Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 106 135910 323527 318269 2026-06-05T10:32:20Z Johshh 5303 323527 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Odyssevskvædet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=Homerus |Oversetter=[[Forfatter:Arne Garborg|Arne Garborg]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1919 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=1 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist 4=1 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} lj1z23f9zyy92f33z8gqfbc72vnxqcs 323552 323527 2026-06-05T11:01:47Z Johshh 5303 323552 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Odyssevskvædet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=Homerus |Oversetter=[[Forfatter:Arne Garborg|Arne Garborg]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1919 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=1 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=1 to=3 /> <pagelist from=16 to=27 /><br> <pagelist from=38 to=41 /><br> <pagelist from=42 to=65/><br> <pagelist from=65 to=78/><br> <pagelist from=79 to=87/><br> <pagelist from=88 to=97/><br> <pagelist from=98 to=113/><br> <pagelist from=114 to=129/><br> <pagelist from=130 to=145/><br> <pagelist from=146 to=163/><br> <pagelist from=164 to=176/><br> <pagelist from=177 to=188/><br> <pagelist from=189 to=203/><br> <pagelist from=204 to=218/><br> <pagelist from=219 to=231/><br> <pagelist from=232 to=248/><br> <pagelist from=249 to=260/><br> <pagelist from=261 to=277/><br> <pagelist from=278 to=288/><br> <pagelist from=289 to=300/><br> <pagelist from=301 to=314/><br> <pagelist from=315 to=325/><br> <pagelist from=326 to=341/><br> <pagelist from=342 to=353/><br> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} gs7xrdrtvu5g08iuhbvqc2vvndtg31z 323553 323552 2026-06-05T11:18:38Z Johshh 5303 323553 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Odyssevskvædet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=Homerus |Oversetter=[[Forfatter:Arne Garborg|Arne Garborg]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1919 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=1 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=1 to=3 /> <pagelist 16=13 from=16 to=27 /><br> <pagelist 28=25 from=28 to=41 /><br> <pagelist 42=39 from=42 to=64/><br> <pagelist 64=62 from=65 to=78/><br> <pagelist 79=76 from=79 to=87/><br> <pagelist 88=85 from=88 to=97/><br> <pagelist 98=95 from=98 to=113/><br> <pagelist 114=111 from=114 to=129/><br> <pagelist 130=127 from=130 to=145/><br> <pagelist 146=143 from=146 to=163/><br> <pagelist 164=161 from=164 to=176/><br> <pagelist 177=174 from=177 to=188/><br> <pagelist 189=186 from=189 to=203/><br> <pagelist 204=201 from=204 to=218/><br> <pagelist 219=216 from=219 to=231/><br> <pagelist 322=228 from=232 to=248/><br> <pagelist 248=246 from=249 to=260/><br> <pagelist 261=268 from=261 to=277/><br> <pagelist 278=275 from=278 to=288/><br> <pagelist 289=286 from=289 to=300/><br> <pagelist 301=298 from=301 to=314/><br> <pagelist 315=312 from=315 to=325/><br> <pagelist 326=323 from=326 to=341/><br> <pagelist 342=389 from=342 to=353/><br> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} 366y4cww21fqv4mvwxaetcla88l21nl 323554 323553 2026-06-05T11:22:47Z Johshh 5303 323554 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Odyssevskvædet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=Homerus |Oversetter=[[Forfatter:Arne Garborg|Arne Garborg]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1919 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=1 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist 1=forside 2to3=forord from=1 to=3 /><br> <pagelist from=4 4=1 to=15 /><br> <pagelist 16=13 from=16 to=27 /><br> <pagelist 28=25 from=28 to=41 /><br> <pagelist 42=39 from=42 to=64/><br> <pagelist 64=62 from=65 to=78/><br> <pagelist 79=76 from=79 to=87/><br> <pagelist 88=85 from=88 to=97/><br> <pagelist 98=95 from=98 to=113/><br> <pagelist 114=111 from=114 to=129/><br> <pagelist 130=127 from=130 to=145/><br> <pagelist 146=143 from=146 to=163/><br> <pagelist 164=161 from=164 to=176/><br> <pagelist 177=174 from=177 to=188/><br> <pagelist 189=186 from=189 to=203/><br> <pagelist 204=201 from=204 to=218/><br> <pagelist 219=216 from=219 to=231/><br> <pagelist 322=228 from=232 to=248/><br> <pagelist 248=246 from=249 to=260/><br> <pagelist 261=268 from=261 to=277/><br> <pagelist 278=275 from=278 to=288/><br> <pagelist 289=286 from=289 to=300/><br> <pagelist 301=298 from=301 to=314/><br> <pagelist 315=312 from=315 to=325/><br> <pagelist 326=323 from=326 to=341/><br> UPPLYSNINGAR <pagelist 342=389 from=342 to=353/><br> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} seqjuvkppcijgif6yc0pkxwo22j78iw 104 136460 323555 319066 2026-06-05T11:38:18Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|FYRSTE SONGEN.}} {{c|GUDETHING. ATENE GJEV TELÉMAKOS RAADER.}} Stongdis, fortèl meg um mannen hin raadsløge, han som so vide kringum laut flakke, daa øydt han hadde det heilage Trois, og som fekk mange bustader sjaa og folkeskikk ymis. Mykje av vanskar og sut paa sjøen han freista, med' der han stridde for eige liv og for heimkjømd aat sveinarne sine; deím han endaa ikkje fekk frelst, so gjerne han vilde; for ved heluvsleg daad dei sjølve valda seg bane, tankeløysur dei var, som solgud-uksarne slagta; heimkjømdi Helios daa, den høgheimssonen, deim røva. Eitkvart um dette no du fortelje oss, Zevs-dotter høge! — Heime sat alle dei hine menn, som undan var slópne dauden den braae i strid, som og i faarar paa havet; einast honom, som stødt etter heimen og kona si lengta, fast heldt hjaa seg ei høg og megtig bergdis, Kalypso, inne i helleren hol; vilde mannen hava til husbond. Og daa no det aar kom i tidsens ævuge rundsviv, daa honom skipa det var ved guddoms-magt, at han koma skulde til Itaka heim, han der ikkje heller for strid slapp, um so med kjende og kjære i lag. Honom gudarne elles ynka, so nær som ein: Poseidon, som harmfull forfylgde drottnen Odyssevs, til dess han heim var til landet sitt komen. Langt var Poseidon av til Aitioparne faren; ytst paa jordi dei bur, og tvibytt er dette folket; ei grein byggjer ved soleglad, den andre ved solsprett. Fram Poseidon var mett til eit storblot av uksar og verar;<noinclude>1 - Homer: Odyssevskvædet. <references/></noinclude> 55gr7my0h5ow3wp8q4jf0jtxf35usbq 323556 323555 2026-06-05T11:38:31Z Johshh 5303 323556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|FYRSTE SONGEN.}} {{c|GUDETHING. ATENE GJEV TELÉMAKOS RAADER.