Wikisource
lawikisource
https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima
MediaWiki 1.47.0-wmf.24
first-letter
Media
Specialis
Disputatio
Usor
Disputatio Usoris
Vicifons
Disputatio Vicifontis
Fasciculus
Disputatio Fasciculi
MediaWiki
Disputatio MediaWiki
Formula
Disputatio Formulae
Auxilium
Disputatio Auxilii
Categoria
Disputatio Categoriae
Scriptor
Disputatio Scriptoris
Pagina
Disputatio Paginae
Liber
Disputatio Libri
TimedText
TimedText talk
Modulus
Disputatio Moduli
Event
Event talk
Contemplationes Metaphysicae/Tabernaria vult
0
78950
283695
259715
2026-10-14T18:40:48Z
Coronus Tenebrosius
31709
283695
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Tabernaria vult
}}
{{Liber
|Ante=Majores mei
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Majores mei
|Post=Contemplatio inter cibum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Contemplatio inter cibum
}}
/ (De regulis existentiae)
<poem>
Cassaia in taberna
numquam voluit esse cassaia?
Idne fuit somnium eius?
Inter decem aut quindecim
officia diversa oblata,
elegitne esse cassaia?
Cassaia electionem non habuit.
Unusquisque duo fere habet electus.
Putas te tria habuisse?
Bene: tria habuisti...
Oblata erant
brassica, broccolia, spinacia.
Haec sunt tria electa.
Quid vis edere?
Cassaia electionem non habuit.
Vita est ex oblatis
eligere et de longinquis
litoribus somniare.
Semper aliqua condicione teneris.
Quantumvis longe
fines positi sint,
fines tamen sunt.
Talia sunt regulae existentiae.
Libertates theoreticae sunt,
possibilitates verae.
Cassaia electionem non habuit.
Putavit se ad mare
ire velle.
Fortasse autem
montes cupivit.
</poem>
{{Liber
|Ante=Majores mei
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Majores mei
|Post=Contemplatio inter cibum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Contemplatio inter cibum
}}
abssk6zx3tmwjmkrnl5780yeo42v86y
Contemplationes Metaphysicae/Contemplatio inter cibum
0
78951
283696
259718
2026-10-14T18:42:52Z
Coronus Tenebrosius
31709
283696
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Contemplatio inter cibum
}}
{{Liber
|Ante=Tabernaria vult
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Tabernaria vult
|Post=Praeparatio
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Praeparatio
}}
<poem>
Dum suillam carnem et panem recens
manducamus,
vinum dulce nigrum bibimus,
scimus:
Dies breves sunt,
spes autem magnae.
Illae quas nobis ipsi imposuimus,
et illae quas alii a nobis exspectant.
Tam magna sunt exspectata,
parum autem temporis.
Non licet nobis
alterum iam tolerare discrimen.
Itaque ab exspectationibus
recessimus.
Et nunc, dum de his cogitamus,
experientia docti in quiete manducamus
suillam carnem, panem recens, et bibimus
vinum dulce nigrum.
</poem>
{{Liber
|Ante=Tabernaria vult
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Tabernaria vult
|Post=Praeparatio
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Praeparatio
}}
fcid7mvoypw294npoxzwdpbhp9ezlq0
Contemplationes Metaphysicae/Praeparatio
0
78953
283697
259722
2026-10-14T18:45:47Z
Coronus Tenebrosius
31709
283697
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Praeparatio
}}
{{Liber
|Ante=Contemplatio inter cibum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Contemplatio inter cibum
|Post=Nox
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nox
}}
<poem>
In uno alveo consedimus,
ubi dulcis aqua cum salsa miscetur.
Sonitus audivimus,
qui per noctem calidam
deorsum flumen defluebant.
Tum subito vocem acrem,
penetrantem atque attonitam audivimus.
Perterriti sumus. Stupefacti mansimus.
Quod si nunc monstrum aliquod
coram nobis appareret,
nescieremus quid agere,
nescieremus quomodo responderemus.
Illi relicti essemus
in gratiam atque in iniuriam.
Feliciter nihil tale accidit.
Ceterum bene praeparati sumus.
Parati sumus sustinere
paene omnia.
</poem>
{{Liber
|Ante=Contemplatio inter cibum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Contemplatio inter cibum
|Post=Nox
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nox
}}
fulkywiiqtjtzs8k5973cmrxbuwxl0x
Contemplationes Metaphysicae/Nox
0
78954
283699
259727
2026-10-14T18:47:56Z
Coronus Tenebrosius
31709
283699
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Nox
}}
{{Liber
|Ante=Praeparatio
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Praeparatio
|Post=Iter ad naturam sinceriorem
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Iter ad naturam sinceriorem
}}
<poem>
Et dum libere sto
in agro, pacis circumdatus
immensi spatii,
nox descendit
in cacumina arborum.
Et timeo ne fiam
pars tenuis
texturae eius,
timeo
ne nimis bene
accommodem.
</poem>
{{Liber
|Ante=Praeparatio
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Praeparatio
|Post=Iter ad naturam sinceriorem
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Iter ad naturam sinceriorem
}}
37t7ujnvkxd4fmqjv7ffpq6anh1aw3v
Contemplationes Metaphysicae/Iter ad naturam sinceriorem
0
78985
283700
259730
2026-10-14T18:50:18Z
Coronus Tenebrosius
31709
283700
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Iter ad naturam sinceriorem
}}
{{Liber
|Ante=Nox
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nox
|Post=Catenae et anuli
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catenae et anuli
}}
<poem>
Vigilate,
nox longa est.
Vigilias servate.
Ne vobis ipsis
viam difficiliorem
denegaveritis.
In ea occurretis
vobis ipsis atque id
accipietis quod opus est.
Rationes mentis
saepe sunt rationes timoris,
nigrae noctis aves
quae ante oculos tuos
incommode interdum
alant alas.
Sperne rationes
atque cupiditates mentis;
amplectere desideria animae.
</poem>
{{Liber
|Ante=Nox
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nox
|Post=Catenae et anuli
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catenae et anuli
}}
5fe5bttjl7stbg4fguirun455io0180
Contemplationes Metaphysicae/Catenae et anuli
0
78986
283701
259733
2026-10-14T18:53:04Z
Coronus Tenebrosius
31709
283701
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Catenae et anuli
}}
{{Liber
|Ante=Iter ad naturam sinceriorem
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Iter ad naturam sinceriorem
|Post=Festivitates barbaricae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
}}
<poem>
Catena tam valida est
quam anulus eius infimus,
— sic proverbium notum docet.
Ego tamen persuasum habeo
aliud esse quod
sustinet systema,
nec sunt anuli infimi.
Doctrina de catena
et anulis
nimis aestimata est
atque nimis severa,
criteriis nimis altis posita.
Ea valet fortasse
solum ad phalanges
antiquarum copiarum Graecarum
atque ad exercitus similes.
Doctrina de catena
et anulis
ad nos non pertinet.
Nam omne systema
ad interitum caderet,
si de anulis infimis
penderet.
</poem>
{{Liber
|Ante=Iter ad naturam sinceriorem
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Iter ad naturam sinceriorem
|Post=Festivitates barbaricae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
}}
3zdwktkzcrawa5wmgn38do1fptip74i
Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
0
78987
283702
259736
2026-10-14T18:56:05Z
Coronus Tenebrosius
31709
283702
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Festivitates barbaricae
}}
{{Liber
|Ante=Catenae et anuli
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catenae et anuli
|Post=Catrenum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catrenum
}}
<poem>
Nihil mea refert
de theoria citationis
aut de intertextualitate,
nec de omnibus inanibus
doctrinis mundi.
Eo, ruo, volo
quasi NASAe pyrobolus.
Iam procul olfacere videor
botulum et lardum.
In libro prorsus novo,
modo edito, quem heri
e bibliotheca mutuo accepi,
remanebit tantum
macula pinguis et,
si di bene volent,
odor lardi.
Inter paginas:
siccae micae panis
et frustulum cepae.
Appareat et sciatur
lectorem
bene vixisse.
</poem>
{{Liber
|Ante=Catenae et anuli
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catenae et anuli
|Post=Catrenum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catrenum
}}
5s9nfnzf2mwn5hfx77bmukzvq8ktdh8
Contemplationes Metaphysicae/Catrenum
0
78988
283703
259739
2026-10-14T19:01:10Z
Coronus Tenebrosius
31709
283703
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Catrenum
}}
{{Liber
|Ante=Festivitates barbaricae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
|Post=Sheik Mustafa
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
}}
<poem>
Mammae rotunditas candorem atque umbram tegit
(in cutis sinuatis tenebris).
Hominis veritas non est necessaria,
dum eas mulcere licet.
</poem>
{{Liber
|Ante=Festivitates barbaricae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
|Post=Sheik Mustafa
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
}}
knig0hsrg4epv3gf5lp2o48qpwkzzye
283704
283703
2026-10-14T19:10:31Z
Coronus Tenebrosius
31709
283704
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Catrenum
}}
{{Liber
|Ante=Festivitates barbaricae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
|Post=Sheik Mustafa
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
}}
<poem>
Curva mamillae lucem tenebrasque celat
(in cutis umbris mollibus abscondita).
Veritas homini non est quod petat
dum tactu fruitur, mens obliviscitur.
</poem>
{{Liber
|Ante=Festivitates barbaricae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Festivitates barbaricae
|Post=Sheik Mustafa
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
}}
gokrappzy2pt2xbalo41vuoe3dldo7d
Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
0
78989
283705
259742
2026-10-14T19:17:49Z
Coronus Tenebrosius
31709
283705
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Sheik Mustafa
}}
{{Liber
|Ante=Catrenum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catrenum
|Post=Somnium mammae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Somnium mammae
}}
<poem>
Puellas maxime amo iuvenes,
ab annis duodeviginti ad viginti quinque,
quae post lavacrum recens et succosae sunt,
fragrantes velut odores pomorum.
Amo quoque matronas, venustas mulieres,
quae fortasse iam alicui sunt matres.
Aspectu illecebroso blandiri sciunt.
Si ego sheich essem, Mustapha nomine,
haberem multas, inter quadraginta
et octoginta, virgines lectissimas,
mihi soli fideliter devotas.
Ut verus miles, dominae servirem,
hasta pertinaci, mane sicut vespere,
circa mediam noctem, interdum etiam
tota per nocte fortasse.
Non pudet has cupiditates fateri
nec huiusmodi ardorem.
Nam cum ab hac telluris superficie
in tacitum Hadēn descendero,
ubi regnant umbrae, non iam gustabo
fructus succosos et dulces, nec odorabo
florem suavissimum rosae formosae.
</poem>
{{Liber
|Ante=Catrenum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Catrenum
|Post=Somnium mammae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Somnium mammae
}}
7fff4rqfdjo6t3celgt8pk0joboyjef
Contemplationes Metaphysicae/Somnium mammae
0
78992
283706
259745
2026-10-14T19:19:19Z
Coronus Tenebrosius
31709
283706
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Somnium mammae
}}
{{Liber
|Ante=Sheik Mustafa
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
|Post=In horto
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In horto
}}
<poem>
Mammae stabant nitidae,
tenuibus micantibus luminis
in tenebris. Eorum ubertas
in omnes partes
diffundebatur.
Rotunditatem mammae somniavi,
cum sapore curvaturae
in labiis meis.
</poem>
{{Liber
|Ante=Sheik Mustafa
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Sheik Mustafa
|Post=In horto
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In horto
}}
emzwtcmskgvsl0ybcokg8a3q554o358
Contemplationes Metaphysicae/In horto
0
78993
283707
259748
2026-10-14T19:23:44Z
Coronus Tenebrosius
31709
283707
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=In horto
}}
{{Liber
|Ante=Somnium mammae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Somnium mammae
|Post=Quid manet
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid manet
}}
<poem>
Rosa rosea floret.
Folium viride ad imum
subsidit.
Languidus limax
magis magisque languescit.
In herba argentea,
inter caelum obscurum humi,
gutta roris
micat.
Humus obscura et madida,
sub ramulis
perennibus
aciculis
demersa.
</poem>
{{Liber
|Ante=Somnium mammae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Somnium mammae
|Post=Quid manet
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid manet
}}
p8s9hfc3eivs1oj6d4em8rxi7064je5
Contemplationes Metaphysicae/Quid manet
0
78994
283709
259751
2026-10-14T19:25:39Z
Coronus Tenebrosius
31709
283709
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Quid manet
}}
{{Liber
|Ante=In horto
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In horto
|Post=Labyrinthus umbratilis
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Labyrinthus umbratilis
}}
<poem>
Quid manet
uno die,
cum somnia consumseris
et cum omnia rursus,
ut antea,
taedia fiant?
Somnia defatigantur.
Possibilitates minuuntur.
Manet adhuc aliquod tempus
quod implendum est.
</poem>
{{Liber
|Ante=In horto
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In horto
|Post=Labyrinthus umbratilis
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Labyrinthus umbratilis
}}
hqkbkyz4savuf36fqabe8rrmuq4lg97
Contemplationes Metaphysicae/Labyrinthus umbratilis
0
78995
283711
259754
2026-10-14T19:28:56Z
Coronus Tenebrosius
31709
283711
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Labyrinthus umbratilis
}}
{{Liber
|Ante=Quid manet
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid manet
|Post=Formulae propheticae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Formulae propheticae
}}
<poem>
Magni conatus in aedibus,
et parietes.
Imago sunt megalomaniae
quae te premit
semper gravius et magis.
Conatus desperati
et iactus manuum.
Transitus matutini, caffeae
quam per gulam demittis.
Sanguinis et carnis quae transeunt
atque irreparabiliter putrescunt.
Omne quod nunc video
vivere et crescere, est
Mors — futura inconcussa,
exitum certum.
Me recipio in viridia hortorum
transitūs; in labyrinthum umbratilem
virentis sepis.
</poem>
{{Liber
|Ante=Quid manet
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid manet
|Post=Formulae propheticae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Formulae propheticae
}}
mvjgvby2l2udyfv5ke7qpn98tmfnddg
Contemplationes Metaphysicae/Formulae propheticae
0
79000
283712
259757
2026-10-14T19:32:26Z
Coronus Tenebrosius
31709
283712
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Formulae propheticae
}}
{{Liber
|Ante=Labyrinthus umbratilis
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Labyrinthus umbratilis
|Post=Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid gentes dicunt cum rat dicunt
}}
<poem>
Qui albo se ornat,
in se nigrum gerit.
Omne remedium est laqueus
qui suum vectigal poscit.
Exitus labyrinthi praestatur
certamine cum Minotauro.
Hic datum et solutum,
illic ademptum.
Ibis redibis numquam peribis in bello.
In eo nihil boni fuit.
Maledictio dicit: habuisti, habuisti,
deinde non habuisti.
</poem>
{{Liber
|Ante=Labyrinthus umbratilis
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Labyrinthus umbratilis
|Post=Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid gentes dicunt cum rat dicunt
}}
310u7qdc04itygpd27bmjk3bd9xpkti
Contemplationes Metaphysicae/Submersus
0
79001
283714
259765
2026-10-14T19:37:52Z
Coronus Tenebrosius
31709
283714
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Submersus
}}
{{Liber
|Ante=Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|Post=Feles quae venit
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Feles quae venit
}}
<poem>
Abhorreo a flora et fauna
foraminum nigrorum.
