittacus. Penn{{ae}} {{s}}ubter alas {{s}}unt can{{ae}}.
{{sc|Caracara}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, {{sic|{{Lingua|pt|''Gaviaon''}}|Gaviaõ}} Lu{{s}}itanis, Ni{{s}}i {{s}}pecies, Avis magnitudine Milvii: caudam habet longam novem digitos; alarum longitudo quatuordecim digitorum, qu{{ae}} tamen nondum ad finem caud{{ae}} pertingunt. Color pennarum totus e{{s}}t ravi coloris cum albis {{et}} flavis punctulis: cauda albo {{et}} fu{{s}}co e{{s}}t variegata. Caput accipitrinum, ro{{s}}tro adunco, mediocriter magno, nigro. Crura habet lutea, pedibus accipitrinis, unguibus {{s}}emilunaribus nigris acuti{{Ligatura ſſ}}imis {{et}} longis. Avis gallinis valde infe{{s}}ta.
{{nop}}
<section end="XII"/><noinclude>{{rh||Dd 2|Habui}}</noinclude>
32q2sd4mlbhx0efobjs8z5rk6lt9za5
283172
283171
2026-10-09T19:09:15Z
Trooper57
22870
/* Proofread */
283172
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Trooper57" />{{rh||{{sc|Histor. Avivm Lib. V.}}|211}}</noinclude><section begin="XI"/>{{sc|Gviratirica}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, avis Alaud{{ae}} magnitudine. Ro{{s}}trum habet cra{{Ligatura ſſ}}um, rectum, {{s}}uperius fu{{s}}cum, inferius album {{et}} paululum incarnatum. Crura cinerea cum quatuor digitis more vulgari. Totum caput cum gutture {{et}} colli inferiore {{et}} media parte egregie {{s}}anguinei {{s}}unt coloris: oculi c{{ae}}rule{{s}}cunt; aurium foramina ampla. Latera colli, totum pectus {{et}} infimus venter albis ve{{s}}tiuntur pennis. Collum {{s}}uperius habet nigricantes, quibus pauc{{ae}} alb{{ae}} mixt{{ae}}. Dor{{s}}um gry{{s}}eum e{{s}}t (in{{s}}per{{s}}is nigris paucis) ut {{et}} initia alarum; reliquum alarum nigrum, ut {{et}} cauda, qu{{ae}} tres circiter digitos longa: or{{ae}} laterales in alis {{s}}unt alb{{ae}}.
{{sc|Gviranheemgatv}} Tupinambis; Avis pa{{Ligatura ſſ}}eris magnitudine. Caput {{s}}uperius luteum, {{et}} guttur: collum, pectus, {{et}} infimus venter flavi coloris: al{{ae}} ex vire{{s}}cente {{et}} flavo mixt{{ae}} ac fu{{s}}co di{{s}}tinct{{ae}}, uti {{et}} cauda, ocelli {{et}} ro{{s}}trum {{s}}unt nigra. Crura fu{{s}}ca; hic mas egregie canens ut Frigilla, vulgo {{Gothica|Vincke|lang=nl}}.
F{{oe}}mina ejusdem magnitudinis plumis pa{{Ligatura ſſ}}erinis ve{{s}}titur, nec ita canit{{s}}ed clamat ''t{{s}}chrip, t{{s}}chrip'', ut pa{{Ligatura ſſ}}er.
<section end="XI"/>
<section begin="XII"/>{{c|{{sc|Cap. XII.}}}}
{{c|{{larger|''Curucui. Caracara. Tijeguacu. Teitei. Guiraguacu beraba. Guiracoereba. Guiraperea. Iapacani. Cabure. Andira aca.''}}}}
{{is|C}}{{sc|Urvcvi}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus; Eleganti{{Ligatura ſſ}}ima avis, fere magnitudine Pic{{ae}}. Ro{{s}}trum habet breve, latiu{{s}}culum, coloris {{s}}ulfurei. Os amplum, {{et}} quando aperit triangulatum. Oculos {{FI
|file=Curucui - Historia naturalis Brasiliae (Page 211) BHL289304 (cropped).jpg
|tsize=250px
|float=left
|margin-right=0.3em
|margin-top=0.3em
|margin-bottom=0.3em}} pulchros c{{ae}}ruleos circulo aureo; {{et}} {{s}}ub quolibet oculo maculam cutaceam albam ut gallin{{ae}}: in palpebris {{s}}uperius {{et}} inferius pilos nigros duriu{{s}}culos: Collum haud longum: Crura brevia {{et}} ad pedes fere plumata pennis nigris. Caudam habet quinque {{et}} {{s}}emis digitos longam, latiu{{s}}culam. Sub ro{{s}}tro inferiori in medio {{et}} ad utrumque latus qua{{s}}i barbam {{s}}etis compo{{s}}itam nigris, {{s}}ed in quibus tran{{s}}plendet c{{ae}}ruleus ut in Anatum collo: {{s}}ub gutture autem plum{{ae}} tantum nigr{{ae}}. Totum pectus {{et}} infimus venter egregie miniato {{s}}unt coloris; totum dor{{s}}um {{et}} cauda {{s}}uperius ex c{{ae}}ruleo {{et}} igneo {{s}}plendide vire{{s}}cunt. Extremitas caud{{ae}} oram habet nigram: inferius autem cauda pennas habet albas, nigro tran{{s}}ver{{s}}im eleganter {{s}}triatas. Initium alarum etiam in{{s}}igni illa viriditate {{s}}plendet, media pars cane{{s}}cit, nimirum plumis nigricantibus, minuti{{Ligatura ſſ}}imis punctulis canis con{{s}}per{{s}}is, ut anates mares e{{Ligatura ſſ}}e {{s}}olent. Vltima pars, {{s}}cilicet long{{ae}} alarum penn{{ae}} ex fu{{s}}co {{FI
|file=Caracara - Historia naturalis Brasiliae (Page 211) BHL289304 (cropped).jpg
|tsize=300px
|float=left
|margin-right=0.3em
|margin-top=0.3em
|margin-bottom=0.3em}} nigre{{s}}cunt. Crura, ut dixi, fere tota ve{{s}}tita nigris pennis, c{{ae}}tera cum pedibus fu{{s}}ca {{s}}unt è cinereo. Digitos habet di{{s}}po{{s}}itos ut P{{s}}ittacus. Penn{{ae}} {{s}}ubter alas {{s}}unt can{{ae}}.
{{sc|Caracara}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, {{sic|{{Lingua|pt|''Gaviaon''}}|Gaviaõ}} Lu{{s}}itanis, Ni{{s}}i {{s}}pecies, Avis magnitudine Milvii: caudam habet longam novem digitos; alarum longitudo quatuordecim digitorum, qu{{ae}} tamen nondum ad finem caud{{ae}} pertingunt. Color pennarum totus e{{s}}t ravi coloris cum albis {{et}} flavis punctulis: cauda albo {{et}} fu{{s}}co e{{s}}t variegata. Caput accipitrinum, ro{{s}}tro adunco, mediocriter magno, nigro. Crura habet lutea, pedibus accipitrinis, unguibus {{s}}emilunaribus nigris acuti{{Ligatura ſſ}}imis {{et}} longis. Avis gallinis valde infe{{s}}ta.
{{nop}}
<section end="XII"/><noinclude>{{rh||Dd 2|Habui}}</noinclude>
kwc6jkyux72iv46u2co4mo2z8ri7khe
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/362
104
72152
283173
238070
2026-10-09T19:10:39Z
Trooper57
22870
283173
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JimKillock" /></noinclude>Habui aliam eju{{s}}dem magnitudinis, {{et}} colore pennarum ut pr{{ae}}cedens, {{s}}ed pectus {{et}} venter erant alba. Oculi aurei, {{et}} cutis circum eos flava. Crura lutea.
T11τσυμσυ Bra{{s}}ilien{{s}}ibus. Avicula pa{{s}}{{s}}eris magnitu dine, aut paulo maior. Ro{{s}}tellum haber breye. triangulare, latiu{{s}}culum. nigrum: ocellos {{s}}apphyrinos: Crura {{et}} pedes cerci coloris, unguiculis fu{{s}}cis. digiri di{{s}}po{{s}}iti more vulgari. Tota ayicula ve{{s}}titur pennis coracinis: at in {{s}}umrititat{{ꝭ}} Cabitis maculam habet cylpeiformom {{s}}plendenris {{s}}.anguingi coloris. Totum dor{{s}}um autem {{s}}ere {{et}} utramque alam {{s}}uperius ad partem obtendit macula nigro. c{{ae}}rulen. Cauda breyis {{et}} niEII. T ειτ κι Bra{{s}}ilien{{s}}ibus: quam etiam vocant Guiranbem. gela {{et}} Curaundi. Avicula rubecul{{ae}} magnitudine. Aviario includitur pro canora aye, {{s}}ed pipit tantum ut Rubrica. Ger manis Crmpel. Ve{{s}}citur paco {{et}} mamao. Lo{{s}}trum haber breye, cra{{s}}{{s}}iu{{s}}culum. nigrum. Caput. collum {{s}}uperius, al{{ae}} {{et}} totum dor{{s}}um {{et}} cauda nigris ve{{s}}tiuntur pernis. quibus aliquid c{{oe}}rulei admixtum, ita ut {{s}}plendeant in{{s}}tar chalybis politi. Gurtur. collum inferius. pectus, totus infimus venter {{et}} crura {{s}}uperiora {{s}}unt lutea: ad exortum ro{{s}}tri {{s}}uperioris po{{s}}t nares maculam habet {{em}} ponnis lurcis. Crura {{et}} pedes fu{{s}}ci {{s}}unt coloris {{et}} hic cIrmas. F{{oe}} mina proportίοης {{et}} magnitudine plans re{{s}}pondet mari, codem ro{{s}}tro {{et}} ii{{s}}dom cruribus: {{s}}ed color plutimum differt: e{{s}}t enim viridis ut Acanthis. German. Zy{{s}}chen. Al{{ae}} ac Caput cum collo {{s}}uperius paulum {{s}}u{{s}}ce{{s}}cunt {{et}} c{{oe}}rulo{{s}}cunt mixtim. Delectantur h{{ae}} ayicul{{ae}} quinque aut {{s}}ex Coniunctim Ayiariq includi. Gυτκλαυλσυ η ε κμη ¶ Fra{{s}}ilien{{s}}ibus: Ayis carduclis mugnitudin{{em}}. Collum inferius. dor{{s}}um {{et}} veneris extremitas Iurci {{s}}cu aurei e{{s}}t coloris. caput {{s}}uperius {{et}} collum. dor{{s}}i m{{en}}dietas anterior. alx {{et}} cauda dilure viridis. In alarum extremo fu{{s}}c{{ae}} penu{{ae}} mixt{{ae}} {{s}}unt. Sub gutture ad oculos u{{s}}que maculam habet magnam, nigram. Ro{{s}}tellum habet rectum, acutum, flauum, {{s}}upcrna parte paulum nigricans. Crura {{et}} pedes fu{{s}}ci coloris. Gυτηλσο εηε ν ¶ Bta{{s}}ilien{{s}}ibus. Avis Fringill{{ae}} magnitudine. Ro{{s}}tellum habet nigrum. πes quartas pattes digiti longum. acutum {{et}} paululum deor{{s}}um fleτum: oculos nigros, Iinguam multipliciter fi{{s}}{{s}}am: in capite {{s}}uperius mitellam thala{{s}}{{s}}inis pornis. reliquum caput. guttur {{et}} totum collum in{{s}}crius, pectus {{et}} totus infimus venter. cum dor{{s}}i medictate po{{s}}teriori eFrulcis vo{{s}}tiuntur pennis, lacto{{s}}centibus. {{et}} a pectore per initia alarum ad dor{{s}}um, ubi incipit c{{oe}}rulgus color. linea lata corulga tran{{s}}it tran{{s}}yer{{s}}im per exortum alaτum: totum autom collum {{s}}uperius cum medictate dor{{s}}i anteriore profunde nigris {{s}}ubtilibu{{ꝫ}}<!--inspice--> holo{{s}}ericis ve{{s}}titur plumis. Canda {{s}}e{{s}}quidigitum longa e{{s}}t {{et}} nigra. Al{{ae}} magn{{ae}}. qu{{ae}} ad medietates laterales flaye{{s}}cunt. Flar{{en}}do autem illa regitur nec videri pote{{s}}t quando avis con{{s}}idet. quando vero volat al{{ae}} ex nigro {{et}} {{s}}tayo eleganter {{s}}triat{{ae}} videntur: interius al{{ae}} ferme totaliter flaya {{s}}unt. Crura {{s}}uperiora pennis nigrigant. {{et}} c{{oe}}rulga quodammodo {{s}}unt. in{{s}}eriora nuda {{et}} cinnabrii coloris una cum pedibus, unguiguli in pedibus nigri. Habent autem pedes digitos quatuor vulgari modo di{{s}}po{{s}}itos. Gυτκμυ ε κ r¶ Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, Avis Alaud{{ae}} magnitudin{{em}}. Ro{{s}}trum habet brcyc cra{{s}}{{s}}iu{{s}} culum, nigricans. Caput {{s}}uperius {{et}} collum, torum dor{{s}}um {{et}} in{{s}}imus venter, pennas hubent {{qui}}<!--inspice-->b{{s}}cure flayi coloris, ut gera citrina: caput inferius, guttur {{et}} collum inferius cum pectore nigrasqualcs {{et}} pauca in venere flayis {{s}}unt intermixi{{ae}}. Canda duos digitos longa {{et}} preterit alas Con{{s}}tat autm cauda {{et}} al{{ae}} pernis fu{{s}}cis {{et}} nigricantibus. quarum qu{{ae}} libet cum lateraIi extremitate thala{{s}}{{s}}ina, ita ut fu{{s}}c{{ae}} al{{ae}} thala{{s}}{{s}}ino vidcantur {{s}}triat{{ae}}. Cauda itidem. Crura {{s}}uperigra etiam cerei coloris: inferiora cum pedibus ob{{s}}cure cinerei: digiti quatuor modo vulgari. unguibus nigricantibus. I4αιμι Ira{{s}}ilien{{s}}ibus. Avis magnitudine Hemiere aut gcbιηενηε Lo{{s}}trum habet nigrum. db{{s}}ongum, acuminatum {{et}} paulum deor{{s}}um incuryatum: oculos aureos. pupilla nigra. Caput ycititur pennis nigricantibus, collum {{s}}uperius. dor{{s}}um, al{{ae}}x ex umbra {{et}} nigro mixtis. Cardi{{um}} {{s}}uperilis nigricans. inferius albo maculata e{{s}}t: Lectus {{et}} torus infimus venter ac crura {{s}}uperiora ex ilbo {{et}} flaxo mixta. ac lincis {{s}}c{{um}} {{s}}triis tran{{s}}per{{s}}is nigricantibus intertexia. Crura fu{{s}}ca. Digiti in pedibus quatuor vulgati modo, unguibus acutis {{et}} higris. CIIy ν ε Ira{{s}}ilien{{s}}ibus Noctur {{s}}pecies: aris magnitudine Turdel{{ae}}. Caput habet rotun<noinclude><references/></noinclude>
4vdlw1wha8vnord10qrslktpoum61uw
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/428
104
72530
283174
239681
2026-10-09T21:01:58Z
EnaldoSS
18086
/* Emendata */
283174
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{Rh|278|{{sc|GeorgI MarcgravI}}}}</noinclude><section begin="X"/>
{{c|{{sc|Cap. X.}}}}
{{c|{{larger|''De Armis Bra{{s}}ilien{{s}}ium, {{et}} exercitiis illorum.''}}}}
{{Is|A}}{{sc|R}}cus habent è duro ligno factos, quos vocant ''Guirapara {{et}} Vrapara.'' Lignum autem unde fiunt ''Guirapariba {{et}} Vrapariba'', Lu{{s}}itanis ''Pao d' Arco.'' Cordas arcuum è go{{s}}{{s}}ypio contorquent, vocant ''Guirapacuma.'' Sagittas ex arundine {{s}}ilve{{s}}tri faciunt {{et}} vocant utramque rem uno nomine ''Vúba.'' Extremitates {{s}}agittarum, quas ''anha'' vocant, {{s}}unt ex ligno a{{s}}perat{{ae}}, vario modo: qu{{ae}}dam enim multa acumina ''Vutapoaeta'', qu{{ae}}dam unicum acumen habent, qu{{ae}}dam dentata, qu{{ae}}dam ferrata: quibu{{s}}dam etiam dentes pi{{s}}cium qui ''Iperu'' vocantur, aptant.
''Iurupara'' appellant {{s}}agittam qu{{ae}} acumen habet ex arundine ''Tacoara'' vocata.
Tapuyarum nationes qu{{ae}}dam nullis arcubus utuntur, {{s}}ed {{s}}agittas {{s}}uas emittunt manus jactura {{s}}olummodo, imponendo ligno cuidam excavato in{{s}}tar tubi per medium {{s}}ecundum longitudinem di{{s}}{{s}}ecti. Cariri autem arcubus utuntur.
Tapuy{{ae}} clavas habent ex {{s}}olido ligno nigro confectas, vocant ''Iapema'', longas {{et}} latas anterius, {{et}} o{{s}}{{s}}iculis interdum a{{s}}peratas. Manubrio autem circumvolvunt teniolas è go{{s}}{{s}}ypio, vel aliud quid: vocatur ''Iatirana'' quicqud ita circumligatur. In extremitate clav{{ae}} po{{s}}tic{{ae}} dependet fa{{s}}ciculus pennarum è cauda Arara, uti {{et}} in medio parvus fa{{s}}ciculus adligatus e{{s}}t. Vocatur id quod {{s}}ic à clava dependet ''Atirabebe {{et}} Iatirabebe.''
Tubas faciunt ex o{{s}}{{s}}ibus humanis, quas nominant ''Canguenca.''
Habent alias tubas, quas vocant ''Muremure.''
Alias itidem tubas grandes factas ex conchis quas ''Guata pi guacu'' nominant, {{et}} ip{{s}}as tubas ''Nhumbu goacu''. Item alias quas dicunt ''Vruca.''
Tuba item alia qu{{ae}} ex canna e{{s}}t facta, ip{{s}}is dicitur ''Membiapara''. Tubas autem no{{s}}trates vocant ''Itamembi'': quia è metallo fact{{ae}} {{s}}unt.
Saltationibus {{s}}upra modum {{s}}unt addicti, quas generali nomine vocant ''Guau.''
Habent autem varios {{s}}altandi modos: quorum unus vocatur ''Vrucapi''. Habent {{et}} inter {{s}}altandum varios cantandi modos.
Pueri quoque certos exercent lu{{s}}us; quorum unus vocatur ''Curupirara:'' alter ''Guaibipaie:'' tertius ''Guaibiguaibiabucu''. Atque h{{ae}}c tantum obiter ab Auctore de{{s}}ignata inveni, uberius explicaturum fui{{s}}{{s}}e liquet, {{s}}i {{s}}upervixi{{s}}{{s}}et; {{s}}ed apud Joannem Lerium h{{ae}}c pluribus explicata inveniuntur.
<section end="X"/>
{{dhr}}
<section begin="XI"/>
{{c|{{sc|Cap. XI.}}}}
{{c|{{larger|''De Bra{{s}}ilien{{s}}ium religione.''}}}}
{{Is|C}}{{sc|R}}edunt ex antiquorum traditione immortalitatem animarum, {{et}} f{{oe}}minas {{et}} fortes viros, qui multos inimicorum trucidarunt {{et}} commederunt, po{{s}}t mortem ad campos Ely{{s}}eos, quos pene montes quo{{s}}dam e{{s}}{{s}}e autumant, abire, ibique tripudiare. C{{ae}}teros ignavos {{et}} {{s}}ocordes qui nihil in vita digni ge{{s}}{{s}}erunt, credunt à Diabolo {{s}}tatim po{{s}}t mortem cruciari. Vocant autem Diabolum ''Anhanga, Iurupari, Curupari, Taguaiba, Temoti, Taubimama.''
{{sc|Annotatio.}} In Hi{{s}}toria no{{s}}tra {{s}}eu De{{s}}criptione Indi{{ae}} Occidentalis lib. {{sc|xv.}} cap. {{sc|ii}}. diximus de Religione Bra{{s}}ilien{{s}}ium, verum quia de quibu{{s}}dam po{{s}}tea melius edocti fuimus ab iis qui diutius inter illos egerant, totum illum locum ita con{{s}}tituimus, pro {{s}}ecunda editione.
Bra{{s}}ilien{{s}}es Barbari nullum pene habent religionis {{s}}en{{s}}um, nec de origine, {{et}} creatione hujus univer{{s}}i quicquam norunt, de diluvio univer{{s}}ali ob{{s}}cure {{et}} fabulo{{s}}um quiddam recordantur: nimirum mortalibus omnibus aqua hau{{s}}tis, {{s}}uperfui{{s}}{{s}}e unum aliquem cum germana {{s}}ua, jam uterum ferente, atque ab iis rur{{s}}us genus {{s}}uum originem {{et}} incrementum accepi{{s}}{{s}}e. Neque Deum aliquem noverunt, neque proprie adorant quicquam, unde nec illud nomen in ip{{s}}orum idiomate reperire e{{s}}t quod Deum exprimat: ni{{s}}i forte ''Tupa'', quo excellentiam aliquam {{s}}upremam denotant; unde Tonitru vocant ''Tupacununga'', id e{{s}}t, {{s}}trepitum factum à {{s}}uprema excellentia, à verbo ''Acunvng'' {{s}}trepere: Fulgur autem ''Tupaberaba'', id e{{s}}t, {{s}}plendorem excellenti{{ae}}, à verbo ''Aberab'' re{{s}}plendere. Illi {{s}}e ligones {{et}} agricultur{{ae}} {{s}}cientiam debere profitentur, atque ideo pro numine aliquo agno{{s}}cunt. C{{oe}}lum aut inferos po{{s}}t hanc vitam pariter ignorant, licet animas po{{s}}t {{s}}eparationem à corpore {{s}}upere{{s}}{{s}}e credant, atque nonnumquam in d{{ae}}mones converti, {{et}} ad campos irriguos, varii{{s}}que arboribus am{{oe}}ne con{{s}}itos, traductas, ibidem jugiter choreas ducere. Spiritus malignos impen{{s}}e metuunt, quos ''Curipira, Taguai, Macachora, Iurupari, Marangigoana'' vocant: {{s}}ed diver{{s}}is {{s}}ignificationibus, nam ''Curipira'' {{s}}ignificat
<section end="XI"/><noinclude>{{rh|||numen}}</noinclude>
s9ums53nerfj71t7knnftplf4bxrdcl
283175
283174
2026-10-09T21:03:43Z
EnaldoSS
18086
283175
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{Rh|278|{{sc|GeorgI MarcgravI}}}}</noinclude><section begin="X"/>{{c|{{sc|Cap. X.}}}}
{{c|{{larger|''De Armis Bra{{s}}ilien{{s}}ium, {{et}} exercitiis illorum.''}}}}
{{Is|A}}{{sc|R}}cus habent è duro ligno factos, quos vocant ''Guirapara {{et}} Vrapara.'' Lignum autem unde fiunt ''Guirapariba {{et}} Vrapariba'', Lu{{s}}itanis ''Pao d' Arco.'' Cordas arcuum è go{{s}}{{s}}ypio contorquent, vocant ''Guirapacuma.'' Sagittas ex arundine {{s}}ilve{{s}}tri faciunt {{et}} vocant utramque rem uno nomine ''Vúba.'' Extremitates {{s}}agittarum, quas ''anha'' vocant, {{s}}unt ex ligno a{{s}}perat{{ae}}, vario modo: qu{{ae}}dam enim multa acumina ''Vutapoaeta'', qu{{ae}}dam unicum acumen habent, qu{{ae}}dam dentata, qu{{ae}}dam ferrata: quibu{{s}}dam etiam dentes pi{{s}}cium qui ''Iperu'' vocantur, aptant.
''Iurupara'' appellant {{s}}agittam qu{{ae}} acumen habet ex arundine ''Tacoara'' vocata.
Tapuyarum nationes qu{{ae}}dam nullis arcubus utuntur, {{s}}ed {{s}}agittas {{s}}uas emittunt manus jactura {{s}}olummodo, imponendo ligno cuidam excavato in{{s}}tar tubi per medium {{s}}ecundum longitudinem di{{s}}{{s}}ecti. Cariri autem arcubus utuntur.
Tapuy{{ae}} clavas habent ex {{s}}olido ligno nigro confectas, vocant ''Iapema'', longas {{et}} latas anterius, {{et}} o{{s}}{{s}}iculis interdum a{{s}}peratas. Manubrio autem circumvolvunt teniolas è go{{s}}{{s}}ypio, vel aliud quid: vocatur ''Iatirana'' quicqud ita circumligatur. In extremitate clav{{ae}} po{{s}}tic{{ae}} dependet fa{{s}}ciculus pennarum è cauda Arara, uti {{et}} in medio parvus fa{{s}}ciculus adligatus e{{s}}t. Vocatur id quod {{s}}ic à clava dependet ''Atirabebe {{et}} Iatirabebe.''
Tubas faciunt ex o{{s}}{{s}}ibus humanis, quas nominant ''Canguenca.''
Habent alias tubas, quas vocant ''Muremure.''
Alias itidem tubas grandes factas ex conchis quas ''Guata pi guacu'' nominant, {{et}} ip{{s}}as tubas ''Nhumbu goacu''. Item alias quas dicunt ''Vruca.''
Tuba item alia qu{{ae}} ex canna e{{s}}t facta, ip{{s}}is dicitur ''Membiapara''. Tubas autem no{{s}}trates vocant ''Itamembi'': quia è metallo fact{{ae}} {{s}}unt.
Saltationibus {{s}}upra modum {{s}}unt addicti, quas generali nomine vocant ''Guau.''
Habent autem varios {{s}}altandi modos: quorum unus vocatur ''Vrucapi''. Habent {{et}} inter {{s}}altandum varios cantandi modos.
Pueri quoque certos exercent lu{{s}}us; quorum unus vocatur ''Curupirara:'' alter ''Guaibipaie:'' tertius ''Guaibiguaibiabucu''. Atque h{{ae}}c tantum obiter ab Auctore de{{s}}ignata inveni, uberius explicaturum fui{{s}}{{s}}e liquet, {{s}}i {{s}}upervixi{{s}}{{s}}et; {{s}}ed apud Joannem Lerium h{{ae}}c pluribus explicata inveniuntur.
<section end="X"/>
{{dhr}}
<section begin="XI"/>{{c|{{sc|Cap. XI.}}}}
{{c|{{larger|''De Bra{{s}}ilien{{s}}ium religione.''}}}}
{{Is|C}}{{sc|R}}edunt ex antiquorum traditione immortalitatem animarum, {{et}} f{{oe}}minas {{et}} fortes viros, qui multos inimicorum trucidarunt {{et}} commederunt, po{{s}}t mortem ad campos Ely{{s}}eos, quos pene montes quo{{s}}dam e{{s}}{{s}}e autumant, abire, ibique tripudiare. C{{ae}}teros ignavos {{et}} {{s}}ocordes qui nihil in vita digni ge{{s}}{{s}}erunt, credunt à Diabolo {{s}}tatim po{{s}}t mortem cruciari. Vocant autem Diabolum ''Anhanga, Iurupari, Curupari, Taguaiba, Temoti, Taubimama.''
{{sc|Annotatio.}} In Hi{{s}}toria no{{s}}tra {{s}}eu De{{s}}criptione Indi{{ae}} Occidentalis lib. {{sc|xv.}} cap. {{sc|ii}}. diximus de Religione Bra{{s}}ilien{{s}}ium, verum quia de quibu{{s}}dam po{{s}}tea melius edocti fuimus ab iis qui diutius inter illos egerant, totum illum locum ita con{{s}}tituimus, pro {{s}}ecunda editione.
Bra{{s}}ilien{{s}}es Barbari nullum pene habent religionis {{s}}en{{s}}um, nec de origine, {{et}} creatione hujus univer{{s}}i quicquam norunt, de diluvio univer{{s}}ali ob{{s}}cure {{et}} fabulo{{s}}um quiddam recordantur: nimirum mortalibus omnibus aqua hau{{s}}tis, {{s}}uperfui{{s}}{{s}}e unum aliquem cum germana {{s}}ua, jam uterum ferente, atque ab iis rur{{s}}us genus {{s}}uum originem {{et}} incrementum accepi{{s}}{{s}}e. Neque Deum aliquem noverunt, neque proprie adorant quicquam, unde nec illud nomen in ip{{s}}orum idiomate reperire e{{s}}t quod Deum exprimat: ni{{s}}i forte ''Tupa'', quo excellentiam aliquam {{s}}upremam denotant; unde Tonitru vocant ''Tupacununga'', id e{{s}}t, {{s}}trepitum factum à {{s}}uprema excellentia, à verbo ''Acunvng'' {{s}}trepere: Fulgur autem ''Tupaberaba'', id e{{s}}t, {{s}}plendorem excellenti{{ae}}, à verbo ''Aberab'' re{{s}}plendere. Illi {{s}}e ligones {{et}} agricultur{{ae}} {{s}}cientiam debere profitentur, atque ideo pro numine aliquo agno{{s}}cunt. C{{oe}}lum aut inferos po{{s}}t hanc vitam pariter ignorant, licet animas po{{s}}t {{s}}eparationem à corpore {{s}}upere{{s}}{{s}}e credant, atque nonnumquam in d{{ae}}mones converti, {{et}} ad campos irriguos, varii{{s}}que arboribus am{{oe}}ne con{{s}}itos, traductas, ibidem jugiter choreas ducere. Spiritus malignos impen{{s}}e metuunt, quos ''Curipira, Taguai, Macachora, Iurupari, Marangigoana'' vocant: {{s}}ed diver{{s}}is {{s}}ignificationibus, nam ''Curipira'' {{s}}ignificat
<section end="XI"/><noinclude>{{rh|||numen}}</noinclude>
lasmqeyy195g64k9q8kxpi97pyl5pvh
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/429
104
72531
283177
239507
2026-10-09T21:52:34Z
EnaldoSS
18086
/* Emendata */
283177
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{rh||{{sc|de ipsa Regione {{et}} Indigenis Lib. VIII.}}|279}}</noinclude>## XI ##
numen mentium: ''Macachera'' numen viarum, viatores pr{{ae}}cedens. Petiguares fingunt boni nuntii paranymphum; contra Tupiguaos {{et}} Caryos medicum human{{ae}} {{s}}alutis ho{{s}}tem. ''Iuripari'' {{et}} ''Anhanga'' {{s}}ignificant {{s}}impliciter Diabolum. ''Marangigoana'' non {{s}}ignificat numen, {{s}}ed animam à corpore {{s}}eparatam vel aliud quid, in{{s}}tantem mortem pr{{ae}}nuntians, ip{{s}}is Bra{{s}}ilianis non {{s}}atis notum, {{et}} tamen illud vel maxime timent: ita ut interdum imaginario {{et}} vano illorum terrore {{s}}ubito exanimentur. Nec tamen ullis ceremoniis aut idolis venerantur: quidam tamen nonnumquam {{s}}tipitibus {{s}}olo defixis, {{et}} munu{{s}}culis juxta po{{s}}itis illos {{s}}piritus placare nituntur: rarius autem hi {{s}}piritus vi{{s}}ibiliter inter illos comparent, licet multi aliter prodiderint. Hactenus è libro no{{s}}tro ita correcto. ''Pergit jam Auctor no{{s}}ter.''
Habent {{s}}uos {{s}}ortilegos {{s}}eu {{s}}acrificulos, quos vocant ''Paie'' {{et}} ''Paj'', hos con{{s}}ulunt de futuris quando ad bellicam expeditionem profici{{s}}cuntur, vel alior{{s}}um, qui ip{{s}}is pr{{ae}}dicunt quicquid accidere debeat. Utuntur hi multis ceremoniis.
Potiguara natio, modum aliquem habet fa{{s}}cinandi eos quibus male volunt, ut moriatur, faciendo magnam na{{s}}{{s}}am, quam vocant ''Iequie guacu''; atque hic modus fa{{s}}cinandi dicitur ip{{s}}is ''Anhamombicoab''.
{{sc|Annotatio.}} Hunc quoque locum in libro no{{s}}tro ita jam con{{s}}tituendum duximus.
Habent {{et}} {{s}}agas, quibus vix aliter quam Medici utuntur, ii{{s}}que valetudinis recuperand{{ae}} de{{s}}iderio valde {{s}}unt obnoxii: interdum {{et}} inter ip{{s}}os reperiuntur homines nequam, qui magicarum quidem artium rudes, {{s}}ed ludendi {{et}} ductandi mi{{s}}erorum animos gnari, in{{s}}olitis quibu{{s}}dam corporis jactationibus {{et}} ge{{s}}ticulationibus {{s}}ui admirationem excitant, {{et}} fal{{s}}is quibu{{s}}dam miraculis {{s}}ibi fidem conciliant: illi popularibus {{s}}uis {{et}} interdum integris provinciis per{{s}}uadent culturam agrorum penitus omittere, veni{{s}}{{s}}e enim tempus, quo tellus omnia {{s}}ponte {{s}}ua ip{{s}}is fit productura, atque ip{{s}}{{ae}} fer{{ae}} illis ultro pabulum allatur{{ae}}: His aut {{s}}imilibus n{{ae}}niis mi{{s}}eros ho{{s}}ce, natura {{s}}ua plerumque de{{s}}ides, ita infatuant, ut neglecto terr{{ae}} cultu, {{s}}enfim comeatu de{{s}}tituantur, pr{{ae}}que inedia deficiant, donec impo{{s}}tor ille {{s}}olus {{s}}uper{{s}}it, ni{{s}}i ante à {{s}}uis dolum per{{s}}entientibus trucidetur. C{{ae}}terum magos vocant ''Page'': at ''Caraiba'' e{{s}}t illis pote{{s}}tas miracula perpetrandi: quare Lu{{s}}itanos, quia multa faciebant qu{{ae}} ip{{s}}orum captum {{s}}uperabant, ''Caraibas'' appellabant, atque ita etiam hodie vocant {{et}} Europ{{ae}}os omnes.
Non po{{s}}{{s}}um pr{{ae}}terire quin hîc addam, quibus pr{{ae}}{{s}}tigiis illi qui medicinam inter illos profitentur, hominibus {{ae}}gris illudant. Narrat ''Iacobus Rabbi'', cum Regulus ''Drarugh'' {{ae}}grotaret magnumque dolorem pateretur in lateribus {{et}} cruribus; neque à {{s}}uis medicis quicquam {{s}}olatii acciperet, ad vicinum Regulum profectum, ut ip{{s}}ius medicis uteretur; adhibiti tres, quorum primus, tabaco {{s}}umto totum Regis corpus eo perroravit, dein arreptis illius genibus illa ita fuxit qua{{s}}i devoraturus e{{s}}{{s}}et, {{et}} boatu quodam in{{s}}tar tauri edito, primum plurimum {{s}}puti è gutture in manum effudit, atque una {{s}}emivivum animal in{{s}}tar parv{{ae}} anguill{{ae}}, quod Regulum ita dolore crucia{{s}}{{s}}e a{{s}}{{s}}erebat. Alter medicus po{{s}}tquam ventrem Reguli ad eundem modum fuxi{{s}}{{s}}et, {{et}} in{{s}}tar fer{{ae}} rugii{{s}}{{s}}et, album lapidem è gutture evomuit, figura pene ro{{s}}{{ae}}. Et repetita fuctione in lateribus, evomuit aliquid {{s}}imile radici. Ad eundem modum perpetuo agunt, {{et}} à credulo vulgo creduntur magni e{{s}}{{s}}e medici. ''Sed pergit Marcgravius.''
Multi Bra{{s}}iliani jam in{{s}}tructi {{s}}unt in religione Chri{{s}}tiana: non tamen {{s}}eduli {{s}}unt in doctrina de Deo: nec magno ardore afficiuntur: Deum vocant ''Tupa'' {{et}} ''Tupana''. Dant no{{s}}trates operam ut in capitibus religionis Chri{{s}}tian{{ae}} in{{s}}tituantur {{et}} quidam {{s}}atis magnos progre{{s}}{{s}}us fecerunt: {{s}}ed in moribus corrigendis maxima difficultas e{{s}}t, ob agnata qu{{ae}}dam vitia, qu{{ae}} {{ae}}gerrime domantur.
Tapuy{{ae}} adhuc pejores {{s}}unt reliquis omnibus, nihil de Deo {{s}}ciunt, neque in{{s}}titui volunt. Diabolum maxime colunt ne ip{{s}}is damnum inferat. Habent {{et}} {{s}}uos fortilegos quibus utuntur {{et}} multum deferunt. ''Hactenus Auctor no{{s}}ter, qui haud dubio plura addidi{{s}}{{s}}et, {{s}}i Deus ip{{s}}i longiorem vitam fui{{s}}{{s}}et largitus. Nos hic qu{{ae}}dam de Tapuyis adjungemus è Relatione Iacobi Rabbi, quam Illu{{s}}tr. Comes Io. Mauritius nobis {{s}}uppeditavit.''
## XII ##
{{c|{{sc|Cap. XII.}}}}
{{c|{{larger|''De Tapuiyarum moribus, {{et}} con{{s}}uetudinibus, è Relatione ''{{x-larger|Iacobi Rabbi}}'', qui aliquot annos inter illos vixerat.''}}}}
{{Is|I}}{{sc|Ncertis}} plerumque {{s}}edibus vagantur in{{s}}tar Nomadum, inter certos tamen limites, inter quos ca{{s}}tra mutant {{s}}ecundum Anni tempe{{s}}tatum mutationem; itaque Regulus eorum, qui ''Otshicayayn{{ae}}'' dicuntur, à maximo flumine quod fines eorum permeat, ut {{s}}upra diximus, cujus gentile nomen e{{s}}t ''Iandui'', ve{{s}}peri {{et}} mane per ca{{s}}tra proclamari curat pro arbitrio {{s}}uo, {{et}} con-<noinclude>{{rh|||{{s}}ultis}}</noinclude>
2niohboidih6sljbxeh2e40404lgirs
283178
283177
2026-10-09T21:53:31Z
EnaldoSS
18086
283178
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{rh||{{sc|de ipsa Regione {{et}} Indigenis Lib. VIII.}}|279}}</noinclude><section begin="XI"/>
numen mentium: ''Macachera'' numen viarum, viatores pr{{ae}}cedens. Petiguares fingunt boni nuntii paranymphum; contra Tupiguaos {{et}} Caryos medicum human{{ae}} {{s}}alutis ho{{s}}tem. ''Iuripari'' {{et}} ''Anhanga'' {{s}}ignificant {{s}}impliciter Diabolum. ''Marangigoana'' non {{s}}ignificat numen, {{s}}ed animam à corpore {{s}}eparatam vel aliud quid, in{{s}}tantem mortem pr{{ae}}nuntians, ip{{s}}is Bra{{s}}ilianis non {{s}}atis notum, {{et}} tamen illud vel maxime timent: ita ut interdum imaginario {{et}} vano illorum terrore {{s}}ubito exanimentur. Nec tamen ullis ceremoniis aut idolis venerantur: quidam tamen nonnumquam {{s}}tipitibus {{s}}olo defixis, {{et}} munu{{s}}culis juxta po{{s}}itis illos {{s}}piritus placare nituntur: rarius autem hi {{s}}piritus vi{{s}}ibiliter inter illos comparent, licet multi aliter prodiderint. Hactenus è libro no{{s}}tro ita correcto. ''Pergit jam Auctor no{{s}}ter.''
Habent {{s}}uos {{s}}ortilegos {{s}}eu {{s}}acrificulos, quos vocant ''Paie'' {{et}} ''Paj'', hos con{{s}}ulunt de futuris quando ad bellicam expeditionem profici{{s}}cuntur, vel alior{{s}}um, qui ip{{s}}is pr{{ae}}dicunt quicquid accidere debeat. Utuntur hi multis ceremoniis.
Potiguara natio, modum aliquem habet fa{{s}}cinandi eos quibus male volunt, ut moriatur, faciendo magnam na{{s}}{{s}}am, quam vocant ''Iequie guacu''; atque hic modus fa{{s}}cinandi dicitur ip{{s}}is ''Anhamombicoab''.
{{sc|Annotatio.}} Hunc quoque locum in libro no{{s}}tro ita jam con{{s}}tituendum duximus.
Habent {{et}} {{s}}agas, quibus vix aliter quam Medici utuntur, ii{{s}}que valetudinis recuperand{{ae}} de{{s}}iderio valde {{s}}unt obnoxii: interdum {{et}} inter ip{{s}}os reperiuntur homines nequam, qui magicarum quidem artium rudes, {{s}}ed ludendi {{et}} ductandi mi{{s}}erorum animos gnari, in{{s}}olitis quibu{{s}}dam corporis jactationibus {{et}} ge{{s}}ticulationibus {{s}}ui admirationem excitant, {{et}} fal{{s}}is quibu{{s}}dam miraculis {{s}}ibi fidem conciliant: illi popularibus {{s}}uis {{et}} interdum integris provinciis per{{s}}uadent culturam agrorum penitus omittere, veni{{s}}{{s}}e enim tempus, quo tellus omnia {{s}}ponte {{s}}ua ip{{s}}is fit productura, atque ip{{s}}{{ae}} fer{{ae}} illis ultro pabulum allatur{{ae}}: His aut {{s}}imilibus n{{ae}}niis mi{{s}}eros ho{{s}}ce, natura {{s}}ua plerumque de{{s}}ides, ita infatuant, ut neglecto terr{{ae}} cultu, {{s}}enfim comeatu de{{s}}tituantur, pr{{ae}}que inedia deficiant, donec impo{{s}}tor ille {{s}}olus {{s}}uper{{s}}it, ni{{s}}i ante à {{s}}uis dolum per{{s}}entientibus trucidetur. C{{ae}}terum magos vocant ''Page'': at ''Caraiba'' e{{s}}t illis pote{{s}}tas miracula perpetrandi: quare Lu{{s}}itanos, quia multa faciebant qu{{ae}} ip{{s}}orum captum {{s}}uperabant, ''Caraibas'' appellabant, atque ita etiam hodie vocant {{et}} Europ{{ae}}os omnes.
Non po{{s}}{{s}}um pr{{ae}}terire quin hîc addam, quibus pr{{ae}}{{s}}tigiis illi qui medicinam inter illos profitentur, hominibus {{ae}}gris illudant. Narrat ''Iacobus Rabbi'', cum Regulus ''Drarugh'' {{ae}}grotaret magnumque dolorem pateretur in lateribus {{et}} cruribus; neque à {{s}}uis medicis quicquam {{s}}olatii acciperet, ad vicinum Regulum profectum, ut ip{{s}}ius medicis uteretur; adhibiti tres, quorum primus, tabaco {{s}}umto totum Regis corpus eo perroravit, dein arreptis illius genibus illa ita fuxit qua{{s}}i devoraturus e{{s}}{{s}}et, {{et}} boatu quodam in{{s}}tar tauri edito, primum plurimum {{s}}puti è gutture in manum effudit, atque una {{s}}emivivum animal in{{s}}tar parv{{ae}} anguill{{ae}}, quod Regulum ita dolore crucia{{s}}{{s}}e a{{s}}{{s}}erebat. Alter medicus po{{s}}tquam ventrem Reguli ad eundem modum fuxi{{s}}{{s}}et, {{et}} in{{s}}tar fer{{ae}} rugii{{s}}{{s}}et, album lapidem è gutture evomuit, figura pene ro{{s}}{{ae}}. Et repetita fuctione in lateribus, evomuit aliquid {{s}}imile radici. Ad eundem modum perpetuo agunt, {{et}} à credulo vulgo creduntur magni e{{s}}{{s}}e medici. ''Sed pergit Marcgravius.''
Multi Bra{{s}}iliani jam in{{s}}tructi {{s}}unt in religione Chri{{s}}tiana: non tamen {{s}}eduli {{s}}unt in doctrina de Deo: nec magno ardore afficiuntur: Deum vocant ''Tupa'' {{et}} ''Tupana''. Dant no{{s}}trates operam ut in capitibus religionis Chri{{s}}tian{{ae}} in{{s}}tituantur {{et}} quidam {{s}}atis magnos progre{{s}}{{s}}us fecerunt: {{s}}ed in moribus corrigendis maxima difficultas e{{s}}t, ob agnata qu{{ae}}dam vitia, qu{{ae}} {{ae}}gerrime domantur.
Tapuy{{ae}} adhuc pejores {{s}}unt reliquis omnibus, nihil de Deo {{s}}ciunt, neque in{{s}}titui volunt. Diabolum maxime colunt ne ip{{s}}is damnum inferat. Habent {{et}} {{s}}uos fortilegos quibus utuntur {{et}} multum deferunt. ''Hactenus Auctor no{{s}}ter, qui haud dubio plura addidi{{s}}{{s}}et, {{s}}i Deus ip{{s}}i longiorem vitam fui{{s}}{{s}}et largitus. Nos hic qu{{ae}}dam de Tapuyis adjungemus è Relatione Iacobi Rabbi, quam Illu{{s}}tr. Comes Io. Mauritius nobis {{s}}uppeditavit.''
<section end="XI"/>
<section begin="XII"/>{{c|{{sc|Cap. XII.}}}}
{{c|{{larger|''De Tapuiyarum moribus, {{et}} con{{s}}uetudinibus, è Relatione ''{{x-larger|Iacobi Rabbi}}'', qui aliquot annos inter illos vixerat.''}}}}
{{Is|I}}{{sc|Ncertis}} plerumque {{s}}edibus vagantur in{{s}}tar Nomadum, inter certos tamen limites, inter quos ca{{s}}tra mutant {{s}}ecundum Anni tempe{{s}}tatum mutationem; itaque Regulus eorum, qui ''Otshicayayn{{ae}}'' dicuntur, à maximo flumine quod fines eorum permeat, ut {{s}}upra diximus, cujus gentile nomen e{{s}}t ''Iandui'', ve{{s}}peri {{et}} mane per ca{{s}}tra proclamari curat pro arbitrio {{s}}uo, {{et}} con-
<section end="XII"/><noinclude>{{rh|||{{s}}ultis}}</noinclude>
qmj0cwrkimhvgx0l9k5kvdxjytrfrmj
283179
283178
2026-10-09T21:55:35Z
EnaldoSS
18086
283179
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{rh||{{sc|de ipsa Regione {{et}} Indigenis Lib. VIII.}}|279}}</noinclude><section begin="XI"/>numen mentium: ''Macachera'' numen viarum, viatores pr{{ae}}cedens. Petiguares fingunt boni nuntii paranymphum; contra Tupiguaos {{et}} Caryos medicum human{{ae}} {{s}}alutis ho{{s}}tem. ''Iuripari'' {{et}} ''Anhanga'' {{s}}ignificant {{s}}impliciter Diabolum. ''Marangigoana'' non {{s}}ignificat numen, {{s}}ed animam à corpore {{s}}eparatam vel aliud quid, in{{s}}tantem mortem pr{{ae}}nuntians, ip{{s}}is Bra{{s}}ilianis non {{s}}atis notum, {{et}} tamen illud vel maxime timent: ita ut interdum imaginario {{et}} vano illorum terrore {{s}}ubito exanimentur. Nec tamen ullis ceremoniis aut idolis venerantur: quidam tamen nonnumquam {{s}}tipitibus {{s}}olo defixis, {{et}} munu{{s}}culis juxta po{{s}}itis illos {{s}}piritus placare nituntur: rarius autem hi {{s}}piritus vi{{s}}ibiliter inter illos comparent, licet multi aliter prodiderint. Hactenus è libro no{{s}}tro ita correcto. ''Pergit jam Auctor no{{s}}ter.''
Habent {{s}}uos {{s}}ortilegos {{s}}eu {{s}}acrificulos, quos vocant ''Paie'' {{et}} ''Paj'', hos con{{s}}ulunt de futuris quando ad bellicam expeditionem profici{{s}}cuntur, vel alior{{s}}um, qui ip{{s}}is pr{{ae}}dicunt quicquid accidere debeat. Utuntur hi multis ceremoniis.
Potiguara natio, modum aliquem habet fa{{s}}cinandi eos quibus male volunt, ut moriatur, faciendo magnam na{{s}}{{s}}am, quam vocant ''Iequie guacu''; atque hic modus fa{{s}}cinandi dicitur ip{{s}}is ''Anhamombicoab''.
{{sc|Annotatio.}} Hunc quoque locum in libro no{{s}}tro ita jam con{{s}}tituendum duximus.
Habent {{et}} {{s}}agas, quibus vix aliter quam Medici utuntur, ii{{s}}que valetudinis recuperand{{ae}} de{{s}}iderio valde {{s}}unt obnoxii: interdum {{et}} inter ip{{s}}os reperiuntur homines nequam, qui magicarum quidem artium rudes, {{s}}ed ludendi {{et}} ductandi mi{{s}}erorum animos gnari, in{{s}}olitis quibu{{s}}dam corporis jactationibus {{et}} ge{{s}}ticulationibus {{s}}ui admirationem excitant, {{et}} fal{{s}}is quibu{{s}}dam miraculis {{s}}ibi fidem conciliant: illi popularibus {{s}}uis {{et}} interdum integris provinciis per{{s}}uadent culturam agrorum penitus omittere, veni{{s}}{{s}}e enim tempus, quo tellus omnia {{s}}ponte {{s}}ua ip{{s}}is fit productura, atque ip{{s}}{{ae}} fer{{ae}} illis ultro pabulum allatur{{ae}}: His aut {{s}}imilibus n{{ae}}niis mi{{s}}eros ho{{s}}ce, natura {{s}}ua plerumque de{{s}}ides, ita infatuant, ut neglecto terr{{ae}} cultu, {{s}}enfim comeatu de{{s}}tituantur, pr{{ae}}que inedia deficiant, donec impo{{s}}tor ille {{s}}olus {{s}}uper{{s}}it, ni{{s}}i ante à {{s}}uis dolum per{{s}}entientibus trucidetur. C{{ae}}terum magos vocant ''Page'': at ''Caraiba'' e{{s}}t illis pote{{s}}tas miracula perpetrandi: quare Lu{{s}}itanos, quia multa faciebant qu{{ae}} ip{{s}}orum captum {{s}}uperabant, ''Caraibas'' appellabant, atque ita etiam hodie vocant {{et}} Europ{{ae}}os omnes.