}} Stongdis, fortèl meg um mannen hin raadsløge, han som so vide kringum laut flakke, daa øydt han hadde det heilage Trois, og som fekk mange bustader sjaa og folkeskikk ymis. Mykje av vanskar og sut paa sjøen han freista, med' der han stridde for eige liv og for heimkjømd aat sveinarne sine; deím han endaa ikkje fekk frelst, so gjerne han vilde; for ved heluvsleg daad dei sjølve valda seg bane, tankeløysur dei var, som solgud-uksarne slagta; heimkjømdi Helios daa, den høgheimssonen, deim røva. Eitkvart um dette no du fortelje oss, Zevs-dotter høge! — Heime sat alle dei hine menn, som undan var slópne dauden den braae i strid, som og i faarar paa havet; einast honom, som stødt etter heimen og kona si lengta, fast heldt hjaa seg ei høg og megtig bergdis, Kalypso, inne i helleren hol; vilde mannen hava til husbond. Og daa no det aar kom i tidsens ævuge rundsviv, daa honom skipa det var ved guddoms-magt, at han koma skulde til Itaka heim, han der ikkje heller for strid slapp, um so med kjende og kjære i lag. Honom gudarne elles ynka, so nær som ein: Poseidon, som harmfull forfylgde drottnen Odyssevs, til dess han heim var til landet sitt komen. Langt var Poseidon av til Aitioparne faren; ytst paa jordi dei bur, og tvibytt er dette folket; ei grein byggjer ved soleglad, den andre ved solsprett. Fram Poseidon var mett til eit storblot av uksar og verar;<noinclude> 1 - Homer: Odyssevskvædet. <references/></noinclude> dsvs05ho6esf4owtrowok8m90tc4ft5 102 138721 323523 323396 2026-06-04T13:59:55Z Øystein Tvede 3938 323523 wikitext text/x-wiki {{Forfatter}} ==Om Wilde== [[Forfatter:Nils Kjær|Nils Kjær]]: [[Smaa Epistler/22|Oscar Wilde]] (1908) ccruxvvxzpkspzl78umt29e7ovjqe47 104 138778 323524 2026-06-05T10:11:19Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>nøgd no ved gildet han sat. Men dei hine gudarne høge hadde seg samla hjå Zevs, i høghalli hans på Olympos Tok han til ords då sjølv, den far til gudar og menner; nett hadde' han kome i hug den høgborne helten Aigistos, honom, Orestes drap, den namnugjetne son Agamemnons med den minningi for seg han so gudarne tala: «Aa, som mannsborni gjerne vil på oss gudarne klaga. Ulukka kjem ifraa oss, dei trur, og det um dei lider meir enn lagnadsett var ved heluvskapen sin eigen. Solei Aigistos no, mot lagnaden, tok Agamemnons husfru til viv og drap honom sjølv daa frå Troia han att kom, endaa han visste si straff; me hadde 'om bòd sendt og vara ved Hermeias, den spæjande Argos-banen, at ikkje liv eller viv han fekk taka ifraa den Atrevs-son herleg; gjorde han det, vilde hemn det koma ein dag ved Orestes, son hans, naar aari han fekk og fedrariket sitt kravde. Bòdet Hermeias bar fram; men Aigistos bøygde seg ikkje for denne heilsame raad; no for alt fekk paa ein gong han bøte.» Honom gav soleis svar Atene, den straal-øygde disi: «Far, vaar, megtige Kronos-son, du høgste av herrar, visst og sant den mann, der han ligg, sin lagnad fortente; gjev kvar ein som steller seg so maa sameleis fara. Men eg av hjarta ynkar den kloke gjæving Ødyssevs, han som so lenge leid hugverk og sut langt burte fraa sine utpaa ei umfløydd øy, som liksom er navlen paa havet. Skogvaksi øyi ligg, og der ei bergdis hev bustad, dotter av Atlas den illtenkte, han som i alle dei ville havsens djupner er kjend og sjølv dei veldige sulur raa'r for, som jordi og himmelen vidt held utfraa kvarandre. Hans dotter er det som hjaa seg held fast den usæle mannen; daarar honom ho gjer med ord som kjælne og søte døyve skal minne um Itaka øy. Men Odyssevs, som lengtar hjarteleg etter aa sjaa berre røyken fraa landet sitt stige, gjeng der og ynskjer at døy han fekk. Kann hjarta ditt endaa halde seg hardt, Olympiar? Hev daa ikkje Odyssevs ære med ofring deg vist ved Argeiarskipi der nede i det troianske land? Kvi harmast du paa honom no, Zevs?» Henne svarar skysamlaren Zevs, og soleis han tala:<noinclude><references/></noinclude> 12zyomjlnqghg7kwq64mrdawefn2gyi 104 138779 323525 2026-06-05T10:18:58Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>«Dotter, kor kann slikt ord deg ut-um tanngarden sleppe? Korleis kunde vel eg Odyssevs, gjævingen, gløyme, han som er yver andre i vit og alltid med offer ære gudarne gav, som hev himmelen vide til heimvist? Men Poseidon, den jordfamnar, vreid er alltid og harmfull, sidan Odyssevs ut stakk auga paa son hans, kyklopen, han som ein guddom i magt er lik: Polyfemos; av alle jøtnar er sterkast han. Ei nymfe, Toósa, var mor hans, dotter av Forkys, som herremagt hev i det baarande havet; ho og Poseidon eingong i ei berghole djup hadde funnest. Difor Poseidon er vreid, jordskakaren; og um han ikkje drep Odyssevs, han kring honom driv, langt fraa heimlandet burte. Raadslaa lat oss daa her og freiste ein utveg aa finne, so han kann koma seg heim. Daa visseleg òg vil Poseidon tvinge sin heite harm; mot oss udøyande gudar, naar me isaman held, aaleine inkje han magtar.» Honom soleis gav svar Atene, den straal-øygde disi: «Far vaar, megtige Kronos-son, du høgste av herrar, tykkjest det soleis godt for dei ævuge gudar, at no han heim skal koma til huset sitt att, den kloke Odyssevs, Argos-banen sende me daa, bòdberar Hermeias, straks til Ogygia øy, at der den haarfagre disi snarast han kunngjera kann den uruggeleg fastsette avgjerd, at Odyssevs hin mangrøynde heim skal endeleg koma. Sjølv eg til Itaka gjeng; der son hans eg finn og vil kveikje hugen hans betre upp og mod i barm honom leggje, so han held thing med dei haarfagre menn fraa Akaia og lyser huset sitt stengt for den bélar flokk, som stødt og i stort tal slagtar for honom sau og geit og det slengføtte bufe. Honom til Sparta daa og det sandlendte Pylos eg sender, um han kann eitkvart der faa spurt um ferdi til far sin, og so eit vyrdelegt ord han kann millom folket seg vinne.» So ho tala og batt under føterne sine dei solar himmelske, gullan fagre, som ber henne fram yver havet og yver jordi vide so snøgt som den susande vinden; tok so spjotet i hand, det megtige, lange, med odden kvasse av velslipt malm, det ho hermannsfylkingar tvingar med, naar vreid ho deim vert, den dotter av høgherren veldig;<noinclude><references/></noinclude> n3ygyyjzdd5sorbkchbigapughfpwfq 104 138780 323526 2026-06-05T10:31:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: 323526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 5ovcfxb7f2ku1ulrow4ty5ljd9uakho 104 138781 323528 2026-06-05T10:32:42Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: 323528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 5ovcfxb7f2ku1ulrow4ty5ljd9uakho 104 138782 323529 2026-06-05T10:33:04Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: 323529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 5ovcfxb7f2ku1ulrow4ty5ljd9uakho 104 138783 323530 2026-06-05T10:33:51Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: FEMTE SONGEN. ODYSSEVS BYGGJER SEG FARTY. Nos fraa lega si steig hjaa den namngjetne, byrge Titonos, E ljos til udevande gudar som bg on jennystre. Gudarne daa til raads seg samla, og millom deim høg sat Torebrultaren Zevs, som i magt er større enn alle. Deim um Odyssevs og trengslurne hans fortalde Atene ; umhugsamt honom ho tenkte paa, som hjaa bergdisi heft var: <Aa, Fader Zevs og de andre sæle, megtige gudar, aldri meir det kome ein mild, ein velmeint og visleg kongsstavfø… 323530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>FEMTE SONGEN. ODYSSEVS BYGGJER SEG FARTY. Nos fraa lega si steig hjaa den namngjetne, byrge Titonos, E ljos til udevande gudar som bg on jennystre. Gudarne daa til raads seg samla, og millom deim høg sat Torebrultaren Zevs, som i magt er større enn alle. Deim um Odyssevs og trengslurne hans fortalde Atene ; umhugsamt honom ho tenkte paa, som hjaa bergdisi heft var: <Aa, Fader Zevs og de andre sæle, megtige gudar, aldri meir det kome ein mild, ein velmeint