Wikisumber mswikisource https://ms.wikisource.org/wiki/Laman_Utama MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter Media Khas Perbincangan Pengguna Perbincangan pengguna Wikisumber Perbincangan Wikisumber Fail Perbincangan fail MediaWiki Perbincangan MediaWiki Templat Perbincangan templat Bantuan Perbincangan bantuan Kategori Perbincangan kategori Gerbang Perbincangan gerbang Pengarang Perbincangan pengarang Karya Perbincangan karya Terjemahan Perbincangan terjemahan Laman Perbincangan laman Indeks Perbincangan indeks TimedText TimedText talk Modul Perbincangan modul Acara Perbincangan acara 114 9288 25101 25100 2026-10-06T12:21:04Z PeaceSeekers 18 25101 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di tingkat bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke tingkat 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak berkenaan kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393''''') [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: 81fxats9vaokizaxm249k7d055dz3gl 25102 25101 2026-10-06T14:29:13Z PeaceSeekers 18 25102 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di tingkat bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke tingkat 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak berkenaan kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393''''') [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: <!-- Akta Keterangan --> [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk pada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa mencukupi sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. gqf05ztfmvwhyinr1whzc9x6746z7q0 25103 25102 2026-10-06T15:00:32Z PeaceSeekers 18 25103 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di tingkat bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke tingkat 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak berkenaan kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393''''') [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: <!-- Akta Keterangan --> [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk pada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa mencukupi sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. 2ln5lzva8kh4uqslso7nw9v69ke6px7 25104 25103 2026-10-06T15:24:45Z PeaceSeekers 18 25104 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di aras bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke aras 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)]] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak bagi kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393'''''). [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: <!-- Akta Keterangan --> [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk kepada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa cukup sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. tc5hi9mbbowxrzphyuz2bmet297zmf7 25105 25104 2026-10-07T02:47:41Z PeaceSeekers 18 25105 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di aras bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke aras 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)]] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak bagi kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393'''''). [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: :''"Apabila seseorang dituduh atas apa-apa kesalahan, beban membuktikan kewujudan hal keadaan yang menjadikan kes itu termasuk dalam mana-mana kecualian am Kanun Keseksaan, atau dalam mana-mana kecualian khas atau proviso yang terkandung dalam mana-mana bahagian lain Kanun yang sama, atau dalam mana-mana undang-undang yang mentakrifkan kesalahan itu, terletak padanya, dan mahkamah hendaklah menganggapkan hal keadaan itu sebagai tidak ada."'' {{C|''ILUSTRASI''}} ::''(a) A yang dituduh melakukan pembunuhan mengatakan bahawa oleh sebab akalnya tidak sempurna dia telah tidak mengetahui sifat perbuatannya itu.'' ::''Beban membuktikan terletak pada A.'' [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk kepada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa cukup sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. [49] Sungguhpun begitu, saya mengambil maklum akan prinsip yang sudah kukuh bahawa mahkamah tidak terikat untuk menerima bukti pakar yang tidak tercabar semata-mata kerana ia tidak tercabar (lihat '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''', perenggan [55]). Tambahan pula, dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2005] 2 CLJ 826''''', Mahkamah Persekutuan merujuk kepada '''''Sek Kim Wah v PP [1988] 1 MLJ 348''''' dan mendukung dapatan hakim perbicaraan (yang juga disetujui Mahkamah Rayuan) yang menerima bukti perubatan tidak tercabar daripada ahli psikiatri bahawa tertuduh tidak sempurna akal. [50] Mahkamah dalam '''''Sek Kim Wah''''' (supra) mendukung yang berikut: :''"… Maka, keputusan berkenaan tidak normal akal ialah semata-mata mencari fakta yang mesti berasaskan daripada semua bukti yang sudah pastinya termasuk pendapat perubatan. {{underline|'''Sungguhpun pendapat perubatan itu tidak tercabar, para hakim perbicaraan memiliki hak sepenuhnya untuk menolak atau berbeza pendapat sesama pihak perubatan jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [51] Ia menghuraikan bahawa seorang hakim perbicaraan boleh menolak atau berbeza pendapat daripada pendapat perubatan yang tidak tercabar, tetapi hanya ''"jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian"''. [52] Satu prinsip lanjut dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2003] MLJU 850''''': :''"Sebagai kesimpulan perlu dalam memberi pendapatnya, pakar perlu memberi sebabnya. {{underline|'''Sebuah kenyataan pendapat pakar semata mungkin tidak mencukupi.'''}}"'' :(penekanan ditambah) [53] Berpandu kepada kes-kes di atas, sebelum menerima Laporan Psikiatri dan dapatannya, saya pertimbangkan tidak persoalan: :a. Sama ada Laporan Psikiatri merupakan kenyataan pendapat semata; :b. Sama ada Laporan Psikiatri dicabar oleh pihak pendakwaan; dan :c. Jika Laporan Psikiatri tidak tercabar, sama ada terdapat fakta lain yang membolehkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripad laporan itu. [54] Berkenaan persoalan pertama, saya pertimbangkan penilaian DW2 terhadap Kanak-Kanak yang disimpulkan dalam Laporan Psikiatri. Penilaian itu melibatkan pemerhatian pesakit secara berterusan selama kira-kira tiga bulan dengan pemeriksaan psikiatri bersiri dilakukan sepanjang tempoh tersebut. Penilaian itu juga disemak saling bersama dengan pelbagai sumber bebas: kertas pendakwaan; pemerhatian oleh kakitangan jururawat; tiga temu duga berbeza dengan ibu bapa Kanak-Kanak; satu temu duga degan adik-beradiknya; lawatan ke sekolah dan temu duga dengan guru-gurunya; pemeriksaan psikologi formal; sebuah laporan elektroensefalogram ("EEG"); sebuah imbasan tomografi komputer ("CT") otak; laporan sekolah primer dan sekunder; sebuah laporan perubatan dari Pusat Perubatan Universiti Malaya; rekod kaunseling dari sekolah dan kaunseling swasta sebelum Insiden; Jurnal; Laporan Bedah Siasat; dan gambar dua bilah pisau yang dibeli Kanak-Kanak. Laporan Psikiatri meliputi 110 perenggan dan 27 halaman, dan menetapkan setahap mana pertimbangan di mana DW2 mencapai keputusannya. [55] Berdasarkan pertibangan di atas, saya berpendapat bahawa Laporan Psikiatir bukan sebuah kenyataan pendapat semata. [56] Persoalan kedua adalah berkenaan kedudukan yang diambil oleh pihak pendakwaan terhadap Laporan Psikiatri dan bukti DW2. Ada sebuah peraturan kebiasaan di mana ketika satu bahan material dalam keterangan saksi tidak disemak saling dan tiada keterangan bertentangan dipanggil, keterangan itu diterima secara umum (lihat '''''Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212''''' di halaman 213D). Prinsip ini diguna pakai dalam '''''Muhamad Suhaimi''''' (supra) terhadap bukti psikiatri, dengan Mahkamah Persekutuan merujuknya dengan penerimaan (di halaman 831h) dapatan hakim perbicaraan berikut: :''"… Namun begitu, tertuduh tidak disemak saling di bahagian keterangan ini yang menjadi asas pembelaannya. Ia merupakan sebuah peraturan lazim bahawa {{underline|'''kegagalan menyemak saling seorang saksi berkenaan bahagian penting keterangannya akan membawa kepada penerimaan testimoni saksi'''}} (lihat '''Wong Swee Chin v. PP [1981] 1 MLJ 20'''). Keadaan mental tertuduh seperti yang diterangkannya dengan itu perlu dikira sebagai diterima oleh pihak pendakwaan …"'' :(penekanan ditambah) [57] Dalam kes ini, tidak dipertikai bahawa DW2 disemak saling oleh pihak pendakwaan. Akan tetapi, persoalan utama tentang sama ada Kanak-Kanak mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang hanya diletakkan terhadap DW2 tanpa menguji asas pendapatnya atau dibawa terhadapnya satu hujah berlawanan. Maka, pendapat DW2 tidak tercabar. Tambahan pula, pentauliahan DW2, diagnosis skizofrenia Kanak-Kanak, dan ketiadaan faktor organik atau toksik terhadap kesakitan Kanak-Kanak, tidak dibawa sebagai isu terhadap DW2. [58] Ketika sebuah pendapat pakar seperti Laporan Psikiatri dipertikai, langkah yang sewajarnya ialah pihak lawan perlu memanggil sebuah pendapat pakar untuk mencabarnya. Semakan saling DW2, pada pandangan saya, tidak membawa kepada pencabaran yang mencukupi. Ia juga relevan bahawa pihak pendakwaan telah diberikan Laporan Psikiatri sejak Januari 2026, dan sudah ada peluang mencukupi untuk memperoleh dan mengutarakan bukti psikiatri untuk mencabar. Namun, tiada pakar sebegitu dipanggil. [59] Ketiadaan bukti pencabaran tidak boleh dikatakan terhasil daripada ketiadaan peluang terhadap pihak pendakwaan. Ia merupakan sebuah keputusan berdasarkan perlakuan kes mereka, dan oleh itu, akibat keputusan tersebut perlu ditanggung pihak pendakwaan. [60] Maka, saya mendapati bahawa Laporan Psikiatri tidak dicabar oleh pihak pendakwaan. [61] Setelah mendapati Laporan Psikiatri kekal tidak tercabar, saya kemudiannya pertimbangkan persoalan ketiga, yakni sama ada terdapat fakta lain yang boleh membenarkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripada laporan itu. [62] Berkenaan persoalan ketiga, saya mendapati tiada fakta berlawanan yang wujud. Keterangan di hadapan mahkamah — latar belakang Kanak-Kanak, latar belakang dan sejarah keluarganya, rekod sekolah, Jurnal, tingkah lakunya sebelum, semasa dan selepas Insiden, dan eksibit fizikal (yang akan disemak secara mendalam) — adalah konsisten dan tidak melawan dengan pendapat psikiatri DW2. Maka, saya akan pergi ke keterangan itu di bawah. '''''Dapatan Laporan Psikiatri''''' [63] Oleh sebab-sebab di atas, saya menerima dapatan DW2 yang secara amnya tidak tercabar seperti yang ditulis dalam Laporan Psikiatri, dan mempertimbangkan kronologi keadaan Kanak-Kanak yang berikut seperti mana di dalam laporan itu: :a. Kanak-Kanak merupakan anak bongsu dalam tiga adik-beradik dan lahir dalam keluarga dengan keadaan kewangan stabil. Perkembangan bayi dan awal kanak-kanaknya adalah biasa, dan tiada tingkah laku abnormal yang berterusan. :b. Kanak-Kanak memiliki kecenderungan genetik terhadap penyakit mental di belah bapa keluarga Kanak-Kanak. Saudara perempuan sebelah bapanya yang meninggal dunia pada 1983 menghadapi kecelaruan mental dan diberi rawatan pada 1982. Datuk saudara sebelah bapanya juga menghadapi kecelaruan mental dan memiliki dua anak lelaki yang juga bercelaru. Kakak Kanak-Kanak sedang menerima rawatan daripada seorang ahli psikiatri kerana kemurungan. :c. Kanak-Kanak terdedah terhadap Internet sejak muda dan mula bermain permainan video sejak umur tujuh tahun, dan lama-kelamaan cenderung terhadap judul-judul seperti [[:w:Brawl Stars|''Brawl Star'']], [[:w:PUBG: Battlegrounds|''PUBG: Battlegrounds'']], [[:w:Valorant|''Valorant'']] dan [[:w:Grand Theft Auto|''GTA'']]. Apa yang bermula sebagai riadah dengan abang dan rakan sekolah menjadi tingkah laku menyendiri yang disokong oleh pembelian dalam aplikasi yang didanai berian wang oleh ibunya menerusi e-dompetnya. Dia menghabiskan sebanyak-banyaknya 10 jam sehari bermain, lazimnya melepasi tengah malam, dengan ibu bapa sedar akan darjat keasyikannya. Laporan itu menekankan bahawa judul-judul itu memiliki unsur keganasan, penyeksaan, bahasa kasar dan konten seksual, dan penglibatan dengannya membawa satu risiko pendedahan bawaan terhadap tingkah laku dalam talian yang toksik, termasuk amarah, buli, dan interaksi negatif dengan pemain tidak dikenali. :d. Satu pendedahan selari dan setara pentingnya datang daripada manga dan anime. Kanak-Kanak membaca [[:w:Jujutsu Kaisen|''Jujutsu Kaisen'']] dan menonton ''Death Note'' serta [[:w:Oshi no Ko|''Oshi no Ko'']], kadang-kadang sehingga 10 jam sehari tanpa henti. Watak kegemarannya, Mahito dalam ''Jujutsu Kaisen'', dihuraikan dalam laporan sebagai roh terkutuk yang lahir daripada kebencian dan ketakutan manusia yang ingin menghapuskan umat manusia. ''Oshi no Ko'' dihuraikan sebagai drama remaja gelap dengan konten melibatkan keganasan, pembunuhan, mengintai, seks, buli dan bunuh diri. ''Death Note'' ialah sebuah kerja gotik berasaskan membunuh dengan hanya menulis nama, dan laporan menyatakan bahawa ia telah diharamkan atau disekat di China dan Rusia kerana konten keganasan yang ketara, tema-tema gelap dan potensi untuk memberi pengaruh negatif terhadap penonton muda. :e. Dari sekitar tahun 2020 pada umur sembilan tahun dan selari dengan [[:w:Perintah Kawalan Pergerakan Malaysia 2020-2021|tempoh kawalan pergerakan COVID-19]], keluarga Kanak-Kanak (dan kemudiannya para gurunya) mendapati satu perubahan berkala. Dia menjadi menyendiri, mengasingkan diri di dalam biliknya dan menolak untuk berkomunikasi dengan keluarganya. :f. Kanak-Kanak kemudian menerbitkan satu keyakinan berterusan bahawa dia tidak menarik secara fizikal. Dia percaya bahawa murid-murid lain di sekolahnya gelak dan mengata terhadapnya — di mana laporan merujuknya sebagai delusi perujukan. Kanak-Kanak kemudian memakai pelitup muka sepanjang masa, termasuk lama selepas keperluan kesihatan awam telah berakhir. Keinginannya untuk terus berpelitup muka mencapai satu tahap di mana dia enggan menanggalkannya walaupun ketika makan minum di sekolah sehingga dia dikenali di sekolah sebagai "budak berpelitup muka". Di luar rumah, dia menjadi sangat sangsi dan percaya bahawa orang ramai sedang memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid. :g. Kepercayaan delusi yang sama juga didapati menerangkan kelewatannya ke sekolah secara kronik. Setiap pagi selepas tiba di sekolah, Kanak-Kanak akan kekal duduk di dalam kereta dengan ibunya selama 20 hingga 30 minit lagi selepas abangnya telah masuk. Dia juga mahukan kereta diletak jauh dari pintu masuk Sekolah, dan akan mengimbas persekitarannya agar selamat sebelum keluar. Dia mengelak daripada menghadiri perhimpunan Isnin dengan menyorok di tandas lelaki, dan kadang-kadang kekal di dalam bilik tandas sehingga dua jam sebelum kembali ke kelas. Laporan merujuk tingkah laku itu sebagai delusi paranoid dan khianat. :h. Di kelas, Kanak-Kanak diperhatikan telah tidur sepanjang pembelajaran atau termenung kosong. Semasa rehat, dia mungkin merayau bersendirian atau menyorok di tandas atau ruang kecil di sebelah koperasi Sekolah untuk mengelak daripada diperhatikan. :i. Laporan Psikiatri mengenal pasti satu perkembangan lanjut gejala psikotiknya pada 2023. Dia menjadi sangsi bahawa kamera CCTV telah dipasang secara rahsia di rumahnya, dengan keterangan suatu perasaan dilihat oleh "mata" mekanik pemasang CCTV itu yang dipercayai sebagai seorang miang yang memerhatinya secara sulit. