Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 10 4070 323860 323829 2026-06-09T12:55:32Z Øystein Tvede 3938 323860 wikitext text/x-wiki <div class="plainlinks"> <!-- Dette er en løpende liste. Sett nyeste tekster øverst, fjern eldste nederst. Legg gjerne også teksten til på Wikikilden:Nye tekster, som er en permanent liste--> {{ny tekst|Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde|Robert Louis Stevenson|1942}} {{ny tekst|Venusstatuen|Prosper Mérimée|1921}} {{ny tekst|Kopisten|Nikolaj Gogol|1884|tittel=Kopisten (Kappen)}} {{ny tekst|Nat. Digte i prosa|Vilhelm Krag|1892}} {{ny tekst|Den forlorne sønns hjemkomst|André Gide|1929}} {{ny tekst|Skildringer og Stemninger fra den yngre Litteratur|Carl Nærup|1897}} {{ny tekst|Novellen. En Novelle|Maurits Hansen|1827}} {{ny tekst|Journalisten og filmstjernen|Øvre Richter Frich|1929}} {{ny tekst|Karl Monks oplevelser|Fredrik Viller|1897}} {{ny tekst|Kor vart det av jola?|Rasmus Løland|1894}} {{ny tekst|Litt om skikk og bruk før og nu|Irma Gram|1929}} {{ny tekst|Gjestebodet|Platon|1939}} {{ny tekst|Nils Kjær Samlede skrifter/5|Nils Kjær|1921|tittel=Bind 5. Epistler og noveller}} {{ny tekst|Betragtninger over filosofiens grundlag|René Descartes|1894}} {{ny tekst|Samlede skrifter (1918–1940)/14|Henrik Wergeland|1924|tittel=Samlede skrifter, IV, 2}} </div> {{midtstilt|'''[[Wikikilden:Nye tekster|Arkiv]]'''}} {{strek|8em|margin-tb=2em|color=#cedff2}} <!-- Utvalgte forsider. Bytt gjerne ut eksemplene fra tid til annen --> <div class="enws-hide-on-mobile"> <gallery heights=200 mode="nolines" class="center"> Muus Blandt Kristiania-Vampyrer.pdf|page=1|link=[[Blandt Kristiania-Vampyrer]]|'''{{forfatterl|Rudolf Muus}}''',{{br}}''[[Blandt Kristiania-Vampyrer]]'', 1918 Conrad Taifun.pdf|page=5|link=[[Taifun]]|'''{{forfatterl|Joseph Conrad}}''',{{br}}''[[Taifun]]'', 1930 Elvestad Aar og dag.pdf|page=5|link=[[Aar og dag]]|'''{{forfatterl|Sven Elvestad}}''',{{br}}''[[Aar og dag]]'', 1913 </gallery> <div style="text-align:center;font-size:83%">[http://no.wikisource.org/w/index.php?title=Mal:Nye_tekster&action=edit rediger]</div></div><noinclude> [[Kategori:Usorterte maler]] </noinclude> izwu48gbu2pvxzb0jqyxfd4ennz519e 102 126362 323870 323585 2026-06-09T13:38:03Z Øystein Tvede 3938 323870 wikitext text/x-wiki {{forfatterWD}} ==Tekster== * ''[[Skatten paa Sjørøverøen]]'' (1928) * ''[[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]]'' (1942) 7d5kjs80q00f1e5mzwomy971pyejawg 104 138780 323869 323526 2026-06-09T13:36:31Z Johshh 5303 323869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c| ANDRE SONGEN. THING PAA ITAKA. TELÉMAKOS FER UT. }} Nett som rosefingra ho steig, den aarvake Eos, upp han fraa lega si reis, den raske son til Odyssevs, klædi tok paa seg og sverd i reim yver oksli si hengde, batt under fjøralle føterne snøgt dei solarne fagre; gjekk so or kleven fram, aa sjaa til plent som ein guddom. Høgmælte bòdsveinar ut i byen han sende og baud deim kalle til thingmøte inn Akaiann', dei haarfagre karar. Dei so gjorde; og snart paa torget menner seg samla. Og daa dei der i mengd var upp til thinghaldet møtte, gjekk han til torget sjølv. Eit malmspjot bar han i handi; einsleg ikkje han var: tvo hundar kjapt honom fylgde. Yver hans lag og ferd eit serskilt ynde Atene lagde, som fram millom folket han steig, so at alle seg undra. Sæte aat far sin han tok; gerontarne let honom faa det. Fyrst imillom deim daa Aigyptios, drottnen, til ords tok; bøygd av alder han var og røynd i mangt og i mykje. For utav sønerne hans hadde Antifos, spjotfiktar'n glupe, fylgt Odyssevs, den drottnen gjæv, til det hest-rike Troia av paa det romlege skip; men honom hadde kyklopen drepe i helleren hol og til kveldsmat upp honom ete. Tri hadde gamlingen att; av deim Evrýnomos no var med i den bélar svarm, og tvo styrde farsgarden heime; men hin fyrste ikkje var gløymd; han saart honom sakna. No til thingfolket so han tala med taarer i augo: «Itaka menner, høyr paa det som eg hev aa segja. Ikkje me nokon gong her hev folke-samling hell thing havt,<noinclude><references/></noinclude> eqjltwa9ql1oa5mvva1bhmz6c809nau 104 138781 323883 323528 2026-06-09T15:33:40Z Johshh 5303 323883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c| TRIDJE SONGEN. I PYLOS. }} {{Stor initial|S}}tigande upp av det herlege hav paa koparbygd himmel Helios kom med ljos aat dei ævugt livande gudar liksom for folket ikringum rundt paa den kornrike jordi, daa dei med skipet mot land ved Pylos styrde, den gilde Nerevs-byen. Det der paa strandi vart aalsvarte ùksar ofra til havguden daa, den myrkhærde, sterke Poseidon; folket i nie skifte rundt der kringum var lægra, kvart paa femhundra mann og med nie ùksar til bloting. No dei innmaten aat, og for guden bogar dei steikte, nettupp som inn til land det lagde, det lett-rodde skipet. Seglet vart uppheft; steindreggen fall; dei sjølve i land gjekk. Ut Telémakes steig, men fyre honom Atene; og med ordi dei fløygde so ho til honom tala: «Ikkje ver bljug, Telémakos, no; det vil ikkje høve. Hit yver hav du fór til etter aa høyre um far din, kor han i jordi er gøymd, og kva han hev fenge for bane; no gjeng du like fram til hestetemjaren Nestor, so me fær vita kva han av kunnskap gøymer i barmen. Og du bed honom sjølv, at alt han med sanning oss segjer; svik han fèr ikkje med; for mannen er framifraa vitug.» Henne svara Telémakos so, den vituge sveinen: *Mentor, kann eg daa gaa? Kann ''eg'' vel til honom tala? Mykje ''eg'' er ikkje røynd i den kunsten aa ordleggje røda; ikkje høver det hell, at ut ein ung spør ein gamall.» Honom gav sovore svar den straal-øygde Pallas Atene :<noinclude><references/></noinclude> 36vb34j6n0wsbif20391zw63id2eduk 323884 323883 2026-06-09T15:34:35Z Johshh 5303 323884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c| TRIDJE SONGEN. I PYLOS. }} {{Stor initial|S}}tigande upp av det herlege hav paa koparbygd himmel Helios kom med ljos aat dei ævugt livande gudar liksom for folket ikringum rundt paa den kornrike jordi, daa dei med skipet mot land ved Pylos styrde, den gilde Nerevs-byen. Det der paa strandi vart aalsvarte ùksar ofra til havguden daa, den myrkhærde, sterke Poseidon; folket i nie skifte rundt der kringum var lægra, kvart paa femhundra mann og med nie ùksar til bloting. No dei innmaten aat, og for guden bogar dei steikte, nettupp som inn til land det lagde, det lett-rodde skipet. Seglet vart uppheft; steindreggen fall; dei sjølve i land gjekk. Ut Telémakes steig, men fyre honom Atene; og med ordi dei fløygde so ho til honom tala: «Ikkje ver bljug, Telémakos, no; det vil ikkje høve. Hit yver hav du fór til etter aa høyre um far din, kor han i jordi er gøymd, og kva han hev fenge for bane; no gjeng du like fram til hestetemjaren Nestor, so me fær vita kva han av kunnskap gøymer i barmen. Og du bed honom sjølv, at alt han med sanning oss segjer; svik han fèr ikkje med; for mannen er framifraa vitug.» Henne svara Telémakos so, den vituge sveinen: «Mentor, kann ''eg'' daa gaa? Kann ''eg'' vel til honom tala? Mykje eg er ikkje røynd i den kunsten aa ordleggje røda; ikkje høver det hell, at ut ein ung spør ein gamall.» Honom gav sovore svar den straal-øygde Pallas Atene :<noinclude><references/></noinclude> oe13q934fk7hzisqab5ci5gkf4avc5v 104 138782 323899 323529 2026-06-09T19:39:12Z Johshh 5303 323899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c| FJORDE SONGEN. I LAKEDAIMON. }} {{Stor initial|S}}oleglade bil, daa skuggarne fall yver vegar og vangar, til Lakedaimon dei kom, som ligg laagt millom kluftrike fjelli; der dei til kongsgarden fór, til drottnen gjæv, Menelaos. Honom fann dei, som gilde han heldt for ættfrendar mange: bryllaup baade aat sonen sin og ei yndefull dotter. Henne han gav til ein son av den fylking-sprengjar Akillevs; dette i Troia alt han lova og avtala hadde; og det hugsame bryllanpet no vart ved gudarne fullført. Dotteri skulde med vogn og hestar herlege fara til Myrmidonarne av, der Akillevssonen var konge. Men ifraa Sparta ei brur, Alektors dotter, han teke hadde aat sonen sin heim, Megapentes hin kraftfulle; denne hadde ei terne seint honom født; for gudarne ikkje lenger gav kona hans, Hélena, born, fraa den tid daa ho hadde aatt Hermione, møyi so ven som den dis Afrodite. Saman ved bordet der i den høge gjestebòdshalli grannar og véner sat hjaa den vidan namngjetne drottnen glade og nøgde. Ein herleg skald til den klingande lyra for deim kvad, og byksarar tvo imillom deim dansa, svingand' i krinsen seg rundt, fraa han til hadde teke med kvædet. Utanfor kongsgarden daa, ved porten, med vogn og med hestar stana Telémakos, sveinen rask, og sonen aat Nestor. Ut Eteonevs samstundes kom, den hèrmannen ætthøg, hirdmann hjaa gullhærde drottnen byrg, Menelaos, og saag deim;<noinclude><references/></noinclude> ck3l92180noq3fh1y2mw7h4hfjif9qb 106 138805 323876 323760 2026-06-09T15:15:52Z Øystein Tvede 3938 323876 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=[[Forfatter:Robert Louis Stevenson|Robert Louis Stevenson]] |Oversetter=[[Forfatter:Einar Eskeland|Einar Eskeland]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Samlaget |Institusjon= |Sted=Oslo |Ar=1942 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=pdf |Bilde=7 |Malform=NN |Fremgang=V |Sider=<pagelist 5=1 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag=* [[Løyndommen/01|Soga om døri]] * [[Løyndommen/02|På leit etter Mr. Hyde]] * [[Løyndommen/03|Dr. Jekyll var heilt roleg.]] * [[Løyndommen/04|Mordet på Garew]] * [[Løyndommen/05|Brevet]] * [[Løyndommen/06|Kva hadde hendt med dr. Lanyon?]] * [[Løyndommen/07|Synet i vindauga]] * [[Løyndommen/08|Siste natti]] * [[Løyndommen/09|Lanyon fortel]] * [[Løyndommen/10|Henry Jekyll skriftar alt]] }} sfbuot3v3wux07z4g7migaqine5fvto 102 138807 323871 323770 2026-06-09T13:38:25Z Øystein Tvede 3938 323871 wikitext text/x-wiki {{Forfatter}} ==Oversettelser== * [[Forfatter:Robert Louis Stevenson|Robert Louis Stevenson]]: ''[[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]]'' (1942) 8iaohzktydath05p40wbaq1nhjvobyr 0 138821 323858 323831 2026-06-09T12:53:59Z Øystein Tvede 3938 Øystein Tvede flyttet siden [[Løyndommen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]] til [[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]]: Feilstavet tittel 323831 wikitext text/x-wiki <pages index="Stevenson Løyndommen.pdf" next="[[Løyndommen/01|Soga om døri]]" from=7 to=8 displayed_from=- displayed_to=- header=1 /> {{AuxTOC| * [[Løyndommen/01|Soga om døri]] * [[Løyndommen/02|På leit etter Mr. Hyde]] * [[Løyndommen/03|Dr. Jekyll var heilt roleg.]] * [[Løyndommen/04|Mordet på Garew]] * [[Løyndommen/05|Brevet]] * [[Løyndommen/06|Kva hadde hendt med dr. Lanyon?]] * [[Løyndommen/07|Synet i vindauga]] * [[Løyndommen/08|Siste natti]] * [[Løyndommen/09|Lanyon fortel]] * [[Løyndommen/10|Henry Jekyll skriftar alt]]}} [[Kategori:Oversettelser fra engelsk]] [[Kategori:Romaner]] [[Kategori:Høgnorsk]] pixfz79rtt0sg02l11mr3yf2w702euj 323861 323858 2026-06-09T12:55:58Z Øystein Tvede 3938 323861 wikitext text/x-wiki <pages index="Stevenson Løyndomen.pdf" next="[[Løyndommen/01|Soga om døri]]" from=7 to=8 displayed_from=- displayed_to=- header=1 /> {{AuxTOC| * [[Løyndommen/01|Soga om døri]] * [[Løyndommen/02|På leit etter Mr. Hyde]] * [[Løyndommen/03|Dr. Jekyll var heilt roleg.]] * [[Løyndommen/04|Mordet på Garew]] * [[Løyndommen/05|Brevet]] * [[Løyndommen/06|Kva hadde hendt med dr. Lanyon?]] * [[Løyndommen/07|Synet i vindauga]] * [[Løyndommen/08|Siste natti]] * [[Løyndommen/09|Lanyon fortel]] * [[Løyndommen/10|Henry Jekyll skriftar alt]]}} [[Kategori:Oversettelser fra engelsk]] [[Kategori:Romaner]] [[Kategori:Høgnorsk]] 3yujrz9q6vwlnw1nz4te9ygidj75iwv 323862 323861 2026-06-09T12:56:20Z Øystein Tvede 3938 323862 wikitext text/x-wiki <pages index="Stevenson Løyndommen.pdf" next="[[Løyndommen/01|Soga om døri]]" from=7 to=8 displayed_from=- displayed_to=- header=1 /> {{AuxTOC| * [[Løyndommen/01|Soga om døri]] * [[Løyndommen/02|På leit etter Mr. Hyde]] * [[Løyndommen/03|Dr. Jekyll var heilt roleg.]] * [[Løyndommen/04|Mordet på Garew]] * [[Løyndommen/05|Brevet]] * [[Løyndommen/06|Kva hadde hendt med dr. Lanyon?]] * [[Løyndommen/07|Synet i vindauga]] * [[Løyndommen/08|Siste natti]] * [[Løyndommen/09|Lanyon fortel]] * [[Løyndommen/10|Henry Jekyll skriftar alt]]}} [[Kategori:Oversettelser fra engelsk]] [[Kategori:Romaner]] [[Kategori:Høgnorsk]] pixfz79rtt0sg02l11mr3yf2w702euj 104 138830 323857 323599 2026-06-09T12:33:48Z Øystein Tvede 3938 323857 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Øystein Tvede" /></noinclude>Han var liten og uvandt kledd, og utsjånaden hans var utekkeleg, jamvel på lang leid. Han stemnde rakt mot døri, og svinga tvert over køyrebana for å spara tid. Då han kom bort åt huset, drog han fram ein lykel or lomma. Det såg ut som han var heime. Mr. Utterson steig fram og la handi på herdi hans med same han fór framom: «Mr. Hyde, spår eg?» Mr. Hyde skrokk i hop og saup etter vêret. Men støkken stod ikkje lenge i han, og endå han ikkje såg advokaten i andletet, svara han kaldt og roleg: «Det er namnet mitt. Og kva vil De?» «Eg ser De etlar Dykk inn her,» svara advokaten. «Eg er ein gamal ven åt dr. Jekyll — Mr. Utterson i Gauntgata —, De må ha høyrt namnet mitt. Og etter di det fall so lagleg at eg råka Dykk her, tenkte eg De kanskje kunde sleppa meg inn.» «De finn ikkje dr. Jekyll her. Han er ikkje heime,» svara Mr. Hyde og slengde med lykelen. Og so med eitt, men framleides utan å sjå opp, spurde han: «Korleis kjende De meg?» «Svar meg fyrst på eitt spursmål,» sa Mr. Utterson: «vil De gjera meg ei teneste?» «Med glede,» svara hin. «Kva skal det vera?» «Vil De lata meg sjå andletet Dykkar?» spurde advokaten.