ਵਿਕੀਸਰੋਤ pawikisource https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE MediaWiki 1.47.0-wmf.14 first-letter ਮੀਡੀਆ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤਸਵੀਰ ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਫਰਮਾ ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮਦਦ ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲੇਖਕ ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੋਰਟਲ ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਖਤ ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਆਡੀਓਬੁਕ ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੰਨਾ ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਇੰਡੈਕਸ ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ TimedText TimedText talk ਮੌਡਿਊਲ ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ Event Event talk 250 12755 231893 41825 2026-08-11T07:01:07Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੫੯)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਾਉਣਜੇਹਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਸੁਮੇਰੁ ਪਰਬਤ ਜਿੰਨੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਣ ਕਰਕੇ ਤੁਰਤ ਨਾਸ ਹੋਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਕੇਹੀ ਆਦਮੀ ਸ੍ਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ^{(ਅਤ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ)} {{gap}}ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਜੇ ਅੱਗ ਨਾਂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਪਰ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਇੱਕੋ ਰੂਪ ਹਨ.<ref>ਮਨੂ ਜੀ ਨੇ ਏਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅੱਗ ਨਾਂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਪਰ ਤਵਾ ਰੱਖਕੇ ਰੋਟੀ ਪਕਾਲਵੇ. ਇੱਕ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਮਨੂ ਦੇ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਏਹ ਭਾਵ ਕਢਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਔਰ ਵਿਦ੍ਯਾ ਬਲ ਆਦਿਕ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਹਿਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰਣ ਲਈ ਜਰੂਰ ਜਾਤੀਅਭਿਮਾਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਅੱਗ, ਇੱਕ ਰੂਪ ਹਨ.</ref>^{(ਮਨੂ ਅ ੪ ਸ਼, ੨੧੨)} {{gap}}ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਵਿਚ ਜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ਤਿਲ ਚਾਉਲ ਜੋੰ ਮਾਂਹ ਔਰ ਸਾਗ ਤਰਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ,ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਰੱਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੱਛੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਦੋ ਮਹੀਨੇ, ਹਰਣ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਮੀਢੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ, ਬੱਕਰੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਛੀ ਮਹੀਨੇ, ਚਿੱਤਲ ਦੇ ਮਾਸ ਕਰਕੇ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ, ਚਿੰਕਾਰੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ, ਲਾਲ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਮਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ, ਝੋਟੇ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਮਸ ਨਾਲ ਦਸ ਮਹੀਨੇ, ਕੱਛੂ ਔਰ ਸਹੇ ਦਾ ਮਾਸ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰ ਗਯਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਰੱਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. (ਇਤ੍ਯਾਦੀ.) ^{(ਮਨੂ, ਅ, ੩.ਸ਼, ੨੬੭-੨੭੦ ਔਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਿਮ੍ਰਤੀ ਅ.੮੦ )} {{gap}}ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਤ ਦਾ ਤਿਲਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਉਣਵਾਲੇ</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> faf0wirjo5rk9nt9rk2awqksthjnxxd 250 12756 231894 41831 2026-08-11T07:01:16Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੦)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਦੇ ਪਿਤਰ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਵਿਸ਼ਟਾ ਔਰ ਮੂਤ ਖਾਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ. ^{(ਵ੍ਰਿਧ ਹਾਰੀਤ ਸੰਹਿਤਾ ਅ, ੧)} <big>ਗੁਰਮਤ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਲਿਖੇ ਭਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁਰੂਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਤ੍ਯਉਪਦੇਸ਼ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ:-</big> <ref>ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦ ਗਯਾ ਤੀਰਥ ਪਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਏਹ ਸ਼ਬਦ ਉੱਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਏਹ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜਨਮਸਾਖੀ ਵਿਚ ਇਸਤਰਾਂ ਹੈ:- "ਗਯਾ ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਕਹਿਆ,ਤੁਸੀਂ ਭੀ ਅਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਨੇ ਕਹਿਆ, ਅਸਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜਗਿਆਸੀਆਂ ਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਛੱਡਿਆ ਹੈ, ਐਸੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਮ ਦੀਵਾ ਪਿੰਡ ਪੱਤਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਅੰਧੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਛੱਡਿਆਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਆ."</ref> ਦੀਵਾ ਮੇਰਾ ਏਕ ਨਾਮ ਦੁਖ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਤੇਲ, ਉਨ ਚਾਨਣ ਓਹ ਸੋਖਿਆ ਚੂਕਾ ਜਮ ਸਿਉ ਮੇਲ. ਲੋਕਾ! ਮਤ ਕੋ <ref>ਹੇ ਲੋਕੋ! ਅਗ੍ਯਾਨ ਦੇ ਕਰਮ ਜੋ ਪਾਖੰਡਜਾਲ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੈਕੇ ਭੰਡੀ ਨਾ ਪਾਓ.</ref> ਫਕੜ ਪਾਇ, ਲਖ ਮੜਿਆਂ ਕਰ ਏਕਠੇ ਏਕ ਰਤੀ ਲੇ ਭਾਹ. ਪਿੰਡ ਪਤਲ ਮੇਰੀ ਕੇਸਉ ਕਿਰਿਆ ਸਚਨਾਮ ਕਰਤਾਰ, ਐਥੈ ਓਥੈ ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਏਹ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰ. ਗੰਗ ਬਨਾਰਸ ਸਿਫਤ ਤੁਮਾਰੀ ਨਾਵੈ ਆਤਮਰਾਉ, ਸਾਚਾ ਨਾਵਣ ਤਾਂ ਥੀਐ ਜਾਂ ਅਹਿਨਿਸ ਲਾਗੈ ਭਾਉ. </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> o6kfb2rz3wudna1v2fnbws6ypcw82xk 250 12757 231895 41837 2026-08-11T07:01:34Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੧)}}</noinclude> {{Block center|<poem> ਇਕ<ref>ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਦੇਣਾ ਆਖਿਆਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਜਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਿਲਦਾ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵੱਟਕੇ ਸਭ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਖਾ ਪੀਜਾਂਦਾ ਹੈ.</ref> ਲੋਕੀ ਹੋਰ ਛਮਛਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਟ ਪਿੰਡ ਖਾਇ, ਨਾਨਕ ਪਿੰਡ ਬਖਸੀਸ ਕਾ ਕਬਹੂ ਨਿਖੂਟਸ ਨਾਹ. ^{(ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧)} ਆਇਆ ਗਇਆ ਮੁਇਆ ਨਾਂਉ, ਪਿਛੈ ਪਤਲ ਸਦਿਹੁ ਕਾਂਉ. ਨਾਨਕ, ਮਨੁਮੁਖ ਅੰਧ ਪਿਆਰ, ਬਾਝ ਗੁਰੂ ਡੁਬਾ ਸੰਸਾਰ. ^{(ਵਾਰ ਮਾਝ ਮਃ ੧)} ਨਾਨਕ, ਅਗੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿ ਖਟੇ ਘਾਲੇ ਦੇਇ. ^{(ਵਾਰ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧)} ਗਿਆਨੀ ਹੋਇ ਸੁ ਚੈਤੰਨ ਹੋਇ, ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ, ਨਾਨਕ, ਐਥੈ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਅਗੈ ਪਾਏ ਜਾਇ. ^{(ਵਾਰ ਵਿਹਾਗੜਾਮਹਲਾ ੪ )} <ref>ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਔਰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਔਰ ਸਨਮਾਨ ਕਰਣਾ ਸਿੱਖਧਰਮ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਹੈ-ਮਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਂਉਣਾ ਅਗ੍ਯਾਨ ਹੈ. ਜੋ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਔਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੁਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਣਾ ਦਸਦੇ ਹਨ ਓਹ ਅਗ੍ਯਾਨੀ ਹਨ.</ref>ਜੀਵਤ ਪਿਤਰ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਊ ਮੂਏ ਸਿਰਾਧ ਕਰਾਹੀਂ, ਪਿਤਰ ਭੀ ਬਪੁਰੇ ਕਹੁ ਕਿਉ ਪਾਵਹਿ? ਕਊਆ ਕੂਕਰ ਖਾਹੀ! ਮਾਟੀ ਕੇ ਕਰ ਦੇਵੀ ਦੇਵਾ ਤਿਸ ਆਗੈ ਜੀਉ ਦੇਹੀ, ਐਸੇ ਪਿਤਰ ਤੁਮਾਰੇ ਕਹੀਅਹਿ, ਆਪਨ ਕਹਿਆ ਨ ਲੇਹੀ ? ^{(ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ)} <big>ਤੀਰਥ:-</big> {{gap}}ਇਹ ਮਨ ਮੈਲਾ ਇਕ ਨ ਧਿਆਏ, {{gap}}ਅੰਤਰ ਮੈਲ ਲਾਗੀ ਬਹੁ ਦੂਜੈਭਾਏ.</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> bef6nziccb90572yeiiv1yw3wefgxeb 250 12758 231896 41845 2026-08-11T07:01:44Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੨ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਤਟ ਤੀਰਥ ਦਿਸੰਤਰ ਭਵੈ ਅਹੰਕਾਰੀ {{gap}}ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਹਉਮੈਮਲ ਲਾਵਣਿਆ. ^{(ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ )} ਤੀਰਥ ਪੂਰਾਸਤਗੁਰੂ ਜੋ ਅਨਦਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ. ^{(ਵਾਰ ਮਾਝ ਮ:੪)} {{gap}}ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਇ ਨ ਉਤਰਸਿ ਮੈਲ, {{gap}}ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਭ ਹਉਮੈ<ref>ਹੌਮੈ ਦੇ ਕਰਮ (ਫ਼ੇਅਲ) .</ref> ਫੈਲ ^{(ਰਾਮਕਲੀ ਮ: ੫)} ਮਕਰ ਪਰਾਗ ਦਾਨ ਬਹੁ ਕੀਆ ਸਰੀਰ ਦੀਓ ਅਧ ਕਾਟ, ਬਿਨ ਹਰਿਨਾਮ ਕੋ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ਬਹੁ ਕੰਚਨ ਦੀਜੈ ਕਟ ਕਾਟ ^{(ਮਾਲੀ ਗਉੜਾ ਮਹਲਾ ੪)} {{gap}}ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਵਣ ਜਾਉ, ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਹੈ, {{gap}}ਤੀਰਥ ਸਬਦਬੀਚਾਰ, ਅੰਤਰ ਗਿਆਨ ਹੈ ^{(ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧)} <ref>ਗੁਰਦਰਿਆਉ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝੇ ਬਿਨਾ ਕਈ ਸਿੱਖ, ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਣ ਲਈਂ ਔਰ ਥੰਧਿਆਈ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੰਘ ਦਾ ਰੋਗ ਚਿਮੇੜਨ ਵਾਸਤੇ ਕੜਾਹਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲੈਕੇ ਨਠਦੇ ਹਨ. ਹੇ ਵਾਹਗੁਰੂ ! ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਮਤਿ ਬਖ਼ਸ਼ੋ ਕਿ ਏਨ੍ਹਾਂਦੀਆਂ ਅਜੇਹੀਆਂ ਭੈੜੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਹਟ ਜਾਣ, ਅਰ ਗੁਰਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਯਥਾਰਥ ਅਰਥ ਸਮਝਕੇ ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਂਣ.</ref>ਗੁਰੁਦਰੀਆਉ ਸਦਾ ਜਲ ਨਿਰਮਲ, {{gap}}ਮਿਲਿਆਂ ਦੁਰਮਤਿਮੈਲੁ ਹਰੈ, ਸਤਗੁਰੁ ਪਾਇਐ ਪੂਰਾਨ੍ਹਾਵਣ ਪਸੂ ਪਰੇਤਹੁੰ ਦੇਵ ਕਰੈ. ^{(ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧)} ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਜੇ ਜਤਨ ਕਰੈ {{gap}}ਤਾਂ ਅੰਤਰ ਕੀ ਹਉਮੈ ਕਦੇ ਨ ਜਾਇ. ^{(ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩)}</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> mh683dlcsmcg0smllh2gnb6mv3m594q 250 12759 231897 41851 2026-08-11T07:01:55Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੩)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਮਨ ਮੈਲੈ ਸਭਕਿਛੁ ਮੈਲਾ, ਤਨ ਧੋਤੇ ਮਨ<ref>ਸ਼ੁੱਧ.</ref> ਹਛਾ ਨ ਹੋਇ, ਇਹ ਜਗਤ ਭਰਮ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ. ^{(ਵਡਹੰਸ ਮਹਲਾ ੩)} ਸਚਾ ਤੀਰਥ ਜਿਤ ਸਤਸਰ ਨਾਵਣ ਗੁਰੁਮੁਖ ਆਪ ਬੁਝਾਏ. ^{(ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩)} ਜਲ ਕੈ ਮਜਨ ਜੇ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੇਂਡਕ ਨਾਵਹਿ, ਜੈਸੇ ਮੇਂਡਕ ਤੈਸੇ ਓਇ ਨਰ ਫਿਰ ਫਿਰ ਜੋਨੀ ਆਵਹਿ. ^{(ਆਸਾਕਬੀਰ)} ਗੰਗ ਬਨਾਰਸ ਹਿੰਦੂਆਂ ਮੁੱਸਲਮਾਣਾ ਮੱਕਾ ਕਾਬਾ, ਘਰ ਘਰ ਬਾਬਾ<ref>ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਲਈਂ "ਹਰਿਕੀਰਤਨ" ਐਸਾ ਹੈ, ਜੈਸਾ ਹਿੰਦੂ ਔਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਔਰ ਕਾਬਾ ਹੈ.</ref> ਗਾਵੀਐ ਵੱਜਨ ਤਾਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਰਬਾਬਾ. ^{(ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ)} ਸੁਰਸਰੀ ਸਰਸੁਤੀ ਜਮਨਾ ਔ ਗੋਦਾਵਰੀ {{gap}}ਗਯਾ ਪ੍ਰਾਗ ਸੇਤੁ ਕੁਰਖੇਤ ਮਾਨਸਰ ਹੈ, ਕਾਂਸ਼ੀ ਕਾਂਤੀ ਦ੍ਵਾਰਾਵਤੀ ਮਾਯਾ ਮਥੁਰਾ ਅਯੁਧ੍ਯਾ {{gap}}ਗੋਮਤੀ ਅਵੰਤਿਕਾ ਕਿਦਾਰ ਹਿਮਧਰ ਹੈ, ਨਰਬਦਾ ਬਿਬੁੁਧਬਨ ਦੇਵਸਥਲ ਕਈਲਾਸ {{gap}}ਨੀਲ ਮੰਦ੍ਰਾਚਲ ਸੁਮੇਰੁ ਗਿਰਿਵਰ ਹੈਂ, ਤੀਰਥ ਅਰਥ ਸਤ ਧਰਮ ਦਯਾ ਸੰਤੋਖ {{gap}}ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਚਰਨਰਜ ਤੁਲ ਨ ਸਗਰ ਹੈਂ. (ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ) <big>ਹਿੰਦੂ</big>-ਜੇ ਆਪ ਦੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਅੱਠੇਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਕੇ ਅੱਸੂ ਬਦੀ ੧੦ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ?</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> j685g6bci4frv4xotzt4jlo8tjo9b1r 250 12760 231898 41854 2026-08-11T07:02:06Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੪)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}ਔਰ ਜੇ ਆਪ ਦੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਯਾ ਕਰਮ ਪਿੰਡਦਾਨ ਆਦਿਕ ਵਿਧਾਨ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗੁਰੂਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸੱਦ ਵਿੱਚ ਏਹ ਕ੍ਯੋਂ ਆਖਿਆ ਹੈ:-</big> "ਅੰਤੇ ਸਤਗੁਰੁ ਬੋਲਿਆ, {{gap}}ਮੈ ਪਿਛੈ ਕੀਰਤਨ ਕਰਿਅਹੁ ਨਿਰਬਾਣ ਜੀਉ. ਕੇਸੋ ਗੋਪਾਲ ਪੰਡਿਤ ਸਦਿਅਹੁ, {{gap}}ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣ ਜੀਉ. ਹਰਿਕਥਾ ਪੜੀਐ ਹਰਿਨਾਮ ਸੁਣੀਐ, {{gap}}ਬੇਬਾਣ ਹਰਿਰੰਗ ਗੁਰੁ ਭਾਵਏ. ਪਿੰਡ ਪਤਲ ਕ੍ਰਿਆ ਦੀਵਾ ਫੁਲ ਹਰਿਸਰਿ ਪਾਵਏ." <big>{{gap}}ਔਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪ ਕ੍ਯੋਂ ਜਾਦੇਰਹੇ ਹਨ?</big> <big>ਸਿੱਖ</big><big>--ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਅੱਸੂ ਸੁਦੀ ੧੦ ਨੂੰ ਜੋਤੀਜੋਤ ਸਮਾਏ ਹਨ, ਜੇਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਔਰ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਭੀ ਗ੍ਯਾਨਰਤਨਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਅੱਸੂ ਸੁਦੀ ੧੦ ਨੂੰ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, ਔਰ ਸਾਰੇ ਗੁਰਦ੍ਵਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣੀ ਦਸਮੀ ਦਾ ਹੀ ਗੁਰੁਪਰਬ ਮਨਾਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸ਼੍ਰਾੱਧਮਹਾਤਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਣਵਾਲੇ ਪ੍ਰਪੰਚੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾੱਧਾਂ ਦੀ ਦਸਮੀ ਲਿਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ.</big></poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> b0tjf7kuayiw7smh0tlj2rh0uzqebbo 250 12761 231899 41859 2026-08-11T07:02:13Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੫ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}ਆਪ ਇਤਨਾ ਹੀ ਵਿਚਾਰੋ ਕਿ ਜੋ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਆਪਣੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਆਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ,ਜੇਹਾ ਕਿ ਆਪ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸੁਣਾਯਾਗਯਾ ਹੈ,ਔਰ ਗਯਾ ਪਰ ਪਿੰਡਦਾਨ ਆਦਿਕ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਹਨ, ਕ੍ਯਾ ਓਹ ਕਦੇ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਸਕਦੇ ਹਨ.?<ref>ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸਾਖੀ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਦਰਖ੍ਵਾਸਤ ਪਰ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਵਲਾਯਤ ਦੇ ਪੁਸਤਕਾਲਯ ਵਿੱਚੋਂ ਮੰਗਵਾਕੇ ਛਪਵਾਈ ਹੈ, ਔਰ ਜੋ ਮਕਾਲਿਫ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਖੀ ਹਾਫਜ਼ਾਬਾਦ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਛਾਪੀ ਹੈ, ਔਰ ਭਾਈ ਮਨੀਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਾਖੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਏਹ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਐਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਓਦੋਂ ਦਰਜ ਹੋਏ ਹਨ ਜਦ ਸਿੱਖ,ਬਾਰਾਂ ਮਿਸਲਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਅਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਭੁੱਲ ਕੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਪੈਗਏ ਔਰ ਅੰਨ੍ਯਮਤੀਆਂ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਔਰ ਵਿਵਹਾਰਿਕ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲੈਲਏ, ਅਰ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਪੁਸਤਕ ਰਚਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ.</ref> {{gap}}ਇਸ ਥਾਂ ਆਪਨੂੰ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਵਿਸ਼ਯ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣਾਉਣਾ ਯੋਗ੍ਯ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ:-</big> {{gap}}"ਸਰਬ ਸੌਜ ਕਾਲੂ ਅਨਵਾਈ, {{gap}}ਰੀਤਿ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਬੇ ਬਨਵਾਈ. {{gap}}ਪੰਡਿਤ ਇਕ ਬੁਲਾਯ ਤਿਹਕਾਲਾ, {{gap}}ਬੈਠ੍ਯੋ ਕਰਨ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਸਾਲਾ. {{gap}}ਤਬ ਚਲ ਸਹਿਜਸੁਭਾਵਿਕ ਆਏ,</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> jdwz3qsp91zjkc4ftjr0ok55j1r0y6q 250 12762 231900 41864 2026-08-11T07:02:24Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੬ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਜੇ ਵੇਦੀਕੁਲ ਭਾਨੁ ਸੁਹਾਏ. ਬਚਨ ਭਨੇ ਤਿਹ ਛਿਨ ਗੁਨ ਦਾਤਾ, ਪਰਚੇ ਕੌਨ ਕਾਜ ਮਹਿ, ਤਾਤਾ.? ਸੁਨਕਰ ਕਾਲੂ ਬੈਨ ਉਚਾਰੇ, ਪਿਤਰਨ ਕੇਰ ਸ਼ਰਾਧ ਹਮਾਰੇ. ਹੇ ਪਿਤ! ਸਤ੍ਯ ਬਚਨ ਤੁਮ ਮਾਨਹੁ, ਪੁੁੰਨਵਾਨ ਅਤਿਸੈ ਨਿਜ ਜਾਨਹੁ. ਪਿਤਰ ਗਏ ਤੁਮਰੇ ਅਸਠੌਰੀ, ਭੂਖਰੁ ਪ੍ਯਾਸ ਜਹਾਂ ਨਹਿ ਥੋਰੀ. ਜਿਨਕੇ ਮਨ ਅਭਿਲਾਖਾ ਨਾਹੀਂ, ਕਰੈ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਸੰਤਤਿ ਕ੍ਯੋਂ ਤਾਹੀਂ.?" ^{(ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਉਤ੍ਰਾਰਧ, ਅ:੬)} <big>{{gap}}ਇਸ ਤੋਂ ਆਪ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋਂ ਕਿ ਜੇ ਸਤਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਬਾਬਤ ਐਸਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਓਹ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਣ ਬੈਠੇ?</big> <big>{{gap}}ਦੂਜੀ ਸ਼ੰਕਾ ਜੋ ਆਪ ਨੇ “ਸੱਦ” ਬਾਬਤ ਕਰੀ ਹੈ ਸੋ ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਆਪ “ਸਦਪਰਮਾਰਥ" ਪੜ੍ਹੋ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਭਰਮ ਦੂਰ ਹੋਜਾਊਗਾ, ਪਰ ਏਥੇ ਭੀ ਅਸੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਛੇਪ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਨੇ ਹਾਂ:-</big></poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> il1keaxv7ocklu5zva0fmngbgchmx9v 250 12763 231901 41869 2026-08-11T07:02:37Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੭ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਕੇਸ਼ੋ ਪੰਡਿਤ ਦੇ ਬੁਲਾਉਂਣ ਦੀ ਅਗ੍ਯਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਏਹ ਪਦ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਕਥਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਹੀ ਵ੍ਯਾਖਯਾ ਔਰ ਉਸੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਯਥਾ:-</big> "ਪਿੰਡ ਪਤਲ ਮੇਰੀ ਕੇਸਉ ਕਿਰਿਆ ਸਚ ਨਾਮ ਕਰਤਾਰ." <big>{{gap}}ਦੋਹਾਂ ਅਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ੋ ਪਦ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਵੋਧਕ ਹੈ.</big> <big>ਪਦ ਦਾ ਅਰਥ ਇਸਤਰਾਂ ਹੈ:-</big> {{gap}}ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਚਲਾਣੇ ਪਰ ਨਿਰਬਾਣ (ਨਿਤ੍ਯ ਇੱਕਰਸ,ਅਚਲ) ਕਰਤੇ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਣਾ. {{gap}}ਭਾਵ ਏਹ ਹੈ ਕਿ<ref>ਗਰੁੜ ਆਦਿਕ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਦੇਵਤੇ ਔਰ ਯਮਪਰੀ ਆਦਿਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ.</ref> ਦੇਹਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਿੱਸੇ ਔਰ ਗਰੁੜਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਯਦਾਯਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨਾ ਸੁਣਨੇ ਸੁਣਾਉਣੇ. {{gap}}ਔਰ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਹੀ ਪੰਡਿਤ ਬੁਲਾਉਣਾ, ਭਾਵ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪੰਡਿਤ ਬੁਲਾਉਂਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਪਾਲਕ ( ਗੋਪਾਲ ) ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਣਾ, ਔਰ "ਹਰਿਕਥਾ" ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਨਾ.</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> ehfk9rvr4y0xm6goxjlwd7a3en86io3 250 12764 231902 41875 2026-08-11T07:02:47Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੮)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੀ ਪੜ੍ਹਨੀ ਸੁਣਨੀ<ref>ਹਾਹੈ, ਹਰਿਕਥਾ ਬੁਝ ਤੂੰ ਮੂੜੇ! ਤਾਂ ਸਦਾਸੁਖ ਹੋਈ, ਮਨਮੁਖ ਪੜਹਿਂ ਤੇਤਾ ਦੁਖ ਲਾਗੈ ਵਿਣ ਸਤਗੁਰੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ. ^{(ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਪਟੀ )} {{gap}}ਹਰਿਕਥਾ ਸੁਣਹਿ ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਦਿਸਹਿਂ ਜੁਗ ਮਾਂਹੀਂ, ਤਿਨ ਕਉ ਸਭ ਨਿਵਹਿੰ ਅਨਦਿਨ ਪੂਜ ਕਰਾਹੀਂ. ^{(ਗਉੜੀ ਮ : ੩ )}</ref> ਔਰ ਮੈਨੂੰ (ਗੁਰੂ ਨੂੰ) ਬਿਵਾਨ ਕੱਢਣਾ, ਪਿੰਡ ਪੱਤਲ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦੀਵਾ ਕਰਣਾ ਔਰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਅਸਥੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹੁਣਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਕਰਮਾਂ ਦੀ ਥਾਂ, ਵਾਹਗੁਰੂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ (ਹਰਿਰੰਗ) ਹੀ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਸਦਗਤੀ ਕਰਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ. ਬਾਕੀ ਹੋਰ ਪਾਖੰਡ ਕਰਮ ਕੇਵਲ ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਹੈ. <big>ਜੇ ਇਸ ਸੱਦ ਦੇ ਪਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਨ ਲਈਏ ਤਾਂ ਏਹ ਸ਼ੰਕਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ:--</big> <big>{{gap}}(ਉ) ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ:-</big> {{gap}}"ਸਤਗੁਰੂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ, {{gap}}ਕਹਿੰਦੇ ਕਚੇ ਸੁਣਦੇ ਕਚੇ, ਕਚੀਂ ਆਖ ਵਖਾਣੀ." ^{(ਆਨੰਦ)} <big>ਔਰ ਏਸੇ ਸੱਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ--</big> {{gap}}"ਅਵਰੋ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਬਦਗੁਰੁ ਕੈ, ਏਕਨਾਮ ਧਿਆਵਹੇ." <big>{{gap}}ਫਿਰ ਕਿਸਤਰਾਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ (ਜੋ ਗੁਰੁਬਾਣੀ ਨਹੀਂ) ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਆਗ੍ਯਾ ਦਿੰਦੇ?</big> </poem>}} {{rule}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 4at23dokqw4kbou9dqf4zc9sg6xfk1p 250 12765 231903 41879 2026-08-11T07:02:55Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੬੯)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}(ਅ) ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਔਰ ਭਰਮਰੂਪ ਕਰਮਾਂ ਬਾਬਤ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਏਹ ਰਾਯ ਹੈ:--</big> {{gap}}"ਪੰਡਿਤ ਪੜ ਪੜ ਉਚਾ ਕੂਕਦਾ ਮਾਇਆਮੋਹ ਪਿਆਰ, ਅੰਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਨ ਚੀਨਈ ਮਨਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ, ਦੂਜੈਭਾਇ ਜਗਤ ਪਰਬੋਧਦਾ ਨਾ ਬੂਝੈ ਬੀਚਾਰ, ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਮਰ ਜੰਮੇ ਵਾਰੋਵਾਰ." ^{(ਵਾਰ ਸ੍ਰੀ ਰਾਗ ਮਹਲਾ ੩)} {{gap}}ਮਨਮੁਖ ਪੜਹਿਂ ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵਹਿਂ, ਦੂਜੈਭਾਇ ਮਹਾਂਦੁਖ ਪਾਵਹਿ.” ^{(ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩)} {{gap}}:ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜ ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵੈ, ਬਿਖਿਆ ਮਾਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਪਾਵੈ, ਜਮ ਕਾ ਗਲ ਜੇਵੜਾ ਨਿਤ ਕਾਲ ਸੰਤਾਵੈ, ਗੁਰਮੁਖ ਜਮਕਾਲ ਨੇੜ ਨ ਆਵੈ". ^{(ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩)} "ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿਂ ਪੜ੍ਹ ਵਾਦ ਵਖਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ, ਬਿਖਿਆ ਮਾਤੇ ਭਰਮ ਭੁਲਾਏ, ਉਪਦੇਸ ਕਹਹਿ ਕਿਸ ਭਾਈ?" ^{(ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੩)} {{gap}}ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਅਵਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ, ਜਮਦਰ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ, ਫਿਰ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਹਿ. ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਪਰਵਾਣ, ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਰਹੇ ਚੁਕਾ ਆਵਣਜਾਣ." ^{(ਵਾਰ ਸੋਰਠ ਮਹਲਾ ੩)} {{gap}}"ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ, ਨਾ ਰੁਤ, ਨਾ ਕਰਮ ਥਾਇਪਾਹਿ ^{(ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩)}</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> iwggkt6k9w7ouvsut8vrdph8dh4m4m3 250 12766 231904 41885 2026-08-11T07:03:05Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੦)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਜਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰਿਆ, ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਹੋਰ, ਨਾਨਕ ਜਮਦਰ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਜਿਉ ਸੰਨੀ ਉਪਰ ਚੋਰ." ^{(ਵਾਰ ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੩ )} <big>{{gap}}ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ,ਕਿਸਤਰਾਂ ਕਿਸੇ ਜਾਤੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ਪੰਡਿਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ?</big> <big>{{gap}}(ੲ) ਸਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:--</big> {{gap}}"ਗੁਰੁ ਜਾਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸ ਜੀਉ. ਹਰਿ ਧਾਰ ਕਿਰਪਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਾਇਆ {{gap}}ਧਨ ਧਨ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸ ਜੀਉ." {{gap}}ਕ੍ਯਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ ? {{gap}}ਔਰ ਕ੍ਯਾ ਓਥੇ ਲੰਗਰ ਭੀ ਮਸਤ ਹੈ ਜੋ ਜੌਂ ਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਪਿੰਨਾਂ ਪਰ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਮਲੂਮ ਹੋਈ? ਜੇ ਕੋਈ ਏਹ ਆਖੇ ਕਿ ਮਹਾਤਮਾ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮ੍ਰਯਾਦਾ ਕਾਯਮ ਰੱਖਣ ਵਾਸਤੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਏਹ ਗੱਲ ਭੀ ਏਥੇ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਪਰ ਵਿਰਾਜਣ ਵਾਲੇ, ਉਸੀ ਸਤਗੁਰੂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਗੁਰਸਿੱਖੀ ਦੀ ਮ੍ਰਯਾਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਸੇ, ਨਾਕਿ ਪਾਖੰਡ ਜਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਤ ਵਿੱਚ </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> mcitnd7xiwb9y3w7j39jl1ctuxrkbhf 250 12767 231905 41890 2026-08-11T07:03:14Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੧)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਤਰੱਕੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੇ? ਇਸ ਦੇ ਸਬੂਤ ਲਈਂ ਦੇਖੋ ਓਹ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਲਿਖ ਆਏ ਹਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂਰੀਤੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਪਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਪਾਸ ਹਿੰਦੂ ਫਰਿਆਦੀ ਗਏ ਸੇ. {{gap}}ਔਰ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਜੋਤੀਜੋਤਿ ਸਮਾਉਣ ਪਰ ਹਿੰਦੂਰੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਬੂਤ ਹੁਣ ਦੇਖ ਲਓ ਕਿ ਭੱਲੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਮਰਣਪਰ ਮ੍ਰਿਤਕਕ੍ਰਿਯਾ ਦਾ ਮੂਲਰੂਪ ਦੀਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਹੁਕਮ ਦੇ ਗਏ ਕਿ ਕੋਈ ਹਿੰਦੂਰੀਤੀ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਣੀ, ਜੇਹਾ ਕਿ ਸੱਦ ਤੋਂ ਸਾਬਤ ਹੈ. {{gap}}(ਸ) ਜੋ ਏਹ ਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਗਰੜਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨੇ ਔਰ ਪ੍ਰੇਤਕ੍ਰਿਯਾ ਕਰਣ ਦੀ ਅਗ੍ਯਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,ਕ੍ਯਾ ਓਹ ਦੂਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਏਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਕਹਿੰਦੇ ਕੁਛ ਸੇ ਤੇ ਕਮਾਉਂਦੇ ਕੁਛ ਹੋਰ ਸੇ? ਔਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਪੁਰੀ ਯਮਦੂਤਾਂ ਦੇ ਬੱਧੇਹੋਏ ਗਏ ? ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਪਿੰਡ ਪੱਤਲ ਕ੍ਰਿਯਾ</poem>}}<noinclude></noinclude> 37w74t1cjapa1ocz3tm2coh38ozopki 250 12769 231906 41897 2026-08-11T07:03:22Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /> {{center|(੧੭੨)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਦੀਵਾ ਆਦਿਕ ਸਾਮਾਨ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਾਰਫਤ ਯਮਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਦੱਸਿਆਗਯਾ ਹੈ, “ਸਚਖੰਡ" ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਨਹੀਂ. {{gap}}ਔਰ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਜਾਣ ਬਾਬਤ ਜੋ ਆਪ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਏਹ ਉੱਤਰ ਹੈ ਕਿ ਸਤਗੁਰੂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਗਤੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰਣ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਓਥੇ ਜਾਕੇ ਅਗ੍ਯਾਨੀਆਂ ਦੇ ਭਰਮ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਹਨ. ਓਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਹਿਤੂ ਇਸੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸੇ ਕਿ ਕਿਸੀ ਤਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗ੍ਯਾਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਜੇਹਾਕਿ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ:-</big> "ਬਾਬਾ ਆਯਾ ਤੀਰਥੀਂ,ਤੀਰਥ ਪੁਰਬ ਸਭੇ ਫਿਰ ਦੇਖੇ, ਪੁਰਬ ਧਰਮ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਰ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਬਿਨ ਕਿਤੇ ਨ ਲੇਖੇ." <big>ਔਰ</big> "ਜਲਤੀ ਸਭ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦਿਸਿਆਈ- ਚੜਿਆ ਸੋਧਣ ਧਰਤਲੁਕਾਈ.” <big>{{gap}}ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਏਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:-</big> "ਤੀਰਥ ਉਦਮ ਸਤਗੁਰੂ ਕੀਆ ਸਭ ਲੋਕ ਉਧਰਣਅਰਥਾ." ^{(ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੪)}</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> ecw71534caswnn5ce64c10ofsk6jpwi 250 12772 231907 41902 2026-08-11T07:03:33Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /> {{center|( ੧੭੩)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਔਰ ਆਪ ਇਸਪਰ ਭੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਜਾਕੇ ਸਤਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਆਯਾ ਓਥੇ ਹਿੰਦੂਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਨ ਵਿਧਿ ਕੀਤੀ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਕੇ ਯਾਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਭਰਮ ਕੱਢਣ ਦਾ ਉਪਾਉ ਕੀਤਾ. ਦੇਖੋ ਗੰਗਾ ਉੱਪਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਸੂਰਯ ਔਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਦੇਖਕੇ ਪਸ਼ਚਿਮ ਵੱਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਨਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਤਨੀ ਦੂਰ ਆਪ ਦੇ ਖੇਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕਿਸਤਰਾਂ ਪਹੁੰਚੂਗਾ? ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਯਾ ਕਿ ਥੁਆਡਾ ਪਾਣੀ ਸੂਰਯ ਔਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਸਤਰਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਪਹੁੰਚੇ ਗਾ? {{gap}}ਔਰ-ਕਰਛੇਤ੍ਰ ਪਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਦ ਪਕਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਜਿਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਭਰਮ ਹਟਾਇਆ. {{gap}}ਜਗੰਨਾਥ ਜਾ ਕੇ ਆਰਤੀ ਵੇਲੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਔਰ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਆਰਤੀ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਕੇ ਸੱਚੀ ਆਰਤੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ. </poem>}}<noinclude></noinclude> fcik9p9fjpbem3fveh3jpywihixgan0 250 12773 231908 41907 2026-08-11T07:03:42Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੭੪ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਮੱਕੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਾਬੇ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਪੈਰ ਕਰਕੇ ਸੌਂਗਏ, ਮੁਜਾਵਰਾਂ ਦੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਪਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਥੁਆਨੂੰ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ ਘਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਉਸ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਕਰਦੇਓ, ਔਰ ਮੈਂ ਕੋਈ ਐਸੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ ਜਿੱਧਰ ਮੇਰੇ ਮਾਲਿਕ ਦਾ ਘਰ ਨਹੀਂ. ਇਸ ਤੋਂ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕਦੇਸ਼ੀ ਮੰਨਣਾ ਅਰ ਇੱਕ ਤਰਫ ਹੀ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਨਮਾਜ਼ਪੜ੍ਹਨੀ ਅਗ੍ਯਾਨ ਦੱਸਿਆ. ਇਤ੍ਯਾਦਿਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਬਹੁਤ ਹਨ. ਭਾਵ ਸਭ ਦਾ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇਸ਼ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਵਾਸਤੇ ਵਿਚਰੇ ਹਨ.</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> mghcivq2232f8ymul5ln9eza6jp3sga 250 12774 231909 41915 2026-08-11T07:03:56Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੫ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{center|(੧੨) ਮੰਤ੍ਰ ਯੰਤ੍ਰ ਗ੍ਰਿਹ.}}</big> <big>{{gap}}ਹਿੰਦੂਮਤ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਯੰਤ੍ਰ<ref>ਸਤਗੁਰੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਿੱਖ,ਮੰਤ੍ਰ (ਮਸ਼ਵਰਾ ਸਲਾਹ ) ਯੰਤ੍ਰ (ਕਲ, ਮਸ਼ੀਨ) ਤੰਤ੍ਰ (ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਣੀ) ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਤਦੇ ਹਨ. ਮੰਤ੍ਰਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਕੇ ਸੁਖ ਸੰਪਦਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ .</ref> ਗ੍ਰਹਿਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਕਾਰਯਸਿੱਧੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਯਥਾ:-</big> {{gap}}ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਬਲ ਕਰਕੇ ਰਿੱਧੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਸਕਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਤ੍ਰਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵਸ਼ਿ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੰਤ੍ਰ ਜੰਤ੍ਰ ਤੰਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਮਿਲਸਕਦੇ ਹਨ. ^{(ਦੇਖੋ! ਮੰਤ੍ਰ ਮਹੋਦਯੀ ਔਰ ਮਹਾਂ ਨਿਰਬਾਂਣ ਤੰਤ੍ਰ)} ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਧਨ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,ਸੌ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ<ref>ਇਖ਼ਲਾਕ ਦੇ ਵਿਗਾੜਨ ਵਾਸਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.</ref> ਭੋਗਣਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਔਰ ਉਮਰ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਹੋਜਾਂਦੀ ਹੈ. ^{(ਦੇਖੋ ਬ੍ਰਿਹਤ ਪਾਰਾਸਰ ਸੰਹਿਤਾ ਅ ੬)} <big>{{gap}}ਗੁਰੁਮਤ ਵਿੱਚ ਏਹ ਪਾਖੰਡਜਾਲ ਨਿਸਫਲ ਕਥਨ ਕੀਤਾਗਯਾ ਹੈ, ਯਥਾ--</big> ਤੰਤ ਮੰਤ ਪਾਖੰਡੁ ਨ ਜਾਣਾ, ਰਾਮ ਰਿਦੈ ਮਨ ਮਾਨਿਆ. ^{(ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ )} </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> fnj3kvn2x2rqasj9uunwmsps28sk3iy 250 12775 231910 41920 2026-08-11T07:04:06Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੬ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਮਨਮੁਖ ਭਰਮ ਭਵੈ ਬੇਬਾਣ, {{gap}}ਵੇਮਾਰਗ ਮੂਸੈ ਮੰਤ੍ਰ ਮਸਾਣ, {{gap}}ਸਬਦ ਨ ਚੀਨੈ ਲਵੈ ਕੁਬਾਣ, {{gap}}ਨਾਨਕ ਨਾਮਰਤੇ ਸੁਖ ਜਾਣ. ^{(ਰਾਮਕਲੀ, ਸਿੱਧਗੋਸਟਿ)} {{gap}}ਨਾਨਕ ਉਧਰੇ ਨਾਮ<ref>ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਵਾਸਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਣਾ, ਪੁਰਸ਼ਰਣ</ref> ਪੁਨਹਚਾਰ, {{gap}}ਅਵਰ ਕਰਮ ਲੋਕਹਿਪਤੀਆਰ. ^{(ਭੈਰਉ ਮਹਲ ੫)} ਸਤ ਸੰਤੋਖ ਦਇਆ ਧਰਮ ਸੁਚ, ਸੰਤਨ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤ ਲਈ. ^{[ਬਿਲਾਵਲ ਮਹਲਾ ੫]} <big>{{gap}}ਜੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਵਹਿਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਯ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:-</big> ਰਿੱਧ ਸਿੱਧ ਪਾਖੰਡ ਬਹੁ ਤੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਅਗਲੇਰੇ, ਵੀਰਾਰਾਧਣ ਜੋਗਨੀ ਮੜੀ ਮਸਾਣ ਵਿਡਾਣ ਘਨੇਰੇ, ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਗੁਰਸ਼ਬਦ ਬਿਨ ਥਾਉ ਨ ਪਾਇਨ ਭਲੇਭਲੇਰੇ, ਕੂੜ ਇੱਕ ਗੰਢੀ ਸਉਫੇਰੇ. ^{(ਵਾਰ ੫)} ਦੇਵੀ ਦੇਵ ਨ ਸੇਵਕਾ, ਤੰਤ ਨ ਮੰਤ ਨ<ref>ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਫਰਕਣਾ.</ref> ਫੁਰਣ ਵਿਚਾਰੇ, ਗੁਰਮੁਖ ਪੰਥ ਸੁਹਾਵੜਾ, ਧੰਨ ਗੁਰੂ, ਧੰਨ ਗੁਰੁਪਿਆਰੇ ^{(ਵਾਰ ੪੦ )} ਤੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਖੰਡ ਕਰ, ਕਲਹਿ ਕ੍ਰੋਧ ਬਹੁ ਵਾਦ ਵਧਾਵੈ, ਫੋਕਟਧਰਮੀ ਭਰਮ ਭੁਲਾਵੈ. ^{(ਵਾਰ ੧)} ਤੰਤ ਮੰਤ ਰਸਾਯਣਾ, ਕਰਾਮਾਤ ਕਾਲਖ ਲਪਟਾਏ, ਕਲਿਜੁਗ ਅੰਦਰ ਭਰਮ ਭੁਲਾਏ. ^{(ਵਾਰ ੧)}</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 7xb4conmnbn2vue39cnu0xn81oeqsny 250 12776 231911 41923 2026-08-11T07:04:19Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੭)}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਧ੍ਰਿਗ ਜਿਹਵਾ ਗੁਰੁਸ਼ਬਦ ਬਿਨ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਮਰਣੀ. ^{(ਵਾਰ ੨੭)} {{gap}}ਤੰਤ ਮੰਤ ਪਾਖੰਡ ਲਖ ਬਾਜੀਗਰ ਬਾਜਾਰੀ ਨੰਗੈ, {{gap}}ਗੁਰਸਿਖ ਦੂਜੇ ਭਾਵਹੁੰ ਸੰਗੈ. ^{(ਵਾਰ ੨੮)} {{gap}}ਸਤਿਗੁਰਸ਼ਬਦ ਸੁਰਤਿਲਿਵ ਮੂਲਮੰਤ੍ਰ {{gap}}ਆਨ ਤੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਨ ਸਿੱਖਨ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਹੈ. ^{(ਕਬਿਤ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ)} <big>{{gap}}ਦਬਿਸਤਾਨ ਮਜ਼ਾਹਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:-</big> {{gap}}"ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਔਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਕੁਛ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰਖਦੇ.?<ref>ਏਹ ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਮਝਕੇ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤਾਤਪਰਯ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਸ੍ਵਾਸ ਮੰਨਕੇ ਸ਼੍ਰੱਧਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.</ref> <big>{{gap}}ਗ੍ਰਹਿ ਔਰ ਨਛਤ੍ਰਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਯ ਸਿੱਖਧਰਮ ਦੀ ਰਾਯ:-</big> {{gap}}ਸੂਖ ਸਹਿਜ ਆਨੰਦ ਘਣਾ ਹਰਕੀਰਤਨ ਗਾਉ, {{gap}}ਗਰਹਿ ਨਿਵਾਰੇ ਸਤਗੁਰੂ ਦੇ ਅਪਣਾ ਨਾਉ ^{(ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫)} <big>{{gap}}ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਸਾਹਿਬ "ਤੌਸੀਫ਼ੋਸਨਾ" ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਕਾਲਪੁਰਖ ਨੇ ਸਤਗੁਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ ਔਰ ਦੁਵਿਧਾ ਦੇ ਦੂਰਕਰਣ ਲਈਂ ਸੰਸਾਰ ਪਰ ਏਹ ਅਗ੍ਯਾ ਦੇਕੇ ਭੇਜਿਆ:--</big> </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 0oym395nroe0hoj7yui9gjg9elwrwgj 250 12789 231912 42080 2026-08-11T07:04:41Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੭੮)}}</noinclude> {{Block center|<poem>"ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਿਮਰਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਔਰ ਮੇਰਾ ਕੀਰਤਨ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾ. ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਣਵਾਲਾ ਹੋ, ਔਰ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਾ ਕਿ ਇਹ ਤੁੱਛ ਸੰਸਾਰ ਮੈਥੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਜੌਂ ਦੇ ਬਰੋਬਰ ਭੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਖਦਾ. ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਗੁਮਰਾਹ ਹੋਗਯਾ ਹੈ, ਔਰ ਮੇਰੇ ਜਾਦੂਗਰ<ref>ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਅਹਿਲੇਕਮਾਲ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਚੇਟਕੀ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆਜਾਂਦਾ ਹੈ.</ref> ( ਅਹਿਲੇਕਮਾਲ-ਪੂਰਣਪੁਰਖ ) ਪਾਖੰਡੀ ਬਣ ਬੈਠੇ ਹਨ. ਜੇਕਰ ਓਹ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਵਾ ਦੇਣ ਔਰ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇਣ ਦੀ ਸਾਮਰਥ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਅਣਹੋਣੀ ਨੂੰ ਹੋਣੀ ਕਰਦਿਖਾਉਣ ਔਰ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਪਲਟਾ ਦੇਦੇਣ, ਤਾਂਭੀ ਓਹ ਆਤਮਦਰਸ਼ੀ ਔਰ ਪਵਿਤ੍ਰਾਤਮਾ ਨਹੀਂ ਕਹੇ ਜਾਸਕਦੇ, ਸਗੋਂ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਕੇਵਲ ਚੇਟਕੀ ਔਰ ਪਾਖੰਡੀ ਕਹੇਜਾਂਦੇ ਹਨ. {{gap}}ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਤਰਫ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਜਿਸਕਰਕੇ ਓਹ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਔਰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਫਰੇਬ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ, ਔਰ ਮੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ. ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕ ਨਛਤ੍ਰ ਔਰ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਔਰ ਦਿਣਾ ਦੇ ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਫਲ ਮੰਨ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਦੁਖ ਦਾ ਹੋਣਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ. ਸ਼ੁਭ ਅਰ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਔਰ ਅਗਲੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹਾਲ ਬਯਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਐਸੇ ਭਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਧ੍ਯਾਨ ਵੱਲ ਲਿਆ, ਤਾਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਓਹ ਆਪਣਾ ਮਿਤ੍ਰ ਨ ਬਣਾਉਣ. ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਲਈਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦਾ ਰਹਨੁਮਾ ਹੋਵੇਂ. ਤੂੰ-ਮੈਥੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਔਰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇਪਰ ਲਿਆ." </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> jjq9xgjygd96e7okv0ra8szki54oqkt 250 12790 231913 41957 2026-08-11T07:04:50Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੭੯)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਏਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਉੱਪਰ ਕਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ:-</big> ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਗਤ ਮਿਲਾਪ ਕੋ ਪ੍ਰਤਾਪ ਐਸੋ, ਪਤਿਬ੍ਰਤ ਏਕਟੇਕ ਦੁਵਿਧਾ ਨਿਵਾਰੀ ਹੈ. ਪੂਛਤ ਨ ਜੋਤਕ ਔ ਵੇਦ ਤਿਥਿ ਵਾਰ ਕਛੁ, ਗ੍ਰਹ ਔ ਨਛਤ੍ਰ ਕੀ ਨ ਸ਼ੰਕਾ ਉਰਧਾਰੀ ਹੈ.</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 4bdowqhtsoobo6b32crpntr5w7hadah 250 12791 231914 41967 2026-08-11T07:05:08Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮o )}}</noinclude> {{center|<big>(੧੩) '''ਯੱਗ ਹੋਮ.'''</big>}} {{Block center|<poem><big>ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ! ਆਪ ਦੇ ਮਤ ਵਿੱਚ <ref>ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਸਾਰਾ ਯੱਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਂ ਔਰ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆਹੋਯਾ ਹੈ. ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯੱਗ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਤਮਕਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਔਰ ਯੱਗ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸੇ, ਔਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਏਥੋਂ ਤਾਈਂ ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਕਿ ਯੱਗਦ੍ਵਾਰਾ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਪਦਵੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤਦ ਨਾਸ਼ ਹੋਯਾ ਸੀ ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਬੁੱਧ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਕੇ ਯੱਗਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਔਰ ਅਹਿੰਸਾਧਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਯਾ. ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭੀ ਹੈਨ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਦੇਖਕੇ ਇਸ ਲਈਂ ਵਿਘਨ ਕੀਤੇ ਕਿ ਮਤੇਂ ਏਹ ਲੋਕ ਯੱਗ ਪੂਰਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਪਦਵੀ ਲੈਲੈਣ. {{gap}}ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਾਸਤੇ ਦੇਖੋ, "ਵੇਦ ਪੜਤਾਲ." ਅਰ ਖ਼ਾਸਕਰਕੇ “ਵੈਦਿਕ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ." ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਪ ਪੂਰਣ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਹੋਜਾਓਂ ਗੇ.</ref>ਯੱਗ ਔਰ ਹੋਮ ਦੀ ਅਪਾਰ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਔਰ ਯੱਗ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਭ ਕਾਰਯਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮੰਨੀਗਈ ਹੈ, ਯਥਾ:-</big> ਯੱਗ ਸਭ ਫਲਾਂ ਦੇ ਦੇਣਵਾਲਾ ਹੈ, ਯੱਗ ਕਰਕੇਹੀ ਦੇਵਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ,ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਓਹ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਤ ਸ੍ਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ^{(ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਿਮ੍ਰਤੀ ਅ, ੫੧)} {{gap}}ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਯੱਗ ਵਾਸਤੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਯੱਗ</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 9bglrwb0wh37lrbx83drcsc86hyscvy 250 12792 231915 41971 2026-08-11T07:05:18Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੧)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈਂ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ.ਯੱਗ ਵਾਸਤੇ ਧਾਨ ਜੌਂ ਦਰਖ਼ਤ ਪਸ਼ੂ ਪੰਛੀ ਔਰ ਕੱਛੂ ਆਦਿਕ ਜੋ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਓਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਯੋਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੱਗ ਔਰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਵਿੱਚ ਵਲਿਦਾਨ ਕੀਤੇਹੋਏ ਮਾਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਓਹ ਮਰਕੇ ਇੱਕੀ ਜਨਮ ਤਾਈਂ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ. ^{(ਮਨੂ ਅ• ੫, ਸ਼ ੩੫- ੩੬-੪੦)} <big>{{gap}}ਹਿੰਦੂਮਤ ਦੇ ਯੱਗ, ਪਰਉਪਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋਯਾਕਰਦੇ ਸੇ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਡੀ ਸ੍ਵਾਰਥਪਰਤਾ ਸੀ, ਯਥਾ:--</big> {{gap}}ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿਸ ਯੱਗ ਵਿਚ ਥੋੜੀ ਦੱਛਣਾ ਮਿਲੇ, ਓਹ ਨਾ ਕਰੇ. ^{(ਮਨੂ ਅ ੧੧ ਸ਼ ੩੬)} {{gap}}ਥੋੜੀ ਦੱਛਣਾਵਾਲੇ ਯੱਗ, ਨੇਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਯਸ ਸ੍ਵਰਗ ਉਮਰ,ਮਰੇਹੋਏ ਦੀ ਕੀਰਤੀ,ਔਲਾਦ ਔਰ ਪਸ਼ੂ ਆਦਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈਂ ਥੋੜੀ ਦਛੱਣਾਵਾਲਾ ਯੱਗ ਨਾ ਕਰੇ.