Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 106 138980 323901 2026-06-10T19:06:13Z Johshh 5303 no med 300 dpi 323901 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Storverki hans Herakles]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter= |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1901 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde= |Malform=NN |Fremgang= |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} qz2pbjk6tx0smdl91cp1r2tppp5ep3u 323902 323901 2026-06-10T19:06:54Z Johshh 5303 323902 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Storverki hans Herakles]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter: Kristen Stalleland| Kristen Stalleland]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1901 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde= |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} 0kjp0m42woe76snqeonfj31b750pph9 323903 323902 2026-06-10T19:07:15Z Johshh 5303 323903 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Storverki hans Herakles]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter: Kristen Stalleland| Kristen Stalleland]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1901 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=3 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} kl2uyem2jduog4jncx3msmva0e0kd4d 323924 323903 2026-06-11T07:22:26Z Johshh 5303 323924 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Storverki hans Herakles]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter: Kristen Stalleland| Kristen Stalleland]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1901 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=3 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=3 3=1 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} ieusmyw22944ze174hla79y1edvjpf3 323969 323924 2026-06-11T09:52:22Z Johshh 5303 323969 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Storverki hans Herakles]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter: Kristen Stalleland| Kristen Stalleland]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag= |Institusjon= |Sted= |Ar=1901 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=3 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=3 3=1 to=49 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} 2ltgaonyi9o9izbudjpk8uldikfb79j 104 138981 323904 2026-06-10T19:07:41Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 138982 323905 2026-06-10T19:07:49Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 138983 323906 2026-06-10T19:08:29Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c| STORVERKI HANS HERAKLES UMSETT FRAA ENGELSK AY KRISTEN STALLELAND MED TRETIE BILÆTE OSLO UTGJEVE AV NORSKT BARNEBLAD 1901 }}<noinclude><references/></noinclude> 8vkr6p333hzi86o0wbfs680pmp5d51t 104 138984 323907 2026-06-10T19:08:41Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 138985 323908 2026-06-10T19:13:16Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 138986 323909 2026-06-10T19:46:46Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|1. Uppvokstren.}} Der fleir tusund år sidan. I Hellas livde då ein konge, som heitte Amfitryon{{sup|1}}), og droningi hans heitte Alkmene{{sup|2}}). Dei hadde tvo born, tvo guttar som var tvinnlingar; og dei heitte Herakles{{sup|3}}) og Ifkles{{sup|4}}). Det bilet dei var smaae, var Ifikles so fæl til aa gaula, men Herakles skreik aldri. Dei laag 'kje i vogga, men i ein hol skjold, ein var stor fæl ein var massing, som faer deira bar paa vinstre armen, naar han gjekk i slag. Han heldt skjolden fyre seg til livd mot spjoti, som fienden kastad. So var det ein kveld. Dei hadde nett lagt smaaborni til aa sova i skjolden; kongen og droningi laag i beste svevnen tett attmed. Daa kom det tvo store fæle ormar rennande inn i romet; dei hadde gloande augo, som skein liksom ljos og lyste upp heile romet. Dei rann burt til skjolden, lettad paa hovudet og prøvde og prøvde, vilde kreka yver barden der Herakles laag. Lfikles vaknad og tok til aa skrika. Dermed so skvatt kong Amfitryon og sengi, tok sverdet og vilde drepa ormarne. Men fyrr kongen fekk stunder til det, hadde den vesle Herakles reist seg og fekk sjaa<noinclude><references/></noinclude> 5w9q14ugr3rle4xlsg2zwpby5r3ex9y 104 138987 323910 2026-06-10T19:49:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: dei tvo fæle ormehovudi paa barden av skjolden. Ikkje skreik han, berre rette ut baae nevarne, treiv ormarne kring halsen og klembde til so hardt at dei ikkje vann bita. Um eit bil so sloknad det gloande ljoset i augo deira, og dei laag i ein haug paa golvet, daude som stein, kverkad ihel. Daa kom kong Amfitryon og kastad deim ut i hagen. Men fyr den vesle Herakles var han reint forstøkt. Tenk so sterk han var! Naar han vart vaksen, laut han verta ein av dei sterkaste kjempor… 323910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>dei tvo fæle ormehovudi paa barden av skjolden. Ikkje skreik han, berre rette ut baae nevarne, treiv ormarne kring halsen og klembde til so hardt at dei ikkje vann bita. Um eit bil so sloknad det gloande ljoset i augo deira, og dei laag i ein haug paa golvet, daude som stein, kverkad ihel. Daa kom kong Amfitryon og kastad deim ut i hagen. Men fyr den vesle Herakles var han reint forstøkt. Tenk so sterk han var! Naar han vart vaksen, laut han verta ein av dei sterkaste kjempor, som hev livt, det trudde faderen fullt og fast. Og det vart han ogso. I uppvokstren var Herakles stødt svolten; for han voks so fælt. Av faderen fekk han den uppseding og upplæring som dei brukad i dei dagar. Han lærde aa lesa og skriva, rida ein hest og styra ei vogn, skjota med boge og pil, kasta med spjot, fangtakast, slaast med nevarne, spela paa lut og syngja. Han var god av seg i grunnen, men naar det tok honom, kunde han verta reint uppøst og vill. Fa- deren rettad ikkje paa dette, det bilet han var liten. Og so vart han verre og verre som aari gjekk. Vart han vreid, so slog han sund alt han fekk tak i. Visst tregad han saart etterpaa; men dermed bøtte han ikkje den ulukka han hadde gjort.<noinclude><references/></noinclude> p705hcc2emz6936jhhs0rovtroupk3m 323915 323910 2026-06-11T06:59:57Z Johshh 5303 323915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=6|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>dei tvo fæle ormehovudi paa barden av skjolden. Ikkje skreik han, berre rette ut baae nevarne, treiv ormarne kring halsen og klembde til so hardt at dei ikkje vann bita. Um eit bil so sloknad det gloande ljoset i augo deira, og dei laag i ein haug paa golvet, daude som stein, kverkad ihel. Daa kom kong Amfitryon og kastad deim ut i hagen. Men fyr den vesle Herakles var han reint forstøkt. Tenk so sterk han var! Naar han vart vaksen, laut han verta ein av dei sterkaste kjempor, som hev livt, det trudde faderen fullt og fast. Og det vart han ogso. I uppvokstren var Herakles stødt svolten; for han voks so fælt. Av faderen fekk han den uppseding og upplæring som dei brukad i dei dagar. Han lærde aa lesa og skriva, rida ein hest og styra ei vogn, skjota med boge og pil, kasta med spjot, fangtakast, slaast med nevarne, spela paa lut og syngja. Han var god av seg i grunnen, men naar det tok honom, kunde han verta reint uppøst og vill. Fa- deren rettad ikkje paa dette, det bilet han var liten. Og so vart han verre og verre som aari gjekk. Vart han vreid, so slog han sund alt han fekk tak i. Visst tregad han saart etterpaa; men dermed bøtte han ikkje den ulukka han hadde gjort.<noinclude><references/></noinclude> feec42wmhqy91jeniwqr2c1jeqfm4y5 104 138988 323911 2026-06-10T19:52:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ein dag sat han hjaa læraren og skulde læra aa spela lut. So var han gaalaus og høyrde 'kje etter. Og so fekk han hogg. Men daa fauk Herakles upp i braadsinne, treiv luten og dreiv til læraren i hovudet, so han datt ned og var daud med eitt. Daa no Herakles haadde kvat han hadde gjort, ja, kann du vita han syrgde og tregad so det var fælt. Men den stakars læraren livnad ikkje med di. Dette gjorde at kongen sende guten burt fraa heimen og sette honom i skule hjaa ein gamall… 323911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Ein dag sat han hjaa læraren og skulde læra aa spela lut. So var han gaalaus og høyrde 'kje etter. Og so fekk han hogg. Men daa fauk Herakles upp i braadsinne, treiv luten og dreiv til læraren i hovudet, so han datt ned og var daud med eitt. Daa no Herakles haadde kvat han hadde gjort, ja, kann du vita han syrgde og tregad so det var fælt. Men den stakars læraren livnad ikkje med di. Dette gjorde at kongen sende guten burt fraa heimen og sette honom i skule hjaa ein gamall kentaur, som heitte Chiron<ref>1) Seg: Kji-ron.</ref>); han tok gjerna til seg kongssøner, den kentauren, og lærde deim alt det dei natur-<noinclude><references/></noinclude> 7ccy0o30xle0g8zhka4n74tg6derbgd 323914 323911 2026-06-11T06:59:44Z Johshh 5303 323914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=7}}</noinclude>Ein dag sat han hjaa læraren og skulde læra aa spela lut. So var han gaalaus og høyrde 'kje etter. Og so fekk han hogg. Men daa fauk Herakles upp i braadsinne, treiv luten og dreiv til læraren i hovudet, so han datt ned og var daud med eitt. Daa no Herakles haadde kvat han hadde gjort, ja, kann du vita han syrgde og tregad so det var fælt. Men den stakars læraren livnad ikkje med di. Dette gjorde at kongen sende guten burt fraa heimen og sette honom i skule hjaa ein gamall kentaur, som heitte Chiron<ref>1) Seg: Kji-ron.</ref>); han tok gjerna til seg kongssøner, den kentauren, og lærde deim alt det dei natur-<noinclude><references/></noinclude> ll2hdm6ypzcfcgi5c4ghw35p1898dyp 104 138989 323912 2026-06-11T06:58:26Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kunnige veit um stjernor og vokstrar og dyr. Han lærde deim ogso aa laga til urter og lækja saar og sjukdomar; dertil spel og ymist anna. Desse ken- taurarne var ei undarleg ætt: dei var som folk ovantil og ned til livet, men sidan var dei paa skap som ein hest; dei hadde fire bein og hovar og taglrova: dei kunde lata næmingarne rida paa ryggen og samstundes taka og rista deim i akslerne elder lugga, um dei var uskikkelege. Daa Herakles kom att fraa kentaurskulen, var han fæl… 323912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>kunnige veit um stjernor og vokstrar og dyr. Han lærde deim ogso aa laga til urter og lækja saar og sjukdomar; dertil spel og ymist anna. Desse ken- taurarne var ei undarleg ætt: dei var som folk ovantil og ned til livet, men sidan var dei paa skap som ein hest; dei hadde fire bein og hovar og taglrova: dei kunde lata næmingarne rida paa ryggen og samstundes taka og rista deim i akslerne elder lugga, um dei var uskikkelege. Daa Herakles kom att fraa kentaurskulen, var han fælt so sterk. Faderen sende honom upp i fjelli med Theben, han skulde sjaa til buskaparne hans der; for der var ei fæl løva, som aat alt det ho fann, folk og kyr og store uksar; ho var reint ei skræmsla fyr heile landet der. Men Herakles gjekk imot løva og daskad til henne i hovudet med klubba si, so ho laag daud paa flekken. No vart folk so glade i Herakles at det var ikkje med maate, og kongen i Theben baud honom dotter si, um han vilde hava henne. So gifte Herakles seg med kongsdotteri og sette bu i Theben ei stund. Og leid paa litt hadde han tri born. Ein dag kom det ei illrid paa Herakles, so han miste reint vitet eit bil. Han totte plent han laut av og slaa ihel ei heil mengd med villdyr. Tok han so boge og pil og sette gjenom byen. Dei fyrste han møtte var<noinclude><references/></noinclude> 9o3pt8f96derxgw3chmxtb7fub1vfyz 323913 323912 2026-06-11T06:59:30Z Johshh 5303 323913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=8|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>kunnige veit um stjernor og vokstrar og dyr. Han lærde deim ogso aa laga til urter og lækja saar og sjukdomar; dertil spel og ymist anna. Desse ken- taurarne var ei undarleg ætt: dei var som folk ovantil og ned til livet, men sidan var dei paa skap som ein hest; dei hadde fire bein og hovar og taglrova: dei kunde lata næmingarne rida paa ryggen og samstundes taka og rista deim i akslerne elder lugga, um dei var uskikkelege. Daa Herakles kom att fraa kentaurskulen, var han fælt so sterk. Faderen sende honom upp i fjelli med Theben, han skulde sjaa til buskaparne hans der; for der var ei fæl