ਪੰਨਾ:ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚਰਿਤ੍ਰ.pdf/119

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="pa">
  <siteinfo>
    <sitename>ਵਿਕੀਸਰੋਤ</sitename>
    <dbname>pawikisource</dbname>
    <base>https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.20</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">ਮੀਡੀਆ</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">ਖ਼ਾਸ</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">ਵਰਤੋਂਕਾਰ</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ਵਿਕੀਸਰੋਤ</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">ਤਸਵੀਰ</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">ਫਰਮਾ</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">ਮਦਦ</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">ਸ਼੍ਰੇਣੀ</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">ਲੇਖਕ</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">ਪੋਰਟਲ</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">ਲਿਖਤ</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="112" case="first-letter">ਆਡੀਓਬੁਕ</namespace>
      <namespace key="113" case="first-letter">ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="114" case="first-letter">ਅਨੁਵਾਦ</namespace>
      <namespace key="115" case="first-letter">ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="250" case="first-letter">ਪੰਨਾ</namespace>
      <namespace key="251" case="first-letter">ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="252" case="first-letter">ਇੰਡੈਕਸ</namespace>
      <namespace key="253" case="first-letter">ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">ਮੌਡਿਊਲ</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚਰਿਤ੍ਰ.pdf/119</title>
    <ns>250</ns>
    <id>19531</id>
    <revision>
      <id>235933</id>
      <parentid>50503</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T17:00:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235933</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2748" sha1="scno5844gvpfhczekyozxplfldmupaz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕਝਕ ਸੁਧ ਆਈ ੪ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ । ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ | ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲ = ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ। ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾ! Jਏ ਹੀ ਉਸ ਪਾਨ fuਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈ ਥੋ' ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁ ਤਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼ਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................
ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ll
- :॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ !
ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>scno5844gvpfhczekyozxplfldmupaz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235934</id>
      <parentid>235933</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T17:02:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235934</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2772" sha1="8kt7x53eb0tes9kwxj927hoxatqjjn0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 
ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲ = ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ। ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾ! Jਏ ਹੀ ਉਸ ਪਾਨ fuਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈ ਥੋ' ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁ ਤਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼ਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................
ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ll
- :॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ !
ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8kt7x53eb0tes9kwxj927hoxatqjjn0</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235935</id>
      <parentid>235934</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T17:04:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235935</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2796" sha1="g8bpmnl94ilipnly7v04ppunadghwwi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ। ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾ! Jਏ ਹੀ ਉਸ ਪਾਨ fuਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈ ਥੋ' ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁ ਤਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼ਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................
ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ll
- :॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ !
ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g8bpmnl94ilipnly7v04ppunadghwwi</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235936</id>
      <parentid>235935</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T17:06:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235936</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2821" sha1="8q8rhyrkemzy20j6xathgvm8do5v7ej" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਤਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼ਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................
ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ll
- :॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ !
ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8q8rhyrkemzy20j6xathgvm8do5v7ej</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235937</id>
      <parentid>235936</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T17:09:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235937</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2847" sha1="lnmhxhg70qv48aiazknwpavoetv39gm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}
- :॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ !
ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lnmhxhg70qv48aiazknwpavoetv39gm</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235959</id>
      <parentid>235937</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:05:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235959</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2861" sha1="ke0u9f9qrr24ru6rbjb6ofiom9la8iq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}

{{xx-larger|॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਊਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ॥}}

ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜ ਪਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ke0u9f9qrr24ru6rbjb6ofiom9la8iq</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235960</id>
      <parentid>235959</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:08:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235960</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2884" sha1="mz383i1ucjijjltjrmrnx6hwysjkxpt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}

{{xx-larger|॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਊਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ॥}}

{{gap}}ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ੨ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਦ ਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਢਾਂਚਿੰਤ' ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈਓਧ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰ ਜਾ ਪ੍ਰਹਲਦ ਵਿਦ, ਧਰ ਸਾਮਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mz383i1ucjijjltjrmrnx6hwysjkxpt</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235963</id>
      <parentid>235960</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:13:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235963</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2909" sha1="jkhzawlp9jbgzkxs50oleqxqsdwrq8u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}

{{xx-larger|॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਊਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ॥}}

{{gap}}ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ੨ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਸੁੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਡੀ ਚਿੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਓਧੀ  ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਿਦਯਾਧਰ ਸਾਮ੍ਹਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀਤੇ ਤੇਠ ਹੋਇਆ ਹਤਾਨੀ ਨ ਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁ ਝਕ ਲੋਝੀਆਂ ਹਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jkhzawlp9jbgzkxs50oleqxqsdwrq8u</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235969</id>
      <parentid>235963</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:17:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235969</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2931" sha1="geqflwylwki9cf5wo0qfe257l594q4r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}

{{xx-larger|॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਊਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ॥}}

{{gap}}ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ੨ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਸੁੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਡੀ ਚਿੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਓਧੀ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਿਦਯਾਧਰ ਸਾਮ੍ਹਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹਰਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁਝਕੁ ਲੌਂਡੀਆਂ ਹਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਤੀਆਂ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>geqflwylwki9cf5wo0qfe257l594q4r</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235970</id>
      <parentid>235969</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:18:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>235970</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2933" sha1="hnm2vk7eeog0b50lnobcgkn38c71zx4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Parmjit kaur rao&quot; /&gt;{{center|{{x-larger|(੧੧੩)}}}}&lt;/noinclude&gt;﻿________________

ਪਾਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਹ ਗਿਆ ਜਦ ਕੁਝਕੁ ਸੁਧ ਆਈ ਤਾਂ ਕਹਿਨ ਦੇ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਨ ਮੇਰਾ ਭੀ ਜਿਤਨਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਥੇ ਹੀ ਸੜ ਮਰਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ॥ 

{{gap}}ਏਹ ਸੋਚਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ ਉੱਸ ਖੜਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕੜਾਂ ਕਠਿਆਂ ਕਰਕੇ ਚਿਖਾ ਬਨਾਈ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਕੱਡਕੇ ਓਸਨੂੰ ਲਾਦਿੱਤੀ ਅਰ ਅਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਕੇ ਆਖਨ ਲੱਗਾ ਹੇ ਨਿਰਦਯ ਵਿਧਾਤਾ! ਤੁਏ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੈਥੋ ਵਿਛੋੜਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹਾਇ ! ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਮੈਂਨੂੰ ਭੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਾਮੁਰਾਦ ਹੀ ਜਾਨਾ ਪਿਆ, ਅੱਛਾ ! ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਏਹ ਕਹਕੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ .......................

{{center|{{xx-larger|ਸੋਹਲਵਾਂ ਅਧਯਾਯ ॥}}}}

{{xx-larger|॥ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਊਂ ਪੜਦਾ ਪੈ ਗਿਆ॥}}

{{gap}}ਸੰਧਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾਹੈ, ਅਤੇ ਬਨਾਉਟੀ ਚਾਨਨੀ ਘਰ ੨ ਹੋਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਦਿਆ ਧਰ ਦੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਥਾਂ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਜਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਸਾਰੇ ਮੈਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਸੁੰਜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਲਨ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਂ ! ਠੰਡੇ ਹਾਹੁਕਿਆਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਰਾਨੀ ਕੇਤੁਮ ਡਾਡੀ ਚਿੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਓਧੀ ਪਏ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਿਦਯਾਧਰ ਸਾਮ੍ਹਨੇ ਇੱਕ ਚੌਕੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹਰਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਤਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁਝਕੁ ਲੌਂਡੀਆਂ ਹਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਖਲੋਤੀਆਂ


Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hnm2vk7eeog0b50lnobcgkn38c71zx4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚਰਿਤ੍ਰ.pdf/120</title>
    <ns>250</ns>
    <id>19534</id>
    <revision>
      <id>235972</id>
      <parentid>50506</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:24:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Parmjit kaur rao</username>
        <id>477</id>
      </contributor>
      <origin>235972</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3239" sha1="oj1r07mjpj4guk1ammyloz5k7gldxfv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Karamjit Singh Gathwala&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿________________

( ੧੧੪ )
ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਜਦ ਕੁਝ ਕਾਲ ਏਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬੀਤਿਆ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਰਾਨੀ ਵੱਲ ਵੇਖਕੇ ਧੀਮੀ ਜੁਬਾਨ ਨਾਲ ਅਖਨ ਲੱਗ ॥

{{gap}}ਰਾਜਾ-ਪ੍ਰਿਆ ਜੀ ! ਕੀ ਭਲਾ ! ਪਵਨ ਅੰਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਅਤੇ ਓਹ ਹੁਨ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਹੈ ? 

{{gap}}ਰਾਨੀ-(ਠੰਡੀ ਸਾਹ ਭਰਕੇ, ਜੀ ਹਾਂ ! ਓਹ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਦੇਸਨਿਕਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਨਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹੀ ਡਾਡਾ ਬੇਚੈਨ ਹੋਕੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਖਨਦੇ ਹੀ ਅੰਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਆਖਦਾ ਹੋਇਆ ਓਸ ਨੂੰ ਢੂੰਡਨ ਲਈ ਰੱਬ ਜਾਨੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰਪੁਰ ਨੂੰ ਟੁਰ ਗਿਆ ਹੈ ॥

ਰਾਜ-(bਉ ਵਟ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਕੇ) ਓਹੋ ਹਨੇਰ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਪਵਿਤਾ ਬੇਕਸੂਰ ਅੰਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਹਾਏ ਹਾਏ ! ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਕਿਉਂ ਪਰਦਾ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਜਰਾ ਭੀ ਨਾ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਓਸਦੀ ਬੇਇਜ਼ ਕੀ, (ਰਾਕ ਠੇਹਰਕੇ) ਓਹ ! ਪਵਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਆਂਹਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਦ ਰਾਏ ਨੂੰ ਕੀ ਉੱਭਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਹਾਏ ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਬਦੀ ਨਜਰ ਵਿੱਚੋਂ ਗ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਦੁਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹੁਨ 'ਕੀ ਹਾਂ ਕਹ ਸੁਨਾਇਆ। ' ਠਾਕ ਗਣ ! ਰਾਨੀ ਜੋ ਪਵਨ ਜੀ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਕੇ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਹੀ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਨ ਰਾਜਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਕੇ ਹੋਰ ਭੀ ਘਬਰਾ ਗਈ, ਇਸਲੇ ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਸਤ ਪੈ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਕਲੇਜਾ ਹੀ ਹੈ ਜੇ ੩ ਘ ਮੁ ਧੜਕਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦ', ਅੱਖੀਆਂ ਧਣੀ ਵਿੱਚ ਗਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਅਪਨੀ ਹੈ ਕਾਸਭਾਨੀਸਾੜਕ ਹ ਹਾਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾ ਸੋਚਨ ਸਮਝਨ ਦੇ ਕਮ ਕਰਨ
ਇਹੋ ਫਲ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਤੂੰ ਭਗ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਨ ਵਿਚਾਰਾਨੀ ਅਪਨੇ ਕਉ ਤ ਪਛੋਤਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੋਨਾ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਸਗੋਂ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੌਤ ਨਾਲ ਰਲਾਂ ਕਰ ਹੀ ਹੈ, ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਨਦਿਆਂ ੨ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਘਬਣਾ ਕਲੇ
Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oj1r07mjpj4guk1ammyloz5k7gldxfv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Guru Granth Sahib Ji.pdf/1191</title>
    <ns>250</ns>
    <id>22655</id>
    <revision>
      <id>235979</id>
      <parentid>53775</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T11:43:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Kuldip DMW</username>
        <id>2077</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>235979</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3594" sha1="9m858whe4hv3cldjtsm3yt3ymefcrfr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Kuldip DMW&quot; /&gt;{{center|੧੧੯੧}}&lt;/noinclude&gt;ਮੰਗੈ ਨਾਰਦੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ॥ ਲਬੁ ਅਧੇਰਾ ਬੰਦੀਖਾਨਾ ਅਉਗਣ ਪੈਰਿ ਲੁਹਾਰੀ॥੩॥ ਪੂੰਜੀ ਮਾਰ ਪਵੈ ਨਿਤ
ਮੁਦਗਰ ਪਾਪੁ ਕਰੇ ਕੁੋਟਵਾਰੀ॥ ਭਾਵੈ ਚੰਗਾ ਭਾਵੈ ਮੰਦਾ ਜੈਸੀ ਨਦਰਿ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ॥੪॥ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਕਉ ਅਲਹੁ ਕਹੀਐ ਸੇਖਾਂ ਆਈ ਵਾਰੀ॥ ਦੇਵਲ ਦੇਵਤਿਆ ਕਰੁ ਲਾਗਾ ਐਸੀ ਕੀਰਤਿ ਚਾਲੀ॥੫॥ ਕੂਜਾ ਬਾਂਗ ਨਿਵਾਜ ਮੁਸਲਾ ਨੀਲ ਰੂਪ ਬਨਵਾਰੀ॥ ਘਰਿ ਘਰਿ ਮੀਆ ਸਭਨਾਂ ਜੀਆਂ ਬੋਲੀ ਅਵਰ ਤੁਮਾਰੀ॥੬॥ ਜੇ ਤੂ ਮੀਰ ਮਹੀਪਤਿ ਸਾਹਿਬੁ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉਣ ਹਮਾਰੀ॥ ਚਾਰੇ ਕੁੰਟ ਸਲਾਮੁ ਕਰਹਿਗੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਸਿਫਤਿ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ॥੭॥ ਤੀਰਥ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਿਛੁ ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਦਿਹਾੜੀ॥ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਮੇਕਾ ਘੜੀ ਸਮ੍ਹਾਲੀ॥੮॥੧॥੮॥

{{center|ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲੁ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੪ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} 
ਕਾਂਇਆ ਨਗਰਿ ਇਕੁ ਬਾਲਕੁ ਵਸਿਆ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਈ॥ ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਜਤਨ ਕਰਿ ਥਾਕੇ ਬਾਰੰ ਬਾਰ ਭਰਮਾਈ॥੧॥ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਬਾਲਕੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੁ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨੀਸਾਣੁ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਇਹੁ ਮਿਰਤਕੁ ਮੜਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਜਿਤੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਵਸਿਆ॥ 
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰਿ ਉਦਕੁ ਚੁਆਇਆ ਫਿਰਿ ਹਰਿਆ ਹੋਆ ਰਸਿਆ॥੨॥ ਮੈ ਨਿਰਖਤ ਨਿਰਖਤ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਖੋਜਿਆ ਇਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਦਿਖਾਇਆ॥ ਬਾਹਰੁ ਖੋਜਿ ਮੁਏ ਸਭਿ ਸਾਕਤ ਹਰਿ ਗੁਰਮਤੀ ਘਰਿ ਪਾਇਆ॥੩॥ ਦੀਨਾ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਭਏ ਹੈ ਜਿਉ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਬਿਦਰ ਘਰਿ ਆਇਆ॥ ਮਿਲਿਓ ਸੁਦਾਮਾ ਭਾਵਨੀ ਧਾਰਿ
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਗੈ ਦਾਲਦੁ ਭੰਜਿ ਸਮਾਇਆ॥੪॥ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਪੈਜ ਵਡੇਰੀ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰਿ ਆਪਿ ਰਖਾਈ॥ ਜੇ ਸਭਿ ਸਾਕਤ ਕਰਹਿ ਬਖੀਲੀ ਇਕ ਰਤੀ ਤਿਲੁ ਨ ਘਟਾਈ॥੫॥ ਜਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ਦਹ ਦਿਸਿ ਸੋਭਾ ਪਾਈ॥ ਨਿੰਦਕੁ ਸਾਕਤੁ ਖਵਿ ਨ ਸਕੈ ਤਿਲੁ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਈ॥੬॥ ਜਨ ਕਉ ਜਨੁ ਮਿਲਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਾ॥ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਜਨ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਹੋਵਹਿ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ॥੭॥ ਆਪੇ ਜਲੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵੈ॥ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਏ ਜਿਉ ਜਲੁ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9m858whe4hv3cldjtsm3yt3ymefcrfr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਜੂਠ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ – ਬਲਰਾਮ.pdf/126</title>
    <ns>250</ns>
    <id>51062</id>
    <revision>
      <id>235954</id>
      <parentid>234780</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T02:55:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Tamanpreet Kaur</username>
        <id>606</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235954</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2264" sha1="pad5l1zzk6htav0m1if703e050exdzk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Tamanpreet Kaur&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||(ਮੁੜ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੇਤਾਲ ਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਇੱਕ ਸਪਾਟ 'ਚ ਖੜੇ ਹਨ।)}}

{{Playscript|ਬੇਤਾਲ: | (ਗੌਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ।) ਫੇਰ, ਸੁਣਾ... ਕੀ ਜਾਣਿਆ ਤੂੰ?}}

{{Playscript|ਪੱਤਰਕਾਰ: | ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ, ਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੀ ਕਿ ਕੀ ਹੁੰਦੈ ਬਲਾਤਕਾਰ। (ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਂ... ਉੱਥੇ ਜਾਏ ਬਗ਼ੈਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਖ ਸਕਦੀ।}}

{{Playscript|ਬੇਤਾਲ: | (ਖੀ ਖੀ ਕਰਕੇ ਹੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਘੂਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਹੂੰ।}}

{{Playscript|ਪੱਤਰਕਾਰ: | ਉਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਤਾਂ ਉਵੇਂ ਦਾ ਉਵੇਂ ਜਾਰੀ ਸੀ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਸੀ ਮੇਰੀ, ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲ ਆਈ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਹ ਵੀ ਵਹਿਮ ਹੋਏ ਮੇਰਾ!}}

{{Playscript|ਬੇਤਾਲ: | (ਆਪਣਾ ਹਾਸਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ... ਹਾਂ... (ਬੋਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।}}

{{Playscript|ਪੱਤਰਕਾਰ: | ਛਿੜੇ ਹੋਏ ਡੂਮਣੇ ਵਰਗੀ ਉਸਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਉਵੇਂ ਈ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਗੰਜਦੀ ਐ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ... ਕਿਸ ਪਾਸਿਓਂ ਐ? ਨਾ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੇ, ਨਾ ਸਿਰ-ਪੈਰ; ਪਰ ਉਸਨੇ ਜਕੜ ਰੱਖਿਆ ਮੈਨੂੰ: 'ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਐਂ ਤੂੰ... ਲਕੀਰ ਦੇ, ਇਸ ਪਾਰ ਜਾਂ ਉਸ ਪਾਰ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਏਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ?'}}

{{Playscript|| (ਬੇਤਾਲ ਠਹਾਕਾ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਨੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਇਕਦਮ ਮੱਧਮ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਤਰ ਪਹਿਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਮੰਚ}}&lt;noinclude&gt;{{center|124}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pad5l1zzk6htav0m1if703e050exdzk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/9</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54095</id>
    <revision>
      <id>235930</id>
      <parentid>235381</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:38:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235930</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2639" sha1="mwlfrq2e1ck4xnros8mmfvcca66hoah" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|﻿ਮੈਕਬਥ}}}}

(ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਚੁੜੇਲਾਂ ਠਹਾਕੇ ਮਾਰਦੀਆਂ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਥੱਲੜੇ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਨ, ਯੋਧੇ ਥੱਕੇ-ਹਾਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਝੰਡੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਇਕੱਲੀਆਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ!)
{{Playscript|ਚੜੇਲ ੧  :|  ਭੈਣੋਂ ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੀਆਂ ਜਾਓ ਕਦੋਂ ਮਿਲਾਂਗੀਆਂ ਫੇਰ, ਵਿੱਚ ਤੂਫਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਕੜਕੇ ਜਾਂ ਮੋਹਲੇਧਾਰ ਚੁਫ਼ੇਰ}}    
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  :| &lt;poem&gt;ਮੁੱਕ ਜਾ ਸੀ ਸਭ ਹੱਲਾ-ਗੁੱਲਾ,
ਠੰਢਾ ਪੈ ਸੀ ਜੰਗ ਦਾ ਚੁੱਲਾ।&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩  :| &lt;poem&gt;ਇੱਕ ਜਣਾ ਜਦ ਗਾਜੀ ਹੋ ਸੀ, 
ਦੂਜਾ ਖਾਕ ਦਾ ਢੇਰ.....!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਹੱਸਦੀਆਂ ਹਨ)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  :| &lt;poem&gt;ਆਥਣ ਤੋਂ ਮੁੜ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, 
ਅਸੀਂ ਜੁੜਾਂਗੀਆ ਫੇਰ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript| |(ਹੱਸਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ :| (ਪਿੱਛੋਂ 'ਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਹੈ) ਪਤਾ ਠਿਕਾਣਾ ਤਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਜਾਓ ਸਿਰ ਮੁੰਨੀਓ....!}}
{{Playscript||(ਦੋਹੇਂ ਝਪਟ ਕੇ ਮੁੜਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩  :|  &lt;poem&gt;ਜੰਗ ਦਾ ਬਾੜਾ ਲੋਥਾਂ ਦੇ ਢੇਰ,
ਠੰਡ ਦੇ ਝੱਖੜ ਝੱਲਣ ਜਿੱਥੇ......&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  :|  &lt;poem&gt;...ਬੀਆਬਾਨ ਹਨ੍ਹੇਰ! (ਰਮਜ਼ ਭਰੀ ਅਦਾ ਨਾਲ਼)
ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੈਕਬਥ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ..!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩  :|  ਤੂੰ ਵੀ ਆ ਜਾਈਂ..!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧  :| &lt;poem&gt;ਕਾਲੀ ਬਿੱਲੀ ਮੈਨੂੰ 'ਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰੇ,
ਭੂਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਨ ਇਸ਼ਾਰੇ!&lt;/poem&gt; }}
{{Playscript|ਚੜੇਲ ੩  :|  ਡੱਡੂਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮਸਤ ਸਦਾਵਾਂ,}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  :| &lt;poem&gt; ਵਾਰੇ ਨੀ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ,
ਨੱਸੀ ਨੀਂ ਮੈਂ ਦੌੜੀ ਆਵਾਂ!&lt;/poem&gt;}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{center|9/ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mwlfrq2e1ck4xnros8mmfvcca66hoah</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/10</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54100</id>
    <revision>
      <id>235931</id>
      <parentid>235380</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:42:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235931</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="911" sha1="k0dze1734bg5awsisgchcfsi8d3bohk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{Playscript|ਸਾਰੀਆਂ :| &lt;poem&gt;ਨੇਕੀ ਬਦੀ ਦਾ ਰੋਲਾ ਗੋਲਾ,
ਗੋਰਖ ਧੰਦਾ ਘੀਚ-ਮਚੋਲਾ,
ਕਾਗਾਂ ਗਲ਼ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਵਰਦੀ,
ਹੰਸਾਂ ਵੀ ਸਿੱਖੀ ਜੁਗ-ਗਰਦੀ,
(ਹੱਸਦੀਆਂ)
ਗੋਡੇ-ਗੋਡੇ ਮਨ ਚਾਅ ਸਾਡੇ,
ਦਿਨ ਬਦਲੇ ਆਖਰ ਨੂੰ ਡਾਹਡੇ,
ਮੁਸ਼ਕਾਂ ਮਾਰੀ ਹਵਾ ਚੀਰਦੀ,
ਧੁੰਦ ਗੁਬਾਰ ਚੁਫੇਰ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧  : | ਸਈਓ ਨੀ ਮੈਂ ਉਡਦੀ ਆਵਾਂ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  : |  ਘੁੰਮਦੀ ਆਵਾਂ ਨੱਚਦੀ ਆਵਾਂ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩  : |  ਬਿੰਦ ਨਾ ਲਾਵਾਂ ਦੇਰ!}}
{{Playscript||(ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀਆਂ)}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{center|10/ ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k0dze1734bg5awsisgchcfsi8d3bohk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/11</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54101</id>
    <revision>
      <id>235932</id>
      <parentid>235379</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:54:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235932</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2737" sha1="kmyqs215ig1oddlmh6n9emdcssfdora" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|﻿ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੂਜਾ}}}}