Tremo velut columba alba
in margine rupis
hiemalibus ventis verberatae.
Et nunc hanc carminis vanitatem scribo.
At vultus tuus amabilis et alliciens
solus est quem memini
illius momenti, momenti
cum me texisti
profundo fluctuum
oculorum tuorum fuscatorum.
Et ecce… adhuc,
adhuc submersus sum
in tuis profunditatibus.
</poem>
{{Liber
|Ante=Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quid gentes dicunt cum rat dicunt
|Post=Feles quae venit
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Feles quae venit
}}
83erg3vrh3jv7lqe9urcfyx0sjdkhdl
Contemplationes Metaphysicae/Feles quae venit
0
79002
283715
259768
2026-10-14T19:40:03Z
Coronus Tenebrosius
31709
283715
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Feles quae venit
}}
{{Liber
|Ante=Submersus
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Submersus
|Post=Relictae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Relictae
}}
<poem>
Nihil simile est
alicui.
Luna non est aurantium;
neque ei quidem
similis est.
Homo non est puer;
neque ei quidem
similis est.
Homo non est canis;
neque ei quidem
similis est.
Homo non est feles,
sed magis magisque homini similis est
feles quae advenit
ante limen meum.
</poem>
{{Liber
|Ante=Submersus
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Submersus
|Post=Relictae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Relictae
}}
bxxll8i0cg6sripo5wuhcs27zk0q5of
Contemplationes Metaphysicae/Relictae
0
79003
283716
273121
2026-10-14T19:42:34Z
Coronus Tenebrosius
31709
283716
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Relictae
}}
{{Liber
|Ante=Feles quae venit
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Feles quae venit
|Post=Nemo innocens est
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nemo innocens est
}}
<poem>
Territus sum canibus
qui noctu non latrant,
cum deberent.
Territus sum vento
qui vespere non flat,
cum deberet.
Timeo omnia illa
quae non sunt, cum
esse deberent.
Relictae,
ut sint solae in se,
sine se.
</poem>
{{Liber
|Ante=Feles quae venit
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Feles quae venit
|Post=Nemo innocens est
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nemo innocens est
}}
7wd3xqhs0pyr442bwo53oabk8j769ly
Contemplationes Metaphysicae/Nemo innocens est
0
79004
283717
259775
2026-10-14T19:46:56Z
Coronus Tenebrosius
31709
283717
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Nemo innocens est
}}
{{Liber
|Ante=Relictae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Relictae
|Post=Illusio
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Illusio
}}
<poem>
Nemo innocens est in sero autumno.
Rubus ater, herba flavovirens.
Sol — orbis clarus et imbecillus
in caelo canescente; ultimis
viribus lumen fundit atque illustrat.
Nemo innocens est in sero autumno.
Ipsa natura insidias et fallaciam tegit.
Dies apricus, placidus et quietus,
in occasu. At nemo iam
omnino placidus et quietus est.
Natura insidias et fallaciam tegit.
Omnia — simulacrum sunt.
Nemo innocens est in sero autumno.
Arcanum quod natura tam diligenter celat
hoc est: senuit, et somno inclinatur,
et paulatim iam
hiemi se parat.
</poem>
{{Liber
|Ante=Relictae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Relictae
|Post=Illusio
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Illusio
}}
a7zxsc8ujtfr2hv4odnxkq8v65139fo
Contemplationes Metaphysicae/Illusio
0
79005
283718
259778
2026-10-14T19:48:41Z
Coronus Tenebrosius
31709
283718
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Illusio
}}
{{Liber
|Ante=Nemo innocens est
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nemo innocens est
|Post=Verso venti
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Verso venti
}}
<poem>
Amore alebam
aves parvas
animae meae.
Aperio oculos:
Pro foliis
et fructibus,
nudi rami arborum.
</poem>
{{Liber
|Ante=Nemo innocens est
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Nemo innocens est
|Post=Verso venti
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Verso venti
}}
4cnv2ksxn2qtiz2ms7y16h1ebla6jei
Contemplationes Metaphysicae/Quid gentes dicunt cum rat dicunt
0
79006
283713
259843
2026-10-14T19:34:59Z
Coronus Tenebrosius
31709
283713
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Quid gentes dicunt cum ''rat ''dicunt
}}
{{Liber
|Ante=Formulae propheticae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Formulae propheticae
|Post=Submersus
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Submersus
}}
<poem>
Cur Slavi meridiani pro militia
''rat''* dicant, agricolam autem
''ratarem''* vocent?
Germani vero putant
''Rat''* esse consilium atque concilium.
Angli autem existimant
''rat''* esse murem,
et cui ''rat''* dicunt,
ei nuntiant
miserum illum esse prorsus et invisum,
odio indignum.
</poem>
<hr>
===Glossarium===
<poem>
''rat'' = in lingua Croatica significat bellum.
''Rat'' = in lingua Germanica significat concilium / consilium.
''rat'' = in lingua Anglica significat murem (animal sordidum quod vulgo “rat” vocatur).
''ratar'' = in lingua Croatica significat agricolam (sc. hominem qui terram colit).
</poem>
{{Liber
|Ante=Formulae propheticae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Formulae propheticae
|Post=Submersus
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Submersus
}}
hxuy1mehm73npqc51m0kffttzrjxyp5
Contemplationes Metaphysicae/Verso venti
0
79023
283736
259781
2026-10-14T21:14:57Z
Coronus Tenebrosius
31709
283736
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Verso venti
}}
{{Liber
|Ante=Illusio
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Illusio
|Post=Georgicum vernale
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Georgicum vernale
}}
<poem>
Cum iter longum facerem
per terras animo meo propinquas,
caelum effloruit.
Ager et prata viridia
carmen canebant papaveribus plenum.
Florebat taraxacum
ut gemitus catuli verni.
Oculus, lippus et lacrimans.
Flebant venti frigidi
verni, oculum non parcendo.
Ver tempus est crudele;
tempus morientium.
In vento quieto immota stant
gramina. Cicadae tempus sono
interficiunt pacemque creant;
aevum aeternitatis.
Aestas appropinquat.
Aures pilosae felis
pacate futurum exspectant.
Quies et innocentia vitae incipiunt
ictu ricini ac pulicis.
Homo et felis miliones bacteriarum alunt,
quas nomine nesciunt,
inter myriades similium perditas.
Posterior venti transparens est; vultus eius
in fronde fracta. Palpitatus folii
in quiete occasus.
In marginibus alitur
reflexus viriditatis.
</poem>
{{Liber
|Ante=Illusio
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Illusio
|Post=Georgicum vernale
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Georgicum vernale
}}
swy3a93td2kuw66c9dhh4d2e55arebx
Contemplationes Metaphysicae/Georgicum vernale
0
79024
283735
259784
2026-10-14T21:09:43Z
Coronus Tenebrosius
31709
283735
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Georgicum vernale
}}
{{Liber
|Ante=Verso venti
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Verso venti
|Post=Imagines noctis Septembris
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Imagines noctis Septembris
}}
<poem>
Laeta et iuvenis Mater Terra
virgultis virentibus cinxit
atque pectora sua opaca aperuit.
Operi sacro ritu vetustissimo
se dedicari vult et agricolam vocat.
Sarculo et ligone, falce et rastellis,
velut amator ad amatam, ille venit.
Desuper Ventus eos spectabat
et in unum involvit,
hortans agricolam ut celerius laboraret,
dum superficiem Terrae rapide exsiccaret.
Sed sub superficie in profundum
adhuc satis humoris erat
ut semen reciperetur.
Et vis vivifica promittit
vitam et fructus renovationem,
sub caeli fornice inquieto ventosoque,
fine Aprilis, incipiente Maio.
</poem>
{{Liber
|Ante=Verso venti
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Verso venti
|Post=Imagines noctis Septembris
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Imagines noctis Septembris
}}
7f2a8ntmq318qv7ldhkbm4rmigsy2bi
Contemplationes Metaphysicae/Imagines noctis Septembris
0
79026
283734
259788
2026-10-14T21:06:02Z
Coronus Tenebrosius
31709
283734
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Imagines noctis Septembris
}}
{{Liber
|Ante=Georgicum vernale
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Georgicum vernale
|Post=Omnia in unum coniuncta sunt
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Omnia in unum coniuncta sunt
}}
<poem>
Bestia terribilis
per frondes reptabat,
tota facta
ex foliis.
Sub pleno Lunae orbe,
sub lucernarum lumine,
in humo tantum
umbra eius apparebat.
E vicino opere structorio,
e loco saepto,
sonus quidam auditur.
Aliquis aliquid tollit?
Nunc, post mediam noctem?
An canis custos iacit
magnum tibiae fragmentum
versus Lunam?
</poem>
{{Liber
|Ante=Georgicum vernale
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Georgicum vernale
|Post=Omnia in unum coniuncta sunt
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Omnia in unum coniuncta sunt
}}
dza4mulds2nsz0ukyn4jbee2dzsn8i2
Contemplationes Metaphysicae/Omnia in unum coniuncta sunt
0
79027
283732
259791
2026-10-14T20:59:43Z
Coronus Tenebrosius
31709
283732
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Omnia in unum coniuncta sunt
}}
{{Liber
|Ante=Imagines noctis Septembris
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Imagines noctis Septembris
|Post=Aestas, post imbrem
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Aestas, post imbrem
}}
<poem>
In femore tuo tigris
petalas rosae silvestris
leviter rodit.
E dorso eius
malum Punicum floret.
Magnolia invida,
floris purpurei,
hiemem exspectavit
omnino nuda.
Hiemavit in alvo tua;
serpsit foras
in roseum ver
inguinum tuorum.
Interdum cogito
de caelestibus rebus
ineffabilis gravitatis
atque densitatis
attractionis.
Venus muscipula.
Iterum aliquid mandit.
— Cui magnolia invidet?
Rosae in labiis tuis,
somnolentis osculis mane?
An aciculis perennibus
piceae, in albo linteo
amoris nostri?
Haec omnia nimis sunt pathetica.
Pro rebus simplicibus. Pro simplicibus
osculis, musculis intertextis
coniunctorum spiramentorum nostrorum,
cibi et aeris haustibus.
</poem>
{{Liber
|Ante=Imagines noctis Septembris
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Imagines noctis Septembris
|Post=Aestas, post imbrem
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Aestas, post imbrem
}}
nf0vx7ubsrletknxzynhz3lqgyj2jp0
Contemplationes Metaphysicae/Aestas, post imbrem
0
79028
283731
259794
2026-10-14T20:54:38Z
Coronus Tenebrosius
31709
283731
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Aestas, post imbrem
}}
{{Liber
|Ante=Omnia in unum coniuncta sunt
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Omnia in unum coniuncta sunt
|Post=In circulo familiae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In circulo familiae
}}
<poem>
Columba in contignatione mea
haeserat.
Eam foras dimisi.
Toto die, dum scribebam,
una musca me vexabat.
Venationem muscae putabam
ridiculam atque puerilem,
indignam.
Passerculi etiam hoc mane
acriter rixabantur
in fruticibus et in thuja.
Dum fodiebam, cupiens
vetustum stipitem concretum
terminum, quem avus olim posuerat,
evellere,
terra valde madida erat.
In solo magnae lumbrici
habitabant.
Cavebam ne eos consulto laederem,
nec tamen nimis anxius eram
si forte laesissem
aut pede pressissem
casu.
Vitis generis directoris, Isabella,
sexaginta fere annorum,
cirros emisit et se
uberrime diffudit.
Gramen aestate praeterita
oculis crescere videbatur.
Aestas, post imbrem.
</poem>
{{Liber
|Ante=Omnia in unum coniuncta sunt
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Omnia in unum coniuncta sunt
|Post=In circulo familiae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In circulo familiae
}}
rcwn8mzbq5bn72rlv1pd9vinxokbyac
Contemplationes Metaphysicae/In circulo familiae
0
79029
283730
259802
2026-10-14T20:38:15Z
Coronus Tenebrosius
31709
283730
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=In circulo familiae
}}
{{Liber
|Ante=Aestas, post imbrem
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Aestas, post imbrem
|Post=Gnavatrix
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Gnavatrix
}}
<poem>
Modo secatur
frustum panis.
Per culinam volat
musca.
Manus ad muscam
volavit; musca
avolavit.
Quod non amatur,
eam non tangit.
</poem>
{{Liber
|Ante=Aestas, post imbrem
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Aestas, post imbrem
|Post=Gnavatrix
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Gnavatrix
}}
ks2wswyav4hov6u789cv8oqcxnmf996
Contemplationes Metaphysicae/Gnavatrix
0
79031
283729
259801
2026-10-14T20:36:02Z
Coronus Tenebrosius
31709
283729
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Gnavatrix<ref>''Gnavatrix'' (Croatice: „gnjavatorka“; verbum Croaticum "gnjaviti" eundem habet radicem ac Latinum *gnavāre* = molestāre, vexāre) neologismus est, sed formatione Latina rectissima.</ref>
}}
{{Liber
|Ante=In circulo familiae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In circulo familiae
|Post=Viri aetatis mediae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Viri aetatis mediae
}}
(''Spankatio lethalis'')<ref>''Spankatio ''(ex Anglico: ''spank, spanking'') neologismus ioci causa fictus est, more recentiorum humanistarum.</ref>
<poem>
Totam noctem mecum
egit.
Et nunc, mane facto, putat
nos ilico fieri
amicissimos.
Manum meam tangit, quasi
zelotypa sit,
quod scribo et non
illam curo.
Inter me
et velum se ponit.
— Exspecta, aliquid scribam,
parum restat.
At vero, cum eam capiam
et ad rem accedam...
Tunc demum operabitur
muscamalleus meus.<ref>''Muscamalleus ''(ex: ''musca''+ ''malleus'') item neologismus est: significat malleum ad muscas percutiendas (Croatice: „muhomlat“).</ref>
</poem>
<hr>
===Notae===
<small><references /></small>
{{Liber
|Ante=In circulo familiae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In circulo familiae
|Post=Viri aetatis mediae
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Viri aetatis mediae
}}
edb3nbxkz70nkbkshrx5u37ul05b4q4
Contemplationes Metaphysicae/Viri aetatis mediae
0
79032
283728
259805
2026-10-14T20:29:39Z
Coronus Tenebrosius
31709
283728
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Viri aetatis mediae
}}
{{Liber
|Ante=Gnavatrix
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Gnavatrix
|Post=Additamentum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Additamentum
}}
<poem>
Originem Croatarum scrutamur,
et proelia ultimi belli.
Atque imagines feminarum nudarum,
ad prosperum
artis virilis eventum.
Heu, si essem Arsen<ref>''Arsen Dedić'' (1938–2015), cantor et auctor Croaticus, scriptor chansonum atque poeta, unus e praestantissimis artificibus musicae popularis Croaticae saeculi XX.</ref>,
nunc cantilenam
scriberem. Amice...
Quo me via perduxit,
quo tandem perveni?
Heri adhuc in disco fuimus,
turbae et pressurae amici.