løva, som aat alt det ho fann, folk og kyr og store uksar; ho var reint ei skræmsla fyr heile landet der. Men Herakles gjekk imot løva og daskad til henne i hovudet med klubba si, so ho laag daud paa flekken. No vart folk so glade i Herakles at det var ikkje med maate, og kongen i Theben baud honom dotter si, um han vilde hava henne. So gifte Herakles seg med kongsdotteri og sette bu i Theben ei stund. Og leid paa litt hadde han tri born. Ein dag kom det ei illrid paa Herakles, so han miste reint vitet eit bil. Han totte plent han laut av og slaa ihel ei heil mengd med villdyr. Tok han so boge og pil og sette gjenom byen. Dei fyrste han møtte var<noinclude><references/></noinclude> 119c981x7j2w5ro9i5l33dwt7dyx0hh 104 138990 323916 2026-06-11T07:03:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kona hans og dei tri borni. Herakles kjende deim ikkje, og galen som han var sette han i eit fælt skrik og skaut deim ned, den eine etter den andre; for han trudde det var ville dyr. Snaudt var livet sløkt i deim, so kom han til samlingi att og saag kva han hadde gjort. No vart Herakles mest fraa seg av sorg ei lang tid; ikkje var der trøyst aa finna i nokon ting, aldri hugning fyr saare sorgi; han rak ut i hole skogen og livde der reint einsleg. Sidst- paa raadde han seg til… 323916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>kona hans og dei tri borni. Herakles kjende deim ikkje, og galen som han var sette han i eit fælt skrik og skaut deim ned, den eine etter den andre; for han trudde det var ville dyr. Snaudt var livet sløkt i deim, so kom han til samlingi att og saag kva han hadde gjort. No vart Herakles mest fraa seg av sorg ei lang tid; ikkje var der trøyst aa finna i nokon ting, aldri hugning fyr saare sorgi; han rak ut i hole skogen og livde der reint einsleg. Sidst- paa raadde han seg til aa fara til Delfi og spyrja oraklet, kva han burde gjera. Oraklet i Delfi var eit tempel elder kyrkja, som stod paa ein einsleg stad høgt uppe paa Parnassfjellet<ref>1) Par-nass-fjellet.</ref>). Derifraa var utsyn yver nordsida av viki med Korint<ref>2) Ko-rint.</ref>). Parnass hev tvo tindar, som naar heilt til skyerne og er snjotekte. Templet var bygt yver ei hola elder kluft i berget. Upp or den hola steig det som ein os elder skodde- musk, og naar dei andad denne osen i seg, vart dei so undarlege og talad yver seg og kom med ting som dei aldri hadde tenkt paa. Dei trudde at guden Apollo<ref>3) A-poll-o,</ref>) budde der nede, og at han med denne osen liksom andad inn i folk, kva dei skulde<noinclude><references/></noinclude> agnkbdvn9yyveh5e3chs0hywvdak1b0 323917 323916 2026-06-11T07:03:51Z Johshh 5303 323917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=9}}</noinclude>kona hans og dei tri borni. Herakles kjende deim ikkje, og galen som han var sette han i eit fælt skrik og skaut deim ned, den eine etter den andre; for han trudde det var ville dyr. Snaudt var livet sløkt i deim, so kom han til samlingi att og saag kva han hadde gjort. No vart Herakles mest fraa seg av sorg ei lang tid; ikkje var der trøyst aa finna i nokon ting, aldri hugning fyr saare sorgi; han rak ut i hole skogen og livde der reint einsleg. Sidst- paa raadde han seg til aa fara til Delfi og spyrja oraklet, kva han burde gjera. Oraklet i Delfi var eit tempel elder kyrkja, som stod paa ein einsleg stad høgt uppe paa Parnassfjellet<ref>1) Par-nass-fjellet.</ref>). Derifraa var utsyn yver nordsida av viki med Korint<ref>2) Ko-rint.</ref>). Parnass hev tvo tindar, som naar heilt til skyerne og er snjotekte. Templet var bygt yver ei hola elder kluft i berget. Upp or den hola steig det som ein os elder skodde- musk, og naar dei andad denne osen i seg, vart dei so undarlege og talad yver seg og kom med ting som dei aldri hadde tenkt paa. Dei trudde at guden Apollo<ref>3) A-poll-o,</ref>) budde der nede, og at han med denne osen liksom andad inn i folk, kva dei skulde<noinclude><references/></noinclude> 1zylp6rpdyhlpa8r7k441677ptv8gyz 104 138991 323918 2026-06-11T07:13:49Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: gjera, naar dei spurde um raad i naud og vandskar. Umsider vart oraklet i Delfi namnfrægt yver heile Hellas og langt ut i framande land. Herakles kom til Delfi. Han fortalde si store sorg fyr den prestekvinna som tok vare paa templet. Ho sette seg daa paa ein tribeinad krakk yver hola, som osen kom ifraa, og ventad paa kva ord Apollo vilde gjeva henne. So snart ho kom ut der Herakles sat, skodad ho ut yver tindar og fjell og dalar og skard, og so sagde ho: Du lyt fara burt fr… 323918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=10|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>gjera, naar dei spurde um raad i naud og vandskar. Umsider vart oraklet i Delfi namnfrægt yver heile Hellas og langt ut i framande land. Herakles kom til Delfi. Han fortalde si store sorg fyr den prestekvinna som tok vare paa templet. Ho sette seg daa paa ein tribeinad krakk yver hola, som osen kom ifraa, og ventad paa kva ord Apollo vilde gjeva henne. So snart ho kom ut der Herakles sat, skodad ho ut yver tindar og fjell og dalar og skard, og so sagde ho: Du lyt fara burt fraa denne landsluten og yver eidet med Korint; du fer tvo dagsleider sud til du kjem nær Argos; der er Tiryns<ref>1) Ti-ryns.</ref>), ein fast stad ''fraa gamalt;'' han ligg paa eit fjell og stend under kong Euristheus<ref>2) En-ris-theus.</ref>). Han er hard og gudlaus, den kongen, og ein rædd stakar. Han vert leid aa tena, og det vil kosta deg stor moda; men du skal tena honom i tolv aar og vera glad med aa gjera alt han segjer deg til. Dermed fær du bøtt fyr di synd og reingjort deg fyr det brot du hev gjort. Og daa vil du hava lært aa styra deg sjølv og lida med tol og halda ut til slutten, og du lærer aa gjera vande verk, jamvel det du er leid av aa gjera, og det baade godt og stødt og soleids at du aldri vik undan. Gakk!" Herakles bøygde hovudet, gjekk so ned berget og yver eidet med Korint. Hans ungdom var faren; hans manndoms verk tok til.<noinclude><references/></noinclude> 5gxrs961n7g5vwz8rrw7bit59u2ns6v 323919 323918 2026-06-11T07:14:03Z Johshh 5303 323919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=10|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>gjera, naar dei spurde um raad i naud og vandskar. Umsider vart oraklet i Delfi namnfrægt yver heile Hellas og langt ut i framande land. Herakles kom til Delfi. Han fortalde si store sorg fyr den prestekvinna som tok vare paa templet. Ho sette seg daa paa ein tribeinad krakk yver hola, som osen kom ifraa, og ventad paa kva ord Apollo vilde gjeva henne. So snart ho kom ut der Herakles sat, skodad ho ut yver tindar og fjell og dalar og skard, og so sagde ho: Du lyt fara burt fraa denne landsluten og yver eidet med Korint; du fer tvo dagsleider sud til du kjem nær Argos; der er Tiryns<ref>1) Ti-ryns.</ref>), ein fast stad ''fraa gamalt;'' han ligg paa eit fjell og stend under kong Euristheus<ref>2) En-ris-theus.</ref>). Han er hard og gudlaus, den kongen, og ein rædd stakar. Han vert leid aa tena, og det vil kosta deg stor moda; men du skal tena honom i tolv aar og vera glad med aa gjera alt han segjer deg til. Dermed fær du bøtt fyr di synd og reingjort deg fyr det brot du hev gjort. Og daa vil du hava lært aa styra deg sjølv og lida med tol og halda ut til slutten, og du lærer aa gjera vande verk, jamvel det du er leid av aa gjera, og det baade godt og stødt og soleids at du aldri vik undan. Gakk!" Herakles bøygde hovudet, gjekk so ned berget og yver eidet med Korint. Hans ungdom var faren; hans manndoms verk tok til.<noinclude><references/></noinclude> lg63k7mdqsnkgqlvbvh97dmfmy9h3da 323920 323919 2026-06-11T07:14:19Z Johshh 5303 323920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=10|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>gjera, naar dei spurde um raad i naud og vandskar. Umsider vart oraklet i Delfi namnfrægt yver heile Hellas og langt ut i framande land. Herakles kom til Delfi. Han fortalde si store sorg fyr den prestekvinna som tok vare paa templet. Ho sette seg daa paa ein tribeinad krakk yver hola, som osen kom ifraa, og ventad paa kva ord Apollo vilde gjeva henne. So snart ho kom ut der Herakles sat, skodad ho ut yver tindar og fjell og dalar og skard, og so sagde ho: Du lyt fara burt fraa denne landsluten og yver eidet med Korint; du fer tvo dagsleider sud til du kjem nær Argos; der er Tiryns<ref>1) Ti-ryns.</ref>), ein fast stad ''fraa gamalt;'' han ligg paa eit fjell og stend under kong Euristheus<ref>2) En-ris-theus.</ref>). Han er hard og gudlaus, den kongen, og ein rædd stakar. Han vert leid aa tena, og det vil kosta deg stor moda; men du skal tena honom i tolv aar og vera glad med aa gjera alt han segjer deg til. Dermed fær du bøtt fyr di synd og reingjort deg fyr det brot du hev gjort. Og daa vil du hava lært aa styra deg sjølv og lida med tol og halda ut til slutten, og du lærer aa gjera vande verk, jamvel det du er leid av aa gjera, og det baade godt og stødt og soleids at du aldri vik undan. Gakk!" Herakles bøygde hovudet, gjekk so ned berget og yver eidet med Korint. Hans ungdom var faren; hans manndoms verk tok til.<noinclude><references/></noinclude> 6zprho9whjbi5k94psi52yczkjib31i 104 138992 323921 2026-06-11T07:16:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|II. Dei fire fyrste verki hans.}} Verk 1. ''Den nemæiske lova.'' Paa dei tolv aari Herakles tente kong Eurystheus fekk han tolv fyrelogor, som han fullførde. Fyrelogorne var so svære og vande, at dei stødt hev voret kallad "storverki hans Herakles". Den fyrste fyreloga Eurystheus gav var aa slaa ihel det fæle ubeistet som dei kallad den nemæiske løva; for ho livde i den nemæiske skogen millom Istmen og Argos. Denne løva var brynjeklædd aa kalla; for ho hadde ei hud… 323921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|II. Dei fire fyrste verki hans.}} Verk 1. ''Den nemæiske lova.'' Paa dei tolv aari Herakles tente kong Eurystheus fekk han tolv fyrelogor, som han fullførde. Fyrelogorne var so svære og vande, at dei stødt hev voret kallad "storverki hans Herakles". Den fyrste fyreloga Eurystheus gav var aa slaa ihel det fæle ubeistet som dei kallad den nemæiske løva; for ho livde i den nemæiske skogen millom Istmen og Argos. Denne løva var brynjeklædd aa kalla; for ho hadde ei hud so tykk og hard, at det beit korkje spjot elder pilar paa henne. Gong paa gong hadde sauegjætararne kastat sine spjot mot henne, men paa timen odden tok mot skinnet, sveiv han ut og gjorde kje minste mein. Og so rauk lova paa gjætararne, sleit deim sund og aat deim upp. Paa timen Herakles vart var løva, smeit han seg bak eit tre og skaut ein heil haug pilar mot henne. Eingong maatte han daa høva ein saarande flekk, tenkte han. Men pilarne sveiv ut den eine etter den andre. Daa rømde Herakles og kom seg burt so snøgt, at løva fekk ikkje teket honom. So tok han ei grein av eit villt oljetre og gjorde seg ei stor, tung klubba. Med denne i handi og kaapa sveipt rundt vinstre armen som til skjold gjekk han attende og leitad etter løva. Daa lova vart honom var, sette ho i ein skræmeleg bur og rauk paa honom. Herakles daskad og slog og det baade tidt og hardt; og sidstpaa lagde han klubba i løveskolten, so det knakad og knast; det var eit slag som hadde fellt den fælaste ukse.<noinclude><references/></noinclude> knw17qfq1jaq2r0ymlfsa6ucwjx0ecw 104 138993 323922 2026-06-11T07:20:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men leva var lika vond og fæl, ho; meir gjorde 'kje ho av det. Herakles kastad baade klubba og kaapa; no vilde han fangtakast med løva, til ein av deim laag der. Løva reis paa bakbeini, og Herakles tok tak kring ryggen hennar, og no valsad dei atter og fram, desse tvo sterke, i eit skræmelegt fangtak. Smaatt um senn slaknad løva i taket; lemerne vart visne, ho seig ihop paa marki i ei ussa. Herakles hadde kverkat henne ihel, klembt barken ut or halsen hennar. Løva var daud.