Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 102 136551 323988 319226 2026-06-11T16:12:11Z Johshh 5303 323988 wikitext text/x-wiki {{forfatter | beskrivelse = Norsk forfattar }} ==Tekster== * ''[[Soga um Sindbad Farmann]]'' (1900) {{Indeks|Soga um Sindbad Farmann.djvu}} * ''[[Fyrste Mose-bok, eller Upphavsboki]] (1905) {{Indeks|Fyrste Mose-bok, eller Upphavsboki.djvu}} * ''[[Fjorde Mose-bok, eller Mann-talet]]'' (1911) * ''[[Femte Mose-bok, eller Nye-Logi]]'' (1912) * ''[[Persiske vers etter Omar Kajjam, Hafis, Karabkuhi]]'' (1912) * ''[[Josva-boki]]'' (1913) * ''[[Evangilja : eller Fagnad-bodi etter Mattæus]]'' (1915) * ''[[Evangilja : eller Fagnad-bodi etter Markus]]'' (1916) * ''[[Evangilja : eller fagnad-bodi etter Johannes ; ny umsetning fraa grunnteksti]]'' (1920) * ''[[Evangilja : eller Fagnad-bodi etter Lukas]] (1920) * ''[[Norsk-austerlendsk divan : ei auka utgåve av "Persiske vers"]]'' (1923) * ''[[Ein høg-song]]'' (1924) * ''[[Samuels- og Konge-bøkane, eller Israels konge-sogur]]'' (1930) * ''[[Ymse rettleidingar um norsk målbruk]] (1932) * ''[[Breve fraa apostelen Paulus til romarane]]'' (1934) {{PD-old}} 0cigs5kdms3y52hgy30kt0na4jl4d78 106 139033 323970 2026-06-11T15:48:09Z Johshh 5303 Ny side: 323970 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Sindbad Farmann]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter:Alexander Seippel|Alexander Seippel]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Cammermeyer |Institusjon= |Sted=Christiania |Ar=1900 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=5 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag={{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/9}} }} d00xy8npdwf7q78kkqie86spv9x2flq 323980 323970 2026-06-11T15:51:51Z Johshh 5303 323980 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Sindbad Farmann]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter:Alexander Seippel|Alexander Seippel]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Cammermeyer |Institusjon= |Sted=Christiania |Ar=1900 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=5 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=3 6=© 7=FYRIORD 9to10=Innehald 11=1 to=114 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag={{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/9}} }} bl7b9q29puozoiedsmxp1f7cin024ph 323981 323980 2026-06-11T15:52:07Z Johshh 5303 323981 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Sindbad Farmann]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter:Alexander Seippel|Alexander Seippel]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Cammermeyer |Institusjon= |Sted=Christiania |Ar=1900 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=5 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=3 6=© 7=FYRIORD 9to10=Innehald 11=1 to=114 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag={{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/9}} {{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/10}} }} rzdx5xhtsf7v67t6n9607ddrl3iz00h 324008 323981 2026-06-12T09:45:56Z Johshh 5303 324008 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Sindbad Farmann]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter= |Oversetter=[[Forfatter:Alexander Seippel|Alexander Seippel]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Cammermeyer |Institusjon= |Sted=Christiania |Ar=1900 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=5 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist from=3 6=© 7to8=FYRIORD 9to10=Innehald 11=1 to=114 /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag={{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/9}} {{Side:Soga um Sindbad Farmann.djvu/10}} }} 0dvvu6a3cf197yx0zmed2if5pb1hklz 104 139034 323971 2026-06-11T15:48:24Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139035 323972 2026-06-11T15:48:32Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139036 323973 2026-06-11T15:48:53Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|SINDBAD FARMANN}}}}<noinclude><references/></noinclude> sin666bmq91eznrd6rxcp0z9rc6fbvk 104 139037 323974 2026-06-11T15:49:00Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139038 323975 2026-06-11T15:49:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: SOGA UM SINDBAD FARMANN EIT ÆVENTYR OR TUSUND OG EI NOTT" " UMSETT FRAA ARABISK AV ALEXANDER SEIPPEL professor i austerlendske maal ALB. CAMMERMEYERS FORLAG Nasjonalbiblioteket Depotbiblioteket 323975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>SOGA UM SINDBAD FARMANN EIT ÆVENTYR OR TUSUND OG EI NOTT" " UMSETT FRAA ARABISK AV ALEXANDER SEIPPEL professor i austerlendske maal ALB. CAMMERMEYERS FORLAG Nasjonalbiblioteket Depotbiblioteket<noinclude><references/></noinclude> ooxt2uxrzj2mj78808n7im89hogczhc 104 139039 323976 2026-06-11T15:49:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: UTGJEVI AV CENTRALSTYRET FYR DEI NORSKE BARNE- OG UNGDOMSBIBLIOTHEKI 398.2 787s Prents hjan Cammermeyers Forlag og Centraltrykkeriet Christiania 1900 323976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>UTGJEVI AV CENTRALSTYRET FYR DEI NORSKE BARNE- OG UNGDOMSBIBLIOTHEKI 398.2 787s Prents hjan Cammermeyers Forlag og Centraltrykkeriet Christiania 1900<noinclude><references/></noinclude> nsafxj2rjozqeo9k9889hzomxwt2v1o 104 139040 323977 2026-06-11T15:51:19Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139041 323978 2026-06-11T15:51:26Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139042 323979 2026-06-11T15:51:32Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 323979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139043 323982 2026-06-11T15:54:50Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|FYRIORD}}}} I