Non po{{s}}{{s}}um pr{{ae}}terire quin hîc addam, quibus pr{{ae}}{{s}}tigiis illi qui medicinam inter illos profitentur, hominibus {{ae}}gris illudant. Narrat ''Iacobus Rabbi'', cum Regulus ''Drarugh'' {{ae}}grotaret magnumque dolorem pateretur in lateribus {{et}} cruribus; neque à {{s}}uis medicis quicquam {{s}}olatii acciperet, ad vicinum Regulum profectum, ut ip{{s}}ius medicis uteretur; adhibiti tres, quorum primus, tabaco {{s}}umto totum Regis corpus eo perroravit, dein arreptis illius genibus illa ita fuxit qua{{s}}i devoraturus e{{s}}{{s}}et, {{et}} boatu quodam in{{s}}tar tauri edito, primum plurimum {{s}}puti è gutture in manum effudit, atque una {{s}}emivivum animal in{{s}}tar parv{{ae}} anguill{{ae}}, quod Regulum ita dolore crucia{{s}}{{s}}e a{{s}}{{s}}erebat. Alter medicus po{{s}}tquam ventrem Reguli ad eundem modum fuxi{{s}}{{s}}et, {{et}} in{{s}}tar fer{{ae}} rugii{{s}}{{s}}et, album lapidem è gutture evomuit, figura pene ro{{s}}{{ae}}. Et repetita fuctione in lateribus, evomuit aliquid {{s}}imile radici. Ad eundem modum perpetuo agunt, {{et}} à credulo vulgo creduntur magni e{{s}}{{s}}e medici. ''Sed pergit Marcgravius.''
Multi Bra{{s}}iliani jam in{{s}}tructi {{s}}unt in religione Chri{{s}}tiana: non tamen {{s}}eduli {{s}}unt in doctrina de Deo: nec magno ardore afficiuntur: Deum vocant ''Tupa'' {{et}} ''Tupana''. Dant no{{s}}trates operam ut in capitibus religionis Chri{{s}}tian{{ae}} in{{s}}tituantur {{et}} quidam {{s}}atis magnos progre{{s}}{{s}}us fecerunt: {{s}}ed in moribus corrigendis maxima difficultas e{{s}}t, ob agnata qu{{ae}}dam vitia, qu{{ae}} {{ae}}gerrime domantur.
Tapuy{{ae}} adhuc pejores {{s}}unt reliquis omnibus, nihil de Deo {{s}}ciunt, neque in{{s}}titui volunt. Diabolum maxime colunt ne ip{{s}}is damnum inferat. Habent {{et}} {{s}}uos fortilegos quibus utuntur {{et}} multum deferunt. ''Hactenus Auctor no{{s}}ter, qui haud dubio plura addidi{{s}}{{s}}et, {{s}}i Deus ip{{s}}i longiorem vitam fui{{s}}{{s}}et largitus. Nos hic qu{{ae}}dam de Tapuyis adjungemus è Relatione Iacobi Rabbi, quam Illu{{s}}tr. Comes Io. Mauritius nobis {{s}}uppeditavit.''
<section end="XI"/>
<section begin="XII"/>{{c|{{sc|Cap. XII.}}}}
{{c|{{larger|''De Tapuiyarum moribus, {{et}} con{{s}}uetudinibus, è Relatione ''{{x-larger|Iacobi Rabbi}}'', qui aliquot annos inter illos vixerat.''}}}}
{{Is|I}}{{sc|Ncertis}} plerumque {{s}}edibus vagantur in{{s}}tar Nomadum, inter certos tamen limites, inter quos ca{{s}}tra mutant {{s}}ecundum Anni tempe{{s}}tatum mutationem; itaque Regulus eorum, qui ''Otshicayayn{{ae}}'' dicuntur, à maximo flumine quod fines eorum permeat, ut {{s}}upra diximus, cujus gentile nomen e{{s}}t ''Iandui'', ve{{s}}peri {{et}} mane per ca{{s}}tra proclamari curat pro arbitrio {{s}}uo, {{et}} con-
<section end="XII"/><noinclude>{{rh|||{{s}}ultis}}</noinclude>
ewwngiph8hqrtu8dyjcsewaey1kbxbk
Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/212
104
81828
283181
264331
2026-10-10T09:21:50Z
PhiRho~dewiki
23851
nomima -> nomina
283181
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|180|PRISCIANI INST.}}</noinclude>tribus, ut ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘inextricabilis’, vel amplioribus, ut ‘cuiuscumquemodi’, quae tamen solent ex iam compositis secundam compositionem accipere. primo enim compositum est ‘perterritus’, ‘expugnabilis’, ‘extricabilis’, et post ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘inextricabilis’, similiter ‘imperfectus’, ‘ineluctabilis’ et similia. est ergo illud quoque attendendum, quod separata composita non solum in simplices resolvuntur dictiones, sed etiam in ante compositas, sicut sunt ea, quae a tribus vel amplioribus componuntur. ipsa tamen quoque ante composita necesse est in duas intellegibiles dictiones resolvi. componuntur tamen
etiam quaedam ex decompositis: ‘potens’ a verbo ‘potes’, quod est compositum. ex hoc componitur ‘impotens’, ‘omnipotens’, ‘ignipotens’, ‘viripotens’ ex simplici et decomposito. {{r|61}}et est sciendum, quod, si duo sint nominativi, ex utraque parte declinatur compositum, ut ‘respublica reipublicae’, ‘iusiurandum iurisiurandi’, quod Graeci numquam faciunt in compositis. dicunt enim, oportere compaginem, qua cohaerent in compositione dictiones, immobilem manere. hoc igitur non servantes [Latini] divisorum quidem utimur declinatione, accentu tamen compositorum. in omni enim casu sub uno accentu ea proferentes composita esse ostendimus, et possumus dicere, per singulos casus ea componi. quod dicentes non videmur contra supra dictam Graecorum de compagine rationem facere. nec mirum apud nos per singulos casus nomina componi, cum apud illos quoque inveniuntur etiam verba quaedam, quae per diversa tempora componuntur, ut {{graeca|''καταγράφω κατέγραφον''}}, {{graeca|''ἀναγινώσκω ἀνεγίνωσκον''}}. nam si a praesenti {{graeca|''καταγράφω''}} dicam nasci {{graeca|''κατέγραφον''}}, incipit labefactari compago<noinclude><references/></noinclude>
psbwasa1ocg57g0aqmfxhcb7ye3dez4
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/449
104
85612
283064
278976
2026-10-09T12:39:26Z
Greys Guzman
33158
283064
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.<ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
5mxlsrscvnojirojnskbi8ww5221oqc
283066
283064
2026-10-09T12:40:34Z
Greys Guzman
33158
283066
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.<ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.
<references/><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
9a18rpgiyqafc81638f3t6gl5kooigk
283067
283066
2026-10-09T12:40:51Z
Greys Guzman
33158
283067
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.<ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
<references/>(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.
<references/><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
fr0wlzmbmasxth6kblb9gnn65nf3pyb
283068
283067
2026-10-09T12:43:21Z
Greys Guzman
33158
283068
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref> Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.<ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
fbrx9lqohn14cbybq4977x3q11fsna8
283070
283068
2026-10-09T12:44:40Z
Greys Guzman
33158
283070
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et </ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.</ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
o1yd0aawfonbxejwva6pgh3dtm3n0mq
283071
283070
2026-10-09T12:44:54Z
Greys Guzman
33158
283071
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et </ref> Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.</ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
pjburu728mcqvykm7gt0kir3xvacetr
283072
283071
2026-10-09T12:46:18Z
Greys Guzman
33158
283072
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.</ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid (2) aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti (3) tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti (4), quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem (5), quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br />
(1) Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.
(2) ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel
quid aliud, Hal.
(3) desiderandi, Hal .
(4) Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.
(5) Hal.; hisdem, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
2ui82rfaw8c8a80pfsw2wjlhv8iaqs7
283073
283072
2026-10-09T12:49:47Z
Greys Guzman
33158
283073
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.</ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid <ref>ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel quid aliud,</ref> Hal. aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.-Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.-Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.-Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti <ref>desiderandi, Hal.</ref> tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8. Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti, <ref>Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.</ref> quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem, <ref>Hal.; hisdem, el códice Fl.</ref> quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br /><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
nw51vn7xvsruomovyn0h3b2r1wra960
283074
283073
2026-10-09T12:50:42Z
Greys Guzman
33158
283074
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>querit eum vivere, non permittat inspici tabulas, et <ref>Según observa Pothier, á nuestro juicio con razón, parece que aqui falta algo en el texto, por ejemplo, contra si de
morte constet, permittat, (y por el contrario, si constare su
muerte, etc.)—N. del Tr.</ref> ut ipsam scripturam quis inspiciat, et sigilla, et quid <ref>ne si ipsam scripturam inspiciat, vel suggillet, vel quid aliud,</ref> Hal. aliud ex tabulis velit spectare.
<div style="text-indent: 1em;">§ 5.—Inspectio tabularum etiam lectionem earum indicat.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.—Diem autem et consulem tabularum non patitur Praetor describi vel inspici, idcirco, ne quid falsi fiat; namque etiam inspectio materiam falso fabricando instruere potest.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.—Utrum autem in continenti potestatem inspiciendi vel describendi iubet, an desideranti <ref>desiderandi, Hal.</ref> tempus dabit ad exhibitionem? Et magis est, ut dari debeat secundum locorum angustias seu prolixitates.</div>
<div style="text-indent: 1em; margin-bottom: 1em;">§ 8.—Si quis non negans, apud se tabulas esse, non patiatur inspici et describi, omnimodo ad hoc compelletur; si tamen neget, penes se tabulas esse, dicendum est, ad interdictum remitti, <ref>Taur.; rem mitti, el códice Fl., Br.</ref> quod est de tabulis exhibendis.</div>
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' GAIUS ''libro XVII. ad Edictum provinciale.''-Ipsi tamen heredi vindicatio tabularum, sicut ceterarum hereditariarum rerum competit, et ob id ad exhibendum quoque agere potest.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''- Quum ab initio aperiendae sint tabulae, Praetoris id officium est, ut cogat signatores convenire, et sigilla sua recognoscere,</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' PAULUS ''libro VIII. ad Plautium.''-vel negare, se signasse; publice enim expedit, suprema hominum iudicia exitum habere.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''6.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Sed si maior pars signatorum fuerit inventa, poterit ipsis intervenientibus resignari testamentum et recitari.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''7.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.''-Sed si quis ex signatoribus aberit, mitti debent tabulae testamenti, ubi ipse sit, uti agnoscat; nam revocari eum agnoscendi causa onerosum est, quippe saepe cum magna captione a rebus nostris revocamur, et sit iniquum, damnosum cuique esse officium suum. Nec ad rem pertinet, unus absit, an omnes; et si forte omnibus absentibus causa aliqua aperire tabulas urgeat, debet Proconsul curare, ut intervenientibus optimae opinionis viris aperiantur , et post descriptum et recognitum factum ab iisdem, <ref>Hal.; hisdem, el códice Fl.</ref> quibus intervenientibus apertae sunt, obsignentur, tunc deinde eo mittantur, ubi ipsi signatores sint, ad inspicienda sigilla sua.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''8.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''-Pupillares tabulas, etiamsi non fuerit superscriptum, ne aperirentur, attamen, si seorsum eas signatas testator</div><br /><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
bq9ck4t2wy3df8yx442ia35e9dhbizx
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/450
104
85615
283087
278977
2026-10-09T13:17:52Z
Greys Guzman
33158
283087
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>reliquerit, Praetor eas aperiri, nisi causa cognita, non patietur.
<div style="text-indent: 1em;">'''9.''' PAULUS ''libro XLV. ad Edictum.''—Si mulier ventris nomine in possessione sit, aperiendae sunt secundae tabulae, ut sciatur, cui demandata sit curatío.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''10.''' ULPIANUs ''libro XIII.'' ad legem Iuliam et Papiam.—Si in duobus exemplariis scriptum sit testamentum, alterutro patefacto apertae tabulae sunt.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Si sui natura tabulae patefactae sunt, apertum videri testamentum non dubitatur; non enim quaeremus, a quo aperiantur.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 2.—Si tabulae non compareant <ref>quia perditae sunt, inserta la Vulg.</ref> , vel exustae sint, futurum est, ut subveniri <ref>Hal. Vulg.; subvenire, el código Fl.</ref> legatariis debeat; idem est, si suppressae, vel <ref>vel, se considera añadida por antiguos copistas.</ref> occultae sint.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''11.''' GAIUS <ref>Paulus, Hal.</ref> ''libro XI. ad legem Iuliam et Papiam.''—Sicut codicilli pars intelliguntur testamenti, ita secundae tabulae principalium tabula rum partem obtinere videntur.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''12.''' ULPIANUS ''libro XIII. ad legem Iuliam et Papiam.''—Si quis fecerit testamentum et exemplum eius, exemplo quidem aperto nondum apertum est testamentum, quodsi authenticum patefactum, est totum apertum.</div><br />
{{c|TIT. IV}}
{{c|SI QUIS OMISSA CAUSA TESTAMENTI AB INTESTATO, VEL ALIO MODO POSSIDEAT HEREDITATEM}}
{{c|''[Cf. Cod. VI. 89.]''}}
<div style="text-indent: 1em;">'''1.''' ''ULPIANUS libro L. ad Edictum.''—Praetor voluntates defunctorum tuetur, et eorum calliditati occurrit, qui omissa causa testamenti ab intestato hereditatem partemve eius possident ad hoc, ut eos circumveniant, quibus quid ex iudicio defuncti deberi potuit, si non ab intestato possideretur hereditas, et in eos actionem pollicetur.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Et parvi refert, utrum quis per semet ipsum, an per alium acquirere potuit hereditatem; nam, quomodocunque potuit, si non acquisiit hereditatem, in ea causa est, ut incidat in Edictum Praetoris.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 2.—Practermittere autem causam testamenti videtur, qui, quum posset íubere, nolnit id facere.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 3.—Quid ergo, si servus eius, quum iuberetur adire hereditatem, dicto audiens non fuit? Sed compellendus est servus hoc facere; ideoque dominus ab intestato veniens incidit in Edictum.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 4.—Sin autem nec certioratus est dominus a servo, et postea ipse ab intestato possedit hereditatem, non debet incidere in Edictum, nisi si fingit ignorantiam.</div><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
3w7cuq2c2l8alu9xfvviaucw8c9wiyl
283090
283087
2026-10-09T13:18:33Z
Greys Guzman
33158
283090
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>reliquerit, Praetor eas aperiri, nisi causa cognita, non patietur.
<div style="text-indent: 1em;">'''9.''' PAULUS ''libro XLV. ad Edictum.''—Si mulier ventris nomine in possessione sit, aperiendae sunt secundae tabulae, ut sciatur, cui demandata sit curatío.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''10.''' ULPIANUs ''libro XIII.'' ad legem Iuliam et Papiam.—Si in duobus exemplariis scriptum sit testamentum, alterutro patefacto apertae tabulae sunt.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Si sui natura tabulae patefactae sunt, apertum videri testamentum non dubitatur; non enim quaeremus, a quo aperiantur.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 2.—Si tabulae non compareant <ref>quia perditae sunt, inserta la Vulg.</ref> , vel exustae sint, futurum est, ut subveniri <ref>Hal. Vulg.; subvenire, el código Fl.</ref> legatariis debeat; idem est, si suppressae, vel <ref>vel, se considera añadida por antiguos copistas.</ref> occultae sint.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''11.''' GAIUS <ref>Paulus, Hal.</ref> ''libro XI. ad legem Iuliam et Papiam.''—Sicut codicilli pars intelliguntur testamenti, ita secundae tabulae principalium tabula rum partem obtinere videntur.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''12.''' ULPIANUS ''libro XIII. ad legem Iuliam et Papiam.''—Si quis fecerit testamentum et exemplum eius, exemplo quidem aperto nondum apertum est testamentum, quodsi authenticum patefactum, est totum apertum.</div><br />
{{c|TIT. IV}}<br />
{{c|SI QUIS OMISSA CAUSA TESTAMENTI AB INTESTATO, VEL ALIO MODO POSSIDEAT HEREDITATEM}}
{{c|''[Cf. Cod. VI. 89.]''}}<br />
<div style="text-indent: 1em;">'''1.''' ''ULPIANUS libro L. ad Edictum.''—Praetor voluntates defunctorum tuetur, et eorum calliditati occurrit, qui omissa causa testamenti ab intestato hereditatem partemve eius possident ad hoc, ut eos circumveniant, quibus quid ex iudicio defuncti deberi potuit, si non ab intestato possideretur hereditas, et in eos actionem pollicetur.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Et parvi refert, utrum quis per semet ipsum, an per alium acquirere potuit hereditatem; nam, quomodocunque potuit, si non acquisiit hereditatem, in ea causa est, ut incidat in Edictum Praetoris.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 2.—Practermittere autem causam testamenti videtur, qui, quum posset íubere, nolnit id facere.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 3.—Quid ergo, si servus eius, quum iuberetur adire hereditatem, dicto audiens non fuit? Sed compellendus est servus hoc facere; ideoque dominus ab intestato veniens incidit in Edictum.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 4.—Sin autem nec certioratus est dominus a servo, et postea ipse ab intestato possedit hereditatem, non debet incidere in Edictum, nisi si fingit ignorantiam.</div><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
stw140frwuygjkz8pe52kotpjbj86z2
Usor:Sjgallagher2
2
86137
283117
281050
2026-10-09T14:13:22Z
Sjgallagher2
29663
283117
wikitext
text/x-wiki
Salve, my name is Sam, I'm a history of science and mathematics enthusiast who translates and annotates Latin and French, mostly from Early Modern sources. I have a website at [https://histomathsci.blogspot.com/ histomathsci.blogspot.com].
{| style="border-collapse:collapse;" align="center" {{brace table parameters}}
|
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 4em 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|mt}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">30</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">5</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">49</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">18</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| {{brace|l|mb}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">68</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">25</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
oiexqhvh9dv6e6qehawmexzfdp41ea9
283120
283117
2026-10-09T14:13:53Z
Sjgallagher2
29663
multa contenta ex pagina removit, contenta nova: 'Salve, my name is Sam, I'm a history of science and mathematics enthusiast who translates and annotates Latin and French, mostly from Early Modern sources. I have a website at [https://histomathsci.blogspot.com/ histomathsci.blogspot.com].'
283120
wikitext
text/x-wiki
Salve, my name is Sam, I'm a history of science and mathematics enthusiast who translates and annotates Latin and French, mostly from Early Modern sources. I have a website at [https://histomathsci.blogspot.com/ histomathsci.blogspot.com].
k72uuym60g0x3oklfq8ch3xn34m4qqo
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/448
104
86178
283169
281187
2026-10-09T18:37:53Z
Trooper57
22870
283169
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Trooper57" />{{c|{{sc|Index Omnivm}}}}</noinclude><poem>Macucagua avis. 213
Macumba Congen{{s}}ibus herba. 24
Maguari avis. 204
Maguey, {{s}}eu Metl Mexicanorum. 38, 88
Malaguetta vera. 39
Mameluco qui Bra{{s}}ilianis. 268
Mamoeira arbor. 102
Manaca frutex. 69
Mandatia Lablab Alpini. 33
Mandijba frutex. 65
Mandioca radix. ibid.
Mandiopaba. 67
Mandubi d'Angola herba. 43
Mangagai in{{s}}ectum. 257
Mangaiba arbor. 122
Mange Verdadero Lu{{s}}itan. 118
Mani Hi{{s}}panis planta. 37
Mantis locu{{s}}ta. 246
Manacodiata rex, avis. 201
Manacodiata alia. 219
Maprecaucub fluvius. 268
Maracana avis. 207
Maracana Arara {{s}}pecies. ibid.
Maracoana cancer. 184
Maraguaco quadrupes. 233
Marangigoana anima à corpore {{s}}eparata Bra{{s}}il. 279
Mareca avis. 214
Marinheiro cancer Lu{{s}}itan. 187
Marrubium Bra{{s}}ilien{{s}}e. 16
Mafarino avis Lu{{s}}itanis. 191
Maratata iba arbor. 132
Maruapoante nomen Chilien{{s}}ium. 287
Matapal{{s}}to herba Lu{{s}}itanis. 10
Maturui avis. 199, 217
Maturaque pi{{s}}cis. 169
Mauritia civitatis longitudo. 260
Mberuobi in{{s}}ectum. 254
Mecapatli Mexicanorum. 11
Melongela herba. 24
Mechoacan radix. 41
Meeru canna Indica. 4
Melis agre{{s}}tis {{s}}pecies. 259
Melo aquaticus. 22
Memieram bacala Congen{{s}}. 234
Mentha Gr{{ae}}ca. 25
Menta{{s}}tro herba Lu{{s}}itanis. 25
Mergi aquatici {{s}}pecies elegans. 218
Meros pi{{s}}cis Lu{{s}}itan. 169
Metl Mexicanorum. 38, 88
Micambe herba. 10
{{Gothica|Mieren-eter}} Belgis. 225
Miravipa pi{{s}}cis. 162
Millipeda {{s}}pecies. 253, 258
{{Dotted TOC page listing||''Mitu, vel Mutu avis.'' {{pli|194|150}}. ''alia ejus {{s}}pecies.''|{{pli|195|150}}|dottext=}}
Molle arbor. 90
Monguape fluvius. 262
Monoceros pi{{s}}cis. 143
Monoceros pi{{s}}cis Clu{{s}}ii. 154
Mormylo Ge{{s}}neri pi{{s}}cis. 156
Mo{{s}}ambes d'Angola herba. 10
Mo{{s}}quito culex. 257
Mozombo qui Bra{{s}}ilianis. 268
Mucu pi{{s}}cis. 161
Mucuna pha{{s}}eolus. 18
Mucutaiba arbor. 106
Muiva arbor. 117
Mulato qui dicantur. 268
Mulli pi{{s}}cis {{s}}pecies. 156
Mundubi herba. 37
Mundubi guacu arbor. 96
Mureci arbor. 118
Mures Bra{{s}}ilien{{s}}es. 229
Murucuja {{s}}pecies. 70, 71
Mus araneus. 229
Mu{{s}}carum varia {{s}}pecies. 254
Myouros herba. 6
Myrta Lu{{s}}itanis. 108
{{c|N.}}
{{is|N}}ana, vulgo Ananas planta. 33
Nana brava. ibid.
Nari nari pi{{s}}cis. 175
Na{{s}}thos Gr{{ae}}cis. 4
Nebule rar{{ae}} in Bra{{s}}ilia. 265
Nhambi herba. 49
Nhambuguacu frutex. 77
Nhamdia pi{{s}}cis. 149
Nhamdugnacu araneus. 248
Nhamdui frutex. 73
Nhandiroba herba. 46
Nhanduguacu avis. 190
Nhaquunda pi{{s}}cis. 171
Nhatiu culex. 257
Nil, {{s}}ive Nir, color c{{ae}}ruleus. 57
Niqui pi{{s}}cis. 178
Noitibo avis Lu{{s}}itanis. 195
Nux Cathartica. 96
{{c|O.}}
{{is|O}}Ccoembo Lu{{s}}itanis herba. 26
Oleum dantes plant{{ae}}. 47
Omenapo Yeima herba. 51
Onca Lu{{s}}itanis quadrupes. 235
Ononis non {{s}}pino{{s}}a floribus luteis. 3
Openauck radix. 43
Opponne fluvius. 269
Orbis muricatus. 159
Orellana tinctura. 62
Orobus Bra{{s}}ilien{{s}}is. 9
O{{s}}tchunogh fluvius. 268
Oves Peruvian{{ae}}. 243
Oves Chilien{{s}}es. 244
Ourico cacheiro Lu{{s}}itanis quadruped. 233
{{c|P.}}
{{is|P}}aca cuniculi {{s}}pecies. 224
Pacomo pi{{s}}cis. 148
Paco caatinga herba. 48
Paco caatinga arbor. 102
Pacoeira Lu{{s}}itanis arbor. 137
Paco Seroca herba. 48
Paiomirioba herba. 9
Paipaiguacu in{{s}}ectum. 255
Palmeira Bra{{s}}ilia. 261
Panama in{{s}}ectum. 250
Panapana mucu in{{s}}ectum. 249, 250
Pao Bra{{s}}il Lu{{s}}itanis. 101
Pao d'arco Lu{{s}}itanis arbor. 118
Pao gamelo Lu{{s}}itanis arbor. 131
Papa peixe avis Lu{{s}}itanis. 194
Papay arbor. 102, 104
Papilionum vari{{ae}} {{s}}pecies. 250
Paragua pi{{s}}tacus. 207
Paranacure gammarus. 188
Pararo herba. 52
Parati pi{{s}}cis. 181
</poem><noinclude>{{d|''Paru''}}</noinclude>
cx43wbz447o7sugne0n7z2x7s5e9ya7
Liber:Œuvres complètes de Fénelon (1848-1852), tome 2.djvu/styles.css
106
86460
283164
282771
2026-10-09T15:57:45Z
Seudo
3684
283164
sanitized-css
text/css
/* Style pour une table des matières */
._tdm {
margin-left: auto;
margin-right: auto;
width: 100%;
}
/* Affichage compact */
._tdm td, th {
padding-top: 0;
padding-bottom: 0;
line-height: normal;
}
/* La première colonne (titre de chapitre) */
._tdm td:first-child {
padding-left: 1.5em;
text-indent: -1.5em;
text-align: justify;
vertical-align: top;
}
/* La seconde colonne (numéro de page) */
._tdm td:nth-child(2) {
text-align: right;
vertical-align: bottom;
padding-left: 0.5em;
}
/* Certaines sections sont juste en retrait */
._tdm tr.retrait td:first-child {
padding-left: 2.5em;
}
/* Section de niveau inférieur */
._tdm tr.niveau2 td, ._tdm tr.niveau3 td {
font-size: 85%;
padding-top: 0px;
padding-bottom: 0px;
line-height: 1em;
}
._tdm tr.niveau2 td:first-child {
text-indent: -1em;
padding-left: 1.5em;
}
._tdm tr.niveau3 td:first-child {
text-indent: -1em;
padding-left: 2.5em;
}
/* Ligne de description */
._tdm tr.desc td {
font-size: 85%;
}
._tdm tr.desc td:first-child {
text-indent: -1em;
padding-left: 2.5em;
}
tgwh2ot2haub79xdukx1ih871j5xomi
Pagina:Œuvres complètes de Fénelon (1848-1852), tome 2.djvu/670
104
86461
283165
282775
2026-10-09T15:58:41Z
Seudo
3684
283165
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Seudo" /></noinclude><section begin="la"/>
{|class="_tdm"
|-
|5. Item D. Bossuetus, Meldensis episcopus, in omnibus operibus circa Ecclesiæ potestatem adversùs hæreticos editis.
|{{pli|56|0|ib.}}
|-
|6. Item cardinalis Noallius in ''pastorali Mandato'' contra {{sc|XL}} doctores.
|{{pli|56|0|ib.}}
|-
|7. Quantum religio detrimentum patietur, si damnentur Gallicani antistites de pontificia infallibilitate silentes.
|{{pli|57}}
|-
|8. Ejusdem argumenti confirmatio.
|{{pli|57|0|ib.}}
|-
|9. Gallicani antistites de pontificia infallibilitate silentes, congruâ prorsus argumentatione Jansenistas refellunt.
|{{pli|57|0|ib.}}
|}
{{c|EPISTOLA II. — AD EUMDEM.|font-size=120%|style=margin-top:1em;margin-bottom:1em}}
{|class="_tdm"
|-
|Hujus Epistolæ occasio et argumentum.
|{{pli|57}}
|-
|1. Quæstio de infallibilitate Ecclesiæ in judicandis textibus, omnino diversa est a quæstione in scholis agitata de summi Pontificis et concilii œcumenici auctoritate.
|{{pli|57|0|ib.}}
|-
|2. Congruè prorsus de pontificia infallibilitate siletur, in disputatione adversùs Jansenistas instituta.
|{{pli|58}}
|-
|3. Quantum religio detrimentum patietur, si alio ordine procedas.
|{{pli|58|0|ib.}}
|-
|4. Archiepiscopus Cameracensis, hunc ordinem sequens, tam sedis apostolicæ dignitati, quàm causæ fidei et propriæ tranquillitati consuluit.
|{{pli|58|0|ib.}}
|-
|5. Ejusdem argumenti continuatio.
|{{pli|58|0|ib.}}
|-
|6. Archiepiscopus Cameracensis, in documentis suis pastoralibus, congruè distinguit ''Ecclesiam a corpore pastorum''.
|{{pli|58|0|ib.}}
|-
|7. Seclusâ infallibilitate, idem prælatus quàm maximam sedi apostolicæ auctoritatem tribuit.
|{{pli|59}}
|-
|8. Jansenistarum versutia, ad eludenda sedis apostolicæ decreta.
|{{pli|59|0|ib.}}
|-
|9. Objectio ex Honorii facto desumpta, facilè diluenda.
|{{pli|59|0|ib.}}
|-
|10. Irrita prorsus argumenta quibus amandatum fuit apostolicum Breve contra {{sc|XL}} doctores editum die 12 februarii 1703.
|{{pli|59|0|ib.}}
|-
|11. De novo Quesnellii libro contra mandatum episcopi Carnotensis.
|{{pli|59|0|ib.}}
|}
{{c|EPISTOLA III. — AD CARDINALEM FABRONI.|font-size=120%|style=margin-top:1em;margin-bottom:1em}}
{|class="_tdm"
|-
|1. Nihil jam dicendum superest de primo Documento pastorali.
|{{pli|60}}
|-
|2. Cameracensis archiepiscopus multô cæteris Gallicanis impensiùs auctoritatem sedis apostolicæ in Documentis suis prædicavit.
|{{pli|60|0|ib.}}
|-
|3. Hanc præsertim inculcat in recentiori Mandato, de accipienda Constitutione ''Vineam Domini''.
|{{pli|60|0|ib.}}
|-
|4. Congruè prorsus idem prælatus infallibilitatem tribuit tam ''corpori pastorum'' quàm ''Ecclesiæ universali''.
|{{pli|60|0|ib.}}
|-
|5. Non nimis congruè abstinuit ab infallibilitate Romanæ Ecclesiæ prædicanda.
|{{pli|60|0|ib.}}
|-
|6. Hunc loquendi modum ipsi Transalpini jure merito vituperarent.
|{{pli|61}}
|-
|7. Jansenistæ statim archiepiscopum Cameracensem, si aliter locutus fuisset, Francorum genti et clero invisum facerent.
|{{pli|61|0|ib.}}
|-
|8. Idem prælatus, de pontificia infallibilitate silens, insigniorum theologorum monitis obtemperavit.
|{{pli|61|0|ib.}}
|-
|9. Jansenianæ sectæ versutia, ad eludenda sedis apostolicæ decreta.
|{{pli|61|0|ib.}}
|-
|10. Cameracensis archiepiscopus, uuà cura eminentissimo Cardinali, novatorum audaciam defiet.
|{{pli|61|0|ib.}}
|-
|11. Ejusdem prælati opinio privata de infallibilitate Romani Pontificis.
|{{pli|61|0|ib.}}
|-
|12. Ante omnia Ecclesiæ infallibilitas in ''dijudicandis textibus dogmaticis'' contra novatores adstrui debet.
|{{pli|62}}
|-
|13. Infallibilitas illa pariter Ecclesiæ competit, sive brevem condat canonem, sive librum integrum condemnet.
|{{pli|62|0|ib.}}
|-
|14. In utroque casu ''absolutus'' debetur assensus Ecclesiæ definitioni.
|{{pli|62|0|ib.}}
|-
|15. Exemplis inconcussis doctrina hæc illustratur.
|{{pli|63}}
|-
|16. Hâc sublatâ doctrinâ, causam obtinerent Pseudo-Reformati contra catholicam Ecclesiam disputantes.
|{{pli|63|0|ib.}}
|-
|17. Conclusio.
|{{pli|64}}
|}
{{c|EPISTOLA IV. — AD CARDINALE GABRIELLI.|font-size=120%|style=margin-top:1em;margin-bottom:1em}}
{|class="_tdm"
|-
|§ I. Sedis apostolicæ præcellens auctoritas.
|{{pli|64}}
|-
|1. {{corr|Qmid|Quid}} sit sedes apostolica.
|{{pli|65}}
|-
|2. In quo præcisè sita sit ea singularis promissio quâ constat hanc sedem nunquam convelli posse.
|{{pli|65|0|ib.}}
|-
|3. Concilia non sunt œcumenica, nisi præsit ea sedes.
|{{pli|65|0|ib.}}
|-
|4. His positis, minimè desperandum de conciliandis in temperata quadam sententia Cisalpinis Transalpinisque doctoribus.
|{{pli|66}}
|-
|§ II. Expenditur modus quo Gallicani præsules constitutionem Clementis XI acceperint, quæ incipit ''Vineam Domini'', in generalibus comitiis anni 1705.
|-
|1. Nihil insolitum sibi arrogant præsules illi, dum doctrinale judicium sibi tribuunt.
|{{pli|66|0|ib.}}
|-
|2. Ad episcopos pertinet ut de fide judicent, etiam post sedis apostolicæ judicium.
|{{pli|66|0|ib.}}
|-
|3. Ejusdem argumenti continuatio.
|{{pli|67}}
|-
|4. Exemplo concilii Jerosolymitani eadem doctrina confirmatur.
|{{pli|67|0|ib.}}
|-
|5. Conciliorum generalium exemplo idem adstruitur.
|{{pli|67|0|ib.}}
|-
|6. Sedis apostolicæ decreta, sæpissime ab episcopis approbata et confirmata, sive in concilio, sive extra concilium.
|{{pli|67|0|ib.}}
|-
|7. Cur Gallicani antistites, in recipienda constitutione ''Vineam Domini'', parciùs quàm majores de auctoritate sedis apostolicæ locuti sint.
|{{pli|68}}
|-
|8. Episcopi, quamvis fidei judices, sedis apostolicæ judicium dogmaticum reformare et convellere nequeunt.
|{{pli|68|0|ib.}}
|-
|9. Metuendum est ne Franci opinione suâ abutantur ad Ecclesiæ matris ac magistræ potestatem deprimendam.
|{{pli|69}}
|-
|§ III. Archiepiscopum Cameracensem inter et Sancti-Pontii episcopum præsens disputatio.
|{{pli|69|0|ib.}}
|}
<section end="la"/>
<section begin="fr"/>{{IwpageSection|fr|Œuvres complètes de Fénelon (1848-1852), tome 2.djvu/670|fr}}<section end="fr"/><noinclude></noinclude>
arwjm3x2pt2mqpjtsf4xabvf6hagrog
Página:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/216
0
86479
283093
282808
2026-10-09T13:27:58Z
H QUEEM
33140
283093
wikitext
text/x-wiki
quum dos solveretur mulieri, aut satis doti fieret, dictum non esset, actum iri rerum amotarum, nihilominus agi potest; nam et quum dos nulla sit, eadem actio detur.
§ 1.—Sabinus ait, si mulier res, quas amoverit, non reddat, aestimari debere, quanti in litem vir iurasset;
9. PAULUS libro XXXVII. ad Edictum. rem<ref>"VII. ad Sabinum, Hal."</ref> —non enim aequum est, invitum suo pretio res suas vendere.
10. POMPONIUS libro XVI. rem<ref>"XIII., Hal."</ref> ad Sabinum.— ideoque nec debere eum pro evictione promittere, quod ex contumacia mulieris id ita acciderit.
11. ULPIANUS libro XXXIII. ad Edictum. rem<ref>"XXXV. ad Sabinum, Hal."</ref> —Marcellus libro octavo rem<ref>"septimo, Hal."</ref> Digestorum scribit, sive vir uxorem, sive uxor virum domo expulit, et res amoverunt, rerum amotarum teneri.
§ 1.—Qui rerum amotarum instituit actionem, si velit magis iusiurandum deferre, cogitur adversarius iurare, nihil divortii causa amotum esse, dum prius de calumnia iuret, qui iusiurandum defert.
§ 2.—Iurare autem tam vir, quam uxor cogetur, pater autem amoventis iurare non cogitur, quum iniquum sit, de alieno facto alium iurare; is ergo cogitur iurare, qui amovisse dicitur, et idcirco nec heres eius, qui quaeve amovisse dicetur, iurare cogetur.
§ 3.—Si quis delatum sibi iusiurandum referre velit, non videtur Praetor permisisse,
12. PAULUS libro VII. Brevium. rem<ref>"ad Sabinum, Hal."</ref> — non magis, quam si quis ei, qui furti agat, iusiurandum deferat rem<ref>"referat, Hal. contra las Bas."</ref>, an ipse fur sit.
13. ULPIANUS libro XXXIII. ad Edictum. rem<ref>"XXXV. ad Sabinum, Hal."</ref> —Ideo rem<ref>"dem, Hal."</ref> Labeo scribit, mulieri non esse permittendum referre iusiurandum; et ita Edictum rem<ref>"Edicto, Hal."</ref> ordinatum videtur.
14. PAULUS libro XVIII. ad Edictum. rem<ref>"libro II. Sententiarum, Hal."</ref> —De rebus amotis permittendum marito vel uxori, de quibusdam rebus iusiurandum deferre, de rem<ref>"Taur. según corrección del códice Fl.; deinquibusdam, la escritura original, Br."</ref> quibusdam probare.
15. ULPIANUS libro XXXIV. ad Edictum.— Nihil interest, utrum simul, an separatim habitaverunt, quum actio rerum amotarum competat etiam adversus eam, quae ex ea domo subtraxit, in qua non simul cum viro habitavit.
§ 1.—Uxor, et nurus, et pronurus viro, et soce-
1hkatqe7a8dzuk9j63ejkmu94bnxnam
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/487
104
86487
283079
282860
2026-10-09T13:01:58Z
Analy Erika Mamani Huaman
33116
283079
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude><p style="text-indent: 1em;">§ 7.—Sed et Divorum Fratrum est Rescriptum ad libellum Procliani <ref>Plocriani, Hal.; Proculiani, la Vulg.</ref> et Epitynchani <ref>Epitychani, Hal.</ref> ob debitum publicum desiderantium, ut sibi distrahere permittatur, quod iis ius distrahendi denegaverunt.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 8.—Hoc Senatusconsultum non tantum ad aedes, sed et ad balnea, vel aliud quod aedificium, vel porticus sine <ref>sine, por in, Hal.</ref> aedibus , vel tabernas, vel popinas extenditur.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 9.—Item hoc prohibetur haec <ref>haec, se considera palabra supérflua.</ref> legari, quod non alias praestari potest, quam ut aedibus detrahatur, subducatur, id est marmora vel columnae; idem et in tegulis, et in tignis, et ostiis Senatus censuit; sed et in bibliothecis parietibus inhaerentibus.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 10.—Sed si cancelli sint, vel vela, legari poterunt, non tamen fistulae, <ref>fistulae, se considera añadida por antiguos copistos.</ref> vel castelli <ref>castella, Hal. Vuly.</ref>.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 11.—Sed et <ref>Hal.; et, omitela el códice Fl.</ref> automataria, aut si qui canthari, per quos aquae saliunt, poterunt legari, maxime si impositicii sint.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 12.-Quid ergo in statuis dicendum? Si quidem inhaerent parietibus, non licebit, si vero alias existant, dubitari potest. Verum mens Senatus plenius accipienda est, ut, si qua ibi fuerunt perpetua, quasi portio aedium, distrahi non possint.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 13.—Proinde dicendum est, nec tabulas affixas et parietibus adiunctas, vel singula sigilla adaequata legari posse.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 14.—Sed si paravit quaedam testator quasi translaturus in aliam domum, et haec legavit, dubitari poterit, an valeat; et puto valere.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 15.—Sed si ea, quae legavit, aedibus iunxit, extinctum erit legatum.
<p style="text-indent: 1em;">§ 16. Sed si heres ea iunxit, puto non exstingui,</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''42.''' ['''44.'''] IDEM ''libro II. Fideicommissorum.''—sive scivit <ref>Hal.; scit, el códice Fl.</ref>, sive ignoravit;</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''43.''' ['''45.'''] IDEM ''libro XXI. ad Sabinum.''—Senatus enim ea, quae sunt aedium, legari (non) permisit; haec autem mortis tempore aedium non fuerunt, heres ergo aestimationem praestabit. Sed si detraxerit, et <ref>Vulg.; ut, el códice Fl.</ref> praestiterit, poenis erit locus, quamvis, non ut <ref>Hal. Vulg.; ut non, el códice Fl.</ref> vendat, detraxit, sed ut exsolvat.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 1.—Marcellus etiam scribit, si maritus diaetam in uxoris hortis, quos in dotem acceperat, fecerit, posse eum haec detrahere, quae usui eius futura sint, sine mulieris tamen damno; nec ad hoc ei Senatusconsultum futurum impedimento. Ergo si non est ei obfuturum, quominus detrahat, dici oportebit, posse eum haec legare, quae detrahere potest.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Legatum in aliena voluntate poui potest, in heredis non potest.
<p style="text-indent: 1em;">§ 3.—Qui ab hostibus redemtus est, legari sibi</p><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
cjbdkbolepf1fszq1mpfxjbyy46fok1
283081
283079
2026-10-09T13:02:51Z
Analy Erika Mamani Huaman
33116
283081
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude><p style="text-indent: 1em;">§ 7.—Sed et Divorum Fratrum est Rescriptum ad libellum Procliani <ref>Plocriani, Hal.; Proculiani, la Vulg.</ref> et Epitynchani <ref>Epitychani, Hal.</ref> ob debitum publicum desiderantium, ut sibi distrahere permittatur, quod iis ius distrahendi denegaverunt.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 8.—Hoc Senatusconsultum non tantum ad aedes, sed et ad balnea, vel aliud quod aedificium, vel porticus sine <ref>sine, por in, Hal.</ref> aedibus , vel tabernas, vel popinas extenditur.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 9.—Item hoc prohibetur haec <ref>haec, se considera palabra supérflua.</ref> legari, quod non alias praestari potest, quam ut aedibus detrahatur, subducatur, id est marmora vel columnae; idem et in tegulis, et in tignis, et ostiis Senatus censuit; sed et in bibliothecis parietibus inhaerentibus.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 10.—Sed si cancelli sint, vel vela, legari poterunt, non tamen fistulae, <ref>fistulae, se considera añadida por antiguos copistos.</ref> vel castelli <ref>castella, Hal. Vuly.</ref>.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 11.—Sed et <ref>Hal.; et, omitela el códice Fl.</ref> automataria, aut si qui canthari, per quos aquae saliunt, poterunt legari, maxime si impositicii sint.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 12.-Quid ergo in statuis dicendum? Si quidem inhaerent parietibus, non licebit, si vero alias existant, dubitari potest. Verum mens Senatus plenius accipienda est, ut, si qua ibi fuerunt perpetua, quasi portio aedium, distrahi non possint.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 13.—Proinde dicendum est, nec tabulas affixas et parietibus adiunctas, vel singula sigilla adaequata legari posse.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 14.—Sed si paravit quaedam testator quasi translaturus in aliam domum, et haec legavit, dubitari poterit, an valeat; et puto valere.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 15.—Sed si ea, quae legavit, aedibus iunxit, extinctum erit legatum.
<p style="text-indent: 1em;">§ 16. Sed si heres ea iunxit, puto non exstingui,</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''42.''' ['''44.'''] IDEM ''libro II. Fideicommissorum.''—sive scivit <ref>Hal.; scit, el códice Fl.</ref>, sive ignoravit;</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''43.''' ['''45.'''] IDEM ''libro XXI. ad Sabinum.''—Senatus enim ea, quae sunt aedium, legari (non) permisit; haec autem mortis tempore aedium non fuerunt, heres ergo aestimationem praestabit. Sed si detraxerit, et <ref>Vulg.; ut, el códice Fl.</ref> praestiterit, poenis erit locus, quamvis, non ut <ref>Hal. Vulg.; ut non, el códice Fl.</ref> vendat, detraxit, sed ut exsolvat.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 1.—Marcellus etiam scribit, si maritus diaetam in uxoris hortis, quos in dotem acceperat, fecerit, posse eum haec detrahere, quae usui eius futura sint, sine mulieris tamen damno; nec ad hoc ei Senatusconsultum futurum impedimento. Ergo si non est ei obfuturum, quominus detrahat, dici oportebit, posse eum haec legare, quae detrahere potest.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Legatum in aliena voluntate poui potest, in heredis non potest.
<p style="text-indent: 1em;">§ 3.—Qui ab hostibus redemtus est, legari sibi</p><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
8byolw0ixxmotcunk135vb3otpqty9u
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/33
104
86488
283101
282862
2026-10-09T13:47:51Z
Sjgallagher2
29663
283101
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''Corol. 6.'' Exposito termino <math display="inline">R</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}R=A,\ \frac{1}{2}A=B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">S=R+A+B+C+D+E+\text{etc}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum minorem expositum <math display="inline">R</math> et majorem inventum <math display="inline">S</math>. Vel exposito termino <math display="inline">S</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}S=A,\ \frac{1}{2}B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">R=S-A+ B-C+D-E + \text{etc.}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum majorem expositum <math display="inline">S</math> et minorem inventum <math display="inline">R</math>. Porro eadem ratio est inter <math display="inline">2.718281828459 \text{ etc.}</math> et <math display="inline">1</math>, vel inter <math display="inline">1</math> et <math display="inline">0.367879441171\text{ etc.}</math>
'''Scholium 3.'''