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid yang dikuatkan lagi dengan persepsinya berkenaan suatu cahaya merah di dalam biliknya, dan direkodkan sebagai satu khayalan visual. Dia mula percaya bahawa ibu bapanya telah memasang kamera sulit di bilik dan tandanya, dan yakin bahawa dia sedang diintip. Menjelang awal 2025, kepercayaan ini diluaskan lagi ke persekitaran sekolah. Kanak-Kanak percaya bahawa pengawal keselamatan sekolah memerhatinya secara sulit melalui CCTV dari pos pengawal dan beberapa guru juga melakukannya. Dia percaya bahawa kamera-kamera sedang memerhatikannya sungguhpun sedang meyorok di tandas sekolah. Kepercayaan sama merambat ke persekitaran awam seperti pusat beli-belah, di mana dia percaya wujudnya kamera yang dipasang khususnya untuk memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid dan delusi perujukan. 59zx2rgas2agiwer5snw3c4q4vocjcy 25106 25105 2026-10-07T04:34:48Z PeaceSeekers 18 25106 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di aras bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke aras 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)]] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak bagi kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393'''''). [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: :''"Apabila seseorang dituduh atas apa-apa kesalahan, beban membuktikan kewujudan hal keadaan yang menjadikan kes itu termasuk dalam mana-mana kecualian am Kanun Keseksaan, atau dalam mana-mana kecualian khas atau proviso yang terkandung dalam mana-mana bahagian lain Kanun yang sama, atau dalam mana-mana undang-undang yang mentakrifkan kesalahan itu, terletak padanya, dan mahkamah hendaklah menganggapkan hal keadaan itu sebagai tidak ada."'' {{C|''ILUSTRASI''}} ::''(a) A yang dituduh melakukan pembunuhan mengatakan bahawa oleh sebab akalnya tidak sempurna dia telah tidak mengetahui sifat perbuatannya itu.'' ::''Beban membuktikan terletak pada A.'' [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk kepada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa cukup sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. [49] Sungguhpun begitu, saya mengambil maklum akan prinsip yang sudah kukuh bahawa mahkamah tidak terikat untuk menerima bukti pakar yang tidak tercabar semata-mata kerana ia tidak tercabar (lihat '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''', perenggan [55]). Tambahan pula, dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2005] 2 CLJ 826''''', Mahkamah Persekutuan merujuk kepada '''''Sek Kim Wah v PP [1988] 1 MLJ 348''''' dan mendukung dapatan hakim perbicaraan (yang juga disetujui Mahkamah Rayuan) yang menerima bukti perubatan tidak tercabar daripada ahli psikiatri bahawa tertuduh tidak sempurna akal. [50] Mahkamah dalam '''''Sek Kim Wah''''' (supra) mendukung yang berikut: :''"… Maka, keputusan berkenaan tidak normal akal ialah semata-mata mencari fakta yang mesti berasaskan daripada semua bukti yang sudah pastinya termasuk pendapat perubatan. {{underline|'''Sungguhpun pendapat perubatan itu tidak tercabar, para hakim perbicaraan memiliki hak sepenuhnya untuk menolak atau berbeza pendapat sesama pihak perubatan jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [51] Ia menghuraikan bahawa seorang hakim perbicaraan boleh menolak atau berbeza pendapat daripada pendapat perubatan yang tidak tercabar, tetapi hanya ''"jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian"''. [52] Satu prinsip lanjut dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2003] MLJU 850''''': :''"Sebagai kesimpulan perlu dalam memberi pendapatnya, pakar perlu memberi sebabnya. {{underline|'''Sebuah kenyataan pendapat pakar semata mungkin tidak mencukupi.'''}}"'' :(penekanan ditambah) [53] Berpandu kepada kes-kes di atas, sebelum menerima Laporan Psikiatri dan dapatannya, saya pertimbangkan tidak persoalan: :a. Sama ada Laporan Psikiatri merupakan kenyataan pendapat semata; :b. Sama ada Laporan Psikiatri dicabar oleh pihak pendakwaan; dan :c. Jika Laporan Psikiatri tidak tercabar, sama ada terdapat fakta lain yang membolehkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripad laporan itu. [54] Berkenaan persoalan pertama, saya pertimbangkan penilaian DW2 terhadap Kanak-Kanak yang disimpulkan dalam Laporan Psikiatri. Penilaian itu melibatkan pemerhatian pesakit secara berterusan selama kira-kira tiga bulan dengan pemeriksaan psikiatri bersiri dilakukan sepanjang tempoh tersebut. Penilaian itu juga disemak saling bersama dengan pelbagai sumber bebas: kertas pendakwaan; pemerhatian oleh kakitangan jururawat; tiga temu duga berbeza dengan ibu bapa Kanak-Kanak; satu temu duga degan adik-beradiknya; lawatan ke sekolah dan temu duga dengan guru-gurunya; pemeriksaan psikologi formal; sebuah laporan elektroensefalogram ("EEG"); sebuah imbasan tomografi komputer ("CT") otak; laporan sekolah primer dan sekunder; sebuah laporan perubatan dari Pusat Perubatan Universiti Malaya; rekod kaunseling dari sekolah dan kaunseling swasta sebelum Insiden; Jurnal; Laporan Bedah Siasat; dan gambar dua bilah pisau yang dibeli Kanak-Kanak. Laporan Psikiatri meliputi 110 perenggan dan 27 halaman, dan menetapkan setahap mana pertimbangan di mana DW2 mencapai keputusannya. [55] Berdasarkan pertibangan di atas, saya berpendapat bahawa Laporan Psikiatir bukan sebuah kenyataan pendapat semata. [56] Persoalan kedua adalah berkenaan kedudukan yang diambil oleh pihak pendakwaan terhadap Laporan Psikiatri dan bukti DW2. Ada sebuah peraturan kebiasaan di mana ketika satu bahan material dalam keterangan saksi tidak disemak saling dan tiada keterangan bertentangan dipanggil, keterangan itu diterima secara umum (lihat '''''Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212''''' di halaman 213D). Prinsip ini diguna pakai dalam '''''Muhamad Suhaimi''''' (supra) terhadap bukti psikiatri, dengan Mahkamah Persekutuan merujuknya dengan penerimaan (di halaman 831h) dapatan hakim perbicaraan berikut: :''"… Namun begitu, tertuduh tidak disemak saling di bahagian keterangan ini yang menjadi asas pembelaannya. Ia merupakan sebuah peraturan lazim bahawa {{underline|'''kegagalan menyemak saling seorang saksi berkenaan bahagian penting keterangannya akan membawa kepada penerimaan testimoni saksi'''}} (lihat '''Wong Swee Chin v. PP [1981] 1 MLJ 20'''). Keadaan mental tertuduh seperti yang diterangkannya dengan itu perlu dikira sebagai diterima oleh pihak pendakwaan …"'' :(penekanan ditambah) [57] Dalam kes ini, tidak dipertikai bahawa DW2 disemak saling oleh pihak pendakwaan. Akan tetapi, persoalan utama tentang sama ada Kanak-Kanak mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang hanya diletakkan terhadap DW2 tanpa menguji asas pendapatnya atau dibawa terhadapnya satu hujah berlawanan. Maka, pendapat DW2 tidak tercabar. Tambahan pula, pentauliahan DW2, diagnosis skizofrenia Kanak-Kanak, dan ketiadaan faktor organik atau toksik terhadap kesakitan Kanak-Kanak, tidak dibawa sebagai isu terhadap DW2. [58] Ketika sebuah pendapat pakar seperti Laporan Psikiatri dipertikai, langkah yang sewajarnya ialah pihak lawan perlu memanggil sebuah pendapat pakar untuk mencabarnya. Semakan saling DW2, pada pandangan saya, tidak membawa kepada pencabaran yang mencukupi. Ia juga relevan bahawa pihak pendakwaan telah diberikan Laporan Psikiatri sejak Januari 2026, dan sudah ada peluang mencukupi untuk memperoleh dan mengutarakan bukti psikiatri untuk mencabar. Namun, tiada pakar sebegitu dipanggil. [59] Ketiadaan bukti pencabaran tidak boleh dikatakan terhasil daripada ketiadaan peluang terhadap pihak pendakwaan. Ia merupakan sebuah keputusan berdasarkan perlakuan kes mereka, dan oleh itu, akibat keputusan tersebut perlu ditanggung pihak pendakwaan. [60] Maka, saya mendapati bahawa Laporan Psikiatri tidak dicabar oleh pihak pendakwaan. [61] Setelah mendapati Laporan Psikiatri kekal tidak tercabar, saya kemudiannya pertimbangkan persoalan ketiga, yakni sama ada terdapat fakta lain yang boleh membenarkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripada laporan itu. [62] Berkenaan persoalan ketiga, saya mendapati tiada fakta berlawanan yang wujud. Keterangan di hadapan mahkamah — latar belakang Kanak-Kanak, latar belakang dan sejarah keluarganya, rekod sekolah, Jurnal, tingkah lakunya sebelum, semasa dan selepas Insiden, dan eksibit fizikal (yang akan disemak secara mendalam) — adalah konsisten dan tidak melawan dengan pendapat psikiatri DW2. Maka, saya akan pergi ke keterangan itu di bawah. '''''Dapatan Laporan Psikiatri''''' [63] Oleh sebab-sebab di atas, saya menerima dapatan DW2 yang secara amnya tidak tercabar seperti yang ditulis dalam Laporan Psikiatri, dan mempertimbangkan kronologi keadaan Kanak-Kanak yang berikut seperti mana di dalam laporan itu: :a. Kanak-Kanak merupakan anak bongsu dalam tiga adik-beradik dan lahir dalam keluarga dengan keadaan kewangan stabil. Perkembangan bayi dan awal kanak-kanaknya adalah biasa, dan tiada tingkah laku abnormal yang berterusan. :b. Kanak-Kanak memiliki kecenderungan genetik terhadap penyakit mental di belah bapa keluarga Kanak-Kanak. Saudara perempuan sebelah bapanya yang meninggal dunia pada 1983 menghadapi kecelaruan mental dan diberi rawatan pada 1982. Datuk saudara sebelah bapanya juga menghadapi kecelaruan mental dan memiliki dua anak lelaki yang juga bercelaru. Kakak Kanak-Kanak sedang menerima rawatan daripada seorang ahli psikiatri kerana kemurungan. :c. Kanak-Kanak terdedah terhadap Internet sejak muda dan mula bermain permainan video sejak umur tujuh tahun, dan lama-kelamaan cenderung terhadap judul-judul seperti [[:w:Brawl Stars|''Brawl Star'']], [[:w:PUBG: Battlegrounds|''PUBG: Battlegrounds'']], [[:w:Valorant|''Valorant'']] dan [[:w:Grand Theft Auto|''GTA'']]. Apa yang bermula sebagai riadah dengan abang dan rakan sekolah menjadi tingkah laku menyendiri yang disokong oleh pembelian dalam aplikasi yang didanai berian wang oleh ibunya menerusi e-dompetnya. Dia menghabiskan sebanyak-banyaknya 10 jam sehari bermain, lazimnya melepasi tengah malam, dengan ibu bapa sedar akan darjat keasyikannya. Laporan itu menekankan bahawa judul-judul itu memiliki unsur keganasan, penyeksaan, bahasa kasar dan konten seksual, dan penglibatan dengannya membawa satu risiko pendedahan bawaan terhadap tingkah laku dalam talian yang toksik, termasuk amarah, buli, dan interaksi negatif dengan pemain tidak dikenali. :d. Satu pendedahan selari dan setara pentingnya datang daripada manga dan anime. Kanak-Kanak membaca [[:w:Jujutsu Kaisen|''Jujutsu Kaisen'']] dan menonton ''Death Note'' serta [[:w:Oshi no Ko|''Oshi no Ko'']], kadang-kadang sehingga 10 jam sehari tanpa henti. Watak kegemarannya, Mahito dalam ''Jujutsu Kaisen'', dihuraikan dalam laporan sebagai roh terkutuk yang lahir daripada kebencian dan ketakutan manusia yang ingin menghapuskan umat manusia. ''Oshi no Ko'' dihuraikan sebagai drama remaja gelap dengan konten melibatkan keganasan, pembunuhan, mengintai, seks, buli dan bunuh diri. ''Death Note'' ialah sebuah kerja gotik berasaskan membunuh dengan hanya menulis nama, dan laporan menyatakan bahawa ia telah diharamkan atau disekat di China dan Rusia kerana konten keganasan yang ketara, tema-tema gelap dan potensi untuk memberi pengaruh negatif terhadap penonton muda. :e. Dari sekitar tahun 2020 pada umur sembilan tahun dan selari dengan [[:w:Perintah Kawalan Pergerakan Malaysia 2020-2021|tempoh kawalan pergerakan COVID-19]], keluarga Kanak-Kanak (dan kemudiannya para gurunya) mendapati satu perubahan berkala. Dia menjadi menyendiri, mengasingkan diri di dalam biliknya dan menolak untuk berkomunikasi dengan keluarganya. :f. Kanak-Kanak kemudian menerbitkan satu keyakinan berterusan bahawa dia tidak menarik secara fizikal. Dia percaya bahawa murid-murid lain di sekolahnya gelak dan mengata terhadapnya — di mana laporan merujuknya sebagai delusi perujukan. Kanak-Kanak kemudian memakai pelitup muka sepanjang masa, termasuk lama selepas keperluan kesihatan awam telah berakhir. Keinginannya untuk terus berpelitup muka mencapai satu tahap di mana dia enggan menanggalkannya walaupun ketika makan minum di sekolah sehingga dia dikenali di sekolah sebagai "budak berpelitup muka". Di luar rumah, dia menjadi sangat sangsi dan percaya bahawa orang ramai sedang memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid. :g. Kepercayaan delusi yang sama juga didapati menerangkan kelewatannya ke sekolah secara kronik. Setiap pagi selepas tiba di sekolah, Kanak-Kanak akan kekal duduk di dalam kereta dengan ibunya selama 20 hingga 30 minit lagi selepas abangnya telah masuk. Dia juga mahukan kereta diletak jauh dari pintu masuk Sekolah, dan akan mengimbas persekitarannya agar selamat sebelum keluar. Dia mengelak daripada menghadiri perhimpunan Isnin dengan menyorok di tandas lelaki, dan kadang-kadang kekal di dalam bilik tandas sehingga dua jam sebelum kembali ke kelas. Laporan merujuk tingkah laku itu sebagai delusi paranoid dan khianat. :h. Di kelas, Kanak-Kanak diperhatikan telah tidur sepanjang pembelajaran atau termenung kosong. Semasa rehat, dia mungkin merayau bersendirian atau menyorok di tandas atau ruang kecil di sebelah koperasi Sekolah untuk mengelak daripada diperhatikan. :i. Laporan Psikiatri mengenal pasti satu perkembangan lanjut gejala psikotiknya pada 2023. Dia menjadi sangsi bahawa kamera CCTV telah dipasang secara rahsia di rumahnya, dengan keterangan suatu perasaan dilihat oleh "mata" mekanik pemasang CCTV itu yang dipercayai sebagai seorang miang yang memerhatinya secara sulit. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid yang dikuatkan lagi dengan persepsinya berkenaan suatu cahaya merah di dalam biliknya, dan direkodkan sebagai satu khayalan visual. Dia mula percaya bahawa ibu bapanya telah memasang kamera sulit di bilik dan tandanya, dan yakin bahawa dia sedang diintip. Menjelang awal 2025, kepercayaan ini diluaskan lagi ke persekitaran sekolah. Kanak-Kanak percaya bahawa pengawal keselamatan sekolah memerhatinya secara sulit melalui CCTV dari pos pengawal dan beberapa guru juga melakukannya. Dia percaya bahawa kamera-kamera sedang memerhatikannya sungguhpun sedang meyorok di tandas sekolah. Kepercayaan sama merambat ke persekitaran awam seperti pusat beli-belah, di mana dia percaya wujudnya kamera yang dipasang khususnya untuk memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid dan delusi perujukan. :j. Kanak-Kanak juga mula membentuk minat terhadap penembak sekolah dan pembunuh bersiri, terutamanya pelaku [[:w:Pembunuhan beramai-ramai di Sekolah Tinggi Columbine|penembakan Sekolah Tinggi Columbine]] pada 1999, [[:w:Eric Harris dan Dylan Klebold|Eric Harris dan Dylan Klebold]]. Kanak-Kanak cenderung terhadap mereka dengan asas bahawa mereka, seperti dia, telah dibuli, terasing secara sosial, dan dipandu keinginan untuk diberi pengiktirafan. Dia kemudiannya membaca tentang pelaku-pelaku serupa secara mendalam, termasuk [[:w:Seung-Hui Cho|Seung Hui Cho]], [[:w:Adam Lanza|Adam Lanza]], [[:w:Salvador Ramos|Salvador Ramos]], [[:w:Seito Sakakibara|Seito Sakakibara]] dan [[:w:Tatsuya Ichihashi|Tatsuya Ichihashi]]. Dia menggelar mereka sebagai tokoh pujaannya, dan menulis nama mereka di Buku Nota Death Note. :k. Dari sekitar Ogos 2024, Kanak-Kanak mula tertarik dengan Si Mati. Dia mula memerhati dan mengekorinya secara fizikal di sekolah, dan secara berasingan mencipta akaun media sosial untuk mengikutinya dalam talian. Sepanjang tahun berikutnya, ketertarikan ini berkembang. Pertama, dia yakin bahawa Si Mati membalas perasaannya dan berasa cinta terhadapnya - satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi erotomania. Kemudian, selepas menonton video dalam talian berkenaan jenayah Tatsuya Ichihashi yang [[:w:Pembunuhan Lindsay Hawker|merogol dan membunuh]] seorang guru British, Lindsay Ann Hawker pada 2007, ketertarikannya terhadap Si Mati berubah menjadi cemburu, amarah dan kebencian, dan keinginan untuk membunuhnya. :l. Dari Mac 2025, Kanak-Kanak mula mengalami khayalan pendengaran dalam bentuk suara yang dikatanya datang daripada Dylan Klebold yang bercakap kepadanya dalam bahasa Mandarin, di mana dia dikatakan menyuruhnya untuk membunuh Si Mati. Laporan merujuknya sebagai khayalan pendengaran suruhan. Dia juga mula, dari sekitar tempoh ini, cenderung terhadap watak ''Light Yagami'' atau ''Kira'', penjaga ala dewa dari ''Death Note''. Kanak-Kanak mula percaya bahawa dia sendiri telah menjadi figura ala dewa yang berhak menyingkirkan sesiapa yang difikirnya tidak layak, satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi lampauan. Pada sekitar masa ini, Kanak-Kanak membeli Buku Nota Death Note, di mana dia menulis empat nama rakan sekolah, termasuk Si Mati. :m. Pada Julai dan Ogos 2025, Kanak-Kanak membeli tiga bilah pisau tempur (termasuk Pisau) dari sebuah kedai dalam talian. Dia menulis nama Seung Hui Cho dan Salvador Ramos di dua pisau yang lebih kecil. Dia juga membeli pakaian berdasarkan yang dipakai pelaku penembakan Sekolah Tinggi Columbine (sehelai kemeja T hitam dengan perkataan "WRATH" ("amarah") dan sehelai kemeja T putih dengan perkataan "NATURAL SELECTION" ("pemilihan semula jadi")), bersama dengan sehelai jaket adang angin, sepasang sarung tangan hitam dan sebuah pemetik api. Kira-kira dua minggu sebelum Insiden, Kanak-Kanak membawa Pisau yang lebih besar, tergantung dari leher di sebalik bajurnya, dan dua bilah pisau kecil di poket seluarnya, setiap hari ke sekolah. :n. Kanak-Kanak ditemukan dengan kaunseling sekolah selepas laporan berulang berkenaan kehadiran lewat ke sekolah, tidur dalam kelas dan memiliki rambut panjang. Pihak kaunseling membawanya ke terapi peribadi. Kanak-Kanak menghadiri empat sesi, di mana tiada yang berkesan kerana dia kekal melindungi diri, tidak berminat dan sangsi sepanjang sesi, dan menyorok mukanya di sebalik kemeja T atau tapak tangan. Sebelum sesi kedua pada 1 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang ibunya dengan menolaknya sehingga jatuh dan mengenai mukanya. Ini berlaku ketika ibunya cuba menyemak beg sekolahnya setelah perasan dia memakai dua lapisan pakaian ke sekolah dan membawa pakaian tambahan serta topi di dalam begnya. Kanak-Kanak juga marah kerana dipaksa menghadiri terapi. :o. Pada 3 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang dua orang rakan sekelasnya di Sekolah kerana percaya mereka bersubahat untuk membahayakannya. Laporan merekodkan ini sebagai delusi khianat. Kanak-Kanak kemudiannya digantung Sekolah selama seminggu. Semasa seminggu itu di rumah, dia menerbitkan sebuah rancangan — ketika itu dijadualkan pada 20 April 2027, tarikh ulang tahun penembakan Sekolah Tinggi Columbine — untuk menyerang Sekolah. Dia takut bahawa dia mungkin dibuang sekolah lalu hilang peluang untuk melakukan serangan itu. Siasatan mendapati tiada asas objektif terhadap ketakutan ini. :p. Pada 14 Oktober 2025, disenjatai pisau, Kanak-Kanak memasuki Tandas Perempuan, menanggalkan pelitup mukanya dan berhadapan dengan Si Mati sambil mengacu pisau sebelum menikamnya berulang kali dengan Pisau, dan hanya berhenti selepas dilampaui bau darah. Dia kemudian meninggalkan Tandas Perempuan dan pergi ke Dataran, di mana dia membuang senjatanya kecuali Pisau. Dia kemudiannya dinyahsenjatakan oleh abangnya, PW10. Sepanjang itu, dia menyatakan dirinya mendengar suatu suara khayalan suruhan yang mengarahkan perbuatannya, dan suatu perasaan disosiasi di mana dia merasakan Si Mati sebagai tidak berdaya dan tidak dapat berlawan. Dia menyatakan kembali dirinya berasa gagah dan tidak terkalahkan selepas itu, dan berpuas hati dengan huru-hara yang berlaku. <!-- sambung halaman 29 --> nfc0fsq8cxraims0wdl7q6jnlktagtb 25107 25106 2026-10-07T07:41:05Z PeaceSeekers 18 25107 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di aras bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke aras 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)]] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak bagi kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393'''''). [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: :''"Apabila seseorang dituduh atas apa-apa kesalahan, beban membuktikan kewujudan hal keadaan yang menjadikan kes itu termasuk dalam mana-mana kecualian am Kanun Keseksaan, atau dalam mana-mana kecualian khas atau proviso yang terkandung dalam mana-mana bahagian lain Kanun yang sama, atau dalam mana-mana undang-undang yang mentakrifkan kesalahan itu, terletak padanya, dan mahkamah hendaklah menganggapkan hal keadaan itu sebagai tidak ada."'' {{C|''ILUSTRASI''}} ::''(a) A yang dituduh melakukan pembunuhan mengatakan bahawa oleh sebab akalnya tidak sempurna dia telah tidak mengetahui sifat perbuatannya itu.'' ::''Beban membuktikan terletak pada A.'' [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk kepada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa cukup sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. [49] Sungguhpun begitu, saya mengambil maklum akan prinsip yang sudah kukuh bahawa mahkamah tidak terikat untuk menerima bukti pakar yang tidak tercabar semata-mata kerana ia tidak tercabar (lihat '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''', perenggan [55]). Tambahan pula, dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2005] 2 CLJ 826''''', Mahkamah Persekutuan merujuk kepada '''''Sek Kim Wah v PP [1988] 1 MLJ 348''''' dan mendukung dapatan hakim perbicaraan (yang juga disetujui Mahkamah Rayuan) yang menerima bukti perubatan tidak tercabar daripada ahli psikiatri bahawa tertuduh tidak sempurna akal. [50] Mahkamah dalam '''''Sek Kim Wah''''' (supra) mendukung yang berikut: :''"… Maka, keputusan berkenaan tidak normal akal ialah semata-mata mencari fakta yang mesti berasaskan daripada semua bukti yang sudah pastinya termasuk pendapat perubatan. {{underline|'''Sungguhpun pendapat perubatan itu tidak tercabar, para hakim perbicaraan memiliki hak sepenuhnya untuk menolak atau berbeza pendapat sesama pihak perubatan jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [51] Ia menghuraikan bahawa seorang hakim perbicaraan boleh menolak atau berbeza pendapat daripada pendapat perubatan yang tidak tercabar, tetapi hanya ''"jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian"''. [52] Satu prinsip lanjut dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2003] MLJU 850''''': :''"Sebagai kesimpulan perlu dalam memberi pendapatnya, pakar perlu memberi sebabnya. {{underline|'''Sebuah kenyataan pendapat pakar semata mungkin tidak mencukupi.'''}}"'' :(penekanan ditambah) [53] Berpandu kepada kes-kes di atas, sebelum menerima Laporan Psikiatri dan dapatannya, saya pertimbangkan tidak persoalan: :a. Sama ada Laporan Psikiatri merupakan kenyataan pendapat semata; :b. Sama ada Laporan Psikiatri dicabar oleh pihak pendakwaan; dan :c. Jika Laporan Psikiatri tidak tercabar, sama ada terdapat fakta lain yang membolehkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripad laporan itu. [54] Berkenaan persoalan pertama, saya pertimbangkan penilaian DW2 terhadap Kanak-Kanak yang disimpulkan dalam Laporan Psikiatri. Penilaian itu melibatkan pemerhatian pesakit secara berterusan selama kira-kira tiga bulan dengan pemeriksaan psikiatri bersiri dilakukan sepanjang tempoh tersebut. Penilaian itu juga disemak saling bersama dengan pelbagai sumber bebas: kertas pendakwaan; pemerhatian oleh kakitangan jururawat; tiga temu duga berbeza dengan ibu bapa Kanak-Kanak; satu temu duga degan adik-beradiknya; lawatan ke sekolah dan temu duga dengan guru-gurunya; pemeriksaan psikologi formal; sebuah laporan elektroensefalogram ("EEG"); sebuah imbasan tomografi komputer ("CT") otak; laporan sekolah primer dan sekunder; sebuah laporan perubatan dari Pusat Perubatan Universiti Malaya; rekod kaunseling dari sekolah dan kaunseling swasta sebelum Insiden; Jurnal; Laporan Bedah Siasat; dan gambar dua bilah pisau yang dibeli Kanak-Kanak. Laporan Psikiatri meliputi 110 perenggan dan 27 halaman, dan menetapkan setahap mana pertimbangan di mana DW2 mencapai keputusannya. [55] Berdasarkan pertibangan di atas, saya berpendapat bahawa Laporan Psikiatir bukan sebuah kenyataan pendapat semata. [56] Persoalan kedua adalah berkenaan kedudukan yang diambil oleh pihak pendakwaan terhadap Laporan Psikiatri dan bukti DW2. Ada sebuah peraturan kebiasaan di mana ketika satu bahan material dalam keterangan saksi tidak disemak saling dan tiada keterangan bertentangan dipanggil, keterangan itu diterima secara umum (lihat '''''Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212''''' di halaman 213D). Prinsip ini diguna pakai dalam '''''Muhamad Suhaimi''''' (supra) terhadap bukti psikiatri, dengan Mahkamah Persekutuan merujuknya dengan penerimaan (di halaman 831h) dapatan hakim perbicaraan berikut: :''"… Namun begitu, tertuduh tidak disemak saling di bahagian keterangan ini yang menjadi asas pembelaannya. Ia merupakan sebuah peraturan lazim bahawa {{underline|'''kegagalan menyemak saling seorang saksi berkenaan bahagian penting keterangannya akan membawa kepada penerimaan testimoni saksi'''}} (lihat '''Wong Swee Chin v. PP [1981] 1 MLJ 20'''). Keadaan mental tertuduh seperti yang diterangkannya dengan itu perlu dikira sebagai diterima oleh pihak pendakwaan …"'' :(penekanan ditambah) [57] Dalam kes ini, tidak dipertikai bahawa DW2 disemak saling oleh pihak pendakwaan. Akan tetapi, persoalan utama tentang sama ada Kanak-Kanak mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang hanya diletakkan terhadap DW2 tanpa menguji asas pendapatnya atau dibawa terhadapnya satu hujah berlawanan. Maka, pendapat DW2 tidak tercabar. Tambahan pula, pentauliahan DW2, diagnosis skizofrenia Kanak-Kanak, dan ketiadaan faktor organik atau toksik terhadap kesakitan Kanak-Kanak, tidak dibawa sebagai isu terhadap DW2. [58] Ketika sebuah pendapat pakar seperti Laporan Psikiatri dipertikai, langkah yang sewajarnya ialah pihak lawan perlu memanggil sebuah pendapat pakar untuk mencabarnya. Semakan saling DW2, pada pandangan saya, tidak membawa kepada pencabaran yang mencukupi. Ia juga relevan bahawa pihak pendakwaan telah diberikan Laporan Psikiatri sejak Januari 2026, dan sudah ada peluang mencukupi untuk memperoleh dan mengutarakan bukti psikiatri untuk mencabar. Namun, tiada pakar sebegitu dipanggil. [59] Ketiadaan bukti pencabaran tidak boleh dikatakan terhasil daripada ketiadaan peluang terhadap pihak pendakwaan. Ia merupakan sebuah keputusan berdasarkan perlakuan kes mereka, dan oleh itu, akibat keputusan tersebut perlu ditanggung pihak pendakwaan. [60] Maka, saya mendapati bahawa Laporan Psikiatri tidak dicabar oleh pihak pendakwaan. [61] Setelah mendapati Laporan Psikiatri kekal tidak tercabar, saya kemudiannya pertimbangkan persoalan ketiga, yakni sama ada terdapat fakta lain yang boleh membenarkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripada laporan itu. [62] Berkenaan persoalan ketiga, saya mendapati tiada fakta berlawanan yang wujud. Keterangan di hadapan mahkamah — latar belakang Kanak-Kanak, latar belakang dan sejarah keluarganya, rekod sekolah, Jurnal, tingkah lakunya sebelum, semasa dan selepas Insiden, dan eksibit fizikal (yang akan disemak secara mendalam) — adalah konsisten dan tidak melawan dengan pendapat psikiatri DW2. Maka, saya akan pergi ke keterangan itu di bawah. '''''Dapatan Laporan Psikiatri''''' [63] Oleh sebab-sebab di atas, saya menerima dapatan DW2 yang secara amnya tidak tercabar seperti yang ditulis dalam Laporan Psikiatri, dan mempertimbangkan kronologi keadaan Kanak-Kanak yang berikut seperti mana di dalam laporan itu: :a. Kanak-Kanak merupakan anak bongsu dalam tiga adik-beradik dan lahir dalam keluarga dengan keadaan kewangan stabil. Perkembangan bayi dan awal kanak-kanaknya adalah biasa, dan tiada tingkah laku abnormal yang berterusan. :b. Kanak-Kanak memiliki kecenderungan genetik terhadap penyakit mental di belah bapa keluarga Kanak-Kanak. Saudara perempuan sebelah bapanya yang meninggal dunia pada 1983 menghadapi kecelaruan mental dan diberi rawatan pada 1982. Datuk saudara sebelah bapanya juga menghadapi kecelaruan mental dan memiliki dua anak lelaki yang juga bercelaru. Kakak Kanak-Kanak sedang menerima rawatan daripada seorang ahli psikiatri kerana kemurungan. :c. Kanak-Kanak terdedah terhadap Internet sejak muda dan mula bermain permainan video sejak umur tujuh tahun, dan lama-kelamaan cenderung terhadap judul-judul seperti [[:w:Brawl Stars|''Brawl Star'']], [[:w:PUBG: Battlegrounds|''PUBG: Battlegrounds'']], [[:w:Valorant|''Valorant'']] dan [[:w:Grand Theft Auto|''GTA'']]. Apa yang bermula sebagai riadah dengan abang dan rakan sekolah menjadi tingkah laku menyendiri yang disokong oleh pembelian dalam aplikasi yang didanai berian wang oleh ibunya menerusi e-dompetnya. Dia menghabiskan sebanyak-banyaknya 10 jam sehari bermain, lazimnya melepasi tengah malam, dengan ibu bapa sedar akan darjat keasyikannya. Laporan itu menekankan bahawa judul-judul itu memiliki unsur keganasan, penyeksaan, bahasa kasar dan konten seksual, dan penglibatan dengannya membawa satu risiko pendedahan bawaan terhadap tingkah laku dalam talian yang toksik, termasuk amarah, buli, dan interaksi negatif dengan pemain tidak dikenali. :d. Satu pendedahan selari dan setara pentingnya datang daripada manga dan anime. Kanak-Kanak membaca [[:w:Jujutsu Kaisen|''Jujutsu Kaisen'']] dan menonton ''Death Note'' serta [[:w:Oshi no Ko|''Oshi no Ko'']], kadang-kadang sehingga 10 jam sehari tanpa henti. Watak kegemarannya, Mahito dalam ''Jujutsu Kaisen'', dihuraikan dalam laporan sebagai roh terkutuk yang lahir daripada kebencian dan ketakutan manusia yang ingin menghapuskan umat manusia. ''Oshi no Ko'' dihuraikan sebagai drama remaja gelap dengan konten melibatkan keganasan, pembunuhan, mengintai, seks, buli dan bunuh diri. ''Death Note'' ialah sebuah kerja gotik berasaskan membunuh dengan hanya menulis nama, dan laporan menyatakan bahawa ia telah diharamkan atau disekat di China dan Rusia kerana konten keganasan yang ketara, tema-tema gelap