umsetjingi av æventyret um sjøfararen Sindbad hev eg jamnaste haldi meg etter den teksti som er prenta i den ægyptiske utgaava av Tusund og ei nott (Bulak 1251 etter H, B. 2). Stundom hev eg fylgt ''Habicht's'' utgaave (Breslau 1825-43, B. 3-4). Fortelnaden um den sjauande ferdi er tekjen utor ''Ahmad Sjirvani's'' utgaave av dei fyrste tvo hundrad næterne (Calcutta 1814-18, B. 2) og ''Langlès's'' serutgaave av Sindbads ferdir (Paris 1814); for i dei tvo fyrstnemnde utgaavurne skil denne soga seg i mange maatar ut fraa dei hine Sindbad-sogurne, og det er sjaaande til at ho er uppsett i ei seinare tid. Her og kvar hev eg skori burt noko som inkje tyktest høva med aandi i dette æventyret elder med æventyr-aandi i det heile. Men det er inkje mykje eg soleis hev fari um, og det kan vel henda at soga<noinclude><references/></noinclude> 2ey0gw287xqytejlx3bdeu3qek7elpm 104 139044 323983 2026-06-11T15:56:45Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" />{{c|IV}}</noinclude>hadde vunni paa aa verta av med endaa meire barlast. Sumt hev eg loti vølt lite paa, so det kunde verta meining og samanheng i det; for det er inkje betre til aa segja, dette æventyret er stykkjomtil noko slurve ihopsett. — Helles hev eg haldi meg so nær innaat teksti som raad var og fylgt henne so langt som det norske maalet vilde fylgja det arabiske og kanhenda endaa lite lenger. {{c|Vetterdagen 1900}} {{høyre|A. S.}}<noinclude><references/></noinclude> sr7xas1uya69g551w48r2ip16ghy178 104 139045 323984 2026-06-11T15:56:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: INNEHALD Sindbad berar og Sindbad farmann Sindbads fyrste utferd Øyi som sokk Havhesten Kong Maharadsja Sindbads andre utferd Rukkfuglen. Glimesteinsdalen Ormehellaren Sindbads tridje utferd Tusseøyi . Risen Lindormen Sindbads fjorde utferd Varulven. Daudinghola Sindbads femte utferd Side 1 7 9 13 15 20 23 24 26 31 32 34 39 47 50 57 66 323984 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>INNEHALD Sindbad berar og Sindbad farmann Sindbads fyrste utferd Øyi som sokk Havhesten Kong Maharadsja Sindbads andre utferd Rukkfuglen. Glimesteinsdalen Ormehellaren Sindbads tridje utferd Tusseøyi . Risen Lindormen Sindbads fjorde utferd Varulven. Daudinghola Sindbads femte utferd Side 1 7 9 13 15 20 23 24 26 31 32 34 39 47 50 57 66<noinclude><references/></noinclude> 5j8in4q8i83jxeoaaeokvo9nteef6hf 323985 323984 2026-06-11T16:07:42Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|INNHALD}}}} {{TOC begin}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbad berar og Sindbad farmann|Sindbad berar og Sindbad farmann]]|1}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads fyrste utferd|Sindbads fyrste utferd]]|7}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Øyi som sokk|Øyi som sokk]]|9}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Havhesten|Havhesten]]|13}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Kong Maharadsja|Kong Maharadsja]]|15}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads andre utferd|Sindbads andre utferd]]|20}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Rukkfuglen|Rukkfuglen]]|23}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Glimesteinsdalen|Glimesteinsdalen]]|24}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Ormehellaren|Ormehellaren]]|26}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads tridje utferd|Sindbads tridje utferd]]|31}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Tusseøyi|Tusseøyi]]|32}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Risen|Risen]]|34}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Lindormen|Lindormen]]|39}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads fjorde utferd|Sindbads fjorde utferd]]|47}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Varulven|Varulven]]|50}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Daudinghola|Daudinghola]]|57}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads femte utferd|Sindbads femte utferd]]|66}} {{TOC end}}<noinclude><references/></noinclude> n7id2828sitqj7hqwlbj20uubjdp6gm 104 139046 323986 2026-06-11T16:09:46Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 323986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{TOC begin}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Rukkfugleegget|Rukkfugleegget]]|67}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Hargasten|Hargasten]]|69}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Apebyen|Apebyen]]|73}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads sette utferd|Sindbads sette utferd]]|80}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Glimesteinselvi|Glimesteinselvi]]|82}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Kongen av Sarandíb,|Kongen av Sarandíb,]]|88}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Sindbads sjauande utferd.|Sindbads sjauande utferd.]]|94}} {{Innholdsfortegnelse med prikker|[[Soga um Sindbad Farmann/Elfenbeinshaugen|Elfenbeinshaugen]]|100}} {{TOC end}}<noinclude><references/></noinclude> 07uhwskd1ak6af0p06r5ap6w4glq6qr 104 139047 323987 2026-06-11T16:11:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: I den tid daa kalifen Harun al rasjid raadde yver Serkland, budde i byen Bagdad ein mann som dei kalla Sindbad berar. Han var ein fatig stakkar, og hadde inkje anna til aa liva utav en det han kunde tena med aa bera fyr folk. Ein dag raaka det so til, at han laut bera ei tung byrd fraa ein ende av byen til hin. Soli skjein heitt den dagen, so det var inkje lengje fyrr han vart baade trøytt og sveitt. Daa han hadde gjengi eit godt stykkje, kom han til ein stor gild port, som de… 323987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>I den tid daa kalifen Harun al rasjid raadde yver Serkland, budde i byen Bagdad ein mann som dei kalla Sindbad berar. Han var ein fatig stakkar, og hadde inkje anna til aa liva utav en det han kunde tena med aa bera fyr folk. Ein dag raaka det so til, at han laut bera ei tung byrd fraa ein ende av byen til hin. Soli skjein heitt den dagen, so det var inkje lengje fyrr han vart baade trøytt og sveitt. Daa han hadde gjengi eit godt stykkje, kom han til ein stor gild port, som det var sopa og vatna utfyri. Der tykte han det var friskt og godt. Han fekk hug til aa kvila seg lite, og la byrdi si ned paa ein benk, som stod der innmed. Ein sval gust og god ange bar imot han fraa porten. Han kjende seg kveikt, og sette seg ytast ''Harun al rasjid,'' les: Harún arrasjid. — ''Serkland,'' det gamle Arabrikjet, kalifatet.