Si forte termini minores desiderentur, qui eandem proxime Rationem Modularem ita exhibeant, ut nulli ipsis non majores propius: instituenda erit operatio ad modum sequentem. Dividatur terminus major
{| style="border-collapse:collapse;" align="center"
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 4em .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">76</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">28</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">39</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">193</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">71</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">465</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1158</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">426</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">536</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">465</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">21768</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8008</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">536</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8544</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2721</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1001</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 8</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">9545</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8544</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">49171</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">18089</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 10</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">9545</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
<math display="inline">2.71828 \text{ etc.}</math> per minorem <math display="inline">1</math>, vel etiam major <math display="inline">1</math> per minorem <math display="inline">0.367879 \text{ etc}</math>. et rursus minor per numerum qui reliquus est, et hic rursus per ultimum residuum, atque ita porro pergatur: et prodibunt quotientes <math display="inline">2, 1, 2, 1, 1, 4, 1, 1, 6, 1, 1, 8, 1, 1, 10, 1, 1, 12, 1, 1, 14, 1, 1, 16, 1, 1,</math> etc.<noinclude></noinclude>
4yz0yqdrkrqagk9tmix05u4lrnzpbwp
283102
283101
2026-10-09T13:49:11Z
Sjgallagher2
29663
283102
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''Corol. 6.'' Exposito termino <math display="inline">R</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}R=A,\ \frac{1}{2}A=B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">S=R+A+B+C+D+E+\text{etc}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum minorem expositum <math display="inline">R</math> et majorem inventum <math display="inline">S</math>. Vel exposito termino <math display="inline">S</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}S=A,\ \frac{1}{2}B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">R=S-A+ B-C+D-E + \text{etc.}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum majorem expositum <math display="inline">S</math> et minorem inventum <math display="inline">R</math>. Porro eadem ratio est inter <math display="inline">2.718281828459 \text{ etc.}</math> et <math display="inline">1</math>, vel inter <math display="inline">1</math> et <math display="inline">0.367879441171\text{ etc.}</math>
{{c|''Scholium 3.''}}
Si forte termini minores desiderentur, qui eandem proxime Rationem Modularem ita exhibeant, ut nulli ipsis non majores propius: instituenda erit operatio ad modum sequentem. Dividatur terminus major
{| style="border-collapse:collapse;" align="center"
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 4em .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">76</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">28</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">39</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">193</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">71</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">465</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1158</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">426</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">536</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">465</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">21768</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8008</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">536</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8544</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2721</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1001</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 8</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">9545</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8544</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">49171</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">18089</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 10</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">9545</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
<math display="inline">2.71828 \text{ etc.}</math> per minorem <math display="inline">1</math>, vel etiam major <math display="inline">1</math> per minorem <math display="inline">0.367879 \text{ etc}</math>. et rursus minor per numerum qui reliquus est, et hic rursus per ultimum residuum, atque ita porro pergatur: et prodibunt quotientes <math display="inline">2, 1, 2, 1, 1, 4, 1, 1, 6, 1, 1, 8, 1, 1, 10, 1, 1, 12, 1, 1, 14, 1, 1, 16, 1, 1,</math> etc.<noinclude></noinclude>
qaudisopdcpkzexo62m8qik2jreyioi
283103
283102
2026-10-09T13:50:47Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283103
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''Corol. 6.'' Exposito termino <math display="inline">R</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}R=A,\ \frac{1}{2}A=B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">S=R+A+B+C+D+E+\text{etc}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum minorem expositum <math display="inline">R</math> et majorem inventum <math display="inline">S</math>. Vel exposito termino <math display="inline">S</math>, si sumatur <math display="inline">\frac{1}{1}S=A,\ \frac{1}{2}B,\ \frac{1}{3}B=C,\ \frac{1}{4}C=D,\ \frac{1}{5}D=E,\text{ etc.}</math> in infinitum; et capiatur <math display="inline">R=S-A+ B-C+D-E + \text{etc.}</math>: Ratio Modularis erit ea quæ est inter terminum majorem expositum <math display="inline">S</math> et minorem inventum <math display="inline">R</math>. Porro eadem ratio est inter <math display="inline">2.718281828459 \text{ etc.}</math> et <math display="inline">1</math>, vel inter <math display="inline">1</math> et <math display="inline">0.367879441171\text{ etc.}</math>
{{c|''Scholium 3.''}}
Si forte termini minores desiderentur, qui eandem proxime Rationem Modularem ita exhibeant, ut nulli ipsis non majores propius: instituenda erit operatio ad modum sequentem. Dividatur terminus major
{| style="border-collapse:collapse;" align="center"
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 4em .5em 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 .5em 0;"|
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">76</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">28</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">39</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">193</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">71</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 6</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">465</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1158</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">426</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">536</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1264</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">465</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">21768</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8008</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1457</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">536</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">8544</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">2721</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">1001</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 8</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">9545</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">23225</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8544</math>
|-
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">49171</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">18089</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 10</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">25946</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">9545</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| style="padding: 0 4em .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em .5em 0;"|
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 .5em 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
<math display="inline">2.71828 \text{ etc.}</math> per minorem <math display="inline">1</math>, vel etiam major <math display="inline">1</math> per minorem <math display="inline">0.367879 \text{ etc}</math>. et rursus minor per numerum qui reliquus est, et hic rursus per ultimum residuum, atque ita porro pergatur: et prodibunt quotientes <math display="inline">2, 1, 2, 1, 1, 4, 1, 1, 6, 1, 1, 8, 1, 1, 10, 1, 1, 12, 1, 1, 14, 1, 1, 16, 1, 1,</math> etc.<noinclude></noinclude>
9ocswhi9nklrd3e5ogtnj7jbsiiuwt3
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/34
104
86489
283141
282863
2026-10-09T14:36:20Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283141
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>His inventis, perficiendæ sunt binæ rationum columnæ, quarum altera terminos continet rationem habentes vera majorem, altera terminos quorum ratio est vera minor; ineundo computationem à rationibus <math display="inline">1</math> ad <math display="inline">0</math>, <math display="inline">0</math> ad <math display="inline">1</math>, quæ remotissimæ sunt à vera; inde autem exorsam deducendo ad rationes reliquas, quæ continue ad veram propius accedunt. Multiplicentur itaque termini <math display="inline">1</math> et <math display="inline">0</math> per quotientem primum <math display="inline">2</math>, et scribantur facti <math display="inline">2</math> et <math display="inline">0</math> infra terminos <math display="inline">0</math> et <math display="inline">1</math> ; et addendo prodibit ratio <math display="inline">2+0</math> ad <math display="inline">0+ 1</math>, sive <math display="inline">2</math> ad <math display="inline">1</math>. Hujus termini multiplicentur per quotientem secundum <math display="inline">1</math>, factique <math display="inline">2</math> et <math display="inline">1</math> addantur terminis <math display="inline">1</math> et <math display="inline">0</math>; et habebitur ratio <math display="inline">2+1</math> ad <math display="inline">1+0</math>, sive <math display="inline">3</math> ad <math display="inline">1</math>. Hujus termini multiplicentur per quotientem tertium <math display="inline">2</math>, factique <math display="inline">6</math> et <math display="inline">2</math> addantur terminis præcedentibus 2 et 1 ; et habebitur ratio <math display="inline">8</math> ad <math display="inline">3</math>. Hujus termini multiplicentur per quotientem quartum <math display="inline">1</math>, factique <math display="inline">8</math> et <math display="inline">3</math> addantur terminis præcedentibus <math display="inline">3</math> et <math display="inline">1</math>; et habebitur ratio <math display="inline">11</math> ad <math display="inline">4</math>. Hujus termini multiplicentur per quotientem quintum <math display="inline">1</math>, factique <math display="inline">11</math> et <math display="inline">4</math> addantur præcedentibus <math display="inline">8</math> et <math display="inline">3</math> ; et habebitur ratio <math display="inline">19</math> ad <math display="inline">7</math>. Hujus termini rursus multiplicentur per quotientem sextum <math display="inline">4</math>, factique <math display="inline">76</math> et <math display="inline">28</math> addantur præcedentibus <math display="inline">11</math> et <math display="inline">4</math>, ad inveniendam rationem <math display="inline">87</math> ad <math display="inline">32</math>; et sic porro pergendum quousque libuerit, transitu alternis facto in alteram columnam. Hisce peractis, habebuntur rationes vera majores <math display="inline">3</math> ad <math display="inline">1</math>, <math display="inline">11</math> ad <math display="inline">4</math>, <math display="inline">87</math> ad <math display="inline">32</math>, <math display="inline">193</math> ad <math display="inline">71</math>, <math display="inline">1457</math> ad <math display="inline">536</math>, <math display="inline">23225</math> ad <math display="inline">8544</math>, <math display="inline">49171</math> ad <math display="inline">18089</math>, etc. Vera autem minores erunt <math display="inline">2</math> ad <math display="inline">1</math>, <math display="inline">8</math> ad <math display="inline">3</math>, <math display="inline">19</math> ad <math display="inline">7</math>, <math display="inline">106</math> ad <math display="inline">39</math>, <math display="inline">1264</math> ad <math display="inline">465</math>, <math display="inline">2721</math> ad <math display="inline">1001</math>, <math display="inline">25946</math> ad <math display="inline">9545</math>, etc. Atque hæ quidem sunt præcipuæ et primariæ rationes, quibus ad rationem propositam continue appropinquatur.
Quod si exquiratur integra series rationum omnium vera majorum quæ ita dari possint, ut nulla minoribus terminis designata ratio vera major ad veram propius accedat; et similiter series integra rationum omnium vera minorum quæ ita dari possint, ut nulla minoribus terminis designata ratio vera minor ad veram propius accedat: inter primarias illas modo inventas inserendæ sunt aliæ secundariæ rationes. Hæ vero locum habent ubi quotiens unitatem superat. Inveniuntur autem mutata multiplicatione, quæ supra per quotientem facta est, in continuam additionem terminorum tot vicibus quot sunt unitates in quotiente. Sic quia quotiens primus erat 2, termini 1 et 0 bis addendi sunt terminis 0 et 1; et summæ dabunt rationes 1 ad 1, 2 ad 1. Hi ultimi termini 2 et 1, quia quotiens secundus erat 1, semel addendi sunt terminis 1 et 0; et summæ dabunt rationem 3 ad 1. Hi termini 3 et 1, quia quotiens tertius erat 2, bis addendi sunt terminis 2 et 1; et summæ dabunt rationes 5 ad 2, 8 ad 3. Hi ultimi termini 8 et 3, quia quo-<noinclude></noinclude>
0w4042mxgnbr2qoi2d2xe95vqtsec1k
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/35
104
86490
283119
282864
2026-10-09T14:13:32Z
Sjgallagher2
29663
283119
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>tiens quartus erat 1, semel addendi sunt terminis 3 et 1; et summæ dabunt rationem 11 ad 4. Hi termini 11 et 4, quia quotiens quintus erat 1, semel addendi sunt terminis 8 et 3; et summæ dabunt rationem 19 ad 7. Hi denique termini 19 et 7, quia quotiens sextus erat 4, quater addendi sunt terminis 11 et 4; et summæ dabunt rationes 30 ad 11, 49 ad 18, 68 ad 25, 87 ad 32. Et sic porro
{| style="border-collapse:collapse;" align="center" {{brace table parameters}}
|
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 4em 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|mt}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">30</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">5</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">49</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">18</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| {{brace|l|mb}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">68</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">25</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
procedere licebit quousque commodum videbitur. Ista tandem operatione peracta, series integra rationum omnium vera majorum, erit 1 ad 0, 3 ad 1, 11 ad 4, 30 ad 11, 49 ad 18, 68 ad 25, 87 ad 32, etc. similiterque series integra rationum omnium vera minorum, erit 0 ad 1, 1 ad 1, 2 ad 1, 5 ad 2, 8 ad 19 ad 7, etc.
Harum approximationum utilitas ad alia multa sese diffundit: quapropter earum inventionem aliquanto prolixius expositam dedi, per Methodum quæ mihi simplicissima et facillima videtur. Idem argumentum paulo aliter pertractarunt Viri celeberrimi ''Wallisius'' et ''Hugenius''.<noinclude></noinclude>
d2mpt2rhqj0vlyjrrh12qs8l07og5pt
283121
283119
2026-10-09T14:15:14Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283121
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>tiens quartus erat 1, semel addendi sunt terminis 3 et 1; et summæ dabunt rationem 11 ad 4. Hi termini 11 et 4, quia quotiens quintus erat 1, semel addendi sunt terminis 8 et 3; et summæ dabunt rationem 19 ad 7. Hi denique termini 19 et 7, quia quotiens sextus erat 4, quater addendi sunt terminis 11 et 4; et summæ dabunt rationes 30 ad 11, 49 ad 18, 68 ad 25, 87 ad 32. Et sic porro
{| style="border-collapse:collapse;" align="center" {{brace table parameters}}
|
| colspan="3" style="padding-right:2em"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Majores.</math>
|
| colspan="3"|<math display="inline">Rationes\ Vera\ Minores.</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 4em 0 0;"|<math display="inline">0</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
| style = "padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">0</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">4</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|mt}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|t}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">30</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">5</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">2</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
|-
| {{brace|l|s}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">1</math>
|-
| {{brace|l|m}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">49</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">18</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">8</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">3</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">11</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">4</math>
|-
| {{brace|l|mb}}
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">68</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">25</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">7</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 4</math>
|-
| {{brace|l|b}}
| style="padding: 0 4em 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">19</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">7</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;border-bottom:1px solid black;" |<math display="inline">32</math>
|-
|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">87</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">32</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">106</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">39</math>
| style="padding: 0 0 0 0;"|<math display="inline">\times 1</math>
|-
|
| style="padding: 0 4em 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| colspan="2" style="padding: 0 4em 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;"|
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
| style="padding: 0 0 0 0;" |<math display="inline">\&\text{c.}</math>
|}
procedere licebit quousque commodum videbitur. Ista tandem operatione peracta, series integra rationum omnium vera majorum, erit 1 ad 0, 3 ad 1, 11 ad 4, 30 ad 11, 49 ad 18, 68 ad 25, 87 ad 32, etc. similiterque series integra rationum omnium vera minorum, erit 0 ad 1, 1 ad 1, 2 ad 1, 5 ad 2, 8 ad 19 ad 7, etc.
Harum approximationum utilitas ad alia multa sese diffundit: quapropter earum inventionem aliquanto prolixius expositam dedi, per Methodum quæ mihi simplicissima et facillima videtur. Idem argumentum paulo aliter pertractarunt Viri celeberrimi ''Wallisius'' et ''Hugenius''.<noinclude></noinclude>
fisvgdrr30poh9ssqqkktuqwpp18qyk
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/36
104
86491
283123
282865
2026-10-09T14:16:11Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283123
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO II.}}
''Logarithmorum Canonem'' Briggianum ''construere''.
}}
{{dropinitial|N}}Umerorum Compositorum Logarithmi derivantur ex Logarithmis Primorum componentium, per additionem solam; horum autem investigatio pluribus modis institui potest: Exemplum unicum appono.
Per Corollarium quintum Propositionis superioris, scribendo <math display="inline">1</math> pro <math display="inline">M</math>, inveniantur Logarithmi rationum inter 126 et 125, 225 et 224, 2401 et 2400, 4375 et 4374; qui vocentur respective <math display="inline">p, q, r, s</math>: et Logarithmus denarii seu rationis decupli erit <math display="inline">239p+90q-63r+103s</math>, sive <math display="inline">2.302585092994</math> etc. Itaque cum Logarithmus ''Briggianus'' denarii sit <math display="inline">1</math>; fiat (per Corol. 3. Prop. 1.) ut denarii Logarithmus modo inventus <math display="inline">2.302585092994</math> etc, ad Modulum suum <math display="inline">1</math>, ita denarii Logarithmus ''Briggianus'' <math display="inline">1</math>, ad Modulum ''Briggianum'', qui adeo erit <math display="inline">0.434294481903</math> etc. Ponatur ergo deinceps iste valor pro <math display="inline">M</math>, et erunt <math display="inline">M \times \overline{202p+76q-53r+87s}</math>, <math display="inline">M \times \overline{167p+63q-44r+72s}</math>, <math display="inline">M\times \overline{114p+43q-30r+49s}</math> Logarithmi ''Briggiani'' numerorum <math display="inline">7</math>, <math display="inline">5</math>, <math display="inline">3</math>. Logarithmus numeri <math display="inline">2</math> habetur, subducendo Logarithmum numeri 5 à Logarithmo numeri <math display="inline">10</math>. Atque ita dantur et Modulus ''Briggianus'' et Logarithmi Primorum omnium qui sunt minores denario.
Logarithmi numerorum sequentium Primorum 11, 13, 17, 19, 23, etc. ita computari possunt. Quæratur tum factus à numeris Primo proposito utrinque proxime adjacentibus, tum Primi ipsius quadratum, quod semper unitate factum illud superabit. Logarithmo rationis quadrati ad factum (per Corol. 5. Prop. 1. inveniendo) addatur ipsius facti Logarithmus, qui semper componetur ex datis Logarithmis Primorum qui proposito Primo sunt minores: et semisumma erit Logarithmus Primi quæsitus.
''Corol''. Canonis Briggiani Modulus est <math display="inline">0.434294481903</math> etc: Hujus vero Reciprocus est <math display="inline">2.302585092994</math> etc.
{{c|''Scholium.''}}
Ad hunc itaque modum perfici posset Logarithmorum Tabula amplissima, qualis edita est a ''Briggio'' vel ''Vacco''. Inventioni autem Numerorum et Logarithmorum sibi invicem congruentium, qui in-<noinclude></noinclude>
c5m5mzed7kxcyq3lypopjptekukz59w
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/37
104
86492
283124
282866
2026-10-09T14:17:58Z
Sjgallagher2
29663
283124
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>termedii sunt et ultra Tabulæ limites excurrunt, abunde sufficiet terminus primus Seriei quæ in Corollario quinto Propositionis præcedentis exhibetur.
Si dato Numero intermedio quæratur ejus Logarithmus; pone <math display="inline">a</math> et <math display="inline">e</math> pro Numero intermedio proposito atque huic proximo tabulari, ita ut <math display="inline">a</math> designet majorem, <math display="inline">e</math> minorem; sit eorum summa <math display="inline">z</math>, differentia <math display="inline">x</math>; pone pro Logarithmo rationis quam habet <math display="inline">a</math> ad <math display="inline">e</math>, hoc est, pro excessu Logarithmi Numeri <math display="inline">a</math> supra Logarithmum Numeri <math display="inline">e</math>: et erit <math display="inline">\lambda=2M \frac{x}{z}</math> quamproxime.
Si quæratur Numerus qui congruit Logarithmo intermedio; quoniam est <math display="inline">\lambda = \frac{2Mx}{z} = \frac{2Mx}{2a-x}</math> vel <math display="inline">\frac{2Mx}{2e+x}</math>; erit <math display="inline">x= \frac{\lambda}{M+\frac{1}{2}\lambda}a</math> vel <math display="inline">\frac{\lambda}{M- \frac{1}{2}\lambda}e</math> quamproxime.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO III.}}
''Systematis cujusvis Logometrici constructionem exponere per Canonem Logarithmorum.''
}}
''Cas. 1.'' SI detur, è Systemate proposito, mensura rationis alicujus determinatæ: rationis cujusvis oblatæ mensura, erit ad mensuram illam datam determinatæ rationis, ut oblatæ rationis Logarithmus, ad Logarithmum rationis ejusdem determinatæ.
''Cas. 2.'' Si non detur, è Systemate proposito, mensura rationis alicujus determinatæ: inveniendus erit Modulus propositi Systematis, per Corollarium secundum Propositionis primæ. Et mensura cujus vis oblatæ rationis, erit ad Modulum inventum, ut oblatæ rationis Logarithmus, ad Canonis Modulum.
Cafus hujus ultimi habentur Exempla in sequentibus.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO IV.}}
''Spatium quodvis Hyperbolicum quadrare per Canonem Logarithmorum''.
}}
{{dropinitial|S}}It Hyperbola quævis <math display="inline">ERSF</math> centro <math display="inline">A</math>, Asymptotis <math display="inline">ABC</math>, <math display="inline">AD</math> descripta; et quæratur area <math display="inline">BEFC</math> quam claudunt recta <math display="inline">BE, CF</math> ad Asymptoton <math display="inline">AD</math> parallelæ. Compleatur parallelogrammum <math display="inline">ABED</math>, et ad hunc Modulum inveniatur (per Propo-<noinclude></noinclude>
lazuhnoytzp4ozu33yk3gt34ujvi5xn
283125
283124
2026-10-09T14:18:02Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283125
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>termedii sunt et ultra Tabulæ limites excurrunt, abunde sufficiet terminus primus Seriei quæ in Corollario quinto Propositionis præcedentis exhibetur.
Si dato Numero intermedio quæratur ejus Logarithmus; pone <math display="inline">a</math> et <math display="inline">e</math> pro Numero intermedio proposito atque huic proximo tabulari, ita ut <math display="inline">a</math> designet majorem, <math display="inline">e</math> minorem; sit eorum summa <math display="inline">z</math>, differentia <math display="inline">x</math>; pone pro Logarithmo rationis quam habet <math display="inline">a</math> ad <math display="inline">e</math>, hoc est, pro excessu Logarithmi Numeri <math display="inline">a</math> supra Logarithmum Numeri <math display="inline">e</math>: et erit <math display="inline">\lambda=2M \frac{x}{z}</math> quamproxime.
Si quæratur Numerus qui congruit Logarithmo intermedio; quoniam est <math display="inline">\lambda = \frac{2Mx}{z} = \frac{2Mx}{2a-x}</math> vel <math display="inline">\frac{2Mx}{2e+x}</math>; erit <math display="inline">x= \frac{\lambda}{M+\frac{1}{2}\lambda}a</math> vel <math display="inline">\frac{\lambda}{M- \frac{1}{2}\lambda}e</math> quamproxime.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO III.}}
''Systematis cujusvis Logometrici constructionem exponere per Canonem Logarithmorum.''
}}
''Cas. 1.'' SI detur, è Systemate proposito, mensura rationis alicujus determinatæ: rationis cujusvis oblatæ mensura, erit ad mensuram illam datam determinatæ rationis, ut oblatæ rationis Logarithmus, ad Logarithmum rationis ejusdem determinatæ.
''Cas. 2.'' Si non detur, è Systemate proposito, mensura rationis alicujus determinatæ: inveniendus erit Modulus propositi Systematis, per Corollarium secundum Propositionis primæ. Et mensura cujus vis oblatæ rationis, erit ad Modulum inventum, ut oblatæ rationis Logarithmus, ad Canonis Modulum.
Cafus hujus ultimi habentur Exempla in sequentibus.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO IV.}}
''Spatium quodvis Hyperbolicum quadrare per Canonem Logarithmorum''.
}}
{{dropinitial|S}}It Hyperbola quævis <math display="inline">ERSF</math> centro <math display="inline">A</math>, Asymptotis <math display="inline">ABC</math>, <math display="inline">AD</math> descripta; et quæratur area <math display="inline">BEFC</math> quam claudunt recta <math display="inline">BE, CF</math> ad Asymptoton <math display="inline">AD</math> parallelæ. Compleatur parallelogrammum <math display="inline">ABED</math>, et ad hunc Modulum inveniatur (per Propo-<noinclude></noinclude>
s6x9ujru9tnrec6htny6br2bmwysbhr
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/38
104
86493
283143
282867
2026-10-09T14:37:35Z
Sjgallagher2
29663
283143
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>sitionem tertiam) mensura rationis inter <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math> vel inter <math display="inline">BE</math> et <math display="inline">CF</math>: Dico mensuram inventam æqualem fore magnitudini areæ quæsitæ <math display="inline">BEFC</math>. Nam divisa concipiatur hujus areæ basis <math display="inline">BC</math> in particulas innumeras quam minimas <math display="inline">PQ</math>, ea lege, ut ubique detur ratio illa quæ est inter <math display="inline">AQ</math> et <math display="inline">AP</math>, et ducantur Asymptoto <math display="inline">AD</math> parallelæ <math display="inline">PR, OS</math>.
[[File:CotesLogometria Fig42.png|inline|right]]
Quoniam itaque est <math display="inline">AQ</math> ut <math display="inline">AP</math>; erit divisim <math display="inline">PQ</math> ut <math display="inline">AP</math>, hoc est, ut <math display="inline">PR</math> reciproce. Unde data est area <math display="inline">PRSQ</math>, quæ proinde potest haberi pro mensura rationis datæ quæ est inter <math display="inline">AQ</math> et <math display="inline">AP</math>. Hujus autem mensuræ Modulus erit parallelogrammum <math display="inline">ABED</math>, per Corol. 2. Prop.1. Nam si compleatur æquale parallelogrammum <math display="inline">APRT</math>; statim intelligetur, ita illud se habere ad aream <math display="inline">PRSQ</math>, ut se habet <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">PQ</math>. Similes ergo summas arearum atque rationum utrinque colligendo; area tota <math display="inline">BEFC</math> erit mensura rationis totius quæ est inter <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math>, vel inter <math display="inline">BE</math> et <math display="inline">CF</math>, ad eundem Modulum <math display="inline">ABED</math>.
[[File:CotesLogometria Fig43.png|inline|right]]
''Aliter''. Sit rursus Hyperbola quævis <math display="inline">AP</math>, centro <math display="inline">C</math> atque Asymptoto <math display="inline">CB</math> descripta; et quæratur area Sectoris cujuslibet <math display="inline">CAP</math>, semidiametris <math display="inline">CA, CP</math> curvæque <math display="inline">AP</math> interjecti. Producta semidiametro utravis <math display="inline">CAQ</math> ultra verticem <math display="inline">A</math>, ducatur illius conjugata <math display="inline">CR</math>; et ad ipsas <math display="inline">CQ, CR</math> ordinatim applicentur à puncto <math display="inline">P</math> recta <math display="inline">PQ, PR</math>, quæ Asymptoto <math display="inline">CB</math> occurrant in <math display="inline">Z</math> et <math display="inline">X</math>; deinde agatur <math display="inline">AB</math> quæ Hyperbolam tangat in <math display="inline">A</math>, Asymptoton secet in <math display="inline">B</math> rectamque <math display="inline">CP</math> in <math display="inline">D</math>: et Triangulo <math display="inline">ABC</math> existente Modulo, area quæsita sectoris <math display="inline">CAP</math> erit mensura rationis inter <math display="inline">QZ+QP</math> et <math display="inline">AB</math>, sive rationis inter <math display="inline">AB</math> et <math display="inline">QZ-QP,</math> sive subduplicatæ rationis inter <math display="inline">QZ+QP</math>, et <math display="inline">QZ-QP</math>, sive subduplicatæ rationis inter <math display="inline">AB + AD</math> et<noinclude></noinclude>
ncdlh2tbhgppiwn4hr6qk9w6ke3yb5z
283144
283143
2026-10-09T14:37:55Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283144
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>sitionem tertiam) mensura rationis inter <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math> vel inter <math display="inline">BE</math> et <math display="inline">CF</math>: Dico mensuram inventam æqualem fore magnitudini areæ quæsitæ <math display="inline">BEFC</math>. Nam divisa concipiatur hujus areæ basis <math display="inline">BC</math> in particulas innumeras quam minimas <math display="inline">PQ</math>, ea lege, ut ubique detur ratio illa quæ est inter <math display="inline">AQ</math> et <math display="inline">AP</math>, et ducantur Asymptoto <math display="inline">AD</math> parallelæ <math display="inline">PR, OS</math>.
[[File:CotesLogometria Fig42.png|inline|right]]
Quoniam itaque est <math display="inline">AQ</math> ut <math display="inline">AP</math>; erit divisim <math display="inline">PQ</math> ut <math display="inline">AP</math>, hoc est, ut <math display="inline">PR</math> reciproce. Unde data est area <math display="inline">PRSQ</math>, quæ proinde potest haberi pro mensura rationis datæ quæ est inter <math display="inline">AQ</math> et <math display="inline">AP</math>. Hujus autem mensuræ Modulus erit parallelogrammum <math display="inline">ABED</math>, per Corol. 2. Prop.1. Nam si compleatur æquale parallelogrammum <math display="inline">APRT</math>; statim intelligetur, ita illud se habere ad aream <math display="inline">PRSQ</math>, ut se habet <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">PQ</math>. Similes ergo summas arearum atque rationum utrinque colligendo; area tota <math display="inline">BEFC</math> erit mensura rationis totius quæ est inter <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math>, vel inter <math display="inline">BE</math> et <math display="inline">CF</math>, ad eundem Modulum <math display="inline">ABED</math>.
[[File:CotesLogometria Fig43.png|inline|right]]
''Aliter''. Sit rursus Hyperbola quævis <math display="inline">AP</math>, centro <math display="inline">C</math> atque Asymptoto <math display="inline">CB</math> descripta; et quæratur area Sectoris cujuslibet <math display="inline">CAP</math>, semidiametris <math display="inline">CA, CP</math> curvæque <math display="inline">AP</math> interjecti. Producta semidiametro utravis <math display="inline">CAQ</math> ultra verticem <math display="inline">A</math>, ducatur illius conjugata <math display="inline">CR</math>; et ad ipsas <math display="inline">CQ, CR</math> ordinatim applicentur à puncto <math display="inline">P</math> recta <math display="inline">PQ, PR</math>, quæ Asymptoto <math display="inline">CB</math> occurrant in <math display="inline">Z</math> et <math display="inline">X</math>; deinde agatur <math display="inline">AB</math> quæ Hyperbolam tangat in <math display="inline">A</math>, Asymptoton secet in <math display="inline">B</math> rectamque <math display="inline">CP</math> in <math display="inline">D</math>: et Triangulo <math display="inline">ABC</math> existente Modulo, area quæsita sectoris <math display="inline">CAP</math> erit mensura rationis inter <math display="inline">QZ+QP</math> et <math display="inline">AB</math>, sive rationis inter <math display="inline">AB</math> et <math display="inline">QZ-QP,</math> sive subduplicatæ rationis inter <math display="inline">QZ+QP</math>, et <math display="inline">QZ-QP</math>, sive subduplicatæ rationis inter <math display="inline">AB + AD</math> et<noinclude></noinclude>
2uiaa0drrhw83zinus2o2tgxpup9e5q
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/39
104
86494
283126
282868
2026-10-09T14:18:43Z
Sjgallagher2
29663
283126
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude> <math display="inline">AB-AD</math>; vel erit mensura rationis inter <math display="inline">RP+RX</math> et <math display="inline">CA</math>, vel rationis inter <math display="inline">CA</math> et <math display="inline">RP-RX</math>, vel subduplicatæ rationis inter <math display="inline">RP + RX</math> et <math display="inline">RP-RX</math>. Nam si ducantur rectæ <math display="inline">AE, PF</math> quæ secent Asymptoton <math display="inline">CB</math> in <math display="inline">E</math> et <math display="inline">F</math> alterique Asymptoto parallelæ sint: æquales erunt hæ omnes rationes rationi quam habet <math display="inline">AE</math> ad <math display="inline">PF</math>, vel <math display="inline">CF</math> ad <math display="inline">CE</math>; erit et sector <math display="inline">CAP</math> areæ <math display="inline">EAPF</math> æqualis; similiterque triangulum <math display="inline">ABC</math> duplicato triangulo <math display="inline">AEC</math>, sive parallelogrammo Asymptotis et Hyperbolæ inscripto æquabitur. Quare patet propositum ex supra demonstratis.
Data vero per modum priorem area <math display="inline">BEFC</math>, vel per modum posteriorem area <math display="inline">CAP</math>; dabitur alia quævis area Hyperbolica ad arcum <math display="inline">EF</math>, vel ad arcum <math display="inline">AP</math> terminata: quippe quæ semper est areæ modo inventæ et areæ alicujus rectilineæ vel summa vel differentia. ''Q. E. I.''
{{c|''Scholium''}}
Hinc facilem habent solutionem Problemata omnia, quæcunque pendent ab Hyperbolæ quadratura. Exemplum satis luculentum præbebit descensus gravium in Mediis, quorum resistentia est in duplicata ratione velocitatis corporis moti. Sit <math display="inline">V</math> velocitas maxima quam corpus in hujusmodi Medio, infinite descendendo, potest acquirere; <math display="inline">T</math> dimidium temporis quo corpus idem in eodem Medio, vi sola ponderis sui relativi, absque resistentia cadendo velocitatem illam acquiret; <math display="inline">S</math> spatium hocce casu descriptum; <math display="inline">R</math> pondus relativum corporis in Medio resistente: et quæratur spatium <math display="inline">s</math> quod corpus descendens, tempore quovis <math display="inline">t</math>, describet in Medio resistente; et resistentia <math display="inline">r</math> quam patitur in fine illius temporis; et velocitas <math display="inline">v</math> ex isto descensu acquisita.
{{missing image}}
Centro <math display="inline">D</math>, vertice <math display="inline">A</math> describatur Hyperbola æquilatera <math display="inline">AT</math>, cujus una Asymptotorum est <math display="inline">DC</math> et ad verticem tangens <math display="inline">AC</math> semiaxi <math display="inline">AD</math> æqualis. Capiatur area <math display="inline">DAT</math> ad dimidium trianguli <math display="inline">DAC</math> ut <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math>, secetque <math display="inline">DT</math> tangentem <math display="inline">AC</math> in <math display="inline">P</math>: et erit <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math><noinclude></noinclude>
5ac62b8ebd7ka4cpd07nspo9lxxecv0
283146
283126
2026-10-09T14:38:37Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283146
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude> <math display="inline">AB-AD</math>; vel erit mensura rationis inter <math display="inline">RP+RX</math> et <math display="inline">CA</math>, vel rationis inter <math display="inline">CA</math> et <math display="inline">RP-RX</math>, vel subduplicatæ rationis inter <math display="inline">RP + RX</math> et <math display="inline">RP-RX</math>. Nam si ducantur rectæ <math display="inline">AE, PF</math> quæ secent Asymptoton <math display="inline">CB</math> in <math display="inline">E</math> et <math display="inline">F</math> alterique Asymptoto parallelæ sint: æquales erunt hæ omnes rationes rationi quam habet <math display="inline">AE</math> ad <math display="inline">PF</math>, vel <math display="inline">CF</math> ad <math display="inline">CE</math>; erit et sector <math display="inline">CAP</math> areæ <math display="inline">EAPF</math> æqualis; similiterque triangulum <math display="inline">ABC</math> duplicato triangulo <math display="inline">AEC</math>, sive parallelogrammo Asymptotis et Hyperbolæ inscripto æquabitur. Quare patet propositum ex supra demonstratis.
Data vero per modum priorem area <math display="inline">BEFC</math>, vel per modum posteriorem area <math display="inline">CAP</math>; dabitur alia quævis area Hyperbolica ad arcum <math display="inline">EF</math>, vel ad arcum <math display="inline">AP</math> terminata: quippe quæ semper est areæ modo inventæ et areæ alicujus rectilineæ vel summa vel differentia. ''Q. E. I.''
{{c|''Scholium''}}
[[File:CotesLogometria Fig44.png|inline|right]]
Hinc facilem habent solutionem Problemata omnia, quæcunque pendent ab Hyperbolæ quadratura. Exemplum satis luculentum præbebit descensus gravium in Mediis, quorum resistentia est in duplicata ratione velocitatis corporis moti. Sit <math display="inline">V</math> velocitas maxima quam corpus in hujusmodi Medio, infinite descendendo, potest acquirere; <math display="inline">T</math> dimidium temporis quo corpus idem in eodem Medio, vi sola ponderis sui relativi, absque resistentia cadendo velocitatem illam acquiret; <math display="inline">S</math> spatium hocce casu descriptum; <math display="inline">R</math> pondus relativum corporis in Medio resistente: et quæratur spatium <math display="inline">s</math> quod corpus descendens, tempore quovis <math display="inline">t</math>, describet in Medio resistente; et resistentia <math display="inline">r</math> quam patitur in fine illius temporis; et velocitas <math display="inline">v</math> ex isto descensu acquisita.
Centro <math display="inline">D</math>, vertice <math display="inline">A</math> describatur Hyperbola æquilatera <math display="inline">AT</math>, cujus una Asymptotorum est <math display="inline">DC</math> et ad verticem tangens <math display="inline">AC</math> semiaxi <math display="inline">AD</math> æqualis. Capiatur area <math display="inline">DAT</math> ad dimidium trianguli <math display="inline">DAC</math> ut <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math>, secetque <math display="inline">DT</math> tangentem <math display="inline">AC</math> in <math display="inline">P</math>: et erit <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math><noinclude></noinclude>
q90ysp6yhkkqqtcryz3qajbry48c6ht
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/40
104
86495
283128
282870
2026-10-09T14:19:03Z
Sjgallagher2
29663
283128
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>ut <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">AC</math>. Sit <math display="inline">AK</math> ipsis <math display="inline">AC</math>, <math display="inline">AP</math> tertia proportionalis: et erit <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">AK</math> ad <math display="inline">AC</math>. Ad tangentem <math display="inline">AC</math> erigantur normales <math display="inline">CZ, KN, AB</math>; centroque <math display="inline">C</math> et Asymptotis <math display="inline">CA, CZ</math> describatur Hyperbola quævis <math display="inline">BN</math>: et erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">ABNK</math> ad rectangulum <math display="inline">CKN</math>. Patent hæc omnia per Propositiones octavam et nonam Libri secundi Philosophiæ ''Newtoniane''.
{{missing image}}
Est itaque <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">DAT</math> ad dimidium trianguli <math display="inline">DAC</math>, hoc est, ut dimidiata mensura rationis inter <math display="inline">AC+AP</math> et <math display="inline">AC-AP</math> ad illius mensuræ dimidiatum Modulum. Ergo si recta quævis <math display="inline">EF</math> producatur ad <math display="inline">f</math>, ita ut <math display="inline">t</math> sit mensura rationis inter <math display="inline">Ef</math> et <math display="inline">EF</math> ad Modulum <math display="inline">T</math>, et bisecetur <math display="inline">Ff</math> in <math display="inline">G</math>: erit <math display="inline">GF</math> ad <math display="inline">GE</math> ut <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">AC</math>, hoc est, ut <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math>. Sumantur <math display="inline">GE, GF, GH</math> continue proportionales: et erit <math display="inline">GH</math> ad <math display="inline">GE</math> ut <math display="inline">AK</math> ad <math display="inline">AC</math>, hoc est, ut <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math>. Erit insuper <math display="inline">EG</math> ad <math display="inline">EH</math> ut <math display="inline">CA</math> ad <math display="inline">CK</math>; unde cum sit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">AB NK</math> ad rectangulum <math display="inline">CKN</math>, hoc est, ut mensura rationis inter <math display="inline">CA</math> et <math display="inline">CK</math> vel inter <math display="inline">EG</math> et <math display="inline">EH</math> ad mensuræ Modulum: erit <math display="inline">s</math> mensura rationis inter <math display="inline">EG</math> et <math display="inline">EH</math> ad Modulum <math display="inline">S</math>, atque inde dabitur.
Ex hisce porro facillime se prodit, per unicam quamvis Hyperbolam, constructio non inconcinna; quam et adscribere visum est ob dignitatem Problematis. In recta quavis <math display="inline">GE</math> sumatur utcunque punctum <math display="inline">F</math> inter <math display="inline">E</math> et <math display="inline">G</math>, et ab altera parte capiatur <math display="inline">Gf</math> ipsi <math display="inline">GF</math> æqualis, et sint <math display="inline">GE, GF, GH</math> continue proportionales. Deinde per puncta <math display="inline">E, F, H, G, f</math> ducantur sibi invicem parallelæ recta <math display="inline">ER, FL, HM, GQ, fl</math>, quas secet Hyperbola quævis <math display="inline">LMQL</math> centro <math display="inline">E</math>, Asymptotis <math display="inline">ER, EG</math> descripta, et compleatur parallelogrammum <math display="inline">EGQR</math>. Jam si sit <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">LFfl</math> ad parallelogrammum <math display="inline">E Q</math>: erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">MHGQ</math> ad <math display="inline">EQ</math>; <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math> ut <math display="inline">GF</math> ad <math display="inline">GE</math>; <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">GH</math> ad <math display="inline">GE</math>.
Libet et casum alterum adjicere ubi corpus ascendit; ne forte analogia illa, quæ inter utrumque servari debet, in allata constructione quodammodo perire videatur. Ergo eadem atque prius denotantibus <math display="inline">V, R, T, S</math>, ponantur <math display="inline">v</math> et <math display="inline">r</math> pro velocitate et resistentia sub ascensus initio, pro spatio quod corpus ascendendo describere possit antequam tota velocitas amittatur, <math display="inline">t</math> pro tempore hujus ascensus. Ad <math display="inline">EG</math> erigatur perpendicularis <math display="inline">GO</math> ipsi <math display="inline">EG</math> æqualis, et sumendo puncta <math display="inline">F, f</math>, ad easdem distantias hinc inde à puncto <math display="inline">G</math>,<noinclude></noinclude>
3jk99x9zzbkgxgwk96uegiot6g5vykf
283147
283128
2026-10-09T14:39:26Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283147
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>ut <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">AC</math>. Sit <math display="inline">AK</math> ipsis <math display="inline">AC</math>, <math display="inline">AP</math> tertia proportionalis: et erit <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">AK</math> ad <math display="inline">AC</math>. Ad tangentem <math display="inline">AC</math> erigantur normales <math display="inline">CZ, KN, AB</math>; centroque <math display="inline">C</math> et Asymptotis <math display="inline">CA, CZ</math> describatur Hyperbola quævis <math display="inline">BN</math>: et erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">ABNK</math> ad rectangulum <math display="inline">CKN</math>. Patent hæc omnia per Propositiones octavam et nonam Libri secundi Philosophiæ ''Newtoniane''.
[[File:CotesLogometria Fig23.png|inline|right]]
Est itaque <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">DAT</math> ad dimidium trianguli <math display="inline">DAC</math>, hoc est, ut dimidiata mensura rationis inter <math display="inline">AC+AP</math> et <math display="inline">AC-AP</math> ad illius mensuræ dimidiatum Modulum. Ergo si recta quævis <math display="inline">EF</math> producatur ad <math display="inline">f</math>, ita ut <math display="inline">t</math> sit mensura rationis inter <math display="inline">Ef</math> et <math display="inline">EF</math> ad Modulum <math display="inline">T</math>, et bisecetur <math display="inline">Ff</math> in <math display="inline">G</math>: erit <math display="inline">GF</math> ad <math display="inline">GE</math> ut <math display="inline">AP</math> ad <math display="inline">AC</math>, hoc est, ut <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math>. Sumantur <math display="inline">GE, GF, GH</math> continue proportionales: et erit <math display="inline">GH</math> ad <math display="inline">GE</math> ut <math display="inline">AK</math> ad <math display="inline">AC</math>, hoc est, ut <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math>. Erit insuper <math display="inline">EG</math> ad <math display="inline">EH</math> ut <math display="inline">CA</math> ad <math display="inline">CK</math>; unde cum sit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">AB NK</math> ad rectangulum <math display="inline">CKN</math>, hoc est, ut mensura rationis inter <math display="inline">CA</math> et <math display="inline">CK</math> vel inter <math display="inline">EG</math> et <math display="inline">EH</math> ad mensuræ Modulum: erit <math display="inline">s</math> mensura rationis inter <math display="inline">EG</math> et <math display="inline">EH</math> ad Modulum <math display="inline">S</math>, atque inde dabitur.
Ex hisce porro facillime se prodit, per unicam quamvis Hyperbolam, constructio non inconcinna; quam et adscribere visum est ob dignitatem Problematis. In recta quavis <math display="inline">GE</math> sumatur utcunque punctum <math display="inline">F</math> inter <math display="inline">E</math> et <math display="inline">G</math>, et ab altera parte capiatur <math display="inline">Gf</math> ipsi <math display="inline">GF</math> æqualis, et sint <math display="inline">GE, GF, GH</math> continue proportionales. Deinde per puncta <math display="inline">E, F, H, G, f</math> ducantur sibi invicem parallelæ recta <math display="inline">ER, FL, HM, GQ, fl</math>, quas secet Hyperbola quævis <math display="inline">LMQL</math> centro <math display="inline">E</math>, Asymptotis <math display="inline">ER, EG</math> descripta, et compleatur parallelogrammum <math display="inline">EGQR</math>. Jam si sit <math display="inline">t</math> ad <math display="inline">T</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">LFfl</math> ad parallelogrammum <math display="inline">E Q</math>: erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area <math display="inline">MHGQ</math> ad <math display="inline">EQ</math>; <math display="inline">v</math> ad <math display="inline">V</math> ut <math display="inline">GF</math> ad <math display="inline">GE</math>; <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">GH</math> ad <math display="inline">GE</math>.
Libet et casum alterum adjicere ubi corpus ascendit; ne forte analogia illa, quæ inter utrumque servari debet, in allata constructione quodammodo perire videatur. Ergo eadem atque prius denotantibus <math display="inline">V, R, T, S</math>, ponantur <math display="inline">v</math> et <math display="inline">r</math> pro velocitate et resistentia sub ascensus initio, pro spatio quod corpus ascendendo describere possit antequam tota velocitas amittatur, <math display="inline">t</math> pro tempore hujus ascensus. Ad <math display="inline">EG</math> erigatur perpendicularis <math display="inline">GO</math> ipsi <math display="inline">EG</math> æqualis, et sumendo puncta <math display="inline">F, f</math>, ad easdem distantias hinc inde à puncto <math display="inline">G</math>,<noinclude></noinclude>
owzypaf0frap614cuzt40c5s4sstccu
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/41
104
86496
283129
282871
2026-10-09T14:19:47Z
Sjgallagher2
29663
283129
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>jungantur <math display="inline">OF, Of</math>, quibus occurrat in <math display="inline">T</math> et <math display="inline">t</math> circuli arcus <math display="inline">TGt</math> centro <math display="inline">O</math> descriptus, et sint <math display="inline">Gh, Gf, GE</math> continue proportionales, et ducatur ipsi <math display="inline">ER</math> parallela <math display="inline">hm</math> Hyperbolæ occurrens in <math display="inline">m</math>. De-
{{missing image}}
inde si <math display="inline">t</math> sit mensura anguli <math display="inline">FOf</math> ad Modulum <math display="inline">T</math>, hoc est, si <math display="inline">t</math> sit ad <math display="inline">T</math> ut arcus <math display="inline">TGt</math> ad radium <math display="inline">OG</math>: erit <math display="inline">s</math> mensura rationis inter <math display="inline">Eh</math> et <math display="inline">EG</math> ad Modulum <math display="inline">S</math>, vel erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">mhGQ</math> ad <math display="inline">EQ</math>; et <math display="inline">v</math> erit ad <math display="inline">V</math> ut <math display="inline">Gf</math> ad <math display="inline">GE</math>; atque <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">Gh</math> ad <math display="inline">GE</math>.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO V.}}
''Logisticam describere per Canonem Logarithmorum.''
}}
{{dropinitial|S}}I ad Logisticæ <math display="inline">BQDG</math> Asymptoton <math display="inline">APCF</math> ordinatim applicentur binæ quævis rectæ <math display="inline">AB, FG</math> intercludentes Asymptoti portionem quamvis <math display="inline">AF</math>: erit illa portio mensura rationis quam ad invicem habent ordinatæ; hæc utique est natura Curvæ notissima. Integrum ergo et perfectum Systema Logometricum per hanc Lineam exhibetur: id quod etiam de Hyperbola dici potest per Propositionem præcedentem, de Spirali Equiangula per subsequentem ;<noinclude></noinclude>
fhyguibd05s5ljjw1ju9ye0k1uwqyat
283148
283129
2026-10-09T14:40:09Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283148
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>jungantur <math display="inline">OF, Of</math>, quibus occurrat in <math display="inline">T</math> et <math display="inline">t</math> circuli arcus <math display="inline">TGt</math> centro <math display="inline">O</math> descriptus, et sint <math display="inline">Gh, Gf, GE</math> continue proportionales, et ducatur ipsi <math display="inline">ER</math> parallela <math display="inline">hm</math> Hyperbolæ occurrens in <math display="inline">m</math>. De-
[[File:CotesLogometria Fig6.png|center]]
inde si <math display="inline">t</math> sit mensura anguli <math display="inline">FOf</math> ad Modulum <math display="inline">T</math>, hoc est, si <math display="inline">t</math> sit ad <math display="inline">T</math> ut arcus <math display="inline">TGt</math> ad radium <math display="inline">OG</math>: erit <math display="inline">s</math> mensura rationis inter <math display="inline">Eh</math> et <math display="inline">EG</math> ad Modulum <math display="inline">S</math>, vel erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">mhGQ</math> ad <math display="inline">EQ</math>; et <math display="inline">v</math> erit ad <math display="inline">V</math> ut <math display="inline">Gf</math> ad <math display="inline">GE</math>; atque <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">Gh</math> ad <math display="inline">GE</math>.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO V.}}
''Logisticam describere per Canonem Logarithmorum.''
}}
{{dropinitial|S}}I ad Logisticæ <math display="inline">BQDG</math> Asymptoton <math display="inline">APCF</math> ordinatim applicentur binæ quævis rectæ <math display="inline">AB, FG</math> intercludentes Asymptoti portionem quamvis <math display="inline">AF</math>: erit illa portio mensura rationis quam ad invicem habent ordinatæ; hæc utique est natura Curvæ notissima. Integrum ergo et perfectum Systema Logometricum per hanc Lineam exhibetur: id quod etiam de Hyperbola dici potest per Propositionem præcedentem, de Spirali Equiangula per subsequentem ;<noinclude></noinclude>
18fu9t3n5oqjo1dtyzh7x9xxb79q3y9
283149
283148
2026-10-09T14:40:40Z
Sjgallagher2
29663
283149
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>jungantur <math display="inline">OF, Of</math>, quibus occurrat in <math display="inline">T</math> et <math display="inline">t</math> circuli arcus <math display="inline">TGt</math> centro <math display="inline">O</math> descriptus, et sint <math display="inline">Gh, Gf, GE</math> continue proportionales, et ducatur ipsi <math display="inline">ER</math> parallela <math display="inline">hm</math> Hyperbolæ occurrens in <math display="inline">m</math>. De-
[[File:CotesLogometria Fig6.png|center]]
inde si <math display="inline">t</math> sit mensura anguli <math display="inline">FOf</math> ad Modulum <math display="inline">T</math>, hoc est, si <math display="inline">t</math> sit ad <math display="inline">T</math> ut arcus <math display="inline">TGt</math> ad radium <math display="inline">OG</math>: erit <math display="inline">s</math> mensura rationis inter <math display="inline">Eh</math> et <math display="inline">EG</math> ad Modulum <math display="inline">S</math>, vel erit <math display="inline">s</math> ad <math display="inline">S</math> ut area Hyperbolica <math display="inline">mhGQ</math> ad <math display="inline">EQ</math>; et <math display="inline">v</math> erit ad <math display="inline">V</math> ut <math display="inline">Gf</math> ad <math display="inline">GE</math>; atque <math display="inline">r</math> ad <math display="inline">R</math> ut <math display="inline">Gh</math> ad <math display="inline">GE</math>.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO V.}}
''Logisticam describere per Canonem Logarithmorum.''
}}
{{dropinitial|S}}I ad Logisticæ <math display="inline">BQDG</math> Asymptoton <math display="inline">APCF</math> ordinatim applicentur binæ quævis rectæ <math display="inline">AB, FG</math> intercludentes Asymptoti portionem quamvis <math display="inline">AF</math>: erit illa portio mensura rationis quam ad invicem habent ordinatæ; hæc utique est natura Curvæ notissima. Integrum ergo et perfectum Systema Logometricum per hanc Lineam exhibetur: id quod etiam de Hyperbola dici potest per Propositionem præcedentem, de Spirali Æquiangula per subsequentem ;<noinclude></noinclude>
8lg1o8vo7ccmjwfd59c5nqmyi2svbe2
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/42
104
86497
283150
282873
2026-10-09T14:41:32Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283150
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>nam omitto complures alias Figuras, quæ et ipsæ dudum sunt in Geometriam receptæ. Itaque si detur Asymptoti positio et simul duo puncta per quæ Curva transire debet, dabuntur puncta reliqua per casum priorem Propositionis tertiæ. Quod si data positione Asymptoti, detur insuper Systematis Modulus atque unicum punctum per quod ducenda erit Curva; invenientur puncta reliqua per Casum posteriorem Propositionis ejusdem. Iste vero Modulus quo pacto definiendus sit, et qualem habeat magnitudinem, jam oportet exponere.
[[File:CotesLogometria Fig45.png|inline|right]]
Ducatur recta <math display="inline">BC</math> quæ Curvam tangat in <math display="inline">B</math> et Asymptoton secet in <math display="inline">C</math>. Dico primo, magnitudinem subtangentis <math display="inline">AC</math> eandem permanere ubicunque sumatur punctum <math display="inline">B</math>. Intelligatur enim Ordinata <math display="inline">PQ</math> vicinissima Ordinatæ <math display="inline">ARB</math>, recta vero <math display="inline">QR</math> parallela Asymptoto <math display="inline">AC</math>, ac detur Ordinatarum intervallum illud quam minimum <math display="inline">AP</math>. Ob datam igitur lineolam <math display="inline">AP</math>, dabitur ratio quam habet <math display="inline">AB</math> ad <math display="inline">PQ</math>, et divisim ratio quam habet <math display="inline">AB</math> ad <math display="inline">RB</math>, atque adeo (propter similia triangula <math display="inline">BAC, BRO</math>) ratio quam habet <math display="inline">AC</math> ad <math display="inline">RQ</math> sive <math display="inline">AP</math>, atque inde magnitudo ipsius <math display="inline">AC</math>.