<noinclude><references/></noinclude> r5blpmotr1pw3r863yukqd2fngkayh3 0 138949 323859 2026-06-09T12:53:59Z Øystein Tvede 3938 Øystein Tvede flyttet siden [[Løyndommen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]] til [[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]]: Feilstavet tittel 323859 wikitext text/x-wiki #OMDIRIGERING [[Løyndomen. Den forunderlege soga om dr. Jekyll og mr. Hyde]] 8023hbzjhbw1441i9grectdtxm61ajm 104 138950 323863 2026-06-09T13:20:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Gjev eg daa mykje heller son til ein lukkeleg mann var, ein som med eigni si sat, til alderdoms aari han naadde! Men av honom som uhepnast vart av alle paa jordi segjer dei eg er son, etter di am dette du spør meg.» Honom gav soleis svar den straal-øygde disi Atene: «Ikkje ei ætt deg gudarne gav som namnlaus skal slokne, ettersom Penelopeia ein son som deg bar til verdi. Men du segje meg eitt, og lat meg sanningi vita: Kva er dette for lag? Kvi held du det? Kva skal det vera?… 323863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Gjev eg daa mykje heller son til ein lukkeleg mann var, ein som med eigni si sat, til alderdoms aari han naadde! Men av honom som uhepnast vart av alle paa jordi segjer dei eg er son, etter di am dette du spør meg.» Honom gav soleis svar den straal-øygde disi Atene: «Ikkje ei ætt deg gudarne gav som namnlaus skal slokne, ettersom Penelopeia ein son som deg bar til verdi. Men du segje meg eitt, og lat meg sanningi vita: Kva er dette for lag? Kvi held du det? Kva skal det vera? Drikkelag? Bryllaup? For fønningslag, det er det no ikkje. Soleis ubljugt og ovmodigt held dei i halli di gilde, synest det meg; og ein vitug mann i hugen maa harmast, naar han kjem innum her og ser slik ufolkeleg aatferd.» Henne svara Telémakos so, den vituge sveinen: «Naar um dette, framande mann, du fretter og spør meg, segja kann eg, at fyrr, daa mannen paa garden var heime, daa var huset vaart gjævt og eigedomen i velstand. No hev gudar som vilde oss vondt det annarleis laga; so dei det stelte, at burt han kom som ingen mann enno burtkomen er. For meg det mindre vondt hadde vore, um han i Troarland millom eigne landsmenn var fallen, eller um etter ufreden han hjaa véner var slokna; daa honom hadde ein gravhaug reist det akáiske folket, og aat sonen sin med hadde frægd han for framtidi vunne. No honom burt dei Hel-diser blés, so ingen det gaadde; usedd og uspurd han kvarv; berre sut og syrgjeleg saknad etter lét han aat meg. Og ikkje einast eg honom syrgjer og saknar; meir av leidt legg gudarne paa meg. Alle dei velstands menn, som hev magt her kringum, paa Same, paa Dulikion øy, paa Sakyntos det skogrike, dertil dei som her paa Itaka raa'r, det berghøge øyland, alle paa béling gjeng til mor mi og eigni vaar øyder. Ho korkje evler aa bjode av eit motburdsamt gifte eller aa ende faa gjort paa stimen og staaket; og soleis ut dei or huset oss ét. Og meg gjer dei snarleg det av med.» Harmfull att honom svar gav soleis Pallas Atene: «Aa, so vel som du treng den ute flakkande far din, at han paa bélar-flokken den uvyrdne hand kunde leggje!<noinclude><references/></noinclude> mllkq8p5f6s3cdighgbn37vlwbxl5fd 104 138951 323864 2026-06-09T13:24:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Gjev at han kom nett no; gjev han stod i døri til salen væpna med hjelm og skjold og med oddblanke spjotet i handi, slik som han var daa fyrst eg lærde honom aa kjenne heime hjaa oss, der nøgd han gjestebikaren tømde! Han var paa heimveg daa fraa Efyre, dit han var faren paa sitt lettgjengde skip til Ilos, Mermerios-sonen, etter ei sterk forgift; dei kvasse pil-oddann' sine vilde med den han faa smurt. Forgift han likevel ikkje fekk utav Ilos; for denne ottast dei ævuge gudar… 323864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Gjev at han kom nett no; gjev han stod i døri til salen væpna med hjelm og skjold og med oddblanke spjotet i handi, slik som han var daa fyrst eg lærde honom aa kjenne heime hjaa oss, der nøgd han gjestebikaren tømde! Han var paa heimveg daa fraa Efyre, dit han var faren paa sitt lettgjengde skip til Ilos, Mermerios-sonen, etter ei sterk forgift; dei kvasse pil-oddann' sine vilde med den han faa smurt. Forgift han likevel ikkje fekk utav Ilos; for denne ottast dei ævuge gudar; men av far min, som sers honom lika, han fekk det han vilde. Gjev Odyssevs, som daa han var, med bélarne møttest! Braafeige vart dei daa, og fekk eit syrgjelegt bryllaup. Men med sanno det ligg i handi aat megtige gudar, um han skal koma heim og hemn yver bélarne taka her i si hall eller ei. Deg bed eg vel tenkje etter, kóss du den bélar flokken burt kann faa ifraa huset. Og no høyre du meg og leggje mitt ord deg paa hjarta. Her i morgo du thing med dei gjæve Akaiar skal halde; seg deim daa alle di meining og gudarne tak deg til vitne! So du bélarne byd, at kvar til sitt dei seg spreider. Men no mor di: um ho er meint paa aa faa seg ein husbond, lat henne daa flytja heim til huset aat megtige far sin, at dei til bryllaups bur og heimanfylgja i stand fær rikjesleg, soleis som rett for ei dotter kjær det vil vera. Og deg sjølv eg aalvorsamt raa'r, um paa meg du vil høyre: bu eit skip, det beste du hev, og rorskarar tjuge tak og far ut og fyre deg spør etter burtkomne far din, um det einkvan kann eitkvart ha' spurt, eller um du ei høyrsegn fær ifraa Zevs, som tidt spreider gjetord ut millom folket. Fyrst til Pylos du gjeng og talar med gudgjæve Nestor; sidan til Sparta fare du av til den helt Menelaos, som av Akaiakjempurne sist fraa ufreden heim kom. Fær du daa høyre at far din hev liv og heimkome-voner, endaa eit aar du daa, um tungsamt det fell deg, lyt vente; men um du sannspurt fær, at han fraa fall og liver kje lenger, heim att stemner du daa til fedra jordi den kjære, reiser her honom haug og held daude-offer og likferd, so som folkeskikk er; og daa gjev du mor di ein husbond.<noinclude><references/></noinclude> kyvll0dvig1bmtd9wtcip2thar2rytp 104 138952 323865 2026-06-09T13:26:23Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men naar du det hev gjort og alt paa rett maate fullført, daa skal etter du tenkje vel i hug og i hjarta, korleis paa bélarne best du her i kongsgarden ende gjort kann faa, um i duld eller dag. For barneferd ikkje lenger høver deg no; den alderen fraa er du vaksen. Eller hev du kje høyrt, kva ære Orestes hin gjæve vann seg hjaa alle folk, ved di at ende han hugdjervt gjorde paa farsbanen sin, den mordaren loynske Aigistos? Du daa òg vere djerv, som eg ser du er vaksen og fag… 323865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Men naar du det hev gjort og alt paa rett maate fullført, daa skal etter du tenkje vel i hug og i hjarta, korleis paa bélarne best du her i kongsgarden ende gjort kann faa, um i duld eller dag. For barneferd ikkje lenger høver deg no; den alderen fraa er du vaksen. Eller hev du kje høyrt, kva ære Orestes hin gjæve vann seg hjaa alle folk, ved di at ende han hugdjervt gjorde paa farsbanen sin, den mordaren loynske Aigistos? Du daa òg vere djerv, som eg ser du er vaksen og fager, at du like-eins pris kann faa av komande ætter! Men til det raskgjengde skipet mitt no eg att-ende lyt gange; sveinarne mine vel alt, kann eg tru, i atòl meg ventar. Tenk no paa dette sjølv; men gløym ikkje det eg hev sagt deg.» Henne Telémakos so gav svar, den vituge sveinen: «Dette for sant du, gjest, hev tala med godhug i hjarta liksom ein far til ein son, og visst ikkje skal eg det gløyme. Men du lyt drygje eit grand, kor mykje med ferdi det hastar, drygje og faa deg eit bad, so at sidan, uppkveikt og friska, glad i hug du avstad kann til skuta di gaa med ei gaave ven og verdfull, ein eignamùn, som til minne kann vera for deg um meg; for so, du veit, fèr gjestvén mot gjestvén.» Honom gav sovore svar Atene, den straal-øygde disi: «Stogga meg ikkje no; for vegen krevjande dreg meg. Gaava som venlege hjarta ditt deg byd meg aa gjeva, den vil du lata meg faa til aa føre heim, naar eg att kjem ; og um ho verdfull er, so fær det likt bli for like.» Soleis talande burte ho vart, den straal-øygde disi, kvarv som fljugande fugl i sky. Og honom i barm ho kraft hadde gjeve og mod, so minne um far hans fekk meir magt med honom endaa enn fyrr. Men han, daa rett han seg samla, stod der i bugen forstøkt: ein gud laut dette ha vore. Straks gjekk han inn til bélarne att, som ein guddom aa sjaa til. Desse tagalle sat og høyrde paa skalden hin gjæve; um den motgang han kvad, som disi Pallas Atene lét Akaiarne røyne, daa heim dei fór ifraa Troia. Men fraa loftet sitt av den umtenkte Penelopeia, dotteri aat Ikarios, vel kunde skaldsongen høyre. Ned daa den høgreiste troppi ho steig som til manushalli førde;<noinclude><references/></noinclude> i4h6uqcs71hznqe2kjn2foqtq45ahcv 104 138953 323866 2026-06-09T13:29:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ikkje aaleine ho gjekk; tvo ternur med seg ho hadde. Og daa til bélarne inn ho kom, den gjæve av kvinnur, stelte ved sula ho seg, som bar den veldige takaas; kinni sine ho vel med den vene hovudduk løynde; velvyrk ei terne upp seg stelte paa kvar hennar side; og til den herlege skalden so med taarer ho tala: «Femios, anna du kann, og mangt, til kveikjing for hugen, kvæde um manna og gude verk, som skaldarne priser; eitkvart av deim du no for mennerne syngje, med' her dei taga… 323866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>ikkje aaleine ho gjekk; tvo ternur med seg ho hadde. Og daa til bélarne inn ho kom, den gjæve av kvinnur, stelte ved sula ho seg, som bar den veldige takaas; kinni sine ho vel med den vene hovudduk løynde; velvyrk ei terne upp seg stelte paa kvar hennar side; og til den herlege skalden so med taarer ho tala: «Femios, anna du kann, og mangt, til kveikjing for hugen, kvæde um manna og gude verk, som skaldarne priser; eitkvart av deim du no for mennerne syngje, med' her dei tagalle sit og drikk vin. Den siste sorgsame songen slutte du med; naar den eg høyrer, meg hjarta i barmen pinest; for vonlaus sorg meg fram-um andre hev raama; slik ein mann eg saart maa sakne og minnest han alltid, han som namngjeten var gjenom heile Hellas og Argos.» Henne gav soleis svar Telémakos, vituge sveinen: «Mor mi, kva hev du imot, at skalden aalkjære kved oss det til gaman som hugen hans byd? For skaldarne ikkje skuld er i sovore; Zevs Kroníon er upphavet; alle menneskje, kvar i ser, alt gjev han etter sin vilje. Meinke daa ikkje me skalden kann, at han kved um danáisk vanlagnad; for det er alltid so, og so vert det verand': nyaste kvædet gjævast er for den