Wikicytaty plwikiquote https://pl.wikiquote.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna MediaWiki 1.47.0-wmf.3 first-letter Media Specjalna Dyskusja Użytkownik Dyskusja użytkownika Wikicytaty Dyskusja Wikicytatów Plik Dyskusja pliku MediaWiki Dyskusja MediaWiki Szablon Dyskusja szablonu Pomoc Dyskusja pomocy Kategoria Dyskusja kategorii TimedText TimedText talk Moduł Dyskusja modułu Wydarzenie Dyskusja wydarzenia 0 2889 642668 641768 2026-05-23T11:40:03Z Nazwa1234 53893 /* */ 642668 wikitext text/x-wiki '''[[w:Fidel Castro|Fidel Castro]]''' (1926–2016) – [[kuba]]ński [[rewolucja|rewolucjonista]], [[polityk]] i [[prawnik]], [[prezydent]] i [[premier]] Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby. {{IndeksPL}} [[Plik:Fidel Castro 1950s.jpg|mały|{{center|Fidel Castro w latach 50. XX wieku}}]] ==A== * [Amerykanie] Zwrócili się do nas, byśmy poszli w kierunku kapitalizmu, który jest zniewagą dla naszego kraju (…). Byłoby niezwykle trudne dla kubańskiego parlamentu, by odrzucił system socjalistyczny. To nie do pomyślenia. ** Opis: w kubańskim parlamencie, 1 lipca 2002. * Ani jedna kropla krwi nie została przelana w Stanach Zjednoczonych, ani jeden atom zdrowia nie został stracony przez 43 lata kubańskiej rewolucji z powodu zamachów terrorystycznych zorganizowanych przez Kubę. ** Opis: wypowiedziane w czasie wizyty w stolicy południowo-wschodniej prowincji Kuby, 26 maja 2002. ** Zobacz też: [[Stany Zjednoczone]] ==C== * Ci, którzy nie wyrzekną się nawyku picia rumu, będą musieli drogo płacić za ten napój. ** Źródło: PAP, 6 grudnia 2002 * Cygara są zdrowe dla naszej gospodarki, ale nie dla zdrowia. * Czy to nie paradoks historii, że w chwili, gdy pewne grupy kleru stają się rewolucyjne, niektóre grupy marksistowskie stają się pseudorewolucyjnym kościołem? Mam nadzieję, że nie będę ekskomunikowany, ani nie będę doprowadzony przed Świętą Inkwizycję za te słowa. Nie ma nic bardziej antymarksistowskiego niż dogmat i sztywne myślenie. W świecie idei rewolucyjnych nikt nie ma prawa uzurpować sobie monopolu. ** Opis: w 1963, kpiąc z radzieckich komunistów. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, s. 30. ** Zobacz też: [[marksizm]], [[rewolucja]] * Czy to źle być dyktatorem? Widziałem, jak Stany Zjednoczone zaprzyjaźniały się z niektórymi dyktatorami. ** Źródło: film dokumentalny ''Comandante'', 21 lutego 2003 ==H== * Historia mnie uniewinni. ** ''La historia me absolverá.'' (hiszp.) ** Opis: z przemówienia w sądzie we własnej obronie w procesie ataku na koszary Moncada, 1953. ** Źródło: ''Historia mnie uniewinni'' ** Zobacz też: [[historia]] ==J== * Jeśli udowodnią mi że mam konta za granicą, zrezygnuję z mojego stanowiska i z moich obecnych obowiązków. ** Opis: odpowiadając na oskarżenia, że ma zagraniczne konta, a na nich 900 mln dolarów. ==K== * Kennedy jeszcze i teraz ma okazję stać się najsławniejszym prezydentem Stanów Zjednoczonych, przywódcą, który powinien wreszcie zrozumieć, że możliwe jest współistnienie kapitalistów i socjalistów – nawet w Ameryce. ** Opis: podsumowanie działalności Kennedy’ego zaraz po jego śmierci. * Kiedy byłem dzieckiem, co roku w Wielki Tydzień między czwartkiem i sobotą umierał Bóg. Mówiono: „Żydzi zabili Jezusa”. Obwiniali