Dico secundo, determinatam hanc et immutabilem subtangentem <math display="inline">AC</math>, esse Modulum ad quem exigendæ sunt mensuræ illæ interceptæ <math display="inline">AF</math>. Patet hoc per Corollarium secundum Propositionis primæ: nam dum termini <math display="inline">AB</math> et <math display="inline">PQ</math> ad æqualitatem proxime accedunt, erit <math display="inline">AC</math> ad <math display="inline">AP</math>, quæ metitur rationem inter <math display="inline">AB</math> et <math display="inline">PQ</math>, ut terminus <math display="inline">AB</math> ad terminorum differentiam <math display="inline">BR</math>. Unde data subtangente, facilis est descriptio Curvæ et solutio Problematum omnium quæ exhinc pendent.
Si Curva jam descripta habeatur, subtangentis magnitudo sic determinabitur. Producatur Ordinata quævis <math display="inline">CD</math> ad <math display="inline">E</math>, ita ut <math display="inline">CE</math> ad <math display="inline">CD</math> rationem habeat Modularem, per Corollarium sextum Propositionis primæ definitam; et recta <math display="inline">EB</math> quæ à puncto <math display="inline">E</math> parallela ducitur Asymptoto, quæque Curvæ occurrit in puncto <math display="inline">B</math>, æqualis erit subtangenti quæsitæ.
{{nop}}<noinclude></noinclude>
fffhvhkv6ickd6gfk5zq2kovm8dhgw1
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/43
104
86498
283130
282874
2026-10-09T14:20:16Z
Sjgallagher2
29663
283130
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''Corol. 1''. Area <math display="inline">ABIH</math>, quæ inter Curvam <math display="inline">BDI</math> et Asymptoton ejus <math display="inline">ACH</math> infinite versus <math display="inline">HI</math> extenditur, et ad alteram partem ab Ordinata <math display="inline">AB</math> terminatur, æqualis est parallelogrammo <math display="inline">ABEC</math> ab Ordinata eadem <math display="inline">AB</math> et subtangente <math display="inline">AC</math> comprehenso. Componuntur enim area et parallelogrammum ex elementis quæ sunt ut <math display="inline">AP \times AB</math> et <math display="inline">AC \times RB</math>, quæque adeo æquantur propter analogiam inter <math display="inline">AP</math> et <math display="inline">RB</math>, <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math>.
''Corol. 2''. Atque hinc, ob datam subtangentis magnitudinem, area illa indefinita erit ut Ordinata ad quam terminatur.
{{c|''Scholium.''}}
Hujus Propositionis usus per Exemplum declarabitur. Proponatur ad quamlibet altitudinem à superficie telluris, invenire densitatem Atmosphæræ. Sit <math display="inline">AB</math> telluris superficies, et abinde sursum producatur perpendicularis <math display="inline">AH</math>, atque ad hujus puncta singula ductæ concipiantur Ordinatæ <math display="inline">FG</math>, quæ sint ut Aeris densitates in locis <math display="inline">F</math>; et Ordinatarum termini omnes <math display="inline">G</math> in Linea Logistica <math display="inline">BDGI</math> siti erunt. Patet hoc per Corollarium secundum hujus Propositionis. Nam area indefinita <math display="inline">FGIH</math> est ut quantitas seu pondus Atmosphæræ supra locum <math display="inline">F</math>, et pondus illud est vis quæ comprimit Aerem in hoc loco, isthæc vero vis (uti docet Experientia multiplex) est ut Aeris compressi densitas <math display="inline">FG</math>.
Itaque si quotlibet altitudines sumantur in Arithmetica progressione: densitates Aeris in his altitudinibus erunt in progressione Geometrica; et differentia binarum quarumvis altitudinum, erit mensura rationis quæ est inter densitates Aeris in istis altitudinibus.
Cessante vi gravitatis, ita jam per vim aliquam extraneam intelligatur Aeris facta compressio, ut eandem habeat ubique densitatem quam ad terræ superficiem; et quantitas ejus, quæ modo erat exposita per aream indefinitam <math display="inline">HABI</math>, nunc per æquale rectangulum <math display="inline">ABEC</math> exhibebitur. Atmosphæræ hujus homogeneæ altitudo <math display="inline">AC</math>, est ad altitudinem Hydrargyri in tubo Torricellii, ut gravitas Hydrargyri ad gravitatem Aeris; atque inde datur. Huic autem datæ altitudini æquatur (per Corol. 1.) subtangens Curvæ <math display="inline">BDGI</math>, atque adeo Modulus Systematis mensurarum omnium <math display="inline">AF</math>. Est ergo Logarithmus rationis inter densitates Aeris in binis quibusvis altitudinibus, ad Modulum Canonis, ut altitudinum earundem differentia, ad Atmosphæræ prædicta homogenea altitudinem illam datam <math display="inline">AC</math>.
{{nop}}<noinclude></noinclude>
246qjof8t72ex3akei4we985vyprx3b
283151
283130
2026-10-09T14:41:52Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283151
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>''Corol. 1''. Area <math display="inline">ABIH</math>, quæ inter Curvam <math display="inline">BDI</math> et Asymptoton ejus <math display="inline">ACH</math> infinite versus <math display="inline">HI</math> extenditur, et ad alteram partem ab Ordinata <math display="inline">AB</math> terminatur, æqualis est parallelogrammo <math display="inline">ABEC</math> ab Ordinata eadem <math display="inline">AB</math> et subtangente <math display="inline">AC</math> comprehenso. Componuntur enim area et parallelogrammum ex elementis quæ sunt ut <math display="inline">AP \times AB</math> et <math display="inline">AC \times RB</math>, quæque adeo æquantur propter analogiam inter <math display="inline">AP</math> et <math display="inline">RB</math>, <math display="inline">AC</math> et <math display="inline">AB</math>.
''Corol. 2''. Atque hinc, ob datam subtangentis magnitudinem, area illa indefinita erit ut Ordinata ad quam terminatur.
{{c|''Scholium.''}}
Hujus Propositionis usus per Exemplum declarabitur. Proponatur ad quamlibet altitudinem à superficie telluris, invenire densitatem Atmosphæræ. Sit <math display="inline">AB</math> telluris superficies, et abinde sursum producatur perpendicularis <math display="inline">AH</math>, atque ad hujus puncta singula ductæ concipiantur Ordinatæ <math display="inline">FG</math>, quæ sint ut Aeris densitates in locis <math display="inline">F</math>; et Ordinatarum termini omnes <math display="inline">G</math> in Linea Logistica <math display="inline">BDGI</math> siti erunt. Patet hoc per Corollarium secundum hujus Propositionis. Nam area indefinita <math display="inline">FGIH</math> est ut quantitas seu pondus Atmosphæræ supra locum <math display="inline">F</math>, et pondus illud est vis quæ comprimit Aerem in hoc loco, isthæc vero vis (uti docet Experientia multiplex) est ut Aeris compressi densitas <math display="inline">FG</math>.
Itaque si quotlibet altitudines sumantur in Arithmetica progressione: densitates Aeris in his altitudinibus erunt in progressione Geometrica; et differentia binarum quarumvis altitudinum, erit mensura rationis quæ est inter densitates Aeris in istis altitudinibus.
Cessante vi gravitatis, ita jam per vim aliquam extraneam intelligatur Aeris facta compressio, ut eandem habeat ubique densitatem quam ad terræ superficiem; et quantitas ejus, quæ modo erat exposita per aream indefinitam <math display="inline">HABI</math>, nunc per æquale rectangulum <math display="inline">ABEC</math> exhibebitur. Atmosphæræ hujus homogeneæ altitudo <math display="inline">AC</math>, est ad altitudinem Hydrargyri in tubo Torricellii, ut gravitas Hydrargyri ad gravitatem Aeris; atque inde datur. Huic autem datæ altitudini æquatur (per Corol. 1.) subtangens Curvæ <math display="inline">BDGI</math>, atque adeo Modulus Systematis mensurarum omnium <math display="inline">AF</math>. Est ergo Logarithmus rationis inter densitates Aeris in binis quibusvis altitudinibus, ad Modulum Canonis, ut altitudinum earundem differentia, ad Atmosphæræ prædicta homogenea altitudinem illam datam <math display="inline">AC</math>.
{{nop}}<noinclude></noinclude>
oekyjpo96z3tlmylhbk7ks2a0v62msc
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/44
104
86499
283152
282875
2026-10-09T14:42:20Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283152
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>[[File:CotesLogometria Fig46.png|inline|right]]
Hæc ita se habent ex Hypothesi, quod vis gravitatis eadem sit ad omnes altitudines. Ceterum ex Philosophia ''Newtoniana'' constat eam diminui, in recessu à centro telluris, in duplicata ratione distantiæ: conclusio itaque paulo aliter se habebit. Sit <math display="inline">S</math> centrum telluris, et <math display="inline">AB</math> superficies eiusdem; sumatur ipsis <math display="inline">SF, SA</math> tertia proportionalis <math display="inline">Sf</math>, erigatur ordinata <math display="inline">fg</math> quæ sit ut Aeris densitas in <math display="inline">F</math>: et Curva <math display="inline">Bgn</math> quam punctum <math display="inline">g</math> perpetuo tangit, erit eadem atque prius Logistica, sed inverso situ. Augeatur enim altitudo <math display="inline">AF</math> particula quam minima <math display="inline">FM</math>, capiatur <math display="inline">Sm</math> ad <math display="inline">SA</math> ut <math display="inline">SA</math> ad <math display="inline">SM</math>, ducatur Ordinata <math display="inline">mn</math> quæ sit ut Aeris densitas in <math display="inline">M</math>; et erit <math display="inline">Sm</math> ad <math display="inline">Sf</math> ut <math display="inline">SF</math> ad <math display="inline">SM</math>, et divisim <math display="inline">fm</math> ad <math display="inline">FM</math> ut <math display="inline">Sf</math> ad <math display="inline">SM</math>, sive ut <math display="inline">Sf</math> ad <math display="inline">SF</math>, hoc est, ut <math display="inline">SAq</math> ad <math display="inline">SFq</math>. Unde <math display="inline">fm</math> est ut <math display="inline">SFq</math> inverse et <math display="inline">FM</math> directe, id est, ut gravitatio et moles Aeris inter <math display="inline">F</math> et <math display="inline">M</math> conjunctim; adeoque <math display="inline">fm\times fg</math> sive area <math display="inline">fgnm</math> est ut gravitatio, moles et densitas eiusdem Aeris conjunctim, hoc est, ut pressio illius in Aerem inferiorem: et summa similium omnium arearum infra <math display="inline">fg</math> est ut summa pressionum omnium supra <math display="inline">F</math>, id est, ut Aeris in <math display="inline">F</math> densitas <math display="inline">fg</math>: et summarum differentia <math display="inline">fgnm</math> ut densitatum differentia <math display="inline">fg -mn</math>. Detur lineola <math display="inline">fm</math>; et erit <math display="inline">fg</math> ut area <math display="inline">fgnm</math>, adeoque ut <math display="inline">fg-mn</math>: atque inde (componendo) ut <math display="inline">mn</math>. Ergo data lineola <math display="inline">fm</math> erit mensura datæ illius rationis quæ est inter <math display="inline">fg</math> et <math display="inline">mn</math>: atque hinc patet Curvam <math display="inline">Bgn</math> esse Logisticam. Sed et eandem esse cum supra descripta Logistica, facile abinde colligitur, quod ordinatæ basi <math display="inline">AB</math> vicinissimæ et ad æqualia intervalla quam minima dispositæ, respective sunt æquales in utraque Curva; ac proinde eadem curvatura, eadem inclinatio tangentis ad punctum <math display="inline">B</math>, eademque subtangentis magnitudo.<noinclude></noinclude>
j65cew7i4x31mtgqtamn2chtbhfkahx
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/45
104
86500
283132
282876
2026-10-09T14:21:03Z
Sjgallagher2
29663
283132
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>Ergo si distantiæ <math display="inline">SF</math> à centro telluris, capiantur in Musica progressione; harum reciprocæ, nempe distantia <math display="inline">Sf</math>, erunt in progressione Arithmetica; et Aeris densitates <math display="inline">fg</math> erunt in progressione Geometrica.
Ad inveniendam itaque densitatem in loco quovis <math display="inline">F</math>, minuenda est altitudo <math display="inline">AF</math> in ratione distantiæ <math display="inline">SF</math> ad telluris semidiametrum <math display="inline">SA</math>: et Logarithmus rationis inter densitates Aeris in <math display="inline">A</math> et <math display="inline">F</math>, erit ad Modulum Canonis, ut altitudo illa diminuta <math display="inline">Af</math>, ad Atmosphæræ homogeneæ altitudinem <math display="inline">AC</math>.
Quæ supra demonstrata sunt, accurate obtinebunt, si modo Atmosphæra ex Aere pariter Elastico tota constet: rationes igitur allatas paululum conturbabunt admisti vapores atque exhalationes, quibus etiam accedet Caloris Frigorisque diversa temperies ad altitudines diversas.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO VI.}}
''Logarithmorum Canonem ad Spiralem Aequiangulam accomodare''.
}}
{{missing image}}
{{dropinitial|Æ}}Quiangula Spiralis appellatur Linea illa curva <math display="inline">ADE</math>, quæ polo <math display="inline">P</math> descripta, in eodem dato angulo secat exeuntes à polo radios <math display="inline">PA, PD, PE</math>, etc.
Si centro <math display="inline">P</math> et intervallo quovis <math display="inline">PA</math> describatur circulus <math display="inline">ABC</math>, qui radiis <math display="inline">PA, PD, PE</math> occurrat in <math display="inline">A, B, C</math>: Dico interceptum arcum <math display="inline">BC</math> mensuram fore rationis quam habet <math display="inline">PD</math> ad <math display="inline">PE</math>, et interceptum arcum <math display="inline">AB</math> mensuram rationis quam habet <math display="inline">PA</math> ad <math display="inline">PD</math>. Dividatur enim arcus <math display="inline">AB</math> in particulas quam minimas et æquales <math display="inline">QR</math>, et jungantur <math display="inline">PQ, PR</math> secantes Spiralem ad <math display="inline">S</math> et <math display="inline">T</math> in angulis datis <math display="inline">PST, PTS</math>: et ob datam particulam <math display="inline">QR</math>, dabitur angulus <math display="inline">QPR</math>, atque adeo species Figuræ <math display="inline">SPT</math>, et ratio laterum <math display="inline">PS, PT</math>. Data ergo particula <math display="inline">QR</math> mensura erit rationis datæ quam<noinclude></noinclude>
0dmr7us3dv3zrybaztrpz71zug5ools
283153
283132
2026-10-09T14:43:14Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283153
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>Ergo si distantiæ <math display="inline">SF</math> à centro telluris, capiantur in Musica progressione; harum reciprocæ, nempe distantia <math display="inline">Sf</math>, erunt in progressione Arithmetica; et Aeris densitates <math display="inline">fg</math> erunt in progressione Geometrica.
Ad inveniendam itaque densitatem in loco quovis <math display="inline">F</math>, minuenda est altitudo <math display="inline">AF</math> in ratione distantiæ <math display="inline">SF</math> ad telluris semidiametrum <math display="inline">SA</math>: et Logarithmus rationis inter densitates Aeris in <math display="inline">A</math> et <math display="inline">F</math>, erit ad Modulum Canonis, ut altitudo illa diminuta <math display="inline">Af</math>, ad Atmosphæræ homogeneæ altitudinem <math display="inline">AC</math>.
Quæ supra demonstrata sunt, accurate obtinebunt, si modo Atmosphæra ex Aere pariter Elastico tota constet: rationes igitur allatas paululum conturbabunt admisti vapores atque exhalationes, quibus etiam accedet Caloris Frigorisque diversa temperies ad altitudines diversas.
{{c|
{{x-larger|PROPOSITIO VI.}}
''Logarithmorum Canonem ad Spiralem Aequiangulam accomodare''.
}}
[[File:CotesLogometria Fig8.png|inline|right]]
{{dropinitial|Æ}}Quiangula Spiralis appellatur Linea illa curva <math display="inline">ADE</math>, quæ polo <math display="inline">P</math> descripta, in eodem dato angulo secat exeuntes à polo radios <math display="inline">PA, PD, PE</math>, etc.
Si centro <math display="inline">P</math> et intervallo quovis <math display="inline">PA</math> describatur circulus <math display="inline">ABC</math>, qui radiis <math display="inline">PA, PD, PE</math> occurrat in <math display="inline">A, B, C</math>: Dico interceptum arcum <math display="inline">BC</math> mensuram fore rationis quam habet <math display="inline">PD</math> ad <math display="inline">PE</math>, et interceptum arcum <math display="inline">AB</math> mensuram rationis quam habet <math display="inline">PA</math> ad <math display="inline">PD</math>. Dividatur enim arcus <math display="inline">AB</math> in particulas quam minimas et æquales <math display="inline">QR</math>, et jungantur <math display="inline">PQ, PR</math> secantes Spiralem ad <math display="inline">S</math> et <math display="inline">T</math> in angulis datis <math display="inline">PST, PTS</math>: et ob datam particulam <math display="inline">QR</math>, dabitur angulus <math display="inline">QPR</math>, atque adeo species Figuræ <math display="inline">SPT</math>, et ratio laterum <math display="inline">PS, PT</math>. Data ergo particula <math display="inline">QR</math> mensura erit rationis datæ quam<noinclude></noinclude>
c51dsccexratq5s5xyd5a98lvje8pau
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/46
104
86501
283133
282877
2026-10-09T14:21:20Z
Sjgallagher2
29663
283133
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>habet <math display="inline">PS</math> ad <math display="inline">PT</math>; et summa particularum, nempe arcus <math display="inline">AB</math>, mensura erit summæ similis rationum, hoc est, rationis quam habet <math display="inline">PA</math> ad <math display="inline">PD</math>. Et eodem argumento, erit arcus <math display="inline">BC</math> mensura rationis quam habet <math display="inline">PD</math> ad <math display="inline">PE</math>.
{{missing image}}
Ducatur <math display="inline">AF</math> Spiralem tangens ad Circuli et Spiralis intersectionem <math display="inline">A</math>, huic vero in <math display="inline">F</math> occurrat recta <math display="inline">PC</math> quæ ad radiam <math display="inline">PA</math> normalis erigitur : et subtangens <math display="inline">PF</math> erit mensurarum Modulus, per Corol. 2. Prop. I. Nam si in recta <math display="inline">PS</math> sumatur <math display="inline">PV</math> ipsi <math display="inline">PT</math> æqualis, et jungantur puncta <math display="inline">V, T</math>; similia erunt triangula <math display="inline">P AF, VST</math>. Unde <math display="inline">PF</math> est ad <math display="inline">VT</math> ut <math display="inline">PT</math> ad <math display="inline">VS</math>, sed et <math display="inline">VT</math> est ad <math display="inline">QR</math> ut <math display="inline">PT</math> ad <math display="inline">PA</math>: ergo ex æquo perturbate, <math display="inline">PF</math> est ad <math display="inline">QR</math> quæ metitur rationem inter <math display="inline">PS</math> ad <math display="inline">PT,</math> ut terminus <math display="inline">PT</math> ad terminorum differentiam <math display="inline">VS</math>.
{{c|''Scholium.''}}
Spiralem æquiangulam, ad Meridianæ Nauticæ divisionem demonstrandam, feliciter adhibuit Geometra clarissimus ''Edmundus Halleius''. Sit <math display="inline">acp</math> pars octava Sphæræ terrestris, <math display="inline">p</math> Polus, <math display="inline">ac</math> quadrans Aequatoris, <math display="inline">ap</math> quadrans Meridiani; et quæratur magnitudo rectæ, quæ propositum quemlibet hujus arcum designet in Planisphærio. Per Aequatoris et Meridiani intersectionem <math display="inline">a</math>, ducta intelligatur linea Helicoeides <math display="inline">ade</math> quæ secet omnes Meridianos ad angulum semirectum, huic occurrat in <math display="inline">d</math> parallelus Aequatori circulus <math display="inline">gd</math>, per idem punctum <math display="inline">d</math> agatur Meridianus <math display="inline">pdb</math>; et longitudo intercepti arcus Aequatoris <math display="inline">ab</math>, erit magnitudo Nautica quæsita arcus <math display="inline">ag</math>. Resolvatur enim arcus <math display="inline">ag</math> in particulas innumeras quam minimas <math display="inline">gk</math>, ducatur parallelus <math display="inline">kmn</math>, secans Meridianum <math display="inline">pdb</math> in <math display="inline">n</math>, Lineam <math display="inline">ade</math> in <math display="inline">m</math>; et actus Meridianus <math display="inline">pmb</math> abscindet Aequatoris particulam <math display="inline">bh</math>, quæ erit ad <math display="inline">mn</math>, sive huic (ob angulum semirectum <math display="inline">mdn</math>) æqualem <math display="inline">dn</math> vel <math display="inline">gk</math>, ut peripheria Aequatoris ad peripheriam paralleli <math display="inline">kmn</math>. Est ergo particula <math display="inline">bh</math> magnitudo Nautica particulæ <math display="inline">gk</math>, et summa particularum omnium <math display="inline">bh</math>, nempe longitudo arcus <math display="inline">ab</math>, magnitudo Nau-<noinclude></noinclude>
iv96rezb3tplk3d9fylmpdm6306q7r1
283154
283133
2026-10-09T14:44:10Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283154
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>habet <math display="inline">PS</math> ad <math display="inline">PT</math>; et summa particularum, nempe arcus <math display="inline">AB</math>, mensura erit summæ similis rationum, hoc est, rationis quam habet <math display="inline">PA</math> ad <math display="inline">PD</math>. Et eodem argumento, erit arcus <math display="inline">BC</math> mensura rationis quam habet <math display="inline">PD</math> ad <math display="inline">PE</math>.
[[File:CotesLogometria Fig8.png|inline|right]]
Ducatur <math display="inline">AF</math> Spiralem tangens ad Circuli et Spiralis intersectionem <math display="inline">A</math>, huic vero in <math display="inline">F</math> occurrat recta <math display="inline">PC</math> quæ ad radiam <math display="inline">PA</math> normalis erigitur : et subtangens <math display="inline">PF</math> erit mensurarum Modulus, per Corol. 2. Prop. I. Nam si in recta <math display="inline">PS</math> sumatur <math display="inline">PV</math> ipsi <math display="inline">PT</math> æqualis, et jungantur puncta <math display="inline">V, T</math>; similia erunt triangula <math display="inline">P AF, VST</math>. Unde <math display="inline">PF</math> est ad <math display="inline">VT</math> ut <math display="inline">PT</math> ad <math display="inline">VS</math>, sed et <math display="inline">VT</math> est ad <math display="inline">QR</math> ut <math display="inline">PT</math> ad <math display="inline">PA</math>: ergo ex æquo perturbate, <math display="inline">PF</math> est ad <math display="inline">QR</math> quæ metitur rationem inter <math display="inline">PS</math> ad <math display="inline">PT,</math> ut terminus <math display="inline">PT</math> ad terminorum differentiam <math display="inline">VS</math>.
{{c|''Scholium.''}}
Spiralem æquiangulam, ad Meridianæ Nauticæ divisionem demonstrandam, feliciter adhibuit Geometra clarissimus ''Edmundus Halleius''. Sit <math display="inline">acp</math> pars octava Sphæræ terrestris, <math display="inline">p</math> Polus, <math display="inline">ac</math> quadrans Aequatoris, <math display="inline">ap</math> quadrans Meridiani; et quæratur magnitudo rectæ, quæ propositum quemlibet hujus arcum designet in Planisphærio. Per Aequatoris et Meridiani intersectionem <math display="inline">a</math>, ducta intelligatur linea Helicoeides <math display="inline">ade</math> quæ secet omnes Meridianos ad angulum semirectum, huic occurrat in <math display="inline">d</math> parallelus Aequatori circulus <math display="inline">gd</math>, per idem punctum <math display="inline">d</math> agatur Meridianus <math display="inline">pdb</math>; et longitudo intercepti arcus Aequatoris <math display="inline">ab</math>, erit magnitudo Nautica quæsita arcus <math display="inline">ag</math>. Resolvatur enim arcus <math display="inline">ag</math> in particulas innumeras quam minimas <math display="inline">gk</math>, ducatur parallelus <math display="inline">kmn</math>, secans Meridianum <math display="inline">pdb</math> in <math display="inline">n</math>, Lineam <math display="inline">ade</math> in <math display="inline">m</math>; et actus Meridianus <math display="inline">pmb</math> abscindet Aequatoris particulam <math display="inline">bh</math>, quæ erit ad <math display="inline">mn</math>, sive huic (ob angulum semirectum <math display="inline">mdn</math>) æqualem <math display="inline">dn</math> vel <math display="inline">gk</math>, ut peripheria Aequatoris ad peripheriam paralleli <math display="inline">kmn</math>. Est ergo particula <math display="inline">bh</math> magnitudo Nautica particulæ <math display="inline">gk</math>, et summa particularum omnium <math display="inline">bh</math>, nempe longitudo arcus <math display="inline">ab</math>, magnitudo Nau-<noinclude></noinclude>
kxar8jihv1plvv2zaxiqkdqf563qwic
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/47
104
86502
283155
282878
2026-10-09T14:45:23Z
Sjgallagher2
29663
/* Emendata */
283155
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>tica summæ particularum omnium <math display="inline">gk</math>, id est, arcus <math display="inline">ag</math>. Manente jam Aequatore <math display="inline">abc</math> vel <math display="inline">ABC</math>, concipiatur Sphærica superficies in plano ejus Stereographice depingi; et Polo <math display="inline">p</math> occupante centrum <math display="inline">P</math>, projicientur Meridiani <math display="inline">pga, pdb, pec</math> in totidem rectas <math display="inline">PA, PDB, PEC</math> à centro <math display="inline">P</math> exeuntes, ita ut distantia abinde puncti cujusvis <math display="inline">D</math> vel <math display="inline">A</math>, tangens sit arcus, dimidiati <math display="inline">pd</math> vel <math display="inline">pa</math> quem distantia illa repræsentat. [[File:CotesLogometria Fig47.png|inline|right]]Linea vero Helicoeides <math display="inline">ade</math> convertet se in Spiralem æquiangulam <math display="inline">ADE</math>, polo <math display="inline">P</math> descriptam, et secantem radios suos omnes ad angulum semirectum. Hoc siquidem postulat nota Lex hujusce Projectionis, ut anguli omnes eandem in Plano ac in Sphærica superficie magnitudinem servent. Arcus itaque propositi <math display="inline">ag</math> magnitudo Nautica <math display="inline">ab</math> vel <math display="inline">AB</math>, est ad subtangentem <math display="inline">PF</math> vel huic jam æqualem Sphæræ radium <math display="inline">PC</math>, ut Logarithmus rationis inter <math display="inline">PA</math> et <math display="inline">PD</math>, hoc est, inter tangentes dimidiatorum arcuum <math display="inline">pa</math> et <math display="inline">pd</math>, vel <math display="inline">pa</math> et <math display="inline">pg</math>, ad Modulum Canonis.
Hinc quoniam longitudo Radii est ad longitudinem arcus minuti unius primi, ut 3437.746770784939 etc ad 1, et reciprocus Moduli Canonis est 2.302585092994 etc, atque hi numeri in se multiplicati efficiunt 7915.5704467897819 etc: si magnitudo illa Nautica <math display="inline">AB</math> in minutis primis exhibenda sit, uti mos exigit; subducta tangente artificiali dimidiati arcus <math display="inline">pg</math> à tangente artificiali dimidiati arcus <math display="inline">pa</math>, multiplicetur residuum per numerum 7915.704467897819 etc, et factus dabit partes Meridionales desideratas. Perinde vero se habebit conclusio, sive in Aequatore, sive extra hunc alibi ad utramvis partem locetur punctum <math display="inline">a</math>.
{{nop}}<noinclude></noinclude>
9m5j3is0lz6b3tdcqs65jii597j28q2
Pagina:RogerCotes HarmoniaMensurarum.djvu/48
104
86503
283134
282880
2026-10-09T14:21:58Z
Sjgallagher2
29663
283134
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c|{{x-larger|SCHOLIUM GENERALE.}}
{{dropinitial|I}}N eum potissimum finem præcedentia conscripsi, ut allatis aliquot Exemplis ostenderem, qua commodissima ratione Logarithmorum usus in Geometriam recipi, et ad resolutionem Problematum difficiliorum adhiberi possit. Visum est hoc loco nonnullas adjicere porro constructiones, eodem consilio affectas, quæ mihi ista tractanti subinde sese obviam non invitæ dederunt: ut ita, ex uberiore specimine, de præstantia Methodi hujus Logometricæ judicium feratur.
{{missing image}}
Parabolæ ''Apollonianæ'' <math display="inline">AP</math> sit <math display="inline">A</math> vertex, <math display="inline">F</math> focus, <math display="inline">AQ</math> axis, <math display="inline">PQ</math> ordinatim applicata ad axem. Ducatur <math display="inline">AL</math> quæ bifariam secet <math display="inline">PQ</math> in <math display="inline">L</math>, et productæ adjiciatur <math display="inline">L M</math> quæ sit mensura rationis inter <math display="inline">LA+AQ</math> et <math display="inline">QL</math> ad Modulum <math display="inline">AF</math>: et recta <math display="inline">AM</math> æqualis erit arcui Parabolico <math display="inline">AP</math>.
{{missing image}}
Spiralis ''Archimedea'' <math display="inline">PQ</math> similem habet extensionem in rectam. Sit <math display="inline">Q</math> polus ejus, <math display="inline">QP</math> radius à polo ductus ad Curvæ quodlibet punctum <math display="inline">P</math>, et ad eum radium normalis <math display="inline">QA</math>. Ducatur <math display="inline">LA</math> parallela tangenti Spiralem in <math display="inline">P</math>, quæ radium <math display="inline">PQ</math> bifariam secet in <math display="inline">L</math>; et ponendo <math display="inline">AF</math> ad <math display="inline">QL</math> ut <math display="inline">QL</math> ad <math display="inline">QA</math>, ipsi <math display="inline">AL</math> adjiciatur <math display="inline">LM</math> quæ sit mensura rationis inter <math display="inline">LA+AQ</math> et <math display="inline">QL</math> ad Modulum <math display="inline">AF</math>: et recta <math display="inline">AM</math> æquabitur Spiralis arcui <math display="inline">PQ</math>.
Spiralis ''Reciprocæ'' <math display="inline">AeE</math> sit <math display="inline">A</math> polus, <math display="inline">AB</math> radius primus et infinitus, <math display="inline">CD</math> asymptotos radio primo parallela ad distantiam <math display="inline">AC</math>; et invenienda proponatur hujusce Curvæ longitudo. Inter Spiralem illam vulgarem ''Archimedis'' atque hanc, quam Reciprocam appello, isthæc intercedit differentia, quod cum illius radii sint ut anguli quos faciunt cum radio suo primo, hujus radii à contrario<noinclude></noinclude>
c8jclvd6wtxqli66t10h6urmnd24w0g
283135
283134
2026-10-09T14:22:05Z
Sjgallagher2
29663
283135
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c|{{x-larger|SCHOLIUM GENERALE.}}}}
{{dropinitial|I}}N eum potissimum finem præcedentia conscripsi, ut allatis aliquot Exemplis ostenderem, qua commodissima ratione Logarithmorum usus in Geometriam recipi, et ad resolutionem Problematum difficiliorum adhiberi possit. Visum est hoc loco nonnullas adjicere porro constructiones, eodem consilio affectas, quæ mihi ista tractanti subinde sese obviam non invitæ dederunt: ut ita, ex uberiore specimine, de præstantia Methodi hujus Logometricæ judicium feratur.
{{missing image}}
Parabolæ ''Apollonianæ'' <math display="inline">AP</math> sit <math display="inline">A</math> vertex, <math display="inline">F</math> focus, <math display="inline">AQ</math> axis, <math display="inline">PQ</math> ordinatim applicata ad axem. Ducatur <math display="inline">AL</math> quæ bifariam secet <math display="inline">PQ</math> in <math display="inline">L</math>, et productæ adjiciatur <math display="inline">L M</math> quæ sit mensura rationis inter <math display="inline">LA+AQ</math> et <math display="inline">QL</math> ad Modulum <math display="inline">AF</math>: et recta <math display="inline">AM</math> æqualis erit arcui Parabolico <math display="inline">AP</math>.
{{missing image}}
Spiralis ''Archimedea'' <math display="inline">PQ</math> similem habet extensionem in rectam. Sit <math display="inline">Q</math> polus ejus, <math display="inline">QP</math> radius à polo ductus ad Curvæ quodlibet punctum <math display="inline">P</math>, et ad eum radium normalis <math display="inline">QA</math>. Ducatur <math display="inline">LA</math> parallela tangenti Spiralem in <math display="inline">P</math>, quæ radium <math display="inline">PQ</math> bifariam secet in <math display="inline">L</math>; et ponendo <math display="inline">AF</math> ad <math display="inline">QL</math> ut <math display="inline">QL</math> ad <math display="inline">QA</math>, ipsi <math display="inline">AL</math> adjiciatur <math display="inline">LM</math> quæ sit mensura rationis inter <math display="inline">LA+AQ</math> et <math display="inline">QL</math> ad Modulum <math display="inline">AF</math>: et recta <math display="inline">AM</math> æquabitur Spiralis arcui <math display="inline">PQ</math>.
Spiralis ''Reciprocæ'' <math display="inline">AeE</math> sit <math display="inline">A</math> polus, <math display="inline">AB</math> radius primus et infinitus, <math display="inline">CD</math> asymptotos radio primo parallela ad distantiam <math display="inline">AC</math>; et invenienda proponatur hujusce Curvæ longitudo. Inter Spiralem illam vulgarem ''Archimedis'' atque hanc, quam Reciprocam appello, isthæc intercedit differentia, quod cum illius radii sint ut anguli quos faciunt cum radio suo primo, hujus radii à contrario<noinclude></noinclude>
5nzft40imq980pbnulk0a20syzy4r7x
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/462
104
86529
283089
282913
2026-10-09T13:18:24Z
~2026-54289-56
33437
283089
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Dana G. Canales" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
tur, fuerunt, et qui suspicione caedis, aut conscientia attingi videbuntur, de his <ref> de his, omitelas Hal. </ref> quaestionem haberi.
§ 31.—Quum dominus in itinere esset occisus, de his, qui una cum eo fuerunt, quum occideretur, vel quum una fuissent, profugerunt, supplicium sumendum est; quodsi cum domino nemo fuit, quum occideretur, cessant ista Senatusconsulta.
§ 32.—Impubes servus, vel ancilla nondum viripotens, non in eadem causa erunt; aetas enim excusationem meretur.
§ 33.—Impuberi autem utrum in supplicio tantum parcimus, an vero etiam in quaestione? Et magis est, ut de impubere nec quaestio habeatur; et alias solet hoc in usu observari, ut impuberes non torqueantur; terreri tantum solent, et habena vel ferula caedi.
§ 34.—Excusantur autem servi, qui auxilium tulerunt sine dolo malo; nam si finxit se quis auxilium ferre, vel dicis gratia tulit, nihil hoc commentum ei proderit.
§ 35.—Tulisse autem auxilium non tantum is videtur, qui servavit dominum, hoc est, qui potuit ita opem ferre, ut salvus esset dominus, verum is quoque, qui, quidquid potuit, fecit, tametsi dominus interfectus est, veluti si quis clamavit, ut ad auxilium conveniretur, aut terruit aggressores, atque si quis turbam convocavit, aut si corpus suum obiecit, vel alias corpore suo auxilium tulit.
§ 36.—Non tamen semper, qui clamore usus est, auxilium tulisse videtur; quid enim, si, quum posset manu depellere a domino periculum, ille clamorem inanem elegit? Plectendus utique erit.
§ 37.—Quid, si vulnerati sint servi, quum protegerent dominum? Dicendum est, parci iis debere, nisi si aut ipsi sibi vulnera ista fecerunt data opera, ne punirentur, aut talia vulnera isti acceperunt, ut possent nihilominus opem ferre, si voluissent.
§ 38.—Si dominus mortifere vulneratus supervixerit, nec de quoquam servorum suorum conquestus sit, etiamsi sub eodem tecto fuerunt, tamen parcendum illis erit.
'''2. CALLISTRATUS''' ''libro V. de Cognitionibus.''— Divus Marcus et <ref>(2)</ref> Commodus Pisoni rescripsit in haec verba: «Quum constiterit apud te, Piso carissime, Iulium Donatum, posteaquam conterritus adventu latronum profugerat <ref>(3)</ref> villam suam, vulneratum esse, mox testamento facto purgasse officium servorum suorum, nec pietas pro servis <ref>(4)</ref>, nec sollicitudo heredis obtinere debet, ut ad poenam vocentur, quos absolvit dominus ipse».
'''3. ULPIANUS''' ''libro L.ad Edictum''.—Si quis <ref>(5)</ref> gravi valetudine affectus opem domino ferre non potuerit, subveniendum est ei.
§ 1. Si quis moriens dixisset, a servo vim mortis illatam <ref>(6)</ref>esse sibi, dicendum est, non esse cre-
(1) de his, omítel as Hal.
(2) Vulg.;et , omitela el códice Fl .
(3) ad, inserta la Vulg.
(4) pro servis , omitenlas otros en Hal,
(5) Según nuestra enmienda; in, inserta el códice Fl.; ingravescente, inserta Hal.
(6) Hal.; allatam, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
rx8jy06zx5hyno6pobigcofpncj1bcu
283091
283089
2026-10-09T13:21:40Z
~2026-54516-25
33439
283091
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Dana G. Canales" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
tur, fuerunt, et qui suspicione caedis, aut conscientia attingi videbuntur, de his <ref> de his, omitelas Hal. </ref> quaestionem haberi.
§ 31.—Quum dominus in itinere esset occisus, de his, qui una cum eo fuerunt, quum occideretur, vel quum una fuissent, profugerunt, supplicium sumendum est; quodsi cum domino nemo fuit, quum occideretur, cessant ista Senatusconsulta.
§ 32.—Impubes servus, vel ancilla nondum viripotens, non in eadem causa erunt; aetas enim excusationem meretur.
§ 33.—Impuberi autem utrum in supplicio tantum parcimus, an vero etiam in quaestione? Et magis est, ut de impubere nec quaestio habeatur; et alias solet hoc in usu observari, ut impuberes non torqueantur; terreri tantum solent, et habena vel ferula caedi.
§ 34.—Excusantur autem servi, qui auxilium tulerunt sine dolo malo; nam si finxit se quis auxilium ferre, vel dicis gratia tulit, nihil hoc commentum ei proderit.
§ 35.—Tulisse autem auxilium non tantum is videtur, qui servavit dominum, hoc est, qui potuit ita opem ferre, ut salvus esset dominus, verum is quoque, qui, quidquid potuit, fecit, tametsi dominus interfectus est, veluti si quis clamavit, ut ad auxilium conveniretur, aut terruit aggressores, atque si quis turbam convocavit, aut si corpus suum obiecit, vel alias corpore suo auxilium tulit.
§ 36.—Non tamen semper, qui clamore usus est, auxilium tulisse videtur; quid enim, si, quum posset manu depellere a domino periculum, ille clamorem inanem elegit? Plectendus utique erit.
§ 37.—Quid, si vulnerati sint servi, quum protegerent dominum? Dicendum est, parci iis debere, nisi si aut ipsi sibi vulnera ista fecerunt data opera, ne punirentur, aut talia vulnera isti acceperunt, ut possent nihilominus opem ferre, si voluissent.
§ 38.—Si dominus mortifere vulneratus supervixerit, nec de quoquam servorum suorum conquestus sit, etiamsi sub eodem tecto fuerunt, tamen parcendum illis erit.
'''2. CALLISTRATUS''' ''libro V. de Cognitionibus.''— Divus Marcus et <ref>Vulg.;et , omitela el códice Fl </ref> Commodus Pisoni rescripsit in haec verba: «Quum constiterit apud te, Piso carissime, Iulium Donatum, posteaquam conterritus adventu latronum profugerat <ref>(3)</ref> villam suam, vulneratum esse, mox testamento facto purgasse officium servorum suorum, nec pietas pro servis <ref>(4)</ref>, nec sollicitudo heredis obtinere debet, ut ad poenam vocentur, quos absolvit dominus ipse».
'''3. ULPIANUS''' ''libro L.ad Edictum''.—Si quis <ref>(5)</ref> gravi valetudine affectus opem domino ferre non potuerit, subveniendum est ei.
§ 1. Si quis moriens dixisset, a servo vim mortis illatam <ref>(6)</ref>esse sibi, dicendum est, non esse cre-
(1) de his, omítel as Hal.
(2) Vulg.;et , omitela el códice Fl .
(3) ad, inserta la Vulg.
(4) pro servis , omitenlas otros en Hal,
(5) Según nuestra enmienda; in, inserta el códice Fl.; ingravescente, inserta Hal.
(6) Hal.; allatam, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
ngrjxzo9y22ghr6kujvtzye9x5cke4b
283092
283091
2026-10-09T13:24:21Z
~2026-54516-25
33439
283092
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Dana G. Canales" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
tur, fuerunt, et qui suspicione caedis, aut conscientia attingi videbuntur, de his <ref> de his, omitelas Hal. </ref> quaestionem haberi.
§ 31.—Quum dominus in itinere esset occisus, de his, qui una cum eo fuerunt, quum occideretur, vel quum una fuissent, profugerunt, supplicium sumendum est; quodsi cum domino nemo fuit, quum occideretur, cessant ista Senatusconsulta.
§ 32.—Impubes servus, vel ancilla nondum viripotens, non in eadem causa erunt; aetas enim excusationem meretur.
§ 33.—Impuberi autem utrum in supplicio tantum parcimus, an vero etiam in quaestione? Et magis est, ut de impubere nec quaestio habeatur; et alias solet hoc in usu observari, ut impuberes non torqueantur; terreri tantum solent, et habena vel ferula caedi.
§ 34.—Excusantur autem servi, qui auxilium tulerunt sine dolo malo; nam si finxit se quis auxilium ferre, vel dicis gratia tulit, nihil hoc commentum ei proderit.
§ 35.—Tulisse autem auxilium non tantum is videtur, qui servavit dominum, hoc est, qui potuit ita opem ferre, ut salvus esset dominus, verum is quoque, qui, quidquid potuit, fecit, tametsi dominus interfectus est, veluti si quis clamavit, ut ad auxilium conveniretur, aut terruit aggressores, atque si quis turbam convocavit, aut si corpus suum obiecit, vel alias corpore suo auxilium tulit.
§ 36.—Non tamen semper, qui clamore usus est, auxilium tulisse videtur; quid enim, si, quum posset manu depellere a domino periculum, ille clamorem inanem elegit? Plectendus utique erit.
§ 37.—Quid, si vulnerati sint servi, quum protegerent dominum? Dicendum est, parci iis debere, nisi si aut ipsi sibi vulnera ista fecerunt data opera, ne punirentur, aut talia vulnera isti acceperunt, ut possent nihilominus opem ferre, si voluissent.
§ 38.—Si dominus mortifere vulneratus supervixerit, nec de quoquam servorum suorum conquestus sit, etiamsi sub eodem tecto fuerunt, tamen parcendum illis erit.
'''2. CALLISTRATUS''' ''libro V. de Cognitionibus.''— Divus Marcus et <ref>Vulg.;et , omitela el códice Fl </ref> Commodus Pisoni rescripsit in haec verba: «Quum constiterit apud te, Piso carissime, Iulium Donatum, posteaquam conterritus adventu latronum profugerat <ref>ad, inserta la Vulg.</ref> villam suam, vulneratum esse, mox testamento facto purgasse officium servorum suorum, nec pietas pro servis <ref> pro servis , omitenlas otros en Hal,</ref>, nec sollicitudo heredis obtinere debet, ut ad poenam vocentur, quos absolvit dominus ipse».
'''3. ULPIANUS''' ''libro L.ad Edictum''.—Si quis <ref>Según nuestra enmienda; in, inserta el códice Fl.; ingravescente, inserta Hal.</ref> gravi valetudine affectus opem domino ferre non potuerit, subveniendum est ei.
§ 1. Si quis moriens dixisset, a servo vim mortis illatam <ref>Hal.; allatam, el códice Fl.</ref>esse sibi, dicendum est, non esse cre-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
4nnt7ba3k0mt5fgf0snqg3tpedxv6di
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/454
104
86572
283062
2026-10-09T12:26:23Z
Greys Guzman
33158
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '448 DIGESTO .- LIBRO XXIX : TÍTULO IV sierit sine dolo malo, magis est, ut desinat conveniri. § 6. Quod ergo tempus spectabimus, possideat, necne? Litis contestatae tempus spectari debet. hubiere dejado de poseer sin dolo malo, es más cierto que deja de ser demandado . § 6. Luego ¿å qué tiempo miraremos si posee, ó no? Se debe mirar al tiempo en que fué contestada la demanda . § 7. Certe si vacantia bona quis possederit, et quadrienniu...
283062
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>448
DIGESTO .- LIBRO XXIX : TÍTULO IV
sierit sine dolo malo, magis est, ut desinat conveniri.
§ 6. Quod ergo tempus spectabimus, possideat,
necne? Litis contestatae tempus spectari debet.
hubiere dejado de poseer sin dolo malo, es más cierto que deja de ser demandado .
§ 6. Luego ¿å qué tiempo miraremos si posee,
ó no? Se debe mirar al tiempo en que fué contestada la demanda .
§ 7.
Certe si vacantia bona quis possederit, et
quadriennium praeterierit, indubitate conveniri
poterit ex hac parte Edicti, quia et omisit causam
testamenti , et quia ab intestato possedit, et quidem
sic, ut praescriptione quadriennii tutus sit.
§ 8.
Si patronus ex debita sibi portione heres
scriptus, dato sibi coherede ex alia parte, omiserit
institutionem, quia debita pars eius erat exhausta,
omiserit et coheres , deinde possideat patronus ab
intestato legitimam hereditatem totam, dandam
in eum legatorum actionem, Celsus libro sextodecimo Digestorum ait, quae in Titium competeret,
sufficeretque (1) patrono, quod integram debitam
sibi portionem habeat. Haec autem ita sunt, si coheres collusit cum patrono; aliter enim non esse
patronum cogendum legata praestare, neque enim
interdictum est, ut quis omittat hereditatem, si
sine fraude id fiat .
§ 7. A la verdad, si uno hubiere poseido bienes
vacantes, y hubieren transcurrido cuatro años, indudablemente podrá ser demandado en virtud de
esta parte del Edicto, tanto porque prescindió del
titulo del testamento , como porque poseyó abintestato, y ciertamente de modo, que esté seguro con la
prescripción de cuatro años .
§ 8. Si instituido el patrono heredero de la porción que se le debia, y habiéndosele nombrado un
coheredero de la otra parte, hubiere prescindido
de la institución, porque estaba exhausta la parte
que se le debia, y también hubiere dejado de aceptarla el coheredero , y después el patrono poseyera
abintestato toda la herencia legitima, dice Celso en
el libro décimo sexto del Digesto, que se ha de dar
contra él la acción de los legados , que competeria
contra Ticio , y que al patrono le bastaría tener integra la porción á él debida. Mas esto es asi, si hubo colusión entre el heredero y el patrono; porque
de otra suerte, no ha de ser obligado el patrono á
pagar los legados, porque no está prohibido que
cualquiera deje de aceptar la herencia, si esto lo
hiciera sin fraude.
Hoc Edictum etiam ad contra tabulas bo-
§ 9.-Preferentemente se ha de decir, que este
norum possessionem pertinere, magis dicendum
est, scilicet ut, qui accipiendo (2) contra tabulas
bonorum possessionem liberis parentibusque legata praestaret, si omiserit eam bonorum possessionem, et ab intestato possideat hereditatem, cogatur ea praestare, quae praestaret, si contra tabulas
bonorum possessionem acceperit (3) .
§ 9.
Edicto pertenece también á la posesión de los bienes contra el testamento , esto es , que el que recibiendo contra el testamento la posesión de los bienes pagaria á los descendientes y á los ascendientes los legados, si hubiere dejado de aceptar la
posesión de los bienes, y poseyera la herencia abin .
testato, sea obligado à pagar los que pagaria, si
contra el testamento hubiere recibido la posesión
de los bienes .
§ 10. Si libertas sub conditione fuerit data: «si
decem dederit», et omissa causa testamenti fuerit ,
non aliter libertas competet, quam si conditioni
paritum sit.
§ 10. Si se hubiere dado la libertad bajo esta
condición: « si hubiere dado diez » , y se hubiere prescindido del titulo del testamento , no competerá la
libertad de otra suerte , que si se hubiera cumplido
la condición.
Qui-
7. MARCELO; Digesto, libro XII. - Uno institu-
dam Titium et Maevium instituit heredes, et cen-
actionem Titius postulabit; idem, si utrique le-
yó herederos á Ticio y á Mevio, y le legó cien à Ticio, y ambos adieron la herencia habiendo prescindido del testamento ; Ticio no pedirá honradamente
la acción de los legados; y lo mismo, si a ambos les
gasset.
hubiese dejado legados.