(ਪਿੱਛੋਂ ਨਰਾੜੇ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਡੰਕਨ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਮੈਲਕਮ ਮੰਚ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਡੰਕਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।)
{{Playscript|ਡੰਕਨ : | ਯੁਵਰਾਜ ਮੈਲਕਮ।}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ : | ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ : |ਜੰਗ ਦੇ ਮੁਹਾਜ਼ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਖਬਰ....}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ : |ਬਸ ਆਉਂਦੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਮਹਾਰਾਜ।}}
{{Playscript| | (ਤਿੰਨੇ ਚੁੜੇਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਇਸਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ :| ਮੈਥੋਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। (ਸਾਰਜੈਂਟ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।) ਇਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸਿਪਾਹੀ ਕੌਣ ਏ। ਲੱਗਦੈ, ਇਸਨੂੰ ਜਰੂਰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਉੱਥੇ।}}
{{Playscript||(ਮੈਲਕਮ ਦੌੜ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ : | ਸਾਰਜੈਂਟ ਤੂੰ...! ਮਹਾਰਾਜ ਇਹ ਉਹੀ ਜਾਂਬਾਜ਼ ਸਿਪਾਹੀ ਏ... ਜਿਸਨੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਣੋਂ ਬਚਾਇਆ! ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਦੱਸ ਜੰਗ ਬਾਰੇ। ਜੰਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਪਿੰਡੇ 'ਤੇ ਹੰਢਾਇਆ।}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ : | ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਮੰਝਧਾਰ ਦੇ ਡੋਲਦੀ, ਨਾ ਦਿਸੇ ਕਿਨਾਰਾ....}}
{{Playscript|ਕੋਰਸ : | &lt;poem&gt;ਹੰਭੇ ਹਾਰੇ ਜੂਝਦੇ ਨਾ ਭੱਜਣ ਦਿੰਦੇ,
ਸਬਰ ਨਾ ਹਾਰਣ ਸੂਰਮੇ ਲੱਖ ਆਹੂ ਲਹਿੰਦੇ,
ਰਣ-ਮਤਵਾਰੇ ਝੂਰਦੇ ਨਾ ਚੱਲਦਾ ਚਾਰਾ,
ਜਿੰਦ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਦੇ ਡੋਲਦੀ.....
ਨਾ ਦਿਸੇ ਕਿਨਾਰਾ........! 
ਤਰਸ ਵਿਹੂਣੇ ਧਾੜਵੀ ਫਿਰਦੇ ਹਸਿਆਰੇ,
ਟਿੱਡੀਦਲ ਜਿਉਂ ਡੋਲਦੇ ਬਣ ਬੱਦਲ ਵਾਲੇ।&lt;/poem&gt;}} 
{{Playscript| |(ਨਗਾੜੇ ਦੀ ਚੋਟ 'ਤੇ ਕੋਰਸ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਨਾਟਾ!)}}&lt;noinclude&gt;11/ਮੈਕਬਥ&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kmyqs215ig1oddlmh6n9emdcssfdora</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/12</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54102</id>
    <revision>
      <id>235938</id>
      <parentid>235378</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:02:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235938</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3236" sha1="kw9jac8r9jtqsmxiuvwco8kss9oa2cv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਡੰਕਨ :| ਫੇਰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਸਿਪਾਹੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮੇਰੇ ਸਬਰ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਨਾ ਲੈ।}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ :| ਉਸ ਧਰੋਹੀ ਮੈਕਡੋਨਵਾਲਡ ’ਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਮਾਰ ਮਹਾਰਾਜ.. ਐਣ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪੱਛਮੀ ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਟੁਕੜੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਆ ਰਲੀਆਂ। }}
{{Playscript||(ਡੰਕਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ।)}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ :| ਚੁੱਪ ਕਿਓਂ ਹੋ ਗਿਆਂ, ਅੱਗੇ ਦੱਸ!}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ :|ਛਿਨਾਲ਼ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਲੀ ਜਾਪਦੀ, ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਬਸ, ਉਸ ਬਾਜ਼ੀ ਮਾਰੀ ਕਿ ਮਾਰੀ।}}
{{Playscript|ਕੋਰਸ :|&lt;poem&gt;ਬੁੱਝੇ ਕੌਣ ਕਲੋਲ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾੜੀਆਂ ਨਾਰਾਂ,
ਨੇੜੇ ਢੁਕ-ਢੁਕ ਬਹਿੰਦੀਆਂ ਮੁੱਢ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਆਰਾਂ,
ਗੰਢ ਨਾ ਪੀਢੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਖਪ ਖੁਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ,
 ਜਿੰਦ ਨਿਮਾਣੀ ਡੋਲਦੀ ਨਾ ਦਿਸੇ ਕਿਨਾਰਾ।&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ :| ਪਰ ਮੈਕਬਥ ਤਾਂ ਇਉਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੁਰਬੀਰਤਾ ਨੇ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਭਾਵਾਂ ਛੱਡਦੀ ਲਹੂ ਦੀ ਤਿਹਾਈ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਸੱਪਣੀ ਵਾਂਗ ਜੀਭਾਂ ਕੱਢਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕਰਦੀ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਵੇ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਮੈਕਬਥ!}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ :| ਮੈਕਬਥ!}}
{{Playscript||(ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।) 
&lt;poem&gt;ਕੜ ਫੁੱਟੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰੱਤ ਭਰ-ਭਰ ਵੱਗੇ, 
ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਕਰਦੇ ਚੂਲੀਆਂ ਹੜ੍ਹੇ ਪਰਬਤ ਬੱਗੇ,
ਅੰਬਰ ਦਮਕੇ ਦਾਮਨੀ ਚਮਕਣ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰਾਂ, 
ਲੋਥਾਂ ਝੜਣ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਕੰਬਣ ਤਕਦੀਰਾਂ! 
ਕਰੇ ਮਖੌਲਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਤਰਦਾ ਭਵ ਖਾਰਾ,
ਆਖਰ ਆਣ ਕੇ ਸੂਰਮੇ ਮੱਲ ਲਿਆ ਕਿਨਾਰਾ।&lt;/poem&gt;}} 
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ  :| ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਮੈਕਬਥ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਖ ਦੇ ਫੌਰ ਜਿੰਨਾਂ ਵੀ ਸਮਾਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਾਰ ਨਾਲ ਧੁੰਨੀਓਂ ਲੈ ਕੇ ਜਬਾੜੇ ਤੱਕ ਚੀਰ ਦੁਫਾੜ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬੁਰਜ਼ ’ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;12/ਮੈਕਬਥ&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kw9jac8r9jtqsmxiuvwco8kss9oa2cv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/13</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54104</id>
    <revision>
      <id>235939</id>
      <parentid>235375</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:12:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235939</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3847" sha1="dqxzupiit7nh485jjs7ojxi0y3n80w0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਡੰਕਨ:|(ਖ਼ੁਸ਼ੀ 'ਚ ਉੱਛਲਦਾ ਹੈ) ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਸੂਰਮਿਆ! ਅਸ਼ਕੇ!}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ:| ਅਸ਼ਕੇ ਮੇਰੇ ਵੀਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹਾਦਰ ਏਂ ਤੂੰ। ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਤੇਰਾ। ਮਹਾਰਾਜ ਫ਼ਤਿਹ ਮੁਬਾਰਕ ਹੋਵੇ।}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ:| ਖਿਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾਂ ਮਹਾਰਾਜ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਛਲਾਵਾ ਹੈ....}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ:| ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾਂ ਤੂੰ?}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ:| ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਨਾ ਬੁਝਾ; ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਦੱਸ।}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ:| ਫ਼ਤਿਹ ਦੀ ਜੈ-ਜੈ ਕਾਰ ਹਾਲੇ ਗਲ਼ੇਓਂ ਥੱਲੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਤਰੀ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਦਮ ਫ਼ੌਜਾਂ ਬਘਿਆੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪਈਆਂ। ਇਨਸਾਫ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਪੜ ਗਏ। ਸਾਡੇ ਖੇਮੇ'ਚ ਭਗਦੜ ਮੱਚ ਗਈ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਂਦਾ ਭੱਜ ਤੁਰਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੁਧ ਨਹੀਂ, ਜਾਪਿਆ ਜਿੱਤੀ ਬਾਜ਼ੀ ਮੁੜ ਖੁੱਸ ਚੱਲੀ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ:|ਮੈਕਬਥ ਤੇ ਬੈਂਕੋ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ?}}
{{Playscript|ਕੋਰਸ:| &lt;poem&gt;ਹੋਏ ਦੂਣ ਸਵਾਏ ਤੱਕ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਲੇ,
ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਚਿੜੀਆਂ ਸਨ ਬਾਜ਼ ਇਕੱਲੇ,
ਸਹਿਆਂ ਸਾਹਵੇਂ ਸਿੰਘ ਜੀ ਜਾਵਣ ਨਾ ਠੱਲ੍ਹੇ,
ਉਇ ਲਟ-ਲਟ ਲਾਂਬੂ ਉਗਲਦੇ ਜਿਉਂ ਨ੍ਹੇਰੀ ਝੁੱਲੇ, 
ਹਾਂ ਸੂਲੀ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਲੈ ਆਪੇ ਚੱਲੇ।&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਚੜੇਲਾਂ ਫੇਰੀ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਸਾਰਜੈਂਟ:| (ਕਰਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ) ਮਹਾਰਾਜ ਮੇਰੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਮਜਬੂਰ ਨੇ... ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। (ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਕਿਹੜੀ ਲੋਚਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਹਾਈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ, ਉਂਬਲ-ਉਬਲ ਪੈਂਦੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਲਹੂ 'ਚ ਨਹਾਉਣ ਦੀ ਆਦਮ-ਖਾਣੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਾਂ ਈਸਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸੂਰਬੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਅਕੀਦਾ...! (ਤੜਫ਼ਦਾ) ਕੁਝ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ... ਬੋਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਹੁਣ ਤੇ... ਜ਼ਖਮਾਂ ਦੀ ਟੀਸ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਬਾਨ ...ਹੋਰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, (ਬੇਹੋਸ਼ੀ)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ:| ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਪਿੰਡੇ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਜ਼ਖਮ ਬੋਲ ਰਿਹਾ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਬੋਲ ਤੇ ਇਹ ਫੱਟ ਸਾਡੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨੇ। ਇਸਦੀ ਮਰ੍ਹਮ-ਪੱਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ।}}
{{Playscript||(ਦੋ ਜਾਣੇ ਸਾਰਜੇਂਟ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਡੰਕਨ ਬੇਚੈਨ ਕੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਿੱਛੋਂ ਨਗਾੜਾ ਮੁੜ ਵੱਜਦਾ ਹੈ।)}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{center|13/ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dqxzupiit7nh485jjs7ojxi0y3n80w0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/14</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54112</id>
    <revision>
      <id>235940</id>
      <parentid>235376</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:22:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235940</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3132" sha1="1wlswh1f37shghlkzkrkw4h4c3sfiez" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਹੁਣ ਕੌਣ ਏ! ਦੇਖੋ...}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਬੁਲੰਦ ਰਹੇ। }}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਜੰਗ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਕਹੋ!}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੁਹਾਜ਼ ਤੋਂ ਆਇਆਂ ਮਹਾਰਾਜ ...}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| (ਗਰਜਦਾ ਹੈ।) ਬਿਨਾਂ ਭੁਮਿਕਾ ਤੋਂ ਬੋਲ.....}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਫ਼ਤਿਹ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਮੇਹਰਬਾਨ ਹੋਈ... ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਸੱਚ! ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ :| ਆਫ਼ਰੀਨ!}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਮੈਕਬਥ... ਮਹਾਰਾਜ... ਮੈਕਬਥ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਮੈਕਬਥ}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ :| ਮੈਕਬਥ}}
{{Playscript|ਰੌਸ  :|ਜੰਗ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਰਤਾਜ! ਮੌਤ ਦਾ ਲਾੜਾ! ਉਸ ਬਾਝੋਂ ਹੋਰ ਕੌਣ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਸੀ... ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਝੂਲਦੇ ... ਸਾਡੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਹਿੱਕ 'ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋਟਦੇ! ਬਾਗੀ... ਗੱਦਾਰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਾਘੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸਾਡੇ ਆਸਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਚਿੜਾਉਂਦੀ... ਕਹਿਰ ਦੀ ਜੰਗ ਸੀ ਮਹਾਰਾਜ।}} 
{{Playscript|ਕੋਰਸ  :| &lt;poem&gt;ਗਗਨ ਦਮਾਮਾ ਬਾਜਿਆ ਜੈਕਾਰੇ ਗੂੰਜਣ
ਅਰਸ਼ੀ ਕੜਕਣ ਬਿਜਲੀਆਂ ਸੈ ਤੇਗਾਂ ਖੜਕਣ, 
ਭਰ-ਭਰ ਖੱਪਰ ਖੂਨ ਦੇ ਫਿਰ ਡੈਣਾਂ ਡੀਕਣ, 
ਲਾਵੇ ਖੋਲਣ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜੱਦ ਨਾਗਣਾਂ ਸ਼ੁਕਣ।&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਚੁੜੇਲਾਂ ਦਾ ਨਿਤ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :| ਫੇਰ ਕੀ ਹੋਇਆ?}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਲੋਹੇ 'ਚ ਲੱਦਿਆ ਸੂਰਮਾ ਰਣ ਮਤਵਾਰਾ ਹੋਇਆ ਇਉਂ ਮੈਦਾਨੇ ਉਤਰਿਆ....}}
{{Playscript|ਕੋਰਸ  :| &lt;poem&gt;ਰੋਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੂਰਮਾ ਬਾਜ਼ੀ ਪਲਟਾਈ, 
ਹਾਥੀ ਧੂੜਾਂ ਚੱਟਦੇ ਬਲ ਮੱਚੀ ਦੁਹਾਈ, 
ਥਰ-ਥਰ ਵੈਰੀ ਕੰਬਦੇ ਜਿਓਂ ਪਰਲੋ ਆਈ, 
ਹੋਣੀ ਆਪ ਲਿਆਇ ਕੇ ਗਲ ਮਾਲਾ ਪਾਈ।&lt;/poem&gt; }}
{{Playscript||(ਕੋਰਸ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਇਨਾਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਆਪੋ- ਆਪਣੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਗਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਦੌੜਦੀਆਂ,}}&lt;noinclude&gt;{{center|14/ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1wlswh1f37shghlkzkrkw4h4c3sfiez</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/15</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54167</id>
    <revision>
      <id>235941</id>
      <parentid>235377</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:31:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235941</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1882" sha1="070egr3m40hujg16pnbsr89jh7jeqtl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||(ਹੱਸਦੀਆਂ, ਖੇਡਦੀਆਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :|  ਇਹ ਰੌਲ਼ਾ ਕਾਹਦਾ?}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :| ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਹਾਰਾਜ! ਫ਼ਤਿਹ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :|ਉਸ ਬਾਗ਼ੀ ਸੂਅਰ ਦਾ ਕੀ ਬਣਿਆ?}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :|  ਹੁਣ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਾੜ੍ਹੇ ਕੱਢਦੈ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :|  ਜਾਓ ਤੋਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਇਹੋ ਉਸਦਾ ਇਨਾਮ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :|  ਜੋ ਹੁਕਮ ਸਰਕਾਰ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  :|  ਤੇ ਸੁਣੋ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅਹੁਦੇ ਬਹਾਦਰ ਮੈਕਬਬ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਜਿਸਨੇ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਇਸ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ   :|  ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋਵੇਗੀ ਮਹਾਰਾਜ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ :| ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਬਾਗ਼ੀ ਨੇ ਗਵਾਇਆ ਮੈਕਬਥ ਨੂੰ ਹਾਸਿਲ ਹੋਇਆ।(ਪਿੱਛੋਂ ਚੁੜੇਲਾਂ ਦੇ ਹੱਸਣ ਕੂਕਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।) ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ :|  ਜੀ ਜਹਾਂਪਨਾਹ!}}
{{Playscript||(ਸਭ ਲੋਕ ਚੁੜੇਲਾਂ ਦੇ ਜਸ਼ਨ 'ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ!)}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{center|15/ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>070egr3m40hujg16pnbsr89jh7jeqtl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/16</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54168</id>
    <revision>
      <id>235942</id>
      <parentid>235383</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:42:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235942</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3180" sha1="2sa0865f6y5ilknc83f9funqfgo53sq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੀਜਾ}}}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :|ਨੀ ਸੁਣ ... ਕਿੱਥੇ ਮਰ ਗਈ ਸੀ ਭੂਤਨੀਏ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨ :| ਮੈਂ ਤੇ ਸੂਰ ਮਾਰਨ ਗਈ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ :| ਸੂਰ.... ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਈ ਸੀ। ਤੇ ਤੂੰ ਨੀ...}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਬੇੜਾ ਗਰਕ ਹੋਏ ਉਸ ਮੋਟੇ ਚੂਏ ਵਾਲੀ ਦਾ, ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਨਾ ਮਿਲੇ ਉਸਨੂੰ....}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧-੨ :| ਨੀ ਕੌਣ?}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਓਹੀ ਟਾਈਗਰ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ੀ ਦੀ ਜਨਾਨੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਬੜਾ ਨਾਡੂ ਖਾਂ ਸਮਝਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ :| ਪਰ ਹੋਇਆ ਕੀ?}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| (ਰੋਣਹੱਕੀ) ਅਖਰੋਟ ਚੱਬੀ ਜਾਏ ਚਬੜ-ਚਬੜ, ਇਕੱਲੀ ਓ.., ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਦੇ ਦੋ ਕੁ! ਕਹਿੰਦੀ ਪਰ੍ਹਾਂ ਮਰ, ਦਫ਼ਾ ਹੋ ਚੜੇਲੇ! (ਬਾਕੀ ਦੋਹੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਹੈ).... ਕੋਈ ਨੀਂ, ਖਸਮ ਉਡੀਕੇ ਹੁਣ ਆਪਣਾ... ਭੇਜਿਆ ਜਿਹੜਾ.... ਕਮਾਈ ਕਰਨੇ ਨੂੰ! }}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧-੨ :| (ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ) ਅੱਛਾ! (ਹੱਸਦੀਆਂ)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਦੂਰ ਦੇਸਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਉਹ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਹਿੱਕ ਚੀਰਦਾ ਤੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗੀ ਛਾਣਨੀ 'ਚ, ਬਿਨਾਂ ਪੂਛ ਦਾ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਕੁਤਰ-ਕੁਤਰ...ਕੁਤਰ-ਕੁਤਰ ਸਾਰਾ ਜਹਾਜ਼ ਚੱਟ ਕਰ ਜਾਵਾਂਗੀ ਤੇ ਉਹ ਲੰਡੇ ਚੂਹੇ ਦੀ ਪੂਛਲ ਈ ਲੱਭਦਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। (ਠਹਾਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨ :| ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੇਰੇ ਨਾਂ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਹੈ ਨੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ :| ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਾਵਰੋਲੇ ਨਾਲੇ ਘੁੰਮਣ-ਘੇਰੀਆਂ,ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੇਰੀਆਂ।}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :|ਬਸ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ! ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਰਾਫ਼ਾਤਾਂ ਦਾ ਇਹ ਆਲ਼ਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਐ!}}
{{Playscript||(ਛੇਕੋ-ਛੇਕ ਹੋਈ ਬੰਦੇ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਕੱਢਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ)}} 
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਨੈਣੀਂ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਵੇ ਉਸਦੇ ਨਾ ਦਿਨੇ ਨਾਂ ਰੈਣ,}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{center|16/ ਮੈਕਬਥ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2sa0865f6y5ilknc83f9funqfgo53sq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/17</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54583</id>
    <revision>
      <id>235943</id>
      <parentid>235384</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T22:59:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235943</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3547" sha1="9cjbta0evol4w1zswa1mg9dsh4w0p0c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript| |&lt;poem&gt;ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਲਟਕਦੀ ਜੀਕਣ ਕੱਬੀ ਡੈਣ!
ਹੜ੍ਹੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀਂ ਝੱਖੜੀਂ ਉਡਦਾ ਨਾ ਬੇੜੀ ਨਾ ਪੱਤਣ, 
ਸਾਹ ਬਣ ਜਾਣ ਸਰਾਪੀਆਂ ਸੂਲਾਂ ਨਾ ਆਵਣ ਨਾ ਡੁੱਬਣ!&lt;/poem&gt; }}
{{Playscript| |(ਠਹਾਕੇ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਤੇਜ਼ ਗੇੜੇ ਕੱਢਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript| |ਵੇਖੋ ਨੀ ਵੇਖੋ ਮੇਰੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੀ! ਮੇਰੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੀ! }}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧-੨  : | ਨੀ ਵਿਖਾ ਤਾਂ ਸਹੀ! (ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript||(ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ।)}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ :| ਲਗਦੈ ਮੈਕਬਥ ਆ ਗਿਆ!}}
{{Playscript|ਚੜੇਲਾਂ : | &lt;poem&gt;ਆਓ ਰਲ਼ ਹੋਣੀ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਹੱਥੀਂ ਹੱਥ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਹਾਂ, 
ਛੂ ਮੰਤਰ ਜਿਹਾ ਗੀਤ ਬਣਾਈਏ, ਧੂੜ ਸਮੇਂ ਦੇ ਝਾਟੇ ਪਾਈਏ, 
ਸਾਗਰ ਡੀਕੀਏ ਥਲ ਲੈ ਉਡੀਏ, ਅੱਖ ਦੇ ਫ਼ੋਰੇ ਅੰਬਰ ਗਾਹੀਏ, 
ਕੂੜ ਡਗਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਧੋਖਾ, ਆਈਏ ਕਿੱਧਰੋਂ ਨਾ ਕਿਤੇ ਜਾਈਏ, 
ਏਹ ਢੇਰੀਆਂ ਏਹ ਢੇਰੀਆਂ, ਨੈਣੀਂ ਵਸਣ ਹਨ੍ਹੇਰੀਆਂ,
ਨਾ ਓਹਦੀਆਂ ਨਾ ਏਹਦੀਆਂ, ਬਸ ਧੋਖਾ ਹੇਰਾਫੇਰੀਆਂ, 
ਤਿੰਨ ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੇਰੀਆਂ-ਤਿੰਨ ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੇਰੀਆਂ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩ :| ਸ਼ੀ......... ਬਸ... ਜਾਦੂ ਦਾ ਜਾਲ਼ ਪੂਰਨ ਹੋਇਆ। }}
{{center|&lt;poem&gt;(ਡੰਕਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ।)
(ਮੈਕਬਬ ਤੇ ਬੈਂਕੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।)&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | ਐਨਾ ਧੁੰਦ ਗ਼ੁਬਾਰ....ਕਦੇ ਨੀ ਦੇਖਿਆ ਮੈਂ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਨਾ ਮਾੜੇ ਦਾ। (ਲੰਮਾ ਹੌਕਾ ਭਰਦਾ ਹੈ) ਅਜੀਬ ਦਿਨ ਸੀ।}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਉਹ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਐ.. ਓਹ ਕੌਣ ਨੇ? ਅਜੀਬ ਡਰਾਉਣਾ ਭੇਸ ਜਿਓਂ ਬੇਤਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋਣ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | (ਉਸਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇਖ ਕੇ) ਕੀ ਹੋਇਆ ਤੈਨੂੰ!}}
{{Playscript||(ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਚੁੜੇਲਾਂ 'ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | ਠਹਿਰ ਬੈਂਕੋ}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਲਗਦੈ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਸਮਝਦੀਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਠੋਡੀ ਖੁਰਕਦੀ, ..ਹੈ ਤਾਂ ਔਰਤ...ਪਰ ਇਹ ਦਾੜੀ..?}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | ਕੌਣ ਓ ਤੁਸੀਂ...? ਕੀ ਓ?}}
{{Playscript||(ਇਕੱਠੀਆਂ ਰੋਲ਼ਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਚੜੇਲਾਂ  : | ਹੁੱਰਾਰਾ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ! ਗਲੇਮਜ਼ ਦਾ ਸਰਦਾਰ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||17/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9cjbta0evol4w1zswa1mg9dsh4w0p0c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/18</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54586</id>
    <revision>
      <id>235944</id>
      <parentid>235385</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T23:11:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235944</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3767" sha1="9w0isn3h4y52roexeetlq3y8m0041bs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||&lt;poem&gt;ਮੈਕਬਥ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ! ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਮੈਕਬਥ 
ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ! ਭਾਵੀ ਸੁਲਤਾਨ ਮੈਕਬਥ
ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ............!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਪੈਰਾਂ ’ਚ ਝੁਕ ਕੇ)}}
{{Playscript||&lt;poem&gt;ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸਮਰਾਟ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ
ਮੈਕਬਥ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਸਵਾਗਤ ਹੈ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਮੈਕਬਥ ਜਿਵੇਂ ਅਚੰਭੇ ’ਚ ਜੜ੍ਹ ਜਿਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | (ਉਸਨੂੰ ਝੰਜੋੜਦਾ ਹੈ) ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ?}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | (ਤ੍ਰਭਕਦਾ) ਹੈਂਅ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਡਰ ਗਿਐਂ!}}
{{Playscript||(ਮੈਕਬਥ ਚੁੜੇਲਾਂ ’ਚ ਹੀ ਉਲਝਿਆ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | (ਖ਼ੁਦ ਨਾਲ) ਅਹਾ! ਸਮਰਾਟ ਮੈਕਬਥ, ਕਿੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਲਗਦੈ ਸੁਨਣ 'ਚ! (ਚੁੜੇਲਾਂ ਨੂੰ) ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਤੁਸੀਂ ਹੋ ਕੌਣ, ਹੋ ਵੀ ਜਾਂ ਐਂਵੇਂ ਪਰਛਾਈਆਂ! (ਛੂ ਕੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਏਧਰ-ਓਧਰ ਨੱਸ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ) ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ 'ਤੇ ਮੇਹਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਗਲੇਮਜ਼ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਤਾਂ ਉਹ ਬਣ ਹੀ ਗਿਐ, ਪਰ ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ.... ਤੇ ਫੇਰ..ਸੁਲਤਾਨ... ਇਹ ਤੇ... ਵੇਖੋ ਵੇਖੋ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ’ਚ ਕਿਵੇਂ ਗੋਤ ਖਾ ਰਿਹੋ ਉਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੀਓਂ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਗਰਭ ’ਚ ਝਾਕ ਸਕਦੀਓਂ, ਬੀਜ ਵੇਖ ਕੇ ਦੱਸ ਸਕਦੀਆਂ ਹੋ ਕਿ ਫ਼ਸਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੋ। (ਚੁੜੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਪੱਖਪਾਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ’ਚ ਕੋਈ ਲੋਭ-ਖ਼ੌਫ਼ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਚੜੇਲਾਂ : | ਸੁਣ ਬੈਂਕੋ ਸੁਣ! ਸੁਣ ਬੈਂਕੋ ਸੁਣ! ਕੰਨ ਲਗਾ ਕੇ ਸੁਣ! }}
{{Playscript||&lt;poem&gt;ਘੱਟ ਦੋ ਰੱਤੀਆਂ ਮੈਕਬਬ ਨਾਲੋਂ ਪਰ ਦੋ ਗਿੱਠਾਂ ਉੱਤੇ!
ਹੜ੍ਹ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਹੈ ਨਾਹੀਂ ਪਰ ਹਨ ਸਾਗਰ ਸੁੱਤੇ! 
ਰਾਜ ਭਾਗ ਤੇਰੇ ਨਹੀਂ ਮੁਕੱਦਰੀਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | (ਚੀਖ ਕੇ) ਰੁੱਕ ਜਾਓ! ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਸ਼ਸ਼ੋਪੰਜ ’ਚ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਜਿਉਂਦਾ ਏ...ਚੰਗਾ-ਭਲਾ! ਤੇ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੋਣ ਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੁਫ਼ਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਇਹ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||18/ ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9w0isn3h4y52roexeetlq3y8m0041bs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/19</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54589</id>
    <revision>
      <id>235945</id>
      <parentid>235386</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T23:52:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235945</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3540" sha1="1tzx2ms2mfpcbtlpdn30bgvb9w519kh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|| ਅਨੋਖੇ ਖਿਆਲ ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਪੜੀ ’ਚ ਆਏ ਕਿੱਥੋਂ! ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਸਹੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਸ ਢੇਰ ਤੇ ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਕੇ, ਮੇਹਰਾਂ ਦੀ ਏਸ ਬਰਸਾਤ ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਏ। ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਸ਼ਾ ਕੀ ਏ? ਰੁਕ ਜਾਓ! (ਤਲਵਾਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।) ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।}}
{{Playscript|| (ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸਦਾ ਮੌਜੂ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਰਫੂਚੱਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਯਾ ਮੇਰੇ ਖੁਦਾ! ਕੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਬੁਲਬੁਲੇ ਛੱਡਣ ਲੱਗੀ ਏ! ਨਹੀਂ ਤੇ ਫੇਰ ਓਹ ਗਈਆਂ ਕਿੱਥੇ?}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਉਹ ਤੋ ਐਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਿਉਂ ਹਵਾ ’ਚ ਸਾਹ ਘੁਲ ਜਾਣ! ਕਾਹਦੇ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰੇ ਬੰਦਾ! ਕਾਸ਼ ਕੁਝ ਚਿਰ ਹੋਰ ਰੁਕਦੀਆਂ ...}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਕੀ ਸੱਚੀਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ਼ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਪੱਕਾ... ਉਹ ਸੱਚੀਂ ਸਨ.. ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲਗਦੈ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਭੰਗ ਪੀ ਲਈ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਨਸ਼ਿਆਇਆ) ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਸੁਲਤਾਨ ਹੋਣਗੇ।}} 