… 323922 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=12|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>Men leva var lika vond og fæl, ho; meir gjorde 'kje ho av det. Herakles kastad baade klubba og kaapa; no vilde han fangtakast med løva, til ein av deim laag der. Løva reis paa bakbeini, og Herakles tok tak kring ryggen hennar, og no valsad dei atter og fram, desse tvo sterke, i eit skræmelegt fangtak. Smaatt um senn slaknad løva i taket; lemerne vart visne, ho seig ihop paa marki i ei ussa. Herakles hadde kverkat henne ihel, klembt barken ut or halsen hennar. Løva var daud. Han laut kvila eit bil. So reis han upp og flaadde løva. Heileskaali av løva brukad han til hjelm, hudi slengde han yver herdarne som ei kaapa, og med framlabbarne hektad han henne fast kring halsen. Sidan i mange hundrad aar hev kunst- menner hogget bilate av Herakles; og stødt ber han ei klubba i handi og ei løvehud yver herdarne. ''Verk 2. Sjoormen.'' Aldri hadde Eurystheus ventat, at Herakless kulde koma livande att ifraa denne striden med løva. Daa han so høyrde gjetet, at Herakles var i komingi, vart han so rædd, at han let gjera seg eit løynrom av massing paa skap som ei stor tunna med eit glas i eine sida. Og paa timen Herakles kom aat porten til Tiryns, kraup Eurystheus inn i massingtunna. Og det var ikkje<noinclude><references/></noinclude> 2nc8wnpxtvqrgnk8a8taasuk8yj0suy 104 138994 323923 2026-06-11T07:21:20Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: meir en sovidt han torde ropa ut or glaset, at no skulde han fara stad og drepa den fæle sjøormen, som heldt seg i myri med Lerna i Argos. Det var det fælaste krek som fanst; han var lang som eit herskip mest og hadde nie hovud. Daa Herakles kom, laag han og rann i myri; og med same han vart mannen var, krak han inn i ei svær hola elder grov. Herakles duppad ein pil i sjodande bik og brennestein, og so skaut han 323923 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=13}}</noinclude>meir en sovidt han torde ropa ut or glaset, at no skulde han fara stad og drepa den fæle sjøormen, som heldt seg i myri med Lerna i Argos. Det var det fælaste krek som fanst; han var lang som eit herskip mest og hadde nie hovud. Daa Herakles kom, laag han og rann i myri; og med same han vart mannen var, krak han inn i ei svær hola elder grov. Herakles duppad ein pil i sjodande bik og brennestein, og so skaut han<noinclude><references/></noinclude> k4uu6slm4bhsqklighhqprk0i3013rt 104 138995 323925 2026-06-11T07:24:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: denne inn i hola. Dermed vart ormen so vond, at han rullad seg upp og rende beint paa Herakles. Hu, so fæl han var! No var det greidt han laut verja seg som best han vann mot dette styggebeistet. Han treiv ormen kring halsen med baae nevarne og vilde kjøva honom. Dei nie hovudi svigad og sveiv, dei vilde bita alle med ein gong. Og den lange, fæle kroppen snarad seg kring honom i fleire og fleire ringar. Han sat som i daudens gap; og han laut bruka all sin styrke og spenna kva… 323925 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=14|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>denne inn i hola. Dermed vart ormen so vond, at han rullad seg upp og rende beint paa Herakles. Hu, so fæl han var! No var det greidt han laut verja seg som best han vann mot dette styggebeistet. Han treiv ormen kring halsen med baae nevarne og vilde kjøva honom. Dei nie hovudi svigad og sveiv, dei vilde bita alle med ein gong. Og den lange, fæle kroppen snarad seg kring honom i fleire og fleire ringar. Han sat som i daudens gap; og han laut bruka all sin styrke og spenna kvar sin og sege til det ytste. Og no visste han aldri av, fyrr han fekk eit sjødyr til aa strida med. Ein svær hummar kom krøkjande med kloi; han var ven med ormen og vilde sjaa um han kunde hjelpa honom. Han greip Herakles i hælen med kloi og klembde og klypte. Men Herakles sparkad til og fekk sett foten paa ryggen hans; dermed so trødde han humaren i knas med same. Herakles kverkad og kverkad, so ormen fekk 'kje pusta; magti minkad meir og meir. Og no kunde Herakles sleppa taket med eine handi; dermed so treiv han klubba og daskad til ormen; so alle nie hovudi skvatt av. Snaudt hadde han detta gjort, so — ja, d' er fælt aa segja! — meiner du 'kje det, at det voks ut att attan nye hovud plent lika fæle som dei gamle! Han dreiv til desse og med<noinclude><references/></noinclude> 6hwzb194uqdgsavy6vtdy6xtl9tcbhx 104 138996 323926 2026-06-11T07:27:42Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: klubba og slog av nokre. Men med kvart hovud han slog av spratt det ut att tvo nye i staden. Det var ingi raad soleids. Herakles hadde ein fylgjesvein; den kom no vel med. Han heitte Jolaos<ref>* Jo-la-os.</ref>) og var son til Ifikles. Dette er styggare en stygt, segjer han til Jolaos; ,me kann slaa av so mange hovud me vil, det hjelper ikkje, utan me fær øydt baade rot og grein. Gjer upp varme og lat oss ''brenna'' deim av!" Jolaos slog eld. Herakles heldt ormen heile tidi… 323926 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=15}}</noinclude>klubba og slog av nokre. Men med kvart hovud han slog av spratt det ut att tvo nye i staden. Det var ingi raad soleids. Herakles hadde ein fylgjesvein; den kom no vel med. Han heitte Jolaos<ref>* Jo-la-os.</ref>) og var son til Ifikles. Dette er styggare en stygt, segjer han til Jolaos; ,me kann slaa av so mange hovud me vil, det hjelper ikkje, utan me fær øydt baade rot og grein. Gjer upp varme og lat oss ''brenna'' deim av!" Jolaos slog eld. Herakles heldt ormen heile tidi i strupen. Daa det logad som best, drog han ormen burt til og skauv alle hovudi inn i heitaste elden. Logarne sleikte og brann so det dunad, ormen skreik og vreid seg i dauden. Endeleg road han seg, for alle hovudi var avbrende; den skræmelege kroppen laag paa jordi daud som stokken. Herakles turkad sveiten av skallen. "No er det daa eit ubeist mindre i verdi", sa han; kom, lat os ganga attende til Tiryns!" Han sprette ormen upp, tok alle dei pilarne han hadde i pilekorgi og duppad i det svarte eiter-blodet. Dermed vart dei endaa faarlegare. Og so gjekk dei attende til staden hans Eurystheus.<noinclude><references/></noinclude> rf53os9z7uc1cgbz8wcsptakgbi96o1 104 138997 323927 2026-06-11T07:32:59Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Verk 3. ''Taka den keryniske hjorten.'' Den næste fyreloga Herakles fekk av kong Eurytheus var ikkje paa lange leidi so fæl. Men so langt og slitsamt arbeid var det, at det skulde eit tolmod til, som var aa segja endelaust. Der var ein hjort so væn det var eit under. Horn av gull hadde han og føter av massing: han var snøgg som vinden og heldt seg i skogen med Kerynia<ref>*) Ke-ry-ni-a.</ref>). Den hjorten skulde han taka livande og føra uskadd til kongen. Herakles jagad hj… 323927 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Verk 3. ''Taka den keryniske hjorten.'' Den næste fyreloga Herakles fekk av kong Eurytheus var ikkje paa lange leidi so fæl. Men so langt og slitsamt arbeid var det, at det skulde eit tolmod til, som var aa segja endelaust. Der var ein hjort so væn det var eit under. Horn av gull hadde han og føter av massing: han var snøgg som vinden og heldt seg i skogen med Kerynia<ref>*) Ke-ry-ni-a.</ref>). Den hjorten skulde han taka livande og føra uskadd til kongen. Herakles jagad hjorten eit heilt aar. Tidt fekk han sjaa, men aldri naa honom; for paa timen han fekk auga paa honom, veik han undan lik ei skrymsla. Paa den maaten gjekk det vika ut og vika inn og den eine maanaden etter den andre. Alt hans stræv var faafengt. So fann han paa aa setja upp ei snara, som var so lagad at hjorten ingen skade skulde faa, um han sprang i henne. Ho stod i ein tett skog. Og no jagad han hjorten baade fjell og finne, vilde styra honom i snara. Og sidstpaa sprang han ogso i og sat fangad. Daa kann du vita Herakles vart glad! Han batt beini fint ihop med mjuke reip, som inkje mein skulde gjera. Og so tok han hjorten paa herdi og bar honom til kong Eurystheus. ''Verk 4. Det erymantiske villsvinet.'' Eurystheus gledde seg, kann du vita, no daa han aatte den vidgjetne hjorten. Og so sende han Herakles i ei ny ærend av same slag, men endaa verre aa faa fullgjort. Han skulde taka eit fælt villsvin, som herjad hagar og marker i grendi kring ein by heitte Erymantus<ref>* E-ry-man-tus.</ref>) høgt upp i dei nakne fjelli i Mid-Hellas. Og so føra det livande til kongen. No var der folk, som gjætte sauerne sine der uppe i fjelli; dei sov paa fri mark og sveipte seg inn i aaklæde av geiteragg, so som dei gjer der den dag i dag. Desse hadde tidt freistat aa drepa dette styggebeistet, men stødt so tapte dei i striden; for villsvinet sette sine fæle hoggtenner i deim, so det var ei gru. Med' Herakles fór fraa Tiryns til Erymantus, drog han fleire dagsleider yver dei veglause fjelli i Arkadia. Der kom<noinclude><references/></noinclude> rzhz9dw577010mdyy8etzyorisvmlk8 323928 323927 2026-06-11T07:33:14Z Johshh 5303 323928 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=16|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>Verk 3. ''Taka den keryniske hjorten.'' Den næste fyreloga Herakles fekk av kong Eurytheus var ikkje paa lange leidi so fæl. Men so langt og slitsamt arbeid var det, at det skulde eit tolmod til, som var aa segja endelaust. Der var ein hjort so væn det var eit under. Horn av gull hadde han og føter av massing: han var snøgg som vinden og heldt seg i skogen med Kerynia<ref>*) Ke-ry-ni-a.</ref>). Den hjorten skulde han taka livande og føra uskadd til kongen. Herakles jagad hjorten eit heilt aar. Tidt fekk han sjaa, men aldri naa honom; for paa timen han fekk auga paa honom, veik han undan lik ei skrymsla. Paa den maaten gjekk det vika ut og vika inn og den eine maanaden etter den andre. Alt hans stræv var faafengt. So fann han paa aa setja upp ei snara, som var so lagad at hjorten ingen skade skulde faa, um han sprang i henne. Ho stod i ein tett skog. Og no jagad han hjorten baade fjell og finne, vilde styra honom i snara. Og sidstpaa sprang han ogso i og sat fangad. Daa kann du vita Herakles vart glad! Han batt beini fint ihop med mjuke reip, som inkje mein skulde gjera. Og so tok han hjorten paa herdi og bar honom til kong Eurystheus. ''Verk 4. Det erymantiske villsvinet.'' Eurystheus gledde seg, kann du vita, no daa han aatte den vidgjetne hjorten. Og so sende han Herakles i ei ny ærend av same slag, men endaa verre aa faa fullgjort. Han skulde taka eit fælt villsvin, som herjad hagar og marker i grendi kring ein by heitte Erymantus<ref>* E-ry-man-tus.</ref>) høgt upp i dei nakne fjelli i Mid-Hellas. Og so føra det livande til kongen. No var der folk, som gjætte sauerne sine der uppe i fjelli; dei sov paa fri mark og sveipte seg inn i aaklæde av geiteragg, so som dei gjer der den dag i dag. Desse hadde tidt freistat aa drepa dette styggebeistet, men stødt so tapte dei i striden; for villsvinet sette sine fæle hoggtenner i deim, so det var ei gru. Med' Herakles fór fraa Tiryns til Erymantus, drog han fleire dagsleider yver dei veglause fjelli i Arkadia. Der kom<noinclude><references/></noinclude> 9grlihvmgeauijpo72nmg30oqas91fz 104 138998 323929 2026-06-11T07:36:13Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han til ei hola, som det budde nokre kentaurar i. Herakles hadde gjenget i skule hjaa ein kentaur, veit me, so han var slett ikkje rædd deim, kann du vita; han gjekk beint inn i hola og bad um herberge. Dei fleste kentaurarne var burte, men ein heitte Polus var heime, og han tok blidt imot Herakles og sagde at han kunde vera der med natti. Tyrst og svolten var Herakles; og som han glaapte rundt seg, vart han var ei tunna som stod midt i hola. "Kann eg kje faa ein drykk vin or… 323929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=17}}</noinclude>han til ei hola, som det budde nokre kentaurar i. Herakles hadde gjenget i skule hjaa ein kentaur, veit me, so han var slett ikkje rædd deim, kann du vita; han gjekk beint inn i hola og bad um herberge. Dei fleste kentaurarne var burte, men ein heitte Polus var heime, og han tok blidt imot Herakles og sagde at han kunde vera der med natti. Tyrst og svolten var Herakles; og som han glaapte rundt seg, vart han var ei tunna som stod midt i hola. "Kann eg kje faa ein drykk vin or den?" spurde han Polus. "Jau," sa Polus, som hadde fylgt augneferdi hans, det kunde du nog; for me hev noko vin der. Dionysos — vinguden, som sume kallar Bakkus — han gav oss dette. Fyr oss kentaurar angar det som rosor og det i ein krins so vidt som augat ser. Men eg kann 'kje gjeva deg noko. For tunna hev aldri voret sprettat paa. Eg torer ikkje teppa; for daa vilde dei andre kentaurarne kjenna vinangen og koma setjande heim og drepa meg paa flekken; det er so visst og sant som dauden!" Men det ''tok'' Herakles med slik ein etande hug til vinen og slik ein sjølvkjærleike, at han