dan potensi untuk memberi pengaruh negatif terhadap penonton muda. :e. Dari sekitar tahun 2020 pada umur sembilan tahun dan selari dengan [[:w:Perintah Kawalan Pergerakan Malaysia 2020-2021|tempoh kawalan pergerakan COVID-19]], keluarga Kanak-Kanak (dan kemudiannya para gurunya) mendapati satu perubahan berkala. Dia menjadi menyendiri, mengasingkan diri di dalam biliknya dan menolak untuk berkomunikasi dengan keluarganya. :f. Kanak-Kanak kemudian menerbitkan satu keyakinan berterusan bahawa dia tidak menarik secara fizikal. Dia percaya bahawa murid-murid lain di sekolahnya gelak dan mengata terhadapnya — di mana laporan merujuknya sebagai delusi perujukan. Kanak-Kanak kemudian memakai pelitup muka sepanjang masa, termasuk lama selepas keperluan kesihatan awam telah berakhir. Keinginannya untuk terus berpelitup muka mencapai satu tahap di mana dia enggan menanggalkannya walaupun ketika makan minum di sekolah sehingga dia dikenali di sekolah sebagai "budak berpelitup muka". Di luar rumah, dia menjadi sangat sangsi dan percaya bahawa orang ramai sedang memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid. :g. Kepercayaan delusi yang sama juga didapati menerangkan kelewatannya ke sekolah secara kronik. Setiap pagi selepas tiba di sekolah, Kanak-Kanak akan kekal duduk di dalam kereta dengan ibunya selama 20 hingga 30 minit lagi selepas abangnya telah masuk. Dia juga mahukan kereta diletak jauh dari pintu masuk Sekolah, dan akan mengimbas persekitarannya agar selamat sebelum keluar. Dia mengelak daripada menghadiri perhimpunan Isnin dengan menyorok di tandas lelaki, dan kadang-kadang kekal di dalam bilik tandas sehingga dua jam sebelum kembali ke kelas. Laporan merujuk tingkah laku itu sebagai delusi paranoid dan khianat. :h. Di kelas, Kanak-Kanak diperhatikan telah tidur sepanjang pembelajaran atau termenung kosong. Semasa rehat, dia mungkin merayau bersendirian atau menyorok di tandas atau ruang kecil di sebelah koperasi Sekolah untuk mengelak daripada diperhatikan. :i. Laporan Psikiatri mengenal pasti satu perkembangan lanjut gejala psikotiknya pada 2023. Dia menjadi sangsi bahawa kamera CCTV telah dipasang secara rahsia di rumahnya, dengan keterangan suatu perasaan dilihat oleh "mata" mekanik pemasang CCTV itu yang dipercayai sebagai seorang miang yang memerhatinya secara sulit. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid yang dikuatkan lagi dengan persepsinya berkenaan suatu cahaya merah di dalam biliknya, dan direkodkan sebagai satu khayalan visual. Dia mula percaya bahawa ibu bapanya telah memasang kamera sulit di bilik dan tandanya, dan yakin bahawa dia sedang diintip. Menjelang awal 2025, kepercayaan ini diluaskan lagi ke persekitaran sekolah. Kanak-Kanak percaya bahawa pengawal keselamatan sekolah memerhatinya secara sulit melalui CCTV dari pos pengawal dan beberapa guru juga melakukannya. Dia percaya bahawa kamera-kamera sedang memerhatikannya sungguhpun sedang meyorok di tandas sekolah. Kepercayaan sama merambat ke persekitaran awam seperti pusat beli-belah, di mana dia percaya wujudnya kamera yang dipasang khususnya untuk memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid dan delusi perujukan. :j. Kanak-Kanak juga mula membentuk minat terhadap penembak sekolah dan pembunuh bersiri, terutamanya pelaku [[:w:Pembunuhan beramai-ramai di Sekolah Tinggi Columbine|penembakan Sekolah Tinggi Columbine]] pada 1999, [[:w:Eric Harris dan Dylan Klebold|Eric Harris dan Dylan Klebold]]. Kanak-Kanak cenderung terhadap mereka dengan asas bahawa mereka, seperti dia, telah dibuli, terasing secara sosial, dan dipandu keinginan untuk diberi pengiktirafan. Dia kemudiannya membaca tentang pelaku-pelaku serupa secara mendalam, termasuk [[:w:Seung-Hui Cho|Seung Hui Cho]], [[:w:Adam Lanza|Adam Lanza]], [[:w:Salvador Ramos|Salvador Ramos]], [[:w:Seito Sakakibara|Seito Sakakibara]] dan [[:w:Tatsuya Ichihashi|Tatsuya Ichihashi]]. Dia menggelar mereka sebagai tokoh pujaannya, dan menulis nama mereka di Buku Nota Death Note. :k. Dari sekitar Ogos 2024, Kanak-Kanak mula tertarik dengan Si Mati. Dia mula memerhati dan mengekorinya secara fizikal di sekolah, dan secara berasingan mencipta akaun media sosial untuk mengikutinya dalam talian. Sepanjang tahun berikutnya, ketertarikan ini berkembang. Pertama, dia yakin bahawa Si Mati membalas perasaannya dan berasa cinta terhadapnya - satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi erotomania. Kemudian, selepas menonton video dalam talian berkenaan jenayah Tatsuya Ichihashi yang [[:w:Pembunuhan Lindsay Hawker|merogol dan membunuh]] seorang guru British, Lindsay Ann Hawker pada 2007, ketertarikannya terhadap Si Mati berubah menjadi cemburu, amarah dan kebencian, dan keinginan untuk membunuhnya. :l. Dari Mac 2025, Kanak-Kanak mula mengalami khayalan pendengaran dalam bentuk suara yang dikatanya datang daripada Dylan Klebold yang bercakap kepadanya dalam bahasa Mandarin, di mana dia dikatakan menyuruhnya untuk membunuh Si Mati. Laporan merujuknya sebagai khayalan pendengaran suruhan. Dia juga mula, dari sekitar tempoh ini, cenderung terhadap watak ''Light Yagami'' atau ''Kira'', penjaga ala dewa dari ''Death Note''. Kanak-Kanak mula percaya bahawa dia sendiri telah menjadi figura ala dewa yang berhak menyingkirkan sesiapa yang difikirnya tidak layak, satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi lampauan. Pada sekitar masa ini, Kanak-Kanak membeli Buku Nota Death Note, di mana dia menulis empat nama rakan sekolah, termasuk Si Mati. :m. Pada Julai dan Ogos 2025, Kanak-Kanak membeli tiga bilah pisau tempur (termasuk Pisau) dari sebuah kedai dalam talian. Dia menulis nama Seung Hui Cho dan Salvador Ramos di dua pisau yang lebih kecil. Dia juga membeli pakaian berdasarkan yang dipakai pelaku penembakan Sekolah Tinggi Columbine (sehelai kemeja T hitam dengan perkataan "WRATH" ("amarah") dan sehelai kemeja T putih dengan perkataan "NATURAL SELECTION" ("pemilihan semula jadi")), bersama dengan sehelai jaket adang angin, sepasang sarung tangan hitam dan sebuah pemetik api. Kira-kira dua minggu sebelum Insiden, Kanak-Kanak membawa Pisau yang lebih besar, tergantung dari leher di sebalik bajurnya, dan dua bilah pisau kecil di poket seluarnya, setiap hari ke sekolah. :n. Kanak-Kanak ditemukan dengan kaunseling sekolah selepas laporan berulang berkenaan kehadiran lewat ke sekolah, tidur dalam kelas dan memiliki rambut panjang. Pihak kaunseling membawanya ke terapi peribadi. Kanak-Kanak menghadiri empat sesi, di mana tiada yang berkesan kerana dia kekal melindungi diri, tidak berminat dan sangsi sepanjang sesi, dan menyorok mukanya di sebalik kemeja T atau tapak tangan. Sebelum sesi kedua pada 1 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang ibunya dengan menolaknya sehingga jatuh dan mengenai mukanya. Ini berlaku ketika ibunya cuba menyemak beg sekolahnya setelah perasan dia memakai dua lapisan pakaian ke sekolah dan membawa pakaian tambahan serta topi di dalam begnya. Kanak-Kanak juga marah kerana dipaksa menghadiri terapi. :o. Pada 3 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang dua orang rakan sekelasnya di Sekolah kerana percaya mereka bersubahat untuk membahayakannya. Laporan merekodkan ini sebagai delusi khianat. Kanak-Kanak kemudiannya digantung Sekolah selama seminggu. Semasa seminggu itu di rumah, dia menerbitkan sebuah rancangan — ketika itu dijadualkan pada 20 April 2027, tarikh ulang tahun penembakan Sekolah Tinggi Columbine — untuk menyerang Sekolah. Dia takut bahawa dia mungkin dibuang sekolah lalu hilang peluang untuk melakukan serangan itu. Siasatan mendapati tiada asas objektif terhadap ketakutan ini. :p. Pada 14 Oktober 2025, disenjatai pisau, Kanak-Kanak memasuki Tandas Perempuan, menanggalkan pelitup mukanya dan berhadapan dengan Si Mati sambil mengacu pisau sebelum menikamnya berulang kali dengan Pisau, dan hanya berhenti selepas dilampaui bau darah. Dia kemudian meninggalkan Tandas Perempuan dan pergi ke Dataran, di mana dia membuang senjatanya kecuali Pisau. Dia kemudiannya dinyahsenjatakan oleh abangnya, PW10. Sepanjang itu, dia menyatakan dirinya mendengar suatu suara khayalan suruhan yang mengarahkan perbuatannya, dan suatu perasaan disosiasi di mana dia merasakan Si Mati sebagai tidak berdaya dan tidak dapat berlawan. Dia menyatakan kembali dirinya berasa gagah dan tidak terkalahkan selepas itu, dan berpuas hati dengan huru-hara yang berlaku. [64] Secara keseluruhan, saya menerima bahawa kronologi ini mencerminkan satu penyakit psikotik yang serius dan berlanjutan yang telah berkembang dan menjadi semakin teruk selama beberapa tahun. Keetika masa Insiden, Kanak-Kanak berada di dalam psikosis aktif, ditandai delusi yang diarahkan terhadap Si Mati dan suatu suara khayalan suruhan yang mengarahnya untuk membunuhnya. [65] Semasa perbicaraan, ada satu persoalan terhadap kemungkinan bahawa gejala Kanak-Kanak telah dipalsukan. Kemungkinan ini ditolak DW2 yang menerangkan bahawa penipuan atau pemalsuan telah dipertimbangkan secara berkala semasa penilaian psikiatri, dan melalui sebab ini, beberapa sesi temu duga bersiri berulang kali dilakukan dan pemerhatian pihak ketiga diterima untuk mengesahkan darjat dan keabsahan gejala yang diterangkan. DW2 juga menekankan bahawa delusi, berbanding dengan khayalan, adalah hampir mustahil untuk ditipu. Dalam kes semasa, dia berpendapat bahawa kekompleksan keterangan dan sistem delusi dalam Kanak-Kanak hampir tidak pernah boleh ditipu atau dipalsukan. [66] DW2 secara khususnya menekankan dua fakta. [67] Fakta pertama ialah kewujudan Jurnal yang direkodkan Kanak-Kanak sejak 2025, di mana direkodnya fikiran aneh dan psikotik dalam mindanya. Jurnal yang ditulis dalam bahasa Mandarin mengandungi tulisan berkenaan gejala Kanak-Kanak sejurus sebelum Insiden. Beberapa tulisan dibuat semula di bawah (selepas diterjemahkan ke Bahasa Malaysia) buat pemahaman gejala Kanak-Kanak yang lebih baik: :''a. "[xxx], yang selalu membuli saya, mesti mati. [xxx] dan [xxx] mungkin akan mati, tetapi perlu tengok keadaan saya akan bunuh mereka jika saya berdekat dengan mereka.'' :''Saya harap sekurang-kurangnya lapan orang mati dalam perkara ini.'' :''Apabila polis bertanya kepada orang-orang tersebut sama ada mereka membuli saya, mereka semua akan membuat alasan, memperkecilkan tindakan mereka, mengubah apa yang sebenarnya berlaku, dan kemudian membuatnya kelihatan seperti saya yang salah. Saya tahu apa yang akan dilakukan oleh orang-orang bodoh ini kerana saya sentiasa memerhatikan semua orang."'' :b. ''"Yap Shing Xuen'' :''[xxx]'' :''[xxx]'' :''[xxx]'' :''Terlalu ramai orang dalam kelas ini yang telah menyinggung perasaan saya. Jika seseorang itu benar-benar perlu saya bunuh, ia adalah [xxx]; yang lain terpulang kepada saya."'' :c. ''"Saya dah cakap saya tak nak jumpa ahli terapi dan saya langsung tak nak pergi, tapi mereka paksa saya. Buat rawatan untuk apa ni? Ia cuma topeng muka. Ahli terapi tu orang yang langsung tak dikenali; saya langsung tak percayakan dia tetapi awak harap saya nak percayakan perasaan saya padanya? Ia macam satu prosedur sahaja. Saya betul-betul nak ambil senapang patah dan letupkan kepala bodoh awak tu."'' :d. ''"Hari ini boleh dikatakan antara hari yang paling sunyi dan menyakitkan. Pada lewat malam hingga awal pagi, bilik terasa sangat sejuk. Saya tidak tahu apa yang perlu dibuat, dan saya juga tiada kehidupan sosial. Bilik ini kecil dan lembap. Saya tidak tahu bagaimana hendak menggambarkan perasaan ini. Aku asyik melihat gambar Xingxuan."'' :e. ''"Tiada siapa yang membantu dyaln eric, mereka hanya membiarkan mereka hidup dan mati sendiri. Kamu semua ini sampah, mempunyai segala sumber, kemudian beranggapan kami yang tidak mampu bangkit ini hanya tahu berkata: "jadi lebih peramah", "buat lebih ramai kawan", "tak payah peduli pandangan orang lain", "jadi diri sendiri" — semua ini cuma omong kosong. Apabila kamu melalui kegagalan, berapa banyak sumber yang kamu ada, berapa ramai orang yang membantu kamu untuk bangkit semula? Orang yang hidup dalam persekitaran yang baik memang lebih mudah untuk berdiri semula. Dan aku pula? Tiada siapa yang memahami aku. Mereka hanya melihat luaran sepintas lalu, kemudian berkata omong kosong itu, menggunakan pengalaman bodoh mereka untuk disamakan dengan aku. Pernahkah kamu mengalami penderitaan aku? Kesakitan aku bukan sekadar bergaduh dengan kawan atau keputusan peperiksaan yang teruk. Kesakitan aku adalah penderitaan yang kamu langsung tidak mampu fahami — penderitaan dalaman yang mendalam, hanya dipenuhi kekosongan dan kesunyian yang tidak berpenghujung. Setiap hari aku terfikir untuk mati. Aku langsung tidak dapat mencari makna untuk terus hidup. Berdiri di hadapan cermin dengan kegelisahan yang tidak berkesudahan. Kerana rupa paras ini, berapa banyak yang telah aku kehilangan. Aku boleh katakan segala punca semuanya datang daripada rupa aku sendiri. Aku mahu memasukkan wajah aku ke dalam mesin pengisar daging. Semuanya kerana sekolah dan masyarakat. Kamulah yang memaksa aku menjadi seperti ini. Kamu memperlakukan aku seperti produk buatan kilang — perlu memenuhi piawaian kualiti, hanya yang cantik boleh "dihantar", jika tidak, terus dimusnahkan dan dibuang."'' :f. ''"Soda, aku ialah Kira'' :''Akulah keadilan'' :''Harapan seluruh umat manusia'' :''Aku akan menjadi Tuhan bagi dunia Baharu"'' :(Mahkamah difahamkan ini merujuk kepada anime Jepun, ''Death Note''.) :''Akulah yang menjadikan dunia ini lebih menarik'' :''Akulah yang menimbulkan ketakutan dalam kalangan manusia'' :''Aku yang sekarang'' :''Hanyalah seorang remaja berusia 14 tahun'' :''Bagaimana, wahai NPC masyarakat sekolah?'' :''Sepenuhnya aku yang menang! Betul!'' :''Akulah dia!'' :''Menang!'' :(Mahkamah difahamkan bahawa dalam konteks permainan digital, "NPC" atau "[[:w:Watak bukan pemain|watak bukan pemain]]" ("''non-player character''") ialah suatu entiti automatik dan diprogram awal yang dikawal sepenuhnya oleh perisian permainan berbanding pengurusan manusiawi. Suatu NPC tidak memiliki autonomi, kewarasan atau nilai kendiri yang tersendiri. DW2 memberi keterangan bahawa apabila Kanak-Kanak merujuk kepada seseorang sebagai NPC, dia menerangkan mereka seolah-olah seperti bahan permainan dan makhluk bawahan yang tidak manusiawi berbanding bukan manusia sebenar.) :''Yang salah bukan aku, tetapi dunia ini'' :(Mahkamah difahamkan ini merujuk kepada anime Jepun, [[:w:Tokyo Ghoul|Tokyo Ghoul]].) :''Aku cintakanmu, Xin Xuan'' :''Aku akan pergi meninggalkan dunia ini bersamamu'' :''Tidak kira sebesar mana kos yang perlu dibayar, itu tidak mengapa'' :''Dalam dunia ini, kemenangan adalah segalanya'' :''Aku menang!'' :''Columbine'' :''Eric Harris'' :''Dylan Klebold"'' :g. ''"Kenapa tiada siapa yang menyayangi dan mengambil berat tentang aku? Tiada siapa suka aku, tiada siapa memahami aku, tiada siapa menerima aku, tiada siapa menemani aku. Aku terlalu hodoh, penyendiri dan dingin, muram, pesimis, negatif. Tiada siapa sanggup menemani aku. Nampaknya semua orang memang benci aku. Setiap hari aku dipandang rendah dan dipulaukan. Penilaian yang aku terima sangat sedikit dan selamanya hanya negatif. Telefon aku hampir tidak pemah ada orang menghubungi hanya ibu