og visleg kongsstavførande hovding med agt for skillegt og rettvist, ettersom ingen meir Odyssevs, gjævingen, hugsar i det folket han styrde fyrr og var som ein far for. No i mismod og sut han ligg der ute paa øyi hjaa Kalypso, nymfa, ho, som i hallerne sine held med magt honom fast, so han kann kje til landet sitt koma; heller ikkje han hev korkje farty hell aarar hell skipsfolk, som honom kunde heim yver breide havryggen føre. Attaat vil bélann' ihel slaa son hans, naar denne kjem heim att etter ei ferd han hev gjort til aa etter høyre um far sin i Lakedaimon, den herlege by, og det gudvigde Pylos. > Henne den skysamlar Zevs gav svar, og soleis han tala: <Barn, kva var det for ord, som no ut-um tandgarden slapp deg? Er det daa ikkje du sjølv som den raadi tok, at Odyssevs heim skal koma og hemn yver flokken av friarar taka? No Telémakos fram du fylgje klokt, for det kann du,<noinclude><references/></noinclude> 3of9kubyk40mgwzhleax04lh10a2h4d 104 138784 323531 2026-06-05T10:34:20Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: SETTE SONGEN. ODYSSEVS KJEM TIL FAJAKARNE. oleis daa sov han der, den mangrøynde gjæve Odyssevs, Syverteken av trøyttleik og svevn. Men Pallas Atene gav seg paa veg til det land og den by der Fajakarne raadde. dei som var buande fyrr i det vidbygde land Hypereia, nære dei jøtun-store og sterke kyklopar, som ofte mot deim herjande drog og var deim over i velde. Derfraa den gjæve Navsitoos burt deim førde og lét paa Sjeria øy deim ta' land, langt fraa andre strævsame menner… 323531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>SETTE SONGEN. ODYSSEVS KJEM TIL FAJAKARNE. oleis daa sov han der, den mangrøynde gjæve Odyssevs, Syverteken av trøyttleik og svevn. Men Pallas Atene gav seg paa veg til det land og den by der Fajakarne raadde. dei som var buande fyrr i det vidbygde land Hypereia, nære dei jøtun-store og sterke kyklopar, som ofte mot deim herjande drog og var deim over i velde. Derfraa den gjæve Navsitoos burt deim førde og lét paa Sjeria øy deim ta' land, langt fraa andre strævsame menner Borgmur ringa han der um by og husvister bygde, reiste for gudarne hov og skifte ut jordi aat folket. Men for dauden til slutt var han fallen og faren til Helheim: no var Alkínoos konge, prydd med visdom fraa gudar. Vegen til hans borg tok Atene, den straal-øygde disi, raader til heimferd tenkjande paa for drottnen Odyssevs. Lettlegt og raskt steig ho inn i den prydelegt tilbudde kleven, der Navsíkaa sov, den dotter av drottnen hin byrge, andlits- og voksterven som ei dis. Tvo nette smaa ternur yndefulle som alvar nede ved beitskidunn' kvilde, kvar paa si side av hurdi gild, som attlati vel var. Lett som eit luftdrag fram sveiv disi til lega aat møyi; stelte seg der ved hovudet hennar og til henne tala, plent aa sjaa til som dotter av Dymas, den namngjetne sjømann; jamgamle dei tvo var, og Navsíkaa høgt henne elska. Henne lik tok til ords den straal-øygde disi Atene: <Hev, Navsíkaa, mor di reint til ei slurve deg ale? •<noinclude><references/></noinclude> m49p8b65xjqn3b50fg7exq1nnh7wqvg 104 138785 323532 2026-06-05T10:34:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Soli SJUANDE SONGEN. ODYSSEVS KJEM TIL ALKÍNOOS. oleis han der heldt bøn, den mangrøynde gjæving Odyssevs, medan Navsíkaa inn i byen med muldyri køyrde. Men daa ho hadde naatt fram til det vidgjetne huset aat far sin, stana ved porten ho der med vogni, og brørarne hennar, fagre som gudar, raskt seg ikring henne stelte og beitte muldyri fraa og bar inn i huset dei nytvegne klædi. Sjølv ho inn paa romet sitt gjekk; der varme paa aaren trast gjorde upp hennar terne, den aldra… 323532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Soli SJUANDE SONGEN. ODYSSEVS KJEM TIL ALKÍNOOS. oleis han der heldt bøn, den mangrøynde gjæving Odyssevs, medan Navsíkaa inn i byen med muldyri køyrde. Men daa ho hadde naatt fram til det vidgjetne huset aat far sin, stana ved porten ho der med vogni, og brørarne hennar, fagre som gudar, raskt seg ikring henne stelte og beitte muldyri fraa og bar inn i huset dei nytvegne klædi. Sjølv ho inn paa romet sitt gjekk; der varme paa aaren trast gjorde upp hennar terne, den aldrande Evrymedusa, ho som til eyi var førd paa dei stamnhøge skip fraa Apeira, og som til gaave ut var vald aat Alkínoos, drottnen yver Fajakarne, vyrd i folket plent som ein guddom. Ho i kongsgarden hadde den fagre Navsíkaa ale; no ho eld gjorde upp aat henne og kveldsmaten inn bar. Upp reis Odyssevs no og gjekk til byen; Atene umhugsamt inn honom tett i tòke hylde, at ingen hugdjerv Fajakar, um einkvan av deim paa vegen han raaka, hæde 'om skulde med spitige ord eller spyrja, kven han var. Som i den huglege byen inn han nett skulde gange, Pallas Atene der han møtte, den straal-øygde disi, plent som ei ungmøy aa sjaa; med ei krukke ho gjekk, som til kjelda. Framfor honom ho stana; daa spurde den gjæve Odyssevs: <Høyr, du barnet mitt, vil kannhende du vise meg huset, der Alkínoos bur, som her yver folket er konge? For eg er komen her hit, ein stakkars flakkande framand.<noinclude><references/></noinclude> ogcbkwqtgsqx4v4ubn3thflur5n8pg5 104 138786 323533 2026-06-05T10:35:12Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: AATTANDE SONGEN. ODYSSEVS VERT FRAMSTELT FOR FAJAKARNE. M en daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, upp ifraa lega si reis Alkínoos, kraftige drottnen; likeins upp den Zevs-ætting stod, byherjar Odyssevs. Honom den djerve Alkínoos so til Fajakarby-torget førde, der thingvollen var, ikkje langt fraa dei uppdregne skipi; der dei sette seg ned paa dei tilhogne steinarne støde jamsides. Men gjenom by'n gjekk hastande Pallas Atene, skapt som bòdsveinen rask hjaa Alkínoos; raad… 323533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>AATTANDE SONGEN. ODYSSEVS VERT FRAMSTELT FOR FAJAKARNE. M en daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, upp ifraa lega si reis Alkínoos, kraftige drottnen; likeins upp den Zevs-ætting stod, byherjar Odyssevs. Honom den djerve Alkínoos so til Fajakarby-torget førde, der thingvollen var, ikkje langt fraa dei uppdregne skipi; der dei sette seg ned paa dei tilhogne steinarne støde jamsides. Men gjenom by'n gjekk hastande Pallas Atene, skapt som bòdsveinen rask hjaa Alkínoos; raader til heimferd tenkte ho allstødt paa for den hugstore drottnen Odyssevs. Og kvar hovding ho saag, fram steig ho og til honom tala: <Skunde dykk maa de no, fajakiske drottnar og raadsmenn; samle paa thingvollen dykk og høyre den framande tala, han som til kongsgarden kom, til Alkínoos, drottnen hin djerve, driven av havet inn; som ein gud er mannen aa sjaa til. » So ho tala, og kvar og ein ho gjorde forviten. Snart var det heile torg og alle benkjerne fulle av alt folket som der seg samla; og mange i undring saag paa den gjæve Laertes-son; for Pallas Atene honom forunderlegt ynde la' yver hovud og herdar og meir stor honom synast lét og holdig og kraftig, so at Fajakarne rett den røs'lege mann kunde like som òg vyrde, og so, at han byrgslegt i mannrøyningsleiken greie seg kunde, naar kararne der vilde med honom røynast.