ਵਿਕੀਸਰੋਤ
pawikisource
https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE
MediaWiki 1.47.0-wmf.18
first-letter
ਮੀਡੀਆ
ਖ਼ਾਸ
ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਵਰਤੋਂਕਾਰ
ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਵਿਕੀਸਰੋਤ
ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਤਸਵੀਰ
ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ
ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਫਰਮਾ
ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਮਦਦ
ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਲੇਖਕ
ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਪੋਰਟਲ
ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਲਿਖਤ
ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਆਡੀਓਬੁਕ
ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਪੰਨਾ
ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ
ਇੰਡੈਕਸ
ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ
TimedText
TimedText talk
ਮੌਡਿਊਲ
ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ
Event
Event talk
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/32
250
16862
233887
47609
2026-09-05T12:17:02Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233887
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:|(ਕੁਰਸੀ ਛੱਡ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਓ...ਗੈਂਡਾ।}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:| (ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਗੈਂਡਾ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਹਾਲੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।) ਗੈਂਡਾ। ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚੋਂ !}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਟ੍ਰੇ 'ਚ ਗਿਲਾਸ ਲੈ ਕੇ) ਕੀ ਹੈ ? ਓ! ਗੈਂਡਾ! (ਟ੍ਰੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗਿਲਾਸ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਕੋਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ :|ਕੀ ਰੌਲਾ ਹੈ ?}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਗੈਂਡਾ!}}
{{Playscript|ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:|ਗੈਂਡਾ ! ਦੌੜ ਕੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|(ਦੁਕਾਨ 'ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ। ਓ! ਗੈਂਡਾ!}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਓ ਹਾਂ, ਗੈਂਡਾ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਉੱਪਰੋਂ ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਸਿਰ ਕੱਢ ਕੇ) ਹ ਅ ਓ ਗੈਂਡਾ!}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਇਹ ਗਿਲਾਸ ਭੰਨਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੋਇਆ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਉਹ ਤੇ ਇਧਰ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹੈ... ਸਿੱਧਾ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਭੰਨਦਾ ...}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ) ਹ.. ਅ... ਓ... ਗੈਂਡਾ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਡੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ) ਓ ਡੇਜ਼ੀ!}}
{{Playscript||(ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੱਜਣ ਤੇ ਚੀਖ਼ਾਂ ਕੂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੀਂ ਸਾਈਂ!}}
{{Playscript|ਕੋਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ :|ਇਹਦਾ ਮੁੱਲ ਤਾਰਨਾ ਪਏਗਾ... ਤੈਨੂੰ !}}
{{Playscript||(ਬੇਰੰਜਰ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਪਏ। ਬਜ਼ੁਰਗ, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੈਂਟਰ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਝੁੰਡ ਬਣਾ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਸਾਰੇ:|ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੀਂ।}}
{{Playscript||(ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਮਿਆਂਕਣ ਦੀ ਦਰਦਨਾਕ ਅਵਾਜ਼, ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਕ ਔਰਤ ਦੀ ਹੋਰ ਵੀ ਦਰਦਨਾਕ ਚੀਖ਼)}}
{{Playscript|ਸਾਰੇ:|ਓਫ਼!}}
{{Playscript||(ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਲਗਭਗ ਨਾਲੋਂ-ਨਾਲ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਮੰਚ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਟੋਕਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀ ਲਾਸ਼ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|(ਡੁਸਕਦੀ ਹੋਈ) ਮੇਰੀ ਮਿਆਉਂ ਮਿੱਧ ਦਿੱਤੀ, ਮੇਰੀ ਮਿਆਉਂ ਮਿੱਧ}}<noinclude>{{right|32}}</noinclude>
g8ucv34tfowrtyw448mkal865s4m71z
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/33
250
16867
233888
47614
2026-09-05T12:40:00Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233888
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਦਿੱਤੀ ਉਸਨੇ !}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਉਹਦੀ ਮਿਆਉਂ ਮਿੱਧ ਦਿੱਤੀ ਉਹਨੇ।}}
{{Playscript||(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਬਜ਼ੁਰਗ, ਡੇਜ਼ੀ, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਦੇ ਗਿਰਦ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਇਹੋ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਸਾਰੇ:| ਕਿੱਡਾ ਨ੍ਹੇਰ ਐ, ਤ੍ਰਾਸਦੀ! ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|ਹਾਂ.. ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ ਤੇਵੇਟਰ:|ਹ... ਹਾਂ, ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ,(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ),ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:|ਹਾਂ, ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਵੇਟਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਗਿਲਾਸਾਂ ਤੇ ਉਲਟੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ) ਖੜ੍ਹਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਦੇਖਦਾਂ! ਕਚਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਸਾਰਾ।}}
{{Playscript||(ਜੇਨ ਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਵੀ ਦੌੜ ਕੇ ਉਸ ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰੀ ਹੋਈ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ 'ਚ ਲਈ ਰੋਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਕੁਰਸੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਟੁੱਟਿਆ ਕੱਚ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਝਾਤੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ) ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਵੋਟਰ ਨੂੰ ਕਚਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਓਧਰ ਦੇਖ... ਓਧਰ ਬੱਲੇ... ਪੈਰਾਂ 'ਚ !}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|(ਦੁਕਾਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲਗਦੈ... ਕੀ ਮਾਮਲਾ ਕੀ ਹੈ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ, ... ਹੌਲ ਪੈਂਦਾ !}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਓ ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਈ ਸੀ? ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਗੁੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ ਮਿਸ ਡੇਜ਼ੀ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਬਸ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਦਾ ਟਾਈਮ ਈ ਨੀ ਮਿਲਿਆ !}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਖਿਲਾਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ-ਵਿੱਚ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ) ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਕਚਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਹੈ।)ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript||(ਇਹ ਤਮਾਮ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕਦਮ ਉੱਪਰ-ਥੱਲੇ।)}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| ਇਹ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ!}}
{{nop}}<noinclude>{{right|33}}</noinclude>
gbyxkqq38662vr70f5nptm7kyewj8tz
233889
233888
2026-09-05T12:41:16Z
Harchand Bhinder
2624
233889
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਦਿੱਤੀ ਉਸਨੇ !}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਉਹਦੀ ਮਿਆਉਂ ਮਿੱਧ ਦਿੱਤੀ ਉਹਨੇ।}}
{{Playscript||(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਬਜ਼ੁਰਗ, ਡੇਜ਼ੀ, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਦੇ ਗਿਰਦ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਇਹੋ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਸਾਰੇ:| ਕਿੱਡਾ ਨ੍ਹੇਰ ਐ, ਤ੍ਰਾਸਦੀ! ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|ਹਾਂ.. ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ ਤੇ ਵੇਟਰ:|ਹ... ਹਾਂ, ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ,(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ),ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:|ਹਾਂ, ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਵੇਟਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਗਿਲਾਸਾਂ ਤੇ ਉਲਟੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ) ਖੜ੍ਹਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਦੇਖਦਾਂ! ਕਚਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਸਾਰਾ।}}
{{Playscript||(ਜੇਨ ਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਵੀ ਦੌੜ ਕੇ ਉਸ ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰੀ ਹੋਈ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ 'ਚ ਲਈ ਰੋਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਕੁਰਸੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਟੁੱਟਿਆ ਕੱਚ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਝਾਤੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ) ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਵੋਟਰ ਨੂੰ ਕਚਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਓਧਰ ਦੇਖ... ਓਧਰ ਬੱਲੇ... ਪੈਰਾਂ 'ਚ !}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|(ਦੁਕਾਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲਗਦੈ... ਕੀ ਮਾਮਲਾ ਕੀ ਹੈ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ, ... ਹੌਲ ਪੈਂਦਾ !}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਓ ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਈ ਸੀ? ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਗੁੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ ਮਿਸ ਡੇਜ਼ੀ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਬਸ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਦਾ ਟਾਈਮ ਈ ਨੀ ਮਿਲਿਆ !}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਖਿਲਾਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ-ਵਿੱਚ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ) ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਕਚਰਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉਸ ਔਰਤ ਵੱਲ ਹੈ।)ਵਿਚਾਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ ਜਿਹੀ!}}
{{Playscript||(ਇਹ ਤਮਾਮ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕਦਮ ਉੱਪਰ-ਥੱਲੇ।)}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| ਇਹ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ!}}
{{nop}}<noinclude>{{right|33}}</noinclude>
16gj2zcc1c669qewf451twbmqwyons6
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/34
250
16872
233890
47619
2026-09-05T13:10:01Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233890
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਜੇਨ:|ਇਹ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ!}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|(ਮਰੀ ਹੋਈ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ 'ਚ ਝੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ) ਮੇਰੀ ਨਿਕੜੀ ਜਈ ਮਿਆਉਂ... ਪਿਆਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ!}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:|ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ... ਹੁਣ... ਤੁਸੀਂ; ਬਿੱਲੀਆਂ ਤਾਂ ਬਸ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਨੇ।}}
{{Playscript|ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:| (ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਮੈਡਮ, ਕੀ ਲਗਦੈ ਤੁਹਾਨੂੰ .. ਕੀ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ? ਸਭ ਬਿੱਲੀਆਂ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਨੇ! ਸਾਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਮਿਆਉਂ, ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਬਿਲੰਗੜੀ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ -ਵਾਲਾ:| (ਵੇਟਰ ਨੂੰ, ਜਿਹੜਾ ਟੁੱਟਿਆ ਕੱਚ ਲਈ ਉਸ ਔਰਤ ਸਿਰਹਾਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।) ਸੁੱਟ ਦੇ ਏਨੂੰ ਹੁਣ.., ਡਸਟਬਿਨ ਓਧਰ ਐ।(ਕੁਰਸੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫ੍ਰੈਂਕ ਹੋ ਗਏ ਤੇਰੇ ਵੱਲ।}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਕੈਫ਼ੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨੀ ਆਉਂਦਾ ਕੁਝ ਖੋਪੜੀ 'ਚ !}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| (ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ) ਕਿਉਂ ਐਵੇਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀ ਏਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ !}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:| ਕਿਉਂ ਐਵੇਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਓਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| (ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ) ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ!}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:| ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ, ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਬਿਲੰਗੜੀ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਹੂੰ ! ਸੱਚੀਂ ਬੜੀ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:| (ਉਸਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਟੇਬਲ ਵੱਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ) ਬੈਠ ਜਾਓ ਇਥੇ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| (ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ) ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਏਸ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ ?}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|(ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੂੰ) ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ?}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਡੇਜ਼ੀ ਨੂੰ, ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਹੀ) ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ ?}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ -ਵਾਲਾ:|(ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਬਿਠਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਔਰਤ ਹਾਲੇ ਵੀ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ 'ਚ ਝੂਲਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਕਚਰਾ ਸੁੱਟ ਕੇ ਆਏ ਵੇਟਰ ਨੂੰ) ਜਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਫੜਾ ਆ ਉਹਨੂੰ।}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:| (ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਬੈਠ ਜਾਓ, ਬੈਠ ਜਾਓ ਆਰਾਮ ਨਾਲ !}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| ਵਿਚਾਰੀ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਹੀ) ਵਿਚਾਰੀ ਬਿੱਲੀ!}}
{{Playscript|ਬਰੰਜਰ:|(ਵੇਟਰ ਨੂੰ) ਬਰਾਂਡੀ ਚੰਗੀ ਰਹੇਗੀ ਏਹਦੇ ਲਈ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ -ਵਾਲਾ:| (ਵੇਟਰ ਨੂੰ) ਲਿਆਓ ਬਰਾਂਡੀ! ਹੈਗੇ ਨੇ ਨਾ, , ਦੇਣਗੇ ਨਾ ਬਿਲ !}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ) ਇੱਕ ਬਰਾਂਡੀ, ਹੁਣੇ ਲਓ ਜੀ!}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:| (ਹਿਚਕੀਆਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ) ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ... ਮੈਂ ਨਹੀਂ...ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ!}}
{{nop}}<noinclude>{{right|34}}</noinclude>
rm2s22oi43wnch6749vpwcs5y9gnt7q
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/35
250
16877
233905
47624
2026-09-05T16:44:32Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233905
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ :|ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲੋਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਦੁਕਾਨ ਅੱਗਿਓਂ ਨਿਕਲ ਕੇ...}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|(ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੂੰ) ਨਹੀਂ ਇਹ.. ਉਹ ਤਾਂ ਨਹੀਂ!}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ :|(ਜੇਨ ਨੂੰ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਜੀ...}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|ਹਾਂ ਜੀ ਇਹੋ ਤਾਂ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੋ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸੀ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਗੈਂਡਾ ਸੀ ਉਹ; ਇਸਦੀ ਨੱਕ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਸੀ, ਇਹ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਨਸਲ ਦਾ ਸੀ!}}
{{Playscript||(ਵੇਟਰ ਬਰਾਂਡੀ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਦੇ ਮੂਹਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਲੈ ਲਓ... ਦੋ ਘੁੱਟਾਂ... ਬਰਾਂਡੀ ਏ... ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਮਿਲੇਗਾ।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|(ਹੰਝੂ ਪੂੰਝਦੇ ਹੋਏ) ਨਹੀਂ.., ਮੈਂ ਨੀ...}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਅਚਾਨਕ ਭੜਕ ਕੇ ਜੇਨ ਨੂੰ) ਕੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਓ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਐਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘਿਆ ਉਹ.. ਗੋਲੀ ਵਾਂਗ, ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਨੀ ਆਇਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ...ਐਵੇਂ ਝਲਕ ਜਿਹੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਲੈ ਲਓ.., ਚੰਗੀ ਏ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ!}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|(ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ। ਹਨੇਰੀ ਵਾਂਗ ਲੰਘਿਆ ਉਹ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਚਖ਼ੋ ਤੇ ਸਹੀ... ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਟੈਸਟ ਏ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਜੇਨ ਨੂੰ) ਸਿੰਗ ਗਿਣਨ ਦਾ ਟਾਈਮ ਕਿੱਥੇ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ :|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ, ਵੇਟਰ ਨੂੰ) ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਂ, ਪਿਆਓ ਉਹਨੂੰ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਜੇਨ ਨੂੰ) ਨਾਲੇ, ਗੁਬਾਰ ਕਿੰਨਾ ਸੀ, ਧੂੜ ਈ ਧੂੜ।}}
{{Playscript|ਡੋਜ਼ੀ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਭਰੋ.., ਘੁੱਟ ਭਰੋ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਬਹਾਦਰ ਬਣੇ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਘੁੱਟ (ਵੋਟਰ ਗਿਲਾਸ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਆਉਣ ਲਈ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਧੱਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਸ਼ਬਾਬ, ਇਹ ਹੋਈ ਨਾ ਗੱਲ!}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ (ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ) ਤੇ ਡੇਜ਼ੀ:|ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋਈ ਨਾ ਗੱਲ !}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|(ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਮੈਨੂੰ ਧੂੜ 'ਚ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਇਕਦਮ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਅੱਖ ਦੇ ਫ਼ੇਰ 'ਚ ਸਭ ਹਿਸਾਬ ਲਾ ਲੈਂਦਾਂ ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਹੁਣ ਠੀਕ ਏ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ?}}
{{nop}}<noinclude>{{right|35}}</noinclude>
1aslikau2x6rlb8lkyhtxnlqe4jfnpw
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/36
250
16882
233906
47629
2026-09-05T23:13:51Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233906
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਜੇਨ ਨੂੰ) ਪਰ ਉਹ... ਢੁੱਡਾਂ ਮਾਰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ..ਇਧਰ ਓਧਰ ਧਰਤੀ ਪੁੱਟਦਾ। ਸਿਰ ਦਿਖਦਾ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|ਹੁਣ ਦੱਸੋਂ, ਟੇਸਟੀ ਸੀ ਕਿ ਨਹੀਂ?}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਇਹੋ ਤਾਂ ਹੈ, ਤਾਂਹੀਓਂ ਤਾਂ ਦਿਖਦਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਸਾਫ਼।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|(ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਮੇਰੀ ਬਿਲੂੰਗੜੀ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਖਿਝ ਕੇ) ਨਿਰੀ ਬਕਵਾਸ !}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਹੀ) ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਹੈਗੀ ਬਿੱਲੀ, ਤੂੰ ਰੱਖ ਲਈਂ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਕੀ...ਮੈਂ ? ਤੂੰ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਬਕਵਾਸ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾ ਰਿਹੈਂ, ਇੰਨੀ ਹਿੰਮਤ?}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|(ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ) ਹੁਣ ਕਦੇ ਨੀ ਰੱਖਾਂਗੀ ਮੈਂ ਹੋਰ! (ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਫੇਰ ਮਰੀ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਬਿਲਕੁਲ, ਸਰਾਸਰ ਊਲ-ਜਲੂਲ... ਖ਼ਾਲੀ ਝੱਗ!}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਹੋਣੀ ਨੂੰ ਤੇ ਭਾਈ ਮੰਨਣਾ ਈ ਪੈਂਦਾ..ਜੋ ਹੋ ਗਿਆ !}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਮੈਂ ਕਦੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਕੋਈ ਊਲ-ਜਲੂਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ!}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ! ਸਮਝਾਓ ਰਤਾ ਮਨ ਨੂੰ, ਇਹੋ ਹੋਣਾ ਸੀ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਨਿਰਾ ਪਾਖੰਡੀ ਏ.. (ਅਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।) ਕੋਰਾ ਕਾਗਜ਼ੀ ਪੰਡਾ... ਜਿਹੜਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਡੰਬਰ ਕਰਦਾ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਜੇਨ ਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਕੀ ਹੋਇਆ ਜਨਾਬ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਬੋਲੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ... ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇੱਕ ਢੋਂਗੀ ਪੋਂਗਾ ਪੰਡਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਏਸ਼ਿਆਈ ਗੈਂਡਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਨੱਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਫ਼ਰੀਕਨ।}}
{{Playscript||(ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੈਨ ਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚੀਖ਼-ਚੀਖ਼ ਕੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| ਸਰਾਸਰ ਗ਼ਲਤ। ਸਗੋਂ ਇਸਤੋਂ ਉਲਟਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|ਕਿੰਨੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ ਉਹ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਸ਼ਰਤ ਲਾਉਣੀ ?}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਗੱਲ ਸ਼ਰਤ ਤਾਈਂ ਪਹੁੰਚ ਗਈ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ... ਕਿਉਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| ਸ਼ਰਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ! ਤੇਰੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਈ ਦੋ ਦੋ ਸਿੰਗ ਨੇ... ਗੈਂਡੇ! ਏਸ਼ਿਆਈ... ਮੰਗੋਲ... ਗੈਂਡਾ।}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਓ ਤੇਰੇ ਦੀ...}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ) ਉਹ ਤਾਂ ਹੱਥੋਪਾਈ ਹੋਣ ਲੱਗੇ !}}
{{nop}}<noinclude>{{right|36}}</noinclude>
nyeclmejhq4tsk2pf9ebuebe97lafhh
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/37
250
16887
233907
47634
2026-09-05T23:35:15Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233907
