Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 104 138946 323834 2026-06-07T18:14:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: annan mat ho òg sette fram av det som ho hadde. Suvlmat av ymse slag, skoren upp og velstellt, ein bordsvein kring bar, og gyllte staup han sette ikringum til alle; bòdsveinen etter gjekk og skjenkte vin upp-i staupi. Inn so bélarne kom; og dei kaute kararne sette ned seg ved bordet i rad paa gilde, maklege stolar. Bòdsveinar kringum gjekk og slog deim vatn yver hendom; ternur annsame brød baud fram i finbrigda korger; sveinar med herleg vin til randi bollarne fyllte. Alle no… 323834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>annan mat ho òg sette fram av det som ho hadde. Suvlmat av ymse slag, skoren upp og velstellt, ein bordsvein kring bar, og gyllte staup han sette ikringum til alle; bòdsveinen etter gjekk og skjenkte vin upp-i staupi. Inn so bélarne kom; og dei kaute kararne sette ned seg ved bordet i rad paa gilde, maklege stolar. Bòdsveinar kringum gjekk og slog deim vatn yver hendom; ternur annsame brød baud fram i finbrigda korger; sveinar med herleg vin til randi bollarne fyllte. Alle no for seg tok av det gode som for deim var framsett. Men daa av mat og drykk dei hadde nøgdi si fenge, straks paa trøyskap av anna slag dei bélarne tenkte: song og ringdans, som beste pryda er for eit gilde. Fram det ein bòdsvein kom med ei staseleg lyre til skalden, Femios, han som dei hadde nøydt til for seg aa kveda; han tok til med ein song, som fagert han fylgde med strengspel. Men med Atene daa Telémakos gav seg i samtal; hov'de han nær' henne heldt, so dei hine skulde kje høyre: «Gjestevén gode, fortryt ikkje paa det no eg vil segja. Desse du ser her, dei gled seg med song og med spel; og det kann dei; for her gjeng dei og liver fritt paa annan manns kostnad, medan beini aat husherren ligg i regndriv og rotnar paa eikor framand strand, eller driv ikringum paa baara. Fekk dei sjaa honom hit att her til Itaka koma, mykje heller dei daa visst ynskte seg rappare føter enn meir rikdom paa gull og sylv og herlege klæde. Men han vart riven burt ved ein tungsam lagnad; og ikkje meir er her trøyst for oss, um so nokon hit kom og sa oss, at han vil koma att; øydd er honom heimkome voni. Men no segje du dette meg sant, at eg visst kann det vita: kven og kor-fraa du er, og kor du hev heim og foreldre; kva du kom med for skip, og korleis skipsfolket førde hit deg til Itaka øy, og kven dei seg segjer aa vera; for det tenkjer eg vel, at til fots ikkje hit du er komen. Endaa eitt fortelja du maa, og sanningi seg meg: er du her fyrste gong no, eller vitja du noko-sinn far min? For det var mange framande daa, som huset vaart gjesta; han var sjølv utav deim, som folke-umgjenge lika.»<noinclude><references/></noinclude> sog3rkuu23ozlylkh03mvuf9hxp4cmr