lydande krinsen. Sterk daa, mor mi, i hug du gjera deg maa til aa høyre; ikkje Odyssevs aaleine det var som misste ved Troia heimkomedagen; det sameleis gjekk med andre og mange.» Heilt i forundring daa attende til romet sitt gjekk ho; vel dei vìtuge ord av son sin tenkte ho etter. Steig so aat loftsalen upp i lag med dei fylgjande ternur; der ho saart yver mannen sin grét, til dess at Atene yver dei trøytte lòki lint la' den kvilande svevnen. Men i den svale hall dei høgmælte bélarne braaka: alle ynskte dei seg med henne paa lega aa kvile. Daa til ords Telémakos tok og so tala til deim: «De som djervt overmodige gjeng og bélar til mor mi, no held me maaltid her og hyggjer oss; lat oss daa ikkje staake og braake; for vent det er paa skalden aa høyre, naar det ein slik ein er som denne, med røyst som ein guddom. Men i morgo tidleg til things paa bytorget gjeng me<noinclude><references/></noinclude> 8gb8ju2fw3azlcs9i61g68puzwbpt6y 104 138954 323867 2026-06-09T13:33:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: alle, at greidt og fritt eg kann mi meining dykk segja : at de fraa huset mitt gjeng. De fær annanstad samlast til eting. Tær paa det sjølve de eig; paa umgang de gjestebòd halde! Men um de betre det finn, og det er dykk meir etter ynskje, so utan skadebot burt for ein einskild hans eigner aa øyde, daa driv de paa. Men eg til dei ævuge gudar vil rope, um det laga seg kann, at Zevs dykk løner som rett er, so at ubøtte alle de fær i huset vaart bløde.» So fall ordi. Men d… 323867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>alle, at greidt og fritt eg kann mi meining dykk segja : at de fraa huset mitt gjeng. De fær annanstad samlast til eting. Tær paa det sjølve de eig; paa umgang de gjestebòd halde! Men um de betre det finn, og det er dykk meir etter ynskje, so utan skadebot burt for ein einskild hans eigner aa øyde, daa driv de paa. Men eg til dei ævuge gudar vil rope, um det laga seg kann, at Zevs dykk løner som rett er, so at ubøtte alle de fær i huset vaart bløde.» So fall ordi. Men daa i lippom beit dei seg alle; og paa Telémakos undra dei seg, so djervt som han tala Soleis gav honom svar Antínoos, son av Evpeites: «Naa daa, Telémakos, gudarne vel det er som hev lært deg føre det store ord og djervmælt tala i laget? Berre no ikkje Zevs deg gjer til konge paa øyi: for det skulde daa vel vera fedra ætte-arv for deg?» Honom gav soleis svar Telémakos, vituge sveinen: «Tru du vil mislike det, Antínoos, som eg vil segja? Gjerne tok eg imot, um Zevs meg den æra unnte. Eller held du vel det for verst av det vonde paa jordi? Det er daa slettikkje verst aa konge vera; for rikdom vert det i huset hans snart, og sjølv fær meir han av vyrdnad. Av akáiske drottnar her paa Itaka-øyi elles andre der er og mange, unge og gamle ; ein av deim styre Itaka no, daa Odyssevs er burte! Men yver huset mitt eg vil herre vera, og dertil yver trælann' han vann i viking, den gjæve Odyssevs.» Att honom svara so Evrýmakos, Polybos-sonen: «Enno, Telémakos, veit dei megtige gudar aaleine kven som Akaiarne skal paa det kringflødde Itaka styre. Men yver huset ditt sjølv og eigni di vere du herre! Aldri det kome ein mann, som med valdshand rover ifraa deg noko av det som du eig, so lenge Itaka bygt er! Men um gjesten din vilde eg gjerne, gode! deg spyrja. Kor er mannen ifraa? I kva for land hev han bustad? Hev han kannhende ført bòd, at far din er ventande heim att; eller er det paa ærends ferd for seg sjølv han er ute? Svært so braadt som han undan seg kom; det var som han ikkje vilde bli kjend? Av andlit elles han ikkje saag ring ut.»<noinclude><references/></noinclude> djiz93wyktalo5ok9ajg7iafn0sxz85 104 138955 323868 2026-06-09T13:35:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Honom til svar Telémakos gav, den vituge sveinen: «Aa, Evrýmakos, von eg hev kje um heimferd for far min. Ikkje lenger paa bòd eg trur, kvarhelst dei so kjem fraa; legg ikkje heller lag paa spaakunst, um mor mi ein runemeister stundom til huset fær og ut honom fretter. Mannen, du spør meg um, er fraa Tafos, ein gjest-vén av far min, son til den djerve Ankíalos; sjølv heiter gjævingen Mentes, og yver Tafos-sjøfolket han med hovdingmagt raader.» So han tala, men visste,… 323868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Honom til svar Telémakos gav, den vituge sveinen: «Aa, Evrýmakos, von eg hev kje um heimferd for far min. Ikkje lenger paa bòd eg trur, kvarhelst dei so kjem fraa; legg ikkje heller lag paa spaakunst, um mor mi ein runemeister stundom til huset fær og ut honom fretter. Mannen, du spør meg um, er fraa Tafos, ein gjest-vén av far min, son til den djerve Ankíalos; sjølv heiter gjævingen Mentes, og yver Tafos-sjøfolket han med hovdingmagt raader.» So han tala, men visste, at honom ei dis hadde gjesta. Bélarne til att tok med ringdans og ljuvlege visur; glade gama dei seg og heldt paa, til dagen tok ende. Daa so sistpaa kveldmyrkret kom for den lystige flokken, alle tok vegen kvar til seg og søkte aat lega. Men Telémakos sjølv til koven sin gjekk, som i høge, herlege heimhuset var honom bygd med storfager utsyn. Der no søkte han ro; og paa mangt og mykje han tenkte. Kyndelen fyre 'om bar Evrykleia, den vislege terna, dotter av Ops, som var son av Peisenor; henne Laertes heim hadde kaupt den tid, daa ho var i sin fagraste ungdom. Tjuge kuverd av eigni si daa hadd' han for henne gjeve; og han i huset høgt som kona si sjølv henne sette; men han seg fraa henne heldt; han vilde kje kona si krenkje. Ho for Telémakos kyndelen bar; av ternurne alle mest heldt av honom ho; hadde stelt honom daa han var liten. Døri sjølv lét han upp til det stødugt upptimbra romet; sette paa lega seg ned og kyrtelen mjuke drog av seg, flidde 'n i henderne so paa den vislegt umtenkte gamle. Og daa ho kyrtelen vel hadde jamna og sletta, ho hengde upp 'n vàrt paa ein knagg ved den fagert skurdprydde lega; gjekk so or koven ut, og døri med sylvringen fasthendt etter seg att ho lét og slaai drog fyre med reimi. Tett i kvitilen sveipt han laag daa sidan og tenkte natti lang paa den ferd, honom tilraadt hadde Atene.<noinclude><references/></noinclude> 7m721ulqqoloox1p2r5uee60mx6iar7 104 138956 323872 2026-06-09T13:38:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sidan den gjæve Odyssevs fór ut med dei romlege snekkjur. Kven hev daa samla oss no? Kven hev havt ei sovori turvt, tru, anten av yngre menn hell av deim som er meir upp i aari? Tru han fraa hèren vaar og heimferdi hans kann ha eitkvart spurt som her han fortelja oss vil, sidan fyrst han det høyrde? Eller tru anna aalment det er, han vil fram leggje for oss? Gjæv er den mannen visst, ein velsigna; gjev daa at Zevs vil fullkoma for honom alt, han av godt i hjarta seg ynskjer!»… 323872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>sidan den gjæve Odyssevs fór ut med dei romlege snekkjur. Kven hev daa samla oss no? Kven hev havt ei sovori turvt, tru, anten av yngre menn hell av deim som er meir upp i aari? Tru han fraa hèren vaar og heimferdi hans kann ha eitkvart spurt som her han fortelja oss vil, sidan fyrst han det høyrde? Eller tru anna aalment det er, han vil fram leggje for oss? Gjæv er den mannen visst, ein velsigna; gjev daa at Zevs vil fullkoma for honom alt, han av godt i hjarta seg ynskjer!» Ved dei lakke varslande ord Telémakos glad vart. Og han drygde kje meir; honom hugen dreiv til aa tala. Fram millom folket han steig; og embættesstaven i handi honom Peisénor gav, den bòdsvein forfaren og raadklok. Fyrst til den gamle han daa seg vende og soleis til ords tok: «Langt burte, gamle, er ikkje den mann; du ser honom, ser meg; eg stemnde folket til things; for hardt hev sorger meg raaka. Ikkje fraa hèren vaar og heimferdi hans hev eg eitkvart spurt som no eg fortelja dykk vil, sidan fyrst eg det høyrde; anna aalment det heller kje er, eg vil fram leggje for dykk. Det er mi eigi naud, den som inn yver huset mitt tvifeldt brøytte seg veg: fyrst det, at gjæve far min eg misste, han som styrde dykk fyrr, og var mild som ein far imot alle. No er det dertil meir: snart heile huset i øyde lagt vert for meg og ende gjord paa heile min mìdel. Bélar trengjer seg inn paa mor mi mot hennar vilje; søner det er av dei likaste menn, me hev her ikringum. Ikkje dei vaagar seg fram til Ikarios, fåren, og bélar, so at han kunde sjølv henne heimanfylgd gjeva og sidan gjera til vèrson den som han vilde og best kunde like. Nei, i huset hjaa oss dei gjeng kvar dagande dagen; og vaare uksar der, og sauer og geiter, dei slagtar til sine gilde. og glødande vin fraa kjellar'n til drikke attaat tek dei og øyder i mengd. Ein mann det oss vantar, ein som Odyssevs var, til mot vaade huset aa verja. Sjølv er for veik eg til det; og visst eg heretter ogso vert for liten i kraft og ikkje dugleg til forsvar; varde meg gjorde eg visst og sant, um magti var til det. For der vert fare fram imot all folkeskikk; skamlaust huset mitt øyde vert lagt. De uretten ved kjennast skulde;<noinclude><references/></noinclude> q2o619nzxjkgain6sj8yh2yr0km7x71 104 138957 323873 2026-06-09T14:35:12Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: skjemmast av hjartans grunn for andre folk, grannarne vaare, dei som kringum oss bur; skulde ottast for hemn ifraa gudar, at ikkje dei i harm det vonde mot sjølve-dykk vender. Véner, eg upp dykk manar ved Zevs og ved Temis den høge, ho som sèt og som skil dei thing, der menner held raadlag: slutt gjer paa dette! Lat meg med mi sut, den tunge, aaleine mødast! — um ikkje daa so det er, at den herlege far min vondt med vilje hev nokon gong Akaiarne valda, so at mot son hans de… 323873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>skjemmast av hjartans grunn for andre folk, grannarne vaare, dei som kringum oss bur; skulde ottast for hemn ifraa gudar, at ikkje dei i harm det vonde mot sjølve-dykk vender. Véner, eg upp dykk manar ved Zevs og ved Temis den høge, ho som sèt og som skil dei thing, der menner held raadlag: slutt gjer paa dette! Lat meg med mi sut, den tunge, aaleine mødast! — um ikkje daa so det er, at den herlege far min vondt med vilje hev nokon gong Akaiarne valda, so at mot son hans de no med vilje vondt att vil gjera, eggjande bélarne upp? Daa betre for visst var eg faren, am mitt liggjande fe som mitt gangande sjølve de upp aat; gjorde de det, eg von um skadebot kunde vel hava; kringum flakka eg daa so lenge i byen med bøner og med kravet paa mitt, til rett eg og vederlag finge; no de tyngjer mitt sind med sut som det ikkje er bot for.» So han tala i harm, og til jordi staven han slengde; sterk honom graaten tok; og medynk vakna i folket. Alle dei andre tagalle sat, og ingen det fram seg vaaga med sterke ord mot dette som sagt deim han hadde. Einast Antínoos gav eit svar; og soleis fall ordi: «Naa, du hogmælte svein, du ofsing, kva er det for hæding, som du kjem med mot oss? Ut vil du nok gjerne oss skjemme. Men det er ikkje bélarne her, som skuldi skal hava; den hev di eigi mor, som i sløgleik er serleg forfari. Tri aar er det alt no, og snart det fire vil vera, at ho hev svikefullt visst aa lure dei gjæve Akaiar. Alle held ho med von og bòd til kvar av deim sender, lovande godt og vel; men i hjarta paa anna ho tenkjer. Attaat ei framifraa list ho i slege hugen sin ut fann. Veven paa loftssalen upp ho sette og vov paa ein lin-duk fin og oversleg stor; og til oss daa soleis ho tala: 'Karar som bélar til meg, di han døydde, den gjæve Odyssevs, lat oss med bryllaupet vente eit bil, til dess eg er ferdug med denne veven her, at garnet mitt ikkje vert utskjemt. Likduk aat gamle Laertes eg vev, til ustundi kjem, daa lagnaden myrk honom naar, og dauden stiv honom strekkjer, at dei akáiske kvendi ein dag ikkje det fær aa segja, at slik ein velstandsmann som han utan likduk er gravlagd.'