<noinclude><references/></noinclude> r8vf5qcxz8qiyxudtgqoe1vdl8f0ulj 104 138787 323534 2026-06-05T10:36:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: NIANDE SONGEN. KIKONARNE. Soli LOTOFAGARNE. KYKLOPEN. oleis gav honom svar paa dette den gjæving Odyssevs: << Vidan namngjetne helt Alkínoos, megtige hovding, herligt det er for visst paa slik ein kvedar aa høyre som Demódokos; mæle han hev som var han ein guddom. Og noko gildare ynskjemaal veit eg ikkje aa nemne, enn naar i aalment gladlynde folk seg saman kann hyggje, der dei i festlege rekkjur sit ved gildet i halli skald-kvæde lydande paa, med' paa bordet riklegt det duka… 323534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>NIANDE SONGEN. KIKONARNE. Soli LOTOFAGARNE. KYKLOPEN. oleis gav honom svar paa dette den gjæving Odyssevs: << Vidan namngjetne helt Alkínoos, megtige hovding, herligt det er for visst paa slik ein kvedar aa høyre som Demódokos; mæle han hev som var han ein guddom. Og noko gildare ynskjemaal veit eg ikkje aa nemne, enn naar i aalment gladlynde folk seg saman kann hyggje, der dei i festlege rekkjur sit ved gildet i halli skald-kvæde lydande paa, med' paa bordet riklegt det duka upp er med suvl og brød, og or bollen skjenkjaren auser viuen ljuvleg og søt og i fyllte staupi bèr kringum ; dette er det som for meg synest alra huglegast vera. <No deg hjarta ditt driv til aa spyrja meg ut um dei tunge suter eg røynde, at endaa meir eg maa sukkande gremjast. Kva tru eg skal daa fyrst, og kva skal sist eg fortelja? For det var mykje av sut, dei himmelske gudar meg sende. Fyrst eg namnet mitt segja dykk vil, at kjenne de kann meg, og at eg sjølv, so lenge min lagnad-dag eg slepp undan, gjestevén vera dykk kann, um langt her-fraa eg er heime. Eg er Odyssevs, son av Laertes, for sløgleik og klokskap vidan kjend millom folk; til himlen er namnet mitt kunnigt. Heime hev eg paa Itaka øy, den berglendte; der mot sky stig Neriton stolt, umkransa med skog, og ikringum smaa-øyar bygde det fleire ligg, rett være kvarandre, soleis Dulikion, Same, Zakyntos, den skogklædde holmen.<noinclude><references/></noinclude> ht6qo0te2yc7yzw7y54du45l64ecou7 104 138788 323535 2026-06-05T10:36:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ' $ TIANDE SONGEN. AIOLOS. LAISTRYGONARNE. KIRKE. il den aioliske øyi me kom; der hadde sin bustad Til Aiolos, son av Hippotes, vén av dei ævuge gudar. Øyi paa baarurne sym; ein malm-mur det kring ho seg ringar heilt, ein usprengjande sterk, og berg stig bratte fraa strandi. Tolv born det er den hovdingen født i den høgreiste borgi, døtrar seks og likeso mange kraftfulle søner; og han sønerne gav kvar si av døttrom til ægte. Der hjaa den kjære far sin daa og hjaa mor si… 323535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>' $ TIANDE SONGEN. AIOLOS. LAISTRYGONARNE. KIRKE. il den aioliske øyi me kom; der hadde sin bustad Til Aiolos, son av Hippotes, vén av dei ævuge gudar. Øyi paa baarurne sym; ein malm-mur det kring ho seg ringar heilt, ein usprengjande sterk, og berg stig bratte fraa strandi. Tolv born det er den hovdingen født i den høgreiste borgi, døtrar seks og likeso mange kraftfulle søner; og han sønerne gav kvar si av døttrom til ægte. Der hjaa den kjære far sin daa og hjaa mor si den vyrke herlegt dei liver; i mengd stend dei beste retter framfor deim; song og spel det rundt fraa dei steik-eim-daamande haller tonar um dagen; um natti kvar med si seduge husfru sælt under aaklædi sov paa dei kunstrikt utskorne legom. By'n og den brikjande borg aat desse det var at me gjesta ; Aiolos snildt gav meg hus ein maanad og spurde meg ut um Troia og um Akaiann' paa hèrferd og sidan paa heimferd; og eg um all vaar daad honom fraasegner gav, so som rett var. Daa no um heimferdi mi eg til honom tala og bad um reisehjelp, sa han kje heller nei, men viljugt meg studde. Han meg ein sekk gav, den belgflaadde hud av ein niærings ukse; der han inn hadde stengt fraa vidferd dei ulande vindar; for yver deim hev skjoldberar Zevs sett honom til herre, at han deim stogge kann og løyse som han for godt finn. No i det romlege fartyet fast med ein skinande sylvtraad sekken han batt, so det ikkje ein gust seg ut kunde trengje;<noinclude><references/></noinclude> nyt51xst2ge69nh4gd1rtq1vnl5akp7 104 138789 323536 2026-06-05T10:37:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: M ELLEVTE SONGEN. HELFERDI. en daa me alle ned til strandi og skipet var komne, straks paa det heilage havet ut me fartyet sette; mast og segl umbord me tok i den myrkmaala snekkja; vêren og sauen inn me sistpaa skipa, og sjølve gjekk umbord me med sorg i sinn og strøymande taarer. Kirke, den lokkfagre, sterke dis med menneskjemæle, attan fraa inn mot det stamomyrke skip ein høveleg bør oss sende, som segli fyllte, eit framifraa fylgje paa ferdi. Daa so riggen og alt var i sk… 323536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>M ELLEVTE SONGEN. HELFERDI. en daa me alle ned til strandi og skipet var komne, straks paa det heilage havet ut me fartyet sette; mast og segl umbord me tok i den myrkmaala snekkja; vêren og sauen inn me sistpaa skipa, og sjølve gjekk umbord me med sorg i sinn og strøymande taarer. Kirke, den lokkfagre, sterke dis med menneskjemæle, attan fraa inn mot det stamomyrke skip ein høveleg bør oss sende, som segli fyllte, eit framifraa fylgje paa ferdi. Daa so riggen og alt var i skikk, paa toftom me sæte tok, og lét sidan vind og styrmann kosen oss halde. Fór me so dagen lang for fyllte segl yver havet; men daa soli gjekk ned og skuggar paa vegarne lagdest, naadde me strandi paa hi sida djupe Okéanos-straumen. *Der er det land og den by, der det bur, det kimmeriske folket. Landet er hyllt i skóming og skodd, og aldri til dette folket den straalande sol med den lysande dag-glansen fram vinn, korkje naar upp ho stig paa sin veg yver himmelen stjernut, eller naar ned fraa himmelen att ho mot jordi seg vender; yver det arme folk ligg stødt den tjonslege natti. Dit me kom; drog skipet i land og smòlògi ut fekk; tok so sjølve i veg langs-etter Okéanos-straumen, alt til staden me fann, som Kirke hadde sagt fraa um. *Offer-smòlògi der Evrýlokos og Perimedes tok og heldt, og eg sjølv fraa mjødmi sverdet mitt kvasse<noinclude><references/></noinclude> ob98o58r0xzijpb5xa6gg8d3zqk6ksy 104 138790 323537 2026-06-05T10:38:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: M TOLVTE SONGEN. SEIRENURNE. SKYLLA OG KARYBDIS. SOL-UKSARNE. en daa skipet seg ut or Okéanos-elvi var kome og hadde siglande fram yver vegvide, baarande havet naatt den aiáiske øy, der den morgonrodnande Eos borg og dans-vangar hev og uppgangsstaden aat soli, inn me lagde til landet der og fartyet upp drog; ut so sjølve me steig paa strandi, der sjøarne marma; der til kvile me gjekk og sov, til det ljosna av dagen. <Men daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, felagar trast… 323537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>M TOLVTE SONGEN. SEIRENURNE. SKYLLA OG KARYBDIS. SOL-UKSARNE. en daa skipet seg ut or Okéanos-elvi var kome og hadde siglande fram yver vegvide, baarande havet naatt den aiáiske øy, der den morgonrodnande Eos borg og dans-vangar hev og uppgangsstaden aat soli, inn me lagde til landet der og fartyet upp drog; ut so sjølve me steig paa strandi, der