Nunc autem navis nostra
ancoram et vela demisit;
frons nostra non est iam serena,
nec iuvenilia sunt
pectora nostra.
Amice...
O, utinam semel saltem
ancoram meam
iterum tollerem!
</poem>
<hr>
===Nota===
<small><references /></small>
{{Liber
|Ante=Gnavatrix
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Gnavatrix
|Post=Additamentum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Additamentum
}}
ecoshhn4knaac5n7cf4quua69k0mmlm
Contemplationes Metaphysicae/Additamentum
0
79040
283727
259808
2026-10-14T20:24:19Z
Coronus Tenebrosius
31709
283727
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Additamentum
}}
{{Liber
|Ante=Viri aetatis mediae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Viri aetatis mediae
|Post=Motus
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Motus
}}
<poem>
Nitidus et politus, superficie instar
chalybis incorruptibilis, imaginem reddens,
corpore titanium facto,
solidae longitudinis, triginta centimetrorum
accurate mensus,
cum parvis gummosis
tuberculis
sub apice positis,
per turbam
congregatae plebis
se insinuat
sine vera voluntate
movendi.
Nihil amplius — mera adiectio
in marsupio bene vestitae
feminae.
</poem>
{{Liber
|Ante=Viri aetatis mediae
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Viri aetatis mediae
|Post=Motus
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Motus
}}
8hx2cwcbnmd7cek55dqbgodarr6gs7p
Contemplationes Metaphysicae/Motus
0
79041
283726
259811
2026-10-14T20:22:03Z
Coronus Tenebrosius
31709
283726
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Motus
}}
{{Liber
|Ante=Additamentum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Additamentum
|Post=Epigramma
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Epigramma
}}
<poem>
Me non movisse falsum est;
in sella me paulum contorsi,
paucos passus per conclave feci,
et triginta flexiones.
Triginta.
Celeribus pedibus suis
multi circumcurrunt et festinant.
Magnas spatii distantias transeunt.
Quid eis prodest?
Quo magis currunt et festinant,
eo celerius tempus illis fluit.
(Neque enim infinitum est.)
In cogitationibus suis, limax
ad Lunam repit.
</poem>
{{Liber
|Ante=Additamentum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Additamentum
|Post=Epigramma
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Epigramma
}}
qk5dpazu226uyrbli4r2iym5hpx16p3
Contemplationes Metaphysicae/Epigramma
0
79042
283720
283340
2026-10-14T20:06:52Z
Coronus Tenebrosius
31709
283720
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Epigramma
}}
{{Liber
|Ante=Motus
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Motus
|Post=Ad Poetam Anonymum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Ad Poetam Anonymum
}}
<poem>
E deversorii ''Vis'' porticu conspectus
in sinum Lapadi cadit.
Silvae publicae ''Magna et Parva Petka''
iocum non norunt.
Hoc aestate in urbem Gundulii<ref>Locutio "in urbem Gundulii" ad Ragusam spectat (Croatice: Dubrovnik). Nomen a poeta Ioanne Gundulio (Croatice: Ivan Gundulić, 1589–1638) deductum est, qui Ragusae natus inter praestantissimos scriptores litterarum Croaticarum baroci aevi merito habetur.</ref>
non ibimus.
At ubi ergo, hoc aestate, erimus?
Ubi erimus?
Superbe in insulam Karpathum
delabimur.
In manu manuale Neo‑Graecum
iam voluitur.
E summo saxo circum
Aegaeum mare micat.
</poem>
<hr>
===Nota===
<small><references /></small>
{{Liber
|Ante=Motus
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Motus
|Post=Ad Poetam Anonymum
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Ad Poetam Anonymum
}}
m9exdrq86wmk4sxe0q1yigq3mzxmi2q
Contemplationes Metaphysicae/Ad Poetam Anonymum
0
79043
283721
259818
2026-10-14T20:11:47Z
Coronus Tenebrosius
31709
283721
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Ad Poetam Anonymum
}}
{{Liber
|Ante=Epigramma
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Epigramma
|Post=Quantum valemus?
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quantum valemus?
}}
<poem>
Omne quod homini opus est: cibus, potus,
tectum super caput,
et paulum oblectamenti
extra domum.
Quid amplius tibi opus est?
Mercedes? BMW? Audi?
Haec omnia nihil nisi
animum tuum laedent.
Nimiae istae cupiditates nihil sunt
nisi phantasmata animae,
mentis fallaciae,
ut sis plus quam es.
Technologia, computatra, progressus:
nihil sunt nisi
vulgare quoddam putamen.
Fallas te ipsum, si debes,
te gloriosum aeternumque esse;
ego scio te cum illa sacca
ossium tuorum coniunctum esse.
Omnia ad finem tendunt: poetas Croatas
terra atra tegit.
Quod olim fuit,
iam non est.
Ne cogas me ut te colam
quod fueris, ut aiunt, anonymus;
fortasse tantum vanus et philautus.
Si veritatem accipias,
corona e capite non decidet;
nebulae temporum in herbam
et monumentum tuum obruent.
Non sumus Hindui qui colamus
vacas sacras; vitulum edimus
ludicre ac libenter.
Nos populus sumus — Croaticus!
</poem>
{{Liber
|Ante=Epigramma
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Epigramma
|Post=Quantum valemus?
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quantum valemus?
}}
sn10ynrtptg48epmvfzzu1mf58cbada
Contemplationes Metaphysicae/Quantum valemus?
0
79044
283722
259821
2026-10-14T20:14:35Z
Coronus Tenebrosius
31709
283722
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Quantum valemus?
}}
{{Liber
|Ante=Ad Poetam Anonymum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Ad Poetam Anonymum
|Post=In te ipso portas
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In te ipso portas
}}
<poem>
Vanitati propriae deditus,
viribus ferinis vitae tuae;
quis te ipsum abripiet,
et obscuram lucem esse mutabit?
Felix es, cum bene tibi est, victorias celebras.
Omnem lucem, omne solem, omnem voluptatem mundi
paratus es statim tibi imponere.
De aliena autem passione et dolore parum curas.
Quomodo sacra aequitas perfici potest?
Pro utilitate tua et voluptate, sine misericordia,
dolor et passio omnium viventium tibi non nocent.
Tu exsultas et ius utilitatis tuae celebras.
Putas te in via rectitudinis esse.
Et Deum quoque, putas, Filium carnifici tradidisse pro te.
</poem>
{{Liber
|Ante=Ad Poetam Anonymum
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Ad Poetam Anonymum
|Post=In te ipso portas
|PostNomen=Contemplationes Metaphysicae/In te ipso portas
}}
8pp4wlyl5h4afodqe7jpn4lpykdupds
Contemplationes Metaphysicae/In te ipso portas
0
79045
283723
259824
2026-10-14T20:17:54Z
Coronus Tenebrosius
31709
283723
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=In te ipso portas
}}
{{Liber
|Ante=Quantum valemus?
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quantum valemus?
|Post=Vera verba
|PostNomen=Vera verba
}}
<poem>
Unusquisque sibi est universum totum, solus.
Ut homines tempusque in abyssum labuntur,
hoc video cotidie et mecum dico tacitus:
— vita haec semel data, iterum non datur.
Amo, cupio, volo — possum! hoc profiteor;
tranquillus, a strepitu remotus hominum,
manus meas callosas aspicio et fateor:
me nunc vivere quod olim fuit somnium.
Et dico, Deo gratus,
contentus in vita mea sum
atque in orbe mei clausus.
Et amo, cupio, volo — possum!
Tu in te ipso portas quidquid vere valet;
haec veritas non perit, sed tempore manet.
</poem>
{{Liber
|Ante=Quantum valemus?
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/Quantum valemus?
|Post=Vera verba
|PostNomen=Vera verba
}}
7gy4gbby5kzkwmw1tfnso9pdwe66r7h
Contemplationes Metaphysicae/Vera verba
0
79046
283724
259827
2026-10-14T20:19:25Z
Coronus Tenebrosius
31709
283724
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Coronus Tenebrosius
|OperaeTitulus=Contemplationes Metaphysicae
|OperaeWikiPagina=
|SubTitulus=Vera verba
}}
{{Liber
|Ante=In te ipso portas
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In te ipso portas
|Post=
|PostNomen=
}}
<poem>
At vera verba manserunt
inedita
et crescunt in me
in solitudinem,
in silentium.
Verba sine voce
in silentium
sine fine.
</poem>
{{Liber
|Ante=In te ipso portas
|AnteNomen=Contemplationes Metaphysicae/In te ipso portas
|Post=
|PostNomen=
}}
cg62qcaujibpbewrdt7rhi7d1lkfkt4
Pagina:Miscellanea Berolinensia Tom. I (1710).pdf/56
104
86674
283690
283307
2026-10-14T12:40:22Z
Sjgallagher2
29663
283690
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>Venio ad expositionem Ludi Sinici, cujus occasione cætera afferre placuit. Habetur ejus repræsentatio in libro Figurarum Sinicarum qui extat in Bibliotheca Inclyti Regis Borussorum Berolinensi, unde eam ære exprimi curavimus. [Fig. 1.] Ludus est ex eorum genere, qui sola arte constant, nulla mistura fortunæ: cæterum id habet singulare, quod collusores (quantum apparet) calculos sibi invicem non tollunt, sed tantum sese obsident atque coarctant; ut vincat tandem, sed, ut sic dicam, sine cæde & sanguine, qui alteri adimit movendi se libertatem. Quod sane in aliis ludis non raro, hic autem necessario contingit.
Sed audiamus hoc de ludo Nicolaum Trigautium capite octavo primi librorum de Christiana expeditione apud Sinas, ex Matthæi Riccii insignis Viri, & veri Sinensium missionum fundatoris, commentariis confectorum. Sic ergo loquitur: ''Gravissimum inter eos ludi genus est hujusmodi: in alveo trecentarum Cellularum plures'' [hanc vocem tollendam puto vel legendum ''plusquam trecentarum cellularum'', fortasse vitio Latini interpretis Riccii Italica an Trigautii Gallica, male exprimentis; neque enim collusores sunt nisi duo] ''ducentis calculis colludunt, ex quibus alii candidi sunt, alii atri. His calculis alter alterius calculos procurat in medium alveum relegare, ut reliquis deinde cellulis dominetur; ad postremum, qui plures in alveo cellulas sibi subjecit, victor appellatur. Hunc ludum avidissime arripiunt Magistratus, et sæpe maximam diei partem ludendo consumunt; nam inter ludendi peritos horam integram ludus unus tenet. Qui hujus ludi peritus est, tametsi nulla aliare insignis fuerit, ab omnibus colitur et evocatur. Imo nonnulli {{sic|etam|etiam}} eos solitis sibi viribus Magistros legunt, ut ab illis accuratè hujus ludi rationem ediscant.'' Hæc Trigautius.
Sed in hac descriptione peccatum ocularis inspectio schematis ostendit. Est enim Alveus figuræ quadratæ, cujus unum latus est ''octodecim cellularum'': unde cellulæ in universum sunt octies & decies octodecim, id est, non trecentæ, sed ''trecenta viginti quatuor''. Et parum ad rem facit descriptio reliqua: nam ut unus alterum in medium alvei semper contrudat, manifestum est, in potestate semper, atque adeo necessarium non esse; cum sufficiat obsessum inclusisse, sive in medio sive in<noinclude></noinclude>
t6l172w6babhmlnefte8vzpuqj8479g
283691
283690
2026-10-14T13:49:50Z
Sjgallagher2
29663
283691
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>Venio ad expositionem Ludi Sinici, cujus occasione cætera afferre placuit. Habetur ejus repræsentatio in libro Figurarum Sinicarum qui extat in Bibliotheca Inclyti Regis Borussorum Berolinensi, unde eam ære exprimi curavimus. [Fig. 1.] Ludus est ex eorum genere, qui sola arte constant, nulla mistura fortunæ: cæterum id habet singulare, quod collusores (quantum apparet) calculos sibi invicem non tollunt, sed tantum sese obsident atque coarctant; ut vincat tandem, sed, ut sic dicam, sine cæde & sanguine, qui alteri adimit movendi se libertatem. Quod sane in aliis ludis non raro, hic autem necessario contingit.
Sed audiamus hoc de ludo Nicolaum Trigautium capite octavo primi librorum de Christiana expeditione apud Sinas, ex Matthæi Riccii insignis Viri, & veri Sinensium missionum fundatoris, commentariis confectorum. Sic ergo loquitur: ''Gravissimum inter eos ludi genus est hujusmodi: in alveo trecentarum Cellularum plures'' [hanc vocem tollendam puto vel legendum ''plusquam trecentarum cellularum'', fortasse vitio Latini interpretis Riccii Italica an Trigautii Gallica, male exprimentis; neque enim collusores sunt nisi duo] ''ducentis calculis colludunt, ex quibus alii candidi sunt, alii atri. His calculis alter alterius calculos procurat in medium alveum relegare, ut reliquis deinde cellulis dominetur; ad postremum, qui plures in alveo cellulas sibi subjecit, victor appellatur. Hunc ludum avidissime arripiunt Magistratus, et sæpe maximam diei partem ludendo consumunt; nam inter ludendi peritos horam integram ludus unus tenet. Qui hujus ludi peritus est, tametsi nulla alia re insignis fuerit, ab omnibus colitur et evocatur. Imo nonnulli {{sic|etam|etiam}} eos solitis sibi viribus Magistros legunt, ut ab illis accuratè hujus ludi rationem ediscant.'' Hæc Trigautius.
Sed in hac descriptione peccatum ocularis inspectio schematis ostendit. Est enim Alveus figuræ quadratæ, cujus unum latus est ''octodecim cellularum'': unde cellulæ in universum sunt octies & decies octodecim, id est, non trecentæ, sed ''trecenta viginti quatuor''. Et parum ad rem facit descriptio reliqua: nam ut unus alterum in medium alvei semper contrudat, manifestum est, in potestate semper, atque adeo necessarium non esse; cum sufficiat obsessum inclusisse, sive in medio sive in<noinclude></noinclude>
44s8auqu4voow4bysrdmg2naqm18fgp
283733
283691
2026-10-14T21:02:51Z
Sjgallagher2
29663
283733
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>Venio ad expositionem Ludi Sinici, cujus occasione cætera afferre placuit. Habetur ejus repræsentatio in libro Figurarum Sinicarum qui extat in Bibliotheca Inclyti Regis Borussorum Berolinensi, unde eam ære exprimi curavimus. [Fig. 1.] Ludus est ex eorum genere, qui sola arte constant, nulla mistura fortunæ: cæterum id habet singulare, quod collusores (quantum apparet) calculos sibi invicem non tollunt, sed tantum sese obsident atque coarctant; ut vincat tandem, sed, ut sic dicam, sine cæde & sanguine, qui alteri adimit movendi se libertatem. Quod sane in aliis ludis non raro, hic autem necessario contingit.
Sed audiamus hoc de ludo Nicolaum Trigautium capite octavo primi librorum de Christiana expeditione apud Sinas, ex Matthæi Riccii insignis Viri, & veri Sinensium missionum fundatoris, commentariis confectorum. Sic ergo loquitur: ''Gravissimum inter eos ludi genus est hujusmodi: in alveo trecentarum Cellularum plures'' [hanc vocem tollendam puto vel legendum ''plusquam trecentarum cellularum'', fortasse vitio Latini interpretis Riccii Italica an Trigautii Gallica, male exprimentis; neque enim collusores sunt nisi duo] ''ducentis calculis colludunt, ex quibus alii candidi sunt, alii atri. His calculis alter alterius calculos procurat in medium alveum relegare, ut reliquis deinde cellulis dominetur; ad postremum, qui plures in alveo cellulas sibi subjecit, victor appellatur. Hunc ludum avidissime arripiunt Magistratus, et sæpe maximam diei partem ludendo consumunt; nam inter ludendi peritos horam integram ludus unus tenet. Qui hujus ludi peritus est, tametsi nulla alia re insignis fuerit, ab omnibus colitur et evocatur. Imo nonnulli {{sic|etam|etiam}} eos solitis sibi ritibus Magistros legunt, ut ab illis accuratè hujus ludi rationem ediscant.'' Hæc Trigautius.
Sed in hac descriptione peccatum ocularis inspectio schematis ostendit. Est enim Alveus figuræ quadratæ, cujus unum latus est ''octodecim cellularum'': unde cellulæ in universum sunt octies & decies octodecim, id est, non trecentæ, sed ''trecenta viginti quatuor''. Et parum ad rem facit descriptio reliqua: nam ut unus alterum in medium alvei semper contrudat, manifestum est, in potestate semper, atque adeo necessarium non esse; cum sufficiat obsessum inclusisse, sive in medio sive in<noinclude></noinclude>
000rg2lricd3inlyn1r0cnx1b8vxbfv
Pagina:Miscellanea Berolinensia Tom. I (1710).pdf/57
104
86680
283708
283313
2026-10-14T19:25:31Z
Sjgallagher2
29663
283708
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>angulo. Neque is vincit, qui pluribus cellis dominatur [quî enim hoc definias] nisi cùm hoste clauso solus campum liberum tenet.
Facit multitudo calculorum & magnitudo alvei, ut facile credam, ludum hunc plurimum habere ingenii & {{sic|difficulatis|difficultatis}}, tametsi omnes ejus leges nobis non sint notæ. Certè singularis ejus ratio, ut scilicet omnia non cædendo hostem sed tantum ad incitas redigendo transigantur (quod non est in nostris ludis) memorari merebatur. Et credibile est, Brachmanem aliquem fuisse inventorem, qui à cæde abhorrens incruentam victoriam volebat. Nam constat, plerosque Indiæ Orientalis populos, Christianiores, ut sic dicam, ea in re, his, qui Christiani vocantur, cædes in ipso bello refugere solere.
Venit etiam in mentem comminisci novum Ludi genus, quem
''Ludum Navalem'' appelles; ubi velut classibus confligatur in Tabula tanquam in imaginario mari, calculis naves exhibentibus determinata venti plaga, unde & obliquitas viæ contra ventum maxima, & pro angulo motus velocitas præscribatur; qua ratione ''Evolutiones Navales'' quam proximè repræsentarentur, & ludendo exercerentur.<noinclude></noinclude>
oz8vxff9cy47pf2ahyax6i093rbbxkd
Annotatio de quibusdam Ludis
0
86689
283737
283322
2026-10-14T21:20:02Z
Sjgallagher2
29663
283737
wikitext
text/x-wiki
{{titulus2
|Scriptor=Godefridus Guilielmus Leibnitius
|OperaeTitulus=Annotatio de quibusdam Ludis; inprimis de Ludo quodam Sinico, differentiaeque Scachici & Latrundulorum, & novo genere Ludi Navalis.
|Annus=1710
|Genera=Historia
|Liber=Miscellanea_Berolinensia_Tom._I_(1710).pdf
|Editio=ex ''Miscellanea Berolinensia'' Tom I. Berolini.
}}
<pages index="Miscellanea_Berolinensia_Tom._I_(1710).pdf" from=53 to=57 fromsection="p2" />
<pages index="Miscellanea_Berolinensia_Tom._I_(1710).pdf" from=484 to=484 />
{{finis}}
[[en:Remarks on Certain Games]]
pywcvwo79l9ogfpr7ftqb2x9i3u70oz
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/379
104
86857
283692
2026-10-14T16:38:58Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Nebach. 1. 3. c. 3. &. c. 49. conf. & Buxt. de fponf.& divert. p. 25. ubi & conciliat il- lam contradictionem apparentem inter Deut. 25.4. abi jus Leviratus fundatur, & Lev. 18.16. ubi dicitur. Nuditatem uxoris fratris tui non reteges, nuditas fratris tus eft. & afferit cum Hebræis quod in Levitico fra- tris uxor prohibeatur, fi frater liberos habue- rit. vid. Maim. in Hilkuth. Afuri. Biak. c. 2. §. 1. {{smaller-block/e}}<section end="T67" /...
283692
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|369|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}{{smaller-block/s}}</noinclude>Nebach. 1. 3. c. 3. &. c. 49. conf. & Buxt.
de fponf.& divert. p. 25. ubi & conciliat il-
lam contradictionem apparentem inter
Deut. 25.4. abi jus Leviratus fundatur, &
Lev. 18.16. ubi dicitur. Nuditatem uxoris
fratris tui non reteges, nuditas fratris tus eft.
& afferit cum Hebræis quod in Levitico fra-
tris uxor prohibeatur, fi frater liberos habue-
rit. vid. Maim. in Hilkuth. Afuri. Biak. c. 2.
§. 1.
{{smaller-block/e}}<section end="T67" />
{{dhr}}
<section begin="T68" />{{larger|{{c|{{sc|{{spatium|0.75em|'''Thesis LXVII|I.'''}}}}}}}}
{{dhr}}
[[File:Ornamental Letter from Polygamia Triumphatrix - Thesis 68.png|left|95px|L]]Ev. 18. Deus proponit leges connubiales, & Sodomiam, ince{{ls}}tum, adulterium, aliaque ip{{ls}}is prohibet, {{ls}}imulque injungit, ne {{ls}}ecundum mores gentium ambulent. Nunc vero apud Gentes Polygamia erat u{{ls}}itata; Unde apparet luculenter, hanc con{{ls}}uetudinem Gentilium Deo non di{{ls}}plicui{{ls}}{{ls}}e, alias eodem modo illam, uti cœtera, taxa{{ls}}{{ls}}et. Sicuti etiam Deut. 21. & alibi ubi leges matrimoniales recen{{ls}}entur, nulla u{{ls}}piam Polygamiæ fit mentio. Quis vero concipere pote{{ls}}t, Deum ceu prudenti{{ls}}{{ls}}imum, omni{{ls}}cium & ju{{ls}}ti{{ls}}{{ls}}imum legislatorem, Polygamiæ, {{ls}}i peccatum foret, oblitum e{{ls}}{{ls}}e. Oblivio quippe cum Dei omni{{ls}}cientia & perfectione {{ls}}tare non pote{{ls}}t. Nec Deum {{ls}}tudio Polygamiam omi{{ls}}i{{ls}}{{ls}}e, & {{ls}}ubditos in ignorantia reliqui{{ls}}{{ls}}e, {{ls}}alva ejus ju{{ls}}titia & benevolenti{{ls}}{{ls}}ima in {{ls}}uos voluntate dicere audemus. Quid igitur aliud {{ls}}upere{{ls}}t, quàm quòd Polygamia ip{{ls}}i arri{{ls}}erit.
{{nop}}
Nec obe{{ls}}{{ls}}e nobis pote{{ls}}t, quod nulli recentiores, cum nuspiam in tota Scriptura Polygamias prohibitionem reperire potuerunt, hîc invenerint {{ls}}cilicet non quod pueri in faba. Cum enim Mo{{ls}}es ''Lev. 18. 18.'' dicit: ''ne ducas uxoris tuæ {{ls}}ororem ip{{ls}}a vivente, ipfa invita;'' putant, hic {{ls}}uperinductionem alterius fœminæ {{ls}}atis clarè e{{ls}}{{ls}}e interdictam. Verum enim vero tantum abe{{ls}}t, ut {{ls}}ororis voce omnem fœminam hic intelligamus, ut etiam dicamus, nec hic quidem duarum {{ls}}ororum copulationem prohiberi. In aprico enim e{{ls}}t, hic non {{ls}}impliciter interdici, quod nemo debeat ducere duas {{ls}}orores, quod etiam Concilium Triburien{{ls}}e concedit, {{ls}}ed cum addito duplici, ut in Scholis loquuntur, ne fiat eitra prioris {{ls}}ororis antè ductæ con{{ls}}en{{ls}}um, & dum ip{{ls}}a adhuc e{{ls}}t in vivis, ac quia ''fratrum & {{ls}}ororum gratia admodum rara e{{ls}}t,'' an{{ls}}am for{{ls}}itan præbitura e{{ls}}t multis rixis & contentionibus. Neque enim ulla nece{{ls}}{{ls}}itas nos cogit, uti ''Danh. Id. B. Interpr. & Hermen. Sacr.'' docet, ut à nativo {{ls}}en{{ls}}u vocabuli ''{{ls}}ororis'' hoc in loco, ubi de gradibus con{{ls}}anguinitatis & affinitatis {{ls}}ermo e{{ls}}t recedamus, & in {{ls}}en{{ls}}um omnium Patrum explicationi contrarium deflectamus. Nec etiam ab eo, quod cum conditione profertur, colligere po{{ls}}{{ls}}umus, quod omni<noinclude>{{right|mo-}}</noinclude>
66zfird2uvc7nxkmqsf2jjdhdtyrw0a
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/380
104
86858
283693
2026-10-14T16:50:04Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'modo nobis illud non liceat. Ni{{ls}}i dicere velimus Elkana, Saulem, Davidem, Salomonem, Rehabeam, aliosque, quorum innumerus e{{ls}}t numerus, hanc legem non intellexi{{ls}}{{ls}}e, & citra interpretationem divinam in Polygamia per{{ls}}evera{{ls}}{{ls}}e. Qua in re {{ls}}i vel pietati Patriarcharum, vel bonitati ip{{ls}}ius Dei aliquid detraheremus, inevitabilem divini Numinis vindictam nobis imminere in propatulo e{{ls}}{{ls}}et. De quo c...
283693
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|370|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>modo nobis illud non liceat. Ni{{ls}}i dicere velimus Elkana, Saulem, Davidem, Salomonem, Rehabeam, aliosque, quorum innumerus e{{ls}}t numerus, hanc legem non intellexi{{ls}}{{ls}}e, & citra interpretationem divinam in Polygamia per{{ls}}evera{{ls}}{{ls}}e. Qua in re {{ls}}i vel pietati Patriarcharum, vel bonitati ip{{ls}}ius Dei aliquid detraheremus, inevitabilem divini Numinis vindictam nobis imminere in propatulo e{{ls}}{{ls}}et. De quo cum {{ls}}imus maximè {{ls}}ecuri, non po{{ls}}{{ls}}umus non a{{ls}}{{ls}}erere, Polygamiam neque hic neque u{{ls}}piam in tota Scriptura Sacra e{{ls}}{{ls}}e prohibitam.
{{smaller-block/s}}
{{anchor|n1}}1. Lev. 18. Leges hoc capite & Deut. 24.
recenfitas non effe Forenfes folos Judæos, fed
morales, Gentiles quoque & Chriftianos obli-
gantes Hebræi ipfi agnofcunt, & quidem ex
reiteratâ voce homo, homo ad tit Sanb. c. 7.
fol. 57. Unde habetur in Pefichtha Zother-
tha fol. 23. col. 3. Sepher. Siphra col. 173.
conf. & Gemar. Hierof. ad tit. Kidoskim
c. 1.f. 58. col. 2. 3. Rabbi Bechai in Biur.
Zajiekraf. 148. 2. 3. quod Rabbini ideo ge-
minatum dicant o homo, homo, ut metu
ducantur Gentiles, qui de inceftu tùm præ-
moniti quàmIfraëlite. Eadem loquendi for-
mula ufupatur & alibi: homo, homo qui ma-
ledixerit Deo fuo (quicunque) portabit pec-
catum fuum. Lev. 24. 1 5. & homo homo,
Lev. 20. 20. qui dederit ex femine fuo Mo-
loch &c. fcilicet, ut comprehenderentur
etiam gentiles, qui interdicto quidem tàm de
maledictione Numinis, quàm de Idolola-
tria tenentur. vid. Selden. Ux. Hebr. 1. 1.
e. 1. 2. 3. & de Jur. Nat. Gent. l. 2. c. 12.
p. 262. l. 5. c. 11. p. 616. 618. atque ita
etiam dicunt has leges, quia in principio ex-
tat: homo homo non accedat ad aliquam pro-
pinquam fua carnis, obligare omnes homi-
nes; Diftinguunt tamen inter gradus prohi-
bitos in linea rectâ afcendente & defcendente
& transverfa gradibus primis, & addit Maim.
harum prohibitionum duas effe caufas, prio-
rem naturalem aliquam verecundiam, quæ
non finat ortus autores eum fua fobole, aut
in feipfis, aut etiam per perfonas, fanguine,
aut nuptiali fanguinis commixtione proxime
cohærentes, mifceri, alteram verò, ne qua-
rundam perfonarum nimis quotidianus & in-
obfervatus concurfus ftupris & adulteriis oc-
cafionem præberent, fi amores tales nuptiis
poffent conglutinari, quas leges dicunt effe
perpetuas, & omnibus hominibus commu-
nes, & quæ naturali honeftate nitantur, ità
ut irritum fiat, quicquid contra has leges
factum fuerit, ob vitium permanens, co-
teras non item, ut quæ cautionem magis
contineant. Neque vero obftare poteft,quod
de peccato, Cananæis & finitimis populis
imputato, ob transgreffionem harum le-
gum dicitur. Poteft enim locutio Univerfa-
lis reftringi ad pracipua ejus capitis, ut de
concubitu cum mafculis, cum beftiis, cum
parentibus, fororibus, cum nuptis alienis, in
quorum repoλax, & ut Hebræi loquun
tur præmunimentum additæ funt coeteræ le-,
ges. Hugo Grot. de Iur. Bell. & P.p. 153.
Ulterius progrediendum non eft, fiquidem
ab omni pietate alienum, quando dicitur,
jure naturæ prohibita fola matrimonia in pri-
mo gradu lineæ rectæ, non vero in reliquis
ejusdem lineæ, & folis parentibus immedia-
tis deberi per fe honorem & reverentiam,
avis & proavis non deberi per fe ordine natu-
rali, etfi debeatur in ordine Politico & ex
difpofitione juris. Ex quibus porro confi-
ciunt, Sodomiticam conjunctionem in
primo folùm gradu effe inceftuofam.
vid. Hurtad. tr. 1. refol. 28. n. 299. & Scho-
laftici magno numero citati à Broch. Syft.t.
2. de Conjug. p. 5077. 6005. prol. Chema.
Ex. 2. p. 423. Hemming. Hafenreff. Bidem-
bach. Menzer. Gerhardus de Conjug. conf. &
Alphonfus à Vera Cruce Spec. Conj. p. 2. a 25.