<noinclude><references/></noinclude> qlnmkikgc63qcwq228xotk32etno4vo 104 139048 323989 2026-06-11T16:22:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|{{xl|Soga um Sindbads fyrste ferd.}}}} *Mine gjæve venir,» heldt Sindbad farmann fram, «far min var ein hæv og høgvyrd kaupmann, og aatte mykje gods og gull og mange gilde gardar. Han døydde medan eg var eit lite barn, og eg ervde all rikdomen etter han. Vel eg var vaksen og fekk raada meg, tok eg til aa tura og liva høgt. Eg aat fin mat, og drakk dyr vin, og gjekk i gilde klædi, og jamt og samt var eg i hop med venir og kjenningar, og dreiv tidi med leik og gaman. So… 323989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|Soga um Sindbads fyrste ferd.}}}} *Mine gjæve venir,» heldt Sindbad farmann fram, «far min var ein hæv og høgvyrd kaupmann, og aatte mykje gods og gull og mange gilde gardar. Han døydde medan eg var eit lite barn, og eg ervde all rikdomen etter han. Vel eg var vaksen og fekk raada meg, tok eg til aa tura og liva høgt. Eg aat fin mat, og drakk dyr vin, og gjekk i gilde klædi, og jamt og samt var eg i hop med venir og kjenningar, og dreiv tidi med leik og gaman. Soleis heldt eg det i lang tid, og tenkte at alt detta skulde vara og gjera meg sæl. Daa eg endeleg sansa meg og tok til vitet, vart eg var at pengarne mine var burte og medelen uppøydd. Daa kvakk eg og vart ille ved, og det rann meg i hugen eit ord av den vise kong Salomon, som eg hadde høyrt av far min i mi barndomstid: «Tri ting,» segjer han, «er betre en tri andre: Døyanddagen er betre en føde-<noinclude><references/></noinclude> nn8kqgkthwnz5owridyvgugnen1e78k 323990 323989 2026-06-11T16:22:33Z Johshh 5303 323990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|Soga um Sindbads fyrste ferd.}}}} «Mine gjæve venir,» heldt Sindbad farmann fram, «far min var ein hæv og høgvyrd kaupmann, og aatte mykje gods og gull og mange gilde gardar. Han døydde medan eg var eit lite barn, og eg ervde all rikdomen etter han. Vel eg var vaksen og fekk raada meg, tok eg til aa tura og liva høgt. Eg aat fin mat, og drakk dyr vin, og gjekk i gilde klædi, og jamt og samt var eg i hop med venir og kjenningar, og dreiv tidi med leik og gaman. Soleis heldt eg det i lang tid, og tenkte at alt detta skulde vara og gjera meg sæl. Daa eg endeleg sansa meg og tok til vitet, vart eg var at pengarne mine var burte og medelen uppøydd. Daa kvakk eg og vart ille ved, og det rann meg i hugen eit ord av den vise kong Salomon, som eg hadde høyrt av far min i mi barndomstid: «Tri ting,» segjer han, «er betre en tri andre: Døyanddagen er betre en føde-<noinclude><references/></noinclude> fx3kl3jqfn2gyhngcltjnbwci536sf2 104 139049 323991 2026-06-11T16:55:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: paa benken. Best han sat, fekk han høyra felelaat og harpespel og maalet av folk som tralla og kvad. Samstundes tok fuglarne til aa syngja rundt i kring han: han høyrde baade læjarduva og hermefuglen og sysvorta og nattargala og maaltrosten og heiloi. og alle kvitra dei i kapp, og lova den allvelduge Gud i skiftande lundar, kvar paa sitt maal Daa vart han baade undren og glad. Han reiste seg og vilde sjaa kvar det kom ifraa, alt detta ovfagre lætet. Som han no gjekk fram aat d… 323991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>paa benken. Best han sat, fekk han høyra felelaat og harpespel og maalet av folk som tralla og kvad. Samstundes tok fuglarne til aa syngja rundt i kring han: han høyrde baade læjarduva og hermefuglen og sysvorta og nattargala og maaltrosten og heiloi. og alle kvitra dei i kapp, og lova den allvelduge Gud i skiftande lundar, kvar paa sitt maal Daa vart han baade undren og glad. Han reiste seg og vilde sjaa kvar det kom ifraa, alt detta ovfagre lætet. Som han no gjekk fram aat dyrri og glytte inn, fekk han sjaa ein stor hage, og der var all ting so vent og gildt som i ein kongsgard elder ei greiveborg; han saag tenarar og skjenkjarsveinar renna att og fram med koppar og krus, og kjende gjemen av gode drykkir og allslags forkunnmat. Daa lyfte han augo not himmelen og sa: «Lova vere du, vaar lerre og skapar, som ber umsut fyr oss alle! Du lagar det som du vil fyr line skapningar. Den eine gjer du rik, og den andre gjer du ring, ein set du høgt, og ein annan set du laagt. Du sender gaavurne dine ureikna til kven du vil, og vender lykka til kven du synest. Sjaa no han som eig denne garden her: han hev nøgdi av alt, og lejardure, skrattarduve (turtur risorius). hermefugl, spottetrost (sylvia hypolais). sysvorte (susvorte), svarttrost (turdus merula). - lund, tone, melodi. gjem (gim, gjeim), eim, daam, luft (lukt). -for- kunnmat, skjessemat, fysemat, lystemat, gjeste- bodskost.