<noinclude><references/></noinclude> cumgwvwevepln90lt9skdlux32qcyph 104 138958 323874 2026-06-09T14:36:59Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: So ho rødde og yvertalt fekk vaare manslege hjarto. Sidan ho kvar dag stod og vov paa den herlege duken; men um natti ved kyndel-skin ho upp-att 'n rekkte. Tri aar ho leynde sitt svik og Akaiasønerne narra. Men daa det fjorde kom i tidsens ævuge rundsviv, var det ei terne som alt hadde merka og sagde det til oss. Snart me fann henne daa, der ho stod og rekkte upp veven; dermed ferdug ho veva 'n laut, so nandleg ho vilde. Dette daa bélann' til svar deg gjev, at vel du det vita… 323874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>So ho rødde og yvertalt fekk vaare manslege hjarto. Sidan ho kvar dag stod og vov paa den herlege duken; men um natti ved kyndel-skin ho upp-att 'n rekkte. Tri aar ho leynde sitt svik og Akaiasønerne narra. Men daa det fjorde kom i tidsens ævuge rundsviv, var det ei terne som alt hadde merka og sagde det til oss. Snart me fann henne daa, der ho stod og rekkte upp veven; dermed ferdug ho veva 'n laut, so nandleg ho vilde. Dette daa bélann' til svar deg gjev, at vel du det vita kann for deg sjølv, og at like eins Akaiarne veit det: Mor di du sende ifraa deg skal og bjode, at den ho tek, som far hennar ut henne vèl, og som sjølv ho kann like. Men vil ho lenger spott med Akaiasonerne drive, einast tenkjande paa dei gaavur ho fekk av Atene: kunstarbeid vel aa forstaa seg paa, og utifraa klokskap, dertil ei list so stor, at aldri det slikt var høyrt gjete her i Akaia fyrr millom alle dei haarfagre kvendi (korkje Alkmene hell Tyro hell hovullad-prydde Mykene hell noko anna viv var so sløgtenkt som Penelopeia; sløgt nok og klokt livevel ho ikkje dette hev ut-tenkt), — bélann' vil tære paa godset ditt og eignerne dine, alt med den hugen ho hev, som no dei megtige gudar hev i barm henne lagt. For seg sjølv ho vinn nok eit stort ord vidan ikring; men for deg vert det mykjen nedgang i velmagt. Ikkje heim att til vaart me gjeng eller nokon-stad elles, fyrr ho den av Akaiann', ho vil, til mann hev seg teke.» Honom soleis gav svar Telémakos, vituge sveinen: «Aldri fraa huset, Antínoos, driv eg mot hennar vilje henne som fødde og upp meg ól. Men langt burte far min liver, eller hev døytt. Og visst ei stor bot eg leggje fekk til Ikarios, dersom eg sjølv sende mor mi fraa garden. Vondt vilde far hennar daa meg valde, og gudsmagter meir vondt; for um hemn vilde mor til rædsle-diserne rope, naar ho fraa huset gjekk; til spe daa sidan for folket gangande vart eg. Nei; det ordet segjer eg aldri. Kann de sjølve blygjast i barm yver framferdi dykkar, gakk daa fraa mitt hus burt og søk dykk annan-stad gjest'bòd; ét paa det sjølve de eig, og haldt gildi dykkar paa umgang!<noinclude><references/></noinclude> hleh7uukmvvquv0nscha6xtdrrh77xk 104 138959 323875 2026-06-09T14:46:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: at ikkje dei kjem ut for leidt i komande dagar. Det som det gjeld um her, det spaar eg betre enn du um. Under den glimande sol flyg jamt ei mengd det av fuglar; men d'er kje visdoms-fugl alt. Odyssevs hev livet sitt late eink vanstad langt her-fraa; og gjev du var burte med honom; daa ikkje svalla ihop du so mykje spaaskap, og ikkje heller Telémakos daa og sinnet hans eggja du soleis, i den von at han huset ditt vel ei gaave vil unne. Men eg skal segja deg eitt, og det vert vi… 323875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>at ikkje dei kjem ut for leidt i komande dagar. Det som det gjeld um her, det spaar eg betre enn du um. Under den glimande sol flyg jamt ei mengd det av fuglar; men d'er kje visdoms-fugl alt. Odyssevs hev livet sitt late eink vanstad langt her-fraa; og gjev du var burte med honom; daa ikkje svalla ihop du so mykje spaaskap, og ikkje heller Telémakos daa og sinnet hans eggja du soleis, i den von at han huset ditt vel ei gaave vil unne. Men eg skal segja deg eitt, og det vert visseleg sanning. Um du, gamall og reynd som du er, med eggjande tale øser ein ungdom upp til villstyrings aatferd, daa verre vil det for honom bli, og ikkje det minste til bate. Dertil, du gamle, paa deg ei bot me legg, som med harm deg kjem til aa fylle; og saart vil trege tyngje deg sidan. Men Telémakos sjølv den raad no gjev eg for aalment, at han læt mor si heim til huset aat far hennar flytja; der vil dei bryllaupet skipa daa og for brudgaavor syte. Visst ikkje fyrr, tenkjer eg, held Akaiasonerne upp med brysame bélingi si; det ingen er, me er rædde, ikkje Telémakos hell, kor ordmykjen so han kann vera. Rolegt me likeins tek dei spaa-ord, som du, gamle, faafengt svallar ihop; dei berre oss gjer meir leide utav deg. Godset hans miskunnlaust ét me upp, og skadebot aldri fær han, so lenge som ho for Akaiasønerne drygjer bryllaupet ut; me dag etter dag vil ventande tevle um den fagre som fyrr. Og ikkje me bélar til andre kvende, som elles visst aat kvar av oss vel kunde høve.» Honom gav soleis svar Telémakos, vìtuge sveinen: «Høyr, Evrýmakos; høyr, de byrge bélarne alle: ikkje eg lenger til dykk om dette ord eller bøn hev; gudarne veit det alt; no veit Akaiann' det ogso. Gjev meg berre eit lettgjengt skip og rorskarar tjuge, som meg kann paa ei ferd baade fram og heim-atter føre; av til Sparta eg vil, og so til det sandrike Pylos; der eg um far min og heimferdi hans vil fyre meg spyrja, um eg vitring kann faa, hell um gitordet eitkvart meg segjer, det som Zevs læt gaa ut, og som fraasegner kring bèr i folket. Fær eg daa vita, at far er i live og heim-etter søkjer,<noinclude><references/></noinclude> 4wvtao0ur3hy3t7z1hfrp8hokor5vcg 104 138960 323877 2026-06-09T15:16:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: daa eg endaa eit aar i all denne plaagsemdi ut held. Men um eg høyrer, at daaen han er og fraa livheimen burte, daa, naar eg hit att kjem til fedra jordi den kjære, reiser eg haug yver far og held eit drustelegt gravøl, soleis som skillegt; og daa vil eg mor mi ein annan mann gjeva.» So han tala, og sette seg att. Og millom deim fram stod Mentor, ein felage gjæv av den hugstore hovding Odyssevs, som yver alt sitt hus hadde sett honom, daa han fór heiman; lyde han skulde Laer… 323877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>daa eg endaa eit aar i all denne plaagsemdi ut held. Men um eg høyrer, at daaen han er og fraa livheimen burte, daa, naar eg hit att kjem til fedra jordi den kjære, reiser eg haug yver far og held eit drustelegt gravøl, soleis som skillegt; og daa vil eg mor mi ein annan mann gjeva.» So han tala, og sette seg att. Og millom deim fram stod Mentor, ein felage gjæv av den hugstore hovding Odyssevs, som yver alt sitt hus hadde sett honom, daa han fór heiman; lyde han skulde Laertes og vel sjaa etter med allting. Velmeint tok han til ords, og so han til samlingi tala: «Itakafolk, no høyre de paa det eg hev aa segja. Aldri meir det kome ein mild, godviljug og visleg kongsstavførande drottin med agt for skillegt og rettvist, men han stødt vere strid i sin hug og hard i si framferd, — ettersom ingen meir Odyssevs, gjævingen, hugsar i det folke han styrde fyrr og var som ein far for. Mindre eg likevel segja skal paa dei trassuge bélar for at med valdsverk fram dei fer og med meinsløgd i hugen; hovudi sine dei vaagar paa det, at so for Odyssevs huset dei herjar, med di dei trur at aldri han att kjem. Det er paa hitt folket helst eg harmast, at soleis de alle tagalle sit og ikkje med ord, dessmeir, prøver stogge vesle flokken av bélar; og de, som er daa so mange!» Honom soleis gav svar Leiókritos, son av Evénor: «Mentor, du trassuge, vitlause mann, kva er det du segjer? Folket du eggjar til oss aa stogge? Det vanskelegt jamvel vart for eit fleirtal av menn med oss um vaar maaltid aa stridast. Ja um Itaka drottnen sjølv, Odyssevs, i huset inn steig, med' der me sat ved gildet, me bélarne byrge, og so han freista paa aa drive ut oss or halli, visst ikkje skulde vel vivet hans daa, kor mykje ho lengtar, gleda seg for at han kom; honom rædsle lagnaden møtte straks, naar med fleire han slogst; du reint i hèrota røder. Men no folket skal skiljast, og kvar og ein skal til sitt gaa. Honom som ut vil paa ferd lyt Haliterses og Mentor rettleide, dei som i farshuset hans var véner fraa gamalt. Elles vert han sitjande her paa Itaka, spaar eg, og etter tidender spyrja; med ferdi det vert ikkje noko.»<noinclude><references/></noinclude> 5m2l6xasnuipbk7yalb4wk37nfsjy6u 104 138961 323878 2026-06-09T15:19:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: So han tala, og raskt han upp det thingmøtet løyste. Folket spreidde seg att, og kvar til sitt hus tok vegen; men til kongsgarden fram gjekk den kaute flokken av bélar. Dermed Telémakos ned aat strandi stemnde aaleine; og i sjøvatnet der tok han handtvaatt og bad til Atene: «Høyr meg, du guddom høg, som igaar deg i huset vaart viste og gav bòd meg avstad yver havet myrke aa sigle, at eg um far min og heimferdi hans kunde spyrja meg fyre; no Akaiarne vil fraa denne ferdi… 323878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>So han tala, og raskt han upp det thingmøtet løyste. Folket spreidde seg att, og kvar til sitt hus tok vegen; men til kongsgarden fram gjekk den kaute flokken av bélar. Dermed Telémakos ned aat strandi stemnde aaleine; og i sjøvatnet der tok han handtvaatt og bad til Atene: «Høyr meg, du guddom høg, som igaar deg i huset vaart viste og gav bòd meg avstad yver havet myrke aa sigle, at eg um far min og heimferdi hans kunde spyrja meg fyre; no Akaiarne vil fraa denne ferdi meg hindre, bélarne serskilt, som fyllte er med ovmod og illhug.» So han tala og bad; daa nærra seg Pallas Atene, Mentor lik i alt, i hamen liksom i mælet; og med ordi dei fløygde so ho til honom tala: «Ikkje, Telémakos, meir vil du modlaus vera hell styven, bur deg elles i barm den edle manddom aat far din," so du kann vera som han til aa fullføre gjerning og tale; skipla vert ikkje ferdi daa, og ikkje ho misfell. Men er ikkje du son av honom og Penelopeia, aldri eg daa vaagar tru, at du fullfører det du er tenkt paa. Ikkje hender det tidt, at søner er fedrarne like; fleirtalet ringare er, og dei som er betre er svært faa. Men daa du heretter vil korkje modlaus verte hell styven, og daa den klokskap gløgg hjaa Odyssevs ikkje deg vantar, so er det visselig von, at du fullfører det du er tenkt paa. Bry deg kje meir daa um, kva bélarne vil eller meiner, — daarar dei er, som vit so vel som rettvise vantar; Inkje dei heller veit um dauden og lagnaden myrke, som alt nære deim er; dei alle paa ein dag skal bløde. Ferdi, du hev i hug, vil ikkje lenger bli utdrygd; so mykje fedra vén eg er deg, at finne og bu eg skal deg eit lettgjengt skip og sidan paa ferdi deg fylgje. No bør du heim att gaa til huset, til hopen av bélar; ferda niste du so lyt faa stelt og nedlagd i kjerald, dertil i tvihanka krukkur vin, og i velsauma hiter mjøl som er manna merg. Men samle skal eg uti folket snøgt friviljuge rorskarar aat oss; fullgode farty ligg det Itaka-strenderne rundt, baade gamle og nye; deim-imillom tek ut eg det som best synest vera; det skal snøgt vera butt, og so fer me ut yver havet.»