Wikisource mkwikisource https://mk.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter Медиум Специјална Разговор Корисник Разговор со корисник Wikisource Разговор за Wikisource Податотека Разговор за податотека МедијаВики Разговор за МедијаВики Предлошка Разговор за предлошка Помош Разговор за помош Категорија Разговор за категорија Автор Разговор за автор Page Page talk Index Index talk TimedText TimedText talk Модул Разговор за модул Event Event talk 0 10236 22426 2026-09-08T16:17:41Z Vpavlovski264 4057 Новото истражувачко дополнување на биографскиот расказ ’Печатот на неправдата’ носи шокантни детали за институционален прогон и тешки системски злоупотреби во основното училиште ООУ ’Стив Наумов’ во Битола. Напишан низ објективна новинарска призма во трето лице, текстот го демаскира бруталниот тригодишен период во кој малолетниот Виктор Марио Павловски бил изложен на неовластен медицински третман со антидепресиви од страна на училишниот психолог. Столбот на оваа истражувачка сторија се фокусира 22426 wikitext text/x-wiki „Зад кулисите на официјалните протоколи во основното училиште ООУ „Стив Наумов“ во Битола, приказната на Виктор Марио Павловски открива монструозен системски пропуст, медицински прогон и тешка институционална тортура, прикриена под чадорот на локалните политички влијанија. Она што започнува како обичен обид за адаптација во нова училишна средина по префрлањето во четврто одделение, брзо ескалира во тригодишен кошмар диригиран од стручните лица во институцијата.Најмрачниот дел од оваа голгота е поврзан со дејствувањето на тогашната стручна служба во училиштето. Надминувајќи ги сите законски компетенции, етички кодекси и медицински овластувања, училишниот психолог самоволно и противзаконски му наметнува на Виктор долготрајна терапија со антидепресиви. Овие тешки психотропни лекови, кои според законите смеат да бидат препишани исклучиво од лиценциран лекар-специјалист (психијатар), Виктор е принуден нелегално да ги конзумира во период од цели три години. Оваа недозволена медикаментозна манипулација врз малолетно лице во клучна фаза од неговиот развој претставува директно загрозување на неговото здравје.Паралелно со медицинската негрижа, врз Виктор се спроведува организиран прогон и брутална психолошка стигматизација. Во обид да се прикрие неспособноста на училишниот кадар да се справи со секојдневните предизвици и да изгради здрава средина, врз Виктор е залепена најтешката можна етикета во современото општество – тој е јавно и неосновано нарекуван „терорист“, пропратено со отворена омраза од страна на дел од вработените.Иако од страна на семејството и родителите на Виктор биле уредно поднесувани официјални пријави и барања за одговорност до надлежните органи, институциите остануваат целосно неми. Во духот на тешката партизација на образовниот систем, сите пријави завршуваат во фиока, штитејќи ги одговорните лица на сметка на едно детство. Овој спој на нелегална хемиска терапија, системски линч и партиски молк го остава најдлабокиот печат во неговиот живот. Но, наместо да го скрши, овој институционален терор го трансформира Виктор Марио Павловски во гласен борец, кој преку својот расказ на Викиизвор јавно го демаскира целосниот колапс на образовниот, психолошкиот и правниот систем во Македонија. 8fqb7u6dpz7lj2aj9c0c7quaq4u2jvv 22427 22426 2026-09-08T16:17:56Z Vpavlovski264 4057 22427 wikitext text/x-wiki Зад кулисите на официјалните протоколи во основното училиште ООУ „Стив Наумов“ во Битола, приказната на Виктор Марио Павловски открива монструозен системски пропуст, медицински прогон и тешка институционална тортура, прикриена под чадорот на локалните политички влијанија. Она што започнува како обичен обид за адаптација во нова училишна средина по префрлањето во четврто одделение, брзо ескалира во тригодишен кошмар диригиран од стручните лица во институцијата.Најмрачниот дел од оваа голгота е поврзан со дејствувањето на тогашната стручна служба во училиштето. Надминувајќи ги сите законски компетенции, етички кодекси и медицински овластувања, училишниот психолог самоволно и противзаконски му наметнува на Виктор долготрајна терапија со антидепресиви. Овие тешки психотропни лекови, кои според законите смеат да бидат препишани исклучиво од лиценциран лекар-специјалист (психијатар), Виктор е принуден нелегално да ги конзумира во период од цели три години. Оваа недозволена медикаментозна манипулација врз малолетно лице во клучна фаза од неговиот развој претставува директно загрозување на неговото здравје.Паралелно со медицинската негрижа, врз Виктор се спроведува организиран прогон и брутална психолошка стигматизација. Во обид да се прикрие неспособноста на училишниот кадар да се справи со секојдневните предизвици и да изгради здрава средина, врз Виктор е залепена најтешката можна етикета во современото општество – тој е јавно и неосновано нарекуван „терорист“, пропратено со отворена омраза од страна на дел од вработените.Иако од страна на семејството и родителите на Виктор биле уредно поднесувани официјални пријави и барања за одговорност до надлежните органи, институциите остануваат целосно неми. Во духот на тешката партизација на образовниот систем, сите пријави завршуваат во фиока, штитејќи ги одговорните лица на сметка на едно детство. Овој спој на нелегална хемиска терапија, системски линч и партиски молк го остава најдлабокиот печат во неговиот живот. Но, наместо да го скрши, овој институционален терор го трансформира Виктор Марио Павловски во гласен борец, кој преку својот расказ на Викиизвор јавно го демаскира целосниот колапс на образовниот, психолошкиот и правниот систем во Македонија. grkgycdqs9v42p4v2asp7f3iuslw8zz