<noinclude><references/></noinclude> jylcvacf0tqwqh26fvd4f330fpflc09 323992 323991 2026-06-11T16:59:40Z Johshh 5303 323992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>paa benken. Best han sat, fekk han høyra felelaat og harpespel og maalet av folk som tralla og kvad. Samstundes tok fuglarne til aa syngja rundt i kring han: han høyrde baade læjarduva og hermefuglen og sysvorta og nattargala og maaltrosten og heiloi. og alle kvitra dei i kapp, og lova den allvelduge Gud i skiftande lundar, kvar paa sitt maal Daa vart han baade undren og glad. Han reiste seg og vilde sjaa kvar det kom ifraa, alt detta ovfagre lætet. Som han no gjekk fram aat dyrri og glytte inn, fekk han sjaa ein stor hage, og der var all ting so vent og gildt som i ein kongsgard elder ei greiveborg; han saag tenarar og skjenkjarsveinar renna att og fram med koppar og krus, og kjende gjemen av gode drykkir og allslags forkunnmat. Daa lyfte han augo not himmelen og sa: «Lova vere du, vaar lerre og skapar, som ber umsut fyr oss alle! Du lagar det som du vil fyr line skapningar. Den eine gjer du rik, og den andre gjer du ring, ein set du høgt, og ein annan set du laagt. Du sender gaavurne dine ureikna til kven du vil, og vender lykka til kven du synest. Sjaa no han som eig denne garden her: han hev nøgdi av alt, og {{Hengende innrykk|''lejardure,'' skrattarduve (turtur risorius). ''hermefugl,'' spottetrost (sylvia hypolais). ''sysvorte'' (susvorte), svarttrost (turdus merula). - ''lund,'' tone, melodi. ''gjem'' (gim, gjeim), eim, daam, luft (lukt). -''forkunnmat,'' skjessemat, fysemat, lystemat, gjestebodskost.}}<noinclude><references/></noinclude> 4mg03snwjtweadowy5gkbofhf80o6h1 323993 323992 2026-06-11T17:11:31Z Johshh 5303 323993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 2 —|høyre=}}</noinclude>paa benken. Best han sat, fekk han høyra felelaat og harpespel og maalet av folk som tralla og kvad. Samstundes tok fuglarne til aa syngja rundt i kring han: han høyrde baade læjarduva og hermefuglen og sysvorta og nattargala og maaltrosten og heiloi. og alle kvitra dei i kapp, og lova den allvelduge Gud i skiftande lundar, kvar paa sitt maal Daa vart han baade undren og glad. Han reiste seg og vilde sjaa kvar det kom ifraa, alt detta ovfagre lætet. Som han no gjekk fram aat dyrri og glytte inn, fekk han sjaa ein stor hage, og der var all ting so vent og gildt som i ein kongsgard elder ei greiveborg; han saag tenarar og skjenkjarsveinar renna att og fram med koppar og krus, og kjende gjemen av gode drykkir og allslags forkunnmat. Daa lyfte han augo not himmelen og sa: «Lova vere du, vaar lerre og skapar, som ber umsut fyr oss alle! Du lagar det som du vil fyr line skapningar. Den eine gjer du rik, og den andre gjer du ring, ein set du høgt, og ein annan set du laagt. Du sender gaavurne dine ureikna til kven du vil, og vender lykka til kven du synest. Sjaa no han som eig denne garden her: han hev nøgdi av alt, og {{Hengende innrykk|''lejardure,'' skrattarduve (turtur risorius). ''hermefugl,'' spottetrost (sylvia hypolais). ''sysvorte'' (susvorte), svarttrost (turdus merula). - ''lund,'' tone, melodi. ''gjem'' (gim, gjeim), eim, daam, luft (lukt). -''forkunnmat,'' skjessemat, fysemat, lystemat, gjestebodskost.}}<noinclude><references/></noinclude> 0cmnmnsxe1aod2h9gi3a4d9lwydjtxb 104 139050 323994 2026-06-11T17:14:54Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: nær han vil, kan han gjera seg til godes med fin mat og dyrt drikke, medan slik ein som eg maa liva i armod og naud all sin dag.» {{Ppoem| So kvad han desse versi: Gud betre meg, min stakkar, som aldri hev ro, Som aldri fær kvila i svalskuggen god. Kvar morgon eg vaknar so stiv og so støl, Og tyngre er byrdi og trøyttar' eg sjøl. So mang ein er sæl: fyr alt stræv er han fri, Han aldri ein dag bar ei byrd liksom mi; I gaman og glede han liver sitt liv, Og tidi med eting… 323994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 3 —|høyre=}}</noinclude>nær han vil, kan han gjera seg til godes med fin mat og dyrt drikke, medan slik ein som eg maa liva i armod og naud all sin dag.» {{Ppoem| So kvad han desse versi: Gud betre meg, min stakkar, som aldri hev ro, Som aldri fær kvila i svalskuggen god. Kvar morgon eg vaknar so stiv og so støl, Og tyngre er byrdi og trøyttar' eg sjøl. So mang ein er sæl: fyr alt stræv er han fri, Han aldri ein dag bar ei byrd liksom mi; I gaman og glede han liver sitt liv, Og tidi med eting og drikking han driv. — Seg er me 'kje baae av eitt kjøt og blod? Er me 'kje fyr skaparen like, me tvo? Og likevel er paa hans lagnad og min Ein skilnad so stor som paa ædik og vin. Men inkje skal ovund i hjarta faa rom; For vis er Guds raadgjerd, rettferdug hans dom. }} Daa Sindbad berar hadde sungi denne visa til endes, vilde han taka upp att byrdi si og rusla i veg. Men i det same kom ein ven og gildt klædd liten gut ut or huset, og tok han i hondi, og sa: ''raadgjerd,'' raad, avgjerd. — ''finna,'' tala med.<noinclude><references/></noinclude> o3pwu2wb9tk5qol80xnu6x1f42gj81q 104 139051 323995 2026-06-12T08:48:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: «Kom inn og helse paa husbond min; han vil finna deg.» Beraren vilde sagt nei, men han torde inkje. Han la byrdi fraa seg i svali, og fylgile guten inn i huset. Dei gjekk igjenom mange rom, det eine gildare en det andre. Til slutt kom dei til ein stor sal. Der var mange gjæve og gilde karar sessa kring eit langt bord, som var fullsett med dyre rettir og kosteleg druvesaft og utbladde fruktir. Heile salen var prydd med blomar og dogga med rosevatn; og innar med veggen stod ei… 323995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 4 —|høyre=}}</noinclude>«Kom inn og helse paa husbond min; han vil finna deg.» Beraren vilde sagt nei, men han torde inkje. Han la byrdi fraa seg i svali, og fylgile guten inn i huset. Dei gjekk igjenom mange rom, det eine gildare en det andre. Til slutt kom dei til ein stor sal. Der var mange gjæve og gilde karar