<noinclude><references/></noinclude> 7qrwte82mul0pel211q0d60hc8sxin0 104 138962 323879 2026-06-09T15:22:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: So tala dotter aat Zevs. Og ikkje Telémakos drygde lenge der, daa den guddoms røyst han hadde fornòme; vegen heim-att han tok til huset, uroleg i hjarta. Der i garden han fann dei bause bélarne; sùme geiter flaadde, og andre gjødgaltar svidde ved elden; men Antínoos kom Telémakos laattblid til møtes, tok honom kraftigt i hand og soleis til honom tala: «Høyr, du høgmælte svein, du ofsing, gakk ikkje lenger her og i hugen brygg paa vondt i ord eller gjerning; ét du ber… 323879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>So tala dotter aat Zevs. Og ikkje Telémakos drygde lenge der, daa den guddoms røyst han hadde fornòme; vegen heim-att han tok til huset, uroleg i hjarta. Der i garden han fann dei bause bélarne; sùme geiter flaadde, og andre gjødgaltar svidde ved elden; men Antínoos kom Telémakos laattblid til møtes, tok honom kraftigt i hand og soleis til honom tala: «Høyr, du høgmælte svein, du ofsing, gakk ikkje lenger her og i hugen brygg paa vondt i ord eller gjerning; ét du berre og drikk og vèr som fyrr du hev vore. Alt det du ynskjer Akaiarne no deg skipar til rettes, farty og utvalde folk, so at av til det gudvigde Pylos raskt du kann koma i veg etter far din gjæve paa spurlag.» Men den vìtuge svein Telémakos so honom svara: «Ikkje, Antínoos, meir eg kann med dykk ovlæte-karar tagall sitja til bords i lag og til godes meg gjera. Er det kje nok, at fyrr de øydde eignerne mine store og gjæve, den tid daa enno eg berre var jypling? No, daa eg vaksen er og ord, som av andre eg høyrer, heilt kann skyna, og mannsmod i barm meg veks, vil eg freiste, kóss eg imot dykk kann faa dei myrke Hel-diser eggja, anten til Pylos eg gjeng eller her millom folket vert verand'. Men ut vil eg. Det var kje paa fjas at ferdi eg nemnde. Skipsrom eg leige meg lyt; eg korkje farty hell rorsfolk raa'r yver sjølv; for so hev no de det laglegast funne.» Sa han; og handi, Antínoos heldt, raskt til seg att drog han. Men i den høge hall til maaltid bélarne stelte; og dei i eitt gjorde narr og lét spitige ting bonom høyre. Ein av dei kaute karann' det var, som soleis til ords tok: «Visst og sant Telémakos stend oss no etter livet; hjelparar anten han hit fraa det sandlendte Pylos vil føre, eller vel òg ifraa Sparta; med svært til ofse han driv det. Ja det kann hende, at heilt til Efyre, grunnfeite landet, av han vil fara og der faa tak i forgiftige dròpar; deim daa i vinkrukka vaar han blandar og tyner oss alle.» Tok daa paa nytt ein annan i av dei kararne kaute: «Eller kven veit, um ikkje han sjølv, naar han langt ifraa kjent folk flakkande sigler ikring, gjeng under liksom Odyssevs?<noinclude><references/></noinclude> 8mjlgr52pwbjmviq34uajsvbgeakqr1 104 138963 323880 2026-06-09T15:24:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Meir daa i sanning av bry det for hans skuld paa oss vilde falle; godset bans byte me laut imillom oss ut; berre huset mor hans til eign me gav og den, ho tek seg til husbond.» Soleis dei rødde. Men ut Telémakos no i det høge buret aat far sin gjekk; der kopar og gull det i dungar gøymt var og goddæmd olje i nøgd og kistur med klæde; dertil veldige krukkur med vin, godsmakande, gamall; heilt-upp ein gude drykk paa desse krukkom det gøymt var; studde til muren dei stod i r… 323880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Meir daa i sanning av bry det for hans skuld paa oss vilde falle; godset bans byte me laut imillom oss ut; berre huset mor hans til eign me gav og den, ho tek seg til husbond.» Soleis dei rødde. Men ut Telémakos no i det høge buret aat far sin gjekk; der kopar og gull det i dungar gøymt var og goddæmd olje i nøgd og kistur med klæde; dertil veldige krukkur med vin, godsmakande, gamall; heilt-upp ein gude drykk paa desse krukkom det gøymt var; studde til muren dei stod i rad, um eingong Odyssevs trass i møde og naud til huset sitt att skulde koma. Trygt var kjellaren stengd med ei tvidør med støduge vengjer; og baade natt og dag der nede hushaldaren vanka, Evrykleia, dotter av Ops, som var son av Peisénor; vel ho etter saag alt, for ho var baade kunnig og vitug. Henne i buret ut Telémakos ropa og bòd gav: «Høyr, mor, med søt vin no nokre kaggar fær du meg fylle. Tak av den beste du hev, næst den som serleg du vaktar her paa den uvisse von, at hin usæling heim att kann koma, drottnen Odyssevs, fri fraa Helheims-diserne slóppen. Fyll meg kaggarne tolv, og loka deim alle forsvarleg. Dertil byggmjøl fylle du meg i velsauma hiter; tjuge maal læt du meg faa, av det finaste kverni hev male. Dette tegjer du med; men faa det altsaman ferdugt. Sjølv skal eg hente det her i kveld, ved den tidi daa mor mi gjeng i loftet sitt upp og i stand seg steller til natti. Av til Sparta eg fer, og so til det sandlendte Pylos; der vil um far min og ferdi hans eg spyrja meg fyre.» So han tala; paa graaten daa kom hans barnfostre kjære; og med ordi dei fløygde so ho jamrande tala: «Kjære sveinen min, snille mitt barn, kor kann deg i hagen slikt koma upp? Kvi fer du so langt ut i verdi den vide, einaste, kjære sonen i huset? Odyssevs hin gjæve, langt ifraa heimen sin no millom framandfolk dauden hev funne. Fer du, vil bélarne straks deg med vaade og vondt liggje etter, svike deg livet ifraa og eigni di millom seg skifte. Sît daa heller i ro paa ditt; det kann ikkje turvast, at du fer um og lid vondt, du med, paa det baarande havet.»<noinclude><references/></noinclude> te933iwi54cyaut54pmjgmtu3f3ud36 104 138964 323881 2026-06-09T15:27:14Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Henne gav soleis svar Telémakos, vìtuge sveinen: «Roleg, mi mor; utan raad av ein gud eg tek kje paa ferdi. Men du sverja meg maa, at mor mi Inkje du segjer, fyrr det ei elleve dagar hell tolv fraa no av er gjengne, eller ho saknar meg sjølv og daa fær høyre um ferdi, at ho ikkje med graat si fagre aasyn skal skjemme.» So han tala. Den gamle svor den dyraste eiden; og daa ho det hadde gjort og eiden retteleg fullført, straks ho i arbeid seg gav med vin paa kaggar aa fylle;… 323881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Henne gav soleis svar Telémakos, vìtuge sveinen: «Roleg, mi mor; utan raad av ein gud eg tek kje paa ferdi. Men du sverja meg maa, at mor mi Inkje du segjer, fyrr det ei elleve dagar hell tolv fraa no av er gjengne, eller ho saknar meg sjølv og daa fær høyre um ferdi, at ho ikkje med graat si fagre aasyn skal skjemme.» So han tala. Den gamle svor den dyraste eiden; og daa ho det hadde gjort og eiden retteleg fullført, straks ho i arbeid seg gav med vin paa kaggar aa fylle; sidan ho velsauma hiter tok og fyllte med byggmjøl. Men Telémakos gjekk og i lag att med bélarne slog seg. Anna i hug no kom den straal-øygde disi Atene; hama plent som Telémakos gjekk ho kringum i byen; og naar ho møtte ein mann, steig ho fram og gav seg i samtal; alle bad ho seg samle i kveld ved det raskgjengde skipet. Sidan Noémon ho bad, den raske Fronios-sonen, um aa faa laane fartyet hans; det viljugt han lova. Og daa so soli seig og skuggar paa vegarne lagdest, fartyet ut paa sjøen dei drog, og snarleg umbord ho all den reiden fekk ført, som til veltofta snekkjurne høyrer. Ytst paa hamni det kvar vart lagt. Og felagann' gjæve kring henne samla seg der; ho upp daa moda deim alle. Anna i hug att kom den straal-øygde disi Atene. Fram til Odyssevs-kongsgarden høg i hast tok ho vegen; lint yver flokken av bélar der ho svevn-ørske lagde, tulla deim svirande burt og slog staupi or henderne paa deim. Ikkje dei sitjande vart daa lang stund; heim-yver hasta kvar til sitt hus, av di at svevnen augo deim tyngde. Daa ifraa halli ut ho Telémakos ropa; og Mentor lik i mæle og hâm ho soleis til honom tala: «No, Telémakos, sit ved aarom dei leggpansra sveinar ferdabudde og ventar paa deg og paa bòd til aa sigle. Lat oss daa koma avstad, so ikkje me avferdi seinkar.» Talande so gjekk raskt den straal-øygde disi Atene fyre honom i veg, og fari hennar han fylgde. Daa so til sjøen ned og til skuta fram dei var komne, alle dei haarfagre sveinarne der dei raaka paa strandi, og den kraftige kar Telémakos tala i laget:<noinclude><references/></noinclude> r4hk61fvtn4iyyb9iokhk5nmmv6vxsv 104 138965 323882 2026-06-09T15:30:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: «Kom, véner, lat oss faa nista umbord; no alt vil me finne ferdugt i huset heime. Men mor veit inkje um ferdi; og utav ternom det er berre ei som hev greie paa dette.» Dermed gjekk fyrst han i veg; og dei i fari hans fylgde. Alt som var tilstelt dei tok og bar ned i det veltofta farty, soleis som fyre han sa', den raske son til Odyssevs. Og so umbord att Telémakos gjekk næst etter Atene; sæte paa atterskòten ho tok, han jamsides henne. Sveinarne landfestet løyste; umbord s… 323882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>«Kom, véner, lat oss faa nista umbord; no alt vil me finne ferdugt i huset heime. Men mor veit inkje um ferdi; og utav ternom det er berre ei som hev greie paa dette.» Dermed gjekk fyrst han i veg; og dei i fari hans fylgde. Alt som var tilstelt dei tok og bar ned i det veltofta farty, soleis som fyre han sa', den raske son til Odyssevs. Og so umbord att Telémakos gjekk næst etter Atene; sæte paa atterskòten ho tok, han jamsides henne. Sveinarne landfestet løyste; umbord so gjekk dei og sette ned seg paa tofturne; lagleg bør deim sende Atene, vestan vind frisk som sjoga avstad yver havet det vide. Straks med kveikjande ord Telémakos baud sine sveinar reidskapen all gjera klaar; og dei honom høyrde og lydde. Gran-masti raskt til vêrs dei hala og feste bo stødt i mid-tofta; batt ho so fast med bogstag og attstag; og seglet kvite hissa dei upp med dei vel-tvunne oksehuds reipi. Straks blés vinden sjogande upp og fyllte det; baarunn' høgt ikring kjølen med brusing gjekk, der skipet seg fram tok; raskt yver bylgjom det gleid, til snarleg fullføring av ferdi. Og daa alt var gjort fast paa det myrke, lettgjengde farty, vinbollar fram vart det sett, som var vel og rikjesleg fyllte; drykk-offer hellte dermed dei ut for dei ævuge gudar, mest daa for dotter aat Zevs, den straal-øygde Pallas Atene. Fram fór det skip yver sjø baade natt og ljosnande morgon.<noinclude><references/></noinclude> ik20drtb37yrtw7xaf064wt885ejmia 104 138966 323885 2026-06-09T16:19:58Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: «Noko, Telémakos, ut du tenkjer i hugen din eigen; noko ein guddom gjeva deg vil. For visseleg ikkje trur eg at fødd du og upp-alen er med gudarne mot deg.» Soleis tala den straal-øygde dis. Lett gangande fyre hasta ho so avstad; og fari hennar han fylgde; snart til dei pyliske menner dei kom, som var samla til høgtid. Der sat Nestor og sønerne hans, og kringum deim sveinar stelte med maten: paa tein sette kjøt og ved elden det steikte. Framandkararne no dei gaadde; og all… 323885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>«Noko, Telémakos, ut du tenkjer i hugen din eigen; noko ein guddom gjeva deg vil. For visseleg ikkje trur eg at fødd du og upp-alen er med gudarne mot deg.» Soleis tala den straal-øygde dis. Lett gangande fyre hasta ho so avstad; og fari hennar han fylgde; snart til dei pyliske menner dei kom, som var samla til høgtid. Der sat Nestor og sønerne hans, og kringum deim sveinar stelte med maten: paa tein sette kjøt og ved elden det steikte. Framandkararne no dei gaadde; og alle seg samla kring deim, tok deim i hand til helsing og bad deim aa sitja. Fyrst Peisistratos, son aat Nestor, gjekk deim til møtes, hand helsa paa deim baae og gav deim sæte ved gildet, breidande aat deim lodne skinn paa den sandkvite strandi næst Trasymedes, broren, og næst den kvithærde far sin. Kvar han sitt deim av innmaten gav; og vin i eit gullstaup slo han og velkome-skaali drakk. Til Pallas Atene, dotter av skjoldberar Zevs, han so seg talande vende: «Bed no, framande mann, di bøn til herren Poseidon; hans den høgtidi er, som med i her de er komne. Men naar du ofra hev av vinen og bede, som rett er, staupet du gjev til felagen din, at likeins han ofre kann av den søte vin; og ei bøn til dei ævuge gudar hev han med, tenkjer eg; deim treng me menneskje alle. Men han er yngre enn du; paa alder som eg, ser det ut til; difor eg fyrst til deg den gyllte bikaren retter.» So han tala og staupet gav til Pallas Atene. Og ho vel tykte um hans umtenkte, vislege aatferd, at han rette til henne fyrst det blenkjande gullstaup. Hjarteleg so ho bad til den høge herren Poseidon: «Høyr, jordfamnar Poseidon, du vere ikkje oss umild; men du høyre vaar bøn og fullføre det som me bed um. Nestor fyrst og sønerne hans med lukke du signe; dertil dei andre med; alt folket som bur her i Pylos hugmild late du vederlag faa for det festlege blotet. Heppe ogso Telémakos gjev og meg med det ærend, som paa det raskgjengde skip me hit-yver kom til aa greie.» Soleis ho bad, og fullførde sjølv dei heilage skikkar. Dermed den tvihanka bikar ho fram til Telémakos rette; og han sameleis bad, den raske son til Odyssevs.