sjøarne marma; der til kvile me gjekk og sov, til det ljosna av dagen. <Men daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, felagar trast eg sende avstad til borgi aat Kirke, bjodande deim at dei hit Epénors lik skulde føre. Brensleved kløyvde me so, der høgst seg havstrandi lyfter; sidan den sorgsame baalferd me heldt, og taarerne strøymde. Daa so liket var brent og vaapni etter den daude, gravhaug reiste me der med ein bautastein, honom til minne; handlege skips-aari hans vart øvst paa gravhaugen nedfest. <Soleis dette me fullførde alt. Men ikkje for Kirke att var me komne i løynd fraa Helheim; ho snøgt seg og herlegt budde og kom; og i lag med henne ternur det fylgde, som utav kjøt og brød og vin bar rikjesleg med seg. Fram so ho millom oss steig og tala, den herlege disi: <,Vaagsame karaŕ, som livande fór til heimen aat Hades, tvo gonger daude, um menneskje elles døyr berre ein gong! Men no take de for dykk her av maten og vinen dagen so lang han er; naar morgonroden seg viser, 11 Homer: Odyssevskvædet. F<noinclude><references/></noinclude> 7qna6vkzs2drmgvrx3d0e3n2kv9qtnq 104 138791 323538 2026-06-05T10:38:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: TRETTANDE SONGEN. ODYSSEVS FER FRAA FAJAKARNE OG KJEM TIL ITAKA. to han tala. Og tegjande sat dei alle og lydde, tekne og mest som tauvra der i kongshalli svale. Men til ords Alkinoos tok, og soleis han tala: *Naar til mitt høgbygde hus med svilli av kopar du komen hit er, Odyssevs, paa nytt du kringum ikkje skal flakke, tenkjer eg, men naa heim til ditt hus, um mangt du laut lide. Men til dykk vil eg segja, og kvar seg det leggje paa hjarta utav dykk alle som jamleg her i hal… 323538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>TRETTANDE SONGEN. ODYSSEVS FER FRAA FAJAKARNE OG KJEM TIL ITAKA. to han tala. Og tegjande sat dei alle og lydde, tekne og mest som tauvra der i kongshalli svale. Men til ords Alkinoos tok, og soleis han tala: *Naar til mitt høgbygde hus med svilli av kopar du komen hit er, Odyssevs, paa nytt du kringum ikkje skal flakke, tenkjer eg, men naa heim til ditt hus, um mangt du laut lide. Men til dykk vil eg segja, og kvar seg det leggje paa hjarta utav dykk alle som jamleg her i hallerne mine glimande hovdingvin drikk og herlege skaldsongen høyrer. Ned-i ei kiste ven alt klædi aat gjesten er lagde saman med gull-arbeid fint og kunstrikt og alle dei andre gaavurne gilde som hit fajakarhovdingann' sendt hev; dertil me no vil ein kjêl og ein trifoting gild honom gjeva, kvar av oss; verdet me inn hjaa folket paa thinget fær samle; d'er for den einskilde stridt aa utan vederlag gjeva. >> Dette Alkínoos sa; og ordi hans lika dei alle. Kvar daa til sitt hus gjekk; for no var det lègetid vorte. Men daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, alle til skipet ned med gilde malmkjerald hasta. Sjølv gjenom fartyet gjekk Alkínoos, kraftige drottnen, og under tofturne vel fekk deim inn, at ikkje i vegen vera dei skulde for karom, naar raskt dei aararne førde. Upp til kongsgarden att gjekk hovdingann', dagverd aa halde. For deim Alkínoos, drottnen, der daa ofra ein ukse<noinclude><references/></noinclude> g0q33xnseldtpnwn6w9ind0lt80ny5q 104 138792 323539 2026-06-05T10:39:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: UP FJORTANDE SONGEN. ODYSSEVS FINN EVMAIOS. pp den knultrute stigen gjekk Odyssevs fraa hamni fram millom skogvaksne knausar dit, der Pallas Atene hadde 'om sagt at Evmaios var, den svinhyrding hæve, som utav trælarne hans med eignerne mest hadde tilsyn. Honom han sitjande fann hytta, i forstova. Der det upp var ei høg kve bygd; paa ein plass, der det rundt-um var live; venbygd og sterk ein ring gjekk muren; Evmaios 'n hadde . sjølv aat griserne bygt, med' husbonden ikkje var… 323539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>UP FJORTANDE SONGEN. ODYSSEVS FINN EVMAIOS. pp den knultrute stigen gjekk Odyssevs fraa hamni fram millom skogvaksne knausar dit, der Pallas Atene hadde 'om sagt at Evmaios var, den svinhyrding hæve, som utav trælarne hans med eignerne mest hadde tilsyn. Honom han sitjande fann hytta, i forstova. Der det upp var ei høg kve bygd; paa ein plass, der det rundt-um var live; venbygd og sterk ein ring gjekk muren; Evmaios 'n hadde . sjølv aat griserne bygt, med' husbonden ikkje var heime, og so den gamle Laertes og dronningi visste kje um det, bygt 'n av store steinar og øvst honom kransa med hagtorn. Utanum heilt ikring sett upp han hadde ein stavgard; tett stod stavann' i rad, av adels eiketre gjorde. Innanfor kvéi gardar tolv til lègur aat svinom attved kvarandre han laga; i kvar ein garde det rom var godt for eit halvt hundrad svin; aat suer med smaagriser berre var desse gardarne; ute laag um næterne galtann'. Desse var færre òg; dei gudgjæve bélarne aat deim, minkande so deira tal; til deira gryte laut kvar dag hyrdingen sende avstad den beste galten i flokken; att daa enno utav deim det var tri hundrad og seksti. Hundar fire, som hyrdingen heldt, den hovding for menner, morske som rovdyr laag og heldt vakt um svinflokken allstødt. Hyrdingen no var aat aa maate seg gangsolar nye; ut av ei velbarka hud han høv'lege skar deim. Dei hine gjætarann ute var; dei tri med svinflokkom fylgde, her ein og der ein; den fjorde sendt han hadde til byen,<noinclude><references/></noinclude> 0mxt4zu8fx0drndutoxrh63g2q9fimg 104 138793 323540 2026-06-05T10:39:51Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: FEMTANDE SONGEN. TELÉMAKOS GJESTAR EVMAIOS. Nil Lakedaimon, det vidbygde land, Atene var fari; Til minne um ferdi heim ho vilde son aat den gjæve drottnen Odyssevs og upp honom mana til snarlag aa sigle. Der ho Telémakos fann og Peisistratos, sonen aat Nestor; baae paa svali dei laag hjaa den vidgjetne kong Menelaos. Søteleg sovande der den herlege Nestor-son kvilde; men nokon svevnkveik fekk Telémakos ikkje; uroleg all den heilage natt han laag og tenkte paa far sin. Fram Ate… 323540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>FEMTANDE SONGEN. TELÉMAKOS GJESTAR EVMAIOS. Nil Lakedaimon, det vidbygde land, Atene var fari; Til minne um ferdi heim ho vilde son aat den gjæve drottnen Odyssevs og upp honom mana til snarlag aa sigle. Der ho Telémakos fann og Peisistratos, sonen aat Nestor; baae paa svali dei laag hjaa den vidgjetne kong Menelaos. Søteleg sovande der den herlege Nestor-son kvilde; men nokon svevnkveik fekk Telémakos ikkje; uroleg all den heilage natt han laag og tenkte paa far sin. Fram Atene daa til honom steig, og soleis ho tala: *Ikkje, Telémakos, rett det er, at lenger du flakkar langt fraa ditt hus ikring, medan heime du etter hev late slike sjølvraadige men; for upp dei for deg kann øyde alt det du eig og hev; ei maafaa-ferd vert deg daa dette. Dermed du late den hèr-ropar djerv Menelaos tilbake sende deg snart, at du enn kann i kongsgarden finne att mor di. For baade far hennar til henne raa'r og like-eins brørann', at ho Evrýmakos tek; for meir utav gaavur enn alle hine bélar han gjev; meir hev dertil han bòde brurkaup. Deg uviljand' ho òg kunde gods ta' med seg fraa huset ; for du veit korleis jamt hjaa eit kvende hugen vil vera; gjerne vil eigner i bus ho føre til den ho