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|(ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ) ਬਕਵਾਸ ਬੰਦ ਕਰ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਰਤ ਲਾ ਰਹੇ ਨੇ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋਏ) ਦੇਖੋ... ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਤਮਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|ਗੱਲ ਇੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਗੱਡੇ ਦੀ ਨੱਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦਾ !(ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੂੰ) ਵਪਾਰੀ ਆਦਮੀ ਓ ਤੁਸੀਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੋਏਗਾ।}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| (ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੋਏਗਾ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਜੇਨ ਨੂੰ) ਮੇਰੇ ਕੋਈ ਸਿੰਗ ਨਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਹੋਏਗਾ...ਕਦੇ ਵੀ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|(ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ) ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਐ ਕਿ ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੋਵੇ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:| (ਬਰੈਜਰ) ਓ ਤੇ ਦਿਖਦਾ ਪਿਆ... ਸਾਹਮਣੇ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਨਾ ਈ ਮੈਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਆਂ। ਹੋਵਾਂ ਵੀ ਤਾਂ ਕੀ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਵੀ ਬੰਦੇ ਨੇ... ਜਿਵੇਂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਬੰਦੇ ਹੁੰਦੇ।}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|ਹਾਂ, ਏਸ਼ਿਆਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਈ ਨੇ ਬੰਦੇ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|(ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਇਹ ਤਾਂ ਸਹੀ ਐ!}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਵੋਟਰ ਨੂੰ) ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨੀ ਪੁੱਛਿਆ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਿਹੈ ਉਹ। ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਬੰਦੇ ਈ ਨੇ।}}
{{Playscript||(ਸਾਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਲਗਾਤਾਰ ਡੁਸਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|ਕਿੰਨੀ ਸਾਊ ਸੀ ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ 'ਚੋਂ ਹੀ ਹੋਵੇ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|(ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ) ਪੀਲੇ-ਜ਼ਰਦ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਉਹ !}}
{{Playscript||(ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਅਤੇ ਜੇਨ-ਬੇਰੰਜਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣੇ ਗਰੁੱਪ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਲਾਭੇ ਜਿਹੇ ਹਟਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਖ਼ੁਦ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।)}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਗੁੱਡਬਾਏ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ! (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਮੈਂ !}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|ਕਿੰਨੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ... (ਸਿਸਕਦੀ ਹੈ)}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ, ਸੁਣੋ ਜ਼ਰਾ.. ਇੱਕ ਮਿੰਟ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਮਿਸਟਰ ਜੇਨ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਮਿੱਤਰ ਸੀ.. ਜੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਸਨ ! ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|37}}</noinclude>
0r7ebz62z6hm3uelahucl2g8gt454hh
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/38
250
16892
233908
47640
2026-09-06T00:01:31Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233908
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਉਹ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:| ਕੁਝ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾਂ... ਜਿਹੜੇ ਅਸਲੀ ਨੇ।}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ) ਮੇਰਾ ਵੀ ਕਦੇ ਇੱਕ ਏਸ਼ਿਆਈ ਮਿੱਤਰ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|(ਹਾਲੇ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ) ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਮਾਣੋਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਿਆਈ ਸੀ ਉਸਨੂੰ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|(ਆਪਣੇ 'ਚ ਗੁੰਮ ਸ਼ਾਂਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ) ਕਿਹਾ ਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਉਹ, ਪੀਲੇ-ਭੂਕ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਸੂਹਾ ਲਾਲ ਏਂ! ਲਾਲ ਭੁਝੱਕੜ...}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ (ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ) ਤੇ ਵੇਟਰ:|ਓਹ !}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਮਾਮਲਾ ਵਿਗੜਦਾ ਜਾ ਰਿਹੈ!}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|ਕਿੰਨੀ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੀ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਰੇ 'ਚ ਖਾਂਦੀ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|(ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਝ ਈ ਲਗਦੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨੀ ਲੱਗਾ। ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮੂਰਖਾਂ 'ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਨੀ ਕਰਦਾ।}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਮਝਾ ਦਿੰਦੀ।}}
{{Playscript||(ਜੇਨ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਭਰਿਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁੱਗਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਵਾਪਿਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:|(ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੂੰ) ਗੋਰੇ ਵੀ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਏਸ਼ਿਆਈ... ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਵੀ।}}
{{Playscript|ਜੇਨ:|ਤੂੰ ... ਸ਼ਰਾਬੀ... ਪਿਆਕੜ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਲੜਣ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ।}}
{{Playscript|ਸਾਰੇ:| (ਜੋਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ) ਓਹ!}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:| ਬੋਲਦੀ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਐ, ਅਸਲ 'ਚ ਕਰਦੀ ਓ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਨਰਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਮੇਰੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਹਦੇ 'ਚ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|(ਵੇਟਰ ਨੂੰ) ਜਾ ਤੇ ਵਿਚਾਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤਾਬੂਤ ਦੇਖ ਕੇ ਲਿਆ।}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:| (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਓਂ। ਏਸ਼ੀਆਈ ਗੈਂਡਾ ਹੀ ਹੈ ਜਿਹਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦੇ... ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਦਾ ਤਾਂ ਇੱਕੋ ਹੁੰਦਾ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:| ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਉਲਟਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।}}<noinclude>{{right|38}}</noinclude>
1md1mub6ln7g2bfrnz9pl9u17w1s9cg
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/39
250
16897
233909
47645
2026-09-06T00:38:37Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233909
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਤੁਸੀਂ ਦੋਹੇਂ ਗ਼ਲਤ ਹੋ!}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:|ਫੇਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਵੇਟਰ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਨੂੰ) ਆਓ ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਉਹਨੂੰ}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ :|(ਫੇਰ ਫੁੱਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ) ਨਹੀਂ... ਕਦੇ ਨਹੀਂ !}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰਾ ਨਾ ਮੰਨੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂ .., ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਮਿਸਟਰ ਜੇਨ ਸਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ ਵੱਲ) ਹੁਣ,,, ਇਹ ਤਾਂ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ !}}
{{Playscript||(ਡੇਜ਼ੀ ਤੇ ਵੇਟਰ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਰੀ ਹੋਈ ਬਿੱਲੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ 'ਚ ਹੈ। ਉਹ ਕੈਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:|(ਡੇਜ਼ੀ ਤੇ ਵੋਟਰ ਨੂੰ) ਮੈਂ ਆਵਾਂ ਨਾਲ?}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|ਏਸ਼ਿਆਈ ਗੈਂਡੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਦੇ ਦੋ। ਤੇ ਇਸਤੋਂ ਉਲਟਾ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ) ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰੋ।}}
{{Playscript||(ਡੇਜ਼ੀ ਤੇ ਵੋਟਰ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੈਫ਼ੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਰੋਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ, ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੂੰ) ਓ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਓ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ!}}
{{Playscript||(ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਗੋਂਡੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਬੇਰੰਜਰ ਖ਼ੁਦ ਨਾਲ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਡੇਜ਼ੀ ਸਹੀ ਏ, ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਟੋਕਣ ਦੀ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|(ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ) ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਾਵੰਦ ਸਹੀ ਨੇ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਅਫਰੀਕਨ ਦਾ ਲਾਜ਼ਮੀ.. ਇੱਕ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਾਂ ਇਸਤੋਂ ਉਲਟ ...}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਮਾੜੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਟੋਕਾ-ਟਾਕੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਉਸਨੂੰ। ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਏ ਨਾਸਾਂ 'ਚੋਂ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ।}}
{{Playscript|ਬਜੁਰਗ:|(ਕੈਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਭੁਲੇਖੇ 'ਚ ਹੋ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|(ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ) ਖਿਮਾ ਕਰਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ) ਬੱਸ ਇਹੋ ਖੋਟ ਹੈ ਉਹਦੇ 'ਚ, ਮਿੰਟ 'ਚ ਭੜਕ ਜਾਂਦਾ...}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਖਿੜਕੀ 'ਚੋਂ ਹੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ) ਹੋ ਸਕਦੈ ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇ ਵਾਰ...}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| (ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ) ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਰਾ ਸੋਨਾ ਏ ਦਿਲ ਦਾ; ਕਿੰਨਾ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|39}}</noinclude>
sl0ivl82citr5j4l70zfnc9c0b939h2
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/40
250
16901
233910
47649
2026-09-06T01:05:05Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233910
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript|| ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|(ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ) ਜੇ ਇੱਕ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਨੇ ਤਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਹੀ ਹੈ ਕੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਇੱਕੋ ਹੋਵੇਗਾ। }}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਲਟਾ ਹੋਵੇ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੋ ਹੋਣ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਇੱਕੋਂ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| (ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ) ਗ਼ਲਤੀ ਹੋ ਗਈ ਮੈਥੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਥੋੜ੍ਹਾ। ਪਰ ਉਹ ਇੰਨਾ ਜਿੱਦੀ ਕਿਉਂ ਐ? ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਖਿਝਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ। (ਬਾਕੀਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ) ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਸ ਚਕਾਚੌਂਧ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਚ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਦੇਖੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੋਹਬ ਝਾੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਦੇ ਮੰਨੇਗਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ?}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਕਾਹਦਾ ਸਬੂਤ?}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਉਹੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣੇ... ਕਿਹਾ.. ਜਿਸਤੋਂ ਸਾਰਾ ਰੌਲਾ ਪਿਆ, ਹੱਥੋਂਪਾਈ ਹੋ ਗਈ ਤੁਹਾਡੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:| (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ?}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਕਿ ਦੋਹਾਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਸੀ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੋ? ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਦੋ ?}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:| ਉਹਨੂੰ ਸਾਥੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਹੀ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲਗਦੈ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੀ। }}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:| ਚਲੋ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੋ ਸੀ। ਤਾਂ ਕੀ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਹੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਹੈ ?}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| ਨਾ। ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਅਫਰੀਕਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ:|ਦੋ ਸਿੰਗ ਕਿਸਦੇ ਹੁੰਦੇ ?}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਤਾਂ ਉੱਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|ਇੰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ। }}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:|ਪਰ ਮਸਲੇ ਦਾ... ਹੱਲ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨਾ।}}
{{Playscript|ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ:| (ਦਖ਼ਲ ਦੇਣ ਦੇ ਮੂਡ 'ਚ) ਸੁਣੋ-ਸੁਣੋਂ, ਗੁਸਤਾਖ਼ੀ ਮੁਆਫ਼ ਟੋਕ ਰਿਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ। ਪਰ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿਆਂ ਕਿ ...}}
{{Playscript|ਘਰੇਲੂ-ਔਰਤ:|(ਹੰਝੂ ਪੂੰਝਦੇ ਹੋਏ) ਇਹ ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੇ।}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:| ਓਹ ! ਸੱਚ, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ?}}
{{Playscript|ਬਜ਼ੁਰਗ:| (ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬੇਰੰਜਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਦੇ ਹੋਏ।) ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ।}}
{{nop}}<noinclude>{{right|40}}</noinclude>
ivqm5vxbexxeq80vqjdfz2mgjccdn9i
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/41
250
16906
233923
47654
2026-09-06T03:22:51Z
Ashwinder sangrur
2332
/* ਸੋਧਣਾ */
233923
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Ashwinder sangrur" /></noinclude>________________
ਬੇਰੰਜਰ: ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਮਿਲ ਕੇ।
ਤਰਕਸ਼ਾਸਤਰੀ: (ਕਾਰਡ ਕੱਢਦਾ ਹੈ) ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਾਰਡ।
ਬੇਰੰਜਰ: ਬੜੇ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੀ...
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ...
ਕੈਫੇ-ਵਾਲਾ: ਤਾਂ ਸਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਨਣਾ ਪਾਓਗੇ ਕਿ ਕੀ ਅਫਰੀਕੀ ਗੈਂਡਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ..
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਦੋ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ...
ਮਾਲਕਿਨ: ਜਾਂ ਦੋ ਸਿੰਗ ਏਸ਼ੀਆਈ ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਹੁੰਦੇ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਇੱਕੋ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੀ ਬਿਲਕੁਲ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜਰਾ ਮੁੱਦਾ ਸਾਫ ਕਰਨ ਦਿਓ ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ਪਰ ਇਹੋ ਤਾਂ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਰਕਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਪਲੀਜ਼, ਥੋੜਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮੌਕਾ ਦਿਓ..ਹੂੰ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਹਾਂਜੀ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦਿਓ।
ਮਾਲਕਣ: (ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ) ਬੋਲਣ ਤਾਂ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ।
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੀ, ਬੋਲੋ।
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ) ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ। ਬਾਕੀ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਨੇ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਦੇਖੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਝਗੜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਗੈਂਡਾ ਹੁਣੇ ਲੰਘ ਕੇ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲੋਂ ਲੰਘਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ। ਮਸਲਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਫਸਿਆ ਹੈ।
ਬੇਰੰਜਰ: ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਵੇਂ?
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹੇ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ ਇਕੋ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: (ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ) ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਗੈਂਡਾ..
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ:( ਇਹ ਵੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ) ਇੱਕੋ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ...
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜਾਂ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹੇ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: (ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਇੱਕੋ ਗੈਂਡਾ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਦੋਨੋਂ ਵਾਰ
ਤਰਕਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ
41<noinclude></noinclude>
gpt9bdx2ninf3xrd0cs3hnxk4lzgdxf
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/42
250
16911
233927
47659
2026-09-06T03:50:40Z
Ashwinder sangrur
2332
/* ਸੋਧਣਾ */
233927
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Ashwinder sangrur" /></noinclude>________________
ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ।
ਮਾਲਕਣ: ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਹਾ ਹਾ..
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜਾਂ ਫਿਰ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਗੈਂਡਾ ਵੀ ਲੰਘਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਸਹੀ ਗੱਲ ਐ।
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਹੁਣ... ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਦੁਕਾਨਦਾਰ :ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਪਹਿਲੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ,
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਦੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਲਾ...
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਦੂਜੇ ਮੌਕੇ... 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ...ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਸ ਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਸਿੱਟਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਣਾ।
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ?
ਮਾਲਕਣ: ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਸ਼ੀ... ਸ਼ੀ!
( ਮਾਲਕਣ ਮੋਢੇ ਝਟਕਦੇ ਹੋਏ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।)
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਕਿਉਂਕਿ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਗੈਂਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੇਰੰਜਰ: ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ...
ਬਜ਼ੁਰਗ:( ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ ਟੋਕਦੇ ਹੋਏ) ਟੋਕੋ ਨਹੀਂ ।ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਘੰਟੇ ਹੋਣ ਦੋ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਹੋ ਸਕਦੈ।
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਹਾਂ, ਹੋ ਸਕਦੈ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਬੇਰੰਜਰ: ਹਾਂ ਪਰ ਦੋਹੇਂ ਵਾਰ...
ਬਜ਼ੁਰਗ: (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ )ਟੋਕਦੇ ਕਿਉਂ ਹੋ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਸਕੋਂ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ, ਅਫਰੀਕਨ ਜਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕੋਈ ਵੀ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਵੇਂ ਅਫਰੀਕਨ ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ...
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਸਿੰਘ ਸੀ।<noinclude></noinclude>
e2vwk4yktyyh3qb60akqlh4ar94phek
233928
233927
2026-09-06T03:51:17Z
Ashwinder sangrur
2332
233928
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Ashwinder sangrur" /></noinclude>________________
ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ।
ਮਾਲਕਣ: ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਹਾ ਹਾ..
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜਾਂ ਫਿਰ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਗੈਂਡਾ ਵੀ ਲੰਘਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਸਹੀ ਗੱਲ ਐ।
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਹੁਣ... ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਦੁਕਾਨਦਾਰ :ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ...
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਪਹਿਲੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ,
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਦੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਲਾ...
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਦੂਜੇ ਮੌਕੇ... 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ...ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਸ ਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਸਿੱਟਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਣਾ।
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ?
ਮਾਲਕਣ: ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਸ਼ੀ... ਸ਼ੀ!
( ਮਾਲਕਣ ਮੋਢੇ ਝਟਕਦੇ ਹੋਏ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।)
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਕਿਉਂਕਿ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਗੈਂਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੇਰੰਜਰ: ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ...
ਬਜ਼ੁਰਗ:( ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ ਟੋਕਦੇ ਹੋਏ) ਟੋਕੋ ਨਹੀਂ ।ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਘੰਟੇ ਹੋਣ ਦੋ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਹੋ ਸਕਦੈ।
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਹਾਂ, ਹੋ ਸਕਦੈ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਬੇਰੰਜਰ: ਹਾਂ ਪਰ ਦੋਹੇਂ ਵਾਰ...
ਬਜ਼ੁਰਗ: (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ )ਟੋਕਦੇ ਕਿਉਂ ਹੋ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਸਕੋਂ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ, ਅਫਰੀਕਨ ਜਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕੋਈ ਵੀ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਵੇਂ ਅਫਰੀਕਨ ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗੈਂਡਾ...
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਜਿਸਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸੀ।<noinclude></noinclude>
2l9ynlfkh3z2w1zwh43yvkzr8idhorq
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/43
250
16916
233929
47664
2026-09-06T04:15:30Z
Ashwinder sangrur