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਹਾਂ.. ਇਹੋ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਨਾ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਬਿਲਕੁਲ, ਲਗਦਾ ਤਾਂ ਇਹੋ ਸੀ। (ਬਿੜਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ) ਕੋਈ ਆ ਰਿਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਕੜਕ ਕੇ) ਕੌਣ ਹੈ?}}
{{Playscript|ਰੌਸ : |(ਸਾਹੋ-ਸਾਹੀ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।) ਮਹਾਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿੱਘਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਘੱਲਿਐ?}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਜੀ..ਮੈਂ.. ਬਸ ਸਿੱਧਾ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਆ ਰਿਹਾਂ।}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ}}
{{Playscript|| (ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਲ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਹਾਂ ਜੀ! ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਹ ਬਸ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਕਿੱਸੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਨ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਹੈਰਾਨੀ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ!}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖੀਂ ਦੇਖੀ ਆ ਜੀ!}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||19/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1tzx2ms2mfpcbtlpdn30bgvb9w519kh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/20</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54596</id>
    <revision>
      <id>235946</id>
      <parentid>235387</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:03:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235946</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3796" sha1="cf2ce5480500visktif7brf3xw9rp7s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਚੁੱਪ! ਮੈਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾਂ ਨਾ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ : |  ਮੈਨੂੰ ......}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | (ਖਿਝ ਕੇ ਚੱਖਦਾ ਹੈ।) ਚੁੱਪ (ਰੌਸ ਨੂੰ) ਹਾਂ ਤੂੰ ਦੱਸ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹਰਕਾਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਹਲੇ ਗਾਉਂਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ਼ ਆਉਂਦਾ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮੌਤ ਤਾਂਡਵ ਨੱਚਦੀ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਚੇਹਰੇ ’ਤੇ ਤਾਂ ਖੌਫ਼ ਦਾ ਸਾਇਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਛੱਕੇ ਛੁਡਾਏ, ਕਿਵੇਂ ਬਾਗੀਆਂ ਦਾ ਫਸਤਾ ਵੱਢਿਆ ਤੇ ਰਿਆਸਤ ਦਾ ਖੰਡਾ ਬੁਲੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ’ਚ ਰੋਲ ਦਿੱਤਾ। }}
{{Playscript||ਸਾਹੋ-ਸਾਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੇਤੂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਐਂਗਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | (ਨਿੰਮੋਝੂਣਾ ਜਿਹਾ) ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਘੱਲਿਆ ਹੈ। ਇਨਾਮ-ਅਕਰਾਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਤਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਨਗੇ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਮੈਕਬਥ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ!}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਹਾਂ-ਹਾਂ! ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | (ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ) ਕੀ ਚੁੜੇਲਾਂ ਵੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀਆਂ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | ਉਹ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਜਿਉਂਦਾ ਏ; ਕਿਉਂ ਤੁਸੀਂ ਬੇਗਾਨੀਆਂ ਫ਼ੀਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ’ਤੇ ਮੜ੍ਹਦੀਆਂ ਓਂ!}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਉਹ ਬਾਗੀ ਸੂਅਰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਖਰੀ ਘੜੀਆਂ ਗਿਣ ਰਿਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਰ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਹੇਠ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਪਰ ਕਿਉਂ।}}
{{Playscript |ਰੌਸ : | ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ. ਚੋਰੀ-ਛਿਪੇ।}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਜੀ ਨਹੀਂ...ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ।}}
{{Playscript|ਰੌਸ : | ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ ਗ਼ੱਦਾਰ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮੌਤ ਏ!}}
{{Playscript|ਐਂਗਸ  : | ਤੇ ਉਸਨੇ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਵੀ ਲਿਆ ਹੈ। (ਦੋਹੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਘੂਰਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਬ : | (ਮਨਬਚਨੀ) ਗਲੇਮਜ਼ ਤੇ ਫੇਰ ਕਾਡੋਰ! (ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਸੰਭਲਦਾ ਹੈ) ਪਰ ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਤੇ ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਐ। (ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਤੁਸੀਂ ਬੜੀ ਖੇਚਲ ਕੀਤੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਹਿਸਾਨ ਮੈਂ ਯਾਦ ਰੱਖਾਂਗਾ। (ਬੈਂਕੋ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ) ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ। (ਬੈਂਕੋ ਜੱਕੋ-ਤੱਕੀ ’ਚ ਮੂੰਹ ਪਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।) ਵੇਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||20/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cf2ce5480500visktif7brf3xw9rp7s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/21</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54599</id>
    <revision>
      <id>235923</id>
      <parentid>145436</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:13:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235923</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3955" sha1="953k52q9hz0ux4skn607xrlt5afg6n4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਝੋਲੀ ’ਚ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ 
ਕੀਤਾ ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਤਾਜ ਵੀ 
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। (ਮੈਕਬਥ ਦੂਰ ਖਿਤਜ ’ਚ ਝਾਕਦਾ ਹੈ। 
ਬੈਂਕੋ ਖੁਦ ਨਾਲ) ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕ ਇਸ ਦੀਆਂ
ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਖ਼ੁਦ ਇਸਨੂੰ ਹੀ 
ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਛੱਡੇ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ’ਚ ਪੈ ਗਿਆਂ?
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਇੰਝ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ... ਕਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਮੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 
ਦੱਸਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਸਾਡੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਦੇਣ, ਤੇ 
ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਈਏ ਤੇ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਹਨ੍ਹੇਰ..
ਬੀਆਬਾਨ। (ਸਿਰ ਝਟਕਦਾ ਹੈ) ਖੈਰ ਛੱਡ, ਹੁਣ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ 
ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।
{{overfloat left|ਰੌਸ : | depth=6em}}ਜਨਾਬ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤੁਸੀਂ...!
{{overfloat left|ਐਂਗਸ  : | depth=6em}}ਹਜ਼ੂਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਐ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}(ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰਾ ਏਧਰ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਗੱਲ ਕਰਨੀ 
ਏ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}(ਮਨਬਚਨੀ) ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਏ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਿਓਂ ਧੜਕ
ਰਿਹੈ! ਰਿਹੈ! ਮਾੜਾ ਵੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ!.. ਕੀ ਖੂਨ ਕਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਉਹਦਾ, 
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ..., ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੁਝ 
ਗਿਆ ਤਾਂ... ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਈ ਝੋਂਕਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ... ਇਹ ਠੀਕ 
ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੈ! (ਥੁੱਕ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ
ਹਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਏ! ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਫੱਟ ਜਾਏਗੀ।
(ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਚੁੜੇਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਚੌਂਕੀ 
ਰੱਖ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ’ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) 
ਝੂਠ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇ, ਮੈਂ ਕਾਡੋਰ ਦਾ 
ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਕਰਾਂ,,, ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂ 
ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। (ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ 
ਹਾਲੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਐ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਕੜ 
ਲਿਆ ਇਸਨੇ। ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿੱਥੇ? (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਕੇ) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||21/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>953k52q9hz0ux4skn607xrlt5afg6n4</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235947</id>
      <parentid>235923</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:11:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235947</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3830" sha1="mv05pvvrlk2x1dh0p8cnelsv5dx3twq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript | | ਝੋਲੀ ’ਚ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਕੀਤਾ ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਤਾਜ ਵੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। (ਮੈਕਬਥ ਦੂਰ ਖਿਤਜ ’ਚ ਝਾਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕੋ ਖੁਦ ਨਾਲ) ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਖ਼ੁਦ ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਛੱਡੇ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ’ਚ ਪੈ ਗਿਆਂ?}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |ਇੰਝ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ... ਕਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਮੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਸਾਡੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਦੇਣ, ਤੇ ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਈਏ ਤੇ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਹਨ੍ਹੇਰ.. ਬੀਆਬਾਨ। (ਸਿਰ ਝਟਕਦਾ ਹੈ) ਖੈਰ ਛੱਡ, ਹੁਣ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।}}
{{Playscript |ਰੌਸ : | ਜਨਾਬ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤੁਸੀਂ...!}}
{{Playscript |ਐਂਗਸ  : | ਹਜ਼ੂਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਐ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |(ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰਾ ਏਧਰ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਏ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਮਨਬਚਨੀ) ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਏ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਿਓਂ ਧੜਕ ਰਿਹੈ! ਮਾੜਾ ਵੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ!.. ਕੀ ਖੂਨ ਕਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਉਹਦਾ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ..., ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ... ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਈ ਝੋਂਕਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ... ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੈ! (ਥੁੱਕ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਏ! ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਫੱਟ ਜਾਏਗੀ।
(ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਚੁੜੇਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਚੌਂਕੀ ਰੱਖ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ’ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਝੂਠ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇ, ਮੈਂ ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਕਰਾਂ,,, ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। (ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਹਾਲੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਐ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਇਸਨੇ। ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿੱਥੇ? (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਕੇ) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||21/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mv05pvvrlk2x1dh0p8cnelsv5dx3twq</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235948</id>
      <parentid>235947</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:13:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235948</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3829" sha1="rl373kc8v2kfmekureg8zix955rlgz9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript | | ਝੋਲੀ ’ਚ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਕੀਤਾ ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਤਾਜ ਵੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। (ਮੈਕਬਥ ਦੂਰ ਖਿਤਜ ’ਚ ਝਾਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕੋ ਖੁਦ ਨਾਲ) ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਖ਼ੁਦ ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਛੱਡੇ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ’ਚ ਪੈ ਗਿਆਂ?}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |ਇੰਝ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ... ਕਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਮੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਸਾਡੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਦੇਣ, ਤੇ ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਈਏ ਤੇ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਹਨ੍ਹੇਰ.. ਬੀਆਬਾਨ। (ਸਿਰ ਝਟਕਦਾ ਹੈ) ਖੈਰ ਛੱਡ, ਹੁਣ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।}}
{{Playscript |ਰੌਸ : | ਜਨਾਬ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤੁਸੀਂ...!}}
{{Playscript |ਐਂਗਸ  : | ਹਜ਼ੂਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਐ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |(ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰਾ ਏਧਰ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਏ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਮਨਬਚਨੀ) ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਏ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਿਓਂ ਧੜਕ ਰਿਹੈ! ਮਾੜਾ ਵੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ!.. ਕੀ ਖੂਨ ਕਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਉਹਦਾ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ..., ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ... ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਈ ਝੋਂਕਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ... ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੈ! (ਥੁੱਕ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਏ! ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਫੱਟ ਜਾਏਗੀ।(ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਚੁੜੇਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਚੌਂਕੀ ਰੱਖ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ’ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਝੂਠ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇ, ਮੈਂ ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਕਰਾਂ,,, ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। (ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਹਾਲੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਐ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਇਸਨੇ। ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿੱਥੇ? (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਕੇ) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||21/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rl373kc8v2kfmekureg8zix955rlgz9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235949</id>
      <parentid>235948</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:14:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235949</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3829" sha1="quk8ft7krtfhxk9ydel7hn9f7vvtdmw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript | | ਝੋਲੀ ’ਚ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਕੀਤਾ ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਤਾਜ ਵੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। (ਮੈਕਬਥ ਦੂਰ ਖਿਤਜ ’ਚ ਝਾਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕੋ ਖੁਦ ਨਾਲ) ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਖ਼ੁਦ ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਛੱਡੇ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ’ਚ ਪੈ ਗਿਆਂ?}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |ਇੰਝ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ... ਕਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਮੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਸਾਡੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਦੇਣ, ਤੇ ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਈਏ ਤੇ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਹਨ੍ਹੇਰ.. ਬੀਆਬਾਨ। (ਸਿਰ ਝਟਕਦਾ ਹੈ) ਖੈਰ ਛੱਡ, ਹੁਣ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।}}
{{Playscript |ਰੌਸ : | ਜਨਾਬ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤੁਸੀਂ...!}}
{{Playscript |ਐਂਗਸ  : | ਹਜ਼ੂਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਐ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : |(ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰਾ ਏਧਰ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ਼ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਏ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਮਨਬਚਨੀ) ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਏ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਿਓਂ ਧੜਕ ਰਿਹੈ! ਮਾੜਾ ਵੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ!.. ਕੀ ਖੂਨ ਕਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਉਹਦਾ, ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦਾ..., ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ... ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਈ ਝੋਂਕਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ... ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੈ! (ਥੁੱਕ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਏ! ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਫੱਟ ਜਾਏਗੀ।(ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਚੁੜੇਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਚੌਂਕੀ ਰੱਖ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ’ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਝੂਠ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੇ, ਮੈਂ ਕਾਡੋਰ ਦਾ ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਕੀ ਕਰਾਂ... ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। (ਹੌਂਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਹਾਲੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਖ਼ਿਆਲ ਈ ਐ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਇਸਨੇ। ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿੱਥੇ? (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਕੇ) ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||21/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>quk8ft7krtfhxk9ydel7hn9f7vvtdmw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/22</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54602</id>
    <revision>
      <id>235924</id>
      <parentid>145444</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:13:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235924</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3373" sha1="lah5v9cygbbs7spq62m7ynj16k93fdp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਮੈਕਬਥ ਤੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਐਵੇਂ ਫਾਲਤੂ ਦੀ ਆਮ ਖ਼ਿਆਲੀ ਨੇ ਤੇਰਾ 
ਦਿਮਾਗ਼ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਛੱਡਿਆ। ਦੇਖ ਤੂੰ ਕੰਬ ਰਿਹੈਂ! ਤੈਨੂੰ ਚੱਕਰ ਆ 
ਰਿਹੈ! ਇਸਤੋਂ ਮਾੜਾ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ।......ਜੇ ਹੋਣੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ’ਤੇ
ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਲਿਖ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਏ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਏਗਾ ਹੀ... ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਕੀਤੇ 
ਬਿਨਾਂ ਹੀ, ਹਾਂ ਹੋਣ ਦਿਓ ਜੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭੰਬਲਭੂਸੇ 
’ਚ ਪਾਇਆ,, ਤਾਂ ਹੱਲ ਵੀ ਕੱਢੇਗਾ ਆਪੇ। ਮੈਨੂੰ ਉਡੀਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ 
ਏ। (ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਇਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਓ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਡੁਬਿਆ ਪਿਆ। ਲਗਦੈ ਸ਼ੌਹਰਤ ਤੇ 
ਅਹੁਦੇ ਰਾਸ ਨਹੀਂ ਆਏ,, ਨਵੀਂ ਜੁੱਤੀ ਤਾਂ ਪੈਰ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਓ ਹੈ, 
ਵਰਤਿਆਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੈ। (ਖੁੰਖਾਰਦਾ ਹੈ) ਜਨਾਬੇ ਆਲੀ!
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}(ਤ੍ਰਭਕਦਾ) ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਸੋਚਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਈ 
ਬੁੱਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸਭ ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ 
’ਚ ਸਾਂਝਿਆ ਪਿਐ। ਖ਼ੈਰ ਕਿਸੇ ਵੇਲ਼ੇ ਫੇਰ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗੇ। 
ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}ਤਾਂ ਫੇਰ ਹੁਣ ਮਹਾਰਾਜ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ਼ ਜਨਾਬ..., ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਉਡੀਕ ਐ!
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}(ਤੁਰਦੇ-ਤੁਰਦੇ) ਉਂਝ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਗ਼ੌਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਹੂੰ....! (ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।)
{{overfloat left|ਮੈਕਬਬ : | depth=6em}}(ਮਨਬਚਨੀ) ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤਾਂ ਬਸ ਚੁੱਪ ਈ ਭਲੀ! (ਦੋਹੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)
(ਚੁੜੇਲਾਂ ਖੌਰੂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ! ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲ਼ੋ 
ਖੋਪੜੀ ਖੋਹਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਤੇ ਧਕੋ-ਮੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਫੇਰ 
ਚੌਂਕੀ ’ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਖਹਿਬੜਦੀਆਂ ਹਨ! ਇੱਕ ਜਣੀ ਚੌਂਕੀ ਚੁੱਕ ਕੇ 
ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬਾਕੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||22/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lah5v9cygbbs7spq62m7ynj16k93fdp</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235950</id>
      <parentid>235924</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:22:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235950</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3249" sha1="dqwcgru2rxn9p79dfb23s434ajk43wn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript | |ਮੈਕਬਥ ਤੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਐਵੇਂ ਫਾਲਤੂ ਦੀ ਆਮ ਖ਼ਿਆਲੀ ਨੇ ਤੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਛੱਡਿਆ। ਦੇਖ ਤੂੰ ਕੰਬ ਰਿਹੈਂ! ਤੈਨੂੰ ਚੱਕਰ ਆ ਰਿਹੈ! ਇਸਤੋਂ ਮਾੜਾ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੈ।......ਜੇ ਹੋਣੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ’ਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਲਿਖ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਏ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਏਗਾ ਹੀ... ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ, ਹਾਂ ਹੋਣ ਦਿਓ ਜੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ’ਚ ਪਾਇਆ,, ਤਾਂ ਹੱਲ ਵੀ ਕੱਢੇਗਾ ਆਪੇ। ਮੈਨੂੰ ਉਡੀਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਏ। (ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਇਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਓ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਡੁਬਿਆ ਪਿਆ। ਲਗਦੈ ਸ਼ੌਹਰਤ ਤੇ ਅਹੁਦੇ ਰਾਸ ਨਹੀਂ ਆਏ,, ਨਵੀਂ ਜੁੱਤੀ ਤਾਂ ਪੈਰ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਓ ਹੈ, ਵਰਤਿਆਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੈ। (ਖੁੰਖਾਰਦਾ ਹੈ) ਜਨਾਬੇ ਆਲੀ!}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਤ੍ਰਭਕਦਾ) ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਸੋਚਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਈ ਬੁੱਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸਭ ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ’ਚ ਸਾਂਝਿਆ ਪਿਐ। ਖ਼ੈਰ ਕਿਸੇ ਵੇਲ਼ੇ ਫੇਰ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਬ : | ਤਾਂ ਫੇਰ ਹੁਣ ਮਹਾਰਾਜ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ!}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ਼ ਜਨਾਬ..., ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਉਡੀਕ ਐ!}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਤੁਰਦੇ-ਤੁਰਦੇ) ਉਂਝ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਗ਼ੌਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।}}
{{Playscript |ਬੈਂਕੋ : | ਹੂੰ....! (ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript |ਮੈਕਬਥ : | (ਮਨਬਚਨੀ) ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤਾਂ ਬਸ ਚੁੱਪ ਈ ਭਲੀ! (ਦੋਹੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।) (ਚੁੜੇਲਾਂ ਖੌਰੂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ! ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲ਼ੋ ਖੋਪੜੀ ਖੋਹਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਤੇ ਧਕੋ-ਮੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਫੇਰ ਚੌਂਕੀ ’ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਖਹਿਬੜਦੀਆਂ ਹਨ! ਇੱਕ ਜਣੀ ਚੌਂਕੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬਾਕੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||22/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dqwcgru2rxn9p79dfb23s434ajk43wn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/23</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54604</id>
    <revision>
      <id>235951</id>
      <parentid>145477</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:23:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235951</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3587" sha1="9hi87bwgluqtsvkhu1c7b54vasv484g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;{{gap|7em}}'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਚੌਥਾ'''

