ਵਿਕੀਸਰੋਤ pawikisource https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE MediaWiki 1.47.0-wmf.21 first-letter ਮੀਡੀਆ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤਸਵੀਰ ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਫਰਮਾ ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮਦਦ ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲੇਖਕ ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੋਰਟਲ ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਖਤ ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਆਡੀਓਬੁਕ ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੰਨਾ ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਇੰਡੈਕਸ ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ TimedText TimedText talk ਮੌਡਿਊਲ ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ Event Event talk 250 70367 237614 237590 2026-09-28T02:22:14Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ashwinder sangrur" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||5}} {{rule}}</noinclude>{{center|{{larger|'''ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ'''}}}} ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਵਿਚ ੧੨ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਮਗਰੋਂ, ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਚੋਣਵੇਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪੂਰਨ ਸਿਖਾਂ ਦੇ, ਪਰੰਤੂ ਐਸੇ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਗੁਣ ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਖਿਆਲ ਕੀਤੇ ਯਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਆਮ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਪਰ ਕਿਆਸ ਏਸ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਸਪੁਰਦ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਹਾਲ ਵਿਚ ਇਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਅਮਲੋਕ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਭਾਈ ਜੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਲੱਗਾ ਹੈ। {{gap}}ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਕੇਵਲ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਿਤੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਦੇ ਜੀਵਨ, ਯਾ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਯਾ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚ ਰਲਣ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਯਾ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਪਰ ਕਿਸੇ ਪਰਚੇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਦਿ ਦਾ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ ਚਲ ਸਕਦਾ, ਜੇ ਕਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਅਥਵਾ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਹੀਦ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗਯਾਨੀ ਇਹ ਉੱਦਮ ਨਾ ਕਰ ਜਾਂਦੇ। ਗ੍ਯਾਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਥੋੜੇ ਥੋੜੇ ਪ੍ਰਸੰਗ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਕਤ ਤਕ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ, ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਆਰੰਭਕ ਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਮਾਚਾਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣੇ ਤੇ ਲਿਖੇ ਹਨ। {{gap}}ਇਹ ਪੋਥੀ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸੰਚੇ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਿਖਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਤਾਰੇ ਕਰਨੇ ਦੀ ਤੀਕ ਸੰਮਤ ੧੮੯੨ ਬਿ: ਲਿਖੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਉਤਾਰਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਪੋਥੀ ਤੋਂ ਇਹ ਉਤਾਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਹ ਕਿਤਨਾ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਕੋਈ ਸੰਚਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਰ ਨਾ ਸਾਡੇ ਦੇਖਣੇ ਵਿਚ ਆਯਾ ਹੈ<ref>ਇਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਅਸਾਂ 1870 ਬਿ. ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਨੁਸਖਾ ਬੀ ਡਿੱਠਾ ਹੈ।</ref>, ਪਰ ਪੋਥੀ ਦੀ<noinclude>{{rule}}</noinclude> cg1ppjpan4qk1yay7z0ggo2nn9k1esl 250 71523 237633 215751 2026-09-28T04:30:16Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 237633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude>ਨਿੰਮ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: ਇਸ ਦਾ ਦਰਖਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਮ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਆਮ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਮਹਾਂ ਨਿੰਮ (ਬਕਾਇਨ) (Melia Azadirachta), ਜਿਸ ਵਿਚ ਫਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਕੁੱਝ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੀਜਾ ਮਿੱਠਾ ਨਿੰਮ (Murraya Koenigil Spreng), ਜਿਸਦੇ ਪੱਤੇ ਕੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਨਿੰਮ ਦਾ ਦਰਖਤ 40 ਤੋਂ 50 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕਾਰਨ ਇਹ ਕਾਫੀ ਸੰਘਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਣਾ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਛਿੱਲ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਤੇ 9 ਤੋਂ 15 ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ 1 ਤੋਂ 3 ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਡੇਢ ਇੰਚ ਚੌੜੇ, ਤਿੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫੁੱਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਲ ਅੰਡਾਕਾਰ, ਗੋਲ, ਕੱਚੇ, ਹਰੇ ਅਤੇ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਨਿਮੋਲੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਿਮੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੀਜ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਖਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਭਾਗ ਸਵਾਦ ਵਿਚ ਕੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦਕਿ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਪੱਤੇ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਰਖਤ ਦੇ ਤਣੇ ਤੋਂ ਗੂੰਦ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਘੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਿੰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਨਿੰਬ। ਹਿੰਦੀ-ਨੀਮ। ਮਰਾਠੀ-ਕੜੂਨਿੰਬ। ਗੁਜਰਾਤੀ-ਲੀਮੜੋ। ਬੰਗਾਲੀ-ਨਿੰਮ ਗਾਛ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਨੀਮ ਟ੍ਰੀ (Neem Tree)। ਮਾਗਰੋਸਾ ਟ੍ਰੀ (Margosa Tree)। ਲੈਟਿਨ- ਐਜਾਡਿਰੇਕਟਾ ਇੰਡੀਕਾ (Azadirachta Indica)। ਗੁਣ: ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੰਮ ਗੁਣ ਵਿਚ ਹਲਕਾ, ਗ੍ਰਾਹੀ, ਰਸ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਤੇਜ,‌ ਤਾਸੀਰ ਵਿਚ ਠੰਡਾ, ਵਿਪਾਕ ਕਟੁ, ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਕਫ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਲੇਰੀਆ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਕਬਜ਼, ਪੀਲੀਆ, ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਕੋਹੜ, ਖੂਨ ਦੀ ਪਿੱਤ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਆਦਿ ਮੌਕੇ ਵੀ ਗੁਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 99<noinclude></noinclude> dtbla01q79m50b7du5o5eh5irqmjhb7 237634 237633 2026-09-28T07:38:52Z Amritpal Aman 2020 237634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|ਨਿੰਮ}}'''}} ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: {{gap}}ਇਸ ਦਾ ਦਰਖਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਮ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਆਮ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਮਹਾਂ ਨਿੰਮ (ਬਕਾਇਨ) (Melia Azadirachta), ਜਿਸ ਵਿਚ ਫਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਕੁੱਝ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੀਜਾ ਮਿੱਠਾ ਨਿੰਮ (Murraya Koenigil Spreng), ਜਿਸਦੇ ਪੱਤੇ ਕੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਨਿੰਮ ਦਾ ਦਰਖਤ 40 ਤੋਂ 50 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕਾਰਨ ਇਹ ਕਾਫੀ ਸੰਘਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਣਾ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਛਿੱਲ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਤੇ 9 ਤੋਂ 15 ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ 1 ਤੋਂ 3 ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਡੇਢ ਇੰਚ ਚੌੜੇ, ਤਿੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫੁੱਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਲ ਅੰਡਾਕਾਰ, ਗੋਲ, ਕੱਚੇ, ਹਰੇ ਅਤੇ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਨਿਮੋਲੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਿਮੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੀਜ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਖਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਭਾਗ ਸਵਾਦ ਵਿਚ ਕੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦਕਿ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਪੱਤੇ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਰਖਤ ਦੇ ਤਣੇ ਤੋਂ ਗੂੰਦ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਘੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਿੰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ: {{gap}}ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਨਿੰਬ। ਹਿੰਦੀ-ਨੀਮ। ਮਰਾਠੀ-ਕੜੂਨਿੰਬ। ਗੁਜਰਾਤੀ-ਲੀਮੜੋ। ਬੰਗਾਲੀ-ਨਿੰਮ ਗਾਛ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਨੀਮ ਟ੍ਰੀ (Neem Tree)। ਮਾਗਰੋਸਾ ਟ੍ਰੀ (Margosa Tree)। ਲੈਟਿਨ- ਐਜਾਡਿਰੇਕਟਾ ਇੰਡੀਕਾ (Azadirachta Indica)। ਗੁਣ: {{gap}}ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੰਮ ਗੁਣ ਵਿਚ ਹਲਕਾ, ਗ੍ਰਾਹੀ, ਰਸ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਤੇਜ,‌ ਤਾਸੀਰ ਵਿਚ ਠੰਡਾ, ਵਿਪਾਕ ਕਟੁ, ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਕਫ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਲੇਰੀਆ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਕਬਜ਼, ਪੀਲੀਆ, ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਕੋਹੜ, ਖੂਨ ਦੀ ਪਿੱਤ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਆਦਿ ਮੌਕੇ ਵੀ ਗੁਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। {{center|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 99}}<noinclude></noinclude> aynipct9bvwkqa3gy2he3er86h3kwu4 250 71524 237635 215752 2026-09-28T07:44:14Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 237635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> {{gap}}ਯੂਨਾਨੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੰਮ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਠੰਡੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿੰਮ ਦੀ ਗੂੰਦ ਖੂਨ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਤੇਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਖੂਨ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਪਦੰਛ ਅਤੇ ਕੋਹੜ ਦੀ ਇਹ ਅਹਿਮ ਦਵਾਈ ਹੈ। {{gap}}ਹੋਮਿਓਪੈਥੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੰਮ ਪੁਰਾਣੀ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਲਈ ਉਤਮ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਚਮੜੀ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ, ਕੋਹੜ, ਕੁਨੈਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿੰਮ ਦੇ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਛਿੱਲ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੌੜਾ ਪਦਾਰਥ ਮਾਰਗੋਸੀਨ, ਸੋਡੀਅਮ ਮਾਰਗੇਸੇਟ, ਨਿਮਬਿਡਿਨ, ਨਿੰਮਬੋਸਟੇਰੋਲਾ, ਨਿੰਮਿੰਬਨਿਨ, ਸਿਟਾਰਿਕ ਐਸਿਡ, ਓਲਿਵ ਐਸਿਡ, ਪਾਮਿਟਿਕ ਐਸਿਡ, ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ ਅਤੇ ਟੈਨਿਨ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਜਾਂ ਸਥਿਤ ਤੇਲ 45 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗੰਧਕ, ਰਾਲ, ਐਲਕੇਲਾਇਡ, ਗਲੂਕੋਸਾਇਡ ਅਤੇ ਵਸਾ ਅਮਲ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਧੂ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਲੋਹਾ, ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਸਵਾਦ ਵਿਚ ਕੌੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਹਰੇਕ ਤਰਾਂ ਕੇ ਕੀਟਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਰਭਰੋਧਕ, ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਤੇਜਕ, ਪਾਏਰੀਆ, ਕੋਹੜ, ਜਲਦੀ ਪਤਨ ਆਦਿ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਅਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਮ ਦੀ ਗੂੰਦ ਵਿਚ 26 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪੇਂਟੋਸੈਂਸ, 12 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਗੇਲੇਕਟੀਨ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਲਬਯੂਮਿਨਸ, ਆਕਸਾਇਡ੍ਰਸ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ: {{gap}}ਨਿੰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੱਖਿਅਕ ਸੁਭਾਲ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾਂ ਕੰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿੰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। {{center|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 100}}<noinclude></noinclude> abll9gzrvevq4nezp4wlwdtfcbs3zzm 250 71525 237636 215753 2026-09-28T07:50:59Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 237636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|ਪੱਥਰਚੱਟ}}'''}} ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: {{gap}}ਪੱਥਰਚੱਟ ਦਾ ਬੂਟਾ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀਆਂ ਗਰਮ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਉਗਦਾ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਜਿਊਣ ਵਾਲਾ ਬੂਟਾ ਕਈ ਵਾਰ ਚਟਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਮਾਂਸਲ, ਅੰਡਾਕਾਰ, 5-6 ਇੰਚ ਵਿਆਸ ਵਾਲੇ, ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਤਿੱਖੇ, ਉਪਰਲੀ ਤਹਿ 'ਤੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੀ ਤਹਿ ਮਿੱਟੀ ਰੰਗੀ, ਲਾਲ ਭਾਅ ਮਾਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫੁੱਲ, ਗੁਲਾਬੀ ਜਾਂ ਬੈਂਗਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਅਪ੍ਰੈਲ-ਮਈ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਲ ਛੋਟੇ, ਨੀਲੀ ਭਾਅ ਮਾਰਦੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ 'ਚ ਪਾਸ਼ਣਭੇਦ, ਦੂਜਾ- ਛਵੇਤ ਪਾਸ਼ਣਭੇਦ ਅਤੇ ਤੀਜਾ-ਵਟਪੱਤਰੀ ਪਾਸ਼ਣਭੇਦ। ਪੱਥਰਚੱਟ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਮੋਟੀ ਅਤੇ 1-2 ਇੰਚ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹੀ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ: {{gap}}ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਪਾਸ਼ਣ ਭੇਦ। ਹਿੰਦੀ-ਪੱਥਰਚਟਾ, ਪੱਥਰਚੂਰ। ਮਰਾਠੀ-ਪਖਾਨ ਭੇਦ। ਗੁਜਰਾਤੀ ਪਾਖਾਨ ਭੇਦ। ਬੰਗਾਲੀ-ਪਾਥੁਰਚੁਰੀ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਇੰਡੀਅਨ ਰਾਕਫੋਇਲ (Indian Rockfoil)। ਲੈਟਿਨ- ਸਾਕਸੀਫ੍ਰੇਗਾ ਲਿਗਊਲੇਟਾ (Saxifraga Ligulata)। ਗੁਣ: {{gap}}ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਥਰ ਚੱਟ ਰਸ ਵਿਚ ਤਿਕਤ, ਗੁਣ ਵਿਚ ਲਘੂ, ਬਿਨਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ, ਤਾਸੀਰ ਵਿਚ ਠੰਡਾ, ਵਿਪਾਕ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਕਫ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੱਥਰੀ, ਛਵੇਤ ਪ੍ਰਦਰ, ਪਿਸ਼ਾਬ, ਖੰਘ, ਆਮਾਤਿਸਾਰ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਸੱਟ ਲੱਗਣ, ਜ਼ਖ਼ਮ, ਸੋਜ, ਪੀਲੀਆ ਉਨਮਾਦ, ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਬੁਖਾਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਯੂਨਾਨੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਥਰਚੱਟ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਗਰਮ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੱਥਰੀ, ਸ਼ੁਕਰਮੇਹ, ਢਿੱਡ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਅਹਿਮ ਦਵਾਈ ਹੈ। {{gap}}ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਥਰਚੱਟ ਦੇ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿਚ ਅਲਬਯੂਮਿਨ 73 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਗੁਲੂਕੋਜ਼-51 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਪਿਚਿਛਲ ਤਰਲ 21 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਸਟਾਚਰ 19 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਟੈਨਿਕ ਐਸਿਡ 14.2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ, ਖਣਿਜ ਲਵਣ, ਗੈਲਿਕ ਐਸਿਡ, ਮੋਮ, ਭਸਮ ਸਾਰੇ 12.87 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ (ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਆਕਜਲੇਟ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ), ਮੇਮੇਟਾਰਬਿਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤਰਲ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। {{gap}}00 {{center|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 101}}<noinclude></noinclude> e705ex3vboj9ojjvokqhn8aio14agwo 250 71526 237637 215754 2026-09-28T07:58:04Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 237637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude>{{center|'''{{larger|ਪਾਨ/ਤਾਂਮਬੂਲ}}'''}} ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ: {{gap}}ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਚ ਪਾਨ ਦਾ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਕਿ ਪੂਜਾ, ਯਗ, ਹਵਨ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਕ ਕੰਮਾਂ, ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਾਨ ਮਦਰਾਸੀ, ਬੰਗਲਾ, ਕਪੂਰੀ, ਮਹੋਬਾ, ਮਾਲਵੀ, ਮਘਈ, ਵਿਓਲਾ, ਮਹਰਾਜਪੁਰ, ਦੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਾਨ ਦੀ ਬੇਲ 15 ਤੋਂ 20 ਫੁੱਟ ਲੰਬੀ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਿਊਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਤਣਾ ਸਥਿਰ, ਕਰੜਾ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਤੇ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ 4 ਤੋਂ 8 ਇੰਚ ਲੰਬੇ ਅਤੇ 2 ਤੋਂ 4 ਇੰਚ ਚੌੜੇ, 5 ਤੋਂ 7 ਦੇ ਗਰੁੱਪ 'ਚ, ਚੀਕਨੇ, ਮੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫੁੱਲ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਵਿਆਸ ਵਾਲੇ ਭਾਰੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਨ ਪਿੱਪਲੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਹਾਰ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਅਤੇ ਫਲ ਦੀ ਬਹਾਰ ਗਰਮੀ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ: {{gap}}ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ-ਤਾਂਮਬੂਲ। ਹਿੰਦੀ- ਪਾਨ। ਮਰਾਠੀ-ਨਾਗਬੇਲ। ਗੁਜਰਾਤੀ- ਨਾਗਰ ਬੇਲ। ਬੰਗਾਲੀ- ਤਾਂਮਬੂਲ, ਪਾਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ- ਬੇਟਲ ਲੀਫ (Betel Leaf)। ਲੈਟਿਨ- ਪਾਇਪਰ ਬੇਟਲ (Piper Betel) ਗੁਣ: {{gap}}ਆਯੂਰਵੈਦਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਨ ਰਸ ਵਿਚ ਕਟੂ, ਚਰਪਰਾ, ਗੁਣ ਵਿਚ ਲਘੂ, ਤੇਜ, ਤਾਸੀਰ ਵਿਚ ਗਰਮ, ਰੁਚਿਕਾਰਕ, ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਪਾਕ ਵਿਚ ਕਟੁ, ਵਾਤ ਅਤੇ ਕਫ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੀੜੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਦਿ ਗੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਯੂਨਾਨੀ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਨ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਗਰਮ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲ, ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਲਾ ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਮੇ ਅਤੇ ਖੰਘ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੂਨ ਵਧਾ {{center|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 102}}<noinclude></noinclude> j1r66tgxn0opflczsl5ci0at0h3fknv 250 71527 237661 215755 2026-09-28T10:18:53Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>ਕੇ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਨ ਦੇ ਰਸਾਇਣਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪੱਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ 6.1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡੇਟ, 3.1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪ੍ਰੋਟੀਨ, 2.3 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਖਣਿਜ ਦਵ, 2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਟੈਨਿਨ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵਾਧੂ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ, ਫਾਸਫੋਰਸ, ਆਇਓਡੀਨ, ਲੋਹਾ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ, ਬੀ, ਸੀ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ ਗੰਧ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਪੀਲਾ ਜਾਂ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਉਡਣਸ਼ੀਲ ਤੇਲ 2 ਤੋਂ 4 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਫਿਨੋਲ ਅਤੇ ਟਰਪਿਨ ਨਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਨ ਦੀ ਗੰਧ ਫਿਨਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਟਾਰਪਿਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਿਕਤਤਾ ਅਤੇ ਰੁਖਸ਼ਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਐਲਮੀਨ, ਐਸੀਲਿਨ, ਪਿਓਰੀਨ, ਪਿਓਰਿਡੋਨ, ਪਿਓਰੋਵੇਟੋਨ, ਐਰਿਕੋਲੀਨ ਨਾ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਪਾਨ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੁਕਸਾਨ: ਪਾਨ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਵਾਲ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ, ਮਰਦਾਨਗੀ, ਯਾਦ ਸ਼ਕਤੀ, ਭੁੱਖ ਨਾ ਲੱਗਣੀ ਆਦਿ ਤਕਲੀਫਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੂਨੇ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਪਾਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਅਰਿਕੇਨ ਜ਼ਹਿਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਖਾਜ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਤੰਬਾਕੂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਪਾਨ ਕੈਂਸਰ ਜਿਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਣ ਸ਼ਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਭਪਾਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਾਨ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੁੱਖ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਾਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 00<noinclude>{{center|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ - 103}}</noinclude> 5as7urfvscssul5sxyoeabdt7f8a6sh 250 71776 237629 216326 2026-09-28T03:15:26Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਹੱਥਲੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫੌਜ ਵਿਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 6 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਚਿਰ ਲਈ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਕ ਦਿਨ ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਲਦੀ ਘਰ ਆਉਣਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਸੇ ਗੈਰ ਮਰਦ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਈ ਸੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਮਰਦ ਨਗਨ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਫੌਜੀ ਪਤੀ ਨੇ ਨਗਨ ਗੈਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਥੱਪੜ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਫੌਜੀ ਨੇ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗੈਰ ਮਰਦ ਦੇ ਦੋ-ਚਾਰ ਡਾਂਗਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਹੱਥ ਜੋੜਦਿਆਂ ਮੰਨ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਫੌਜੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਵੀ ਉਸ (ਗੈਰ ਮਰਦ) ਦਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਿਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਖੈਰ! ਬੱਚਾ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ ਡੀ. ਐਨ. ਏ. ਟੈਸਟ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਾਫ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਆਧਾਰ ਕਾਰਡ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਡੀ. ਐਨ. ਏ. ਟੈਸਟ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੱਥਲੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਐ ਕਿ ਇਕ ਆਦਮੀ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਘਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਘਾਰ ਨੂੰ ਸੰਨ੍ਹ ਲਾ ਰਹੀ ਹੈ।{{gap}} {{gap}}ਅੱਗੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਫਸਾ ਕੇ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਰੋਹ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਕਾਮ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਕਮਾਈ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਛੜੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਕਲੀ ਵਿਚੋਲਾ, ਨਕਲੀ ਲਾੜੀ, ਨਕਲੀ ਲਾੜੀ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬਣਾ ਕੇ ਲਾੜੀ ਇਕ<noinclude>{{center|16}}</noinclude> lqqhkmn3kvnyun6eb575a3dgpj21tut 250 71778 237630 237594 2026-09-28T03:24:28Z Balwinder changaliwala 2259 /* Proofread */ 237630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿੱਸੇ ਹਨ- ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਉਸੇ ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹਾਵੀ ਰੱਖਣ ਲਈ (ਭਾਵੇਂ ਆਪਣਾ ਕਸੂਰ ਹੀ ਹੋਵੇ) ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਮਾਰਨਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਆਦਿ ਤੇ ਮਾਰਨਾ, ਘਰ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਤੋੜ ਦੇਣਾ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨੀਚੀਆਂ ਅਤੇ ਘਟੀਆ ਗਾਲਾਂ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਪਾ ਦੇਣਾ, ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਦੀ ਹਮਦਰਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾ ਕੇ ਝਗੜਾ ਕਰਨਾ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਸਾਮਾਨ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਝਮੇਲੇ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਟੁੱਟ-ਭੱਜ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਟੀ. ਵੀ., ਵਰਿੱਜ, ਗੈਸ ਚੱਲ੍ਹਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਭਾਂਡੇ ਆਦਿ। ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗੁੱਸ ਦੇ ਇਸ ਪਾਗਲਪਨ ਵਿਚ ਕੁੱਝ ਵੀ ਤੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਮਾਨ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।