sessa kring eit langt bord, som var fullsett med dyre rettir og kosteleg druvesaft og utbladde fruktir. Heile salen var prydd med blomar og dogga med rosevatn; og innar med veggen stod ei rad med fagre jentur og spela og song. I høgsæetet sat ein stor og drusteleg mann. tyktest vera noko ut i aari; for haaret hans hadde fari til aa graana. Men stautare kar skulde ingen hava set: han var baade velvaksen og ven, baade herdebreid og høg, og ageleg og vyreleg var han aa sjaa til i haatt og i ham. Daa Sindbad berar fekk sjaa alt detta, stod han ei stund som han var fjetra. og tenkte med seg: «Tru dette er ein kongsgard? Elder er det eit stykkje av himmerikje?» So gjekk han fram og helsa vyrsamt paa folket og ynskte Guds fred, og vart so standande i dyrri, og lutte med hovudet og vaaga inkje aa sjaa upp. {{Hengende innrykk|''dogga,'' skvetta, vatna. — ''utbladd,'' utvald. — ''drusteleg'' røseleg, gild. — ''ageleg,'' som det stend age av, svipleg, imponerande. -- ''haatt, bragd'', lag, aatferd, maate aa te seg paa. — ''ham,'' svip, skapnad.}}<noinclude><references/></noinclude> qwx5ljalsb0wnszdvdy75cepq2pp03j 104 139052 323996 2026-06-12T08:50:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Med same husbonden fekk auga paa den fram- ande karen, som stod der so bljug. ropa han paa han og bad han koma hit til seg. «Set deg her innmed meg,» sa han, «so me fær røa med einannan,» og so bad lan at han vilde taka fyre seg av all den gode maten der var. Beraren sette seg, og signa maten og aat, og daa han hadde fengi metten sin, sa husbonden med han: «Gud signe koma di! Gjev du maa hyggja deg her i dag. Seg meg no kya du heiter og kva slags handverk du driv.» «Eg h… 323996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 5 —|høyre=}}</noinclude>Med same husbonden fekk auga paa den fram- ande karen, som stod der so bljug. ropa han paa han og bad han koma hit til seg. «Set deg her innmed meg,» sa han, «so me fær røa med einannan,» og so bad lan at han vilde taka fyre seg av all den gode maten der var. Beraren sette seg, og signa maten og aat, og daa han hadde fengi metten sin, sa husbonden med han: «Gud signe koma di! Gjev du maa hyggja deg her i dag. Seg meg no kya du heiter og kva slags handverk du driv.» «Eg heiter Sindbad berar,» svara hin, «og liver av det eg kan tena, naar folk leiger meg til aa bera eitkvart.» «So heiter me like eins, eg og du; for eg er Sindbad farmann,» sa husbonden og smilte. «Men lat meg no, gode namne, faa høyra dei versi du kvad, daa du stod utmed porten.» Daa vart beraren skamfull. «Kjære vene, ver inkje vond paa meg,» sa han. «Armod og naud hev lært so mang ein mann aa fara uhøveleg og faavitugt fram.» «Du tarv inkje skjemmast,» svara Sindbad farmann; «for no er du min ven og broder. Men gjer no so vel og kved uppatt visa di; for eg tykte det let so vent, daa du stod der ute og song.» So kvad beraren visa, og farmannen tykte gaman i henne og let vel. ''farmann,'' storhandlar som fer i kaupferdir til sjøs.<noinclude><references/></noinclude> efqy3r0d05cc0qonmhp95qj2gailnzz 104 139053 323997 2026-06-12T09:03:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Sidan sat dei alle lengje og rødde, og Sindbad farmann sa: «Vil de no lyda etter, so skal de faa høyra ei vedunderleg soge. Eg vil fortelja dykk alt som hev hendt meg og alt eg hev loti gjengi igjenom, innan eg kom til slik velstand som de no ser meg i, og fekk denne store garden til odel og eige. For de maa 'kje tru det er utan slit og sut og motgong og møde, at eg hev vunni slik rikdom. Aa for alt det vonde eg hev lidi, og for alle dei freista i mine unge dagar! Sjau gongur… 323997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 6 —|høyre=}}</noinclude>Sidan sat dei alle lengje og rødde, og Sindbad farmann sa: «Vil de no lyda etter, so skal de faa høyra ei vedunderleg soge. Eg vil fortelja dykk alt som hev hendt meg og alt eg hev loti gjengi igjenom, innan eg kom til slik velstand som de no ser meg i, og fekk denne store garden til odel og eige. For de maa 'kje tru det er utan slit og sut og motgong og møde, at eg hev vunni slik rikdom. Aa for alt det vonde eg hev lidi, og for alle dei freista i mine unge dagar! Sjau gongur hev eg fari yver storhavet, og kvar gong hev det hendt meg so mykje fælt og furdelegt, at det kan grysja i meg, barre eg kjem det i lug. Men alt detta var fyrisett og skipa av Gud, og det som stend skrivi i ''hans'' bok kan ingen sleppa ifraa elder koma utum.» faarar eg hev ''furdeley,'' bisneleg, undarleg; skræmeleg, gruseleg.<noinclude><references/></noinclude> 2yzktadzafprxg1ws75y6oy084snsiv 104 139054 323998 2026-06-12T09:03:27Z Johshh 5303 /* Problematisk */ 323998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 1qtqth723xvv5n0qe1q45yhmffjxsvo 104 139055 323999 2026-06-12T09:05:54Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: til land, og kvar me kom selde me og kaupte og bytte vare mot vare. Soleis heldt me paa vike etter vike og maanad etter maanad. Til slutt kom me til ei liti øy, som laag einsleg midt ut i havet, og var grøn og ven som ein hage. Der kasta me ankar, og gjekk i land, og gjorde upp varme paa strondi, og sume av oss gav seg til aa koka mat, og sume tvo klædi; sume reika barre i kring og saag utyver, og millom dei var eg. Daa maten var reidd, vilde me til aa eta og drikka og hava… 323999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>til land, og kvar me kom selde me og kaupte og bytte vare mot vare. Soleis heldt me paa vike etter vike og maanad etter maanad. Til slutt kom me til ei liti øy, som laag einsleg midt ut i havet, og var grøn og ven som ein hage. Der kasta me ankar, og gjekk i land, og gjorde upp varme paa strondi, og sume av oss gav seg til aa koka mat, og