{{overfloat left|(ਸ਼ਾਹੀ ਮਹੱਲ ਦਾ ਕਮਰਾ। ਡੰਕਨ, ਮੈਲਕਮ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼।)| depth=6em}}
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਕੀ ਉਸ ਗ਼ੱਦਾਰ ਕਾਡੋਰ ਨੂੰ ਫਾਹੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?
{{overfloat left|ਮੈਲਕਮ  : | depth=6em}}ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ। ਆਪ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ। 
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਤੈਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਦੱਸਿਆ
{{overfloat left|ਮੈਲਕਮ  : | depth=6em}}ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ਼ ਤੱਕਿਆ।
{{Block center|&lt;poem&gt;{{overfloat left|ਮੈਲਕਮ  : | depth=6em}}ਬੜੀ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ਼ ਕਾਡੋਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ।
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਹੂੰਅ!
{{overfloat left|ਮੈਲਕਮ  : | depth=6em}}ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਡੂੰਘਾ ਪਛਤਾਵਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਹਾਂਪਨਾਹ ਤੋਂ
ਖਿਮਾਂ ਵੀ ਮੰਗੀ।
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਡਰਪੋਕ! ਕਾਇਰ!
{{overfloat left|ਮੈਲਕਮ  : | depth=6em}}ਖਿਮਾਂ ਕਰਨਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਰਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਇਵੇਂ...ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ 
ਹੋਣੀ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੋਵੇ! ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਰਗੀ 
ਬੇਸ਼ਕੀਮਤੀ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇੰਝ ਵਗ੍ਹਾ ਮਾਰਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ’ਚ 
ਚੁਝਿਆ ਕੰਢਾ ਹੋਵੇ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਏਸ ਬੁਲੰਦੀ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ 
ਦੇਖਿਆ.... ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਖੌਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਓਹਰੇ ’ਤੇ ਕੋਈ 
ਮਲਾਲ ਨਹੀਂ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਬੰਦੇ ਦਾ ਚੇਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣ ਦਾ ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਨ
ਹੀਂ ਮੈਲਕਮ। ਮੈਂ ਉਸ ’ਤੇ ਅੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਸਮਝਦਾ 
ਰਿਹਾ ਉਸਨੂੰ.. ਤੇ ਉਸਨੇ ਪਿੱਠ ’ਚ ਛੁਰਾ ਮਾਰਿਆ... (ਮੈਕਬਥ ਦਾ 
ਪ੍ਰਵੇਸ਼) ਆਓ ਮੇਰੇ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਸਹਿਨਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਫ਼ਤਿਹ ਮੁਬਾਰਕ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਨਾਸ਼ੁਕਰੇਪਨ ਦਾ ਇਹ ਬੋਝ ਆਪਣੇ 
ਮਨ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਲਾਵ੍ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਵਜ਼ਾਨਾ, ਕੋਈ ਈਨਾਮ-ਇਕਰਾਮ 
ਤੇਰੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਬੁਲੰਦੀ ਨੂੰ ਛੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਜਹਾਂਪਨਾਹ! (ਸੀਸ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ)
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇ ਮੇਰੇ ਵੀਰ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਹਿ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦਾਂ... ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||23/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9hi87bwgluqtsvkhu1c7b54vasv484g</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235952</id>
      <parentid>235951</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:33:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235952</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3303" sha1="p2kctjkt92zhv09qa5rhbgzqwn0njlv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਚੌਥਾ'''}}
(ਸ਼ਾਹੀ ਮਹੱਲ ਦਾ ਕਮਰਾ। ਡੰਕਨ, ਮੈਲਕਮ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼।)
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਕੀ ਉਸ ਗ਼ੱਦਾਰ ਕਾਡੋਰ ਨੂੰ ਫਾਹੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ  : | ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ। ਆਪ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ। }}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਤੈਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਦੱਸਿਆ}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ  : | ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ਼ ਤੱਕਿਆ।}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ  : | ਬੜੀ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ਼ ਕਾਡੋਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਹੂੰਅ!}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ  : | ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਡੂੰਘਾ ਪਛਤਾਵਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਹਾਂਪਨਾਹ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਵੀ ਮੰਗੀ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਡਰਪੋਕ! ਕਾਇਰ!}}
{{Playscript|ਮੈਲਕਮ  : | ਖਿਮਾਂ ਕਰਨਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਰਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਇਵੇਂ...ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਹੋਣੀ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੋਵੇ! ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਰਗੀ ਬੇਸ਼ਕੀਮਤੀ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇੰਝ ਵਗ੍ਹਾ ਮਾਰਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ’ਚ ਚੁਭਿਆ ਕੰਢਾ ਹੋਵੇ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਏਸ ਬੁਲੰਦੀ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਖਿਆ.... ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਖੌਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਓਹਰੇ ’ਤੇ ਕੋਈ ਮਲਾਲ ਨਹੀਂ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ : | ਬੰਦੇ ਦਾ ਚੇਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣ ਦਾ ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਮੈਲਕਮ। ਮੈਂ ਉਸ ’ਤੇ ਅੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਸਮਝਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਨੂੰ.. ਤੇ ਉਸਨੇ ਪਿੱਠ ’ਚ ਛੁਰਾ ਮਾਰਿਆ... (ਮੈਕਬਥ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼) ਆਓ ਮੇਰੇ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਸਹਿਨਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਫ਼ਤਿਹ ਮੁਬਾਰਕ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ : | ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਨਾਸ਼ੁਕਰੇਪਨ ਦਾ ਇਹ ਬੋਝ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਲਾਵ੍ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਵਜ਼ਾਨਾ, ਕੋਈ ਈਨਾਮ-ਇਕਰਾਮ ਤੇਰੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਬੁਲੰਦੀ ਨੂੰ ਛੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਜਹਾਂਪਨਾਹ! (ਸੀਸ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ : | ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇ ਮੇਰੇ ਵੀਰ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਹਿ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦਾਂ... ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||23/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p2kctjkt92zhv09qa5rhbgzqwn0njlv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/24</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54611</id>
    <revision>
      <id>235925</id>
      <parentid>145490</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:14:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235925</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3974" sha1="gb8z8zk6rrgs6kezvq1r1luz8ghx8tz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਅਸੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇਨਾਮ, ਸਨਮਾਨ ਤੂੰ ਉਸ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ 
ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮੇਰੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਈਨਾਮ ਹੈ ਮਹਾਰਾਜ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਾਪਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਾਸਿਲ 
ਕਰ ਤੇ ਅਸੀਂ..... ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਰਿਆਸਤ ਲਈ ਪਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਿਭਾਅ 
ਸਕੀਏ। ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਕੰਮ ਹੈ ਹਰ ਹੀਲੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ 
ਤਾਮੀਲ! ਤੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਖ਼ਾਤਰ ਕੁਝ ਵੀ 
ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨੇ! ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਮੈਂ ਬੋਅ ਦਿੱਤੇ 
ਨੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ਼ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਂ 
ਜੋ ਇਹ ਬੂਟਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਛਾਂ-ਦਾਰ ਦਰਖਤ ਬਣੇ। ਤੇ ਬੈਂਕੋ, ਤੁਸੀਂ 
ਵੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ। ਆਓ ਮੇਰੀ 
ਛਾਤੀ ਨਾਲ਼ ਲੱਗ ਜਾਓ, ਆਓ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਏ ਮਹਾਰਾਜ। ਕਾਸ਼! ਅਸੀਂ 
ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸਦੇ ਕਾਬਿਲ ਹੁੰਦੇ।
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਅੱਜ ਸੱਚਮੁੱਚ ਈ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ। ਦੇਖੋ ਇਹ 
ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚੋਂ ਵਗ ਪਈ..., ਮੇਰਾ ਇਸ ’ਤੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ! ਤੇ 
ਏਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਮੈਲਕਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ 
ਵਾਰਿਸ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾਂ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਾਇਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸੇਵਾਦਾਰ
ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਮੁੱਲ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਏਗਾ...! 
(ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ! ਪਰ ਮੈਕਬਥ ਇਹ ਐਲਾਨ ਸੁਣ ਕੇ ਬੌਂਦਲ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ)
ਤੇ ਮੈਕਬਬ ਆਓ ਹੁਣ ਤਹਾਡੇ ਮਹੱਲਾਂ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰੀਏ! ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ 
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕੀਏ। ਕੀ 
ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਸੰਭਲਦੇ ਹੋਏ। ਜਹਾਂਪਨਾਹ! ਸੁਲਤਾਨੇ-ਆਲੀ... ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਨਾ 
ਆ ਸਕੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਫ਼ਿਜੂਲ ਏ! ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਮੂਹਰੇ ਜਾਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ 
ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹਾਂਗਾ। 
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹਿਣੀ ਹਾਂ ਮੈਕਬਥ!  ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦੈਂ (ਮੈਕਬਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। 
ਬੈਂਕੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਲੋਕ ਦਿਲੀ ਲਾਜਵਾਬ ਨੇ।
&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||24/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gb8z8zk6rrgs6kezvq1r1luz8ghx8tz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235953</id>
      <parentid>235925</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T00:43:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235953</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3887" sha1="ryq2ddu7aq48kjb6y93492psl904l2v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਅਸੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਇਨਾਮ, ਸਨਮਾਨ ਤੂੰ ਉਸ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਮੇਰੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਈਨਾਮ ਹੈ ਮਹਾਰਾਜ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਾਪਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਤੇ ਅਸੀਂ..... ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਰਿਆਸਤ ਲਈ ਪਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਿਭਾਅ ਸਕੀਏ। ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਕੰਮ ਹੈ ਹਰ ਹੀਲੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ! ਤੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਖ਼ਾਤਰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨੇ! ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਮੈਂ ਬੋਅ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ਼ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਬੂਟਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਛਾਂ-ਦਾਰ ਦਰਖਤ ਬਣੇ। ਤੇ ਬੈਂਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ। ਆਓ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ਼ ਲੱਗ ਜਾਓ, ਆਓ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਏ ਮਹਾਰਾਜ। ਕਾਸ਼! ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸਦੇ ਕਾਬਿਲ ਹੁੰਦੇ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਅੱਜ ਸੱਚਮੁੱਚ ਈ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ। ਦੇਖੋ ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚੋਂ ਵਗ ਪਈ..., ਮੇਰਾ ਇਸ ’ਤੇ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ! ਤੇ ਏਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਮੈਲਕਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਰਿਸ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾਂ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਾਇਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸੇਵਾਦਾਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਮੁੱਲ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਏਗਾ...! }}
{{Playscript||(ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ! ਪਰ ਮੈਕਬਥ ਇਹ ਐਲਾਨ ਸੁਣ ਕੇ ਬੌਂਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)}}
{{Playscript||ਤੇ ਮੈਕਬਬ ਆਓ ਹੁਣ ਤਹਾਡੇ ਮਹੱਲਾਂ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰੀਏ! ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕੀਏ। ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | (ਸੰਭਲਦੇ ਹੋਏ।) ਜਹਾਂਪਨਾਹ! ਸੁਲਤਾਨੇ-ਆਲੀ... ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਨਾ ਆ ਸਕੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਫ਼ਿਜੂਲ ਏ! ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਮੂਹਰੇ ਜਾਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹਾਂਗਾ।}} 
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹਿਣੀ ਹਾਂ ਮੈਕਬਥ!  ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦੈਂ (ਮੈਕਬਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਬੈਂਕੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਲੋਕ ਦਿਲੀ ਲਾਜਵਾਬ ਨੇ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||24/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ryq2ddu7aq48kjb6y93492psl904l2v</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/25</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54612</id>
    <revision>
      <id>235926</id>
      <parentid>145504</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:14:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235926</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3006" sha1="r9mhq322opog1bf3yv4ov5ls791glx5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਇਸਦੀ ਸੰਗਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}(ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਜੀ ਜਹਾਂਪਨਾਹ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਵੇਖੋ ਕਿੰਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ਼ ਸਾਡੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਗਿਐ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਆਓ ਚੱਲੀਏ; ਉਸਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ : | depth=6em}}ਜੋ ਹੁਕਮ
(ਦੋਹੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)
(ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਚੁੜੇਲਾਂ ਲਾਲਟੈਨ ਚੁੱਕੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਕਬਥ ਖ਼ੁਦ 
ਨਾਲ਼ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਯੁਵਰਾਜ! ਵਾਰਿਸ! (ਹੱਥ ਮਲਦਾ ਹੈ) ਹੂੰ..., ਇਹੋ ਰੋੜਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਰਾਹ 
ਦਾ, ਪਹਿਲੀ ਰੁਕਾਵਟ। ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਮੈਨੂੰ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਚੌਪਟ 
ਹੋ ਜਾਣੈ। (ਚੁੜੇਲਾਂ ਲਾਲਟੈਨ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਓ ਤਾਰਿਓ 
ਆਪਣੀ ਲੋਅ ਮੰਦੀ ਕਰੋ; ਲੁਕਾ ਲਓ ਇਸਨੂੰ। (ਮੂੰਹ ਢਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) 
ਕਿਤੇ ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਕੋਝੀਆਂ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਲੈਣ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ 
ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੂੜ ਲਿਐ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ਼ ਲਿਬੜੇ......ਇਹ ਹੱਥ...ਮੇਰੀਆਂ 
ਅੱਖਾਂ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਉਹ ਡਰਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਈ 
ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ। (ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੌਂਕਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ 
ਸੰਭਲਦਾ ਹੈ,) ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਿਰੇ ਲੱਗ ਲੈਣ ਦਿਓ... 
(ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮੂਹਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ਼ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ 
ਹੈ।) ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ! ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ! 
{{overfloat left|ਚੁੜੇਲਾਂ  : | depth=6em}}ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ
ਤਿੰਨ ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੇਰੀਆਂ-੨-
(ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ।)
&lt;/poem&gt;}} {{dhr|10em}}&lt;noinclude&gt;{{rh||25/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r9mhq322opog1bf3yv4ov5ls791glx5</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235955</id>
      <parentid>235926</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T05:26:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235955</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2930" sha1="kf4oc7ookm7r6yhm97oqxoi1q0f4opx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਇਸਦੀ ਸੰਗਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ :| (ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਜੀ ਜਹਾਂਪਨਾਹ}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ : | ਵੇਖੋ ਕਿੰਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ਼ ਸਾਡੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਗਿਐ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਆਓ ਚੱਲੀਏ; ਉਸਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ : | ਜੋ ਹੁਕਮ}}
{{Playscript||(ਦੋਹੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript||(ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਚੁੜੇਲਾਂ ਲਾਲਟੈਨ ਚੁੱਕੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਕਬਥ ਖ਼ੁਦ ਨਾਲ਼ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਯੁਵਰਾਜ! ਵਾਰਿਸ! (ਹੱਥ ਮਲਦਾ ਹੈ) ਹੂੰ..., ਇਹੋ ਰੋੜਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਰਾਹ ਦਾ, ਪਹਿਲੀ ਰੁਕਾਵਟ। ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਮੈਨੂੰ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਚੌਪਟ ਹੋ ਜਾਣੈ। (ਚੁੜੇਲਾਂ ਲਾਲਟੈਨ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦੀਆਂ ਹਨ।) ਓ ਤਾਰਿਓ ਆਪਣੀ ਲੋਅ ਮੰਦੀ ਕਰੋ; ਲੁਕਾ ਲਓ ਇਸਨੂੰ। (ਮੂੰਹ ਢਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਕਿਤੇ ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਕੋਝੀਆਂ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਲੈਣ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੂੜ ਲਿਐ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ਼ ਲਿਬੜੇ......ਇਹ ਹੱਥ...ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਉਹ ਡਰਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਈ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ। (ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੌਂਕਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਸੰਭਲਦਾ ਹੈ,) ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਿਰੇ ਲੱਗ ਲੈਣ ਦਿਓ... (ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮੂਹਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ਼ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।) ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ! ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ!}} 
{{Playscript|ਚੁੜੇਲਾਂ : | &lt;poem&gt;ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ
ਤਿੰਨ ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੇਰੀਆਂ-੨-&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript||(ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||25/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kf4oc7ookm7r6yhm97oqxoi1q0f4opx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/26</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54615</id>
    <revision>
      <id>235927</id>
      <parentid>145586</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:15:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235927</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3978" sha1="6ndpvcjb3sxsikx9hcb5g2m0dggg1ak" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;{{gap|7em}}'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੰਜਵਾਂ'''
{{overfloat left|(ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਇੱਕ ਖ਼ਤ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਚੇਹਰੇ ’ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ।)| depth=6em}}
{{overfloat left|ਚੁੜੇਲਾਂ  : | depth=6em}}ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਦਮ 
ਚੁੰਮੇ। ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਨ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ 
ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਡੇ ਜਿਹੇ ਫ਼ਾਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ 
ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਏ। ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਭਾਂਬੜ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ’ਚ ਮਚਦੇ 
ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ ’ਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸੱਚੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ 
ਇੱਕਦਮ ਪੂਰਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੁੱਤ ਬਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ 
ਏਲਚੀ ਨੇ ਆ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਕਾਡੋਰਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ 
ਸੀ। ਇਹੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਜੀਬੋ-ਗ਼ਰੀਬ ਪਰਛਾਈਆਂ ਨੇ 
ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਸਨ ਉਹ--ਚੁੜੇਲਾਂ, ਡੈਣਾਂ ਜਾਂ ਪਰਛਾਈਆਂ। 
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ,,, ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸੁਲਤਾਨ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਮੈਂ 
ਸੋਚਿਆ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਤੇਰੇ ਤਾਈਂ ਪਹੁੰਚਣੀ 
ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ’ਚ ਪਾਗ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਏਸ ਮੌਕੇ 
ਨੂੰ ਤੂੰ ਛਿਣ ਭਰ ਲਈ ਦੀ ਖੁੰਝਾਵੇਂ, ਆਖਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ.... 
ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਏਂ। ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਦੇਖ 
ਰਹੀ ਹੈ, ਲੁਕੋ ਕੇ ਰੱਖੀਂ, ਆਪਣੇ ਈ ਦਿਲ ’ਚ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਿਣਕ ਨਹੀਂ 
ਪੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਚੰਗਾ, ਅਲਵਿਦਾ!
(ਖੁਸ਼ੀ ’ਚ ਝੂਮਦੀ ਹੋਈ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚਦੀ ਹੈ।)
ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਨੇ। ਮਹਾਨ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੀ। 
(ਹੌਕਾ) ਪਰ ਏਡਾ... ਮੁਲਾਇਮ ਤੇ ਧੜਕਦਾ ਦਿਲ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਕਦੇ ਕੋਈ 
ਤਖ਼ਤ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਬਸ, ਇਹੋ... ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ 
ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਣਾ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਆਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਏਸ ਦਿਲ ’ਤੇ ਕਾਬੂ 
ਪਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੇਖ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਵੇਂ 
ਤਰਲੋਮੱਛੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ..., ਤੂੰ ਇਸਦਾ ਗਲ਼ਾ ਨਹੀਂ ਘੁੱਟ 
ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ.. ਹਰ ਹਾਲ ’ਚ, ਨੇਕੀ
ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤਾਈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਜ਼ਿੱਦ ਤੈਨੂੰ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||26/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6ndpvcjb3sxsikx9hcb5g2m0dggg1ak</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235956</id>
      <parentid>235927</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T05:40:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235956</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3898" sha1="551wht3dyv6kx6bv0ypwpr46agl5muq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|﻿﻿'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੰਜਵਾਂ'''}}
(ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਇੱਕ ਖ਼ਤ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਚੇਹਰੇ ’ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ।)
{{Playscript|ਚੁੜੇਲਾਂ  : | ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ ਇਹ ਢੇਰੀਆਂ}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਚੁੰਮੇ। ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਨ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਡੇ ਜਿਹੇ ਫ਼ਾਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਏ। ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਭਾਂਬੜ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ’ਚ ਮਚਦੇ ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ ’ਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸੱਚੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਇੱਕਦਮ ਪੂਰਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੁੱਤ ਬਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਏਲਚੀ ਨੇ ਆ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਕਾਡੋਰਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਹੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਜੀਬੋ-ਗ਼ਰੀਬ ਪਰਛਾਈਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਸਨ ਉਹ--ਚੁੜੇਲਾਂ, ਡੈਣਾਂ ਜਾਂ ਪਰਛਾਈਆਂ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ,,, ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸੁਲਤਾਨ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਤੇਰੇ ਤਾਈਂ ਪਹੁੰਚਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ’ਚ ਪਾਗ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਏਸ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਛਿਣ ਭਰ ਲਈ ਦੀ ਖੁੰਝਾਵੇਂ, ਆਖਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ.... ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਏਂ। ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਲੁਕੋ ਕੇ ਰੱਖੀਂ, ਆਪਣੇ ਈ ਦਿਲ ’ਚ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਿਣਕ ਨਹੀਂ ਪੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਚੰਗਾ, ਅਲਵਿਦਾ !}}
{{Playscript||(ਖੁਸ਼ੀ ’ਚ ਝੂਮਦੀ ਹੋਈ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript||ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਨੇ। ਮਹਾਨ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੀ। (ਹੌਕਾ) ਪਰ ਏਡਾ... ਮੁਲਾਇਮ ਤੇ ਧੜਕਦਾ ਦਿਲ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਤਖ਼ਤ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਬਸ, ਇਹੋ... ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਣਾ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਆਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਏਸ ਦਿਲ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੇਖ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਤਰਲੋਮੱਛੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ..., ਤੂੰ ਇਸਦਾ ਗਲ਼ਾ ਨਹੀਂ ਘੁੱਟ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ.. ਹਰ ਹਾਲ ’ਚ, ਨੇਕੀ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤਾਈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਜ਼ਿੱਦ ਤੈਨੂੰ }}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||26/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>551wht3dyv6kx6bv0ypwpr46agl5muq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/27</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54617</id>
    <revision>
      <id>235928</id>
      <parentid>145536</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:15:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235928</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3983" sha1="l1te6qlpw2tme7dp0ih8pwvy1tn3qnq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਛੱਡਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਇਹ ਬੋਝ ਤੇ...ਚੱਕਣਾ ਈ ਪੈਣਾ...ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਛੇਤੀ 
ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਫੂਕ ਦਿਆਂਗੀ। 
ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਆਂ ਏਸ ਵੇਲ਼ੇ ਤੈਨੂੰ ਲੋੜ ਏ ਮੇਰੀ। ਤੇਰੇ ਤੇ ਤਖ਼ਤ ਵਿੱਚਲੀਆਂ 
ਸਾਰੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ਼ ਹੂੰਝ ਦਿਆਂਗੀ। ਆਖ਼ਰ 
ਉਹ ਤੇਰਾ ਮੁਕੱਦਰ ਹੈ। ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ...ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਰੱਬੀ ਤਾਕਤਾਂ ਵੀ 
ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਨੇ।
(ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ 
ਆਉਂਦੀਆਂ) ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਰਾਜਾ ਵੀ ਬਣ ਜਾਏਂਗਾ। 
ਡਰ ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਦਾ ਏ। (ਹੌਂਕਾ) ਮੱਖਣ ਵਰਗਾ ਤੇਰਾ 
ਸੁਭਾਅ... ਜਿਹੜਾ ਮਾੜੇ ਜਿਹੇ ਸੇਕ ਨਾਲ਼ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੈ। ਉਸਤੋਂ ਪਿੱਛਾ 
ਛੁਡਾਉਣਾ ਪੈਣਾ! (ਖੜਾਕ ਸੁਣ ਕੇ) ਕੌਣ ਐ (ਚਿੱਠੀ ਲੁਕੋਂਦੀ ਹੈ।) 
{{overfloat left|ਨੌਕਰ  : | depth=6em}}ਮੈਂ ਆਂ ਮਾਲਕਣ
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਹੂੰ! ਕੀ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਇਐਂ?
{{overfloat left|ਨੌਕਰ  : | depth=6em}}ਖ਼ਬਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਏ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ
ਹੋਣਗੇ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਉੱਛਲਦੀ ਹੈ) ਕੀ! ਤੂੰ ਪਾਗ਼ਲ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਤੂੰ ਕੀ 
ਕਹਿ ਰਿਹੈਂ। ਮੈਕਬਥ ਆਪ ਕਿੱਥੇ ਐ? ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿਉਂ ਨੀ ਘੱਲਿਆ?
{{overfloat left|ਨੌਕਰ  : | depth=6em}}ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਆ ਰਹੇ ਨੇ। ਜਿਸ ਹੱਥ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ 
ਉਹ ਤਾਂ ਬੇਚਾਰਾ ਸਾਹੋ-ਸਾਹੀ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਪਿਆ। ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ 
ਨਾਲ਼ ਏਨੀ ਓ ਗੱਲ ਕੀਤੀ... ਤੇ ਮੈਂ ਆਇਆਂ ਨੱਸਾ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਠੀਕ ਐ ਠੀਕ ਐ। ਭਕਾਈ ਬੰਦ ਕਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਖ਼ਿਆਲ...ਰੱਖ ਉਸਦਾ! 
ਬੜੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
(ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਤੇਵਰ ਦੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) 
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਖ਼ੁਦ ਮੌਤ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਚੁੰਗਲ ’ਚ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਿਆਈਂ ਐ...ਆਉਣ ਦਿਓ! 