{{gap}} {{gap}}ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਤਾਂ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੈਣ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਚ ਸੜਕ'ਤੇ। ਉਹ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਸ਼ਾਇਦ ਪਾਠਕ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਛਾਪੀਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਮਜ਼ੇ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਅਗਿਓਂ ਮੋੜਵੀਂ ਗਾਲ੍ਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨੂੰ ਝੂਰ ਝੂਰ ਕੇ ਭਾਂਪਦਾ ਹੋਇਆ ਖਾਮੋਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਅਸੱਭਿਅਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਅਕਲ ਆ ਗਈ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਸੱਭਿਅਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਇਕ ਪਤੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣੀ ਅਸੱਭਿਅਕ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੱਭਿਅਕ ਅਤੇ ਉਜੱਡਪੁਣੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪੜੀ ਨੂੰ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ<noinclude>{{center|18}}</noinclude> iuupk1qxwfphxum3pekapzmahlhcc8k 250 71779 237601 216329 2026-09-28T00:43:13Z Balwinder changaliwala 2259 /* Proofread */ 237601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਮਨ ਨੂੰ ਅਚੰਭਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਕਸਰ ਪਤੀ (ਪੇਂਡੂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ) ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਰਦ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}} {{gap}}ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਇੰਨੀਂ ਨਿਰਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਔਰਤਾਂ (ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹੀਆਂ) ਪੇਕੇ ਘਰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਜਾਂ ਭਰਾ ਤੋਂ ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸਹਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਸ਼ੀਤਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਤਾਂ ਪੇਕੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਤੋਂ ਕੁੱਟ ਵੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਚੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਪਰ ਵਿਆਹ ਉਪਰੰਤ ਉਹੀ ਠੰਢੀਆਂ ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀਆਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਭੜਾਸ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਈ ਤਾਂ ਪਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਇਕਪਾਸੜ ਹਨ ਜੇਕਰ ਪਤੀ ਕੁਝ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿਉਣ ਜਾਂ ਮਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਗੀਆਂ। ਕਿਉਂ... ਹੈ ਨਾ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਜਾਂ ਫੇਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ! {{gap}} {{gap}}ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੂਝਵਾਨ, ਸੱਭਿਅਕ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮਰਦ ਵੀ ਅਤਿ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਪਤੀ (ਮਰਦ) ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਮਾਜ (ਔਰਤ-ਮਰਦ) ਵੱਲੋਂ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਇਕ-ਪਾਸੜ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਮਰਦ-ਪ੍ਰਧਾਨ (Male Dominating) ਸਮਾਜ ਹੋਣ ਨੂੰ ਗਲਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜਿਥੇ ਔਰਤ-ਪ੍ਰਧਾਨ (Female Dominating) ਸਮਾਜ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਰਲ ਕੇ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਡਰਪੋਕ ਬਣਕੇ ਵੱਟੀ ਚੁੱਪ ਦੇ ਅਤਿ ਘਾਤਕ ਸਿੱਟੇ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੜ ਸੋਚ ਰੱਖਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਖਿਲਾਫ ਆਵਾਜ ਬੁਲੰਦ<noinclude>{{center|19}}</noinclude> 960ihkrc504ghcchp4i1lk8d7hr41t0 237602 237601 2026-09-28T00:45:43Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਮਨ ਨੂੰ ਅਚੰਭਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਕਸਰ ਪਤੀ (ਪੇਂਡੂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ) ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਰਦ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}} {{gap}}ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਇੰਨੀਂ ਨਿਰਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਔਰਤਾਂ (ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹੀਆਂ) ਪੇਕੇ ਘਰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਜਾਂ ਭਰਾ ਤੋਂ ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸਹਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਸ਼ੀਤਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਤਾਂ ਪੇਕੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਤੋਂ ਕੁੱਟ ਵੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਚੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਪਰ ਵਿਆਹ ਉਪਰੰਤ ਉਹੀ ਠੰਢੀਆਂ ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀਆਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਭੜਾਸ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਈ ਤਾਂ ਪਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ ਇਕਪਾਸੜ ਹਨ ਜੇਕਰ ਪਤੀ ਕੁਝ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿਉਣ ਜਾਂ ਮਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਗੀਆਂ। ਕਿਉਂ... ਹੈ ਨਾ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਜਾਂ ਫੇਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ! {{gap}} {{gap}}ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੂਝਵਾਨ, ਸੱਭਿਅਕ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਮਰਦ ਵੀ ਅਤਿ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਪਤੀ (ਮਰਦ) ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਮਾਜ (ਔਰਤ-ਮਰਦ) ਵੱਲੋਂ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਇਕ-ਪਾਸੜ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਮਰਦ-ਪ੍ਰਧਾਨ (Male Dominating) ਸਮਾਜ ਹੋਣ ਨੂੰ ਗਲਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜਿਥੇ ਔਰਤ-ਪ੍ਰਧਾਨ (Female Dominating) ਸਮਾਜ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਰਲ ਕੇ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਡਰਪੋਕ ਬਣਕੇ ਵੱਟੀ ਚੁੱਪ ਦੇ ਅਤਿ ਘਾਤਕ ਸਿੱਟੇ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੜ ਸੋਚ ਰੱਖਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਖਿਲਾਫ ਆਵਾਜ ਬੁਲੰਦ<noinclude>{{center|19}}</noinclude> dbquren9hk3n5yj5hrdur3cp9hhicdx 250 71780 237603 216330 2026-09-28T00:55:33Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ "ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸਦਕੇ ਜਾਈਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ।" {{gap}} {{gap}}ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਖੇਡ ਇਥੇ ਹੀ ਬਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੱਸਣ ਮੁਤਾਬਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਦਿਨ ਵਿਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪੇ ਹੀ ਫੋਨ ਕਰਨਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਬੀਅਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਗਿਣਵਾ ਦੇਣਾ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਇਕ ਖਾਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿੰਗਾ ਕਰਕੇ ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਉਣਾ ਤਾਂ ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਕੁਪੱਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪਤੀ ਦੀ ਹਮਦਰਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰ ਨਾ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਭੋਲ਼ਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਕਦਮ ਫੋਨ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸਥਿਤੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰੇ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਹਲੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਉਠਾਵੇਗੀ ਜਾਂ ਭੜਕ ਕੇ ਪਵੇਗੀ "ਕੀ ਗੱਲ ਐ! ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀ ਮੈਂ ਕੰਮ 'ਚ ਬਿਜ਼ੀ ਆਂ?" ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ (ਪਤਨੀ) ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਦਕੇ ਜਾਈਏ ਇਸ ਅਧਰੰਗ ਦੇ, ਜਿਹੜਾ ਸਵੇਰੇ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਭੇਡਾਂ ਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਆਜੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਭ ਨੇ ਸੁਣੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਖੌਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ "ਸ਼ੇਰ ਆਇਆ! ਸ਼ੇਰ ਆਇਆ" ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਲੋਕੀ ਡੰਡੇ ਸੋਟੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਤਾਂ ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਸੱਚੀਂ-ਮੁੱਚੀਂ ਸ਼ੇਰ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਰੋਲੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਤਵੱਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ "ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।" {{gap}} {{gap}}ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਫਤਰਾਂ, ਘਰਾਂ ਆਦਿ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬੜੇ ਸ਼ਾਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਢਵਾਉਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਹਿ ਲਓ ਕਿ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਢਵਾਉਣ ਵਿਚ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਦਰਜੇ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਇਸੇ ਕਲਾ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਢਵਾਉਣ ਵੇਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕ੍ਰਾਹਟ, ਨਜ਼ਾਕਤ ਲਿਆ ਕੇ ਬੜੇ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਭਰੇ ਅੰਦਾਜ਼<noinclude>{{center|20}}</noinclude> man1swdm31cwdqd3srj0cjsdcfu6869 250 71781 237606 216331 2026-09-28T01:02:33Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਵਿਚ ਮਿਲਣਗੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਅੰਦਰੋਂ ਸੋਚ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ ਕਿ "ਕਿੰਨੀ ਭੈੜੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਮੱਥੇ ਲੱਗਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਪਰ ਆਦਮੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਾਰਨ ਉਸ ਅਪਣੱਤ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਮਝਦਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਔਰਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਔਰਤ, ਮਰਦ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਔਰਤ ਦੇ ਕੰਮ ਕਢਵਾ ਕੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਇਦ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ 'ਸਭ ਕੁਛ ਲੁਟ ਗਿਆ' ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੜੀ ਵਾਂਗ ਖਚਾ-ਖਚ ਭਰੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਪ ਭਾਵੇਂ ਮਸਾਂ ਸੀਟ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਸੀਟ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਬੈਠੇ ਹੋਣ ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮਨੋਂ ਭਾਵੇਂ ਜਿਸ ਮਰਜ਼ੀ ਮੰਤਵ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਤੁਰੰਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ. ਆਈ. ਪੀ. ਵਾਂਗ ਸੀਟ ਦੇਣਗੇ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਜੇਕਰ ਔਰਤਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਸੀਟ ਤੇ ਦੋ ਵੀ ਬੈਠੀਆਂ ਹੋਣ ਉਹ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸੀਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨੱਕ-ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਉਪਰ ਦਰਸਾਈਆਂ ਉਹੀ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਢਵਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਵਤੀਰਾ, ਸ਼ਕਲ-ਸੂਰਤ ਹੀ ਬਦਲ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। {{gap}} {{gap}}ਦਫਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਇਹੀ ਵਰਤਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ ਪਤੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕਢਵਾਉਣ ਸਮੇਂ ਵਤੀਰਾ ਅਤਿ ਚਾਪਲੂਸੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਬਸ ਨਹੀਂ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿੰਨਾਂ ਹੋ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ। ਇਸੇ ਲਈ ਘਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਵਾਲੀ 'ਬਾਈਂ ਦੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ਾਮਦ, ਮਿੰਨਤਾਂ ਆਦਿ ਤੱਕ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਉੱਲੂ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਉੱਚੇ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਈਆਂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਰੂਪੀ ਗੁੱਸਾ ਪਤੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਕੇ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਤੀ ਸਭ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਪਤੀ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ 'ਬਾਈ<noinclude>{{center|21}}</noinclude> 5919yfdsxvlxop4tkgm7s30b4yp9uo1 250 71782 237609 216332 2026-09-28T01:10:48Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਈਆਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਗ-ਰਗ ਤੋਂ ਜਾਣੂੰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਮ ਛੱਡਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦਿਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡਕੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵਧਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਮਨ-ਮਰਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਢਣ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਉਦੋਂ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਜੁਲਾਈ 2018 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿਚ ਖ਼ਬਰ ਆਈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾ ਨਹਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਤੇ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਛੇ ਸਾਲਾ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਕੱਪੜਾ ਤੁੰਨ ਕੇ ਕਿਰਚਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਬੜੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਵਾਇਰਲ ਇਸ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਿਲ ਦਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਇਕ ਮਾਸੂਮ ਤੇ 19-20 ਵਾਰ ਕਿਰਚਾਂ ਦੇ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਕੱਪੜਾ ਤੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲੱਥਪਥ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਬਾਘਰੂਮ ਵਿਚ ਪਈ ਸੀ। {{gap}} {{gap}}ਸ਼ਾਇਦ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕਲਾ/ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਆਦਿ ਅਦਾਰੇ ਕੈਸ਼ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਟਕ ਮਟਕ ਕੇ ਬਹਿਲਾ-ਫੁਸਲਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਏਅਰ ਹੋਸਟੈਸਾਂ ਭਰਤੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਪਾਰਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਰਿਸੈਪਸਨਿਸ਼ਟ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। {{gap}} {{gap}}ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਮਤਲਬ ਕਢਵਾਉਣ ਲਈ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਦਮੀ ਜੋ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਸੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। {{gap}} {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਖੁਦਕਸੀ ਕਰਨਾ ਇਕ ਬੁਝਦਿਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖੋਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਪਰ ਇਕ ਗੱਲ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਕਰਜ਼ਾ ਜੇਕਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ<noinclude>{{center|22}}</noinclude> epv464i0aqle3roac0rqmbvcpn75trf 250 71783 237611 216333 2026-09-28T01:18:41Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਵਿਆਹ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਸਮੁੱਚੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਘਰ ਦਾ ਪੁਰਸ਼ ਮੈਂਬਰ ਭਾਵ ਕਿਸਾਨ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਾਵਤ ਸਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪੈਸਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਤੋਂ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਰਜ਼ੀ ਆਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਐ, ਆਦਮੀ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਘਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਵੇਰੇ ਅਖਬਾਰ ਵਿਚ ਹੀ ਖ਼ਬਰ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟੀ. ਵੀ. ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ "ਦੱਸ ਕੇ ਵੀ ਨ੍ਹੀ ਗਿਆ। ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਮੋਟਰ ਤੇ ਚੱਲਿਐਂ।" ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਹਿਣਗੇ "ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਮੈਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਸੌਦਾ ਲੈਣ ਚੱਲਿਐਂ, ਬਸ ਹੁਣੇ ਆਇਆ, ਬਸ ਜਾ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਨਹਿਰ 'ਚ ਛਾਲ ਮਾਰੀ।" ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਬੰਦਾ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਦਾ ਡਰਾਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।{{gap}} {{gap}} ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲੀ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਖੇਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਪੜੇ ਪਾੜਨਗੀਆਂ, ਫੇਰ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤੇਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਗੀਆਂ। ਫੇਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਬੋਤਲ ਜਾਂ ਕੋਨ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾਂ ਹੀ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਲੱਭੀ ਜਾਣਗੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹੋਣ। ਫੇਰ ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਦੇਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤੇਲ ਲੱਭਣ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤੇਲ ਲੱਭ ਵੀ ਲੈਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਪਾ ਵੀ ਲੈਣਗੀਆਂ। ਫੇਰ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਚਿਲਾਉਣਗੀਆਂ "ਅੱਜ ਨ੍ਹੀ ਛੱਡਦੀ, ਸਾਰੇ ਟੱਬਰ ਨੂੰ ਫਸਾ ਕੇ ਮਰੂੰ, ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਚੱਕੀਆਂ ਪੀਸਿਓ, ਡੱਬੀ ਕਿੱਥੇ ਐ।" ਭਾਵੇਂ ਤੀਲਾਂ ਵਾਲੀ ਡੱਬੀ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਪਈ ਹੋਵੇ ਪਰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਹੀ ਲੱਭੀ ਜਾਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰਾਮੇ ਨੂੰ ਰੋਕੇ। ਘਰ ਦੇ ਬਾਲਗ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬੱਚੇ ਜ਼ਰੂਰ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ<noinclude>{{center|23}}</noinclude> h923jau786s3vwp5e2y9zvuz76jtb45 250 71784 237612 216334 2026-09-28T01:31:16Z Balwinder changaliwala 2259 /* ਸੋਧਣਾ */ 237612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balwinder changaliwala" /></noinclude>ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਣ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਖੈਰ! ਜਦੋਂ ਡੱਬੀ ਵਾਲਾ ਡਰਾਮਾ ਵੀ ਫਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਡੱਬੀ ਲੱਭ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫੇਰ ਤੀਲੀ ਨੂੰ ਡੱਬੀ ਤੇ ਰਗੜੀ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਤੀਲੀਆਂ ਵੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨੇ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭਾਵੇਂ ਗੈਸ ਦਾ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਜਲਾਉਣ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਝਰੀਟ ਤੇ ਬਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇਸ ਡਰਾਮੇ ਵਿਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਰੀ ਡੱਬੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਤੀਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬਲਦੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਡਰਾਮਾ ਕਰਕੇ ਤੀਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਠੇ ਪਾਸਿਉਂ ਡੱਬੀ ਤੇ ਘਸਾਈਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੇਕਰ ਤੀਲੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਜਲ ਗਈ ਤਾਂ ਡਰਾਮਾ ਫਲਾਪ। ਚਲੋ ਖੈਰ! ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਮੈਂਬਰ ਇਸ ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਜਾ ਕੇ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਡਰਾਮਾ ਫਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਖੇਡੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।{{gap}} {{gap}} ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਦੱਸਣ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਆਪਣਾ ਆਪਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਆਦਮੀ ਛੋਟੀ ਮੋਟੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਮਝਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਵੇ ਕਿ ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਘਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛ ਲਵੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦੇ ਤਾਂ ਵੀ ਆਦਮੀ ਕਹਿਣਗੇ "ਬਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਹੀਹ ਜਿਹਾ ਗਰਮ ਐ, ਦਰਦ ਵੀ ਹੁੰਦੈ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸਾਂ ਆਪੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜੂ, ਚਲੋਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ ਟੈਸਟ ਟੂਸਟ ਕਰਾ ਕੇ ਦਵਾਈ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਘਬਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨ੍ਹੀ।" ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਘਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਗੀਆਂ "ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਕੋਣ ਐ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਕੀ ਲੋੜ ਐ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਥੋਨੂੰ ਬੜਾ ਫਿਕਰ ਐ.. ਇਤਿਆਦਿ... ਇਤਿਆਦਿ।" ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸੇ ਔਰਤ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਉਹੀ ਔਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਜਾਪਦੀ ਹੈ, ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਸਮੇਂ ਕਾਰ ਦੇ<noinclude>{{center|24}}</noinclude> ift0egiiwa0aupiz60vcsfhhcz88v9k 1728 73463 237600 235997 2026-09-27T17:22:49Z Kuldeepburjbhalaike 1640 237600 wikitext text/x-wiki ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਕੀਮੀਡੀਅਨਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਇਹ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਾਥਾਨ ਦੌਰਾਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡ ਅਤੇ ਵੈਲੀਡੇਟ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਦਾਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ==ਕਿਤਾਬ ਸੋਧ ਮੁਹਿੰਮ== ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਉਹਨਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਅਤੇ ਵੈਲੀਡੇਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ। ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ '''ਪਰੂਫ਼ਰੀਡ ਕਰਨ ਲਈ 3 ਅੰਕ''' ਅਤੇ '''ਵੈਲੀਡੇਟ ਕਰਨ ਲਈ 1 ਅੰਕ''' ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। (ਨੋਟ: ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਵੈਲੀਡੇਟ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਕੋਲ਼ ਇਸਦੇ ਹੱਕ (rights) ਹਨ) ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅੰਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਟੂਲ ਉੱਤੇ ਜਾਕੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਟੂਲ ਲਿੰਕ: [https://wscontest.toolforge.org/c/390 Wscontest] == ਸਮਰਪਣ == ਇਹ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਾਥਾਨ ਸਵ. ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ([[:w:user:param munde|ਪਰਮ ਮੁੰਡੇ]]) ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੱਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਗਏ ਸਨ। ਪਰਮਜੀਤ ਜੀ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਉੱਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਓਹਨਾਂ ਨੇ 6500+ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੇਖ ਬਣਾਏ। ਇਹਨਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਔਖੇ ਤੋਂ ਔਖੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਰਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਰਜਮਾ ਕਰਕੇ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ==ਗਤੀਵਿਧੀ== ਇਸ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਵਿਕੀ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ 31 ਅਗਸਤ 2026 ਤੋਂ 15 ਅਕਤੂਬਰ 2026 ਤੱਕ ਚੱਲੇਗੀ। ਹੇਠਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ==ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ== ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ '''ਰਜਿਸਟਰ ਫਾਰ ਈਵੈਂਟ''' ਲਿੰਕ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ। == ਇਨਾਮ == ਇਸ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਾਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਵਾਊਚਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। * ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ - 7000 ਰੁਪਏ * ਦੂਸਰਾ ਇਨਾਮ - 5000 ਰੁਪਏ * ਤੀਸਰਾ ਇਨਾਮ - 3000 ਰੁਪਏ ==ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ== * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf]]{{index progress bar|ਗੈਂਡੇ - ਯੂਜੀਨ ਆਇਨੈਸਕੋ - ਬਲਰਾਮ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ – ਬਲਰਾਮ.pdf]]{{index progress bar|ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ – ਬਲਰਾਮ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਸਾਜ਼ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈ! - ਬਲਰਾਮ.pdf]]{{index progress bar|ਸਾਜ਼ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈ! - ਬਲਰਾਮ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਜੂਠ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ – ਬਲਰਾਮ.pdf]]{{index progress bar|ਜੂਠ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ – ਬਲਰਾਮ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf]]{{index progress bar|ਮੈਕਬਥ – ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ – ਬਲਰਾਮ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:Mritulok te Hor Natak.pdf|ਇੰਡੈਕਸ:ਮ੍ਰਿਤੂਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ.pdf]] {{index progress bar|Mritulok te Hor Natak.pdf|ਇੰਡੈਕਸ:ਮ੍ਰਿਤੂਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:Pardesi Dhola.pdf]]{{index progress bar|Pardesi Dhola.