Bufenbaum. 1. 6. tr. 6. de matrim. p. 624.
Danh. Hodof. p. 92. Colleg. Decal. p. 337.
Lac. Catech. p. 3. conc. 8. p. 255. 262. 268.
Abr. Calov. Annal. Anti Grot.in Lev. c. 18.
v. 42. edit. in 4. dicit: Non opus effe<noinclude>{{right|cen{{ls}}emus}}{{smaller-block/e}}</noinclude>
h0ht469lxbg5g06o7n9ws2bpgi3yf8q
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/384
104
86859
283694
2026-10-14T18:27:28Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Delia, ves miramur, & eft mirabile magnum, Diffimiles effis, tuque fororque tua. Hac habitu cafto, cum non fit cafta, vide- tur, Tu præter cultum nil meretricis babes. Cum cafti mores tibe fint, non cultus bo- nestus, Te tamen & eultas damnat, & actus eam. Coeteroquin, fi forores orálogis, & auepaileges, fint benè educatæ, & moribus concordes, præftat Polygamum ducere duas forores, quippe quæ facilius concorda- bunt, cum eodem fanguine natæ &...
283694
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|374|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}{{smaller-block/s}}</noinclude>Delia, ves miramur, & eft mirabile
magnum,
Diffimiles effis, tuque fororque tua.
Hac habitu cafto, cum non fit cafta, vide-
tur,
Tu præter cultum nil meretricis babes.
Cum cafti mores tibe fint, non cultus bo-
nestus,
Te tamen & eultas damnat, & actus
eam.
Coeteroquin, fi forores orálogis, &
auepaileges, fint benè educatæ, & moribus
concordes, præftat Polygamum ducere
duas forores, quippe quæ facilius concorda-
bunt, cum eodem fanguine natæ & enu-
tritæ fimul adolevêre, præfertim cum foror
ducta impedire non poffit, ut non ducat ad-
huc aliam maritus, tum libentius fororem
feret, nec ea quæ à marito habet gaudia, in-
videbit forori, nifi forte in eam fpem deve-
niat, quod facilius in peregrinam dominium,
cujus mulieres maxime funt avidæ, exerce-
re poffit. Ex quibus omnibus confequitur,
fruftrà effe cunctos, qui duas forores neque
fimul, neque fucceffive duci poffe autumant.
Recte ergo Emanuel Rex Portugalliæ de-
functæ fororem, adeoque duos forores fuc-
ceffive duxit, ita ut & cum prima matrimo-
nium confummaverit. Alex.VI.cum quodam
Rege Lufitania difpenfavit, ut uxorem fra-
tris duceret, & Julius II. cum Henrico R.
Anglia, ut duceret in uxorem Catharinam
quae fratris uxor fuerat; Quod etiam confir-
mavit Clemens VII. qui confultis totius orbis
Illuftribus Univerfitatibus autoritate Ponti-
ficia decrevit, legitimam fuiffe Julii difpenfa-
tio nem. Zanchez l. 7. de matrim. d. 66.
q. pofter. l. 10. . 11. Ita Martinus V. ut re-
fert Sylvefter de Prierias, fimilem conceffit
difpenfationem. Sic ex Commentario Bel-
lai conftat, quod Andr Auria Papam adie-
rit, ut privigno veniam obtineret, quâ lege
folutus Antonii Lenæ filiam minorem in ma-
trimonium duceret,cujus antea majorem ha-
buerat, & ex Franc. Lopez hift. Ind. 1. 6.
c. 14. Petrus Alvaradus ex Papæ difpenfa-
tione duas forores duxit, Francifcam & Bea-
tricem.
{{smaller-block/e}}<section end="T68" />
{{dhr}}
<section begin="T69" />{{larger|{{c|{{sc|{{spatium|0.75em|'''Thesis LXI|X.'''}}}}}}}}
{{dhr}}
[[File:Ornamental Letter from Polygamia Triumphatrix - Thesis 69.png|left|95px|N]]Um. 5. v. 11. invenitur lex de zelotypia marito conce{{ls}}{{ls}}a his verbis: ''Si alicujus viri uxor aberrat, & committit peccatum contra illum, ita ut alius cum ea carnaliter {{ls}}e mi{{ls}}ceat, & hoc e{{ls}}t occultum coram oculis mariti, ip{{ls}}e tamen novit e{{ls}}{{ls}}e vitiatam, caret tamen te{{ls}}timonio &c.'' Ex quibus colligimus, primo uxorem {{ls}}uo marito ita e{{ls}}{{ls}}e propriam, ut non po{{ls}}{{ls}}it nec debeat {{ls}}e mi{{ls}}cere cum alio, & {{ls}}i quando hoc fiat, maritum habere pote{{ls}}tatem inquirendi in illam, & tentandi media extrema ad tentandam illius integritatem, & expi{{ls}}candam violationem, {{ls}}i Polygamia {{ls}}it, {{ls}}eu duos, vel plures etiam viros habeat. Nuspiam vero legimus, vel in dictis legibus, vel in exemplis, maritum peccare contra uxorem, {{ls}}i unam vel alteram, præter primam, {{ls}}ibi a{{ls}}{{ls}}ociet. Nuspiam etiam legimus Deum conce{{ls}}{{ls}}i{{ls}}{{ls}}e uxori pote{{ls}}tatem accu{{ls}}andi, & inquirendi in mariti fidem. Sicut conce{{ls}}{{ls}}it marito facultatem accu{{ls}}andi, repudiandi, & inqui{{ls}}itionem acerrimam in{{ls}}tituendi. Nuspiam etiam legimus, quod uxores Lamechi, Iacobi, Abrahami, Davidis, Salomonis<noinclude>{{right|propter}}</noinclude>
0q0krlgk7xvmu9tmg6t85j3ltmld0f3
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/385
104
86860
283698
2026-10-14T18:47:54Z
Erblanchard57
30712
/* Emendata */
283698
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|375|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>propter Polygamiam exercitam maritos reprehenderint, repudiarint, aut violatæ fidei incu{{ls}}arint. David {{ls}}anè uxores {{ls}}uas, ab Ab{{ls}}alone {{ls}}tupratas, nolebat iterum recipere. 2. Sam. 20. 3. Quanquam enim invitæ for{{ls}}itan, & reluctantes Ab{{ls}}olonis libidini {{ls}}uccubuerint, adeoque propriè adulteræ (vid. ''Gratian. cau{{ls}}. 32. quæ{{ls}}t. 5. c. 2.'' vocari non po{{ls}}{{ls}}int, illas tamen retinere, & more maritorum cum illis con{{ls}}ue{{ls}}cere, quia cum turpitudine conjunctum erat, jure merito David ab illis ab{{ls}}tinuit. Illud interim benè notandum, nullum exemplum ejusmodi Zelotypias exercitæ inveniri in tota Scriptura Sacra; Quia enim tanto rigore erat concepta hæc lex, & non tantum verbis & factis ignominio{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imis, {{ls}}ed & {{ls}}ummis maledictionibus repleta, ideo tantum horrorem incu{{ls}}{{ls}}it fœminis Judaicis, ut vix exemplum eju{{ls}}modi peccati fuerit repertum. Neque vero duntaxat, apud Judæos, {{ls}}ed & extra pomœria I{{ls}}raëlis hinc & inde uxorum integritas, ejusmodi examinibus rigoro{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imis erat obnoxia. ''Niceph. Chron.'' re{{ls}}ert, quòd po{{ls}}t abolitas leges ceremoniales Judaicas loco Sacrificii Zelotypici Mo{{ls}}aici obtinuerit inter Chri{{ls}}tianos ''mos probandi'' uxorum pudicitiam ''per ferrum ignitum,'' manibus portatum, aut pedibus calcatum, aut etiam Per aquam ferventem aut oleum, adeo ut ab hoc examine, ut ''Aventinus l. 4. Ann. Bojorum'' dicit, neque Sancti{{ls}}{{ls}}imi Papæ, neque Chri{{ls}}tiani{{ls}}{{ls}}imi Principes, neque religio{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imi Monachi & Moniales fuerint exempti, ceu hoc de ''Cunigunda'' Imperatoris ''Henrici Bavari'' uxore te{{ls}}tantur {{ls}}upra laudatus ''Nicephorus,'' itidem ''Nauclerus Gen. 35. Eboren{{ls}}. tit. de ab{{ls}}ol. reorum. Majolus dieb. Canic. Gobelinus Co{{ls}}modromi ætat. 6. c. 52. Crane{{ls}}ius l. 4. c. 32. Saxoniæ,'' ferrum ab eâ portatum ait. at ''l. 4. c. 5. Metropol.'' {{ls}}ex vomeres ignitos calca{{ls}}{{ls}}e tradit. Cui calculum addit ''Camerar. hor. {{ls}}ucc.'' Epitaphium ip{{ls}}ius his ver{{ls}}iculis in Papebergâ ornatum recen{{ls}}ens:
{{ppoem|{italic}
Judicio vomeris Chuneg undus virgo probatur,
Cœtus at hoc procerum mirans ip{{ls}}am veneratur.}}
{{nop}}
Ita ''Aventinus'' & ''Sigionius'' memorant, quod ''Richardis,'' Caroli III. uxor, circa A. 887. ob {{ls}}u{{ls}}picionem adulterii, cum ''Luitwordo,'' Con{{ls}}iliario Cæ{{ls}}areo intimo commi{{ls}}{{ls}}i, {{ls}}e ferro candente purgarit, quod & ''Polyd. Virgil. Anglic. hi{{ls}}t. l. 8. de Emma,'' matre Regis Angliæ ''Eduardi,'' {{ls}}u{{ls}}pectâ de adulterio, cum ''Aduwino'' Epi{{ls}}copo Wintonien{{ls}}i perpetrato, refert. In ''Contin. Annal. Baron.'' etiam narratur, quòd uxor cujusdam fabri ferro ignito, ex camino ardente de{{ls}}umpto, & u{{ls}}que ad {{ls}}epulchrum Gar{{ls}}iæ Martine{{ls}}ii, A 1286. ''non {{ls}}ine opinione {{ls}}anctitatis'' mortui, ab{{ls}}que ulla læ{{ls}}ione portato {{ls}}uam innocentiam demon{{ls}}travit. Similiter ''Dinoy{{ls}}. Halicarn.'' de ''Æmilia'' prodidit, quòd {{ls}}uper carbones ignitos ince{{ls}}{{ls}}erit illæ{{ls}}a, quod & ''Pau{{ls}}anias'' circa Dianæ<noinclude>{{right|tem-}}</noinclude>
svzpkn5gu1fke5sfnl3nud8gqw827ef
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/386
104
86861
283710
2026-10-14T19:25:59Z
Erblanchard57
30712
/* Emendata */
283710
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|376|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>templum, aliquando {{ls}}e vidi{{ls}}{{ls}}e te{{ls}}tatur, {{ls}}ic uti & Papa ''Pius II. De{{ls}}cript. A{{ls}}iæ c. 46.'' ait, quod fuerit prope ''Dianæ'' fanum in more po{{ls}}itum, ut mulieres hoc pacto {{ls}}uam pudicitiam indicarent. Notatu, an fide etiam dignum, alii videant, cum ''Saxo Grammaticus hi{{ls}}t. Dan. l. 14.'' meminit ferri igniti, manum cujusdam matronæ {{ls}}u{{ls}}pectæ, attingere volentem fugientis & in aëre mulierem, ad altare more {{ls}}olito tendentem, {{ls}}equentis, & proprio motu in terram decidentis. Ejusdem farinæ, quòd ''Cranzius l. 8. Vandal. c. 30.'' narrat, quòd quidam, à crimine incendiarii {{ls}}e purgaturus, ferrum ignitum illæ{{ls}}us in terram projecerit, ita ut {{ls}}tatim ex oculis omnium evanuerit, {{ls}}ed po{{ls}}t unum annum à quodam viarum complanatore, qui verus erat incendiarius, repertum, illum ip{{ls}}um u{{ls}}{{ls}}erit, & judici puniendum adjudicarit. Hic vero mos probandi per ferrum ignitum non tantùm in propria, {{ls}}ed & alienâ culpâ amovenda erat in u{{ls}}u, uti docet ''Cranz. l. 4. Sax. c. 26. Gobel. Cof{{ls}}modr. æt. 6. c. 50.'' quòd uxor Comitis Modenen{{ls}}is, qui à Cæ{{ls}}are Ottone III. ob accu{{ls}}ationem adulterii, Imperatrici ''Mariæ Arragoniæ'' illati, {{ls}}ubito & inju{{ls}}te decollatus erat, innocentiam {{ls}}ui mariti hoc pacto non {{ls}}ine {{ls}}umma expo{{ls}}tulatione Cæ{{ls}}ari objecit. Nec minoris nomenti erat, cum quis carbones illæ{{ls}}is ve{{ls}}timentis portaret, uti ''Simplicii'' electi Epi{{ls}}copi uxor {{ls}}uam pudicitiam apud maritum po{{ls}}t electionem integram {{ls}}ervatam coram Pontifice Maximo hoc modo probavit, {{ls}}i vera {{ls}}unt quæ refert ''Greg. Turon. & Glor. Conf. l. c. 26.'' Similia etiam narrat de ''Bricii Epi{{ls}}copi'' Turonen{{ls}}is uxore ''Greg. Turon. l. 2. c. 1.'' vid & ''Marulus l. 5. c. 1.'' Et hunc morem etiam extra Chri{{ls}}tianam Eccle{{ls}}iam apud Japonen{{ls}}es fui{{ls}}{{ls}}e u{{ls}}itatam te{{ls}}tatur ''Lui{{ls}}ius Froe{{ls}}. Soc. Je{{ls}}u in {{ls}}ua Epi{{ls}}t. {{ls}}cripta A. 1595.'' vid. ''Delr. Disqui{{ls}}. Mag. l. 4. c. 4. quæ{{ls}}t. 4. Sect. 3.'' Præter hanc probam vero per ''ignem'' aut ''ferrum ignitum'' etiam alia fuit per ''aquam frigidam & calidam,'' uti ''Avent. Ann. Bojor. l. 4. Delr. loc. cit. Sect. 4.'' ubi preces etiam, ad hanc aquam {{ls}}anctificandam con{{ls}}ecratas, legere potes. vid. ''Sigon. l. 5. Regn. Ital. Aimo l. 8. hi{{ls}}t. Franc. c. 24.'' qui recen{{ls}}et, quòd ''Ludovicus'' ju{{ls}}titiam {{ls}}uorum armorum, contra agnatum Cæ{{ls}}arem ''Carolum Calvum'' {{ls}}u{{ls}}ceptorum, probaturus mi{{ls}}erit decem cados aquæ calidæ, & decem cados aquæ frigidæ, & totidem ferri igniti. Et hanc aquam frigidam Gangolphi Burgundionis uxor etiam experta e{{ls}}t referente ''Fulgo{{ls}}o. l. 8. Claud. E{{ls}}penc. de Contin. Conjug. l. 6. c. 10.'' Hanc vim probandi ''Philo{{ls}}tratus vit. Apoll. l. 1. c. 4.'' Fluvio prope Tyanam, patriam Apollonii Thyanæi, ''Solinus l. 10.'' vero fluvio Dianæ in Sicilia a{{ls}}cribit. vid. ''Majol. Canic. coll. 11. Iu De{{ls}}er. Ind. Orient. part. 6. c. 5.'' dicitur, quod ibi certa aqua {{ls}}alita in nomine Dei ip{{ls}}orum, ''Febi{{ls}}{{ls}}os'' vocati fœminis {{ls}}u{{ls}}pectis propinetur. Quo referri po{{ls}}{{ls}}et Veterum Germanorum proba {{ls}}puriorum per Rhenum, de quo Claudianus.