o to Żydów! (…) I tak to trwało przez 2 tys. lat. Nie sądzę, żeby ktokolwiek był bardziej spotwarzany od Żydów. O wiele bardziej niż muzułmanie. Żydów oczerniano i obwiniano o wszystko. A muzułmanów o nic się historycznie nie oskarża. Irański rząd musi zrozumieć, że Żydów wypędzono z ich ziemi, prześladowano, poniewierano i gromiono na całym świecie, bo oskarżano ich, że to oni zabili Boga. (…) Przetrwali jako naród dzięki kulturze i religii. Ich los był o wiele cięższy niż nasz. Niczego nie da się porównać do Holocaustu. Rząd Iranu lepiej przysłuży się pokojowi, jeśli uzna tę unikalną historię antysemityzmu i zrozumie, dlaczego Izraelczycy tak boją się o swoje przetrwanie. ** Opis: krytykując prezydenta [[Mahmud Ahmadineżad|Mahmuda Ahmadineżada]] za politykę wobec Izraela. ** Źródło: wywiad Jeffreya Goldberga, „The Atlantic”, tłum. Maciej Stasiński, „Gazeta Wyborcza”, 9 września 2010. ** Zobacz też: [[antysemityzm]] * Kiedy sądzicie oskarżonego o kradzież, panowie sędziowie, to nie pytacie go, od jak dawna jest bez pracy, ile ma dzieci, przez ile dni w tygodniu jada, nie interesujecie się wcale warunkami bytowymi środowiska, w którym on żyje. Posyłacie go do więzienia, poświęciwszy mu niewiele czasu. Nie idą tam bogaci, którzy palą magazyny i sklepy, ażeby otrzymać odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia. I chociaż często spalają się tam także i ludzie, to właściciele tych magazynów mają dość pieniędzy, by opłacić adwokatów i przekupić sędziów. Posyłacie do więzienia nieszczęśnika kradnącego z głodu, ale żaden z setek złodziei, którzy ukradli państwu miliony, nigdy nie spędził nawet jednej nocy za kratami. W noc sylwestrową spożywacie z nimi kolację w jakimś arystokratycznym lokalu i cieszą się oni waszym szacunkiem. ** Źródło: ''Historia mnie uniewinni'', 1953 * Kiedy widziałem jakąś górę wydawała mi się ona wyzwaniem… Zdarzało się, że cała grupa czekała na mnie przez dwie godziny, bo ja wspinałem się na szczyt. Nie ganiono mnie (…). Kiedy jezuici zauważali u swoich uczniów ducha ryzyka, poświęcenie, gotowość do wysiłku – zachęcali ich, nie chcieli mieć uczniów mięczaków. ** Opis: wspominając wychowanie odebrane w katolickiej szkole. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 22. * Komunizm albo śmierć. ** Opis: hasło przyświecające w 1981 rządom Fidela Castro na Kubie. * Kuba nigdy nie będzie żywiła nienawiści ani nie obwiniała Amerykanów za krzywdy, jakie wycierpieliśmy z rąk ich rządu. ** Opis: wypowiedziane w czasie wizyty w stolicy południowo-wschodniej prowincji Kuby, 26 maja 2002. ==M== * Model kubański nie działa już nawet dla nas. ** Opis: zaraz po publikacji wywiadu, Castro oświadczył, że został źle zrozumiany: [https://www.wprost.pl/ar/208986/Castro-zle-mnie-zrozumiano/ wprost.pl, 10 września 2010] ** Źródło: [http://www.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=depesza&dz=swiat&dep=24453&data=depeszadepesza&_CheckSum=-701969527 PAP, 9 września 2010] * Można porównać prześladowania za przekonania religijne, które w gruncie rzeczy były też ideami politycznymi niewolników i ciemiężonych w Rzymie, z systematycznymi i brutalnymi prześladowaniami, których ofiarami w czasach nowożytnych byli nosiciele politycznych idei robotników i chłopów, czyli komuniści. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 23. ** Zobacz też: [[religia]], [[komunizm]] * Musimy zachować spokój, ponieważ gang, mafia [o Unii Europejskiej] dołączyła się do jankeskich imperialistów, ohydnie służąc nazistowskiemu rządowi Stanów Zjednoczonych. ** Źródło: PAP, 16 czerwca 2003 * Muszę przyznać, iż w pewnym okresie zdawało się, iż będziemy mogli pozostawić władzę innym; byliśmy trochę „utopistami”. ** Źródło: ''O rewolucji kubańskiej. Wybór przemówień'' ==N== * Na Kubie przez ostatnie 45 lat nikt nikogo nie torturował, nie było szwadronów śmierci, nie było ani jednej egzekucji pozasądowej. ** Opis: na wiecu w Hawanie, 17 maja 2004. * Nawet gdyby mnie dopadł parkinson, to co z tego? Papież Jan Paweł II jeździł z parkinsonem po całym świecie. ** Źródło: w przemówieniu na uniwersytecie w Hawanie. ** Zobacz też: [[Jan Paweł II]] * Nie mogą być prowokatorami ludzie pragnący doczekać się ziszczenia swoich marzeń. ** Źródło: ''O rewolucji kubańskiej. Wybór przemówień'' * Niektórzy chcą nam wybaczyć. Niby co? Kuba nie potrzebuje ani Stanów Zjednoczonych, ani Unii Europejskiej. ** Źródło: ''Green Left Weekly'', 28 lutego 2005 ==O== * Ojczyzna, albo śmierć. Zwyciężymy! ** Opis: hasło rzucone dyktaturze Batisty, 1953. ==P== * Pewnego dnia trzeba będzie wznieść pomnik na cześć tych krajów, które w tak niezwykle trudnych warunkach wszystko zaryzykowały i zagłosowały przeciwko projektom Jankesów. ** Opis: przemówienie pierwszomajowe wygłoszone na placu Rewolucji w Hawanie 1 maja 2004. * Po moim odejściu Kuba pozostanie niezłomna. ** Opis: w programie telewizyjnym Diego Maradony. ==R== * Radzę nie próbować aktów zemsty na naszym narodzie. Mogą one naruszyć porozumienie migracyjne. Mogą sprowokować masowy exodus, a my nie jesteśmy przygotowani, by go powstrzymać. ** Opis: w czasie demonstracji w Hawanie, 30 czerwca 2004. ==S== * Są rzeczy, które przetrwają biedę tego świata oraz rzeczy, które są wieczne, jak moje wspomnienie o Tobie, którego nikt nie może mi zabrać… ** Opis: do [[Natalia Fernández|Natalii Fernández]], swojej kochanki ** Źródło: Erich Schaake, ''Kobiety dyktatorów'', tłum. Roman Niedballa, wyd. Videograf II, Katowice 2004, s. 145. * Słońca nie można zakryć palcem. ** Opis: latem 1968, decydując się na pojednanie z Moskwą i kończąc 10-letni okres tzw. „herezji kubańskiej”. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 32. * Socjalizm albo śmierć! ** ''Socialismo o muerte!'' (hiszp.) ** Zobacz też: [[socjalizm]] * Socjalizm pozostanie jedyną nadzieją na pokój i przetrwanie naszego gatunku. ** Źródło: BBC News, 6 grudnia 2004 ==U== * USA zaczną z nami rozmawiać, gdy ich prezydentem będzie Murzyn, a papieżem Latynos. ** Opis: do dziennikarzy w 1973. ** Źródło: ''Zabójcze puenty'', „Forum” nr 16, 7–20 sierpnia 2015, s. 82. ==W== * W każdy zakątek świata możemy wysłać więcej lekarzy, nauczycieli, techników niż amerykański Korpus Pokoju i wszystkie Kościoły razem wzięte. A mamy tylko dziesięć milionów mieszkańców. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 32–33. * W przyszłości przykład Che będzie powszechny. Znikną narodowe flagi, nacjonalizm i egoizm, tak jak zniknęły one z jego serca i umysłu. ** Opis: niedokładnie przetłumaczone, oryginalną treść można przeczytać [http://www.cuba.cu/gobierno/discursos/1967/esp/f181067e.html tutaj]. * Wizyta w Wenezueli była jedyną oficjalną wizytą, w czasie której nie usiłowano mnie zabić w zamachu. ** Źródło: serwis www.yahoo.com, 18 lipca 2005 * Wyobrażam sobie Kubę jako wielką moralną potęgę. Z bardzo wielką godnością. ** Źródło: program telewizyjny [[Diego Maradona|Diego Maradony]] ==O Fidelu Castro== * Aktor zimnej wojny (…) potrafił dla Kubańczyków uosabiać dumę z odrzucenia obcej dominacji. ** Autor: [[François Hollande]], [http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/kondolencje-po-smierci-fidela-castro-od-zachodnich-politykow,695126.html ''Fidel Castro nie żyje. „Żegnaj, komendancie”, „dla wielu był bohaterem”. Dużo ciepłych słów od światowych przywódców''], tvn24.pl, 26 listopada 2016. * Autentyczny przywódca lewego skrzydła burżuazji. ** Autor: [[Ernesto Guevara]] ** Opis: w 1957. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 24. * Był on legendarnym rewolucjonistą i mówcą, który znacząco poprawił system edukacji i opieki zdrowotnej na Kubie. Był postacią kontrowersyjną, ale zarówno zwolennicy, jak i krytycy Castro przyznają, że kochał i był ogromnie oddany kubańskiemu narodowi, który żywił długie i głębokie uczucie dla swojego „El Comandante”. (…) Wiem, że mój ojciec z dumą nazywał go swoim przyjacielem i po jego śmierci miałem okazję sam spotkać Fidela. ** Autor: [[Justin Trudeau]], [http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/kondolencje-po-smierci-fidela-castro-od-zachodnich-politykow,695126.html ''Fidel Castro nie żyje. „Żegnaj, komendancie”, „dla wielu był bohaterem”. Dużo ciepłych słów od światowych przywódców''], tvn24.pl, 26 listopada 2016. * Castro? Jeszcze jeden rzeźnik. ** Autor: [[Jean-Paul Sartre]] ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 49. * Castro przyznaje, że około 550 ''kryminalistów'' Batisty zostało rozstrzelanych po wyrokach przed specjalnymi trybunałami rewolucyjnymi w latach 1959 i 1960. Cokolwiek by jednak sądzić o tamtych procesach, oskarżeni byli wybierani nie na chybił trafił, lecz dlatego, że – jak wierzono – popełnili zbrodnie i okrucieństwa na wielką skalę. Rewolucyjne rozprawy na Kubie nie przypominały krwawych łaźni z innych rewolucji XX wieku – w Meksyku, Rosji, Chinach. W normalnie przyjętym znaczeniu tego określenia „krwawej łaźni” na Kubie po upadku Batisty nie było. ** Autor: Tad Szulc, ''Fidel. A critical portrait''. Post Road Press. Nowy Jork 2000. * CIA knuła tak niesamowite spiski, aby zamordować kubańskiego dyktatora, że zawstydziłyby one nawet agenta 007… Chciała wykorzystać trujące tabletki, toksyczne cygara i wybuchające małże. Doszło nawet do tego, że Fidel sam proponował, że się zastrzeli. Od niemal pół wieku CIA i kubańscy uchodźcy próbowali stworzyć plan zamachu na Fidela Castro. Oczywiście żaden z tych pomysłów nie wypalił, ale wiele z nich z pewnością uznano by za zbyt wymyślne nawet jak na fabułę powieści o Jamesie Bondzie. ** Autor: Duncan Campbell, [https://wiadomosci.onet.pl/raporty/638-sposobow-na-zabicie-fidela,1,3332525,wiadomosc.html ''638 sposobów na zabicie Fidela'', „The Guardian”, cyt. za: onet.pl, 