7. MARCELLUS libro XII. Digestorum.
tum Titio legavit, uterque omisso (4) testamento
legitimam adiit hereditatem; non probe legatorum
8. ULPIANUS libro L. ad Edictum . - Si quis
8. ULPIANO; Comentarios al Edicto, libro L.-
sub conditione dandorum decem, vel qua alia,
quae in dando vel in faciendo fuit, heres institutus
omissa causa testamenti ab intestato possideat hereditatem , videndum est, an huic, in cuius persona
conditio collata est, subveniri debeat; et magis
est, ne subveniatur, neque enim legatarius est ;
Si instituido uno heredero bajo la condición de dar
diez, ó bajo otra cualquiera, que consistió en dar ó
en hacer, poseyera abintestato la herencia habien-
do prescindido del titulo del testamento, se ha de
ver, si se deberá auxiliar á este á cuya persona fuc
referida la condición ; y es más cierto que no se le
auxilia, porque no es legatario;
9. PAULUS libro XLV. ad Edictum.-sed et si
9. PAULO; Comentarios al Edicto, libro XLV.
adhuc parendi conditioni tempus habeat, hac par-
-pero aun si tuviese todavia tiempo de cumplir la
condición, no está obligado por esta parte del Edicto.
te Edicti non tenetur .
10. ULPIANUS libro L. ad Edictum . - Si non
10. ULPIANO; Comentarios al Edicto, libro L.-
solus, sed cum alio possidet hereditatem is, qui
omisit causam testamenti, rectissime Iulianus ait,
quod et Marcellus probat, dandam in ipsum quo-
Si no solo , sino con otro, poseyera la herencia el
(1) sufficereque, Hal.
(2) Taur. según corrección del códice Fl.; accipienda, la
escritura original, Br ,
que prescindió del titulo del testamento, con mu-
chisima razón dice Juliano, y lo aprueba también
(3) Vulg.; accepit, el códice Fl.
(4) Hal. Vulg.; amissa, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
7tojq52aey458gr26vqpgdewjypn5am
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/718
104
86573
283063
2026-10-09T12:37:38Z
Romel89
33160
/* Emendata */
283063
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 3.—Inest autem conditio legati, veluti quum ita
legamus: «quod ex Arescusa (1) natum fuerit,
heres dato», aut: «fructus, qui ex eo fundo percepti
fuerint, heres datos», aut: «servum, quem alii non
legavero, Seio dato».
2. ULPIANUS libro V. ad Sabinum.—Conditio-
num quaedam sunt, quae quandoque impleri pos-
sunt etiam vivo testatore, utputa: «si navis ex Asia
venerit», nam quandoque venerit navis, conditioni
paritum videtur; quaedam, quae non nisi post mor-
tem testatoris: «si decem dederit, si Capitolium
ascenderit», nam, ut pareatur quis conditioni vi-
deatur, etiam scire debet hanc conditionem inser-
tam; nam, si fato fecerit, non videtur obtemperasse
voluntati.
3. IDEM libro VI. ad Sabinum.—Obtinuit, im-
possibiles conditiones testamento adscriptas pro
nullis habendas.
4. POMPONIUS libro III. ad Sabinum.—Si his
legatum est, quibus patronus legata praestat, tem-
perare debet Praetor conditionem, ut et patrono,
et heredibus scriptis pro portione dentur conditio-
nes explendae gratia.
§ 1.—Si ita scriptum sit: «si in quinquennio
proximo Titio filius natus non erit, tum decem
Seiae (2) heres dato», si Titius ante mortuus sit, non
statim Seiae (3) decem deberi, quia hic articu-
lus stans extremi quinquennii tempus significat.
5. PAULUS libro III. ad Sabinum.—Conditioni-
bus pupillus et iis tutoris auctoritate parere po-
test, nec quem moveri, quod expleta conditione
necessarius heres aliquando esse potest; nam hoc
iure potestatis fieri, non conditionis expletae.
§ 1.—Item servus vel filiusfamilias sine iussu
patris vel domini conditioni impleri possunt,
quia eo facto nemo fraudatur.
6. POMPONIUS libro III. ad Sabinum.—Multa
testamento non committitur ab herede, vel legata-
rio, vel eo, qui ex ultima voluntate aliquid lucratus
est, qui ius alicuius arbitratu monumentum facere
iussus sit, si is, cuius arbitrium sit, non vivat, vel
adesse non possit, aut rei (4) arbitrari nolit.
§ 1.—Si servos certos quis manumisisset, heres
esse iussus erat; quibusdam ex his ante mortuis,
Neratius respondit, defici eam conditionem, nec ae-
stimabat, pareri posset conditioni, necne. Sed Ser-
vius respondit, quum ita esset scriptum: «si filia et
mater mea vivent, altera iam mortua, non defici
conditionem; idem est et apud Labeonem scriptum.
Sabinus quoque et Cassius, quasi impossibiles ea
conditiones in testamento positas pro non scriptis
esse; quae sententia admittenda est.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
nei1i9zthjk8gmiagjwcr97jc04n415
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/719
104
86574
283065
2026-10-09T12:40:12Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '7. ULPIANUS libro XVIII. ad Sabinum.—Mu- cianae cautionis utilitas (1) consistit in conditioni- bus, quae in non faciendo sunt conceptae, utputa: «si in Capitolium non ascenderit, si Stichum non manumiserit», et in similibus; et ita Aristoni, et Neratio, et Iuliano visum est; quae sententia et Constitutione Divi Pii comprobata est. Nec solum in legatis placuit, verum in hereditatibus quoque idem remedium admissum est. § 1.—Unde si uxor marit...
283065
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>7. ULPIANUS libro XVIII. ad Sabinum.—Mu-
cianae cautionis utilitas (1) consistit in conditioni-
bus, quae in non faciendo sunt conceptae, utputa:
«si in Capitolium non ascenderit, si Stichum non
manumiserit», et in similibus; et ita Aristoni, et
Neratio, et Iuliano visum est; quae sententia et
Constitutione Divi Pii comprobata est. Nec solum
in legatis placuit, verum in hereditatibus quoque
idem remedium admissum est.
§ 1.—Unde si uxor maritum suum, cui dotem
promiserat, ita heredem scripserit ex parte: «si
dotem, quam ei promisi, neque petierit, neque exce-
perit», denuntiare eum posse coheredi, paratum se
accepto facere dotem, vel cavere, et ita adire posse
hereditatem. Sed si ex asse sit institutus maritus
sub ea conditione, quoniam non est, quod caveat,
non impediri eum, quominus adeat hereditatem;
nam iure ipse videtur impleta conditio eo, quod
non est, quem possit de dote convenire ipse adeun-
do hereditatem.
8. POMPONIUS libro V. ad Sabinum.—Si quis
ita legaverit: «dum uxor mea cum filio erit, heres
meus ei tantum datos, si ea latitans patronum de
medio discessit, ut tamen consultum reuneret ha-
bendi secum liberos, deberi ei legatum, Trebatius
et Labeo aiunt, quia non omne momentum exigen-
dum sit, ut cum liberis sit, sed si (2) eam men-
tem, et id propositum habeat, ne filium a samet di-
mittat, neve per eam stet, quominus cum ea filius
educetur.
9. ULPIANUS libro XX. ad Sabinum.—Solemus
dicere, eum, qui in tempus liberorum uxori legat,
de his non sensisse, quos iam tunc uxor habuit,
quum testator maritus.
10. IDEM libro XXIII. ad Sabinum.—Haec con-
ditio: «filiae meae, quum nupserit», talis est, ut,
quod potestas est, impleri solummodo conditionem
voluerit, non satis egerit (3), quando; et ideo, et
si vivo testatore nupserit post testamentum factum,
impleta conditio videtur, praesertim quum condi-
tio haec talis est, ut semel impleri debeat. Sed
enim non omnes coniunctiones impleri conditio-
nem, puta enim nondum nubilis aetatis in domum
mariti deducta non paruit conditioni; sed et si
coniuncta sit, cuius nuptiis ei interdictum sit, idem
dicemus. Ac tamen nubendo postea parere condi-
tioni possit, quasi non nupserit, dubitari potest. Et
si testator de primo nuptiali iugo sensit, puto de-
fectam conditione (4); benigne tamen dici potest,
si ea sic legatum est: «quum pubes erit», simili modo
hoc erit dicendum.
§ 1.—Si sic legatum sit: «si navis ex Asia vene-
rit», et ignorante testatore navis venerit testamenti
facti tempore, placuit, pro impleta haberi. Et si
ea sic legatum est: «quum pubes erit», simili modo
hoc erit dicendum.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
it774dnfbyl7kk3hg6jt1p1y1p14782
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/753
104
86575
283069
2026-10-09T12:43:32Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ratione praestari debere dicitur; sed res ita expe- dietur, si, quum quadringenta haberet, testamento quadringenta, codicillis centum legaverit, ex quin- ta parte, id est octoginta, quae ad legatarium ex codicillis pervenirent, si Falcidiam non paterétur, quartam, id est viginti, heres retinebit. 18. PAULUS libro XI. Quaestionum.—Filius- familias, qui militaverat, decedens patris sui fidei commisit (1) codicillis, ut peculium suum castren- s...
283069
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>ratione praestari debere dicitur; sed res ita expe-
dietur, si, quum quadringenta haberet, testamento
quadringenta, codicillis centum legaverit, ex quin-
ta parte, id est octoginta, quae ad legatarium ex
codicillis pervenirent, si Falcidiam non paterétur,
quartam, id est viginti, heres retinebit.
18. PAULUS libro XI. Quaestionum.—Filius-
familias, qui militaverat, decedens patris sui fidei
commisit (1) codicillis, ut peculium suum castren-
se Titio post mortem restitueret; quaerebatur, an
ut heres quartam deducere possit. Dixi, legem
Falcidiam inductam esse a Divo Pio etiam in in-
testatorum successionibus propter fideicommissa,
sed in proposito nec hereditatibus esse, quamvis
placeret mihi, extraneo herede instituto fieri here-
ditatem aditione eius; nam quum apud patrem re-
manet, ius pristinum durat, si peculium est. Nec
huic contrarium est, quod in testamento eius, qui
apud hostes decessit, exercetur Falcidia; nam fictio
legis Corneliae et hereditatem, et heredem facit.
Sed ego non dubitare, quin debeat id quoque in-
dulgeri legis beneficium, siquidem quasi (2) patris-
familias bona restituere cogitur, et heres scriptus
omissa ex testamento aditione exemplo Edicti le-
gatorum nomine conveniétur.
§ 1.—His consequens erit, ut, si ex fructibus
medio tempore quartam, et quartae fructus habue-
rit pater, ei quam Trebellianum Senatusconsultum
inducamus, et utiles actiones exerceri possint, fiat-
que hereditas post restitutionem.
19. SCAEVOLA libro VIII. Quaestionum.—Si
dignum decem fundum damnetur heres quinque
vendere, sine dubio quinque erunt imputanda Fal-
cidiae.
20. IDEM libro IX. Quaestionum.—Si a servo
meo heres institutus mihi legetur, et mihi acquira-
tur hereditas, negat Maecianus, id legatum in Fal-
cidia computari, quia non debeatur.
21. PAULUS libro XII. Quaestionum.—Si pu-
pillus, qui sine tutore auctore decem mutuo dato
aunt, legatum a creditore mereri sub hac condi-
tione, si decem, quae accepit, heredi reddiderit, una
numeratione et impleri conditionem, et libera-
tur naturali obligatione, ut etiam in Falcidia he-
redi imputentur, quamvis non imputaretur, si tan-
tum conditionis implendae causa data fuisset.
Adeo autem et solvere videtur, ut repudiato lega-
to, vel Sticho, qui legatus est, mortuo, nihil repe-
tere possit.
§ 1.—Si ego et servus meus heredes instituti
simus ex diversis partibus, nec a servo erogatus
dodrans his, quibus a me legatum est, contra Fal-
cidiam prodert, quod ex portione servi ad me
pervenit supra Falcidiam, dicto portione. Ex con-
trario si servo meo servus, et mihi decem legata
fuerint, servi Falcidia ex decem mihi legatis non<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
md6sao1c0sotudooxutalirv1e7p5vy
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/754
104
86576
283075
2026-10-09T12:50:59Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'tenetur exemplo eodem Falcidiae; nam quartam retineo ex persona servi, quamvis de mea portione nihil exhaustum sit. 22. IDEM libro XVII. Quaestionum.—Nesen- nius Apollinaris Iulio Paulo. Ex facto, domine, species eiusmodi incidit: Titia filias suas tres nu- mero aequis ex partibus scripsit heredes, et a sin- gulis legata invicem dedit, ab una tamen ita lega- vit tam coheredibus eius, quam extraneis, ut Falcidiae sit locus; quaero, an adversu...
283075
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>tenetur exemplo eodem Falcidiae; nam quartam
retineo ex persona servi, quamvis de mea portione
nihil exhaustum sit.
22. IDEM libro XVII. Quaestionum.—Nesen-
nius Apollinaris Iulio Paulo. Ex facto, domine,
species eiusmodi incidit: Titia filias suas tres nu-
mero aequis ex partibus scripsit heredes, et a sin-
gulis legata invicem dedit, ab una tamen ita lega-
vit tam coheredibus eius, quam extraneis, ut
Falcidiae sit locus; quaero, an adversus coheredes
suas (1), a quibus legata et ipsa accepit, uti possit
Falcidia, et, si non possit, vel doli exceptione sum-
movenda sit (2), quemadmodum adversus extra-
neos computatio Falcidiae iniri possit. Respondi:
id quidem, quod a coherede legatorum nomine
percipitur, non solet legatariis proficere, quominus
Falcidiam patiantur, sed quum is, qui legatum
praestiturus est, ab eodem aliquid ex testamento
petit, non est audiendus desiderans, uti adversus
eum Falcidiae beneficio, si id, quod perceptus
est ex voluntate testatoris suppleat, quod deducere
desiderat. Plane ceteris legatariis non universum,
quod coheredi praestat, imputabit, sed quantum
daturus esset, si nihil ab eo perciperet.
§ 1.—Servo herede instituto, si a domino fidei-
commissa, a servo legata data sunt, prius ratio le-
gatorum habenda est, deinde ex eo, quod superest,
fideicommissorum. Dominus enim ideo tenetur,
quod ad eum pervenit; pervenit autem, quod de-
ductis legatis superest; plane Falcidiam exercet.
§ 2.—Sed et si dominus omissa hereditatis adi-
tione servum sibi substitutum adire iussit, prius
erogantur, quae ab ipso domino data sunt, tunc
eorum, quae a servo relicta sunt, ratio initur, si
patitur Falcidia.
§ 3.—Si debitori liberatio legata sit, quamvis sol-
vendo non sit, totum legatum computetur, licet
nomen hoc non augeat hereditatem, nisi ex even-
tu. Igitur si Falcidia locum habeat, hoc plus videbi-
tur legatum, quod huic legatum esset, cetera quo-
que minuentur legata per hoc, et ipsum hoc per
alia; capere enim videtur eo, quod liberatur.
§ 4.—Sed si alii hoc nomen legetur, nullum le-
gatum erit, nec ceteris contribuetur.
23. SCAEVOLA libro XV. Quaestionum.—Si
fundus mihi legetur et via, in Falcidiae ratione, si
tantum sit in via, quantum (3) amplius est in Fal-
cidia, integer fundus capietur, et via perit. Sed si
via legetur, nec solvendo sit hereditas, non debe-
bitur. Videndum etiam, si fundo et via legato mi-
nus ex utroque desideret (4), quam sit viae pre-
tium; potest coacta ratione dici, non tantum
fundum solidum capi, sed etiam, (5) ut doli exceptio
tantum sarciat, quantum deest, ne plus habeat,
quam Falcidia desiderat, ut tunc solum via inter-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
jdba25rvpqtpx1ng3qwnn7z5who787z
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/755
104
86577
283076
2026-10-09T12:52:59Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'cidat, quoties plus Falcidia desiderat, quam est viae pretium. 24. PAULUS libro XIV. (1) Responsorum res- pondit.—Falcidiae legis rationem, si haberi opor- tet, ita habendum, ac si hae res, quae ab herede subtractae sunt, in hereditate relictae non fuis- sent. § 1.—Idem respondit, partus ancillarum ante diem fideicommissi editos ad heredes eius, qui ro- gatus est, pertinere, eosque in quartam et in quartae fructus computandos, si de lege Fa...
283076
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>cidat, quoties plus Falcidia desiderat, quam est
viae pretium.
24. PAULUS libro XIV. (1) Responsorum res-
pondit.—Falcidiae legis rationem, si haberi opor-
tet, ita habendum, ac si hae res, quae ab herede
subtractae sunt, in hereditate relictae non fuis-
sent.
§ 1.—Idem respondit, partus ancillarum ante
diem fideicommissi editos ad heredes eius, qui ro-
gatus est, pertinere, eosque in quartam et in quartae
fructus computandos, si de lege Falcidia quaestio
intercedat.
§ 2.—Idem respondit, fructus ex propria re he-
redis, quae legata est, post (2) diem fideicommissi
cedentem perceptos, etsi non sint restituendi fidei-
commissario, heredi in quartam imputari non
solere.
25. SCAEVOLA libro IV. Responsorum.—Mari-
tum suum et filium communem aequis partibus
heredes instituit; quaesitum est, an in ratione le-
gis Falcidiae imputandum sit marito, quod ad eum
ex eadem hereditate per filium pervenit. Respon-
dit, si ex institutione filii tantum retineat (3), quan-
tum ad Falcidiam satis sit, nihil quartae nomine
deducendum.
§ 1.—A liberto, cui fundum legaverat, per fidei-
commissum Seiae annua decem dedit; quaesitum
est, si lex Falcidia liberti legatum minuerit, an
Seiae quoque annuum fideicommissum minutum
videatur, quum reditus largitur annuam praesta-
tionem. Respondit, secundum ea, quae proponc-
rentur, non videri minutum, nisi alia mens testato-
ris probetur.
26. IDEM libro V. Responsorum.—Lineam mar-
garitorum (4) trigintaquinque legavit, quae linea
apud legatarium fuerat mortis tempore; quaero, an
ea linea heredi restitui deberet propter legem Fal-
cidiam. Respondit, posse heredem consequi, ut ei
restituatur, ac, si malit, posse vindicare partem in
ea linea, quae propter legis Falcidiae rationem de-
beret remanere.
§ 1.—Quaesitum est, an pretium statuarum Fal-
cidiam (5) pati debeat. Respondit, debere.
27. IDEM libro VI. Responsorum.—«Seius et
Agerius (6), si intra diem trigesimum mortis meae
Reipublicae nostrae caverint, contentos se futuros
tot aureis legis Falcidiae beneficio omisso, here-
des mihi sunto; quos invicem substituo; quodsi
noluerint, vel non cavissent, exheredes sun-
to»; quaesitum est, an heredes instituti hereditatem
adire possint, si conditioni parere nolunt,
quum habeant substitutos eadem conditione prae-
scripta. Respondit, Seium et Agerium primo loco<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
9uz2f7pnlsu6ylgxk2sh3obuqhtox4t
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/756
104
86578
283077
2026-10-09T12:54:53Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'institutos perinde adire posse, ac si ea conditio, quae fraudis causa adscripta est, adscripta non esset. 28. MAECIANUS libro I. Fideicommissorum.— Pater quoque in legatis, quae filius ei dedit alio herede instituto, legis Falcidiae rationem patitur. 29. PAULUS (1) libro II. Fideicommissorum.— Si a me tibi fideicommissum vel legatum est, tuque id post tempus rogatus sis mihi restituere, non puto, hoc imputandum esse in Falcidiam, quia in- c...
283077
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>institutos perinde adire posse, ac si ea conditio,
quae fraudis causa adscripta est, adscripta non
esset.
28. MAECIANUS libro I. Fideicommissorum.—
Pater quoque in legatis, quae filius ei dedit alio
herede instituto, legis Falcidiae rationem patitur.
29. PAULUS (1) libro II. Fideicommissorum.—
Si a me tibi fideicommissum vel legatum est, tuque
id post tempus rogatus sis mihi restituere, non
puto, hoc imputandum esse in Falcidiam, quia in-
cipio postea quasi fideicommissarius id recipere.
30. MAECIANUS libro VIII. Fideicommissorum.
—In ratione legis Falcidiae mortes servorum cete-
rorumque animalium, furta, rapinae, incendia, rui-
nae, naufragia, vis hostium, praedonum, latronum,
debitorum facta pecora nomina, in summa quod-
cunque damnum, si modo culpa legatarii careant,
heredi percunt, quemadmodum ad heredis fuerunt
pertinent fructus, partus ancillarum, et quae per
servos acquisita sunt, et stipulationes, rerum tra-
ditiones, legata, hereditatesve his datae, ceterae
donationes, item servitutes, quibus liberata prae-
dia pretiosiora fierent, actionesque acquisitae, ut
furti, damni iniuriae, similesque, quorum nihil in
rationem legis Falcidiae cadit.
§ 1.—Vendere autem vel emere iussus certo
pretio fundum aliamve quampiam rem, in legis
Falcidiae ratione, quum, quantum sit legatum, re-
quiratur, tantum ex nomine inducetur (2), quanto
pluris minorisve sit res ea quantitate, quam quo
pretio testator accipi darive iussit, sed (3) ei qui-
dem portioni, quae legatis deductis facienda erit,
amplius deducetur, quippe non nostri causa eum
id (4) pretium; sed eo deducto pretium reliquum
legatum esse intellectum est.
§ 2.—Rursus (5) diligenter animadvertendum
est, ne, quod dicitur, damna post mortem testatoris
illata ad solum heredem respicere, usquequaque et
sine ulla distinctione recipiatur; quod enim remota
lege Falcidia in totum iuris foret, hoc idem fore
in ea parte, quae lege Falcidia constituerit, hoc
enim attinet, damna postea facta non deduci, ne
amota portio legatis ideo commissis detrahatur.
§ 3.—Verum est autem, his solis, quae pondere,
numero, mensura constant, nec damno postea inci-
dente ex portione, quae fieri solet (6) ad aestima-
tionem eorum honorum, quae mortis tempore fue-
runt, quidquam detrahi.
§ 4.—Certis vero corporibus et iis ipsis ita reli-
ctis: speciebus, quam in illa area, vinum, quod in
illis dolis, pondus argenti, quod in illis horreis
habeos, si sine culpa heredis deperierunt, vel de-
teriora sunt facta, proculdubio aut nihil debebitur,
aut eorum, quae exstabunt, qualia erunt, ea portio<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
lyve7nqzh67njkvl0yvevvjrhwk2xml
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/720
104
86579
283078
2026-10-09T12:59:17Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '11. PAULUS libro IV. ad Sabinum.—Si iam fa- cta sint, quae conditionis loco ponuntur, et sciat testator, quae iterum fieri possunt, exspectentur, ut fiant, si vero nesciat, praesenti (1) debeantur. § 1.—Item sciendum est, promiscuas conditiones post mortem impleri oportere, si in hoc fiant, ut testamento pareatur, veluti: «si Capitolium ascen- derit», et similia, non promiscuas, etiam vivo te- statore existere posse, veluti: «si Titius Consu...
283078
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>11. PAULUS libro IV. ad Sabinum.—Si iam fa-
cta sint, quae conditionis loco ponuntur, et sciat
testator, quae iterum fieri possunt, exspectentur,
ut fiant, si vero nesciat, praesenti (1) debeantur.
§ 1.—Item sciendum est, promiscuas conditiones
post mortem impleri oportere, si in hoc fiant, ut
testamento pareatur, veluti: «si Capitolium ascen-
derit», et similia, non promiscuas, etiam vivo te-
statore existere posse, veluti: «si Titius Consul
factus fuerit».
12. ULPIANUS libro XXIV. ad Sabinum.—Si
ita legatum sit: «quoniam filius maior ex arca mea
decem sustulit, heres minor filius decem e medio
sumito», debetur legatum, quia idcirco relictum
est, ut conditio filiorum exaequaretur; et sane haec
causa est, nam causa in praeteritum, poena in fu-
turum confertur.
13. PAULUS libro V. ad Sabinum.—Si fundus
alicui legatus fuerit, si pupillo vel furioso pecuniam
dedisset, videtur expresse conditionem, curatori
vel tutori dando.
14. POMPONIUS libro VIII. ad Sabinum.—«Ti-
tius, si statuas in municipio posuerit, heres esto»;
si paratus est ponere, sed locus a municipibus ei
non datur, Sabinus, Proculus, heredem eum fore,
et in legato idem iuris esse dicunt.
15. ULPIANUS libro XXXV. ad Sabinum.—Cui
fuerit sub hac conditione legatum: «si in familia
nupsisset», videtur impleta conditio statim atque
ducta est uxor, quamvis nondum in cubiculum ma-
riti venerit; nuptias enim non concubitus, sed con-
sensus facit.
16. CAIUS libro I. de testamentis ad Edictum
Praetoris.—In his, quae extra testamentum incur-
rerent, possunt res ex bono et aequo interpretatio-
nem capere. Ea vero, quae ex iure testamento
orirentur (2), necesse est secundum scripti iuris
rationem expediri.
17. IDEM libro II. de legatis ad Edictum Prae-
toris (3).—Demonstratio falsa est, veluti si ita scri-
ptum fuerit: «Servum Stichum, quem de Titio emi;
fundum Tusculanum, qui mihi a Seio donatus est»;
nam si constat, de quo homine, de quo fundo sen-
serit testator, ad rem non pertinet, si is, quem
emisse significavit, donatus esset, aut, quem dona-
tum sibi esse significaverat, emeritus.
§ 1.—Igitur et si ita servus legatus sit: «Stichum
coquum, Stichum sutorem Titio lego», licet neque
coquus, neque sutor sit, ad legatarium pertinebit,
si de eo sensisse testatorem conveniat; nam et si
in persona legatarii designanda aliquid erratum
fuerit, constat autem, cui legare voluerit, perinde<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
p12kvf3w6rbi3g0oghj0wsl7utu9pw7
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/721
104
86580
283080
2026-10-09T13:02:39Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'valet legatum, ac si nullus error interveniret. § 2.—Quod autem iuris est in falsa demonstra- tione, hoc vel magis est in falsa causa, veluti ita: «Titio fundum do, quia negotia mea curavit», item: «fundum Titius filius meus praecipito, quia frater eius ipse ex arca tot aureos sumsit; licet enim frater huius pecuniam ex arca non sumsit, utile legatum est. § 3.—At si conditionaliter concepta sit causa, veluti hoc modo: «Titio, si negotia mea...
283080
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>valet legatum, ac si nullus error interveniret.
§ 2.—Quod autem iuris est in falsa demonstra-
tione, hoc vel magis est in falsa causa, veluti ita:
«Titio fundum do, quia negotia mea curavit», item:
«fundum Titius filius meus praecipito, quia frater
eius ipse ex arca tot aureos sumsit; licet enim
frater huius pecuniam ex arca non sumsit, utile
legatum est.
§ 3.—At si conditionaliter concepta sit causa,
veluti hoc modo: «Titio, si negotia mea curavit,
fundum do; Titius, filius meus, si frater eius cen-
tum ex arca sumsit, fundum praecipito», ita utile
erit legatum, si et ille negotia curavit, et huius
frater centum ex arca sumsit.
§ 4.—Quodsi cui in hoc legatum sit, ut ex eo
aliquid faceret, veluti monumentum testatori, vel
opus, aut opulum municipibus faceret, vel ex eo
ut partem alii restitueret, sub modo legatum vi-
detur.
18. IDEM libro XVIII. ad Edictum provincialc.—
Is, cui sub conditione non faciendi aliquid relictum
est, id est caveri debet Muciana cautione, ad
quem iure civili deficiente conditione hoc legatum,
eave hereditas pertinere potest.
19. ULPIANUS libro V. Disputationum.—In con-
ditionibus primum locum voluntas defuncti obti-
net, eaque regit conditiones; denique et in ea con-
ditione: «si filia mea cum Titio nupta erit», placuit,
non semper mortis tempus observari, sed volun-
tate patrocinante tardius produci.
§ 1.—Haec scriptura: «si Primus heres erit, dam-
nas esto dare, pro conditione non est accipien-
da; magis enim demonstravit testator, quando
legatum debeatur, quam conditionem inseruit, nisi
forte hoc animo fuerat testator, ut faceret condition-
nem. Proinde nec illud dicendum erit facere con-
ditionem: quidquid mihi Ephesi oportet dari, hoc
do lego. Sed si sic leget: «si Primus mihi heres
non erit, damnas esto Secundus dare», et Primus
heres exstitit, legatum non debebitur; si Primus
adierit cum Secundo, non exstitisse conditionem,
nequaquam ambigendum est.
§ 2.—Si patronus contra tabulas bonorum pos-
sessione accepta debitam portionem occupet, lega-
ta, quae ab eo data sunt: «si patronus heres non
erit», non debet coheres patroni praestare. (1)
§ 3.—Si a Primo ita legatum est: «si Secundus
heres non erit, viginti Titio dato», simili modo a
Secundo eidem Titio ita legatum est: «si Primus
heres non erit», et ambo heredes exstiterint, legati
conditio deficiet; si alter heres exstitit, alter heres
non exstitit, legatum debebitur.
20. (2) MARCELLUS apud Iulianum libro XXVII.
Digestorum notat.—Non dubitamus, quin turpes<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
lcfflvoqo1mop0jb6gve857honfiu9q
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/722
104
86581
283082
2026-10-09T13:06:44Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'conditiones remittendae sint (1), quo in numero plerumque sunt etiam iurisiurandi. 21. [20.] IULIANUS libro XXXI. Digestorum.— Multum interest, conditio facti, an iuris esset; nam huiusmodi conditiones: «si navis ex Asia venerit, si Titius Consul factus erit», quamvis impletae es- sent, impedient heredem circa adeundam heredi- tatem, quamdiu ignoraret, eas impletas esse. Quae vero ex iure venient, in his nihil amplius exigen- dum, quam ut im...
283082
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>conditiones remittendae sint (1), quo in numero
plerumque sunt etiam iurisiurandi.
21. [20.] IULIANUS libro XXXI. Digestorum.—
Multum interest, conditio facti, an iuris esset; nam
huiusmodi conditiones: «si navis ex Asia venerit, si
Titius Consul factus erit», quamvis impletae es-
sent, impedient heredem circa adeundam heredi-
tatem, quamdiu ignoraret, eas impletas esse. Quae
vero ex iure venient, in his nihil amplius exigen-
dum, quam ut impletae sint, veluti si quis se filium-
familias existimat, quum sit paterfamilias, poterit
acquirere hereditatem; quare et ex parte heres
scriptus, qui ignorat, an tabulae testamenti apertae
sint, adire hereditatem poterit.
22. [21.] IDEM libro XXXV. Digestorum.—Quo-
ties sub conditione mulieri legatur, si non nupse-
rit, et eiusdem fidei commissum sit, ut Titio resti-
tuat, si nubat, commode statuitur, et si nupserit,
legatum eam petere posse, et non esse cogendam
fideicommissum praestare.
23. [22.] IDEM libro XLIII. Digestorum.—Qui
duobus heredibus decem dare iussus est, et fun-
dum sibi habere, verius est, ut conditionem scin-
dere non possit, no etiam legatum scindatur. Igitur
quamvis alteri quinque dederit, nullam partem
fundi vindicabit, nisi alteri quoque adeunti heredi-
tatem reliqua quinque numeraverit, aut illo omit-
tente hereditatem ei, qui solus adierit hereditatem,
tota decem dederit.
24. [23.] IDEM libro LV. Digestorum.—Iure
civili receptum est, quoties per eum, cuius inter-
est conditionem (2) impleri, fit, quominus implea-
tur, ut perinde habeatur, ac si impleta conditio
fuisset; quod plerique et ad legata, et ad heredum
institutiones perduxerunt. Quibus exemplis stipu-
lationes quoque committi quidam recte putaverunt,
quum per promissorem factum esset, quo minus
stipulator conditioni pareret.
25. [24.] IDEM libro LXIX. Digestorum.—Quam
vir uxori, quandoque liberos habebit, fundum le-
gat, si mulier divortio facto liberos ex alio procrea-
verit, deinde soluto secundo matrimonio ad priorem
maritum redierit, non intelligitur expleta conditio,
quod testatorem verisimile non est de his liberis
sensisse, qui se vivo ex alio auscepti fuissent.
26. [25.] IDEM libro LXXXII. Digestorum.—
Haec scriptura: «si viginti dederit, aut iuraverit se
aliquid facturum», unam conditionem exprimit ha-
bentem duas partes; quare, si quicunque heres
scriptus erit sub conditione, si iuraverit, se decem
daturum, aut monumentum facturum, quamvis
verbis Edicti ad hereditatem vel legatum admitta-
tur, tamen compellitur facere id, quod facturum
se iurare iussus est, solo iureiurando remisso.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
907e4zapt87pdq8ifr0v8p1ao7lh3df
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/723
104
86582
283083
2026-10-09T13:09:00Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 1.—Quum eadem res alteri pure, alteri sub conditione legatur, aut quum alter pure, alter sub conditione heres scriptus est, pars legati vel here- ditatis deficiente conditione accrescit etiam here- di eius, cui pure legatum vel hereditas data est, si tamen hereditas eius adita fuerit. 27. [26.] ALFENUS VARUS libro V. Digesto- rum.—In testamento quidam scripserat, ut sibi mo- numentum ad exemplum eius, quod in via Salaria esset Publii Septi...
283083
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 1.—Quum eadem res alteri pure, alteri sub
conditione legatur, aut quum alter pure, alter sub
conditione heres scriptus est, pars legati vel here-
ditatis deficiente conditione accrescit etiam here-
di eius, cui pure legatum vel hereditas data est, si
tamen hereditas eius adita fuerit.
27. [26.] ALFENUS VARUS libro V. Digesto-
rum.—In testamento quidam scripserat, ut sibi mo-
numentum ad exemplum eius, quod in via Salaria
esset Publii Septimii Demetrii, fieret, nisi factum
esset, heredes magna pecunia multari (1); et quum
id monumentum Publii Septimii Demetrii nullum
reperiebatur, sed Publii Septimii Damae erat, ad
quod exemplum suspicabatur (2), eum, qui testa-
mentum fecerat, monumentum sibi fieri voluisse,
quaerebant heredes, cuiusmodi monumentum se
facere oporteret, et si ob eam rem nullum monu-
mentum fecissent, quia non reperirent, ad quod
exemplum facerent, num poena tenerentur. Re-
spondit, si intelligeretur, quod monumentum de-
monstrare voluisset is, qui testamentum fecisset,
tametsi in scriptura non tam (3) esset, tamen ad
id, quod ille se demonstrare animo sensisset, fieri
debere; sin autem voluntas eius ignoraretur, poe-
nam quidem nullam vim habere, quoniam ad quod
exemplum fieri iussisset, id nusquam extaret; mo-
numentum tamen omnimodo secundum substan-
tiam et dignitatem defuncti exstruere debere.
28. [27.] PAULUS libro II. Epitomarum (4) Al-
feni Digestorum.—Filiae suae ita quis legavit: «si
Attia, filia mea, arbitratu Lucii Titii nupserit, ei
tot heres meus dato»; Titio ante testatorem mor-
tuo Attia nupserat; quaerebatur, an legatum ei debe-
retur. Respondit, deberi.
§ 1.—«Attia (5), uxor mea, optato Philargyrum
puerum, Agatheam ancillam, qui mei erunt, quum
moriar»; is, qui testamentum fecit, Agatheam,
quam testamenti tempore habuit, vendidit, et post-
ea ancillas emit; ex his uni Agatheae nomen impo-
suit; quaesitum est, an haec legata videretur. Re-
spondit, legatam videri.
29. [28.] IULIANUS libro I. ad Urseium Fero-
cem.—Haec conditio: «si in Capitolium ascende-
ris», sic recipienda est, si quum primum potueris
Capitolium ascendere.
30. [29.] IDEM libro I. ex Minicio.—Si separa-
tim mihi totus fundus pure, tibi sub conditione le-
gatus fuerit, et tu decesseris, antequam condi-
tio exstiterit, non habebo necessitatem implere condi-
tionem, utpote quum, etiam si conditio defecerit,
pars, quam vindicaturus, mihi accrescat.
31. [30.] AFRICANUS libro II. Quaestionum.—
In testamento ita erat scriptum: «Stichus et Pam-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
r5qx7vh8itwm1xuswo085fqsmtadjay
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/724
104
86583
283084
2026-10-09T13:11:27Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'phila liberi sunto, et si in matrimonium coierint, heres meus his centum dare damnas esto»; Stichus ante apertas tabulas decessit; respondit, partem Stichi defectam esse; sed et Pamphilam defectam conditione videri, ideoque partem eius apud here- dem remansuram. Sed etsi uterque viveret, et Sti- chus nollet eam uxorem ducere, quum mulier parata esset nubere, illi quidem legatum debere- tur, Stichi autem portio inutilis fiebat. Nam quum uni it...
283084
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>phila liberi sunto, et si in matrimonium coierint,
heres meus his centum dare damnas esto»; Stichus
ante apertas tabulas decessit; respondit, partem
Stichi defectam esse; sed et Pamphilam defectam
conditione videri, ideoque partem eius apud here-
dem remansuram. Sed etsi uterque viveret, et Sti-
chus nollet eam uxorem ducere, quum mulier
parata esset nubere, illi quidem legatum debere-
tur, Stichi autem portio inutilis fiebat. Nam quum
uni ita legatum sit: «Titio, si Seia uxorem duxe-
rit, heres meus centum dato», si quidem Seia mo-
riatur, defectus conditione intelligitur; at si ipse
decedat, nihil ad heredem suum cum transmittere,
quia morte eius conditio defecisse intelligitur; utro-
que autem vivente, si quidem ipse nolit uxorem
ducere, quia ipsius facto conditio deficit, nihil ex
legato consequitur; muliere autem nolente nubere,
quum ipse paratus esset, legatum ei debetur.
32. [31.] IDEM libro IX. Quaestionum.—Quam-
vis rationes reddere nihil aliud sit, quam reliqua
solvere, tamen si et statuliberi, et heredis culpa,
sine fraude tamen servi, minus solutum sit, et bona
fide redditas esse rationes existimatum fuerit, libe-
rum fore; et nisi ita observetur, neminem, qui sub
conditione ita manumissus esset, unquam ad liber-
tatem perventurum, si per imprudentiam minus
solutum esset. Haec ita accipienda ait, si quando
is, qui rationes reddere iussus sit, per aliquem er-
rorem sine dolo malo ita rationes ediderit, ut do-
minus quoque circa computationem erraret.
33. [32.] MARCIANUS (1) libro VI. Institutio-
num.—Falsa demonstratio neque legatario, neque
fideicommissario nocet, neque heredi instituto,
veluti si fratrem dixerit, vel sororem, vel nepotem,
vel quodlibet aliud; et hoc ita iuris civilis ratione
et Constitutionibus Divorum Severi et Antonini
cautum est.
§ 1.—Sed si controversia sit de nomine inter
plures, qui probaverit, sensisse de se defunctum,
ille admittetur.
§ 2.—Sed si cui quasi liberto, id est inter liber-
tos, legatum fuerit, non idcirco legatum amittit,
quia postea annulos ab Imperatore acceperit; nam
honor eius auctus est, non conditio mutata; et ita
Divi Severus et Antoninus rescripserunt.
§ 3.—Si quis legaverit rem ita, si mortis tempore
eius erit, nec tunc eius invenitur, nec aestimatio
eius legari videbitur.
§ 4.—Quid ergo, si quis ita scripserit: «Stichum
et Pamphilum Titio do lego, si mei erunt, quum
moriar», et unum ex his alienaverit, an vel alter
possit a legatario vindicari? Placet, vindicari; nam
hunc sermonem, licet pluralis sit, pro eo oportet
accipi, atque si separatim dixisset: «Stichum, si
meus erit, quum moriar» (2).
34. [33.] FLORENTINUS libro XI. Institutio-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
qf6zlrb6saoinf9esjosxj565205m80
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/725
104
86584
283085
2026-10-09T13:13:20Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'num.—Nominatim alicui legatur ita: «Lucio Ticios; an per demonstrationem corporis, vel artificii, vel officii, vel necessitudinis, vel affinitatis, nihil inter- est; nam demonstratio plerumque vice nominis fungitur, nec interest, falsa, an vera sit, si certum sit, quem testator demonstraverit. § 1.—Inter demonstrationem et conditionem hoc interest, quod demonstratio plerumque factam rem ostendit, conditio futuram. 35. [34.] POMPONIUS libro...
283085
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>num.—Nominatim alicui legatur ita: «Lucio Ticios;
an per demonstrationem corporis, vel artificii, vel
officii, vel necessitudinis, vel affinitatis, nihil inter-
est; nam demonstratio plerumque vice nominis
fungitur, nec interest, falsa, an vera sit, si certum
sit, quem testator demonstraverit.
§ 1.—Inter demonstrationem et conditionem hoc
interest, quod demonstratio plerumque factam rem
ostendit, conditio futuram.
35. [34.] POMPONIUS libro singulari Regula-
rum.—Levissima libertatis conditio ea intelligenda
est, quae ad libertatem perducit, quamvis natura
gravior et durior sit.
36. [35.] MARCELLUS libro singulari Respon-
sorum.—Publius Maevius testamento suo ita cavit:
«quisquis mihi heres heredesve erunt, do lego,
fideique eorum committo, uti dent Caio Seio, soro-
ris meae filio, in honorem Consulatus quadringen-
ta»; vivo Maevio Selus Consul designatus est, et
munus edidit; deinde ex kalendis ianuariis consu-
latum ingressus est, atque ita Maevius decessit;
quaero, an quadringenta Seio debeantur. Marcel-
lus respondit, deberi.
§ 1.—Titia codicillis de praediis, quae testamento
Septiciae reliquerat, ita cavit: «ea te peto, Septicia,
ut filio meo, quum annorum sedecim esset (1), ea-
dem praedia restituere» (2); quodsi filius meus se-
decim annos non impleverit, peto, uti reddas ea
restituas Publio Maevio et Caio Cornelios; quaero,
quum Septicia decesserit, deinde filius quintumde-
cimum annum agens defunctus sit, an repraesen-
tetur fideicommissum quintodecimo anno impleto,
et heredes Septiciae restituere id Publio Maevio et
Caio Cornelio debeant. Marcellus respondit, Septi-
ciam ius, quod in his praediis habuisset, heredi
suo reliquisse; etenim videri contra voluntatem te-
statricis (3) repraesentationem fideicommissi desi-
derari, ut amplius ad substitutos pervenat, quam
ad puerum pervenire vel a Septicia, vel ab heredi-
bus potuisset; et verba quidem videntur repraesen-
tare fideicommissum. Sed non est verisimile, ut
maturius voluerit testatrix ad substitutos id trans-
ferre. Nec quidquam mutat, quod Septicia ante
decessit, nam etsi puer viveret, non prius Septi-
ciae heredes, quam Septicia possent convenviri.
37. [36.] PAULUS libro singulari ad legem Fu-
siam (4) Caniniam.—Si quis eum, quem ipse manu-
mittere non poterat, legaverit ita, ut eum legatarius
manumitteret, etsi a legato non repellatur, non est
compellendus, ut manumittat, quoniam toties se-
cundum vol. testatoris facere compellitur,
quoties contra legem nihil sit futurum; idque Ne-
ratius scripsit; et tamen a legato non esse eum re-
pellendum, quoniam magis legatarium aliquod (5)
commodum testator in hoc servo, quam heredem
habere voluisset.
38. [37.] IDEM libro singulari de iure codicillo-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
atcnv2sd0l5h3unpozrdpye2bro6n6t
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/726
104
86585
283086
2026-10-09T13:16:11Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'rum.—Si ita scripsero: «quantum codicillis Titio legavero», licet codicillis legatum explicetur, tamen ex testamento valet, solaque quantitas in codicil- lo (1) delata est; nam et apud veteres legata talia fuere: «quantum ei per epistolam scripsero, quan- tum ex illa actione detraxero, heres dato». 39. [38.] IAVOLENUS libro I. ex Posterioribus Labeonis.—Quae conditio ad genus personarum, non ad certas et notas personas pertineat, eam exi- st...
283086
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>rum.—Si ita scripsero: «quantum codicillis Titio
legavero», licet codicillis legatum explicetur, tamen
ex testamento valet, solaque quantitas in codicil-
lo (1) delata est; nam et apud veteres legata talia
fuere: «quantum ei per epistolam scripsero, quan-
tum ex illa actione detraxero, heres dato».
39. [38.] IAVOLENUS libro I. ex Posterioribus
Labeonis.—Quae conditio ad genus personarum,
non ad certas et notas personas pertineat, eam exi-
stimamus totius esse testamenti, et ad omnes here-
des institutos pertinere; at quae conditio ad certas
personas accommodata fuerit, eam referre debe-
mus ad eum duntaxat gradum, quo hae personae
institutae fuerunt.
§ 1.—Quum ita in testamento scriptum erat: «ut
aliquid in foro fiat», neque adscriptum erat, in quo
foro, Labeo ait, si non appareat, quid mortuus sen-
serit, in cius municipii foro faciendum, in quo is,
qui testamentum fecerit, domicilium habuerit; quam
sententiam ego quoque probo.
40. [39.] IDEM libro II. ex Posterioribus Labeo-
nis.—Quibus diebus vicinus tuus te via publica,
quum ad parendum conditioni ire velles, ire prohi-
buerit, nec per te staret, quominus agendo ob ca-
lumnias eum summoveas, hi dies conditioni non
imputabuntur.
§ 1.—Quidam ita legaverat: «si Publius Corne-
lius imponsam, quam in fundum Seianum feci,
heredi meo dederit, tum heres meus Publio Corne-
lio fundum Seianum dato»; Cascellius aiebat, etiam
pretium fundi dari debere. Ofilius impensae verbo
negat pretium significari, sed eos duntaxat sum-
tus, quos in eum, posteaquam emitus esset, fecit.
Idem Cinna scribit, adiecto eo, quod non deductis
fructibus impensarum ratio haberi debeat (2); et
hoc magis verum puto.
§ 2.—Quidam Titio centum legaverat, deinde
infra ita iusserat: «quas pecunias cuique legavi,
eas heres meus, si mater mea moritur, dato»; mor-
tuo patrefamilias Titius vixerat, et viva matrefa-
milias decesserat. Mortua matre beredibus Titii
legatum deberi Ofilius respondit, quoniam non sub
conditione esset legatum, sed ante legatum pure,
deinde dies solvendi adiecta. Videamus, inquit
Labeo, ne id falsum sit, quia nihil interesit, utrum
ita scripserit: «quas pecunias cuique legavi, eas
heres meus, si mater mea moritur, dato», an ita:
«nisi mater mea moritur, ne dato»; utrubique enim
sub conditione vel datum, vel ademtum esse lega-
tum. Labeonis responsum probo.
§ 3.—Dominus servo aureos quinque sic legave-
rat: «heres meus Sticho, servo meo, quem testa-
mento liberum esse iussi, aureos quinque, quos in
tabulis debeo, dato»; nihil servo legatum esse, Na-
msa Servium respondisse scribit, quia dominus
servo nihil debere potuisset. Ego puto, secundum
mentem testatoris naturale magis, quam civile de-
bitum spectandum esse; et eo iure utimur.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
6mlumubiv4gpf3gfxcaohvch3x1vsbe
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/727
104
86586
283088
2026-10-09T13:17:59Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 4.—Qui dotalem fundum nullum habebat, ita legaverat: «fundum Cornelianum, quem illa mihi doti dedit, ei heres dato»; Labeo, Ofilius, Trebatius responderunt, fundum nihilominus legatum esse, quia, quum fundus Cornelianus in rerum natura sit, demonstratio falsa legatum non perimit. § 5.—Thermus (1) Minor, quorum arbitratu mo- numentum sibi fieri vellet, testamento scripserat, deinde ita legaverat: «Lucilis, Publiis, Corneliis ad monumentum m...
283088
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 4.—Qui dotalem fundum nullum habebat, ita
legaverat: «fundum Cornelianum, quem illa mihi
doti dedit, ei heres dato»; Labeo, Ofilius, Trebatius
responderunt, fundum nihilominus legatum esse,
quia, quum fundus Cornelianus in rerum natura
sit, demonstratio falsa legatum non perimit.
§ 5.—Thermus (1) Minor, quorum arbitratu mo-
numentum sibi fieri vellet, testamento scripserat,
deinde ita legaverat: «Lucilis, Publiis, Corneliis ad
monumentum meum aedificandum mille heres
meus dato»; Trebatius respondit, pro eo habendum,
ac si id legatum esset, si satisdedissent, se ita id
monumentum ex ea pecunia facturos. Labeo
Trebatii sententiam probat, quia haec mens testan-
tis fuisset, ut ea pecunia in monumentum consu-
mereur; idem et ego, et Proculus probamus.
41. [40.] ULPIANUS (2) libro XXXIV. ad Edi-
ctum.—Legata sub conditione relicta non statim,
sed quum conditio exstiterit, deberi incipiunt; ideo-
que interim delegari (3) non potuerunt.
42. [41.] AFRICANUS libro II. Quaestionum.—
Filiofamilias legatum est sub hac conditione, si in
potestate patris mansisset; magis patri legatum vi-
deri est, et patrem suo nomine legatum petere.
Idem iuris esse, et si servo similiter legatur. Argu-
mentum rei est, quod, etsi cibaria servis Titii le-
gentur, procul dubio domini est, non servorum
legatum.
43. [42.] PAULUS libro VIII. ad Plautium.—
Plautius rogatus est heres a liberto testatore, ut
perceptis sibi decem totam hereditatem redde-
ret (4); postea patronus defuncti bonorum posses-
sionem contra tabulas petierat, et partem heredita-
tis, quae debebatur, abstulerat; Proculus, Cassius,
fideicommissarium pro rata, quod solvit, repetere
debere aiunt. Paulus: hoc iure utimur, nam quem-
admodum praestatione fideicommissorum et lega-
torum heres exoneratur per Praetorem, ita etiam
ipse partem consequi debet.
§ 1.—Diversum est, si Falcidia interveniat, et
minuat legatum; nam his casibus nihil repetetur,
quia in solidum conditioni paretur.
§ 2.—Item scinditur ius dandi, si is, cui legatum
est, non potest partem hereditatis sibi relictam to-
tam capere; nam verius est, partem eum praestare
debere, partem illos, qui aderunt ab eo, quod plus
relictum est, quam a lege conceditur.