<ref>ਹੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਸਮੁਦ੍ਰ ਮਨੂ ਜੀ ! ਬਹੁਤੀ ਦੱਛਣਾ ਵਾਲੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇਹੋਏ ਭੀ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨੀ ਸਭਕੁਛ ਖੋਕੇ ਦਰਿਦ੍ਰੀ ਔਰ ਨਿਰਧਨ ਹੋਗਏ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਪ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੁਛ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ!!</ref> ^{(ਮਨੂ ਅ੧੧ ਸ਼ ੪੦)} {{center|<big>ਹੁਣ ਹੋਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ:--</big>}} {{gap}}ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈਜਾਂਦੀ ਹੈ ਓਹ ਸੂਰਯ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਔਰ ਉਸ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਰਸ ਸੂਰਯ ਵਿੱਚੋਂ ਬਰਖਾ- </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 8h9t4jwmbe4zefvpf0mgx67uujg5hw0 250 12793 231916 41981 2026-08-11T07:05:35Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੮੨)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਹੋਕੇ ਟਪਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਔਰ ਪ੍ਰਜਾ ਵਧਦੀ ਹੈ.(ਮਨੂ ਅ ੩, ਸ਼ , ੬)</sup> <ref>{{gap}}ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਡੀ ਤਾਲੀਮ ਹੋਮ ਹੈ, ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੀ ਚਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਦਯਾਨੰਦ ਜੀ ਭੀ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕੇ, ਔਰ ਮਸਲਾ ਏਹ ਘੜਿਆ ਕਿ ਹੋਮ ਨਾਲ ਹਵਾ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੇ ਗੁੱਗਲ ਮੁਸ਼ਕਕਾਫੂਰ ਔਰ ਚੰਦਨ ਜੇਹੇ ਪਦਾਰਥ ਜਲਾਏ ਜਾਣ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹਵਾ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਿੰਦੂਮਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਵਨ ਦੀ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਦੱਸੀ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ. ਗੁੱਗਲ ਆਦਿਕ ਦਾ ਭੀ ਜਲਾਉਣਾ ਤਦ ਠੀਕ ਹੈ,ਜੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਨਾਂਕਿ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਲੱਕੜਾਂ ਫੂਕਕੇ ਔਰ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਸਤ੍ਯਾਨਾਸ਼ ਕਰਕੇ. {{gap}}ਸਾਧੂ ਦਯਾਨੰਦ ਜੀ ਦੇ ਹੋਮ ਵਿਸ਼ਯ ਮਨੋਹਰ ਬਚਨ ਸਣੋ:- {{gap}}"ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸਵੇਰੇ ਔਰ ਆਥਣੇ ਇੱਕ ਬਰਤਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਉਂਗਲ ਚੌੜਾ ਔਰ ਇਤਨਾਂ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਹੋਵੇ, ਲੱਕੜਾਂ ਬਾਲਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ. ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ. ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪਵਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਮ ਨਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਈਂ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਦੁਰਗੰਧਿ ਪੈਦਾ ਹੋਕੇ ਹਵਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਤੋਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਰਾਂ ਹੁਣ ਹੋਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਚਲੇਜਾਣ. ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਹੋਮ ਵਿਚ ਘੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਰਤਣਾ ਚਾਹੀਏ. ਹਰੇਕ ਆਦਮੀ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਛੀ ਛੀ ਮਾਸੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਸੋਲਾਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਿੱਤ ਦੇਵੇ," ^{(ਦੇਖੋ ਸਤ੍ਯਾਰਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅ:੩)} {{gap}}ਹੁਣ ਆਪ ਇਸਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਜੇ ਹਵਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹਵਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾਜਾਂਦਾ, ਜੰਗਲ ਦੀ-<sup> </ref> </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 7xrowzm7fdub09fucrlkgqq72138g2s 250 12794 231917 41985 2026-08-11T07:05:53Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੮੩ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}ਯੱਗ ਔਰ ਹੋਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਯ ਸਿੱਖਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੀ ਏਹ ਆਗ੍ਯਾ ਹੈ:-</big> {{gap}}ਹੋਮ ਜਗ ਤੀਰਥ ਕੀਏ ਵਿਚ ਹਉਮੈ ਵਧੇ ਵਿਕਾਰ, {{gap}}ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਦੁਇ ਭੁੁੰਚਨਾ ਹੋਇ ਬਹੁਰ ਬਹੁਰ ਅਵਤਾਰ. {{gap}}ਜੈਸੋ ਗੁਰੁ ਉਪਦੇਸਿਆ ਮੈ ਤੈਸੋ ਕਹਿਆ ਪੁਕਾਰ, {{gap}}ਨਾਨਕ ਕਹੈ ਸੁਨ ਰੇ ਮਨਾ! ਕਰ ਕੀਰਤਨ ਹੋਇ ਉਧਾਰ. ^{(ਗੌੜੀ ਮਹਲਾ ੫)} {{gap}}ਹੋਮ ਜਗ ਜਪ ਤਪ ਸਭ ਸੰਜਮ, {{gap}}{{gap}}ਤਟਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ. {{gap}}ਮਿਟਿਆ ਆਪ ਪਏ ਸਰਨਾਈ, {{gap}}{{gap}}ਗੁਰਮੁਖ ਨਾਨਕ ਜਗਤ ਤਰਾਇਆ. ^{(ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫)}</poem>}} {{rule}} {{Block center|<poem>-ਹਵਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਫ ਹੈ! ਔਰ ਹਵਨਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਮਾਪ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਔਰ ਕਿਆ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਔਰ ਬਿਨਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਹਵਾ ਘੱਟ ਸਾਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,ਓਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮੀਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਕੇ ਦੇਖੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਸ ਅਣੋਖੇ ਮੰਤਕ ਦੀ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦਰ ਮਲੂਮ ਹੋਵੇ. ਜੇ ਘਰ ਦਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਉੱਗਣ ਔਰ ਆਥਣ ਅਠ ਅਠ ਪੈਸਾ ਭਰ ਘੀ ਫੂਕੇ, ਤਾਂ ਟੱਬਰ ਦੇ ਦਸ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ੧੬o ਤੋਲੇ ਘੀ ਨਿੱਤ ਹਵਨ ਵਾਸਤੇ ਲੋੜੀਏ, ਔਰ ਖਾਣ ਲਈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਹਿਆ. ਪੰਡਿਤ ਦਯਾਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਹੋਮਵਿਧਿ ਨਾਲ ਜੋ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਿਆ ਹੈ,ਸਾਥੋਂ ਇਸ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਨਾ ਕਰਕੇ ਭੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ ਵਿਖੇ, ਜਦ ਕਿ ਘੀ ਅੱਠ ਛਟਾਂਕ ਭੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ.</poem>}}<noinclude></noinclude> 33onntok1l2q8fkuhe9mm3vvrjrx5em 250 12795 231918 41987 2026-08-11T07:06:04Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੪ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਹੋਮ ਜਗ ਸਭ ਤੀਰਥਾ ਪੜ ਪੰਡਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ, {{gap}}ਬਿਖੁ ਮਾਇਆਮੋਹ ਨ ਮਿਟਈ, {{gap}}{{gap}}ਵਿਚ ਹਉਮੈ ਆਵਣਜਾਣ. {{gap}}ਸਤਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲ ਉਤਰੀ {{gap}}{{gap}}ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖਸੁਜਾਣ, {{gap}}ਜਿਨਾ ਹਰਿਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦਕੁਰਬਾਣ. ^{(ਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ)} {{gap}}ਜੱਗ ਭੋਗ ਨਈਵੇਦ ਲੱਖ, {{gap}}{{gap}}ਗੁਰੁਮੁਖ ਮੁਖ ਇਕਦਾਣਾ ਪਾਯਾ, {{gap}}ਲਖ ਜਪ ਤਪ ਲਖ ਸੰਜਮਾ ਹੋਮ ਜੱਗ ਲਖ ਵਰਤ ਕਰੰਦੇ, {{gap}}ਗੁਰੁਸਿੱਖੀਫਲ ਤਿਲ ਨ ਲਹੰਦੇ. {{gap}}ਹੋਮ ਜੱਗ ਜਪ ਤਪ ਘਣੇ ਕਰ ਕਰ ਕਰਮ ਧਰਮ ਦੁਖ ਰੋਈ, {{gap}}ਵੱਸ ਨ ਆਵੈ ਧਾਂਵਦਾ<ref>ਵਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਹਿੰਦੂਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ.</ref> ਅੱਠਖੰਡ ਪਾਖੰਡ ਵਿਗੋਈ. ^{(ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ)} {{gap}}ਜੱਗ ਹੋਮ ਕਲਿਜੁਗ ਕੇ ਏਹ ਹੈਨ ਕਿ ਗੁਰੁਭਾਈਆਂ ਸਿੱਖਾਂ ਕਉ<ref>ਧਰਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਸ੍ਵੱਛਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਯਾਹੋਯਾ ਉੱਤਮਭੋਜਨ.</ref> ਅੰਮ੍ਰਿਤਪ੍ਰਸਾਦ ਖੁਲਾਵਣਾ, ਅਰ ਆਪ ਕੋ ਨੀਚ ਸਦਾਵਣਾ. ^{(ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗ੍ਯਾਨ ਰਤਨਾਵਲੀ)} <big>ਦੇਖੋ! ਇਸੇ ਵਿਸ਼ਯ ਪਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ:-</big> {{gap}}ਪੈੜਾ ਤੇ ਜੇਠਾ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਆਏ ਤੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ, "ਤੁਸਾਡੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਧਰਮਕਿਰਤ ਕਰ ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਰਤ ਖਾਂਨੇ ਹਾਂ ਤੇ ਅਸਾਂਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨ:- ਚੱਕੀ ਪੀਸਣ ਕਰਕੇ,ਉੱਖਲੀ ਕੁੱਟਨ ਕਰਕੇ,ਚੁੱਲੇ ਦੇ ਤਪਾਣ ਕਰ- </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 65aky5mhba5bx61jwmydtj4f510z477 250 12796 231919 41988 2026-08-11T07:06:13Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੫ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਕੇ, ਝਾੜੂ ਫੇਰਨ ਕਰਕੇ, ਔਰ ਆਟੇ ਦੇ ਛਾਣਨ ਕਰਕੇ ਜੀਉਹਿੰਸਾ ਹੋਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਿਮਿੱਤ ਹੋਮ ਅਹੁਤੀਆਂ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਡਾਲਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ,ਤੇ ਤੁਸੀ ਅਹੂਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਕ੍ਯੋਂਕਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.?" {{gap}}ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਬਚਨ ਹੋਇਆ "ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਗਰੀਬਾਂ, ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਛਕਾਉਨੇ ਹੋਂ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਖ ਪਾਉਨੇ ਹੋਂ ਤਾਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੁਸਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਵਿਘਨ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹੈਨ." ^{(ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ )} </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 1qg6b6v92w74uuz8o0znvc1o9u6sd5u 250 12797 231920 41992 2026-08-11T07:06:22Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੬)}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{center|'''<big>(੧੪) ਸੰਸਕਾਰ ਔਰ ਚਿੰਨ੍ਹ.</big>'''}} {{gap}}ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ! ਉੱਪਰ ਤੇਰਾਂ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੇਹੋਏ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਆਪ ਦੇ ਔਰ ਸਾਡੇ ਸੰਸਕਾਰ ਆਪਸਵਿੱਚ ਦਿਣ ਰਾਤ ਦਾ ਭੇਦ ਰਖਦੇ ਹਨ. ਔਰ ਸਿੱਖਧਰਮ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਪ ਨਾਲੋਂ ਜੁਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ, ਔਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਰਥਾਤ-- ੧-ਜਨਮ, ੨-ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ੩-ਅਨੰਦ ਔਰ ੪-ਚਲਾਣਾ, “ਗੁਰੁਮ੍ਰਯਾਦਾ" ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂਮਤ ਦਾ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਦਖ਼ਲ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਆਪ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਬਾਤਾਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋੋਂ ਕਿ ਸਾਡਾ “ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ" ਕਹਿਣਾ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ. <big>ਹਿੰਦੂ</big>--ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੰਸਕਾਰ ਧਿੰਗੋਜੋਰੀ ਅਲਗ ਬਣਾਲਏ ਹਨ,ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਕਿਤੇ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਿੱਖ, ਹਿੰਦੂਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਣ, ਔਰ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ "ਗੁਰੁਮ੍ਰਯਾਦਾ” ਥਾਪਲੈਣ. ਔਰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਪਰ ਛੰਤ ਘੋੜੀਆਂ </poem>}}<noinclude></noinclude> aukvmjf5hgrm52dko677ex58b60kt1s 250 12798 231921 41996 2026-08-11T07:06:33Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੭)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਲਾਵਾਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਪਰਮਾਰਥ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਓਹ ਬਿਵਹਾਰ ਵਾਸਤੇ ਨਹੀਂ. <big>ਸਿੱਖ</big>--ਏਹ ਆਪਦਾ ਅਗ੍ਯਾਨ ਹੈ, ਸਿੱਖ ਜੋ ਕੁਛ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨਉਕਤਿ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਬਾਬਤ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿਖਾਉਨੇ ਹਾਂ:-- {{gap}}(ਉ) ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਅਪਣੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਪਰ "ਆਨੰਦ" ਬਾਣੀ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਔਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦਾ ਪਾਠ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਨਮ ਪਰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਗੁਰਮ੍ਰਯਾਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਹੈ:--</big> {{gap}}ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਹੁਕਮ ਬਾਲਕ ਜਨਮ ਲਿਆ, {{gap}}ਮਿਟਿਆ ਸੋਗ ਮਹਾਂ ਅਨੰਦ ਥੀਆ. {{gap}}ਗੁਰੁਬਾਣੀ ਸਖੀ "ਅਨੰਦ" ਗਾਵੈ, {{gap}}ਸਾਚੇਸਾਹਿਬ ਕੈ ਮਨ ਭਾਵੈ. {{gap}}ਵਧੀ ਵੇਲ ਬਹੁ ਪੀੜੀ ਚਾਲੀ, {{gap}}ਧਰਮਕਲਾ ਹਰਿ ਬੰਧ ਬਹਾਲੀ. ^{(ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫)} </poem>}}<noinclude></noinclude> 568yowe09v9zpd9sn9ctfyydzief52q 250 12800 231922 42009 2026-08-11T07:06:47Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231922 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੮)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}ਔਰ ਆਪ ਦੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਔਰ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਆਪ ਇਤਨੇ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋਂ ਕਿ ਜਿਸ ਲੰਗਰ ਵਿੱਚ ਗੋਹੇ ਦਾ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾਜਾਵੇ ਓਥੇ <ref>ਭਾਈ ਗੁਰੁਦਾਸ ਜੀਨੇ ਕੜਾਹਪ੍ਰਸਾਦ ਦਾ ਨਾਉਂ "ਮਹਾਂਪ੍ਰਸਾਦ" ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਵਾਰ ੨੦, ਪੌੜੀ ੧੦.</ref> ਮਹਾਂਪ੍ਰਸਾਦ (ਕੜਾਹਪ੍ਰਸਾਦ) ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾਜਾਂਦਾ,ਔਰ ਏਹ ਰੀਤਿ ਅੱਜ ਦੀ ਨਹੀਂ,ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਚਲੀਆਈ ਹੈ. {{gap}}(ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈਂ ਦੇਖੋ, ਅੱਠ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣ) {{gap}}(ਅ) ਪਹਿਲੇ ਨੌ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਵੇਲੇ “ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ" ਦਿੱਤਾਜਾਂਦਾ ਸੀ, (ਜੋ ਆਪ ਦੇ ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ) ਏਹ ਸੰਸਕਾਰ ਆਪ ਦੇ ਮਤ ਤੋਂ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰੇ ਵਰਣ ਇਕੱਠੇ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦਾ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਸੇ. ਜਿਸਪਰ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ:-</big> "ਚਰਣ ਧੋਇ ਰਹਿਰਾਸ ਕਰ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਾਂ ਪੀਲਾਯਾ, ਚਾਰ ਵਰਣ ਇਕਵਰਣ ਕਰਾਯਾ." <big>{{gap}}ਅਸੀਂ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਤੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ,</big> </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> mibqbnq484fvwrpy6jkoo1c8l47ls0k 250 12801 231923 42011 2026-08-11T07:07:05Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231923 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੮੯ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਪਰ ਆਪ ਦੇ ਖ਼ਯਾਲ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਛਤ੍ਰੀ ਸੇ,ਸੋ ਛਤ੍ਰੀ ਦਾ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ,ਆਪ ਦੇ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇਭੀ ਨਹੀਂ ਪੀਸਕਦਾ.<ref>ਚਾਹੋ ਰਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਦਿਕ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਛਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਤੋਂ ਧਨ ਲੈਣ ਲਈ ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਦਾ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੀਂਦੇ ਦੇਖੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਉਂਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੈਰ ਧੋਕੇ ਪਿਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ.</ref> ਔਰ ਚਰਣਾਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਵਿਰਤ ਕਰਣਾ ਹੀ ਇਸ ਲਈਂ ਸੀ ਕਿ ਜਾਤੀਅਭਿਮਾਨ ਦੀ ਜੜ ਪੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ. ਫੇਰ ਏਸੇ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਸੰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ "ਖੰਡੇ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ" ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਿੱਤਾ. ਔਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਾਉਣਵੇਲੇ ਜੋ ਕਲਗੀਧਰ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਪਾਯਾਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਕੌਮ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕੌਮ ਹੈ.</big> <big>{{gap}}(ਏ)<ref>ਇੱਕ ਚਾਲਾਕ ਹਿੰਦੂ ਪੰਡਿਤ, ਅਗ੍ਯਾਨੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਲਈਂ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਨੰਦ ਪੜ੍ਹਕੇ ਵਿਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਨੰਦ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- {{gap}}"ਅਨੰਦ ਭਇਆ ਮੇਰੀ ਮਾਏ.” ਇਸ ਪਾਠ ਤੋਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮਾਂ ਬਣਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਏਹ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਨੰਦ ਬਾਣੀ ਵਿਵਾਹਪੱਧਤਿ-</ref> ਆਨੰਦ ਦੀ ਰੀਤੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਾ- </big></poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> nzfsdhwre8tjdk7afbxvwql53m3ohq7 250 12802 231924 42013 2026-08-11T07:07:14Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231924 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੦)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big> ਹਿਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਔਰ ਸਤਗੁਰਾਂ ਨੇ</big> {{rule}} -ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਰੀਤੀ ਦੀ ਤਰਾਂ "ਵਰਪਠਨੀਯ ਮੰਤ੍ਰ" ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਨਾ ਏਥੇ "ਮਾਏ” ਪਦ ਦਾ ਅਰਥ "ਜਨਨੀ" ਹੈ. ਪਰ ਪੰਡਿਤ ਜੀ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਬਚਨਾਂ ਪਰ ਜਰੂਰ ਧਯਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਏ:- {{gap}}"ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਗੰਧਰਵ ਔਰ ਅਗਨੀ ਏਹ ਤਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਫੇਰ ਚੌਥੇ ਦਰਜੇ ਮਨੂਸ਼ਯ ਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ" ^{(ਰਿਗਵੇਦ, ਮੰਡਲ ੧੦, ਸੂਕਤ ੮੫, ਮੰਤ੍ਰ ੪੦)} {{gap}}ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੋਗੀ ਹੋਈ (ਦੇਵਇਸਤ੍ਰੀ) ਦੇਵਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੁਛ ਹੋਰ? {{gap}}ਕਈ ਪੰਡਿਤ, ਬੁੱਧੂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਥ ਕਰਕੇ ਦਸਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਪਤੀ" ਪਦ ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਛਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸਪਰ ਏਹ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਦੇਵਤੇ ਕੇਵਲ ਰੱਛਕ ਹਨ ਔਰ ਪਤੀ (ਖਸਮ) ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਪੁਰਸ਼ ਭੀ ਰੱਛਕ (ਪਤੀ) ਹੀ ਰਹੇ, ਅਰਥਾਤ ਸਨਮਾਨ ਸਾਥ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੇ,ਹੋਰ ਕਿਸੀਤਰਾਂ ਦਾ ਗ੍ਰਿਹਸਥਬਿਵਹਾਰ ਨਾ ਕਰੇ. {{gap}}ਅਸੀਂ ਏਹ ਭੀ ਪੁਛਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਪਤੀ ਦਾ ਅਰਥ ਖਸਮ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਏਸ ਵਾਕ੍ਯ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ:- "ਪੁਰਬੰ ਸਤ੍ਰੀਯ: ਸੁਰੈ: ਭੁਕਤਾ! ਸੋਮ ਗੰਧਰਵ ਵੰਨ੍ਹਿ ਭਿ:?" {{gap}}ਔਰ ਮਨੁ ਜੀ ਇਕ ਹੋਰ ਬਾਤ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਭੀ ਸੁਣਨੇ ਲਾਇਕ ਹੈ:- ਵੀਰਯਰੂਪ ਕਰਕੇ ਪਤੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਔਰ ਪੁਤ੍ਰਰੂਪ ਹੋਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਇਸਕਰਕੇ ਇਸਤ੍ਰੀ "ਜਾਯਾ" (ਮਾਈ) ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ." (ਅ ੯, ਸ ੮) . {{gap}}ਪੰਡਿਤ ਜੀ ਨੂੰ ਖੋਜ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਪੁੱਤ- </poem>}}<noinclude></noinclude> hj4tnivt3sq5fcn2ut5a6uuv24hbb0l 250 12803 231925 42016 2026-08-11T07:07:25Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231925 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੧)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਛੰਦ, ਘੋੜੀਆਂ,ਲਾਵਾਂ ਆਦਿਕ ਇਸੇ ਵਾਸਤੇ ਰਚੀਆਂ ਹਨ, ਔਰ ਆਪ ਦੀ ਜੋ ਏਹ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਪਰਮਾਰਥ ਹੈ, ਸੋ ਸਹੀ ਨਹੀਂ. ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਰਥ ਔਰ ਬਿਵਹਾਰ (ਭੋਗ-ਮੋਛ) ਦੋਵੇਂ ਹਨ. ਔਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਏਹ ਖ਼ਾਸਕਰਕੇ<ref>ਗੁਰਗੱਦੀ ਪਰ ਵਿਰਾਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਹੋ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਹਿੰਦੂਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਗੁਰੁਸ਼ਰਣ ਆਉਣ ਪਿਛੋਂ ਇਕ ਰੀਤੀ ਭੀ ਅਨ੍ਯਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਗੁਰੁਬਾਣੀ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਗ੍ਯਾਨਵਸ਼ਿ ਹੋਕੇ ਪ੍ਰਮਾਦ ਅਥਵਾ ਕੁਸੰਗਤਿ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਕਾਵ੍ਯਰਚਨਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਗੁਰੁਰੀਤੀ ਤੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਓਹ ਮੰਨਣ ਲਾਯਕ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਗੁਰੁਬਾਣੀ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਸਾਡੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੁਸਤਕ ਸ਼੍ਰੱਧਾਯੋਗ੍ਯ ਨਹੀਂ.</ref> ਆਨੰਦਸੰਸਕਾਰ ਵਾਸਤੇ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ; ਯਥਾ:-</big> {{gap}}ਹਮਘਰ ਸਾਜਨ ਆਏ, {{gap}}ਸਾਚੈਮੇਲ ਮਿਲਾਏ. ^{(ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧)} ਸਾਹਾ ਗਣਹਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰ. ^{(ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧)} {{rule}} -ਜੰਮੇਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਤਨੇ ਸ਼੍ਰੱਧਾਵਾਨਾਂ ਨੇ "ਜਾਯਾ" (ਮਾਈ) ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸਮਝਕੇ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਰ ਕਿਤਨਿਆਂ ਨੇ "ਜਨਨੀ" ਭਾਵ ਰੱਖਕੇ ਪੂਜ੍ਯ ਮੰਨਿਆ ਹੈ.