ਆਓ ਆਓ ਹੋ ਮੌਤ ਦੀਓ ਦੇਵੀਓ... ਆਓ (ਚੁੜੇਲਾਂ ਕਾਲੀਆਂ
ਚੁੰਨੀਆਂ ’ਚ ਲਿਪਟੀਆਂ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਾਂਵਾ-ਰੌਲ਼ੀ ਪਾ 
ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ
ਮੈਨੂੰ ਨਿਜ਼ਾਤ ਦਿਲਾਓ ਇਸਤੋਂ ਤੇ ਬਾਂਝ ਕਰ ਦਿਓ ਮੈਨੂੰ! ਇਹ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||27/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l1te6qlpw2tme7dp0ih8pwvy1tn3qnq</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235957</id>
      <parentid>235928</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T05:51:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235957</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3871" sha1="lk1g1qjilh6jafeycl384rwc0gu5yks" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਛੱਡਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਇਹ ਬੋਝ ਤੇ...ਚੱਕਣਾ ਈ ਪੈਣਾ...ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਫੂਕ ਦਿਆਂਗੀ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਆਂ ਏਸ ਵੇਲ਼ੇ ਤੈਨੂੰ ਲੋੜ ਏ ਮੇਰੀ। ਤੇਰੇ ਤੇ ਤਖ਼ਤ ਵਿੱਚਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ਼ ਹੂੰਝ ਦਿਆਂਗੀ। ਆਖ਼ਰ ਉਹ ਤੇਰਾ ਮੁਕੱਦਰ ਹੈ। ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ...ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਰੱਬੀ ਤਾਕਤਾਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਨੇ।}}
{{Playscript||(ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ) ਜਾਗੀਰਦਾਰ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਰਾਜਾ ਵੀ ਬਣ ਜਾਏਂਗਾ। ਡਰ ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਦਾ ਏ। (ਹੌਂਕਾ) ਮੱਖਣ ਵਰਗਾ ਤੇਰਾ ਸੁਭਾਅ... ਜਿਹੜਾ ਮਾੜੇ ਜਿਹੇ ਸੇਕ ਨਾਲ਼ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੈ। ਉਸਤੋਂ ਪਿੱਛਾ ਛੁਡਾਉਣਾ ਪੈਣਾ! (ਖੜਾਕ ਸੁਣ ਕੇ) ਕੌਣ ਐ (ਚਿੱਠੀ ਲੁਕੋਂਦੀ ਹੈ।)}} 
{{Playscript|ਨੌਕਰ : | ਮੈਂ ਆਂ ਮਾਲਕਣ}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਹੂੰ! ਕੀ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਇਐਂ?}}
{{Playscript|ਨੌਕਰ : | ਖ਼ਬਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਏ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਲਾਮਤ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋਣਗੇ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| (ਉੱਛਲਦੀ ਹੈ) ਕੀ! ਤੂੰ ਪਾਗ਼ਲ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹੈਂ। ਮੈਕਬਥ ਆਪ ਕਿੱਥੇ ਐ? ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿਉਂ ਨੀ ਘੱਲਿਆ?}}
{{Playscript|ਨੌਕਰ : | ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਆ ਰਹੇ ਨੇ। ਜਿਸ ਹੱਥ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਉਹ ਤਾਂ ਬੇਚਾਰਾ ਸਾਹੋ-ਸਾਹੀ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਪਿਆ। ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ਼ ਏਨੀ ਓ ਗੱਲ ਕੀਤੀ... ਤੇ ਮੈਂ ਆਇਆਂ ਨੱਸਾ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ: | ਠੀਕ ਐ ਠੀਕ ਐ। ਭਕਾਈ ਬੰਦ ਕਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਖ਼ਿਆਲ...ਰੱਖ ਉਸਦਾ! ਬੜੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।}}
{{Playscript||(ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਤੇਵਰ ਦੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) }}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ: | ਖ਼ੁਦ ਮੌਤ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਚੁੰਗਲ ’ਚ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਿਆਈਂ ਐ...ਆਉਣ ਦਿਓ! ਆਓ ਆਓ ਹੋ ਮੌਤ ਦੀਓ ਦੇਵੀਓ... ਆਓ (ਚੁੜੇਲਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਚੁੰਨੀਆਂ ’ਚ ਲਿਪਟੀਆਂ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਾਂਵਾ-ਰੌਲ਼ੀ ਪਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ ਮੈਨੂੰ ਨਿਜ਼ਾਤ ਦਿਲਾਓ ਇਸਤੋਂ ਤੇ ਬਾਂਝ ਕਰ ਦਿਓ ਮੈਨੂੰ! ਇਹ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||27/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lk1g1qjilh6jafeycl384rwc0gu5yks</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/28</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54622</id>
    <revision>
      <id>235929</id>
      <parentid>145557</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:16:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235929</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4243" sha1="6woqk3p61l58evfmv3tfetuds490htz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। (ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨੋਚਦੀ ਹੈ।) ਚੁੜੇਲਾਂ 
ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਝੁਰਮਟ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।) ਆਹ, ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਬੋਲੀ 
ਕਿੰਨੀ ਮਿੱਠੀ ਲਗਦੀ ਏ। ਆਓ ਤੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੀਕ ਮੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ 
ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ਼ ਭਰ ਦਿਓ! ਰਾੜ੍ਹ ਸੁੱਟੋ ਮੇਰਾ ਪੋਟਾ-ਪੋਟਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ 
ਅੰਦਰਲੀ ਏਸ ਕੋਮਲ ਜਿਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਸਕਾਂ। 
ਖ਼ਾਲਸ ਦਰਿੰਦਗੀ ਨਾਲ਼ ਮੇਰੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਸੰਘਣਾ ਕਰ ਦਿਓ, ਦਲਦਲ 
ਵਿੱਚਲੀ ਚਿੱਕੜ ਵਰਗਾ ਸੰਘਣਾ। ਤੇ ਮੈਂ ਦੇਖਾਂਗੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਏਸ 
ਜ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੈਰ ਇਸ ਚਿੱਕੜ ’ਚ ਖੁੱਭਦੇ ਨੇ। (ਹੱਸਦੀ ਹੈ) ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ 
ਮਰਦਿਆਂ ਦੇਖਾਂਗੀ। ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ 
ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੋਂ ਅੱਡ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। 
ਆਓ ਹੇ ਕਾਲੀਓ ਸ਼ਕਤੀਓ,.... ਆਓ ਆਪਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਓ 
ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਜਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਦਾਤ 
ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਇਹ ਹੁਣ ਦੁੱਧ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀਆਂ! ਆਓ! ਆਓ 
ਹੇ ਨਾਰਕੀ ਹਨ੍ਹੇਰਿਓ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧੂੰਏਂ ਲੈ ਕੇ ਆਓ...ਏਸ 
ਕਾਲੀ ਬੋਲ਼ੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ’ਚ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਆਓ ਤਾਂ ਜੋ 
ਆਸਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਅੰਦਰੋਂ ਝਾਤੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰਜ ਨਾ ਸਕੇ। 
ਆਓ..! ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਘੋਰੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ, ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ 
ਆ-ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀਆਂ ਨੇ। ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਸੱਤਾਂ 
ਆਸਮਾਨਾਂ ਦੀ ਕਾਲਖ ਬਣ ਉੱਤਰ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ’ਚ 
ਫੜਕਦਾ ਇਹ ਛੁਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ 
ਇਹ ਹੱਥ ਕਾਹਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਨੇ। ਆਓ, ਹੇ ਕੁਫਰ ਦੀਓ ਵੀਓ ਆਓ....! 
(ਮੰਚ ਵਿੱਚਾਲੇ ਬਾਹਾਂ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸ ਦੁਆਲ਼ੇ 
ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਾਲੇ ਦੁਪੱਟੇ ਲਾਹ 
ਕੇ ਉਸ ’ਤੇ ਸੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਦੀ ਹੈ, ਚੁੜੇਲਾਂ 
ਨਾਲ਼ ਕਿਕਲੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੱਸਦੀ-ਹੱਸਦੀ ਪਾਗ਼ਲ ਜਿਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ 
ਹੈ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਖੋਪੜੀ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਦੀਆਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।) 
(ਮੈਕਬਥ ਆਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁੱਕ ਕੇ ਕੁਝ ਪਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹੈ!
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਖੁਸ਼ੀ ’ਚ) ਓ ਮੇਰੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਸਰਦਾਰ ਮੇਰੇ ਸੁਲਤਾ..(ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ 
ਹੈ।) ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਇਸਨੂੰ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ’ਚ ਹੀ ਰੱਖਾਂਰੀ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||28/ ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6woqk3p61l58evfmv3tfetuds490htz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235958</id>
      <parentid>235929</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:01:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235958</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4197" sha1="qm8yla784rpmm7ad1e0yd2itze8ha4q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। (ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨੋਚਦੀ ਹੈ।) ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਝੁਰਮਟ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।) ਆਹ, ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਬੋਲੀ ਕਿੰਨੀ ਮਿੱਠੀ ਲਗਦੀ ਏ। ਆਓ ਤੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੀਕ ਮੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ਼ ਭਰ ਦਿਓ! ਰਾੜ੍ਹ ਸੁੱਟੋ ਮੇਰਾ ਪੋਟਾ-ਪੋਟਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੀ ਏਸ ਕੋਮਲ ਜਿਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਖ਼ਾਲਸ ਦਰਿੰਦਗੀ ਨਾਲ਼ ਮੇਰੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਸੰਘਣਾ ਕਰ ਦਿਓ, ਦਲਦਲ ਵਿੱਚਲੀ ਚਿੱਕੜ ਵਰਗਾ ਸੰਘਣਾ। ਤੇ ਮੈਂ ਦੇਖਾਂਗੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਏਸ ਜ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੈਰ ਇਸ ਚਿੱਕੜ ’ਚ ਖੁੱਭਦੇ ਨੇ। (ਹੱਸਦੀ ਹੈ) ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਰਦਿਆਂ ਦੇਖਾਂਗੀ। ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੋਂ ਅੱਡ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਆਓ ਹੇ ਕਾਲੀਓ ਸ਼ਕਤੀਓ,.... ਆਓ ਆਪਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਜਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਇਹ ਹੁਣ ਦੁੱਧ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀਆਂ! ਆਓ! ਆਓ ਹੇ ਨਾਰਕੀ ਹਨ੍ਹੇਰਿਓ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧੂੰਏਂ ਲੈ ਕੇ ਆਓ...ਏਸ ਕਾਲੀ ਬੋਲ਼ੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ’ਚ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਆਓ ਤਾਂ ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਅੰਦਰੋਂ ਝਾਤੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰਜ ਨਾ ਸਕੇ। ਆਓ..! ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਘੋਰੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ, ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ-ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀਆਂ ਨੇ। ਆਓ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਸੱਤਾਂ ਆਸਮਾਨਾਂ ਦੀ ਕਾਲਖ ਬਣ ਉੱਤਰ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਫੜਕਦਾ ਇਹ ਛੁਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਹੱਥ ਕਾਹਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਨੇ। ਆਓ, ਹੇ ਕੁਫਰ ਦੀਓ ਵੀਓ ਆਓ....! }}
{{Playscript||(ਮੰਚ ਵਿੱਚਾਲੇ ਬਾਹਾਂ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੁੜੇਲਾਂ ਉਸ ਦੁਆਲ਼ੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਾਲੇ ਦੁਪੱਟੇ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸ ’ਤੇ ਸੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਦੀ ਹੈ, ਚੁੜੇਲਾਂ ਨਾਲ਼ ਕਿਕਲੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੱਸਦੀ-ਹੱਸਦੀ ਪਾਗ਼ਲ ਜਿਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਖੋਪੜੀ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਦੀਆਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।)}} 
{{Playscript||(ਮੈਕਬਥ ਆਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁੱਕ ਕੇ ਕੁਝ ਪਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹੈ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| (ਖੁਸ਼ੀ ’ਚ) ਓ ਮੇਰੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਸਰਦਾਰ ਮੇਰੇ ਸੁਲਤਾ..(ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।) ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਇਸਨੂੰ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ’ਚ ਹੀ ਰੱਖਾਂਰੀ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||28/ ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qm8yla784rpmm7ad1e0yd2itze8ha4q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/29</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54623</id>
    <revision>
      <id>235961</id>
      <parentid>145579</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:13:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235961</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3985" sha1="7radxjy001p6a79ncpc79ol1bi6asxc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : |ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ..... ਜ਼ਮੀਨ ’ਤੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੱਬ ਈ ਨੀ ਲੱਗਦੇ। (ਗੰਭੀਰ) ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵੀ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਅਣਜਾਨ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਪਤਾ ਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਤਾਂ ਆ ਵੀ ਚੁੱਕੈ। ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਇਸਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਦਿਲ ’ਚ ਹੀ ਰੱਖਾਂਗੀ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ:| ਓ ਮੇਰੀ ਬੇਗ਼ਮ! (ਦੋਹੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹਨ), ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਆ ਰਹੇ ਨੇ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਈ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ.....ਕੀ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ :| ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਈ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਵੇਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। (ਉਸਦਾ ਚੇਹਰਾ ਤੱਕ ਕੇ)ਤੁਹਾਡਾ ਚੇਹਰਾ ਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਿਤਾਬ ਵਰਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਜਣਾ-ਖਣਾ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਦੁਨੀਆ ’ਤੇ ਹਕੂਮਤ ਕਰਨੀ ਏ ਤਾਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਸਿੱਖੋ ਮੇਰੇ ਸਰਤਾਜ। ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ’ਚੋਂ ਤਾਂ ਚੋਵੇ ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਚੋਂ ਝਲਕੇ ਸਵਾਗਤ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਹੋਵੋ ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਸੱਜਰੇ ਗੁਲਾਬ ਪਿੱਛੇ ਫ਼ਨੀਅਰ ਬੈਠਾ ਹੁੰਦਾ..ਸ਼ੈਅ ਲਾ ਕੇ। ਲੁਕਾ ਲਓ ਖੁਦ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਰਾਪੇ ਹੋਏ ਡਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਤੇ ਬਸ ਮੁਸਕਾਨ, ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸਕਾਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੁਥਲੀ ਨਹੀਂ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਤੂੰ...}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹੋਣੀ ਤਾਂ ਤੈਹ ਹੀ ਏ। ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਸਭ ਰਾਤ ਦੀ ਹਨ੍ਹੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ’ਚ ਹੋਏਗਾ! (ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ) ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ... ਤੇ ਫੇਰ...ਰਾਜਸੱਤਾ ਦਾ ਅਸੀਮ ਸੁੱਖ...ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ! ਬਸ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਪਾੜਾ! ਸਭ ਕੁਝ ਇਸੇ ’ਤੇ ਟਿਕਿਆ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਟਾਲਦੇ ਹੋਏ) ਏਸ ਬਾਰੇ ਆਪਾਂ ਫੇਰ ਕਦੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| }ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ’ਤੇ ਤਾਂ ਹਵਾਈਆਂ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਰਹੇ ਓ (ਖਿਝ ਕੇ) ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦਿਖੋ ਤਾਂ ਨਾ। ਬਾਕੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਸਾਂਭ ਲਾਂਗੀ। (ਕਰਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪੇਟ ਚੋਂ ਦਰਦ ਉੱਠੀ ਹੋਵੇ...ਪੇਟ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਕੀ ਹੋਇਆ?}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਕੁਝ ਨਹੀਂ! ਛੇਤੀ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ..., ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਨੇ।}}
{{Playscript||( ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਧੂਹ ਕੇ ਲਿਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਇੱਕ ਗੁੱਛੇ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ।)}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||29/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7radxjy001p6a79ncpc79ol1bi6asxc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/30</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54625</id>
    <revision>
      <id>235962</id>
      <parentid>145597</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:13:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235962</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3319" sha1="k59ck1nuk96u3eqhsunkvzdt3usgm1b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;{{gap|7em}}'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਛੇਵਾਂ'''
{{overfloat left|(ਡੰਕਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਮੈਕਬਬ ਦੇ ਮਹੱਲ ’ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।)| depth=6em}}
{{overfloat left|ਗੀਤ  : | depth=6em}}ਪੰਚਮ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਬਿਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲਾਂ 
ਹਾਂ.......ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਧਰਤ ਵੀ ਫਿਰ ਦਏ ਧਮਾਲਾਂ!
ਬਟਨਾ ਮਲ਼-ਮਲ਼ ਨ੍ਹਾਂਵਦੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ, 
ਕਾਗੋਂ ਹੰਸ ਬਣਾਵਦੇ ਸਰਵਰ ਦੇ ਪਾਣੀ! 
ਧੁੱਪਾਂ ਖਿੜ-ਖਿੜ ਹੱਸਦੀਆਂ ਰਾਂਝਣ ਦੇ ਬੇਲੇ 
ਕਿਰਨਾਂ ਪੈਰੀਂ ਝਾਂਬਰਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਅਲਬੇਲੇ! 
ਸਰਘੀ ਵੇਲ਼ੇ ਸੱਜਰੀ ਨਿੱਤ ਵੰਝਲੀ ਬੋਲੇ, 
ਗੰਢਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪੀਡੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ! 
ਪੌਣਾਂ ਗਾਉਂਣ ਸੁਆਣੀਆਂ ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ, 
ਹਾਏ ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਪੈਣ ਜਵਾਨੀਆਂ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਗੇੜੇ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}(ਉਤਸਾਹ ’ਚ। ਇਹ ਥਾਂ ਤਾਂ ਰਜ਼ਬ ਦੀ ਹੈ, ਸੁਹੱਪਣ ਦਾ ਸੋਮਾ, ਇੰਨੀ 
ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ... (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਦਾ ਹੈ) ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖਿੜ ਗਿਆ!
{{overfloat left|ਬੈਂਕੋ  : | depth=6em}}ਅਬਾਬੀਲ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਾਵਨ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਹੀ 
ਆਲ੍ਹਣੇ ਪਾਉਂਦੇ... ਉਹ ਵੀ ਏਥੇ ਡੇਰੇ ਲਾਈ ਬੈਠੇ! ਵੇਖੋ..., ਰੋਸ਼ਨਦਾਨਾਂ 
ਤੇ ਝਰੋਖਿਆਂ ’ਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲਣੇ ਪੰਘੂੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਝੂਲ ਰਹੇ ਨੇ!.. ਹਵਾ
’ਚ ਕੁਝ ਹੈ... ਮਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਖੂੰਜੇ ਸੁਰਗ ਵਰਗੀ 
ਖਿੱਚ!
(ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।)
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਓ ਵੇਖੋ ਸਾਡੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਕਿਵੇਂ ਭੱਜੀ ਆ ਰਹੀ ਏ!
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮਹਾਰਾਜ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਉਮੀਦ ਏ ਕਿ ਏਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼
ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਬਸ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਦਾਂ 
ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੇਚਲ ਬਹੁਤ ਕਰਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਏ। (ਬੈਂਕੋ ਨੂੰ।) ਪਰ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ 
ਵੀ ਪਿਆਰ ਹੀ। ਰੱਬ ਦਾ ਲੱਖ-ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਪਿਆਰ ਵਰਗਾ 
ਜਜ਼ਬਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੇਚਲ ਵੀ ਖੇਚਲ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||30/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k59ck1nuk96u3eqhsunkvzdt3usgm1b</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235971</id>
      <parentid>235962</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:23:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235971</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3190" sha1="acnh8rug3szpz4c3xqm984fswufjy3u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|'''ਦ੍ਰਿਸ਼ ਛੇਵਾਂ'''}}
(ਡੰਕਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਮੈਕਬਬ ਦੇ ਮਹੱਲ ’ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।)
{{Playscript|ਗੀਤ : | &lt;poem&gt;ਪੰਚਮ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਬਿਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲਾਂ 
ਹਾਂ.......ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਧਰਤ ਵੀ ਫਿਰ ਦਏ ਧਮਾਲਾਂ!
ਬਟਨਾ ਮਲ਼-ਮਲ਼ ਨ੍ਹਾਂਵਦੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ, 
ਕਾਗੋਂ ਹੰਸ ਬਣਾਵਦੇ ਸਰਵਰ ਦੇ ਪਾਣੀ! 
ਧੁੱਪਾਂ ਖਿੜ-ਖਿੜ ਹੱਸਦੀਆਂ ਰਾਂਝਣ ਦੇ ਬੇਲੇ 
ਕਿਰਨਾਂ ਪੈਰੀਂ ਝਾਂਬਰਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਅਲਬੇਲੇ! 
ਸਰਘੀ ਵੇਲ਼ੇ ਸੱਜਰੀ ਨਿੱਤ ਵੰਝਲੀ ਬੋਲੇ, 
ਗੰਢਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪੀਡੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ! 
ਪੌਣਾਂ ਗਾਉਂਣ ਸੁਆਣੀਆਂ ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ, 
ਹਾਏ ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਪੈਣ ਜਵਾਨੀਆਂ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਗੇੜੇ!&lt;/poem&gt;}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | (ਉਤਸਾਹ ’ਚ। ਇਹ ਥਾਂ ਤਾਂ ਗਜ਼ਬ ਦੀ ਹੈ, ਸੁਹੱਪਣ ਦਾ ਸੋਮਾ, ਇੰਨੀ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ... (ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਭਰਦਾ ਹੈ) ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖਿੜ ਗਿਆ!}}
{{Playscript|ਬੈਂਕੋ  : | ਅਬਾਬੀਲ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਾਵਨ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਹੀ ਆਲ੍ਹਣੇ ਪਾਉਂਦੇ... ਉਹ ਵੀ ਏਥੇ ਡੇਰੇ ਲਾਈ ਬੈਠੇ! ਵੇਖੋ..., ਰੋਸ਼ਨਦਾਨਾਂ ਤੇ ਝਰੋਖਿਆਂ ’ਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲਣੇ ਪੰਘੂੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਝੂਲ ਰਹੇ ਨੇ!.. ਹਵਾ ’ਚ ਕੁਝ ਹੈ... ਮਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਖੂੰਜੇ ਸੁਰਗ ਵਰਗੀ ਖਿੱਚ!}}
{{Playscript|| (ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਓ ਵੇਖੋ ਸਾਡੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਕਿਵੇਂ ਭੱਜੀ ਆ ਰਹੀ ਏ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਮਹਾਰਾਜ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਉਮੀਦ ਏ ਕਿ ਏਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਬਸ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਦੇਖਦਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੇਚਲ ਬਹੁਤ ਕਰਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਏ। (ਬੈਂਕੋ ਨੂੰ।) ਪਰ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਪਿਆਰ ਹੀ। ਰੱਬ ਦਾ ਲੱਖ-ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਪਿਆਰ ਵਰਗਾ ਜਜ਼ਬਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੇਚਲ ਵੀ ਖੇਚਲ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||30/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>acnh8rug3szpz4c3xqm984fswufjy3u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/31</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54626</id>
    <revision>
      <id>235964</id>
      <parentid>145603</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:13:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235964</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3995" sha1="aiw8gb05vrk0wxio6jgo9uvgesu1r3m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮਹਾਰਾਜ ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ
ਤੁਹਾਡੇ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾ ਸਕਦੇ। ਸਾਡੇ ਗ਼ਰੀਬਖਾਨੇ 
’ਚ ਚਰਣ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਮਾਣ ਤੁਸਾਂ ਸਾਨੂੰ ਬਖਸ਼ਿਆ ਏ... ਉਹੋ ਤਾਂ ਸਾਡੀ 
ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਏ! (ਮਨਬਚਨੀ) ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੀੜੀ-ਦਰ-ਪੀੜੀ 
ਪੁਸ਼ਤ-ਦਰ-ਪੁਸ਼ਤ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਾਂਗੇ। (ਜਾਹਿਰਾ) ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਆਪ 
ਜੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰ 
ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਪਰ ਮੈਕਬਥ ਆਪ ਕਿੱਥੇ ਹੈ! ਅਸੀਂ ਰਾਹ ’ਚ ਉਸ ਨਾਲ਼ ਰਲ਼ਣ ਦੀ 
ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ..
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਡਰ ਕੇ ਹਕਲਾਂਦੀ ਹੈ) ਜੀ. ਓ.....!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}(ਹੱਸਦਾ ਹੈ) ਸਾਡੀ ਦਿਲੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਉਸਦੀ 
ਅਗਵਾਨੀ ਕਰੀਏ..ਜਿਵੇਂ ਖ਼ੁਦ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਹੈਰਾਨ) ਜੀ....!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਪਰ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਖੰਭ ਈ ਲੱਗ ਗਏ। ਜਾਂ ਫੇਰ ਉਸਦਾ 
ਪਿਆਰ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸਾਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਥੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਸਾਡੇ ਲਈ 
ਉਸਦੀ ਇਹ ਮੁਹੱਬਤ ਉਸਦੀ ਕਮਾਨ ’ਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ 
ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਹੈ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਸ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਸਭ 
ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਤਾਂ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਉਹ...ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਭੇਂਟਾ।...ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਂਪ 
ਕੇ ਅਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋਏ ਮਹਾਰਾਜ!
{{overfloat left|ਡੰਕਨ  : | depth=6em}}ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮੈਕਬਥ ਕੋਲ ਲੈ ਚੱਲੇ। ਬੇਇੰਤਹਾ 
ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇ ਇਹ ਜਜ਼ਬਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲ 
’ਚ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ..ਹਮੇਸ਼ਾਂ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਰਾਜ ਚਾਹੁਣ
(ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ’ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)
(ਮੱਧਮ ਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ’ਚ ਮੈਕਬਬ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਚੁੜੇਲਾਂ ਇੱਕ ਕੁੱਕੜ 
ਨੂੰ ਫੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਬਾਰ-ਬਾਰ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਕਬਬ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਦੇਖ 
ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੜੋਲ ਸੁਨਿਹਰੀ ਬਾਲ ’ਚ ਦਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ 
ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਝਘੰਟਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦਬੋਚ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||31/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>aiw8gb05vrk0wxio6jgo9uvgesu1r3m</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235973</id>
      <parentid>235964</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:35:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235973</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3843" sha1="bdp7cu2q0jwss1rxk3tuo5lo3aj4rb5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਮਹਾਰਾਜ ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾ ਸਕਦੇ। ਸਾਡੇ ਗ਼ਰੀਬਖਾਨੇ ’ਚ ਚਰਣ ਪਾ ਕੇ ਜੋ ਮਾਣ ਤੁਸਾਂ ਸਾਨੂੰ ਬਖਸ਼ਿਆ ਏ... ਉਹੋ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਏ! (ਮਨਬਚਨੀ) ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੀੜੀ-ਦਰ-ਪੀੜੀ ਪੁਸ਼ਤ-ਦਰ-ਪੁਸ਼ਤ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਾਂਗੇ। (ਜਾਹਿਰਾ) ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਪਰ ਮੈਕਬਥ ਆਪ ਕਿੱਥੇ ਹੈ! ਅਸੀਂ ਰਾਹ ’ਚ ਉਸ ਨਾਲ਼ ਰਲ਼ਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ...}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| (ਡਰ ਕੇ ਹਕਲਾਂਦੀ ਹੈ) ਜੀ.. ਓ..ਉ...!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | (ਹੱਸਦਾ ਹੈ) ਸਾਡੀ ਦਿਲੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਨੀ ਕਰੀਏ..ਜਿਵੇਂ ਖ਼ੁਦ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| (ਹੈਰਾਨ) ਜੀ....!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਪਰ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਖੰਭ ਈ ਲੱਗ ਗਏ। ਜਾਂ ਫੇਰ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸਾਥੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਥੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਇਹ ਮੁਹੱਬਤ ਉਸਦੀ ਕਮਾਨ ’ਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਸ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਤਾਂ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਉਹ...ਤੁਹਾਡੀ ਓ ਭੇਂਟਾ।...ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਅਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋਏ ਮਹਾਰਾਜ!}}
{{Playscript|ਡੰਕਨ  : | ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮੈਕਬਥ ਕੋਲ ਲੈ ਚੱਲੇ। ਬੇਇੰਤਹਾ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇ ਇਹ ਜਜ਼ਬਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ’ਚ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ..ਹਮੇਸ਼ਾਂ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਰਾਜ ਚਾਹੁਣ}}
{{Playscript||(ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ’ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)}}
{{Playscript||(ਮੱਧਮ ਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ’ਚ ਮੈਕਬਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੁੜੇਲਾਂ ਇੱਕ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਕਬਥ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੜੇਲ ਸੁਨਿਹਰੀ ਬਾਲ ’ਚ ਦਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਝਪੱਟਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦਬੋਚ}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||31/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bdp7cu2q0jwss1rxk3tuo5lo3aj4rb5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/32</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54627</id>
    <revision>
      <id>235965</id>
      <parentid>145618</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:14:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235965</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3985" sha1="qsg0nmzmwzv83syr9w3ut534swepz9j" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੌਸ਼ਨੀ 
ਪਸੀਨੇ ’ਚ ਤਰ-ਬ-ਤਰ ਮੈਕਬਥ ’ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਮੈਕਬਥ! (ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਚੌਂਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 
ਜਿਵੇਂ ਕਿਤੋਂ ਦੂਰੋਂ ਆਈ ਹੋਵੇ) ਹੂੰਅ! (ਸੰਭਲਦਾ) ਜੇ ਕਰਨਾ ਈ ਏ ਤਾਂ 
ਕਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਹਾਂ ਇਹੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਲਟਕਾਉਣਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ 
ਹੋ ਸਕਦੈ, ਹਾਂ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਨਿੱਬੜ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕੋਈ 
ਡਰ ਨਹੀਂ; ਇੱਕੋ ਵਾਰ ’ਚ ਸਭ ਖਤਮ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਖੂਨ ਬੀਜ ਵਾਂਗ 
ਨਿਸਰ ਆਇਆ, ਪੂਰਾ ਜੰਗਲ ਵੀ ਤਾਂ ਬਣ ਸਕਦੈ, ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ 
ਜਿਸਦਾ, ਮੈਂ ਗੁਆਚ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਆਖ਼ਰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ, 
ਐਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੁਦਬੁਦਾ...ਬਣਿਆ ਕਿ ਫੁੱਟਿਆ। ਮੌਤ ਤਾਂ ਆਦਿ-ਜੁਗਾਦਿ 
