ଉଇକିପାଠାଗାର
orwikisource
https://or.wikisource.org/wiki/%E0%AC%AA%E0%AD%8D%E0%AC%B0%E0%AC%A7%E0%AC%BE%E0%AC%A8_%E0%AC%AA%E0%AD%83%E0%AC%B7%E0%AD%8D%E0%AC%A0%E0%AC%BE
MediaWiki 1.47.0-wmf.20
first-letter
ମାଧ୍ୟମ
ବିଶେଷ
ଆଲୋଚନା
ବ୍ୟବହାରକାରୀ
ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ଆଲୋଚନା
ଉଇକିପାଠାଗାର
ଉଇକିପାଠାଗାର ଆଲୋଚନା
ଫାଇଲ
ଫାଇଲ ଆଲୋଚନା
ମିଡ଼ିଆଉଇକି
ମିଡ଼ିଆଉଇକି ଆଲୋଚନା
ଛାଞ୍ଚ
ଛାଞ୍ଚ ଆଲୋଚନା
ସହଯୋଗ
ସହଯୋଗ ଆଲୋଚନା
ଶ୍ରେଣୀ
ଶ୍ରେଣୀ ଆଲୋଚନା
ପୃଷ୍ଠା
ପୃଷ୍ଠା ଆଲୋଚନା
ସୂଚୀ
ସୂଚୀ ଆଲୋଚନା
TimedText
TimedText talk
ମଡ୍ୟୁଲ
ମଡ୍ୟୁଲ ଆଲୋଚନା
Event
Event talk
ପୃଷ୍ଠା:Adbhut Parinam (M Rath, 1915).pdf/୩୬
250
12713
59671
2026-09-21T14:09:51Z
Ssgapu22
248
/* ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇନଥିବା */ "ଅଇ ଜ ପରଣାମ । ସ୍ଫୁଲ୍ଲ ଗଳ୍ପ । ଏକାକମ ଦଶଳାନ୍ ଗୁଇ ବେଶି ହୋଇଯିବାର ଦେଖି ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆରରେ ପାକ ଲଗାଇଦେଇ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଗଲ ଗଳ୍ପ । ତେଣୁ ଅଉ ଅଧ୍ଯକ ଶୁଣିବା ଅମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟରେ ବଳ ନାହିଁ..." ନାଆଁରେ ପୃଷ୍ଠାଟିଏ ତିଆରିକଲେ
59671
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Ssgapu22" /></noinclude>ଅଇ ଜ ପରଣାମ ।
ସ୍ଫୁଲ୍ଲ
ଗଳ୍ପ । ଏକାକମ ଦଶଳାନ୍ ଗୁଇ ବେଶି ହୋଇଯିବାର
ଦେଖି ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆରରେ ପାକ ଲଗାଇଦେଇ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ
ଗଲ ଗଳ୍ପ । ତେଣୁ ଅଉ ଅଧ୍ଯକ ଶୁଣିବା ଅମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟରେ
ବଳ ନାହିଁ ।
ସପ୍ତମ ପରଚ୍ଛେଦ ।
ଅଦାଲର କଚେର—ଶିଶ୍ଚଭ ।
-
ଅକ ଅଦାଲଭରେ ଲେକାରଣ୍ୟ।ଓଲଭଲ କଣ, ଗଛମୂଳ
କଣ, ଦାଶ ବରଣ୍ଡା କଣ, ସବୁଠାରେ ପନ୍ଥା ପଞ୍ଜା ଲୋକ।
କେଉଁଠି ଦଲେ ଓକଲ ସ୍ଫୁରପାଖରେ କାହିଁ ଦଲେ
ମୋହରର ସ୍ଫୁରିପାଖରେ—କାହିଁ ବା ଦଲେ ଦଳେ ଅମଲ,
ମାମଲଇକାର ସ୍ଫୁରପାଖରେ ଘେରଖାଇ ଦୁଇ ଅଛନ୍ତି । ଗଛ-
ମୂଳରେ ପଞ୍ଚାଏ ଜଣକେରେ କଲମଝୋରଙ୍କୁ ( ଖୋର
କହିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏହି ଯେ, ନିଶାଖୋର ଯେପର ନିଶା ଛଡ
ପାରେ ନାହିଁ, ଏମାନେ ସେହିପର କଲମ ଛଡ଼ଲେ
ମୁହୂର୍ଷେ ବର୍ଷା ପାଈବେ ନାହିଁ । ) କେଢ଼ି ବସି ପଡ଼ିଅଛନ୍ତି ।
କଲମାମାନେ ଅଣ୍ଡ ଉପରେ ଖଣ୍ଡେ ଖଣ୍ଡେ ପଇସିକ କାଟନ