aldri ansad kva som henda kunde med den godhjarta Polus, han, som hadde teket so gjestmildt imot honom. Og no fór han<noinclude><references/></noinclude> 70jm0mgwc3szkxo5pzxctkmn95xnipn 104 138999 323930 2026-06-11T07:38:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: som han so tidt fyrr hadde faret, naar riderne kom, so han volde ei ulukka: berre gjorde det han sjølv vilde, um det kosta aldri so mykje. Kentauren tagg og bad. Men Herakles snudde det dauve øyrat til, tok ein tung stein og slog tappen or tunna og drakk i lange drag. Um eit ørlitet bil høyrde dei som duning av hestehovar i fullt sprang, ei tett dumbesky steig upp or dalen, og duningi kom nærmare og nærmare. I næste stundi saag dei eit heilt fylgje med kentaurar, dei sette… 323930 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=18|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>som han so tidt fyrr hadde faret, naar riderne kom, so han volde ei ulukka: berre gjorde det han sjølv vilde, um det kosta aldri so mykje. Kentauren tagg og bad. Men Herakles snudde det dauve øyrat til, tok ein tung stein og slog tappen or tunna og drakk i lange drag. Um eit ørlitet bil høyrde dei som duning av hestehovar i fullt sprang, ei tett dumbesky steig upp or dalen, og duningi kom nærmare og nærmare. I næste stundi saag dei eit heilt fylgje med kentaurar, dei sette inn i hola. Daa dei no fekk sjaa den tome tunna som laag der og den sjølvkjære Herakles, den holsvoltne kjempa, som hadde stolet deira vin til takk fyr gjestmildt herberge, so vart dei so vonde og galne, at det var ingen maate paa. Dei sette ut att or hola, treiv heile fjellstykke og rykte store tre upp med roti. So kom dei upp att setjande, vilde gjera av med røvaren. Men Herakles tok bogen og pilarne og ventad paa deim i inngangen til hola. Fyrst skaut han burt alle dei pilar, han hadde duppat i blodet av ormen; og so tok han logande brandar av baalet og kastad mot deim. Mange kentaurar vart drepne, dei andre flydde. Herakles sette etter deim. Polus var no aaleine att i<noinclude><references/></noinclude> hmh50h94s8cho56gkkadkmyfhbncz0p 104 139000 323931 2026-06-11T07:39:23Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ingen veg koma. So løyste Herakles eit langt reip, som han bar kring seg, gjorde ei rennelykkja og kastad henne so visshøvt, at ho snørde seg saman kring beini paa villsvinet. So drog han dyret upp or fonni. Det var reint trotat. Og alt det grylte og sparkad, batt han beini betre ihop, slengde det so paa ryggen og kom stigande med det yver fjelli og ned paa sletta med Argos. 323931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=20|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>ingen veg koma. So løyste Herakles eit langt reip, som han bar kring seg, gjorde ei rennelykkja og kastad henne so visshøvt, at ho snørde seg saman kring beini paa villsvinet. So drog han dyret upp or fonni. Det var reint trotat. Og alt det grylte og sparkad, batt han beini betre ihop, slengde det so paa ryggen og kom stigande med det yver fjelli og ned paa sletta med Argos.<noinclude><references/></noinclude> 058tzm9mb0knrpmd8tr58nqp1ysmbfy 104 139001 323932 2026-06-11T07:43:02Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|III. Femte til aattande verket.}} ''Verk 5. Augiasstallen.'' Den femte fyreloga Eurystheus gav Herakles var ikkje nett noko reinslegt arbeid. Kongen i Elis heitte ''Augias.'' Han hadde tri tusund naut i stallarne sine; men dei hadde 'kje mokat der paa trettie aar. Myki laag no jamt med taket aa kalla, og kyrne slapp korkje inn elder ut. Um det hadde voret ein heil her, so hadde dei havt nog med aa moka myki ut paa tvo aar. Herakles vart tilsagd aa moka stallarne so reine… 323932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|III. Femte til aattande verket.}} ''Verk 5. Augiasstallen.'' Den femte fyreloga Eurystheus gav Herakles var ikkje nett noko reinslegt arbeid. Kongen i Elis heitte ''Augias.'' Han hadde tri tusund naut i stallarne sine; men dei hadde 'kje mokat der paa trettie aar. Myki laag no jamt med taket aa kalla, og kyrne slapp korkje inn elder ut. Um det hadde voret ein heil her, so hadde dei havt nog med aa moka myki ut paa tvo aar. Herakles vart tilsagd aa moka stallarne so reine som dei var nyskurad, og det skulde han gjera paa ein einaste dag. Jaha; Herakles kom til Elis. Kong Augias synte honom stallarne og lovad honom tri hundrad naut, um han vann moka deim paa ein dag. Herakles gjekk rundt stallarne og saag dei hadde høge murar, og dei var bygde rundt ikring eit tun. Det rann ei strid elv tett ved. Han raadde seg til aa føra elvarlaupet gjenom stallarne og lata straumen skylja deim reine. Ingi tid aa spilla. Han lagde i veg med ein gong, grov ei djup renna fraa muren paa øvre sida og upp til elvi, sparde berre ein grand jord og grus tett med elvarbarden; det skulde vera til damm fyr elvi so lenge; for han kunde 'kje lata vatnet strøyma, fyrr han var heilt ferdig. So støytte han eit stort hol i muren fraa renna og inn i stallen, og likeins eit hol i hin enden ut or stallen, og grov ei renna her og til avlaup fyrvatnet. Daa alt var ferdigt, gjekk<noinclude><references/></noinclude> m1txdjr786iml5a7n2xq4v4gk654bxq 104 139002 323933 2026-06-11T07:45:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han upp til øvre enden av renna og støytte ned dammen med nokre faae slag, og dermed so strøymde elvi inn i renna so strid som ein fjellbekk. Ho fysste og saud og reiv med seg alt ho møtte. So valt straumen rett fram til holet inn i stallarne. No gjekk Herakles ned til holet ut or stallarne, vilde sjaa kor det fór. Jaumenn grov elvi seg veg gjenom heile stallen fraa ende til annan og rann ut att so urein og stygg det var fælt. Men Herakles sat berre saag paa heile ettermiddag… 323933 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=22|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>han upp til øvre enden av renna og støytte ned dammen med nokre faae slag, og dermed so strøymde elvi inn i renna so strid som ein fjellbekk. Ho fysste og saud og reiv med seg alt ho møtte. So valt straumen rett fram til holet inn i stallarne. No gjekk Herakles ned til holet ut or stallarne, vilde sjaa kor det fór. Jaumenn grov elvi seg veg gjenom heile stallen fraa ende til annan og rann ut att so urein og stygg det var fælt. Men Herakles sat berre saag paa heile ettermiddagen. Fleire tusund lass med myk bar elvi ut paa nokre timar. Soli gladde. Daa saag Herakles at vatnet strøymde ut or stallen likso reint som det rann inn. Han reis upp, gjekk til porten og saag inn. Aa nei! aa nei! Der var so reint der inne, som stallarne skulde vera nybygde! Herakles kastad til att renna med jord og stein, so elvi tok att sitt gamle far. Det var mest myrkt, daa han var ferdig. Næste morgon gjekk han til kong Augias aa krevja løn etter lovnad — tri hundrad stykke fe. Men kongen vilde vrida seg fraa sitt ord. Det var 'kje Herakles, som hadde reinskat stallen, det var elvi, sa han. Jau, meinte Herakles, han hadde gjort det sjølv, han hadde brukt elvi til greip; der var ingi raad<noinclude><references/></noinclude> f9jpb0pt1xbw3swnblqeyi19echr5iq 102 139003 323934 2026-06-11T08:01:15Z Johshh 5303 Ny side: {{forfatter}} ==Tekster== * [[Storverki hans Herakles ]] (1901) {{PD-old}} 323934 wikitext text/x-wiki {{forfatter}} ==Tekster== * [[Storverki hans Herakles ]] (1901) {{PD-old}} nonc0nds4s13b3blwd1rogdt5o3h7so 104 139004 323935 2026-06-11T08:26:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fyr kongen; og vilde han ikkje ut med løn etter lovnad, so vilde han drepa honom. Men kongen var 'kje mætare mann, han stod fast paa sitt. Og so laut Herakles halda sitt ord. Det kom til ein fæl strid; det ende med, at kongen laag etter daud paa marki. Men Herakles gjekk attende til Tiryns. ''Verk 6. Dei stymfaliske fuglarne.'' Ein by heitte Stymfalos<ref>1) Stym-fa-los.</ref>) og laag i Arkadia. Nær byen var ei myr, og i myri heldt seg nokre fuglar, som drap og aat so reint… 323935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=23}}</noinclude>fyr kongen; og vilde han ikkje ut med løn etter lovnad, so vilde han drepa honom. Men kongen var 'kje mætare mann, han stod fast paa sitt. Og so laut Herakles halda sitt ord. Det kom til ein fæl strid; det ende med, at kongen laag etter daud paa marki. Men Herakles gjekk attende til Tiryns. ''Verk 6. Dei stymfaliske fuglarne.'' Ein by heitte Stymfalos<ref>1) Stym-fa-los.</ref>) og laag i Arkadia. Nær byen var ei myr, og i myri heldt seg nokre fuglar, som drap og aat so reint uhorveleg. I sumt liktest dei tranar og storkar, men dei hadde klør og nebb av jarn. Vart dei for svoltne, so slog dei klørne i baade dyr og folk og reiv deim sund og aat deim upp, og so fauk dei attende til myri. Det sette verket Herakles skulde gjera var aa oyda desse glupande fuglarne elder jaga deim av so dei aldri kom att. Der var berre blaute kviksanden rundt myri der dei heldt seg, og vilde nokon luska seg inn paa og skjota deim, so sokk han i sanden og vart gravlagd livande. Kor skulde so Herakles bera seg til aa faa fullgjort denne fyreloga? Apollo, guden fyr oraklet i Delfi, du veit, hadde ein verbroder, som heitte Vulkan. Han var so laak i foten, han haltad so<noinclude><references/></noinclude> 8a7au8v39cp89q358wdm1fknpwaelmo 104 139005 323936 2026-06-11T08:28:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: reint fælt, denne Vulkan; men han var slik ein framifraa smed. Inne i Etna, det eldberget du veit paa Sisilia, der hadde han smidja si. Og kvar gong han karad i avlen, so sprutte det med eld og eim or Etna og dundrad og staakad der inne, so jordi riste. Men so var han ogso meistersmed fyr alle som arbeidde med malmar. Han hadde endaa ein verkstad i kvart eldberg som fanst. Difyr kallar dei enno eldbergi vulkanar etter honom. Vulkan var ven med Herakles og gjorde honom ei skrel… 323936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=24|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>reint fælt, denne Vulkan; men han var slik ein framifraa smed. Inne i Etna, det eldberget du veit paa Sisilia, der hadde han smidja si. Og kvar gong han karad i avlen, so sprutte det med eld og eim or Etna og dundrad og staakad der inne, so jordi riste. Men so var han ogso meistersmed fyr alle som arbeidde med malmar. Han hadde endaa ein verkstad i kvart eldberg som fanst. Difyr kallar dei enno eldbergi vulkanar etter honom. Vulkan var ven med Herakles og gjorde honom ei skrella av massing, som han skulde jaga fuglarne av med. Ja, Herakles sette seg med skrella paa ein haug tett med myri, der desse mann-etande fuglarne heldt seg. Fuglarne sveiv yver myri. Han tok til aa ramla med skrella og gjorde eit styr og staak, so fuglarne vart reint vitskræmde. Og di meir han ramlad, di ræddare vart dei, og sidstpaa romde dei burt yver myri so snart vengjerne vilde bera. Daa kastad han skrella, tok boge og pil og skaut so mange han rakk. Nokre faae slapp undan, men dei lagde yver ville sjøen og kom aldri att meir. Heile grendi vart no fri denne landeplaaga, og folk livde godt og vel heile tidi sidan. ''Verk 7. Tjoren paa Kreta.'' Kong Eurystheus sette Herakles til det sjaunde verket. Han skulde fara yver til Kreta, den<noinclude><references/></noinclude> jwisio06rxqbj84aaye8270r8dg74v4 104 139006 323937 2026-06-11T08:31:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: oyi du veit, og taka livande ein stor fæl tjor, som var so mannvond og herjad vidt og breidt. Herakles gjekk til sjøen, fann eit skip som skulde sigla fil Kreta og gjekk umbord. Um nokre faae dagar var dei framme. Fyrst gjekk Herakles til Minos<ref>1) Mi-nos.</ref>) kongen paa Kreta, og bad um lov til aa fanga tjoren. Det fekk han so gjerna. Og so tok Herakles inn i landet. Snart saag han tjoren, han kom rennande so olm og galen, at ein kunde tru han stangad honom ihel paa f… 323937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=25}}</noinclude>oyi du veit, og taka livande ein stor fæl tjor, som var so mannvond og herjad vidt og breidt. Herakles gjekk til sjøen, fann eit skip som skulde sigla fil Kreta og gjekk umbord. Um nokre faae dagar var dei framme. Fyrst gjekk Herakles til Minos<ref>1) Mi-nos.