<noinclude><references/></noinclude> b3a2kxx08gj2n6tgzl72e1jnjqlssuq 104 138967 323886 2026-06-09T17:58:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men daa det skire kjøtet var steikt og teke av teinom, stykki vart bytte ut; og eit herlegt høgtidsmaal heldt dei. Og daa dei alle hadde si nøgd av mat og av drikke, stridsvogn-styraren Nestor so til ords tok og tala: «No det høve seg kann aa etter frega og frette, kven det er me til gjester fekk; for no hev dei matkvilt. Seg oss daa, karar, kven er de, og kor-ifraa er de komne? Er de paa farmanns ferd? Eller dreg paa von de og vaage kringum paa saltan hav liksom vikingar, de… 323886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Men daa det skire kjøtet var steikt og teke av teinom, stykki vart bytte ut; og eit herlegt høgtidsmaal heldt dei. Og daa dei alle hadde si nøgd av mat og av drikke, stridsvogn-styraren Nestor so til ords tok og tala: «No det høve seg kann aa etter frega og frette, kven det er me til gjester fekk; for no hev dei matkvilt. Seg oss daa, karar, kven er de, og kor-ifraa er de komne? Er de paa farmanns ferd? Eller dreg paa von de og vaage kringum paa saltan hav liksom vikingar, desse som eigne livet vaagar, med' framandfolk ufred og uferd dei valdar?» Svar Telémakos gav, den vìtuge karen; og mannslegt tok han til ords; honom mod Atene lagde i barmen, so han um burtkomne far sin fritt kunde spyrja seg fyre: «Nestor, du Nelevs-son, som beile Akaia er stolt av, spurt oss du hev, kvar me er ifraa; det eg gjerne deg segjer. Hit ifraa Itaka by under Neion-fjellhøgdi kom me; ærend fraa folket me ikkje hev; men mitt skal eg nemne. Etter høyre eg vil um far min, den vidgjetne bovding, drottnen Odyssevs hugfast og gjæv. I ditt lag, dei segjer, ut han i striden drog og byen aat Troarne øydde. Alle dei andre som der var med, um deim hev me fraasegn; kvar iser veit me um, som syrgjeleg dauden laut lide. Men kva ende Odyssevs fekk Kroníon held ukjent: um han for fiends hand er fallen paa landjord striden, eller um honom ein gud i havet det baarande ned drog. No eg for knéi dine meg legg, um du vil meg fortelja, kva han for daude fekk, anten sjølv for augo du saag det, eller du høyrt det hev av einkvan farande mannen. Ikkje du lempe ditt ord, av linnhug eller av medynk; beint og greidt du segje meg alt som du sjølv fekk det vita. Vént eg deg bed: so sant som far min, den gjæve Odyssevs, hev i ord eller daad deg halde det han deg lova burte ved Troia, der mykje vondt Akaiann' laut lide, kom det daa no i hug, og tala so trygt eg kann tru det.» Honom Nestor gav svar, den Gereniske stridsvogn-styrar: «Kjære, minnt meg du hev um all den møda me freiste laut i det tróiske land, me djerve menn fraa Akaia, daa me stundom med skipi fór paa havet det døkke<noinclude><references/></noinclude> 93hsjklbl2hf0azoyltndtbkhvlx9v0 104 138968 323887 2026-06-09T18:31:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: etter hèrfang flakkand' ikring med Akilles til førar, stundom i striden laag ved den store Priamosbyen. Dauden fann dei der etterkvart, dei djervaste alle; der ligg Ajas den stridsglade; der me miste Akillevs; der ligg kjær' son min dg, Antílokos modig og mannsleg, framifraa lettfør og snøgg i sprang og ein dugande hèrmann. Attaat me mykje anna vondt laut tòla; kven skulde vel utav menneskjeborn det alt ihop kunne nemne? Um du i fem eller seks aar her vilde sitja og spyrja… 323887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>etter hèrfang flakkand' ikring med Akilles til førar, stundom i striden laag ved den store Priamosbyen. Dauden fann dei der etterkvart, dei djervaste alle; der ligg Ajas den stridsglade; der me miste Akillevs; der ligg kjær' son min dg, Antílokos modig og mannsleg, framifraa lettfør og snøgg i sprang og ein dugande hèrmann. Attaat me mykje anna vondt laut tòla; kven skulde vel utav menneskjeborn det alt ihop kunne nemne? Um du i fem eller seks aar her vilde sitja og spyrja nt meg um alt som Akaiarne leid og herde i den tid, — fyrr eg vart ferdug, trøytna du av og heim-atter søkte. Ni aar paa rad me laag der og ut spann vondt for deim: ringa inn deim med alle slag list; Zevs sjølv knapt paa det fekk ende. Ingen av alle det var, som vaage kunde i klokskap seg med den gjæve Odyssevs aa mæle; for høgt yver alle far din stod, naar det spurdest um sløgd, — um trygt eg daa elles tru kann paa dette, at du, som eg her hev for augo, av honom son er det reint ein age meg tek, naar paa deg eg skòdar. Jamvel i tale du er honom lik; ein skulde kje tenkje, at ein ungdom som du so vel kunde talen sin føre. Aldri i den tid hende det seg, at eg og Odyssevs kom med kvarandre i strid, i thinget eller i raadet; samstelte stod me stødt; og med ettertanke og klokskap ut me fann, kva som best og gagnlegast var for Akaiann'. Men daa den høgbygde Priamosby me hadde lagt øyde, og me var farne burt, og gudarne hadde oss skilt aat, Zevs Kroníon daa ei heimferd syrgjeleg skipa for det argejiske folk, av di at vitugt og rettvist ikkje dei alle fór fram. Og mange ein ulagnad røynde; hardt Atene, dotter aat Zevs, i vreide deim raama: Atrevs-sønerne eggja ho upp i kiv med kvarandre. Desse tvo daa saman til things Akaiarne stemnde, men reint bakvendt og mot all skikk ved solegladsbilet; vintyngde flestalle gav ved den tid paa thingvollen møte. Thinget vart sett med fraasegn um, kvi folket var samla; og Menelaos der mana upp dei menn fraa Akaia til aa tenkje paa ferdi heim yver havryggen breide; men Agamemnon var annarleis meint; han vilde, at folket<noinclude><references/></noinclude> 7ram3ui1wh1ocod4w2bon95bf5drywc 104 138969 323888 2026-06-09T18:32:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: her skulde liggje eit bil og høgtidsamt soningsblot halde, so me fekk linna den heite harm hjaa Pallas Atene, — daaren som ikkje kunde forstaa, at ublidkande var ho; ikkje braatt læst hugen seg snu hjaa dei ævuge gudar. Soleis stod dei daa der og ordskiftest hardt med kvarandre; sistpaa av sæti upp dei leggje-pansra Akaiar fór med forfælande staak; reint tvibytt var deira vilje. Heile natti me der med harm i hug mot kvarandre kvilde paa lega; for Zevs oss tjonsleg vanlaguad… 323888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>her skulde liggje eit bil og høgtidsamt soningsblot halde, so me fekk linna den heite harm hjaa Pallas Atene, — daaren som ikkje kunde forstaa, at ublidkande var ho; ikkje braatt læst hugen seg snu hjaa dei ævuge gudar. Soleis stod dei daa der og ordskiftest hardt med kvarandre; sistpaa av sæti upp dei leggje-pansra Akaiar fór med forfælande staak; reint tvibytt var deira vilje. Heile natti me der med harm i hug mot kvarandre kvilde paa lega; for Zevs oss tjonsleg vanlaguad sende. Tidleg ved dagsprett nokre av oss drog skipi paa sjøen; kvar sitt gods fekk umbord og dei velgyrde hèr tekne kvendi; andre, helvti paa lag, av folket vart verande etter hjaa Agamemnon, son av Atrevs, den hyrding for folket. Me umbord paa snekkjurne gjekk og ut-yver siglde; snøgt gjekk ferdi; ein gud det svelgdjupe havet oss jamna. Daa me til Tenedoa kom, til gudarne offer med heimlengt førde me fram; men Zevs, den hardhjarta toregud, enno ikkje oss heimkome gav; eit tvidrætte vondslegt han vakte millom oss endaa ein gong. Av dei stamnhøge skipi det nokre snudde og fraa oss fór; med den sløge Odyssevs til førar til Agamemnon av dei siglde og lag slog med honom. Derimot eg, med alle dei farty som meg vilde fylgje, flugti tok; eg skyna at vondt fraa ein gud var i ventom; likeins den stridsdjerve son aat Tydevs flydde med sitt folk. Seinare fylgde oss òg Menelaos, gullbærde drottnen; han oss i Lesbos fann, der farleidi yver me tenkte: um det vestanum Kios var best aa styre og halde upp mot Psyria øy med Kios til bakbord, hell kanskje betre me austanum Kios gjekk og langsetter Mimas. Guden me bad um eit teikn; det fekk me: han baud oss aa styre rett yver havet fram, til dess Evboia me naadde; soleis kunde me undan best fraa vanskarne koma. Strjukande lagleg bør blés det upp, og rjukande gjekk det; fiskrike vegarne fram det bar; og inn til Geraistos kom me som natti fall paa; der daa for den havferdi raske tjora bogar i mengd me Poseidon takksame ofra. Fjorde-dag etter inn med skipi sine til Argos la' Diomedes, son av stridsvognstyraren Tydevs,<noinclude><references/></noinclude> 9hybn2anylk4k85f1ulazsp5fh54ipy 104 138970 323889 2026-06-09T18:34:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: saman med folket sitt; men eg heldt mot Pylos; og ikkje stillna med børen det av, den friske, ein gud hadde sendt oss. Soleis, son min, eg heim kom utan tidend; eg ikkje veit kven som berga vart av Akaiarne eller gjekk under. Men det eg her i mi hall hev høyrt, 'det skal du faa vita, soleis som skillegt er, og inkje skal og deg dylja. Vel kom Myrmidonarne heim, dei spjotsvingarmeistrar, dei som den herlege son aat Akillevs hadde til førar; likeso godt det gjekk Filoktetes, den… 323889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>saman med folket sitt; men eg heldt mot Pylos; og ikkje stillna med børen det av, den friske, ein gud hadde sendt oss. Soleis, son min, eg heim kom utan tidend; eg ikkje veit kven som berga vart av Akaiarne eller gjekk under. Men det eg her i mi hall hev høyrt, 'det skal du faa vita, soleis som skillegt er, og inkje skal og deg dylja. Vel kom Myrmidonarne heim, dei spjotsvingarmeistrar, dei som den herlege son aat Akillevs hadde til førar; likeso godt det gjekk Filoktetes, den Poias-son gilde; og til Kreta Idomenevs kom med dei menn som fraa Troia slóppne med livet var; paa sjoen ingen han misste. Høyrt de hev, um fjerrlegt de bur, kóss kong Agamemnon heimkomen bane fekk paa uhugleg vis ved Aigistos; denne likevel hardt for den heluvs udaad fekk bøte. Aa, det er godt, naar att etter drepen mann det ein son er, ein som kann taka hemn, som Orestes yver Aigistos, han som med innful sløgd hadde livet teke av far hans. Du daa, sonen min, òg vere djerv, som du ven er og vaksen, at du kann ære faa, du med, av komande ætter.» Honom gav soleis svar Telémakos, vìtuge sveinen: «Nestor, du Nelevs-son, du heidr og frægd for Akaia, ja; han tok mannslegt hemn; di hev han ei ære seg vunne, so at Akaiarne vil gjenom tiderne minnast Orestes. Aa, um gudarne meg gav sameleis kraft til aa tukte flokken av bélar for alt det utòlande ovlæte deira og for det ovmod som driv deim til skamdjerv valdsferd imot meg Men ein sovoren laguad spann dei ævuge gudar korkje aat far min hell meg; det lyt daa med tòlmod eg bera.» Nestor gav soleis svar, den Gereniske stridsvogn-styrar: «Kjære, daa dette du her hev nemnt og dreg deg til minnes: Ordet gjeng, at ein hop av menn som bélar til mor di deg uviljande driv i di hall ein ufolkeleg livnad. Seg meg, um dette du finn deg i godviljugt. Hell folket er deg kannhende imot, med di det eit gudesvar lyder? Elles, kven veit um ikkje til hemn han ein gong kjem atter, sjølv-eine, eller vel òg med fylgjet sitt utav Akaiar? Gjev ho maa likso holl deg vera, Pallas Atene, som ho for vidgjetne far din jamt med umtanke sytte,<noinclude><references/></noinclude> 31t9dmyfv9g9rcr5z70w6cn8kr3v7p3 104 138971 323890 2026-06-09T18:37:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: daa me i Troia laag, der so mykje og mangt me laut herde. For eg aldri so greidt saag gudar vise sin godhug, som det var augne-klaart, at Atene stod honom ved sida; heldt ho soleis av deg, med same umhug i barmen, mang ein av bélarne daa gav heilt upp tanken um bryllaup.» Honom gav soleis svar Telémakos, vituge sveinen: «Ikkje, gamle, eg trur, at dette ordet vil sannast; nei, det er altfor stort. Eg furdest ved det; visst aldri den von kunde bli røynd, um so einkvan av gudarn… 323890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>daa me i Troia laag, der so mykje og mangt me laut herde. For eg aldri so greidt saag gudar vise sin godhug, som det var augne-klaart, at Atene stod honom ved sida; heldt ho soleis av deg, med same umhug i barmen, mang ein av bélarne daa gav heilt upp tanken um bryllaup.» Honom gav soleis svar Telémakos, vituge sveinen: «Ikkje, gamle, eg trur, at dette ordet vil sannast; nei, det er altfor stort. Eg furdest ved det; visst aldri den von kunde bli røynd, um so einkvan av gudarne vilde.» Honom til dette gav svar den straal-øygde disi Atene: «Kor kann no slikt eit ord deg ut-um tandgarden sleppe? Lett ein gud hjelper heim den han vil, um langt han er undan. Og eg møde og sut vilde lide heller, naar sistpaa fram eg til huset mitt vann og heimkomedagen fekk skòda, enn eg ved aaren i huset