{{nop}}<noinclude>{{right|''Et''}}</noinclude>
bzphs93jdt4evmyhn9qhsj2r6whmugh
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/387
104
86862
283719
2026-10-14T20:06:30Z
Erblanchard57
30712
/* Emendata */
283719
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|377|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>''Et quos na{{ls}}centes exploret gurgite Rhenus. Wolfgangus'' inter leges ''Longobdrdorum lib. 86. §. 1.'' refert, quòd ''duello'' {{ls}}u{{ls}}pectus de alterius tori violatione {{ls}}e purgarit. Sicuti ''Pet. Bizarus Gen. hi{{ls}}t. l. 3. Cranz. Daniæ lib. 3. cap. 22.'' recen{{ls}}uit. quòd agnatus ''Gundebergæ,'' uxoris Arioaldi Regis Lomdardorum, præ{{ls}}ente Clothario, Rege Galliæ, ''Carellus'' dictus, duello cum ''Adatulpho'' Reginæ calumniatore inito, Reginam A. 631. ab intentato crimine liberarit. Memorabile e{{ls}}t, quod narrat ''Math. We{{ls}}tmona{{ls}}t. in Flor. hi{{ls}}t. de reb. Brit. Naucler. pen. 35.'' quòd in defectu alius, in honorem Imperatricis duellum {{ls}}u{{ls}}cipientis, pygmæus, cubicularius ''Gunaldæ,'' filiæ Cnutonis, Regis Angliæ, & uxoris Henrici III. adver{{ls}}arium di{{ls}}{{ls}}amatorem in duello vulneravit in crure, & in terram prolap{{ls}}um capite truncarit. Nec {{ls}}ilentio prætereundum notabile duellum Pari{{ls}}ien{{ls}}e, ubi ''Joannes Caron,'' aulicus præcipuus Ducis Alenconiæ, ob tentatam pudicitiam ca{{ls}}ti{{ls}}{{ls}}imæ {{ls}}uæ uxoris con{{ls}}entiente Parlamento, & præ{{ls}}ente Rege Galliæ Carolo VI. alieni tori in{{ls}}idiatorem, ''Jacobum Grys'' dictum, primùm more eque{{ls}}tri, {{ls}}ed equo ob vulnus privatus dein pede{{ls}}tri pugna aggre{{ls}}{{ls}}us, trucidarit, magnis muneribus Regiis ideò affectus. vid. ''Gagumus hi{{ls}}t. Franc. Fro{{ls}}{{ls}}ard. l. 3.'' Præterea etiam pudicitiam {{ls}}æpè fœminæ probabant ''juramento,'' quod vel ip{{ls}}æ, vel aliæ {{ls}}imul præ{{ls}}tabant. ''Augu{{ls}}t. contr. Mend. ad Confe{{ls}}{{ls}}. c. 21.'' Ita ''Sophia Ru{{ls}}{{ls}}a,'' Regina Poloniæ, tùm proprio, tum ab aliis virginibus {{ls}}eptem, præ{{ls}}tito juramento Regem ''Vladislaum'' ad deponendam Zelotypiam perducebat. ''Cromerus l. 19. hi{{ls}}t. Polon.'' Alii hominibus non fidentes, ad ''Oracula'' divina cum Rege Ægypti ''Pheron'' {{ls}}e convertunt. ''Herod. Euterp.'' Romæ erat ''os veritatis,'' in quod manus injecta, {{ls}}i pura & illæ{{ls}}a extrahebatur, res erat in {{ls}}alvo. ''Plin. lib. 7. cap. 2. de P{{ls}}yllis'' populis Africæ à P{{ls}}yllo dictis, narrat, quod quoniam illorum corporibus innatum credebatur antidotum contra venenum, illos liberos pro legitimis habeant, qui recens nati à {{ls}}erpentibus appo{{ls}}itis non mordeantur, {{ls}}ed de{{ls}}erantur. ''Polæmon'' & ex ip{{ls}}o ''Athenæus'' referunt de ave quadam, quæ dicta ''Porphyrio,'' dominum domus dicitur non voce, {{ls}}ed {{ls}}uffocatione de adulterio uxoris certiorem facere, & ideo juxta ''Teraquellum'' vocata ''Thalamon. Ge{{ls}}n. de avib. Plinius & Solinus'' ajunt, quod lapis ''E{{ls}}maraudes'' ob adulterium uxoris in multas partes di{{ls}}{{ls}}iliat. ''Albertus Magnus Magneti'' a{{ls}}cribit, quod pulvinari adulteræ {{ls}}uppo{{ls}}itus illam expellat lecto. ''Hieron. l. 1. Epi{{ls}}t. ad Innoc:'' {{ls}}cribit, quod uxor quædam innocens, gladio percu{{ls}}{{ls}}a {{ls}}epties non potuerit decollari, {{ls}}ed tandem dela{{ls}}{{ls}}ata qua{{ls}}i mortua {{ls}}epulta fuerit, po{{ls}}teà tamen recuperatis viribus è {{ls}}epulchro {{ls}}urrexerit. Ita ''Annæus Seneca l. 1. Controv. 3.'' de virgine Ve{{ls}}tali memoriæ prodidit, quod {{ls}}axo detru{{ls}}a, illæ{{ls}}a pervenerit ad terram. De aliis virginibus Ve{{ls}}talibus, ''Claudia'' {{ls}}cilicet, ''Tuccia Æmilia,'' quo pacto {{ls}}e ab impactis<noinclude>{{right|crimi-}}</noinclude>
pgrwa4fykh7gknd1c0wfarq07xokbyh
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/388
104
86863
283725
2026-10-14T20:19:53Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'criminibus purgarint: vid. ''Plin. I. 7. c. 35. Dion. Halicarn. Antiqu. l. 2. Val. Max. I. 1. 8. 1. Lactant. l. 2. de Orig. err. Sabell. l. 2.'' Unicum adhuc {{ls}}uccurrit ex ''Pau{{ls}}ania l. 7.'' ubi meminit templi Achaici, Telluri Eury{{ls}}ternæ dicati, in cujus {{ls}}acris eligenda {{ls}}acerdos, {{ls}}i {{ls}}anguinem taurinum ab{{ls}}que mortis periculo bibi{{ls}}{{ls}}et, ceu ca{{ls}}ta & unius mariti uxor ad hoc officium eligebatur...
283725
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|378|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}</noinclude>criminibus purgarint: vid. ''Plin. I. 7. c. 35. Dion. Halicarn. Antiqu. l. 2. Val. Max. I. 1. 8. 1. Lactant. l. 2. de Orig. err. Sabell. l. 2.'' Unicum adhuc {{ls}}uccurrit ex ''Pau{{ls}}ania l. 7.'' ubi meminit templi Achaici, Telluri Eury{{ls}}ternæ dicati, in cujus {{ls}}acris eligenda {{ls}}acerdos, {{ls}}i {{ls}}anguinem taurinum ab{{ls}}que mortis periculo bibi{{ls}}{{ls}}et, ceu ca{{ls}}ta & unius mariti uxor ad hoc officium eligebatur. Cui addi adhuc pote{{ls}}t illa pugna virginalis, quam prope fluvium Tritonem apud populos ''Machlyes & Au{{ls}}es'' dictos, fe{{ls}}to ''Minervæ'' in{{ls}}tituebant virgines, baculis & lapidibus catervatim ita dimicantes, ut {{ls}}i quæ verberibus & vulneribus moreretur, læ{{ls}}æ virginitatis pœnas luere crederetur, quæ vero plura gravia vulnera o{{ls}}tentans eva{{ls}}i{{ls}}{{ls}}et, & {{ls}}e optime ge{{ls}}{{ls}}i{{ls}}{{ls}}et, illa in triumpho armis Græcis ornato collocata veheretur. ''Herod. Melpom. Nat. Com. cap. de Pallade.'' Ex quibus omnibus luce meridiana clarius apparet, omnibus gentibus nil magis curæ fui{{ls}}{{ls}}e, quam ut ip{{ls}}is con{{ls}}tet de certitudine prolis & de uxorum integritate, & polygamiâ.
{{smaller-block/s}}
{{anchor|n1}}1. Lex Zelotypica. De hâc vid. præter Com-
mentarios obvios ad Num. 5. libr. Philo-
nis de legg. Spec. ad 6. 7. Decalogi præ-
ceptum. Selden. Ux. Hebr. Sixt. Sen. Bibl. S.
in J. l. 2. D. Wagenfeil in tr. Thalmudico So-
ta. Scilicet maritus præmonebat uxorem,
ne deinceps in fecreto effet, aut clàm (ut
Mifna tit. Sota c. 1. & Gemar. Babyl. p. 25.
&Maimon. Halach. Sota c. 1. & accurate
Salom. Jarchi ad Num. 5.) occultaretur cum
aliquo five Patre, five fratre, nedum aliis
plus diffitis, five gentili, five fervo, idque
coram teftibus ; quæ nihilominus cum ipfo,
de quo præmonita erat,in fecreto effet occul-
tata, (idque teftibus probaretur) quantil-
lo tempore pollui foemina poffit, i. e. quan-
tillo tempore ovum affari poffet, & abforbe-
ri. Gallina vero ovum intelligunt, quod
citius aliis quibuscunque ovis affari & coqui
poffit. Mifna tit. Sabbath c. 9. Obad.
Bartenor. ibid. §. 5. Nec frui poterat mari-
tus uxore fufpectâ, ufque dum potatis amo-
ris aquis innocentem fe doceret (confeflà ve-
ro fe pollutam,non potabat) & fi maritus poft
occultationem rem haberet cum illâ, pota
liberabatur, fed cum dote ea tunc ejicienda,
atque itidem marito interdicta; Ab hoc po-
tu vero liberæ erant fponfæ ante nuptias, &
fratria, nondum wandgo. Uxor Herma-
phroditi coeci(quia dicitur:abfconditum fue-
rit ab oculis ejus) clauda (quia legis verba;
fare eam faciat facerdos) unimana, (quia
oblatio fuper manus ejus ponenda) muta (di-
cendum enim mulieri, Amen, Amen) furda
(facerdos enim ipfam alloqui debebat) quin
& uxor coeci, furdi, muti, claudi. Nam
nifi ubi ipfa integra effet, ut ille, atque ille,
ut ipfa, integer, locus aquis amaris non fuit.
Maritus etiam ab omni illicito concubitu liber
requirebatur, nec fi maritus ejusmodi in exa-
men eam deduxerat, vim fuam examinis
exercebant aquæ. Unde peccaffe eum ajunt,
quod in caufà effet, ut nomen tetragram-
maton incaffum abftergeretur in aquas. Ad-
ibat autem maritus forum fuum narrans
omnia, hac formulâ ufus: Hanc uxorem
meam Zelotypus pramonui de N. quo cum poft
occultata eft, feu in fecreto egit atque bi funt
teftes. Ita fe innocentem eße ait. Ego peto, ut
potus ei detur, quo rei examen fiat. Teftimo-
niis foro auditis, & tradito marito in cufto-
diam duorum legis ftudioforum, quibus erat
cavendum, ne cum uxore ipfe ante potatio-
nem, ut pote cui jam, uti dictum, interdi-
cebatur, concumberet, utrique conjuges
Hierofolymam mittebantur, ut non alibi
quam in Synedrio magno res procederet;
ubi Synedrium ipfam primo terrebat, facer-
dos monebat & omnia juxta legem perage-
bat. Sacerdos etiam alius veftes mulieri cor-
de tenus dilacerabat, nudato ufque ad
crines capite, cincinnos, fi qui erant<noinclude>{{right|ab{{ls}}conde-}}{{smaller-block/e}}</noinclude>
r5n6juoafzxmbvzqvi2c1rjg2ymydq1
Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/150
104
86864
283738
2026-10-15T01:08:57Z
Erblanchard57
30712
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Solvit amicitias, fraternaque fædera rupit, Et face viperea ardenti phlegetontis ab unda Nititur, & ftimulis odiorum incendit ama- ris. Ingerit illa dolos, fictis rumoribus aures Imbuit, exacuit rixas, convitiajactat, Jurgia fava gerit, bellis quatit undique regna, Seditione premit, civilibus inftruit armis, Proditione replet, annona vexat ademptà, Peftibus affiduis confumit, fraudibus angit Occultis, magis infidiis quam robore gau- det. Quid...
283738
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|140|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}}{{smaller-block/s}}</noinclude>Solvit amicitias, fraternaque fædera rupit,
Et face viperea ardenti phlegetontis ab unda
Nititur, & ftimulis odiorum incendit ama-
ris.
Ingerit illa dolos, fictis rumoribus aures
Imbuit, exacuit rixas, convitiajactat,
Jurgia fava gerit, bellis quatit undique regna,
Seditione premit, civilibus inftruit armis,
Proditione replet, annona vexat ademptà,
Peftibus affiduis confumit, fraudibus angit
Occultis, magis infidiis quam robore gau-
det.
Quid diceret optimus ille Nicolaus, fi jam
è mortuis refurgeret, & maximè deploran-
dum ftatum Ecclefiafticum contemplaretur,
qui ex enormitate vitiorum, impunitate pec-
catorum & negligentia officiorum oritur, ut
meritò antiqui Rythmi ex antiquâ fcripturâ
nobis in memoriam revocandi, qui ita fo-
nant:
Receffit hoc tempore
Lex à facerdotibus,
Juflitia à Principibus,
Confilium à Senioribus,
Fides a populo,
Amor à parentibus,
Reverentia à fubditis,
Charitas à Pralatis,
Difciplina à Literatis,
Studium à Scholaribus,
Religio à Monachis,
Devotio à monialibus,
Honeftas à juvenibus,
Timor à fenioribus,
Fidelitas à militibus,
Concordia à civibus
Comitas à rufticis,
Veritas à mercatoribus,
Largitas à divitibus.
Caffitas à Virginibus.
Mæror à viduis
Pudicitia à conjugatis.
{{anchor|n21}}21. Multi Gentiles & Turca Quæritur aliàs
inter Orthodoxos, an infidelibus Polygamis
ad Chriftianifinum converfuris Polygamia fit
concedenda, & refpondetur, quia in Eccle-
fiâ Judaicâ & Chriftianorum primitivâ fuerit
permiffa, & multi periculo fiores errores in
primis ad Chriftianifmum converfis difcipulis
fuerint tolerati poffe etiam admitti. vid.