</poem>}}<noinclude><references/></noinclude> 75xy2hf2x1yn6e99vrd6slux3errl3x 250 12804 231926 42019 2026-08-11T07:07:35Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231926 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੨ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਧਨ ਪਿਰ ਏਹ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਬਹਿਨ ਇਕਠੇ ਹੋਇ, {{gap}}ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ. ^{(ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩)} {{gap}}ਹੋਰ ਮਨਮੁਖ ਦਾਜ ਜਿ ਰਖ ਦਿਖਾਲਹਿ {{gap}}{{gap}}ਸੁ ਕੂੜੁ ਅਹੰਕਾਰ ਕਚਪਾਜੋ. ^{(ਸਿਰੀ ਰਾਗ ਮਹਲਾ ੪)} {{gap}}ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਵਰ ਘਰ ਪਾਇਆ {{gap}}{{gap}}ਮੇਰੇ ਲਾਥੇ ਜੀ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ. ^{(ਵਡਹੰਸ ਮਹਲਾ ੫)} <big>{{gap}}ਔਰ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਲਈ ਦੇਖੋ, ਗੁਰੁਪ੍ਰਤਾਪ ਸੂਰਯ ਦੀ ਤੀਜੀ ਰਾਸਿ ਦੇ ਅਠੱਤੀਹਵੇਂ ਅਧ੍ਯਾਯ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਦੀ ਕੰਨ੍ਯਾ ਨਾਲ ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਦਾ ਆਨੰਦ ਪੜ੍ਹਾਯਾ. ਔਰ ਪੰਜਾਂ ਪ੍ਯਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰੋਮਣੀ ਭਾਈ ਦਯਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਆਪਣੇ ਰਹਿਤਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:-</big> {{gap}}"ਆਨੰਦ ਬਿਨਾ ਬਿਵਾਹ ਨਾ ਕਰੇ." <big>(ਸ) ਚਲਾਣਾ (ਮ੍ਰਿਤਕਕ੍ਰਿਯਾ) ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਏਹ ਹੈਨ:-</big> <big>(੧) ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਆਗ੍ਯਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਸਸਕਾਰ ਵੇਲੇ ਏਹ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹਨਾ:-</big> {{gap}}"ਧੰਨ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾਪਾਤਸਾਹ ਜਿਨ ਜਗ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ, {{gap}}ਮੁਹਲਤ ਪੰਨੀ ਪਾਈਭਰੀ ਜਾਨੀਅੜਾ ਘਤ ਚਲਾਇਆ. </poem>}}<noinclude></noinclude> rblkgkh1fskkavigximhifqrsharspr 250 12830 231927 42085 2026-08-11T07:07:45Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231927 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੩ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਸਾਹਿਬ ਸਿਮਰਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ! ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ, ਏਥੈ ਧੰਧਾ ਕੂੜਾ ਚਾਰਦਿਹਾ ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ. ਰੋਵਣ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ਗਾਫਲ ਸੰਸਾਰੋ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣ ਰੋਵੈ, ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਇਹ ਤਨ ਏਵੈ ਖੋਵੈ. ਐਥੈ ਆਇਆ ਸਭਕੋ ਜਾਸੀ ਕੂੜ ਕਰਹੁ ਅਹੰਕਾਰੋ, ਨਾਨਕ ਰੁੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ." ^{(ਵਡਹੰਸ ਮ : ੧ ਅਲਾਹਣੀਆਂ)} <big>{{gap}}(੨) ਗੁਰੂਨਾਨਕਦੇਵ ਨੇ ਮਰਦਾਨੇ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰਕੇ<ref>ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਪਾਤਕ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦ (ਮਹਾਂਪ੍ਰਸਾਦ) ਬਰਤਾਉਣਾ ਸਾਫ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਖਰੀਤੀ "ਅਹਿੰਦੂ" ਹੈ.</ref> ਕੜਾਹਪ੍ਰਸਾਦਿ ਵਰਤਾਯਾ. ਦੇਖੋ, ਜਨਮਸਾਖੀ.</big> <big>{{gap}}(੩) ਭਾਈ ਮਨੀਸਿੰਘ ਜੀ ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ-ਹਿੰਦੂ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿਕ) ਸਿੱਖਾਂ ਪਰ ਇਹ ਤਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ:-</big> {{gap}}"ਤੁਸੀਂ ਮਰਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਯਾਗਕੇ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਕੜਾਹ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਰ ਪਾਂਵਦੇ ਹੋਂ." <big>{{gap}}(੪) ਭਾਈ ਚੌਪਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਆਪਣੇ ਰਹਿਤਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:-</big> {{gap}}"ਪਾਣੀ ਕਾ ਸਰੀਰ ਅੰਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀਰਤਨ ਕਰਾਵੇ, ਸਾਥ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲੇਜਾਇ."</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> nfxhg77dnmcvs8c7u7kdlpc2lfhqqfl 250 12831 231928 42091 2026-08-11T07:07:55Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231928 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੪ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>{{gap}}(੫) ਗੁਰੁਪ੍ਰਤਾਪ ਸੂਰਯ ਦੀ ਤੀਜੀ ਰੁਤ ਦੇ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਅਧ੍ਯਾਯ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:-</big> {{gap}}"ਮਰੇ ਸਿੱਖ ਤੇ ਕਰੇ ਕੜਾਹ, {{gap}}ਤਿਸ ਕੁਟੰਬ ਰੁਦਨੈ ਬਹੁ ਨਾਹ. {{gap}}ਪੜ੍ਹੇ ਸਬਦ ਕੀਰਤਨ ਕੋ ਕਰੈਂ, {{gap}}ਸੁਨੈ ਬੈਠ ਵੈਰਾਗ ਸੁ ਧਰੈਂ." <big>{{gap}}(੬) ਭਾਈ ਚੌਪਾਸਿੰਘ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:-</big> {{gap}}“ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਿੱਖ ਭੱਦਣ<ref>ਹਿੰਦੂਮਤ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਮੁੱਖਅੰਗ ਭੱਦਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦਾ ਅਰੰਭਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦਾ. ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਦੇਖੋ "ਸੱਦਪਰਮਾਰਥ."</ref> ਨਾ ਕਰਾਵੇ." <big>{{gap}}(੭) ਗੁਰੁਸ਼ੋਭਾ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਹੈ:-</big> {{gap}}"ਭੱਦਨ ਤ੍ਯਾਗ ਕਰੋ, ਹੇ ਭਾਈ! {{gap}}ਸਭ ਸਿੱਖਨ ਯਹਿ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ. {{gap}}ਸੰਗਤ ਭੱਦਨ ਮਤ ਕਰੋ,ਛੁਰ ਨ ਲਗਾਓ ਸੀਸ, {{gap}}ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੋਊ ਮਰੇ ਸਤਗੁਰੁ ਕਰੀ ਹਦੀਸ." <big>{{gap}}ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਤੋਂ ਆਪ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋਂ ਕਿ ਸਿੱਖਮਤ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅੱਜਕੱਲ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਲਪਿਤ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਿਕਾਲ ਤੋਂ ਹੁੰਦੇਆਏ ਹਨ.</big> '''<big>ਹਿੰਦੂ</big>'''-ਮੰਨਿਆਂ ਕਿ ਆਪ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੰਦੂਮਤ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਹਨ, ਪਰ </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 95gzh4amvdcihq8d5fd872bagxgz5i4 250 12832 231929 42093 2026-08-11T07:08:04Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੫ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਕੇਸ ਕੱਛ ਆਦਿਕ ਜੋ ਆਪ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ ਏਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਖ਼ਾਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵਾਸਤੇ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਏਹ ਮਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦੈਵ ਧਾਰਣ ਕਰਣ, ਔਰ ਨਾ ਪਹਿਲੇ ਨੌਂ ਸਤਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕੇਸ ਰੱਖੇ ਹਨ.</big> '''<big>ਸਿੱਖ</big>'''-- <big>ਆਪਨੂੰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਮਲੂਮ ਹੋਈ ਕਿ ਓਹ ਅਮਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਕੇਸ ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਕੱਛ ਆਦਿਕ ਰਖਾਉਂਣੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੇ? ਇਸ ਵਿਸ਼ਯ ਆਪ ਪਾਸ ਕੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ? ਜੇ ਆਪ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈਏ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕੇਵਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵਾਸਤੇ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਸੇ, ਤਦ ਇਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਹੁਣ ਜੰਗ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਦੇਖੋ! ਯੂਰਪ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ੍ਵਪਨ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਹੋਗਯਾ.</big> <big>{{gap}}ਪਿਆਰੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ ! ਹੁਣ ਭੀ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖ਼ਾਲਸਾ,ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਛਾ ਵਾਸਤੇ ਫ਼ੌਜੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹਿਆ ਹੈ, ਅਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਧਰਮ </big></poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> ftp4syejeo8xu32g8rnuq0ifhe0x6gh 250 12837 231930 42131 2026-08-11T07:09:02Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231930 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੧੯੬ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਯੁੱਧਵਿਦ੍ਯਾ ਦੇ ਗ੍ਯਾਤਾ ਕ੍ਰਿਪਾਣਧਾਰੀ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸਿਪਾਹੀ ਹੈਨ. ਔਰ ਆਪ ਦਾ ਇਹ ਆਖਣਾ ਅਸਤ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਨੌ ਗੁਰੂ ਕੇਸਧਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਦਸ ਗੁਰੂ ਹੀ ਕੇਸ਼ ਰਖਦੇ ਰਹੇ ਹਨ,ਕਿਸੇਨੇ ਭੀ ਮੁੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਯਾ, ਦੇਖੋ ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੋਂ<ref>ਚਾਹੋ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਆਦਿਕ ਅਵਤਾਰਾਂ, ਰਿਖੀ ਮੁਨੀਆਂ ਔਰ ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਔਰ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡਨ ਦੀ ਰੀਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਦੇਕੇ ਕੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧ ਕਰਨਾ ਕੋਈ ਫ਼ਖ਼ਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ. ਗੁਰੁਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਆਦਿਕ ਦਾ ਰੱਖ਼ਣਾ ਸਤਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਕੇ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ.</ref> ਕੇਸ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:--</big> {{gap}}ਕੇਸਾਂ ਕਾ ਕਰ ਬੀਜਨਾ ਸੰਤ ਚਉਰ ਝੁਲਾਵਉ. ^{(ਸੂਹੀ ਮਃ ੫}} {{gap}}ਕੇਸਾਂ ਕਾ ਕਰ ਚਵਰ ਢੋਲਾਵਾਂ ਚਰਣਧੂੜ ਮੁਖ ਲਾਈ. ^{(ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫)} {{gap}}ਟਹਿਲ ਕਰਉ ਤੇਰੇ ਦਾਸ ਕੀ ਪਗ ਝਾਰਉ ਬਾਲ. ^{(ਬਿਲਾਵਲ ਮ: ੫)} {{gap}}ਕੇਸ ਸੰਗ ਦਾਸਪਗ ਝਾਰਉਂ ਇਹੈ ਮਨੋਰਥ ਮੋਰ. ^{(ਗੂਜਰੀ ਮ: ੫)} {{gap}}ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਓ ਮੀਠਾ, {{gap}}{{gap}}ਗੁਰਪਗ ਝਾਰਹਿ ਹਮ ਬਾਲ. ^{(ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮ:੪)}</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 610ceul7v77lmmqj2zxqjo0sogcqliq 250 12844 231931 42150 2026-08-11T07:09:13Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੯੭)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਕ੍ਯੋਂ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ! ਚੌਰ ਔਰ ਪੱਖੇ ਦਾ ਕੰਮ ਬੋਦੀ ਭੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਔਰ ਆਪ ਪਾਸ ਅਜੇਹਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਭੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ. '''ਹਿੰਦੂ'''-ਆਪ ਨੇ ਜੋ ੧੪ ਪ੍ਰਕਰਣ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਕੇ ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਹੈਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੀ! ਆਪ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ. ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਦੇ ਆਲਮਗੀਰ ਸੱਤ ਅਸੂਲ ਏਹ ਹੈਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ,ਅਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਭੀ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ. {{center|ਸੱਤ ਨਿਯਮ}}</big> {{gap}}(੧) ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸਤ੍ਯ ਔਰ ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਮੰਨਣਾ. {{gap}}(੨) ਆਸਤਕਤਾ ਰੱਖਣੀ,ਅਰਥਾਤ ਜੀਵ ਈਸ਼੍ਵਰਦਾ ਅਨਾਦੀ- {{gap}} ਪਣਾ ਔਰ ਪੁੰਨ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਮੰਨਣਾ. {{gap}}(੩) ਆਵਾਗਮਨ ਮੰਨਕੇ ਮੁਕਤਿ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਣੀ. {{gap}}(੪) ਬਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਕੌਮ ਦਾ ਭੂਸ਼ਣ ਸਮਝਣਾ. {{gap}}(੫) ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਫੂਕਣਾਂ. {{gap}}(ਇ) ਗਊਰੱਛਾ ਕਰਣੀ. {{gap}}(੯) ਛੂਤਛਾਤ ਦੇ ਵਿਸ੍ਵਾਸੀ ਹੋਣਾ. </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> algz883a72ze4s1897v300h38br0cog 250 12856 231932 42163 2026-08-11T07:09:24Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੯੮ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>'''ਸਿੱਖ'''-ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਬਤ ਸਾਡਾ ਸਮੁੱਚਯ ਉੱਤਰ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੋ ਨਿਯਮ ਮਿਲ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਯਾ ਕਰਦੀ, ਔਰ ਹਰੇਕ ਨਿਯਮ ਬਾਬਤ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਨਿਰਣਾ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੈ:- {{gap}}(ੳ) ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਵੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦੇਖੋ ! ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅੰਕ ਪਹਿਲਾ. {{gap}}(ਅ) ਆਸਤਕਤਾ ਕੇਵਲ ਹਿੰਦੁਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਜੋ ਮਤ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਔਰ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਓਹ ਸਭ ਆਸਤਕ ਹਨ. ਔਰ ਸਿੱਖਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਹੋਰ ਕੋਈ ਅਨਾਦੀ ਨਹੀਂ. ਔਰ ਪੁੰਨ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਸੁਖ ਔਰ ਦੁਖ ਸਾਰੇ ਆਸਤਕ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ. {{gap}}(ਈ) ਆਵਾਗਮਨ ਸਿੱਖ ਔਰ ਹਿੰਦੂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਔਰ ਯੂਨਾਨ ਨਿਵਾਸੀ ਭੀ ਇਸ ਬਾਤ ਦੇ ਵਿਸ੍ਵਾਸੀ ਏ. ਔਰ ਇੰਗਲਿਸਤਾਨਦੇ ਡਰੂਇਡ ( Druid )ਪਾਦਰੀ,ਤਥਾ ਪੀਥਾਗੋਰਸ (Pythagoras )ਐਮਪੀਡੇਕਲਸ (Empedocles ) ਆਦਿਕ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਭੀ ਆਵਾ-</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> hf5vndysxf284wn0bok823a83s54dib 250 12859 231933 42166 2026-08-11T07:09:34Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231933 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੧੯੯)}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਗਮਨ ਮੰਨਣਵਾਲੇ ਹੋਏ ਹਨ. {{gap}}(ਸ) ਵਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਾਬਤ ਦੇਖੋ ! ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅੰਕ ਦੋ. {{gap}}(ਹ) ਮੁਰਦੇ ਫੂਕਣੇ ਅਰੋਗਤਾ ਦਾ ਖ਼ਯਾਲ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਿੱਖਧਰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਜਲਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤਾਗਯਾ ਸੀ. ਔਰ ਮੁਰਦੇ ਹਿੰਦੁਹੀ ਨਹੀਂ ਫੁਕਦੇ, ਬਲਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਔਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਭੀ ਚਿਤਾ ਬਣਾ ਕੇ ਮੁਰਦੇ ਫੂਕੇਜਾਂਦੇ ਸੇ. ਔਰ ਇਸ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੂਰੋਪ ਨਿਵਾਸੀ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਫੂਕਣਾ ਚੰਗਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗੇ ਹਨ. ਔਰ ਹਿੰਦੁਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀ ਯੋਗੀ ਸੰਨ੍ਯਾਸੀ ਆਦਿਕ ਅਨੇਕ ਫ਼ਿਰਕੇ ਹਨ ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬਦੇ ਹਨ, ਔਰ ਅਨੰਤ ਹਿੰਦੂ ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਐਸੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹਿੰਦੂ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਰਦੇ ਜਲਾਉਣੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ? {{gap}}(ਕ) ਗਊ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਲਈਂ ਲਾਭਦਾਈ ਹੈ ਇਸ ਦੀ ਜਿਨੀ ਰੱਛਾ ਅਰ ਯੋਗ੍ਯ ਕਦਰ ਕੀਤੀ</poem>}}<noinclude></noinclude> gq5etkaxmxtt53usnd7bvhnjz84ltia 250 12860 231934 42169 2026-08-11T07:09:44Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੦)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਜਾਵੇ ਸੋ ਥੋੜੀਹੈ, ਔਰ ਸਿੱਖ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜੇਹਾ ਪ੍ਯਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗੁਰੂਮਤ ਵਿੱਚ ਗਊ ਦੀ ਕਦਰ ਔਰ ਬੇਕਦਰੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਜੇਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਰਥਾਤ ਨਾ ਗਊ ਦਾ ਗੋਹਾ ਔਰ ਮੂਤ ਖਾਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਔਰ ਨਾ ਗੋਬਰ ਦਾ ਚੌਂਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਔਰ ਨਾ ਵੇਦਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗੋਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਣ ਨੂੰ ਤ੍ਯਾਰ ਹਨ, ਔਰ ਨਾ ਪਰਾਹੁਣਿਆਂ ਨੂੰ “ਗੋਘਨ” ਨਾਉਂ ਲੈਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ.<ref>ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਥਵਾ ਛਤ੍ਰੀ ਦੇ ਅਭ੍ਯਾਗਤ ਹੋਣ ਪਰ ਬਡਾ ਬੈਲ ਜਾਂ ਬਡਾ ਬਕਰਾ ਪਕਾਵੇ. (ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਿਮ੍ਰਤੀ,ਅ,੪) </ref> {{gap}}(ਖ) ਛੂਤਛਾਤ ਦਾ ਭਰਮ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢੋੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਅੰਕ ਅੱਠ. {{gap}}ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਜੀ ! ਆਪ ਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਆਲਮਗੀਰ ਆਖਣਾ ਕੇਵਲ ਅਗ੍ਯਾਨ ਹੈ. ਜੇ ਵਿਚਾਰਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਅਜੇਹਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਤੀਵ੍ਯਾਪਤੀ, ਅਵ੍ਯਾਪਤੀ ਅਰ ਅਸੰਭਵ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਹੁੰ ਦੂਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ. ਜਿਸਤਰਾਂ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਔਰ ਧਰਮਪੁਸਤਕ ਅਨੰਤ ਹਨ, ਇਸੀ ਤਰਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਭੀ ਬੇਅੰਤ ਹਨ.</poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> eqm2amsevrozeewr30zzdubufpd29z6 250 12861 231935 42171 2026-08-11T07:09:53Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੧)}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਵਸ਼ਿਸਟ ਵਿਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ ਆਦਿਕ ਕੇਸ਼ ਔਰ ਦਾੜ੍ਹੀ ਰੱਖਣਵਾਲੇ (ਅਮੁੰਡਿਤ) ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ,ਔਰ ਬੋਦੀ ਤਥਾ ਬੋਦੀਰਹਿਤ ਸਾਫਚੱਟਮ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਸ੍ਵਾਸੀ ਭੀ ਹਿੰਦੁ, ਔਰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਭੰਡ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਦਾ ਰਚਿਆਹੋਯਾ ਮੰਨਣਵਾਲੇ ਆਚਾਰਯਾਂ ਦੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਯ ਭੀ ਹਿੰਦੁ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰੋਮਣੀ ਜੋ ਮਨੁਸ਼੍ਯ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢਕੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਣਵਾਲੇ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ, ਔਰ ਕੀੜੀ ਦੇ ਪੈਰ ਹੇਠ ਦੱਬਕੇ ਮਰਣ ਤੋਂ ਡਰਣਵਾਲੇ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ. ਚੂਹੇ ਕੁਤੇ ਕੰਨਖਜੂਰੇ ਆਦਿਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਵਾਲੇ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ, ਔਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ ਸਹੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਤਰਾਂ ਅਣਹੋਯਾ ਸਮਝਣਵਾਲੇ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਹਨ. ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਹਿੰਦੁਧਰਮ" ਦੀ ਅਗਾਧ ਕਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਲਿਖਣ ਲਈਂ ਸਾਡੀ ਕਲਮ ਅਸਮ- ਰਥ ਹੈ. ਔਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਅਣੋਖੀ ਗੱਲ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਮਤ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਆਪ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖੋਂਗੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਨਾਉਂ ਉਸ ਦੇ ਧਰਮਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਰ ਕਿਸੇ ਅਨ੍ਯਧਰਮੀ ਦਾ ਕਲਪਿਆ ਹੋਯਾ ਨਾਉਂ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> oqvr7tsvpwywd7p0n1rrgv7l8qa2930 250 12863 231936 42176 2026-08-11T07:10:01Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨o੨)}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰੇ. {{gap}}ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਮੂਨ ੧੬ ਏਪ੍ਰਲ ੧੯੧੩ ਦੇ ਸਿਵਲ ਮਿਲਟਰੀ ਗੈਜ਼ਟ ਲਹੌਰ ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਖ਼ੁਲਾਸਾ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਣਾ ਯੋਗ ਹੈ:-</big> {{gap}}"ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਬਾਬਤ ਕੁਛ ਬ੍ਯਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਯੋਗ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਹ ਲਗਦੇ ਹਿੰਦੂ ਦਾ ਲੱਛਣ ਕਰੀਏ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ. ਏਹੋ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਪਰ ਕਈ ਸੂਬਿਆਂ ਅਰ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸੰਖ੍ਯਾ ਕਰਣਵਾਲੇ ਅਫਸਰਾਂ ਨੇ ਬਡੀ ਮੇਹਨਤ ਨਾਲ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ,ਪਰ ਸਭ ਦਾ ਆਪੋਵਿਚੀਂ ਵਿਰੋਧ ਹੈ. ਮੁਸਲਮਾਨ, ਈਸਾਈ, ਸਿੱਖ, ਪਾਰਸੀ, ਬੌਧ ਅਰ ਜੈਨੀਆਂ ਦਾ ਲੱਛਣ ਕਰਨਾ ਸੌਖੀ ਗੱਲ ਹੈ,ਪਰ ਜਦ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਲੱਛਣ ਕਰਣ ਲਗੀਏ ਤਦ ਭਾਰੀ ਔਖ ਜਾਪਦਾ ਹੈ. ਗੇਟ ਸਾਹਿਬ (Mr, Gait) ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਮਰਦੁਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਓਹ ਹੈਨ ਜੋ ਬਡੇ ਬਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦੇ. {{gap}}ਕੋਚਿਨ ਦੇ ਸੁਪਰਿਨਟੈਨਡੈਂਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਪਰ ਲਿਖੇ ਲੱਛਣ ਮਾਲਾਬਾਰ ਦੇ ਆਮ ਹਿੰਦੂਆਂ ਪਰ ਨਹੀਂ ਘਟਦੇ. ਅਰ ਆਪ ਹਿੰਦੂ ਦਾ ਏਹ ਲੱਛਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਓਹ ਹੈ ਜੋ ਜਾਤ ਪਾਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ. {{gap}}ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਸੁਪਰਡੰਟ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਓਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ,ਔਰ ਨਿਸਚਾ ਰਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਜੀਵਨ ਅਥਵਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਿਸੇ </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 4vtbh3fltg23c8uil3y1zdetfuljfrd 250 12865 231937 42189 2026-08-11T07:10:10Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੩ )}}</noinclude> {{Block center|<poem> ਦਿਨ ਐਸੀ ਪਦਵੀ ਪਾਊਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੁੱਲ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ. {{gap}}ਟ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਦੇ ਸੁਪਰਡੰਟ ਸਾਹਿਬ ਭੀ ਹਿੰਦੂ ਉਸਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣਵਾਲਾ ਹੈ. {{gap}}ਬਲੰਟ ਸਾਹਿਬ ( Mr, Blunt) ਨੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਣਾ ਕਰਕੇ ਏਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਓਹ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਭਰਤਖੰਡ ਦਾ ਅਸਲ ਵਸਨੀਕ ਹੈ. ਅਰ ਜਿਸ ਵਿਚ ਗ਼ੈਰਮੁਲਕ ਦੀ ਨਸਲ ਦਾ ਮੇਲ ਨਹੀਂ, ਔਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਰ ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਗਊ ਨੂੰ ਮਾਰਣਾਂ ਜਾਂ ਦੁਖ ਦੇਣਾ ਪਾਪ ਸਮਝਦਾ ਹੈ. {{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਬਲੰਟ ਸਾਹਿਬ ਏਹ ਗਲ ਭੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਏਹ ਲੱਛਣ ਭੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮਜ਼ਹਬ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਔਰ ਬੇਹੱਦ ਨੂੰ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ. {{gap}}ਬਲੰਟ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਇਸ ਉੱਪਰ ਲਿਖੇ ਲੱਛਣ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਆਦਮੀ ਮੰਨਣ ਲਈਂ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਏਹ ਬ੍ਯਾਨ ਵੇਦ ਦੇ ਰਚਨਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਅਸਚਰਜ ਕਰ ਦੇਣਵਾਲਾ ਹੈ. ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਦੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਫਿਰਕੇ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਸਤਕ ਹਨ, ਮੁਰਦੇ ਦਬਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਰ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਰ ਮੁਰਦੇ ਫੂਕਦੇਹਨ,ਕਈ ਦੱਬਦੇ ਹਨ. ਚਮਾਰ ਗਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. {{gap}}ਸਿੱਧਾਂਤ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਹਿੰਦੂ ਦੀ ਅਸਲੀਯਤ ਸਮਝਣ ਵਾਸਤੇ ਮਰਦੁਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਫਸਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਪੋਟਾਂ ਅਰ ਨੋਟਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਤਸੱਲੀ ਕਰਣੀ ਚਾਹੇ ਤਦ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦੀ. ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਬਾਬਤ ਉਤਨੀ ਹੀ ਜਾਚ ਰਹੂ ਜਿਤਨੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ. </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 0e0q0w4dclpnx6stuicbkqk4d8spd9v 250 12887 231938 42219 2026-08-11T07:10:19Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦8 )}}</noinclude> {{Block center|<poem>'''ਹਿੰਦੂ'''-ਆਪ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਔਰ ਰੀਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਚਾਹੋ ਸਾਥੋਂ ਜੁਦੇ ਹੋਂ,ਪਰ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਸੀ ਇੱਕ ਹਾਂ,ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਜੁਦਾ ਕਾਨੂਨ(sikh Law) ਨਹੀਂ, ਕਿੰਤੂ “ਹਿੰਦੂਕਾਨੂਨ" ( Hindu Law ) ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸਭ ਫ਼ੈਸਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਅਲਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ. '''ਸਿੱਖ'''-ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਜੀ! ਆਪ ਦਾ “ਹਿੰਦੂ ਲਾ" (ਜੋ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਲ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ) ਅੱਜ ਕੱਲ ਕਿਤੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆਜਾਂਦਾ, ਜੇ ਕਦੇ ਓਹ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਨੱਕ ਕੰਨ ਹੱਥ ਪੈਰ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਔਰ ਕਿਤਨਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕੰਨਾ ਵਿੱਚ ਤੱਤਾ ਤੇਲ ਔਰ ਸਿੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ. ਕਾਨੂਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੇਰਫੇਰ ਕਰਕੇ ਰਿਵਾਜ ਔਰ ਰਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹਾਕਿ ਆਪ ਦਾ ਅੱਜਕੱਲ ਹਿੰਦੂ ਕਾਨੂੰਨ ਪ੍ਰਵਿਰਤ ਹੈ. ਅਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਫੈਸਲੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਲਈ (Costomarily Law)ਬਣਾਯਾ ਗਯਾਹੈ. ਔਰ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> aseyufl8xzp0ubm0y921l47jj1gui5o 250 12888 231939 42226 2026-08-11T07:10:30Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੫)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਆਪ ਨੂੰ ਏਹ ਭੀ ਮਾਲੂਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਂਦਾਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਈਸਾਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਆਦਿਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਥਾਪਦੇ ਹੀ ਬਿਵਹਾਰਿਕ ਕਾਨੂਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਲਏ ਸੇ, ਬਲਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧਰਮਪੁਸਤਕਾਂ ਭੀ ਚਿਰ ਪਿੱਛੋਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ.<ref>ਹਜ਼ਰਤ ਈਸਾ ਦੇ ਮਰਣ ਪਿੱਛੋਂ ਦੂਸਰੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਜੀਲ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਅੰਜੀਲ ਤੀਸਰੀ ਸਦੀ ਵਿਚ ਤਯਾਰ ਹੋਈਹੈ. ਦੇਖੋ (supernatural Religion ) ਔਰ ਕੁਰਾਨ ਭੀ ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ "ਉਮਰ" ਨੇ ਲਿਖਵਾਯਾ ਹੈ.</ref> ਜ੍ਯੋਂ ਜ੍ਯੋਂ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ, ਤ੍ਯੋਂ ਤ੍ਯੋਂ ਬੁੱਧੀਵਾਨਾਂ ਨੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਥਾਪਨ ਕਰਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਉਂ ਉਸ ਮਤ ਦਾ ਕਾਨੂਨ ਬਣ ਗਯਾ. ਇਸੀ ਤਰਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਕਾਨੂਨ (Sikh Law) ਭੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦਯਾ ਕਰਕੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਤਯਾਰ ਹੋ ਜਾਊਗਾ. ਜੇਹਾ ਕਿ ਮਾਲਵੇੇਂਦ੍ਰ ਬਹਾਦੁਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨਾਭਾਪਤੀ ਜੀ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਨਾਲ “ਆਨੰਦ ਮੈਰਿਜ ਐਕਟ" ( Anand Marriage Act ) ਬਣਗਯਾ ਹੈ. ਗੁਰੁਬਾਣੀ ਅਰ ਰਹਿਤਨਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਤ੍ਰਰੂਪ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਕਾਨੂਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਿਖਿਆਗਯਾ ਹੈ, ਹੁਣ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> ku5leaxuagviz226du5p0bwkcqwgmol 250 12889 231940 42229 2026-08-11T07:10:40Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੬ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਕੇਵਲ ਸਮਯ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ. {{gap}}ਆਪ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ੰਕਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰ ਲੈਪਲ ਗ੍ਰਿਫ਼ਿਨ ( Sir Lepel H-Griffin ) ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ "ਸਿੱਖ ਲਾ” ਬਣਾਉਣ ਲਈਂ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ, ਔਰ ਏਹਭੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਵਾਸਤੇ "ਹਿੰਦੂ ਲਾ" ਬਰਤਣਾ ਅਯੋਗ ਹੈ ਓਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ-</big> {{gap}}"ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਇਸਵਾਸਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਕਾਨੂਨ ਭੀ ਨਾਲਹੀ ਛੁਟਗਯਾ. ਔਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਓਹੋਜੇਹਾ ਹੈ ਜਿਸਤਰਾਂ ਕੋਈ ਮੁਸਲਮਾਨ,ਸਿੱਖ ਬਣਕੇ ਸ਼ਰਾਮੁਹੰਮਦੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਵੇ.<ref>"The Sikhs had abandoned the Hindu faith, and with it the system of law wbich is the basis of that faith, and which was inseparable from it. For a hundred and fifty years they had been governed, as far as Chiefships were concerned, by another code altogether, and it was as reasonable for them to refer to Manu and the Shast- ras as the source of legal authority, as it would have been for Muhammadans, who had embraced Sikhism to appeal to the Shara. (The Rajas of the Punjab P, 838)</ref> <big>'''ਹਿੰਦੂ'''-ਆਪ ਦੀਆਂ ਸਭ ਬਾਤਾਂ ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਏਹ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਲੰਮੀ ਸੋਚਣ ਤੋਂ, ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਹਿੰਦੁਆਂ ਨਾਲੋਂ</big></poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 1e90tg1git2m6qyjkdti539nmjz4uug 250 12891 231941 42232 2026-08-11T07:10:49Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੭)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਜੁਦਾ ਹੋਣਾ ਲਾਭਦਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਏਹ ਕਿ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਦਾਦ ਥੋੜੀ ਹੈ ਜੇ ਸਿੱਖ, ਹਿੰਦੁਕੌਮ ਤੋਂ (ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਬਡੀ ਸਮਰਥਾਵਾਨ ਹੈ) ਜੁਦੇ ਹੋਜਾਣ, ਤਾਂ ਭਾਰੀ ਹਾਨੀ ਹੋਸਕਦੀ ਹੈ,ਬੁੱਧੀਵਾਨਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੋੋੋਂ ਤੋੜੀ ਹੋ ਸਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾਮਰਥ ਵਧਾਉਣੀ ਚਾਹੀਏ. '''ਸਿੱਖ-'''-ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ! ਏਹ ਗੱਲ ਆਪ ਡੂੰਘੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਖ ਰਹੇ ਔਰ ਪੁਰਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਧ੍ਯਾਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਕੇ ਔਰ ਦੂਜੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਜਿਸ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਅਲਗ ਹੋਕੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਕੌਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਟਾਕਰਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ. {{gap}}ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੀ! ਕੋਈ ਕੌਮ ਭੀ ਸੰਸਾਰ ਪਰ ਸ੍ਵਤੰਤ੍ਰ ਹੋਏ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੀ ਉੱਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਸਕੀ. ਜਦ ਤੋੜੀ ਕੋਈ ਕੌਮ ਕਿਸੇ ਕੌਮਦੀ ਸ਼ਾਖ ਬਣਕੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਦ ਤੋੜੀ ਗੁਲਾਮੀਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ, </poem>}}<noinclude></noinclude> p78zhlanj9wtgxop7git5h3m8sxqd72 250 12892 231942 42253 2026-08-11T07:11:01Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੮)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਔਰ ਵਾਧੇ ਦੇ ਥਾਂਉਂ ਘਾਟਾ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿਆ ਹੈ<ref>ਈਸਾਈ ਜਦ ਤਾਈਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲਗ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਤਦਤੋੜੀ ਮੰਦਦਸ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਬਲਕਿ ਇੱਕਬਾਰ ਈਸਾਈਮਤ ਸੰਸਾਰ ਪਰ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰ ਰਹਿਗਯਾ ਸੀ, ਅੰਤ ਨੂੰ ਈਸਾਈਆਂ ਨੇ ਸੋਚ ਸਮਝਕੇ ਆਪਣੇ ਤਾਈਂ ਅਲਗ ਕੀਤਾ, ਔਰ ਏਥੋਂ ਤਾਂਈ ਜੁਦਾਈ ਕਰੀ ਕਿ ਖੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨਿਸ਼ਚਰ ਵਾਰ ਦੇ ਥਾਉਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਿਣ ਥਾਪਿਆ. {{gap}}ਏਸੇ ਤਰਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭੀ ਅਮਲੀਤੌਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ (ਜਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਜਿਆ ਸੀ) ਅਲਗਹੋਏ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੀ ਉੱਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਸਕੇ.</ref> {{gap}}ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਉਪਦੇਸ਼ ਏਕਤਾ ਔਰ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਭੀ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ. ਔਰ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਪੜੋਸੀਆਂ ਜੇਹਾ ਪ੍ਯਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਔਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਔਰ ਲਾਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਨੀ ਲਾਭ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਔਰ ਸਾਮਾਜਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦੇ. ਬਲਕਿ ਅਸੀਂ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂਕੌਮ ਨਾਲ ਇੱਕਮਿੱਕ ਹੋਣਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਹਾਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਔਰ ਨਿੱਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ:- {{gap}}(ਉ) ਅਨੇਕਾਂ ਸਿੱਖਖ਼ਾਨਦਾਨ ਮੋਨੇ ਹੋਗਏ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰਕੇ ਜੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵੇਲੇ </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> k07jasuyljhl1mrf7b9r9qdradmwa8c 250 12893 231943 42240 2026-08-11T07:11:19Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੦੯ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਸਿੱਖ ਬਣੇ ਸੇ,ਓਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਹੀ,ਪੁਰਾਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਮਿਲੇ. {{gap}}(ਅ) ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਮੋਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਕ ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ ਅਪਣੇ ਪਵਿਤ੍ਰਧਰਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਔਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਚਾਉਂਣ ਲਈ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਮਨ ਤੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਏ, ਕੇਸ ਕੱਛ ਆਦਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਔਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ ਥੋੜਾ ਬੜੀ ਹੈ.?<ref>ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਕਦੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣੋਂਗੇ ਕਿ ਜਨੇਊ ਬੋਦੀ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂਪਣਾ ਥੋੜਾ ਰਖਿਆਹੋਯਾ ਹੈ ?</ref> ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਲੂਮ ਰਹੇ ਕਿ ਐਸਾ ਕਹਿਣਵਾਲੇ ਮਨ ਤੋਂ ਭੀ ਸਿੱਖ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਦੂਸਰਿਆਂ ਪਰ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਖ਼ਯਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਹਨ. {{gap}}(ਇ) ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤਧਨ ਹਰ ਸਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵ੍ਯਰਥ ਜਾ ਰਹਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਕੌਮ ਨੂੰ ਕੁਛਭੀ ਲਾਭ ਨਹੀਂ. ਦੇਖੋ! ਪਿਛਲੇ “ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੁੰਭ” ਪਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਿੱਖ ਤੀਰਥ- ਯਾਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਗਯਾ, ਜੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਪਿੱਛੇ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦਸ ਰੁਪਯੇ ਖ਼ਰਚ ਦੇ ਲਾਈਏ ਤਾਂ ਦਸ ਲੱਖ ਰੁਪਯਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੇਲੇ ਦਾ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> sswwfketmgwgsrav39c4hzcr5bvjurv 250 12894 231944 42243 2026-08-11T07:11:27Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੦)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਭੋਲੀ ਕੌਮ ਨੇ ਵ੍ਯਰਥ ਗੁਆਦਿੱਤਾ. ਜੇ ਇਸ ਰੁਪਏ ਨਾਲ ਸਿੱਖਲੜਕੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਕਾਲਿਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਕੌਮ ਨੂੰ ਕਿਤਨਾ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਦਾ ਔਰ ਜੇ ਯਤੀਮਖਾਨੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਕੇਹਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ. {{gap}}ਇਸੀ ਤਰਾਂ ਜੰਮਣੇ ਔਰ ਮਰਣੇ ਪਰ ਨਿੱਤ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਯਾ ਸਿੱਖਕੌਮ ਦਾ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਰਹਿਆ ਹੈ,ਜੇ ਏਹ ਕੌਮ ਦੀ ਰਕਮ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ੁਭਕਾਰਯਾਂ ਪਰ ਖ਼ਰਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਤਨੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. {{gap}}(ਸ) ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਨਿੱਤ ਏਹ ਯਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ ਔਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਮਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਯ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ. ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਲਈ ਦੇਖੋ ! ਜਦ ਕੋਈ ਅਗ੍ਯਾਨੀ ਸਿੱਖ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਕਰਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਗਯਾ ਆਦਿਕ ਤੀਰਥਾਂ ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਧੱਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਛ ਔਰ ਕੜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਵ ਏਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਕੇ ਓਹ ਹਿੰਦੂ ਰੀਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾ ਸਕਦਾ,ਪਰ ਜੇ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂਧਰਮ ਪਰ ਭਰੋਸਾ ਹੀ ਨਾ ਰੱਖਣ ਤਾਂ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਏਹ ਸਾਮਰਥ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 0corcc3p12mjzoj33abu6w16otaux3r 250 12895 231945 42249 2026-08-11T07:11:44Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੧ )}}</noinclude> {{Block center|<poem><big>ਧਾਰਮਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰਦੇਣ.<ref>ਉੱਪਰ ਲਿਖਿਆ ਅਯੋਗ ਵਰਤਾਉ ਕਰਣਵਾਲੇ ਹਿੰਦੂ ਹੀ "ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ" ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਲਿਖਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣੇ ਹਨ. </ref> {{gap}}ਔਰ ਆਪਨੇ ਜੋ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਹੋਣਾ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਸੋਭੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਸਿੱਖ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਓਹ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਪਰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਯਾਰਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ:-</big> {{gap}}(੧) ਸਭ ਕੋ ਮੀਤ ਹਮ ਆਪਨ ਕੀਨਾ, {{gap}}{{gap}}ਹਮ ਸਭਨਾ ਕੇ ਸਾਜਨ. ^{(ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫)} {{gap}}(੨) ਤੁਮਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਸਭਕੋ ਅਪਨਾ, {{gap}}{{gap}}ਮਨ ਮਹਿ ਇਹੈ ਬੀਚਾਰਿਓ. ^{(ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ )} {{gap}}(੩) ਨਾ ਕੋ ਬੈਰੀ ਨਹੀ ਬਿਗਾਨਾ, {{gap}}{{gap}}ਸਗਲ ਸੰਗ ਹਮਕਉ ਬਨਿਆਈ. ^{(ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੫)} {{gap}}(੪) ਰੋਸ ਨ ਕਾਹੂ ਸੰਗ ਕਰਉ, {{gap}}{{gap}}ਆਪਨਆਪ ਬੀਚਾਰ. ^{(ਬਾਵਨ ਅਖਰੀ ਮ : ੫)} {{gap}}(੫) ਮੰਦਾ ਕਿਸੈ ਨ ਆਖ ਝਗੜਾ ਪਾਵਣਾ. ^{(ਵਡਹੰਸ ਮਹਲਾ ੧)} {{gap}}(੬) ਗੁਰਮੁਖ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਗਵਾਵੈ. ^{(ਸਿਧ ਗੋਸਟਿ ਮ : ੧)} {{gap}}(੭) ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਤੇ ਬੁਰਾ ਮਿਟਾਨਾ. {{gap}}ਪੇਖੈ ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜਨਾ, (ਸੁਖਮਨੀ ਮਹਲਾ ੫) <big>ਪ੍ਯਾਰੇ ਭਾਈ ! ਏਹ ਕਹਾਵਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ </big> </poem>}} {{rule}}<noinclude><references/></noinclude> 93010bjiihkg1yyp0p5jl9sbrq2w2cb 250 12896 231946 42252 2026-08-11T07:12:00Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੨}} )</noinclude> {{Block center|<poem><big>"ਤਾੜੀ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਜਦੀ ਹੈ" ਸੋ ਜੇ ਕੋਈ ਅਕਾਰਣ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ,ਤਾਂ ਇਸ ਪਾਸਿਓਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਆਪੇ ਹੀ ਵਿਰੋਧ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ. ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਲਈਂ ਦੇਖੋ! ਜਦ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਾਕਮਾਂ ਪਾਸ ਫੜਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਔਰ ਕਤਲ ਕਰਵਾਯਾ, ਔਰ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵੱਢਕੇ ਹਾਕਮਾਂ ਪਾਸ ਭੇਜਕੇ ਇਨਾਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੂ ਬੇਟੀਆਂ ਦੇ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਔਰ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਧਰਮ ਔਰ ਜ਼ੁਲਮ ਹਟਾਉਂਣ ਲਈਂ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਬਹਾਯਾ,ਔਰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਬਚਨ ਪਰ ਅਮਲ ਕੀਤਾ:-</big> {{gap}}ਫਰੀਦਾ ਬੁਰੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰ ਗੁਸਾ ਮਨ ਨ ਹਢਾਇ, {{gap}}ਦੇਹੀ ਰੋਗ ਨ ਲਗਈ ਪਲੈ ਸਭਕਿਛੁ ਪਾਇ. <big>ਔਰ ਅਸੀਂ ਏਹ ਭੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ,ਸਗੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ. ਔਰ ਓਹ ਸਾਡੇ ਸਤਗੁਰਾਂ ਦੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਛੀਤਰਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਔਰ ਅਸੀਂ ਭੀ ਸਦੈਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁਨੇ ਹਾਂ. ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸਿਰਫ਼ ਓਹ ਆਦਮੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ੀ-</big></poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> rdj220be5q45b007xtgs9f6sigl4dk7 250 12928 231947 42342 2026-08-11T07:12:16Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੩)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਰੂਪ ਭੁਤ ਲੱਗਿਆ ਹੋਯਾ ਹੈ,ਔਰ ਜੋ ਸਿੱਖਕੌਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਾਸ਼ ਬਣਾਕੇ ਖੀਸੇ ਭਰਣੇ ਚਾਂਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੋਗਯਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਤਾਂ ਆਮਦਨ ਦਾ ਭਾਰੀ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਊ. ਏਹੀ ਲੋਕ ਜਗਾ ਜਗਾ ਰੌਲਾ ਮਚਾਕੇ ਉਪਾਧੀ ਛੇੜਰਹੇ ਹਨ ਔਰ ਵਿਰੋਧ ਫੈਲਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੇ ਵਾਹਗੁਰੁ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਮਤਿ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਣ ਔਰ ਬਿਗਾਨੇ ਹੱਕ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਜਾਣਨ,ਫੇਰ ਆਪਹੀ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਮਿਟੇ ਪਏ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ<ref>ਸਾਡੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਭੀ ਜੋ ਲੋਕ ਮੁਫਤਖੋਰੇ ਹਨ ਔਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਰਾਂ ਸਿੱਖਕੌਮ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਪਣਾ ਦਾਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਲੋੜਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਭੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਮਤ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਕਯੋਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਇੱਕ ਹੈ,ਓਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾੱਧ ਛਕਾਓ, ਪਾਧੇ ਦੀ ਥਾਂ ਅਨੰਦ ਦੀ ਦੱਛਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇਓ, ਔਰ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਥਾਂ ਸੇਜਾਦਾਨ ਸਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ. ਅਰ ਤਨ ਮਨ ਧਨ ਸਾਡੀ ਭੇਟਾ ਕਰਕੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਥਾਪੀ ਲਵਾਓ,ਔਰ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸਤਗੁਰੂ ਗਿਣੋਂ, ਇਤ੍ਯਾਦਿਕ.