2332
/* ਸੋਧਣਾ */
233929
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Ashwinder sangrur" /></noinclude>________________
ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਅਫਰੀਕਨ ਭਾਵੇਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਅਫਰੀਕਨ ਭਾਵੇਂ ਏਸ਼ੀਆਈ...
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਵਾਹ ਦੋ ਗੈਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਪੈ ਰਿਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿ ਦੂਜਾ ਸਿੰਘ ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਤੇ ਇਨੀ ਜਲਦੀ ਉੱਗ ਆਏ ਕਿ ਦਿਖਣ ਲੱਗ ਜਾਏ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਹਾਂ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: (ਆਪਣੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ) ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਗੈਂਡਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਹੈ ਜਾਂ ਅਫਰੀਕਨ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਏਸ਼ੀਆਈ ਜਾਂ ਅਫਰੀਕਨ
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ...ਤੇ ਇੱਕ ਗੈਂਡਾ ਜਾਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਹੈ ਜਾਂ ਅਫਰੀਕਨ
ਕੈਫੇ ਵਾਲਾ: ਏਸ਼ੀਆਈ ਜਾਂ ਅਫਰੀਕਨ।
ਦੁਕਾਨ ਵਾਲਾ: ਉ ਹਾਂ ਹਾਂ... ਪਰ...
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਜਬ ਤਰਕ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇੱਕੋ ਜੀਵ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਇਕੋ ਸਮੇਂ?
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ।
ਬੇਰੰਜਰ: (ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੂੰ) ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤਾਂ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: (ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵਿਦਵਤਾ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ) ਬਿਲਕੁਲ, ਜਨਾਬ ਪਰ ਹੁਣ ਮਾਮਲਾ ਸਹੀ-ਸਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਇਕਦਮ ਤਰਕ ਭਰਪੂਰ। ਨਿੱੱਗਰ ਤਰਕ।
ਤਰਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ: (ਹੈਟ ਉਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ) ਗੁੱਡ ਬਾਏ ਜੈਂਟਲ ਮੈਨ।
( ਉਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਵੀ ਉਸਦੇ ਮਗਰ ਮਗਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)
ਬਜ਼ੁਰਗ: ਗੁਡ-ਬਾਏ, ਬਾਏ...( ਹੈਟ ਸਿਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)
ਦੁਕਾਨਦਾਰ: ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦੈ।
( ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਇੱਕ ਬਕਸਾ ਬਾਹਾਂ ਚ ਲਈ ਕੈਫੇ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਡੂੰਘੇ ਮਾਤਮ ਚ ਹੈ। ਡੇਜੀ ਤੇ ਵੇਟਰ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜਨਾਜੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਮੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ:... ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦੈ, ਪਰ ਮਤਲਬ ਕੀ,ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਉਂ ਖੜੇ 43<noinclude></noinclude>
p884b88u3g6welz3fbb5f0p1r3afd8j
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/44
250
16921
233930
47670
2026-09-06T05:18:46Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233930
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਦੇ ਰਹੀਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਨੂੰ ਗੈਂਡਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਮਿੱਧੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ-ਸਿੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੋ-ਸਿੰਗੇ, ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਹੋਣ ਜਾਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ? (ਬੜੇ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜੈਸਚਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ! ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਗੈਂਡਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਮਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ !}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਵਾਲਾ:|ਇਹ ਤਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। }}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਦੁਕਾਨ 'ਚੋਂ ਸਿਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲ) ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਵੀ ਆਏਂਗਾ ? ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੇ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਕਾਹਨੂੰ ਯਾਰ ... ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਮੈਨੂੰ ਜੇਨ ਨਾਲ! (ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਇੱਕ ਬਰਾਂਡੀ ਮੇਰੇ ਲਈ! ਡਬਲ !}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਹੁਣੇ ਲਓ ਜੀ! (ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਇਕੱਲਾ) ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ ਲੜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੀਦਾ। ਏਡਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਭਲਾ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ! (ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ ਬਰਾਂਡੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਿਲਾਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।) ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਜਾਣ ਦਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਕੋਈ ਮੂਡ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਦੇਖਾਂਗਾ... ਜ਼ਿਹਨ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਬਾਰੇ। (ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਰਾਂਡੀ ਪੀਣ ਲਗਦਾ ਹੈ।)}}
{{center|ਪਰਦਾ}}
{{dhr|2em}}
{{center|{{xx-larger|ਐਕਟ ਦੂਜਾ}}}}
{{center|'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪਹਿਲਾ'''}}
ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਸਰਕਾਰੀ ਦਫ਼ਤਰ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਮਹਿਕਮਾ ਜਿਸਦਾ
ਸੰਬੰਧ ਕਨੂੰਨੀ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਅੱਪ-ਸਟੇਜ ਦੇ
ਸੈਂਟਰ 'ਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਉਪਰ ਮੋਟੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ
ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ : ‘ਦਫ਼ਤਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਮੁਖੀ।
ਅੱਪ-ਸਟੇਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ
ਹੀ ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮੇਜ਼ ਪਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਟਾਈਪ-
ਰਾਈਟਰ ਪਿਆ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ
ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਹੜਾ ਰਾਹ ਉੱਪਰ ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੇਜ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਹਾਜ਼ਰੀ
{{nop}}<noinclude>{{right|44}}</noinclude>
4gwhzuf51a5rmgbr1m9ze5wy8s6k585
233931
233930
2026-09-06T05:19:34Z
Harchand Bhinder
2624
233931
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਦੇ ਰਹੀਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਨੂੰ ਗੈਂਡਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਮਿੱਧੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ-ਸਿੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੋ-ਸਿੰਗੇ, ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਹੋਣ ਜਾਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ? (ਬੜੇ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜੈਸਚਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ! ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਗੈਂਡਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਮਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ !}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਵਾਲਾ:|ਇਹ ਤਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। }}
{{Playscript|ਮਾਲਕਣ:|(ਦੁਕਾਨ 'ਚੋਂ ਸਿਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲ) ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਵੀ ਆਏਂਗਾ ? ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ।}}
{{Playscript|ਦੁਕਾਨਦਾਰ:|ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੇ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਕਾਹਨੂੰ ਯਾਰ ... ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਮੈਨੂੰ ਜੇਨ ਨਾਲ! (ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲੇ ਨੂੰ) ਇੱਕ ਬਰਾਂਡੀ ਮੇਰੇ ਲਈ! ਡਬਲ !}}
{{Playscript|ਕੈਫ਼ੈ-ਵਾਲਾ:|ਹੁਣੇ ਲਓ ਜੀ! (ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਇਕੱਲਾ) ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ ਲੜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੀਦਾ। ਏਡਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਭਲਾ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ! (ਕੈਫ਼ੇ-ਵਾਲਾ ਬਰਾਂਡੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਿਲਾਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।) ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਜਾਣ ਦਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਕੋਈ ਮੂਡ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਦੇਖਾਂਗਾ... ਜ਼ਿਹਨ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਬਾਰੇ। (ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਰਾਂਡੀ ਪੀਣ ਲਗਦਾ ਹੈ।)}}
{{center|ਪਰਦਾ}}
{{dhr|1em}}
{{center|{{xx-larger|ਐਕਟ ਦੂਜਾ}}}}
{{center|'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪਹਿਲਾ'''}}
ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਸਰਕਾਰੀ ਦਫ਼ਤਰ, ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਮਹਿਕਮਾ ਜਿਸਦਾ
ਸੰਬੰਧ ਕਨੂੰਨੀ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਅੱਪ-ਸਟੇਜ ਦੇ
ਸੈਂਟਰ 'ਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਉਪਰ ਮੋਟੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ
ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ : ‘ਦਫ਼ਤਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਮੁਖੀ।
ਅੱਪ-ਸਟੇਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ
ਹੀ ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮੇਜ਼ ਪਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਟਾਈਪ-
ਰਾਈਟਰ ਪਿਆ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ
ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਹੜਾ ਰਾਹ ਉੱਪਰ ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੇਜ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਹਾਜ਼ਰੀ
{{nop}}<noinclude>{{right|44}}</noinclude>
ja7odj3trdrn37iqbv70i07gsyfi6xb
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/45
250
16959
233932
47720
2026-09-06T05:26:20Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233932
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਰਜਿਸਟਰ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਉਣ ਵੇਲੇ
ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਡਾਊਨ-
ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਉੱਪਰਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੌੜੀਆਂ, ਰੇਲਿੰਗ ਤੇ
ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਥੜ੍ਹਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੜਦਿਆਂ ਸਾਰ ਇੱਕ ਮੇਜ਼
ਤੇ ਦੋ ਕੁਰਸੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪਰੂਫ਼
ਸਿਆਹੀ ਦੀ ਦਵਾਤ ਤੇ ਪੈੱਨ ਪਏ ਹਨ। ਇਸੇ ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਬੋਟਾਰਡ
ਅਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬੇਰੋਜਰ ਖੱਬੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਬੋਟਾਰਡ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ। ਸੱਜੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ
ਆਇਤਾਕਾਰ ਮੇਜ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਫਾਇਲਾਂ ਤੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਨਾਲ
ਭਰਿਆ ਹੈ।</br>
ਦੋ ਹੋਰ ਕੁਰਸੀਆਂ ਇਸ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਦੋਹੇਂ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਈਆਂ ਹਨ,
ਇਹ ਕੁਰਸੀਆਂ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਲੀਕੇਦਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਡਯੂਡਾਰਡ
ਤੇ ਮਿਸਟਰ ਬੋਏਫ਼ ਦਾ ਟੇਬਲ ਹੈ। ਡਯੂਡਾਰਡ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ
ਕੰਧ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਡਿਪਟੀ-ਹੈਂਡ ਦੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਪ-ਸਟੇਜ
ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ
ਖਿੜਕੀ ਹੈ। ਜੇ ਥਿਏਟਰ 'ਚ ਔਰਕੈਸਟ੍ਰਾ ਪਿਟ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਚ ਦੇ
ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਦਾ ਫਰੇਮ ਲਾਉਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧੀਆ
ਰਹੇਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਬਾਹਰਲਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੋਏਗਾ। ਅੱਪ-
ਸਟੇਜ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੋਨੇ 'ਚ ਕੋਟ ਟੰਗਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡ ਹੈ, ਜਿਸ
ਉੱਤੇ ਕਈ ਮਰਦਾਨਾ ਤੇ ਜ਼ਨਾਨਾ ਕੈਂਟ ਟੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਟੈਂਡ
ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਡਾਊਨ-ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾ
ਸਕਦਾ ਹੈ।</br>
ਕੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲਫਾਂ 'ਤੇ ਧੂੜ ਭਰੀਆਂ ਫਾਇਲਾਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ
ਕਿਤਾਬਾਂ ਹੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਨ। ਪਿਛਲੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੈਲਫਾਂ
ਦੇ ਉੱਪਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ : ‘ਕਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼', ਕੰਮ-
ਕਾਜੀ ਨੇਮ'; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਕੰਧ, ਜਿਹੜੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਿਰਛੀ ਹੋ
ਸਕਦੀ ਹੈ, 'ਤੇ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਈਨਬੋਰਡ ਹਨ : ਸਰਕਾਰੀ
ਅਖ਼ਬਾਰ’, ‘ਟੈਕਸ-ਕਨੂੰਨ'। ਹੈਡ ਆਫ਼ ਦਾ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਠੀਕ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਕਲਾਕ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਪਰ
ਨੌਂ ਵੱਜ ਕੇ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।</br>
ਪਰਦਾ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਡਯੂਡਾਰਡ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਲਾਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ,
ਉਸਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੋਟਾਰਡ ਖੜ੍ਹਾ
ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਡੈਸਕ
{{nop}}<noinclude>{{right|45}}</noinclude>
sdjkc5l8iltg90kw5wxwlthsga2ljxb
233934
233932
2026-09-06T05:37:29Z
Harchand Bhinder
2624
233934
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਰਜਿਸਟਰ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਉਣ ਵੇਲੇ
ਦਸਤਖ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਡਾਊਨ-
ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਉੱਪਰਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੌੜੀਆਂ, ਰੇਲਿੰਗ ਤੇ
ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਥੜ੍ਹਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੜਦਿਆਂ ਸਾਰ ਇੱਕ ਮੇਜ਼
ਤੇ ਦੋ ਕੁਰਸੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪਰੂਫ਼
ਸਿਆਹੀ ਦੀ ਦਵਾਤ ਤੇ ਪੈੱਨ ਪਏ ਹਨ। ਇਸੇ ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਬੋਟਾਰਡ
ਅਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬੇਰੰਜਰ ਖੱਬੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਬੋਟਾਰਡ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ। ਸੱਜੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ
ਆਇਤਾਕਾਰ ਮੇਜ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਫਾਇਲਾਂ ਤੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਨਾਲ
ਭਰਿਆ ਹੈ।</br>
ਦੋ ਹੋਰ ਕੁਰਸੀਆਂ ਇਸ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਦੋਹੇਂ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਈਆਂ ਹਨ,
ਇਹ ਕੁਰਸੀਆਂ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਲੀਕੇਦਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਡਯੂਡਾਰਡ
ਤੇ ਮਿਸਟਰ ਬੋਏਫ਼ ਦਾ ਟੇਬਲ ਹੈ। ਡਯੂਡਾਰਡ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ
ਕੰਧ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਡਿਪਟੀ-ਹੈਂਡ ਦੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਪ-ਸਟੇਜ
ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ
ਖਿੜਕੀ ਹੈ। ਜੇ ਥਿਏਟਰ 'ਚ ਔਰਕੈਸਟ੍ਰਾ ਪਿਟ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਚ ਦੇ
ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਦਾ ਫਰੇਮ ਲਾਉਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧੀਆ
ਰਹੇਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਬਾਹਰਲਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੋਏਗਾ। ਅੱਪ-
ਸਟੇਜ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੋਨੇ 'ਚ ਕੋਟ ਟੰਗਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡ ਹੈ, ਜਿਸ
ਉੱਤੇ ਕਈ ਮਰਦਾਨਾ ਤੇ ਜ਼ਨਾਨਾ ਕੈਂਟ ਟੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਟੈਂਡ
ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਡਾਊਨ-ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾ
ਸਕਦਾ ਹੈ।</br>
ਕੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲਫਾਂ 'ਤੇ ਧੂੜ ਭਰੀਆਂ ਫਾਇਲਾਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ
ਕਿਤਾਬਾਂ ਹੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਨ। ਪਿਛਲੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੈਲਫਾਂ
ਦੇ ਉੱਪਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ : ‘ਕਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼', ਕੰਮ-
ਕਾਜੀ ਨੇਮ'; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਕੰਧ, ਜਿਹੜੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਿਰਛੀ ਹੋ
ਸਕਦੀ ਹੈ, 'ਤੇ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਈਨਬੋਰਡ ਹਨ : ਸਰਕਾਰੀ
ਅਖ਼ਬਾਰ’, ‘ਟੈਕਸ-ਕਨੂੰਨ'। ਹੈਡ ਆਫ਼ ਦਾ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਠੀਕ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਕਲਾਕ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਪਰ
ਨੌਂ ਵੱਜ ਕੇ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।</br>
ਪਰਦਾ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਡਯੂਡਾਰਡ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਲਾਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ,
ਉਸਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੋਟਾਰਡ ਖੜ੍ਹਾ
ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਡੈਸਕ
{{nop}}<noinclude>{{right|45}}</noinclude>
epcucpfau5b9d6wxk7h8ej52vk7spit
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/46
250
16962
233933
47723
2026-09-06T05:35:53Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233933
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪੂਰਾ ਚਿਹਰਾ ਲੋਕਾਂ
ਵੱਲ ਹੈ। ਡੇਜ਼ੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਪ
ਸਟੇਜ ਵੱਲ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਕੁਝ ਟਾਈਪ ਵਾਲੇ ਪੇਪਰ ਹਨ।
ਉਸ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਪਏ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪਰੂਫਾਂ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਖ਼ਬਾਰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪਿਆ ਹੈ।</br>
ਪਰਦਾ ਉੱਠਣ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਅਹਿੱਲ ਖੜ੍ਹੇ
ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਐਕਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਦੀ ਇੱਕ
ਮੂਕ ਸਥਿਰ ਝਾਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਭਾਗ ਦਾ
ਮੁਖੀ ਚਾਲੀਆਂ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ, ਇੱਕਦਮ ਟਿਪ-ਟਾਪ ਪਹਿਰਾਵਾ,
ਗੂੜਾ ਨੀਲਾ ਸੂਟ, ਕੜਕ ਕਾਲਰ, ਇੱਕ ਫ਼ੌਜੀ ਸਨਮਾਨ-ਚਿੰਨ,
ਕਾਲੀ ਟਾਈ, ਲੰਮੀਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ। ਇਹ ਹੈ ਮਿਸਟਰ ਪੈਪਿਲੋਂ।
ਡਯੂਡਾਰਡ, ਕੋਈ ਪੈਂਤੀ ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ, ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ,
ਕੋਟ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਉਸਨੇ ਬਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕੀਲੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ
ਕਵਰ ਚੜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਐਨਕ ਵੀ ਲੱਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ
ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ ਭਵਿੱਖ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰਮਚਾਰੀ। ਵਿਭਾਗ
ਦਾ ਮੁਖੀ ਜੇ ਸਹਾਇਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀ
ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਬੋਟਾਰਡ ਨੂੰ ਉਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬੋਟਾਰਡ,
ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲ ਮਾਸਟਰ ਸੀ, ਛੋਟੇ ਕੱਦ ਦਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ
ਆਕੜਖ਼ੋਰਾ ਬੰਦਾ ਹੈ, ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਨੇ,
ਉਹ ਕੋਈ ਸੱਠ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਤੇਜ਼ ਤਰਾਰ ਆਦਮੀ ਹੈ (ਉਹ
ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਸਮਝਦਾ-ਬੁੱਝਦਾ ਹੈ।) ਸਿਰ 'ਤੇ ਗੋਲ ਜਿਹੀ
ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਟੋਪੀ ਤੇ ਬਾਸਕਟ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੰਮ ਵੇਲੇ
ਸਲੇਟੀ ਜਿਹਾ ਇੱਕ ਸੂਜ਼ਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਲੰਬੀ ਨੱਕ 'ਤੇ ਚਸ਼ਮਾ
ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੰਨ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਸਿਲ ਟੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕੰਮ
ਵੇਲੇ ਉਹ ਵੀ ਬਾਹਾਂ 'ਤੇ ਕਵਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।</br>
ਡੇਜ਼ੀ ਸੁਨਹਿਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਹੈ। ਮਿਸੇਜ ਬੋਇਫ਼, ਜੋ
ਚਾਲੀ-ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਸਾਹੋ-ਸਾਹ ਹੋਈ, ਰੋਣਹਾਕੀ, ਬਾਅਦ
`ਚ ਦਾਖ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।)</br>
(ਪਰਦਾ ਉੱਠਣ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਮੇਜ਼ ਦੁਆਲੇ ਅਹਿੱਲ ਖੜ੍ਹੇ
ਹਨ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਡਯੂਡਾਰਡ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਚੀਫ਼ ਦੀ ਉਂਗਲ ਅਖ਼ਬਾਰ
ਉੱਤੇ ਹੈ ਤੇ ਡਯੂਡਾਰਡ ਦਾ ਹੱਥ ਬੋਟਾਰਡ ਵੱਲ ਨੂੰ ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ
ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ‘ਸਮਝ ਗਏ ਨਾ’। ਬੋਟਾਰਡ ਦੇ ਹੱਥ
ਲੂਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ 'ਚ ਹਨ, ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਖਚਰੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ
{{nop}}<noinclude>{{right|46}}</noinclude>
eo8d1on26gqhsdtks98e1bado31dvct
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/47
250
16966
233935
47727
2026-09-06T06:08:18Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233935
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ : ‘ਤੂੰ ਕੀ ਸਮਝਾਏਂਗਾ ਮੈਨੂੰ' ਡੇਜ਼ੀ ਟਾਈਪਿੰਗ ਪੇਪਰ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਬੋਟਾਰਡ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬੋਟਾਰਡ ਭੜਕ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੇਟਾਰਡ:| ਸਭ ਬਕਵਾਸ ਹੈ ਇਹ, ਮਨਘੜ੍ਹਤ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਂ... ਗੈਂਡਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਕਿਵੇਂ ਮੁੱਕਰ ਸਕਦੇ ਓ ... ਅਖ਼ਬਾਰ 'ਚ ਆ ਗਿਆ, ਫੋਟੋ ਦੇਖੇੋ, ਬਲੈਕ ਐਂਡ ਵਾਈਟ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ) ਓਫ ਫ ਫ ਯਾਰ !}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਛਪਿਆ ਪਿਆ, ਸਾਹਮਣੇ... ਏਸ ਕਾਲਮ 'ਚ ਦੇਖੋ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਕਾਲਮ ਏ`, 'ਮਰੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ' ਲਓ ਸਰ! ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਈ ਦੇਖ ਲਓ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋ:|ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲੰਚ-ਟਾਈਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ... ਚਰਚ ਗੇਟ ਵਾਲੇ ਚੌਂਕ 'ਚ.. ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੇ ਬਿੱਲੀ ਮਿੱਧ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਬਿਲਕੁਲ ਚਰਚ ਗੇਟ ਲਾਗੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋ:|ਇਸ 'ਚ ਤਾਂ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਉਫ.. ਓ...}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਾਫ਼ ਤਾਂ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਮੈਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਝੂਠੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦੇ। ਹੁਣ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ... ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਭਲਾ ਮੈਂ ਕੀ ਸੋਚਣਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖੀ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾਂ। ਸਾਬਕਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਠੋਸ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਪਸੰਦ ਨੇ, ਫਾਲਤੂ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਇੱਕ ...ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਬੜੀ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ... ਹੁਣ ਇਹਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ... ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ, ਹੰਅ? ਇਹ ਮੋਈਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਲਮ ਦਾ ਜੋ ਐਡੀਟਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੀ ਮੁਰਾਦ ਕੀ ਹੈ ਉਹਦੀ, ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ ? ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਉਹਨੇ। ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿੱਲੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਕੀ ਇਹ ਬਿੱਲੀ, ਬਿੱਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਬਿੱਲਾ ਸੀ? ਨਸਲ ਕੀ ਸੀ ? ਰੰਗ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|47}}</noinclude>