mitt fall som kong Agamemnon, han som vart drepen ved svik av Aigistos og vivet sitt eige. Dauden elles er alle viss; ikkje gudarne heller tryggje kann nokon mot den, um det so er ein som dei elskar.» Henne gav soleis svar Telémakos, vituge sveinen: «Mentor, me røder kje meir um dette, kor tungt me lyt syrgje; ikkje meir kjem han heim; i raadet aat gudarne longe vart han til helferdi vigd og til daude lagnaden myrke. Men noko anna i hugen meg ligg, som no eg vil spyrja Nestor um, drottnen som vis er fram-um andre og rett-tenkt; for yver ættleder tri av folket dei segjer han styrt hev; difor han òg for meg er rett som ein guddom aa skòda. Nestor, du Nelevs-son, sant segje du meg, kva for daude Atrevs-son Agamemnon fekk, den vidspurde drottnen? Og kor var bror hans daa, Menelaos? Kva tenkte for raader ut Aigistos til løynleg aa myrde den sterkare mannen? Hadde kje enno han naatt det akáiske Argos, men flakka annanstad land-imillom, daa hin det mordverket vaaga?» So honom Nestor gav svar, den Gereniske stridsvogn-styrar «Dette, son min, eg alt skal gjerne og sant deg fortelja. Vel kann du vita sjølv, korleis gjenge det hadde Aigistos, um Menelaos, drottnen, daa att han kom ifraa Troia, hadde i kong Agamemnons hall honom livande funne; liket hans hadde i mold so visst ikkje daa vorte mòka;<noinclude><references/></noinclude> old7pawvu4eud628b991a72u3sl1mx4 104 138972 323891 2026-06-09T18:38:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ute paa heidi langt ifraa byen hadde dei slengt det; hundar og ramnar hadde det flengt; og ikkje for honom hadde akaiark vende havt graat; so fæl var hans udaad. Medan der burte me laag og mang ei ote laut røyne, roleg sat han i ei kraa av det heste-nærande Argos og gjorde blidt seg til for herlege vivet aat drottnen. Fyrst honom strengt gav svar med bratte ord Klytaimnestra; hugbyrg og ættstor nlikleg ferd ho viste ifraa seg. Kong Agamemnon òg, fyrr til Troia han drog, hadde… 323891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>ute paa heidi langt ifraa byen hadde dei slengt det; hundar og ramnar hadde det flengt; og ikkje for honom hadde akaiark vende havt graat; so fæl var hans udaad. Medan der burte me laag og mang ei ote laut røyne, roleg sat han i ei kraa av det heste-nærande Argos og gjorde blidt seg til for herlege vivet aat drottnen. Fyrst honom strengt gav svar med bratte ord Klytaimnestra; hugbyrg og ættstor nlikleg ferd ho viste ifraa seg. Kong Agamemnon òg, fyrr til Troia han drog, hadde bòde skalden, som etter vart, aa hava auga med kona. Men daa ho sistpaa, lagnad-bøygd, for viljen hans gav seg, ut paa ein holme aud Aigistos skalden lét føre; der han liggjande vart, til aate for gribbar og ramnar; hin daa til huset sitt viljugt heim den viljuge flutte. Laarknokar feite i mengd til gudarne blota han sidan, og til altaret flust gav gull og kosteleg vevnad, etter det rausna verk, som yver von hadde lukkast. Kong Menelaos og eg drog burt i lag ifraa Troia; fylgdest aat sidan med, vel samde og fullgode véner. Nære det heilage Sunion alt, Atén-odden, var me, daa Menelaos braadt og uventa misste sin styrmann, Frontis, Onétor-sonen, ein mann som glup fram-um andre var til aa styre eit skip, og det i dei stridaste stormar; ned han ved styret seig, der han sat paa det siglande farty; Foibos Apollon med pili linn hadde braadt honom raama. Heft der soleis han vart, Menelaos, so hardt som han hasta, med aa gravfeste vènen sin og likferdi halde. Men daa med snargjengde snekkja si han yver vin-døkke havet siglande fram hadde naatt til den høge malejiske odden, — daa ei uhugleg ferd honom Zevs hin vidsynte laga. Stormen den ylande laus han sleppte, og rundt um paa sjøen baarur seg reiste som berg med forfælande sjoging og dunder; skipi skildest, og av til Kreta vart sume forsette, der Kydonarne bur ved den stride Jardanos-elvi. Bratt og slettveggja der eit berg fraa strandi seg tøygjer ved den gortyniske grensa ut i myrkleitte havet; sunnanstorm baarurne inn mot vestre odden av Faistos driv med magt; men ein knaus er det der, som storsjøen døyver.<noinclude><references/></noinclude> j2w2218l25o4r288pe4is35hzz8csm1 104 138973 323892 2026-06-09T18:40:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Skipi dreiv inn imot den; og um folki livet med naudi berga, vart fartyi der ved baarebròtet mot revi slegue i knas so nær som fem av dei stamnmyrke skutur; deim dreiv den harde storm og den stride straum til Aigyptos. Sidan rundt til framandtalande folk'-ferd paa strandhogg fór Menelaos ikring med skipi og sanka seg rikdom, medan Aigistos ut si udaad tenkte og sidan slo Agamemnon ihel og folket hans under seg lagde. Sidan i sju aar det gullrike land Mykene han styrde; men i d… 323892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Skipi dreiv inn imot den; og um folki livet med naudi berga, vart fartyi der ved baarebròtet mot revi slegue i knas so nær som fem av dei stamnmyrke skutur; deim dreiv den harde storm og den stride straum til Aigyptos. Sidan rundt til framandtalande folk'-ferd paa strandhogg fór Menelaos ikring med skipi og sanka seg rikdom, medan Aigistos ut si udaad tenkte og sidan slo Agamemnon ihel og folket hans under seg lagde. Sidan i sju aar det gullrike land Mykene han styrde; men i det aattande kom til hans uferd den djerve Orestes att fraa Aten og til hemn slo ihel den svikaren arge, han som paa løynmordar vis hadde avliva herlege far hans. Daa han det hadde gjort, for Argeiarne likveitsle heldt han etter si usæle mor og Aigistos, den elege mordar; og nett den dagen heim den stridsdjerve kong Menelaos kom med eit herfang rikt, so skipi alle var ladde. Ikkje da heller, vén, skulde lenge flakke ikringum langt ifraa eigner og hus, med' heime du etter hev late slike sjølvraaduge menn; for upp dei for deg kann øyde alt det du eig og hev; ei maafaa-ferd vert deg daa dette. Men eg i aalvor deg raa'r, at til kong Menelaos du styrer ferdi di no; han att av langferdi nyleg er komen heim ifraa folk som elles ein mann vel knapt kunde vente fraa aa sleppe, naar fyrst ein storm honom dit hadde drive yver eit hav so vidt, at dei største fuglar med naudi paa eit aar til endes det flyg, so uhorvelegt er det. No avstad du med fartyet ditt og mannskapet sigler; men fèr du heller til lands, daa vogn det budd stend og hestar; sønerne mine reiduge er og vil gjera deg fylgje til Lakedaimon og fram til den gullhærde kong Menelaos. Honom du aalvorsamt bed, at han alt som det er til deg segjer; og han fer kje med fals; til det er han mykje for vitug.» So han tala; og soli seig og skuggarne lagdest. Pallas Atene den straal-oygde dis, daa soleis til ords tok: «Sannsagt, gamle, tala du hev som rett er og vislegt. No skjer me tungurne ut paa uksom og vatsblandar vinen, at til Poseidon me so og til alle gudar kann ofre, fyrr me aat lega gjeng. For lege-tidi er komi;<noinclude><references/> 3 -- Homer: Odyssevakvædet.</noinclude> 2z36axly0yp81fs6gi8l4vty81w7ggw 323893 323892 2026-06-09T18:40:56Z Johshh 5303 liten 323893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Skipi dreiv inn imot den; og um folki livet med naudi berga, vart fartyi der ved baarebròtet mot revi slegue i knas so nær som fem av dei stamnmyrke skutur; deim dreiv den harde storm og den stride straum til Aigyptos. Sidan rundt til framandtalande folk'-ferd paa strandhogg fór Menelaos ikring med skipi og sanka seg rikdom, medan Aigistos ut si udaad tenkte og sidan slo Agamemnon ihel og folket hans under seg lagde. Sidan i sju aar det gullrike land Mykene han styrde; men i det aattande kom til hans uferd den djerve Orestes att fraa Aten og til hemn slo ihel den svikaren arge, han som paa løynmordar vis hadde avliva herlege far hans. Daa han det hadde gjort, for Argeiarne likveitsle heldt han etter si usæle mor og Aigistos, den elege mordar; og nett den dagen heim den stridsdjerve kong Menelaos kom med eit herfang rikt, so skipi alle var ladde. Ikkje da heller, vén, skulde lenge flakke ikringum langt ifraa eigner og hus, med' heime du etter hev late slike sjølvraaduge menn; for upp dei for deg kann øyde alt det du eig og hev; ei maafaa-ferd vert deg daa dette. Men eg i aalvor deg raa'r, at til kong Menelaos du styrer ferdi di no; han att av langferdi nyleg er komen heim ifraa folk som elles ein mann vel knapt kunde vente fraa aa sleppe, naar fyrst ein storm honom dit hadde drive yver eit hav so vidt, at dei største fuglar med naudi paa eit aar til endes det flyg, so uhorvelegt er det. No avstad du med fartyet ditt og mannskapet sigler; men fèr du heller til lands, daa vogn det budd stend og hestar; sønerne mine reiduge er og vil gjera deg fylgje til Lakedaimon og fram til den gullhærde kong Menelaos. Honom du aalvorsamt bed, at han alt som det er til deg segjer; og han fer kje med fals; til det er han mykje for vitug.» So han tala; og soli seig og skuggarne lagdest. Pallas Atene den straal-oygde dis, daa soleis til ords tok: «Sannsagt, gamle, tala du hev som rett er og vislegt. No skjer me tungurne ut paa uksom og vatsblandar vinen, at til Poseidon me so og til alle gudar kann ofre, fyrr me aat lega gjeng. For lege-tidi er komi;<noinclude><references/> {{liten|3 -- Homer: Odyssevakvædet.}}</noinclude> er7n477e65bfbkp109lnqbwstug82fs 104 138974 323894 2026-06-09T19:29:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ned i myrkret dagsljoset sig, og det ikkje seg samer lenge aa sitja ved gudebordet, men heim att aa gange.» So tala dotter aat Zevs, og ordi hennar dei høyrde. Bòdsveinar vatn bar fram og slog yver henderne deira; blandebollar med vin dei unge kararne fyllte, skjenkte i staupi til ofring og rundt bar ikring til deim alle; tungunn' dei lagde paa glø'r og drykkoffer standande skvette. Daa no ofret var gjort, og dei hadde seg utyrste drukke, Pallas Atene som òg Telémakos, herle… 323894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>ned i myrkret dagsljoset sig, og det ikkje seg samer lenge aa sitja ved gudebordet, men heim att aa gange.» So tala dotter aat Zevs, og ordi hennar dei høyrde. Bòdsveinar vatn bar fram og slog yver henderne deira; blandebollar med vin dei unge kararne fyllte, skjenkte i staupi til ofring og rundt bar ikring til deim alle; tungunn' dei lagde paa glø'r og drykkoffer standande skvette. Daa no ofret var gjort, og dei hadde seg utyrste drukke, Pallas Atene som òg Telémakos, herlege sveinen, baae seg budde og ned til det romlege skip vilde gange. Men deim Nestor heldt att, og godslegt til deim han tala: «Det forbjode daa Zevs og alle udøyande gudar, at de ifraa meg gjeng og ned til det lettrodde skipet, rett som eg var ein klædelaus mann, ein arming som ikkje aatte i heile sitt hus korkje aaklæd' hell ullgarns kvitlar til aa reide ei seng aat seg sjølv eller komande gjester. Men baade kvitlar i nøgd eg hev og aaklæde gilde; og ein son aat Odyssevs skal, so lenge eg liver, ikkje seg leggje til svevn paa ein atterskút av eit farty. Og for dei dagar som kjem læt i halli eg etter meg søner, som kann like-eins fagne ein mann, naar han gjest kjem til huset.» Honom gav soleis svar den straal-øygde Pallas Atene: «Gjæve gamle, du vel hev tala; og visst det seg søme vil at Telémakos gjer som du bed; det er venare soleis. Han vil daa fylgje deg inn og her i kongsgarden sova. Eg til det myrkstrokne fartyet vaart tek vegen, at kveikje der eg kann kararne upp og segja deim fyre um allting. Trygt kann eg segja at eg av mannskapet vaart er den eldste; dei som venleg hev med oss fylgt, dei alle er yngre, er paa alder umlag med Telémakos, hugstore sveinen. Difor vil eg i natt paa det romlege fartyet sova; men til dei djerve Kaukonarne av eg tidleg i morgo fèr av stad og krev inn ei skuld, som ikkje er liti og ikkje heller ny. Men denne, som no du vil hyse, send honom burt att med vogn og med son din; og gjev honom hestar, dei som i sprang dei lettaste er og i styrke dei fremste.» Talande soleis burte ho vart, den straal-øygde disi, braadt som ei ørn; forfurda dei stod der, alle som saag det.