ਅਟੱਲ ਏ ਤੇ ਪਰਲੋਕ (ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।) ਫੇਰ ਇਹੋ
ਜਿਹੇ ਕੁਕਰਮਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਹੱਥੋ-ਹੱਥ ਹਿਸਾਬ ਹੋ ਜਾਦੈ, ਉਸਦੀ ਲਾਠੀ ਤੁਰੰਤ 
ਨਿਆਂ ਕਰਦੀ ਏ ਬੇਆਵਾਜ਼। ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੇ ਪੂਰਣੇ 
ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਭਾਂਬੜ ਬਣ ਸਾਡਾ ਈ ਪਿੰਡਾ ਲੂਹ ਸੁੱਟਦੇ। ਕਿਸੇ 
ਲਈ ਪੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕਬਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ’ਤੇ 
ਕਿੰਨਾ ਯਕੀਨ ਐ। ਫੇਰ ਸਾਡਾ ਤਾਂ ਖੂਨ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਏ! ਨਹੀਂ, ਮੈਂ 
ਉਸਦਾ ਖ਼ੂਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ! ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰਾ.. ਮੈਨੂੰ ਤੇ 
ਉਸਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਦਾ ਹਰ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.. ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ 
ਹੀ ਹੱਥ ’ਚ ਛੁਰਾ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਫਿਰਦਾਂ! ਯਾਦ ਰੱਖ 
ਮੈਕਬਥ ਇਹੋ ਰਾਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਵੀ ਮੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿੰਨਾ ਦਿਆਲੂ ਤੇ 
ਨੇਕ ਹੈ ਉਹ! ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੈ।..ਫੇਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕਿੰਨੇ ਬੇਦਾਗ਼ ਨੇ! 
ਮੇਰਾ ਗੁਨਾਹ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਸਮਾਨ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹ 
ਢੰਡੋਰਾ ਪਿੱਟਣਗੇ:
(ਸਫੇਦ ਚਾਦਰਾਂ ਪਾਈ ਚੜੇਲਾਂ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ੋਰ
ਮਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿੱਛੋਂ ਨਗਾੜੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਕਬਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ 
ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
{{overfloat left|ਚੁੜੇਲ ੧  : | depth=6em}}ਮੈਕਬਥ  ਕਾਤਿਲ ਹੈ।
{{overfloat left|ਚੁੜੇਲ ੨  : | depth=6em}}ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਖ਼ੂਨ ਕੀਤਾ ਹੈ!
{{overfloat left|ਚੁੜੇਲ ੩  : | depth=6em}}ਹਾਂ-ਹਾਂ...ਉਹ ਕਾਤਲ ਹੈ!
{{overfloat left|ਸਾਰੀਆਂ  : | depth=6em}}ਕਾਤਲ ਹੈ ..... ਖ਼ੂਨੀ ਹੈ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||32/ ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qsg0nmzmwzv83syr9w3ut534swepz9j</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235974</id>
      <parentid>235965</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T07:26:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235974</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3886" sha1="of95f0b68cj04yrr9swq9imn87tuyov" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਸੀਨੇ ’ਚ ਤਰ-ਬ-ਤਰ ਮੈਕਬਥ ’ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਮੈਕਬਥ! (ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਚੌਂਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਤੋਂ ਦੂਰੋਂ ਆਈ ਹੋਵੇ) ਹੂੰਅ! (ਸੰਭਲਦਾ) ਜੇ ਕਰਨਾ ਈ ਏ ਤਾਂ ਕਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਹਾਂ ਇਹੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਲਟਕਾਉਣਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦੈ, ਹਾਂ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਨਿੱਬੜ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਇੱਕੋ ਵਾਰ ’ਚ ਸਭ ਖਤਮ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਖੂਨ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਨਿਸਰ ਆਇਆ, ਪੂਰਾ ਜੰਗਲ ਵੀ ਤਾਂ ਬਣ ਸਕਦੈ, ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਜਿਸਦਾ, ਮੈਂ ਗੁਆਚ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਆਖ਼ਰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ, ਐਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੁਦਬੁਦਾ...ਬਣਿਆ ਕਿ ਫੁੱਟਿਆ। ਮੌਤ ਤਾਂ ਆਦਿ-ਜੁਗਾਦਿ ਅਟੱਲ ਏ ਤੇ ਪਰਲੋਕ (ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।) ਫੇਰ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਕੁਕਰਮਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਹੱਥੋ-ਹੱਥ ਹਿਸਾਬ ਹੋ ਜਾਦੈ, ਉਸਦੀ ਲਾਠੀ ਤੁਰੰਤ ਨਿਆਂ ਕਰਦੀ ਏ ਬੇਆਵਾਜ਼। ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੇ ਪੂਰਣੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਭਾਂਬੜ ਬਣ ਸਾਡਾ ਈ ਪਿੰਡਾ ਲੂਹ ਸੁੱਟਦੇ। ਕਿਸੇ ਲਈ ਪੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕਬਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ’ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਯਕੀਨ ਐ। ਫੇਰ ਸਾਡਾ ਤਾਂ ਖੂਨ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਏ! ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਖ਼ੂਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ! ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰਾ.. ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਦਾ ਹਰ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.. ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਹੱਥ ’ਚ ਛੁਰਾ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਫਿਰਦਾਂ! ਯਾਦ ਰੱਖ ਮੈਕਬਥ ਇਹੋ ਰਾਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਵੀ ਮੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿੰਨਾ ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਨੇਕ ਹੈ ਉਹ! ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੈ।..ਫੇਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕਿੰਨੇ ਬੇਦਾਗ਼ ਨੇ! ਮੇਰਾ ਗੁਨਾਹ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਸਮਾਨ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਢੰਡੋਰਾ ਪਿੱਟਣਗੇ;}}
{{Playscript||(ਸਫੇਦ ਚਾਦਰਾਂ ਪਾਈ ਚੜੇਲਾਂ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿੱਛੋਂ ਨਗਾੜੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ ਮੈਕਬਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੧ : | ਮੈਕਬਥ  ਕਾਤਿਲ ਹੈ।}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੨  : | ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਖ਼ੂਨ ਕੀਤਾ ਹੈ!}}
{{Playscript|ਚੁੜੇਲ ੩  : | ਹਾਂ-ਹਾਂ...ਉਹ ਕਾਤਲ ਹੈ!}}
{{Playscript|ਸਾਰੀਆਂ  : | ਕਾਤਲ ਹੈ ..... ਖ਼ੂਨੀ ਹੈ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||32/ ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>of95f0b68cj04yrr9swq9imn87tuyov</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/33</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54628</id>
    <revision>
      <id>235966</id>
      <parentid>145634</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:14:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235966</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4171" sha1="6pkzt0cp1rv7i9p4fgcyb2h4orrkxi7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਉਸਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਖਬਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚੋਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ 
ਹੜ੍ਹ ਬਣ ਕੇ ਉੱਠੇਗੀ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਪੁੱਟ ਸੁੱਟੇਗੀ।
(ਚੁਫ਼ੇਰਿਓਂ ਚੀਖਾਂ ਕੂਕਾਂ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਕਬਥ 
ਹਵਾ ’ਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।)
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮੈਂ ਕਾਇਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਖਾਰੇ ਅੱਥਰੂ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੇ। 
(ਹੰਭ ਕੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੋਰ ਥੰਮ੍ਹਦਾ ਹੈ।), ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ’ਤੇ 
ਪਾਣੀ ਵੀ ਤਾਂ ਫੇਰ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਸੰਭਲ ਜਾ.. ਮੈਕਬਥ ਸੰਭਲ ਜਾ... ਕੋਈ 
ਵਜ੍ਹਾ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸਦੇ ਕਤਲ ਦੀ..., ਸਿਵਾਏ ਹਰ ਹੀਲੇ 
ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਤੇਰੀ ਇਸ ਨੀਚ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਦੇ। ਵਕਤ ਹੈ ਸੰਭਲ ਜਾ। 
ਗੋਢਿਆਂ ਭਰਨੇ ਰਿੜਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਜ਼ੋਰ ਘੋੜੇ ’ਤੇ 
ਸਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇਂ।
(ਮੈਕਬਥ ਚੁੜੇਲਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਮ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ 
ਡਿਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ 
ਦੌੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।) ਤੂੰ ਨਹੀਂ 
ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਣਹੋਣੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ 
ਸਰਵਨਾਸ਼ ਕਰ ਛੱਡੇਗੀ ਤੇਰਾ!
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਕੀ ਹੋਇਆ, ਕੀ ਹੋਇਆ ਤੁਹਾਨੂੰ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਉੱਠਦਾ ਹੈ) ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹੈ!
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਦਾਵਤ ਤੇ ਬਸ ਖ਼ਤਮ ਈ ਏ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਕਿਉਂ ਆ 
ਗਿਆ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਕਾਹਲੀ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ) ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ?
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਏ! ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਖੁਦ ਈ ਸ਼ੱਕੀ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਰਿਹੈਂ। 
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਬਸ! ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਏਥੇ ਈ ਠੱਪ ਦਿਆਂਗੇ। 
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਕੀ........?
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਦੇਖ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ। ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਈ ਮੇਰੇ 
ਸੋਹਲੇ ਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੀ। ਕਿੰਨਾ ਸੱਜਰਾ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਏ ਇਹ ਸਭ।
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਤਬਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ। ਨਹੀਂ... ਮੈਂ 
ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਬਣਨ ਦੀ ਉਹ ਖਾਹਿਸ਼... ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਮੁਰਝਾ ਗਈ? ’
(ਵਿਅੰਗ ’ਚ) ਜਾਂ ਫੇਰ ਉਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁੱਤਾ ਈ ਪਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਜਾਗਦੇ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||33/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6pkzt0cp1rv7i9p4fgcyb2h4orrkxi7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235975</id>
      <parentid>235966</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T07:38:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235975</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3971" sha1="au95k7zijxvvkecsbo9x27ftyp86zfn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਉਸਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਖਬਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚੋਂ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਬਣ ਕੇ ਉੱਠੇਗੀ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਪੁੱਟ ਸੁੱਟੇਗੀ।}}
{{Playscript||(ਚੁਫ਼ੇਰਿਓਂ ਚੀਖਾਂ ਕੂਕਾਂ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਕਬਥ ਹਵਾ ’ਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | ਮੈਂ ਕਾਇਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਖਾਰੇ ਅੱਥਰੂ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੇ। (ਹੰਭ ਕੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੋਰ ਥੰਮ੍ਹਦਾ ਹੈ।), ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ’ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਤਾਂ ਫੇਰ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਸੰਭਲ ਜਾ.. ਮੈਕਬਥ ਸੰਭਲ ਜਾ... ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸਦੇ ਕਤਲ ਦੀ..., ਸਿਵਾਏ ਹਰ ਹੀਲੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਤੇਰੀ ਇਸ ਨੀਚ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਦੇ। ਵਕਤ ਹੈ ਸੰਭਲ ਜਾ। ਗੋਡਿਆਂ ਭਰਨੇ ਰਿੜਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਜ਼ੋਰ ਘੋੜੇ ’ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇਂ।}}
{{Playscript||(ਮੈਕਬਥ ਚੁੜੇਲਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਮ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਡਿਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਦੌੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।) ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਣਹੋਣੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਰਵਨਾਸ਼ ਕਰ ਛੱਡੇਗੀ ਤੇਰਾ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਕੀ ਹੋਇਆ, ਕੀ ਹੋਇਆ ਤੁਹਾਨੂੰ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਉੱਠਦਾ ਹੈ) ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹੈ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਦਾਵਤ ਤੇ ਬਸ ਖ਼ਤਮ ਈ ਏ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਕਾਹਲੀ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ) ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ?}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਏ! ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਖੁਦ ਈ ਸ਼ੱਕੀ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਰਿਹੈਂ। }}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਬਸ! ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਏਥੇ ਈ ਠੱਪ ਦਿਆਂਗੇ। }}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਕੀ........?}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ:| ਦੇਖ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ। ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਈ ਮੇਰੇ ਸੋਹਲੇ ਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੀ। ਕਿੰਨਾ ਸੱਜਰਾ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਏ ਇਹ ਸਭ। ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਤਬਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ। ਨਹੀਂ... ਮੈਂ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਬਣਨ ਦੀ ਉਹ ਖਾਹਿਸ਼... ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਮੁਰਝਾ ਗਈ? (ਵਿਅੰਗ ’ਚ) ਜਾਂ ਫੇਰ ਉਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁੱਤਾ ਈ ਪਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਜਾਗਦੇ}}&lt;noinclude&gt;{{rh||33/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>au95k7zijxvvkecsbo9x27ftyp86zfn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/34</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54630</id>
    <revision>
      <id>235967</id>
      <parentid>145655</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:15:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235967</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3944" sha1="51vxlw721htf94jazsr2u0vq6nbu8fh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਸਾਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਐ। ਹੰਅ! ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ
ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵੀ ਕੀ ਭਰੋਸਾ, ਜਿਹੜਾ ਘੜੀ-ਘੜੀ ਆਪਣਾ ਦਿਲ 
ਬਦਲਦਾ...
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝਦੀ ਨਹੀਂ...
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਇਹੀ...... ਕਿ ਤੇਰੇ ’ਚ ਆਪਣਿਆਂ ਹੀ ਰੀਝਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ 
ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਕਾਇਰ ਏਂ, ਡਰਪੋਕ ਏਂ ਤੂੰ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਗਰਜਦਾ ਹੈ) ਰੱਬ ਦੇ ਵਾਸਤੇ...
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਕੀ ਤੇਰੇ ’ਚ ਐਨੀ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ
ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਪੁੱਟ ਸਕੇਂ। ਮੰਜ਼ਲ.... ਜੋ ਮਕਸਦ ਸੀ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਦਾ!
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਨਾ ਤੂੰ,,
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਤਾਂ 
ਉਸ ਬਿੱਲੀ ਵਰਗੀ ਏ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬੋਚਣਾ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਏ... 
(ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਪਰ ਡਰਦੀ ਏ...ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੰਜੇ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ਼ ਲਿਬੜ ਜਾਣਗੇ!
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਗਲ਼ਾ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਰੱਬ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਚੁੱਪ ਕਰ...ਜਾ, ਮੈਂ ਕੁਝ 
ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾਂ। ਕੁਝ ਵੀ। ਡਰਪੋਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਮੈਂ। ਕਿਸੇ ’ਚ ਹਿੰਮਤ ਹੈ ਮੇਰੇ 
ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਨ ਦੀ। (ਫੇਰ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ) ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ 
ਵੱਸ ’ਚ ਨਹੀਂ... ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਮੈਂ!
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਫੇਰ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੈਂਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਤਜਵੀਜ਼ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਕਿੱਥੇ ਹੈ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲਾ ਉਹ ਯੋਧਾ। ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਹੋ ਹੀ 
ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਅੰਦਰ ਤਾਕਤ ਸੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗੁੱਟ ਮਰੋੜਨ ਦੀ, 
ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਪਟਖਨੀ ਦੇਣ ਦੀ! ਤੇ ਤੂੰ..... ਜੱਦ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਝੋਲੀ ’ਚ 
ਆਇਆ ਪਿਆ.., ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਈ! ਤੂੰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ 
ਸਕਦੈਂ! ਮੈਨੂੰ ਸੁਫ਼ਨੇ ਦਿਖਾ ਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਇੰਝ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, 
(ਚੀਖਦੀ ਹੈ) ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ।
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਕਿਹਾ ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆਂ। ਮੈਂ..! (ਮੈਕਬਥ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ਼ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ 
ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਾਂ ਜਾਣਦੀ ਏ, ਛਾਤੀ ਨਾਲ਼ ਲੱਗੇ ... ਦੁਧ ਚੁੰਘਦੇ 
ਜੁਆਕ ਦਾ ਨਿੱਘ,, ਜੋ ਅੰਦਰ ਈ ਅੰਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਘਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||34/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>51vxlw721htf94jazsr2u0vq6nbu8fh</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235976</id>
      <parentid>235967</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T07:48:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235976</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3758" sha1="hkk6ww649f6p5o4llxgwayqtcwmkojk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript|| ਸਾਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਐ। ਹੰਅ! ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵੀ ਕੀ ਭਰੋਸਾ, ਜਿਹੜਾ ਘੜੀ-ਘੜੀ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਬਦਲਦਾ...}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝਦੀ ਨਹੀਂ...}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਇਹੀ...... ਕਿ ਤੇਰੇ ’ਚ ਆਪਣਿਆਂ ਹੀ ਰੀਝਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਕਾਇਰ ਏਂ, ਡਰਪੋਕ ਏਂ ਤੂੰ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ:| (ਗਰਜਦਾ ਹੈ) ਰੱਬ ਦੇ ਵਾਸਤੇ...}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਕੀ ਤੇਰੇ ’ਚ ਐਨੀ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਪੁੱਟ ਸਕੇਂ। ਮੰਜ਼ਲ.... ਜੋ ਮਕਸਦ ਸੀ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਨਾ ਤੂੰ..}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਤਾਂ ਉਸ ਬਿੱਲੀ ਵਰਗੀ ਏ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬੋਚਣਾ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਏ... (ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਪਰ ਡਰਦੀ ਏ...ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੰਜੇ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ਼ ਲਿਬੜ ਜਾਣਗੇ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ : | (ਗਲ਼ਾ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਰੱਬ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਚੁੱਪ ਕਰ...ਜਾ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾਂ। ਕੁਝ ਵੀ। ਡਰਪੋਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਮੈਂ। ਕਿਸੇ ’ਚ ਹਿੰਮਤ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਨ ਦੀ। (ਫੇਰ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ) ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ’ਚ ਨਹੀਂ... ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਮੈਂ!}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਫੇਰ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੈਂਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਤਜਵੀਜ਼ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲਾ ਉਹ ਯੋਧਾ। ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਅੰਦਰ ਤਾਕਤ ਸੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗੁੱਟ ਮਰੋੜਨ ਦੀ, ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਪਟਖਨੀ ਦੇਣ ਦੀ! ਤੇ ਤੂੰ..... ਜੱਦ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਝੋਲੀ ’ਚ ਆਇਆ ਪਿਆ.., ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਈ! ਤੂੰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੈਂ! ਮੈਨੂੰ ਸੁਫ਼ਨੇ ਦਿਖਾ ਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਇੰਝ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, (ਚੀਖਦੀ ਹੈ) ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ।}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਕਿਹਾ ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆਂ। ਮੈਂ..! (ਮੈਕਬਥ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ਼ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਾਂ ਜਾਣਦੀ ਏ, ਛਾਤੀ ਨਾਲ਼ ਲੱਗੇ ... ਦੁਧ ਚੁੰਘਦੇ ਜੁਆਕ ਦਾ ਨਿੱਘ,, ਜੋ ਅੰਦਰ ਈ ਅੰਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਘਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||34/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hkk6ww649f6p5o4llxgwayqtcwmkojk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/35</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54631</id>
    <revision>
      <id>235968</id>
      <parentid>145671</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T06:15:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235968</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4156" sha1="mbpoexk6a8767oeiq2szzjfsj7kzpp3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿﻿{{dhr|10em}}{{Block center|&lt;poem&gt;ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ 
ਸਕਦਾ... (ਆਪਣਾ ਢਿੱਡ ਨੋਚਣ ਲਗਦੀ ਹੈ)
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਏਂ?
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਛੱਡ ਦੇ ਮੈਨੂੰ। ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ ਤਾਂ ਛਾਤੀ ਨਾਲੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਜ਼ਮੀਨ
’ਤੇ ਦੇ ਮਾਰਾਂ ਖੱਖੜੀ ਵਾਂਗ, ਉਸਦੀ ਖੋਪੜੀ ਫੇਂਹ ਸੁੱਟਾਂ। (ਵਿਅੰਗ) ਤੇ
ਤੂੰ.... ਤੇਰੇ ਤਾਂ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਨੇ। (ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੀ ਹੈ)
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾਕਾਮ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਆਂ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}(ਖਿਝ ਕੇ) ਤੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਸਕਦੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਬਸ ਆਪਣੇ ’ਤੇ ਕਾਬੂ 
ਪਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਸਾਬਤ ਕਦਮੀ, ਬਸ...ਫੇਰ ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ 
ਨਹੀਂ ਨਕਾਮੀ ਦੀ। ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਥੱਕਿਆ-ਟੁੱਟਿਆ ਉਹ ਤੇ ਉਂਝ ਹੀ 
ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ’ਚ ਪਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ 
ਐਸੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਕਰਾਂਗੀ... ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਕਿ ਬਸ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਦਿਆਂ 
ਵਾਂਗ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ... ਬੇਜਾਨ ਫੇਰ ਕੌਣ ਆਏਗਾ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ!.. ਤੇ 
ਸਾਡੇ ’ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਵੀ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ। ਕੌਣ ਸੋਚ ਸਕਦੈ! ਸਾਰਾ ਇਲਜ਼ਾਮ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ’ਤੇ ਮੜ੍ਹ ਦਿਆਂਗੇ। ਸ਼ਰਾਬ ਉਂਝ ਵੀ ਤਾਂ ਬੰਦੇ 
ਦਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਬੱਜ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਐ। ...ਨਸ਼ੇ ’ਚ ਬੰਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ 
ਦਿੰਦਾ ਕੁਝ ਵੀ। ਅਣਕਿਆਸਿਆ!
(ਮੈਕਬਥ ਕੀਲਿਆ ਜਿਹਾ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ 
ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਰੀਫ਼ ਭਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ।) 
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਸੱਚ! ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਨਿਡਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਔਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਨਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 
ਈ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਦ ਬੱਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ 
ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਤਲ ਕਰਕੇ ਸੁੱਤੇ ਪਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ’ਤੇ ਖੂਨ ਮਲ 
ਦਿਆਂਗੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਕਤਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤੈ।
{{overfloat left|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਹੋਰ ਤੇ ਕੋਈ ਕੁਝ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਰੋ-ਰੋ ਬੇਹਾਲ ਹੋ 
ਜਾਵਾਗੇ! ਕੀਰਨੇ ਪਾਵਾਂਗੇ!
{{overfloat left|ਮੈਕਬਥ  : | depth=6em}}ਬਸ ਹੋ ਗਿਐ ਫ਼ੈਸਲਾ। ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਿਚੋੜ ਦਿਆਂਗਾ ਮੈਂ! 
ਝੋਕ ਦਿਆਂਗਾ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ’ਚ। (ਖੁਦ ਨਾਲ) ਜਾ-ਜਾ 
ਮੈਕਬਥ ਜਾ.., ਆਪਣੇ ਚੇਹਰੇ ’ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ 
ਚਿਪਕਾ ਕੇ ਰਖ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅੱਖੀਂ ਘੱਟਾ ਪਾਉਣ ਨੂੰ। ਤੇ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖ 
ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||35/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mbpoexk6a8767oeiq2szzjfsj7kzpp3</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235977</id>
      <parentid>235968</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T07:58:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235977</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4029" sha1="2fwgvwi2ouh4l3y6p44q91l7ac1h294" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ... (ਆਪਣਾ ਢਿੱਡ ਨੋਚਣ ਲਗਦੀ ਹੈ)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਏਂ?}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਛੱਡ ਦੇ ਮੈਨੂੰ। ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ ਤਾਂ ਛਾਤੀ ਨਾਲੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਜ਼ਮੀਨ ’ਤੇ ਦੇ ਮਾਰਾਂ ਖੱਖੜੀ ਵਾਂਗ, ਉਸਦੀ ਖੋਪੜੀ ਫੇਂਹ ਸੁੱਟਾਂ। (ਵਿਅੰਗ) ਤੇ ਤੂੰ.... ਤੇਰੇ ਤਾਂ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਨੇ। (ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੀ ਹੈ)}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਾਕਾਮ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਆਂ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| (ਖਿਝ ਕੇ) ਤੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਸਕਦੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਬਸ ਆਪਣੇ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਸਾਬਤ ਕਦਮੀ, ਬਸ...ਫੇਰ ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਨਕਾਮੀ ਦੀ। ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਥੱਕਿਆ-ਟੁੱਟਿਆ ਉਹ ਤੇ ਉਂਝ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ’ਚ ਪਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਐਸੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਕਰਾਂਗੀ... ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਕਿ ਬਸ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ... ਬੇਜਾਨ ਫੇਰ ਕੌਣ ਆਏਗਾ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ!.. ਤੇ ਸਾਡੇ ’ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਵੀ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ। ਕੌਣ ਸੋਚ ਸਕਦੈ! ਸਾਰਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ’ਤੇ ਮੜ੍ਹ ਦਿਆਂਗੇ। ਸ਼ਰਾਬ ਉਂਝ ਵੀ ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਦਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਬੱਜ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਐ। ...ਨਸ਼ੇ ’ਚ ਬੰਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਕੁਝ ਵੀ। ਅਣਕਿਆਸਿਆ!}}
{{Playscript||(ਮੈਕਬਥ ਕੀਲਿਆ ਜਿਹਾ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਰੀਫ਼ ਭਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ।)}} 
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਸੱਚ! ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਨਿਡਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਔਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਨਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਈ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਦ ਬੱਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਤਲ ਕਰਕੇ ਸੁੱਤੇ ਪਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ’ਤੇ ਖੂਨ ਮਲ ਦਿਆਂਗੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਕਤਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤੈ।}}
{{Playscript|ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ:| ਹੋਰ ਤੇ ਕੋਈ ਕੁਝ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਰੋ-ਰੋ ਬੇਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵਾਗੇ! ਕੀਰਨੇ ਪਾਵਾਂਗੇ!}}
{{Playscript|ਮੈਕਬਥ  : | ਬਸ ਹੋ ਗਿਐ ਫ਼ੈਸਲਾ। ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਿਚੋੜ ਦਿਆਂਗਾ ਮੈਂ! ਝੋਕ ਦਿਆਂਗਾ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ’ਚ। (ਖੁਦ ਨਾਲ) ਜਾ-ਜਾ ਮੈਕਬਥ ਜਾ.., ਆਪਣੇ ਚੇਹਰੇ ’ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਚਿਪਕਾ ਕੇ ਰਖ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅੱਖੀਂ ਘੱਟਾ ਪਾਉਣ ਨੂੰ। ਤੇ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ।}}
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh||35/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2fwgvwi2ouh4l3y6p44q91l7ac1h294</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf/36</title>
    <ns>250</ns>
    <id>54632</id>
    <revision>
      <id>235978</id>
      <parentid>145690</parentid>
      <timestamp>2026-09-22T08:03:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>235978</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="306" sha1="3lsdoqee8u4vttnp9godfoylpzt3k68" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Playscript||(ਝਟਕੇ ਨਾਲ਼ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)}}
{{Playscript||(ਲੇਡੀ ਮੈਕਬਥ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ।)}}
{{right|ਫ਼ੇਡ ਆਊਟ{{gap}}}}
﻿﻿﻿{{dhr|30em}}&lt;noinclude&gt;{{rh||36/ਮੈਕਬਥ|}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3lsdoqee8u4vttnp9godfoylpzt3k68</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/87</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74031</id>
    <revision>
      <id>235914</id>
      <parentid>235392</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T11:59:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>235914</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3712" sha1="re5a6ktjetnwxf88glrhxdpjyk42nfn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;