83wj79ksise98fbuzknxwxcys3ugew9
233936
233935
2026-09-06T08:56:40Z
Harchand Bhinder
2624
233936
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ : ‘ਤੂੰ ਕੀ ਸਮਝਾਏਂਗਾ ਮੈਨੂੰ' ਡੇਜ਼ੀ ਟਾਈਪਿੰਗ ਪੇਪਰ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਬੋਟਾਰਡ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬੋਟਾਰਡ ਭੜਕ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਸਭ ਬਕਵਾਸ ਹੈ ਇਹ, ਮਨਘੜ੍ਹਤ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਂ... ਗੈਂਡਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਕਿਵੇਂ ਮੁੱਕਰ ਸਕਦੇ ਓ ... ਅਖ਼ਬਾਰ 'ਚ ਆ ਗਿਆ, ਫੋਟੋ ਦੇਖੇੋ, ਬਲੈਕ ਐਂਡ ਵਾਈਟ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ) ਓਫ ਫ ਫ ਯਾਰ !}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਛਪਿਆ ਪਿਆ, ਸਾਹਮਣੇ... ਏਸ ਕਾਲਮ 'ਚ ਦੇਖੋ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਕਾਲਮ ਏ`, 'ਮਰੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ' ਲਓ ਸਰ! ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਈ ਦੇਖ ਲਓ।}}
{{Playscript|ਪੇਪਿਲੋ:|ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲੰਚ-ਟਾਈਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ... ਚਰਚ ਗੇਟ ਵਾਲੇ ਚੌਂਕ 'ਚ.. ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੇ ਬਿੱਲੀ ਮਿੱਧ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਬਿਲਕੁਲ ਚਰਚ ਗੇਟ ਲਾਗੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ}}
{{Playscript|ਪੇਪਿਲੋ:|ਇਸ 'ਚ ਤਾਂ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਉਫ.. ਓ...}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਾਫ਼ ਤਾਂ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਮੈਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਝੂਠੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦੇ। ਹੁਣ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ... ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਭਲਾ ਮੈਂ ਕੀ ਸੋਚਣਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖੀ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾਂ। ਸਾਬਕਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਠੋਸ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਪਸੰਦ ਨੇ, ਫਾਲਤੂ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਇੱਕ ...ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਬੜੀ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ... ਹੁਣ ਇਹਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ... ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ, ਹੰਅ? ਇਹ ਮੋਈਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਲਮ ਦਾ ਜੋ ਐਡੀਟਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੀ ਮੁਰਾਦ ਕੀ ਹੈ ਉਹਦੀ, ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ ? ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਉਹਨੇ। ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿੱਲੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਕੀ ਇਹ ਬਿੱਲੀ, ਬਿੱਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਬਿੱਲਾ ਸੀ? ਨਸਲ ਕੀ ਸੀ ? ਰੰਗ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|47}}</noinclude>
jj7jlzw1g58r42gcst2mhc89w8vgpiq
233941
233936
2026-09-06T09:21:20Z
Harchand Bhinder
2624
233941
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ : ‘ਤੂੰ ਕੀ ਸਮਝਾਏਂਗਾ ਮੈਨੂੰ' ਡੇਜ਼ੀ ਟਾਈਪਿੰਗ ਪੇਪਰ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਬੋਟਾਰਡ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬੋਟਾਰਡ ਭੜਕ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਸਭ ਬਕਵਾਸ ਹੈ ਇਹ, ਮਨਘੜ੍ਹਤ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਂ... ਗੈਂਡਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਕਿਵੇਂ ਮੁੱਕਰ ਸਕਦੇ ਓ ... ਅਖ਼ਬਾਰ 'ਚ ਆ ਗਿਆ, ਫੋਟੋ ਦੇਖੇੋ, ਬਲੈਕ ਐਂਡ ਵਾਈਟ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ) ਓਫ ਫ ਫ ਯਾਰ !}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਛਪਿਆ ਪਿਆ, ਸਾਹਮਣੇ... ਏਸ ਕਾਲਮ 'ਚ ਦੇਖੋ, ਸਪੈਸ਼ਲ ਕਾਲਮ ਏ`, 'ਮਰੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ' ਲਓ ਸਰ! ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਈ ਦੇਖ ਲਓ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲੰਚ-ਟਾਈਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ... ਚਰਚ ਗੇਟ ਵਾਲੇ ਚੌਂਕ 'ਚ.. ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੇ ਬਿੱਲੀ ਮਿੱਧ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਬਿਲਕੁਲ ਚਰਚ ਗੇਟ ਲਾਗੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਇਸ 'ਚ ਤਾਂ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਉਫ.. ਓ...}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਾਫ਼ ਤਾਂ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਮੈਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਝੂਠੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦੇ। ਹੁਣ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ... ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਭਲਾ ਮੈਂ ਕੀ ਸੋਚਣਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖੀ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾਂ। ਸਾਬਕਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਠੋਸ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਪਸੰਦ ਨੇ, ਫਾਲਤੂ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਇੱਕ ...ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸਿਸਟਮ 'ਚ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ 'ਚ ਬੜੀ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ... ਹੁਣ ਇਹਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ... ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ, ਹੰਅ? ਇਹ ਮੋਈਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਲਮ ਦਾ ਜੋ ਐਡੀਟਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੀ ਮੁਰਾਦ ਕੀ ਹੈ ਉਹਦੀ, ਮੋਟੀ ਖਲੜੀ ਵਾਲਾ ? ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਉਹਨੇ। ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿੱਲੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਕੀ ਇਹ ਬਿੱਲੀ, ਬਿੱਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਬਿੱਲਾ ਸੀ? ਨਸਲ ਕੀ ਸੀ ? ਰੰਗ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|47}}</noinclude>
sare9iid0yl771fhlqiuf8gpngc5n0j
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/48
250
16970
233939
47731
2026-09-06T09:18:48Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233939
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਕੀ ਸੀ ? ਇਹ ਕਾਲੇ ਗੋਰੇ ਦਾ ਮਾਮਲਾ, ਮੈਂ ਇਹਦੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸੰਜੀਦਾ ਹਾਂ, ਨਫ਼ਰਤ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਇਹਦੇ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:| ਹੁਣ ਕਾਲਾ ਗੋਰਾ ਇਹਦੇ 'ਚ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ, ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ। ਇਹ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮੁੱਦਾ ਈ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਮਿਸਟਰ ਪੈਪਿਲੋਂ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕਾਲੇ ਗੋਰੇ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਡੇ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੁੱਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਇਹ ਕੋਈ ਐਨੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਫ਼ਾ-ਦਫ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਮਿਸਟਰ ਡਯੂਡਾਰਡ। ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰੇ...}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਪਰ ਉਸਦਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੰਨੇ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:| ਪਰ ਕਾਲੇ ਗੋਰੇ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਨਿੰਦਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋਂ ਨੀ ਜਾਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਪਰ ਸਾਡੇ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਹੱਕ 'ਚ ਨਹੀਂ, ਇਹੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਐਵੇਂ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮੋਟੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਚੌਪਾਏ ਨੇ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਚੌਪਾਇਆ ਇੱਕ ਗੈਂਡਾ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਮੈਂ ਤਾਂ ਭਾਈ ਪਹਾੜੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਮੈਦਾਨਾਂ 'ਚ ਲੋਕ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਦੇ ਕੀ ਹਵਾਈ ਕਿਲੇ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਚੂਹਾ ਕਿਸੇ ਪਿੱਸੂ ਨੂੰ ਮਿੱਧ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਲੋਕ ਐਵੇਂ ਰਾਈ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|(ਡਯੂਡਾਰਡ ਨੂੰ) ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਗੈਂਡੇ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਟਹਿਲਦੇ ਦੇਖਿਆ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਉਹ ਟਹਿਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ। ਪਰ ਕਈ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਲੋਕ...}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| (ਟੋਕਦੇ ਹੋਏ) ਐਵੇਂ ਹਵਾ 'ਚੋਂ ਗੱਲਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਨੇ ਸਾਰੇ। ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ 'ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਈ ਯਕੀਨ ਲਗਦੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੀ ਲਿਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਸ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵੇਚਣੀ ਆਪਣੀ ਤੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖਣਾ। ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|48}}</noinclude>
878oi3ecsufqzjf8mayakrss4idzanf
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/49
250
16974
233943
47735
2026-09-06T09:40:40Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233943
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਹੈਂ, ਤੁਸੀਂ ਐਡੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ, ਵਕੀਲ ਹੋ ਕੇ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ... ਹਾਸਾ ਆਉਂਦਾ... ਮੈਨੂੰ ਤੇ... ਹ ਹ ਹ... ਕਮਾਲ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ, ਗੈਂਡਾ, ਮੈਂ ਸੌਂਹ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਓ ਛੱਡੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਭਲੇ ਸਿਆਣੇ..}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਕਮਲੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ.., ਨਾਲੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉੱਥੇ, ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਹਫ਼..! ਉਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ। ਵਿਹਲੜ ਸਾਰੇ, ਕਰਨ ਕਰਾਉਣ ਨੂੰ ਹੈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਨਿਕੰਮੇ ਲੋਫ਼ਰ!}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:| ਕੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਦੀ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਮੈਂ ਐਤਵਾਰ ਵੀ ਵਿਹਲਾ ਨੀ ਬੈਠਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਦਰੀਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਟਾਈਮ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜ਼ੋਰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸਭ ਕੰਮ-ਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਚਰਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓ, ਖੂਨ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਕਮਾ ਕੇ ਨਾ ਖਾਓ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|(ਖਿਝ ਕੇ) ਓਹ!}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਗੁਸਤਾਖ਼ੀ ਮਾਫ਼, ਮੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੱਚਾਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ 'ਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ। (ਡੇਜੀ ਨੂੰ) ਵੈਸੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਗੈਂਡਾ ਦਿਖਦਾ ਕਿੱਦਾਂ ਦਾ ਹੈ ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜਿਹਾ ਜਾਨਵਰ ਹੁੰਦੈ... ਗੰਦਾ... ਭੱਦਾ। }}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੜਾ ਮਾਣ ਏ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਗੈਂਡਾ..., ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਬੱਚੀ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:| ਹੁਣ ਗੈਂਡੇ 'ਤੇ ਲੈਕਚਰ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਸਕੂਲ `ਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। }}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਇਹੋ ਤਾਂ ਰੋਣਾ ਹੈ।}}
{{Playscript||(ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਆਖ਼ਰੀ ਪੌੜੀਆਂ 'ਤੇ ਬੇਰੰਜਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਡਰਦੇ ਡਰਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤਖ਼ਤੀ ਲੱਗੀ ਹੈ: ‘ਕਾਨੂੰਨ : ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿਭਾਗ)}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਠੀਕ ਹੈ ਮਿਸ ਡੇਜੀ; ਨੌਂ ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਨੇ, ਟਾਈਮ ਰਜਿਸਟਰ ਜ਼ਰਾ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਓ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਟ-ਲਤੀਫ਼ਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ।}}
{{Playscript||(ਡੇਜ਼ੀ ਛੋਟੇ ਮੇਜ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਟਾਈਮਿੰਗ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|49}}</noinclude>
2qcowfkziiy25ziv32wkp0z2j8j49kt
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/50
250
16978
233944
47740
2026-09-06T10:05:09Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233944
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਰਜਿਸਟਰ ਪਿਆ ਹੈ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਬੇਰੰਜਰ ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਗੁੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ ਮਿਸ ਡੇਜ਼ੀ । (ਬਾਕੀ ਸਭ ਲੋਕ ਗੱਲਾਂ 'ਚ ਰੁੱਝੇ ਹਨ।) ਲੇਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ, ਲੇਟ ਹਾਂ .. ?}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਡਯੂਡਾਰਡ ਤੇ ਪੈਪਿਲੋਂ ਨੂੰ) ਮੇਰੀ ਲੜਾਈ ਤਾਂ ਬੱਸ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਐਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਛੇਤੀ ਕਰੋ ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਮਹਿਲ 'ਚ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਝੌਂਪੜੀ 'ਚ।}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:| ਛੇਤੀ! ਸਾਈਨ ਕਰੋ ਫਟਾਫਟ ਏਥੇ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਓ ਬੈਂਕ ਯੂ ! ਬਾਸ ਆ ਗਿਆ ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ) ਸ਼ੀ! ਅੰਦਰ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਆ ਵੀ ਗਿਆ ? (ਫਟਾਫਟ ਸਾਇਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| (ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ) ਕਿਤੇ ਹੋਵੇ! ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪਰੈਸ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦੈ...}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਰਜਿਸਟਰ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ) ਪਰ ਦੱਸ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੱਜੇ ਨਹੀਂ...}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|(ਬੋਟਾਰਡ ਨੂੰ) ਮੈਨੂੰ ਲਗਦੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਆਦਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਸ਼ਰੇਆਮ ਲਗਦੈ ਸਰ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|(ਬੋਟਾਰਡ) ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਮਿਸਟਰ ਬੋਟਾਰਡ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੁਲੀਗ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੀ, ਜੋ ਲਾਅ ਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਨੇ... ਵਕੀਲ, ਤੇ ਗਜ਼ਟਿਡ ਅਫ਼ਸਰ, ਬੇਵਕੂਫ਼ ਨੇ ?}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਜੁਰਅਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਜ਼ਿਆਦਤੀ। ਪਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ 'ਚ ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਤਾਂ ਆਮ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਦਾ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|(ਡੇਜੀ ਨੂੰ) ਕੀ ਹੋਇਆ, ਰਜਿਸਟਰ ਕਿੱਥੇ ਐ?}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|(ਰਜਿਸਟਰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।) ਇਹ ਰਿਹਾ ਸਰ। (ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|(ਬੋਟਾਰਡ ਨੂੰ) ਅਹ.. ਛੱਡੋ ਵੀ!}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| (ਪੈਪਿਲੋਂ ਨੂੰ) ਗੁੱਡ-ਮਾਰਨਿੰਗ, ਮਿਸਟਰ ਪੈਪਿਲੋਂ। (ਉਹ ਬਾਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਕੈਂਟ ਟੰਗਣ ਵਾਲੇ ਸਟੈਂਡ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਕੋਟ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਪਿਸ ਆਪਣੇ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਰਾਜ਼ 'ਚੋਂ ਆਪਣੇ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|50}}</noinclude>
sm8nkye1owgftfvptzwd0nfq52p9u74
ਪੰਨਾ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf/51
250
16982
233945
47744
2026-09-06T11:48:41Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਸੋਧਣਾ */
233945
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Playscript||ਕਾਲੇ ਬਾਜੂ-ਕਦਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਨਿੰਗ ਮਿਸਟਰ ਪੈਪਿਲੋਂ ਸੌਰੀ... ਥੋੜ੍ਹਾ ਲੇਟ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਰਨਿੰਗ ਡਯੂਡਾਰਡ। ਮਾਰਨਿੰਗ ਬੋਟਾਰਡ। }}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਅੱਛਾ ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਗੈਂਡਾ ਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ…ਕਿਤੇ ?}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਥੋਥਾ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਕਬਾੜ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਮਲੀ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਫ਼ਾਲਤੂ ਦੀ ਗੱਲ !}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਆਪਣੀ ਮੇਜ਼ ਦਾ ਸਮਾਨ ਕੰਮ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਫਟਾਫਟ ਠੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੇਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਮੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਬੜੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਅੰਦਾਜ਼ 'ਚ, ਪੈਪਿਲੋਂ ਨੂੰ) ਓ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਯਾਦ ਆਇਆ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਲਓ!}}
{{Playscript|ਡੇਜ਼ੀ:|ਲਓ ਦੇਖ ਲਓ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਪਾਗਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਾਂ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:|(ਵਿਅੰਗ 'ਚ) ਓ! ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ ਤਾਂ ਊਂ ਈਂ ਸੰਗਦੇ ਈ ਕਹੀ ਜਾ ਰਹੇ ਨੇ; ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਨੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੱਗਦੇ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਡਯੂਡਾਰਡ:|ਤੁਸੀਂ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ, ਇਹਦੇ 'ਚ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਹੋਣਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ ?}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ; ਮਾਮਲਾ ਜਦੋਂ ਮਿਸ ਡੇਜ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਾਮਦ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੈਟਾਸਟਿਕ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹਾਂ 'ਚ ਹਾਂ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ। ਤਾਂ ਕੌਣ ਖ਼ੁਸ਼ਾਮਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੇਗਾ। ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਪੈਪਿਲੋਂ:|ਘੁਮਾਓ ਨਾ ਹੁਣ ਗੱਲ ਨੂੰ। ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀ ਬਹਿਸ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਆਇਆ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|(ਡੇਜ਼ੀ ਨੂੰ) ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਫੂ... ! ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਿ ਮਿਸਟਰ ਬੇਰੰਜਰ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੈਂਡਾ ਦੇਖਿਆ। (ਉਹ ਬੇਰੰਜਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੈ।) ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤਾਂ ਗ਼ਜ਼ਬ ਹੈ... ਜੀ! ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਨੇ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:|ਮੈਂ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸੀ ਉੱਥੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੈਂਡਾ ਲੰਘਿਆ ! ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਦੋ ਸੀ, ਦੋ ਗੈਂਡੇ।}}
{{Playscript|ਬੋਟਾਰਡ:| ਲਓ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਬੇਰੰਜਰ:| ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਜੇਨ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਸਨ}}
{{nop}}<noinclude>{{right|51}}</noinclude>
kfbs14yct7c3isw9e172bi1sbp17wok
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1151
250
22456
233915
53570
2026-09-06T01:48:59Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233915
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੧}}</noinclude>ਸਭ ਚਿੰਦ॥ ਭੈ ਭ੍ਰਮ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਖਿਨ ਮਾਹਿ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ॥੧॥ ਰਾਮ ਰਾਮ ਸੰਤ
ਸਦਾ ਸਹਾਇ॥ ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਨਾਲੇ ਪਰਮੇਸਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪੂਰਨ ਸਭ ਠਾਇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ਜੋਬਨੁ ਜੁਗਤਿ ਗੋਪਾਲ॥ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਤ ਸੁਖ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ॥ ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਦੇ ਰਾਖੈ ਹਾਥ॥ ਨਿਮਖ ਨ
ਛੋਡੈ ਸਦ ਹੀ ਸਾਥ॥੨॥ ਹਰਿ ਸਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ॥ ਸਾਰਿ ਸਮ੍ਹਾਲੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ॥ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧੁ ਨਰਾਇਣੁ॥ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਾਇਣੁ॥੩॥ ਤਿਸ ਕੀ ਧਰ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਨਿ ਜੋਰੁ॥ ਏਕ ਬਿਨਾ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਹੋਰੁ॥ ਨਾਨਕ ਕੈ ਮਨਿ ਇਹੁ ਪੁਰਖਾਰਥੁ॥ ਪ੍ਰਭੁ ਹਮਾਰਾ ਸਾਰੇ ਸੁਆਰਥੁ॥੪॥੩੮॥੫੧॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਭੈ ਕਉ ਭਉ ਪੜਿਆ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਨਾਮ॥ ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਿਟੀ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਕੀ ਦਾਸ