<noinclude><references/></noinclude> m4r0n32rn6ndjk3i7zysj8spk69f8qf 104 138975 323895 2026-06-09T19:31:14Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Og uppi under reint vart gamle Nestor ved syni; fast han Telémakos fata i hand, og soleis han tala: «Ikkje, vén min, for visst du veik eller modlaus kann verte, naar, so ung som du er, du alt hev gudar til fylgje. Ingen annan av deim som bur paa Olympos var dette enn Zevs-dotteri sjølv, den høge Tritogeneia; millom Akaiarne far din òg ho framifraa vyrde. Megtuge, ver oss mild og eit gjetord godt millom folket unne du meg og horni som òg mi vyrdslege husfru. Daa eg ofre deg… 323895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Og uppi under reint vart gamle Nestor ved syni; fast han Telémakos fata i hand, og soleis han tala: «Ikkje, vén min, for visst du veik eller modlaus kann verte, naar, so ung som du er, du alt hev gudar til fylgje. Ingen annan av deim som bur paa Olympos var dette enn Zevs-dotteri sjølv, den høge Tritogeneia; millom Akaiarne far din òg ho framifraa vyrde. Megtuge, ver oss mild og eit gjetord godt millom folket unne du meg og horni som òg mi vyrdslege husfru. Daa eg ofre deg vil ei aarsgamal, skallebreid kvige lytefri, ei som ingen enn hev havt under òket; den med forgyllte horn eg fram til bloting deg fører.» So han tala og bad; og Atene bøni hans høyrde. Fremst so i fylgjet paa veg seg gav den Gereniske Nestor heim til huset sitt herlegt og høgt med søner og maagar; og daa dei alle var fram til den vidgjetne kongsgarden komne, ned dei sette seg jamsides der paa stolarne gilde. Nestor, drottnen, paa nytt aat laget blanda i bollen herlegt smakande vin, som no, daa raadskona lòket løyste av krukka, i elleve aar hadde stade og mognast; fyllte bollen med den, og bad til Pallas Atene, dotter av stormskjoldsvingaren Zevs, daa av drykken han ofra. Daa so ofret var gjort, og dei hadde seg utyrste drukke, kvar til seg gjekk dei heim og kvara der seg til patti. Men i sitt eige hus den Gereniske vognstyrar Nestor soverom baud Telémakos, son av den gjæve Odyssevs, ut-i den luftige sulehall høg paa den skurdprydde lega. Der laag Peisistratos òg, den djerve hovding for krigsmenn; enno han ugift var og heldt seg heime hjaa far sin. Gamlingen sjølv i kleven laag, lengst inne i huset; og attved sida hans der paa lega dronningi kvilde. Men daa rosenfingra ho steig, den aarvake Eos, upp att av lega reis den Gereniske vognstyrar Nestor; ut so av huset han steig og ned paa ein sletthoggen steinbenk sette seg, ein av deim som stod ved den høgreiste porten; kvite dei var og glima av olje; der hadde kong Nelevs site so ofte, han, som i raad var vis som ein guddom; men han var fallen til sist for dauden og faren til Helheim.<noinclude><references/></noinclude> 5xp5s6fdmovesol1rnzczxuxjmgfp1a 104 138976 323896 2026-06-09T19:32:46Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Der med styrar-staven i hand no sette seg Nestor, vaktar for folket; og snart ikringum honom seg samla hit ifraa klevom sønerne hans: Ekéfron, Aretos, Stratios, Persevs, og so Trasymedes, gudgjæve karen; helten Peisístratos likeins kom, den sette i talet; honom næst vart Telémakos sett, som med seg dei førde. Fyrst til ords daa tok den Gereniske vognstyrar Nestor : «Skund dykk, kararne mine, og faa i lag det eg ynskjer, at eg av gudarne fyrst kann holl meg gjera Atene, ho… 323896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Der med styrar-staven i hand no sette seg Nestor, vaktar for folket; og snart ikringum honom seg samla hit ifraa klevom sønerne hans: Ekéfron, Aretos, Stratios, Persevs, og so Trasymedes, gudgjæve karen; helten Peisístratos likeins kom, den sette i talet; honom næst vart Telémakos sett, som med seg dei førde. Fyrst til ords daa tok den Gereniske vognstyrar Nestor : «Skund dykk, kararne mine, og faa i lag det eg ynskjer, at eg av gudarne fyrst kann holl meg gjera Atene, ho som var ljosberrleg med i høgtidi vaar for Poseidon. Etter ei aarsgamal kvige fyrst gjeng ein ut paa vollen, at me kann snart faa ho inn; ein hyrding lat hit henne drive. Ned gjeng ein annan so til det farty, Telémakos fører, og fær sveinarne hit; berre tvo læt ved skuta han etter. Ein det òg skal til gullsmeden gaa, Laèrkes, og beda raskt honom koma her hit og horni paa kviga forgylle. Alle hine skal halde seg her; men ternurne bòd gjev, at i den vidgjetne halli vaar dei maaltidi skipar, stolar inn sèt og ber inn ved og vatnet det klaare.» So han tala; og annsamt dei fekk. Fraa beitet vart kviga ange og holdige drivi til gards; fraa Telémakos-skipet sveinarne raskgjengde kom; fram likeins gullsmeden møtte; med seg han verktyet sitt, det kunst-fullførande, hadde, sted og hamar og finsmidd tong til gullet aa reide; Pallas Atene òg kom hit til det heilage maalet. Stridsvognstyraren Nestor gav det gullet som turvtest; det daa meisteren slo med kunst um horni paa kviga, at med hugnad den høge dis kunde prydnaden skòda. Kviga Ekéfron fram og Stratios førde ved horni; fram Aretos bar i eit fat, som med blomeverk prydt var, vatn til handtxaatt; ei korg med dei heilage byggkorn til vigsle bar han i vinstra. Og fram den hugdjerve helt Trasymedes steig so med bila den kvesste i hand til aa daudhogget gjeva; Persevs blodbollen heldt. Av kornet og vatnet tok Nestor no og blotdyret vigde med bøn til disi Atene og av panna paa kviga skar haar og lagde paa elden. Og daa bøni var gjord og byggkorni vigslande straadde, hegt Trasymedes daa, den kraftige sonen aat Nestor,<noinclude><references/></noinclude> 5h378t2byaytlbhk0k16il8ap08x1ei 104 138977 323897 2026-06-09T19:34:58Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: øksi lyfte og av hogg nakke-sénarne sterke ; kraftlaus kviga tumla i koll. Og jublande kvendi, detrar og verdotrar, blot-ropet gav, so òg Evrydike, Nestors vyrdslege viv, av Klyménos-døtrann' den eldste. Mennerne kvigehovudet so fraa den vegvide jordi lyfte og uppe heldt, med' Peisístratos hals-aari sprette; myrkt strøymde blodet ut, og livet fraa lémerne burt seig. Slagtet dei raskt léma sund; og so paa gamalrett maate ut dei laarknokann' skar og vyrkt og vel balla inn de… 323897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>øksi lyfte og av hogg nakke-sénarne sterke ; kraftlaus kviga tumla i koll. Og jublande kvendi, detrar og verdotrar, blot-ropet gav, so òg Evrydike, Nestors vyrdslege viv, av Klyménos-døtrann' den eldste. Mennerne kvigehovudet so fraa den vegvide jordi lyfte og uppe heldt, med' Peisístratos hals-aari sprette; myrkt strøymde blodet ut, og livet fraa lémerne burt seig. Slagtet dei raskt léma sund; og so paa gamalrett maate ut dei laarknokann' skar og vyrkt og vel balla inn deim tvifeldt i feitt og eit lag av skirt kjøt sveipte ikringum. Nestor deim lagde paa elden som brann og yver deim hellte glitrande vin; ikring stod sveinann' med femtinda gaflar. Daa no blotet var brent, og dei upp hadde innmaten ete, hitt kjøtet sunder dei skar og stakk det paa oddkvasse teinar og y ver elden jamt det sveivde, til dess det var fullsteikt. Dessimillom eit bad den fagre møy Polykaste, yngste Nestor-dotteri, lét Telémakos faa seg. Og daa lauga han var og salva med skinande olje og hadde kyrtelen paa att fenge og kappa den fagre, steig han av badet fram aa sjaa til plent som ein guddom; ned han sette seg att næst folke-hyrdingen Nestor. Daa so kjøtet skire var steikt og teke av teinann', sette dei ned seg og aat. Og duglege sveinar ved bordet stod og skjenkte den herlege vin i bìkarom gyllte. Men daa dei alle si nøgd hadde fenge av mat og av drikke, millom deim tala han so, den Gereniske vognstyrar Nestor: «Borni mine, av stad og faa dei faksfagre hestar beitte for vogni, at gjesten vaar snart i veg att kann koma.» So han tala, og vel dei høyrde og viljugt dei lydde. Hestarne raske snøgt vart fyre beitte; og niste, brød og suvl og vin, alt so som dei ætthøge kongar likar det, raadskona stuva ned i den framkøyrde vogni. Upp-i Telémakos steig og paa sæte det brikne seg sette, og Peisístratos, Nestor-sonen, førar for hèrmenn, jamsides honom tok rom og i handi taumarne fata. Svipa han svinga, og raskt i veg flaug dei viljuge hestar; strjukande fram yver sletta det gjekk fraa det høglagde Pylos; heile den dagen lang deim òki um mankarne riste.<noinclude><references/></noinclude> trpf5zbxad7i66rb8sovhhl9czo3d3s 104 138978 323898 2026-06-09T19:35:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Soli seig og skuggarne fall yver vegar og vangar, daa til Ferai dei kom; og der hjaa den gjæve Diokles, son av Orsílokos, soneson av Alfeios, dei stana; nattstad hjaa honom dei tok, og gjestevenleg han var deim. Men daa rosenfingra ho steig, den aarvake Eos, fyre beitte dei att og steig upp i den brikjande vogni; køyrde so portvegen ut, so i sulehallom det glumde. Svipa vart svinga og raskt sprang i veg dei viljuge hestar; snart til eit kveiteland rikt dei kom, og daa var dei… 323898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Soli seig og skuggarne fall yver vegar og vangar, daa til Ferai dei kom; og der hjaa den gjæve Diokles, son av Orsílokos, soneson av Alfeios, dei stana; nattstad hjaa honom dei tok, og gjestevenleg han var deim. Men daa rosenfingra ho steig, den aarvake Eos, fyre beitte dei att og steig upp i den brikjande vogni; køyrde so portvegen ut, so i sulehallom det glumde. Svipa vart svinga og raskt sprang i veg dei viljuge hestar; snart til eit kveiteland rikt dei kom, og daa var dei framme; so fort hadde av stad dei fjørnge hestarne ført deim.<noinclude><references/></noinclude> ar8emcgnmse3cn3cipv8u63cipubbwa 104 138979 323900 2026-06-09T19:41:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: og med bòd han seg inn til folke-hovdingen skunda; stelte seg for honom fram og soleis til honom tala: «Gudfostra drottin, til gards tvo framandkarar er komne; baae i sanning ser ut som dei skulde av gudeætt vera. Seg, skal me beite ifraa dei raske hestarne deira, hell skal me lata deim annan stad seg herbyrge søkje?» Ublid gav honom svar Menelaos, gullhærde drottnen: «Aldri visseleg fyrr, Eteonevs, son av Boétos, daare var du; men no som eit smaabarn reint-ut du vavrar.… 323900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>og med bòd han seg inn til folke-hovdingen skunda; stelte seg for honom fram og soleis til honom tala: «Gudfostra drottin, til gards tvo framandkarar er komne; baae i sanning ser ut som dei skulde av gudeætt vera. Seg, skal me beite ifraa dei raske hestarne deira, hell skal me lata deim annan stad seg herbyrge søkje?» Ublid gav honom svar Menelaos, gullhærde drottnen: «Aldri visseleg fyrr, Eteonevs, son av Boétos, daare var du; men no som eit smaabarn reint-ut du vavrar. Den tid paa heimferd me var, hjaa framandt folk laut me ofte gjest'venskap søkje; gjev Zevs Kroníon maa heretter spara oss for sovori sut! Naa; berre beit hestarne fraa, du; før so dei framande inn, at maaltid dei med oss kann halde.» So han tala, og hin or halli ut att seg skunda; andre av sveinarne hit til fylgje aat seg han ropa. Desse fraa vogni raskt daa beitte dei skùmsveitte hestar; fekk deim i stallen inn, og ved kvar si krubbe dei batt deim; lét so til fôr deim faa ei blanding av bygg og av speltkorn; vogni stelte dei upp ved den kvitstrokne veggen i skjolet. Inn i kongsgarden so vart gjesterne førde; med undring saag dei det herlege hus, der drottnen hadde sitt sæte; for med ein framifraa glans, som gliming fraa sol eller maane, straala den høgbygde borg aat den vidgjetne kong Menelaos. Daa dei med dette storfelte syn hadde retteleg augo gjestebòd gjort, steig dei ned i det kvitblenkte kar og eit bad tok; og daa deim ternurne so hadde tvege og salva med olje og hadde paa deim havt deira ullan kyrtlar og kappur, sessa dei baae vart hjaa den Atrevs-son Menelaos. Vatn ei terne bar inn i ei gyllt og prydeleg kanne og yver henderne deira til tvaatt og ned i eit sylvfat slo det; sette so bordi fram, dei blenkjande kvite. Vyrdslege raadskona straks med brød daa kom og med retter; deim sette fram ho, gjerande vel med det som ho hadde. Og Menelaos dei framande handhelsa, talande soleis: «No maa de faa dykk mat og til godes dykk gjera; me sidan, naar de forsynte er, kann dykk spyrja um ætt og um heimstad. Og de er visst ikkje utan ætt og gode foreldre;<noinclude><references/></noinclude> 62bcc1dshxkifhoqgjo2xi477sq4ty6