sume tvo klædi; sume reika barre i kring og saag utyver, og millom dei var eg. Daa maten var reidd, vilde me til aa eta og drikka og hava gaman. Men fyrr me visste ordet av, stod skipparen i stamnen paa skipet og ropa so høgt han var mann til: «Skunde dykk um bord, ferdmenner, skunde dykk! Lat kopparne dykkar vera, og spring alt de orkar, so de med Guds hjelp kan berga livet! For det de stend paa, er inkje ei øy, men ein uhorveleg stor fisk, som hev lagt seg fyri midt i havet fyr mange ævur sidan, og det hev haugast upp sand og runni upp skog paa han, so han ruver som ei øy. Men daa de gjorde upp varme, kjende han hiten og tok til aa skaka seg, og no dukkar han under med dykk paa timen, og de kjem til aa druknast alle som ein, dersom de inkje fær berga dykk um bord.» Daa me høyrde desse ordi av skipparen, nøytte me oss og vilde um bord Me let gryturne og bytturne og alt stellet vaart liggja, og la til sprangs ''æve,'' lang tid, mannsalder. — ''ruva,'' skolla, sjaa ut.<noinclude><references/></noinclude> p8njh1sbaoa90cfxdpapdlr8nensa7y 324000 323999 2026-06-12T09:06:06Z Johshh 5303 324000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 9 —|høyre=}}</noinclude>til land, og kvar me kom selde me og kaupte og bytte vare mot vare. Soleis heldt me paa vike etter vike og maanad etter maanad. Til slutt kom me til ei liti øy, som laag einsleg midt ut i havet, og var grøn og ven som ein hage. Der kasta me ankar, og gjekk i land, og gjorde upp varme paa strondi, og sume av oss gav seg til aa koka mat, og sume tvo klædi; sume reika barre i kring og saag utyver, og millom dei var eg. Daa maten var reidd, vilde me til aa eta og drikka og hava gaman. Men fyrr me visste ordet av, stod skipparen i stamnen paa skipet og ropa so høgt han var mann til: «Skunde dykk um bord, ferdmenner, skunde dykk! Lat kopparne dykkar vera, og spring alt de orkar, so de med Guds hjelp kan berga livet! For det de stend paa, er inkje ei øy, men ein uhorveleg stor fisk, som hev lagt seg fyri midt i havet fyr mange ævur sidan, og det hev haugast upp sand og runni upp skog paa han, so han ruver som ei øy. Men daa de gjorde upp varme, kjende han hiten og tok til aa skaka seg, og no dukkar han under med dykk paa timen, og de kjem til aa druknast alle som ein, dersom de inkje fær berga dykk um bord.» Daa me høyrde desse ordi av skipparen, nøytte me oss og vilde um bord Me let gryturne og bytturne og alt stellet vaart liggja, og la til sprangs ''æve,'' lang tid, mannsalder. — ''ruva,'' skolla, sjaa ut.<noinclude><references/></noinclude> n0ah6303ag1druvzoxc471lpvmelhfn 104 139056 324001 2026-06-12T09:10:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: so fort me kunde, og sume naadde skipet, og sume naadde det inkje. For øyi hadde alt teki til aa røyva seg, og best det var gjekk ho under og sokk til havsens botn med ei einaste gong, og tjotande sjoen slo i hop yver henne med sjodande baarur. Eg var ein av dei som vart att paa øyi og gjekk under, daa ho sokk. Men den gode Gud heldt hondi yver meg, og eg fekk tak i ei stor trebale, som laag og rak paa vatnet, — det var den same bala som skipsfolket hadde bruka til aa tvaa i.… 324001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 10 —|høyre=}}</noinclude>so fort me kunde, og sume naadde skipet, og sume naadde det inkje. For øyi hadde alt teki til aa røyva seg, og best det var gjekk ho under og sokk til havsens botn med ei einaste gong, og tjotande sjoen slo i hop yver henne med sjodande baarur. Eg var ein av dei som vart att paa øyi og gjekk under, daa ho sokk. Men den gode Gud heldt hondi yver meg, og eg fekk tak i ei stor trebale, som laag og rak paa vatnet, — det var den same bala som skipsfolket hadde bruka til aa tvaa i. Den kom eg meg upp i, og rodde so med føterne liksom med aarar. medan bylgjurne leika med meg og slengde meg snart hit og snart dit. Dessimillom hadde skipparen alt vundi segl, og no for han sin kos med dei som hadde rukki aa koma um bord. og brydde seg inkje um dei som hadde gjengi under. Eg stirde etter skipet, til dess det kvarv burt i himmelsyni. Daa gav eg meg yver, og tenkte at det var ute med meg. Strakst etter vart det myrkt, og eg skilde korkje himmel elder hav. Eit heilt jamdøger laag eg og rak paa sjøen, men vinden og bylgjurne hjelpte meg, og dreiv bala frametter, til ho stadna innmed ei strond. Der vilde eg ganga i land, men strondi var høg og bratt, so eg slapp inkje upp. Daa vart eg var eit tre. som stod ytst ut paa bruni, so greinirne sluta utyver vatnet. Eg kara meg burtaat, og daa eg var beint {{Hengende innrykk|''sjoda,'' brusa. — ''bale'' (bal), stamp. — ''brun'' (fjellbrun), bard, trøm, fjellkant. — ''sluta,'' luta seg, hanga ned.}}<noinclude><references/></noinclude> ncig18y6ya50ugtcxihjg4mka02d1vi 104 139057 324002 2026-06-12T09:14:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: under treet, tøygde eg meg i vedret, og naadde tak i ei grein. Den hengde eg meg fast i, og so hanka eg meg uppetter, til eg kom uppaa strondi. Daa eg vel var komen i land, seig eg ende ned paa jordi, og vart liggjande i uvit til andre dagen. Daa fyrste vakna eg og aarekte meg. No vilde eg taka burtigjenom landet. Men føterne mine var trutne og verkte; for fiskarne hadde gnegi kjøtet av under tærne. Likevel tok eg i vegen, og vann meg frametter som best eg kunde: stundom krau… 324002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 11 —|høyre=}}</noinclude>under treet, tøygde eg meg i vedret, og naadde tak i ei grein. Den hengde eg meg fast i, og so hanka eg meg uppetter, til eg kom uppaa strondi. Daa eg vel var komen i land, seig eg ende ned paa jordi, og vart liggjande i uvit til andre dagen. Daa fyrste vakna eg og aarekte meg. No vilde eg taka burtigjenom