Gerb. de Conjug. p. 344. Brochm. tom. 11.
p. 5090. uti & minifterium Belgicum mini-
ftris in India degentibus ad ipforum quæfita
Polygamiæ permiffionem novis Chriftianis
non denegandam infinuaffe dicuntur. Quâ
quæftione quidem non eft opus, fi, uti re-
vera etiam eft afferatur, Polygamiam in
peccatorum numero non effe habendam.
Cardinalis Bellarminus de Matr. c. 12. ob
folam Polygamiam infideles à baptifmo &
toto Chriftianifmo arcendos fuadet. Et Lan-
cellottus in Inftit. Can. Jur. l. 2. tit. 12. §. 8.
dicit omnes effe dimittendas uxores infideli-
bus convertendis ufque ad primam, quæ pof-
fit retineri. Uti & Apoftoli illi Mariani in
Regno Tunchino convertendo hoc urferunt,
fed a Rege ejecti hoc refponfum audierunt:
Vultis ut mei fubditi tantum habeant unam
uxorem ego volo ut habeant plures, ut pof-
fint producere filios qui mihi fint fideles fub-
diti. Non amplius pradicate fimilem doctri-
nam. Quo ipfo converfio totius regni fuit
impedita. Scilicet hoc eft, ut Chriftus ait,
culicem alere & eam clam deglutire. Quo
ipfo non poffum non in memoriam mihi re-
vocare illa notatu digniffima verba, quæ
B. Lutherus in prafatione tractatus de diga-
mia Epifcoporum nobis reliquit: Satana com-
mentum eft, inquit, peccatum facere ubi
nullum eft, & juftitiam negare, ubi vera eft.
Quod præprimis fit in Marianâ Ecclefiâ, ubi
ex omnibus fuperftitionibus peccata fiunt
mortalia, & confcientiis laquei inexplica-
biles nectuntur. vid. Luth. t. IV. Jen. f. 502.
Ita, peccatum mortale conftituunt, fi quis
die folis olera vendit, aliaque minora etiam
exercet. Si ita coarctanda eft confcientia
melius effet per totum folis diem dor-
mire, fi quidem nemo vivere poteft
qui non habeat aliquid quod agaf, & ni-
hil agendo malè agere difcimus juxta Co-
micum. Similiter pro peccato mortali ha-
betur, fiquis jejunia à Mariana Ecclefiâ præ-
fcripta non obfervet, Pinellus l. 4. de pe-
nit. prac. 3. Concilium Tridentium ject. 4.
decret 1. vult ut pari pietatis affectu & reve-
rentiâ cum libris Canonicis V. & N. T. tradi-
tiones Marianæ obferventur, & pro peccato
mortali habent, fiquis laicis lectionem<noinclude>{{right|Bibliorum,}}{{smaller-block/e}}</noinclude>
2fjm3okvi28rt0bme4skvsy6omkkw5u
Liber:Pancarte de Guillaume et Mathilde concernant 16 donations à l'abbaye de Caen H-1831-1.pdf
106
86865
283739
2026-10-15T06:51:33Z
AD14-LS
32676
Paginam instituit, scribens ''
283739
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=Pancarte de Guillaume le Conquérant et la reine Mathilde concernant 16 donations à l'Abbaye-aux-Hommes de Caen
|Language=la
|Volume=
|Author=
|Translator=
|Editor=
|Illustrator=
|Publisher=Archivum Departmentale Calvadosense
|Address=
|Year=
|Source=
|Image=[[Fasciculus:Pancarte de Guillaume et Mathilde concernant 16 donations à l'abbaye de Caen H-1831-1.pdf|160px]]
|Progress=X
|Pages=<pagelist />
|Remarks=
|Header=
|Footer=
}}
bkauiuuyzuwe0fgvp86ibgrhepcl3ju
Pagina:Pancarte de Guillaume et Mathilde concernant 16 donations à l'abbaye de Caen H-1831-1.pdf/1
104
86866
283740
2026-10-15T07:16:33Z
AD14-LS
32676
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'EGO ROGERIUS de Monte Gomerico fidelis domini mei Willelmi Anglorum regis, Normannorum et Cenomannorum princeps, ob amorem Dei et ejusdem domini mei, et pro salute animae meae, trado coenobio quod ab eo in burgo Cadomo in honorem beati STEPHANI constructum est burgum de Trum cum silva de Alge et [cum terris et lun]dis et omnibus ad ipsum burgum pertinentibus, exceptis molendinis et decimis quae jam aliis aecclesiis concessi, ea conditione ser...
283740
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="AD14-LS" /></noinclude>EGO ROGERIUS de Monte Gomerico fidelis domini mei Willelmi Anglorum regis, Normannorum et Cenomannorum princeps, ob amorem Dei et ejusdem domini mei, et pro salute animae meae, trado coenobio quod ab eo in burgo Cadomo in
honorem beati STEPHANI constructum est burgum de Trum cum silva de Alge et [cum terris et lun]dis et omnibus ad ipsum burgum pertinentibus, exceptis molendinis et decimis quae jam aliis aecclesiis concessi, ea conditione servata, ut quamdiu ego
vixero, vel idem dominus meus, aut uxor mea, liceat michi si voluero ipsum burgum in meo habere dominio. Post mortem vero meam, vel domini mei, aut uxoris meae, deveniat in jus et possessionem praefati coenobii, ut liberum [sit ab]batibus et monachis in ibi
[Deo] servientibus canonice ipsum disponere, dare, [te]nere, et quicquid regulariter et secundum Deum utile de eo prospexerint ad implere. Et ut certum hoc de reliquo fiat, et in posterum dubitatio nulla remaneat ; concedo in praesentiarum
domum Aiulfi Guirelli cum omnibus consuetudinibus [de] ea domo ad me pertinentibus, tam de indigenis quam de extraneis mercatoribus in ea aliquid ementibus vel vendentibus, seu aliquid une commodum provenire soleat contrah[ent]ibus. Hoc donum
idem dominus meus sua auctoritate firmavit, et in memoriam ipsius dationis viam quae extra burgum ducebat per burgum ire concessit.<noinclude></noinclude>
0nzm6ndehy0j0kjajjg0vgmazmflh1c
283741
283740
2026-10-15T07:59:12Z
AD14-LS
32676
283741
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="AD14-LS" /></noinclude>EGO ROGERIUS de Monte Gomerico fidelis domini mei Willelmi Anglorum regis, Normannorum et Cenomannorum princeps, ob amorem Dei et ejusdem domini mei, et pro salute animae meae, trado coenobio quod ab eo in burgo Cadomo in
honorem beati STEPHANI constructum est burgum de Trum cum silva de Alge et [cum terris et lun]dis et omnibus ad ipsum burgum pertinentibus, exceptis molendinis et decimis quae jam aliis aecclesiis concessi, ea conditione servata, ut quamdiu ego
vixero, vel idem dominus meus, aut uxor mea, liceat michi si voluero ipsum burgum in meo habere dominio. Post mortem vero meam, vel domini mei, aut uxoris meae, deveniat in jus et possessionem praefati coenobii, ut liberum [sit ab]batibus et monachis in ibi
[Deo] servientibus canonice ipsum disponere, dare, [te]nere, et quicquid regulariter et secundum Deum utile de eo prospexerint ad implere. Et ut certum hoc de reliquo fiat, et in posterum dubitatio nulla remaneat ; concedo in praesentiarum
domum Aiulfi Guirelli cum omnibus consuetudinibus [de] ea domo ad me pertinentibus, tam de indigenis quam de extraneis mercatoribus in ea aliquid ementibus vel vendentibus, seu aliquid une commodum provenire soleat contrah[ent]ibus. Hoc donum
idem dominus meus sua auctoritate firmavit, et in memoriam ipsius dationis viam quae extra burgum ducebat per burgum ire concessit.
Testes, Henricus filius Rogeri de Bello monte, Haimo, Gislebertus Haretel, et alii plures. Hoc donum idem Rogerus
in dedicatione aecclesiae Beati STEPHANI postea super altare tradidit, concedente Willelmo Anglorum rege, Normannorum et Cenomanorum principe, et filio suo Roberto et Willelmo, et Roberto de Belesmo. Testes : LANFRANCUS Canturiensis
archiepiscopus, Odo Baiocensis episcopus, Rogerus de Bello Monte, et alii plures qui ei dedicationi interfuere. Hoc donum etiam postea firmavit Robertus de Belesme, et cum eo duo de suis hominibus, Willelmus Paganellus et Gulferus de Vilereit.
Testes qui huic firmationi interfuere : Robertus comes de Moretonio, Bernardus de Novo mercato, Hubertus de Portu, Rodulfus Suhardus, et alii plures. EGO ROBERTVS comes de Moretonio pro amore Dei et domini mei Willelmi
Anglorum regis, Normannorum et Cenomannorum principis, [et pro] salute animae meae, trado coenobio Beati STEPHANI quod ab eo constructum est in burgo Cadomo, villam juris mei quam Hultivillam vocant, cum colonis et conditionariis ac liberis homi-
nibus, seu omnibus redditibus et consuetudinibus ad eam pertinentibus, ea conditione servata, ut quamdiu ego vixero vel idem dominus meus aut uxor mea, liceat michi si voluero ipsam villam in meo habere dominio. Post mortem vero meam vel domini
mei aut uxoris meae deveniat [in jus] et possessionem praefati coenobii, ut liberum sit abbatibus et monachis inibi Deo servientibus quicquid de ea velint secundum Deum facere. Et ut certum hoc de reliquo fiat, et in posterum dubitatio nulla
remaneat, do in praesentiarum de eadem villa presbyterum cum tota terra sua, aecclesiam quoque cum decima, et unum hospitem, ut sit deinceps in abbatis potestate quicquid sibi placuerit secundum Deum de eis statuere. Hoc donum idem dominus meus concessit, suaque auctoritate firmavit. Testes : LANFRANCVS Cant[urien]sis archiepiscopus, Odo Baiocensis episcopus, Robertus regis filius et Willelmus, et alii plures qui dedicationi interfuere.
EGO RICARDVS filius Turstini vicecomes Abrincensis, trado coenobio Sancti STEPHANI de Cadomo, pro a[more Dei] et domini mei Willelmi regis Anglorum principis Normannorum et Coenomannorum terram juris mei quam habeo in Ruschivilla de foedio Turstini filii Ricardi, concedente simul et mecum
donante ipso Turstino filio Ricardi, in pr[esentia prefati regis] Willelmi. Testes : Willelmus filius Osberni, Rogerus de Bello Monte, Gauffridus de Magni villa, et alii plures.
EGO RANNVLFVS vicecomes Baiocensis trado coenobio Beati STEPHANI de Cadomo, pro salute animae meae, dominique mei Willelmi regis Anglorum principis Normannorum et Cenomannorum et omnium parentum meorum aecclesiam de Boiavilla cum alodio et omni decima ad eam pertinente et totam terram
quam in Brittivilla Orgulosa habeo, cum parte aecclesie ad eam pertinente, cum colonis et liberis hominibus et omnibus ad eam pertinentibus, ea conditione servata, ut quamdiu ego vixero, si michi placuerit in meo dominio eam retineam.
Quod si ego monachus fiam, vel quenlibet de filiis meis monachum fecero ; statim in aecclesiae dominium deveniant. Si autem horum neutrum fecero ; post mortem meam cum omni portione substantiae meae in dominium aecclesiae transeant. Hoc donum
concessit et firmavit Willelmus rex Anglorum, princeps Normannorum et Cenomannorum pr[ae]fato Rannulfo concedente et deprecante. Testes : LANFRANCUS anturiensis archiepiscopus, Odo Baiocensis episcopus, Rogerus de Monte Gomerico, Wil-
-lelmus de Semillei et alii plures. EGO ROBERTVS Bertrandus trado coenobio Beati STEPHANI de Cadomo, imminente morte, concedentibus uxore mea et liberis, quicquid terrae in Brittivilla Orgulosa habeo, cum parte mea aecclesiae
cum colonis et liberis hominibus et omnibus ad eam pertinentibus. Hoc donum Willelmus rex Anglorum princeps Normannorum et Cenommanorum sua auctoritate firmavit. Testes : Durandus de Diva, Willelmus filius Tedbaldi, Gotscelinus,
et alii plures. EGO EVDO non immemor beneficii a beato STEPHANO in egritudine mea michi collati trado coenobio quod in honorem ejus a domino meo Willelmo Anglorum rege, Normannorum et Coenomannorum principe in burgo Cadomo
constructum est, totam partem quae ad me pertinet de villa cui Balta nomen est, cum terris cultis et incultis, pratis, pascuis, decimis, molendinis, aquis, et omnibus [mei ju]ris ad ipsam villam pertinentibus. Terram quoque de Hotot, [cujus unam] meditatem
ego habeo in meo dominio, alteram tenet Willelmus de foedio meo. De silva vero quae in meo remanet dominio ; hanc monachis et monachorum hominibus in [praefatis] terris degentibus consuetudinem concedo, pasturam videlicet et pastionem
porcis et reliquis animantibus eorum, ligna ad focos, domos faciendas sive reficiendas, clausuras, et ad omnem eorum necessarium usum. Tamen si ligna viridia excidi oportuerit ; monachi seu homines eorum petant licentiam a forestariis,
quatinus ipsi eant, et ubi competenter [inci]di possint ostendant. Qui si forte ire renuerint, seu dolo vel aliqua calliditate monstrare despexerint, aut q[uod mali] ministri facere solent locum non aptum ad incidendum monstraverint ; tunc
liceat monachis et eorum hominibus, neglectis eis in silvam ire, et ubi voluerint ad praefatos usus ligna incidere. Testes : Turgisus, Rogerius de Broei, Godefridus, Gunfridus, Gotscelinus, et alii plures. EGO ROBERTVS de Molbrai,
comes de Northumberlant, trado coenobio Sancti STEPHANI quod in Cadomo situm est id quod habeo in territorio de Vileriis quae sunt in Alge, juxta Boseval in elemosina quiete in perpetuum tenendum sine alio servitio, praeter id quod monachi
ejusdem coenobii de me semper idipsum in elemosina cognoscant, et pro salute animae meae et omnium parentum meorum Deo semper inde servitium faciant, concedente domino meo Willelmo Anglorum rege, Normannorum quoque et Coenomanno-
-rum principe. Testes : Rodulfus siniscalcus e[jus], Ricardus filius Tedaldi, Serlo de Britivilla, Rodulfus de Bracio, et alii plures. EGO INGILRANNVS cum Agnete uxore mea trado pro salute mea et pro anima patris ac matris meae Ca-
-domensi coenobio Sancti STEPHANI aecclesiam de villa quam vocant Alnetum ab omni episcopali consuetudine liberam, sicut ego et antecessores mei hactenus habuimus, excepto quod de ipsis parochianis nullam foris facturam monachi accipient.