ਕੇ ਹੋਏ ਪੂਰਨ ਕਾਮ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਨ ਧਾਮ॥ ਜਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਬਾਂਛੈ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਾਮ॥੧॥ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮਦ ਨਿੰਦਾ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟਿਆ ਅਭਿਮਾਨ॥ ਐਸੇ ਸੰਤ ਭੇਟਹਿ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ॥੨॥੩੯॥੫੨॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਪੰਚ ਮਜਮੀ ਜੋ ਪੰਚਨ ਰਾਖੈ॥ ਮਿਥਿਆ ਰਸਨਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਭਾਖੈ॥ ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਇ
ਕਰੈ ਪਾਖੰਡ॥ ਝੂਰਿ ਝੂਰਿ ਪਚੈ ਜੈਸੇ ਤ੍ਰਿਅ ਰੰਡ॥੧॥ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭ ਝੂਠੁ॥ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਸਾਕਤ ਮੂਠੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸੋਈ ਕੁਚੀਲੁ ਕੁਦਰਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੈ॥ ਲੀਪਿਐ ਥਾਇ ਨ ਸੁਚਿ ਹਰਿ ਮਾਨੈ॥ ਅੰਤਰੁ ਮੈਲਾ ਬਾਹਰੁ ਨਿਤ ਧੋਵੈ॥ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਅਪਨੀ ਪਤਿ ਖੋਵੈ॥॥੨॥ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਕਰੈ ਉਪਾਉ॥ ਕਬਹਿ ਨ ਘਾਲੈ ਸੀਧਾ ਪਾਉ॥ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਚੀਤਿ ਨ ਆਣੈ॥ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਮੁਖਹੁ ਵਖਾਣੈ॥੩॥ ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ॥ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਬਿਉਹਾਰੁ॥ ਹਰਿ ਨਾਮ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ਰੰਗੁ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਨਹੀ ਭੰਗੁ॥੪॥੪੦॥੫੩॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਫਿਟਕੇ ਸੰਸਾਰੁ॥ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਝੂਠਾ ਬਿਉਹਾਰੁ॥ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਮੈਲਾ
ਆਚਾਰੁ॥ ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ॥੧॥ ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਨਾਲਿ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰਿ<noinclude></noinclude>
55v9wcg2rfnxfswxryiz2j77hy3pspb
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1152
250
22461
233916
53575
2026-09-06T01:57:49Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233916
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੨}}</noinclude>ਜਨ ਰਾਖੇ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕੜਕਿਓ ਕਾਲੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਕਹਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮਾਨੈ॥ ਨਿੰਦਕ ਝੂਠੁ ਬੋਲਿ ਪਛੁਤਾਨੇ॥ ਹਾਥ ਪਛੋਰਹਿ ਸਿਰੁ ਧਰਨਿ ਲਗਾਹਿ॥ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਦਈ ਛੋਡੈ ਨਾਹਿ॥੨॥ ਹਰਿ
ਕਾ ਦਾਸੁ ਕਿਛੁ ਬੁਰਾ ਨ ਮਾਗੈ॥ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਲਾਗੈ ਦੁਖ ਸਾਂਗੈ॥ ਬਗੁਲੇ ਜਿਉ ਰਹਿਆ ਪੰਖ ਪਸਾਰਿ॥ ਮੁਖ ਤੇ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਢਿਆ ਬੀਚਾਰਿ॥੩॥ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਕਰਤਾ ਸੋਇ॥ ਹਰਿ ਜਨੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ
ਹੋਇ॥ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਸਾਚਾ ਦਰਬਾਰਿ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਹਿਆ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ॥੪॥੪੧॥੫੪॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਦੁਇ ਕਰ ਜੋਰਿ ਕਰਉ ਅਰਦਾਸਿ॥ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਧਨੁ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ॥ ਸੋਈ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਕਰਨੈਹਾਰੁ॥ ਕੋਟਿ ਬਾਰ ਜਾਈ ਬਲਿਹਾਰ॥੧॥ ਸਾਧੂ ਧੂਰਿ ਪੁਨੀਤ ਕਰੀ॥ ਮਨ ਕੇ ਬਿਕਾਰ ਮਿਟਹਿ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਤ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮੈਲੁ ਹਰੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਾ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਸਗਲ ਨਿਧਾਨ॥ ਜਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ॥ ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨਹਾਰ॥ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਭਗਤਨ ਆਧਾਰ॥੨॥ ਘਟ
ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਗਲ ਪ੍ਰਗਾਸ॥ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਹਿ ਭਗਤ ਗੁਣਤਾਸ॥ ਜਾ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਇ॥ ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਇ॥੩॥ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਦਇਆ ਸੰਤੋਖੁ॥ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਇਹੁ ਥੋਕੁ॥
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੀਜੈ ਲੜਿ ਲਾਇ॥ ਚਰਨ ਕਮਲ ਨਾਨਕ ਨਿਤ ਧਿਆਇ॥੪॥੪੨॥੫੫॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਸੁਨੀ ਅਰਦਾਸਿ॥ ਕਾਰਜੁ ਆਇਆ ਸਗਲਾ ਰਾਸਿ॥ ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਇਆ॥ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਡਰੁ ਸਗਲ ਚੁਕਾਇਆ॥੧॥ ਸਭ ਤੇ ਵਡ ਸਮਰਥ ਗੁਰਦੇਵ॥ ਸਭਿ ਸੁਖ ਪਾਈ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵ॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ॥ ਤਿਸ ਕਾ ਅਮਰੁ ਨ ਮੇਟੈ
ਕੋਇ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਅਨੂਪੁ॥ ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰੁ ਤਿਸ ਕਾ ਰੂਪੁ॥੨॥ ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਬਸੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ॥ ਜੋ ਜੋ ਪੇਖੈ ਸੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ॥ ਬੀਸ ਬਿਸੁਏ ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਪਰਗਾਸੁ॥ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ
ਨਿਵਾਸੁ॥੩॥ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਕਰੀ ਨਮਸਕਾਰ॥ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਜਾਉ ਬਲਿਹਾਰ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਵਾ॥ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਜਪਿ ਸਦ ਜੀਵਾ॥੪॥੪੩॥੫੬॥<noinclude></noinclude>
ooupuu7y51hizemwjbq2wijrt1kp8z2
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1153
250
22466
233917
53580
2026-09-06T02:09:21Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233917
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੩}}</noinclude>{{center|ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ਪੜਤਾਲ ਘਰੁ ੩ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਪਰਤਿਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕਵਨ ਗੁਨ ਗਨੀ॥ ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਬਹੁ ਤਰੰਗ ਸਰਬ ਕੋ ਧਨੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥
ਅਨਿਕ ਗਿਆਨ ਅਨਿਕ ਧਿਆਨ ਅਨਿਕ ਜਾਪ ਜਾਪ ਤਾਪ॥ ਅਨਿਕ ਗੁਨਿਤ ਧੁਨਿਤ ਲਲਿਤ ਅਨਿਕ ਧਾਰ ਮੁਨੀ॥੧॥ ਅਨਿਕ ਨਾਦ ਅਨਿਕ ਬਾਜ ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਅਨਿਕ ਸ੍ਵਾਦ ਅਨਿਕ ਦੋਖ ਅਨਿਕ ਰੋਗ ਮਿਟਹਿ ਜਸ ਸੁਨੀ॥ ਨਾਨਕ ਸੇਵ ਅਪਾਰ ਦੇਵ ਤਟਹ ਖਟਹ ਬਰਤ ਪੂਜਾ ਗਵਨ ਭਵਨ ਜਾਤ੍ਰ ਕਰਨ ਸਗਲ ਫਲ ਪੁਨੀ॥੨॥੧॥੫੭॥੮॥੨੧॥੭॥੫੭॥੯੩॥
{{center|ਭੈਰਉ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਆਤਮ ਮਹਿ ਰਾਮੁ ਰਾਮ ਮਹਿ ਆਤਮੁ ਚੀਨਸਿ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਹਉ ਮਾਰਾ॥੧॥ ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਬੁਰੇ॥ ਜਹ ਦੇਖਾਂ ਤਹ ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਆਪੇ ਬਖਸੈ ਸਬਦਿ ਧੁਰੇ॥੧॥॥ ਰਹਾਉ॥ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਰਖਣਹਾਰੈ ਬਹੁਰਿ ਸੂਲਾਕੁ ਨ ਹੋਈ॥ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਭਈ ਗੁਰਿ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸਚੁ ਸੋਈ॥੨॥ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਧਰਤਿ ਸਭੋਗੀ॥ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਮਾਇਆ ਦੇਹ ਸਿ ਰੋਗੀ
ਰੋਗੀ ਕੁਟੰਬ ਸੰਜੋਗੀ॥੩॥ ਰੋਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਸਰੁਦ੍ਰਾ ਰੋਗੀ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ॥ ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨਿ ਭਏ ਸੇ ਮੁਕਤੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ॥੪॥ ਰੋਗੀ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ ਸਨਦੀਆ ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਿ ਰੋਗਿ ਭਰੇ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਿ ਸਾਚਿ ਸੁਹੇਲੇ ਸਰਬੀ ਥਾਈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ॥੫॥ ਰੋਗੀ ਖਟ ਦਰਸਨ ਭੇਖਧਾਰੀ ਨਾਨਾ ਹਠੀ ਅਨੇਕਾ॥ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਰਹਿ ਕਹ ਬਪੁਰੇ ਨਹ ਬੂਝਹਿ ਇਕ ਏਕਾ॥੬॥ ਮਿਠ ਰਸੁ ਖਾਇ ਸੁ ਰੋਗਿ ਭਰੀਜੈ ਕੰਦ ਮੂਲਿ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ॥ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲਹਿ ਅਨ ਮਾਰਗਿ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਹੀ॥੭॥ ਤੀਰਥਿ ਭਰਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਪੜਿਆ ਬਾਦੁ ਬਿਬਾਦੁ ਭਇਆ॥ ਦੁਬਿਧਾ ਰੋਗੁ ਸੁ ਅਧਿਕ ਵਡੇਰਾ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜੁ ਭਇਆ॥੮॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਤਿਸੁ ਰੋਗੁ ਗਇਆ॥ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਨ ਅਨਦਿਨੁ ਨਿਰਮਲ<noinclude></noinclude>
ab0906f2n0mxn1qmidijc7jm12c184w
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1154
250
22471
233918
53585
2026-09-06T02:11:42Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233918
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੪}}</noinclude>ਜਿਨ ਕਉ ਕਰਮਿ ਨੀਸਾਣੁ ਪਇਆ॥੯॥੧॥
{{center|ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਇਕੁ ਚਲਤੁ ਉਪਾਇਆ॥ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ॥ ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਾਇਆ॥ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ॥੧॥ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਧਿਆਨੁ॥ ਹਉ ਕਬਹੁ ਨ ******
ਛੋਡਉ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਪੜਣ ਪਠਾਇਆ॥ ਲੈ ਪਾਟੀ ਪਾਧੇ ਕੈ ਆਇਆ॥ ਦੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਪੜਉ ਅਚਾਰ॥ ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਿ ਦੇਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਮੁਰਾਰਿ॥੨॥ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਸਿਉ॥ ਕਹਿਆ ਮਾਇ॥ ਪਰਵਿਰਤਿ ਨ ਪੜਹੁ ਰਹੀ ਸਮਝਾਇ॥ ਨਿਰਭਉ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ॥ ਜੇ ਹਰਿ ਨ
ਛੋਡਉ ਤਉ ਕੁਲਿ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ॥੩॥ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾਰੇ॥ ਹਮਾਰਾ ਕਹਿਆ ਨ ਸੁਣੈ ਆਪਣੇ ਦੀ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ॥ ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ॥ ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਈ॥੪॥ ਸੰਡੈ ਮਰਕੈ ਕਿ ਕਿ ਕੀਈ ਪੁਕਾਰ॥ ਸਭੇ ਦੈਤ ਰਹੇ ਝਖ ਮਾਰਿ॥ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸੋਈ॥ ਕੀਤੇ ਕੈ ਕਹਿਐ ਕਿਆ ਹੋਈ ਤੇ॥੫॥ ਕਿਰਤ ਸੰਜੋਗੀ ਦੈਤਿ ਰਾਜੁ ਚਲਾਇਆ॥ ਹਰਿ ਨ ਬੂਝੈ ਤਿਨਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ॥ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ
ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ॥ ਅੰਧਾ ਨ ਬੁਝੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ॥੬॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਕੋਠੇ ਵਿਚਿ ਰਾਖਿਆ ਬਾਰਿ ਦੀਆ ਦੇ ਤਾਲਾ॥ ਨਿਰਭਉ ਬਾਲਕੁ ਮੂਲਿ ਨ ਡਰਈ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ॥ ਕੀਤਾ ਹੋਵੈ ਸਰੀਕੀ ਕਰੈ ਅਨਹੋਦਾ॥ ਨਾਉ ਧਰਾਇਆ॥ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਆਇ ਪਹੁਤਾ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ॥੭l ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਲਾਦ ਸਿਉ ਗੁਰਜ ਉਠਾਈ॥ ਕਹਾਂ ਤੁਮਾਰਾ ਜਗਦੀਸ ਗੁਸਾਈ॥ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ॥ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ॥੮ll ਥੰਮ ਉਪਾੜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ॥ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੈਤੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ॥ ਭਗਤਾ ਮਨਿ
ਆਨੰਦੁ ਵਜੀ ਵਧਾਈ॥ ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੇ ਵਡਿਆਈ॥੯॥ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮੋਹੁ ਉਪਾਇਆ॥ ਆਵਣੁ ਜੀ ਕਿ ਜਾਣਾ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੈ ਕਾਰਜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ॥ ਭਗਤਾ ਕਾ ਬੋਲੁ ਆਗੈ ਤੇ ਜੀ ਆਇਆ॥੧੦ll ਦੇਵ ਕੁਲੀ ਲਖਿਮੀ ਕਉ ਕਰਹਿ ਜੈਕਾਰੁ॥ ਮਾਤਾ ਨਰਸਿੰਘ ਕਾ ਰੂਪੁ ਨਿਵਾਰੁ॥ ਲਖਿਮੀ ਕਿ<noinclude></noinclude>
i41arf9cqadcx8muq058itwc4fiz9v9
233919
233918
2026-09-06T02:46:14Z
Kuldip DMW
2077
233919
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੪}}</noinclude>ਜਿਨ ਕਉ ਕਰਮਿ ਨੀਸਾਣੁ ਪਇਆ॥੯॥੧॥
{{center|ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਇਕੁ ਚਲਤੁ ਉਪਾਇਆ॥ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ॥ ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਾਇਆ॥ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ॥੧॥ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਧਿਆਨੁ॥ ਹਉ ਕਬਹੁ ਨ
ਛੋਡਉ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਪੜਣ ਪਠਾਇਆ॥ ਲੈ ਪਾਟੀ ਪਾਧੇ ਕੈ ਆਇਆ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਪੜਉ ਅਚਾਰ॥ ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਿ ਦੇਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਮੁਰਾਰਿ॥੨॥ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਸਿਉ ਕਹਿਆ ਮਾਇ॥ ਪਰਵਿਰਤਿ ਨ ਪੜਹੁ ਰਹੀ ਸਮਝਾਇ॥ ਨਿਰਭਉ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ॥ ਜੇ ਹਰਿ
ਛੋਡਉ ਤਉ ਕੁਲਿ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ॥੩॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦਿ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾਰੇ॥ ਹਮਾਰਾ ਕਹਿਆ ਨ ਸੁਣੈ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ॥ ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ॥ ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਈ॥੪॥ ਸੰਡੈ ਮਰਕੈ ਕੀਈ ਪੂਕਾਰ॥ ਸਭੇ ਦੈਤ ਰਹੇ ਝਖ ਮਾਰਿ॥ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸੋਈ॥ ਕੀਤੇ ਕੈ ਕਹਿਐ ਕਿਆ ਹੋਈ॥੫॥ ਕਿਰਤ ਸੰਜੋਗੀ ਦੈਤਿ ਰਾਜੁ ਚਲਾਇਆ॥ ਹਰਿ ਨ ਬੂਝੈ ਤਿਨਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ॥ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ
ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ॥ ਅੰਧਾ ਨ ਬੂਝੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ॥੬॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਕੋਠੇ ਵਿਚਿ ਰਾਖਿਆ ਬਾਰਿ ਦੀਆ ਤਾਲਾ॥ ਨਿਰਭਉ ਬਾਲਕੁ ਮੂਲਿ ਨ ਡਰਈ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ॥ ਕੀਤਾ ਹੋਵੈ ਸਰੀਕੀ ਕਰੈ ਅਨਹੋਦਾ ਨਾਉ ਧਰਾਇਆ॥ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਆਇ ਪਹੁਤਾ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ॥੭॥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸਿਉ ਗੁਰਜ ਉਠਾਈ॥ ਕਹਾਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਜਗਦੀਸ ਗੁਸਾਈ॥ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ॥ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ॥੮॥ ਥੰਮ੍ਹੁ ਉਪਾੜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ॥ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੈਤੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ॥ ਭਗਤਾ ਮਨਿ
ਆਨੰਦੁ ਵਜੀ ਵਧਾਈ॥ ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੇ ਵਡਿਆਈ॥੯॥ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮੋਹੁ ਉਪਾਇਆ॥ ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੈ ਕਾਰਜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ॥ ਭਗਤਾ ਕਾ ਬੋਲੁ ਆਗੈ ਆਇਆ॥੧੦॥ ਦੇਵ ਕੁਲੀ ਲਖਿਮੀ ਕਉ ਕਰਹਿ ਜੈਕਾਰੁ॥ ਮਾਤਾ ਨਰਸਿੰਘ ਕਾ ਰੂਪੁ ਨਿਵਾਰੁ॥ ਲਖਿਮੀ<noinclude></noinclude>
dyzx4531zlcbiyj5hb8pdptmau6a1ir
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1155
250
22476
233920
53590
2026-09-06T02:56:28Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233920
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੫}}</noinclude>ਭਉ ਕਰੈ ਨ ਸਾਕੈ ਜਾਇ॥ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਜਨੁ ਚਰਣੀ ਲਾਗਾ ਆਇ॥੧੧॥ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ॥ ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਝੂਠੀ ਸਭ ਮਾਇਆ॥ ਲੋਭੀ ਨਰ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ॥੧੨॥ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਭੁ ਕੋ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ॥ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ॥ ਭਗਤਾ ਕਾ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰਦਾ ਆਇਆ॥ ਕਰਤੈ ਅਪਣਾ ਰੂਪੁ ਦਿਖਾਇਆ॥੧੩॥੧॥੨॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩॥ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਈ॥ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਈ॥੧॥ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ॥ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਦੀਨ ਜਨੁ ਮਾਂਗੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰੇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਰਤੀ ਅੰਚ ਦੂਖ ਨ ਲਾਈ॥ ਆਪਿ ਤਰਹਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰਹਿ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ॥੨॥ ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ॥ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟਹਿ ਦੁਬਿਧਾ ਰਤੀ ਨ ਰਾਈ॥੩॥ ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਕਿਛੁ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਤੂ ਆਪੇ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ॥ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ॥੪॥ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਤੁਧੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ਭੂੰਡੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈ॥ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ਸਬਦੈ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈ॥੫॥ ਮਨਮੁਖਿ ਮਰਹਿ ਤਿਨ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਦੁਰਮਤਿ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰਾ॥ ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਕਬ ਹੀ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਿਰਿ ਭਾਰਾ॥੬॥ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ
ਰਤੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ॥ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤੀ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ॥੭॥ ਤੂੰ ਆਪਿ ਨਿਰਮਲੁ ਤੇਰੇ ਜਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ॥ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੇ॥੮॥੨॥੩॥
{{center|ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋਈ ਵਡ ਰਾਜਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਪੂਰੇ ਕਾਜਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਨਿ ਕੋਟਿ ਧਨ ਪਾਏ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਏ॥੧॥ ਤਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ॥ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਸੁ
ਗੁਰ ਮਸਤਕਿ ਹਾਥੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਕੋਟ ਕਈ ਸੈਨਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਸਹਜ<noinclude></noinclude>
numsz7qzfoux947f5midwn74d9b6l5w
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1156
250
22481
233921
53595
2026-09-06T03:08:37Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233921
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੬}}</noinclude>ਸੁਖੈਨਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਸੀਤਲੁ ਹੂਆ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਮੂਆ॥੨॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਸਭ ਹੀ ਜੁਗਤਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਨਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਭ੍ਮਿ ਆਵੈ ਜਾਈ॥੩॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਵੇਪਰਵਾਹਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਸਦ ਹੀ ਲਾਹਾ॥
ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਵਡ ਪਰਵਾਰਾ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਮਨਮੁਖ ਗਾਵਾਰਾ॥੪॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਨਿਹਚਲ ਆਸਨੁ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸਨੁ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਹੁ॥ ਨਾਮਹੀਣ ਨਾਹੀ ਪਤਿ ਵੇਸਾਹੁ॥੫॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਸਭ ਮਹਿ ਜਾਤਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ
ਰਿਦੈ ਸੋ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨੀ ਮੂਚਾ॥੬॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਗਟਿ ਪਹਾਰਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤਿਸੁ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਾਰਾ॥ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਪਰਵਾਣੁ॥ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ॥੭॥ ਤਿਨਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਜਿਸੁ ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲ॥ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਲਖੇ ਗੁਪਾਲ॥ ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਸੁਖੁ
ਪਾਇਆ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਤੈ ਤਤੁ ਮਿਲਾਇਆ॥੮॥੧॥੪॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਕੋਟਿ ਬਿਸਨ ਕੀਨੇ ਅਵਤਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਜਾ ਕੇ ਧ੍ਰਮਸਾਲ॥ ਕੋਟਿ ਮਹੇਸ ਉਪਾਇ ਸਮਾਏ॥ ਕੋਟਿ ਬ੍ਰਹਮੇ ਜਗੁ ਸਾਜਣ ਲਾਏ॥੧॥ ਐਸੋ ਧਣੀ ਗੁਵਿੰਦੁ ਹਮਾਰਾ॥ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਗੁਣ ਬਿਸਥਾਰਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਕੋਟਿ ਮਾਇਆ ਜਾ ਕੈ ਸੇਵਕਾਇ॥
ਕੋਟਿ ਜੀਅ ਜਾ ਕੀ ਸਿਹਜਾਇ॥ ਕੋਟਿ ਉਪਾਰਜਨਾ ਤੇਰੈ ਅੰਗਿ॥ ਕੋਟਿ ਭਗਤ ਬਸਤ ਹਰਿ ਸੰਗਿ॥੨॥ ਕੋਟਿ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਕਰਤ ਨਮਸਕਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਠਾਢੇ ਹੈ ਦੁਆਰ॥ ਕੋਟਿ ਬੈਕੁੰਠ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਾਹਿ॥ ਕੋਟਿ ਨਾਮ ਜਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾਹਿ॥੩॥ ਕੋਟਿ ਪੂਰੀਅਤ ਹੈ ਜਾ ਕੈ ਨਾਦ॥ ਕੋਟਿ ਅਖਾਰੇ ਚਲਿਤ ਬਿਸਮਾਦ॥ ਕੋਟਿ ਸਕਤਿ
ਸਿਵ ਆਗਿਆਕਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਜੀਅ ਦੇਵੈ ਆਧਾਰ॥੪॥ ਕੋਟਿ ਤੀਰਥ ਜਾ ਕੇ ਚਰਨ ਮਝਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਪਤ ਨਾਮ ਚਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਪੂਜਾਰੀ ਕਰਤੇ ਪੂਜਾ॥ ਕੋਟਿ ਬਿਸਥਾਰਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ॥੫॥ ਕੋਟਿ ਮਹਿਮਾ ਜਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਹੰਸ॥ ਕੋਟਿ ਉਸਤਤਿ ਜਾ ਕੀ ਕਰਤ ਬ੍ਰਹਮੰਸ॥ ਕੋਟਿ ਪਰਲਉ ਓਪਤਿ ਨਿਮਖ ਮਾਹਿ॥ ਕੋਟਿ ਗੁਣਾ
ਤੇਰੇ ਗਣੇ ਨ ਜਾਹਿ॥੬॥ ਕੋਟਿ ਗਿਆਨੀ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨੁ॥ ਕੋਟਿ ਧਿਆਨੀ ਧਰਤ ਧਿਆਨੁ॥ ਕੋਟਿ ਤਪੀਸਰ<noinclude></noinclude>
dzvqjovdska0d8rz5armrc1uhmjh011
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1157
250
22485
233922
53599
2026-09-06T03:17:38Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233922
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੭}}</noinclude>ਤਪ ਹੀ ਕਰਤੇ॥ ਕੋਟਿ ਮੁਨੀਸਰ ਮੋਨਿ ਮਹਿ ਰਹਤੇ॥੭॥ ਅਵਿਗਤ ਨਾਥੁ ਅਗੋਚਰ ਸੁਆਮੀ॥ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਜਾਮੀ॥ ਜਤ ਕਤ ਦੇਖਉ ਤੇਰਾ ਵਾਸਾ॥ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਪ੍ਰਗਾਸਾ॥੮॥੨॥੫॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਕੀਨੋ ਦਾਨੁ॥ ਅਮੋਲ ਰਤਨੁ ਹਰਿ ਦੀਨੋ ਨਾਮੁ॥ ਸਹਜ ਬਿਨੋਦ ਚੋਜ
ਆਨੰਤਾ॥ ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਓ ਅਚਿੰਤਾ॥੧॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਸਾਚੀ॥ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਤਿਸੁ ਸੰਗਿ ਮਨੁ ਰਾਚੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਭੋਜਨ ਭਾਉ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਲੀਚੈ ਨਾਉ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ॥੨॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਲਥੇ ਵਿਸੂਰੇ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਬੈਰੀ ਮੀਤਾ॥ ਅਚਿੰਤੋ ਹੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਕੀਤਾ॥੩॥ ਅਚਿੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹਮ ਕੀਆ ਦਿਲਾਸਾ॥
ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੀ ਪੂਰਨ ਆਸਾ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮ੍ਹਾ ਕਉ ਸਗਲ ਸਿਧਾਂਤੁ॥ ਅਚਿੰਤੁ ਹਮ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਮੰਤੁ॥੪॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੇ ਬਿਨਸੇ ਬੈਰ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੇ ਮਿਟੇ ਅੰਧੇਰ॥ ਅਚਿੰਤੋ ਹੀ ਮਨਿ ਕੀਰਤਨੁ ਮੀਠਾ॥ ਅਚਿੰਤੋ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਘਟਿ ਘਟਿ ਡੀਠਾ॥੫॥ ਅਚਿੰਤ ਮਿਟਿਓ ਹੈ ਸਗਲੋ ਭਰਮਾ॥ ਅਚਿੰਤ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮਾ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਅਨਹਤ ਵਾਜੈ॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਗੋਬਿੰਦੁ ਗਾਜੈ॥੬॥ ਅਚਿੰਤ ਹਮਾਰੈ ਮਨੁ ਪਤੀਆਨਾ॥ ਨਿਹਚਲ ਧਨੀ ਅਚਿੰਤੁ ਪਛਾਨਾ॥ ਅਚਿੰਤੋ ਉਪਜਿਓ ਸਗਲ ਬਿਬੇਕਾ॥ ਅਚਿੰਤ ਚਰੀ ਹਥਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਟੇਕਾ॥੭॥
ਅਚਿੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ॥ ਅਚਿੰਤ ਮਿਲਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ॥ ਚਿੰਤ ਅਚਿੰਤਾ ਸਗਲੀ ਗਈ॥ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਨਾਨਕ ਨਾਨਕ ਮਈ॥੮॥੩॥੬॥
{{center|ਭੈਰਉ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ॥ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਘਰੁ ੧ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}}
ਇਹੁ ਧਨੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ॥ ਗਾਂਠਿ ਨ ਬਾਧਉ ਬੇਚਿ ਨ ਖਾਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਖੇਤੀ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਬਾਰੀ॥ ਭਗਤਿ ਕਰਉ ਜਨੁ ਸਰਨਿ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ॥੧॥ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਮਾਇਆ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਪੂੰਜੀ॥ ਤੁਮਹਿ ਛੋਡਿ ਜਾਨਉ ਨਹੀ ਦੂਜੀ॥੨॥ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਬੰਧਿਪ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਭਾਈ॥ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਸੰਗਿ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ॥੩॥ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਉਦਾਸੁ॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਉ ਤਾ ਕੋ ਦਾਸੁ॥੪॥੧॥ ਨਾਂਗੇ ਆਵਨੁ ਨਾਂਗੇ ਜਾਨਾ॥ ਕੋਇ ਨ ਰਹਿਹੈ<noinclude></noinclude>
khfplvjpu3cz5s2yf7hi9nnc17gbpys
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1158
250
22487
233924
53601
2026-09-06T03:27:50Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233924
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੮}}</noinclude>ਰਾਜਾ ਰਾਨਾ॥੧॥ ਰਾਮੁ ਰਾਜਾ ਨਉ ਨਿਧਿ ਮੇਰੈ॥ ਸੰਪੈ ਹੇਤੁ ਕਲਤੁ ਧਨੁ ਤੇਰੈ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਆਵਤ ਸੰਗ ਨ ਜਾਤ ਸੰਗਾਤੀ॥ ਕਹਾ ਭਇਓ ਦਰਿ ਬਾਂਧੇ ਹਾਥੀ॥੨॥ ਲੰਕਾ ਗਢੁ ਸੋਨੇ ਕਾ ਭਇਆ॥ ਮੂਰਖੁ ਰਾਵਨੁ ਕਿਆ ਲੇ ਗਇਆ॥੩॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਕਿਛੁ ਗੁਨੁ ਬੀਚਾਰਿ॥ ਚਲੇ ਜੁਆਰੀ ਦੁਇ ਹਥ ਝਾਰਿ॥੪॥੨॥ ਮੈਲਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੈਲਾ ਇੰਦੁ॥ ਰਵਿ ਮੈਲਾ ਮੈਲਾ ਹੈ ਚੰਦੁ॥੧॥ ਮੈਲਾ ਮਲਤਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ॥ ਇਕੁ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਜਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਮੈਲੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਇ ਕੈ ਈਸ॥ ਮੈਲੇ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਦਿਨ ਤੀਸ॥੨॥ ਮੈਲਾ ਮੋਤੀ ਮੈਲਾ ਹੀਰੁ॥ ਮੈਲਾ ਪਉਨੁ ਪਾਵਕੁ ਅਰੁ ਨੀਰੁ॥੩॥ ਮੈਲੇ ਸਿਵ ਸੰਕਰਾ ਮਹੇਸ॥ ਮੈਲੇ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਅਰੁ ਭੇਖ॥੪॥ ਮੈਲੇ ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਜਟਾ ਸਹੇਤਿ॥ ਮੈਲੀ ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਸਮੇਤਿ॥੫॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤੇ ਜਨ ਪਰਵਾਨ॥ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਜੋ ਰਾਮਹਿ ਜਾਨ॥੬॥੩॥ ਮਨੁ ਕਰਿ ਮਕਾ ਕਿਬਲਾ ਕਰਿ ਦੇਹੀ॥ ਬੋਲਨਹਾਰੁ ਪਰਮ ਗੁਰੁ ਏਹੀ॥੧॥ ਕਹੁ ਰੇ ਮੁਲਾਂ ਬਾਂਗ ਨਿਵਾਜ॥ ਏਕ ਮਸੀਤਿ ਦਸੈ ਦਰਵਾਜ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਮਿਸਿਮਿਲਿ ਤਾਮਸੁ ਭਰਮੁ ਕਦੂਰੀ॥ ਭਾਖਿ ਲੇ ਪੰਚੈ ਹੋਇ ਸਬੂਰੀ॥੨॥ ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕ॥ ਕਹੁ ਕਰੈ ਮੁਲਾਂ
ਕਹ ਕਰੈ ਸੇਖ॥੩॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਉ ਭਇਆ ਦਿਵਾਨਾ॥ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਮਨੂਆ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨਾ॥੪॥੪॥ ਗੰਗਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਲਿਤਾ ਬਿਗਰੀ॥ ਸੋ ਸਲਿਤਾ ਗੰਗਾ ਹੋਇ ਨਿਬਰੀ॥੧॥ ਬਿਗਰਿਓ ਕਬੀਰਾ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ॥
ਸਾਚੁ ਭਇਓ ਅਨ ਕਤਹਿ ਨ ਜਾਈ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਚੰਦਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰਵਰੁ ਬਿਗਰਿਓ॥ ਸੋ ਤਰਵਰੁ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਨਿਬਰਿਓ॥੨॥ ਪਾਰਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਾਂਬਾ ਬਿਗਰਿਓ॥ ਸੋ ਤਾਂਬਾ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇ ਨਿਬਰਿਓ॥੩॥ ਸੰਤਨ ਸੰਗਿ ਕਬੀਰਾ ਬਿਗਰਿਓ॥ ਸੋ ਕਬੀਰੁ ਰਾਮੈ ਹੋਇ ਨਿਬਰਿਓ॥੪॥੫॥ ਮਾਥੇ ਤਿਲਕੁ ਹਥਿ ਮਾਲਾ ਬਾਨਾਂ॥ ਲੋਗਨ
ਰਾਮੁ ਖਿਲਉਨਾ ਜਾਨਾਂ॥੧॥ ਜਉ ਹਉ ਬਉਰਾ ਤਉ ਰਾਮ ਤੋਰਾ॥ ਲੋਗੁ ਮਰਮੁ ਕਹ ਜਾਨੈ ਮੋਰਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਤੋਰਉ ਨ ਪਾਤੀ ਪੂਜਉ ਨ ਦੇਵਾ॥ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਬਿਨੁ ਨਿਹਫਲ ਸੇਵਾ॥੨॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਉ ਸਦਾ ਸਦਾ
ਮਨਾਵਉ॥ ਐਸੀ ਸੇਵ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਵਉ॥੩॥ ਲੋਗੁ ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਬਉਰਾਨਾ॥ ਕਬੀਰ ਕਾ ਮਰਮੁ ਰਾਮ ਪਹਿਚਾਨਾਂ॥੪॥੬॥ ਉਲਟਿ ਜਾਤਿ ਕੁਲ ਦੋਊ ਬਿਸਾਰੀ॥ ਸੁੰਨ ਸਹਜ ਮਹਿ ਬੁਨਤ ਹਮਾਰੀ॥੧॥ ਹਮਰਾ ਝਗਰਾ<noinclude></noinclude>
bfaqpxao4xh247n99q18u0mwdzk8rf7
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1159
250
22496
233925
53610
2026-09-06T03:37:48Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233925
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੯}}</noinclude>ਰਹਾ ਨ ਕੋਊ॥ ਪੰਡਿਤ ਮੁਲਾਂ ਛਾਡੇ ਦੋਊ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਬੁਨਿ ਬੁਨਿ ਆਪ ਆਪੁ ਪਹਿਰਾਵਉ॥ ਜਹ ਨਹੀ ਆਪੁ ਤਹਾ ਹੋਇ ਗਾਵਉ॥੨॥ ਪੰਡਿਤ ਮੁਲਾਂ ਜੋ ਲਿਖਿ ਦੀਆ॥ ਛਾਡਿ ਚਲੇ ਹਮ ਕਛੂ ਨ ਲੀਆ॥੩॥ ਰਿਦੈ ਇਖਲਾਸੁ ਨਿਰਖਿ ਲੇ ਮੀਰਾ॥ ਆਪੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜਿ ਮਿਲੇ ਕਬੀਰਾ॥੪॥੭॥ ਨਿਰਧਨ ਆਦਰੁ ਕੋਈ ਨ ਦੇਇ॥ ਲਾਖ ਜਤਨ ਕਰੈ ਓਹੁ ਚਿਤਿ ਨ ਧਰੇਇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਉ ਨਿਰਧਨੁ ਸਰਧਨ ਕੈ ਜਾਇ॥ ਆਗੇ ਬੈਠਾ ਪੀਠਿ ਫਿਰਾਇ॥੧॥ ਜਉ ਸਰਧਨੁ ਨਿਰਧਨ ਕੈ ਜਾਇ॥ ਦੀਆ ਆਦਰੁ ਲੀਆ ਬੁਲਾਇ॥੨॥ ਨਿਰਧਨੁ ਸਰਧਨੁ ਦੋਨਉ ਭਾਈ॥ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਨ ਮੇਟੀ ਜਾਈ॥੩॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਨਿਰਧਨੁ ਹੈ ਸੋਈ॥ ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨ ਹੋਈ॥੪॥੮॥ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਗਤਿ ਕਮਾਈ॥ ਤਬ ਇਹ ਮਾਨਸ ਦੇਹੀ ਪਾਈ॥ ਇਸ ਦੇਹੀ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਦੇਵ॥ ਸੋ ਦੇਹੀ ਭਜੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵ॥੧॥ ਭਜਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਭੂਲਿ ਮਤ ਜਾਹੁ॥ ਮਾਨਸ ਜਨਮ ਕਾ ਏਹੀ ਲਾਹੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਬ ਲਗੁ ਜਰਾ ਰੋਗੁ ਨਹੀ ਆਇਆ॥ ਜਬ ਲਗੁ ਕਾਲਿ ਗ੍ਰਸੀ ਨਹੀ ਕਾਇਆ॥ ਜਬ ਲਗੁ ਬਿਕਲ ਭਈ ਨਹੀ ਬਾਨੀ॥ ਭਜਿ ਲੇਹਿ ਰੇ ਮਨ ਸਾਰਿਗਪਾਨੀ॥੨॥ ਅਬ ਨ ਭਜਸਿ ਭਜਸਿ ਕਬ ਭਾਈ॥ ਆਵੈ ਅੰਤੁ ਨ ਭਜਿਆ ਜਾਈ॥ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ਅਬ ਸਾਰੁ॥ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਹੁ ਨ ਪਾਵਹੁ ਪਾਰੁ॥੩॥ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜੋ ਲਾਇਆ ਸੇਵ॥ ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਏ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਵ॥ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਤਾ ਕੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਕਪਾਟ॥ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ਜੋਨੀ ਬਾਟ॥੪॥ ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਅਉਸਰੁ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਾਰ॥ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਤੂ ਦੇਖੁ ਬਿਚਾਰਿ॥ ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਜੀਤਿ ਕੈ ਹਾਰਿ॥ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਹਿਓ ਪੁਕਾਰਿ ਪੁਕਾਰਿ॥੫॥੧॥੯॥ ਸਿਵ ਕੀ ਪੁਰੀ ਬਸੈ ਬੁਧਿ ਸਾਰੁ॥ ਤਹ ਤੁਮ੍ਹ ਮਿਲਿ ਕੈ ਕਰਹੁ ਬਿਚਾਰੁ॥ ਈਤ ਊਤ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਰੈ॥ ਕਉਨੁ ਕਰਮ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਮਰੈ॥੧॥ ਨਿਜ ਪਦ ਊਪਰਿ ਲਾਗੋ ਧਿਆਨੁ॥ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮੋਰਾ
ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਮੂਲ ਦੁਆਰੈ ਬੰਧਿਆ ਬੰਧੁ॥ ਰਵਿ ਊਪਰਿ ਗਹਿ ਰਾਖਿਆ ਚੰਦੁ॥ ਪਛਮ ਦੁਆਰੈ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ॥ ਮੇਰ ਡੰਡ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਬਸੈ॥੨॥ ਪਸਚਮ ਦੁਆਰੇ ਕੀ ਸਿਲ ਓੜ॥ ਤਿਹ ਸਿਲ ਊਪਰਿ ਖਿੜਕੀ ਅਉਰ॥ ਖਿੜਕੀ ਊਪਰਿ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰੁ॥੩॥੨॥੧੦॥ ਸੋ ਮੁਲਾਂ ਜੋ ਮਨ ਸਿਉ ਲਰੈ॥ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਕਾਲ ਸਿਉ ਜੁਰੈ॥ ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕਾ ਮਰਦੈ ਮਾਨੁ॥ ਤਿਸੁ ਮੁਲਾ ਕਉ<noinclude></noinclude>
1agt55ivo0qi9go1pkie9rc85jkvwdi
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1160
250
22501
233926
53616
2026-09-06T03:47:48Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233926
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੬੦}}</noinclude>ਸਦਾ ਸਲਾਮੁ॥੧॥ ਹੈ ਹਜੂਰਿ ਕਤ ਦੂਰਿ ਬਤਾਵਹੁ॥ ਦੁੰਦਰ ਬਾਧਹੁ ਸੁੰਦਰ ਪਾਵਹੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਕਾਜੀ ਸੋ ਜੁ ਕਾਇਆ ਬੀਚਾਰੈ॥ ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਰੈ॥ ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਨਾ॥ ਤਿਸੁ ਕਾਜੀ ਕਉ
ਜਰਾ ਨ ਮਰਨਾ॥੨॥ ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਜੁ ਦੁਇ ਸਰ ਤਾਨੈ॥ ਬਾਹਰਿ ਜਾਤਾ ਭੀਤਰਿ ਆਨੈ॥ ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਲਸਕਰੁ ਕਰੈ॥ ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਧਰੈ॥੩॥ ਜੋਗੀ ਗੋਰਖੁ ਗੋਰਖੁ ਕਰੈ॥ ਹਿੰਦੂ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ॥ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਾ ਏਕੁ ਖੁਦਾਇ॥ ਕਬੀਰ ਕਾ ਸੁਆਮੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ॥੪॥੩॥੧੧॥ ਮਹਲਾ ੫॥ ਜੋ ਪਾਥਰ
ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ॥ ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ॥ ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ॥ ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ
॥੧॥ ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ॥ ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ॥ ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ॥ ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ॥ ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ॥੨॥ ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ॥ ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ॥ ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ॥ ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ॥੩॥ ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ॥ ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ॥ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ॥ ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ॥੪॥੪॥੧੨॥ ਜਲ ਮਹਿ ਮੀਨ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੇਧੇ॥ ਦੀਪਕ ਪਤੰਗ ਮਾਇਆ ਕੇ ਛੇਦੇ॥ ਕਾਮ ਮਾਇਆ ਕੁੰਚਰ ਕਉ ਬਿਆਪੈ॥ ਭੁਇਅੰਗਮ ਭ੍ਰਿੰਗ ਮਾਇਆ
ਮਹਿ ਖਾਪੇ॥੧॥ ਮਾਇਆ ਐਸੀ ਮੋਹਨੀ ਭਾਈ॥ ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਡਹਕਾਈ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪੰਖੀ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤੇ॥ ਸਾਕਰ ਮਾਖੀ ਅਧਿਕ ਸੰਤਾਪੇ॥ ਤੁਰੇ ਉਸਟ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਭੇਲਾ॥ ਸਿਧ ਚਉਰਾਸੀਹ
ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਖੇਲਾ॥੨॥ ਛਿਅ ਜਤੀ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੰਦਾ॥ ਨਵੈ ਨਾਥ ਸੂਰਜ ਅਰੁ ਚੰਦਾ॥ ਤਪੇ ਰਖੀਸਰ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਸੂਤਾ॥ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਕਾਲੁ ਅਰੁ ਪੰਚ ਦੂਤਾ॥੩॥ ਸੁਆਨ ਸਿਆਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤਾ॥ ਬੰਤਰ ਚੀਤੇ ਅਰੁ ਸਿੰਘਾਤਾ॥ ਮਾਂਜਾਰ ਗਾਡਰ ਅਰੁ ਲੂਬਰਾ॥ ਬਿਰਖ ਮੂਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਪਰਾ॥੪॥
ਮਾਇਆ ਅੰਤਰਿ ਭੀਨੇ ਦੇਵ॥ ਸਾਗਰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਅਰੁ ਧਰਤੇਵ॥ ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਉਦਰੁ ਤਿਸੁ ਮਾਇਆ॥ ਤਬ ਛੂਟੇ ਜਬ ਸਾਧੂ ਪਾਇਆ॥੫॥੫॥੧੩॥ ਜਬ ਲਗੁ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰੈ॥ ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਜੁ ਏਕੁ ਨਹੀ ਸਰੈ॥ ਜਬ<noinclude></noinclude>
ipjtwzs1uvaxp48lliu42m3e5f87tys
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1147
250
22685
233911
53809
2026-09-06T01:08:26Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233911
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੪੭}}</noinclude>ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਪਾਏ॥੪॥੨੫॥੩੮॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਰਹਾ ਕਲਿ ਮਾਹਿ॥ ਤੇਰੀ
ਟੇਕ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਹਿ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਨ ਪੋਹੈ ਕਾਲੁ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਬਿਨਸੈ ਜੰਜਾਲੁ॥੧॥ ਦੀਨ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੀ ਟੇਕ॥ ਸਭ ਮਹਿ ਰਵਿਆ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਕਰਉ ਆਨੰਦ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਜਪਉ ਗੁਰ ਮੰਤ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤਰੀਐ ਭਉ ਸਾਗਰੁ॥ ਰਾਖਣਹਾਰੁ ਪੂਰਾ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ॥੨॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਨਾਹੀ ਭਉ ਕੋਇ॥ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਾਚਾ
ਸੋਇ॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤੇਰਾ ਮਨਿ ਤਾਣੁ॥ ਈਹਾ ਊਹਾਂ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ॥੩॥ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ॥ ਸਗਲ ਧਿਆਵਹਿ ਪ੍ਰਭ ਗੁਣਤਾਸਾ॥ ਜਪਿ ਜਪਿ ਅਨਦੁ ਕਰਹਿ ਤੇਰੇ ਦਾਸਾ॥ ਸਿਮਰਿ ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਗੁਣਤਾਸਾ
॥੪॥੨੬॥੩੯॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਪ੍ਰਥਮੇ ਛੋਡੀ ਪਰਾਈ ਨਿੰਦਾ॥ ਉਤਰਿ ਗਈ ਸਭ ਮਨ ਕੀ ਚਿੰਦਾ॥ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੀਨੋ ਦੂਰਿ॥ ਪਰਮ ਬੈਸਨੋ ਪ੍ਰਭ ਪੇਖਿ ਹਜੂਰਿ॥੧॥ ਐਸੋ ਤਿਆਗੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋਇ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਜਨੁ ਸੋਇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਅਹੰਬੁਧਿ ਕਾ ਛੋਡਿਆ ਸੰਗੁ॥ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾ ਉਤਰਿਆ ਰੰਗੁ॥ ਨਾਮ ਧਿਆਏ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰੇ॥ ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਸਤਰੇ॥੨॥ ਬੈਰੀ ਮੀਤ ਹੋਏ ਸੰਮਾਨ॥ ਸਰਬ ਮਹਿ ਪੂਰਨ ਭਗਵਾਨ॥
ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਆਗਿਆ ਮਾਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ॥ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ॥੩॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਰਾਖੈ ਆਪਿ॥ ਸੋਈ ਭਗਤੁ ਜਪੈ ਨਾਮ ਜਾਪ॥ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਗੁਰ ਤੇ ਮਤਿ ਲਈ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਪੂਰੀ ਪਈ॥੪॥੨੭॥੪੦॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਬਹੁਤੈ ਧਨਿ ਖਾਟੇ॥ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਪੇਖੇ ਨਿਰਤਿ ਨਾਟੇ॥ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਬਹੁ ਦੇਸ ਕਮਾਏ॥ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ॥੧॥ ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਲਹਹੁ॥ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਹਹੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਬੰਧਨ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ॥ ਬੰਧਨ ਕਰਮ ਧਰਮ ਹਉ ਕਰਤਾ॥ ਬੰਧਨ ਕਾਟਨਹਾਰੁ ਮਨਿ ਵਸੈ॥ ਤਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸੈ॥੨॥ ਸਭਿ ਜਾਚਿਕ ਪ੍ਰਭ ਦੇਵਨਹਾਰ॥ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ॥ ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਿਨੈ ਜਨਿ ਜਪਨਾ॥੩॥ ਗੁਰ ਅਪਨੇ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪੁਰਖ ਗੁਣਤਾਸਿ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤੁਮਰੀ ਸਰਣਾਈ॥ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ਗੁਸਾਈ॥੪॥੨੮॥੪੧॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਤਿਆਗਿਓ<noinclude></noinclude>
9n0jxb7q51bwmiv2mm31eufsebu9nw4
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1148
250
22690
233912
53814
2026-09-06T01:15:30Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233912
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੪੮}}</noinclude>ਦੂਜਾ ਭਾਉ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ॥ ਬਿਸਰੀ ਚਿੰਤ ਨਾਮਿ ਰੰਗੁ ਲਾਗਾ॥ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸੋਇਆ ਜਾਗਾ॥੧॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਲਾਏ॥ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਏ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਰੋਗ ਦੋਖ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ॥ ਨਾਮ ਅਉਖਧੁ ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਸਾਰੇ॥ ਗੁਰ ਭੇਟਤ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦ॥ ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਨਾਮ ਭਗਵੰਤ॥੨॥ ਜਨਮ ਮਰਣ ਕੀ ਮਿਟੀ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ॥ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਊਂਧ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸ॥ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਨਿਹਚਲੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮ॥ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਸਗਲੇ ਕਾਮ॥੩॥ ਦੁਲਭ ਦੇਹ ਆਈ ਪਰਵਾਨੁ॥ ਸਫਲ ਹੋਈ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰੀ॥ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਜਪਉ ਹਰਿ ਹਰੀ॥੪॥੨੯॥੪੨॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ॥ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਾ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ॥ ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸਗਲਾ ਦੁਖੁ ਜਾਇ॥ ਸਰਬ ਸੂਖ ਵਸਹਿ ਮਨਿ ਆਇ॥੧॥ ਸਿਮਰਿ ਮਨਾ ਤੂ ਸਾਚਾ ਸੋਇ॥ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਤੁਮਰੀ ਗਤਿ ਹੋਇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪੁਰਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸਿਰਜਨਹਾਰ॥ ਜੀਅ ਜੰਤ ਦੇਵੈ ਆਹਾਰ॥ ਕੋਟਿ ਖਤੇ ਖਿਨ ਬਖਸਨਹਾਰ॥ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਸਦਾ ਨਿਸਤਾਰ॥੨॥ ਸਾਚਾ ਧਨੁ ਸਾਚੀ ਵਡਿਆਈ॥ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਨਿਹਚਲ ਮਤਿ ਪਾਈ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਰਾਖਨਹਾਰਾ॥ ਤਾ ਕਾ ਸਗਲ ਮਿਟੈ ਅੰਧਿਆਰਾ॥੩॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸਿਉ ਲਾਗੋ ਧਿਆਨ॥ ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਨਿਰਬਾਨ॥ ਭ੍ਰਮ ਭਉ ਮੇਟਿ ਮਿਲੇ ਗੋਪਾਲ॥ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ॥੪॥੩੦॥੪੩॥
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਮਨਿ ਹੋਇ ਪ੍ਰਗਾਸੁ॥ ਮਿਟਹਿ ਕਲੇਸ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਨਿਵਾਸੁ॥ ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਇ॥ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਪਾਏ ਸੇਵ॥੧॥ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੋ ਨਾਉ॥ ਆਠ ਪਹਰ ਮੇਰੇ
ਮਨ ਗਾਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ॥ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ॥ ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਹਰਿ ਧਿਆਇ॥ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ॥੨॥ ਬਿਨਸੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਹੰਕਾਰ॥ ਤੂਟੇ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ॥ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਟੇਕ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ॥੩॥ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ॥ ਸਗਲ ਘਟਾ ਕੇ ਅੰਤਰਜਾਮੀ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇ॥ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਇ ॥੪॥੩੧॥੪੪॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਲਾਜ ਮਰੈ ਜੋ ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ॥ ਨਾਮ ਬਿਹੂਨ ਸੁਖੀ ਕਿਉ ਸੋਵੈ॥ ਹਰਿ<noinclude></noinclude>
0ev3yk3j4i5tn3dqbiy2h1v3nlnu9n3
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1149
250
22695
233913
53819
2026-09-06T01:27:11Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233913
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੪੯}}</noinclude>ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਚਾਹੈ॥ ਮੂਲ ਬਿਨਾ ਸਾਖਾ ਕਤ ਆਹੈ॥੧॥ ਗੁਰੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਧਿਆਇ॥ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮੈਲੁ ਉਤਾਰੈ ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ਕਹਾ ਸੁਚ ਸੈਲੁ॥ ਮਨ ਕਉ ਬਿਆਪੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ॥ ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਬੰਧਨ ਕਾ ਮੂਲੁ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਬਿਰਥਾ ਪੂਲੁ॥੨॥
ਬਿਨੁ ਖਾਏ ਬੂਝੈ ਨਹੀ ਭੂਖ॥ ਰੋਗੁ ਜਾਇ ਤਾਂ ਉਤਰਹਿ ਦੂਖ॥ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮੋਹਿ ਬਿਆਪਿਆ॥ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ
ਕੀਨਾ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਨਹੀ ਜਾਪਿਆ॥੩॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਾਧੁ ਧੰਨੁ ਹਰਿ ਨਾਉ॥ ਆਠ ਪਹਰ ਕੀਰਤਨੁ ਗੁਣ ਗਾਉ॥ ਧਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਧਨੁ ਕਰਣੈਹਾਰ॥ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਖ ਅਪਾਰ॥੪॥੩੨॥੪੫॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਗੁਰ
ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਭਉ ਗਏ॥ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਮਨ ਮਹਿ ਲਏ॥ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲ॥ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਸਗਲੇ ਜੰਜਾਲ॥੧॥ ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਘਨੇ॥ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟੇ ਭੈ ਭਰਮਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨ ਭਨੇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਚਰਨ ਕਮਲ ਸਿਉ ਲਾਗੋ ਹੇਤੁ॥ ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸਿਓ ਮਹਾ ਪਰੇਤੁ॥ ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਿ॥ ਰਾਖਨਹਾਰ ਗੋਵਿਦ ਗੁਰ ਆਪਿ॥੨॥ ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੈ॥ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੇ ਸਾਸ ਨਿਹਾਰੈ॥ ਮਾਨਸ ਕੀ ਕਹੁ ਕੇਤਕ ਬਾਤ॥ ਜਮ ਤੇ ਰਾਖੈ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ॥੩॥ ਨਿਰਮਲ ਸੋਭਾ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਆਇਆ ਮਨਿ ਚੀਤਿ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਦਾਨੁ॥ ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ
॥੪॥੩੩॥੪੬॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ॥ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨੇਰਾ॥ ਭੈ ਭੰਜਨ ਅਬਿਨਾਸੀ ਰਾਇ॥ ਦਰਸਨਿ ਦੇਖਿਐ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਜਾਇ॥੧॥ ਜਤ ਕਤ ਪੇਖਉ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ॥ ਬਲਿ
ਬਲਿ ਜਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ਮਿਲੇ ਗੁਰਦੇਵ॥ ਸਭਿ ਫਲਦਾਤਾ ਨਿਰਮਲ ਸੇਵ॥
ਕਰੁ ਗਹਿ ਲੀਨੇ ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ॥ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਦੀਓ ਨਿਵਾਸ॥੨॥ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਸੋਗੁ॥ ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਨ ਬਿਆਪੈ ਰੋਗੁ॥ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਕਰਣੈਹਾਰੁ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ॥੩॥ ਨਿਰਮਲ ਸੋਭਾ ਅਚਰਜ ਬਾਣੀ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਮਨਿ ਭਾਣੀ॥ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿਆ ਸੋਇ॥
ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਹੋਇ॥੪॥੩੪॥੪੭॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਰਾਮ ਰੰਗਿ ਚਰਣੇ॥<noinclude></noinclude>
s3l9ndz7t9nx3did6zuvyedq1nnb6ao
ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1150
250
22700
233914
53824
2026-09-06T01:36:29Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233914
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੧੫੦}}</noinclude>ਸਰਬ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਕਰਣੇ॥ ਆਠ ਪਹਰ ਗਾਵਤ ਭਗਵੰਤੁ॥ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਪੂਰਾ ਮੰਤੁ॥੧॥ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਸੁ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੁ॥ ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਸਿਮਰੈ ਏਕ॥ ਸੋ ਧਨਵੰਤਾ ਜਿਸੁ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕ॥ ਸੋ ਕੁਲਵੰਤਾ ਜਿ ਸਿਮਰੈ ਸੁਆਮੀ॥ ਸੋ ਪਤਿਵੰਤਾ ਜਿ ਆਪੁ ਪਛਾਨੀ॥੨॥ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ॥ ਗੁਣ ਗੁਪਾਲ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਧਿਆਇਆ॥ ਤੂਟੇ ਬੰਧਨ ਪੂਰਨ ਆਸਾ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਰਿਦ
ਮਾਹਿ ਨਿਵਾਸਾ॥੩॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਨ ਕਰਮਾ॥ ਸੋ ਜਨੁ ਆਇਆ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨਾ॥ ਆਪਿ ਪਵਿਤੁ ਪਾਵਨ ਸਭਿ ਕੀਨੇ॥ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਰਸਨਾ ਚੀਨ੍ਹੇ॥੪॥੩੫॥੪੮॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਕਿਛੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ॥ ਨਾਮੁ ਸੁਣਤ ਜਮੁ ਦੂਰਹੁ ਭਾਗੈ॥ ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਸਭ ਦੂਖਹ ਨਾਸੁ॥ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਹਰਿ ਚਰਣ ਨਿਵਾਸੁ॥੧॥ ਨਿਰਬਿਘਨ ਭਗਤਿ ਭਜੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਉ॥ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਛੁ ਚਾਖੁ ਨ ਜੋਹੈ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਦੈਤ ਦੇਉ ਨ ਪੋਹੈ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਮੋਹੁ ਮਾਨੁ ਨ ਬਧੈ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਨ ਰੁਧੈ॥੨॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਕੀ ਸਗਲੀ ਬੇਲਾ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਬਹੁ ਮਾਹਿ ਇਕੇਲਾ॥ ਜਾਤਿ ਅਜਾਤਿ ਜਪੈ ਜਨੁ ਕੋਇ॥ ਜੋ ਜਾਪੈ ਤਿਸ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ॥੩॥ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਸਾਧਸੰਗਿ॥ ਹਰਿ
ਕੇ ਨਾਮ ਕਾ ਪੂਰਨ ਰੰਗੁ॥ ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ॥ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਚਿਤਾਰਿ॥੪॥੩੬॥੪੯॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਆਪੇ ਸਾਸਤੁ ਆਪੇ ਬੇਦੁ॥ ਆਪੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜਾਣੈ ਭੇਦੁ॥ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪ ਜਾ ਕੀ ਸਭ ਵਥੁ॥ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਪੂਰਨ ਸਮਰਥੁ॥੧॥ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਓਟ ਗਹਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ॥ ਚਰਨ ਕਮਲ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਰਾਧਹੁ ਦੁਸਮਨ
ਦੂਖੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇਰੇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਆਪੇ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸਾਰੁ॥ ਜਾ ਕੈ ਸੂਤਿ ਪਰੋਇਆ ਸੰਸਾਰੁ॥ ਆਪੇ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਸੰਜੋਗੀ॥ ਆਪਿ ਨਿਰਬਾਣੀ ਆਪੇ ਭੋਗੀ॥੨॥ ਜਤ ਕਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਤਤ ਸੋਇ॥ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ॥ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਨਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ॥ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਾਨਕੁ ਸਾਧਸੰਗਿ॥੩॥ ਮੁਕਤਿ ਭੁਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਵਸਿ ਜਾ ਕੈ॥ ਊਣਾ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਜਨ ਤਾ ਕੈ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਹੋਇ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ॥ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸੇਈ
ਜਨ ਧੰਨ॥੪॥੩੭॥੫੦॥ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫॥ ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਗੋਬਿੰਦ॥ ਅਸਥਿਤ ਭਏ ਬਿਨਸੀ<noinclude></noinclude>
pmopp36gobhhcl2bcpos6t7c6e3swmw
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/10
250
53112
233891
141770
2026-09-05T15:59:49Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233891
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|'''ਧਿਆਨ'''}}
ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਫੇਰ ਛਪਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਇਹਨੂੰ ਮੈਂ ਅਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬੀੜਨ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਲੇਖ ਮੈਂ ਲੰਡਨੋਂ ਛਪਦੇ ਹਫ਼ਤੇਵਾਰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਰਪਣ ਲਈ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਇਹ ਨਾਲੋਂ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰੀਤ ਲੜੀ ਚ ਵੀ ਛਪਦੇ ਰਹੇ। ਕਾਲਮ ਦਾ ਨਾਂ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਤਾ ਲਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਾਲਮ ਲਿਖਣ ਦੀ ਬਾਨ੍ਹ ਲਿਖਾਰੀ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।</br>
{{gap}}ਏਨੇ ਸਾਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਅਪਣਾ ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕਈ ਥਾਈਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਙ ਆਈ। ਫਾਲਤੂ ਅਲੰਕਾਰ ਤੇ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਾਲੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਵਰਤਣ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਮੋਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਅਸਰ ਏਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸੋਚਿਆ ਪਰਾਈ ਬੋਲੀ ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ। ਇਹ ਔਗੁਣ ਮੇਰੀ ਹੁਣ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਸੁਰਜੀਤ ਹਾਂਸ ਤੋਂ ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਨ ਬਰਜਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਬੀੜਦਿਆਂ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਚ ਰੱਖੀ। ਵਧਾਇਆ ਕੁਛ ਨਹੀਂ, ਘਟਾਇਆ ਹੀ ਹੈ; ਤੱਤ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਨਿਤ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਏਨੇ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਮੁੜ ਵਾਚਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਈ ਥਾਈਂ ਗੱਲ ਵਟਾ ਦਿੱਤੀ; ਕਈ ਥਾਈਂ ਕੁਚੱਜੀ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ। ਮੇਰਾ ਲੇਖਾ ਉਸ ਰੁਸੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਐ, ਜਿਹੜਾ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ- ਮੇਰੀ ਅਪਣੀ ਰਾਏ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਨਹੀਂ! -ਮੈਨੂੰ ਸੁਕਰਾਤ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।</br>
{{gap}}ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਖ਼ਾਨ ਗੁਨੇਰ ਤੇ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ। ਛਾਪੇ ਦਾ ਪੁੱਠਾ ਲੱਲਾ ਮੰਗਤ ਰਾਏ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ ਨੇ ਘੜ ਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਟੋਟਕੇ ਮੈਂ ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੰਜੋਏ ਲੋਕਗੀਤਾਂ ਚੋਂ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕੋਹਲੀ ਤੇ ਗੌਤਮ ਸਚਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਬਲਰਾਜ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ ਸਦਕਾ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਦੇਣਦਾਰ ਹਾਂ। ਇਤੀਸ਼੍ਰੀ।
{{gap}}ਲੰਡਨ, 24 ਅਕਤੂਬਰ 2000
{{float right|- '''ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ'''}}
{{nop}}<noinclude></noinclude>
s5ceqfd5tpyv03xhzjczmnj1wzjbemt
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/11
250
53113
233892
231286
2026-09-05T16:00:19Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233892
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude><center>{{larger|ਚਿਣਾਈ}}</center>
{{dhr|5em}}
{{center|<poem>
9/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ|ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ]]
11/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਪੁੱਠਾ ਲੱਲਾ|ਪੁੱਠਾ ਲੱਲਾ]]
17/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਸ਼ਬਦ ਅੰਬੀ|ਸ਼ਬਦ ਅੰਬੀ]]
25/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਰੁਮਾਂਸ|ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਰੁਮਾਂਸ]]
37 / [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਤਸਵੀਰ|ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਤਸਵੀਰ]]
45/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਕਵੀਓਵਾਚ|ਕਵੀਓਵਾਚ]]
51/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਕਵਿਤਾ ਤੇ ਸੁਫ਼ਨਾ|ਕਵਿਤਾ ਤੇ ਸੁਫ਼ਨਾ]]
59/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਆਸੀ ਕਵਿਤਾ|ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਆਸੀ ਕਵਿਤਾ]]
65/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਪਾਸ਼ ਦੀ ਕਵਿਤਾ|ਪਾਸ਼ ਦੀ ਕਵਿਤਾ]]
95/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਕਿਤਾਬਾਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ|ਕਿਤਾਬਾਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ]]
103/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਇਨਸਾਨੀ ਜਿਸਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ|ਇਨਸਾਨੀ ਜਿਸਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ]]
111/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਬਾਰੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੀ ਔਰਤ|ਬਾਰੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੀ ਔਰਤ]]
117/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਫ਼ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਵਕਤ|ਫ਼ਰੇਮ ਕੀਤਾ ਵਕਤ]]
125/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦਿਆਂ|ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦਿਆਂ]]
135/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਰਾਜ ਕਪੂਰ|ਰਾਜ ਕਪੂਰ]]
141/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਲਿਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ|ਲਿਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ]]
147/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਸਾਊਥਾਲ|ਸਾਊਥਾਲ]]
153/ [[ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/ਚਿੱਠੀਆਂ|ਚਿੱਠੀਆਂ]]
</poem>}}<noinclude></noinclude>
10riut8nz7kr1kxaub6jqjf3llhz97a
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/13
250
53115
233893
141773
2026-09-05T16:01:26Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233893
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|{{x-larger|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/9}}}}
{{c|{{xx-larger|ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ}}}}
ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰਹੇ, ਇਹ ਏਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਕਲਚਰ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਹੈ। ਫੈਲਸ਼ੂਫੀਆਂ ਵਿਚ ਇਹਨੇ ਪੁੱਠਾ ਲੱਲਾ
ਪਾ ਕੇ 'ਸ਼ਰਾਰਤ' ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਗੱਦ ਵਿਚ ਕੀਮਤੀ ਵਾਧਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਵਿਧਾ ਹੈ- ਇਨਸ਼ਾਈਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਾਸਾ ਤੇ ਗੁੱਝੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ "ਉਹਦੇ ਵਿਚ ਭਾਵੁਕਤਾ
ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਜੁੰਦਾ। ਪਰ ਚੰਦਨ ਨੇ ਇਸ ਵਿਧਾ ਚ ਹੱਸਦਿਆਂ-ਖੇਡਦਿਆਂ ਸੰਜੀਦਾ ਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ| ਇਹ ਇਹਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਚੰਦਨ ਨੇ ਅਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਚਿਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਛਾਂਹ ਤਕ ਵਾਚਿਆ ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਹੈ| ਇਹਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਦਮਾਨ ਹੈ। ਇਹਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦਸਦੀ ਹੈ| ਨਾਲ਼ ਇਹਦੀ ਲਿਖਤ ਸਘਨ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚ-ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ| ਇਹਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਆਮ-ਜਿਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਰੈ। ਇਹ ਸਿਰਜਕ ਹੈ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ। ਇਹਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸੀ। ਚੰਦਨ ਅਜੇਹੀ ਗੱਦ ਰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਖ਼ੂਬੀਆਂ ਦਾ ਹਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
{{gap}}ਜਾਨਲੇਵਾ ਬੀਮਾਰੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤਰ ਸਿੰਘ (1932-1994)
ਨੇ ਫੈਸੂਡੀਆਂ ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੋਲੋਂ ਮਾਰਚ ।993 ਵਿਚ
ਟੇਪ ਕਰਵਾਈਆਂ ਸਨ.<noinclude></noinclude>
qqooqipowuhxcuj2sushvdprsusqf2v
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/17
250
53117
233896
148068
2026-09-05T16:03:36Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233896
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/13}}</noinclude>ਜਦ ਮੈਂ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚਿਆਂ ਦੂਜਾ ਅੱਖਰ ਪੁੱਠਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਈ ਪਾਠਕ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੱਲਾ ਪੁੱਠਾ ਕਿਉਂ ਹੈ; ਕਈ ਇਹਨੂੰ ਛਾਪੇ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਮਸਲ੍ਹਾ ਬੜਾ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਆਪ ਮਗਰੋਂ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਲੱਲਾ ਪੁੱਠਾ ਕਿਉਂ ਪਾਇਆ ਸੀ।</br>
{{gap}}ਜੇ ਕੋਈ ਦਲੀਲ ਨਾਲ਼ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਅੱਗੋਂ ਜਚੇ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਪਰ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਜੀਅ ਨਾ ਕਰੇ; ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਹਿਕਾਰਤ ਨਾਲ਼, ਕਦੇ ਖਿੱਝ ਕੇ, ਕਦੇ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾਲ਼ ਸਿਆਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ - ਸਾਲ਼ਾ, ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਦਾ! ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲਫ਼ਜ਼ ਲਭਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹਦੀ ਜੜ੍ਹ ਯੂਨਾਨੀ ਲਫ਼ਜ਼ ਫ਼ਿਲੋਸੋਫ਼ੀ ਨਾਲ਼ ਜਾ ਲਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਹਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ - ਅਕਲ ਦੋਸਤੀ। ਫ਼ਲਸਫ਼ੀ ਅਕਲ ਦੋਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਲਫ਼ਜ਼ ਪੰਜਾਬ ਪਹੁੰਚ ਫ਼ਲਸਫ਼ੀ ਅਕਲ ਦੋਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਲਫ਼ਜ਼ ਪੰਜਾਬ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫੈਲਸੂਫ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਈ ਫ਼ਲਸਫ਼ੀ ਅਕਲ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।</br>
{{gap}}ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਿਆਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ। ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਚਨ। ਗੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਆਖੀਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦ ਹੈ- ਦਰਸ਼ਨ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਧਾਤੂ ਦਰਸ ਯਾਨੀ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰਾ ਦੇਖਣਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਚ 'ਸੀ' ਜਾਂ 'ਲੁਕ') ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੰਤਰ-ਦਰਸ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਬਾਤ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਚ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕੀਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਫ਼ਾਰਸੀ-ਅਰਬੀ? ਇਹ ਇਕਪਾਸੜ ਬਹਿਸ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਜਿਥੇ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਓਥੇ ਇਹ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਵੀ। ਫ਼ਾਰਸੀ-ਅਰਬੀ ਦੇ ਕਈ ਲਫ਼ਜ਼ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਚ ਏਨੇ ਰਚਮਿਚ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਜਦ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਓਪਰੇ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੜੀ ਬੇਸੁਆਦੀ
{{nop}}<noinclude></noinclude>
dn0uf38phy3or86nunsdv6fqymdoxxh
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/18
250
53197
233897
148069
2026-09-05T16:05:17Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233897
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/14}}
ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਪੰਜਾਬੀ ਇਕ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ। ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨਹੀਂ ਉਠਾਲ਼ ਸਕਦੇ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ; ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਿਖੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲਹੌਰ ਬੈਠੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਸਾਨੂੰ ਉਰਦੂ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸਾਵਾਂਪਨ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤੇ ਇਰ ਕੰਮ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਗੱਲ ਤਾਂ ਪੁੱਠੇ ਲੱਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਤਕ। ਗੱਲਾਂ ਚੋਂ ਗੱਲਾਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ।</br>
{{gap}}ਕੋਈ ਅਗਲਾ ਪੁੱਠਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਵਿਚ ਲੱਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਪੁੱਠਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਅੱਖਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਇਹ ਮਸਲ੍ਹਾ ਦਰਅਸਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ (ਵਿਯੂਅਲ) ਕਲਾ ਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਦੂਸਰੇ ਅੱਖਰ ਸਿੱਧੇ-ਪੁੱਠੇ ਕਰ ਕੇ ਦੇਖ ਲਓ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਚਣਗੇ ਨਹੀਂ। ਹੋਰਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਲਗ-ਮਾਤਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ! ਅੱਖਰ ਪੁੱਠਾ ਕਰਨ ਨਾਲ਼ ਲਗ-ਮਾਤਰ ਵੀ ਪੁੱਠੀ ਹੋਏਗੀ ਤੇ ਗੱਲ ਵਿਗੜ ਜਾਏਗੀ।</br>
ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੰਰਚਨਾਵਾਦ ਦਾ ਬੜਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਦ ਮੈਨੂੰ ਵਾਦੀ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਲਤੀਫ਼ੇ ਬੜੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੰਰਚਨਾਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਲੋਕਗੀਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕੇ। ਅਪਣੀ ਬੋਲੀ ਹੈ:</br>
{{Block center|<poem>ਕੀ ਲੈ ਲਿਆ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ
ਲਾ ਲਾ ਲਾ ਲਾ ਹੋ ਗਈ ਮਿਤਰਾ</poem>}}
{{gap}}ਕਿਸੇ ਸੰਰਚਨੀਏ ਨੇ ਇਸ ਬੋਲੀ ਦੀ ਰਮਜ਼ਾਂ ਕੱਢੀਆਂ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁਲ ਅੱਠ ਲੱਲੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਲੱਲਿਆਂ ਦਾ ਪੈਰਾਡਾਈਮ
{{nop}}<noinclude></noinclude>
gpkb99jk733cuhx4c608odmriajbbn4
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/19
250
53198
233904
148085
2026-09-05T16:15:20Z
Harchand Bhinder
2624
233904
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Satdeep Gill" />{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/15}}</noinclude>ਭਾਰੂ ਹੈ। ਜਦ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਹੂਲਾ ਉੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੀਵੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।</br>
{{gap}}ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਠੇ ਲੱਲੇ ਦਾ ਸੰਰਚਨੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ। ਹਾਂ, ਏਨਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਲੀਰ ਤੋਂ ਹਟਵੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਤ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਆਂ ਦੇ ਗਿੱਝੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਗਹੁ ਨਾਲ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਰਪੀ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਕੰਕਰੀਟ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਇਹ ਕਾਰੀਗਰੀ ਵਰਤੀ ਸੀ। ਚਮਗਿਦੜ ਪੁੱਠਾ ਲਟਕਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਬੱਚਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਈ ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੁਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਾਲਮ ਕਾਫ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਠੇ ਲਟਕਾ ਕੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।</br>
{{gap}}ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ ਹੈ: ਪੁੱਠਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਕੀ? ਜੇ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਪੁੱਠੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੂਰ ਕੀ ਜਾਣਾ। ਸਿੱਖ ਆਖਦੇ ਹਨ? ਕੂਕੇ ਪੁੱਠੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਕੂਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਸਿੱਖ ਪੁੱਠੀ ਪੱਗ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ।</br>
{{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ ਕਵੀ [[:w:pa:ਅਜਮੇਰ ਰੋਡੇ|ਅਜਮੇਰ ਰੋਡੇ]] ਦੀ ਕਵਿਤਾ '''ਦਗਦੇ ਕੋਲ਼ੇ ਨੂੰ ਤਲ਼ੀ 'ਤੇ ਰਖ ਕੇ ਵੇਖੋ''' ਸੁਣਾਉਂਦਾਂ। ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਾਲ਼ੀ ਗੱਲ ਹੈ।</br>
{{center|<poem>ਦਗਦੇ ਕੋਲ਼ੇ ਨੂੰ ਤਲੀ 'ਤੇ ਰਖ ਕੇ ਵੇਖੋ
ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਹੱਥ ਨਾ ਜਲ਼ੇ
ਸੂਰਜ ਜੋ ਅਸੰਖਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ
ਰੋਜ਼ ਨੇਮ ਨਾਲ਼ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਲ੍ਹ ਨੂੰ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ
ਮੇਜ਼ ਜੋ ਇਸ ਪਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ਼ ਜਕੜਿਆ
ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਅਗਲੇ ਪਲ
</poem>}}
{{nop}}<noinclude></noinclude>
bd03l0zd85i8x1ddgeun61ff807iji5
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/21
250
53200
233898
148505
2026-09-05T16:08:18Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233898
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop
|Image = Phailsufian.pdf
|Page = 21
|bSize = 425
|cWidth = 404
|cHeight = 596
|oTop = 32
|oLeft = 20
|Location = center
|Description =
}}<noinclude></noinclude>
2cnc1fj3j1083g9rfosymzvmw96zhlq
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/22
250
53201
233899
148506
2026-09-05T16:08:31Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233899
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|2}}
{{dhr|3em}}
{{xx-larger|ਸ਼ਬਦ ਅੰਬੀ}}</poem>}}<noinclude></noinclude>
juxpri334a0ig2t4ir5rq3l7qcg6xfk
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/31
250
53211
233900
148087
2026-09-05T16:09:43Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233900
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" />{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/27}}</noinclude>{{Block center|<poem>ਆਓ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਈਏ - ''ਗ਼ਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ'', 1914
ਸ਼ਹੀਦੀ ਹੀ ਜੀਵਨ ਹੈ - ''ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ'', 1989</poem>}}
ਪੰਜਾਬੀ, ਉਰਦੂ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਤੇ ਅਰਬੀ ਦੀ ਤਕਰੀਬਨ ਸਾਰੀ ਤਰੱਕੀਪਸੰਦ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦ ਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਵੀ ਸਿਰਾਂ 'ਤੇ ਖੱਫਣ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੌਤ ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਪਰਨਾਵਣ ਵਰਗੇ ਇਸਤਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪਈ ਹੈ। ਇਹਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਧਰਮ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਹਿੰਦੂ ਮਤ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਬਲੀ ਦਾ ਸੰਬੋਧ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬਲੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।</br>
{{gap}}ਕੁਰਾਨ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦ ਤੇ ਜੱਨਤ ਦਾ ਕਈ ਥਾਈਂ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੱਧਾ ਜੱਨਤ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹਜ਼ੂਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੱਨਤ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਜੇ ਹਨ: ਪਹਿਲੇ ਵਿਚ ਪੈਗੰਬਰ, ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਵਿਚ ਆਮ ਨੇਕ ਬੰਦੇ (ਸੂਰਾ-ਏ-ਨਿਸਾ 4-ਆਇਤ 69)। ਖੁਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰਿਜ਼ਕ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਜੱਨਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਇਸ ਜਹਾਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੂਰਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜੋ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨੀਵੀਂਆਂ ਰਖਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। (ਸੂਰਾ-ਏ-ਸਫ਼ਾ 3:37 ਆਇਤਾਂ 48 ਤੇ 49)। ਓਥੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਜਾਮ ਝਪਟ ਲਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੋਏਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਕੀ ਬਾਤ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਲੋਂਡੇ (ਗਿਲਮਾਨ) ਖ਼ਿਦਮਤਗਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇਦੁਆਲੇ ਫਿਰਨਗੇ (ਸੂਰਾ-ਏਤੁਰ 52-ਆਇਤਾਂ 23 ਤੇ 24)।</br>