§ 3.—Neratius libro primo Responsorum scribit,
ex duobus scriptis heredibus si unus rogatus sit
tibi hereditatem restituere, tu Titio certam sum-
mam dare, et beneficio legis Falcidiae in restituen-
do heres utatur, quanto minus tibi praestiterit,
tanto minus te Titio praestare non esse iniquum.
44. [43.] IDEM libro IX. ad Plautium.—Qui<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
rl54nsto5mqyrhadypz5ckb2vgqfk4x
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/728
104
86587
283094
2026-10-09T13:28:48Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'heredi dare iussus est servo alieno instituto, non domino dare debet; nam et si alio herede instituto iussus est servo Titii dare, ipso servo datur, quia quae facti sunt, non transeunt ad dominum, quem- admodum si mihi aut servo Titii stipulatus sim, non Titio, sed servo eius dari potest; et haec vera sunt. § 1.—Sed quum heredi dare iussus est, videa- mus, ne domino dandum sit; et consequens est, et hic servo dari. § 2.—Certe statuliber, qu...
283094
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>heredi dare iussus est servo alieno instituto, non
domino dare debet; nam et si alio herede instituto
iussus est servo Titii dare, ipso servo datur, quia
quae facti sunt, non transeunt ad dominum, quem-
admodum si mihi aut servo Titii stipulatus sim, non
Titio, sed servo eius dari potest; et haec vera sunt.
§ 1.—Sed quum heredi dare iussus est, videa-
mus, ne domino dandum sit; et consequens est, et
hic servo dari.
§ 2.—Certe statuliber, quin domino dare debeat,
non est dubium.
§ 3.—Contra, qui domino debet dare, non implet
conditionem dando servo eius, nisi si dominus con-
senserit; nemo enim in tali specie conditionem,
nesciente me vel nolente, implere potest.
§ 4.—Quum hereditas ex Trebelliano Senatus-
consulto restituta est, heredi dandum est, ut im-
pleatur conditio, nec hoc restituendum est ex causa
fideicommissi.
§ 5.—Sed quum suspectam adiit et restituit, du-
bitabatur (1), an ei auferendum sit; et benignius
est, et in hoc casu nihil ei auferri.
§ 6.—Si autem me herede instituto controversia
mihi fiet hereditatis, si cavet legatarius, evicta he-
reditate reddi legatum, et ipsi cavendum est, reddi,
quod dedit.
§ 7.—Sed si iussus sis mihi decem dare, et acci-
pere hereditatem ex Senatusconsulto, decem tibi
ex causa fideicommissi non restituam.
§ 8.—Si duorum servo legatum sit sub conditio-
ne dandi, non posse per partes conditioni pareri
quidam aiunt, sed semel dandam [pecuniam; sed
ego contra puto.
§ 9.—Si pars rei legatae usucapta sit, an in soli-
dum parendum sit, dubito; et potest dici, pro parte
parendum ex sententia testatoris.
§ 10.—Plautius: uni ex heredibus fundum lega-
vi, si centum heredibus dedisset; deducet suam
partem hereditariam, et reliquam summam here-
dibus pro portione eorum dabit. At si heres ex
parte ita institutus esset, si heredibus decem dedis-
set, non aliter esset heres, quam si tota decem
coheredibus dedisset, quia non ante ad hereditatem
admitteretur, quam si omnem summam dedisset;
nam quum et servus testamento liber, et ex parte
heres ita scriptus esset, si heredibus decem dedis-
set, constitit (2), non aliter eum liberum heredem-
que futurum, quam si tota decem coheredibus de-
disset. Paulus: hoc iure utimur.
45. [44.] IDEM libro XVI. ad Plautium.—Julia-
nus ait, si heredi legatarius, cui sub conditione le-
gatum erat: «si heredi decem dederis, id, quod ei
deberer, (3) heres accepto tulisset, non quidem vi-
deri conditioni paruisse quasi dederit, sed quasi<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
hufkzs44i7emgj0yz45ldcglop4kwc7
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/729
104
86588
283095
2026-10-09T13:31:31Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'per heredem stet, quominus pareat, posse petere le- gatum, quasi extiterit conditio. 46. [45.] IDEM libro III. ad Vitellium.—Si in (1) diem, exempli gratia centesimum, imperatum est statulibero, ut pecuniam solveret, neque initium temporis eius, quod futurum esset, adscriptum est, adita hereditate cedere dies incipit, quia absurdum visum est, ante diem praeterire, quam is existeret, quem oportet accipere; et hoc in omnibus, qui he- redi dar...
283095
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>per heredem stet, quominus pareat, posse petere le-
gatum, quasi extiterit conditio.
46. [45.] IDEM libro III. ad Vitellium.—Si in (1)
diem, exempli gratia centesimum, imperatum est
statulibero, ut pecuniam solveret, neque initium
temporis eius, quod futurum esset, adscriptum est,
adita hereditate cedere dies incipit, quia absurdum
visum est, ante diem praeterire, quam is existeret,
quem oportet accipere; et hoc in omnibus, qui he-
redi dare iussi sunt, dicendum est; igitur et lega-
tario ex adita hereditate ad parendum conditioni
tempus computabitur.
47. (2) MARCELLUS libro XIV. Digestorum.—
Servo libertatem ita dedit: «ille, si meus erit, liber
esto»; legatum vel hereditatem sine conditione ei
dedit, deinde eum alienavit; debebitur domino eius
legatum vel hereditas, et iussu eius adiri poterit,
nam id expressit: «si meus erit», in libertate danda,
quo futurum erat, ut impediretur libertas, etiamsi
expressum non esset. Saepenumero tamen muta-
tur rei effectus, quamquam id expresserit testator,
quod, etsi non fecisset, inesset tamen.
48. [46.] IDEM libro XV. Digestorum. — Non
putabam, diem fideicommissi venisse, quum sex-
tumdecimum annum ingressus fuisset, cui erat
relictum: quum ad annum sextumdecimum perve-
nisset; et ita etiam Aurelius Imperator Antoninus
ad appellationem ex Germania iudicavit.
49. [47.] CELSUS libro XXII. Digestorum.—Si
in (3) annos decem heres dare damnatus, aut quis
liber esse iussus est, novissimo eius temporis die
legatum debebitur, et libertas obtingit.
50. [48.] ULPIANUS libro 1. de officio Consulis.
—Si cui libertas data sit directo sub hac conditio-
ne, si rationes reddidisset, arbitratu a Consulibus
Divus Pius dari permisit his verbis: «Aditi a vobis
amplissimi Consules arbitrum dabunt, qui excussis
rationibus, non tantum quae reliqua sunt Epaphro-
diti, constituent, verum etiam quas rationes, quae-
que instrumenta tradere, aut exhibere dominis
suis debeat; cuius sententiae quum fuerit satisfa-
ctum, non impedietur Epaphroditi libertas».
51. [49.] MODESTINUS libro V. Differentiarum.
—Sub diversis conditionibus disjunctim positis li-
ber esse iussus, eam conditionem eligere potest,
quae sibi levior esse videbitur; legato vero eo modo
relicto, legatarium novissimae conditioni parere
oporteT.
§ 1.—Heredi decem dare iussus, et liber esse, et
heredis heredi dando perveniet ad libertatem; quod
non similiter in legatarii persona custodiri, Publi-
cius scribit.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
b44voxalkshixgm9wh3jgc4j7a8yyg3
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/730
104
86589
283096
2026-10-09T13:33:05Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '52. [50.] IDEM libro VII. Differentiarum.—Non- numquam contingit, ut quaedam nominatim ex- pressa officiant, quamvis omissa tacite intelligi potuissent, nec essent obfutura, quod evenit, si alicui ita legatur: «Titio decem do, si Maevius Capitolium ascenderit»; nam quamvis in arbitrio Maevii sit, an Capitolium ascendat, et velit effice- ro, ut Titio legatum debeatur, non tamen poterit aliis verbis utiliter legari: «si Maevius voluerit, Titio...
283096
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>52. [50.] IDEM libro VII. Differentiarum.—Non-
numquam contingit, ut quaedam nominatim ex-
pressa officiant, quamvis omissa tacite intelligi
potuissent, nec essent obfutura, quod evenit, si
alicui ita legatur: «Titio decem do, si Maevius
Capitolium ascenderit»; nam quamvis in arbitrio
Maevii sit, an Capitolium ascendat, et velit effice-
ro, ut Titio legatum debeatur, non tamen poterit
aliis verbis utiliter legari: «si Maevius voluerit,
Titio decem do», nam in alienam voluntatem con-
ferri legatum non potest. Inde dictum est: expres-
sa nocent, non expressa non nocent.
53. [51.] IDEM libro singulari de Heurematicis.
—Si quis servum liberum esse iusserit, si heredi
rationes reddidisset, posteaque eum rationes red-
dere vetuerit, quasi puram facturus libertatem,
competit ex testamento libertas.
54. [52.] IAVOLENUS libro II. ex Cassio. — Si
quis legata, quibus dies apposita non esset, annua,
bima, trima die dari iussit, et alicui, quum pubes
esset, pecuniam legavit, id quoque legatum annua,
bima, trima die post pubertatem praestandum esse,
in Commentariis Caii scriptum est, quia magis
conditio, quam dies legato adiecta esset. Contra
ego sentio, quia fere dies ponitur ad proroganda
ea, quae ad praesens tempus, non etiam quae in
futurum legata sunt, diesque pubertatis habet ali-
quam temporis demonstrationem.
§ 1.—Duobus eadem res, si heredi centum de-
dissent, legata est; si alter ex his quinquaginta
dederit, partem legati consequetur, et pars eius,
qui non dederit, alteri cum sua conditione ac-
crescit.
55. [53.] IDEM libro XIII. Epistolarum.—Mae-
vius, cui fundus legatus est, si Callimacho, cum
quo testamenti factionem non habebat, ducenta
dedisset, conditioni parere debet, et ducenta dare,
ut ad eum legatus fundus pertineat, licet numos
non faciat accipientis. Quid enim interest, utrum
tali personae dare iubeatur, an aliquo loco ponere,
vel in mare deiicere? neque enim illud, quod ad
talem personam perventurum est, testamenti no-
mine, sed mortis causa capitur.
56. [54.] IDEM libro XIV. Epistolarum. — Cui
fundus legatus est, si decem dederit, partem fundi
consequi non potest, nisi totam pecuniam nime-
rasset. Dissimilis est causa, quum duobus eadem
res sub conditione legata est; in hac enim quae-
stione statim a testamento, quo pluribus conditio
apposita est, divisa quoque in singulas personas
videri potest; et ideo singuli cum (1) sua parte et
conditioni parcere, et legatum capere possunt. Nam
quamvis summa universae conditionis sit adscri-
pta, enumeratione (2) personarum potest videri
esse divisa; in eo vero, quod uni sub conditione
legatum est, scindi ex accidenti conditio non de-
bet, et omnis numerus eorum, qui in locum eius
substituuntur, pro singulari persona est habendus.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
nu72ls2lh5z0mi2e4gxhrakr56e3sgc
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/451
104
86590
283097
2026-10-09T13:34:46Z
Greys Guzman
33158
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '<div style="text-indent: 1em;">§ 5.—Si proponatur idem et institutus, et substitutus, et praetermiserit institutionem, an incidat in Edictum, quaeritur; et non puto incidere, quasi testator hanc ei dederit facultatem, qui eum substituit.</div> <div style="text-indent: 1em;">§ 6.—Praetermittere est causam testamenti, si quis repudiaverit hereditatem.</div> <div style="text-indent: 1em;">§ 7.—Qui sunt in potestate, statim heredes sunt <ref>se...
283097
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude><div style="text-indent: 1em;">§ 5.—Si proponatur idem et institutus, et substitutus, et praetermiserit institutionem, an incidat in Edictum, quaeritur; et non puto incidere, quasi testator hanc ei dederit facultatem, qui eum substituit.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 6.—Praetermittere est causam testamenti, si quis repudiaverit hereditatem.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 7.—Qui sunt in potestate, statim heredes sunt <ref>seu ab intestato, seu, inserta la Vulg.</ref> ex testamento, nec quod se abstinere possunt, quidquam facit; quodsi postea miscuerunt <ref>Taur. según la escritura original; immiscuerint, corrección del códice Fl., Br.</ref>, ex testamento videntur heredes, nisi si abstinuerint quidem se testamento, verum ab intestato petierint bonorum possessionem, hic enim incident in Edictum.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 8.—Qui sub conditione institutus heres potuit parere conditioni, nec paruit, quum conditio talis sit, ut in arbitrio sit heredis instituti, deinde ab intestato possideat hereditatem, debebit Edicto teneri, quia eiusmodi conditio pro pura debet haberi.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 9.—Non quaerimus, qui praetermissa causa testamenti ab intestato hereditatem possideant <ref>vel partem eius, inserta la Vulg.</ref>, utrum iure legitimo possideant, an non; nam quoquo iure possideant hereditatem, vel partem eius, conveniri ex Edicto poterunt, utique si non ex alia causa possideant, utputa si quis omisit quidem hereditatem, sed ex causa fideicommissi possidet missus in possessionem fideicommissorum servandorum causa, vel si proponas, eum crediti servandi causa venisse in possessionem, nam nec ex hac causa legatariis respondere cogetur. Toties igitur Edictum Praetoris locum habebit, quoties aut quasi heres legitimus possidet, aut quia bonorum possessionem accipit ab intestato, aut si forte quasi praedo possideat hereditatem, fingens sibi aliquem titulum ab intestato possessionis; quocunque enim modo hereditatem lucrifacturus quis sit, legata
praestabit.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 10.—Sane interveniente cautione «evicta hereditate legata reddi», etsi non possideat quis hereditatem, dolo autem malo fecerit, quo minus possideat, eveniet, ut perinde teneatur, atque si hereditatem ediisset.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 11.—Dolo autem malo fecisse videtur, quo minus possideat, qui ad alium transtulit possessionem per fraudem, ut legatarii ceterique, qui quid intestamento acceperunt, careant his, quae sibi relicta sunt.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 12.—Sane quaestionis fuit, utrum is demum dolo malo facere videatur, quo minus possideat, qui per dolum eam possessionem dimittat, quam aliquando habuit, an vero is quoque, qui hoc ipsum malitiose fecit, ne ab initio possidere inciperet. Labeo sibi videri ait, non minus delinquere eum, qui non incipiat possidere, quam eum, qui desinat; quae sententia obtinet.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 13.—Si quis per fraudem omiserit hereditatem, ut ad legitimum perveniat, legatorum petitione tenebitur.</div><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
ea286aeop7za186q12fm8xvs4ldk76m
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/488
104
86591
283098
2026-10-09T13:39:55Z
Analy Erika Mamani Huaman
33116
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'poterit, et proficiet legatum ad liberationem vinculi pignoris, quod in eo habuit, qui redemit. <p style="text-indent: 1em;">'''44.''' ['''46.'''] IDEM ''libro XXII. ad Sabinum.''—Servum filii sui, castrensis peculii, legare pater potest, et, si vivo patre mortuus sit filius, et apud patrem peculíam remensit, consistit <ref>Según nuestra enmíenda; constitit, el códice Fl. según costumbre.</ref> legatum; quum enim filius iure suo non utitur,...
283098
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>poterit, et proficiet legatum ad liberationem vinculi pignoris, quod in eo habuit, qui redemit.
<p style="text-indent: 1em;">'''44.''' ['''46.'''] IDEM ''libro XXII. ad Sabinum.''—Servum filii sui, castrensis peculii, legare pater potest, et, si vivo patre mortuus sit filius, et apud patrem peculíam remensit, consistit <ref>Según nuestra enmíenda; constitit, el códice Fl. según costumbre.</ref> legatum; quum enim filius iure suo non utitur, retro creditur pater dominium in servo peculiari habuisse.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 1.—Si quis rem sibi legatam ignorans adhuc legaverit, postea cognoverit, et voluerit ad se pertinere, legatum valebit, quia, ubi legatarius non repudiavit, retro ipsius fuisse videtur, ex quo hereditas adita est; si vero repudiaverit, retro videtur res repudiata fuisse heredis.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Si pocula quis legavit, et massa facta est, vel contra, item si lana legetur, et vestimentum ex ea fiat, lulianus libro trigesimo secundo Digestorum scripsit, legatum in omnibus suprascriptis consistere, et deberi, quod extat; quam sententiam puto veram, si modo non mutaverit testator voluntatem.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 3.—Sed et sí lancem legavit, et massam fecit, mox poculum, debebitur poculum, durante scilicet voluntate.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 4.—Si areae legatae domus imposita sit, debe. bitur legatario, nisi testator mutavit voluntatem.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 5.—Eum, qui chirographum legat, debitum legare, non solum tabulas, argumento est veuditio; nam quum chirographa veneunt, nomen <ref>vel corpus, inserta la Vulg.</ref> venisse videtur.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 6.—Sed etsi nomen legetur, benigne id, quod debetur, accipiendum est, ut actiones adversus debitorem cedantur.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 7.—Si idem servus et legatus, et liber esse iussus sit, interdum procedere solum legatum poterit, utputa si in fraudem creditoris data erit libertas, vel si is sit servus, qui in perpetuam servitutem venierit, idem erit, vel si servus sit forte pignori datus.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 8.—Si statuliberum heres legaverit, expediet heredi ipsum statuliberum praestare magis, quam aestimationem; etenim aestimationem veram praestabit, ipsum vero si dederit, existente conditione nullum sentiet damnum, iam enim aestimatio postea non petitur ab eo hominis liberi.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 9.—Si duos fundos habens testator alterius mihi usumfructum, alterum Titio leget, aditumm mihi legatarius non debebit, sed heres cogetur <ref>Hal . Vulg.; cogitur, el códice Fl.</ref> redimere aditum, et praestare.</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''45.''' ['''47.'''] РОМPONIUS ''libro VI. ad Sabinum.''—Si a substituto pupilli ancillas tibi legassem, easque tu a pupillo emisses et, antequam scires, tibi legatas esse, alienaveris, utile legatum esse Neratius, prado del pupilo, y antes que supieses que te haet Aristo, et Ofilius probant.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 1.—Heres <ref>servum, inserta Hal.</ref>generaliter dare damnatus sa-</p><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
ntwjbrmsi6yhh6f1stnd5l6kfdqzggz
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/731
104
86592
283099
2026-10-09T13:45:49Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '57. [55.] POMPONIUS libro IX. ad Quintum Mucium.—Quaesitum est, an, si iussus fuerit ser- vus quinque operas extraneo dare, ut liber sit, con- ditio talis sit recipienda, ut, quemadmodum (1) circa pecuniae dationem dicitur, ita et circa prae- stationem operarum dicamus. Sed hoc iure utimur, ut, quemadmodum dictum est, si pecuniam ex pe- culio suo det extraneo, admitti eum ad libertatem, ita et si operam praestiterit, necesse sit eum ad- mitti...
283099
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>57. [55.] POMPONIUS libro IX. ad Quintum
Mucium.—Quaesitum est, an, si iussus fuerit ser-
vus quinque operas extraneo dare, ut liber sit, con-
ditio talis sit recipienda, ut, quemadmodum (1)
circa pecuniae dationem dicitur, ita et circa prae-
stationem operarum dicamus. Sed hoc iure utimur,
ut, quemadmodum dictum est, si pecuniam ex pe-
culio suo det extraneo, admitti eum ad libertatem,
ita et si operam praestiterit, necesse sit eum ad-
mitti ad libertatem. Itaque et in proposito sapien-
ter faciet heres, si impedierit eum, quominus prae-
stet et operas; hac enim ratione servus perveniet
quidem ad libertatem, sed operis eius extraneus
non utetur.
58. [56.] IDEM libro X. ex variis lectionibus.—
Si ancillae alienae, quum ea nupsisset, legatum
sit, Proculus ait, utile legatum esse, quia possit
manumissa nubere.
59. [57.] ULPIANUS libro XIII. ad legem Iu-
liam et Papiam.—Intercidit legatum, si ea persona
decesserit, cui legatum est sub conditione.
§ 1.—Quid ergo, si non decesserit, sed in civitate
esse desierit — puta alicui legatum, si Consul fue-
rit, et is in insulam deportatus est —, numquid non
interim extinguitur legatum, quia restitui in civi-
tatem (2) potest? quod probabilius esse arbitror.
§ 2.—Non idem erit dicendum, si ea poena in
eum statuta fuerit, quae irrogat servitutem, quia
servitus morti assimilatur (3).
60. [58.] PAULUS libro VII. ad legem Iuliam et
Papiam.—In facto consistentes conditiones varie-
tatem habent, et quasi tripertitam recipiunt divi-
sionem: ut quid detur, ut quid fiat, ut quid obtingat,
vel retro: ne detur, ne fiat, ne obtingat. Ex his
dandi faciendique conditiones in personas collo-
cantur aut ipsorum, quibus quid relinquitur, aut
aliorum; tertia species in eventu ponetur.
§ 1.—Fiscus iisdem conditionibus parere debet,
quibus persona, a qua ad ipsum, quod relictum
est, pervenit, sicut etiam cum suo onere hoc ipsum
vindicat.
61. [59.] ULPIANUS libro VIII. ad legem Iu-
liam et Papiam.—Si vir uxori ad tempus liberorum
legaverit, dubitari potest, an de his duntaxat filiis
sensisset testator, qui post mortem eius nati fuis-
sent, an et de his, qui vivo eo ab eo suscepti
fuissent post testamentum factum, quum manente
matrimonio decessisset; verum aequum est pro-
ficere, sive vivo marito, sive post mortem nascan-
tur (4).
62. [60.] TERENTIUS CLEMENS libro IV. ad
legem Iuliam et Papiam.—Sed si hoc specialiter ex-
pressit testator: etiam si ex alio post mortem suam
liberos procreaverit, nihilominus eam ad legatum
admitti.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
8nemthymhliwol60duj6tr0msfybiwq
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/732
104
86593
283100
2026-10-09T13:47:27Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 1.—Cuidam non solidum capienti amplius le- ge (1) concessae portionis relicta est (2): si heredi aliquid dedisset; quaeritur, an id, quod conditionis implendae causa dederat, consequi ex causa legati possit, quasi non capiat id, quod deroget (3), an vero id extra sit, nec ideo magis ex bonis testatoris amplius capiat, quam capturus esset, si sine condi- tione legatum esset. Et Iulianus rectissime scribit, tanto amplius eum capturum, quantum...
283100
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 1.—Cuidam non solidum capienti amplius le-
ge (1) concessae portionis relicta est (2): si heredi
aliquid dedisset; quaeritur, an id, quod conditionis
implendae causa dederat, consequi ex causa legati
possit, quasi non capiat id, quod deroget (3), an
vero id extra sit, nec ideo magis ex bonis testatoris
amplius capiat, quam capturus esset, si sine condi-
tione legatum esset. Et Iulianus rectissime scribit,
tanto amplius eum capturum, quantum conditionis
implendae causa dare eum oportet, nec interesse,
heredi, an extraneo dare iussus sit, quia computa-
tione facta, quae semper in persona eius introdu-
ceretur, non amplius lege (4) concessae portio-
nis (5) ad eum subsideret.
§ 2.—Quum vir uxori, «si liberis ne (6) nupse-
rit», in annos singulos aliquid legavit, quid iuris
sit? Iulianus respondit, posse mulierem nubere, et
legatum capere; quod si ita scriptum esset: «si a
liberis impuberibus ne (7) nupserit», legem locum
non habere, quia magis cura liberorum, quam vi-
duitas iniungeretur.
63. [61.] GAIUS libro III. ad legem Iuliam et
Papiam.—Quum ita legatum sit: «si Titio non nu-
pserit», vel ita: «si neque Titio, neque Seio, neque
Maevio nupserit», et denique si plures personae
comprehensae fuerint, magis placuit, cuilibet eo-
rum si nupserit, amissuram legatum, nec videri
tali conditione viduitatem iniunctam, quum alii
cuilibet satis commode possit nubere.
§ 1.—Videamus, et si ita legatum sit: «si Titio
nupserit», et quidem si honeste Titio possit nubere,
dubium non erit, quin, nisi paruerit conditioni,
excludatur a legato; si vero indignus sit nuptiis
eius iste Titius, dicendum est, posse eam beneficio
legis cuilibet nubere; quae enim Titio nubere iu-
betur, ceteris omnibus nubere prohibetur. Itaque
si Titius indignus sit, tale est, quale si generaliter
scriptum esset: «si non nupserit», imo, si verum
amamus, durior haec conditio est, quam illa; «si
non nupserit»; nam et ceteris omnibus nubere pro-
hibetur, et Titio, cui inhoneste nuptura sit, cum (8)
nubere iubetur.
64. [62.] TERENTIUS CLEMENS libro V. ad
legem Iuliam et Papiam. — Hoc modo legato dato:
«si Lucio Ticio non nupserit», non esse legi locum,
Iulianus aiebat.
§ 1.—Quodsi ita scriptum esset: «si Ariciae non
nupserit», interesse, an fraus legi facta esset; nam
si ea esset, quae alicubi nuptias non facile possit
invenire, interpretandum, ipso iure rescindi, quod
fraudandae legis gratia esset adscriptum; legem
enim utilem Reipublicae, sobolis scilicet procrean-
dae causa latam, adjuvandam interpretatione.
65. [63.] PAULUS libro LXII. ad Edictum.—
Legato sub conditione relicto, si heres, a quo sub<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
salbh8a4gnoeg4l6bqf7q2ed09rne80
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/250
104
86594
283104
2026-10-09T13:52:40Z
H QUEEM
33140
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ' 21. IDEM libro I. rem<ref>"III., Hal.; el mismo omite el texto griego en los fr. 21. y 22."</ref> Excusationum.— Εἰδέναι δεῖ τοὺς ἄρχοντας, ὅτι κουράτορας ἀφήλιξι γυναῖκας οὐ χειροτονήσουσιν. [Scire oportet magistratus, quod curatrices minoribus mulieres non creabunt.] rem<ref>"Esta versión latina, y la de los siguientes párrafos, es la de la Vulgata."</ref> § 1.—Ἐὰν...'
283104
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="H QUEEM" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
21. IDEM libro I. rem<ref>"III., Hal.; el mismo omite el texto griego en los fr. 21. y 22."</ref> Excusationum.— Εἰδέναι δεῖ τοὺς ἄρχοντας, ὅτι κουράτορας ἀφήλιξι γυναῖκας οὐ χειροτονήσουσιν. [Scire oportet magistratus, quod curatrices minoribus mulieres non creabunt.] rem<ref>"Esta versión latina, y la de los siguientes párrafos, es la de la Vulgata."</ref>
§ 1.—Ἐὰν μήτηρ ἐπὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει γράψῃ υἱοὺς κληρονόμους, ἐὰν ἀπολυθῶσι τῆς τοῦ πατρὸς ἐξουσίας, ἀπολυθέντων τούτων, καὶ διὰ τοῦτο κληρονομησάντων, αὐτὸς ὁ πατὴρ κουράτωρ χειροτονηθῆναι οὐ δύναται, κἂν βούληται, ἵνα μὴ ἄλλῃ ὁδῷ τοῦτο, ὅπερ οὐκ ἠβουλήθη ἡ διαθεμένη, γένηται· καὶ τοῦτο οὕτως ὑπὸ τοῦ Θείου Σεβήρου νενομοθέτηται.
[§ 1.—Si mater sub hac conditione scripserit filios heredes, si soluti patris potestate fuerint, solutis his et propter hoc heredibus ipse pater curator creari non poterit, etiamsi voluerit, ut non alia via hoc, quod noluit testatrix, fiat; et hoc ita a Divo Severo promulgatum est.]
§ 2.—Ἀλλὰ κἂν τις ἀπὸ γονέων κωλύθῃ ἐπιτροπεύειν, τοῦτον οὔτε χειροτονεῖσθαι προσήκει· κἂν χειροτονηθεὶς μὴ παραιτήσηται, κωλύεσθαι αὐτὸν ἐπιτροπεύειν μενούσης τῆς ἐπιτιμίας.
§ 2.—Ἀλλὰ κἂν τις ἀπὸ γονέων κωλύθῃ ἐπιτροπεύειν, τοῦτον οὔτε χειροτονεῖσθαι προσήκει· κἂν χειροτονηθεὶς μὴ παραιτήσηται, κωλύεσθαι αὐτὸν ἐπιτροπεύειν μενούσης τῆς ἐπιτιμίας.
[§ 2.—Sed et si quis a parentibus prohibitus fuerit tutor esse, hunc neque creari oportet; et si creatus sit, nec recusaverit, prohiberi eum esse tutorem manente epitimia.]
§ 3.—Τοὺς ἐν πρεσβείᾳ ὄντας μὴ χειροτονείτωσαν ἐπιτρόπους ἢ κουράτορας οἱ ἄρχοντες, ἐπειδήπερ παρ' ὃν χρόνον πρεσβεύουσιν, ὁ κίνδυνος αὐτοῖς οὐ διαφέρει.
[§ 3.—Eos, qui in legatione sunt, nec creent tutores vel curatores magistratus, quia per id tempus, quo in legatione sunt, periculum ad eos non pertinet.]
§ 4.—Ἐὰν ἐπαρχιακὸν ἄνθρωπον πρεσβεύοντα ὁ ἐν Ῥώμῃ ἄρχων δῷ ἐπίτροπον, ἀφεθήσεται.
[§ 4.—Si praefectorium hominem in legatione existentem Romanus Princeps dederit tutorem, dimittetur.]
§ 5.—Πρὸς τοῖς λοιποῖς δικαίοις δεῖ τὸν ἄρχοντα καὶ τοὺς τρόπους τῶν μελλόντων χειροτονηθήσεσθαι σκοπεῖν, οὔτε γὰρ οὐσία, οὔτε ἀξίωμα οὕτως ἱκανὸν πρὸς πίστιν, ὡς ἀγαθὴ προαίρεσις, καὶ χρηστοὶ τρόποι.
[§ 5.—Cum reliquis oportet magistratum et mores creandorum investigare, neque facultates enim, neque dignitas ita sufficiens est ad fidem, ut bona electio, vel voluntas rem<ref>"vel voluntas, omítelas Hal."</ref>, et benigni mores.]
§ 6.—Διὰ παντὸς δὲ μάλιστα τοῦτο παρατηρείτωσαν οἱ ἄρχοντες, μὴ χειροτονεῖν τοὺς βουλομένους ἐπιρίπτειν ἑαυτούς, ἵνα χειροτονηθῶσιν, καὶ ἀργύριον διδόντας· τούτους γὰρ καὶ κολάσει ὑπευθύνους εἶναι νενομοθέτηται.
[§ 6.—Semper autem maxime hoc observent magistratus, ne creent eos, qui se ipsos volunt ingerere, ut creentur, quique pecuniam dant; hos enim et poenae obnoxios esse rem<ref>"lege, inserta Hal."</ref> promulgatum est.]
22. IDEM libro V. Excusationum.— Καὶ οἱ μὴ βουλευταὶ βουλευτῶν παισὶ χειροτονοῦνται ἐπίτροποι, ὥσπερ καὶ βουλευταὶ τοῖς μὴ ἐκ βουλευτῶν. [Et qui non sunt consiliarii vel senatores rem<ref>"vel senatores, omítelas acertadamente Hal."</ref>, consiliariorum vel senatorum rem<ref>"vel senatorum, omítelas acertadamente Hal."</ref> filiis tutores creantur, sicut et consiliarii vel senatores rem<ref>"vel senatores, omítelas acertadamente Hal."</ref> his, qui non sunt ex consiliariis vel senatoribus rem<ref>"vel senatoribus, omítelas acertadamente Hal.—La versión latina es la de la Vulgata."</ref>.]
23. IDEM libro IV. Pandectarum.— Simul plures tutores dari possunt.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
s0pff51di4g3d1ur998fe3laf260oau
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/452
104
86595
283105
2026-10-09T13:53:21Z
Greys Guzman
33158
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'rede gerere non videatur, qui pretio accepto praetermisit hereditatem , tamen dandam in eum actionem exemplo eius, qui omissa causa testamenti ab intestato possidet hereditatem, Divus Hadrianus rescripsit ; proinde legatariis et fideicommissariis tenebitur. <div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Sed utrum ab eo erit incipiendum, et sic ad heredem veniendum, an convertemus ordinem? Mihi videtur humanior esse haec sententia, ut possessor heredita...
283105
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>rede gerere non videatur, qui pretio accepto praetermisit hereditatem , tamen dandam in eum actionem exemplo eius, qui omissa causa testamenti ab intestato possidet hereditatem, Divus Hadrianus rescripsit ; proinde legatariis et fideicommissariis tenebitur.
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Sed utrum ab eo erit incipiendum, et sic ad heredem veniendum, an convertemus ordinem? Mihi videtur humanior esse haec sententia, ut possessor hereditatis prior excutiatur, maxime si lucrativam habet possessionem.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''3.''' POMPONIUS ''libro III. ad Sabinum.''—Si pecuniam a substituto acceperis, ut praetermitteres, isque adierit, an danda sit legatariis actio, dubitari potest. Et puto, si ipse quoque praetermiserit, et, quod lege ad se rediret, possederit <ref>Hal.; possidebit, el códice Fl.</ref> hereditatem, in utrumque vestrum dandam, ut ei tamen, cui ab utroque legatum sit, in alterutum detur actio.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''4.''' ULPIANUS ''libro L. ad Edictum.''—Si quis pecuniam non accepit, simpliciter autem omisit causam testamenti, dum vult praestitum ei, qui substitutus est, vel legitimo, numquid locus non sit Edicto? Plane indignandum est, circumventam voluntatem defuncti; et ideo si liquido constiterit, in necem legatariorum hoc factum, quamvis non pecunia accepta, sed nimia gratia collata, dicendum erit, locum esse utili actioni adversus eum, qui possidet hereditatem.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 1.—Et recte dicetur, ubicunque quis, dum vult praestitum ei, qui se repudiante venturus est, non repudiaturus, nisi praestitum vellet, et maxime si ob evertenda iudicia id fecit, ibi dicendum est, adversus possessorem competere actionem; sic tamen, ut, ubi quidem pecunia accepta repudia vit, ibi dicamus <ref>Taur.; dicemus, el códice Fl., Br.</ref>, eum, qui omisit, conveniendum, ubi vero <ref>Br. considera vero añadida por antiguos copistas, pero no Taur.</ref> gratis, in fraudem tamen eorum, quibus quid relictum est, possessorem debere conveniri utili actione.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 2.—Quamquam de heredibus institutis videatur Praetor loqui, attamen etiam ad alios haec res serpet, ut si sit legatarius, a quo fideicommissum relictum est, et hic id egisset, ut omittatur hereditas, doloque id fecit, conveniri debeat <ref>Hal. Vulg.; debet, el códice Fl.</ref>.</div>
<div style="text-indent: 1em;">§ 3.—Si quis vendiderit hereditatem, utique possidere videtur, non dolo fecisse, quominus possideat.</div><br />
<div style="text-indent: 1em;">'''5.''' MARCELLUS ''libro XII. Digestorum.''—Excusatus videtur patronus, qui institutionem praetermisit, quum aliter esset a liberto scriptus heres, quam eum institui oportet; nam et si servus eius ex asse institutus fuerit. et per quemcunque casum non potuerit iussu domini adire hereditatem, impune praetermittet ex testamento hereditatem.</div><noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
obw76ialel7v4t8n1qwemm9fgsvc3qd
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/733
104
86596
283106
2026-10-09T13:53:54Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'conditione legatum est, pendente conditione mo- riatur, heredem suum obligatum relinquit[cite: 7]. 66. [64.] MODESTINUS libro X. Responsorum. —Heres statuliberum, cui in eventum conditionis fideicommissum restituere rogatus erat, manumi- sit; quaero, an fideicommissum ei praestare debeat. Herennius Modestinus respondit: quamquam sta- tuliberum heres manumiserit, tamen fideicommis- sum, quod sub iisdem conditionibus relictum ei debet, ita pr...
283106
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>conditione legatum est, pendente conditione mo-
riatur, heredem suum obligatum relinquit[cite: 7].
66. [64.] MODESTINUS libro X. Responsorum.
—Heres statuliberum, cui in eventum conditionis
fideicommissum restituere rogatus erat, manumi-
sit; quaero, an fideicommissum ei praestare debeat.
Herennius Modestinus respondit: quamquam sta-
tuliberum heres manumiserit, tamen fideicommis-
sum, quod sub iisdem conditionibus relictum ei
debet, ita praestare cogitur, si conditiones imple-
tas esse constabit (1), aut per eum stetit, quominus
impleantur[cite: 7].
67. [65.] IAVOLENUS (2) libro XI. Epistola-
rum.—Quum sub hac conditione fundus alicui lega-
tus esset: «si servum non manumiserit», et si
manumiserit, legatum fundi ad Maevium transla-
tum esset, legatarius de non liberando satisdedit,
et legatum accepit, et postea liberavit; quaero, an
aliquid Maevio detur. Respondit, si cui ita legatum
erit: «si servum non manumiserit», satisfactione
interposita accipere a herede legatum poterit; et
si postea servum manumiserit, commissa stipula-
tione, heredi vel fundum, vel quanti ea res est, re-
stituet; coque casu heres ei, cui ex sequenti condi-
tione legatum debuerit, restituet[cite: 7].
68. [66.] IDEM libro II. ex Cassio.—Si ita lega-
tum esset: «quum nupserit», si nupta fuerit, et hoc
testator sciisset, alterum matrimonium erit exspe-
ctandum; nihililque intererit, utrum vivo testatore,
an post mortem ea iterum nupserit[cite: 7].
69. [67.] GAIUS libro XIII. ad legem Iuliam et
Papiam.—Si ita expressum erit: «Titio, si voluerit,
do lego», apud Labeonem Proculus notat, non ali-
ter ad heredem legatarii pertinere, quam si ipse
legatarius voluerit ad se pertinere, quia conditio
personae iniuncta videtur[cite: 7].
70. [68.] PAPINIANUS libro XVI. Quaestio-
num.—Duos mater filios sub conditione emancipa-
tionis ex partibus heredes instituit, iisque plurium
rerum praeceptiones pure dedit; hereditatem adie-
runt; patrem a legatorum commodo illa quoque
ratio debet summovere, quod emancipando filios,
obsecutus voluntati, supremum iudicium uxoris
suae custodiri voluit[cite: 7].
71. [69.] IDEM libro XVII. Quaestionum. -- Ti-
tio centum, ita ut fundum emat, legata sunt; non
esse cogendum Titium cavere, Sextus Caecilius
existimat, quoniam ad ipsum duntaxat emolumen-
tum legati rediret. Sed si filio, fratri (3), alumno
minus industrio prospectum esse voluit, interesse
heredis credendum est; atque adeo cautionem in-
terponendam, ut et fundus comparetur, ac postea
non alienaretur<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
gkm0k4t69ro40wqxg46voorvampum6c
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/734
104
86597
283107
2026-10-09T13:55:59Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 1.—Titio centum relicta sunt ita, ut Maeviam uxorem, quae vidua est, ducat; conditio non remit- titur, et ideo nec cautio remittenda est. Huic sen- tentiae non refragatur, quod, si quis pecuniam promittat, si Maeviam uxorem non ducat, Praetor actionem denegat; aliud est enim eligendi matri- monii poenae metu libertatem auferri, aliud ad matrimonium (1) certa lege invitari. § 2.—Titio centum relicta sunt ita: «ut a monu- mento meo non rece...
283107
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 1.—Titio centum relicta sunt ita, ut Maeviam
uxorem, quae vidua est, ducat; conditio non remit-
titur, et ideo nec cautio remittenda est. Huic sen-
tentiae non refragatur, quod, si quis pecuniam
promittat, si Maeviam uxorem non ducat, Praetor
actionem denegat; aliud est enim eligendi matri-
monii poenae metu libertatem auferri, aliud ad
matrimonium (1) certa lege invitari.
§ 2.—Titio centum relicta sunt ita: «ut a monu-
mento meo non recedat», vel: «uti in illa civitate
domicilium habeat»; potest dici, non esse locum
cautioni, per quam ius libertatis infringitur; sed in
defuncti libertis alio iure utimur.
§ 3.—«Titio, genero meo, heres meus dotis Seiae,
filiae meae, nomine centum datus»; legati quidem
emolumentum ad Seiam, quae dotem habere inci-
pit, pertinebit; sed quia non tantum mulieri, sed
Titio quoque, cui pecuniam legavit, consultum vi-
detur, prope est, ut ipse legatarius intelligatur, et
legatum petere debeat. Si post divortium genero
pecuniam heres solverit, aeque liberabitur, quo-
niam in dotem solutio convertitur. Constante autem
matrimonio, etiam prohibente muliere, Titio recte
solvetur; hoc enim et mulieris interest, ut incipiat
esse donata. Nam et si quis ipsam quoque petitio-
nem habere responderit, eaque pecuniam petat,
neque dotis fieri velit, non dubie deli summovebi-
tur exceptione. Ante nuptias vero Titio vel muliere
defunctis legatum apud heredem manet; quodsi
nolit eam uxorem ducere, causae (2) legati, quod
ad mulieris personam attinet, satisfactum intelli-
getur, sed Titio legatum petenti nocebit exceptio
doli (3). Sabinus autem existimabat, nupta muliere
Titio, sine cautione legatum deberi, quoniam pe-
cunia dotis efficeretur; sed quum ante nuptias,
quia purum legatum est, peti potest, cautio: «mu-
lieri pecuniam reddi», necessaria erit. Quodsi ma-
ritus vitio suo causa ceciderit, neque solvendo sit,
numquid adversus heredem mulieri, quae nihil de-
liquit, succurri debeat ob eam pecuniam, quae
doti fuerat destinata? Sed quoniam ambo legati pe-
titionem habuerunt, salvam habebit, non soluta
pecunia viro, mulier actionem.
72. [70.] IDEM libro XVIII. Quaestionum. —
Quum tale legatum esset relictum: «Titiae, si a
liberis non discesserit», negaverunt, eam recte ca-
vere, quia vel mortuis liberis legati conditio possit
existere; sed displicuit sententia, non enim voto
matris opponi tam ominosa non (4) interponendae
cautionis interpretatio debuit.
§ 1.—Et quum patronus liberto certam pecuniam
legasset, si a liberis eius non discessisset, permisit
Imperator velut Mucianam cautionem offerri; fuit
enim periculosum ac triste, libertum coniunctum
patroni liberis eorumdem mortem exspectare.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
s77m7ngji9peq4edeetzr0ezwsedogs
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/735
104
86598
283108
2026-10-09T13:57:35Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 2.— Titius heredem institutum rogavit post mortem suam hereditatem restituere, si fideicom- missi cautio non fuisset petita; Mucianae cautionis exemplum ante constitutionem remissae cautionis locum habere non potuit, quoniam vivo eo, cui re- lictum est, impleri conditio potuit. § 3.—Quid ergo, si ita scriptum sit: «peto, post mortem tuam restituas hereditatem, ita ne satis fideicommissi petatur, neve ratio exigatur—» Sine dubio per huiusm...
283108
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 2.— Titius heredem institutum rogavit post
mortem suam hereditatem restituere, si fideicom-
missi cautio non fuisset petita; Mucianae cautionis
exemplum ante constitutionem remissae cautionis
locum habere non potuit, quoniam vivo eo, cui re-
lictum est, impleri conditio potuit.
§ 3.—Quid ergo, si ita scriptum sit: «peto, post
mortem tuam restituas hereditatem, ita ne satis
fideicommissi petatur, neve ratio exigatur—» Sine
dubio per huiusmodi verba non interponendae qui-
dem cautionis conditio videbitur adscripta, rationi
vero non exigendae modus adhibitus, scilicet ut
culpa, non etiam dolus remissus intelligatur; idque
in eius persona, qui negotia gessit, cuique rationis
reddendae necessitas fuerat testamento remissa,
rescriptum est.
§ 4.—«Si arbitratu Titii Seia nupserit, heres
meus ei fundum dato»; vivo Titio etiam sine arbi-
trio Titii eam nubentem legatum accipere respon-
dendum est; eamque legis sententiam videri, ne
quod omnino nuptiis impedimentum inferatur. Sed
si Titius vivo testatore decedat, licet conditio defi-
cit, quia tamen suspensa quoque pro nihilo foret,
mulieri succurretur.
§ 5.—«Mueviae, si non nupserit, fundum quum
morietur, lego»; potest dici, et si nupserit, eam
confestim ad legatum admitti. Non idem probatur,
si certus dies incertusve alius legato fuerit ad-
scriptus.
§ 6.—Falsam causam legato non obesse, verius
est, quia ratio legandi legato non cohaeret; sed
plerumque doli exceptio locum habebit, si probe-
tur alias legaturus non fuisse.
§ 7.—Falsam conditionem Cassius et Caelius (1)
Sabinus impossibilem esse dixerunt, veluti: «Pam-
philus, si, quod Titio debeo, solverit, liber esto», si
modo nihil Titio fuit debitum; quodsi post testa-
mentum factum testator pecuniam exsolvit, defe-
cisse conditionem intelligi.
§ 8.—Falsam legati demonstrationem non facere
legatum, Sabinus respondit, veluti si quis, quum
Titio nihil legasset, ita scriptum reliquerit: «ex
centum, quae Titio legavi, quinquaginta heres
Seio dato»; idque summit ex defuncti voluntate,
quia non animo legandi, sed deminuendi legatum,
quod falso datum existimaret, ita scriberet. Pro-
pter falsam tamen demonstrationem legati non
plus Seius assequetur, quam si vere demonstratum
fuisset.
73. [71.] IDEM libro XIX. Quaestionum.—Titio
fundus, si in Asiam non venerit, idem, si pervene-
rit, Sempronio legatus est; quum in omnibus con-
ditionibus, quae morte legatariorum finiuntur, re-
ceptum est, ut Muciana cautio interponatur, heres
2026-10-09
cautionem a Titio accepit, et fundum ei dedit; si
postea in Asiam pervenerit, Sempronio heres, quod
ex stipulatu cautionis interpolitae consequi potest,
utili actione praestare cogitur. Sed si cautio medio<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
rgaei8y6pjo32ms72frnvwjdxuqpcga
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/736
104
86599
283109
2026-10-09T13:59:57Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'tempore defecerit, quae solicite fuerat exacta, non de suo praestabit heres, quod quia nihil ei potest obiici, satis erit actiones praestari; si tamen, Titius quum (1) Asiam venisset, Sempronius, priusquam legatum accipiat, decesserit, heredi eius debere- tur, quod defunctus petere potuit. 74. [72.] IDEM libro XXXII. Quaestionum. — Mulieri et Titio ususfructus, si non nupserit mu- lier, relictus est; si mulier nupserit, quamdiu Ti- tius et...
283109
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>tempore defecerit, quae solicite fuerat exacta, non
de suo praestabit heres, quod quia nihil ei potest
obiici, satis erit actiones praestari; si tamen, Titius
quum (1) Asiam venisset, Sempronius, priusquam
legatum accipiat, decesserit, heredi eius debere-
tur, quod defunctus petere potuit.
74. [72.] IDEM libro XXXII. Quaestionum. —
Mulieri et Titio ususfructus, si non nupserit mu-
lier, relictus est; si mulier nupserit, quamdiu Ti-
tius et vivit (2), et in eodem statu erit, partem
ususfructus habebit; tantum enim beneficio legis
ex legato concessum esse mulieri intelligendum
est, quantum haberet, si conditioni paruisset; nec,
si Titius, qui conditione defectus est, legatum re-
pudiet, ea res mulieri proderit.
75. [73.] IDEM libro XXXIV. Quaestionum.—
Dies incertus conditionem in testamento facit.
76. [74.] IDEM libro VI. Responsorum.—Fidei-
commissum a filiis relictum: «si quis ex his sine
liberis diem suum obierit», adoptionis commento
non excluditur.
77. [75.] IDEM libro VII. Responsorum.—Avia,
quae nepotem sub conditione emancipationis pro
parte heredem instituerat, ita postea codicillis scri-
psit: «hoc amplius nepoii meo, quam quod (3) cum
heredem institui, praedia illas»; conditionem
emancipationis repetitam videri placet, quamvis
avia nullam in legatis, ut in hereditate, substitu-
tionem fecisset. Nam et quum servus pure quidem
liber, heres autem sub conditione scriptus, et si
heres non extiterit, legatum accipere iussus est, in
legato repetitam videri libertatem, Divus Pius re-
scripsit.
§ 1.—Muciana cautio locum non habet, si per
aliam conditionem actio legati differri possit.
§ 2.—«Titio, si mulier non nupserit, heres cen-
tum dato»; quam pecuniam eidem mulieri Titius
restituere rogatus est; si nupserit mulier die legati
cedente fideicommissum petet, remoto autem fidei-
commisso legatarius exemplum Mucianae cautio-
nis non habebit.
§ 3.—Pater exheredatae filiae tutores dedit, eos-
que, si mater eius, impubere filia constituta, vita
decessisset, ad rem gerendam accedere iussit;
cum uxori mandatum esset, ut moriens filiae
communi decies (4) restitueret, non sub conditione
tutores videbuntur dati, nec si quid aliud interea
puella quaesiisset, eius administratione (5) prohi-
beri, cautio vero fideicommissi matri remissa. Quo-
cunque (6) indicio voluntatis cautio legatorum vel
fideicommissorum remitti potest. Itaque si cautio-
nis non petendae conditio legato vel fideicommisso
praescribatur, conditionem ea res non faciet; non
enim deficit, si quis caveri (7) desideraverit, one-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
khxjf2ime2n4szw61bqhxd6hv4l71t3
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/737
104
86600
283110
2026-10-09T14:01:34Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 're cautionis non secuto; quod adversus invitum hodie iure publico sequi non potest, postquam re- mitti posse cautionem placuit (1), 78. [76.] IDEM libro IX. Responsorum.—Quum pupillus aut tutor eius conditionem in personam pupilli collatam impedit, tam legati, quam liberta- tis, iure communi conditio impleta esse videtur. § 1.—Disiunctivo modo conditionibus adscriptis alteram defecisse non oberit, altera vel postica im- pleta; nec interest...