bapa yang selalu bertanya nak makan apa, selain notifikasi aplikasi. Ketika perasaan aku sangat rendah, aku tidur dengan penghawa dingin menyala. Bila bangun dan melihat mesej telefon, langsung tiada sesiapa yang mencari aku. Haha, telefon aku sebenarnya hampir tiada nombor kawan juga — mana mungkin ada orang nak menghubungi aku? Tambahan pula, sejak tamat sekolah rendah pun hampir tiada lagi hubungan. Aku sedang fikir apa sebenarnya? Bangun tidur, hidup masih sama — tiada apa yang berubah. Aku hanya mampu bergantung pada khayalan untuk melarikan diri daripada realiti, tetapi semakin berkhayal, semakin terasa kosong."'' :h. ''"Aku sangat mahu nak kawan dengan orang lain, tetapi aku benar-benar tidak mampu membina hubungan dengan orang lain. Aku tidak pandai bercakap, dan aku juga tidak tahu apa yang perlu dikatakan. Kemahiran sosial aku seperti manusia primitif. Aku juga tidak mampu mempercayai sesiapa, kerana apabila aku meluahkan kata-kata ikhlas, itu sama seperti mendedahkan kelemahan aku secara terbuka kepada orang lain. Perkara itu akan mengubah pandangan mereka terhadap aku, bocor, diejek secara senyap, dan dimanfaatkan. Aku telah terlalu banyak kali dikhianati dan ditipu, sebab itu aku langsung tidak boleh berkomunikasi secara mendalam dengan orang lain — selamanya hanya mampu bercakap perkara di permukaan …"'' :i. ''"Saya akan terangkan keadaan mental, pemikiran, dan beberapa pengalaman hidup saya yang ingin saya sebutkan secara terperinci di sini.'' :''Kesunyian. Semua orang yang pernah saya temui hanya mahu mempergunakan saya; mereka bukan ikhlas nak menjadi kawan dengan saya. Jika memanggil mereka kawan nampaknya pelik tetapi kalau saya tidak memanggil mereka sebagai kawan, saya mungkin tiada kawan langsung? Saya sangat kesunyian dan sangat bosan. Kehidupan saya tidak bermakna dan sangat mengecewakan. Saya mahu bersembunyi. Saya tidak mempunyai kawan, tidak pernah mempunyai rasa nilai, tidak mempunyai rasa pencapaian, tidak mempunyai hala tuju. Saya mengalami kebimbangan terhadap penampilan dan kebimbangan sosial yang serius. Saya berubah daripada sekadar cemas secara sosial dan introvert kepada menjadi muram, dingin, dan pendiam. Saya berasa tertekan, membenci manusia, sangat tidak yakin dengan diri sendiri, serta kurang keyakinan. Saya keletihan dari segi mental. Saya sukar berbual dan tidak berasa gembira setiap hari. Saya merasakan semua orang memandang rendah dan menghina saya. Tiada siapa yang benar-benar memahami saya, dan tiada siapa yang mahu cuba memahami saya. Saya berasa diri ini tidak berguna. Siapakah yang mahu bercakap dengan saya apabila saya kelihatan janggal di sekolah? Saya merasakan tiada siapa yang menyukai saya. Pandangan orang terhadap saya dipenuhi rasa jijik, hina, dan merendahkan. Hidup saya terasa sangat menyeksakan. Kebanyakan orang hanya melihat luaran; hampir semuanya memaksa saya untuk berubah, memarahi, mengarah, mengkritik, dan melabelkan saya. Saya langsung tidak menerima kebaikan atau kefahaman.'' :''Saya pemah mempunyai fikiran untuk membunuh diri sebelum ini dan sekarang, dan ia semakin kerap berlaku. Saya tidak boleh melakukannya lagi. Tetapi walaupun saya tidak yakin dengan penampilan dan kemahiran sosial saya, saya sangat yakin dengan kecerdasan, kemahiran pemerhatian, dan keupayaan saya untuk melakukan jenayah …"'' :j. ''"Eric Harris dan Dylan Klebold dari Columbine, anda semua sememangnya tuhan saya, dan semua pelajar mempunyai masalah yang sama harus menganggap anda sebagai contoh teladan mereka. Saya telah menerima galakan yang hebat daripada anda. Dan Zhao Chengxu dari Universiti Virginia, anda juga tuhan saya."'' [68] Jurnal mencerminkan, berdasarkan kata-kata kontemporari Kanak-Kanak itu sendiri, gambaran psikotik yang sama seperti yang diterangkan dalam Laporan Psikiatri. Entri-entri ini menunjukkan kepercayaan khianat bahawa para rakan kelas bersubahat melawannya dan layak mati, keinginan pembunuhan besar-besaran, dan kepercayaan bahawa orang lain akan menipu terhadap polis agar dia dibayangkan sebagai bersalah. <!-- sambung halaman 38 --> sid6l6ezu0y8y6lxifhzps74qtrb97r 25108 25107 2026-10-07T10:51:51Z PeaceSeekers 18 25108 wikitext text/x-wiki {{incomplete translation}} {{translation header | title = Pendakwa Raya lwn LCH | author = Mahkamah Tinggi Shah Alam | section = | previous = | next = | language = en | original = | notes = }} {{C|'''DI MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM'''<br>'''DI NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA'''<br>{{Underline|'''KES JENAYAH NO. BA-45B-2-01/2026'''}}}} {{C|'''ANTARA'''}} {{C|'''PENDAKWA RAYA'''}} {{C|'''DAN'''}} {{C|'''LCH'''<br>'''(SEORANG KANAK-KANAK)'''}} {{C|{{underline|'''ASAS KEHAKIMAN'''}}}} '''A. {{underline|Pendahuluan}}''' [1] Kes ini melibatkan seorang kanak-kanak, LCH ("Kanak-Kanak"), yang disabitkan dengan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 [[Kanun Keseksaan]]. Sabitan berbunyi: :''"Bahawa kamu pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi, bertempat di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, dalam daerah Petaling Jaya, dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah membunuh YAP SHING XUEN (No. K/P: [xxx]), dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan [Akta 574].”'' [2] Kanak-Kanak itu berusia 14 tahun dan dua bulan pada masa material, dan dengan itu, dia jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#2.1|seksyen 2]] Akta Kanak-Kanak 2001 ("Akta Kanak-Kanak"). [3] Tiada penafian bahawa si mati, Yap Shing Xuen ("Si Mati"), mati disebabkan oleh luka tikaman daripada Kanak-Kanak itu. Kanak-Kanak itu tidak menafikan ''actus reus'' kesalahan. Kesnya berada dalam pembelaan berkanun di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan, yakni ketika masa material, oleh sebab tidak sempurna akal, dia tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang. [4] Dengan itu, persoalan di hadapan mahkamah di kesimpulan perbicaraan adalah bukan sama ada Kanak-Kanak menyebabkan kematian Si Mati. Memang benar. Isu utamanya adalah sama ada dia bertanggungjawab atas perbuatan itu berdasarkan keadaan mentalnya pada masa ia dilakukan. [5] Setelah mempertimbangkan penyeluruhan bukti yang dibawa oleh kedua-dua pihak, termasuk bukti Ahli Psikiatri Forensik Penasihat dan Pengarah Perubatan Hospital Bahagia Ulu Kinta lantikan mahkamah, Dr. Ian Lloyd Anthony ("DW2"), dan penghantaran peguam kedua-dua pihak, pihak mahkamah mendapati bahawa Kanak-Kanak telah menubuhkan pembelaan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan. [6] Dengan itu, pihak mahkamah melepaskan Kanak-Kanak daripada sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan atas dasar tidak sempurna akal. Menuruti [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#348.1|seksyen 348]] Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ"), pihak mahkamah mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan dalam jagaan selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta. '''B. {{underline|Latar Belakang}}''' [7] Pada pagi 14 Oktober 2025, ketika peperiksaan sedang berlangsung di Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Petaling Jaya, Selangor ("Sekolah"), Si Mati meninggalkan bilik darjahnya ke tandas perempuan di aras bawah Sekolah ("Tandas Perempuan"). Kanak-Kanak melihat Si Mati pergi ke Tandas Perempuan lalu mengikutinya ke sana. [8] Kanak-Kanak kemudiannya memasuki Tandas Perempuan semasa Si Mati berada di dalam. Dia menghampiri Si Mati sambil mengacu pisau lalu membawanya ke bilik no. 2 Tandas Perempuan ("Bilik 2"). Di dalam bilik itu, Kanak-Kanak mengunci pintu, bertanya kepada Si Mati sama ada dia ialah Yap Shing Xuen, dan menyatakan kesukaan dia terhadapnya. Si Mati menolak dan cuba keluar, dan Kanak-Kanak menolaknya ke belakang dan mula menikamnya. [9] Laporan bedah siasat bertarikh 22 Disember 2025 ("Laporan Bedah Siasat") yang disediakan oleh Dr. Koo Zhao Peng, Pengamal Perubatan di Jabatan Perubatan Forensik, [[:w:Pusat Perubatan Universiti Malaya|Pusat Perubatan Universiti Malaya]] ("PW1"), merekodkan jumlah luka tikaman dan potongan yang sangat banyak — dalam jumlah berjulat daripada 180 sehingga 200 — di pelbagai bahagian badan Si Mati. Si Mati maut di Bilik 2 akibat berbilang luka tikaman di leher dan dada. Tikaman dan kematian Si Mati di Bilik 2 akan dirujuk sebagai "Insiden". [10] Luka yang menyebabakan kematian Si Mati diterbitkan oleh Kanak-Kanak dengan menggunakan sebilah pisau berukuran kira-kira 30 cm dengan tertulis kata "Leatherneck SF" di bilahnya ("Pisau"). [11] Semasa Insiden, guru-guru Sekolah yang terdengar jeritan meminta tolong Si Mati memasuki Tandas Perempuan. Mohd Qauyyum Firdaus Juhar, Guru Disiplin Sekolah ("PW7") cuba memasuki Bilik 2 dengan menendang pintu bilik. [12] Kanak-Kanak muncul dari Bilik 2 sambil memegang Pisau lalu keluar dari Tandas Perempuan. Bajunya terkeluar dengan kesan darah. Dia kemudiannya berjalan ke tandas lelaki ketika dia ditemui oleh seorang rakan sekolah, TMTE ("PW8"). [13] Kanak-Kanak pergi ke kawasan dataran sekolah ("Dataran") sambil memegang Pisau. Selepas itu, dia meletakkan dua lagi bilah pisau, sebuah pemetik api dan telefon bimbitnya secara terbuka di Dataran. Dia kembali ke bilik darjahnya, mengambil botol airnya dan minum daripadanya dengan Pisau masih di tangannya. Ketika itu, Sekolah berada dalam suasana huru-hara dengan bunyian penggera, jeritan orang ramai dan para murid melindungi diri mereka di bilik darjah. [14] Semasa Kanak-Kanak lari ke aras 1 blok B Sekolah, abangnya LJH ("PW10") yang juga murid Sekolah itu menghampirinya. PW10 menenangkan Kanak-Kanak dan mengambil Pisau dari tangannya. Kanak-Kanak tidak menentang lalu ditahan dengan bantuan para guru. '''C. {{underline|Prosiding di Mahkamah Majistret}}''' [15] Pada 22 Oktober 2025, Kanak-Kanak dibawa menghadap Mahkamah Majistret, dan sabitan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca terhadapnya. [16] Mahkamah Majistret mengarahkan agar Kanak-Kanak ditahan bagi tujuan pemerhatian di Hospital Bahagia Ulu Kinta berdasarkan seksyen 342 KTJ. Kanak-Kanak dimasukkan ke hospital pada hari sama di mana dia kekal selama kira-kira tiga bulan di bawah jagaan dan pemerhatian DW2. [17] Pada akhir pemerhatian, DW2 menerbitkan sebuah laporan pemeriksaan psikiatri forensik bertarikh 15 Januari 2026 yang dihantar kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya ("Laporan Psikiatri"). [18] Dalam Laporan Psikiatri, DW2 mendapati bahawa Kanak-Kanak adalah mampu untuk melakukan rayuan dan menghadapi perbicaraan. '''D. {{underline|Prosiding di Mahkamah Tinggi}}''' '''''Prosiding sebelum perbicaraan''''' [19] Kes tersebut dihantar ke mahkamah ini, dan pada 12 Februari 2026, sabitan membunuh dibacakan kepada Kanak-Kanak. Kanak-Kanak mengaku tidak bersalah terhadap sabitan tersebut. [20] Seperti yang disebut di atas, Kanak-Kanak jatuh dalam takrifan "kanak-kanak" di bawah seksyen 2 Akta Kanak-Kanak. Di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.1|seksyen 11(1)]] Akta Kanak-Kanak, sabitan terhadap kanak-kanak biasanya akan diuruskan oleh Mahkamah Bagi Kanak-Kanak. Namun begitu, [[Akta Kanak-Kanak 2001#11.5|seksyen 11(5)]] Akta Kanak-Kanak melepaskan tanggungjawab kehakiman daripada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak bagi kesalahan dengan hukuman mati. Sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan ialah satu daripadanya. [21] Kesan peruntukan tersebut adalah tanpa mengira umur Kanak-Kanak, kesnya dibicarakan di Mahkamah Tinggi. Walau bagaimanapun, perubahan forum ini tidak membuang perlindungan Akta Kanak-Kanak daripada Kanak-Kanak itu. Sekatan tertentu seperti sekatan penerbitan identiti kanak-kanak di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#15.1|seksyen 15]], dan sekatan rakaman di bawah [[Akta Kanak-Kanak 2001#85.1|seksyen 85]] kekal terhadap Kanak-Kanak. Paling mustahak, [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.1|seksyen 97(1)]] Akta Kanak-Kanak memberi peruntukan bahawa tiada hukuman mati yang perlu diumumkan atau direkodkan terhadap orang tersabit yang merupakan kanak-kanak pada masa kesalahan. [[Akta Kanak-Kanak 2001#97.2|Seksyen 97(2)]] menggantikan hukuman itu dengan arahan penahanan atas perkenan Yang di-Pertuan Agong atau Raja/Yang di-Pertua Negeri di mana kesalahan dilakukan. [22] Sejak permulaan kes, semua pihak bersetuju bahawa oleh sebab sabitan dilakukan terhadap seorang kanak-kanak, dan saksi kanak-kanak telah dikenal pasti untuk memberi keterangan semasa perbicaraan, adanya keperluan supaya kes diteruskan dengan kadar segera. Di sini, pihak-pihak bersetuju dalam beberapa perkara berdasarkan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172A.4|seksyen 172A(4) dan (5)]], dan [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#172B.6|172B(6)]] KTJ, termasuk Fakta Dipersetujui, ditandatangani oleh semua pihak. Fakta Dipersetujui adalah seperti yang berikut: :''"1. Tarikh dan masa kejadian bagi kes ini adalah pada 14 Oktober 2025, antara jam lebih kurang 9:20 pagi hingga 9:35 pagi.'' :''2. Tempat kejadian bagi kes ini adalah di Bilik Tandas No. 2, Tandas Pelajar Perempuan, Aras Bawah, Sekolah Menengah Kebangsaan Bandar Utama Damansara (4), Bandar Utama, Daerah Petaling Jaya, Negeri Selangor Darul Ehsan.'' :''3. Identiti Si Mati yang dikatakan telah dibunuh ialah Yap Shing Xuen (No. K/P: [xxx]).'' :''4. Punca kematian Si Mati ialah Luka Tikaman Berbilang di Leher dan Dada. '' :''5. Punca kematian Si Mati adalah disebabkan oleh sebilah pisau.'' :''6. Semua barang yang dirampas dari Penama adalah dimiliki dan/atau dalam kawalan Penama.'' :''7. Semua laporan yang telah disediakan di bawah [[Terjemahan:Kanun Tatacara Jenayah#399.1|seksyen 399]] Kanun Tatacara Jenayah adalah teratur dan hasil laporan adalah sebagaimana yang dinyatakan.'' :''8. Bahawa dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai dokumen-dokumen yang dipersetujui adalah diakui dan diterima sebagai keterangan."'' [23] Perbicaraan bermula pada 3 Ogos 2026. Pihak pendakwaan memanggil 11 orang saksi, iaitu Ahli Patologi yang melaksanakan bedah siasat Si Mati, ibu Si Mati, para guru dan murid semasa waktu kejadian dan Pegawai Siasatan kes. Pihak pendakwaan menutup kesnya pada 11 Ogos 2026. '''''Dapatan mahkamah di akhir kes pihak pendakwaan''''' [24] Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah ini, selaras dengan seksyen 180 KTJ, perlu melakukan penilaian maksimum terhadap bukti yang diutarakan dan menentukan sama ada pihak pendakwaan telah menubuhkan kes ''prima facie'' terhadap pertuduhan. Persoalan pada tahap ini adalah sama ada bukti pihak pendakwaan, jika tidak dipertikai, boleh membawa kepada sabitan (lihat '''''Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301''''' dan '''''PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393'''''). [25] Menuruti perihal sebuah kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan mesti membuktikan: :a. Kematian Si Mati; :b. Bahawa kematian itu disebabkan oleh perbuatan Kanak-Kanak; dan :c. Perbuatan itu dilakukan dengan niat atau maklumat yang dikhususkan dalam salah satu syarat-syarat di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan. [26] Daripada