Digitized by srujanika@gmail.com<noinclude></noinclude>
pebput7tzugy60653ri8xcimw4ryc1q
ପୃଷ୍ଠା:Adbhut Parinam (M Rath, 1915).pdf/୩୭
250
12714
59672
2026-09-22T09:25:34Z
Ssgapu22
248
/* ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇନଥିବା */ "on on ଅଲଭ ପରଣାମ । ଶବଧ ଢଙ୍ଗରେ ଜୁଙ୍ଗ ଅଧୁକ ଅର୍ଜନ ଅଶାରେ ଅଷ୍ଟ ବର୍- ଦରରେ ଆପଣାର ମୁଖର କଲମରେ ଚର ଚଉ ଗାରେଇ . ପକାଉ ଅଛନ୍ତି । ବରଣ୍ତାରେ ଜଣେ ଜଣେ ମୋହରର ମୟୂରପସ୍ଥି– କଲମ୍ କାନରେ ଖୋଧିଦେଇ..." ନାଆଁରେ ପୃଷ୍ଠାଟିଏ ତିଆରିକଲେ
59672
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Ssgapu22" /></noinclude>on on
ଅଲଭ ପରଣାମ ।
ଶବଧ ଢଙ୍ଗରେ ଜୁଙ୍ଗ ଅଧୁକ ଅର୍ଜନ ଅଶାରେ ଅଷ୍ଟ ବର୍-
ଦରରେ ଆପଣାର ମୁଖର କଲମରେ ଚର ଚଉ ଗାରେଇ
.
ପକାଉ ଅଛନ୍ତି । ବରଣ୍ତାରେ ଜଣେ ଜଣେ ମୋହରର ମୟୂରପସ୍ଥି–
କଲମ୍ କାନରେ ଖୋଧିଦେଇ ବେକାଏ ବେଢ଼ାଏ କାଗକ
ହାରରେ ଧର ଏ ଘର ସେ ଘର ଦୁଇ ଘନ ଅନ୍ଧଗର ସହି
ପଣି ଯାଉଅଛନ୍ତି । ଅଗଷରେ କଣକେରେ ଧରଣୀ ମଶାଣିରେ
।
କୁଞ୍ଚ ଶାଗୁଣା ବା ଶାନ ଶୃଗାଳ ପରି ଲେକଙ୍କୁ ସେନ ୪-
ଓକ୍ ଲଗାଇଅଛନ୍ତି । ଯାଏଙ୍କି ଦେଖିଲେ ଅର୍ଥାଶ୍ରୀ ପଣ୍ଡା-
ପଢ଼ିଥଟ୍ସମାନେ ଯେପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ନୂଆ ମହକଲ
ଦେଖି ପଞ୍ଚାଏ ପର ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ କିଛିମା ବୃ
କରୁ ନାହାନ୍ତି । ଅକ କରଣ୍ଡାରେ କେତେଗୁଡିଏ ଉଦ୍-
ବହୀନ କୋର୍ଟ କାମକରି ଏକବାରୁଆ ଲେକ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।
କେହି ଛବ ବସ୍ତ, କେହ ଦେହସ୍ତ, କେହ ମସ୍ତକବସ୍ତୁ,
କେହି ଦା ପୁସ୍ତକହସ୍ତ, କେହ ଯଷ୍ଟିକର, ଜେହ ସ-ଧର ।
କଚେର ପଛପରେ ଗୋଟିଏ ବବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ କେତେଗୁଡ଼ିଏ
ଧବଳବସନା ମହଲା ରତ୍ନ-ସଙ୍କ ନୟନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନା ।
ଚରଣ୍ଡାରେ କେତେଗୁଣ୍ଡ ଏ ମଫସଲ ସ୍ବାର୍ଥ ଦେଖଣାହାର ରୁଣ୍ଡ
ହୋଇ କଚେରର ଗୋ ଗୋଟି କ୍ୱର୍ ମଠେଇ ନ େଇ
ଦେଖି ଏପି ଋଷି ଅନ୍ୟମନସ୍କ କ୍ଲବରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ
ଳକ ୱେବଙ୍କ ମିସଲର ଅଗନ୍ନାଭଠାରେ ରୂପରଶି ‘ଚୁପ୍ ଚୁପ୍’
ଭୁଶୁମ ବହିର ଧକ୍କା ଦେଇ ରଳେ ଗଡ଼ ଯିବାକୁ କହୁଅନ୍ତୁ ।
ଏହି ସମୟରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନଷ୍ଠ ଜଣକେରେ ଓଁକଲେ ମୁଣ୍ତରେ
Digitized by srujanika@gmail.com<noinclude></noinclude>
4mi4q7hvwejvpg4ibwf725cuccwt7oo