vert gift med; men dei borni ho fekk med sin fyrre husbond, ho gløymer, naar han er daaen, og ikkje meir etter deim vil ho spyrja. Far daa att-ende no, og fortru det gods du i eige<noinclude><references/></noinclude> hnckl93rvu9nafm69y6tpeg1qtp2yrz 104 138794 323541 2026-06-05T10:40:30Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ī M® SEKSTANDE SONGEN. TELÉMAKOS KJENNER ATT FAR SIN. en i hytta Odyssevs i lag med hyrdingen trugne kveikte i dagningi eld paa aaren og til laga aabit; gjætarann' alt med dei flokkar av svin var sende aat marki. No Telémakos kom, og hundann' ikring honom dilland' sprang, men lét vera aa gøy. Odyssevs, gjævingen, gaadde bikkjunn' som flikra og flaug, og stig for øyro han høyrde; daa med ordi dei fløygde han so til hyrdingen tala: <Einkvan av felagom no det visst kjem til… 323541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>ī M® SEKSTANDE SONGEN. TELÉMAKOS KJENNER ATT FAR SIN. en i hytta Odyssevs i lag med hyrdingen trugne kveikte i dagningi eld paa aaren og til laga aabit; gjætarann' alt med dei flokkar av svin var sende aat marki. No Telémakos kom, og hundann' ikring honom dilland' sprang, men lét vera aa gøy. Odyssevs, gjævingen, gaadde bikkjunn' som flikra og flaug, og stig for øyro han høyrde; daa med ordi dei fløygde han so til hyrdingen tala: <Einkvan av felagom no det visst kjem til deg, Evmaios, eller ein annan kjenning, med di dei gøyr ikkje, hundann'; dillande spring dei ikring, og stig eg tydeleg høyrer.> Ikkje var ordet sagt, fyrr eigne son hans, den kjære, utanfor døri stod. Upp hyrdingen fór daa forundra; honom av henderne fall dei kjerald som nettupp han hadde stelt med, blandande vin, og fram til husbond sin gjekk han; kysste hovudet hans og augo, dei straalande, fagre; baae henderne med; og fraa augo det rann honom taarer. Liksom i hjarta mjuk ein far vil sonen sin fagne, naar i det tiande aaret han heim er fraa framandland komen, alderdoms-sonen sin, som sakna han hadde med otte, soleis hyrdingen gjæve den raske Telémakos kysste og honom klembde i famnen fast som frelst ifraa dauden; og med ordi dei fløygde so han jamrande tala: Aldri *Att er du komen, augnestein' min, Telémakos? venta eg meir deg aa sjaa, daa med skip du til Pylos var faren. Ja-ja, barnet mitt, gakk no inn, at i hjarta eg gleda kann meg ved her deg aa sjaa, du som nyleg so langt var ifraa oss.<noinclude><references/></noinclude> imzvbnntjqv7gumd7xzz3rm0nw4ynk7 104 138795 323542 2026-06-05T10:41:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: SYTTANDE SONGEN. TELEMAKOS KJEM TIL ITAKABYEN. en daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, MT solarne fagre raskt under fjøralle føterne sine batt Telémakos, son av gudgjæve drottnen Odyssevs; tok so spjotet det lange, som vel i hand honom høvde; sterkt no lengta han heim. Og so han til hyrdingen tala: Høyr, far min, no eg vil til byen, til kongsgarden, gange, so meg mor mi att kann faa sjaa; for ikkje eg tenkjer, at med den saare graat og den sutsame jammer ho upp held, fyr… 323542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>SYTTANDE SONGEN. TELEMAKOS KJEM TIL ITAKABYEN. en daa rosefingra ho steig, den aarvake Eos, MT solarne fagre raskt under fjøralle føterne sine batt Telémakos, son av gudgjæve drottnen Odyssevs; tok so spjotet det lange, som vel i hand honom høvde; sterkt no lengta han heim. Og so han til hyrdingen tala: Høyr, far min, no eg vil til byen, til kongsgarden, gange, so meg mor mi att kann faa sjaa; for ikkje eg tenkjer, at med den saare graat og den sutsame jammer ho upp held, fyrr ho fær sjaa meg sjølv. Men dette set eg deg fyre: fylg den framande arming til by'n, at der han kann tigge eitkvart ihop seg til mat; dei som vil, kann daa honom gjeva brød og ein drykk; paa meg eg kann so visst ikkje taka alle menneskje; nok eg hev med suti mi eigi. Og vert gjesten din harm for dette, daa verst vil det vera for honom sjølv; eg helst segjer beint ut det som eg meiner.> Honom til dette so Odyssevs, gjævingen, svara: «Sjølv ikkje heller eg bryr meg um aa bli halden tilbake. Betre i byen det er enn kringum paa landet for fatig mann aa tigge seg mat; dei gjev daa, som hjarta hev til det. For ikkje alderen meir eg hev til aa vera paa gardom og der lystre i alt dei bòdi, ein husbond kann gjeva. Gakk berre, du; meg mannen her etter bòdet ditt fylgjer straks, naar ved elden fyrst eg hev vermt meg, og dagmilda ankar.<noinclude><references/></noinclude> 6qvsihyknhonjfjal0sj8k2re33ppak 104 138796 323543 2026-06-05T10:42:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: : ATTANDE SONGEN. ODYSSEVS SLÆST MED IROS. it ein aalmennings-tiggar det kom av deim som i byen Hjam gjekk og bad; han merkte seg ut ved ein botnalaus mage; eta og drikke kunde han jamt; men ikkje han hadde mykje av nerk og kraft, um han diger og stor var aa sjaa til. Utav si vyrdslege mor hadde namnet Arnaios han fenge, daa han var fødd; men Iros dei unge hadde 'om kalla, di at han gjekk med bòd millom folk, naar han um det vart beden. No han Odyssevs burt fraa hans eige hus… 323543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>: ATTANDE SONGEN. ODYSSEVS SLÆST MED IROS. it ein aalmennings-tiggar det kom av deim som i byen Hjam gjekk og bad; han merkte seg ut ved ein botnalaus mage; eta og drikke kunde han jamt; men ikkje han hadde mykje av nerk og kraft, um han diger og stor var aa sjaa til. Utav si vyrdslege mor hadde namnet Arnaios han fenge, daa han var fødd; men Iros dei unge hadde 'om kalla, di at han gjekk med bòd millom folk, naar han um det vart beden. No han Odyssevs burt fraa hans eige hus vilde drive; skjellande til honom so med ordi dei fløygde han tala: «Undan fraa døri, gamling, fyrr burt du vert slæpt etter føtom! Ser du kje, korleis til meg dei alle blinkar med augo, at eg skal hive deg ut? Men endaa vrid eg meg ved det. Burt daa, at ikkje i strid me skal koma jamvel med nevom!» Ubben i augo so han svara, den sløge Odyssevs: <Raringen; inkje vondt eg korkje hev sagt eller gjort deg; ikkje eg misunner deg, kor mykje du fær so av gaavur; svilli aat tvo hev rom; og ovund ikkje seg sømer yver ein annan manns gods. Ein tiggande flakkar meg synest du aa vera som eg; og rikdom laan er fraa gudar. Mana meg ikkje for hardt til nevefikting; eg kunde visst, so gamall eg er, deg baade lippur og bringe sulke med blod; og daa eg vel òg fekk rom her i morgo; for eg tenkjer, at ikkje daa du vil oftare koma hit til det høge hus aat Laertes-sonen Odyssevs. >><noinclude><references/></noinclude> nkwgn0cijyoudwu1qk192smihg18ebv 104 138797 323544 2026-06-05T10:42:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: * NITTANDE SONGEN. ODYSSEVS OG PENELOPEIA RAAKAST. KJENNER ATT ODYSSEVS. E EVRYKLEIA tter i halli verande vart Odyssevs, og der med hjelp av Atene grùna han paa aa faa bélarne drepne. Straks til Telémakos so med ordi dei fløygde han tala: <Vaapni, Telémakos, no maa i vaapenromet me gøyme alle. Og so i logn du sidan fær bélarne drøse, er-so med spursmaal dei kjem nm vaapni, dei ikkje kann finne; seg: ifraa røyken burt eg hev flutt deim; dei er ikkje lenger no som Odyssevs… 323544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>* NITTANDE SONGEN. ODYSSEVS OG PENELOPEIA RAAKAST. KJENNER ATT ODYSSEVS. E EVRYKLEIA tter i halli verande vart Odyssevs, og der med hjelp av Atene grùna han paa aa faa bélarne drepne. Straks til Telémakos so med ordi dei fløygde han tala: <Vaapni, Telémakos, no maa i vaapenromet me gøyme alle. Og so i logn du sidan fær bélarne drøse, er-so med spursmaal dei kjem nm vaapni, dei ikkje kann finne; seg: ifraa røyken burt eg hev flutt deim; dei er ikkje lenger no som Odyssevs deim etter seg lét, daa til Troia han av fór; glansen dei misst hev ved di, at røyken fraa elden deim naadde; dertil ein guddom, du segje, i hug hev meg lagt det som meir er: snart de kunde vel koma i kiv, naar av vin de er heite; saare kvarandre kunde de daa og maaltid og béling soleis skjemme dykk ut; for jønnet mannen dreg til seg.