Fakta Dipersetujui dan kedudukan Kanak-Kanak semasa perbicaraan, tiada pertikaian bahawa Si Mati ialah Yap Shing Xuen, bahawa sebab kematian ialah luka tikaman berbilang di leher dan dada, dan luka tersebut terbit disebabkan oleh Kanak-Kanak dengan Pisau. [27] Satu-satunya isu yang dipertikai ketika itu adalah sama ada perbuatan yang menyebabkan kematian Si Mati boleh dikira sebagai membunuh mengikut peruntukan seksyen 300 Kanun Keseksaan. Seksyen 300 memperuntukkan: :''"Kecuali dalam hal-hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, {{underline|'''mematikan orang dengan salah ialah membunuh orang—'''}}'' ::''(a) jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian;'' ::''(b) jika perbuatan itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang pensalah itu ketahui mungkin menyebabkan kematian orang yang dikenakan bencana itu;'' ::''(c) jika perbuatan itu dilakukan {{underline|'''dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh kepada seseorang,'''}} dan bencana tubuh yang dimaksud hendak dikenakan itu adalah {{underline|'''cukup, pada lazimnya, bagi menyebabkan kematian;'''}} atau'' ::''(d) jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian, dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian, atau bencana sebagaimana tersebut itu."'' ::(penekanan ditambah) [28] Pihak pendakwaan bergantung kepada seksyen 300(c) Kanun Keseksaan dengan menghujah bahawa Kanak-Kanak berniat menyebabkan kecederaan terhadap Si Mati, dan kecederaan itu mencukupi secara lazimnya untuk menyebabkan kematian. [29] Dalam mementukan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan niat sebagai mana di bawah seksyen 300(c), saya bertimbang, bersama perkara lain, bukti yang berikut: :a. Kanak-Kanak menyimpan satu buku nota hitam bertulis "Death Note" ("Buku Nota Death Note") dan sebuah jurnal di telefon bimbitnya ("Jurnal"), di mana dia berulang kali menceritakan tentang Si Mati. Buku Nota Death Note adalah daripada [[:w:Death Note|siri ''Death Note'']], sebuah siri manga dan anime yang terkenal dengan tema gotik gelapnya. Ia bercerita tentang seorang pelajar sekolah tinggi ([[:w:Light Yagami|''Light Yagami'' atau ''Kira'']]) yang menjumpai sebuah buku nota ajaib yang membunuh sesiapa yang namanya tertulis di dalamnya; :b. Kanak-Kanak telah membeli sejumlah tiga bilah pisau (termasuk Pisau yang digunakan untuk menikam Si Mati) secara dalam talian pada Julai dan Ogos 2025; dan :c. Pada hari Insiden: ::i. Kanak-Kanak membawa tiga bilah pisau tersebut ke Sekolah; ::ii. Kanak-Kanak mengikut Si Mati ke Tandas Perempuan sambil membawa tiga bilah pisau itu; ::iii. Kanak-Kanak memaksa Si Mati ke dalam Bilik 2, memasuki bilik itu sendiri, dan mengunci pintu bilik; ::iv. Di dalam Bilik 2, Kanak-Kanak menikam Si Mati berulang kali di dada, leher dan bahagian-bahagian lain badannya dengan Pisau; ::v. PW7 dan PW8 terlihat Kanak-Kanak memegang Pisau; dan ::vi. Kanak-Kanak meninggalkan Bilik 2 tanpa cuba membantunya. [30] Setelah mempertimbangkan bukti yang diutarakan pihak pendakwaan dan memberi penilaian maksimum yang diperlukan di bawah seksyen 180 KTJ, saya mendapati bahawa bukti — termasuk buki PW1 bahawa luka di leher dan dada adalah mencukupi secara lazim untuk menyebabkan kematian — bersama dengan Fakta Dipersetujui, telah menubuhkan satu kes ''prima facie'' berkenaan pertuduhan terhadap Kanak-Kanak di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. [31] Dengan itu, saya memanggil Kanak-Kanak untuk membela. [32] Saya juga merekodkan kedudukan oleh pihak pembelaan bahawa mereka tidak berniat untuk memakai seksyen 84 Kanun Keseksaan ketika itu, dan hanya akan bergantung kepada seksyen 84 jika pihak pembelaan diminta dipanggil. Pada pandangan saya, kedudukan ini adalah sah di sisi undang-undang kerana persoalan tidak sempurna akal dalam perundangan di bawah seksyen 84 bukan sesuatu yang perlu diselesaikan pada akhir kes pihak pendakwaan. Sebaliknya, menuruti seksyen 105 Akta Keterangan 1950 ("Akta Keterangan"), beban menubuhkan perihal tidak sempurna akal mesti dilaksanakan oleh pihak pembelaan ketika kes pembelaan (lihat '''''PP v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 1 MLJ 50''''', perenggan [67]). [33] Ketika Kanak-Kanak dipanggil untuk membela, mahkamah memberitahu dia tentang tiga pilihan yang tersedia padanya, yakni memberi bukti sumpah dari kandang saksi, memberi kenyataan tanpa sumpah atau tidak berkata apa-apa. Dia juga diberitahu bahawa jika dia kekal tidak berkata apa-apa, mahkamah akan berkeputusan untuk menyangkanya sebagai bersalah dan menuduhnya terhadap sabitannya. '''E. {{underline|Kes Pihak Pembelaan}}''' [34] Setelah dipanggil untuk membela, Kanak-Kanak berkeputusan untuk memberi kenyataan tanpa sumpah. Kenyataan tersebut dibuat pada 13 Ogos 2026, hari sama Kanak-Kanak dipanggil untuk membela. [35] Selepas itu, pihak pembelaan memanggil seorang saksi, DW2, Dr. Ian Lloyd Anthony, Ahli Psikiatri Forensik Penasihat lantikan mahkamah, dan penulis Laporan Psikiatri. Pihak pembelaan menutup kesnya pada 26 Ogos 2026. [36] Konsisten dengan kedudukan pada akhir kes pendakwaan, pihak pembelaan tidak mempertikai bahawa Si Mati maut akibat luka tikaman terhadapnya, dan Kanak-Kanak yang menyebabkan luka tersebut denga Pisau. [37] Dengan kedudukan ini, pihak pembelaan bergantung kepada seksyen 84 Kanun Keseksaan yang memperuntukkan bahawa perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal bukan sebuah kesalahan. Satu-satunya pembelaan yang diutarakan adalah semasa waktu perbuatan itu, Kanak-Kanak itu, dengan sebab tidak sempurna akal, tidak berupaya mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang, berdasarkan erti seksyen 84 Kanun Keseksaan. '''F. {{underline|Kerangka Undang-Undang}}''' [38] Seksyen 84 Kanun Keseksaan memperuntukkan: :''"Tidaklah menjadi kesalahan apa-apa jua yang dilakukan oleh seseorang yang, pada masa melakukannya, oleh sebab akalnya tidak sempurna, tidak berupaya mengetahui keadaan perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang."'' [39] Berdasarkan penulisan seksyen 84, unsur-unsur seksyen tersebut adalah seperti yang berikut: :a. Perihal tidak sempurna akal tertuduh; dan :b. Ketidakupayaan tertuduh untuk mengetahui, pada masa perbuatan itu dilakukan, sama ada: ::i. Keadaan perbuatan yang dilakukannya; atau ::ii. Perbuatan itu salah atau berlawanan dengan undang-undang. [40] Di samping itu, seksyen 105 Akta Keterangan 1950 menyatakan: :''"Apabila seseorang dituduh atas apa-apa kesalahan, beban membuktikan kewujudan hal keadaan yang menjadikan kes itu termasuk dalam mana-mana kecualian am Kanun Keseksaan, atau dalam mana-mana kecualian khas atau proviso yang terkandung dalam mana-mana bahagian lain Kanun yang sama, atau dalam mana-mana undang-undang yang mentakrifkan kesalahan itu, terletak padanya, dan mahkamah hendaklah menganggapkan hal keadaan itu sebagai tidak ada."'' {{C|''ILUSTRASI''}} ::''(a) A yang dituduh melakukan pembunuhan mengatakan bahawa oleh sebab akalnya tidak sempurna dia telah tidak mengetahui sifat perbuatannya itu.'' ::''Beban membuktikan terletak pada A.'' [41] Sewajarnya, beban membuktikan wujudnya perihal yang membawa kes dalam seksyen 84 Kanun Keseksaan tergantung kepada Kanak-Kanak. [42] Standard bukti ialah keseimbangan kebarangkalian seperti yang didukung oleh Mahkamah Persekutuan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (''supra''): :''"[42] Bagi tertuduh, untuk berjaya dalam pembelaan berkenaan sifat tidak sempurna akal, tertuduh mesti menubuhkan, biasanya melalui penilaian psikiatri atau psikologi, bahawa dia tidak berada dalam kawalan warasnya ketika melakukan kesalahan. Pembelaan ini terpaut pada s. 84 Kanun Keseksaan yang menggariskan keadaan di mana tertuduh boleh disifatkan dalam perundangan sebagai tidak sempurna akal'' :''[43] Beban pembuktian bagi perihal tidak sempurna akal dalam aspek perubatan dan perundangan juga berbeza. {{underline|'''Dalam perihal tidak sempurna akal perundangan, tanggungjawab adalah pada tertuduh untuk membuktikan keadaan mentalnya semasa kesalahan dilakukan berdasarkan s. 105 Akta Keterangan 1950.'''}} Beban ini, walaupun ketara, tidak seberat tanggungjawab pihak pendakwaan untuk membuktikan kebersalahan tertuduh. {{underline|'''Ia tertakluk kepada keseimbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk memberi keraguan munasabah dalam kes pendakwaan'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [43] Standard ini ditetapkan dalam '''''Goh Yoke v PP [1970] 1 MLJ 63''''', di mana Mahkamah Persekutuan mendukung, dengan mengguna pakai '''''Sodeman v R [1936] 2 All ER 1138''''' dan formulasi '''''Chia Chan Bah v The King [1938] 1 MLJ 147''''', bahawa cukup sekiranya tertuduh menerbitkan dalam minda tribunal fakta suatu perasaan bahawa dia tidak sempurna akal, sungguhpun kesangsian saki-baki masih ada. [44] Ia juga relevan bahawa bukti tertuduh tidak sempurna akal boleh dilepaskan berdasarkan kekuatan pembuktian pihak pendakwaan sendiri sebanyak mana pembuktian pihak pembelaan (lihat '''''John a/k Nyumbel v PP [2007] 7 MLJ 206''''', perenggan [28]). [45] Struktur persoalan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan ditetapkan dalam '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), di mana Mahkamah Persekutuan mendukung: :''"[46] Maka, ketika pembelaan tidak sempurna akal dibawa, ada proses dua tahap sebelum pembelaan tidak sempurna akal tersedia kepada tertuduh. {{underline|'''Pertama, satu dapatan mesti wujud bahawa tertuduh tidak sempurna akal daripada segi perubatan ketika dia melakukan kesalahan yang didakwa. Ini adalah berdasarkan penilaian perubatan'''}} seperti yang dihuraikan dalam perenggan terdahulu penghakiman ini dan dipertanggungjawabkan terhadap pakar perubatan untuk menentukannya. Ini belum kukuh untuk mengesahkan bahawa tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan. {{underline|'''Untuk mementukan sama ada tertuduh tidak sempurna akal secara perundangan, tahap kedua perlu diteruskan, iaitu sama ada tertuduh, oleh sebab keadaan psikiatrinya, hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap bahawa dia tidak mengetahui keadaan perbuatannya atau bahawa perbuatannya salah atau berlawanan dengan undang-undang.'''}} Tahap ini dipertanggungjawabkan terhadap mahkamah untuk menentukan berdasarkan bukti yang diutarakan semasa perbicaraan …"'' :(penekanan ditambah) [46] Menuruti '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''' (supra), proses dua tahap yang perlu dilakukan mahkamah ini dalam menentukan sama ada kes semasa jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut: :a. Pertama, mahkamah mesti melakukan dapatan berdasarkan bukti perubatan pakar (yakni Laporan Psikiatri dan testimoni DW2) bahawa Kanak-Kanak tidak sempurna akal secara perubatan semasa Insiden; dan :b. Kedua, mahkamah mesti melakukan dapatan bahawa, oleh sebab keadaan itu, Kanak-Kanak hilang keupayaan kognitif sehingga satu tahap yang diperlukan seksyen 84 Kanun Keseksaan. Penentuan dapatan ini ialah tanggungjawab mahkamah semata-mata, dan bukan bagi pakar perubatan. '''G. {{underline|Tahap Pertama: Tidak Sempurna Akal Perubatan}}''' '''''Status Laporan Psikiatri''''' [47] Tahap pertama dalam proses dua tahap untuk menentukan sama ada satu-satu kes jatuh di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan memerlukan mahkamah untuk menilai sama ada Kanak-Kanak bersifat tidak sempurna akal secara perubatan ketika waktu Insiden. Untuk mencapai dapatan dalam isu ini, bukti utama yang digantung ialah Laporan Psikiatri dan testimoni lisan DW2. [48] Saya berhenti untuk menekankan bahawa satu-satunya bukti psikiatri sebelum mahkamah ini ialah DW2. Menjadi satu keperluan agar DW2 tidak berbincang dengan kedua-dua belah pihak, tetapi dilantik di bawah seksyen 342 KTJ selepas cadangan daripada Mahkamah Majistret. Laporan Psikiatri yan diterbitkannya diserahkan kepada Mahkamah Majistret dan disalin kepada Timbalan Pendakwa Raya. Berkenaan hal ini, bukti DW2 datang daripada seorang Ahli Psikiatri Forensik lantikan mahkamah yang berkecuali, dan bukan seorang saksi yang dipegang oleh pihak pendakwaan untuk membawa satu hujah yang ditetapkan awal. [49] Sungguhpun begitu, saya mengambil maklum akan prinsip yang sudah kukuh bahawa mahkamah tidak terikat untuk menerima bukti pakar yang tidak tercabar semata-mata kerana ia tidak tercabar (lihat '''''Mohd Rozani bin Yahaya''''', perenggan [55]). Tambahan pula, dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2005] 2 CLJ 826''''', Mahkamah Persekutuan merujuk kepada '''''Sek Kim Wah v PP [1988] 1 MLJ 348''''' dan mendukung dapatan hakim perbicaraan (yang juga disetujui Mahkamah Rayuan) yang menerima bukti perubatan tidak tercabar daripada ahli psikiatri bahawa tertuduh tidak sempurna akal. [50] Mahkamah dalam '''''Sek Kim Wah''''' (supra) mendukung yang berikut: :''"… Maka, keputusan berkenaan tidak normal akal ialah semata-mata mencari fakta yang mesti berasaskan daripada semua bukti yang sudah pastinya termasuk pendapat perubatan. {{underline|'''Sungguhpun pendapat perubatan itu tidak tercabar, para hakim perbicaraan memiliki hak sepenuhnya untuk menolak atau berbeza pendapat sesama pihak perubatan jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian'''}} …"'' :(penekanan ditambah) [51] Ia menghuraikan bahawa seorang hakim perbicaraan boleh menolak atau berbeza pendapat daripada pendapat perubatan yang tidak tercabar, tetapi hanya ''"jika ada fakta lain yang membenarkan mereka berbuat demikian"''. [52] Satu prinsip lanjut dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam '''''PP v Muhamad Suhaimi Abdul Aziz [2003] MLJU 850''''': :''"Sebagai kesimpulan perlu dalam memberi pendapatnya, pakar perlu memberi sebabnya. {{underline|'''Sebuah kenyataan pendapat pakar semata mungkin tidak mencukupi.'''