{{gap}}ਕੁਰਾਨ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸਬਤ ਇਹ ਆਖਣਾ ਕਿ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ
{{nop}}<noinclude></noinclude>
oxd5gfv55k16gygt5r8vzpdny41ajjl
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/32
250
53212
233901
141937
2026-09-05T16:10:38Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233901
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/28}}
ਮੁਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ (ਸੂਰਾ-ਏ-ਬਕਰਾ 2-ਆਇਤ 154)। ਉਹ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਜੋ ਕੁਝ ਖ਼ੁਦਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਫ਼ਜ਼ਲੋਂ ਬਖ਼ਸ਼ ਰਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਓਸੇ ਵਿਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸਬਤ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ੌਫ਼ ਹੋਏਗਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗ਼ਮਨਾਕ ਹੋਣਗੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਜਾਓ ਜਾਂ ਮਰ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹਜ਼ੂਰ ਜ਼ਰੂਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਓਗੇ (ਸੂਰਾ-ਏ-ਆਲੇ ਇਮਰਾਨ 3-ਆਇਤਾਂ 157-158)। ਜੱਨਤ ਵਿਚ ਮੌਤ ਨਹੀਂ। ਓਥੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਔਰਤ ਮਰਦ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਮੇਲ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਭੁੱਖ ਤੇਹ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ। ਸ਼ਰਾਬ ਮਿਲ਼ਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਨਸ਼ਿਓਂ ਬਗ਼ੈਰ।</br>
{{gap}}ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਇਕ-ਅੱਧ ਵਾਰ ਹੀ ਹੋਇਆ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ। ਨਾਨਕ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ: ਪੀਰ ਪੈਗੰਮਰ ਸਾਲਕ ਸਾਦਕ ਸੁਹਦੇ ਆਉਰ ਸਹੀਦ (ਸਿਰੀ ਅਸਟਪਦੀ, ਪੰਨਾ ੫੩)। ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ: ਮੁਰਦਾ ਹੋਇ ਮੁਰੀਦ ਨ ਗਲੀਂ ਹੋਵਣਾ। ਸਬਰ ਸਿਦਕ ਸਹੀਦ ਭਰਮ ਭਉ ਖੋਵਣਾ|| ਅਥਵਾ ਮੁਰੀਦ ਅਮਲੀ ਜੀਵਨ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ਼ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਭਉ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਬਰ ਸਿਦਕ ਨਾਲ਼ ਆਪਾ ਵਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ| ਸੰਤ ਹਰਚੰਦ ਸਿੰਘ ਲੌਂਗੋਵਾਲ਼ ਨੇ ਇਹ ਨਿਆਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ ਸ਼ਹੀਦ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ਼ ਮਰੇ।</br>
{{gap}}ਸ਼ਹੀਦ ਦੀ ਲੰਮੀ ਵਿਆਖਿਆ ''ਸੌ ਸਾਖੀ'' ਵਿਚ ਵੀ ਦਰਜ ਹੈ| ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਸੌ ਸਾਖੀ ਨੂੰ ਸਿੱਕੇਬੰਦ ਲਿਖਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਪਰ ਆਮ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ਹੀਦ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਭਵਰਲੋਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ
{{nop}}<noinclude></noinclude>
r216s7fwdxswxndyphb0wgdv95ihrzm
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/33
250
53213
233902
141938
2026-09-05T16:11:50Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233902
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/29}}
{{gap}}‘ਜੋ ਚਾਂਹਦੇ ਸੋ ਪਾਂਵਦੇ ਹੈਨ'। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਣ ਵਾਲ਼ਾ ਹੀ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹਦੀ ਚੁਰਾਸੀ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਹੀਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਬੁਜ਼ਦਿਲ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਚੁਰਾਸੀ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਪਿੱਛੇ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਹਾਸ ਹੈ।</br>
{{gap}}ਇਕ ਵਾਰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ - ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸ਼ਹੀਦ ਕੌਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਰਮ ਕਰਤੂਤ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। - ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਉਤਰ ਇਉਂ ਸੀ ਸਿੱਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁੱਛ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਅਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਰਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਰਛਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਆਜੜੀ ਵਾਂਗੂੰ ਅਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ਼ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੋਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਿੱਖ ਸਿਦਕ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਣਭੂਮੀਆਂ ਦਾ ਨਾਇਕ ਹੈ ਤੇ ਭਵਜਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੁਜ਼ਦਿਲ ਲੋਕੀਂ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਅਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਅਪਣੇ ਮੁਰੀਦਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰਲ਼ਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਸਿਖਾਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ
ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹੀਦ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਤੇ ਭਵਲੋਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ| ਭੂਤਾਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ, ਆਦਮੀਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਸੱਪਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਮਦੂਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਤਾਲ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੰਨਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਣੀਂ ਮਿਲ਼ਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਭਰਤਖੰਡ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਸੁਰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਂ ਕਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਦਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਇਸਥਿਤ ਹਨ। ਸ਼ਹੀਦ ਵੀ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਨ। ਅੰਨ, ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ
{{nop}}<noinclude></noinclude>
subrkad8h6ltbm4wjj7p9eb9sea2gfi
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/34
250
53214
233903
141939
2026-09-05T16:12:55Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233903
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{c|ਫੈਲਸੂਫੀਆਂ/30}}
ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੀਪਾਂ ਤੇ ਖੰਡਾਂ ਦੀ ਸੈਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਛਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਜੜੀ ਵਾਂਙੂੰ।</br>
{{gap}}ਅੰਜੀਲ ਦੇ 23ਵੇਂ ਭਜਨ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ - ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰਾ ਆਜੜੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।</br>
ਇਸ ਸਦੀ ਵਿਚ ਗ਼ਦਰ ਲਹਿਰ ਦੇ ਕਵੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਸ਼ਹੀਦੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤਕ ਵਡਿਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਬਿਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਣਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸੀ। ਹੇਠਾਂ ਸਾਰੇ ਹਵਾਲੇ ਗ਼ਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ:</br>
{{Block center|<poem>ਗਾਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਓ ਹੱਥ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਦੇ
ਲੜ ਕੇ ਮਰੋ ਜਾਂ ਮਾਰਨੇ ਹਾਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚ ਜਹਾਨ ਰੋਸ਼ਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੌਕ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਪਾਵਨੇ ਦਾ।
ਪਾ ਲਈਏ ਸ਼ਹੀਦੀ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰ ਸਜ ਕੇ
ਬਣੀ ਸਿਰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਜਾਣਾ ਭੱਜ ਕੇ।
ਅਜੇ ਵੀ ਵਕਤ ਕੁਛ ਲੁਟ ਲੌ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ
ਖੁਲ੍ਹਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹੈ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਦੇ ਪੌਣ ਦਾ।
ਅੰਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ਼ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਵੀਰੋ
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹੈ ਚਲੌਣ ਦਾ।</poem>}}
{{nop}}<noinclude></noinclude>
9bn1v5zn1p73pb13mdn530h8aykud3r
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/16
250
55115
233895
148067
2026-09-05T16:01:58Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਤਸਦੀਕ */
233895
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|<poem>{{xx-larger|1}}
{{dhr|3em}}
{{xx-larger|ਪੁੱਠਾ ਲੱਲਾ}}</poem>}}<noinclude></noinclude>
2la9xq6ozcjbee34xqhhjospwqniyfw
ਪੰਨਾ:Phailsufian.pdf/15
250
55116
233894
148077
2026-09-05T16:01:42Z
Harchand Bhinder
2624
/* ਗਲਤੀਆਂ ਲਾਈਆਂ */
233894
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|[[ਤਸਵੀਰ:Phailsufian - Page 15.png|400px]]}}<noinclude></noinclude>
ixdcl4do8ngr724k7f94y5xyv3zpoh4
ਪੰਨਾ:Nishani.pdf/39
250
67995
233942
201337
2026-09-06T09:27:11Z
Kuldip DMW
2077
233942
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh||ਨਿ । ਸ਼ਾ । ਨੀ|}}</noinclude>
{{gap}}ਸਿਗਨਲ ਡਾਊਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ| ਬੇਮੁੱਖ ਗਾਰਡ ਨੇ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦੇ
ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਸੀਟੀ ਮਾਰਨ ਲਈ ਸਾਹ ਭਰਿਆ ਹੈ| ਜੇਲਾਂ ਤੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ
ਵਿਚ ਵੀ ਰੇਲਗਾਰਡ ਵਰਗੇ ਬੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਜੂਦ
ਮੁਲਾਕਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ- ਹੁਣ ਬਸ ਵੀ ਕਰੋ। ਵੇਲਾ ਹੋ
ਗਿਆ| – ਜੇ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲਮ 'ਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡਰਾਮੇ ਵਿਚ, ਤਾਂ
ਪਿਛਵਾੜੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੰਗੀਤ ਵੱਜੇ? ਸਾਕਾ ਵਰਤਣ ਵੇਲੇ ਸਾਜ਼ ਨਹੀਂ
ਵੱਜਦੇ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰਫ਼ੀ ਮੁਹੰਮਦ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ |
ਇੰਜਣ ਨੇ ਹੁਣੇ ਚੀਕ ਮਾਰਨੀ ਹੈ। ਪਹੀਏ ਇਕ ਵਾਰੀ ਲੀਹ 'ਤੇ ਉਂਜ ਹੀ
ਘੁੰਮ ਜਾਣਗੇ| ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਧੜਕਣ ਖੁੰਝ ਜਾਏਗੀ| ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲੀਹਾਂ ' ਤੇ
ਧੜਵੈਲ ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਘਿਸਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੇਗੀ। ਖੜਕਦੇ ਡੱਬੇ
ਹੁਝਕੇ ਮਾਰਨਗੇ| ਨਾ ਚੱਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿਦ ਕਰਨਗੇ |
{{Block center|<poem>ਟੁੱਟ ਜਾਏਂ ਰੇਲਗੱਡੀਏ
ਤੇਰਾ ਇੰਜਣ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਵੇ
ਰੋਕੋ ਨੀ ਕੁੜੀਓ
ਮੇਰਾ ਢੋਲ ਲਾਮ ਨੂੰ ਜਾਵੇ</poem>}}
{{gap}}ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਇਕੱਲੇ ਰਹ ਗਏ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੁਆਲ਼ੇ
ਆਭਾਮੰਡਲ ਨਹੀਂ, ਇੰਜਣ ਦੀ ਭਾਫ਼ ਦੇ ਛੱਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੱਲਿਆਂ ਨੇ
ਹਰ ਸ਼ਕਲ ਸੰਗਲੀ 'ਚ ਪੁਰੋਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਦੁਮੇਲ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਕੈਲੰਡਰ ' ਤੇ
ਕਿਸੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੁਆਲ਼ੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਾਈਦੀ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਟਾਈਮ
ਤੇ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਤੀ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਾਰ
ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਲੰਘ ਸਕਦਾ|
{{gap}}ਮਰ ਰਹੇ ਬੰਦੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਕੁਝ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਯਮ ਇੰਜਣ ' ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਫ਼ੌਜੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋਣਗੇ| ਇਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ ਹੋਏਗਾ- ਮਾਂ ਦੇ<noinclude>{{rh||22}}</noinclude>
good4gmfsp7c5gag9q4fy39jvpbi829
ਪੰਨਾ:Mritulok te Hor Natak.pdf/7
250
68444
233937
202946
2026-09-06T09:16:53Z
Kuldip DMW
2077
233937
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Tamanpreet Kaur" /></noinclude>ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ਼-ਨਾਲ਼ ਛਪ ਕੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ ਚਾਰ ਨਾਟਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ਜੋ ਉਸਦੀ ਦੋ
ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਲਗਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹਨ। ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਵੀ ਹੈ
ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਮੰਚ ਤੇ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਅਹਿਮ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ
ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖੇ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਉਸਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ
ਕਿਹਾ ਹੈ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਕੇਵਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਾਟਕ “ਮ੍ਰਿਤੂ-ਲੋਕ”
ਦਾ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਜੀਤ ਜੀ ਨੇ “ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦ ਨਾ ਆਇਆ",
ਦਵਿੰਦਰ ਦਮਨ ਨੇ “ਸ਼ਹਾਦਤ" ਅਤੇ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਨੇ “ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਸੁ ਜਗ ਦਾ
ਮੂਲ ਮੀਆਂ" ਦਾ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰੋ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ
ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਮੰਚ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਸਤਾਖਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ
ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਲਰਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਇਹ ਨਿੱਘਾ ਸੁਆਗਤ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ
ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਬਲਰਾਮ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਵਧਾਈ ਦਾ
ਪਾਤਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾਂ ਲਈ ਰੰਗਮੰਚ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ
ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦਾ ਥਾਪੜਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
{{gap}}ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੱਬ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ
ਚਾਹਾਂਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ 'ਚ ਛਪ ਰਹੇ ਨਾਟਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ
ਹੈ। ਉਹ ਤੱਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ‘ਜੂਠ’ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ
ਹਿੰਦੀ ਕਥਾਕਾਰ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਮੀਕੀ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਤਫਾਕਨ
ਉਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਪਾਤਰੀ ਨਾਟਕ ਵੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਮੰਚਨ ਦੋਹੇਂ
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਟਕਾਂ ਨਾਲ਼ੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲੋਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
{{gap}}ਹੁਣ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਲੇਖਕ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਟਕ ਇੱਕੋ
ਜਿੰਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਪਾਠਕਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ
ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਆਪੋ-ਆਪਣੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ, ਖੂਬੀਆਂ
ਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਤਰਜੀਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਨਾਟਕਕਾਰ
ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਣਾ ਦੀ
ਛਾਪ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
{{gap}}ਮੈਂ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਸਦੀ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ
{{center|7 :: ਮ੍ਰਿਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ}}<noinclude></noinclude>
a9kfee7nnct0uzvkm4fp2qan2o0jl79
233938
233937
2026-09-06T09:17:43Z
Kuldip DMW
2077
/* ਸੋਧਣਾ */
233938
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" /></noinclude>ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ਼-ਨਾਲ਼ ਛਪ ਕੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ ਚਾਰ ਨਾਟਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ਜੋ ਉਸਦੀ ਦੋ
ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਲਗਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹਨ। ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਵੀ ਹੈ
ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਮੰਚ ਤੇ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਅਹਿਮ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ
ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖੇ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਉਸਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ
ਕਿਹਾ ਹੈ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਕੇਵਲ ਧਾਲੀਵਾਲ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਾਟਕ “ਮ੍ਰਿਤੂ-ਲੋਕ”
ਦਾ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਜੀਤ ਜੀ ਨੇ “ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦ ਨਾ ਆਇਆ",
ਦਵਿੰਦਰ ਦਮਨ ਨੇ “ਸ਼ਹਾਦਤ" ਅਤੇ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਨੇ “ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਸੁ ਜਗ ਦਾ
ਮੂਲ ਮੀਆਂ" ਦਾ ਮੁੱਖਬੰਧ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰੋ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ
ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਮੰਚ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਰੀ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਸਤਾਖਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ
ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਲਰਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਇਹ ਨਿੱਘਾ ਸੁਆਗਤ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ
ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਬਲਰਾਮ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਵਧਾਈ ਦਾ
ਪਾਤਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕਾਂ ਲਈ ਰੰਗਮੰਚ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ
ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦਾ ਥਾਪੜਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
{{gap}}ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੱਬ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ
ਚਾਹਾਂਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ 'ਚ ਛਪ ਰਹੇ ਨਾਟਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ
ਹੈ। ਉਹ ਤੱਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕ ‘ਜੂਠ’ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ
ਹਿੰਦੀ ਕਥਾਕਾਰ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਮੀਕੀ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਤਫਾਕਨ
ਉਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਪਾਤਰੀ ਨਾਟਕ ਵੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਮੰਚਨ ਦੋਹੇਂ
ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਟਕਾਂ ਨਾਲ਼ੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲੋਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
{{gap}}ਹੁਣ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਲੇਖਕ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਟਕ ਇੱਕੋ
ਜਿੰਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਪਾਠਕਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ
ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਆਪੋ-ਆਪਣੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ, ਖੂਬੀਆਂ
ਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਤਰਜੀਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਨਾਟਕਕਾਰ
ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਣਾ ਦੀ
ਛਾਪ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
{{gap}}ਮੈਂ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਸਦੀ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ
{{center|7 :: ਮ੍ਰਿਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ}}<noinclude></noinclude>
nt2oq1kak3cnhldjb2oek8esurhasux
ਪੰਨਾ:Mritulok te Hor Natak.pdf/22
250
73818
233940
2026-09-06T09:20:41Z
Kuldip DMW
2077
/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਰਾਂਝਾ ਮੁੱਲਾ ਰਾਂਝਾ : : ਮੁੱਲਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ਼ ਨੇ। ਦੋਹੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਂਝਾ ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।) ਕੇ ਉਇ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਤੂੰ...। ਅੱਧ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ
233940
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Kuldip DMW" /></noinclude>ਰਾਂਝਾ
ਮੁੱਲਾ
ਰਾਂਝਾ
:
:
ਮੁੱਲਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ਼
ਨੇ। ਦੋਹੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਂਝਾ
ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।)
ਕੇ
ਉਇ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਤੂੰ...। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੁਫ਼ਰ ਤੋਲਦਾ ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ 'ਚ...।
(ਸ਼ਾਂਤ,,, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।) ਕਿਉਂ ਮੁੱਲਾ ਜੀ... ਕੀ ਇਹ ਕੰਮ
ਸਿਰਫ਼ ਦਿਨ ਵੇਲ਼ੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ... (ਵਿਅੰਗ) ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਏ ਕੁਫ਼ਰ
ਤੋਲਣ ਦਾ...। (ਭੀੜ ਫੇਰ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।)
: (ਛਿੱਥਾ ਪਿਆ, ਸੁਣਿਆਂ, ਸੁਣਿਆਂ ਤੁਸੀਂ..। ਐ... ਸ਼ਕਲ ਵੇਖੋ
ਇਹਦੀ..., ਲੱਗਦੈ... ਕਦੇ ਰੋਜ਼ੇ ਰੱਖੇ ਹੋਣਗੇ...। ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਤਾਂ
ਆਇਆ ਨੀ ਕਦੇ...। ਤੇ ਉੱਤੋਂ ਇਹ ਕੁਫ਼ਰ...। (ਵੰਝਲੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ
ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਛਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਘਰ... ਨਮਾਜ ਦੀ ਥਾਂ
ਇਹ... (ਰਾਂਝਾ ਆਪਣੀ ਵੰਝਲੀ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ
(ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ) ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਨਮਾਜ਼ ਹੈ ਕਾਸ ਦੀ ਜੀ
ਕਾਸ ਨਾਲ਼ ਨਮਾਜ਼ ਸਵਾਰੀਆ ਨੇ
ਲੰਮੇ ਕੱਦ ਚੌੜੀ ਕਿਸ ਹਾਣ ਹੁੰਦੀ
ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਉਸਾਰੀਆ ਨੇ
ਕੰਨ ਨੱਕ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਹੈਨ ਕਿਤਨੇ
ਮੱਥੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੁਰੋਂ ਉਤਾਰੀਆ ਨੇ...।
ਭੀੜ 'ਚੋਂ
:
ਮੌਲ੍ਹਾ... ਇਹ ਤੇ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਰੱਬ ਦਾ ਬੰਦਾ.।
ਮੁੱਲਾ
E
:
ਰਾਂਝਾ
ਮੁੱਲਾ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਆਹ ਪਤਾ ਰੱਬ ਦਾ..,, ਅਸੀਂ ਉਮਰਾਂ ਗਾਲ਼ੀਆਂ..., ਐਂ...
ਵੰਝਲੀਆਂ ਵਜਾ-ਵਜਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ...।
: ਵੰਝਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਮਝੋ। ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਤਪਣਾ ਪੈਂਦਾ,
ਮੀਂਹ ਝੱਖੜ ਸਭ ਝੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਪੋਰ-ਪੈਰ ਕਟਵਾ ਕੇ ਸਾਰਾ, ਮਲ ਅੰਦਰ
ਦਾ ਕੱਢਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਬੰਦ-ਬੰਦ ਛਿਦਵਾ ਕੇ ਆਪਣੇ... ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਣਾ
ਪੈਂਦਾ। ਫੇਰ ਕਿਤੋਂ ਕੋਈ ਤਾਨ ਉੱਤਰਦੀ ਹੈ... ਕਿਸ਼ਨ ਮੁਰਾਰ ਦੇ ਲਬਾਂ ਤੋਂ ...
: ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਤਾਂ ਬਸ ਇਹੋ ਵੰਝਲੀ ਏ। ਸਭ... ਕੁਝ...। ਇਹ ਸਭ
ਕਿਤੇਬਾਂ... ਹਦੀਸਾਂ... ਫਾਲਤੂ ਨੇ....
22 :: ਮ੍ਰਿਤਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ<noinclude>{{rh||22 :: ਮ੍ਰਿਤੂਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ}}</noinclude>
lp5bcs1xvvc3l8b79kqe6ihls4a3dkm