> So han tala, og far sin straks Telémakos lydde. Inn Evrykleia han ropa, og so han til henne tala: «Høyr, mor, ternunn' du late ei stund i klevom seg halde, med' eg i vaapenromet inn ber vaapni aat far min; røyken hev skjemt deim som der dei laag utan tilsyn i halli, etter at far min drog burt, og daa sjølv eg enno for ung var. No vil eg leggje deim inn der røyken ikkje kann naa deim. > Honom gav soleis svar Evrykleia, fostra hans kjære: *Rett, ja; gjev no etterkvart du vert umtenkt, son min, og framtenkt, so at du huset istand kann halde og eignerne agte.<noinclude><references/></noinclude> rdcfi6ulvyt89adcmds68lg2eumptua 104 138798 323545 2026-06-05T10:43:20Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: M TJUGANDE SONGEN. HENDINGARNE NÆST FYRE STRIDEN MED BÉLARNE. en i forhalli lega si no Odyssevs seg skipa: breidde paa golvet ei uksehud raa og ovanpaa den att mange skinn utav sau, deim bélann' so flust hadde slagta. Og daa han laag alt, Evrýnome kom og breidde ei kappe yver 'om. Vakande der paa vondt han mot bélarne tenkte, full av uro. Men kvendi ut av kongsgarden søkte, dei som alt ifraa fyrr med bélarne utoe lag heldt; og som dei framum Odyssevs gjekk, dei gjønte og fl… 323545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>M TJUGANDE SONGEN. HENDINGARNE NÆST FYRE STRIDEN MED BÉLARNE. en i forhalli lega si no Odyssevs seg skipa: breidde paa golvet ei uksehud raa og ovanpaa den att mange skinn utav sau, deim bélann' so flust hadde slagta. Og daa han laag alt, Evrýnome kom og breidde ei kappe yver 'om. Vakande der paa vondt han mot bélarne tenkte, full av uro. Men kvendi ut av kongsgarden søkte, dei som alt ifraa fyrr med bélarne utoe lag heldt; og som dei framum Odyssevs gjekk, dei gjønte og flirde. Arg og innharm han vart i hug og hjarta av dette; undrast han gjorde med seg, um no med eingong han skulde etter deim setja avstad og dauden gjeva deim alle, eller dei skulde faa lov til med bélarne bøsne aa bole siste og ytste gong; og hjarta 'om gøydde i barmen. Liksom ei tik gjeng rundt um kvelparne sine og høgmælt gøyr paa ein framand mann og berre bur seg paa slaasting, soleis hjarta hans gøydde av harm yver ublygdi deira. Men han for bringa seg slog, og soleis til hjarta sitt tala : «Hjarta mitt, slaa deg til ro; det som verre var lant du tòla, den gong kyklopen vill med kraft udøyveleg gjæve felagann' mine aat upp; det at du heldt, til ei sløgraad berga or hola deg ut, der dauden alt var i kjømdi.» So han tala og hjarta i barm, det harmfulle, refste. Og honom hjarta var lydigt og sidan rolegt i tòlmod i<noinclude><references/></noinclude> e7oscxfnhiqi4xvfvfa8b7fguic5sbd 104 138799 323546 2026-06-05T10:43:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: EIN OG TJUGANDE SONGEN. BOGEN VERT FRAMLAGD. allas Atene, den straal-øygde dis, i hugen hjaa gløgge Papan Atene, den straal oyge dis, i lugen h at hoi halli fram for bélarne bògen og øksann' no skulde leggje, til kappskjotings-strid og til byrjing paa draapet. Upp daa troppi ho gjekk, som til loftsalen førde; i mjuke handi si der ho lykkjelen tok, den krokbøygde, blanke, fagert smidd utav malm, med handtak av filsbeinet kvite. Med sine ternur i lag ho ned att sidan aat koven… 323546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>EIN OG TJUGANDE SONGEN. BOGEN VERT FRAMLAGD. allas Atene, den straal-øygde dis, i hugen hjaa gløgge Papan Atene, den straal oyge dis, i lugen h at hoi halli fram for bélarne bògen og øksann' no skulde leggje, til kappskjotings-strid og til byrjing paa draapet. Upp daa troppi ho gjekk, som til loftsalen førde; i mjuke handi si der ho lykkjelen tok, den krokbøygde, blanke, fagert smidd utav malm, med handtak av filsbeinet kvite. Med sine ternur i lag ho ned att sidan aat koven attarst i huset gjekk, der skattann' aat drottnen laag gøymde: kopar og gull i mengd, og jønn som kunstrikt var arbeidt. Fjøralle bogen hans òg var nedlagd der, liksom skolpen, som var med piler oddkvasse fyllt til dei drepande skòti; gaavur det var fraa ein gjestevén kjær i det land Lakedaimon: Ifitos, Evrytos-son, ein mann som var jamgod med gudar. Det hadde so høvt til, at dei raakast ein gong i Messene, hjaa Orsílokos der; Odyssevs dit paa ei ferd kom til aa krevja ei bot, som folket skyldugt var vorte, di at messeniske menn fraa Itaka med hadde teke paa sine farty trihundrad faar og gjætarann' attpaa. Difor Odyssevs med bòd fraa far sin og raadsherrann' alle i sine ungdoms aar den vegen lange var faren. Samstundes Ifitos dit var komen paa leit etter marar tolv, som burtkomne var med ein flokk av kraftige mulføl. Mararne likevel vart til undergang sidan og daude<noinclude><references/></noinclude> 5a5b1a823lhlorkpoprawe4waxdptn7 104 138800 323547 2026-06-05T10:44:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: N TVO OG TJUGANDE SONGEN. BÉLARNE VERT DREPNE. o til side han skauv sine fillur, drottnen Odyssevs og paa svilli steig upp med bògen i handi og skolpen, full av lettfløygde piler, deim raskt fram-for føterne sine ut han hellte, og so til flokken av bélar han tala: <Hermed til endes førd er denne ufaarlege kappleik; men eg eit anna maal, som enno ingen hev raaka, no vil freiste aa naa, um prisen Apollon meg unner.> So han tala og ut ei pil mot Antínoos sende. Denne eit gullan… 323547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>N TVO OG TJUGANDE SONGEN. BÉLARNE VERT DREPNE. o til side han skauv sine fillur, drottnen Odyssevs og paa svilli steig upp med bògen i handi og skolpen, full av lettfløygde piler, deim raskt fram-for føterne sine ut han hellte, og so til flokken av bélar han tala: <Hermed til endes førd er denne ufaarlege kappleik; men eg eit anna maal, som enno ingen hev raaka, no vil freiste aa naa, um prisen Apollon meg unner.