{{center|{{larger|'''ਪਿਓ-ਪੁਤਰ'''}}}}

{{center|ਪਿਤ ਸੁਤ ਸੁਤ ਪਿਤ ਸੁਤ ਪਿਤ ਪਿਤ ਸੁਤ। ਉਤਪਤਿ ਗਤਿ ਅਤਿ ਗੁੜ ਮੂਲਮੰਤ ਹੈ। - ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ}}
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 548
|cWidth = 190
|cHeight = 140
|oTop = 135
|oLeft = 320
|Location = right
|Description = 
}}
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 648
|cWidth = 177
|cHeight = 110
|oTop = 326
|oLeft = 384
|Location = right
|Description = 
}}
ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਅਪਣੇ ਧੀਆਂ-ਪੁੱਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਤੇਹ ਸਰਵ-
ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਜੁਗ ਦਾ ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ
ਕਿ ਇਨਸਾਨੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਹਦੀ ਭਰਦੀਆਂ
ਤਸਵੀਰਾਂ ਆਮ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਪੁਤ ਸ਼ਬਦ
ਨੋਂ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਸਮਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ
ਸਭ ਬਿਆਸੀ ਵਾਰ। ਧਰਮ ਵਿਚ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤਾਂ
ਕੀ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬੰਧਨ ਮੰਨਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ। (ਬੰਧਨ
ਸੁਭ ਕੰਨਿਆ ਅਰੁ ਨਾਰਿ॥ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧॥)
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕੋ ਸੱਚਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਪਣੀ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ
ਦਸਮੇਸ਼ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਲਾਡ ਕਰਦਿਆਂ
ਚਿਤਵਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਲੌਕਿਕ (ਸੈਕੂਲਰ) ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਪਿਉ-ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਤਾਂ ਮਿਲ਼
ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪਿਉ-ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਦੁਰਲਭ ਹਨ। ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਣੇ ਪੁਤ
ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਬਾਰੇ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਸੀ: ਐ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ਨ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਮਦਨ ਮੁਰਾਰ।...

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 548
|cWidth = 463
|cHeight = 413
|oTop = 550
|oLeft = 199
|Location = right
|Description = 
}}
ਪਿਉ-ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਤਾਂ ਘਰ-ਘਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਚੇਚੀਆਂ
ਹਨ। ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਣੀ ਦੀ ਅਪਣੇ ਪੁਤ ਪ੍ਰੀਕਸ਼ਤ ਨਾਲ਼ ਉੱਨੀ ਸੌ ਸੱਠਾਂ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਰੂਸ
ਵਿਚ ਖਿੱਚੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦਰਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਪਰਲੀ ਤਸਵੀਰ 1952
ਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਤੈਰਾਕ ਯਾਂ ਬਾਇਤੂ
ਨੇ ਪਟਕਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਪਿਉ ਕੋਲ਼ੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਂਭੀ ਨਾ ਗਈ ਤੇ ਉਹਨੇ ਤਲਾਅ
ਵਿਚ ਛਾਲ਼ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ
ਸੀ। ਸਤੰਬਰ 2000 ਦੀ
ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਤਸਵੀਰ
ਵਿਚ ਫ਼ਲਸਤੀਨੀ
ਬਾਪ ਅਪਣੇ ਪੁਤ ਨੂੰ
ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀਆਂ
ਗੋਲ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਾਛੜ ਤੋਂ
ਬਚਾਅ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋਹਵਾਂ
ਦੇ ਗੋਲ਼ੀ ਵੱਜੀ ਤੇ ਪੁਤ
ਉਹਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਮੁੱਕ
ਗਿਆ।&lt;noinclude&gt;{{right|83}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>re5a6ktjetnwxf88glrhxdpjyk42nfn</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235915</id>
      <parentid>235914</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T13:02:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235915</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3712" sha1="1jcoc543adqm9hvznelkoega5c7zcv9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;

{{center|{{larger|'''ਪਿਓ-ਪੁਤਰ'''}}}}

{{center|ਪਿਤ ਸੁਤ ਸੁਤ ਪਿਤ ਸੁਤ ਪਿਤ ਪਿਤ ਸੁਤ। ਉਤਪਤਿ ਗਤਿ ਅਤਿ ਗੁੜ ਮੂਲਮੰਤ ਹੈ। - ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ}}
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 548
|cWidth = 190
|cHeight = 140
|oTop = 135
|oLeft = 320
|Location = right
|Description = 
}}
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 568
|cWidth = 180
|cHeight = 105
|oTop = 280
|oLeft = 330
|Location = right
|Description = 
}}
ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਅਪਣੇ ਧੀਆਂ-ਪੁੱਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਤੇਹ ਸਰਵ-
ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਜੁਗ ਦਾ ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ
ਕਿ ਇਨਸਾਨੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਹਦੀ ਭਰਦੀਆਂ
ਤਸਵੀਰਾਂ ਆਮ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਪੁਤ ਸ਼ਬਦ
ਨੋਂ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਸਮਅਰਥੀ ਸ਼ਬਦ
ਸਭ ਬਿਆਸੀ ਵਾਰ। ਧਰਮ ਵਿਚ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤਾਂ
ਕੀ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬੰਧਨ ਮੰਨਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ। (ਬੰਧਨ
ਸੁਭ ਕੰਨਿਆ ਅਰੁ ਨਾਰਿ॥ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧॥)
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕੋ ਸੱਚਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਪਣੀ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ
ਦਸਮੇਸ਼ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਲਾਡ ਕਰਦਿਆਂ
ਚਿਤਵਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਲੌਕਿਕ (ਸੈਕੂਲਰ) ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਪਿਉ-ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਤਾਂ ਮਿਲ਼
ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪਿਉ-ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਦੁਰਲਭ ਹਨ। ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਣੇ ਪੁਤ
ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਬਾਰੇ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਸੀ: ਐ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯਦਰਸ਼ਨ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਮਦਨ ਮੁਰਾਰ।...