283110
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>re cautionis non secuto; quod adversus invitum
hodie iure publico sequi non potest, postquam re-
mitti posse cautionem placuit (1),
78. [76.] IDEM libro IX. Responsorum.—Quum
pupillus aut tutor eius conditionem in personam
pupilli collatam impedit, tam legati, quam liberta-
tis, iure communi conditio impleta esse videtur.
§ 1.—Disiunctivo modo conditionibus adscriptis
alteram defecisse non oberit, altera vel postica im-
pleta; nec interest, in potestate fuerint accipientis
conditiones, an in eventum collatae.
79. [77.] IDEM libro I. Definitionum. — «Heres
meus, quum morietur Titius, centum ei dato»; pu-
rum legatum est, quia non conditione, sed mora
suspenditur; non potest enim conditio non existere.
§ 1.—«Heres meus quum ipse morietur, centum
Titio dato»; legatum sub conditione relictum est;
quamvis enim here-lam moriturum certum sit,
tamen incertum est, an legatario vivo dies legati
non cedet (2), et non est certum, ad eum legatum
perventurum.
§ 2.—Qui post Mucianam cautionem interposi-
tam legatum accepit, si contra cautionem aliquid
fecerit, stipulatione commissa etiam fructus (3) he-
redi restituet; hoc enim legatarius et in exordio
cavere cogitur.
§ 3.—Quamvis ususfructus, quum morietur lega-
tarius, inutiliter legetur, tamen cautionis Mucia-
nae remedium ususfructu quoque sub conditione (4)
alicuius non faciendi legato locum habet.
§ 4.—Quod in fraudem legis ad impediendas
nuptias scriptum est, nullum vim habet, veluti:
«Titio patri centum, si filia, quam habet is in po-
testate, non nupserit, heres dato», vel: «filiofami-
lias, si pater eius uxorem non duxerit, heres dato».
80. [78.] SCAEVOLA (5) libro VIII. Quaestio-
num.—Eas causas, quae protinus agentem repel-
lunt, in fideicommissis non pro conditionalibus
observari oportet, eas vero, quae habent moram
cum sumtu admittemus cautione oblata; nec enim
parem dicemus cum cui ita datum sit: «si monu-
mentum fecerit», et eum, cui datum est: «ut mo-
umentum (6) faciat».
81. [79.] PAULUS libro XXI. Quaestionum.—
Iulius Paulus Nymphidio (7). Quaesiisti, si ita in
testamento cautum esset: «Stichus, si rationes red-
diderit, cum contubernali sua liber esto, iisque
decem heres dato», an Stichio mortuo, antequam
rationes redderet, vel pariatore (8), vel reliqua
habente, libera esset mulier, et an de legato idem
accipiamus. Libertate data «si rationes reddiderit»<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
26qeh6veyf845hczj3mvrldb2sbphbf
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/489
104
86601
283111
2026-10-09T14:01:53Z
Analy Erika Mamani Huaman
33116
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'num eum esse promittere non debet, sed furtis et noxiis solutum esse promittere debebit, quia ita dare debet, ut eum habere liceat, sanitas autem servi ad proprietatem eius nihil pertinet. Sed ob id, quod furtum fecit servus, aut noxam nocuit, evenit, quominus eum habere domino liceat, sicuti ob id, quod obligatus est fundus , accidere possit, ut eum habere domino non liceat.</p> <p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Si vero certus homo legatus...
283111
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Analy Erika Mamani Huaman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>num eum esse promittere non debet, sed furtis et noxiis solutum esse promittere debebit, quia ita
dare debet, ut eum habere liceat, sanitas autem
servi ad proprietatem eius nihil pertinet. Sed ob
id, quod furtum fecit servus, aut noxam nocuit, evenit, quominus eum habere domino liceat, sicuti ob id, quod obligatus est fundus , accidere possit,
ut eum habere domino non liceat.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Si vero certus homo legatus est, talis dari debet, qualis est.</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''46.''' ['''48.'''] IDEM ''libro IX. Epistolarum.''—Quae de legato dicta sunt, eadem transferre licebit ad eum, qui vel Stichum, vel hominem dari promiserit.</p>
<p style="text-indent: 1em;">'''47.''' ['''49.'''] ULPIANUS ''libro XXII. ad Sabinum.''—Quum res legata est, si quidem propria fuit testatoris, et copiam eius habet heres, moram facere non debet, sed eam praestare (1). Sed si res alibi sit, quam ubi petitur, primum quidem constat, ibi esse praestandam, ubi relicta est, nisi alibi testator voluit; nam si alibi voluit, ibi praestanda est, ubi testator voluit, vel ubi verisimile est, eum voluisse; et ita lulianus scripsit tam in propriis, quam in alienis legatis. Sed si alibi relicta est, alibi autem ab herede translata est dolo malo eius, nisi ibi praestetur, ubi petitur, heres condemnabitur doli sui nomine; ceterum si sine dolo, ibi praestabitur, quo transtulit.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 1. Sed si id petatur, quod pondere, numero, mensura continetur, si quidem certum corpus legatum est, veluti frumentum ex illo horreo, vel vinum ex apotheca illa, ibi praestabitur, ubi relictum est, nisi alia mens fuit testantis; sin vero non fuit certa species, ibi erit praestandum, ubi petitur.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 2.—Itaque si Stichus sit legatus, et culpa heredis non pareat, debebit aestimationem eius praestare; sed si culpa nulla intervenit, cavere heres debet de restitutione servi, non aestimationem praestare (2). Sed et si alienus servus in fuga sit sine culpa heredis, idem dici potest, nam et in alieno culpa admitti potest; cavebit autem sic, ut, si fuerit apprehensus, aut ipse, aut aestimatio praestetur; quod et in servo ab hostibus capto constat.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 3. Sed si Stichus, aut Pamphilus legetur, et alter ex his vel in fuga sit, vel apudhostes, dicendum erit, praesentem praestari, aut absentis aestimationem; toties enim electio est heredi committenda, quoties moram non est facturus legatario. Qua ratione placuit, et si alter decesserit, alterum omnimodo praestandum, fortassis vel mortui pretium. Sed si ambo sint in fuga, non ita cavendum, ut si in potestatem (3) ambo redirent, sed si vel alter, et vel ipsum, vel absentis aestimationem praestandam.</p>
<p style="text-indent: 1em;">§ 4.-Item si res aliena vel hereditaria sine culpa heredis perierit, vel non compareat, nihil am-</p>
(1) absque mora. Qua intercedente, usuras et omnem utilitatem praestandam Sabinus ait, insertan acertadamente Hal. Vulg.
(2) Idem et in aliis in rem actionibus Iulianus putat, insertan acertadamente Hal. Vulg.
(3) Hal. Vulg.; potestate, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
k24x1kumt5zgu3dkxgfxpb59chyc6d5
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/453
104
86602
283112
2026-10-09T14:02:05Z
Greys Guzman
33158
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '6. ULPIANUS libro L. ad Edictum.—Quia autem is, qui ab intestato possidet hereditatem, conveniri potest, si omittit causam testamenti, quaesitum est, si quasi ex voluntate testatoris (1) videatur omisisse, an cogatur praestare; utputa fratrem suum scripsit heredem, et codicillos fecit ab intestato, petiitque (2) a fratre, ut, si legitima hereditas ad eum pertinuerit, fideicommissa praestaret quibusdam; si igitur omissa causa testamenti ab int...
283112
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Greys Guzman" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>6. ULPIANUS libro L. ad Edictum.—Quia autem is, qui ab intestato possidet hereditatem, conveniri potest, si omittit causam testamenti, quaesitum est, si quasi ex voluntate testatoris (1) videatur omisisse, an cogatur praestare; utputa fratrem suum scripsit heredem, et codicillos fecit ab intestato, petiitque (2) a fratre, ut, si legitima hereditas ad eum pertinuerit, fideicommissa praestaret quibusdam; si igitur omissa causa testamenti ab intestato possideat hereditatem, videndum est, an legatariis cogatur respondere. Et Iulianus libro trigesimo primo (3) Digestorum scribit, co- gendum primum legata praestare, mox dimissis legatis (4) si quid superfuerit ex dodrante, tunc fideicommissa cogi praestare; ceterum si legata absumant (5) dodrantem, tune nihil fideicommissariis praestandum, habere enim integrum quadrantem legitimum heredem oportet. Ordo igitur a Iuliano adhibetur, ut prius legata praestentur, deinde ex superfluo fideicommissa, dummodo quadrans non tangatur. Ego puto Iuliani sententiam ita accipiendam, ut, si omissa causa testamenti ab intestato possideat hereditatem, cogatur omnimodo legata praestare; nec enim utique omittere ei hereditatem permisit, qui fideicommissa ab eo reliquit ab intestato.
§ 1.—Plane si nominatim id ei permisit, dicemus, non eum incidere in Edictum, quia usus est facultate ea, quam ei testator concessit; quod si non ei concessit specialiter testator omittere, is ordo erit sequendus, quem Iulianus ostendit.
el testador no le permitió especialmente que prescindiera de la herencia, se habrá de seguir el ór-
§ 2 -Quid deinde dicemus, si iisdem et ex testamento legata, et fideicommissa ab intestato fuerint relicta , et praeterea aliis fideicommissa, an
den que señala Juliano .
§ 2 -Finalmente ¿qué diremos si à los mismos
les hubieren sido dejados legados en el testamento , y fideicomisos abintestato, y además fideicomi-
§ 1.- Pero si expresamente le permitió esto, di-
remos que no incurre él en el Edicto, porque usó
ordinem illum debeamus facere, quem Iulianus
sos a otros, deberemos acaso seguir el órden, que
monstrat, an vero contribuemus omnes fideicomis
sarios, quasi aequales? Et magis est, ut ita distinguamus, multum interesse, utrum incidit in Edictum heres, an non. Nam si incidit, praeferendi
erunt hi, quibus testamento relicta fuerunt quaedam; sin vero non incidit, quia haec fuit testatoris
voluntas, ut daret ei facultatem et ab intestato
succedendi , vel quia alia causa intercessit, quae
indica Juliano, ó contribuiremos á todos los fideicomisarios , como iguales? Y es preferible que distin-
secundum ea, quae supra scripta sunt, non offendit Edictum,dicendum est, contribui fideicommissa debere, quasi exaequata.
§ 3. Non simpliciter autem Praetor pollicitus
est, se daturum actionem, sed causa cognita; nam
sive invenerit, testatorem huius rei auctorem esse ,
ipsumque permisisse ab intestato succedere, aut
si qua alia iusta causa omittendi intervenerit, utique non dabit actionem in eum legatorum .
§ 4.-Item si invenerit, bona ad alium pertine-
re, non dabit actionem, si vero nulla suspicio collusionis religionem Praetoris instruxerit .
gamos de este modo, que importa mucho saber, si
el heredero incurrió , ó no , en el Edicto. Porque si
incurrió, habrán de ser preferidos aquellos á quienes se les dejaron algunas cosas en el testamento;
pero si no incurrió, porque fué voluntad del testador darle facultad para suceder también abintesta-
to, ó porque medió otra causa, que según lo que
arriba se ha dicho no infringe el Edicto, se ha de
decir, que se debe contribuir á los fideicomisos, como si fuesen iguales.
§ 3. Mas el Pretor no prometió simplemente
que él daria acción, sino con conocimiento de causa; porque si hallare que el testador fué autor de
esto, y que él mismo permitió suceder abintestato ,
ó sihubiere mediado alguna otra justa causa para
dejar de aceptar la herencia, ciertamente que no
dará contra éste la acción de los legados.
§ 4. Asimismo, si hallare que los bienes pertenecen a otro, no dará acción, pero esto si ninguna
sospecha de colusión penetrare en la conciencia
del Pretor .
§ 5. Si autem is, cui auferri hereditas potest,
aliquid possideat de hereditate, et possidere de-
(1) praetoris, Hal.
(2) Hal.; petitque, el códice Fl.
(8) vicesimo sexto, Hal.
§ 5. - Mas si aquel a quien se le puede quitar la
herencia poseyera alguna cosa de la herencia, y
(4) legatariis , Hal .
(5) Hal. Vulg.; adsumant, el códice Fl.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
ipg5ne856yl3rjmhmv6l1s2z0k1gc02
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/738
104
86603
283113
2026-10-09T14:03:16Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'hanc (1) conditionem rationum reddendarum, ut iussus videatur reliqua reddere, si qua habet, cum fide actus sui; quae si nulla sunt, pure accepisse libertatem videbuntur, et si post aditam heredita- tem decessit, competente libertate etiam legatum eos secutum est. Quodsi, quum adhuc reliqua ha- beret, decessit, sub eadem conditione et contuber- nalis eius libertatem accepisse videtur, et defecta videbitur conditione. Sed non ineleganter illud...
283113
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>hanc (1) conditionem rationum reddendarum, ut
iussus videatur reliqua reddere, si qua habet, cum
fide actus sui; quae si nulla sunt, pure accepisse
libertatem videbuntur, et si post aditam heredita-
tem decessit, competente libertate etiam legatum
eos secutum est. Quodsi, quum adhuc reliqua ha-
beret, decessit, sub eadem conditione et contuber-
nalis eius libertatem accepisse videtur, et defecta
videbitur conditione. Sed non ineleganter illud di-
cetur, Stichum quidem sub conditione manumis-
sum, contubernalem autem eius pure, et illam
coniunctionem non ad coniungendam conditionem,
and ad necessitudinem demonstrandam pertinere.
§ 1.—Tunc demum pro impleta habetur condi-
tio, quum per eum stat, qui, si impleta esset, debi-
turus erat.
82. [80.] CALLISTRATUS libro II. Quaestio-
num.—Quum servus ita liber esse iussus sit: «si
rationes reddiderit», eique fundum heres dare
damnas sit (2), videamus, utrum conditio libertati
praeposita sit, an vero et legato. Et quidem si li-
bertati soli accipiamus praepositam, nullus tracta-
tus amplius superest, nam legatum purum inveni-
tur, et ideo inutile fit; quodsi conditio etiam legato
insita sit, quod quidam recte putant, simul cum
libertate dies quoque legati utiliter cedit. Quid er-
go continetur his verbis: «si rationes reddiderit—»
Quidam hoc aiunt: «si reliqua reddiderit», quasi
nihil intersit, utrum sub hac conditione: «si reli-
qua», vel sub (3) hac: «si rationes reddiderit». Sed
nos neque conditionem meram putamus esse, quae
in datione existit, neque meram conditionem, quae
in facto sit, sed eam conditionem, quae ex mixtura
quadam consistit; nam non utique, si ille in folle
reliqua obtulerit, liber erit. Non enim testator hoc
sensit, sed illud, ut rationes reddat, quomodo ser-
vus reddere solet, id est, legendas offerre rationes
primum, deinde computandas, ut explorari possit,
imputationes (4) probe, an improbe referantur,
accepta recte relata, an non recte. Ita enim incipit
quidem res a facto, pervenit autem ad pecuniam.
Inest his verbis etiam, heredes notitia instrui ra-
tionum, ut sciant, quid in quaque ratione scriptum
sit; nam quod ipse vivus facturus erat, ab heredi-
bus suis fieri iussisse intelligitur. Ille autem utique
non sic solebat servo suo, ostendenti reliqua (5),
rationes subscribere, sed ita, ut legeret, examina-
ret, exciperet (6). Itaque quum servo sub hac con-
ditione testamento libertas datur: «si rationes red-
diderit», non hanc solam habet significationem, si
cautiones instrumentaque omnia actus sui exhi-
buerit heredi, sed et si reliqua solverit.
83. [81.] PAULUS libro XII. Responsorum.-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
bl2m4iwno66e0bfn6xrki2uki0umzqk
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/739
104
86604
283114
2026-10-09T14:05:27Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Lucius Titius ita testamentum fecit: «Aurelius Claudius natus ex illa muliere, si filium meum se case iudici probaverit, heres mihi esto»; Paulus re- spondit, filium, de quo quaereretur, non sub ea con- ditione institutum videri, quae in potestate eius est, et ideo testamentum nullius esse momenti. 84. [82.] IDEM libro XIV. Responsorum.—«Illis libertis alimentorum nomine, si cum filio meo mo- rati fuerint, menstruos denarios centenos et ve-...
283114
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>Lucius Titius ita testamentum fecit: «Aurelius
Claudius natus ex illa muliere, si filium meum se
case iudici probaverit, heres mihi esto»; Paulus re-
spondit, filium, de quo quaereretur, non sub ea con-
ditione institutum videri, quae in potestate eius
est, et ideo testamentum nullius esse momenti.
84. [82.] IDEM libro XIV. Responsorum.—«Illis
libertis alimentorum nomine, si cum filio meo mo-
rati fuerint, menstruos denarios centenos et ve-
stiaria dari volo»; liberti in obsequio fuerunt,
quamdiu adolescens ad militiam promoveretur; qua
causa effectum est, ut quibusdam Romae relictis
proficisceretur, et apud castra defunctus est; quae-
situm est, an ab heredibus eius alimenta debean-
tur. Paulus respondit, conditionem quidem in per-
sona libertorum, qui cum filio defuncti morati sunt,
aut per quos (1) non stetit, quominus morarentur,
mortuo filio testatoris defecisse non videri; sed si
testator propter filii utilitatem his, qui cum eo mo-
rati fuissent, alimenta praestari voluit, contra vo-
luntatem defuncti petentes audiri non oportere.
85. [83.] SCAEVOLA libro III. Responsorum.—
Titia heredis instituti liberos habentis filii fidei
commisit, uti rem eius universam restitueret filiis
eius, liberisve (2) eorum, quum ipsi petiissent, sine
ulla iuris cavillatione; quaero, an his verbis: «quum
illi a te petierint», conditio fideicommisso adscripta
videatur. Respondit, non videri.
86. [84.] MARCIANUS (3) libro III. Fideicom-
missorum.—Iulius noster, eum, qui decem dare,
et ita liber esse iussus esset, si a vivente manu-
missus esset, non aliter legatum, quod ei cum li-
bertate datum esset, habiturum, quam si conditioni
libertatis paruisset; item in emtore (4), si alienatus
esset. Sed id tunc locum habet, quum omnimodo
simul cum libertate legatum acquiri potuit, licet
legato imposita non sit, veluti quum in tempus li-
bertatis legatum collatum esset. Quum vero liber-
tas sub conditione, legatum autem praesenti die
datum est, in hoc quaestio est, an constiterit lega-
tum. Etenim nec Catonianae sententiae locum in
proposito esse, quia etsi statim testator decessisset,
non tamen omnimodo inutile esset legatum, quum
posset conditio libertatis ante aditam hereditatem
impleri, et legatum manumisso deberi, nisi forte
necessarius heres extitisset; tune enim omnimodo
inutile erit legatum iure ipso, quia sub conditione
acceperit libertatem.
87. [85.] VALENS libro I. Fideicommissorum.—
Quod traditum est, in legatis novissimam, in liber-
tatibus levissimam conditionem spectandam esse,
88. [86.] GAIUS libro I. Fideicommissorum.—
id est, quae ipsi servo commodior sit,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
s1w6k9en1d2kk3fj0pmc5ucsevj37zh
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/740
104
86605
283115
2026-10-09T14:08:28Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '89. [87.] VALENS libro I. Fideicommissorum. —non ad ea duntaxat pertinet, quae saepius sub diversis conditionibus, sed etiam, quae primo pure, deinde sub conditione dantur. Itaque quod heres pure dare iussus est, quodve pure legatum est, quum id ex intervallo (1) sub conditione legatum est, posterius valet. Si prius sub conditione, deinde pure legatum est, praesens debetur. Quodsi pure legatum, ex continenti heres sub conditione da- natus aut...
283115
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>89. [87.] VALENS libro I. Fideicommissorum.
—non ad ea duntaxat pertinet, quae saepius sub
diversis conditionibus, sed etiam, quae primo pure,
deinde sub conditione dantur. Itaque quod heres
pure dare iussus est, quodve pure legatum est,
quum id ex intervallo (1) sub conditione legatum
est, posterius valet. Si prius sub conditione, deinde
pure legatum est, praesens debetur. Quodsi pure
legatum, ex continenti heres sub conditione da-
natus aut rogatus est dare, perinde est, ac si
iuncta subiecta scriptura idem legatum esset, vel
ut praesens vindicari, si hoc voluerit legatarius,
vel, quum conditio extiterit, ab herede peti possit,
nisi commemoratione superioris legati posterius
scriptum fuerit, velut: «Stichum, quem illi legavi,
heres meus ei, si illud factum erit, dato»; tunc
enim revocandi animo praesens legatum, et sub
conditione dandi ita scripsisse videbitur; et si ante
conditionem rem vindicet, doli exceptio locum ha-
bere poterit.
90. [88.] GAIUS libro I. Fideicommissorum.—
Per fideicommissum varie data libertate non levis-
sima spectanda est, sed novissima, quia posterior
voluntas potior haberi debet; cui consonat etiam
Rescriptum Divi Antonini.
91. [89.] MAECIANUS (2) libro II. Fideicom-
missorum. — Conditionum, quae in futurum confe-
runtur, triplex natura est, ut quaedam ad id tem-
pus, quo testator vivat, quaedam ad id, quod post
mortem eius futurum sit, quaedam ad (3) alter-
utrum pertineant, tempus autem vel certum, vel
infinitum comprehendatur. Quae omnia non minus
in fideicommissis, quam in institutionibus ac legatis
incidere solent, ut haec conditio: «Titiae, si mihi
nupserit», non dubie, nisi vivente testatore, illa
autem: «si ad exsequias funeris mei venerit», nisi
post mortem, impleri non possit, illa vero: «si filio
meo nupserit», vel vivente, vel mortuo testatore
impleri possit. Et prima quidem ac tertia ex relatis
conditionibus infinitum tempus habent, quandoque
enim nupserit, impletur conditio, secunda ad cer-
tum tempus adscripta est.
92. [90.] ULPIANUS libro V. Fideicommisso-
rum.—Si cui legatum fuerit relictum, isque rogatus
sit liberos suos emancipare, an cogi debeat manu-
mittere. Et retineo, me dixisse, defici (4) eos a pe-
titione fideicommissi; neque enim Praetor fidei-
commissarius eos ad libertatem tuetur, ut servos.
Papinianum quoque libro nono Responsorum seri-
bere referebam, non esse cogendum emancipare
filios suos. Arbitror tamen extra ordinem debere
constitui, eum, qui agnovit id, quod sibi relictum
est hac contemplatione, ut liberos suos emanci-
ret, cogendum emancipare; neque enim debet cir-
cumveniri testantium voluntas. Sic deinde hoc
accipiendum, quemadmodum si sub conditione li-
berorum emancipandorum ei fuisset legatum, vel<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
jpx24smtlmxyx18tgq0qrhwcofrfcs1
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/741
104
86606
283116
2026-10-09T14:10:23Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ita relictum, ut eos emanciparet. Cui rei conse- quens est, quod Divus Severus rescripsit; nam quum quaedam mulier nepotes suos heredes in- stituisset, et ipsum filium coheredem filiis suis de- disset, eosque invicem substituisset, rogassetque filium, ut filios emanciparet, non autem rogasset, ut hereditatem iis restitueret, ex auctoritate Divi Severi emancipare eos compulsus est, hisque re- stituere hereditatem; et adiectum est, ut (1) si ta...
283116
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>ita relictum, ut eos emanciparet. Cui rei conse-
quens est, quod Divus Severus rescripsit; nam
quum quaedam mulier nepotes suos heredes in-
stituisset, et ipsum filium coheredem filiis suis de-
disset, eosque invicem substituisset, rogassetque
filium, ut filios emanciparet, non autem rogasset,
ut hereditatem iis restitueret, ex auctoritate Divi
Severi emancipare eos compulsus est, hisque re-
stituere hereditatem; et adiectum est, ut (1) si tar-
dius id faceret, quasi ex mora usuras praestiturum;
videri enim eum, qui moram faceret emancipatio-
ni, moram restitutioni fideicommissi etiam (2)
facere[cite: 15].
93. [91.] PAPINIANUS libro VIII. Responso-
rum.—Mater (3) filio suo coheredes sine ulla con-
ditione filias ipsius dedit, ac petiit (4), ut filias
suas emanciparet, ita ut curatores a Praetore ac-
ciperent; filii videri fidei comisisse placuit, ut eas
sub iuris constitutus ad hereditatem aviae pervenire
pateretur; nec ad rem pertinere, si portionem filia-
rum iure substitutionis quaesiisset[cite: 15].
94. [92.] HERMOGENIANUS libro I. Iuris Epi-
tomarum.—Quum ita datur libertas: «si Titio, qui
non est heres, decem dederit», certa persona de-
monstratur, ac propterea in persona (5) eius tan-
tum conditio impleri potest. Sane si, quum cesserit
dies, pecuniam conditioni comprehensam statuli-
ber habuerit, iure constituto nulli dando consequi-
tur libertatem. Diversa causa est legatarii, in cuius
persona placuit conditionem deficere, si, antequam
dederit legatarius pecuniam, Titius moriatur[cite: 15].
§ 1.—Ex his verbis: «si heredi», vel: «si here-
di (6) Titio decem dederit, liber esto», non tantum
heredi, sed etiam heredis heredi dando pervenit
ad libertatem; at si nullus heredi successerit, iure
constituto nulli dando ad libertatem perveniet[cite: 15].
95. [93.] IDEM libro IV. Iuris Epitomarum.—
Legatum sub conditione relictum, et ad alium
translatum, si non conditio personae cohaereat,
sub eadem conditione translatum videtur[cite: 15].
96. [94.] PAULUS libro I. ad Neratium.—Titio
ususfructus servi legatus est, et, si ad eum perti-
nere desiisset, libertas servo data est; Titius vivo
testatore decessit; libertas non valet, quia conditio
nec initium accipit. Paulus: ergo et si viveret Ti-
tius, et capere non potest, idem dicendum est;
desiisse enim (7) non videtur, quod nec incipit[cite: 15].
§ 1.—Servi ususfructus mulieri, quoad vidua
esset, legatus, idem servus, si ea nupsisset, liber<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
jut15f5sztkubtdbsxxna0hhb2ybiog
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/742
104
86607
283118
2026-10-09T14:13:30Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'esse iussus est; si mulier nupserit, liber erit, quia potior est legato libertas[cite: 16]. 97. [95.] IDEM libro II. ad Neratium.— Muni- cipibus, si iurassent, legatum est; haec conditio non est impossibilis. Paulus: quemadmodum ergo pareri potest (1)? Per cos itaque iurabunt, per quos municipii res geruntur[cite: 16]. 98. [96.] IDEM libro III. ad Neratium. — Mea res sub conditione legari mihi potest, quia in huiusmodi legatis non testament...
283118
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>esse iussus est; si mulier nupserit, liber erit, quia
potior est legato libertas[cite: 16].
97. [95.] IDEM libro II. ad Neratium.— Muni-
cipibus, si iurassent, legatum est; haec conditio
non est impossibilis. Paulus: quemadmodum ergo
pareri potest (1)? Per cos itaque iurabunt, per quos
municipii res geruntur[cite: 16].
98. [96.] IDEM libro III. ad Neratium. — Mea
res sub conditione legari mihi potest, quia in
huiusmodi legatis non testamenti facti tempus, sec
conditionis expletae spectari oportet[cite: 16].
99. [97.] PAPINIANUS libro XVIII. Quaestio-
num.—Conditiones extrinsecus, non ex testamento
venientes, id est, quae tacite inesse videantur, non
faciunt legata conditionalia[cite: 16].
100. [98.] IDEM libro VII. Responsorum. — Ti-
tiae, si non nupserit, ducenta, si nupserit, centum
legavit; nupsit mulier; ducenta, non etiam centum
residua petat; ridiculum est enim, eandem et ut
viduam, et ut nuptam admitti[cite: 16].
101. [99.] IDEM libro VIII. Responsorum.—Pa-
ter Severianam (2) Proculam Aelio Philippo co-
gnato nuptiis designavit, eidem filiae
praedium, si Aelio Philippo nupsisset, verbis fidei-
commissi reliquit; quodsi non nupsisset, idem prae-
dium Philippo dari voluit; nondum viripotens puel-
la diem suum obiit. Respondi, quum in conditioni-
bus testamentorum voluntatem potius, quam verba
considerari oporteat, Aelio Philippo fideicommis-
sum ita datum videri, si ei Procula, defuncti filia,
nubere noluisset; quare quum ea, priusquam viri-
potens fieret, vita decesserit, conditionem extitisse
non videri[cite: 16].
§ 1.—Ita fideicommisso dato: «volo restituas, si
sine liberis decedas», conditio deficit ex voluntate
vel uno filio superstite relicto[cite: 16].
§ 2.—Conditionum verba, quae testamento prae-
scribuntur, pro voluntate considerantur; et ideo,
quum tutores testamento dati, quoniam interea
puer adoleverat, id egerint, ut curatores ipsi con-
stituerentur, conditio fideicommissi talis praescri-
pta: «si tutelam in annum octavum decimum ges-
serint», defecisse non videbitur[cite: 16].
§ 3.—Socrus nurui fideicommissum ita relique-
rat: «si cum filio meo in matrimonio persevera-
verit»; divortio sine culpa viri post mortem socrus
facto defecisse conditionem respondi, nec ante
diem fideicommissi cedere, quam mori coeperit
nupta, vel maritus; et ideo nec Mucianam cautio-
nem locum habere, quia morte viri conditio possit
existere.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
9cuurpwcdraybfjq0e5z2r3nz2k0j5y
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/749
104
86608
283122
2026-10-09T14:16:02Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'placuit, ut fructus postea percepti, qui maturi mor- tis tempore fuerunt, augeant hereditatis aestima- tionem fundi nomine, qui videtur illo in tempore fuisse pretiosior. § 1.—Circa ventrem ancillae nulla temporis ad- missa distinctio est; nec immerito, quia partus nondum editus homo non recte fuisse dicitur. 10. IDEM libro XX. Quaestionum.—Quod supra quadrantem apud (1) heredem potest pervenire, supra dodrantem in pecuniam (2) legatum no...
283122
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>placuit, ut fructus postea percepti, qui maturi mor-
tis tempore fuerunt, augeant hereditatis aestima-
tionem fundi nomine, qui videtur illo in tempore
fuisse pretiosior.
§ 1.—Circa ventrem ancillae nulla temporis ad-
missa distinctio est; nec immerito, quia partus
nondum editus homo non recte fuisse dicitur.
10. IDEM libro XX. Quaestionum.—Quod supra
quadrantem apud (1) heredem potest pervenire,
supra dodrantem in pecuniam (2) legatum non
onerat heredem, veluti hereditas pupilli, si forte
substitutus sit exheredato, qui patri pupilli heres
extitit.
11. IDEM libro XXIX. Quaestionum.—In ratio-
ne legis Falcidiae retentiones omnis temporis he-
redi in quadrantem imputatur.
§ 1.—Si servus sub conditione libertate data,
vita decessit, si quidem impleta conditio quando-
que fuerit (3), heredi non videbitur periisse, quodsi
defecerit, in contrarium ratio trahit, sed, quanti
statuliber moriens fuisse videbitur.
§ 2.—Imperator Marcus Antoninus decrevit, he-
redes, quibus pars bonorum ablata est, non in
ampliorem partem, quam pro ea parte, quae reli-
cta est, legatorum nomine teneri.
§ 3.—Quum quidam parte dimidia honorum
ademta fuisset relegatus, idem provocatione
interposita testamento postea facto obiisset, atque
post mortem eius non iuste appellatum esset pro-
nuntiatum, quaesitum est, utrum aeris alieni loco
pars dimidia abscederet, ut residua sola videretur
fuisse in bonis, an vero succurri heredi necessa-
rium esse videbitur? Sed videtur, succurri debere,
quum animus litigantis et obtinendi votum hanc
opinionem admittit.
§ 4.—Si servus testamento manumissus ante
aditam hereditatem decedat, heredi quidem periis-
se intelligitur; sed cuius pretii erit, qui, si viveret,
not aestimaretur? Nam et eos, qui moriente do-
mino ea valetudine affecti fuerant, ut eos non pos-
se vivere certum esset, tamen, si postea moriantur,
hereditati periisse responsum est. Nec aliud in iis,
qui sub eodem tecto fuerunt, quum dominus a fa-
milia necaretur.
§ 5.—Quod vulgo dicitur, in tabulis patris et filii
unam Falcidiam servari, quam potestatem habeat,
videndum est. Quamvis enim substitutus, quae a
pupillo relicta sunt, quum filius heres extitit, ut
aes alienum quodlibet debeat, tamen propter ca,
quae data sunt tabulis secundis, contributioni lo-
cus est. Secundum quae poterit evenire, ne substi-
tutus quidquam retineat, velut (4) longe plus habeat
quartae (5) paternae hereditatis. Quid ergo, si non
sufficiat pupilli hereditas legatis, quum patris suf-
fecisset? De suo quadrante nimirum dabit substi-
tutus, quoniam (6) pater legavit de suo, nec ad<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
5vfab5cvn687bebom32ok5gsc39awhc
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/748
104
86609
283127
2026-10-09T14:18:57Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '3. PAULUS libro singulari ad legem Falcidiam. —Si heres institutus eam hereditatem, quae sol- vendo non est, vendiderit, vix quidem poterit per- suaderi, non fuisse eam hereditatem solvendo, quae emtorem invenerit; vera autem ratione nihil legatariis debebitur, quia magis ex stultitia emto- ris habere videtur heres institutus, quam ex bonis defuncti. Nam et e contrario, si male vendiderit res hereditarias, non erit hoc legatariorum detri- men...
283127
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>3. PAULUS libro singulari ad legem Falcidiam.
—Si heres institutus eam hereditatem, quae sol-
vendo non est, vendiderit, vix quidem poterit per-
suaderi, non fuisse eam hereditatem solvendo,
quae emtorem invenerit; vera autem ratione nihil
legatariis debebitur, quia magis ex stultitia emto-
ris habere videtur heres institutus, quam ex bonis
defuncti. Nam et e contrario, si male vendiderit
res hereditarias, non erit hoc legatariorum detri-
mentum; ita ergo commodum debet esse (1) here-
dis, si bene res administraverit.
§ 1.—Sed et si is, qui solvendo non est, legave-
rit, et heres cum creditoribus deciderit, ne solidum
solveret, et ob eam decisionem factam sit, ut ali-
quid retineret, nihil tamen legatariis debiturum,
quia eam pecuniam non ex hereditate, sed ex deci-
sione habet.
§ 2.—Item si Reipublicae in annos singulos le-
gatum sit, quum de lege Falcidia quaeratur, Mar-
cellus putat, tantum videri legatum, quantum suf-
fecit sorti ad usuras trientes eius summae, quae
legata est, colligendas.
4. PAPINIANUS libro XVI. Quaestionum.—Fun-
do legato mihi sub conditione, pendente legati con-
ditione heres me heredem instituit, ac postea lega-
ti conditio extitit; in Falcidiae ratione fundus non
iure hereditario, sed legati, meus esse intelli-
gitur.
5. IDEM libro VIII. Responsorum. — Verbis le-
gati vel fideicommissi non necessario (2) civitati
relinquitur, quod ex causa pollicitationis praestari
necesse est. Itaque si debiti modum testamento do-
minus excessit, superfluum duntaxat Falcidia mi-
nuetur; quare nec fidei committi legatarii poterit.
Quodsi dies aut conditio legatum fecerit, non uti-
litatis aestimatio, sed totum petetur, quod datum
est; nec si vivo testatore dies venerit, aut conditio
fuerit impleta, fiet irritum, quod semel competit.
6. VENULEIUS libro XIII. Stipulationum. — Si
vir uxori heres extiterit, et in funus eius impende-
rit, non videbitur totum quasi heres impendere,
sed deducto eo, quod quasi dotis nomine, quam lu-
crifacit, conferre debuerit.
7. PAPINIANUS libro VII. Quaestionum.—Lege
Falcidia interveniente legata servitus, quoniam
dividi non potest, non aliter in solidum restituetur,
nisi partis offeratur aestimatio.
8. IDEM libro XIV. Quaestionum.—In lege Fal-
cidia (3) aeris alieni rationem (4) in hereditate re-
licti, quod unus ex heredibus solvere damnatus
sit, ipse solus habebit.
9. IDEM libro XIX. Quaestionum.—In Falcidia<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
lcmpkqz8ceheq1mnfto12gz4kijuuuk
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/750
104
86610
283131
2026-10-09T14:20:58Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'rem pertinet, quod ex nullo testamento praestatur ultra vires patrimonii, quum in hac parte iuris legata, quae tabulis secundis relinquuntur, quasi primis sub conditione relicta intelliguntur. § 6.—Si filio suo duos substituerit, et alterius portionem oneraverit, tractari solet, an ex persona sua Falcidiam possit inducere substitutus, quam pupillus non haberet, vel unus pupilli substitutus. Et facile quis dixerit consequenter prioribus, qua...
283131
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>rem pertinet, quod ex nullo testamento praestatur
ultra vires patrimonii, quum in hac parte iuris
legata, quae tabulis secundis relinquuntur, quasi
primis sub conditione relicta intelliguntur.
§ 6.—Si filio suo duos substituerit, et alterius
portionem oneraverit, tractari solet, an ex persona
sua Falcidiam possit inducere substitutus, quam
pupillus non haberet, vel unus pupilli substitutus.
Et facile quis dixerit consequenter prioribus, quae
de patrimonii ratione dicta sunt, non esse Falci-
diae locum, et ultra vires portionis conveniendum
alterum substitutum. Sed verior est diversa sen-
tentia perinde huic quartam relinquendam existi-
mantium, atque ita si (1) patri heres extitisset; ut
enim opes (2) patris et contributio legatorum in-
de (3) capiunt et formam, et originem, ita plures
substituti subducta persona pupilli revocandi sunt
ad intellectum institutionis (4). Quid tamen dice-
mus de altero substituto, qui non est oneratus,—si
forte nondum legata pupillus a se relicta solvit, et
aliquid ultra dodrantem sit—, in omnibus et ipsum
Falcidiam habiturum? Atquin quartam habet, ne-
que idem patiatur instituti comparatio. Rursus si
negemus, aliud aperte, quam quod vulgo probatum
est, respondetur. Itaque varitas existet, ut is qui-
dem, qui proprio nomine oneratus est, velut insti-
tutus desideret quartam, alter autem, qui non est
oneratus, ut substitutus, licet portio largiatur eius,
non in solidum conveniatur propter calculi confu-
sionem. Huic consequens est, ut, si pupillo de Fal-
cidia cautum fuit, duobus committatur stipulatio,
videlicet in eam quantitatem, quam unusquisque
sibi retinere potuisset.
§ 7.—Quaesitum est, si quis pupillo coheredem
substituisset, quemadmodum legis Falcidiae ratio
inquiri debeat, et quale sit (5), quod vulgo dicere-
tur, legatorum rationem separandam. Dixi, quan-
tum ad legata, quae pater a filio, item a substituto
reliquit, nullam fieri posse separationem, quum
communi calculo subiiciantur, et invicem inducant
contributionem; sed legata, quae ab instituto (6)
extero data sunt, permisceri ceteris non oportere,
ideoque quartam pupillo datae portionis habere
substitutum, quamvis suam portionem habeat, ut
institutus; et aliam causam esse eius, qui ex variis
portionibus heres scriberetur; ibi enim legatorum
confundi rationem non minus, quam si semel fuis-
set nuncupatus ex ea portione, quae conficeretur
ex pluribus; neque referre, pure saepe, an sub di-
versis conditionibus sit heres institutus.
§ 8.—Si quis exheredato filio substituit heredem
institutum, et ab eo tabulis quoque secundis lega-
verit, necessario ratio confundetur, quum ideo le-
gata valere dixerit Iulianus a substituto relicta,
quod idem patri heres extiterit.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
48ywhxhriarh62xcij93ob0uh8cpl1j
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/751
104
86611
283136
2026-10-09T14:22:37Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '12. IDEM libro XXX. Quaestionum. — Si debi- tor, creditore herede instituto petiisset, ne in ra- tione legis Falcidiae ponenda creditum suum le- gatariis reputaret, sine dubio ratione doli mali exceptionis apud arbitrum Falcidiae defuncti vo- luntas servatur[cite: 16]. 13. IDEM libro XXXVII. Quaestionum. — Si ta- citum fideicommissum servus iniungente domino susceperit, habiturum eum legis Falcidiae benefi- cium, quia parere domino debuit, c...
283136
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>12. IDEM libro XXX. Quaestionum. — Si debi-
tor, creditore herede instituto petiisset, ne in ra-
tione legis Falcidiae ponenda creditum suum le-
gatariis reputaret, sine dubio ratione doli mali
exceptionis apud arbitrum Falcidiae defuncti vo-
luntas servatur[cite: 16].
13. IDEM libro XXXVII. Quaestionum. — Si ta-
citum fideicommissum servus iniungente domino
susceperit, habiturum eum legis Falcidiae benefi-
cium, quia parere domino debuit, constitutum est.
Idemque placuit in filio, qui (1) fuit in patris po-
testate[cite: 16].
14. IDEM libro IX. Responsorum.—Pater filiam,
quae a viro diverterat, heredem pro parte instituit,
et ab ea petiit (2), ut fratri et coheredi suo portio-
nem hereditatis acceptam deducta sexta restitue-
ret, admissa compensatione dotis in Falcidiae ra-
tione; si pater dotem consentiente filia non petiisset,
Falcidiam quidem iure hereditario, dotem autem
iure proprio filiam habituram respondi, quia dos in
hereditate patris non inveniretur[cite: 16].
§ 1.—Avia nepotibus heredibus institutis fidei-
commisit, ut omissa retentione, quae per legem
Falcidiam ex alio testamento competebat, solida
legata fratribus et coheredibus solverent; recte
datum fideicommissum respondi, sed huius quoque
onus in contributionem venire[cite: 16].
§ 2.—Duobus impuberibus substitutum utrique
heredem existentem in alterius hereditate Falcidia
non uti convenit, si de bonis alterius impuberis
quartam partem hereditatis patris, quae ad filios
pervenerit, retineat[cite: 16].
§ 3.—Quodsi frater fratri legitimus heres extitit,
et impuberi supremo substitutus, portio quidem
paternorum bonorum, quam intestatus puer (3)
accepit, rationi Falcidiae non confundetur, sed
quartam eius tantum portionem substitutus re-
tinebit, quam impubes accepit, qui substitutum
habuit[cite: 16].
15. IDEM libro XIII. Responsorum. — Quod bo-
nis iure Falcidiae contribuendum est a debitore,
cui mortis causa pacto debitum remissum est, in
factum concepta replicatione retinebitur[cite: 16].
§ 1.—Frater, quem heredem sororem scriberet,
alium (4) ab ea, cui donatum volebat, stipulari cu-
ravit, ne Falcidia uteretur, et ut certam pecuniam,
si contra fecisset, praestaret; privatorum cautione
legibus non esse refragandum constitit; et ideo
sororem iure politico retentionem habituram, et
actionem ex stipulatu denegandam[cite: 16].
§ 2.—Non idcirco minus Falcidiae rationem in
ceteris annuis legatis admitti visum est, quod pri-
mo ac secundo anno sine ulla detractione fuissent
legatario soluta[cite: 16].
§ 3.—Quod avus ex causa tutelae neposti debuit,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
m818wfh98nug1wx97l81ew1vuy6f49o
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/752
104
86612
283137
2026-10-09T14:25:21Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'quum avo nepos solus heres extitisset, ratio Falci- diae si poneretur, in aere alieno bonis deducendum respondi, nec ad rem pertinere, quod heredem avus, idemque tutor rogaverat, ut, si sine liberis ante certam aetatem decederet, tam hereditaria, quam propria bona restitueret; non enim ex hoc hereditatem debito compensatam videri, quum vel ideo maxime declararet, non esse compensationem factam, quoniam heredem suum habere propria bona defunct...
283137
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>quum avo nepos solus heres extitisset, ratio Falci-
diae si poneretur, in aere alieno bonis deducendum
respondi, nec ad rem pertinere, quod heredem
avus, idemque tutor rogaverat, ut, si sine liberis
ante certam aetatem decederet, tam hereditaria,
quam propria bona restitueret; non enim ex hoc
hereditatem debito compensatam videri, quum vel
ideo maxime declararet, non esse compensationem
factam, quoniam heredem suum habere propria
bona defunctus ostendit. Plane si conditio fidei-
commissi fuerit impleta, fructus hereditatis post
mortem avi percepti pari pecunia debito tutelae
compensabuntur, quantam heres nepotis (1) de
bonis duntaxat, quae moriens avus reliquit, re-
tinebit.
§ 4.—Quum fideicommissum ex voluntate matris
a patre moriente debitum (2) filio pater hereditate
sua (3), quam in filium conferebat, compensari
voluit (4), quod filio debetur, si ratio Falcidiae
poni coeperit, fini quadrantis, quem ex bonis pa-
tris cum effectu percipit, compensabitur, atque ita
superfluum aeris alieni dodranti tantum detra-
hetur.
§ 5.—Ex donationibus in uxorem collatis quod
heredes eius reddere viro cogitur, in bonis mulieris
non erit; nam ita fit locupletior, ut tanto pauperior
esse videatur; quod autem heres inde minuit, viro
non perit.
§ 6.—Fructus praediorum sub conditione verbis
fideicommissi relictos, in causam fideicommissi
non deductos heres in ratione Falcidiae sic acce-
pto facere sibi cogitur, ut quartam, et quartae fru-
ctus ex die mortis, bonorum, quae mortis tempore
fuerunt, habeat. Nec ad rem pertinet, quando Fal-
cidia lex adinissa sit; nam etsi maxime post imple-
tam conditionem fideicommissum (5) locum habe-
re coepit, tamen ex die mortis fructus quadrantis
apud heredem relinqui necesse est.
§ 7.—Fideicommissum portionis supplendae gra-
tia, pro qua matrem filius heredem instituit, eidem
matri datum ratione Falcidiae minuitur; et eam
pecuniam mater supra quartam portionis suae per-
cipiet.
§ 8.—Quarta, quae per legem Falcidiam retine-
tur, aestimatione, quam testator fecit, non magis
minui potest, quam auferri.
16. SCAEVOLA libro III. Quaestionum. — Si ex
pluribus rebus legatis heres quasdam solverit, ex
reliquis Falcidiam plenam per doli exceptionem
retinere potest etiam pro his, quae iam data sunt.
§ 1.—Sed et si una res sit legata, cuius pars so-
luta sit, ex reliqua potest plena Falcidia retineri.
17. IDEM libro VI. Quaestionum.—Si post mis-
sionem faciat codicillos miles, et intra annum de-
cedat, ex testamento, quod in militia iure militari
fecit, plena legata, ex codicillis habita Falcidiae.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
84s44vsnra5wd4rndwevd6i8rhjgtl7
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/743
104
86613
283138
2026-10-09T14:27:58Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 4.—Fideicomissa menstrua et annua sub ea conditione liberto relicta: «quamdiu res patroni filiae gesserit», etsi praestari necesse est, filia pro- hibente res suas administrari, tamen voluntatem filia mutante conditionem resumunt, quoniam plu- ra sunt[cite: 18]. 102. [100.] IDEM libro IX. Responsorum.— Quum avus filium ac nepotem ex altero filio here- des instituisset, a nepote petiit (1), ut, si intra an- num trigesimum moreretur, heredi...
283138
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 4.—Fideicomissa menstrua et annua sub ea
conditione liberto relicta: «quamdiu res patroni
filiae gesserit», etsi praestari necesse est, filia pro-
hibente res suas administrari, tamen voluntatem
filia mutante conditionem resumunt, quoniam plu-
ra sunt[cite: 18].
102. [100.] IDEM libro IX. Responsorum.—
Quum avus filium ac nepotem ex altero filio here-
des instituisset, a nepote petiit (1), ut, si intra an-
num trigesimum moreretur, hereditatem patruo
suo restitueret; nepos liberis relictis intra aetatem
suprascriptam vita decessit; fideicommissi condi-
tionem coniectura pietatis respondi defecisse, quod
minus scriptum, quam dictum fuerat, inveniretur[cite: 18].
103. [101.] PAULUS libro XIV. Quaestionum.—
Si ita legatum sit: «Titio post decem annos dato, si
satis ab herede non exegerit», et Titis intra deci-
mum annum decesserit, ad heredem suum trans-
mittat legatum, quia moriente eo conditio extitit[cite: 18].
104. [102.] IDEM libro XIV. (2) Responsorum.
—Eum, qui post apertum testamentum deportatus
et restitutus est, fideicommissum petere posse,
cuius conditio postea extitit, quam civitatem Ro-
manam recipiat[cite: 18].
105. [103.] POMPONIUS libro V. Epistolarum.
—Si fundum a testatore sub conditione legatum
heres alii pendente conditione legavit, post exi-
stontem conditionem, quae priori testamento prae-
posita fuerat, neque proprietas a priore legatario
recedit, nec locum religiosum in eo fundo heres
facere, nec servutem imponere poterit; sed et
imposita servitus finietur existente conditione[cite: 18].
106. [104.] IULIANUS libro XXV. Digestorum.
—Hoc genus legati: «si Titio non nupserit», perin-
de habendum est, ac si post mortem Titii legatum
fuisset, et ideo nec Muciana satisfactione interposi-
ta capere legatum potest: sed et alii nubendo, nihi-
lo minus legatum consequitur[cite: 18].