</ref>) kongen paa Kreta, og bad um lov til aa fanga tjoren. Det fekk han so gjerna. Og so tok Herakles inn i landet. Snart saag han tjoren, han kom rennande so olm og galen, at ein kunde tru han stangad honom ihel paa flekken. Men Herakles stod roleg og ventad, til tjoren kom tett inn ant og sette nosi ned og horni fram, vilde senda honom i veret. Daa treiv han kring horni med baae hender. Tjoren baskad og stridde, vilde laus, skynar du, men Herakles heldt taket; for han var sterkaste. Han drog tjoren i horni ned til hamni og ut paa skipet; der batt han honom med reip. Og so siglde han attende til Kreta. ''Verk 8. Hestarne hans Diomedes.'' Den aattande fyreloga hans var aa føra burt dei hestarne, som Diomedes hadde, kongen i Trakia, eit land, som no høyrer Turkland til, der sultanen styrer du veit. Villare hestar hev det aldri voret; for dei aat folk. Og Diomedes heldt desse hestarne berre til aa eta upp framandfolk; so raa og fæl var han. Kom framandfolk gje-<noinclude><references/></noinclude> pq9zdvc8n8l8zy4dlzq6fcu36psxr15 104 139007 323938 2026-06-11T08:33:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: nom Trakia, so tok kongen og kastad deim aat hestarae. Og hestarne reiv deim sund og gløypte deim som ein flokk ulvar. Herakles bad Diomedes um aa faa hestarne. Men kon- gen sa nei og vilde taka og kasta Herakles inn aat hestarne til middagsmat. Men Herakles tok og kastad Diomedes aat hestarne i staden. Og hestarne reiv honom sund og aat honom paa flekken. So tok Herakles den eine hesten etter den andre, batt deim og førde deim ned til skipet som laag og ventad. Og so siglde h… 323938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=26|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>nom Trakia, so tok kongen og kastad deim aat hestarae. Og hestarne reiv deim sund og gløypte deim som ein flokk ulvar. Herakles bad Diomedes um aa faa hestarne. Men kon- gen sa nei og vilde taka og kasta Herakles inn aat hestarne til middagsmat. Men Herakles tok og kastad Diomedes aat hestarne i staden. Og hestarne reiv honom sund og aat honom paa flekken. So tok Herakles den eine hesten etter den andre, batt deim og førde deim ned til skipet som laag og ventad. Og so siglde han attende aat Hellas. Og med same Herakles kom i syne fraa borgi hans kong Eurystheus og leidde desse fæle mannetande hestarne, baud kongen honom taka beitsli av og sleppa deim av burt i skogen. Der vart dei sundslitne av villdyri. Det vart enden paa desse hestarne.<noinclude><references/></noinclude> 2eu4sczvp15lq0ddqxa0wrhnsk9l4c6 104 139008 323939 2026-06-11T08:37:02Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|IV Dei fire siste verki.}} ''Verk 9. Sverdbeltet aat dronningi fyr amasonarne.'' Amasonarne heitte eit folk, som livde i det landet me no kallar Armenia; dei var vidgjetne og fæle hermenner. Det var kvendi som styrde landet, og kvendi som gjekk i herferd. Dei vyrde kje stort mennerne, gjekk berre og lyddest til deim, naar dei ikkje hadde anna gjera. Hadde dei born, so lærde dei gjentorne upp i alle idtrottar og til aa føra vaapni; gutarne totte dei ikkje var verd alt det… 323939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|IV Dei fire siste verki.}} ''Verk 9. Sverdbeltet aat dronningi fyr amasonarne.'' Amasonarne heitte eit folk, som livde i det landet me no kallar Armenia; dei var vidgjetne og fæle hermenner. Det var kvendi som styrde landet, og kvendi som gjekk i herferd. Dei vyrde kje stort mennerne, gjekk berre og lyddest til deim, naar dei ikkje hadde anna gjera. Hadde dei born, so lærde dei gjentorne upp i alle idtrottar og til aa føra vaapni; gutarne totte dei ikkje var verd alt det bryet. Difyr lèt dei desse anten vera heime hjaa faer, elder dei kastad deim fraa seg med same dei var fødde. Hippolyte<ref>1) Hip-po-lyte.</ref>) heitte dronningi fyr amasonarne paa den tidi; ho bar eit sverdbelte; det var gjort av gull og glimesteinar og so fint, so fint, ho hadde endaa fenget det av krigsguden Mars; han var faer til henne, han. Dette beltet hadde kong Eurystheus høyrt gjetet, og no vilde han plent faa tak i det til si eigi dotter, ho heitte Admete<ref>1) Ad-me-te.</ref>); og ho var prest fyr det store templet i Argos, som var helgat aat Hera, kona til Zeus og dronningi i den himmelen, dei gamle hellenarne trudde paa. So sende han daa Herakles til Litleasia aa henta det. Dette var ei vand fyreloga maa du tru; for kvendi er djervare en menner, ja djervare en ville dyr, er so dei fyrst er djerve og modige. Ja, dei slær<noinclude><references/></noinclude> j0kiupg7oaue1alue3u4t1r1mzb4tqm 104 139009 323940 2026-06-11T08:39:07Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fraa seg hardare en menner, serleg dersom det kjem nokon og gjer vondt med deira hjelpelause smaae born. Og i dei gamle tider, daa ufred og herferder var so mykje i bruk, var desse amasonarne baade sterkare og djervare en mange av dei beste menner. Aaleine vaagad Herakles ikkje ganga mot deim, han fekk med seg fleire av dei beste kjempor i Hellas paa den tidi; millom desse var Tesevs<ref>1) Te-sers.</ref>). Hippolyte visste godt, at Herakles trong hennar sverdbelte; det var e… 323940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=28|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>fraa seg hardare en menner, serleg dersom det kjem nokon og gjer vondt med deira hjelpelause smaae born. Og i dei gamle tider, daa ufred og herferder var so mykje i bruk, var desse amasonarne baade sterkare og djervare en mange av dei beste menner. Aaleine vaagad Herakles ikkje ganga mot deim, han fekk med seg fleire av dei beste kjempor i Hellas paa den tidi; millom desse var Tesevs<ref>1) Te-sers.</ref>). Hippolyte visste godt, at Herakles trong hennar sverdbelte; det var eit av dei tolv verki, som oraklet i Delfi hadde<noinclude><references/></noinclude> 7m1padkaeft39d8fghs27j5msluxtg2 323941 323940 2026-06-11T08:39:26Z Johshh 5303 323941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=28|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>fraa seg hardare en menner, serleg dersom det kjem nokon og gjer vondt med deira hjelpelause smaae born. Og i dei gamle tider, daa ufred og herferder var so mykje i bruk, var desse amasonarne baade sterkare og djervare en mange av dei beste menner. Aaleine vaagad Herakles ikkje ganga mot deim, han fekk med seg fleire av dei beste kjempor i Hellas paa den tidi; millom desse var Tesevs<ref>1) Te-sers.</ref>). Hippolyte visste godt, at Herakles trong hennar sverdbelte; det var eit av dei tolv verki, som oraklet i Delfi hadde<noinclude><references/></noinclude> 2ufqcjc4rlij7nekrmrt0xuxrv6cmg5 104 139010 323942 2026-06-11T08:43:40Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sagt han skulde gjera fyr kong Eurystheus til soning fyr syndi han gjorde, daa han drap si eigi kona og sine smaae born. Og ho totte synd i honom; ho vilde so gjerna gjevet burt beltet til honom; men dei andre amasonarne vilde kje høyra gjetet det; trong Herakles beltet, laut han strida fyr det, meinte dei. Det vart eit stort slag, og Herakles med hellenarne dreiv amasonarne paa flugt. Hippolyte fangad han, tok beltet og gav henne fri att. Beltet bar han so i triumf attende t… 323942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=29}}</noinclude>sagt han skulde gjera fyr kong Eurystheus til soning fyr syndi han gjorde, daa han drap si eigi kona og sine smaae born. Og ho totte synd i honom; ho vilde so gjerna gjevet burt beltet til honom; men dei andre amasonarne vilde kje høyra gjetet det; trong Herakles beltet, laut han strida fyr det, meinte dei. Det vart eit stort slag, og Herakles med hellenarne dreiv amasonarne paa flugt. Hippolyte fangad han, tok beltet og gav henne fri att. Beltet bar han so i triumf attende til Tiryns. '''Verk 10. Geryon''¹<ref>1) Ge-ry-on (hard g).</ref>'') og alt feet hans.'' Herakles laut gjera ei langferd heilt burt i hin enden av Midelhavet. Det var ein heitte Geryon, ei stygg fæl kjempa med tri hovud og tri kroppar og seks armar og seks bein. Han var konge paa ei øy, som dei kallad Gades<ref>2) Ga-des.</ref>), ho laag innmed Spania paa den sudvestre sida, der som Cadiz no ligg, den byen, du veit. Men den tidi var der ingen by, berre store gilde gjætslor, der feet beitte og hadde det godt. Geryon aatte mange store buskapar der; han hadde Eurytion til aa gjæta alt feet sitt og Orthros<ref>a) Orth-ros.</ref>), ein stor hund med tvo hovud, hjelpte til. Og Orthros var so sterk som tvo ulvar.<noinclude><references/></noinclude> n0870tj8v0byb2ghl35qux6gy5svvuh 323943 323942 2026-06-11T08:44:08Z Johshh 5303 323943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=29}}</noinclude>sagt han skulde gjera fyr kong Eurystheus til soning fyr syndi han gjorde, daa han drap si eigi kona og sine smaae born. Og ho totte synd i honom; ho vilde so gjerna gjevet burt beltet til honom; men dei andre amasonarne vilde kje høyra gjetet det; trong Herakles beltet, laut han strida fyr det, meinte dei. Det vart eit stort slag, og Herakles med hellenarne dreiv amasonarne paa flugt. Hippolyte fangad han, tok beltet og gav henne fri att. Beltet bar han so i triumf attende til Tiryns. '''Verk 10. Geryon<ref>1) Ge-ry-on (hard g).</ref>) og alt feet hans.'' Herakles laut gjera ei langferd heilt burt i hin enden av Midelhavet. Det var ein heitte Geryon, ei stygg fæl kjempa med tri hovud og tri kroppar og seks armar og seks bein. Han var konge paa ei øy, som dei kallad Gades<ref>2) Ga-des.</ref>), ho laag innmed Spania paa den sudvestre sida, der som Cadiz no ligg, den byen, du veit. Men den tidi var der ingen by, berre store gilde gjætslor, der feet beitte og hadde det godt. Geryon aatte mange store buskapar der; han hadde Eurytion til aa gjæta alt feet sitt og Orthros<ref>a) Orth-ros.</ref>), ein stor hund med tvo hovud, hjelpte til. Og Orthros var so sterk som tvo ulvar.<noinclude><references/></noinclude> pd8z8t5dzuvr0t0pvejc8aepf0d7rs0 323944 323943 2026-06-11T08:44:21Z Johshh 5303 323944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=29}}</noinclude>sagt han skulde gjera fyr kong Eurystheus til soning fyr syndi han gjorde, daa han drap si eigi kona og sine smaae born. Og ho totte synd i honom; ho vilde so gjerna gjevet burt beltet til honom; men dei andre amasonarne vilde kje høyra gjetet det; trong Herakles beltet, laut han strida fyr det, meinte dei. Det vart eit stort slag, og Herakles med hellenarne dreiv amasonarne paa flugt. Hippolyte fangad han, tok beltet og gav henne fri att. Beltet bar han so i triumf attende til Tiryns. ''Verk 10. Geryon<ref>1) Ge-ry-on (hard g).</ref>) og alt feet hans.'' Herakles laut gjera ei langferd heilt burt i hin enden av Midelhavet. Det var ein heitte Geryon, ei stygg fæl kjempa med tri hovud og tri kroppar og seks armar og seks bein. Han var konge paa ei øy, som dei kallad Gades<ref>2) Ga-des.</ref>), ho laag innmed Spania paa den sudvestre sida, der som Cadiz no ligg, den byen, du veit. Men den tidi var der ingen by, berre store gilde gjætslor, der feet beitte og hadde det godt. Geryon aatte mange store buskapar der; han hadde Eurytion til aa gjæta alt feet sitt og Orthros<ref>a) Orth-ros.</ref>), ein stor hund med tvo hovud, hjelpte til. Og Orthros var so sterk som tvo ulvar.<noinclude><references/></noinclude> 95urcstqzm2c0phd79ktfsfdsfgmppm 104 139011 323945 2026-06-11T08:48:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Feet hans Geryon var svært fint; det var raudbrunt paa liten, og det gjekk gitord um det baade vidt og breidt. Difvr baud Eurystheus at Herakles skulde taka det og føra det alt- saman til Tiryns. Ja, so tok han klubba og boge og pilar, og dermed bautad han yver til Afrika, og so byr- jad han si lange ferd vestetter. I mange dagar og næter vandrad han gjenom den brennheite li- byske øydemarki. Det vart hei- tare og turrare med kvar dagen. Sidstpaa vart hiten reint uto- lande.… 323945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=30|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>Feet hans Geryon var svært fint; det var raudbrunt paa liten, og det gjekk gitord um det baade vidt og breidt. Difvr baud Eurystheus at Herakles skulde taka det og føra det alt- saman til Tiryns. Ja, so tok han klubba og boge og pilar, og dermed bautad han yver til Afrika, og so byr- jad han si lange ferd vestetter. I mange dagar og næter vandrad han gjenom den brennheite li- byske øydemarki. Det vart hei- tare og turrare med kvar dagen. Sidstpaa vart hiten reint uto- lande. Daa saag Herakles upp. Og so vart han var at Helios<ref>1) He-li-os: soli. Dei gamle tenkte seg soli som ein gud og dyrkad honom fleire stader.