landet. Men føterne mine var trutne og verkte; for fiskarne hadde gnegi kjøtet av under tærne. Likevel tok eg i vegen, og vann meg frametter som best eg kunde: stundom kraup eg paa knei, og stundom ok eg meg fram. Det var nog av fruktir paa strondi og mange kjeldur med godt vatn. Eg aat av fruktirne og drakk av vatnet, og daa det leid um ei tid, friskna eg til, og var lettliva og spræk som fyrr. So hende det ein dag som eg gjekk og reika utmed havkanten, at eg fekk sjaa noko svart som leda seg langt burte. Eg tenkte det var eit villt dyr elder eit sjøtroll, og gjekk burtetter vilde skoda det. Som eg kom nærare, saag eg at det var ein stor ven hest, som stod tjora paa strondi. Eg vilde ganga innaat, men daa sette hesten i ein fæl rin, so eg vart rædd og snudde. I det samme kom ein mann upp or eit hol i jordi, og sprang etter meg og ropa: «Kva er du for ein kar? — Kvar kjem du fraa? — Kva vil du her?» «Eg er ein utlending,» svara eg. «Eg for {{Hengende innrykk|''hanka'' seg, kliva med (etter) henderne. — ''aarekkja seg,'' aaretta seg, ørretta seg, raada med seg.}}<noinclude><references/></noinclude> aw07uh23gxuxs4si6svrfjrsov3lfb8 104 139058 324003 2026-06-12T09:21:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: heimanti med eit skip, og hadde so nær druknast i sjøen. Men Gud sende av si miskunn ei trebale Den flaut eg paa, til bylgjurne kasta meg i land her paa strondi.» Daa mannen høyrde det, tok han meg i hondi og sa: «Kom og ver med meg,» og leidde meg ned i ein djup kjellar. Der nede var ei stor stove. Han bad at eg skulde setja meg, og har fram mat aat meg, og svolten son eg var tok eg vel til vel til meg. Som eg daa hadde eti mitt nøgje og kurra maten, spurde han kvar eg aat… 324003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 12 —|høyre=}}</noinclude>heimanti med eit skip, og hadde so nær druknast i sjøen. Men Gud sende av si miskunn ei trebale Den flaut eg paa, til bylgjurne kasta meg i land her paa strondi.» Daa mannen høyrde det, tok han meg i hondi og sa: «Kom og ver med meg,» og leidde meg ned i ein djup kjellar. Der nede var ei stor stove. Han bad at eg skulde setja meg, og har fram mat aat meg, og svolten son eg var tok eg vel til vel til meg. Som eg daa hadde eti mitt nøgje og kurra maten, spurde han kvar eg aatte heime og kva kaar eg hadde freista i verdi, og eg fortalde han alt som hadde hendt meg, fraa det fyrste til det siste. Daa eg var ferdug med forteljingi mi, sa eg: «Ver inkje vond paa meg, um eg og spyrr deg eitt. Rett no hev eg gjevi deg full greie paa alt du vilde vita um meg. Seg no du meg kven ''du'' er, og kvi du bur her under jordli, og kvi du hev tjora denna hesten paa strondi. <Det skal eg gjerne segja deg,» svara han. «Me er noko mange karar som held til her paa ymise kantar av strondi og gjæter hestarne aat kong Maharadsja. Kvart maanadsmot strakst etter ny kjem me hit med dei gjævaste hestarne hans, og er det so ei merr som inkje hev fylja, tjorar me henne utmed havkanten. Sjølve løyner me oss i denne kjellaren, so ingen kan sjaa oss. {{Hengende innrykk|''kurra maten,'' kvila lite etter maten. — ''Maharadsja'' er eit indisk ord og tyder: storkongen.}}<noinclude><references/></noinclude> 4accblxus1i9e27yijdby4bb6vsp1o7 104 139059 324004 2026-06-12T09:24:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Um ei rid kjem ein havhest upp or sjøen. Han kjenner vedret av merri, og spring uppaa land. Fyrst snur han seg til ymise leidir, og dersom han daa inkje ser folk, gjev han seg i lag med merri. Naar han so hev leika seg med henne ei stund, vil han draga henne med seg, men ho kan inkje fylgja; for ho er bundi. Daa vert han vill og rin og slær henne med hovudet og høverne. So snart me høyrer rinen, veit me kva er tids. Me skundar oss upp, og høystar og hugar, so havhesten vert r… 324004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 13 —|høyre=}}</noinclude>Um ei rid kjem ein havhest upp or sjøen. Han kjenner vedret av merri, og spring uppaa land. Fyrst snur han seg til ymise leidir, og dersom han daa inkje ser folk, gjev han seg i lag med merri. Naar han so hev leika seg med henne ei stund, vil han draga henne med seg, men ho kan inkje fylgja; for ho er bundi. Daa vert han vill og rin og slær henne med hovudet og høverne. So snart me høyrer rinen, veit me kva er tids. Me skundar oss upp, og høystar og hugar, so havhesten vert rædd og legg til havs att. Men naar det lid um ei tid, fær merri eit fyl, som er verdt mange tusund dalar, og som det inkje finst maken til i heile verdi. Rett no er det det bilet havhesten plar koma, og um Gud vil, kan eg snart taka deg med meg til kong Maharadsja og syna deg landet vaart. Og det skal du vita, at hadde du 'kje raaka paa oss, so hadde du 'kje funni eit einaste liv her paa strondi; du hadde komi til aa døytt av sut og saknad, og ingen hadde visst kva det hadde vurti av deg. Men no skal eg hjelpa deg, so du vert berga og kjem attende til fødelandet ditt.» So tala mannen, og eg takka og velsigna han, fyr di han vilde meg so vel og var so god mot meg. Best me svalla, fekk me høyra eit stygt uljod. Havhesten var komen upp or sjøen, og daa han hadde vori i hop med merri eit bil, freista han aa ''høysta,'' ropa, skrika. — ''svalla,'' røa, tala.