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 87
|bSize = 568
|cWidth = 365
|cHeight = 373
|oTop = 550
|oLeft = 208
|Location = right
|Description = 
}}
ਪਿਉ-ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਤਾਂ ਘਰ-ਘਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਚੇਚੀਆਂ
ਹਨ। ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਣੀ ਦੀ ਅਪਣੇ ਪੁਤ ਪ੍ਰੀਕਸ਼ਤ ਨਾਲ਼ ਉੱਨੀ ਸੌ ਸੱਠਾਂ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਰੂਸ
ਵਿਚ ਖਿੱਚੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦਰਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਪਰਲੀ ਤਸਵੀਰ 1952
ਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਤੈਰਾਕ ਯਾਂ ਬਾਇਤੂ
ਨੇ ਪਟਕਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਪਿਉ ਕੋਲ਼ੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਂਭੀ ਨਾ ਗਈ ਤੇ ਉਹਨੇ ਤਲਾਅ
ਵਿਚ ਛਾਲ਼ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ
ਸੀ। ਸਤੰਬਰ 2000 ਦੀ
ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਤਸਵੀਰ
ਵਿਚ ਫ਼ਲਸਤੀਨੀ
ਬਾਪ ਅਪਣੇ ਪੁਤ ਨੂੰ
ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀਆਂ
ਗੋਲ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਾਛੜ ਤੋਂ
ਬਚਾਅ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋਹਵਾਂ
ਦੇ ਗੋਲ਼ੀ ਵੱਜੀ ਤੇ ਪੁਤ
ਉਹਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਮੁੱਕ
ਗਿਆ।&lt;noinclude&gt;{{right|83}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1jcoc543adqm9hvznelkoega5c7zcv9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/88</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74032</id>
    <revision>
      <id>235916</id>
      <parentid>235715</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T13:07:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>235916</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2937" sha1="28zfx3swxkhn7fgvc1c52wdi5tqvm9f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|{{larger|'''ਬਾਰੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੀ ਔਰਤ'''}}}}
ਨਾਲ਼-ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਗਹੁ ਨਾਲ਼ ਦੇਖੋ। ਇਹ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਈ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ। ਇਕਦਮ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਅੱਧਨੰਗੀ ਔਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਹੱਥ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਹਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੀ ਔਰਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਸੰਕੋਚ ਸਹਿਜ-ਸੁਭਾਅ ਹੈ? ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਰਕੇ? ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੀਅ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਪਣੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਡਰੀ, ਸਹਿਮੀ ਤੇ ਝਿਜਕੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਆਮ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਾਂਙ ਦੋਪੱਖੀ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਪੱਖੀ ਹੈ। ਹਰ ਤਸਵੀਰ ਅਪਣੇ ਆਪ ਚ ਚੌਖਟਾ (ਫ਼ਰੇਮ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਕਈ ਚੌਖਟੇ ਹਨ। ਇਹ ਫ਼ਰੇਮ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਬਾਰੀ ਵੀ। ਤੇ ਕੋਈ ਨੇੜਿਉਂ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਇਸ ਤੀਵੀਂ ਵਲ ਝਾਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹਨੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜਾਣਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਝਾਕਣ ਵਾਲੇ ਵਲ ਪਿਠ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜਾਂ ਚੁਗਲਝਾਤ ਮਾਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣਦਿਆਂ ਇਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਅਪਣਾ ਉਭਾਰ ਕੱਜ ਕੇ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੋ-ਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ’ਕੱਲੀ ਤੀਵੀਂ ਕਿਹੋ-ਜਿਹੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦੀ ਹੋਏਗੀ? ਤਸਵੀਰ ਵਾਲ਼ੀ ਤੀਵੀਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਰੀ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਮੂਨਾ (ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਤਾਰਾ) ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਪਿਛਾੜੀ ਕੰਧ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਪੈਂਦਾ ਅਕਸ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹਦੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲ਼ੀ ਕੰਧ ਦਾ। ਤੁਰਕੀ ਵਿਚ ਇਸ ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋਣੀ ਤੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਵੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈ? ਇਹਦੇ ਦਿਲ ਚ ਕੀ ਹੈ? ਵੇਗਮੱਤੀਆਂ ਉਂਗਲ਼ਾਂ ਚ ਕਾਮ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮਣ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਇੰਜ ਹੀ ਟੋਂਹਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 88
|bSize = 548
|cWidth = 207
|cHeight = 287
|oTop = 435
|oLeft = 206
|Location = center
|Description = 
}}&lt;noinclude&gt;{{left|84}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>28zfx3swxkhn7fgvc1c52wdi5tqvm9f</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/90</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74034</id>
    <revision>
      <id>235917</id>
      <parentid>235900</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T13:31:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235917</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3695" sha1="6shnncnkyy0fxq5he7hapxui92xzq9e" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{center|{{larger|'''ਦੋ ਪਾਸਪੋਰਟ'''}}}}
{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 90
|bSize = 548
|cWidth = 153
|cHeight = 200
|oTop = 78
|oLeft = 114
|Location = left
|Description = 
}}ਛੋਟੀ ਤਸਵੀਰ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੰਦੇਲੀ ਦੇ ਮਿਹਰ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1903) ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹਦੇ ਦਸਾਂ ਤਹਿਆਂ ਵਾਲ਼ੇ ਬਿਨਾਂ ਜਿਲਤ ਦੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਚ ਜੜੀ ਨੀਊਯੌਰਕ ਦੇ ਐਲਿਸ ਟਾਪੂ ਦੇ ਮੀਊਜ਼ਮ ਆਵ
ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਚ ਪਈ ਹੈ। ਐਲਿਸ ਟਾਪੂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਾਹਿਲ ਦੀ ਡਿਉੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਹਦੇ ਥਾਣੀਂ
ਲੰਘ ਕੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਕੰਢੇ ਲਗਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਮਿਹਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂ?
ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਹਨੂੰ ਓਥੇ ਵਾਪਿਸ ਭੇਜ ਦੇਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਸੰਨ 1928 ਦੇ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਦੀ 28 ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ - ਡਿਪੋਰਟਡ ਟੂ ਸਿਟੀ ਆੱਵ ਲਾਹੌਰ।

ਦੂਸਰੀ ਤਸਵੀਰ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਬੱਠਲ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜ-ਮਿਸਤਰੀ ਬਚਿੰਤ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1901) ਦੀ ਹੈ। ਇਹਦੇ ਜਿਲਤ ਵਾਲ਼ੇ ਮਾਰਚ 1927 ਦੇ ਲਹੌਰ ਦੇ ਹੀ ਬਣੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ 2 ਦਸੰਬਰ 1927 ਦੀ ਗੋਲ਼ ਨੀਲੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਦਣ ਇਹ ਮੁੰਬਾਸੇ ਬੰਦਰਗਾਹ ਉਤਰਿਆ ਸੀ।ਇਹ ਮੁੜ ਵਤਨ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਕਿਉਂ? ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਇਹ 53 ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਸੰਨ 1980 ਚ ਕੀਨੀਆ ਚ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹਨੇ ਕੀਨੀਆ ਦੇ ਮਸਾਈ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਤੀਵੀਂ ਨਾਲ਼ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 90
|bSize = 548
|cWidth = 238
|cHeight = 205
|oTop = 520
|oLeft = 263
|Location = right
|Description = 
}}ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ - ਟੂ ਸੀਲ ਸਮਵਨ'ਜ਼ ਫ਼ੇਟ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਵਾਂ ਪਾਸਪੋਰਟਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਾਪ ਹੈ ਪਹਿਲੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਬੰਦਿਆ, ਤੇਰਾ ਮਿਰਕਣ ਚ ਅੰਨਜਲ ਨਹੀਂ; ਜਾਹ ਜਿੱਥੋਂ ਆਇਐਂ, ਚਲੇ ਜਾਹ। ਤੇ ਦੂਜੀ ਆਖਦੀ ਹੈ: ਆਹ ਲੈ ਜਣਿਆ, ਤੂੰ ਆ ਤਾਂ ਗਿਐਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ ਜਾ ਕੇ ਦਿਖਾਈਂ।

ਐਸੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਦੇ ਮਤਲਬ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਜਗਾਰ ਹੁੰਦੇ- ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਸੁੱਖਾਂ ਸੁੱਖਦਿਆਂ ਖਿਚਵਾਈਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਪਰ ਵਾਲ਼ੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦੇ ਅਫ਼ਸਰ ਦੀ ਲਾਈ ਅਣਦਿਸਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਹੋਣੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਕਾਰ ਹੈ।&lt;noinclude&gt;{{left|86}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6shnncnkyy0fxq5he7hapxui92xzq9e</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/91</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74035</id>
    <revision>
      <id>235918</id>
      <parentid>235901</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T13:32:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235918</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2047" sha1="sslpryih1cri8jlrrmkknt1k9pzawzt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 91
|bSize = 548
|cWidth = 449
|cHeight = 408
|oTop = 0
|oLeft = 0
|Location = center
|Description = 
}}

{{center|{{smaller|॥ਡਿਠੇ ਸਭੈ ਥਾਵਿ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਜੇਹਿਆ॥}}}}

{{center|ਫੁੱਲ ਹਰੀ ਸੁ ਹਰ ਜੀ ਹਾਂ ਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜੀ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਲੋਚਦਾ}}

ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਜੂਨ ਚੁਰਾਸੀ ਦੇ ਸਾਕੇ ਤੋਂ
ਝਟ ਪਿੱਛੋਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਦਰਸ਼ਨੀ ਡਿਉੜ੍ਹੀ
ਚ ਖੜੋਤਾ ਯੋਗ ਜੌਏ ਅਪਣੇ ਕੈਮਰੇ ਥਾਣੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੜ ਪਾਟ ਗਿਆ ਹੈ; ਕੋਈ ਜੇਲ ਟੁੱਟ ਗਈ ਹੈ; ਪੰਛੀ ਪਿੰਜਰੇ ਚੋਂ ਉੜਨ ਲੱਗੇ
ਹਨ। ਸੰਗਤਾਂ ਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲ਼ੇ ਬਾਗ਼ ਪਾਸਿਉਂ ਹੱਸਦੀਆਂ ਨੱਸਦੀਆਂ ਜਦ ਦਰਸ਼ਨੀ ਡਿਉੜ੍ਹੀ
ਲੰਘੀਆਂ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਭੁੱਬਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਰੋਣ ਲਗ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਚੁੱਪ
ਕਰਵਾਣ ਵਾਲ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਵੱਡੇ ਸਾਕਿਆਂ ਦੇ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਸਰਾਪੇ ਹੋਏ ਲੋਕ
ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੋਂ ਵਿਰਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਖੀਂ ਡਿੱਠਾ ਹਾਲ ਸੁਣਾਉਣ, ਜੀਉਂਦੇ ਬਚੇ ਰਹਿ ਜਾਣ,
ਬਾਤਾਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਮੋਦਰੀਏ। ਜੁਗਨੀ।
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{right|87}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sslpryih1cri8jlrrmkknt1k9pzawzt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/92</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74036</id>
    <revision>
      <id>235919</id>
      <parentid>235902</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T13:40:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235919</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3294" sha1="a7pdwq7nv2e3kas0rp90mj1426fz7ov" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 92
|bSize = 548
|cWidth = 245
|cHeight = 390
|oTop = 51
|oLeft = 264
|Location = right
|Description = 
}}
{{dhr|4em}}
ਦਰਪਣ ਦਾ ਗੋਰਖਧੰਦਾ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਲ਼ਝਣਾ। ਸ਼ਬਦ ਦਰਪਣ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦਰਪ ਦਾ ਅਰਥ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ। ਣਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਅੱਖ। ਅੱਖ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ। ਦਰਪਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹਰ ਫ਼ਲਸਫ਼ੀ, ਸ਼ਾਇਰ ਤੇ ਕਲਾਕਾਰ-ਫ਼ਿਲਮਕਾਰ ਨੇ  ਕੀਤੀ ਹੈ। ਰੌਨੇ ਮਾਰਗੀਤ ਵਰਗੇ ਉਸਤਾਦ ਚਿਤੇਰੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਬਣਾ ਕੇ ਵੀ ਇਹਦਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜਾਣਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਟ ਖੌਝਲਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਭਾਈ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ
ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। (ਲੇਪ ਨ ਲਗੈ ਆਰਸੀ॥ ੩੧-੬-੪॥) ਇਹ ਜੋ ਹੈ, ਓਹੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਆਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਦਰਪਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹਦਾ ਉੱਤਰ ਭਾਈ ਜੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹੀ ਜੋ ਦਰਪਣ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। (ਦਰਪਣਿ ਰੂਪ ਜਿਵੇਹੀ ਪਿਠਾ॥ ਵਾਰ ੫॥) ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਅਕਸ ਵਰਗਾ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬੰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਸਦਾ ਹੈ।&lt;/br&gt;
(ਸੋ ਤੁਮ ਹੀ ਮਹਿ ਬਸੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਾਨਕ ਦਰਪਨ ਨਿਆਈ॥ ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੯)

ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂਤਰਿਕੀਏ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਦੇਖਣ ਦਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੱਜੇ ਵਿਚ ਪਾਏ ਪਾਣੀ ਚ ਮੁੱਖ ਤੱਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਦ ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ, ਕੁੱਜਾ ਭੰਨ ਦੇਣਾ। ਸੰਦੂਕ, ਚਰਖੇ, ਪਲੰਘ, ਓੜ੍ਹਨੀ ਤੇ ਅੰਗੀ ’ਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਚਿਰ ਮਗਰੋਂ ਲੱਗਾ। ਬਾਂਦਰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਭੰਨ ਦਿੰਦਾ; ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ ਭੰਨ ਸਕਿਆ। ਫ਼ੋਟੋ ਕੈਮਰਾ ਵੀ ਦਰਪਣ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੁਗਲ ਝਾਤੀਆਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲ਼ਾ ਇਕ-ਅੱਖਾ ਜੀਵ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦਾ ਜ਼ਿਕ੍ਰ ਨਾਂਮਾਤ੍ਰ ਹੈ। ਤਸਵੀਰ ਤੇ ਫ਼ਿਲਮ
ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹਦਾ ਕਾਰਣ ਭੈਅ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{left|88}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a7pdwq7nv2e3kas0rp90mj1426fz7ov</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:Saakar.pdf/93</title>
    <ns>250</ns>
    <id>74037</id>
    <revision>
      <id>235920</id>
      <parentid>235903</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:02:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235920</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2816" sha1="l06izc1bipi23mc99g9hyr5zyiluose" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਇਹ ਭੈਅ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਇਸ ਭੈਅ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ਾਇਰ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੰਨ 2000 ਦੇ ਸਿਆਲ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਿੱਘੇ
ਦਿਨ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲ਼ੀ ਵਿਚ ਓਦਣ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਤਰ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਪੈਰਾਂ ਭਾਰ
ਬੈਠਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਹੀਂ, ਦਰਪਣ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਅਪਣਾ ਅਕਸ ਦੇਖਦਾ
ਹੈ। ਦਵੈਤ ਮੁੱਕਿਆ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋਣੀ ਅੱਗੇ ਅਹੰਕਾਰ ਮੁੱਕੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋਹਵੇਂ ਸਮਰੂਪ ਹਨ। ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੈ ਅਤੇ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ
ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ। ਕੌਣ ਕੀ ਹੈ? ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਪਿਉ ਕੌਣ? ਪੁਤਰ ਕੌਣ? ਜੀਵਨ-
ਮਾਲ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ। ਪਿਉ ਦੇ ਪਿਉ ਦਾ ਪਿਉ। ਪੁਤ ਦੇ ਪੁਤ ਦਾ ਪੁਤ। ਪਿਛਲੇ ਵਾਲ਼ੇ ਵੀ
ਤੇ ਅਗਾਂਹ ਦੇ ਵੀ। ਜਣਨੀ ਰੱਬ ਵਾਂਙ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਤਸਵੀਰ ਚ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਮ੍ਰਿਤਯੂ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਖਾਰਿਜ ਹੈ। ਦੋਹਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਚਾਹ ਦੇ ਅੱਧ-ਭਰੇ ਪਿਆਲੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਵੇਲਾ
ਕਿਸੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ।

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 93
|bSize = 548
|cWidth = 242
|cHeight = 404
|oTop = 345
|oLeft = 78
|Location = left
|Description = 
}}
ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ
ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਖਾਮੋਸ਼ ਪਾਣੀ
ਚ ਗਾਏ ਅਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ
ਰੀਲ ਸੁਣਾਈ ਸੀ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਨੇ ਹਵਾ ਚ ਉਂਗਲ਼ ਉਠਾ
ਕੇ ਪੁਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਦਾਦ
ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮਗਰੋਂ ਪਿਉ-
ਪੁਤ ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ
ਰਹੇ, ਮੈਂ ਸੁਣੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸੀ - ਤਿੰਨ
ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਮਾਰੀ
ਨਾਲ਼ ਘੁਲ਼-ਘੁਲ਼ ਮੁੱਕ
ਗਏ ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ਼।
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{right|89}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l06izc1bipi23mc99g9hyr5zyiluose</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235921</id>
      <parentid>235920</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:05:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235921</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2816" sha1="364jyzkn3fvbq1e96krt59rsjmitz2n" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਇਹ ਭੈਅ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਇਸ ਭੈਅ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ਾਇਰ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੰਨ 2000 ਦੇ ਸਿਆਲ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਿੱਘੇ
ਦਿਨ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲ਼ੀ ਵਿਚ ਓਦਣ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਤਰ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਪੈਰਾਂ ਭਾਰ
ਬੈਠਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਹੀਂ, ਦਰਪਣ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਅਪਣਾ ਅਕਸ ਦੇਖਦਾ
ਹੈ। ਦਵੈਤ ਮੁੱਕਿਆ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋਣੀ ਅੱਗੇ ਅਹੰਕਾਰ ਮੁੱਕੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋਹਵੇਂ ਸਮਰੂਪ ਹਨ। ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੈ ਅਤੇ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ
ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ। ਕੌਣ ਕੀ ਹੈ? ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਪਿਉ ਕੌਣ? ਪੁਤਰ ਕੌਣ? ਜੀਵਨ-
ਮਾਲ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ। ਪਿਉ ਦੇ ਪਿਉ ਦਾ ਪਿਉ। ਪੁਤ ਦੇ ਪੁਤ ਦਾ ਪੁਤ। ਪਿਛਲੇ ਵਾਲ਼ੇ ਵੀ
ਤੇ ਅਗਾਂਹ ਦੇ ਵੀ। ਜਣਨੀ ਰੱਬ ਵਾਂਙ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਤਸਵੀਰ ਚ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਮ੍ਰਿਤਯੂ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਖਾਰਿਜ ਹੈ। ਦੋਹਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਚਾਹ ਦੇ ਅੱਧ-ਭਰੇ ਪਿਆਲੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਵੇਲਾ
ਕਿਸੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ।

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 93
|bSize = 548
|cWidth = 247
|cHeight = 404
|oTop = 345
|oLeft = 68
|Location = left
|Description = 
}}
ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ
ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਖਾਮੋਸ਼ ਪਾਣੀ
ਚ ਗਾਏ ਅਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ
ਰੀਲ ਸੁਣਾਈ ਸੀ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਨੇ ਹਵਾ ਚ ਉਂਗਲ਼ ਉਠਾ
ਕੇ ਪੁਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਦਾਦ
ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮਗਰੋਂ ਪਿਉ-
ਪੁਤ ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ
ਰਹੇ, ਮੈਂ ਸੁਣੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸੀ - ਤਿੰਨ
ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਮਾਰੀ
ਨਾਲ਼ ਘੁਲ਼-ਘੁਲ਼ ਮੁੱਕ
ਗਏ ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ਼।
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{right|89}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>364jyzkn3fvbq1e96krt59rsjmitz2n</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>235922</id>
      <parentid>235921</parentid>
      <timestamp>2026-09-21T15:09:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>235922</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2816" sha1="e8109ww9pc36zoetuenxot6sl08p3oz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਇਹ ਭੈਅ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਇਸ ਭੈਅ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ਾਇਰ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੰਨ 2000 ਦੇ ਸਿਆਲ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਿੱਘੇ
ਦਿਨ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲ਼ੀ ਵਿਚ ਓਦਣ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਤਰ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਪੈਰਾਂ ਭਾਰ
ਬੈਠਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਹੀਂ, ਦਰਪਣ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਅਪਣਾ ਅਕਸ ਦੇਖਦਾ
ਹੈ। ਦਵੈਤ ਮੁੱਕਿਆ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋਣੀ ਅੱਗੇ ਅਹੰਕਾਰ ਮੁੱਕੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋਹਵੇਂ ਸਮਰੂਪ ਹਨ। ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੈ ਅਤੇ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ
ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ। ਕੌਣ ਕੀ ਹੈ? ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਪਿਉ ਕੌਣ? ਪੁਤਰ ਕੌਣ? ਜੀਵਨ-
ਮਾਲ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ। ਪਿਉ ਦੇ ਪਿਉ ਦਾ ਪਿਉ। ਪੁਤ ਦੇ ਪੁਤ ਦਾ ਪੁਤ। ਪਿਛਲੇ ਵਾਲ਼ੇ ਵੀ
ਤੇ ਅਗਾਂਹ ਦੇ ਵੀ। ਜਣਨੀ ਰੱਬ ਵਾਂਙ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਤਸਵੀਰ ਚ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਮ੍ਰਿਤਯੂ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਖਾਰਿਜ ਹੈ। ਦੋਹਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਚਾਹ ਦੇ ਅੱਧ-ਭਰੇ ਪਿਆਲੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਵੇਲਾ
ਕਿਸੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲ਼ਦਾ ਹੈ।

{{Css image crop
|Image = Saakar.pdf
|Page = 93
|bSize = 548
|cWidth = 247
|cHeight = 373
|oTop = 345
|oLeft = 68
|Location = left
|Description = 
}}
ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ
ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਖਾਮੋਸ਼ ਪਾਣੀ
ਚ ਗਾਏ ਅਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ
ਰੀਲ ਸੁਣਾਈ ਸੀ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਨੇ ਹਵਾ ਚ ਉਂਗਲ਼ ਉਠਾ
ਕੇ ਪੁਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਦਾਦ
ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮਗਰੋਂ ਪਿਉ-
ਪੁਤ ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ
ਰਹੇ, ਮੈਂ ਸੁਣੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸੀ - ਤਿੰਨ
ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਮਾਰੀ
ਨਾਲ਼ ਘੁਲ਼-ਘੁਲ਼ ਮੁੱਕ
ਗਏ ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ਼।
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{right|89}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e8109ww9pc36zoetuenxot6sl08p3oz</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>