</ref> ਸ੍ਵਾਰਥੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੀ ਪੋਥੀਆਂ ਛਾਪਕੇ ਔਰ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਮੂਨ ਦੇਕੇ ਏਹ ਸਿੱਧ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> g9vmz2qse2vvx1p45e8y2llc0qczl78 250 12929 231948 42380 2026-08-11T07:12:27Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੪)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ "ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂ ਹਨ." ਭਲਾ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਸੋਚੇ ਕਿ ਜੇ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਅਹਿੰਦੂ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੀ ਵਿਗੜਦਾ ਹੈ. ਹਾਂ-ਜੇ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬੇਸ਼ੱਕ ਝਗੜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ. ਜੇ ਕੋਈ ਏਹ ਆਖੇ ਕਿ ਹਿੰਦੁ,ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਔਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖਕੇ ਦੁਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ,ਤਾਂ ਏਹ ਗੱਲ ਭੀ ਨਿਰੀ ਝੂਠ ਹੈ, ਕਯੋਂਕਿ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਲੀਆਮੇਟ ਕਰਣ ਲਈਂ ਜੋ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਯਤਨ ਹੋ ਰਹਿਆ ਹੈ ਸੋ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀਂ. ਕੋਈ ਹਿੰਦੂ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਲਈਂ ਤਾਂ ਦੱਸੇ ਕਿ ਫਲਾਣੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪਤਿਤ ਹੁੰਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ ਨੇ ਬਚਾਯਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਤਨਿਆਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ ਦੂਰਕੀਤੇ,ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਹੁੱਕੇ ਦੀ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ,ਕਈਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੱਛ ਉਤਰਵਾਕੇ ਸੰਕਲਪ ਕਰਵਾਏ,ਕਿਤਨਿਆਂਹੀ ਗੁਰੁਮੰਦਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਧਰਮ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਹਟਾਕੇ ਆਪਣੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਘਨਘੋਰ ਮਚਾਕੇ ਭੋਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ </poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 71l8yxonqhj5uv7e2ovtsu223e5ptm0 250 12941 231949 42383 2026-08-11T07:12:38Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|( ੨੧੫ )}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ,ਕਈ ਗੁਰਦ੍ਵਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਯਦਾਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਉਂ ਕਰਵਾਕੇ ਅੱਜ ਸਿੱਖੀ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਔਰ ਆਕੀ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਹਨ. ਐਹੋਜੇਹੇ ਆਪਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣਾਈਏ ਜੋ ਸਿੱਖਧਰਮ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਕੌਤਕੀਆਂ ਨੇ ਉਲਟ ਪੁਲਟ ਕੀਤੀ ਹੈ.ਐਸੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੌਨ ਬੁੱਧੀਵਾਨ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਹਮਦਰਦੀ ਦੇ ਖ਼ਯਾਲ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਸਾਬਤ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ? {{gap}}ਜੇ ਕਿਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਕੁਛ ਹਿੱਸਾ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਔਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦਯਾ ਕਰਕੇ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੋਰਿਹਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਨੂੰ ਆਪ ਸਿੱਖਧਰਮ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਖਦੇ, ਪਰ ਅਕਾਲਪੁਰੁਖ ਦਾ ਧੰਨ੍ਯਵਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਏਹ ਗੱਲ ਸੁਝਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮਯ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਔਰ ਬਿਵਹਾਰਿਕ ਦਸ਼ਾ ਸੁਧਾਰਣੀ ਚਾਹੀਏ, ਔਰ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬਚਨਾਂ ਪਰ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ "ਸਿੱਖਕੌਮ" ਬਣਕੇ ਸੰਸਾਰ ਪਰ ਆਪਣੀ ਹਸਤੀ ਕਾਯਮ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਏ. </poem>}}<noinclude></noinclude> h5g6ju06rlvthmnc80wy7u4n8mzs51h 250 12942 231950 42387 2026-08-11T07:12:50Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੬)}}</noinclude> {{Block center|<poem>{{gap}}ਔਰ ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਭਾਈ! ਆਪਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਰਹੇ ਕਿ ਜੇ ਸਿੱਖ ਆਪਦੀ ਅਭਿਲਾਖਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਤਾਈਂ ਹਿੰਦੂ ਭੀ ਕਲਪ ਲੈਣ, ਤਦ ਭੀ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੁਛ ਉਪਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦਾ, ਕਯੋਂਕਿ ਜਿਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਫਿਰਕੇ ਅੱਗੇ ਹਿੰਦੂ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਓਥੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਕੀ ਭਲਾ ਹੋਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਤਦ ਹੀ ਉੱਨਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸਭ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੇ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨੀਆਂ ਵਾਂਙ ਪੂਰਨਰੀਤੀ ਕਰਕੇ ਧਾਰਦੇ ਹੋਏ,ਅੰਨ੍ਯਧਰਮੀ ਭਾਰਤਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਆਪਣਾ ਅੰਗ ਮੰਨਣ, ਅਰ ਇੱਕ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਨੀ ਜਾਣਨ ਔਰ ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਫੁੱਟ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਾ ਬਣਾਉਣ ਅਰ ਅਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਤਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੇ ਪੂਰਣਿਆਂ ਪਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਕਰਣ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਸਪਰ ਈਰਖਾ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਨਾ ਵਧੇ. {{gap}}ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਪੰਥੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਭਾਈਓ ! ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਉੱਪਰ ਲਿਖੀ ਚਰਚਾ ਪੜ੍ਹਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੱਖਕੌਮ ਮੰਨੋ ਗੇ, ਔਰ</poem>}}<noinclude></noinclude> iig70ubtb5lqtomcy1pzqlpwb1jspzd 250 12943 231951 42392 2026-08-11T07:12:59Z Harchand Bhinder 2624 /* ਤਸਦੀਕ */ 231951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{center|(੨੧੭)}}</noinclude> {{Block center|<poem>ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਜਾਣੋ ਗੇ ਕਿ-“ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ", ਅਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਦੇਸ਼ਭਾਈਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਯਾਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾਂ ਅੰਗ ਸਮਝੋੋਂਗੇ. {{center|'''ਅੜਿੱਲ'''}} ਗੁਰੁਬਾਨੀ ਕੋ ਗ੍ਯਾਨ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਸਮ ਧਾਰਿਯੇ, ਭੇਦ ਭਰਮ ਅਗ੍ਯਾਨ ਪਖੰਡ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੇ, ਪਿਤਾ ਏਕ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵ ਮੇਂ ਜਹਿ ਕਹੀਂ, ਹੋ! ਇਸ ਪਰ ਭੀ ਲਿਹੁ ਜਾਨ ਕਿ “ਹਮਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ." {{center|'''ਇਤਿ'''}} -----o------ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ (ਡਾ.) ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕੋਹਲੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਲੋਂ ਭੇਂਟਾ</poem>}} {{rule}}<noinclude></noinclude> 9sej2dn5s7h21s4b4ikcmtw4zrctxxl 250 13067 231873 42986 2026-08-10T14:07:20Z Gill jassu 619 /* ਤਸਦੀਕ */ 231873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Gill jassu" />{{center|(੧੪੧)}}</noinclude>ਆਖ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇਹ ਓਹੋ ਸੋਹਣ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਹਨੇ ਬੜੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਬਿਲਾਸੀ ਤਾਲੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਗਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਆਖਣ ਲੱਗੀ 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਤ ਨਾ ਬਚਾਉਂਦੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਹੀ ਸੁੱਟਣਾ ਸੀ। ਖਬਰੇ ਮੇਰੇ ਬਦਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਧੌਲ ਧੱਫਾ ਖਾਣਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।' {{gap}}ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਆਏ ਸਨ ਤੇ ਇੱਥੇ ਘਰ ਬਣਾਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੂੰਹੋਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। {{gap}}ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਕਿਤੇ ਸੱਪ ਪਕੜਨ ਜਾਣਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਬਿਆਨਾ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਬੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਕ ਤਾਂ ਕੌਡੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਪਾਲਣਾ। ਦੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਧ ਕਰਨਾ। {{gap}}ਮੰਤਰ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਜੁਗਤੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਤਕ ਕਿਧਰੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੀ ਸੀ, ਸੋ ਸੋਹਣ ਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਪੇਰੇ ਸਹੁਰੇ ਦਾ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਾਮੂਲੀ ਆਦਮੀ ਥੋੜਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਹੀ ਏਦਾਂ ਚਮਕ ਪੈਣਗੇ, ਇਹਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਿਤ ਚੇਤਾ<noinclude></noinclude> 6lobvydf66a7ze8ew2pgif3rv43x7w9 250 22720 231859 53936 2026-08-10T12:30:31Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|3em}} {{rh|||{{underline|ਪੰਨਾ}}}} {{rh|ਦੁਵੱਲੀ ਝਾਕ। ਹੱਦੋਂ ਪਾਰ ||}} {{rh|ਨ ਹੋਈ।||੨੭}} {{rh|ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਵਧੀਂਦਾ।||੨੮}} {{rh|ਰਾਗ ਦੀ ਸੁਰ । ਜਿਤ ਵਲ||}} {{rh|ਨਜ਼ਰ ਉਤੇ ਵਲ ਸੱਜਨ।||੨੯}} {{rh|ਅਰਸ਼ਾਂ ਵਲ ਨਜ਼ਰ।||੩੦}} {{rh|ਨਾਮ, ਧਯਾਨ, ਰਜ਼ਾ। ਸਿਵਾਣ।||੩੧}} {{rh|ਦਰਦ ਦੇਖ ਦੁਖ ਆਂਦਾ।||}} {{rh|ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਕਰਮ।||੩੨}} {{rh|ਬਰਦਾ ਕਿ ਮਾਲਕ? ਆਪੇ||}} {{rh|ਦਾ ਉਛਾਲ।||੩੩}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ (ਸਮਾਧ ’ਚੋਂ)।||}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ ਯਾਤਰੂਆਂ ਨੂੰ:-||੩੪}} {{rh|ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇਕ ਬੇਨਿਸ਼ਾਂ ਸਮਾਧ। ||}} {{rh|ਆਪੇ ਵਿਚ ਆਪਾ।||੩੫}} {{rh|ਜੋਹਰੀ।||੩੬}} {{rh|ਬੰਦ-ਖਲਾਸੀ।||੩੭}} {{rh|੨. ਜੀਵਨ ਕੀ ਹੈ ?||੩੯}} {{rh|੩. ਦਿਲ-ਤਰੰਗ।||੬੫}} {{rh|ਕਿੱਕਰ [ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ]। ||੬੮}} {{rh|ਕਿੱਕਰ।||੬੯}} {{rh|ਕੋਇਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ||}} {{rh|ਆਲ੍ਹਣੇ।||੭੧}} {{rh|ਫੁਲ ਗਲੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰੇ ਜਾਣ||}} {{rh|ਲਗਿਆਂ ਸਾਈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ:-||੭੩}}<noinclude></noinclude> 65s2yaurl0utcjtgkyvz4167je3tvus 231860 231859 2026-08-10T12:32:17Z Harchand Bhinder 2624 231860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|3em}} {{Block center|<poem>{{rh|||{{underline|ਪੰਨਾ}}}} {{rh|ਦੁਵੱਲੀ ਝਾਕ। ਹੱਦੋਂ ਪਾਰ ||}} {{rh|ਨ ਹੋਈ।||੨੭}} {{rh|ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਵਧੀਂਦਾ।||੨੮}} {{rh|ਰਾਗ ਦੀ ਸੁਰ । ਜਿਤ ਵਲ||}} {{rh|ਨਜ਼ਰ ਉਤੇ ਵਲ ਸੱਜਨ।||੨੯}} {{rh|ਅਰਸ਼ਾਂ ਵਲ ਨਜ਼ਰ।||੩੦}} {{rh|ਨਾਮ, ਧਯਾਨ, ਰਜ਼ਾ। ਸਿਵਾਣ।||੩੧}} {{rh|ਦਰਦ ਦੇਖ ਦੁਖ ਆਂਦਾ।||}} {{rh|ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਕਰਮ।||੩੨}} {{rh|ਬਰਦਾ ਕਿ ਮਾਲਕ? ਆਪੇ||}} {{rh|ਦਾ ਉਛਾਲ।||੩੩}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ (ਸਮਾਧ ’ਚੋਂ)।||}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ ਯਾਤਰੂਆਂ ਨੂੰ:-||੩੪}} {{rh|ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇਕ ਬੇਨਿਸ਼ਾਂ ਸਮਾਧ। ||}} {{rh|ਆਪੇ ਵਿਚ ਆਪਾ।||੩੫}} {{rh|ਜੋਹਰੀ।||੩੬}} {{rh|ਬੰਦ-ਖਲਾਸੀ।||੩੭}} {{rh|੨. ਜੀਵਨ ਕੀ ਹੈ ?||੩੯}} {{rh|੩. ਦਿਲ-ਤਰੰਗ।||੬੫}} {{rh|ਕਿੱਕਰ [ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ]। ||੬੮}} {{rh|ਕਿੱਕਰ।||੬੯}} {{rh|ਕੋਇਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ||}} {{rh|ਆਲ੍ਹਣੇ।||੭੧}} {{rh|ਫੁਲ ਗਲੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰੇ ਜਾਣ||}} {{rh|ਲਗਿਆਂ ਸਾਈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ:-||੭੩}} </poem>}}<noinclude></noinclude> mysrmxtbkk5493x9lir7mur9cdn7lv8 231861 231860 2026-08-10T12:33:21Z Harchand Bhinder 2624 231861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|3em}} {{rh|||{{underline|ਪੰਨਾ}}}} {{rh|ਦੁਵੱਲੀ ਝਾਕ। ਹੱਦੋਂ ਪਾਰ ||}} {{rh|ਨ ਹੋਈ।||੨੭}} {{rh|ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਵਧੀਂਦਾ।||੨੮}} {{rh|ਰਾਗ ਦੀ ਸੁਰ । ਜਿਤ ਵਲ||}} {{rh|ਨਜ਼ਰ ਉਤੇ ਵਲ ਸੱਜਨ।||੨੯}} {{rh|ਅਰਸ਼ਾਂ ਵਲ ਨਜ਼ਰ।||੩੦}} {{rh|ਨਾਮ, ਧਯਾਨ, ਰਜ਼ਾ। ਸਿਵਾਣ।||੩੧}} {{rh|ਦਰਦ ਦੇਖ ਦੁਖ ਆਂਦਾ।||}} {{rh|ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਕਰਮ।||੩੨}} {{rh|ਬਰਦਾ ਕਿ ਮਾਲਕ? ਆਪੇ||}} {{rh|ਦਾ ਉਛਾਲ।||੩੩}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ (ਸਮਾਧ ’ਚੋਂ)।||}} {{rh|ਰੌਸ਼ਨ ਆਰਾ ਯਾਤਰੂਆਂ ਨੂੰ:-||੩੪}} {{rh|ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇਕ ਬੇਨਿਸ਼ਾਂ ਸਮਾਧ। ||}} {{rh|ਆਪੇ ਵਿਚ ਆਪਾ।||੩੫}} {{rh|ਜੋਹਰੀ।||੩੬}} {{rh|ਬੰਦ-ਖਲਾਸੀ।||੩੭}} {{rh|੨. ਜੀਵਨ ਕੀ ਹੈ ?||੩੯}} {{rh|੩. ਦਿਲ-ਤਰੰਗ।||੬੫}} {{rh|ਕਿੱਕਰ [ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ]। ||੬੮}} {{rh|ਕਿੱਕਰ।||੬੯}} {{rh|ਕੋਇਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ||}} {{rh|ਆਲ੍ਹਣੇ।||੭੧}} {{rh|ਫੁਲ ਗਲੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰੇ ਜਾਣ||}} {{rh|ਲਗਿਆਂ ਸਾਈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ:-||੭੩}}<noinclude></noinclude> 65s2yaurl0utcjtgkyvz4167je3tvus 250 22723 231868 53939 2026-08-10T12:53:06Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|3em}} {{rh|||{{underline|ਪੰਨਾ}}}} {{rh|ਕਰਨੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਤੇ ਅਨਖੁੱਲ੍ਹੀ||}} {{rh|ਦੀ ਕਲੀ ਦੀ ਬਾਤ ਚੀਤ।||੭੬}} {{rh|ਕੇਲੋਂ ਦੇ ਗਲ ਲਗੀ ਵੇਲ।||੭੯}} {{rh|ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਲਦਾਉਦੀਆਂ।||੮੧}} {{rh|ਖੇੜਾ।||੮੪}} {{rh|ਚਾਂਦਨੀ।||੮੬}} {{rh|ਜਮਨਾਂ ਕਲਗੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ||}} {{rh|ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਸਿੱਕ ਵਿਚ।||੮੯}} {{rh|ਨਰਗਸ।||੯੭}} {{rh|ਹਿਮਾਲਯ-ਗੰਗਾ-ਸਮੰਦਰ।||੧੦੨ }} {{rh|ਅਰਸ਼ੀ ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ।||੧੧੩ }} {{rh|ਬਿਨਫਸ਼ਾਂ ਦਾ ਫੁਲ।||੧੨੪}} {{rh|੪. ਬੁਲਬੁਲ ਤੇ ਰਾਹੀ।||੧੨੭}} {{rh|੫. ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ-ਚੰਦ੍ਰਾਵਤ।||੧੫੩}} {{rh|੬. ਬਿਸਮਿਲ ਮੋਰ।||੧੭੧}} {{rh|੭. ਫੁੰਡਿਆ ਤੋਤਾ।||੧੮੭}} {{rh|੮. ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਾ ਗੀਤ।||੧੯੫}} {{rh|„ „ [ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ]||੧੯੯}}<noinclude></noinclude> 7g3t11d6gxh2cqkbc5gz43x2m2l89ca 250 22726 231862 146374 2026-08-10T12:34:15Z Harchand Bhinder 2624 231862 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|13em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> a710mih0vrqhnwasdbhe60867ciycwg 231863 231862 2026-08-10T12:34:33Z Harchand Bhinder 2624 231863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|16em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> o768h5vkad33qk6obn20zbkqp03xi9o 231864 231863 2026-08-10T12:34:55Z Harchand Bhinder 2624 231864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|19em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> b0bimcv6viygo3k293l26xpfz1dmqe3 231865 231864 2026-08-10T12:35:18Z Harchand Bhinder 2624 231865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|21em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> shw8pqzw6tsg6xdp33sdqhb6a2s5p9p 231866 231865 2026-08-10T12:35:39Z Harchand Bhinder 2624 231866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|23em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> kznouf991cobar204333o78n9xcqbcz 231867 231866 2026-08-10T12:35:54Z Harchand Bhinder 2624 231867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rajdeep ghuman" /></noinclude>{{dhr|22em}} {{center|{{xxxx-larger|'''੧. ਤ੍ਰੇਲ ਤੁਪਕੇ।'''}}}}<noinclude></noinclude> 44qp6vkasb4zr3wq6o0a4cd9mnr2wg5 250 31395 231892 81030 2026-08-11T06:58:56Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{xxx-larger|{{center|ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ}}}} <center> {{Multicol}} {| |- | ਨਾਮ ਕਵਿਤਾ{{gap|10em}}|| ਸਫਾ |- | ਤੂੰ ਪਾਏ ਨੇ ਰੱਬਾ ਕੀ ੨ ਬਖੇੜੇ || ੫ |- | ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ || ੮ |- | ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ || ੧੧ |- | ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ || ੧੩ |- | ਪੰਜਾ ਸਾਹਿਬ || ੧੬ |- | ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ || ੧੮ |- | ਸਿੱਕ ਬੱਸ ਤੇਰੇ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਏ || ੧੯ |- | ਚਮਤਕਾਰ ਤੇਰਾ || ੨੧ |- | ਕੰਧ ਵਿਚ || ੨੩ |- | ਸ਼ੇਰ ਨਿਕਲੇ || ੨੪ |- | ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਵਾਲੇ || ੨੭ |- | ਮਾਹਾਰਾਜਾ ਰੰਜੀਤ ਸਿੰਘ || ੨੯ |- | ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੂੰ || ੩੨ |- | ਗੀਤ || ੩੫ |- | ਸ੍ਰੀ ਦਸਮੇਸ਼ || ੩੬ |- | ਬਰਬਾਦ ਹੋਵੇ || ੩੯ |- | ਮੋੜ ਲਈਏ || ੪੨ |- | ਸ਼ਰਾਬ || ੪੫ |- | ਮੁਕਦਮੇ ਬਾਜ਼ੀ || ੪੮ |- | ਪੰਜਾਬ ਵਾਲੇ || ੫੦ |} {{Rotate|90|{{Rule}}}} {{Multicol-break}} {| | ਨਾਮ ਕਵਿਤਾ{{gap|10em}}|| ਸਫਾ |- | ਭੂੰਡਾਂ ਦੀ ਖਬਰ || ੫੩ |- | ਸੋਰੀ ਦੀ ਝਾਈ || ੫੫ |- | ਗਰੀਬ ਨੂੰ || ੫੯ |- | ਕਿਰਸਾਨ || ੬੨ |- | ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਏ ਰਾਠਾਚਾਰੀਆਂ || ੬੫ |- | ਸੌਹਰੇ ਜਾਂਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ || ੬੮ |- | ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਸਿਖਿਆ || ੬੯ |- | ਸੇਹਰਾ || ੭੧ |- | ਗਜ਼ਲ || ੭੪ |- | ਜੇ ਦਏਂ ਦਸ ਨਾਂ ਸਜਨੀ || ੭੫ |- | ਗੀਤ || ੭੬ |- | ਸੋਹਣੀ ਦੀ ਸਿਕ || ੭੭ |- | ਨੈਣ ਮਿਲਾਵਾ || ੮੦ |- | ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ || ੮੨ |- | ਨੱਕ ਨੇ ਲਹੂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਏ || ੮੫ |- | ਰੱਬ ਨੂੰ || ੮੮ |- | ਜੀਵਨ-ਪੰਧ || ੯੨ |- | ਬੱਚਾ || ੯੪ |- | ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ || ੯੫ |- | ਗਰੀਬ ਦੀ ਈਦ || ੯੭ |- | ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ || ੯੯ |} {{Multicol-end}} </center><noinclude></noinclude> pb3vqlw8r6d9y51l9czqp7swopsajuz 250 65101 231890 185446 2026-08-11T05:46:13Z Kuldeepburjbhalaike 1640 231890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gill jassu" />{{c|(ਸੂਚੀ)}}</noinclude>ਸ੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗ੍ਰੰਥ | ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਗਿਆਨੀ ਵਾਰਤਕ ਸਟੀਕ ਤਿੰਨਾਂ ਜਿਲਦਾਂ ਲਾਹੌਰ (ਮੁਢੰਗਾਂ ਵਾਲੇ) ਦੇ ਟੀਕੇ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚ ਛਪ ਗਿਆ ਹੈ। ਭੇਟਾ ੩੦) ਪਹਿਲੀ ਜਿਲਦ—ਸੀ | ਸ੍ਰੀ ਜਪੁਜੀ ਸਟੀਕ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਵਿਚ | ਰਹਿਰਾਸ ਸਟੀਕ 1=) ॥=) ਸ੍ਰੀ ਨਾਨਕ ਪਕਾਸ਼ ਗੰਬ ਦਾ | ਸੁਖਮਨੀ ਸਟੀਕ ਵਡਾਟੀਕਾ ੧) ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਤੇ ਪਹਿਲੀ : ਆਸਾ ਦੀ ਵਾਰ ਸਟੀਕ ਰਾਸ ਦਾ ਭੀ ਟੀਕਾ ਹੈ, ਅਰਬਾਤ | ਜਾਪ ਸਾਹਿਬ ਸਟੀਕ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ | ਬਾਵਨ ਅੱਖਰੀ ਸਟੀਕ ਅਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਤੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਨਿਤਨੇਮ ਸਟੀਕ(ਵਡਾਟੀਕਾ)੩) ਦਾਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਂ ਹਨ। ੯) | ਸੁੰਦਰ ਗੁਟਕਾ ਸਟੀਕ | ਪੰਜ ਗੰਬੀ ਸਟੀਕ ਦੂਜੀ ਜਿਲਦ-ਸੀਸੋਢੀ ਭੱਟਾਂ ਦੇ ਸਵਯੇ ਸਟੀਕ 99 ੧) 811) €) | ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਦੂਜੀ ਜਿਲਦ ਸਲੋਕ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਸਟੀਕ ) ਵਿਚ ਦੂਜੀ ਰਾਸਤੋਂ ਲੈਕੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਲੋਕ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਸਟੀਕ । ਰਾਸ ਤਕ ਦਾ ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਦਸ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਟੀਕ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ ਅਰਥਾਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਚੰਡੀ ਦੀ ਵਾਰ ਸਟੀਕ ਤਕ ਛੀਆਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਪਰਨ ਕਥਾਂ ਹਨ । ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਭਗਤ ਮਾਲ ਸਟੀਕ ੧੧) | ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸਟੀਕ ਤੀਜੀ ਜਿਲਦ- ਸ੍ਰੀ ਦਸ ਸਲੋਕ ਸਹਸਕ੍ਰਿਤ ਸਟੀਕ ੮) ੬) 11) -) ਮੇਸ਼ ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਤੀਜੀ | ਭਰਥਰੀਵੈਰਾਗਸ਼ਤਕ ਸਟੀਕ੨॥) ਜਿਲਦ ਵਿਚ ਛੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਐਨ ਸਿੱਧ ਗੋਸ਼ਟ ਸਟੀਕ ਦਾ ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ | ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ ਸਟੀਕ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਚੰਦਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ ੭) ਸਪੂਰਨ ਜਨਮ ਸਾਖੀ ਹੈ। ੧੦) ਬਾਈ ਵਾਰਾਂ ਸਟੀਕ 211) {{rule}} {{center|{{x-larger|ਮੰਗੌਣ ਦਾ ਪਤਾ - ਭਾਈ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਾਲੇ}}</br> ਬਜ਼ਾਰ ਮਾਈ ਸੇਵਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ।}}<noinclude></noinclude> lhbjfbqfd1we95xk90odyip4kkdw66v 231891 231890 2026-08-11T06:55:25Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|(ਸੂਚੀ)}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{Multicol}} {{xx-larger|ਸ੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗ੍ਰੰਥ}} ਵਾਰਤਕ ਸਟੀਕ ਤਿੰਨਾਂ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿਚ ਛਪ ਗਿਆ ਹੈ। ਭੇਟਾ ੩੦) {{xx-larger|ਪਹਿਲੀ ਜਿਲਦ—}}ਸ੍ਰੀ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਨਾਨਕ ਪਕਾਸ਼ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਸ ਦਾ ਭੀ ਟੀਕਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਤੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਂ ਹਨ। ੯) {{xx-larger|ਦੂਜੀ ਜਿਲਦ-}}ਸੀਸੋਢੀ ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਦੂਜੀ ਜਿਲਦ ਵਿਚ ਦੂਜੀ ਰਾਸਤੋਂ ਲੈਕੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਰਾਸ ਤਕ ਦਾ ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਤਕ ਛੀਆਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਪਰਨ ਕਥਾਂ ਹਨ । {{gap}}੧੧) {{xx-larger|ਤੀਜੀ ਜਿਲਦ-}} ਸ੍ਰੀ ਦਸ ਮੇਸ਼ ਚਮਤਕਾਰ ਇਸ ਤੀਜੀ ਜਿਲਦ ਵਿਚ ਛੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਐਨ ਦਾ ਵਾਰਤਕ ਟੀਕਾ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਪੂਰਨ ਜਨਮ ਸਾਖੀ ਹੈ। ੧੦) {{Multicol-break}} ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਗਿਆਨੀ ਲਾਹੌਰ (ਮੁਢੰਗਾਂ ਵਾਲੇ) ਦੇ {{xx-larger|ਟੀਕੇ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰੰਥ}} ਸ੍ਰੀ ਜਪੁਜੀ ਸਟੀਕ ॥) ਰਹਿਰਾਸ ਸਟੀਕ |Ξ) ਸੁਖਮਨੀ ਸਟੀਕ ਵਡਾ ਟੀਕਾ ੧।।।) ਆਸਾ ਦੀ ਵਾਰ ਸਟੀਕ ॥=) ਜਾਪ ਸਾਹਿਬ ਸਟੀਕ ॥) ਬਾਵਨ ਅੱਖਰੀ ਸਟੀਕ ੧।।) ਨਿਤਨੇਮ ਸਟੀਕ(ਵਡਾਟੀਕਾ) ੩) ਸੁੰਦਰ ਗੁਟਕਾ ਸਟੀਕ " ੪॥) ਪੰਜ ਗੰਬੀ ਸਟੀਕ " ੬) ਭੱਟਾਂ ਦੇ ਸਵਯੇ ਸਟੀਕ " ੨) ਸਲੋਕ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਸਟੀਕ ॥) ਸਲੋਕ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਸਟੀਕ ।=) ਦਸ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਟੀਕ ੯) ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ ੬) ਚੰਡੀ ਦੀ ਵਾਰ ਸਟੀਕ ।।।) ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਭਗਤ ਮਾਲ ਸਟੀਕ ੮) ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸਟੀਕ ੬) ਸਲੋਕ ਸਹਸਕ੍ਰਿਤ ਸਟੀਕ ॥) ਭਰਥਰੀਵੈਰਾਗਸ਼ਤਕ ਸਟੀਕ ੨॥) ਸਿੱਧ ਗੋਸ਼ਟ ਸਟੀਕ ।।।-) ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ ਸਟੀਕ ੨॥) ਪ੍ਰਬੰਧ ਚੰਦਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ ੭) ਬਾਈ ਵਾਰਾਂ ਸਟੀਕ ੭)</poem>}} {{Multicol-end}} {{rule}} {{center|{{x-larger|ਮੰਗੌਣ ਦਾ ਪਤਾ - ਭਾਈ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਾਲੇ}}</br> ਬਜ਼ਾਰ ਮਾਈ ਸੇਵਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ।}}<noinclude></noinclude> 4tgry4jwszscedw2i5x995m97qnqg5f 250 65106 231871 185451 2026-08-10T13:39:44Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>{{Multicol}} {{xx-larger|ਜੀਵਨ ਮਾਰਗ}} ਲੇਖਕ ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ M. A. LL B. {{gap}}ਦਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਮਨੁੱਖਾ- ਜਨਮ ਪਾਕੇ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਜੀਵਨਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਰਗ ਕੀ ਹੈ ? ਗੁਰਬਾਣੀ ਕੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਮ ਦੀ ਲੋੜ, ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਜਪੇ, ਨਾਮ, ਕੇਹੜਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਲੋੜ, ਸਿਖ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਮੇਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਰਖ, ਗਿਆਨ ਅੰਜਨ ਆਦਿ ਗੂੜ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦਵਾਰਾ ਚਾਨਣ ਪਾ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਜ ਅਵਸਥ ਦਾ ਰਾਹ ਦਸਿਆ ਹੈ। ਪੁਸਤਕ ਸਤਸੰਗੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਭੇਟਾ ੧) '''ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸਾਗਰ''' ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਤਸੰਗ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੋਮੇ ਵਿਚੋਂ ਮਿਠਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਜਲ ਹਰ ਵਕਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਜਿਸ ਪਤਰ ਤੋਂ ਭੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰੋਗੇ ਆਪ ਦੇ ਚਿਤ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੀ ਮਿਲਣਗੇ ।{{gap}}ਭੇਟਾ ੨੦)| {{Multicol-break}} {{xx-larger|ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ ਪਾ: ੧੦}} {{gap}}'''ਸਟੀਕ''' ਟੀਕਾਕਾਰ ਪੰਡਿਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਜੀ {{gap}}ਗਿਆਨੀ ਮੁਜ਼ਗਾਂਵਾਲੇ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਦੈਆ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਹਥੀਂ ਜੋ ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ [ਚਿਠੀ] ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗ- ਜੇਬ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਭੇਜਿਆ ਸੀ ਉਸੇ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਤੁਕ ਤੁਕ ਦਾ ਟੀਕਾ ਹੈ ਅਖਰੀ ਅਰਥ ਤੇ ਭਾਵ ਅਰਥ ਦੋਵੇਂ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਗੁਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਯੋਗ ਹੈ। {{gap}}{{gap}}ਭੇਟਾ ੨) '''ਪ੍ਰਬੋਧ ਚੰਦਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ''' {{gap}}ਟੀਕਾਕਾਰ ਪੰਡਿਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗਿਆਨੀ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਤ ਸੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਾਧੂ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਹੈ, ਕਾਮ ਕਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦਸੇ ਹਨ ਅਰ ਈਸ਼ਵਰ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਦੂੜ ਕਰੌਣ ਵਾਲੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।{{gap}}{{gap}}ਭੇਟਾ, {{Multicol-end}}</poem>}} {{center|ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਤਾ-}} {{center|{{xx-larger|ਭਾਈ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ}}}} {{center|ਪੁਤਸਕਾਂ ਵਾਲੇ ਬਜ਼ਾਰ ਮਾਈ ਸੇਵਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ}}<noinclude></noinclude> 247lrmjyy3tu59n8ftix2gs5z8ye032 231872 231871 2026-08-10T13:41:37Z Harchand Bhinder 2624 231872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>{{Multicol}} {{xx-larger|ਜੀਵਨ ਮਾਰਗ}} ਲੇਖਕ ਜੀਵਨ ਸਿੰਘ M. A. LL B. {{gap}}ਦਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਮਨੁੱਖਾ- ਜਨਮ ਪਾਕੇ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਜੀਵਨਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਰਗ ਕੀ ਹੈ ? ਗੁਰਬਾਣੀ ਕੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਮ ਦੀ ਲੋੜ, ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਜਪੇ, ਨਾਮ, ਕੇਹੜਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਲੋੜ, ਸਿਖ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਮੇਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਰਖ, ਗਿਆਨ ਅੰਜਨ ਆਦਿ ਗੂੜ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਦਵਾਰਾ ਚਾਨਣ ਪਾ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਜ ਅਵਸਥ ਦਾ ਰਾਹ ਦਸਿਆ ਹੈ। ਪੁਸਤਕ ਸਤਸੰਗੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਭੇਟਾ ੧) '''ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਸਾਗਰ''' ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਤਸੰਗ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੋਮੇ ਵਿਚੋਂ ਮਿਠਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਜਲ ਹਰ ਵਕਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਜਿਸ ਪਤਰ ਤੋਂ ਭੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰੋਗੇ ਆਪ ਦੇ ਚਿਤ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੀ ਮਿਲਣਗੇ ।{{gap}}ਭੇਟਾ ੨||) {{Multicol-break}} {{xx-larger|ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ ਪਾ: ੧੦}} {{gap}}'''ਸਟੀਕ''' ਟੀਕਾਕਾਰ ਪੰਡਿਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਜੀ {{gap}}ਗਿਆਨੀ ਮੁਜ਼ਗਾਂਵਾਲੇ ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਦੈਆ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਹਥੀਂ ਜੋ ਜ਼ਫਰਨਾਮਾ [ਚਿਠੀ] ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗ- ਜੇਬ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਭੇਜਿਆ ਸੀ ਉਸੇ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਤੁਕ ਤੁਕ ਦਾ ਟੀਕਾ ਹੈ ਅਖਰੀ ਅਰਥ ਤੇ ਭਾਵ ਅਰਥ ਦੋਵੇਂ ਲਿਖੇ ਹਨ। ਗੁਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਯੋਗ ਹੈ। {{gap}}{{gap}}ਭੇਟਾ ੨|) '''ਪ੍ਰਬੋਧ ਚੰਦਰ ਨਾਟਕ ਸਟੀਕ''' {{gap}}ਟੀਕਾਕਾਰ ਪੰਡਿਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗਿਆਨੀ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਤ ਸੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਾਧੂ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਹੈ, ਕਾਮ ਕਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦਸੇ ਹਨ ਅਰ ਈਸ਼ਵਰ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਦੂੜ ਕਰੌਣ ਵਾਲੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।{{gap}}{{gap}}ਭੇਟਾ੧|| {{Multicol-end}}</poem>}} {{center|ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਤਾ-}} {{center|{{xx-larger|ਭਾਈ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ}}}} {{center|ਪੁਤਸਕਾਂ ਵਾਲੇ ਬਜ਼ਾਰ ਮਾਈ ਸੇਵਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ}}<noinclude></noinclude> d83w7b72ycaosfk9361q6vjlaqsdncc 250 68873 231878 207604 2026-08-11T00:15:14Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 231878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{gap}}ਕਾਨੂੰਨ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਧਰਮ ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੇ (ਮੇਹਨਤਕਸ਼ ਆਦਮੀ ਦੇ) ਲਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੁਰਜੂਆ ਪੂਰਵ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਮਾਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆੜ ਵਿਚ ਹੀ ਐਨੇ ਬੁਰਜੂਆ ਸਵਾਰਥ ਘਾਤ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ। {{right|''ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ (ਘੋਸ਼ਣਾ ਪੱਤਰ)''}} {{dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|{{rule|3em}}'''ਪੰਨਾ 67⁶³'''{{rule|3em}}}}</poem>}} {{dhr|2em}} {{Css image crop |Image = ਸ਼ਹੀਦ-ਏ-ਆਜ਼ਮ_ਭਗਤ_ਸਿੰਘ_ਦੀ_ਜੇਲ੍ਹ_ਨੋਟ-ਬੁੱਕ.pdf |Page = 76 |bSize = 450 |cWidth = 292 |cHeight = 409 |oTop = 165 |oLeft = 101 |Location = center |Description = }} {{nop}}<noinclude>{{rh||76}}</noinclude> di7xviiyncg3ztp2lzs13hnu76jixc9 250 68883 231879 226560 2026-08-11T00:19:12Z Harchand Bhinder 2624 231879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>2. {{gap}}ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 1. ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਹੈ: ੳ) ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਵਧਾਰਨਾ ਅ) ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧ ੲ) ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਘਟਕ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ, ਸਮਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ) ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ੍ਰੋਤ ਦਾ ਵਿਧੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਆਦਿ। ਹ) ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਕ) ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ (ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜਦਾਰੀ) ਫਰਜ਼ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਗ) ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ {{dhr|3em}} {{center|<poem>{{larger|{{rule|3em}}'''ਪੰਨਾ 106'''{{rule|3em}}}}</poem>}} {{dhr|3em}} 2.{{gap}} ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ: ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। {{gap}}'''ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ''': ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅੰਦਰਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨ ਅਣਦੇਖੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਿਕ ਵਿਧੀਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਜਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। {{gap}}'''ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ''': ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਸ਼ਬਦ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਨਿਆਂ’ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਨ੍ਹੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਤੇ ਗੂੜਾ ਸਬੰਧ ਅਕਸਰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ: ਚੋਟ: ਰਾਇਟ (ਅਧਿਕਾਰ) ਡਾਇਟ : ਲਾਅ (ਕਾਨੂੰਨ)] {{gap}}ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਅਧਿਕਾਰ' ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।</poem>}}<noinclude>{{rh||86}}</noinclude> lwhfnfegbdtjrp8n8kn7yzcdib2tw9z 231880 231879 2026-08-11T00:19:53Z Harchand Bhinder 2624 231880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>2. {{gap}}ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 1. ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਹੈ: ੳ) ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਵਧਾਰਨਾ ਅ) ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧ ੲ) ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਘਟਕ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ, ਸਮਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ) ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ੍ਰੋਤ ਦਾ ਵਿਧੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਆਦਿ। ਹ) ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਕ) ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ (ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜਦਾਰੀ) ਫਰਜ਼ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਗ) ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ {{dhr|3em}} {{larger|{{rule|3em}}'''ਪੰਨਾ 106'''{{rule|3em}}}} {{dhr|3em}} 2.{{gap}} ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ: ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। {{gap}}'''ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ''': ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅੰਦਰਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨ ਅਣਦੇਖੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਿਕ ਵਿਧੀਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਜਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। {{gap}}'''ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ''': ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਸ਼ਬਦ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਨਿਆਂ’ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਨ੍ਹੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਤੇ ਗੂੜਾ ਸਬੰਧ ਅਕਸਰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ: ਚੋਟ: ਰਾਇਟ (ਅਧਿਕਾਰ) ਡਾਇਟ : ਲਾਅ (ਕਾਨੂੰਨ)] {{gap}}ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਅਧਿਕਾਰ' ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।</poem>}}<noinclude>{{rh||86}}</noinclude> kdixs8uqhsbo02h0bt27wksa1af899j 231881 231880 2026-08-11T00:21:14Z Harchand Bhinder 2624 231881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>2. {{gap}}ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 1. ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਹੈ: ੳ) ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਵਧਾਰਨਾ ਅ) ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧ ੲ) ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਘਟਕ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ, ਸਮਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ) ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ੍ਰੋਤ ਦਾ ਵਿਧੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਆਦਿ। ਹ) ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਕ) ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ (ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜਦਾਰੀ) ਫਰਜ਼ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਗ) ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ </poem>}} {{dhr|3em}} {{center|<poem>{{larger|{{rule|3em}}'''ਪੰਨਾ 106'''{{rule|3em}}}}</poem>}} {{dhr|3em}} {{Block center|<poem> 2.{{gap}} ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ: ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। {{gap}}'''ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ''': ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅੰਦਰਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨ ਅਣਦੇਖੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਿਕ ਵਿਧੀਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਜਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। {{gap}}'''ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ''': ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਸ਼ਬਦ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਨਿਆਂ’ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਨ੍ਹੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਤੇ ਗੂੜਾ ਸਬੰਧ ਅਕਸਰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ: ਚੋਟ: ਰਾਇਟ (ਅਧਿਕਾਰ) ਡਾਇਟ : ਲਾਅ (ਕਾਨੂੰਨ)] {{gap}}ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਅਧਿਕਾਰ' ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।</poem>}}<noinclude>{{rh||86}}</noinclude> m24cgas9xj9fpbtmxliqtbdc7w32s85 231882 231881 2026-08-11T00:24:35Z Harchand Bhinder 2624 231882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem>2. {{gap}}ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ 1.{{gap}} ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਹੈ: ੳ) ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅਵਧਾਰਨਾ ਅ) ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧ ੲ) ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਘਟਕ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ, ਸਮਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ) ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸ੍ਰੋਤ ਦਾ ਵਿਧੀ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਆਦਿ। ਹ) ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਕ) ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖ) ਕਾਨੂੰਨੀ (ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜਦਾਰੀ) ਫਰਜ਼ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਗ) ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ </poem>}} {{dhr|3em}} {{center|<poem>{{larger|{{rule|3em}}'''ਪੰਨਾ 106'''{{rule|3em}}}}</poem>}} {{dhr|3em}} {{Block center|<poem> 2.{{gap}} ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਵਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 3. {{gap}}ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ: ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। {{gap}}'''ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂ''': ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅੰਦਰਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨ ਅਣਦੇਖੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਿਕ ਵਿਧੀਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਜਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। {{gap}}'''ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ''': ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਸ਼ਬਦ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਨਿਆਂ’ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਨ੍ਹੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੋ ਅੱਡ ਅੱਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਤੇ ਗੂੜਾ ਸਬੰਧ ਅਕਸਰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ: ਚੋਟ: ਰਾਇਟ (ਅਧਿਕਾਰ) ਡਾਇਟ : ਲਾਅ (ਕਾਨੂੰਨ)] {{gap}}ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ‘ਕਾਨੂੰਨ’ ਅਤੇ ‘ਅਧਿਕਾਰ' ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ੈਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।</poem>}}<noinclude>{{rh||86}}</noinclude> cmfdppuv4qb4r05rbu975jnz0uvwmma 250 69976 231875 231702 2026-08-10T15:57:25Z Kaur.gurmel 192 231875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" /></noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ-ਤਾਂ ਕੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਬੇਸ਼ਕ ! ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਬਿਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਾਲ ਅਜੇਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨ ਕਰਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨ ਸਮਝਦਾ। ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਬਲਭੱਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਆਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਨਾਉਣ ਵਾਂ ਸੌਂਹ ਖਾਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭੀ ਮ੍ਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ, ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਹੈ ਨਾਂ ਠੀਕ ਗੱਲ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਏਹੋ ਗੱਲ ਆਪ ਨੇ ਕਹੀਂ ਸੀ ! {{gap}}ਦੇਵੀ-ਤੇ ਹੁਣ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ) ਆਪ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੇ ਦੇਖੋ<noinclude></noinclude> cf8tdjbpsnwtfb71j0ergrxja6ruc2y 231876 231875 2026-08-10T16:00:02Z Kaur.gurmel 192 231876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" /></noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ-ਤਾਂ ਕੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਬੇਸ਼ਕ ! ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਬਿਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਾਲ ਅਜੇਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨ ਕਰਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨ ਸਮਝਦਾ। ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਬਲਭੱਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਆਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਨਾਉਣ ਦਾ ਸੌਂਹ ਖਾਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭੀ ਮ੍ਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ, ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਹੈ ਨਾਂ ਠੀਕ ਗੱਲ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਏਹੋ ਗੱਲ ਆਪ ਨੇ ਕਹੀਂ ਸੀ ! {{gap}}ਦੇਵੀ-ਤੇ ਹੁਣ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ) ਆਪ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੇ ਦੇਖੋ<noinclude></noinclude> ktehdrkaonw2whlrcdzr6fcckkbog50 231877 231876 2026-08-10T16:02:23Z Kaur.gurmel 192 /* ਸੋਧਣਾ */ 231877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ-ਤਾਂ ਕੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਬੇਸ਼ਕ ! ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਬਿਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਾਲ ਅਜੇਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨ ਕਰਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨ ਸਮਝਦਾ। ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਬਲਭੱਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਆਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਨਾਉਣ ਦਾ ਸੌਂਹ ਖਾਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭੀ ਮ੍ਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ, ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਹੈ ਨਾਂ ਠੀਕ ਗੱਲ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਏਹੋ ਗੱਲ ਆਪ ਨੇ ਕਹੀਂ ਸੀ ! {{gap}}ਦੇਵੀ-ਤੇ ਹੁਣ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ) ਆਪ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੇ ਦੇਖੋ<noinclude></noinclude> bw3f7j6557qj89x5zkcs5v7k9agwxes 231883 231877 2026-08-11T05:07:33Z Kaur.gurmel 192 231883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ-ਤਾਂ ਕੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਬੇਸ਼ਕ ! ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਬਿਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਾਲ ਅਜੇਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨ ਕਰਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨ ਸਮਝਦਾ। ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਬਲਭੱਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਆਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਨਾਉਣ ਦਾ ਸੌਂਹ ਖਾਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭੀ ਮ੍ਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ, ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਹੈ ਨਾਂ ਠੀਕ ਗੱਲ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਏਹੋ ਗੱਲ ਆਪ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ ! {{gap}}ਦੇਵੀ-ਤੇ ਹੁਣ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ) ਆਪ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੇ<noinclude></noinclude> pjl0uacit5f86jd4vicja7uzdj4cdya 231884 231883 2026-08-11T05:16:19Z Kaur.gurmel 192 231884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ-ਤਾਂ ਕੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁਰਦਾ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਬੇਸ਼ਕ ! ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੇ ਤੁੱਲ ਸਮਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਬਿਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਮਝਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਨਾਲ ਅਜੇਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨ ਕਰਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨ ਸਮਝਦਾ। ਆਪ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਬਲਭੱਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਆਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਨਾਉਣ ਦਾ ਸੌਂਹ ਖਾਕੇ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੇਵਸੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭੀ ਮ੍ਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ, ਤਦ ਭੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਜੇਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ <ref> ਦੇਖੋ ਸੰਤ3 ਭਾਗ ੧੧ ਦਾ ਅੰਤਲਾ ਕਾਂਡ</ref>ਕਿਉਂ ਹੈ ਨਾਂ ਠੀਕ ਗੱਲ ? {{gap}}ਭੂਤ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਏਹੋ ਗੱਲ ਆਪ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ ! {{gap}}ਦੇਵੀ-ਤੇ ਹੁਣ ਭੀ ਮੈਂ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ) ਆਪ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੇ<noinclude></noinclude> p8yidraydz6bvn8wqxf9fmazr54gyyw 250 69979 231885 209894 2026-08-11T05:20:19Z Kaur.gurmel 192 231885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-ਤਬਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਕਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਾਤ ਸਮਝੇਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੇ ਕ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਓਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਪੰਜਾ<noinclude></noinclude> gcxmqg12974i14sz3saeexlpjkkrx96 231886 231885 2026-08-11T05:23:18Z Kaur.gurmel 192 231886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-ਤਬਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਕਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾਤ੍ਰ ਸਮਝੇਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੋ ਕ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਓਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਪੰਜਾ<noinclude></noinclude> 6cqxxfker3j8sbec3qeijmse07kw19j 231887 231886 2026-08-11T05:24:46Z Kaur.gurmel 192 /* ਸੋਧਣਾ */ 231887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-ਤਬਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਕਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾਤ੍ਰ ਸਮਝੇਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੋ ਕ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ _ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਖੰਜਰ<noinclude></noinclude> 6oc14jnfcjnf4xm86q3cc5e5lkb2knr 250 71511 231888 215739 2026-08-11T05:32:13Z Amritpal Aman 2020 231888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>________________ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: ਤੇਜਬਲ ਤੇਜਬਲ ਟੇਹਰੀ, ਗੜਵਾਲ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਮੂ ਤੋਂ ਭੂਟਾਨ ਤੱਕ ਉੱਚੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਇਸਦਾ ਦਰਖਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਪਾਲ ਤੋਂ ਖ੍ਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਦਰਖਤ 20 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਣੇ ਅਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਤੇਜ, ਚਪਟੇ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਕੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛਿੱਲ ਫਟੀ ਹੋਈ ਜਿਹੀ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੱਤੇ ਡੇਢ ਤੋਂ ਨੋ ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਪੱਤੇ 1 ਤੋਂ 4 ਇੰਚ ਲੰਬੇ, 2 ਤੋਂ 6 ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫੁੱਲ ਹਰੇ ਰੰਗ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ, ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਲ ਧਣੀਏ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਲਾਲ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਦਾਣੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਰੀਕ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਕਾਰਨ ਫਲ 'ਤੇ ਦਾਣੇ ਉਭਰਦੇ ਹਨ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਗੜਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਫਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਲ ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖੋਖਲੇ ਫਲ ਵਧੇਰੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਬਰਸਾਤ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਫਲ ਦੀ ਬਹਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਤੇਜੋਵਤੀ। ਹਿੰਦੀ-ਤੇਜਬਲ। ਮਰਾਠੀ, ਗੁਜਰਾਤੀ-ਤੇਜਬਲ। ਬੰਗਾਲੀ-ਨੇਪਾਲੀ ਧਨੇ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਟੂਬੇਦ ਟੀ (Toothache Tree)। ਲੈਟਿਨ-ਜੇਨਥਾਤਕਿਸਲਮ ਐਲਾਟਮ (Zan- thoxylum Alatum) ਗੁਣ ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜਬਲ ਰਸ ਵਿਚ ਕਟੂ, ਤੇਜ, ਗੁਣ ਵਿਚ ਲਘੂ, ਗਰਮ ਤਾਸੀਰ ਵਾਲਾ, ਵਿਪਾਕ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਕਫ, ਵਾਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਅਜੀਰਨ, ਅਰੂਚੀ, ਬਵਾਸੀਰ, ਪਲੀਹਾ ਦੇ ਵਾਧਾ, ਦਿਲ ਮਚਲਾਉਣਾ, ਖੰਘ, ਸਾਹ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ, ਜੁਕਾਮ, ਬੁਖਾਰ, ਅਫਾਰਾ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਦਿਮਾਗੀ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਯੂਨਾਨੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜਬਲ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਫ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਅਤਿਸਾਰ, ਖੰਘ ਆਦਿ ਤੋਂ ਅਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਤੇਜ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੋਜ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਕੇ ਭੁੱਖ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੇ ਰਸਾਇਣਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਦਾਬ ਤੇਲ ਵਰਗਾ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਲ ਵਿਚ ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਖਤ ਦੀ ਛਿੱਲ ਵਿਚ ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ, ਰਾਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਬੇਰਿਕ, ਜੇਨਥੋਪਲੇਨਿਨ, ਤਿਕਟੇਨਿਮਮਨ, ਸਿਕਮਿਆਨਿਨ ਅਤੇ ਮੈਗਨੋਫਲੂਅੋਰਿਨ ਨਾਂ ਦੇ ਐਲਫੋਲਾਇਨਸ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ: ਤੇਜਬਲ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦਰਦ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। 00 ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ 87<noinclude></noinclude> h59gvc3gnuyqltj1pmhllgylfzenklz 231889 231888 2026-08-11T05:42:38Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 231889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|ਤੇਜਬਲ}}'''}} ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: {{gap}}ਤੇਜਬਲ ਟੇਹਰੀ, ਗੜਵਾਲ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਮੂ ਤੋਂ ਭੂਟਾਨ ਤੱਕ ਉੱਚੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਇਸਦਾ ਦਰਖਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਪਾਲ ਤੋਂ ਖ੍ਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਦਰਖਤ 20 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਣੇ ਅਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਤੇਜ, ਚਪਟੇ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਕੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛਿੱਲ ਫਟੀ ਹੋਈ ਜਿਹੀ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੱਤੇ ਡੇਢ ਤੋਂ ਨੋ ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਪੱਤੇ 1 ਤੋਂ 4 ਇੰਚ ਲੰਬੇ, 2 ਤੋਂ 6 ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫੁੱਲ ਹਰੇ ਰੰਗ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ, ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਲ ਧਣੀਏ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਲਾਲ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਦਾਣੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਰੀਕ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਕਾਰਨ ਫਲ 'ਤੇ ਦਾਣੇ ਉਭਰਦੇ ਹਨ ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਗੜਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਫਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਲ ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖੋਖਲੇ ਫਲ ਵਧੇਰੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਬਰਸਾਤ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਫਲ ਦੀ ਬਹਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ: {{gap}}ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਤੇਜੋਵਤੀ। ਹਿੰਦੀ-ਤੇਜਬਲ। ਮਰਾਠੀ, ਗੁਜਰਾਤੀ-ਤੇਜਬਲ। ਬੰਗਾਲੀ-ਨੇਪਾਲੀ ਧਨੇ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਟੂਥੇਦ ਟ੍ਰੀ (Toothache Tree)। ਲੈਟਿਨ-ਜੇਨਥਾਤਕਿਸਲਮ ਐਲਾਟ੍ਰਮ (Zanthoxylum Alatum) ਗੁਣ: {{gap}}ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜਬਲ ਰਸ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਤੇਜ, ਗੁਣ ਵਿਚ ਲਘੂ, ਗਰਮ ਤਾਸੀਰ ਵਾਲਾ, ਵਿਪਾਕ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਕਫ, ਵਾਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਅਜੀਰਨ, ਅਰੂਚੀ, ਬਵਾਸੀਰ, ਪਲੀਹਾ ਦੇ ਵਾਧਾ, ਦਿਲ ਮਚਲਾਉਣਾ, ਖੰਘ, ਸਾਹ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ, ਜੁਕਾਮ, ਬੁਖਾਰ, ਅਫਾਰਾ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਦਿਮਾਗੀ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਯੂਨਾਨੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜਬਲ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਫ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਅਤਿਸਾਰ, ਖੰਘ ਆਦਿ ਤੋਂ ਅਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਤੇਜ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੋਜ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਕੇ ਭੁੱਖ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੇ ਰਸਾਇਣਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਦਾਬ ਤੇਲ ਵਰਗਾ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਲ ਵਿਚ ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਖਤ ਦੀ ਛਿੱਲ ਵਿਚ ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ, ਰਾਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਬੇਰਿਕ, ਜੇਨਥੋਪਲੇਨਿਨ, ਤਿਕਟੇਨਿਮਮਨ, ਸਿਕਮਿਆਨਿਨ ਅਤੇ ਮੈਗਨੋਫਲੂਅੋਰਿਨ ਨਾਂ ਦੇ ਐਲਫੋਲਾਇਡ੍ਰਸ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ: {{gap}}ਤੇਜਬਲ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦਰਦ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। {{gap}}00 ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 87<noinclude></noinclude> eio4dt6y8mnz75l0tn52g9lq8f5nb8w 250 73464 231874 231606 2026-08-10T15:05:20Z Aman Arora PTL 1841 /* ਸੋਧਣਾ */ 231874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude> {{right|'''{{larger|ਬੁੱਢਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ}}'''}} {{gap}}ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮਿੱਤਰ! ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਤੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਇਕ ਦਿਨ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਗਿਲਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਿਮਾਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨਜ਼ਾਕਤ ਦੇ ਸਦਕੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਆਪਣੇ ਕੋਮਲ ਹਥ ਨੂੰ ਲਚਕਾਇਆ। ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੀ ਹੋਈ ਡਾਲੀ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਝੂਮ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਕਲ ਤਾਈਂ ਉਡੀਕ ਨਾ ਸਕਦਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਵੇਖ ਜੀਆਂਗਾ।” ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਇਸੇ ਧੁਨ ਵਿਚ ਬਿਤਾਈ। {{gap}}ਸੂਰਜ ਨਿਕਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਭਗੀਰਥ ਨਾਲ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਟਹਿਲਣ ਲਗਾ ਅਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਯੋਗ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਕੱਟਣ ਲਗਾ। {{gap}}ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਸਵਾਲ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿਉਂ ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਕੋਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।” {{gap}}ਜਦ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤਕ ਲਾਲ ਤੇ ਜਵਾਹਰ ਝਿਲਮਿਲ ਝਿਲਮਿਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਖ਼ਤ, ਤਾਜ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਭਲਾ ਕੀ ਵੇਖਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਮਧ-ਭਰੀਆਂ ਅਖੀਆਂ ਵਿਚ ਉਲਝ ਕੇ २੮<noinclude></noinclude> 3fp4x4caopbayq2l2sury3p836wawja 250 73473 231869 2026-08-10T13:16:30Z Jalseerat Aman 2446 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ " {{center|'''{{larger|( ੧੭ )}}'''}} ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਵਿਚ ਰੱਤ ਰੱਤਕੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਖੰਡ ਅਭਿਆਸ ਪਾਠ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪੀ ਅਕਬ ਕਥਾ ਹੀ (ਕਬੀ) ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਆਖ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਇਸ ਬਿਧਿ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 231869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੧੭ )}}'''}} ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਵਿਚ ਰੱਤ ਰੱਤਕੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਖੰਡ ਅਭਿਆਸ ਪਾਠ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪੀ ਅਕਬ ਕਥਾ ਹੀ (ਕਬੀ) ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਆਖ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਇਸ ਬਿਧਿ ਕਹੀ ਕੀਤੀ ਕਬੀ ਕਥਾ ਕੀਰਤੀ ਦੇ ਆਖਣ (ਕਥਨ) ਸੁਣਨ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਠੇ ਪਹਿਰ ਉਸ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ (੨) ਇਸੇ ਬਿਧਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਾਂ ਵਿਚ ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਹਿਨਿਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਵਿਖੇ ਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ਰਖਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਅਚਰਜ ਸੁਆਦ ਰਹੱਸ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਰਸਾਦ ਦੁਆਰਾ ਗੁਰਦੁਆਰਿਓਂ ਪਰਾਪਤਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਜਿਸ ਜਨ ਉਪਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੀ ਜਨ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰਿਓਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣ ਦਾ ਸੁਭ ਅਵਸਰੀ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਜਉਹਰੀ ਜਨ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਰਤਨ ਵਿਹਾਜਣ ਦਾ ਵਿਰਸਾ ਗੁਰਸਰਣਾਗਤੀ ਪੰਜਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।ਜੋ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿ ਵਥ ਨੂੰ ਇਸ ਬਿਧਿ ਵਿਹਾਜ ਕੇ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ` ਦੀਆਂ ਅਤੁਟ ਕਮਾਈਆਂ ਗੁੜਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਅਤ ਤੁੱਠਣੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਪਰਸਾਦਣੀ ਏਹ ਬਖਸ਼ਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਦੰਤਰਿ ਆਤਮ ਰਸ ਜੋਤਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਆਣ ਉਦੇ<noinclude></noinclude> inr4gamogsyyqb0izvajbox0wd6k285 231870 231869 2026-08-10T13:27:18Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 231870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੧੭ )}}'''}} ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਵਿਚ ਰੱਤ ਰੱਤਕੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਖੰਡ ਅਭਿਆਸ ਪਾਠ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੀ (ਕਥੀ) ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਇਸ ਬਿਧਿ ਕਹੀ ਕੀਤੀ ਕਥੀ ਕਥਾ ਕੀਰਤੀ ਦੇ ਆਖਣ (ਕਥਨ) ਸੁਣਨ ਸੁਣਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਠੇ ਪਹਿਰ ਉਸਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ (੨) ਇਸੇ ਬਿਧਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਾਂ ਵਿਚ ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਹਿਨਿਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਵਿਖੇ ਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ਰਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਅਚਰਜ ਸੁਆਦ ਰਹੱਸ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਰਸਾਦ ਦੁਆਰਾ ਗੁਰਦੁਆਰਿਓਂ ਪਰਾਪਤਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਜਨ ਉਪਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੀ ਜਨ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰਿਓਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣ ਦਾ ਸੁਭ ਅਵਸਰੀ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਜਉਹਰੀ ਜਨ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਰਤਨ ਵਿਹਾਜਣ ਦਾ ਵਿਰਸਾ ਗੁਰਸਰਣਾਗਤੀ ਪੰਜਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਥ ਨੂੰ ਇਸ ਬਿਧਿ ਵਿਹਾਜ ਕੇ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਅਤੁਟ ਕਮਾਈਆਂ ਗੁਰਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਅਤ ਤੁੱਠਣੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਪਰਸਾਦਣੀ ਏਹ ਬਖਸ਼ਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਦੰਤਰਿ ਆਤਮ ਰਸ ਜੋਤਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਆਣ ਉਦੇ<noinclude></noinclude> 6oprmd6nzxhqzjad39grmtql8hydqqb 250 73474 231952 2026-08-11T10:58:30Z Jalseerat Aman 2446 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ " {{center|'''{{larger|( ੧੬ )}}'''}} ਲੇਗਾ ਕਿ ਅਭਿਆਸੀ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਗਟਾਕ ਰਸ ਪੀਏਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤਨ ਹੀਅਰੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੋਮਾਵਲੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੁਹਾਰੇ ਫੁਟ ਹੋ ਹੋ ਅੰਦਰੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜੀ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 231952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੧੬ )}}'''}} ਲੇਗਾ ਕਿ ਅਭਿਆਸੀ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਗਟਾਕ ਰਸ ਪੀਏਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤਨ ਹੀਅਰੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੋਮਾਵਲੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੁਹਾਰੇ ਫੁਟ ਹੋ ਹੋ ਅੰਦਰੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜੀਉਰਦੇ ਜਾਣਗੇ । (੧) ਸਤਿਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦੇਵ ਜੀ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਦੇ ਮਨ ਵਸਾਵਣ ਹਾਰੇ ਐਸੇ ਗੁਰੂ ਸਿਖ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਾਰਨੇ ਬਲਿਹਾਰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾ ਰਸਾ ਤੇ ਰਚਾ ਕੇ ਫੇਰ ਭੀ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਿਆਈ ਕਮਾਈ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (੧ ਰਹਾਉ) ਅਤੇ ਇਸ ਬਿਧਿ ਧਿਆਵਨਾ ਕਮਾਵਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੋਈ ਅੰਕ (੨੩ ੩) ਵਿਚ ਇਉਂ ਵਿਆਖਤ ਹੈ ਕਿ ਸੁਚਿਆਰ ਅਭਿਆਸੀ ਜਦ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਖ ਅਤੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੀ ਮੁਖ ਬੈਣੀਉਂ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਿਧ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਹੋਇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁਖ ਤੋਂ ਬੋਲਣ ਦਾ ਏਹ ਪਾਰਸ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਫਲ ਸਫਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਪਰਤੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਵਕਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਦਾ ਹੀ ਪੇਖਦਾ ਪਰਖਦਾ ਨਿਖਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ<noinclude></noinclude> 7r3tpuvglumz222e2s0gjl0uv0t2mjg 231953 231952 2026-08-11T11:05:41Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 231953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੧੬ )}}'''}} ਲੇਗਾ ਕਿ ਅਭਿਆਸੀ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਗਟਾਕ ਰਸ ਪੀਏਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤਨ ਹੀਅਰੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੋਮਾਵਲੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੁਹਾਰੇ ਸਫੁਟ ਹੋ ਹੋ ਅੰਦਰੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜੀਉਰਦੇ ਜਾਣਗੇ । (੧) ਸਤਿਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੀ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦੇਵ ਜੀ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਦੇ ਮਨ ਵਸਾਵਣ ਹਾਰੇ ਐਸੇ ਗੁਰੂ ਸਿਖ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਾਰਨੇ ਬਲਿਹਾਰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾ ਰਸਾ ਤੇ ਰਚਾ ਕੇ ਫੇਰ ਭੀ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਿਆਈ ਕਮਾਈ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (੧ ਰਹਾਉ) ਅਤੇ ਇਸ ਬਿਧਿ ਧਿਆਵਨਾ ਕਮਾਵਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੋਈ ਅੰਕ (੨ ਤੇ ੩) ਵਿਚ ਇਉਂ ਵਿਆਖਤ ਹੈ ਕਿ ਸੁਚਿਆਰ ਅਭਿਆਸੀ ਜਦ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਖ ਅਤੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੀ ਮੁਖ ਬੈਣੀਉਂ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਿਧ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਹੋਇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁਖ ਤੋਂ ਬੋਲਣ ਦਾ ਏਹ ਪਾਰਸ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਫਲ ਸਫੁਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਪਰਤੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਵਕਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਦਾ ਹੀ ਪੇਖਦਾ ਪਰਖਦਾ ਨਿਖਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ<noinclude></noinclude> 1h0h1btepb9p0oqfzepoqnm4odbvzrp