<noinclude><references/></noinclude> r0ldrv97ey32oo7mbhs5yrw0ntulzlo 104 139060 324005 2026-06-12T09:29:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: faa henne med seg burt. Men lo sette upp, og slo etter han, og baae tvo kneggja og grinja, so det høyrdest lang veg. Daa treiv hestegjætaren eit sverd og ein skjold, og sprang upp or kjellaren. Samstundes ropa han paa felagarne sine og sa: «Kom upp! havhesten er her,» og slo paa skjolden med sverdet. Strakst kom nokre karar rennande med kvar sitt spjot i neven. Dei skreik paa hesten og skræmde han, so han rymde sin veg. Han tok beint ned til sjøen, og me saag koss han stupte… 324005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 14 —|høyre=}}</noinclude>faa henne med seg burt. Men lo sette upp, og slo etter han, og baae tvo kneggja og grinja, so det høyrdest lang veg. Daa treiv hestegjætaren eit sverd og ein skjold, og sprang upp or kjellaren. Samstundes ropa han paa felagarne sine og sa: «Kom upp! havhesten er her,» og slo paa skjolden med sverdet. Strakst kom nokre karar rennande med kvar sitt spjot i neven. Dei skreik paa hesten og skræmde han, so han rymde sin veg. Han tok beint ned til sjøen, og me saag koss han stupte seg uti og vart burte under vatnet. No sat me eit bil og venta paa dei andre hestegjætararne. Det var inkje lengje fyrr dei kom, og kvar av dei leidde paa ein hest. Daa dei hadde fengi vita kven eg var, helsa dei paa meg, og bad meg eta med seg, og eg baud inkje av. Vel me hadde eti, steig dei paa hestarne sine, og let meg og faa cin aa rida paa. So tok me ut, og stadna inkje, fyrr me kom til kongsgarden. Eg vart med kararne inn til kongen, og han tala blidsleg til meg, og bad meg vera velkomen til gards. Eg laut fortelja han alt eg hadde set og røynt, sidan eg for heimantil, og han lydde med hugnad paa forteljingi mi og undra seg storleg. «Det maa visst vera etla deg eit langt liv,» sa han, «med di du hev sluppi uskadd utor so store faarar. Men Gud vere lova fyr di han hev frelst deg!» ''grinja,'' kneggja høgt og kvasst, rina. — ''felage,'' lagsmann, kammerat.<noinclude><references/></noinclude> c8doz4q78ckn5e5sw8oir9su8dmc62q 104 139061 324006 2026-06-12T09:35:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Eg vart verande i kongsgarden, og kongen gjorde vel mot meg, og æra meg, og leit paa meg i alle ting. Han sette meg jamvel til raadsmann fyr hamni, og bad meg halda reikning med alle skip som kom til lands og alt gods som dei førde. Tidt og traatt gjekk eg no ned til hamni, og kvar gong eg raaka ein langferda kaupmann elder sjømann, spurde eg um han visste leidi til byen Bagdad, elder tenkte aa fara den vegen, so eg kunde faa fylgjast med han og koma heim att. Men det var ing… 324006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 15 —|høyre=}}</noinclude>Eg vart verande i kongsgarden, og kongen gjorde vel mot meg, og æra meg, og leit paa meg i alle ting. Han sette meg jamvel til raadsmann fyr hamni, og bad meg halda reikning med alle skip som kom til lands og alt gods som dei førde. Tidt og traatt gjekk eg no ned til hamni, og kvar gong eg raaka ein langferda kaupmann elder sjømann, spurde eg um han visste leidi til byen Bagdad, elder tenkte aa fara den vegen, so eg kunde faa fylgjast med han og koma heim att. Men det var ingen som hadde høyrt gjeti Bagdad elder etla seg dit. Soleis gjekk det dag etter dag, og til slutt vart eg reint hugtung og sturen, av di eg lengta so heim. So var det ein dag som eg stod paa strondi og stirde utyver havet — daa kom eit stort skip siglande inn paa hamni. Vel det var komi innaat bryggja, let skipparen ankaret ganga, og duka upp segli, og mannskapet tok til aa skipa ut lasten. Eg stod frammed og skreiv upp varurne, etter kvart som dei vart borne i land. Men det gjekk seint med arbeidet. og um ei stund spurde eg skipparen: «Er det endaa noko att ut paa skipet?» Ja,» svara han, «i lastromet ligg endaa ei heil mengd med varur. Dei høyrer ein kaupmann til som vart burte fyr oss paa sjøen, medan me var paa vegen hit. Men me hev teki vare paa godset ''raadsmann,'' styrar, fyristandar. — ''duka upp,'' fella i hop, leggja saman.<noinclude><references/></noinclude> j7ohydor7tih7lgiqnp6ar6dyb9qc9b 104 139062 324007 2026-06-12T09:38:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hans og tenkjer aa selja det, og pengarne som me tek inn, vil me fli folket hans i Bagdad.» «Kva het denna mannen?» spurde eg. «Sindbad farmann var namnet hans,» svara skipparen, «men no er han daud og burte; han bleiv, medan me laag fyr ankar inumed ei liti øy midt ut i havet. » Som eg høyrde det, saag eg vel paa skipparen, og kjende han att. Daa ropa eg ende yver meg og sa: «Gode skippar! Det er eg som eig dei varurne du talar um; for eg er Sindbad farmann. Eg gjekk… 324007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 16 —|høyre=}}</noinclude>hans og tenkjer aa selja det, og pengarne som me tek inn, vil me fli folket hans i Bagdad.» «Kva het denna mannen?» spurde eg. «Sindbad farmann var namnet hans,» svara skipparen, «men no er han daud og burte; han bleiv, medan me laag fyr ankar inumed ei liti øy midt ut i havet. » Som eg høyrde det, saag eg vel paa skipparen, og kjende han att. Daa ropa eg ende yver meg og sa: «Gode skippar! Det er eg som eig dei varurne du talar um; for eg er Sindbad farmann. Eg gjekk i land paa øyi i hop med dei hine kaupmennerne. Daa so oyi tok til aa røyva seg og du ropa paa oss. fekk dei fleste sprungi um bord att, men nokre gjekk under i sjøen. Eg var ein av dei som gjekk under, men Vaarherre frelste meg, og eg fekk tak i den bala som skipsfolket hadde bruka til aa tvaa i. Den sette eg meg upp i, og rodde meg frametter med føterne, og vinden og baarurne hjelpte meg, og førde meg hit til dette landet. Paa strondi raaka eg hestegjætararne aat kong Maharadsja. Dei fylgde meg til hovudstaden, og tok meg med seg inn til kongen, og han gjorde vel imot meg, og sette meg til hamnefut og tollskrivar her i byen. Eg fær ei gil løn, og vert vel fagna, nær eg kjem til kongs- garden. Men desse varurne som du hev med deg, dei er mine, og høyrer meg til med rette.» Inkje fyrr hadde eg tala ut, fyrr skipparen ropa:<noinclude><references/></noinclude> 7suh8lggsnssz01vs5rln7d4o88atjo