</ref>) køyrde vogni si for nær jordi No skynad han kor det hadde seg med denne fæle hiten; for det var so jordi sveid. Herakles skreik til Helios, at han laut køyra hogare upp; men Helios ansad kje det, han. Daa rank Herakles upp i eit sinne so fælt; han lagde ein pil paa bogen og vilde skjota Helios. Hadde han no slept pilen av og skotet Helios, ja, so hadde det kje voret nokor sol lenger til aa skina. Men daa Helios saag det bad han um orsaking. Fylg helder i faret mitt vestetter," sa han, so vil du snart naa endemaalet fyr di mødefulle ferd," Herakles so gjorde; fylgde soli i faret, og sidstpaa saag han solvogni. kor ho seig ned<noinclude><references/></noinclude> nsj5i3dcv14r4vtlnk367b0xuite3x5 104 139012 323946 2026-06-11T08:51:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: attfyre tvo svære fjell, som skilde Midelhavet fraa Atlantarhavet. No vart Herakles rædd, at han skulde tapa Helios av syne, og so lettad han Fubba si og slog eit tungt slag paa den landhalsen, som batt dei tvo fjelli ihop. Klubba sokk i og k'øyvde landet, so havet strøymde inn fraa baae sidor. Dei tvo fjelli vart sidan kallad Herakles's sulor, den eine paa spanske sida er ''Gibraltarfjellet,'' den paa Afrikasida er Ceuta. Og sundet som Herakles slog er der den dag i dag; det… 323946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=31}}</noinclude>attfyre tvo svære fjell, som skilde Midelhavet fraa Atlantarhavet. No vart Herakles rædd, at han skulde tapa Helios av syne, og so lettad han Fubba si og slog eit tungt slag paa den landhalsen, som batt dei tvo fjelli ihop. Klubba sokk i og k'øyvde landet, so havet strøymde inn fraa baae sidor. Dei tvo fjelli vart sidan kallad Herakles's sulor, den eine paa spanske sida er ''Gibraltarfjellet,'' den paa Afrikasida er Ceuta. Og sundet som Herakles slog er der den dag i dag; det er ''Gibraltarsundet''. Men kor skulde vel Herakles sleppa yver til Spania no daa sjøen skvala fyre føterne hans? Aa jau, det vart ei raad. For gjenom det klovet han slog, kunde han sjaa fram yver det store rullande Atlantarhavet, og der vart han atter var solvogni. Helios kallad endaa paa honom og baud seg til aa taka honom paa vogni og køyra honom dit han skulde. Han hadde allvid stunder til aa gjera dette, fyrr han lagde seg til kvile i bylgjorne vest i Atlantarhavet, meinte han. Ja, Herakles takkad til, kann du vita. Og so styrde solvogni tett ned aat vatstrømen og tok Herakles med. Sjøen vart spak no, og Herakles slapp vel framum sundet og lende paa oyi Gades same kvelden. Tidleg i otta næste morgon reis Herakles upp og tok til aa leita etter feet hans Geryon. Snart vart han buskaparne var; dei gjekk og beitte paa grøne slettor med sjøen. Men Geryon og gjætaren hans og den tvihovdad hunden rauk mot Herakles med det same; dei ylte og skreik som ville galningar og sette paa honom alle som ein. Herakles lagde fyrst hunden i marki med eit slag av klubba. So vende han seg mot gjætaren; men gjætaren var ein mann-etar aa kalla; for han drap folk og gav fenaden kjøtet. Men no slog Herakles honom ihel. Daa var berre Geryon att. Herakles lyste upp, at han var komen til aa føra burt buskaparne hans; han var nøydd til det, og Geryon kunde likso godt lata honom det med det gode. Men Geryon vart so vreid, at han burad; han kravde strid. Og det ende med, at Geryon vart liggjande daud etter paa marki. Herakles hadde no fenget tak i buskaparne. Og han<noinclude><references/></noinclude> elgmkd63spir5ugn9e0l3ll27g2czlo 104 139013 323947 2026-06-11T08:52:04Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: raadde seg til aa driva deim landvegen heim til Hellas. For Gades er tett med fastlandet. Men han visste 'kje raad aa faa alt dette fagre feet yver Gibraltarsundet. Og um han so var heppen og fekk det yver eingong, so vilde det døy av torste i den store øydemarki der sud i Afrika; for Helios munde atter koma køyrande for nær jordi og brenna det upp i hiten. Nei, han vilde 323947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=32|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>raadde seg til aa driva deim landvegen heim til Hellas. For Gades er tett med fastlandet. Men han visste 'kje raad aa faa alt dette fagre feet yver Gibraltarsundet. Og um han so var heppen og fekk det yver eingong, so vilde det døy av torste i den store øydemarki der sud i Afrika; for Helios munde atter koma køyrande for nær jordi og brenna det upp i hiten. Nei, han vilde<noinclude><references/></noinclude> p2rehu09dv5m1yipqdad4nw6ce1jq16 104 139014 323948 2026-06-11T08:57:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: gjenom Spania og yver Pyrenæarne til Frankrik, og so yver Alparne til Italia. Der fann han alltid eit skip, som kunde føra feet yver til Tiryns. So tok dei av stad nordetter, slapp vel yver skardi i Pyrenæarne og kom so inn i Sud-Frankrik. Her fekk Herakles ein fæl strid aa standa med nokre av folket der; dei kom i hundradvis og vilde taka feet fraa honom. Han skaut hurt pilarne sine og drap mange. Men so tok dei til aa kasta stein; og no saag det stygt ut fyr Herakles Best d… 323948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=33}}</noinclude>gjenom Spania og yver Pyrenæarne til Frankrik, og so yver Alparne til Italia. Der fann han alltid eit skip, som kunde føra feet yver til Tiryns. So tok dei av stad nordetter, slapp vel yver skardi i Pyrenæarne og kom so inn i Sud-Frankrik. Her fekk Herakles ein fæl strid aa standa med nokre av folket der; dei kom i hundradvis og vilde taka feet fraa honom. Han skaut hurt pilarne sine og drap mange. Men so tok dei til aa kasta stein; og no saag det stygt ut fyr Herakles Best detta var, visste dei aldri av, fyrr Zevs let det regna med store fjellstykke ned paa slagmarki. Herakles treiv desse og slengde mot sine fiendar, til dei var drepne mest allesaman; dei tvo tri som att var, snudde baket til og flydde. Men steinarne var so store som du enno kann sjaa deim i Sud-Frankrik. So dreiv Herakles yver Alpefjelli, og kom ned i Millom-Italia, der som Rom no stend. Rom vart ikkje bygd paa ein dag; men den tid hadde enno ingen komet paa aa byrja med byggjingi. Men dei sjau haugarne<ref>1) Dei sjau haugarne som gamle Rom vart bygd paa heitte: Aventin-, Palatin-, Esqvilin-, Coelian-, Viminal-, Capitol- og Qvirinal-haugen.</ref>) var der og Tibereon Herakles dreiv feet sitt yver Kampagna<ref>2) Kam-pan-ja.</ref>), den store sletta som dei sjau haugarne stend paa. Der ein stad greinar Tiber-elvi seg og renn i tvo smale straumar kring ei lang øy, som ligg upp og ned i elvi. Der valde fulla Herakles aa driva feet yver; for der kunde dei vada. Og so lende han paa hi sida ikkje langt fraa der Aventinhaugen lettar seg. Under den haugen var ei hola, og i den hola budde ei fæl vill kjempa som heitte Kakus<ref>3) Ka-kus.</ref>). Hola er der enno. Kakus var son til Vulkan, som hadde smidt massingskrella til Herakles; men han var slett ikkje difyr ven med Herakles elder med nokon annan. Han var fælande sterk og udømel eg stygg aa sjaa til for han var loden yver heile kroppen og bustutt som eit villt dyr. Han kunde pina og brenna folk, med di han bles eld og logar ut or munn og nos. Alle som livde i grannelaget, baade<noinclude><references/></noinclude> cvehf9d560gy34wkxhjg3kyix7pmh2u 104 139015 323949 2026-06-11T09:02:28Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: saugjætarar og andre, var fælt rædde honom. Det var nær soleglad, daa Herakles hadde sett yver elvi med feet. Og dei var trøytte. So lagde dei seg til aa sova i engi millom elvi og Aventinhaugen. Med' dei sov, glaapte Kakus ut or hola si, og daa han vart var det fagre feet, totte han det skulde vera gildt aa eiga nokre naut. So stillte han seg ut paa tærne, valde ut nokre av dei allrabeste, stal deim og gjøymde deim i hola. Marki var blaut; og han var rædd Herakles skulde… 323949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=34|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>saugjætarar og andre, var fælt rædde honom. Det var nær soleglad, daa Herakles hadde sett yver elvi med feet. Og dei var trøytte. So lagde dei seg til aa sova i engi millom elvi og Aventinhaugen. Med' dei sov, glaapte Kakus ut or hola si, og daa han vart var det fagre feet, totte han det skulde vera gildt aa eiga nokre naut. So stillte han seg ut paa tærne, valde ut nokre av dei allrabeste, stal deim og gjøymde deim i hola. Marki var blaut; og han var rædd Herakles skulde finna honom, naar han saag kor alle far førde til bustaden hans; difyr tok han nauti i rova og drog deim baklengjes inn i hola, Herakles vaknad næste mor- gon daa soli rann. Han saknad dei stolne nauti og trudde dei berre hadde skilt seg fraa og faret villt med natti. Han tok difyr til aa leita etter farveg. Men so forstøkt som han vart daa han saag at alle fari vende mot den staden, der han hadde sovet, og ingi burt! Det var reint ei furda, totte han, og han leitad rundt heile haugen ci lang stund. Sidstpaa tenkte han dei var burte reint, det hjelpte kje leita, og so tok han paa ferdi sudetter med det feet han hadde att. Men som dei fór framum inngangen til hola hans Kakus, var det ei ku som tok til aa rauta Med same høyrde Herakles<noinclude><references/></noinclude> 9x8kuhdqy6qx02l8eknb0lhhztew8an 104 139016 323950 2026-06-11T09:03:37Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: det svarad med ei dumm rauting inst or haugen. Dette maatte vera fraa dei nauti han hadde mist. So tok han til aa leita etter ein veg inn i bergham- rarne. Men Kakus hadde stengt inngangen med ei udømeleg stor steinhella; og han stod trygg der inne og berre gjorde narr av Herakles. Men daa vart Herakles so vond, at han skar tenner av vreide. Tri gonger baud han til aa brjota veg inn um steinhella; og tri gonger laut han setja seg aa kvila til eit nytt tak. Daa kom han til aa s… 323950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>det svarad med ei dumm rauting inst or haugen. Dette maatte vera fraa dei nauti han hadde mist. So tok han til aa leita etter ein veg inn i bergham- rarne. Men Kakus hadde stengt inngangen med ei udømeleg stor steinhella; og han stod trygg der inne og berre gjorde narr av Herakles. Men daa vart Herakles so vond, at han skar tenner av vreide. Tri gonger baud han til aa brjota veg inn um steinhella; og tri gonger laut han setja seg aa kvila til eit nytt tak. Daa kom han til aa sjaa upp. Og han vart var eit fjellstykke lenger uppe paa haugen. Dette var hardt og ujamt, stod ikkje rett upp, men hallad litt til den sida som vende mot elvi, og det gjekk djupt i jordi. Herakles sprang upp og freistad rugga det. Jau, naar han braut det til den sida det hallad, so saag det ikkje vonlaust ut. Han steig eit par steg att- ende, skaut pusten og so støytte han mot fjellstykket, tok i av all si magt og braut det laust, so jord og stein ramlad ned etter haugen. Enno ein gong tok han renn og lagde seg mot fjellstykket med heile si tyngd, so det valt yver stad og rullad med ein forfælande dundr ned bakken og i elvi. Dermed so vart det eit djupt hol i haugen, eit hol radt inn i hidet til Kakus so det gliste av dag der inne.<noinclude><references/></noinclude> icmhk45agkjzk892crt1beluumm7oe7 323951 323950 2026-06-11T09:04:15Z Johshh 5303 323951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=35}}</noinclude>det svarad med ei dumm rauting inst or haugen. Dette maatte vera fraa dei nauti han hadde mist. So tok han til aa leita etter ein veg inn i berghamrarne. Men Kakus hadde stengt inngangen med ei udømeleg stor steinhella; og han stod trygg der inne og berre gjorde narr av Herakles. Men daa vart Herakles so vond, at han skar tenner av vreide. Tri gonger baud han til aa brjota veg inn um steinhella; og tri gonger laut han setja seg aa kvila til eit nytt tak. Daa kom han til aa sjaa upp. Og han vart var eit fjellstykke lenger uppe paa haugen. Dette var hardt og ujamt, stod ikkje rett upp, men hallad litt til den sida som vende mot elvi, og det gjekk djupt i jordi. Herakles sprang upp og freistad rugga det. Jau, naar han braut det til den sida det hallad, so saag det ikkje vonlaust ut. Han steig eit par steg att- ende, skaut pusten og so støytte han mot fjellstykket, tok i av all si magt og braut det laust, so jord og stein ramlad ned etter haugen. Enno ein gong tok han renn og lagde seg mot fjellstykket med heile si tyngd, so det valt yver stad og rullad med ein forfælande dundr ned bakken og i elvi. Dermed so vart det eit djupt hol i haugen, eit hol radt inn i hidet til Kakus so det gliste av dag der inne.