}}"'' :(penekanan ditambah) [53] Berpandu kepada kes-kes di atas, sebelum menerima Laporan Psikiatri dan dapatannya, saya pertimbangkan tidak persoalan: :a. Sama ada Laporan Psikiatri merupakan kenyataan pendapat semata; :b. Sama ada Laporan Psikiatri dicabar oleh pihak pendakwaan; dan :c. Jika Laporan Psikiatri tidak tercabar, sama ada terdapat fakta lain yang membolehkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripad laporan itu. [54] Berkenaan persoalan pertama, saya pertimbangkan penilaian DW2 terhadap Kanak-Kanak yang disimpulkan dalam Laporan Psikiatri. Penilaian itu melibatkan pemerhatian pesakit secara berterusan selama kira-kira tiga bulan dengan pemeriksaan psikiatri bersiri dilakukan sepanjang tempoh tersebut. Penilaian itu juga disemak saling bersama dengan pelbagai sumber bebas: kertas pendakwaan; pemerhatian oleh kakitangan jururawat; tiga temu duga berbeza dengan ibu bapa Kanak-Kanak; satu temu duga degan adik-beradiknya; lawatan ke sekolah dan temu duga dengan guru-gurunya; pemeriksaan psikologi formal; sebuah laporan elektroensefalogram ("EEG"); sebuah imbasan tomografi komputer ("CT") otak; laporan sekolah primer dan sekunder; sebuah laporan perubatan dari Pusat Perubatan Universiti Malaya; rekod kaunseling dari sekolah dan kaunseling swasta sebelum Insiden; Jurnal; Laporan Bedah Siasat; dan gambar dua bilah pisau yang dibeli Kanak-Kanak. Laporan Psikiatri meliputi 110 perenggan dan 27 halaman, dan menetapkan setahap mana pertimbangan di mana DW2 mencapai keputusannya. [55] Berdasarkan pertibangan di atas, saya berpendapat bahawa Laporan Psikiatir bukan sebuah kenyataan pendapat semata. [56] Persoalan kedua adalah berkenaan kedudukan yang diambil oleh pihak pendakwaan terhadap Laporan Psikiatri dan bukti DW2. Ada sebuah peraturan kebiasaan di mana ketika satu bahan material dalam keterangan saksi tidak disemak saling dan tiada keterangan bertentangan dipanggil, keterangan itu diterima secara umum (lihat '''''Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212''''' di halaman 213D). Prinsip ini diguna pakai dalam '''''Muhamad Suhaimi''''' (supra) terhadap bukti psikiatri, dengan Mahkamah Persekutuan merujuknya dengan penerimaan (di halaman 831h) dapatan hakim perbicaraan berikut: :''"… Namun begitu, tertuduh tidak disemak saling di bahagian keterangan ini yang menjadi asas pembelaannya. Ia merupakan sebuah peraturan lazim bahawa {{underline|'''kegagalan menyemak saling seorang saksi berkenaan bahagian penting keterangannya akan membawa kepada penerimaan testimoni saksi'''}} (lihat '''Wong Swee Chin v. PP [1981] 1 MLJ 20'''). Keadaan mental tertuduh seperti yang diterangkannya dengan itu perlu dikira sebagai diterima oleh pihak pendakwaan …"'' :(penekanan ditambah) [57] Dalam kes ini, tidak dipertikai bahawa DW2 disemak saling oleh pihak pendakwaan. Akan tetapi, persoalan utama tentang sama ada Kanak-Kanak mengetahui kaedah perbuatan itu atau bahawa apa yang dilakukannya itu sama ada salah atau berlawanan dengan undang-undang hanya diletakkan terhadap DW2 tanpa menguji asas pendapatnya atau dibawa terhadapnya satu hujah berlawanan. Maka, pendapat DW2 tidak tercabar. Tambahan pula, pentauliahan DW2, diagnosis skizofrenia Kanak-Kanak, dan ketiadaan faktor organik atau toksik terhadap kesakitan Kanak-Kanak, tidak dibawa sebagai isu terhadap DW2. [58] Ketika sebuah pendapat pakar seperti Laporan Psikiatri dipertikai, langkah yang sewajarnya ialah pihak lawan perlu memanggil sebuah pendapat pakar untuk mencabarnya. Semakan saling DW2, pada pandangan saya, tidak membawa kepada pencabaran yang mencukupi. Ia juga relevan bahawa pihak pendakwaan telah diberikan Laporan Psikiatri sejak Januari 2026, dan sudah ada peluang mencukupi untuk memperoleh dan mengutarakan bukti psikiatri untuk mencabar. Namun, tiada pakar sebegitu dipanggil. [59] Ketiadaan bukti pencabaran tidak boleh dikatakan terhasil daripada ketiadaan peluang terhadap pihak pendakwaan. Ia merupakan sebuah keputusan berdasarkan perlakuan kes mereka, dan oleh itu, akibat keputusan tersebut perlu ditanggung pihak pendakwaan. [60] Maka, saya mendapati bahawa Laporan Psikiatri tidak dicabar oleh pihak pendakwaan. [61] Setelah mendapati Laporan Psikiatri kekal tidak tercabar, saya kemudiannya pertimbangkan persoalan ketiga, yakni sama ada terdapat fakta lain yang boleh membenarkan mahkamah untuk menolak atau berbeza pendapat daripada laporan itu. [62] Berkenaan persoalan ketiga, saya mendapati tiada fakta berlawanan yang wujud. Keterangan di hadapan mahkamah — latar belakang Kanak-Kanak, latar belakang dan sejarah keluarganya, rekod sekolah, Jurnal, tingkah lakunya sebelum, semasa dan selepas Insiden, dan eksibit fizikal (yang akan disemak secara mendalam) — adalah konsisten dan tidak melawan dengan pendapat psikiatri DW2. Maka, saya akan pergi ke keterangan itu di bawah. '''''Dapatan Laporan Psikiatri''''' [63] Oleh sebab-sebab di atas, saya menerima dapatan DW2 yang secara amnya tidak tercabar seperti yang ditulis dalam Laporan Psikiatri, dan mempertimbangkan kronologi keadaan Kanak-Kanak yang berikut seperti mana di dalam laporan itu: :a. Kanak-Kanak merupakan anak bongsu dalam tiga adik-beradik dan lahir dalam keluarga dengan keadaan kewangan stabil. Perkembangan bayi dan awal kanak-kanaknya adalah biasa, dan tiada tingkah laku abnormal yang berterusan. :b. Kanak-Kanak memiliki kecenderungan genetik terhadap penyakit mental di belah bapa keluarga Kanak-Kanak. Saudara perempuan sebelah bapanya yang meninggal dunia pada 1983 menghadapi kecelaruan mental dan diberi rawatan pada 1982. Datuk saudara sebelah bapanya juga menghadapi kecelaruan mental dan memiliki dua anak lelaki yang juga bercelaru. Kakak Kanak-Kanak sedang menerima rawatan daripada seorang ahli psikiatri kerana kemurungan. :c. Kanak-Kanak terdedah terhadap Internet sejak muda dan mula bermain permainan video sejak umur tujuh tahun, dan lama-kelamaan cenderung terhadap judul-judul seperti [[:w:Brawl Stars|''Brawl Star'']], [[:w:PUBG: Battlegrounds|''PUBG: Battlegrounds'']], [[:w:Valorant|''Valorant'']] dan [[:w:Grand Theft Auto|''GTA'']]. Apa yang bermula sebagai riadah dengan abang dan rakan sekolah menjadi tingkah laku menyendiri yang disokong oleh pembelian dalam aplikasi yang didanai berian wang oleh ibunya menerusi e-dompetnya. Dia menghabiskan sebanyak-banyaknya 10 jam sehari bermain, lazimnya melepasi tengah malam, dengan ibu bapa sedar akan darjat keasyikannya. Laporan itu menekankan bahawa judul-judul itu memiliki unsur keganasan, penyeksaan, bahasa kasar dan konten seksual, dan penglibatan dengannya membawa satu risiko pendedahan bawaan terhadap tingkah laku dalam talian yang toksik, termasuk amarah, buli, dan interaksi negatif dengan pemain tidak dikenali. :d. Satu pendedahan selari dan setara pentingnya datang daripada manga dan anime. Kanak-Kanak membaca [[:w:Jujutsu Kaisen|''Jujutsu Kaisen'']] dan menonton ''Death Note'' serta [[:w:Oshi no Ko|''Oshi no Ko'']], kadang-kadang sehingga 10 jam sehari tanpa henti. Watak kegemarannya, Mahito dalam ''Jujutsu Kaisen'', dihuraikan dalam laporan sebagai roh terkutuk yang lahir daripada kebencian dan ketakutan manusia yang ingin menghapuskan umat manusia. ''Oshi no Ko'' dihuraikan sebagai drama remaja gelap dengan konten melibatkan keganasan, pembunuhan, mengintai, seks, buli dan bunuh diri. ''Death Note'' ialah sebuah kerja gotik berasaskan membunuh dengan hanya menulis nama, dan laporan menyatakan bahawa ia telah diharamkan atau disekat di China dan Rusia kerana konten keganasan yang ketara, tema-tema gelap dan potensi untuk memberi pengaruh negatif terhadap penonton muda. :e. Dari sekitar tahun 2020 pada umur sembilan tahun dan selari dengan [[:w:Perintah Kawalan Pergerakan Malaysia 2020-2021|tempoh kawalan pergerakan COVID-19]], keluarga Kanak-Kanak (dan kemudiannya para gurunya) mendapati satu perubahan berkala. Dia menjadi menyendiri, mengasingkan diri di dalam biliknya dan menolak untuk berkomunikasi dengan keluarganya. :f. Kanak-Kanak kemudian menerbitkan satu keyakinan berterusan bahawa dia tidak menarik secara fizikal. Dia percaya bahawa murid-murid lain di sekolahnya gelak dan mengata terhadapnya — di mana laporan merujuknya sebagai delusi perujukan. Kanak-Kanak kemudian memakai pelitup muka sepanjang masa, termasuk lama selepas keperluan kesihatan awam telah berakhir. Keinginannya untuk terus berpelitup muka mencapai satu tahap di mana dia enggan menanggalkannya walaupun ketika makan minum di sekolah sehingga dia dikenali di sekolah sebagai "budak berpelitup muka". Di luar rumah, dia menjadi sangat sangsi dan percaya bahawa orang ramai sedang memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid. :g. Kepercayaan delusi yang sama juga didapati menerangkan kelewatannya ke sekolah secara kronik. Setiap pagi selepas tiba di sekolah, Kanak-Kanak akan kekal duduk di dalam kereta dengan ibunya selama 20 hingga 30 minit lagi selepas abangnya telah masuk. Dia juga mahukan kereta diletak jauh dari pintu masuk Sekolah, dan akan mengimbas persekitarannya agar selamat sebelum keluar. Dia mengelak daripada menghadiri perhimpunan Isnin dengan menyorok di tandas lelaki, dan kadang-kadang kekal di dalam bilik tandas sehingga dua jam sebelum kembali ke kelas. Laporan merujuk tingkah laku itu sebagai delusi paranoid dan khianat. :h. Di kelas, Kanak-Kanak diperhatikan telah tidur sepanjang pembelajaran atau termenung kosong. Semasa rehat, dia mungkin merayau bersendirian atau menyorok di tandas atau ruang kecil di sebelah koperasi Sekolah untuk mengelak daripada diperhatikan. :i. Laporan Psikiatri mengenal pasti satu perkembangan lanjut gejala psikotiknya pada 2023. Dia menjadi sangsi bahawa kamera CCTV telah dipasang secara rahsia di rumahnya, dengan keterangan suatu perasaan dilihat oleh "mata" mekanik pemasang CCTV itu yang dipercayai sebagai seorang miang yang memerhatinya secara sulit. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid yang dikuatkan lagi dengan persepsinya berkenaan suatu cahaya merah di dalam biliknya, dan direkodkan sebagai satu khayalan visual. Dia mula percaya bahawa ibu bapanya telah memasang kamera sulit di bilik dan tandanya, dan yakin bahawa dia sedang diintip. Menjelang awal 2025, kepercayaan ini diluaskan lagi ke persekitaran sekolah. Kanak-Kanak percaya bahawa pengawal keselamatan sekolah memerhatinya secara sulit melalui CCTV dari pos pengawal dan beberapa guru juga melakukannya. Dia percaya bahawa kamera-kamera sedang memerhatikannya sungguhpun sedang meyorok di tandas sekolah. Kepercayaan sama merambat ke persekitaran awam seperti pusat beli-belah, di mana dia percaya wujudnya kamera yang dipasang khususnya untuk memerhatinya. Laporan merujuknya sebagai delusi paranoid dan delusi perujukan. :j. Kanak-Kanak juga mula membentuk minat terhadap penembak sekolah dan pembunuh bersiri, terutamanya pelaku [[:w:Pembunuhan beramai-ramai di Sekolah Tinggi Columbine|penembakan Sekolah Tinggi Columbine]] pada 1999, [[:w:Eric Harris dan Dylan Klebold|Eric Harris dan Dylan Klebold]]. Kanak-Kanak cenderung terhadap mereka dengan asas bahawa mereka, seperti dia, telah dibuli, terasing secara sosial, dan dipandu keinginan untuk diberi pengiktirafan. Dia kemudiannya membaca tentang pelaku-pelaku serupa secara mendalam, termasuk [[:w:Seung-Hui Cho|Seung Hui Cho]], [[:w:Adam Lanza|Adam Lanza]], [[:w:Salvador Ramos|Salvador Ramos]], [[:w:Seito Sakakibara|Seito Sakakibara]] dan [[:w:Tatsuya Ichihashi|Tatsuya Ichihashi]]. Dia menggelar mereka sebagai tokoh pujaannya, dan menulis nama mereka di Buku Nota Death Note. :k. Dari sekitar Ogos 2024, Kanak-Kanak mula tertarik dengan Si Mati. Dia mula memerhati dan mengekorinya secara fizikal di sekolah, dan secara berasingan mencipta akaun media sosial untuk mengikutinya dalam talian. Sepanjang tahun berikutnya, ketertarikan ini berkembang. Pertama, dia yakin bahawa Si Mati membalas perasaannya dan berasa cinta terhadapnya - satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi erotomania. Kemudian, selepas menonton video dalam talian berkenaan jenayah Tatsuya Ichihashi yang [[:w:Pembunuhan Lindsay Hawker|merogol dan membunuh]] seorang guru British, Lindsay Ann Hawker pada 2007, ketertarikannya terhadap Si Mati berubah menjadi cemburu, amarah dan kebencian, dan keinginan untuk membunuhnya. :l. Dari Mac 2025, Kanak-Kanak mula mengalami khayalan pendengaran dalam bentuk suara yang dikatanya datang daripada Dylan Klebold yang bercakap kepadanya dalam bahasa Mandarin, di mana dia dikatakan menyuruhnya untuk membunuh Si Mati. Laporan merujuknya sebagai khayalan pendengaran suruhan. Dia juga mula, dari sekitar tempoh ini, cenderung terhadap watak ''Light Yagami'' atau ''Kira'', penjaga ala dewa dari ''Death Note''. Kanak-Kanak mula percaya bahawa dia sendiri telah menjadi figura ala dewa yang berhak menyingkirkan sesiapa yang difikirnya tidak layak, satu keadaan yang dirujuk laporan sebagai delusi lampauan. Pada sekitar masa ini, Kanak-Kanak membeli Buku Nota Death Note, di mana dia menulis empat nama rakan sekolah, termasuk Si Mati. :m. Pada Julai dan Ogos 2025, Kanak-Kanak membeli tiga bilah pisau tempur (termasuk Pisau) dari sebuah kedai dalam talian. Dia menulis nama Seung Hui Cho dan Salvador Ramos di dua pisau yang lebih kecil. Dia juga membeli pakaian berdasarkan yang dipakai pelaku penembakan Sekolah Tinggi Columbine (sehelai kemeja T hitam dengan perkataan "WRATH" ("amarah") dan sehelai kemeja T putih dengan perkataan "NATURAL SELECTION" ("pemilihan semula jadi")), bersama dengan sehelai jaket adang angin, sepasang sarung tangan hitam dan sebuah pemetik api. Kira-kira dua minggu sebelum Insiden, Kanak-Kanak membawa Pisau yang lebih besar, tergantung dari leher di sebalik bajurnya, dan dua bilah pisau kecil di poket seluarnya, setiap hari ke sekolah. :n. Kanak-Kanak ditemukan dengan kaunseling sekolah selepas laporan berulang berkenaan kehadiran lewat ke sekolah, tidur dalam kelas dan memiliki rambut panjang. Pihak kaunseling membawanya ke terapi peribadi. Kanak-Kanak menghadiri empat sesi, di mana tiada yang berkesan kerana dia kekal melindungi diri, tidak berminat dan sangsi sepanjang sesi, dan menyorok mukanya di sebalik kemeja T atau tapak tangan. Sebelum sesi kedua pada 1 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang ibunya dengan menolaknya sehingga jatuh dan mengenai mukanya. Ini berlaku ketika ibunya cuba menyemak beg sekolahnya setelah perasan dia memakai dua lapisan pakaian ke sekolah dan membawa pakaian tambahan serta topi di dalam begnya. Kanak-Kanak juga marah kerana dipaksa menghadiri terapi. :o. Pada 3 Oktober 2025, Kanak-Kanak menyerang dua orang rakan sekelasnya di Sekolah kerana percaya mereka bersubahat untuk membahayakannya. Laporan merekodkan ini sebagai delusi khianat. Kanak-Kanak kemudiannya digantung Sekolah selama seminggu. Semasa seminggu itu di rumah, dia menerbitkan sebuah rancangan — ketika itu dijadualkan pada 20 April 2027, tarikh ulang tahun penembakan Sekolah Tinggi Columbine — untuk menyerang Sekolah. Dia takut bahawa dia mungkin dibuang sekolah lalu hilang peluang untuk melakukan serangan itu. Siasatan mendapati tiada asas objektif terhadap ketakutan ini. :p. Pada 14 Oktober 2025, disenjatai pisau, Kanak-Kanak memasuki Tandas Perempuan, menanggalkan pelitup mukanya dan berhadapan dengan Si Mati sambil mengacu pisau sebelum menikamnya berulang kali dengan Pisau, dan hanya berhenti selepas dilampaui bau darah. Dia kemudian meninggalkan Tandas Perempuan dan pergi ke Dataran, di mana dia membuang senjatanya kecuali Pisau. Dia kemudiannya dinyahsenjatakan oleh abangnya, PW10. Sepanjang itu, dia menyatakan dirinya mendengar suatu suara khayalan suruhan yang mengarahkan perbuatannya, dan suatu perasaan disosiasi di mana dia merasakan Si Mati sebagai tidak berdaya dan tidak dapat berlawan. Dia menyatakan kembali dirinya berasa gagah dan tidak terkalahkan selepas itu, dan berpuas hati dengan huru-hara yang berlaku. [64] Secara keseluruhan, saya menerima bahawa kronologi ini mencerminkan satu penyakit psikotik yang serius dan berlanjutan yang telah berkembang dan menjadi semakin teruk selama beberapa tahun. Keetika masa Insiden, Kanak-Kanak berada di dalam psikosis aktif, ditandai delusi yang diarahkan terhadap Si Mati dan suatu suara khayalan suruhan yang mengarahnya untuk membunuhnya. [65] Semasa perbicaraan, ada satu persoalan terhadap kemungkinan bahawa gejala Kanak-Kanak telah dipalsukan. Kemungkinan ini ditolak DW2 yang menerangkan bahawa penipuan atau pemalsuan telah dipertimbangkan secara berkala semasa penilaian