> So han tala og ut ei pil mot Antínoos sende. Denne eit gullan staup, eit tvihanka, fagert, med herleg vin fyllt, nett vilde upp til munnen lyfte og drikke; alt han heldt det i hand; tenkte minst paa draap eller daude. Kven skulde òg ha' tenkt, at millom alle dei gjester ein som aaleine stod, um han so var aldri so kraftfull, bane skulde 'om bjode og daude-lagnaden myrke? Men Odyssevs paa strupen hans sigta og dèr honom raama, so gjenom nakken mjuk den kvasse pilodden fram stakk. Att-yver ned han seig; av handi fall honom staupet; fram gjenom nasen gaus i diger straale det myrke menneskjeblod, og braadt og hardt med sparkande foten raaka han bordet, som valt, so maten gleid ut yver golvet; brød og steik vart sulka med blod. Men bélarne-millom vart rundt halli det staak, daa dei saag at mannen var daaen; upp dei fraa stolarne fór, og att og fram gjenom halli flaug dei og spæjande skygnde ikring dei veggjerne brikne;<noinclude><references/></noinclude> a7ngifwp9gs7ssxg5r5g7pd3u3ojliu 104 138801 323548 2026-06-05T10:44:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: G TRI OG TJUGANDE SONGEN. PENELOPEIA KJENNER ATT ODYSSEVS. amle raadskona jublande glad til loftsalen upp gjekk til aa fortelja si husfru, at husbonden heimatt var komen; knéi stræva som best, og hastande føterne trippa. Fram ho til høgjendet steig, og soleis ho til henne tala: *Penelopeia, dotter mi, upp du vakne, at sjølv du med dine augo kann sjaa, det dag etter dag du deg ynskte; komen Odyssevs er, komen heim; det vart seint, men han kom daa! Og han hev bélarne tynt, dei… 323548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>G TRI OG TJUGANDE SONGEN. PENELOPEIA KJENNER ATT ODYSSEVS. amle raadskona jublande glad til loftsalen upp gjekk til aa fortelja si husfru, at husbonden heimatt var komen; knéi stræva som best, og hastande føterne trippa. Fram ho til høgjendet steig, og soleis ho til henne tala: *Penelopeia, dotter mi, upp du vakne, at sjølv du med dine augo kann sjaa, det dag etter dag du deg ynskte; komen Odyssevs er, komen heim; det vart seint, men han kom daa! Og han hev bélarne tynt, dei kaute og bøsne, som huset tyngde og godset hans aat og reint yver son hans tok magti.» Henne gav soleis svar den umtenkte Penelopeia: *Mor mi snilde, for visst deg gudarne maa ha' gjort ørski; magti hev dei, maa tru, til aa gjera den klokaste vilsken, liksom dei òg, naar dei vil, den faavise vìtug kann gjera; no dei vildrar deg burt, kann eg tru, um du elles er klok nok. Kvi vil du meg ha' til narr, som er so nedtyngd av suter, med aa fortelja meg tøv og vekkje upp meg or svevnen søte som hadde so blidt meg hyllt inn og augo meg att lagt? Aldri eg sov so godt fraa den stundi, daa heiman Odyssevs av til dette U-Ilios drog, som eg helst ikkje nemner. Berre gakk fraa meg, du, og ned i salen att sèt deg. Hadde ei onnor ei av teneste-kvinnurne mine kome og sovore meldt og dermed vakt meg or svevnen, henne med ordi kvasse eg snart hadde fraa meg til salen ned-atter sendt; men deg skal alderen koma til godes.><noinclude><references/></noinclude> 6um9d83d2a5tqfvqo3br7li9uu7m3ok 104 138802 323549 2026-06-05T10:45:12Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: H FIRE OG TJUGANDE SONGEN. SEMJA. ermes, Kyllenaren, ut kalla sjælerne etter dei fallne bélar or halli høg; i handi heldt han den fagre førarstaven av gull, den han augo vakande svæver med, naar soleis han vil, eller augo sovande vekkjer. Fram han deim førde med den; og dei honom kvisjande fylgde. Liksom ein skjaavengje-svarm i ei kraa inn-under ein bergkvelv kvisjande vinglar og sviv, naar ei ut-av deim or flokken ned ifraa kvelven datt, og dei hine daa tett held seg saman,… 323549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>H FIRE OG TJUGANDE SONGEN. SEMJA. ermes, Kyllenaren, ut kalla sjælerne etter dei fallne bélar or halli høg; i handi heldt han den fagre førarstaven av gull, den han augo vakande svæver med, naar soleis han vil, eller augo sovande vekkjer. Fram han deim førde med den; og dei honom kvisjande fylgde. Liksom ein skjaavengje-svarm i ei kraa inn-under ein bergkvelv kvisjande vinglar og sviv, naar ei ut-av deim or flokken ned ifraa kvelven datt, og dei hine daa tett held seg saman, soleis i svarm dei kvisjande fór. Men fyre Hermeias gjekk, den bjelpar i naud, ned-etter dei glùmslege stigar. Langs Okéanos-elvi og langs det Levkadiske berget, fram-um soleglads-porten og burt gjenom draum-riki døkke svivande fór dei; og snart dei kom til den bleikblømde naa-mo, der som skuggarne bur av dei burtfarne: hamarne deira. Skuggar raaka dei daa av Pelevs-sonen Akillevs med Patrokles i lag og Antilokos, like-eins Ajas, han som den grùmaste var i vokster liksom i venleik millom danáiske menn, næst Pelevssonen hin byrge. Kring Akillevs dei saman seg heldt. Og ikkje det lenge varde, fyrr hamen høg av Atrevs-son Agamemnon sorgall sveiv fram, med deim i lag som saman med honom hjaa kong Aigistos banen sin fekk og ei syrgjeleg avferd. Hamen av Pelevs-son Akillevs til honom tala: *Son aat Atrevs, me tenkte at dn millom heltarne utvald var av tore-brultaren Zevs til ven' hans for all tid,<noinclude><references/></noinclude> gapi0d63kbkueziles9go7dkjd14flc 104 138803 323550 2026-06-05T10:46:43Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 138804 323551 2026-06-05T10:46:58Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: UPPLYSNINGAR. aalmenningshus: i deim var det mat og nattlægje aa faa for fatigfolk. Afrodite dotter aat Zevs og Dione; venleiks- og elskhugsdis. Serleg kjende dyrkingsstader: Kypros (Cyperu) og Kytera (oy sunnanfor Peloponnés). Aigai: heilagdom for Poseidon paa nordstrandi av Peloponnés. Aigyptos: hjaa Homer namn paa baade landet og elvi (Nil-). Akaiar: Homer brukar namnet um bélarne og um Itakafolket, men um Hellenarne i det heile med. ambrosia næring som gjorde udøyeleg; gn… 323551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>UPPLYSNINGAR. aalmenningshus: i deim var det mat og nattlægje aa faa for fatigfolk. Afrodite dotter aat Zevs og Dione; venleiks- og elskhugsdis. Serleg kjende dyrkingsstader: Kypros (Cyperu) og Kytera (oy sunnanfor Peloponnés). Aigai: heilagdom for Poseidon paa nordstrandi av Peloponnés. Aigyptos: hjaa Homer namn paa baade landet og elvi (Nil-). Akaiar: Homer brukar namnet um bélarne og um Itakafolket, men um Hellenarne i det heile med. ambrosia næring som gjorde udøyeleg; gndenæring. Gudarne nytta elles ambrosia til ymist. - ambrosisk: udøyeleg; guddomsleg; framifraa god, gjæv, fager, gild. Amfiaraos, sjaa Erifyle. Amfitrite, vivet aat Poseidon; havdronning. ankring: ved ei line atter vart skipet bunde til ein fast stein (steinfeste) i land; fraa framstamnen (som vart vend ut etter) kasta dei ut ein stein- dregg, som ved sjølve si tyngd feste seg til botnen. Apeira: segu-land, der Fajakarne er tenkte aa ha vore paa vikingferd. Apollon Foibos Apollon - Son aat Zevs og Leto; tvillingbror til jagt- disi Artemis; fraa fyrsto sol- og Ijosgud; seinare lækjegud; verjar av bu- skap og fredelegt villt, men fiend av rovdyr; vaapn: bòge og pil. (I visse tilfelle daudegud; sjaa under «Artemis.) Aandelegt og sedelegt vert han meir og meir ljosgud: gud for reinleik og lov-orden; er sonar for skuld og lovbrót. Dertil er han spaadomsgud (Delfi-oraklet er bonom vigt) og forkynnar av viljen aat Zevs, far hans; han er og gud for musik; hjaa Homer spelar han paa Kithar; seinare vert han gud for song og skaldekunst (Musagetes) og for songdans; stend i venskap med alle venleiksguddomar (musur og kariter). Argo: skipet som førde Jason og hans Argonautar til Kolkis (til kong Aetes) paa ferdi etter «gullfelden». Argos: by paa Peloponnés. Argeiarne er hjaa arne, namn paa Hellenarfolket i det heile. Argos: Peloponnés. Homer ofte, liksom Akai- Det iasiske (: joniske)<noinclude><references/></noinclude> o9ixpqo9qr2tmiu0iykr7uwixbcpouw