<noinclude><references/></noinclude> 0qiz92nr12feki1blxyt87hxcqcihn1 104 139017 323952 2026-06-11T09:06:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Kakus vart rædd, krak ihop i ei kraa, sette i nokre ville gryl og bles reine eldmyrja ut or munn og nos; han vilde brenna Herakles til oska. Men paa timen han traut, elden i utinget, vart det bikande myrkt. Daa lagde Herakles paa honom og treiv tak med baae nevarne i strupen. Dei tumlad atter og fram i eit skræmelegt daudetak. Men seint umsider traut magti fyr styggetinget; limerne hans slaknad; augo stod som dei vilde ut or hausen; og i næste stundi datt han tungt paa jordi.… 323952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=36|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>Kakus vart rædd, krak ihop i ei kraa, sette i nokre ville gryl og bles reine eldmyrja ut or munn og nos; han vilde brenna Herakles til oska. Men paa timen han traut, elden i utinget, vart det bikande myrkt. Daa lagde Herakles paa honom og treiv tak med baae nevarne i strupen. Dei tumlad atter og fram i eit skræmelegt daudetak. Men seint umsider traut magti fyr styggetinget; limerne hans slaknad; augo stod som dei vilde ut or hausen; og i næste stundi datt han tungt paa jordi. Herakles hadde strøypt honom. No gav Herakles seg i ferd med den store steinhella, som Kakus hadde sett i inngangen. Han kastad hella ned og dreiv dei stolne nauti ut or hola. Og so tok han Kakus i hælarne og drog kroppen hans ut. Men sauderne krasad seg kring kroppen og glaapte og bisnad i timevis. Ein mann som budde der tett ved, bygde eit altar fyr Herakles og sette ein festdag. som dei skulde høgtida kvart aaret til minne um denne hans daad. For Kakus hadde voret reint ei skræmsla der i grendi og aldri gjort anna en stela og rova fraa ferdafolk. So fór Herakles sin veg med drifti si, fekk seg skip og kom heil og sæl til Istmen med Korint. Men her vart vegen hans stengd av ei onnor fæl<noinclude><references/></noinclude> eu70zbeihbozr3x0f6dt8eg4wq7jo6q 104 139018 323953 2026-06-11T09:09:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kjempa, som tok eit stort fjellstykke og kastad mot honom. Fjellstykket var so tungt, at fire og tjuge baflar spende fyr det, den eine etter den andre, kunde 'kje ha rikkat det. Fjellstykket høvde 'kje Herakles; for daa han saag det kom farande mot hovudet hans, so slog han til det med klubba, so det fauk or vegen som ein ball. So drap han kjempa og naadde næste dag heil og heppen til Tiryns med drifti. ''Verk 11. Epli aat hesperiderne.'' Det stod nokre gyllne eple i hagen aa… 323953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=37}}</noinclude>kjempa, som tok eit stort fjellstykke og kastad mot honom. Fjellstykket var so tungt, at fire og tjuge baflar spende fyr det, den eine etter den andre, kunde 'kje ha rikkat det. Fjellstykket høvde 'kje Herakles; for daa han saag det kom farande mot hovudet hans, so slog han til det med klubba, so det fauk or vegen som ein ball. So drap han kjempa og naadde næste dag heil og heppen til Tiryns med drifti. ''Verk 11. Epli aat hesperiderne.'' Det stod nokre gyllne eple i hagen aat hesperiderne. Men hesperiderne var tri syster; dei varnad epli fyr tjuvar. Og epli høyrde Zevs til. Han hadde sjølv sett aplarne i hagen, og apallrenningarne hadde han fenget av Hera, kona si, den dagen dei vart gifte. Dei hadde kje hund til vakt paa hagen, men i staden laag der ein stor, fæl drake, han hadde hundrad hovud, og ''dei'' sov aldri. No skulde Herakles henta desse gyllne epli aat kong Eurystheus Ja, han gav seg paa ferdi. Men det var helder ubeint fyr honom; for han visste 'kje meir kvar hagen aat nesperiderne var en aldri det. Han gjekk fraa ein til annan, fór vida kring og spurde og grov, um nokon visste paa ei leid kvar hagen laag.<noinclude><references/></noinclude> su4n7khjtukydfe3eg2d84z1m88dtzh 104 139019 323954 2026-06-11T09:13:30Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: med vart Atlas til stein og stend der den dag i dag, eit stort, høgt fjell med foten i øydemarki og skyerne paa herdarne. Daa Eurystheus fekk sjaa dei gyllne epli, torde han ikkje hava deim. Han bad Herakles senda deim attende. Herakles so gjorde. ''Verk 12. Kerberos.<ref>1) Ker-be-ros.</ref>)'' Det sidste verket Eurystheus sette Herakles til aa gjera var verst av alle. Fyrr hadde han berre stridt mot dyr og kjempor paa jordi; men no skulde han stiga ned langt under jordi ti… 323954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=39}}</noinclude>med vart Atlas til stein og stend der den dag i dag, eit stort, høgt fjell med foten i øydemarki og skyerne paa herdarne. Daa Eurystheus fekk sjaa dei gyllne epli, torde han ikkje hava deim. Han bad Herakles senda deim attende. Herakles so gjorde. ''Verk 12. Kerberos.<ref>1) Ker-be-ros.</ref>)'' Det sidste verket Eurystheus sette Herakles til aa gjera var verst av alle. Fyrr hadde han berre stridt mot dyr og kjempor paa jordi; men no skulde han stiga ned langt under jordi til daudens skuggerike, der som Hades<ref>2) Ha-des.</ref>) var konge. Og so skulde han taka Kerberos livande og føra upp aa jordi. Men Kerberos var ein hund som stod vakt atanfyre porten, som gjekk inn til Hades, tri hovud hadde han og var svær og fæl, so d'er mest ikkje nemnande. Styks heitte ei elv som rann paa skilet millom skuggeriket hans Hades og ljosriket hans Zevs, elder millom riket under jordi og riket paa jordi. Dei gamle hellenarne trudde at saalerne av deim som døydde steig ned til Styks. Der møtte dei gamle Karon<ref>3) Ka-ron.</ref>) som var ferjemann der. Han tok ein pening som kvar dauding hadde med i munnen, det var ferjeloni, og<noinclude><references/></noinclude> 7bt7s2g1he502ikg88jcwihrt0qafwk 104 139020 323955 2026-06-11T09:15:59Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: so sette han deim yver; Kerberos slepte deim inn porten til Hades. Der i skuggeriket vart dei dømde av tri strenge domarar etter det som dei hadde gjort paa jordi anten godt elder vondt. Men Kerberos slepte aldri nokon ut att, og Karon ferjad aldri nokon attende yver Styks. No kom Herakles, han var livs livande, saali hans var i likamen, han steig hugheil ned i den store døkke hola ved eit utnes, som heitte Tænaros; der var det dei gjekk ned til den svarte Styks. Karon vilde… 323955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=40|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>so sette han deim yver; Kerberos slepte deim inn porten til Hades. Der i skuggeriket vart dei dømde av tri strenge domarar etter det som dei hadde gjort paa jordi anten godt elder vondt. Men Kerberos slepte aldri nokon ut att, og Karon ferjad aldri nokon attende yver Styks. No kom Herakles, han var livs livande, saali hans var i likamen, han steig hugheil ned i den store døkke hola ved eit utnes, som heitte Tænaros; der var det dei gjekk ned til den svarte Styks. Karon vilde 'kje setja Herakles yver; for han var so tung; han var ingen dauding, det saag han, kann du vita. Men Herakles nøydde honom til det. Og so kom han yver til porten. Men daa sette Kerberos i aa knurra og gøy so det var fæle ting. For han kunde kje med aa sjaa livande menneskjor, han helder. Ja, han ylte og gøydde, sette so rova millom beinom og rømde inn i slottet til Hades; der vilde han smjuga inn under stolen til sin husbonde. No segjer Herakles til Hades kva ærend han fór i. Jau, det var raad til dess, meinte Hades, han maatte ''vel'' taka Kerberos, um han kunde, men han laut koma att med honom. Kerberos hadde 'kje berre tri hovud, han var ogso fælt stor og hadde manke som ei leva; og kvart haaret i manken var<noinclude><references/></noinclude> 0tk0c9p0ye45dov9zf1hnewuu3mqeqp 104 139021 323956 2026-06-11T09:17:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ein liten orm, og rova hans var ein stor fæl orm. Herakles tok no av seg lovehudi og heldt den fram fyre seg som ein skjold. So rende han inn paa Kerberos, treiv honom i barken og drog av med honom. Kerberos ylte og stritad imot, og ormen snerte til Herakles og vilde bita. Men alt hunden stritad og ormen hogg, so fekk Herakles Kerberos yver Styks og gjenom den myrke hola upp i dagsljoset. Og med same Kerberos saag dagen, vart han so vill og galen, at skumdottarne stod or kje… 323956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=41}}</noinclude>ein liten orm, og rova hans var ein stor fæl orm. Herakles tok no av seg lovehudi og heldt den fram fyre seg som ein skjold. So rende han inn paa Kerberos, treiv honom i barken og drog av med honom. Kerberos ylte og stritad imot, og ormen snerte til Herakles og vilde bita. Men alt hunden stritad og ormen hogg, so fekk Herakles Kerberos yver Styks og gjenom den myrke hola upp i dagsljoset. Og med same Kerberos saag dagen, vart han so vill og galen, at skumdottarne stod or kjeften, og der desse datt ned, grodde det upp ei eiterurt. Herakles dragsad Kerberos heilt til Tiryns, men daa Eurystheus saag hunden, vart han reint vitskræmd og ramde alt han orkad. Herakles tok daa Ker- beros og hadde honom ned att til Styks. Og Karon tok paa seg aa ferja honom attende til porten, der han hadde vakti si.<noinclude><references/></noinclude> rjcgj5ffdatiyfiaf13h99oa3v5ydxo 104 139022 323957 2026-06-11T09:21:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|V. Sidste dagar.}} Dei tolv aari han skulde tena kong Eurystheus var farne, og dei tolv storverki fullførde. Ilan hadde sonat si synd, han kjende ei tung byrd lettad av hjarta. ''Han var fri.'' So gjekk han nokre dagsleider og kom upp aa toppen av Olympen, eit høgt fjell i Thessalia, som Zevs heldt seg paa. Men Zevs var konge og fader til dei hellenske gudar og folk. Vel gjort hev du no, du trugne tenar," mælte Zevs, "lidet hev du fyr di synd, bøtt hev du med strengt ar… 323957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|V. Sidste dagar.}} Dei tolv aari han skulde tena kong Eurystheus var farne, og dei tolv storverki fullførde. Ilan hadde sonat si synd, han kjende ei tung byrd lettad av hjarta. ''Han var fri.'' So gjekk han nokre dagsleider og kom upp aa toppen av Olympen, eit høgt fjell i Thessalia, som Zevs heldt seg paa. Men Zevs var konge og fader til dei hellenske gudar og folk. Vel gjort hev du no, du trugne tenar," mælte Zevs, "lidet hev du fyr di synd, bøtt hev du med strengt arbeid. Alt er godt. Heretter skal du ogso faa strengt arbeid, men det skal du vinna deg fred i hjarta av. Ikkje mot utyske og villdyr i urder og holor skal du no bruka din store styrke. Røynt er det, at du eig baade mod og mannskap i striden mot desse. Men no skal du læra mod av eit høgre slag. Du skal refsa det vonde og verja det veike, du skal lida og endaa halda deg hugfast og sterk, verta vreid, men styra din vreide, vera vanheppen, men finna deg tolugt i all vanheppa. Til dette skal du no bruka din styrke. Hev du mod til det? Hev du 'kje, lyt du læra det. Gakk ned paa jordi og gjer ditt verk. Visst vert det vandare og hardare en noko, du enno hev gjort, men so vert det ogso so mykje betre og finare." Herakles gjekk ned. Han fór kring og leitad etter høve, so han kunde gjera urett god att. Han hjelpte den veike og trøystad den som syrgde. Stundom gjekk det godt, men stundom galet. Og naar det gjekk<noinclude><references/></noinclude> tvhx6jefxmmlkrvwg6hfm0s2hiorywe 104 139023 323958 2026-06-11T09:24:13Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: galet, var det kje allstødt han kunde styra sin vreide og raada med sin vonde hug. Som daa han eingong kom til Eubea; der saag han ''Jole'', dotter til ''Eurytos'', som var konge i ein by, heitte ''Økalia''. Jole var væn; og han bad Eurytos um aa faa henne til kona. Men Eurytos svarad nei. Daa vart Herakles fælt vreid, han fór burt og grunad paa hemn. Eit bil etter kom son til Eurytos til Herakles paa øykjeleiting. No hadde Herakles geymt øykjerne. Og so nyttad han tilhøv… 323958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>galet, var det kje allstødt han kunde styra sin vreide og raada med sin vonde hug. Som daa han eingong kom til Eubea; der saag han ''Jole'', dotter til ''Eurytos'', som var konge i ein by, heitte ''Økalia''. Jole var væn; og han bad Eurytos um aa faa henne til kona. Men Eurytos svarad nei. Daa vart Herakles fælt vreid, han fór burt og grunad paa hemn. Eit bil etter kom son til Eurytos til Herakles paa øykjeleiting. No hadde Herakles geymt øykjerne. Og so nyttad han tilhøvet og lokkad guten