psikiatri, dan melalui sebab ini, beberapa sesi temu duga bersiri berulang kali dilakukan dan pemerhatian pihak ketiga diterima untuk mengesahkan darjat dan keabsahan gejala yang diterangkan. DW2 juga menekankan bahawa delusi, berbanding dengan khayalan, adalah hampir mustahil untuk ditipu. Dalam kes semasa, dia berpendapat bahawa kekompleksan keterangan dan sistem delusi dalam Kanak-Kanak hampir tidak pernah boleh ditipu atau dipalsukan. [66] DW2 secara khususnya menekankan dua fakta. [67] Fakta pertama ialah kewujudan Jurnal yang direkodkan Kanak-Kanak sejak 2025, di mana direkodnya fikiran aneh dan psikotik dalam mindanya. Jurnal yang ditulis dalam bahasa Mandarin mengandungi tulisan berkenaan gejala Kanak-Kanak sejurus sebelum Insiden. Beberapa tulisan dibuat semula di bawah (selepas diterjemahkan ke Bahasa Malaysia) buat pemahaman gejala Kanak-Kanak yang lebih baik: :''a. "[xxx], yang selalu membuli saya, mesti mati. [xxx] dan [xxx] mungkin akan mati, tetapi perlu tengok keadaan saya akan bunuh mereka jika saya berdekat dengan mereka.'' :''Saya harap sekurang-kurangnya lapan orang mati dalam perkara ini.'' :''Apabila polis bertanya kepada orang-orang tersebut sama ada mereka membuli saya, mereka semua akan membuat alasan, memperkecilkan tindakan mereka, mengubah apa yang sebenarnya berlaku, dan kemudian membuatnya kelihatan seperti saya yang salah. Saya tahu apa yang akan dilakukan oleh orang-orang bodoh ini kerana saya sentiasa memerhatikan semua orang."'' :b. ''"Yap Shing Xuen'' :''[xxx]'' :''[xxx]'' :''[xxx]'' :''Terlalu ramai orang dalam kelas ini yang telah menyinggung perasaan saya. Jika seseorang itu benar-benar perlu saya bunuh, ia adalah [xxx]; yang lain terpulang kepada saya."'' :c. ''"Saya dah cakap saya tak nak jumpa ahli terapi dan saya langsung tak nak pergi, tapi mereka paksa saya. Buat rawatan untuk apa ni? Ia cuma topeng muka. Ahli terapi tu orang yang langsung tak dikenali; saya langsung tak percayakan dia tetapi awak harap saya nak percayakan perasaan saya padanya? Ia macam satu prosedur sahaja. Saya betul-betul nak ambil senapang patah dan letupkan kepala bodoh awak tu."'' :d. ''"Hari ini boleh dikatakan antara hari yang paling sunyi dan menyakitkan. Pada lewat malam hingga awal pagi, bilik terasa sangat sejuk. Saya tidak tahu apa yang perlu dibuat, dan saya juga tiada kehidupan sosial. Bilik ini kecil dan lembap. Saya tidak tahu bagaimana hendak menggambarkan perasaan ini. Aku asyik melihat gambar Xingxuan."'' :e. ''"Tiada siapa yang membantu dyaln eric, mereka hanya membiarkan mereka hidup dan mati sendiri. Kamu semua ini sampah, mempunyai segala sumber, kemudian beranggapan kami yang tidak mampu bangkit ini hanya tahu berkata: "jadi lebih peramah", "buat lebih ramai kawan", "tak payah peduli pandangan orang lain", "jadi diri sendiri" — semua ini cuma omong kosong. Apabila kamu melalui kegagalan, berapa banyak sumber yang kamu ada, berapa ramai orang yang membantu kamu untuk bangkit semula? Orang yang hidup dalam persekitaran yang baik memang lebih mudah untuk berdiri semula. Dan aku pula? Tiada siapa yang memahami aku. Mereka hanya melihat luaran sepintas lalu, kemudian berkata omong kosong itu, menggunakan pengalaman bodoh mereka untuk disamakan dengan aku. Pernahkah kamu mengalami penderitaan aku? Kesakitan aku bukan sekadar bergaduh dengan kawan atau keputusan peperiksaan yang teruk. Kesakitan aku adalah penderitaan yang kamu langsung tidak mampu fahami — penderitaan dalaman yang mendalam, hanya dipenuhi kekosongan dan kesunyian yang tidak berpenghujung. Setiap hari aku terfikir untuk mati. Aku langsung tidak dapat mencari makna untuk terus hidup. Berdiri di hadapan cermin dengan kegelisahan yang tidak berkesudahan. Kerana rupa paras ini, berapa banyak yang telah aku kehilangan. Aku boleh katakan segala punca semuanya datang daripada rupa aku sendiri. Aku mahu memasukkan wajah aku ke dalam mesin pengisar daging. Semuanya kerana sekolah dan masyarakat. Kamulah yang memaksa aku menjadi seperti ini. Kamu memperlakukan aku seperti produk buatan kilang — perlu memenuhi piawaian kualiti, hanya yang cantik boleh "dihantar", jika tidak, terus dimusnahkan dan dibuang."'' :f. ''"Soda, aku ialah Kira'' :''Akulah keadilan'' :''Harapan seluruh umat manusia'' :''Aku akan menjadi Tuhan bagi dunia Baharu"'' :(Mahkamah difahamkan ini merujuk kepada anime Jepun, ''Death Note''.) :''Akulah yang menjadikan dunia ini lebih menarik'' :''Akulah yang menimbulkan ketakutan dalam kalangan manusia'' :''Aku yang sekarang'' :''Hanyalah seorang remaja berusia 14 tahun'' :''Bagaimana, wahai NPC masyarakat sekolah?'' :''Sepenuhnya aku yang menang! Betul!'' :''Akulah dia!'' :''Menang!'' :(Mahkamah difahamkan bahawa dalam konteks permainan digital, "NPC" atau "[[:w:Watak bukan pemain|watak bukan pemain]]" ("''non-player character''") ialah suatu entiti automatik dan diprogram awal yang dikawal sepenuhnya oleh perisian permainan berbanding pengurusan manusiawi. Suatu NPC tidak memiliki autonomi, kewarasan atau nilai kendiri yang tersendiri. DW2 memberi keterangan bahawa apabila Kanak-Kanak merujuk kepada seseorang sebagai NPC, dia menerangkan mereka seolah-olah seperti bahan permainan dan makhluk bawahan yang tidak manusiawi berbanding bukan manusia sebenar.) :''Yang salah bukan aku, tetapi dunia ini'' :(Mahkamah difahamkan ini merujuk kepada anime Jepun, [[:w:Tokyo Ghoul|Tokyo Ghoul]].) :''Aku cintakanmu, Xin Xuan'' :''Aku akan pergi meninggalkan dunia ini bersamamu'' :''Tidak kira sebesar mana kos yang perlu dibayar, itu tidak mengapa'' :''Dalam dunia ini, kemenangan adalah segalanya'' :''Aku menang!'' :''Columbine'' :''Eric Harris'' :''Dylan Klebold"'' :g. ''"Kenapa tiada siapa yang menyayangi dan mengambil berat tentang aku? Tiada siapa suka aku, tiada siapa memahami aku, tiada siapa menerima aku, tiada siapa menemani aku. Aku terlalu hodoh, penyendiri dan dingin, muram, pesimis, negatif. Tiada siapa sanggup menemani aku. Nampaknya semua orang memang benci aku. Setiap hari aku dipandang rendah dan dipulaukan. Penilaian yang aku terima sangat sedikit dan selamanya hanya negatif. Telefon aku hampir tidak pemah ada orang menghubungi hanya ibu bapa yang selalu bertanya nak makan apa, selain notifikasi aplikasi. Ketika perasaan aku sangat rendah, aku tidur dengan penghawa dingin menyala. Bila bangun dan melihat mesej telefon, langsung tiada sesiapa yang mencari aku. Haha, telefon aku sebenarnya hampir tiada nombor kawan juga — mana mungkin ada orang nak menghubungi aku? Tambahan pula, sejak tamat sekolah rendah pun hampir tiada lagi hubungan. Aku sedang fikir apa sebenarnya? Bangun tidur, hidup masih sama — tiada apa yang berubah. Aku hanya mampu bergantung pada khayalan untuk melarikan diri daripada realiti, tetapi semakin berkhayal, semakin terasa kosong."'' :h. ''"Aku sangat mahu nak kawan dengan orang lain, tetapi aku benar-benar tidak mampu membina hubungan dengan orang lain. Aku tidak pandai bercakap, dan aku juga tidak tahu apa yang perlu dikatakan. Kemahiran sosial aku seperti manusia primitif. Aku juga tidak mampu mempercayai sesiapa, kerana apabila aku meluahkan kata-kata ikhlas, itu sama seperti mendedahkan kelemahan aku secara terbuka kepada orang lain. Perkara itu akan mengubah pandangan mereka terhadap aku, bocor, diejek secara senyap, dan dimanfaatkan. Aku telah terlalu banyak kali dikhianati dan ditipu, sebab itu aku langsung tidak boleh berkomunikasi secara mendalam dengan orang lain — selamanya hanya mampu bercakap perkara di permukaan …"'' :i. ''"Saya akan terangkan keadaan mental, pemikiran, dan beberapa pengalaman hidup saya yang ingin saya sebutkan secara terperinci di sini.'' :''Kesunyian. Semua orang yang pernah saya temui hanya mahu mempergunakan saya; mereka bukan ikhlas nak menjadi kawan dengan saya. Jika memanggil mereka kawan nampaknya pelik tetapi kalau saya tidak memanggil mereka sebagai kawan, saya mungkin tiada kawan langsung? Saya sangat kesunyian dan sangat bosan. Kehidupan saya tidak bermakna dan sangat mengecewakan. Saya mahu bersembunyi. Saya tidak mempunyai kawan, tidak pernah mempunyai rasa nilai, tidak mempunyai rasa pencapaian, tidak mempunyai hala tuju. Saya mengalami kebimbangan terhadap penampilan dan kebimbangan sosial yang serius. Saya berubah daripada sekadar cemas secara sosial dan introvert kepada menjadi muram, dingin, dan pendiam. Saya berasa tertekan, membenci manusia, sangat tidak yakin dengan diri sendiri, serta kurang keyakinan. Saya keletihan dari segi mental. Saya sukar berbual dan tidak berasa gembira setiap hari. Saya merasakan semua orang memandang rendah dan menghina saya. Tiada siapa yang benar-benar memahami saya, dan tiada siapa yang mahu cuba memahami saya. Saya berasa diri ini tidak berguna. Siapakah yang mahu bercakap dengan saya apabila saya kelihatan janggal di sekolah? Saya merasakan tiada siapa yang menyukai saya. Pandangan orang terhadap saya dipenuhi rasa jijik, hina, dan merendahkan. Hidup saya terasa sangat menyeksakan. Kebanyakan orang hanya melihat luaran; hampir semuanya memaksa saya untuk berubah, memarahi, mengarah, mengkritik, dan melabelkan saya. Saya langsung tidak menerima kebaikan atau kefahaman.'' :''Saya pemah mempunyai fikiran untuk membunuh diri sebelum ini dan sekarang, dan ia semakin kerap berlaku. Saya tidak boleh melakukannya lagi. Tetapi walaupun saya tidak yakin dengan penampilan dan kemahiran sosial saya, saya sangat yakin dengan kecerdasan, kemahiran pemerhatian, dan keupayaan saya untuk melakukan jenayah …"'' :j. ''"Eric Harris dan Dylan Klebold dari Columbine, anda semua sememangnya tuhan saya, dan semua pelajar mempunyai masalah yang sama harus menganggap anda sebagai contoh teladan mereka. Saya telah menerima galakan yang hebat daripada anda. Dan Zhao Chengxu dari Universiti Virginia, anda juga tuhan saya."'' [68] Jurnal mencerminkan, berdasarkan kata-kata kontemporari Kanak-Kanak itu sendiri, gambaran psikotik yang sama seperti yang diterangkan dalam Laporan Psikiatri. Entri-entri ini menunjukkan kepercayaan khianat bahawa para rakan kelas bersubahat melawannya dan layak mati, keinginan pembunuhan besar-besaran, dan kepercayaan bahawa orang lain akan menipu terhadap polis agar dia dibayangkan sebagai bersalah. Ia memaparkan kehilangan sifat kemanusiaan terhadap sekitarnya, paling jelasnya berkenaan penggunaan istilah NPC untuk menerangkan rakan-rakan sekolah sebagai objek permainan tidak manusiawi dan bernilai. Ia memaparkan delusi melampau berkenaan menjadi Kira, figura ala dewa yang berhak menghakimi dan menyingkirkan orang lain, dan kecenderungan terbuka terhadap Eric Harris, Dylan Klebold dan pembunuh massa lain sebagai idola dan (dalam kata-katanya sendiri) para dewa. Ia juga memaparkan evolusi ketertarikannya terhadap Si Mati, daripada rasa cinta sehingga keinginan untuk membawanya bersamanya dalam kematian, bersama dengan keingininan bunuh diri yang pervasif, kesunyian yang ketara, dan kepercayaan bahawa seluruh nilai dirinya bergantung kepada rupa paras fizikal semata-mata. [69] DW2 memberi keterangan bahawa kewujudan Jurnal adalah penting memandangkan ia merupakan sebuah jurnal semasa yang direkodkan pada April 2025, enam bulan sebelum Insiden. Ini menyangkal kemungkinan bahawa gejala Kanak-Kanak ditipu atau dipalsukan. DW2 memberi keterangan seperti yang berikut: :''"Hal pertama ialah {{underline|'''ia membuang kemungkinan penerbitan post hoc kerana entri jurnal bermula pada April 2025, kira-kira 6 bulan sebelum kesalahan berlaku, dan 7 bulan sebelum saya boleh memeriksanya.'''}} Telefon itu sendiri dirampas polis pada hari kesalahan dan kekal dalam tahanan mereka sejak itu, maknanya {{underline|'''tertuduh tiada akses terhadap telefon itu dan tiada peluang untuk mengubahnya.'''}} Ini penting kerana seperti yang saya kata, {{underline|'''satu cabaran lazim, Yang Arif (YA), dalam Penilaian Psikiatri Forensik ialah cadangan bahawa tertuduh boleh belajar cara memalsukan gejala sepanjang penilaian'''}}, dan cara menjawab ketika soalan-soalan diajukan oleh ahli psikiatri.'' {{underline|'''''Akan tetapi, bahan semasa seperti ini dihantar kepada saya sebelum penilaian psikiatri menunjukkan apa saja yang dikatakannya kepada saya sepanjang pemeriksaan telah diselarikan dengan entri jurnal yang wujud sebelum kesalahan serta pemeriksaan.'''''}} Itu hal pertama. :''Hal kedia ialah, YA, {{underline|'''jurnal ini menubuhkan kemunculan, kemunculan nyata, dan perkembangan gejala psikiatrinya'''}} …'' :(penekanan ditambah) [70] Dalam pertimbangan saya, entri Jurnal penting bukan sahaja sebagai petunjuk gejala Kanak-Kanak, tetapi sebagai bahan sokongan bebas dan semassa terhadap proses diagnosis DW2. Ia ditulis oleh Kanak-Kanak sendiri secara sulit selama berbulan-bulan, jauh sebelum Laporan Psikiatri dimulakan, dan tidak mungkin dapat direka terhadap sebarang tujuan klinikal atau forensik. Rekod peribadi Kanak-Kanak yang ditulis dalam bahasanya sendiri tanpa sebarang pembaca kecuali dirinya, menampakkan tema delusi serupa yang kemudiannya dikenal pasti DW2, termasuk delusi khianat, pelampauan, penyahmanusiaan orang lain dan tugasan ala dewa. Rekod ini memberi sokongan kuat terhadap kebolehpercayaan diagnosis DW2, dan mengesahkan bahawa kepercayaan psikotik yang diterangkan dalam Laporan Psikiatri tidak direka demi perbicaraan, tetapi memang benar-benar berlaku dalam minda Kanak-Kanak dalam tempoh menjelang Insiden. [71] Fakta kedua yang diketengahkan DW2 untuk menolak kemungkinan gejala Kanak-Kanak ditipu atau dipalsukan ialah hala tuju klinikal gejalanya selepas diberi ubat-ubatan antipsikosis. [72] Selepas Insiden, Kanak-Kanak ditahan reman, dan pada 22 Oktober 2025, dia dimasukkan ke Hospital Bahagia Ulu Kinta di bawah jagaan DW2. Selepas tempoh pemerhatian awal, Kanak-Kanak diberi ubat-ubatan antipsikosis. DW2 memberi keterangan bahawa dalam tiga minggu selepas mula rawatan, khayalannya telah berhenti dan delusinya mula menghilang, dan Kanak-Kanak mula berinteraksi secara mesra dengan keluarganya dalam gaya yang tidak pernah dilihat selama bertahun-tahun. [73] Respons Kanak-Kanak terhadap rawatan adalah tampak. Seorang penipu tiada sebab untuk menjadi bertambah baik terhadap rawatan yang tidak diperlukan, dan tiada mekanisme biologi di mana ubat antipsikosis dapat menghasilkan perubahan perasaan, tingkah laku dan interaksi keluarga yang benar lagi pantas. Perihal hentinya khayalan Kanak-Kanak dan hilangnya delusinya dalam tiga minggu rawatan, dan diikuti kembalinya kemesraan yang nyata terhadap keluarga yang tiada selam bertahun-tahun, adalah konsisten hanya dengan penyakit psikosis yang nyata dan responsif rawatan, dan sekaligus memberi sokongan lanjut dan bebas terhadap diagnosis DW2 dan menentang apa-apa cadangan pemalsuan. [74] Berdasarkan keterangan yang diasaskan dalam Laporan Psikiatri, DW2 memberi diagnosis skizofrenia terhadap Kanak-Kanak, dengan kemunculan sangat awal (sebelum umur 13 tahun) dengan ciri-ciri psikopat dan sadistik. Faktor organik atau toksik terhadap keadannya disingkirkan berdasarkan dapatan imbasan EEG dan CT normal, dan faktor kecacatan intelektual disingkirkan berdasarkan pemeriksaan psikologi formal. <!-- sambung halaman 41 --> q1df9ksja98rjzk1cqk4k7lj4e6itje