107. [105.] GAIUS libro singulari de Casibus.—
Aliquando accidit, ut sub conditione datum lega-
tum purum intelligatur, veluti quod sub eadem
conditione relictum est, sub qua etiam heres alius
institutus est; item quod sub hac conditione reli-
ctum est: «si hereditatem adierit». Ex diverso quo-
que purum datum legatum conditionale videtur,
veluti quod sub conditione ademtum est, quia sub
contraria conditione datum intelligitur[cite: 18].
108. [106.] SCAEVOLA libro XIX. Digestorum.
—Libertis omnibus legavit domum, et haec verba
adiecit: «ut in ea habitent liberti, ne de nomine
exeat, et ut ad unum, qui novissimus extiterit,
perveniat; et eo amplius iisdem libertis meis dari
volo fundum Sosianum» (3); quaesitum est, an con-
ditio apposita: ne de nomine exiret, ad sequens<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
frcf0zh36zdoyncf3eekmgqpew8uq3w
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/744
104
86614
283139
2026-10-09T14:33:15Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'quoque legatum pertineret. Respondit (1), per- tinere[cite: 16]. 109. [107.] IDEM libro XX. Digestorum.— A testatore rogatus, ut acceptis centum numis resti- tueret hereditatem Titiae, coheredi suae, adita he- reditate decessit, simaliter et Titia, antequam daret centum; quaesitum est, an heres Titiae offerendo centum fidei commisso (2) partem hereditatis con- sequi possit. Respondit, heredem conditioni parere non posse. Claudius: magno inge...
283139
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>quoque legatum pertineret. Respondit (1), per-
tinere[cite: 16].
109. [107.] IDEM libro XX. Digestorum.— A
testatore rogatus, ut acceptis centum numis resti-
tueret hereditatem Titiae, coheredi suae, adita he-
reditate decessit, simaliter et Titia, antequam daret
centum; quaesitum est, an heres Titiae offerendo
centum fidei commisso (2) partem hereditatis con-
sequi possit. Respondit, heredem conditioni parere
non posse. Claudius: magno ingenio de iure aperto
respondit, quum potest dubitari, an in proposito
conditio esset[cite: 16].
110. [108.] POMPONIUS libro IX. Epistolarum.
—Etiam si invitis heredibus ex peculio statuliber
pecuniam Titio det, liber quidem sit; sed Titius,
qui invitis heredibus sciens accipit, pro possessore
videtur eam pecuniam possidere, ut avocare cam
hi, qui inviti fuerunt, possint[cite: 16].
111. [109.] IDEM libro XI. Epistolarum. — Qui
sub conditione rationum reddendarum liber esse
iussus est, docere debet, constare fidem omnibus,
quae ab eo gesta sunt, neque subtraxerit quid
ex his, quae acceperit, neque expensum (3) ratio-
nibus praescripserit (4), quod non dederat. Sed et
quod reliquum per contextum scriptum est, rema-
nere apud eum, solvere debet; neque enim aliter
liber esse potest, quam si hoc modo conditioni, sub
qua (5) data est libertas, satisfecerit. Ceterum de-
bitores, cum quibus ipse contraxit, non utique in
diem mortis domini sui fuisse idoneos praestare
cogendus est; sed co tempore, quo his creditum
est, eius conditionis fuisse, ut diligens paterfami-
lias iis (6) crediturus fuerit[cite: 16].
112. [110.] IDEM libro XII. Epistolarum. — Ta-
les conditiones: «si monumentum», puta, «fecerint»,
pluribus propositae, non possunt nisi in omnibus
simul personis existere.
§ 1.—Item: «si Symphoro (7) es Ianuario cen-
tum Titius praestiterit, fundum ei lego», Sympho-
ro (8) mortuo an legatum periisset? Sed hoc quo-
que sic puto interpretandum, ut si, dum quisque
eorum vivet, praestitisset. Sed benigna interpreta-
tione dicendum, si non post moram Titii Sympho-
rus,(9) decessit, debere partem dimidiam Ianuario
dantem, partem fundi dimidiam legatarium esse
consecuturum[cite: 16].
§ 2.—De illo quoquae quaeritur, fundus quibus-
dam legatus est, si pecuniam certam in funus im-
pensamque perferendi corporis in aliam regionem
dedissent; nam (10), nisi uterque dederit, neutri sit
legatum, quoniam conditio, nisi per utrumque, ex-
pleri non potest. Sed haec humanius interpretari
solemus, ut, quum duobus fundus legatus sit, si
decem dedissent, et alteri, dando partem, legatum
quoque debeatur.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
3c5kr1gxlk3hoei72dp69y5loo4e6px
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/745
104
86615
283140
2026-10-09T14:35:16Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 3.—Priscus respondit, statuliberum non utique ibi, ubi paterfamilias decessit, aut ubi ipse relictus sit, aut ubi velit, rationes reddere debere, sed in- terim proficisci ad eum, cui reddere debeat; utique si is Reipublicae causa aberit; verissimum est au- tem, ut alias aliud ex persona locoque sit aesti- mandum[cite: 15]. 113. [111.] PAULUS Imperialium sententiarum in cognitionibus prolatarum ex libris sex libro secundo. —Quum filius roga...
283140
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 3.—Priscus respondit, statuliberum non utique
ibi, ubi paterfamilias decessit, aut ubi ipse relictus
sit, aut ubi velit, rationes reddere debere, sed in-
terim proficisci ad eum, cui reddere debeat; utique
si is Reipublicae causa aberit; verissimum est au-
tem, ut alias aliud ex persona locoque sit aesti-
mandum[cite: 15].
113. [111.] PAULUS Imperialium sententiarum in
cognitionibus prolatarum ex libris sex libro secundo.
—Quum filius rogatus fuisset a patre, si, antequam
res suas administrare posset, decessisset, heredi-
tatem Titio restituere, et egressus viginti annos
decessisset, rescriptum est, fideicommissum deberi[cite: 15].
TIT. II
AD LEGEM FALCIDIAM
[Cf. Cod. VI. 50. (49.)]
1. PAULUS libro singulari ad legem Falcidiam.—
Lex (1) Falcidia lata est, quae primo capite liberam
legandi facultatem dedit usque ad dodrantem (2)
his verbis: QUI CIVES ROMANI SUNT, QUI EORUM POST
HANC LEGEM ROGATAM TESTAMENTUM FACERE VOLET,
UT EAM PECUNIAM EASQUE RES QUIBUSQUE DARE, LEGA-
RE VOLET, IUS POTESTASQUE ESTO, UT HAC LEGE SE-
QUENTI LICEBIT (3). Secundo capite modum legato-
rum constituit his verbis: QUICUNQUE CIVIS ROMANUS
POST HANC LEGEM ROGATAM TESTAMENTUM FACET, IS
QUANTUM CUIQUE CIVI ROMANO PECUNIAM IURE PUBLICO
DARE, LEGARE VOLET, IUS POTESTASQUE ESTO, DUM ITA
DETUR LEGATUM, NE MINUS, QUAM PARTEM QUARTAM
HEREDITATIS, EO TESTAMENTO HEREDES CAPIANT. EIS,
QUIBUS QUID ITA DATUM, LEGATUMVE ERIT, EAM PECC-
NIAM SINE FRAUDE SUA CAPERE LICETO; ISQUE HERES,
QUI EAM PECUNIAM DARE IUSSUS DAMNATUS ERIT, EAM
PECUNIAM DEBETO DARE, QUAM DAMNATUS EST[cite: 15].
§ 1.—Lex Falcidia etiam ad eos, qui apud hostes
moriuntur, propter legem Corneliam pertinere vi-
detur, quod ea lex perinde eorum testamenta con-
firmat, atque si in civitate decessissent; propter
quam fictionem lex Falcidia, et omnes testamenta-
riae pertinent, quae tamen possint locum habere[cite: 15].
§ 2.—Ad eos, qui omissa causa testamenti pos-
sident hereditatem, non pertinet lex Falcidia, sed
per Edictum Praetoris inducitur potestas legis[cite: 15].
§ 3.—Idemque est, si iurisiurandi conditio re-
missa sit[cite: 15].
§ 4.—Sed et si servo suo testator data libertate
legaverit, quia (4) differtur in id tempus, quo liber
futurus est, item ei, qui apud hostes est, aut ei,
qui nondum natus est, datum sit aliquid, haec lex
locum habebit[cite: 15].
§ 5.—Ad municipia quoque legata, vel etiam
ea, quae Deo relinquuntur, lex Falcidia pertinet.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
50wrlxm3piy62gac59jr58gevfx3ljt
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/746
104
86616
283142
2026-10-09T14:36:52Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '§ 6.—Non solum autem ad res proprias testato- ris legatas, set et alienas lex pertinet[cite: 16]. § 7.—Et omne, quod ex bonis defuncti erogatur, refertur ad hanc legem, sive in corpore constat certo incertove, sive pondere, numero, mensura valeat, aut etiam si ius legatum sit, ut ususfructus, aut quod in nominibus est[cite: 16]. § 8.—Item si ita legatum sit: «heres meus Seio penum dato, si non dederit, decem dato», quidam putant, omnimodo i...
283142
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>§ 6.—Non solum autem ad res proprias testato-
ris legatas, set et alienas lex pertinet[cite: 16].
§ 7.—Et omne, quod ex bonis defuncti erogatur,
refertur ad hanc legem, sive in corpore constat
certo incertove, sive pondere, numero, mensura
valeat, aut etiam si ius legatum sit, ut ususfructus,
aut quod in nominibus est[cite: 16].
§ 8.—Item si ita legatum sit: «heres meus Seio
penum dato, si non dederit, decem dato», quidam
putant, omnimodo in legato decem esse, penum
mortis causa capi, nec in Falcidiam impu-
tare id heredem posse. Ego autem didici, si in con-
tinenti heres penum solverit, videri hoc legatum
esse, et in legem Falcidiam imputari posse; et
quod dixi in continenti, ita accipiendum: cum ali-
quo spatio. Quodsi iam mora facta solverit heres
penum, tunc nec legatum eum accepisse, nec in
Falcidiam imputari posse; iam enim transfusum
legatum esse, et decem deberi. Idemque erit, et si
ab initio ita legatum datum sit: «si penum non de-
derit, decem dato», quia hic penus non est legata;
et penus si datur, mortis causa capitur, quia defi-
cit legati conditio[cite: 16].
§ 9. (1)—Si ususfructus legatus sit, qui et dividi
potest, non sicut ceterae servitutes individuae sunt,
veteres quidem aestimandum totum usumfructum
putabant, et ita constituendum, quantum sit in le-
gato, sed Aristo a veterum opinione recessit; ait
enim, posse quartam partem ex eo, sicut ex corpo-
ribus, retineri; idque Iulianus recte probat. Sed
operis servi legatis, quum neque usus, neque usus-
fructus in eo legato esse videtur, necessaria est
veterum sententia, ut sciamus, quantum est in le-
gato, quia necessario ex omnibus, quae sint facti,
pars decedere debet, nec pars operae intelligi
potest. Imo et in ususfructu, si quaeratur, quantum
hic capiat, cui ususfructus datus est, quantum ad
ceterorum legatorum aestimationem, aut etiam
huius ipsius, ne dodrantem excedat legatum, ne-
cessario ad veterum sententiam revertendum est[cite: 16].
§ 10.—Si quis creditori suo, quod debet, legave-
rit, aut inutile legatum erit, si nullum commodum
in eo versabitur, aut si propter repraesentationis,
puta, commodum utile erit, lex quoque Falcidia in
eo commodo locum habebit[cite: 16].
§ 11.—Si legatarius possessionem nactus est, et
non potest avocari ei res, quia voluntate heredis
errantis nactus est possessionem, dabitur actio he-
redi, ut id, quod supra dodrantem est, affera-
tur (2)[cite: 16].
§ 12.—Interdum omnimodo necessarium est, so-
lidum solvi legatario interposita stipulatione: «quan-
to amplius, quam per legem Falcidiam ceperit,
reddis», veluti si, quae a pupillo legata sint, non
excedant modum legis Falcidiae. Veremur autem,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
7i6oyyho45l2g4t0v3j3erzidm4i5dm
Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T2).pdf/747
104
86617
283145
2026-10-09T14:38:27Z
Romel89
33160
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ne impubere eo mortuo alia legata inveniantur, quae contributione facta excedant dodrantem. Idem dicitur, et si principali testamento quaedam sub conditione legata sunt, quae an debeantur, incer- tum est; et ideo si heres sine iudice solvere para- tus sit, prospiciet sibi per hanc stipulationem. § 13.—Id, quod ex substitutione coheredis ad coheredem pervenit, proficit legatariis; is enim similis est heres ex parte pure, ex parte sub con- di...
283145
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Romel89" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>ne impubere eo mortuo alia legata inveniantur,
quae contributione facta excedant dodrantem. Idem
dicitur, et si principali testamento quaedam sub
conditione legata sunt, quae an debeantur, incer-
tum est; et ideo si heres sine iudice solvere para-
tus sit, prospiciet sibi per hanc stipulationem.
§ 13.—Id, quod ex substitutione coheredis ad
coheredem pervenit, proficit legatariis; is enim
similis est heres ex parte pure, ex parte sub con-
ditione heredi instituto. Sed ea, quae ab eo legata
sunt, si omiserit hereditatem (1), non augebuntur,
scilicet si ab eo nominatim data sunt, non: «quis-
quis mihi heres erit».
§ 14.—Si coheredis mei portio exhausta sit, mea
integra, et illam vindicavero; Cassius confunden-
das esse partes existimat, Proculus contra, in qua
specie et Iulianus Proculo assensit; quam senten-
tiam probabiliorem esse puto. Sed et Divus Anto-
ninus iudicasse dicitur, commiscendas esse utras-
que partes in computatione legis Falcidiae.
§ 15.—Si coheredem meum post aditam heredi-
tatem arrogavero, non dubitabitur, quin separan-
dae sint portiones, perinde atque si coheredi meo
heres extitissem.
§ 16.—Si in annos singulos legatum sit Titio,
quia multa legata et conditionalia sunt, cautioni
locus est, quae in Edictio proponitur: QUANTO AM-
PLIUS ACCIPIT (2) REDDI.
§ 17.—Id, quod natura hereditati debetur, et peti
quidem non potest, solutum vero non repetitur,
non esse computandum in hereditate quidam pu-
tant. Sed Iulianus et haec ex eventu augere patri-
monium, aut non augere existimat, et hereditario
iure quoque capi, ideoque et in restitutionem
hereditatis venturum.
§ 18.—Si debitor creditori heres existat, quam-
vis confusione liberetur, tamen locupletiorem he-
reditatem percipere videtur, ut computetur ei, quod
debet, quamvis aditione confusum sit.
§ 19.—De impensa monumenti nomine facta
quaeritur, an deduci debeat. Et Sabinus ita dedu-
cendum putat, si necessarium fuerit, monumen-
tum exstruebat. Marcellus consultus, an funeris
monumentique impensa, quantum testator fieri
iussit, in aere alieno deduci debeat, respondit, non
amplius eo nomine, quam quod funeris causa con-
sumtum est, deducendum; nam eius, quod in ex-
structionem monumenti erogatum est, diversam
esse causam, nec enim ita monumenti aedificatio-
nem necessariam esse, ut sit funus ac sepultura;
idcirco eum, cui pecunia ad faciendum monumen-
tum legata sit, Falcidiam passurum.
2. MARCELLUS libro XXII. Digestorum.—Nec
amplius concedendum erit, quam quod sufficiat ad
speciem modicam monumenti.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>
a3h9k7xkj84eksoku11d6zfpco674iy
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/1
104
86618
283156
2026-10-09T15:21:02Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Created blank page
283156
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude><noinclude></noinclude>
e0ghpi5kq2tyx9jj5fi45wdk6sbckrm
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/2
104
86619
283157
2026-10-09T15:22:10Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Created blank page
283157
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude><noinclude></noinclude>
e0ghpi5kq2tyx9jj5fi45wdk6sbckrm
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/3
104
86620
283158
2026-10-09T15:23:38Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Digitized by the Internet Archive in 2011 with funding from University of Toronto http://www.archive.org/details/commentariiinsac01lapi'
283158
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude>Digitized by the Internet Archive
in 2011 with funding from
University of Toronto
http://www.archive.org/details/commentariiinsac01lapi<noinclude></noinclude>
5wz6n0hkj1gbonotlh2kdw8b82mdur9
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/4
104
86621
283159
2026-10-09T15:24:03Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Created blank page
283159
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude><noinclude></noinclude>
e0ghpi5kq2tyx9jj5fi45wdk6sbckrm
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/5
104
86622
283160
2026-10-09T15:24:22Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'CORNELIUS A LAPIDE COMMENTARII IN SCRIPTURAM SACRAM.'
283160
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude>CORNELIUS A LAPIDE
COMMENTARII
IN SCRIPTURAM SACRAM.<noinclude></noinclude>
d2tb2bkemwfdkrnypav4im49f2g5ven
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/6
104
86623
283161
2026-10-09T15:25:07Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'LUGDUNI, EX TYPIS PELAGAUD ET LESNE'
283161
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude>LUGDUNI, EX TYPIS PELAGAUD ET LESNE<noinclude></noinclude>
n54cewzdnh2wgo8bd4bw0vggy8zsujf
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/7
104
86624
283162
2026-10-09T15:35:17Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'R. P. C. CORNELII A LAPIDE È SOCIETATE JESU, S. SCRIPTURÆ OLIM LOVANII, POSTEA ROMÆ PROFESSORIS COMMENTARII IN SACRAM SCRIPTURAM TOMUS I, COMPLECTENS COMMENTARIA IN PENTATEUCHUM, INDICIBUS NECESSARIIS ILLUSTRATA. EDITIO RECENS, A QUAMPLURIMIS, QUIBUS CÆTERÆ SCATEBANT , DILIGENTISSIMÈ EXPURGATA ET CASTIGATA, ET ILLUSTRISSIMO DD. A. R. DEVIE, EPISCOPO BELLICENSI DEDICATA. LUGDUNI, APUD PELAGAUD ET LESNE SS. DD. PAPÆ BIBLIOTYPO...
283162
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude>R. P. C.
CORNELII A LAPIDE
È SOCIETATE JESU,
S. SCRIPTURÆ OLIM LOVANII, POSTEA ROMÆ PROFESSORIS
COMMENTARII
IN SACRAM SCRIPTURAM
TOMUS I,
COMPLECTENS
COMMENTARIA IN PENTATEUCHUM,
INDICIBUS NECESSARIIS ILLUSTRATA.
EDITIO RECENS,
A QUAMPLURIMIS, QUIBUS CÆTERÆ SCATEBANT , DILIGENTISSIMÈ EXPURGATA ET CASTIGATA,
ET
ILLUSTRISSIMO DD. A. R. DEVIE, EPISCOPO BELLICENSI
DEDICATA.
LUGDUNI,
APUD PELAGAUD ET LESNE
SS. DD. PAPÆ BIBLIOTYPOGRAPHOS
M.D.CCC.XL.<noinclude></noinclude>
fbbnggyi1z3t2few5gfhzx0qas8bkc9
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/8
104
86625
283163
2026-10-09T15:36:20Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Created blank page
283163
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude><noinclude></noinclude>
e0ghpi5kq2tyx9jj5fi45wdk6sbckrm
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/327
104
86626
283166
2026-10-09T16:41:54Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */
283166
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|317|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}{{smaller-block/s}}</noinclude>4. Recompenfat Deus, non eft peccatum.
Futilis eft diftinctio, quam autor Polygy-
nias p. 155. affert quando differentiam facit
inter Polygyniam Iacobo per Leam fuppedi-
tatam, & inter Polygyniam aliorum in ge-
nere confideratam, de illâ concedit non effe
peccatum, fed non de hâc. Sed fi in gene-
re fpectata Polygamia eft delictum, nil video
caufæ, cur non in fpecie etiam Iacobi multi-
nubentia fit peccatum. Privilegium enim
illud fpeciale eft figmentum cerebri humani.
Nec Deus eft gorwwohnwns.
{{smaller-block/e}}<section end="T57" />
{{dhr}}
<section begin="T58" />{{larger|{{c|{{sc|{{spatium|0.75em|'''Thesis LVII|I.'''}}}}}}}}
{{dhr}}
[[File:Ornamental Letter from Polygamia Triumphatrix - Thesis 58.png|left|95px|N]]Ec minus etiam Deus reconpen{{ls}}avit labores & {{ls}}ervitia Labani à Jacobo præ{{ls}}tita, ita ut ad {{ls}}ocerum etiam redundaverit, ceu Laban ip{{ls}}e avaris{{ls}}imus ille Euclio fatetur, quod Deus ip{{ls}}i propter Jacobum benedixerit. Et Jacobus etiam inju{{ls}}ti{{ls}}{{ls}}imo {{ls}}uo {{ls}}ocero objicit, quod Deus ip{{ls}}i benedicere cepi{{ls}}{{ls}}et, quam primum pedem in ip{{ls}}ius familiam intuli{{ls}}{{ls}}et. Talis enim erat Jacobus, ut quocunque {{ls}}e conferret, divinam benedictionem comitem haberet. Tales olim erant, quos ''Namphaniones'' lingua Punica dictos te{{ls}}tatur ''Augu{{ls}}tinus Epi{{ls}}t. 44. Bom pedis,'' inquit, ''homines, quorum adventus aliquid affert felicitatis; {{ls}}icut {{ls}}olemus dicere, {{ls}}ecundo pede introi{{ls}}{{ls}}e; cujus introitum felicitas aliqua con{{ls}}ecuta e{{ls}}t.'' Conf. Virgilium, qui Herculem ad Sacra, quæ illi & Evandro celebrantur, invitat hoc modo: ''Et nos & tua dextero adi pede {{ls}}acra {{ls}}ecundo.'' Sed vocem hanc ''Namphanio,'' quam ''boni pedis'' hominem {{ls}}ignificare notat Augu{{ls}}tinus, leviter corruptam e{{ls}}{{ls}}e & {{grc|ἀνθὶ τοῦ}} ''Namphanio'' re{{ls}}cribendum e{{ls}}{{ls}}e Namphano, quod e{{ls}}t Punicè {{ls}}eu Hebraicè {{he|פעמ הענו}} ''pulcher e{{ls}}t pes ejus'' (huc pertinet illud ''Ho{{ls}}ianna qui venit in nomine Domini'') ob{{ls}}ervavit docti{{ls}}{{ls}}imus ''Samuel Petitus l. 11. 36.'' & po{{ls}}t ip{{ls}}um ''Bochartus Georg. S. l. 2. c. 16.'' Talis ''Namphamo'' erat Jacobus, in quo impletum illud Davidis de homine ju{{ls}}to. P{{ls}}alm. l. 3. ''quicquid facit pro{{ls}}perabitur.'' Notatu verò dignum, quod Gen. 31. Laban Syrus juramento ob{{ls}}tringit Jacobum abiturientem in patriam, ne plures uxores {{ls}}uis filiabus {{ls}}uperinducat, non ut {{ls}}impliciter Polygamiam, quam elocando ip{{ls}}i duas filias & matrimonio ancillarum non contradicendo {{ls}}atis approbarat, deprecaretur, {{ls}}ed ut mole{{ls}}tias ex pluribus {{ls}}uperinductis na{{ls}}cituras à filiabus {{ls}}uis averruncaret, & illarum decrepitam ætatem tranquilliorem & beatiorem redderet. Ex quibus Exemplis omnibus eluce{{ls}}cit cultiores gentes quæ {{ls}}atis hone{{ls}}te & legi naturæ conformiter vixere, & non tantum 7. Præcepta Noachica ob{{ls}}ervarunt, {{ls}}ed & multum lucis ex I{{ls}}raëlitica Eccle{{ls}}ia habuerunt, ut fuerunt Syri, quales Laban, Ægyptii, Phili{{ls}}tæi, quales Pharao, Abimelech, I{{ls}}maelis & E{{ls}}avi po{{ls}}teri, à Polygamia non abhorrui{{ls}}{{ls}}e, unde denuo talis propullulat Syllogi{{ls}}mus.
{{nop}}<noinclude>{{right|''A quo-''}}</noinclude>
4z0dtsr9kxjpdhsn8cc2nh0tyfsl1gy
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/328
104
86627
283167
2026-10-09T17:11:37Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '''A quocunque cultiores gentes legi naturæ {{ls}}atis congrue {{ls}}e gerentes non abhorruerunt, illud non e{{ls}}t contra legem naturæ, & ex inde natum Decalogum.'' {{nop}} ''Atqui prædicti Ethnici moratiores à Polygamia non abborruerunt.'' {{nop}} ''E. Non e{{ls}}t contra legem Naturæ & exinde compo{{ls}}itum Decalogum.'' {{smaller-block/s}} {{anchor|n1}}1. A quocunque cultiores Gentes. Deus aliàs fuis ifraelitis ferio injunxerat, ne am- bu...
283167
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|318|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>''A quocunque cultiores gentes legi naturæ {{ls}}atis congrue {{ls}}e gerentes non abhorruerunt, illud non e{{ls}}t contra legem naturæ, & ex inde natum Decalogum.''
{{nop}}
''Atqui prædicti Ethnici moratiores à Polygamia non abborruerunt.''
{{nop}}
''E. Non e{{ls}}t contra legem Naturæ & exinde compo{{ls}}itum Decalogum.''
{{smaller-block/s}}
{{anchor|n1}}1. A quocunque cultiores Gentes. Deus
aliàs fuis ifraelitis ferio injunxerat, ne am-
bulent in viis Emoraorum, neque in viis gen-
tium.Regum, nationum (i. e. reliquorum po-
pulorum) i. e. ne ambuletis in ftatutis gen-
tis, quam ego eje turus fum de facie veftrâ.
Lev. 20. 33. Eadem ratio eft reliquarum gen-
trum, quia omnes recedunt à Deo idola co-
lunt. Innuit autem hoc præceptum, ne affue-
fcamus veftibus aut negotiis eorum; fequendo
(uti dicunt in Siphri ad verba in ftatutis eo-
rum ne ambuletis) leges eorum, quas ftatu-
tas illi habeant & fixas, cujusmodi funt thea-
tra & circi, & hiftrionia, quafpecies funt
ludorum in congregationibus eorum ufitato-
rum, quo confluunt ad exercendas, infaniam,
fcortationes idololatriam. Ibidem tradunt:
R. Meir dicit, H&funt via Emoraorum, quas
numerarunt fapientes. R. Jehuda filius Bethirà
dicit: Ne alas cincinnos capitis ficut illi. Ne-
que detondeas comam, i.e. nequis temporibus
derenfis pilis quos appellant Cafariem, reli-
quat in medio. Repetitur hoc præceptum
alio loco & aliis verbis. q. d. Cave tibi, ne
illaquees te eundo poft eas. Deut. 12. 30.
Quod quidem præceptum Rabbini in Sipbri
de ornamentis gentilium explicant ut ne il
lis quidem Ifraelitæ ad gentes ejectas & ex-
alfas accedant, dicendo: Ecce purpurati
hi in publicum prodeunt, idem liceat mihi.
Ratio vero præcepti eft omnis idololatrice
fpeciei amolitio & abolitio. Obftringit au-
tem hoc præceptum omni loco & tempore
utrumque fexum, & transgreffor, qui ulla
fe in re commemorata fimilem præbuerit
gentibus, flagris caditur, qui verò quàm
longiffime recedit à confuetudinibus eorum,
& ab omnibus legibus eorum, & animum
fuum, cogitationesque fuas Deo & praceptis
ejus pretiofis impenderit, anima ejus habit
bit in bono, femen ejus hereditario jure pof-
fidebit terram. vid. plura & quidem fpecialia
in Taln.Maß. Schabb. c.7. in Tofepht in eun-
dem codicem. Maim. Hil. Abb. Zar. c. 10.
Verum enim vero, cum Gentes etiam ha-
beant aliquid boni & nonnihil honeftatis
ex lumine naturæ, nobis vitio verti non po-
teft, fi iis infiftamus, non quidem eo pacto,
quatenus à Gentilibus proveniunt, fed qua-
tenus rectæ rationi, juri naturæ & juri divino
funt confentanea. Quemadmodum enim
complurium virginum pulcherrimarum,
quas feligendi poteftatem Zeuxi publico con-
filio dederant Crotonitatæ, formæ, invi-
cem fatis diffimiles, id ei præftiterunt, un-
de unicam Helenæ quæ ei magno pretio ab
illis conducto depingenda erat, faciem velut
excerperet. Cic. de Invent. l. 2. Ita ex multa-
rum Gentium honeftis & fanis inftitutis, illa
quæ natura jufta aut turpia funt, recte colli-
gimus. Unde cum Polygamia omnium
Gentium moribus conveniat, legi etiam na-
turæ, & divinæ non contraveniat, nec Lev.
18. inter illa peccata, ob quæ gentes ejicien-
dæ erant, numeretur, & prætereà à popu-
lo Dei honeftiffimis legibus inftructo, fem-
per fine ulla taxatione fuerit ufurpata, nil
video caufæ, cur non inter honefta collocari
poffit. Huc fpectat illud Alberti Balogneti
Iurisconfulti non incelebris, quod vicem alio-
rum, quæ deduci facile poffent è Theologis
Juris confultisque fimilium fortiri hic volu-
mus. Generatim, inquit de lege jure & æ-
quitate c. 18. § 6. concludimus naturam,
ut aliis emnibus femper in rebus ita in boc
maxime providam, pleniffime illa omnia no-
bis fuggeffiffe, quibus ad vitam jufte, pie &
honefte degendam optime inftrui poffimus, Que
ut perfecte ac diftincte à nobis cognofcantur,
fciendum eft, bipartitam eorum rationem ef-
fe, Quadam enim funt, que natura neque
prohibentur, neque imperantur, fed libero ipfo
rum hominum arbitrio permittuntur, ita ut
poffint hommes libere decernere, qua pro locis.
& temporibus fibi magis expedire judicave-
rint. Quadam vero funt, qua determinate,
ut ita dicam, natura imperantur, vel probi-
bentur, ita ut ejus imperii vel prohibitionis<noinclude>{{right|''mu-''}}{{smaller-block/e}}</noinclude>
oveeenmierprxw0pjtbv9m2nwvt1jny
Pagina:Commentarii in Sacram Scripturam (IA commentariiinsac01lapi).pdf/9
104
86628
283168
2026-10-09T17:49:52Z
Cgorton02
33431
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ILLUSTRISSIMO AC REVERENDISSIMO DD. ALEXANDRO-RAYMONDO DEVIE, EPISCOPO BELLICENSI. Nobis in mente fuit, illustrissime ac reverendissime Præsul, cùm egregios Cornelii à Lapide Commentarios typis iterùm mandare suscepimus, et Episcoporum qui summoperè Biblica promovent præceptis consulere, et Clero quod valdè peroptarat novas uberrimum exarandi solum rationes subministrare. Ne verò tale consilium temeritatis insimularetur, hoc providendum...
283168
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Cgorton02" /></noinclude>ILLUSTRISSIMO AC REVERENDISSIMO
DD. ALEXANDRO-RAYMONDO
DEVIE,
EPISCOPO BELLICENSI.
Nobis in mente fuit, illustrissime ac reverendissime Præsul, cùm egregios Cornelii à Lapide Commentarios typis iterùm mandare suscepimus, et Episcoporum qui summoperè Biblica promovent præceptis consulere, et Clero quod valdè peroptarat novas uberrimum exarandi solum rationes subministrare.
Ne verò tale consilium temeritatis insimularetur, hoc providendum erat ut Episcopus inter eximios Ecclesiæ principes virtutibus et doctrinâ præstantissimus, tantam operis molem patrocinio sustineret; cuique comprobanti libenter accederet raptus omnium consensus. Cui verò ista meditanti non protinùs occurrisset quali vigilantià et quo studio quidquid ad Litteras sacras attinet usquè prosequaris? Quot et quantas opes illis elucubrandis assiduè conferas? Quantâ denique curâ in hoc totus incumbere videaris, ut Sacerdotes disciplinis ecclesiasticis onmimodè vacare possint?<noinclude></noinclude>
qhbdis32b5s9315hd572kt0ors6c5hj
Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/445
104
86629
283170
2026-10-09T18:43:25Z
Trooper57
22870
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Bonito pi{{s}}cis Lu{{s}}itanis. 150 Bra{{s}}ilia olim Sta Cruz dicta. 260. illius {{s}}itus. ibid. illius pr{{ae}}fectura. 261. foli ratio. ibid. {{et}} 262. aeris temperies {{et}} anni tempe{{s}}tates. 264 Bra{{s}}ilien{{s}}ium {{s}}tatura {{et}} habitus corporis. 269. ve{{s}}titus {{et}} ornatus eorum. 270. Icones. ibid. Suppellex. 271. Venandi {{et}} pi{{s}}candi modi. 272. Cibus {{et}} potus. 273. Lingua. 274. Arma {{et}} exercitia....
283170
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Trooper57" />{{c|{{sc|Index omnivm Plantarvm et Animantivm.}}}}</noinclude>Bonito pi{{s}}cis Lu{{s}}itanis. 150
Bra{{s}}ilia olim Sta Cruz dicta. 260. illius {{s}}itus. ibid. illius pr{{ae}}fectura. 261. foli ratio. ibid. {{et}} 262. aeris temperies {{et}} anni tempe{{s}}tates. 264
Bra{{s}}ilien{{s}}ium {{s}}tatura {{et}} habitus corporis. 269. ve{{s}}titus {{et}} ornatus eorum. 270. Icones. ibid. Suppellex. 271. Venandi {{et}} pi{{s}}candi modi. 272. Cibus {{et}} potus. 273. Lingua. 274. Arma {{et}} exercitia. 278. Religio. ibid.
Bredos Lu{{s}}itanis {{s}}pecies Bliti. 13
Bufo avis Lu{{s}}itanis. 199
Buraca de Velha Lu{{s}}itanis pi{{s}}cis. 163
Buyobuyo Philippinen{{s}}ium. 75
C.
CAA-api a herba. 52
Caa-ataya herba. 31
Caaço frutex. 73
Cacica herba. 7. alia. 15
Caetimay herba. 26
Caaghiyoyo frutex. 59
Caaguacu iba, arbor. 97
Caa-opia arbor. 96
Caapeba herba. 25
Caaponga herba. 49
Caapomonga herba. 28
Caapotiragoa herba. 8
Cabocles qui dicantur. 268
Cabuibe arbor. 137
Cabure avis. 212
Cachorro do mato Lu{{s}}itanis quadruped. 223
Cagado do terra te{{s}}tudo. 241
Cagni cercopithecus major {{et}} minor. 227
Caiu fructus. 94
Camacari arbor. 102
Camarambaya herba. 3
Camara herba vari{{ae}} {{s}}pecies. 5
Camara Japo herba. 25
Camara Niba herba. 6
Camaron de Salgado Lu{{s}}it. 186
Camaru herba. 12
Camarpuaguacu pi{{s}}cis. 179
Cambui arbor. 108
Camuri pi{{s}}cis. 160
Cana do mato Lu{{s}}itanis. 48
Canambaya herba. 46
Canambaya frutex. 78
Canis Carcharias pi{{s}}cis. 172
Canna Indica duplex. 4
Canna Sacchari. 82
Canna fi{{s}}tula arbor. 134
Caon potus Bra{{s}}ilien{{s}}ium. 273
Capiraribi fluvius. 262
Capeuna pi{{s}}cis. 155
Capupuba gramen plumeum. 2
Capybara porcus fluviatilis. 230
Cara herba. 29
Caracara avis. 211
Caraguata herba. 37
Caraguata fruticis vari{{ae}} {{s}}pecies. 88
Caraiba Bra{{s}}ilien{{s}}. 279
Carana iba arbor. 130
Caranna re{{s}}ina. ibid.
Carapopeba Lacertulus. 238
Carapo pi{{s}}cis. 170
Carara herba. 13
Carara pinima cancer. 187
Carapicos Lu{{s}}itanis. 28
Carauna pi{{s}}cis. 147
Carara una cancer. 184
Cardon Lu{{s}}itanis herba. 23
Cariama avis. 203
Carigueya quadrupes. 222
Carigueyberu quadrupes. 235
Cariri Tapuya. 274
Carucuocu mus. 229
Ca{{s}}aca amargofa herba Lu{{s}}it. 25
Ca{{s}}caucela Lu{{s}}itanis {{s}}erpens. 240
Ca{{s}}{{s}}aon Lu{{s}}itanis pi{{s}}cis. 164
Cavala Lu{{s}}itanis pi{{s}}cis. 178
Caviacobaya cuniculus. 224
Caxabu arbor. 126
Cebipira arbor. 100
Cebola albarra Lu{{s}}itanis. 32
Cega Lu{{s}}itanis {{s}}erpens. 239
Ceixu Pleiades Bra{{s}}ilian{{ae}}. 269
Ceixupira pi{{s}}cis. 158
Centopea Lu{{s}}itanis infeƈtum. 253
Cercopithecum vari{{ae}} {{s}}pecies. 227
Cereiba arbor. 127
Chayaquarona Lu{{s}}itan. pi{{s}}cis. 167
Chica potus Chilien{{s}}ium. 285
Chilen{{s}}ium {{s}}tatura {{et}} habitus corporis, 283. ve{{s}}titus. ibid. Icones, 284. Domicilia, ibid. Suppellex, 285. Se-mentis, ibid. Connubia, ibid. Fœmin{{ae}} viris obnoxi{{ae}}; facile pariunt, 286. Sen{{s}}us de religione, ibid. Regimen Politicum, 287. Arma, ibid. Lingua Vocabula-rium. 288
Chilli Mexicanorum. 40
Churaqua Mexicanorum. 102
Cicie ete cancer. 185
Cicie panema cancer. ibid.
Cicutaria palu{{s}}tris. 37
Cigarra Lu{{s}}itanis infeƈtum. 256
Cipo de Cobras Lu{{s}}itan. herba. 25
Ciri apoa cancer. 183
Ciri obi cancer. 184
Coapoiba arbor. 130
Coati quadrupes. 228
Cobra de Cipo Lu{{s}}itanis {{s}}erpens. 241
Cobra de Coral Lu{{s}}it. {{s}}erpens. 240
Cocoi arde{{ae}} {{s}}pecies. 209
Cocos nuces {{s}}erendi ratio. 139
Colherado Lu{{s}}itanis avis. 204
Columba {{s}}ilve{{s}}tres. 213
Comanda guira frutex. 62
Convolvulus marinus. 51
Copaiba arbor. 130
Copyba arbor. 121
Coqueiro Lu{{s}}itanis. 138
Corcovado minor. 172
Corocoro pi{{s}}cis. 177
Cororococa pi{{s}}cis. 179
Corta pao Lu{{s}}itanis avis. 207
Coruina Lu{{s}}itanis pi{{s}}cis. 177
Cotia quadrupes. 224
Corvina {{s}}pecies. 147
Craça de navios Lu{{s}}itanis. 189
Cranguer{{s}}inho des Manges. 185
Criolos qui dicantur. 268
Crocodilus. 242
Cru{{s}}tacei pi{{s}}ces. 182
{{Gothica|Cruyshaye}} Belgis. 181
Cuandu quadrupes. 233
Cubricunha pi{{s}}cis Lu{{s}}itanis. 181
Cucumis {{s}}ilve{{s}}tris. 44
Cucuri pi{{s}}cis. 164<noinclude>{{d|''Cugua-''}}</noinclude>
hirb81i50kd5rptttulhd94j5kvqx2h
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/330
104
86630
283176
2026-10-09T21:35:09Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'tbaum caufain nullam habuiffe Syros inter il las collocandi gentes, quæ fatis bene juxta ductum juris naturalis vixerint, cum unita- tem Dei non agnoverint, fed wou9sórnea ftatuerint, ut ex libro (eft Seldeni, fi for- fitan tantus Anti-Polygamus nefcit) de Diis Syris conftare poffit Theophilo Alethao, ni- fi forfitan dicere velis nunquam aliquid Theophilum audiviffe de hoc alias noto libro. Sed ne hic Anti-Polygynos fibi foli magnam librorum...
283176
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|320|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}{{smaller-block/s}}</noinclude>tbaum caufain nullam habuiffe Syros inter il
las collocandi gentes, quæ fatis bene juxta
ductum juris naturalis vixerint, cum unita-
tem Dei non agnoverint, fed wou9sórnea
ftatuerint, ut ex libro (eft Seldeni, fi for-
fitan tantus Anti-Polygamus nefcit) de Diis
Syris conftare poffit Theophilo Alethao, ni-
fi forfitan dicere velis nunquam aliquid
Theophilum audiviffe de hoc alias noto libro.
Sed ne hic Anti-Polygynos fibi foli magnam
librorum notitiam arroget, fciendum ipfi eft,
Alethaum plures fortean Bibliothecas perlu-
ftraffe, libros etiam plures perlegiffe & ex-
cepfiffe,meliori etiam fortaffe adhuc inter tot
peffimæ fortunæ agitationes memoriâ & ju-
dicio pollere; quanquam, cum omnis com-
paratio fit odio fa, cum nullo ipfum confer-
re velim, optine gnarus, quod ipfe ea
propter neminem contemnat, fed fe omnium
minimum in vineâ Domini cenfeat, Deoque
fuo indefinenter pro beneficiis immeritis gra-
tias agat nunquam intermorituras. Sed ut
ad rem redeamus, fi ex reve. Syro-
rum colligi poteft, ipfos fecundum jus natu-
ræn on vixiffe, fequeretur, nullas gentes,
exceptis folis forfitan Judais, legem natura-
lem obfervaffe, fiquidem pleræque omnes,
ut vel ex Voffio de Idololatria conftat, fue-
runt woodsos. Pauci quidem & literati Philo-
fophi beneficio Polyhiftorias eò devenerunt,
ut unitatem Dei exclufivam, absque trini-
tate tamen, adorarent, ut cum Ariftoteles
inquit, in agone mortis conftiturus: ens en-
tium miferere mei; & Socrates dixiffe fertur,
quando cum populo loquatur, fe de multis
Diis differere, quando vero cum eruditis, fe
unum profiteri Deum: populus tamen &
plebs inter omnes fere gentes nonnifi de plu-
ribus Diis nugari poterat. Ex lumine natu-
ræ Rom. 1. gentes etfi Deum aliquem agno-
verint, in applicatione tamen errarunt, nec
concipere potuerunt, quo pacto unum ens
tot rebus gerundis & gubernandis femper fuf-
ficere poffit.
{{smaller-block/e}}<section end="T58" />
{{dhr}}
<section begin="T59" />{{larger|{{c|{{sc|{{spatium|0.75em|'''Thesis LI|X.'''}}}}}}}}
{{dhr}}
[[File:Ornamental Letter from Polygamia Triumphatrix - Thesis 59.png|left|95px|G]]En. 32. Notatu dignum occurrit, quod Iacob ad fratrem reconciliandum ip{{ls}}i obviam mi{{ls}}erit dona nempe 200. capras, & 20. capros. 200. & 20. arietes. 40. vaccas, & 10. boves. (Talem proportionem decuplam in capris & ovibus hic {{ls}}ervatam Varro etiam de Re ru{{ls}}tica, l. 2. c. 3. {{ls}}uo exemplo commendat: ''De maribus,'' inquit ''fœminis fere di{{ls}}crimen ut alii ad denas capras parent {{ls}}ingulos hircos ut ego.'' conf. 2 Par. 17. 11.) Ubi animadvertimus Iacobum Pa{{ls}}torem inter be{{ls}}tias & jumenta {{ls}}ua Polygamiam, {{ls}}i ita appellare licet, ob{{ls}}erva{{ls}}{{ls}}e, quod & hodienum faciunt omnes Pa{{ls}}tores bubulci, equi{{ls}}ones, imo univer{{ls}}i Oeconomi & Patres familias, qui Gallis plures adjungunt gallinas. Iam {{ls}}i polygamia inter homines e{{ls}}t peccatum, quia e{{ls}}t contra primam creationem, ubi Deus ma{{ls}}culum & fœminam creavit, etiam Polygamia inter bruta erit peccatum, quia etiam cum prima creatione non concordat, ubi Deus etiam par & par creavit. Par & par intrabant in arcam. Nec hominibus citra peccatum licet abuti brutis, {{ls}}eu non uti illis contra beneplacitum divinum, & illa ad gemitus contra nos, ut Apo{{ls}}tolus loquitur, provocare, Sicuti vero Pa{{ls}}tores non peccant, quando brutis ma{{ls}}culis<noinclude>{{right|plu-}}</noinclude>
igi0nxdfbmewrnzmiq92mhg7lz9x7x8
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/331
104
86631
283180
2026-10-09T22:20:59Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'plures fæmellas admittunt, ita Magi{{ls}}tratus qui Pa{{ls}}torum officium gerit, non peccat, {{ls}}i {{ls}}ubditis Polygamiam concedit. Pa{{ls}}tores vero non pecca{{ls}}{{ls}}e patet, quia Deus nullibi eos propterea reprehendit, nec legem {{ls}}ingularem dedit. Nec in exemplis punivit Cæterum multas circa animantia bruta leges promulgarat, uti nota e{{ls}}t lex ip{{ls}}i Decalogo in{{ls}}erta ''de non concupi{{ls}}cendis aliorum jumentis.''...
283180
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|321|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>plures fæmellas admittunt, ita Magi{{ls}}tratus qui Pa{{ls}}torum officium gerit, non peccat, {{ls}}i {{ls}}ubditis Polygamiam concedit. Pa{{ls}}tores vero non pecca{{ls}}{{ls}}e patet, quia Deus nullibi eos propterea reprehendit, nec legem {{ls}}ingularem dedit. Nec in exemplis punivit Cæterum multas circa animantia bruta leges promulgarat, uti nota e{{ls}}t lex ip{{ls}}i Decalogo in{{ls}}erta ''de non concupi{{ls}}cendis aliorum jumentis.'' Præterea leges propo{{ls}}uit de ''puris animalibus, de e{{ls}}u {{ls}}anguinis, de bove petulco,'' {{ls}}eu cornupeta, qui cum hominem occidi{{ls}}{{ls}}et lapidandus juxta Exod. {{sc|xxi}}. 28. erat, non quod ip{{ls}}e pecca{{ls}}{{ls}}et, {{ls}}ed partim, ne in po{{ls}}terum aliis {{ls}}imilem noxam inferret, partim ut puniretur dominus in re {{ls}}ua, qui eam negligenter cu{{ls}}todii{{ls}}{{ls}}et. Quæ etiam cau{{ls}}a erat, quod ejusmodi bovis carnes non deberent comedi. Et hoc modo plectebatur dominus ami{{ls}}{{ls}}ione {{ls}}ui pecoris, quando levis tantum culpa ip{{ls}}ius intervenerat, {{ls}}eu quando ignorarat ferociam bovis. A{{ls}}t {{ls}}i Dominus vitium noverat, ip{{ls}}e quoque pœnas capite luebat. Ubi ob{{ls}}ervant Hebræi bovem fui{{ls}}{{ls}}e occi{{ls}}um tantum, quando Iudæum occiderat, non verò quando gentilem. Enim verò in{{ls}}trumenta alicujus maleficii aut infortunii aboleri apud reliquas quoque gentes non inu{{ls}}itatum fuit, {{ls}}ic ex ''Demo{{ls}}th. Oratione contra Ari{{ls}}tocratem & Æ{{ls}}chinis contra Cte{{ls}}iphontem'' apparet ex Athenien{{ls}}ium legibus lapidem, lignum, {{ls}}ecurim & id generis alia, quotiens homicidii in{{ls}}trumenta fuerant, in prytanæo in judicium deducta velut in pœnam. Sic {{ls}}tatuam Theagenis, quæ ca{{ls}}u {{ls}}uo aliquem oppre{{ls}}{{ls}}erat, Tha{{ls}}ii in mare protrahendam decreverunt, vid. Chry{{ls}}o{{ls}}tomus in Rhodiaca p. 340. edit. Morelli.
{{smaller-block/s}}
{{anchor|n1}}1. Jacob miferit 200 capras 20 capros.
Hic Paragraphus & fequentes Anti-Polyga-
mis funt fudes in oculis, qui magno conatu
magnas nugas agunt, & Theophilum exo-
fum mundo, & præfertim mulierculis fu-
perbis facere fatagunt, quod Polygamiam à
brutis accerfat, & Polygyniam exinde pro-
bare conetur; quæ tamen Theophili mens
non eft, fed tantum eo ipfo vult oftendere,
Anti-Polygamorum argumentum, (quod-
cunque eft contra primam creationem & in-
ftitutionem, &c) effe nullius momenti. Eo-
dem enim pacto Polygamiam brutalem, à
plerisque Patribus familias, fi occafionem
habent, exerceri folitam effe contra primam
creationem; ubi etfi bruta, in quæ pecca-
tum non cadit, non delinquant, homines
tamen nihilominus culpandi effent, quod
contra primam agerent creationem. Ne-
que propterea par conditio hominum cum
brutis afferitur, uti quidem autor Pfeudo-
victoriæ Theophile affingit; nemo tamen ceu
mens eft fana in corpore Jano, inficias ibit,
beftias cum hominibus, ut fupra th. 16. n z.
vidimus, in multis convenire. Sunt enim
utræque creaturæ Dei, & gaudent anima
vegetativa & fenfitiva. Bruta vero habere
conjugium indiffolubile ut homines nemo di-
cet, adeoque non opus fit, ut autor per-
verfi Colloquii Polygamiam Gallorum àTheo-
philo bono fenfu adductam ceu peffimus alie-
norum verborum interpres, tàm odiofe pro-
ponat. Non nefcimus quidem bruta ani-
mantia, absque ulla fanguinis aut propin-
quitatis confideratione, cum eis, per quos
aut cum quibus genita funt mifceri, ut Ovi-
dius canit. /. 10. Met.
Coeunt animalia nullo
Cetera delicto, nec habetur turpe juven-
cæ
{{nop}}<noinclude>{{right|''Fer-''}}{{smaller-block/e}}</noinclude>
9rohb0o7o3c1wrbtz00ubl7sss4hiu4