upp aa ei høg fjellbrun med Tiryns og skauv honom utfyre. Men dette var eit nidingsverk av dei verste! Tenk: drepa son til sin gjesteven! Denne fæle syndi laut han sona med ei svær bot. Den store kjempa, som hadde vunnet i strid mot alle dei verste uting som fanst i verdi, no laut han lata seg selja til træl aat ei framand dronning. Ho tok lovehndi av honom og hadde paa seg sjølv. So klædde ho Herakles i kvendeklæde og let honom spinna paa ein rokk og stella i huset som andre kvende. Soleids laut han træla i tri aar Men han var lydug og fann seg tolug i alt; for han visste han var ikkje betre verd. Men daa dei tri aari var lidne, stellte Zevs det so, at han<noinclude><references/></noinclude> bvyoq5nflpigt8bud7c5yka1w97j28i 323959 323958 2026-06-11T09:24:39Z Johshh 5303 323959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=43}}</noinclude>galet, var det kje allstødt han kunde styra sin vreide og raada med sin vonde hug. Som daa han eingong kom til Eubea; der saag han ''Jole'', dotter til ''Eurytos'', som var konge i ein by, heitte ''Økalia''. Jole var væn; og han bad Eurytos um aa faa henne til kona. Men Eurytos svarad nei. Daa vart Herakles fælt vreid, han fór burt og grunad paa hemn. Eit bil etter kom son til Eurytos til Herakles paa øykjeleiting. No hadde Herakles geymt øykjerne. Og so nyttad han tilhøvet og lokkad guten upp aa ei høg fjellbrun med Tiryns og skauv honom utfyre. Men dette var eit nidingsverk av dei verste! Tenk: drepa son til sin gjesteven! Denne fæle syndi laut han sona med ei svær bot. Den store kjempa, som hadde vunnet i strid mot alle dei verste uting som fanst i verdi, no laut han lata seg selja til træl aat ei framand dronning. Ho tok lovehndi av honom og hadde paa seg sjølv. So klædde ho Herakles i kvendeklæde og let honom spinna paa ein rokk og stella i huset som andre kvende. Soleids laut han træla i tri aar Men han var lydug og fann seg tolug i alt; for han visste han var ikkje betre verd. Men daa dei tri aari var lidne, stellte Zevs det so, at han<noinclude><references/></noinclude> rtcvwd3ei89u3k3a5d9tug01ttdzxqv 104 139024 323960 2026-06-11T09:27:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fekk nytt høve til aa royna seg i det gode. Han fekk lovehudi paa seg att. Og so fór han kring paa jordi og gjorde rett fyr urett og hjelpte den hjelpelause. Paa ei av ferdom kom han til Øneus i Kalydon. Han lagde elsk til dotter hans, den væne Deianira og fekk henne til kona. Ein dag Herakles og Deianira var paa ferd, kom dei til ei elv. Der var ingi bru yver. Men der var ein ung kentaur, som heitte Nessos, han bar ferdafolk yver paa ryggen sin. Fyrst bar han Deianira. Men… 323960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=44|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>fekk nytt høve til aa royna seg i det gode. Han fekk lovehudi paa seg att. Og so fór han kring paa jordi og gjorde rett fyr urett og hjelpte den hjelpelause. Paa ei av ferdom kom han til Øneus i Kalydon. Han lagde elsk til dotter hans, den væne Deianira og fekk henne til kona. Ein dag Herakles og Deianira var paa ferd, kom dei til ei elv. Der var ingi bru yver. Men der var ein ung kentaur, som heitte Nessos, han bar ferdafolk yver paa ryggen sin. Fyrst bar han Deianira. Men daa dei var halvvegs framme, tok Nessos og rømde av med henne. Ho ropad paa Herakles, at han laut berga. Og Herakles skaut ein pil og høvde hjarta paa kentauren, so det vart hans bane. Men pilen hadde voret duppat i blodet av den fæle sjøormen, so det kom eiter i blodet paa Nessos Og med Nessos laag og skulde døy, lest han som han tregad so fælt paa detta spikket sitt og vilde gjera det godt att. Og so kviskrad han til Deianira: "Tak denne kjortelen, han. er gjenombleytt av mitt hjarteblod! Geym honom ''rel''; for skulde det nokon gong henda at husbonden din skildest fraa deg og gløymde deg, so tarv du aldri segja eit ord, anna berro senda honom kjortelen, so kjem han heim att"<noinclude><references/></noinclude> 2ojfrjkj0er8c6w9snvlevf5p4cs2pa 104 139025 323961 2026-06-11T09:30:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ja, Deianira trudde detta, tok kjortelen og gøymde honom. No sette Herakles bu ein stad, dei kallad ''Trakia.'' Her livde han lukkeleg med kona og born i fleire aar. Men so gjorde han ei herferd mot kong Eurytos. Han lagde byen hans, Okalia, i øyde, drap kongen og fangad Jole, dotter hans. Men Jole sende han heim til trælkvinna aat Deianira. Og Deianira tok ven- leg imot henne. Men som det leid paa, kom Herakles til aa halda av Jole paa nytt. Og tenk! — so gløymde den gild… 323961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=45}}</noinclude>Ja, Deianira trudde detta, tok kjortelen og gøymde honom. No sette Herakles bu ein stad, dei kallad ''Trakia.'' Her livde han lukkeleg med kona og born i fleire aar. Men so gjorde han ei herferd mot kong Eurytos. Han lagde byen hans, Okalia, i øyde, drap kongen og fangad Jole, dotter hans. Men Jole sende han heim til trælkvinna aat Deianira. Og Deianira tok ven- leg imot henne. Men som det leid paa, kom Herakles til aa halda av Jole paa nytt. Og tenk! — so gløymde den gilde kjempa baade si æra og si skylda som husbond og fader, det steig upp ein fælt stygg hug til aa hava Jole til kona, og han let den hugen raada. So for han burt fraa Deiania og gjorde henne ulukkeleg det var fælt. Men Herakles gjekk med Jole upp i fjellet; der reiste han eit altar og vilde ofra til Zevs. Men han vantad klæde, som sømde seg til ofringi. Og so sende han bod heim til Deia- nira etter klæde. Ja, ho sende nokre, og millom desse var den eiterkjortelen, som ho fekk av Nessus. Ho tenkte at naar han tok den paa seg, vilde han hugsa baade si skylda og si æra og koma heimatt til henne. Herakles kom ikkje vondt ihug og tok paa seg kjortelen.<noinclude><references/></noinclude> miwpslb2t39nhzxq3g5ya3u7izc784q 104 139026 323962 2026-06-11T09:35:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men han var eiter all igjenom; for han hadde vore bløytt av hjarteblodet aat kentauren, som Herakles skaut. Men pilen han skaut med hadde voret duppad i blodet av den fæle ormen han drap i Lernamyri, du veit Og eiteret brende seg inn i kjøtet, ja, det gjekk til merg og bein, so han skreik av verk i daudens harde kvida. Og alt han stridde og arbeidde, so var det uraad. faa kjortelen av. So tok han til aa klaga, ikkje paa seg sjølv fyr si stygge ferd mot Deianira, men paa Deiani… 323962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=46|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=}}</noinclude>Men han var eiter all igjenom; for han hadde vore bløytt av hjarteblodet aat kentauren, som Herakles skaut. Men pilen han skaut med hadde voret duppad i blodet av den fæle ormen han drap i Lernamyri, du veit Og eiteret brende seg inn i kjøtet, ja, det gjekk til merg og bein, so han skreik av verk i daudens harde kvida. Og alt han stridde og arbeidde, so var det uraad. faa kjortelen av. So tok han til aa klaga, ikkje paa seg sjølv fyr si stygge ferd mot Deianira, men paa Deianira, fyrdi ho sende den fæle kjortelen, og paa Eu- rystheus og alle som hadde voret honom til meins. Men det hjelpte aldri det slag, ''Herakles laut døy!'' So gjorde han upp eit stort likbaal, anna slikt som det han hadde gjort aat den snilde Polus. So breidde han løvehudi ut yver det og lagde klubba si paa. Og der upp aa att lagde han seg sjølv. Og so bad han ve- nerne sine kveikja eld i. Elden logad i veret, røyken var tjukk. Og daa alt vart klaart att, saag ein berre ein liten oskehaug. So ende den store Herakles. Djerv var han i ytre faarar. Men paa slutten fall han som offer fyr ein faare i sitt eiget hjarta. Og dette vart hans bane. Urædd stridde han mot løva,<noinclude><references/></noinclude> 05bll7fgzknj5luvrdmejh56tr2t9hn 104 139027 323963 2026-06-11T09:37:54Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mot ormen, den trihovda hunden, dei mann-etande hestarne og alle dei andre utyske, som han drap. Men strida og vinna paa seg sjølv det orkad han ikkje. Kvar mann hev tvo hugar; den eine er rein, vil gjera alle vel og lyfta seg upp mot sol og himmel, hin er sjølvkjær og leid og stygg og dreg berre ned. So lyt kvar gjera upp med seg sjølv kva hug han vil tena. Tena den gode og vinna paa den vonde og læra styra seg sjølv. Elder tena den vonde og lata den faa vald yver seg; og s… 323963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=STORVERKI HANS HERAKLES|høyre=47}}</noinclude>mot ormen, den trihovda hunden, dei mann-etande hestarne og alle dei andre utyske, som han drap. Men strida og vinna paa seg sjølv det orkad han ikkje. Kvar mann hev tvo hugar; den eine er rein, vil gjera alle vel og lyfta seg upp mot sol og himmel, hin er sjølvkjær og leid og stygg og dreg berre ned. So lyt kvar gjera upp med seg sjølv kva hug han vil tena. Tena den gode og vinna paa den vonde og læra styra seg sjølv. Elder tena den vonde og lata den faa vald yver seg; og soleids tyna si manndomskraft og føra skam og saar sorg yver deim som elskar ein. Kann vel vera at apostelen Paulus tenkte paa denne soga med, daa han stod paa fjellsida av Korint mange hundrad aar etter og saag ut yver den djupe, blaae viki. Til vinstre sting Parnassfjellet upp i skyerne med sine tvo tindar og skinande snjo yver det delfiske orakel. Til høgre saag han heilt ned aat Istmen, der Herakles for paa vegen til Tiryns fyrste gongen. Der var det ogso, at den hellenske ungdomen møtte tridje kvart aar og prøvdest i nevestrid, kappsprang, fangtak og andre idtrottar. Maa henda han tenkte paa alt detta daa han skreiv det namngjetne brevet til korintarne og minner deim um at ,kvar som tevlar um prisen paa skeidvollen" elder møykjer seg til skeid er avhaldande i alt, hine so dei kann faa ein forgjengeleg krans, men me ei uforgjengeleg. So renner eg daa soleids, ikkje som paa det uvisse; eg fiktar ikkje som den som slær ut i veret. Men eg tvingar min likam og trælka honom, so ikkje eg, som ropar andre fram, skal sjølv verta funnen uverdug."<noinclude><references/></noinclude> ehf9gh5j6lungv8ebvi5ly2ug9ni37y 104 139028 323964 2026-06-11T09:38:06Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139029 323965 2026-06-11T09:38:13Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139030 323966 2026-06-11T09:38:19Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139031 323967 2026-06-11T09:38:28Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139032 323968 2026-06-11T09:51:23Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|Fyremæling.}}}} Segnerne um Herakles er kjende yver heile verdi. Kjenskap til dei gamle hellenske sogor um gudar og kjempor hev høyrt til lære-emni i vaare lærde skular. So reint utanfyre all kultur skulde det ikkje vera aa leggja fram desse segnerne. Og naar dei no kjem i forteljingar, som alle skynar, so kann kvar, som les, hugnast ved den tanken, at han lærer aa kjenna det same som presten hev lært på skulen. "Moka ein augias-stall", "gjera eit Herakles-verk" o.s.b., det er ordlag som upplærde folk ofta brukar. Og diktarar og kunstmenner hentar ofte bilæte fraa desse segner. Men naar me legg dette fram fyr norske born og ungdom, so er det fyrdi desse sogorne i seg sjølv er so hugsame aa lesa, og dei ber i seg ein lærdom, som alle unge skulde taka til hjarta. Gjera store elder smaae verk i verdi, det eiget hjarta, det kann dei ikkje. Men visst du, kjære barn, kor stor ei gleda du vilde faa av aa vinna yver deg sjølv, so du gav godt fyr vondt og hjelpte den hjelplause og gjorde det beste du visste om deim, du er i lage med — ja, so vilde du som Herakles tyna styggetrolli, ikkje berre deim, du finn rundt ikring deg i verdi, men helst desse som sting hovudi fram i ditt eiget hjarta. Kvar gong du tenkjer vondt um nokon elder grunar paa hemn fyr eitkvart elder er ulydug mot faer og moer og lærar, elder du vil gjera som du sjølv vil, anten det so ber til godt eller vondt — ja, daa er det troll og stygge ormar, som sting eit av dei fæøe hovudi sine fram i hjarta og vil freista tyna deg. Men legg du til strid imot alle slike styggeting! Eg tel deg aa til at du fær ein hjelpar i striden — og gud er beste hjelparen; han er sterk nog; for styrke skal det til. "Den som vinn paa seg sjølv er sterkare en den som hertek ein stad." So take du daa imot desse segnerne. No vonar eg du vil kunna bruka deim, so dei vert deg til det gode.<noinclude><references/></noinclude> 6dbrh7judg8025ehpa52pfeeootampa