Trado etiam totam decimam mearum precationum [et] corvetarum atque mearum carrucarum si ibi fuerint, duas quoque partes decimae de tota villa, et unam acram terrae ubi possit grancia fieri, ea conditione ut mittant monachi in eadem aec-
-clesia convenientem clericum. Si vero non miserint ; commonebo eos convenienter sicut fratres meos, et si id facere noluerint ; totum in manu mea retinebo donec clericum ibi mittant qui aecclesiae competenter serviat. Dabit autem chrisma aec-
-clesia Alneti aecclesiae de Balchei sicut dare consuevit. Concedo etiam post obitum meum aut uxoris meae terciam partem ejusdem decimae. Testes : de parte Sancti Stephani, Anschitillus de Alamannia, Anschitillus filius Belesent, Rannul-
-fus filius Ulgeri, Robertus de Ros. De parte INGilranni : Rodulfus filius Anseredi, Willelmus Crassus, Robertus de Ebreceio, et alii plures. EGO RODVLFVS filius Anseredi do sancto STEPHANO LX et XIII acras alodii mei in territorio de Boseval et
quartam partem in duobus molendinis et octavam in tercio post mortem meam, si me sine liberis legitimis mori contigerit, ea conditione servata, ut quicquid de ipsa terra in morte mea in dominio habebo ; aecclesia quoque in suo dominio habeat, et quod
jam datum est vel a me dabitur quibuslibet hominibus, ipsi habeant et de aecclesia teneant. Testes : Willelmus, Rodulfus, Godefridus, Gotscelinus, et alii. EGO RODVLFVS filius Herfredi do coenobio Beati STEPHANI de Ca-
-domo medietatem terrae quam juxta Badventum habeo, sicut dividit domus Normanni de Breitvilla et crux quae est in bivio. Consuetudinem quoque pasturae sicut ego habeo. Testes, Durandus de Diva, Hugo frater ejus, Ricardus
filius Herluini. EGO RAINALDVS regis Willelmi camerarius do coenobio Sancti STEPHANI de Cadomo super altare, una cum filio meo Corbello molendinum de Waimara quod de rege teneo, ea conditione ut quocumque die voluero
fieri monachus ; pro eo in jamdicto coenobio suscipiar. Testes : Godefridus pratarius, Gotscelinus, Warinus. EGO BERNARDVS filius Ospaci trado coenobio [Bea]ti STEPHANI de Cadomo domum Rotomagi quam habeo juxta
murum civitatis, et cum ea penes ipsam situm viridiarium, omnia quoque prata quae habeo ad Batpalmas et unum equitem cum terra sua qui eadem prata custodit, ea conditione, ut quamdiu in seculari habitu vixer[o ; ea i]n dominio meo re-
-tineam, hospitium abbati atque priori praestem, eorum equis singulis annis tria plaustra foeni de praedictis pratis tribuam. Quod si monachus fieri voluero, vel in seculari habitu obiero ; in dominium Sancti STEPHANI deveniant, et nepos meus
Gualterus quamdiu vixerit in eadem domo hospes remaneat. Testes : Rannulfus filius Oteri, Durandus de Diva. EGO Willelmus filius Sveni trado aecclesiae Sancti STEPHANI Cadomi sitae, pro anima patris et matris meae et mea
necnon pro animabus omnium parentum meorum, domum meam quam jure haereditatis habeo in civitate Rotomagi, cum viridiario atque tota ipsius perprehensione, concedente sorore mea Albereda et ejus filio Ricardo, ea quidem
conditione, ut quamdiu ego vixero vel praedicta soror mea, in dominio sit et potestate nostra. Si vero ibidem hospitari voluerint praedicte aecclesiae monachi aut eorum homines ; ut in domo sua recipientur. Post obitum autem meum
et sororis meae, licebit monachis absque omni contradictione ad eorum arbitrium quicquid eis de ea visum fuerit facere. Concedo etiam jamdicto coenobio totam portionem substantiae meae post obitum meum. Testes : Willelmus archi-
-episcopus, Willelmus abbas Fiscannensis, Fulco abbas Divensis, Goslenus archidiaconus, Willelmus cocus, Godefridus pratarius, I[v]olinus minutor. EGO SERLO de Lingevrio, homo peccator et misericordia Dei indigens,
consilio et auxilio sanctorum virorum, providi tradere et tradidi de jure meo coenobio Sancti STEPHANI de Cadomo aecclesiam de Buxedello cum tribus acris terrae et dimidia et tota recta decima de dominio meo et villanis meis, cum
tercia quoque parte decimae de militibus meis jamdictae villae et de aliis parochianis qui ad eandem aecclesiam conveniunt, pro salute mea [et ux]oris meae filiorum quoque et omnium parentum meorum, concedente hoc uxore mea et filiis
meis, concedente quoque domino meo Willelmo Anglorum re[ge, Normann]orum et Cenomannorum principe, et Willelmo camerario et Roberto de Molbrai, de quorum foedio praedictae villae terram et ecclesiam teneo. Concessi etiam, ut cum
praedicti m[ili]t[es] mei da[re volue]ri[nt sancto STEPHANO t]o[tam] rect[am] decim[am ; ut habeat sicut et] meam. Et ut haec donatio mea firma [et stab]ilis in perpetuum permaneat ; recep[i a Gisl]eberto tunc temporis abbate jam dicti mona-
-sterii ex caritate .XL. V. libras denariorum et duas marcas argenti, et Rannulfus filius meus habuit unum bonum palefridum. De hoc vero dedi eidem abbati fidejussores : Rannulfum videlicet filium meum, Arnaldum de [Ti]lleio, Robertum de
Maisnilio, ut si aliquando quis calumniam inferret sancto STEPHANO de h[ac me]a donatione ; ego vel haeres meus omnino bene adquietaret. Testes ex parte mea qui et fidejussores, et Willelmus Pictavensis et Willelmus de Hotot. Ex
parte Sancti STEPHANI : Willelmus de Taisel, Anschitillus de Maletot, et Rogerus filius ejus, Willelmus filius Tedbaldi et alii. EGO Willelmus GOIZ trado coenobio Sancti STEPHANI de Cadomo terram quam tenebat de me Robertus
medicus in Starvilla et Columbeio, concedentibus fratribus meis et sororibus, et domino meo Hugo[ne Ce]strensi comite. Testes : Rannulfus Tesardus, Rogerus filius Murdaci, Robertus ipse medicus. EGO HUGO de Rosel trado coenobio
Sancti STEPHANI de Cadomo terram quam in Grainvilla teneo de beneficio regis, eod[em re]g[e conce]dente cum uxore mea et filio meo Hugone, ea conditione ut in praesenti me recipiant abbas et monachi [ad ordinem]. Testes : Hugo filius
meus, Rodulfus de Grainvilla, Robertus de Ros, et alii plures. Has donationes [quas baro]nes et fideles mei pro amore meo et salute sua abbatiae meae fecerunt cum gratiarum actione suscipio, concedo, et cum eis haec
eadem confirmantibus mea manu et auctoritate corroboro et confirmo. Quas qui auxerint, augeat illis Deus bona praesentia et futura. Qui autem detraxerint vel imminuerint ; me tuant a Deo pro factis digna recipienda.
Signum Willelmi re+gis Anglorum, principis Normannorum [et Coeno]mannorum. S. Mathildis + reginae. S. Robert+i filii regis. S. Wil+lelmi filii regis. S. Henri+ci filii regis. S. Lanfran+ci [Cantu]riensis archiepiscopi. S. Willelmi + Rotomagensis archiepiscopi. S. Odo+nis Baiocensis episcopi. S. Gisleberti + Luxoviensis episcopi.
S. Gauffr+idi Constantiensis episcopi. S. Micha+elis Abrincensis episcopi. S. Roge+ri co-[Gisle+]berti Ebroicensis episcopi. S. Ro+berti Sagiensis episcopi. S. Roge+ri comitis de Monte Gomerico. S. Roberti + comitis de Moretonio. S. Wil+lelmi comitis Ebroicensis. S. Roge+ri de Bello Monte. S. Roberti + comitis de Mellent. S. Roberti + de Belesme. S. Henrici + de Bellomonte. S. Hugonis de + Monteforti.
S. Roberti + Bertranni. S. Willelmi + Bertranni. S. Ricardi + filii [T]urstini. S. Rannu+lfi vicecomitis. S. Hugo+nis comitis. S. Eudonis + vicecomitis. S. Roberti + comitis de Molbrai. S. Ingilran+ni filii Ilberti. S. Rodul+fi filii Anseredi.
S. Willelmi + Goiz. S. Raina+rdi. S. Hugonis + filii Hugonis de Rosel. S. Serloni+s de Lingevrio. S. Corbell+i camerarii filii Rainardi. S. Willelmi ca+nonici filii Sueni. S. Bernar+di filii Ospaci. S. Rodulfi + filii Herfredi<noinclude></noinclude>
6bx1gsyt78bujp79rvvb8djd48vwv20
Liber:Pancarte de confirmation des privilèges de l'Abbaye-aux-Hommes, souscrite par Guillaume le Conquérant H-1843-1.pdf
106
86867
283742
2026-10-15T08:22:04Z
AD14-LS
32676
Paginam instituit, scribens ''
283742
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=Pancarte de confirmation des privilèges de l'Abbaye-aux-Hommes, souscrite par Guillaume le Conquérant
|Language=la
|Volume=
|Author=
|Translator=
|Editor=
|Illustrator=
|Publisher=Archivum Departmentale Calvadosense
|Address=
|Year=
|Source=
|Image=[[Fasciculus:Pancarte de confirmation des privilèges de l'Abbaye-aux-Hommes, souscrite par Guillaume le Conquérant H-1843-1.pdf|150px]]
|Progress=X
|Pages=<pagelist />
|Remarks=
|Header=
|Footer=
}}
bucyushrx1aqhglxosl7ykhv7gabxfu
Pagina:Pancarte de confirmation des privilèges de l'Abbaye-aux-Hommes, souscrite par Guillaume le Conquérant H-1843-1.pdf/1
104
86868
283743
2026-10-15T08:50:19Z
AD14-LS
32676
/* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Notum sit omnibus Christianae religionis cultoribus, quod ego Willelmus Rothomagensis archiepiscopus trado caenobio quod a domino meo Willelmo Anglorum rege, Normannorum et Caenomannorum principe, in burgo Cadomi, in honorem beatissimi prothomartyris STEPHANI constructum est, synodoticum et circatam, et omne de- -bitum quod pertinet ecclesie Sanctae Mariae Rothomagi de ecclesia Sancti Martini de Longo campo, sic enim habuerant monachi de Sanc...
283743
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="AD14-LS" /></noinclude>Notum sit omnibus Christianae religionis cultoribus, quod ego
Willelmus Rothomagensis archiepiscopus trado
caenobio quod a domino meo Willelmo Anglorum rege,
Normannorum et Caenomannorum principe, in burgo
Cadomi, in honorem beatissimi prothomartyris STEPHANI
constructum est, synodoticum et circatam, et omne de-
-bitum quod pertinet ecclesie Sanctae Mariae Rothomagi de
ecclesia Sancti Martini de Longo campo, sic
enim habuerant monachi de Sancto Benigno de
Dijun. Et clericus illius ecclesie sic legitime sta-
-tutis temporibus ad sinodum veniat, ne sub ali-
-qua occasione ab eo pecunia requiratur. Et
ego Odo, dispensante Deo Baiocensis aecclesiae anti-
-stes, concedo eidem caenobio synodoticum et circa-
-tam et omne debitum quod pertinet aeccleciae Sanctae
Mariae de Baiocis, scilicet de aecclesia Sancti Vigoris
de Ceuso, et de Sancto Sansone Alneti, et de
Sancto Nicholao Cadomi et de Sancto Audoeno de
Vileirs, et de Sancta Maria Alemanniae, et de Sancto
Martino ejusdem villae, et de aecclesia de Iz, et de
Sancto Michaele de Catburgo, et de capella Bad-
-venti, videlicet de omnibus prefatis aecclesiis, domibus,
terris, habitatoribus, omnium forisfacturanum de cri-
-minalibus peccatis vel non criminalibus prodeuntium
pecuniam, et de ipsis omnibus habitatoribus de non
criminalibus peccatis poenitentiae injunctionem.
Addo etiam ut ex ipsis criminalibus peccatis quandocun-
-que in prefatis aecclesiis, domibus, terris audiri contigerint,
ab archidiacono Baiocensi, abbas vel prior predicti caeno-
-bii, non ipse super quo crimen auditum fuerit, moneatur
et ibidem, ab utroque disposito termino congruo ac prefixo
die, conveniant monachus et archidiaconus et in ipsa
parrochia in qua crimen fuerit, predictis presen-
-tibus inquiratur, inquisito discutiatur et discusso, si inde ju-
-dicium portandum prodierit vel cognitio peccati patuerit,
Baiocensis, ut decet, aecclesia requiratur vel causa examinati-
-onis vel gratia consequendae reconciliationis, et ut prae-
-scriptarum aecclesiarum clerici sic legitime statutis tem-
-poribus ad synodum veniant, ne sub aliqua occasione
ab eis [peccunia] requiratur. Et ego Gaufridus, Dei gratia Constanti-
-ensis episcopus, concedo eidem Sancti Stephani cenobio synodoticum de-
-bitum et circatam de aecclesia Sanctae Mariae Balte, partem illam scili-
-cet que est de feodo Eudonis videcomitis, et pars alia
ejusdem aecclesiae quae est de feodo Renaldi de Orevallo red-
-dat synodoticum debitum et circatam quantum ad eum perti-
-net, et sacerdos de feodo Roberti consulis de Moreto-
-nio, scilicet de Holtavilla, reddat synodoticum debi-
-tum et circatam, et sacerdos de Meltiz similiter, et ut pre-
-scriparum aecclesiarum clerici sic legitime statutis temporibus
ad synodum veniant, ne sub aliqua occasione ab eis pecu-
-nia requiratur. De jure meo vel successorum meorum ista tantum
quae hic determino, videlicet de Balta et de Fraisno et de
Hotot et de Holtavilla, et de illis hominibus de Windelonda
qui pertinent abbati Cadomi, et de illis hominibus de Helpinmais-
-niln, et de illis hominibus qui manent in elemosina sancti Hylarii de
Meltiz, et de IIII hominibus qui manent in Barbatum fluctum,
et de VII hominibus qui manent in Holtovilla, videlicet in pre-
-fatis aecclesiis, domibus, terris, habitatoribus, omnium forisfactura-
-rum de criminalibus peccatis vel non criminalibus prodeutium pe-
-cuniam concedo. De his autem omnibus supradictis si placitum con-
-tingat, in curia abbatis Cadomi agatur et forisfacturam si
contingat abbas habeat ; si judicium inde portandum
prodierit, ad Hulmum, ut constitutum est, requiratur, vidente
archidiacono, et penitentia detur. Hec enim constituta
omnia sunt coram Willelmo rege Anglorum, Normannorum et
Caenomannorum principe, pro salute quoque animae suae, uxoris ac fili-
-orum suorum et animarum nostrarum et successorum et antecessorum.
Signum Wil+lelmi regis Anglorum.
Signum Wil+lelmi archiepiscopi.
Signum Odo+nis Baiocensis episcopi.
Signum Gaufri+di Constantiensis episcopi.
Signum Gisle+berti Luxoviensis episcopi.
Signum Micha+elis Abrincensis episcopi.
Signum Ma+thildis reginae.
Signum Rogeri co+mitis de Monte Gomerico.
Signum Roberti + comitis de Moretonio<noinclude></noinclude>
bea5xgl20plvg5qf927kvig0hcnlh6x