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਪੈਂਤੀ.pdf]]{{index progress bar|ਪੈਂਤੀ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:Saakar.pdf]]{{index progress bar|Saakar.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:Phailsufian.pdf]]{{index progress bar|Phailsufian.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:Nishani.pdf]]{{index progress bar|Nishani.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਨੂਰੀ ਦਰਸ਼ਨ.pdf]]{{index progress bar|ਨੂਰੀ ਦਰਸ਼ਨ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਮੋਇਆਂ ਦੀ ਜਾਗ - ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ - ਪ੍ਰੋ. ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਮੋਇਆਂ ਦੀ ਜਾਗ - ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ - ਪ੍ਰੋ. ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਭੁੱਲੜ ਜੱਟ.pdf]]{{index progress bar|ਭੁੱਲੜ ਜੱਟ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਅੰਗਹੀਣ ਸੂਰਮੇ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਅੰਗਹੀਣ ਸੂਰਮੇ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਘੁੰਮਣਘੇਰੀ 'ਚ ਫਸੀ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਘੁੰਮਣਘੇਰੀ 'ਚ ਫਸੀ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ (ਅੱਖੀਂ ਡਿੱਠਾ) - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf]]{{index progress bar|ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ (ਅੱਖੀਂ ਡਿੱਠਾ) - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf]]{{index progress bar|ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਮਨ ਮੰਨੀ ਸੰਤਾਨ.pdf]]{{index progress bar|ਮਨ ਮੰਨੀ ਸੰਤਾਨ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਸਾਹਿਤਕ ਕਲੀਆਂ.pdf]]{{index progress bar|ਸਾਹਿਤਕ ਕਲੀਆਂ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਇੱਕ ਉਮਰ ਕੈਦੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ.pdf]]{{index progress bar|ਇੱਕ ਉਮਰ ਕੈਦੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਤੇ ਭਰਥਰੀ.pdf]]{{index progress bar|ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਤੇ ਭਰਥਰੀ.pdf}} * [[ਇੰਡੈਕਸ:ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ.pdf]]{{index progress bar|ਗੁਣਕਾਰੀ ਪੌਦੇ.pdf}} daph4g45e2qlixw2as2u5yi453j76y0 250 75032 237617 237423 2026-09-28T02:32:28Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||3}} {{rule}}</noinclude>ਪਉੜੀ ਦੂਜੀ ਚਲੀ॥੨॥ ਗੁਰਮੁਖ ਸ੍ਤਿ ਦਾ ਭੇਦ ਜਰੇ ਇਕਤੁ ਨੁਕਤੈ ਹੋਇ ਜਾਇ ਮਹਰਮੁ ਮੁਜਰਮੁ ਖੈਰ ਖੁਆਰੀ। ਮਸਤਾਨੀ ਵਿਚਿ ਮਸਲਤੀ ਗੈਰ ਮਹਲਿ ਜਾਣਾ ਮਨੁ ਮਾਰੀ। ਗਲ ਨ ਬਾਹਰਿ ਨਿਕਲੈ ਹੁਕਮੀ ਬੰਦੇ ਕਾਰ ਕਰਾਰੀ। ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲੁ ਪਿਰਮੁ ਰਸੁ ਦੇਹਿ ਬਿਦੇਹ ਵਡੇ ਵੀਚਾਰੀ। ਗੁਰੁ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਆਸਣੁ ਨਿਰੰਕਾਰੀ। ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੁ ਕਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਲਾ ਸਬਦੁ ਆਹਾਰੀ। ਅਵਿਗਤਿ ਗਤਿ ਅਗਾਧ ਬੋਧਿ ਅਕਥ ਕਥਾ ਅਸਗਾਹ ਅਪਾਰੀ। ਸਹਨਿ ਅਵਟਣ ਪਰਉਪਕਾਰੀ॥੨॥ -ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰ - ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਜੋ ਗੁਰੂ ਕਾ ਉਲਸ ਖਾਂਦੇ ਹੈਨਿ ਸੋ ਇਕੁ ਉਲਸ ਜੂਠਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਉਲਸ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਥੀਂ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ ਏਹੁ ਉਲਸ ਖਾਵਣ ਵਾਲਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੇ ਨਾਮੁ ਅਰੁ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਕਾ ਮਹਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਹੋਇਕੇ ਜੇ ਹਉਮੈ ਦਾ ਨੁਕਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਕੇ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸਿਆਣਪਾਂ ਸਿਖਾਇਕੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੋ ਮੁਜਰਮੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੁਜਰਮ ਕਹੀਐ ਪਾਪੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਛਿਨਾਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਭਰਤੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਰਖ ਕੇ ਦੁਰਾਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਿਖ ਕੇ ਵਿਖੇ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਤਾਂ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਥੀਂ ਸੁਖ ਕਰ ਕੇ ਛਡਾਵਣ ਵਾਲਾ ਹੈਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਆਰੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਉਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਖੂਹ ਵਿਚ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕੁਛ ਆਖਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਸੁਜਾਖਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਦੀਪਕੁ ਲੈ ਕੇ ਖੂਹ ਵਿਚ ਪਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੰਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੈਸੇ ਜੋ ਅਣਪੜਿਆ ਪਾਪੁ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਭੰਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ<noinclude></noinclude> 9qits5sbejid9h5h9ri3c8lbvqkc6wj 250 75033 237644 237424 2026-09-28T08:47:46Z Harpreet Kaur22 2778 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harpreet Kaur22" /></noinclude>ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ{{rh|Right}} ਬੋਲੀ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ ੧੫੦ ਬਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ,ਅਰ ਜੇ ਵਧੀਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਦ ਏਸ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲਭ ਜਾਣ। ਗੱਲ ਕੀ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਪੋਥੀ ਨਵੀਨ ਯਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੀ, ਪੁਰਾਤਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਸੱਚ ਮੁਚ ਲਿਖੀ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਢੂੰਡ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਯਾ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਾਣਕੇ ਕੋਈ ਉਕਾਈ ਯਾ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਧਾਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰ ਬਹੁਤ ਥਾਈਂ ਏਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰੜਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਝੁਕਾਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੱਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਿਆਨ ਵਲ ਵੱਧ ਪੈਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅਰ ਕਈ ਥਾਈਂ ਸਾਫ਼ ਆਖਯੇਪਕ ਹਨ। ਪਾਠਕ ਜੀ!ਇਹ ਹੈ ਇਸ ਪੋਥੀ ਦੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਥਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਅਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਵਿਸਰਾਮ ਅਰਥਾਤ (,-।--) ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸੌਖ ਲਈ ਅਸਾਂ ਲਾਏ ਹਨ ਤੇ ਪਦਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਆਖਯੇਪਕਾਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ “ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ' ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ, ਇਸੇ ਪੋਥੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- “ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ-ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ"। ਸੋ ਅਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਵਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਏ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ ਅਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ “ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ” ਹੈ, ਪਰ ਏਸ ਪੋਥੀ ਵਿਚ ਇਹ ਨਾਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਯਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਚੁਣਵਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ<noinclude></noinclude> 3fz4dv2avm2jzon5h1j0rzhjawsefea 237646 237644 2026-09-28T08:50:14Z Harpreet Kaur22 2778 237646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harpreet Kaur22" /></noinclude>ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ{{rh|Left| ਬੋਲੀ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ ੧੫੦ ਬਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ,ਅਰ ਜੇ ਵਧੀਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਦ ਏਸ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲਭ ਜਾਣ। ਗੱਲ ਕੀ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਪੋਥੀ ਨਵੀਨ ਯਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੀ, ਪੁਰਾਤਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਸੱਚ ਮੁਚ ਲਿਖੀ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਢੂੰਡ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਯਾ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਾਣਕੇ ਕੋਈ ਉਕਾਈ ਯਾ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਧਾਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰ ਬਹੁਤ ਥਾਈਂ ਏਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰੜਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਝੁਕਾਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੱਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਿਆਨ ਵਲ ਵੱਧ ਪੈਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅਰ ਕਈ ਥਾਈਂ ਸਾਫ਼ ਆਖਯੇਪਕ ਹਨ। ਪਾਠਕ ਜੀ!ਇਹ ਹੈ ਇਸ ਪੋਥੀ ਦੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਥਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਅਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਵਿਸਰਾਮ ਅਰਥਾਤ (,-।--) ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸੌਖ ਲਈ ਅਸਾਂ ਲਾਏ ਹਨ ਤੇ ਪਦਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਆਖਯੇਪਕਾਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ “ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ' ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ, ਇਸੇ ਪੋਥੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- “ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ-ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ"। ਸੋ ਅਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਵਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਏ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ ਅਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ “ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ” ਹੈ, ਪਰ ਏਸ ਪੋਥੀ ਵਿਚ ਇਹ ਨਾਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਯਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਚੁਣਵਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।<noinclude></noinclude> 52qzf222c7g1wbi56c54kvwx0ckgnly 237647 237646 2026-09-28T08:51:47Z Harpreet Kaur22 2778 237647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harpreet Kaur22" /></noinclude>rh|Left|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ ਬੋਲੀ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ ੧੫੦ ਬਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ,ਅਰ ਜੇ ਵਧੀਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਦ ਏਸ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲਭ ਜਾਣ। ਗੱਲ ਕੀ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਪੋਥੀ ਨਵੀਨ ਯਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੀ, ਪੁਰਾਤਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਸੱਚ ਮੁਚ ਲਿਖੀ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਢੂੰਡ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਯਾ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਾਣਕੇ ਕੋਈ ਉਕਾਈ ਯਾ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਧਾਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰ ਬਹੁਤ ਥਾਈਂ ਏਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰੜਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਝੁਕਾਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੱਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਿਆਨ ਵਲ ਵੱਧ ਪੈਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅਰ ਕਈ ਥਾਈਂ ਸਾਫ਼ ਆਖਯੇਪਕ ਹਨ। ਪਾਠਕ ਜੀ!ਇਹ ਹੈ ਇਸ ਪੋਥੀ ਦੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਥਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਅਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਵਿਸਰਾਮ ਅਰਥਾਤ (,-।--) ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸੌਖ ਲਈ ਅਸਾਂ ਲਾਏ ਹਨ ਤੇ ਪਦਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਆਖਯੇਪਕਾਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ “ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ' ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ, ਇਸੇ ਪੋਥੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- “ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ-ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ"। ਸੋ ਅਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਵਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਏ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ ਅਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ “ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ” ਹੈ, ਪਰ ਏਸ ਪੋਥੀ ਵਿਚ ਇਹ ਨਾਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਯਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਚੁਣਵਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।<noinclude></noinclude> to8uhkatrryvwbvbfdb8wggsx6wzvas 237649 237647 2026-09-28T08:54:04Z Harpreet Kaur22 2778 237649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harpreet Kaur22" /></noinclude>ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ{{rh|Left|} ਬੋਲੀ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ ੧੫੦ ਬਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ,ਅਰ ਜੇ ਵਧੀਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਦ ਏਸ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲਭ ਜਾਣ। ਗੱਲ ਕੀ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਪੋਥੀ ਨਵੀਨ ਯਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੀ, ਪੁਰਾਤਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਸੱਚ ਮੁਚ ਲਿਖੀ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਢੂੰਡ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਯਾ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਾਣਕੇ ਕੋਈ ਉਕਾਈ ਯਾ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਧਾਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰ ਬਹੁਤ ਥਾਈਂ ਏਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰੜਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਝੁਕਾਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੱਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਿਆਨ ਵਲ ਵੱਧ ਪੈਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅਰ ਕਈ ਥਾਈਂ ਸਾਫ਼ ਆਖਯੇਪਕ ਹਨ। ਪਾਠਕ ਜੀ!ਇਹ ਹੈ ਇਸ ਪੋਥੀ ਦੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਥਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਅਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਵਿਸਰਾਮ ਅਰਥਾਤ (,-।--) ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸੌਖ ਲਈ ਅਸਾਂ ਲਾਏ ਹਨ ਤੇ ਪਦਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਆਖਯੇਪਕਾਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ “ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ' ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ, ਇਸੇ ਪੋਥੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- “ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ-ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ"। ਸੋ ਅਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਵਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਏ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ ਅਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ “ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ” ਹੈ, ਪਰ ਏਸ ਪੋਥੀ ਵਿਚ ਇਹ ਨਾਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਯਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਚੁਣਵਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।<noinclude></noinclude> 9jwdcov7oa0qge1c3ahzi96d967l9jg 237650 237649 2026-09-28T08:55:48Z Harpreet Kaur22 2778 237650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harpreet Kaur22" /></noinclude>{rh|Left}ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ ਬੋਲੀ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ ੧੫੦ ਬਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ,ਅਰ ਜੇ ਵਧੀਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਦ ਏਸ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲਭ ਜਾਣ। ਗੱਲ ਕੀ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਪੋਥੀ ਨਵੀਨ ਯਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੀ, ਪੁਰਾਤਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਜੀ ਨੇ ਸੱਚ ਮੁਚ ਲਿਖੀ ਹੈ ਯਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਢੂੰਡ ਦੀ ਮੁਥਾਜ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਨ। ਹਾਂ, ਉਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਭੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਯਾ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਾਣਕੇ ਕੋਈ ਉਕਾਈ ਯਾ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਧਾਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰ ਬਹੁਤ ਥਾਈਂ ਏਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰੜਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਝੁਕਾਉ ਗੁਰਮਤਿ ਵੱਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਿਆਨ ਵਲ ਵੱਧ ਪੈਂਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅਰ ਕਈ ਥਾਈਂ ਸਾਫ਼ ਆਖਯੇਪਕ ਹਨ। ਪਾਠਕ ਜੀ!ਇਹ ਹੈ ਇਸ ਪੋਥੀ ਦੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਥਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨੁਸਖਾ ੭੭ ਵਰਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਅਰ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਵਿਸਰਾਮ ਅਰਥਾਤ (,-।--) ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸੌਖ ਲਈ ਅਸਾਂ ਲਾਏ ਹਨ ਤੇ ਪਦਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਆਖਯੇਪਕਾਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ “ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ' ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ, ਇਸੇ ਪੋਥੀ ਦੇ ਮੁੱਢ ਵਿਚ ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:- “ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ-ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ"। ਸੋ ਅਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਵਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਾਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਏ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ ਅਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ “ਭਗਤ ਰਤਨਾਵਲੀ” ਹੈ, ਪਰ ਏਸ ਪੋਥੀ ਵਿਚ ਇਹ ਨਾਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਂ ਸੁਣਿਆ ਯਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਚੁਣਵਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਪੋਥੀ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।<noinclude></noinclude> 6hgoxqv8wg90f8wc0oy9lbri9vqs6ry 250 75034 237616 237425 2026-09-28T02:27:37Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||ਗ}}</noinclude>ਸ਼ਹੀਦ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਲਿਖੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸਾਖੀ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਯਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਏਕ ਸਮੇਂ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਥੀਂ ਸਿਖਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜੁ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਪਰਥਾਇ ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਦੇਸਾਂ ਦੇ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖੇ ਹੈਨ, ਓਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਹਿਤਾਂ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮਲੂਮ ਕਰਾਵੋ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਭੀ ਜਾਣੀਏਂ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਵਰਤਣਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹੈਨ, ਅਸਾਨੂੰ ਭੀ ਰੀਸ ਆਵੇ। ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਵਚਨੁ ਕੀਤਾ: ਜੁ ਤੁਸਾਂ ਭਲਾ ਪਰਉਪਕਾਰ ਦਾ ਵਚਨੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸਾਂ ਭੀ ਇਕ ਸਮੇਂ ਸਾਹਿਬ ਕਰਨ ਕਾਰਨ, ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ, ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ੧੦, ਦਸਵੇਂ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹਿ ਥੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਕੇ ਪੁਛਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਕੁਛ ਸਾਹਿਬਾਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਵਚਨੁ ਕੀਤਾ ਸੀ ਸੋ ਅਸੀਂ ਤੁਸਾਂਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਦਾ ਦੇ ਕੇ ਸੁਣਨਾ ਤੇ ਐਸੇ ਹੀ ਵਰਤਣ ਰਖਣੀ, ਤੁਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਾਹਿਬ ਬਚਨੁ ਕੀਤਾ ਹੈ: ਜੇਹਾ ਭਾਈ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਾਣੀ ਸੁਣੀ ਦਾ ਫਲੁ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇਹਾ ਇਸ ਗੈਸਟ ਸੁਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਫਲੁ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਹਿਬਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਰਸਨਾ ਥੀਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਸਾਂ ਨੂੰ ਬਖਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ॥੧॥<noinclude></noinclude> 18b6rrgngw67wiv50nw9hqfe8q37oe4 250 75037 237615 237428 2026-09-28T02:23:34Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||ਕ}}</noinclude>ਇਸਦੀ ਸੁਧਾਈ ਤੇ ਆਪਕਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਨਿਰੂਪਣ ਕਰਨੇ ਪਰ ਯਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਸ਼ੇ ਪਰ ਕੋਈ ਗੁਣੀ ਜਨ ਕੋਈ ਵਧੀਕ ਚਾਨਣਾ ਪਾ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਖ਼ਬਰ ਦੇਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲਤਾ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ ਸ੍ਰੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਵਧੀਕ ਪੁਰਾਤਨ ਨੁਸਖਾ ਕਿਸੇ ਸੱਜਣ ਜੀ ਪਾਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖ਼ਤੋ ਕਿਤਾਬਤ ਕਰਨ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ (ਐਡਿਟਿਡ ਸਰੂਪ) 1 ਅਗਸਤ, 1912 ਈ: (1969 ਬਿ. ਯਾਨੀ 1892+77) ਸੰਪਾਦਕ -- ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ<noinclude></noinclude> pogkvebh464qam4an6ze6uuaxq1yopc 250 75039 237621 237430 2026-09-28T02:46:26Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh| 4||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude> ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭੰਡੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਭੀ ਮੁਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਰੂ वे ਸਬਦਿ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਿਆਲਾ ਪੀ ਕੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸਾਂ ਵਲੋਂ ਮਸਤਾਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਹੋਰ ਜਗਿਆਸੀ ਗ਼ੈਰ ਮਹਲ ਦਾ, ਜੋ ਓਨਾਂ ਪਾਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਹਉਮੈ ਤੇ ਸਿਆਣਪ ਮਾਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਓਨਾਂ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਰਿਦੇ ਵਿਚ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਓਨਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲਖਾਉ ਹੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਧਾਰ ਕੇ ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਟਹਲ ਕਰਾਰਾ ਹੋਇਕੈ ਕਰਾਂਵਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਸੁਧ ਬ੍ਰਿੜ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰਸੁ ਆਇਆ ਹੈ ਸੋ ਦੇਹ ਦੇ ਰਸਾਂ ਵਲੋਂ ਅਨਰਸ ਹੋਏ ਹੈਨਿ। ਓਹ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੰਦੂਰ ਦੇ ਵਿਚ ਪਰਸਾਦੀਆਂ ਪਕਾਵਣੀਆਂ ਹੈਨ ਭਾਵੇਂ ਚੰਨਣ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਬਾਲੀਅਨ ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਕਾਸੇ ਦੀਆਂ ਹੋਵਨ। ਤੈਸੇ ਸ੍ਵਾਸਾਂ ਕਰ ਕੇ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਕੜਾਹ ਖਾਜੇ ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਰੁਖੀ ਪਰਸਾਦੀ ਹੋਵੇ। ਫਰੀਦ ਭੀ ਆਖਿਆ ਹੈ, 'ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ॥ ਫਰੀਦਾ ਦੇਖਿ ਪਰਾਈ ਚੋਪੜੀ ਨਾ ਤਰਸਾਏ ਜੀਉ॥੨੯॥ (ਪੰਨਾ ੧੩੭੯)। ਤੈਸੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ਕਾ ਆਸਣ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ। ਇਕ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰਸੁ ਲੈਂਦੇ ਹੈਨਿ, ਹੋਰ ਰਸ ਨਿਰਸ ਕਰ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ। ਸਤਿਸੰਗਤਿ ਜਾਇਕੈ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿ ਕੇ, ਸਬਦੁ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤਿ ਉਠ ਕੇ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਗੁਰੂ ਕੀ ਬਾਣੀ ਗਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰ ਕੈ ਵੰਡਿ ਖਾਂਦੇ ਹੈਨਿ। ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਬੀ ਬਚਨੁ ਹੈ!” “ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਪੂਰੀ ਹੋਵੈ ਜੁਗਤਿ॥ ਹਸੰਦਿਆ ਖੇਲੰਦਿਆ ਪੈਨੰਦਿਆ ਖਾਵੰਦਿਆ ਵਿਚੇ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤਿ"।{੫੨੨} ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੋ ਅਬਿਗਤੁ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਗਤਿ ਸਬਦਿ ਕਰਕੇ ਲਖਦੈ ਹੈਨਿ, ਸਰਬ ਘਟਾ ਵਿਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜਾਣ ਕੇ ਭਾਵ ਭਗਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਦੁਖ ਭੀ ਸਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ ਜੈਸੇ ਜਲੁ ਆਪਿ ਆਵਟਣੁ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਧ ਨੂੰ ਖਵਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ॥੨॥<noinclude></noinclude> t4eegemhfbypzkj5olmtjri10zkgzny 250 75040 237622 237431 2026-09-28T02:51:52Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh| 8|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude> ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੈ ਸੋ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਪਰਤੀਤ ਕਰ ਕੇ ਮੰਗਦੇ ਹੈਨਿ, ਏਹ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਕੀ ਸਿਖੀ ਦੀ ਰਹੁਰਾਸਿ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਭੀ ਜੇਹੜੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖਾਂ ਕੇ ਕਰਮ ਹੈਨਿ ਸੋ ਭੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ॥੪॥<noinclude></noinclude> 0uinshc41jp777kkm731cod457n55fd 250 75042 237620 237433 2026-09-28T02:41:47Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh| 6||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude>ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ ਜੁ ਅਸੀਂ ਸਭਨਾਂ ਥੀਂ ਨੀਚ ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਸਭੇ ਅਸਾਂ ਥੀਂ ਵਿਸੇਖ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਜਤੁ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ, ਬੀਰਜੁ ਗਿੜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ, ਪਰਾਈ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਤੇ ਭੈਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸਰ ਸਮਾਨ ਕਿ ਪੁਤ੍ਰ ਸਾਮਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ। ਪਦਾਰਥ ਥੋੜਾ ਆਵੈ ਬਹੁਤਾ ਆਵੈ ਆਪਣੀ ਪਰਾਰਬਧ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ। ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਕੇ ਵੰਡ ਖਾਂਵਦੇ ਹੈਨ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਪਰ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ। ਆਪਣੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਪਰਸਾਦੁ ਗੁਰੂ ਕੇ ਨਿਮਿਤ ਦੇ ਕੈ ਖਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਬਸਤ੍ਰ ਗੁਰੂ ਕੇ ਨਿਮਿਤ ਦੇ ਕੇ ਪਹਿਰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਬਦ ਨੂੰ ਅਠੇ ਪਹਿਰ ਵੀਚਾਰਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰ ਕੇ ਦਸਵੰਧ ਗੁਰੂ ਕਾ ਕਢਦੇ ਹੈਨਿ॥੩॥<noinclude></noinclude> h7y7usqtoe60uj1mp9ies05ym0o55jk 250 75043 237624 237434 2026-09-28T03:03:16Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||16}} {{rule}}</noinclude>ਜਾਂਦੀ; ਤੈਸੇ ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੁ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਕੋਈ ਲਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੀਂਵਦੇ ਹੈਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਨ੍ਹੇ ਰੂਪੀ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਬਦ ਦਾ, ਜੋ ਰਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੁ ਭੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨ, ਸੋਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਝਰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਆਦਿ ਅਜਰ ਨੂੰ ਜਰਦੇ ਹੈਨ ਅਰੁ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲਖਾਂਵਦੇ ਨਹੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਚ ਕਹਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ। ਵੀਹ ਵਿਸਵੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹੈਨ ਤੇ ਇਕੀਹ ਤੁਰੀਆ ਪਦੁ ਹੈ, ਪਰੁ ਸਿੱਖ ਤੁਰੀਆ ਥੀਂ ਭੀ ਅਤੀਤ ਹੋ ਕੇ ਵਰਤਦੇ ਹੈਨ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਜਾਪੁ ਮਨ ਕਰਕੇ ਜਪਣਾ ਏਹੁ ਤੁਰੀਆ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹੈ॥੮॥<noinclude></noinclude> eq6rkmno0uvxgtztp8bsxnimztdiahj 237625 237624 2026-09-28T03:03:47Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||15}} {{rule}}</noinclude>ਜਾਂਦੀ; ਤੈਸੇ ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੁ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਕੋਈ ਲਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੀਂਵਦੇ ਹੈਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਨ੍ਹੇ ਰੂਪੀ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਬਦ ਦਾ, ਜੋ ਰਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੁ ਭੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨ, ਸੋਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਝਰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਆਦਿ ਅਜਰ ਨੂੰ ਜਰਦੇ ਹੈਨ ਅਰੁ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲਖਾਂਵਦੇ ਨਹੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਚ ਕਹਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ। ਵੀਹ ਵਿਸਵੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹੈਨ ਤੇ ਇਕੀਹ ਤੁਰੀਆ ਪਦੁ ਹੈ, ਪਰੁ ਸਿੱਖ ਤੁਰੀਆ ਥੀਂ ਭੀ ਅਤੀਤ ਹੋ ਕੇ ਵਰਤਦੇ ਹੈਨ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਜਾਪੁ ਮਨ ਕਰਕੇ ਜਪਣਾ ਏਹੁ ਤੁਰੀਆ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹੈ॥੮॥<noinclude></noinclude> g11uwxznbqsyj0ljxnq2t3c0a1sd1mc 250 75046 237623 237437 2026-09-28T02:59:58Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh| 14||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude>ਪਉੜੀ ਅੱਠਵੀਂ ਚਲੀ॥੮॥ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਰਣਨ ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਸਾਧ ਸੰਗ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਅਨਹਦ ਲਿਵ ਲਾਈ। ਧਿਆਨੀ ਚੰਦ ਚਕੋਰ ਗਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਵਰਸਾਈ। ਘਨਹਰ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੋਰ ਜਿਉ ਅਨਹਦ ਧੁਨਿ ਸੁਣਿ ਪਾਇਲ ਪਾਈ। ਚਰਣ ਕਵਲ ਮਕਰੰਦ ਰਸਿ ਸੁਖ ਸੰਪੁਟ ਹੁਇ ਭਵਰੁ ਸਮਾਈ। ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਵਿਚਿ ਮੀਨ ਹੋਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਾਲਿ ਨ ਖੋਜ ਖੁਜਾਈ। ਅਪਿਓ ਪੀਅਣੁ ਨਿਝਰ ਝਰਣ ਅਜਰੁ ਜਰਣ ਨਾ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈ। ਵੀਹ ਇਕੀਹ ਉਲੰਘਿਕੈ ਗੁਰਸਿਖ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲ ਪਾਈ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ॥੮॥ -ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰ- ਏਹੁ ਸਬਦੁ ਘਰਿ ਬੈਠ ਕੇ ਭੀ ਪੜੀਦਾ ਹੈ। ਪਰੁ ਜੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਜਾਇਕੈ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਸੁਣੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਥੇ ਪਿਰਮ ਰਸੁ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਪੀਵੀਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਅੰਤਰਮੁਖੀ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨੁ ਲਾਇਕੇ ਚਕੋਰੁ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਿਰਣਾਂ ਪੀਂਵਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਗਨਿ ਭੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਜਦ ਸਬਦ ਦਾ ਧਿਆਨੁ ਕਰਕੇ ਸਮਝਦੇ ਹੈਨ ਤਦ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਭੀ ਓਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਸ੍ਵਾਰਥ ਕਰਕੇ ਸੁਖ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਜੈਸੇ ਮੋਰ ਮੇਘ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਕੈ ਪਾਇਲ ਪਾਇਦਾ ਹੈ ਤੈਸੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੁ ਪਇਆ ਪਾਇਲਾਂ ਪਾਇੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਭਵਰ ਕਵਲ ਦੀਆਂ ਤੁਰੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਵਾਸਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਸਾਂ ਦਾ ਬਨੁ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਸੇ ਸਿਖ ਸਬਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰਨ ਵਿਚ ਮਨ ਦੇਂਵਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਨੇਤ੍ਰ ਤੇ ਕਰਨ ਸਬਦ ਦੇ ਸਾਮੁਹੇ ਰਖਦੇ ਹੈਨ, ਤਾਂ ਬਾਹਰਿ ਦੀ ਗੱਲ ਓਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਜੈਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਲਖੀ<noinclude></noinclude> btgn0vdaypkfirgcdf2e5q5qgzpu50j 250 75047 237619 237438 2026-09-28T02:38:35Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||7}} {{rule}}</noinclude>ਪਉੜੀ ਚਉਥੀ ਚਲੀ॥੪॥ ਗੁਰਮੁਖ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵਲੀਣ ਹੋਇ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਚਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ। ਹੁਕਮ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਨ ਆਪੁ ਜਣਾਇਆ। ਗੁਰ ਉਪਦੇਸੁ ਆਵੇਸੁ ਕਰਿ ਪਰਉਪਕਾਰਿ ਅਚਾਰਿ ਲੁਭਾਇਆ। ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਅਪਿਉ ਪੀ ਸਹਜ ਸਮਾਈ ਅਜਰੁ ਜਰਾਇਆ। ਮਿਠਾ ਬੋਲਣੁ ਨਿਵਿ ਚਲਣੁ ਹਥਹੁ ਦੇ ਕੈ ਭਲਾ ਮਨਾਇਆ। ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਣਾ ਦੁਬਿਧਾ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਮਿਟਾਇਆ। ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲ ਨਿਜ ਪਦੁ ਪਾਇਆ॥੪॥ -ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰ- ਬਹੁਰੋ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਨੇਤ੍ਰ ਭੀ ਤੇ ਸ੍ਰਵਨ ਭੀ ਸਬਦਿ ਵਲਿ ਰਖਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਰਿਦਾ ਸਬਦਿ ਦੀ ਵੀਚਾਰ ਵਲਿ ਰਖ ਕੇ ਲਿਵ ਦੇ ਵਿਚ ਲੀਣੁ ਮਨੁ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹੈਨ। ਮਨ ਨੂੰ ਸਬਦਿ ਦਾ ਮੇਲੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਿਵੈ ਤਿਵੈ ਮਿੱਠਾ ਮੰਨ ਕੇ ਕਮਾਵਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਵਿਚੋਂ ਆਪਾ ਘਟਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ। ਆਖਦੇ ਹੈਨਿ ਜੁ ਇਹੁ ਸਭ ਵਡਿਆਈਆਂ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹੈਨ, ਅਸੀਂ ਮਹਾ ਨੀਚ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਸਰੀਰ ਛਿਣ ਭੰਗਰ ਥੀਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਹੋਇ ਆਵੈ ਸੋਈ ਸਾਨੂੰ ਲਾਭ ਹੈ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਪਿਆਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੋਗ ਵੈਰਾਗ ਇਸੇ ਵਿਚ ਹੈਨਿ। ਇਸ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਜਰਦੇ ਹੈਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫਿੱਕਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ। ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਠਾ ਬੋਲਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਨਿਵ ਚਲਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਵੰਡ ਖਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕੋਚ ਕੇ ਤੇ ਵਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣ ਕੇ ਪੜਦੇ ਹੈਨਿ। ਕਿਸੇ ਨਾਲਿ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਦੁਬਿਧਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਜਾਣਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇਖਦੇ ਹੈਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸੇਖ ਕਰਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ। ਜੋ ਮਨ<noinclude></noinclude> 1q2yw8ydnsqw5nx26nl4z7rom7olkdk 250 75049 237618 237440 2026-09-28T02:35:40Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||5}} {{rule}}</noinclude>ਪਉੜੀ ਤੀਜੀ ਚਲੀ॥੩॥ ਗੁਰਸਿਖ ਕਉਣ ਸਦਾਵੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮ ਸਕਾਰਥਾ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਲਿ ਗੁਰਸਰਣੀ ਆਇਆ। ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਆਦੇਸੁ ਕਰਿ ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ। ਪਰਦਖਣਾ ਡੰਡਉਤ ਕਰਿ ਮਸਤਕੁ ਚਰਣ ਕਮਲ ਗੁਰ ਲਾਇਆ। ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲ ਹੋਇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਚੁ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਇਆ। ਸਚੁ ਰਾਸਿ ਰਹਰਾਸਿ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਜਗੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ। ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਵਿਰੋਧੁ ਹਰਿ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਤਜਾਇਆ। ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ। ਗੁਰਸਿਖਿ ਲੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਸਦਾਇਆ॥੩॥ -ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰ- ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖਾਂ ਦਾ ਮਨੁਖ ਜਨਮੁ ਸਫਲ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਕਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਦੁਆਰੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਟੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਬਦ ਅਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕਰਿ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਦਰਸਨ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਪੱਖੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ। ਗੁਰੂ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਦਖਣਾ ਕਰ ਕੇ ਚਰਨ ਧੂਰਿ ਮਸਤਕਿ ਤੇ ਲਾਂਵਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਬਦ ਧ੍ਯਾਨੁ ਲਾਇਕੇ ਸੁਣਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਸਚੀ ਰਹੁਰਾਸ ਸੁਣਨ ਦਾ ਨੇਮ ਕਰਦੇ ਹੈਨ। ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਪੈਰੀਂ ਪੈਂਵਦੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਧੰਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜੋ ਅਸਾਨੂੰ ਸਬਦ ਦੇ ਲੜ ਲਾਇਕੇ ਉਧਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈਸ। ਓਨਾਂ ਦੀ ਸਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤੁ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਰੀ ਪਵਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹੈਨਿ ਸੋ ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰੁ ਕਿਧਰੇ ਧਿਆਨੁ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨ ਜੋ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਛੁਹਿਆ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭੀ ਕਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ, ਅਗੋਂ ਮਿਠਾ ਬੋਲਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਹੰਕਾਰ<noinclude></noinclude> paty0ysk0lm3o6h7owksj3n1pamz86s 250 75051 237628 237442 2026-09-28T03:12:46Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" />{{rh|16||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude>ਗੁਰੂ ਪ੍ਰੀਤੀ ਕਛੂ ਆਂਡਾ ਧਿਆਨੁ ਧਰਿ ਕਰਿ ਪਰਪਕੁ ਨਦੀ ਵਿਚ ਆਣੈ। ਕੂੰਜ ਰਿਦੈ ਸਿਮਰਣੁ ਕਰੈ ਲੈ ਬਚਾ ਉਡਦੀ ਅਸਮਾਣੈ। ਬਤਕ ਬਚਾ ਤੁਰਿਰਾ ਜਲ ਥਲ ਵਰਤੈ ਸਹਜਿ ਵਿਡਾਣੈ॥ ਕੋਇਲ ਪਾਲੈ ਕਾਵਣੀ ਮਿਲਦਾ ਜਾਇ ਕੁਟੰਬ ਸਿਞਾਣੈ। ਹੰਸ ਵੰਸੁ ਵਸਿ ਮਾਨਸਰਿ ਮਾਣਕ ਮੋਤੀ ਚੋਗ ਚੁਗਾਣੈ। ਗਿਆਨਿ ਧਿਆਨਿ ਸਿਮਰਣਿ ਸਦਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਖੁ ਰਖੈ ਨਿਰਬਾਣੈ॥ ਭੂਤ ਭਵਿਖਹੁਂ ਵਰਤਮਾਨ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੈ। ਜਾਤੀ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕ ਨ ਜਾਣੈ॥੯॥ -ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰ- ਹੋਰੁ ਜੋ ਗੁਰੂ ਹੈਨ ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਹੀ ਸਿਖ ਦੇ ਕੈ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਬਾਰੁ ਛੁਡਾਇਕੈ ਵੈਰਾਗੁ ਦੱਸਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਕਹਿਆ ਹੈ ਜੁ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਤੇ ਦੁਇ ਵੇਲੇ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਸੁਣਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਸਾਡੇ ਰਿਦੇ ਵਿਚ ਸਹਜੇ ਉਦਾਸੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੈਸੇ ਕਛੂ ਨਦੀ ਵਿਚ ਹੋਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੱਚੇ ਬਰੇਤੀ ਵਿਚ ਰਖਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਕਰ ਪਰਪੱਕ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਆਂਵਦਾ ਹੈ। ਤੈਸੇ ਕੂੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਕੂੰਜ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹੈਨ, ਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉਡਦੀ ਹੈ। ਬਤਕ ਦੇ ਆਂਡੇ ਕੁਕੜੀ ਦਿਆਂ ਆਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰਲਾਇ ਰਖਦੇ ਹੈਨ, ਜਾਂ ਬਚੇ ਟੂਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹੈਨ ਤਾਂ ਬਤਕ ਪਾਸ ਆਇ ਕੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬੱਚੇ ਬਤਕ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗ ਟੁਰਦੇ ਹੈਨ। ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਕੜੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਭੀ ਲਗ ਟੁਰਦੇ ਹੈਨ ਤੇ ਮੁਰਗੀ ਪਿਛੇ ਲਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਥੇ ਤਲਾਉ ਕਿ ਨਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬਤਕ ਜਲ ਦੇ ਵਿਚ ਤਰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਬਤਕ ਦੇ ਭੀ ਵਿਚ ਠਿੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹੈਨ ਤੇ ਮੁਰਗੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੇ ਮੁਰਗੀ ਫੇਰ ਆਇਕੈ ਕੱਲਰ ਨੂੰ ਫੋਲਣ ਲਗ<noinclude></noinclude> 23zybmelvwohahy17t6wnol09xpg4x9 250 75063 237607 237454 2026-09-28T01:03:07Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||33}} {{rule}}</noinclude>ਆਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਦੀ ਪੈਰੀਂ ਪਇਆ। ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਫੇਰ ਖਾਨ ਦੇ ਅਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ: ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਜੀ ਅਸਾਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖਾਨ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਕਹਿਆ ਜੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੋਡ ਕੇ ਤੁਸਾਡੀ ਟਹਿਲ ਵਿਚ ਰਹਾਂ ਤੇ ਜੇ ਖਾਨ ਦੀ ਟਹਿਲ ਵਿਚ ਕਹੋ ਤਾਂ ਰਹਾਂ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜੁ ਭਲੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹੁ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਜੋ ਪੰਜ ਵਰਸ ਖਾਨੁ ਇਥੇ ਹੋਰੁ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਸਰੀਰ ਛੋਡ ਕੈ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਵੈਗਾ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਮੁਕਤਿ ਹੋਵੇਗੀ॥੬॥ {{center|{{larger|'''ਸਾਖੀ ਹੋਰ ਚਲੀ {ਮਾਲੋ ਮਾਂਗਾ}'''}}}} ਭਾਈ ਮਾਲੋ ਤੇ ਮਾਂਗਾ ਬਾਣੀ ਕੀਰਤਨ ਤੇ ਕਥਾ ਰਸਨਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਭਾਈ ਮਾਲੋ ਤੇ ਭਾਈ ਮਾਂਗਾ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਅਸਾਨੂੰ ਸੋ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰੋ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਡਾ ਉਧਾਰੁ ਹੋਵੇ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ, ਬੋਲਿਆ: ਜੇ ਤਾਮਸੀ ਤਪੁ ਕਰੋਗੇ, ਜੈਸੇ ਅਗਨਿ ਤਾਪਨਾ ਤੇ ਜਲ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਸੀਤੂ ਉਸਨ ਸਹਾਰਨਾ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸੁ ਕਰਨਾ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਇਣ ਆਦਿਕ ਬ੍ਰਤ ਕਰਨੇ, ਤੇ ਭੂਮ ਦਾ ਭ੍ਰਮਨਾ, ਤੇ ਕੰਦਮੂਲ ਦਾ ਅਹਾਰੁ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਏਹੁ ਸਭ ਕਠਨ ਕਰਮ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਰੁਚਿ ਸੋਂ ਗਾਵਣਾ ਸੁਣਨਾ, ਏਹ ਕਰਮ ਸੁਗਮ ਹੈਨਿ। ਏਹ ਰਾਜਸੀ ਤਪੁ ਹੈ ਅਰੁ ਫਲੁ ਇਸ ਦਾ ਵਡਾ ਹੈ ਤੇ ਖੋਚਲ ਥੋੜੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਅਗੋਂ ਮਾਲੋਂ ਪੁਛਿਆ ਜੀ ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਜੇਹੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇਹਾ ਫਲੁ, ਜੋ ਵਡੀ ਮਜੂਰੀ ਕਰੇਗਾ ਸੋ ਵਡਾ ਫਲੁ ਪਾਏਗਾ। ਤੁਸਾਂ ਬਚਨੁ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੁ ਕਰਮ ਸੁਗਮ ਹੈ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਤੇ ਫਲੂ ਵਡਾ ਹੈ, ਏਹੁ ਅਸਾਡੇ ਸਮਝ ਵਿਚ ਕੈਸੇ ਆਵੇ ? ਤਾਂ ਬਚਨੁ ਹੋਇਆ: ਜੋ ਲਕੜੀ ਹਾਰੇ ਲਕੜੀਆਂ ਲਿਆਂਵਦੇ ਹੈਨਿ, ਤੇ ਪਾਂਡੀ ਪੰਡਾਂ ਲਿਆਂਵਦੇ ਹਨ ਸੋ ਮਜੂਰੀ ਵਡੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਨਫਾ ਥੋੜਾ ਹੋਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਲੂਣ ਅੰਨ ਦੀ ਹੱਟੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨਿ, ਮਜੂਰੀ ਓਨਾਂ ਦੀ ਥੋੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਫਾ ਵਧੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਰਾਫ ਤੇ ਬਜਾਜ ਓਨ੍ਹਾਂ ਥੀਂ ਭੀ ਮਜੂਰੀ ਘੱਟ ਕਰਦੇ<noinclude></noinclude> 6k8eoaor01ypcc3y2xxb6yrhuwuj07x 250 75065 237604 237456 2026-09-28T01:01:19Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>{{larger|'''-ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰੁ-'''}} ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਏਹੁ ਪੰਜਾਂ ਤਤਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ। ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭੂਤਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਤਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜਦ ਦੀ ਸੰਤਾਂ ਸੋਝੀ ਦਿਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਾਖੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨੁ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਸ ਵਲੋਂ ਮੈਂ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ਗਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸੁ ਮੈਂ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਆਗੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਭੇਦੁ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੈਸੇ ਤਰੰਗ ਮੈਂ ਜਲੁ ਇਕੁ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਸਰੀਰਾਂ ਮੈਂ ਸੱਤਿਆ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਦਾ ਮੈਂ ਗੁਰਾਂ ਥੀਂ ਇਹੁ ਗਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਕਛੁ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਦੇਹ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਹੈ, ਦੇਹ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਹ ਦਾ ਸਾਖੀ ਨਿਆਰਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਸੁਣ ਕੈ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ: ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਲੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰੁ ਇਕੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਖਿਜ਼ਰੁ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਭੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲੁ ਤੇ ਵਰਨੁ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਇਕ ਵੇਰੀ ਮੈਂ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਖਿਜ਼ਰ ਬਣਾਈਐ। ਤਾਂ ਖਾਨੁ ਬੋਲਿਆ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਥੀਂ ਸਭ ਕਿਛੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਵਾਈਐ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠ। ਜਿਤਨੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥ ਹੈਨਿ, ਸਭ ਜਲ ਮਈ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਜੋ ਦਵਤਾ ਸ਼ਕਤਿ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਕਹਿਆ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਰਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ' ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਫੇਰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰੋ, ਤੇ ਨਾਸਕਾ ਦੇ ਅਗੇ ਦ੍ਰਿੜ ਰਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਵਰਨ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਹੋਵੈਗਾ, ਤਾਂ ਤੇ ਤੁਸਾਡੇ ਉਪਰ ਮੈਂ ਭੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਾਂ ਅਜੁ ਹੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਦਰਸਨੁ ਖਿਜ਼ਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਬ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਖਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਇਆ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਡੇ ਰਤਨ ਲਿਆਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਜਾਲਾ ਹੋਇ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਗਾ ਤੇ ਰਤਨ ਭੇਟ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਖਾਨ ਜੀ! ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ<noinclude></noinclude> 7sy0dl2dhfm03lnj2jctzpxfsdq4f0q 237605 237604 2026-09-28T01:01:44Z Kaur.gurmel 192 237605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>{{center|{{larger|'''-ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰੁ-'''}}}} ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਏਹੁ ਪੰਜਾਂ ਤਤਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ। ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭੂਤਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਤਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜਦ ਦੀ ਸੰਤਾਂ ਸੋਝੀ ਦਿਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਾਖੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨੁ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਸ ਵਲੋਂ ਮੈਂ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ਗਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸੁ ਮੈਂ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਆਗੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਭੇਦੁ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੈਸੇ ਤਰੰਗ ਮੈਂ ਜਲੁ ਇਕੁ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਸਰੀਰਾਂ ਮੈਂ ਸੱਤਿਆ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਦਾ ਮੈਂ ਗੁਰਾਂ ਥੀਂ ਇਹੁ ਗਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਕਛੁ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਦੇਹ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਹੈ, ਦੇਹ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਹ ਦਾ ਸਾਖੀ ਨਿਆਰਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਸੁਣ ਕੈ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ: ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਲੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰੁ ਇਕੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਖਿਜ਼ਰੁ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਭੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲੁ ਤੇ ਵਰਨੁ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਇਕ ਵੇਰੀ ਮੈਂ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਖਿਜ਼ਰ ਬਣਾਈਐ। ਤਾਂ ਖਾਨੁ ਬੋਲਿਆ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਥੀਂ ਸਭ ਕਿਛੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਵਾਈਐ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠ। ਜਿਤਨੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥ ਹੈਨਿ, ਸਭ ਜਲ ਮਈ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਜੋ ਦਵਤਾ ਸ਼ਕਤਿ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਕਹਿਆ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਰਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ' ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਫੇਰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰੋ, ਤੇ ਨਾਸਕਾ ਦੇ ਅਗੇ ਦ੍ਰਿੜ ਰਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਵਰਨ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਹੋਵੈਗਾ, ਤਾਂ ਤੇ ਤੁਸਾਡੇ ਉਪਰ ਮੈਂ ਭੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਾਂ ਅਜੁ ਹੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਦਰਸਨੁ ਖਿਜ਼ਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਬ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਖਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਇਆ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਡੇ ਰਤਨ ਲਿਆਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਜਾਲਾ ਹੋਇ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਗਾ ਤੇ ਰਤਨ ਭੇਟ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਖਾਨ ਜੀ! ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ<noinclude></noinclude> d8bit9xfxt0qgfonmt96b8a0nezpw62 237626 237605 2026-09-28T03:08:53Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|L32||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude>{{center|{{larger|'''-ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰੁ-'''}}}} ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਏਹੁ ਪੰਜਾਂ ਤਤਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ। ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭੂਤਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਤਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜਦ ਦੀ ਸੰਤਾਂ ਸੋਝੀ ਦਿਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਾਖੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨੁ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਸ ਵਲੋਂ ਮੈਂ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ਗਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸੁ ਮੈਂ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਆਗੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਭੇਦੁ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੈਸੇ ਤਰੰਗ ਮੈਂ ਜਲੁ ਇਕੁ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਸਰੀਰਾਂ ਮੈਂ ਸੱਤਿਆ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਦਾ ਮੈਂ ਗੁਰਾਂ ਥੀਂ ਇਹੁ ਗਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਕਛੁ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਦੇਹ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਹੈ, ਦੇਹ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਹ ਦਾ ਸਾਖੀ ਨਿਆਰਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਸੁਣ ਕੈ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ: ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਲੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰੁ ਇਕੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਖਿਜ਼ਰੁ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਭੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲੁ ਤੇ ਵਰਨੁ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਇਕ ਵੇਰੀ ਮੈਂ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਖਿਜ਼ਰ ਬਣਾਈਐ। ਤਾਂ ਖਾਨੁ ਬੋਲਿਆ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਥੀਂ ਸਭ ਕਿਛੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਵਾਈਐ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠ। ਜਿਤਨੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥ ਹੈਨਿ, ਸਭ ਜਲ ਮਈ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਜੋ ਦਵਤਾ ਸ਼ਕਤਿ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਕਹਿਆ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਰਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ' ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਫੇਰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰੋ, ਤੇ ਨਾਸਕਾ ਦੇ ਅਗੇ ਦ੍ਰਿੜ ਰਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਵਰਨ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਹੋਵੈਗਾ, ਤਾਂ ਤੇ ਤੁਸਾਡੇ ਉਪਰ ਮੈਂ ਭੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਾਂ ਅਜੁ ਹੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਦਰਸਨੁ ਖਿਜ਼ਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਬ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਖਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਇਆ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਡੇ ਰਤਨ ਲਿਆਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਜਾਲਾ ਹੋਇ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਗਾ ਤੇ ਰਤਨ ਭੇਟ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਖਾਨ ਜੀ! ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ<noinclude></noinclude> f3ubppq2uzvd6jgb4z0wvhyhgpgjkrj 237627 237626 2026-09-28T03:10:17Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|32||ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ}} {{rule}}</noinclude>{{center|{{larger|'''-ਤਿਸ ਦਾ ਵੀਚਾਰੁ-'''}}}} ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਏਹੁ ਪੰਜਾਂ ਤਤਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰੁ ਹੈ। ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭੂਤਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਤਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜਦ ਦੀ ਸੰਤਾਂ ਸੋਝੀ ਦਿਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਾਖੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਹ ਅਭਿਮਾਨੁ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਸ ਵਲੋਂ ਮੈਂ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ਗਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸੁ ਮੈਂ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਆਗੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਭੇਦੁ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੈਸੇ ਤਰੰਗ ਮੈਂ ਜਲੁ ਇਕੁ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਸਰੀਰਾਂ ਮੈਂ ਸੱਤਿਆ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਹੈ। ਜਦ ਦਾ ਮੈਂ ਗੁਰਾਂ ਥੀਂ ਇਹੁ ਗਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਕਛੁ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਦੇਹ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਹੈ, ਦੇਹ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਹ ਦਾ ਸਾਖੀ ਨਿਆਰਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਸੁਣ ਕੈ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ: ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੁਦਾਇ ਦਾ ਵਲੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰੁ ਇਕੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਖਿਜ਼ਰੁ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਭੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲੁ ਤੇ ਵਰਨੁ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਇਕ ਵੇਰੀ ਮੈਂ ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਖਿਜ਼ਰ ਬਣਾਈਐ। ਤਾਂ ਖਾਨੁ ਬੋਲਿਆ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਥੀਂ ਸਭ ਕਿਛੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਵਾਈਐ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠ। ਜਿਤਨੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥ ਹੈਨਿ, ਸਭ ਜਲ ਮਈ ਹੈਨਿ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਜੋ ਦਵਤਾ ਸ਼ਕਤਿ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੈ ਸੋ ਆਤਮਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਖਾਨ ਕਹਿਆ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਰਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ' ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨੁ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਫੇਰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰੋ, ਤੇ ਨਾਸਕਾ ਦੇ ਅਗੇ ਦ੍ਰਿੜ ਰਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਵਰਨ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਹੋਵੈਗਾ, ਤਾਂ ਤੇ ਤੁਸਾਡੇ ਉਪਰ ਮੈਂ ਭੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤਾਂ ਅਜੁ ਹੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਸਾਨੂੰ ਦਰਸਨੁ ਖਿਜ਼ਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਬ ਤਿੰਨ ਪਹਿਰ ਖਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਇਆ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਡੇ ਰਤਨ ਲਿਆਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਜਾਲਾ ਹੋਇ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਗਾ ਤੇ ਰਤਨ ਭੇਟ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਕਹਿਆ ਖਾਨ ਜੀ! ਖ਼ਿਜ਼ਰ ਜਿੰਦਾ ਪੀਰ<noinclude></noinclude> k1b3pqnd12spe0o9od4er6cgyuouadg 250 75067 237608 237458 2026-09-28T01:06:27Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||35}} {{rule}}</noinclude>ਵਿਦਿਆ ਕੈ ਕੋਈ ਗੁਣ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਭੀ ਮ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕੈ ਵੰਡ ਖਾਵੈ, ਜੋ ਕੁਛ ਬੁਧਿ ਹੋਵਸੁ ਉਸ ਕਰਿਕੈ ਭੀ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰੈ, ਏਹੁ ਤਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਕਰੁਨਾ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ? ਜੁ ਆਪ ਥੀਂ ਧਨ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਬੁਧਿ ਕਰਿਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਵਿਦਿਆ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਅਥਵਾ ਬਲ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਕੈ ਪੁਤਰ ਸਮਾਨ ਜਾਣੈ। ਓਸ ਨਾਲਿ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੈ, ਗਰਬੁ ਨ ਕਰੈ, ਏਹੁ ਕਰੁਣਾ ਹੈ। ਤੇ ਮੁਦਤਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ? ਆਪ ਥੀਂ ਜੋ ਬੁਧਿ ਕਰਕੈ, ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੈ, ਵਿਦਿਆ ਕਰਕੈ ਵਡਾ ਹੋਵੈ, ਤਾਂ ਸੁਣਕੇ ਦੇਖਕੈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੈ, ਆਖੈ ਧੰਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜੁ ਐਸੇ ਭੀ ਸਿਖ ਕੀਤੇ ਹੈਸੁ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਜਸੁ ਸੁਣਕੈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਹੀ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਜਸ ਸੁਣਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੈ, ਨਿੰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਾ ਕਰੈ। ਇਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੁਦਤਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪੇਖਿਆ ਓਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹੈਨਿ, ਜੁ ਆਪਣੀ ਬੁਧਿ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰੈ। ਪਰੁ ਜੋ ਸਤਿ ਕਰਕੇ ਮੰਨੇ ਓਸ ਨੂੰ ਫੇਰ ਭੀ ਉਪਦੇਸ ਦੇਵੈ ਅਰੁ ਜੋ ਨਾ ਮੰਨੈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਠੁ ਨ ਕਰੈ। ਜਾਣੈ ਜੁ ਏਸ ਦੀ ਪਰਾਲਬਧ ਨਹੀਂ, ਚੁਪ ਕਰ ਰਹੇ। ਜਦ ਏਹ ਵਚਨ ਭਾਈ ਕਾਲੂ ਸੁਣੇ ਤਾਂ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਰਤਣ ਲਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਭੀ ਉਧਾਰੁ ਹੋਆ, ਹੋਰਨਾਂ ਸਿਖਾਂ ਦਾ ਭੀ ਓਸ ਦੇ ਮਿਲਣ ਕਰ ਉਧਾਰੁ ਹੋਆ॥੮॥ {{dhr|3em}} {{Css image crop |Image = ਸਿਖਾਂ_ਦੀ_ਭਗਤ_ਮਾਲਾ_-_ਭਾਈ_ਵੀਰ_ਸਿੰਘ.pdf |Page = 44 |bSize = 599 |cWidth = 120 |cHeight = 35 |oTop = 380 |oLeft = 243 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> e6wdhy65fnvjd6hlsf53b6avx20w9kg 237610 237608 2026-09-28T01:10:56Z Kaur.gurmel 192 237610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||35}} {{rule}}</noinclude>ਵਿਦਿਆ ਕੈ ਕੋਈ ਗੁਣ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਭੀ ਮ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕੈ ਵੰਡ ਖਾਵੈ, ਜੋ ਕੁਛ ਬੁਧਿ ਹੋਵਸੁ ਉਸ ਕਰਿਕੈ ਭੀ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰੈ, ਏਹੁ ਤਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਕਰੁਨਾ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ? ਜੁ ਆਪ ਥੀਂ ਧਨ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਬੁਧਿ ਕਰਿਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਵਿਦਿਆ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਅਥਵਾ ਬਲ ਕਰਕੈ ਨੀਵਾਂ ਹੋਵੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਕੈ ਪੁਤਰ ਸਮਾਨ ਜਾਣੈ। ਓਸ ਨਾਲਿ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੈ, ਗਰਬੁ ਨ ਕਰੈ, ਏਹੁ ਕਰੁਣਾ ਹੈ। ਤੇ ਮੁਦਤਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈਨਿ? ਆਪ ਥੀਂ ਜੋ ਬੁਧਿ ਕਰਕੈ, ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੈ, ਵਿਦਿਆ ਕਰਕੈ ਵਡਾ ਹੋਵੈ, ਤਾਂ ਸੁਣਕੇ ਦੇਖਕੈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੈ, ਆਖੈ ਧੰਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜੁ ਐਸੇ ਭੀ ਸਿਖ ਕੀਤੇ ਹੈਸੁ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਜਸੁ ਸੁਣਕੈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਸੇ ਹੀ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਜਸ ਸੁਣਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੈ, ਨਿੰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਾ ਕਰੈ। ਇਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੁਦਤਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪੇਖਿਆ ਓਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹੈਨਿ, ਜੁ ਆਪਣੀ ਬੁਧਿ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰੈ। ਪਰੁ ਜੋ ਸਤਿ ਕਰਕੇ ਮੰਨੇ ਓਸ ਨੂੰ ਫੇਰ ਭੀ ਉਪਦੇਸ ਦੇਵੈ ਅਰੁ ਜੋ ਨਾ ਮੰਨੈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਠੁ ਨ ਕਰੈ। ਜਾਣੈ ਜੁ ਏਸ ਦੀ ਪਰਾਲਬਧ ਨਹੀਂ, ਚੁਪ ਕਰ ਰਹੇ। ਜਦ ਏਹ ਵਚਨ ਭਾਈ ਕਾਲੂ ਸੁਣੇ ਤਾਂ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਰਤਣ ਲਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਭੀ ਉਧਾਰੁ ਹੋਆ, ਹੋਰਨਾਂ ਸਿਖਾਂ ਦਾ ਭੀ ਓਸ ਦੇ ਮਿਲਣ ਕਰ ਉਧਾਰੁ ਹੋਆ॥੮॥ {{dhr|3em}} {{center|'''{{larger|㈜㈜}}'''}}<noinclude></noinclude> nqxx8ejlprp1bwsx4i6u0v9p6jsh2ki 250 75077 237613 237468 2026-09-28T01:39:51Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ 237613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" />{{rh|ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਭਗਤ ਮਾਲਾ||37}} {{rule}}</noinclude>ਆਪ ਥੀਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਖ ਹੋਵੈ, ਤਾਂ ਓਸ ਦੀ ਕੋਈ ਉਸਤਤਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਸਹਾਰ ਨ ਸਕਣੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਣੀ, ਜੁ ਓਹੁ ਭੀ ਮੇਰਾ ਡਿਠਾ ਹੋਆ ਹੈ। ਜੇ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਗਰਬੁ ਕਰਨਾ, ਈਰਖਾ ਕਰਨੀ, ਜੁ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਵਡੇ ਗੁਣ ਹੈਨ ਉਹ ਕਿਆ ਹੈ। ਤੇ ਚੌਥੀ ਹਨ ਬਿਤ, ਅਗੋਂ ਕੋਈ ਉਪਦੇਸੁ ਮੰਨੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਰੀ ਹਠ ਕਰਕੈ ਕਹਿਣਾ। ਏਹ ਚਾਰੋਂ ਸਾਖੀਆਂ ਮਨਮੁਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੈਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗੂ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰਦੇਵ ਦਾ ਪ੍ਯਾਰਾ ਜਾਣਕੈ ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਖਾਵਣਾ। ਤਾਂ ਭਗਤੇ ਓਹਰੀ ਤੇ ਜਾਪੂ ਵੰਸੀ ਦਾ ਇਸੇ ਕਰ ਕਲਿਆਣ ਹੋਇਆ॥੯॥ {{center|{{larger|'''ਸਾਖੀ ਹੋਰ ਚਲੀ {ਸੀਹਾਂ ਗੱਜਣ}'''}}}} ਸੀਹਾਂ ਤੇ ਰੱਜਣੁ ਦੋਨੋਂ ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਜਦ ਬਾਬੇ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦਰਸਨੁ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸਾਡਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਟੀਐ ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵਨਿ। ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਏਹੁ ਜੁ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ' ਦਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹੈਨਿ। ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪੁਛਿਆ ਜੀ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ` ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ ? ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਜੁ ‘ਵਾਹਿ' ਨਾਮ ਅਸਚਰਜ ਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਤਿਆ ਕਰਕੈ ਸਭ ਪਦਾਰਥ ਜਾਣੇ ਜਾਵਨਿ, ਤੇ ਓਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨ ਸਕੀਐ। ‘ਗੋ' ਨਾਮ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੋ' ਨਾਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਸੇ ਜੜ੍ਹ ਅਨਿੱਤ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਓਸ ਦਾ ਨਾਮੁ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੈ। ਓਸ ਦੇ ਜਪਣੇ ਅਰੁ ਜਾਨਣੇ ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਹੁੰਦੇ ਹੈਨਿ। ਤਾਂ ਓਨ੍ਹਾਂ ਪੁਛਿਆ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾ ਚਾਰ ਪਦਾਰਥ ਮੁਹੋ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਆਖਿਆਂ ਮਿਲਦੇ ਹੈਨਿ? ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ: ਜੇ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਨੂੰ ਟੁਰਕੇ ਜਾਈਐ, ਤਾਂ ਚਰਨਿ ਚਰਨਿ ਵਿਚ ਸੌ ਸੌ ਅਸੁਮੇਧ ਜਗ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜਿਸ ਮਾਯਾ ਵਾਸਤੇ ਬੜੇ ਜਤਨ ਕਰੀਦੇ ਹੈਨ ਸੋ ਮਾਯਾ ਭੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰੀਂ ਪੈਕੇ ਲੋਕ ਆਣ ਦੇਂਦੇ ਹੈਨਿ। ਤੇ ਜੋ ਜੋ ਕਾਮਨਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ' ਸੋ ਸੋ ਕਾਮਨਾਂ ਸਭ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਸੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥੁ ਸਮਝੀਐ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੁ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਕਤਿ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,<noinclude></noinclude> qezt0euyqolgtzhms13gnbqwh7i7k4e 250 75189 237631 2026-09-28T03:45:21Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{gap}}ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਸਹੁਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਖੇਡਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੋਹ, ਮਮਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ ਪਰ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਮਤਾ ਦਾ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>{{gap}}ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਸਹੁਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਖੇਡਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੋਹ, ਮਮਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ ਪਰ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਮਤਾ ਦਾ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੇਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕੇਸ ਹਨ ਜਿਥੇ ਔਰਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਦਾਰਥਕ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘਟੀਆ ਦਰਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। {{gap}}ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਐਸੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕਿੱਥੇ ਲੱਭਣਗੀਆਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਦੇਣ। ਹੋਰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਅਤੇ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਵੀ ਸਹਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਦਿਖਾਵਟ ਵਿਚ ਫਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ। ਹੁਣ ਆਧੁਨਿਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਬਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪਿਲਾ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਾਂ ਪਿਲਾ ਹੀ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਕ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਇਹ ਖਬਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਿ ਇਕ ਪੰਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਏ.ਟੀ.ਐਮ. ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਲ ਦੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਮਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਵੇਚਣ ਲਈ ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ 50% ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਪਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਸੁਖਾਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਆਦਮੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਆਦਿ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਪੀਕਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੀ ਦੀ ਗੁੱਤ ਖਿੱਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮਿਆਰ ਵੀ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਲੜਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇਕ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਹੈ “ਤੂੰ ਡੱਬੂ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਰੰਨ, ਤੂੰ ਲਾਲੂ ਦੀ ਰੰਨ, ਤੂੰ ਫਲਾਣੇ ਦੀ<noinclude>{{rh||45}}</noinclude> pwk13y48sn3vl9ldcyrwu4s9f8ver7p 237632 237631 2026-09-28T03:46:00Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>{{gap}}ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਸਹੁਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਖੇਡਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੋਹ, ਮਮਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ ਪਰ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਮਤਾ ਦਾ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੇਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕੇਸ ਹਨ ਜਿਥੇ ਔਰਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਦਾਰਥਕ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘਟੀਆ ਦਰਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। {{gap}}ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਐਸੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕਿੱਥੇ ਲੱਭਣਗੀਆਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਦੇਣ। ਹੋਰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਅਤੇ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਵੀ ਸਹਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਦਿਖਾਵਟ ਵਿਚ ਫਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ। ਹੁਣ ਆਧੁਨਿਕ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਬਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪਿਲਾ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਾਂ ਪਿਲਾ ਹੀ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਕ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਇਹ ਖਬਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਿ ਇਕ ਪੰਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਏ.ਟੀ.ਐਮ. ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਲ ਦੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਮਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਵੇਚਣ ਲਈ ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ 50% ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਪਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਸੁਖਾਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਆਦਮੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਆਦਿ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਪੀਕਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੀ ਦੀ ਗੁੱਤ ਖਿੱਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮਿਆਰ ਵੀ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਲੜਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇਕ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਹੈ “ਤੂੰ ਡੱਬੂ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਰੰਨ, ਤੂੰ ਲਾਲੂ ਦੀ ਰੰਨ, ਤੂੰ ਫਲਾਣੇ ਦੀ<noinclude>{{rh||45}}</noinclude> bl8nfbnlvgr2um6vvv8157o7ueb1p2s 250 75190 237638 2026-09-28T08:23:01Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਰੰਨ... ਆਦਿ”। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦਿਆਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਭ ਨੇ ਡਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾ ਦੇਣ ਕਿ ਲੜਾਈ ਛੁਡਾਉਂਦਿਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੇ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਰੰਨ... ਆਦਿ”। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦਿਆਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਭ ਨੇ ਡਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾ ਦੇਣ ਕਿ ਲੜਾਈ ਛੁਡਾਉਂਦਿਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੇ ਫਲਾਣੇ ਐਮ.ਪੀ. ਜਾਂ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਗਲਤ ਜਗ੍ਹਾ ਹੱਥ ਲਗਾਇਆ ਹੈ, ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਹੈ... ਆਦਿ। {{gap}}ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਇੰਨੇ ਗੰਧਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪਛਾਣ ਲਈ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੈਂਦਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਡੀ.ਐਨ.ਏ. ਟੈਸਟ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਗੰਧਲਾਪਣ ਬਹੁਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਤਾਂ ਡੀ.ਐਨ.ਏ. ਟੈਸਟ ਹੈ, ਆਧਾਰ ਕਾਰਡ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੱਡੀ ਦੀ ਅਸਲੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਰੰਗ ਆਦਿ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਨੰਬਰ, ਚੈਸੀ ਨੰਬਰ, ਇੰਜਨ ਨੰਬਰ, ਮਾਡਲ, ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਸਾਲ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾਵਾਂ, ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਆਦਿ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜਿਥੇ ਕਿ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਔਲਾਦ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। {{gap}}ਮਾਂ, ਬਾਪ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਸ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਹੈ। ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਔਰਤ ਕੋਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਡੀ.ਐਨ.ਏ. ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਵਿਚ ਦੋਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਪਰ ਮੇਰੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਖਦਸ਼ਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਪੰਖ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਵੀ ਚਲਿੱਤਰ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ “ਚੁੰਨੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਸਕੂਟਰ ਚਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰਸ (ਲੜਕੇ) ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠ ਕੇ ਮੂੰਹ ਤੱਕ ਕੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ।” ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਾਰਾਂ ਅੰਦਰ ਬੈਠੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ<noinclude>{{rh||46}}</noinclude> p6t01j0oqzf4yjpn77006z9l1uenyvz 250 75191 237639 2026-09-28T08:26:53Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਕਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ/ਸਰਦੀ, ਧੂੜ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਗਹੁ ਨਾਲ ਵਾਚਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਕਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ/ਸਰਦੀ, ਧੂੜ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਗਹੁ ਨਾਲ ਵਾਚਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਕਿ 50% ਔਰਤਾਂ/ਲੜਕੀਆਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਪ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਮਜ਼ਾਲ ਐ ਪਛਾਣ ਆ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਮ ਚਾਹਤ/ਚਿੰਤਾ/ਫ਼ਿਤਰਤ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਣ ਅਤੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਟੀ ਚੀਨ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪਾਉਣੀ ਪਵੇ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟ, ਡੀਪ ਗਲਾ, ਬੈਕ ਕੱਟ, ਜ਼ੀਨ ਦੀ ਨਿੱਕਰ ਆਦਿ ਪਾ ਕੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਿਵਾਜ਼ ਹੈ ਪਰ ਮੂੰਹ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਕਰੂਪ ਦਿਸਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਦਾਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਤਾਂ ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਢਕਣ ? ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਲਗਭਗ 50% ਔਹੜਾਂ ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਠੰਢ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਰਨ ਮੂੰਹ ਝੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਸ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਪੰਜ ਸੱਤ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੀ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਗਲਤ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਵਾਹਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮੂੰਹ ਢਕਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਹੀ ਮੂੰਹ ਢਕਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਮੂੰਹ ਥੱਕ ਕੇ ਵਾਹਨ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਚਲਾਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਗੈਸ-ਸਮਾਜੀ ਅਨਸਰ ਇਸ ਦਾ ਨਜ਼ਾਇਜ ਫਾਇਦਾ ਨਾ ਉਠਾ ਸਕਣ। ਪਰ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਮੂੰਹ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮੂੰਹ ਢਕਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਇਹ ਦੋ ਨੰਬਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਟੱਸ ਤੋਂ ਮੱਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰਦਿਆਂ, ਜਨਤਾ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। {{gap}}ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਇਕ ਬਾਬੇ ਦੀ ਅਖੌਤੀ ਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਵੀਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਬਾਪ ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ<noinclude>{{rh||47}}</noinclude> qajr7nu5447nfiokuetuln03y9yl4mu 237640 237639 2026-09-28T08:28:50Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਕਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ/ਸਰਦੀ, ਧੂੜ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਗਹੁ ਨਾਲ ਵਾਚਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਕਿ 50% ਔਰਤਾਂ/ਲੜਕੀਆਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਪ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਮਜ਼ਾਲ ਐ ਪਛਾਣ ਆ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਮ ਚਾਹਤ/ਚਿੰਤਾ/ਫ਼ਿਤਰਤ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਣ ਅਤੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਟੀ ਚੀਨ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪਾਉਣੀ ਪਵੇ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟ, ਡੀਪ ਗਲਾ, ਬੈਕ ਕੱਟ, ਜ਼ੀਨ ਦੀ ਨਿੱਕਰ ਆਦਿ ਪਾ ਕੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਿਵਾਜ਼ ਹੈ ਪਰ ਮੂੰਹ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਕਰੂਪ ਦਿਸਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਦਾਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਤਾਂ ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਢਕਣ ? ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਲਗਭਗ 50% ਔਹੜਾਂ ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਠੰਢ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਰਨ ਮੂੰਹ ਝੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਸ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਪੰਜ ਸੱਤ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੀ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਗਲਤ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਵਾਹਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮੂੰਹ ਢਕਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਹੀ ਮੂੰਹ ਢਕਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਮੂੰਹ ਥੱਕ ਕੇ ਵਾਹਨ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਚਲਾਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਗੈਸ-ਸਮਾਜੀ ਅਨਸਰ ਇਸ ਦਾ ਨਜ਼ਾਇਜ ਫਾਇਦਾ ਨਾ ਉਠਾ ਸਕਣ। ਪਰ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਮੂੰਹ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮੂੰਹ ਢਕਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਇਹ ਦੋ ਨੰਬਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਟੱਸ ਤੋਂ ਮੱਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰਦਿਆਂ, ਜਨਤਾ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। {{gap}}ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਇਕ ਬਾਬੇ ਦੀ ਅਖੌਤੀ ਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਵੀਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਬਾਪ ਧੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ<noinclude>{{rh||47}}</noinclude> i45u2ixzc6dkr1rbcw9iis89nwbkluh 250 75192 237641 2026-09-28T08:36:35Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਤਾਰ ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਚੈਨਲਾਂ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਐਸੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਖੌਤੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਖਤ ਨਫ਼..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਤਾਰ ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਚੈਨਲਾਂ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਐਸੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਖੌਤੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਖਤ ਨਫ਼ਰਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਬਾਪ ਨੇੜੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਲੰਤਰ ਹੀ ਕਹਾਂਕੇ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਧਵੀਆਂ ਬਾਬੇ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ (ਬਲਾਤਕਾਰ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁੱਪ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਨਵੀਆਂ ਸਾਧਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਾਬੇ ਤੋਂ ‘ਮਾਫ਼ੀ” ਨਹੀਂ ਲਈ। ਸਿਰਫ ਦੋ ਅਣਖੀਲੀਆਂ ਸਾਧਵੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਕਿ ਖਾਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਨਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਫ਼ਿਕਰ, ਇੰਜੜ ਦਾ ਕੀ ਐ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਪੈਂਟ ਨਾ ਪਾਉਣ, ਮੋਬਾਇਲ ਨਾ ਰੱਖਣ ਦੇ ਚੌਪਾਲਾਂ ਤੇ ਨਾਦਰਸ਼ਾਹੀ ਫੁਰਮਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਕ ਗੋਤਰ/ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ-ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਣਖੀ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਅੱਜ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਕ ਬਾਬੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸ਼ਰੇਆਮ ਲੁੱਟੀ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਗੋਂ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਬਾਬੇ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਗਵਾ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੀ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ। ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਵੀ ਬਾਬੇ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਭਾਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਛਾਇਆ ਰਿਹਾ ਪਰ ਹੁਣ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਖੌਤੀ ਬਾਬੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। gap}}ਇਸ ਬਾਬੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਨਾਮ ਧੀ ਤਾਂ ਚਲਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੜੀ ਖਿਡਾਰਨ ਨਿਕਲੀ। ਨੇਪਾਲ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲਗਭਗ ਚਾਰ ਪੰਜ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਚਕਮਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ ਪਰ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਹੱਦ ਹੋ ਗਈ ਜੋ ਪੁਲਿਸ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਡੌਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭੇਗੀ ? ਉਦੋਂ ਹੋਰ ਹੱਦ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਛੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਇਹ ਅਖੌਤੀ ਧੀ ਬਾਬੇ ਨੂੰ “ਪਿਤਾ ਜੀ<noinclude>{{rh||48}}</noinclude> q5n4u6u9iux1b2qsne978ardztgxcp9 250 75193 237642 2026-09-28T08:40:39Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਦੁਖਦਾਈ ਰੋਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਬਣਾ ਕੇ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੀ ਕੋਈ ਜਵਾਨ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਰ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਦੁਖਦਾਈ ਰੋਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਬਣਾ ਕੇ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੀ ਕੋਈ ਜਵਾਨ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਰਗੇ ਪੱਛੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਸੂਬੇ ਵਿਚ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤਾਂ ਮੁੰਬਈ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸਗੋਂ ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਨਾਮ ਪਿਤਾ (ਬਾਬਾ) ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਮਨਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਤਾਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਪੜਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਡਰਾਮਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹੁਣ ਮੰਨ ਗਈਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹੰਢੇ ਹੋਏ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਹਨ ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਅਖਬਾਰ, ਟੀ.ਵੀ., ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਆਦਿ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖਿੱਲੀ ਉਡਾਉਂਦੇ ਕਾਰਟੂਨ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਗੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। {{gap}}ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਦੋਂ ਮਾਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਮੂੰਹ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਸੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਚੀਜ਼ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇ ਦਿਓ ਕਿ ਹੱਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਲੜਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ। ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਨ ਤਾਂ ਕੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਲਿੱਤਰ ਹੋਣਗੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕਿਸ ਮੈਂਬਰ ਨਾਲ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਲਿੱਤਰ ਖੇਡਣਾ ਹੈ, ਸਬੰਧੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੋ ਜਾਂ ਟੋਕ ਦੇਵੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ; ਉਸ ਮੈਂਬਰ ਵੱਲ ਅਜਿਹੀ ਕੌੜੀ ਅਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖੋ ਕਿ ਘਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਘੁਟਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰ ਸੁਵੱਲੀ ਵੀ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸਦਾ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਹ ਕਿਉਂ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਹਰ ਕੰਮ,<noinclude>{{rh||49}}</noinclude> clln0fr53wbguczpwfw3zlktyqha4zp 250 75194 237643 2026-09-28T08:46:15Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਹਰ ਗੱਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਧੁਰ ਅੰਦਰੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਜ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਹਰ ਗੱਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਜ਼ਰੂਰ ਕੱਢੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਧੁਰ ਅੰਦਰੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਜੀਅ ਸਕੇਗਾ। ਅਜਿਹੀ ਮੌਤ ਮਰੇਗਾ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਸਗੋਂ ਦੋਸ਼ੀ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਵੀ ਗ਼ਮ ਕਰਨ ਦਾ ਚਲਿੱਤਰ ਖੇਡ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ‘ਬੜਾ ਬੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੋਣ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਉਣ ਵਿਚ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਕ ਇਹ ਵੀ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੋਰ ਤੇ ਜਿੰਨਾਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇਗਾ ਉਤਨਾ ਹੀ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਖਾਤਮੇ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਸਕੂਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੁਝ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਅ ਸਕੇਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਮਰੇਗਾ। {{gap}}ਦਰਅਸਲ ਹਰ ਆਦਮੀ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ ਉਹ ‘ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ' ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ, ਜਿਥੇ ਮਰਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਰਜ਼ੀ ਝਟਕਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰੂਪੀ ਜੀਵ ਤੇ ਹੀ ਚਲਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂ ਜੋ ਬਾਹਰਲੇ ਆਦਮੀ ਤੇ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਵੇ। ਗਾਲੀ ਗਲੋਚ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬਾਹਰਲਾ ਆਦਮੀ ਥੱਪੜ ਲਗਾ ਕੇ ਗਰਦ ਝਾੜ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇਖੋ ! ਫੇਰ ਪਤੀ ਅੱਗੇ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਜਾਂ ਡਰਾਮਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੀਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਗੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪ ਬੜੀਆਂ ਸਿਆਣੀਆਂ, ਸਾਊ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਗੀਆਂ, ਪਤੀ ਵਿਚਾਰਾ ਫਿਰ ਬੁਰਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾ ਨਾਲ ਪੰਗਾ ਲੈਣ ਜਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ‘ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ’ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।<noinclude>{{rh||50}}</noinclude> gvenmde2ryabuym8tfa1bh22d4fwvy0 250 75195 237645 2026-09-28T08:48:32Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{gap}}ਦਰਅਸਲ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਾਰਨ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਖਾਨਦਾਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਕਿਸ ਨਸਲ ਵਿਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਇੰਸ ਵੀ ਸੌ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ, ਸੁਭਾਅ ਆਦਿ ਤੇ ਜੀਨ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>{{gap}}ਦਰਅਸਲ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਾਰਨ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਖਾਨਦਾਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਕਿਸ ਨਸਲ ਵਿਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਇੰਸ ਵੀ ਸੌ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ, ਸੁਭਾਅ ਆਦਿ ਤੇ ਜੀਨਜ਼ ਦਾ ਅਸਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ 80% ਅਤੇ ਬਾਪ ਦੀ 20% ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੀ ਹੈ। ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਔਹੜ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ, ਪਵਹਿਸ਼, ਦੇਖਭਾਲ ਆਦਿ ਅਜਿਹੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ, ਕਬਜ਼ੇ, ਲੜਾਈਆਂ-ਝਗੜੇ, ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਕੋਰਟ-ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਮ ਹੋਣ। ਸਾਇੰਸ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਅਸਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਵਹਾਹ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਆਦਿ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਲੰਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤ ਵੈਸੀ ਰੰਗਤ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਵੀ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ “A person is known by the company he keeps” ਭਾਵ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ ਭੋਲਾਭਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਇਉਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਡਿਸਕਵਰੀ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚਨੀ ਕਿਸੇ ਜਵਾਨ ਜ਼ਿੰਕਾਰਾ, ਜੰਗਲੀ ਝੋਟਾ, ਹਿਰਨ ਆਦਿ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤਾਂ ਇਕਦਮ ਗਰਦਨ ਫੜ੍ਹ रे ਖੂਨ ਚੂਸ रे ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਕੇ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਚਿੰਕਾਰਾ ਜਾਂ ਹਿਰਨ ਦੇ ਇਕ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਲਾਲ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੇਰਨੀ ਜ਼ਿੰਕਾਰਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਕਦਮ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਭੋਲਾਭਾਲਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਉਸਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਚਿੰਕਾਰਾ ਹਿਚਨ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੱਥ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਮਲੇਟ ਤੇ ਸੌਸ ਪਾ ਕੇ ਖਾਣ ਵਾਂਗ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੌੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ<noinclude>{{rh||51}}</noinclude> nrnwnpv0myfp6vvllglruce5yobqtw2 237648 237645 2026-09-28T08:52:16Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>{{gap}}ਦਰਅਸਲ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਾਰਨ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਖਾਨਦਾਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਕਿਸ ਨਸਲ ਵਿਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਇੰਸ ਵੀ ਸੌ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ, ਸੁਭਾਅ ਆਦਿ ਤੇ ਜੀਨਜ਼ ਦਾ ਅਸਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ 80% ਅਤੇ ਬਾਪ ਦੀ 20% ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੀ ਹੈ। ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਔਹੜ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ, ਪਵਹਿਸ਼, ਦੇਖਭਾਲ ਆਦਿ ਅਜਿਹੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ, ਕਬਜ਼ੇ, ਲੜਾਈਆਂ-ਝਗੜੇ, ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਕੋਰਟ-ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਮ ਹੋਣ। ਸਾਇੰਸ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਅਸਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਵਹਾਹ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਆਦਿ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਲੰਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਬਣਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤ ਵੈਸੀ ਰੰਗਤ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਵੀ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ “A person is known by the company he keeps” ਭਾਵ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ ਭੋਲਾਭਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਇਉਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਡਿਸਕਵਰੀ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚਨੀ ਕਿਸੇ ਜਵਾਨ ਜ਼ਿੰਕਾਰਾ, ਜੰਗਲੀ ਝੋਟਾ, ਹਿਰਨ ਆਦਿ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤਾਂ ਇਕਦਮ ਗਰਦਨ ਫੜ੍ਹ रे ਖੂਨ ਚੂਸ रे ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਕੇ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਚਿੰਕਾਰਾ ਜਾਂ ਹਿਰਨ ਦੇ ਇਕ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਲਾਲ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੇਰਨੀ ਜ਼ਿੰਕਾਰਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਕਦਮ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਭੋਲਾਭਾਲਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਉਸਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਚਿੰਕਾਰਾ ਹਿਚਨ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੱਥ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਮਲੇਟ ਤੇ ਸੌਸ ਪਾ ਕੇ ਖਾਣ ਵਾਂਗ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੌੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ<noinclude>{{rh||51}}</noinclude> rf48fc0u6x2wnf3vm0bfb3r0cbbiuiq 250 75196 237651 2026-09-28T08:56:46Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਜਾਂ ਲੱਤ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਘੜੀਸ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਕਦਮ ਖਾਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦਾ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਫੜ ਕ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਜਾਂ ਲੱਤ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਘੜੀਸ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਕਦਮ ਖਾਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦਾ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਡਿਸਕਵਰੀ ਚੈਨਲ ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਰਨੀ ਏਦਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਹਿਰਨ ਦੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕਈ ਕਈ ਦਿਨ ਵੀ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਖੀਰ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਕਦਮ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੀ, ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ 'ਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੂਨ ਚੂਸਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਲੱਤ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਢਿੱਡ 'ਚੋਂ ਮਾਸ ਨੋਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਬੱਚਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਭਾਵੇਂ ਦੂਰ ਬੈਠੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਤਰਲੋ-ਮੱਛੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਮਤਾ ਵਿਚ ਤੜਪਦਿਆਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਬੱਚਾ ਖੋਹਣ ਲਈ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੇ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਖੁਦ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰਨੀ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਡੁਲ੍ਹ ਡੁਲ੍ਹ ਪੈਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਕੇ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਵੀ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। {{gap}}ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੰਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਆਏ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ, ਅਸਲ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਿੰਕਾਰਾ ਹਿਰਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਬਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੇਹਤਰੀ ਲਈ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਸੋਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਮਾਂ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਰੱਬ ਰੂਪ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਬੇਹਤਰੀ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਦੂਰ ਬੈਠੀ ਦੀ ਹਿਰਨੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਚਲੰਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਤੋਂ ਖਾਧੀ ਇਕ-ਇਕ ਸੱਟ ਉਸਨੂੰ ਐਂ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੈੱਟ ਉਸ<noinclude>{{rh||52}}</noinclude> 2bxkt1ihhhsgg9cwof292a1dqfxhfj1 250 75197 237652 2026-09-28T09:00:52Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਰੂਪੀ ‘ਡੈਣ’ ਹੱਥ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰੁਖ਼ਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਜਿਵੇਂ ਪੰਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਚਲ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਰੂਪੀ ‘ਡੈਣ’ ਹੱਥ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰੁਖ਼ਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਜਿਵੇਂ ਪੰਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਨਿੰਬੀਆਂ, ਸ਼ਰਮ-ਹਜ਼ੂਰ, ਹਸਮੁੱਖ ਅਤੇ ਸਿਆਣੀਆਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖਣ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ‘ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ’ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵੀ ਸਨ, ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ‘ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ’ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ‘ਨਾਰ ਦੇ’ ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਕ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ‘ਨਾਰ ਦੇ” ਸ਼ਬਦ ਮੈਂ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸੇ ਜਾਂ ਤੁਕ ਨਾਲ ਉੱਕਾ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਿੱਤਰ ਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਆਪਣੀ ਇਸ ਕਲਾ ਨੂੰ ਬਾਖੂਬੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ‘ਚੋਰ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਤਿਣਕਾ ਅਤੇ ਚੋਰ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਅਖਵਾਉਂਦਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਸਪੱਸਟ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਮੈਂ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਨੀਚਾ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸ ਵਰਗ ਵਿਚ ਛੁਪੀ ‘ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣੀ ਅਤਿ ਲਾਜਮੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕਲਾ ਮਰ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਦਬ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ। {{gap}}ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰ ਰੂਪੀ ਇਸ ਅਣਹੋਣੀਔਡ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨੁਕਤੇ ਜਾਂ ਸੁਝਾਅ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ ਰਹਿਤ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ<noinclude>{{rh||53}}</noinclude> nqtvv0u2jdlsz88z9edc8g9rjmkbej7 250 75198 237653 2026-09-28T09:05:41Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਲਏ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਝੂਰਦੇ ਅਤੇ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਆਣੇ ਦਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਔਲੇ ਦਾ ਖਾਧਾ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ', ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਬੜ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਲਏ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਝੂਰਦੇ ਅਤੇ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਆਣੇ ਦਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਔਲੇ ਦਾ ਖਾਧਾ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ', ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬੀਤ ਗਿਆ ਕਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਤਾਂ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। {{gap}}ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ “A Thing of Beauty is Joy Forever', ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਬੜਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਕੋਈ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਲੜਕੀ ਦੀ ਸੀਰਤ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ‘ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਗੁਣ ਤਾਂ ਸੀਰਤ ਅੱਗੇ ਫਿੱਕੇ ਹਨ। ਰੰਗ-ਰੂਪ, ਅਹੁਦਾ, ਪੈਸਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕੀ ਚੱਟਣਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਹਰ ਘੜੀ ਘੁਟ ਘੁਟ ਕੇ ਮਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਂ, ਸੀਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜੇਕਰ ਹੋਰ ਗੁਣ ਵੀ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਸੁਹਾਗੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋੜਨ ਸਮੇਂ “ਹਾਂ” ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚੋਂ, ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਸਲਾਹ ਸੰਜੀਵਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗਲਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਲੜਕੀ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਆਪ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੇਕਅੱਪ ਦੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੇਕ-ਅੱਪ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਵਾਲੇ ਕਾਲੀ ਮੱਝ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਕੇ ਪਰੀ ਵਰਗੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਕੁੱਝ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਲੜਕੀ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਇਕੱਲੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਜਾਵੋ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਾਂ-ਬਾਪ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਓ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਝਿੜਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨੇਕ ਸਲਾਹ ਦੇਣਗੇ। {{gap}}ਕਾਹਲੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਾਵਤ ਹੈ “ਕਾਹਲੀ ਅੱਗੇ ਟੋਏ”। ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਆਪਣੀ ਬਰਾਦਰੀ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਵੋ। ਲੜਕੀ ਦੀ ਦੋ-ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਖਾਨਦਾਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਛਾਣਸੀਣ ਕਰੋ, ਜੇਕਰ ਮਾਂ (ਨਾਨਕ) ਜਾਂ ਬਾਪ (ਦਾਦਕੇ) ਭਾਵ ਕਿਸੇ ਵੀ<noinclude>{{rh||54}}</noinclude> ho7wqgefc75kiwdorsooh3uc0j8oofx 237654 237653 2026-09-28T09:06:49Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਲਏ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਝੂਰਦੇ ਅਤੇ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਆਣੇ ਦਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਔਲੇ ਦਾ ਖਾਧਾ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ', ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬੀਤ ਗਿਆ ਕਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਤਾਂ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। {{gap}}ਜਾਹਨ ਕੀਟਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ “A Thing of Beauty is Joy Forever', ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਬੜਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਕੋਈ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਲੜਕੀ ਦੀ ਸੀਰਤ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ‘ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਗੁਣ ਤਾਂ ਸੀਰਤ ਅੱਗੇ ਫਿੱਕੇ ਹਨ। ਰੰਗ-ਰੂਪ, ਅਹੁਦਾ, ਪੈਸਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕੀ ਚੱਟਣਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਹਰ ਘੜੀ ਘੁਟ ਘੁਟ ਕੇ ਮਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਂ, ਸੀਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜੇਕਰ ਹੋਰ ਗੁਣ ਵੀ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਸੁਹਾਗੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋੜਨ ਸਮੇਂ “ਹਾਂ” ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚੋਂ, ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਸਲਾਹ ਸੰਜੀਵਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗਲਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਲੜਕੀ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਆਪ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੇਕਅੱਪ ਦੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੇਕ-ਅੱਪ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ ਵਾਲੇ ਕਾਲੀ ਮੱਝ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਕੇ ਪਰੀ ਵਰਗੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਕੁੱਝ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਲੜਕੀ ਦੇਖਣ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਇਕੱਲੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਜਾਵੋ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਾਂ-ਬਾਪ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਓ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਝਿੜਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨੇਕ ਸਲਾਹ ਦੇਣਗੇ। {{gap}}ਕਾਹਲੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਾਵਤ ਹੈ “ਕਾਹਲੀ ਅੱਗੇ ਟੋਏ”। ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਆਪਣੀ ਬਰਾਦਰੀ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਵੋ। ਲੜਕੀ ਦੀ ਦੋ-ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਖਾਨਦਾਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਛਾਣਸੀਣ ਕਰੋ, ਜੇਕਰ ਮਾਂ (ਨਾਨਕ) ਜਾਂ ਬਾਪ (ਦਾਦਕੇ) ਭਾਵ ਕਿਸੇ ਵੀ<noinclude>{{rh||54}}</noinclude> 8aeza7x5kgu4684iqmvcw0r72wcevtk 250 75199 237655 2026-09-28T09:10:49Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਪੱਖ ਤੋਂ ਕੋਈ ਖੋਟ' ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੜਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ “ਨਾਂਹ” ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭੋਰਾ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਗੋਂ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਹ ਲਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਪੱਖ ਤੋਂ ਕੋਈ ਖੋਟ' ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੜਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ “ਨਾਂਹ” ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭੋਰਾ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਗੋਂ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਹ ਲਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਈਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਨਸਲ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਬੂਟਾ ਹੀ ਪੁੰਗਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਸਾਇੰਸਦਾਨ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਕਿੱਕਰ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਅੰਬ ਦਾ ਬੂਟਾ ਨਹੀਂ ਪੁੰਗਰਦਾ। ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾ ਬਣਾਉ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਸਿਆਸਤ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਾਵਤ ਹੈ “ਘਰ ਦਾ ਭੇਤੀ ਲੰਕਾ ਢਾਵੇ”। ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਵਿਚ ਤਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਜਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਪੁੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਘਰ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿਆਸਤ ਤਾਂ ਘਰ ਉਜਾੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ‘ਹੋਣੀ ਜਾਂ ‘ਭਾਵੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਤਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਬਾਕੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਵਚੇਤਨ ਵਿਚਲੀਆਂ ਕੁਝ ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਭੁੱਲ ਯਾਦਾਂ, ਕੁਝ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ‘ਘਰ ਘਰ ਏਹੋ ਅੱਗ’ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਜਾਂ ਮਿਲਗੋਭਾ ਹੈ। {{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਪਾਠਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਡਮੁੱਲੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ। ਪਰ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਇਕ ਛਹ ਜਿਹਾ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਇਕ ਪਤਨੀ-ਪੂਜਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਅੱਡ ਚੁਕਾਈ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਪਰ ਛਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਖਰੜਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਰੜੇ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਓਪਰੀ ਝਾਤ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ “ਨਾਂਹ, ਨਾਂਹ, ਨਾਂਹ, ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਓ, ਸਭ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੋਂ ਖੇਲ੍ਲਾ ਲੈ ਕੇ ਪੈ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ।” ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਮੈਂ ਸਮੂਹ ਔਰਤ<noinclude>{{rh||55}}</noinclude> 53n0752pvab2srsn4bzwet8d1qs8vat 237660 237655 2026-09-28T09:30:16Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਪੱਖ ਤੋਂ ਕੋਈ ਖੋਟ' ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੜਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ “ਨਾਂਹ” ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭੋਰਾ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਗੋਂ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਹ ਲਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਈਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਨਸਲ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਬੂਟਾ ਹੀ ਪੁੰਗਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ ਸਾਇੰਸਦਾਨ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਕਿੱਕਰ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਅੰਬ ਦਾ ਬੂਟਾ ਨਹੀਂ ਪੁੰਗਰਦਾ। ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਾ ਬਣਾਉ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਸਿਆਸਤ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਾਵਤ ਹੈ “ਘਰ ਦਾ ਭੇਤੀ ਲੰਕਾ ਢਾਵੇ”। ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਵਿਚ ਤਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਜਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਪੁੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਘਰ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿਆਸਤ ਤਾਂ ਘਰ ਉਜਾੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ‘ਹੋਣੀ ਜਾਂ ‘ਭਾਵੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਤਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਬਾਕੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਵਚੇਤਨ ਵਿਚਲੀਆਂ ਕੁਝ ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਭੁੱਲ ਯਾਦਾਂ, ਕੁਝ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ‘ਘਰ ਘਰ ਏਹੋ ਅੱਗ’ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਜਾਂ ਮਿਲਗੋਭਾ ਹੈ। {{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਪਾਠਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਡਮੁੱਲੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ। ਪਰ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਇਕ ਛਹ ਜਿਹਾ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਇਕ ਪਤਨੀ-ਪੂਜਕ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਅੱਡ ਚੁਕਾਈ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਪਰ ਛਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਖਰੜਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਰੜੇ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਓਪਰੀ ਝਾਤ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ “ਨਾਂਹ, ਨਾਂਹ, ਨਾਂਹ, ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਓ, ਸਭ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੋਂ ਖੇਲ੍ਲਾ ਲੈ ਕੇ ਪੈ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ।” ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਮੈਂ ਸਮੂਹ ਔਰਤ<noinclude>{{rh||55}}</noinclude> dzu6sg58513yqntwhshwih9y3djxzo7 250 75200 237656 2026-09-28T09:16:48Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਔਰਤ ਵਰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਖਾਸ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਪ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਔਰਤ ਵਰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਖਾਸ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਪਤਨੀ ਹਰ ਔਰਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਸਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੋਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ “ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਨਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮੰਨੋ ! ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਛਪਵਾਉਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾ ਕਰ ਬੈਠਿਓ, ਫੇਰ ਪਛਤਾਓਗੇ।” ਖੈਰ ! ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਸੀ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕਹਾਵਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬਾਕੀ ਰੱਬ ਰਾਖਾ !<noinclude>{{rh||56}}</noinclude> l6ho7lp8fo0e35n82soiuq166563fgh 237657 237656 2026-09-28T09:19:18Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਔਰਤ ਵਰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਖਾਸ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਪਤਨੀ ਹਰ ਔਰਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਸਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੋਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ “ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਨਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮੰਨੋ! ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਛਪਵਾਉਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾ ਕਰ ਬੈਠਿਓ, ਫੇਰ ਪਛਤਾਓਗੇ।” ਖੈਰ! ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਸੀ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕਹਾਵਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬਾਕੀ ਰੱਬ ਰਾਖਾ!<noinclude>{{rh||56}}</noinclude> e4h5qza1u8g09kx2ebbezqqsp3vjn7k 250 75201 237658 2026-09-28T09:25:04Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਦੋ ਪਹੀਆਂ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਇਕ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦਾ ਡਗਮਗਾਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸੂਈ ਦੇ ਨੱਕੇ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰਾ ਘਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਦੋ ਪਹੀਆਂ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਇਕ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦਾ ਡਗਮਗਾਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸੂਈ ਦੇ ਨੱਕੇ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰਾ ਘਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਪਰ “ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ ਨਾਰ ਦੇ" ਵਾਲੀ ਕਹਾਵਤ ਵਿਚ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਸਿਰਫ ਔਰਤ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੀ ਆਈ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਅਨਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਹੱਕਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਅੰਦਰ ਚਲਿੱਤਰ ਰੂਪੀ ਕਲਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਅਹੁਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਕਲਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਾਧਾਰਣ ਬੰਦੇ ਦੀ ਤਾਂ ਕੀ ਔਕਾਤ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ ਜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲੰਡਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੀ ਕਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦਾ ਕੋਈ ਪੈਮਾਨਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਚੋਣ ਸਮੇਂ ਪੁਰਸ਼ ਅਕਸਰ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਉਸ ‘ਗਲਤੀ ਲਈ ਤਿਲ ਤਿਲ ਮਰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੂਹ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਵੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਸਸਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ‘ਸਵਰਗ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂ ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਦੀ ਖੇਡ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਘਟੀਆ ਦਰਜੇ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। {{gap}}ਔਰਤ ਜੀਅ ਸਦਕੇ ਤਰੱਕੀ ਕਰੇ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ, ਮਨਪਸੰਦ ਖਾਵੇ, ਪਹਿਨੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਖੇਡਣੀ, ਉਹ ਵੀ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੂਰਤ ਵਿਚ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇਸ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਕਾਰਨ ਦੂਜੀ ਧਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘਰ ਉਜੜ ਗਏ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਔਰਤ ਦੀ ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਟਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਬੰਦ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਕਾਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੋ ਔਰਤ ਨੂੰ ਧੀਰਜ, ਠਰ੍ਹਮਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰਨੀ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। {{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ।<noinclude>{{rh||-}}</noinclude> 647yeuychagfsld9ggh21jk12rse1q0 237659 237658 2026-09-28T09:27:08Z Jaswinder Kaur Poohla 2781 237659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jaswinder Kaur Poohla" /></noinclude>ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਦੋ ਪਹੀਆਂ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਇਕ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦਾ ਡਗਮਗਾਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸੂਈ ਦੇ ਨੱਕੇ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰਾ ਘਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਔਰਤ-ਮਰਦ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਪਰ “ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਹਠ ਚਲਿੱਤਰ ਨਾਰ ਦੇ" ਵਾਲੀ ਕਹਾਵਤ ਵਿਚ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਸਿਰਫ ਔਰਤ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੀ ਆਈ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਅਨਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਹੱਕਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਅੰਦਰ ਚਲਿੱਤਰ ਰੂਪੀ ਕਲਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਅਹੁਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਕਲਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਾਧਾਰਣ ਬੰਦੇ ਦੀ ਤਾਂ ਕੀ ਔਕਾਤ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ ਜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲੰਡਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੀ ਕਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦਾ ਕੋਈ ਪੈਮਾਨਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਚੋਣ ਸਮੇਂ ਪੁਰਸ਼ ਅਕਸਰ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਉਸ ‘ਗਲਤੀ ਲਈ ਤਿਲ ਤਿਲ ਮਰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੂਹ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਵੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਸਸਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ‘ਸਵਰਗ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂ ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਦੀ ਖੇਡ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਘਟੀਆ ਦਰਜੇ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। {{gap}}ਔਰਤ ਜੀਅ ਸਦਕੇ ਤਰੱਕੀ ਕਰੇ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ, ਮਨਪਸੰਦ ਖਾਵੇ, ਪਹਿਨੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਖੇਡਣੀ, ਉਹ ਵੀ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੂਰਤ ਵਿਚ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇਸ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਕਾਰਨ ਦੂਜੀ ਧਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘਰ ਉਜੜ ਗਏ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਔਰਤ ਦੀ ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਟਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਖੇਡ ਬੰਦ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਕਾਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੋ ਔਰਤ ਨੂੰ ਧੀਰਜ, ਠਰ੍ਹਮਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰਨੀ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। {{gap}}ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ।<noinclude>{{rh||-}}</noinclude> 7kev3njbhl2dtm7fbwy72yxe4ek25e8 250 75202 237662 2026-09-28T10:45:35Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਕਾਰ ਚਲਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵੀ ਬਦਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਘਰ ਟਾਈਲਾਂ ਵਾਲਾ ਫਰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਫਰੰਟ ਤੇ ਵੀ ਟਾਈਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਕਾਰ ਚਲਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵੀ ਬਦਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਘਰ ਟਾਈਲਾਂ ਵਾਲਾ ਫਰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਫਰੰਟ ਤੇ ਵੀ ਟਾਈਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਾਥਰੂਮ, ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਇਕ ਗਾਂ ਦਾ ਕੋਠਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਗਾਂ ਲਈ ਕੂਲਰ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇਕ ਹੋਰ ਕਮਰਾ (ਚੁਬਾਰਾ) ਵੀ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਸੋਫੇ, ਟੇਬਲ, ਐਲ.ਈ.ਡੀ. ਟੀ.ਵੀ. ਆਦਿ ਸਾਰਾ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੋ ਸਪਲਿੱਟ ਏ.ਸੀ. ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਗਾਂ ਵੀ ਰੱਖੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿਥੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮੁਫ਼ਤ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਥੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵੇਚ ਕੇ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਔਰਤ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੜਕੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਗਰੀਬ ਘਰ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਕ ਲੜਕੀ ਸੋਹਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਐ, ਰਾਜ ਤਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਖੇਲਾਂ-ਮੰਜਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਲੜਕੀ ਘਰ ਦਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੁੰਦੀ ਐਂ। ਉਸਦੀ ਨੂੰਹ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਮਾਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਿਚ ਦੋ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਲੜਕਾ ਹੈ। ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕਮਰਾ ਵੀ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤਰਸ ਖਾ ਕੇ ਬਣਵਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਕੁੜਮਣੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਲਗਭਗ 1500/- ਰੁਪਏ ਮਹੀਨਾ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਹਿਜੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਰਚਾ ਕਿਵੇਂ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਕੀ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਬੀ.ਏ. ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਦਾ ਵਿਆਹ ਸਿਆਮੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੜਕੇ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾਜ ਤੋਂ ਕਰ ਲਿਆ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਣਾ, ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ। ਸਿਆਮੋ ਦਾ ਲੜਕਾ ਇਕ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿਚ ਵਰਕਰ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ 6 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਲੜਕੀ<noinclude>{{rh||38}}</noinclude> k5ts8dla56n8pylpeqia66g7wkq6s3a 250 75203 237663 2026-09-28T10:46:27Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਟੱਚ ਵਾਲਾ ਮੋਬਾਇਲ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਲ ਵੀ ਸਿੱਧੇ (straight) ਕਰਵਾਉਣੇ ਹਨ। 7 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਵਿਚ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮੋਬਾਇਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ ਘਰ ਵਿਚ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਕ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਟੱਚ ਵਾਲਾ ਮੋਬਾਇਲ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਲ ਵੀ ਸਿੱਧੇ (straight) ਕਰਵਾਉਣੇ ਹਨ। 7 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਵਿਚ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਅਤੇ 10 ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮੋਬਾਇਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ ਘਰ ਵਿਚ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਲੜਕੀ ਵਲੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਫੋਨ ਤੇ ਪੇਕੇ ਘਰ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਸਿਆਮੈਂ ਨੇ ਮੋਬਾਇਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਝਗੜਾ ਕਰਕੇ ਪੇਕੇ ਰੁੱਸ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਮਹੀਨਾ ਕੁ ਬੀਤਣ ਬਾਅਦ ਪੰਚਾਇਤ ਲੜਕੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਗਈ ਤਾਂ ਲੜਕੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਪੰਚਾਇਤ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਉਸਦੀ ਲੜਕੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਿਆ ਕਰੇਗੀ, ਮੋਬਾਇਲ ਵੀ ਰੱਖੇਗੀ।" ਸਿਆਮ ਭਾਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ 12 ਵਜੇ ਤੱਕ ਚਾਰ ਪੰਜ ਘਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਘਰ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਨੂੰਹ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਿਆਮੋ ਨੂੰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਕੀ ਮਤਲਬ ਕੱਢੀਏ? ਜੇਕਰ ਸਿਆਮੋ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਉਪਲਬਧ ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੋਂ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਲੜਕੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਦਾ ਰੱਬ ਹੀ ਰਾਖਾ ਹੈ। {{gap}}ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਔਕਾਤ ਅਤੇ ਹੈਸੀਅਤ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੇਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਾਣੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਮੋਬਾਇਲ ਦੀ ਗੱਲ ਛੱਡੋ, ਖਾਣ ਲਈ ਰੋਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਿੰਗੇ ਟੇਢੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹੋਣ ਪਰ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸੇ ਸਿਰਫ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਕਰਵਾਉਣ ਤੇ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਕਿੱਧਰ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਹੈ। ਚਾਦਰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸਿੱਧੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਘਿਉ ਨਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਠੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਭਾਵ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਖਰਾਬ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਉੱਲੂ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਹੀ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਘਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਮਨ ਸੋਚਣ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇੰਨੀ ਘੋਰ ਗਰੀਬੀ ਵਿਚ ਪਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਸੋਚ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪੇਕੇ ਘਰ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਨਾਲ ਪਲੀ ਲੜਕੀ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹਸ਼ਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਰੱਬ ਹੀ ਜਾਣਦਾ<noinclude>{{rh||39}}</noinclude> nbj5fqhj593aanvgr3h42trpydoccg5 250 75204 237664 2026-09-28T10:47:23Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਲਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਜੇ ਪੁੱਜੇ ਘਰ ਦੀ ਲੜਕੀ ਜਿਆਦਾ ਸਿਆਣੀ, ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਊ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਨੇ ਵੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਬੜਾ ਸਿਆਪਾ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਟ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਲਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਜੇ ਪੁੱਜੇ ਘਰ ਦੀ ਲੜਕੀ ਜਿਆਦਾ ਸਿਆਣੀ, ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਊ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਨੇ ਵੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਬੜਾ ਸਿਆਪਾ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਸਹੂਲਤ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਲਾਹੇਵੰਦ ਸੀ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਬੜਾ ਲਾਹੇਵੰਦ ਸਾਬਤ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਭਾਈਵਾਲ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਅਤੇ ਦੱਸਣਗੀਆਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ, ਭਾਵੇਂ ਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਹੀ ਫੋਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਪਰ ਰੱਜ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣਗੀਆਂ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਬਾਪ, ਭਰਾ, ਭੈਣ, ਪਤੀ, ਸੱਸ-ਸਹੁਰਾ ਆਦਿ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿਚ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਬਣਾ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਵਿਆਹੁਤਾ ਦਾ ਤਲਾਕ ਅਤੇ ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਹੀ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। {{gap}}ਦਰਅਸਲ ਵਿਆਹ ਮੌਕੇ ਆਦਮੀ ਕੋਲ ਦੋ ਰਸਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਰਸਤਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਨੂੰ। ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਬੜਾ ਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਬੜਾ ਸਜਿਆ-ਧਜਿਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਦੇ ਡਰਾਮੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਿਕਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਏਦਾਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬੱਕਰੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕਬੂਤਰਬਾਜ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲਾਲਚ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਸਗੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਖੰਭ ਕੁਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਬੂਤਰ (ਆਦਮੀ) ਸਿਰਫ ਫੜਫੜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਨਰਕ ਦਾ ਰਸਤਾ ‘ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ' ਹੋਣ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਾਪ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਲੜਕੀ ਸ਼ਰੀਫ ਹੈ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ, ਕਹਿਣਾ ਮੰਨੇਗੀ ... ਆਦਿ ਪਰ ਸਹੁਰਾ ਘਰ<noinclude>{{rh||40}}</noinclude> 98t8az3ycn5lrc3noxsiekzcii18bb0 250 75205 237665 2026-09-28T10:48:19Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਰਹਿੰਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਵੀ ਸਬਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਬਾਪ-ਧੀ ਤੇ ਤਾਂ ਕਤਲ ਦਾ ਕੇਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੁੰ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਰਹਿੰਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਵੀ ਸਬਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਬਾਪ-ਧੀ ਤੇ ਤਾਂ ਕਤਲ ਦਾ ਕੇਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਾਠਕ ਖੁਦ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਖੈਰ! ਨਰਕ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਦਮੀ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਦਮੀ ਤਾਂ ਲੁਭਾਉਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨੀਆਂ, ਲਾਲਚ ਆਦਿ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨਰਕ ਦੀ ਚੋਣ ਹੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਕਬੂਤਰ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਇਕ ਮੰਡੀ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਸਬਜੀ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਬਜੀ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਲੋਕ ਸਿਆਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆ ਕੇ ਛਾਂਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸਬਜੀ ਖਰੀਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਸਬਜੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਸਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦਰਮਿਆਨੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸਬਜੀ ਹੀ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕਈ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਾਰੇ ਪੈਸਿਆਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਲੇਟ ਸਬਜੀ ਮੰਡੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਸਸਤੀ ਸਬਜੀ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਬਜੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿਚ ਕਿੱਲੋ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵੇਚੀ ਸਬਜੀ ਨੂੰ ਪਨਸੇਰਿਆਂ (ਪੰਜ ਕਿੱਲੋ) ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਖਰੀਦਦਾਰ ਵੱਧ ਸਬਜੀ ਖਰੀਦ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਕੀਆਂ ਤੋਂ ‘ਸਿਆਣਾ’ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿਚ 80% ਤਾਂ ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਹੀ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਤਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰ ਬੈਠਾ? ਗਰੀਬ ਜਨਤਾ ਜਾਂ ਭੱਈਏ (ਪਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰ) ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੜੇ ਸਿਆਣੇ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਵੇਚ ਕੇ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਹੁਣ ਖਰੀਦਦਾਰ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰਖਰੂ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਸਦੀ<noinclude>{{rh||41}}</noinclude> qkdzcct7bxq22wpd068fcs50g7f3zde 250 75206 237666 2026-09-28T10:49:20Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਬਚੀ-ਖੁਚੀ, ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਨਾ ਵਿਕਦੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਡੰਗਰਾਂ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਵਾਧੂ ਬੋਝ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘਰ ਲਿਜਾਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ, ਘਰ ਲਿਜਾ ਕੇ ਵੀ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਇਸ ਵਿਚ ਕੀੜੇ ਹੀ ਪੈ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਬਚੀ-ਖੁਚੀ, ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਨਾ ਵਿਕਦੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਡੰਗਰਾਂ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਵਾਧੂ ਬੋਝ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘਰ ਲਿਜਾਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ, ਘਰ ਲਿਜਾ ਕੇ ਵੀ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਇਸ ਵਿਚ ਕੀੜੇ ਹੀ ਪੈ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਖਰੀਦਦਾਰ ਉਸ ਸਬਜੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਖਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਬਾਪ ਆਪਣੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਮਰਿਆ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਗਲ ਪਾਉਣ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰਖਰੂ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰੀਫ ਲੜਕੀ ਦਾ ਜੇਕਰ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਲੜਕੀ ਦੇ ਚਲਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਬਾਪ ਵੀ ਤੰਗ ਆਇਆ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਕੰਵਾਰੀ ਘਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੜਕੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਿੱਤਰ ਰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਸਬਜੀ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਤਾਂ ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਨੂੰ ਭੰਗਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਘਰ ਕੰਵਾਰੀ ਬੈਠੀ ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ ਧੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਾਪ ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਆਦਮੀ ਰੂਪੀ ਜੀਦ ਹੀ ਗਾਹਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਲੀ-ਸੜੀ ਸਬਜੀ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਖਰੀਦਦਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਹਮਦਰਦੀ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ ਪਰ ਇਸ ਪਾਤਰ (ਕੁੜੀ ਦਾ ਬਾਪ) ਨੂੰ ਤਾਂ ਉਕਾ ਹਮਦਰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਹਮਦਰਦੀ ਜਤਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵਸੇ ਹੋਏ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਇਕ 'ਮੰਡੀ' ਹੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਚਲੋ ਖੈਰ! ਸਬਜੀ ਤਾਂ ਇਕ ਦੋ ਦਿਨ ਜਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਪਰ ਵਿਆਹ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਦੁੱਖ (ਚਲਿੱਤਰਬਾਜ਼ੀ) ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਕਈ ਅਣਖੀਲੇ ਲੋਕ ਤਾਂ ਗਲ ਪਏ ਇਸ ਮਰੇ ਸੱਪ ਦੇ ਫਣ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਲਾਖਾਂ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ, ਪਰ ਕਈ ਡਰਪੋਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਜੀਵਨ ਰੂਪੀ ਗੱਡੀ ਦੇ ਚਲਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਇਸ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਗ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਦਿਆਂ ਅਖੀਰ ਖ਼ੁਦ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰੁਖ਼ਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ<noinclude>{{rh||42}}</noinclude> n0cwi0b4727mhwfgpxpkwu8t3crd3lx 250 75207 237667 2026-09-28T10:50:35Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਕਈ ਬੜੇ ਦਲੇਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ 'ਚ ਡਿੱਗੀ ਮੱਖੀ ਵਾਂਗੂੰ ਪਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਭਾਵ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਰਾਇ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਪਤੀ/ਪਤਨੀ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਲੜਾਈ-ਝਗੜਾ, ਤਣਾਅ ਅਤੇ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਕਈ ਬੜੇ ਦਲੇਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ 'ਚ ਡਿੱਗੀ ਮੱਖੀ ਵਾਂਗੂੰ ਪਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਭਾਵ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਰਾਇ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਪਤੀ/ਪਤਨੀ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਲੜਾਈ-ਝਗੜਾ, ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਭਰੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੱਢੇਗਾ ਤਾਂ ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਨਰਕ ਕੱਟਣ ਸਮਾਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੋ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ 'ਚ ਪਈ ਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟ ਹੀ ਦੇਨਾ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। {{gap}}ਇਸ ਮਸਲੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਦ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਗੱਲੋਂ ਬਹਿਸ ਜਾਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਹ ਕਹਾਵਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਵਕਤੋਂ ਖੁੰਝੀ ਡੂਮਣੀ, ਗਾਵੈ ਆਲ ਪਤਾਲ' ਭਾਵ ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ/ਮੌਕਾ ਸੀ ਉਦੋਂ ਤਾਂ ਸਿਆਣਪਤ ਨਾ ਵਰਤੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ‘ਕੰਨਿਆ ਦਾਨ ਮਹਾਂ ਦਾਨ'। ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਕੰਨਿਆ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੌ ਗਊਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਸਹੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤਾਂ ਲਾਟਰੀ ਵਾਲਾ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਬੜੇ ਬੜੇ ਸਿਆਣੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਫੇਲ੍ਹ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿਆਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾਰ ਜਾਂ ਬੇਵਕੂਫ ਬੰਦੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਧਨੀ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੜੀ ਸੁਘੜ ਸਿਆਣੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਮਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਕਿੰਨਾਂ ਸਾਹਿਤ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਆਦਿ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਕਿ “ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ 45 ਸਾਲਾ ਮਾਂ 20 ਸਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਫਰਾਰ”, “ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਫਰਾਰ”, “ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਅੱਗੇ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਜਾਨ ਦਿੱਤੀ”, “ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਪਤੀ ਦਾ ਕਤਲ” ਤਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਘਿਰਣਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ<noinclude>{{rh||43}}</noinclude> kpoo1wm5cv3cypscw1gqeoi1hgnx8dz 250 75208 237668 2026-09-28T10:52:09Z Kaur.gurmel 192 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਦੇ! ਕੁੱਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਪਵੇਗੀ। ਮੱਝ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਟਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 237668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਦੇ! ਕੁੱਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਪਵੇਗੀ। ਮੱਝ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਟਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਟੋਕਰੇ ਵਿਚ ਲੱਦ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਮਮਤਾ ਵਸ ਪਿੱਛੇ ਰਿੰਗਦੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਓ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਸ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤਾਂ ਚੁੰਝਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਿਸਕਵਰੀ ਚੈਨਲ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਜਾਨਵਰ (ਮਾਵਾਂ) ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਜੁਬਾੜੇ ਵਿਚੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਂਦਰੀ ਦੀ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਤਾਂ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤਸਵੀਰ 'ਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਿਖਾਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭਾਵੇਂ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲਟਕਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। {{Css image crop |Image = ਤਿੰਨ_ਸੌ_ਪੈਂਹਠ_ਚਲਿੱਤਰ_-_ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ_ਸਿੰਘ.pdf |Page = 48 |bSize = 450 |cWidth = 164 |cHeight = 105 |oTop = 180 |oLeft = 147 |Location = center |Description = }} ਇਕ ਭਿਖਾਰਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ<noinclude>{{rh||44}}</noinclude> nra89hlcib7bn4oua45p97vtloiyhdq 237669 237668 2026-09-28T10:55:51Z Kaur.gurmel 192 237669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਦੇ! ਕੁੱਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਪਵੇਗੀ। ਮੱਝ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਟਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਟੋਕਰੇ ਵਿਚ ਲੱਦ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਮਮਤਾ ਵਸ ਪਿੱਛੇ ਰਿੰਗਦੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਓ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਸ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤਾਂ ਚੁੰਝਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਿਸਕਵਰੀ ਚੈਨਲ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਜਾਨਵਰ (ਮਾਵਾਂ) ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਜੁਬਾੜੇ ਵਿਚੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਂਦਰੀ ਦੀ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਤਾਂ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤਸਵੀਰ 'ਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਿਖਾਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭਾਵੇਂ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲਟਕਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। {{Css image crop |Image = ਤਿੰਨ_ਸੌ_ਪੈਂਹਠ_ਚਲਿੱਤਰ_-_ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ_ਸਿੰਘ.pdf |Page = 48 |bSize = 350 |cWidth = 164 |cHeight = 200 |oTop = 180 |oLeft = 147 |Location = center |Description = }} ਇਕ ਭਿਖਾਰਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ<noinclude>{{rh||44}}</noinclude> 0poqx3ixgyx0qb3gmk3dz5bg9ry6lkd 237670 237669 2026-09-28T10:56:58Z Kaur.gurmel 192 237670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਦੇ! ਕੁੱਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਪਵੇਗੀ। ਮੱਝ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਟਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਟੋਕਰੇ ਵਿਚ ਲੱਦ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਮਮਤਾ ਵਸ ਪਿੱਛੇ ਰਿੰਗਦੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਓ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਸ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤਾਂ ਚੁੰਝਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਿਸਕਵਰੀ ਚੈਨਲ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਜਾਨਵਰ (ਮਾਵਾਂ) ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਜੁਬਾੜੇ ਵਿਚੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਂਦਰੀ ਦੀ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਤਾਂ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤਸਵੀਰ 'ਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਿਖਾਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭਾਵੇਂ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲਟਕਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। {{Css image crop |Image = ਤਿੰਨ_ਸੌ_ਪੈਂਹਠ_ਚਲਿੱਤਰ_-_ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ_ਸਿੰਘ.pdf |Page = 48 |bSize = 350 |cWidth = 164 |cHeight = 200 |oTop = 180 |oLeft = 147 |Location = center |Description =ਇਕ ਭਿਖਾਰਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ }}<noinclude>{{rh||44}}</noinclude> hckam0mpukm1zmgwrsz4fuho55qqzns 237671 237670 2026-09-28T10:59:25Z Kaur.gurmel 192 237671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਖਾਦੇ! ਕੁੱਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਪਵੇਗੀ। ਮੱਝ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਟਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਟੋਕਰੇ ਵਿਚ ਲੱਦ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਮਮਤਾ ਵਸ ਪਿੱਛੇ ਰਿੰਗਦੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਓ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਸ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤਾਂ ਚੁੰਝਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਡਰਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਿਸਕਵਰੀ ਚੈਨਲ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਜਾਨਵਰ (ਮਾਵਾਂ) ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਜੁਬਾੜੇ ਵਿਚੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਂਦਰੀ ਦੀ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਤਾਂ ਜੱਗ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਤਸਵੀਰ 'ਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਿਖਾਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭਾਵੇਂ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲਟਕਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। {{Css image crop |Image = ਤਿੰਨ_ਸੌ_ਪੈਂਹਠ_ਚਲਿੱਤਰ_-_ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ_ਸਿੰਘ.pdf |Page = 48 |bSize = 450 |cWidth = 264 |cHeight = 200 |oTop = 180 |oLeft = 147 |Location = center |Description = }} ਇਕ ਭਿਖਾਰਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ<noinclude>{{rh||44}}</noinclude> bgsuavduccxo1xlx9kfkokd0uw88a7y