9 sierpnia 2006] ** Zobacz też: [[CIA]] * Co by tu jednak nie mówić, Fidel okazał się niezwykle zręcznym politykiem. Pod hasłem „socjalizm albo śmierć” utrzymuje się przy władzy do dziś, mimo upadku jego głównego sojusznika, ZSRR oraz załamania się komunistycznej ideologii. Do niedawna jeszcze, dopóki wiek i zdrowie pozwalały, z upodobaniem pojawiał się ubrany w swój nieśmiertelny mundur w świetle reflektorów. Wielki, dumny, ze wspaniałą, siwiejącą brodą; nigdy w towarzystwie jakiejkolwiek kobiety – zda się ostatni na wyspie szlachetny asceta. ** Autor: Przemysław Słowiński, ''Dyktatorzy i ich kobiety. Seks, władza i pieniądze'', Wydawnictwo Videograf, Chorzów 2013, ISBN 9788378351320, s. 220. * Człowiek może się z nim nie zgadzać co do niektórych spraw, ale – cholera! – pozwólcie mu działać w spokoju! Chciałbym zobaczyć Kubę bez blokady, ciekawe, co by się wydarzyło. ** Autor: [[Diego Maradona]] ** Źródło: [http://www.lewica.pl/index.php?id=18128 lewica.pl, 4 grudnia 2008] * Fidel Castro nieodmiennie od 50 lat uosabia mit rewolucji kubańskiej, ale w ostatnim czasie zaczynał już być dla nas tylko wspomnieniem przeszłości. Wielu było gotowych wybaczyć mu jego błędy i porażki. Postawili go na szarym piedestale historii XX wieku, uwieczniając w godzinie chwały, jak w przypadku wielkich zmarłych. Jednak jego nagłe ponowne pojawienie się zniweczyło te wysiłki. ** Autorka: [[Yoani Sánchez]] ** Opis: o powrocie Fidela Castro do życia publicznego po czterech latach nieobecności. ** Źródło: Alessandro Scotti, ''Blogerka z Hawany'', „Courrier International”, tłum. „Forum”, 23 sierpnia 2010. * Fidel Castro, przywódca małej 11 milionowej wyspy, jak Dawid rzucił wyzwanie Goliatowi. W bezpośrednim sąsiedztwie Florydy ogłosił rewolucję i obronił ją przed przygotowaną przez CIA interwencją zbrojną w Zatoce Świń w 1961 r. Udało mu się również przetrwać szereg innych ataków i wyzwań, w tym ciężkie embargo handlowe wprowadzone przez USA w 1960 r. ** Autorka: [[Ewita Spieglanin]], [http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/ameryka-lacinska/20161203/fidel-zycie-po-zyciu ''Fidel – życie po życiu''], krytykapolityczna.pl, 3 grudnia 2016. * Fidel Castro to najgorsze nieszczęście w całych dziejach Kuby. A Raul Castro jest w tej tragedii drugi. ** Autor: [[Guillermo Fariñas]], [https://wyborcza.pl/1,75477,7791387,Damy_w_Bieli_na_Nobla.html wyborcza.pl, 20 kwietnia 2010] * Fidel jest dziś tylko cieniem dawnego wodza, który w czasie, gdy milion gardeł skandowało jego imię na placu, ułaskawiał jednych ludzi, nakazywał stracić innych i przyjmował ustawy, w których sprawie z nikim się nie konsultował. ** Autorka: [[Yoani Sánchez]] ** Źródło: Alessandro Scotti, ''Blogerka z Hawany'', „Courrier International”, za: „Forum”, 23 sierpnia 2010. * Historia odnotuje i oceni olbrzymi wpływ, jaki ta postać wywarła na ludzi i na świat. (…) Dziś przekazujemy rodzinie Fidela Castro kondolencje a narodowi kubańskiemu nasze myśli i modlitwy. ** Autor: [[Barack Obama]], [https://web.archive.org/web/20190716184724/http://www.polskieradio.com/news_det.aspx?id=109042&kat=18 ''Obama i Trump o śmierci Fidela Castro''], polskieradio.pl, 26 listopada 2016. * Historia przyznała rację Fidelowi. ** Autor: [[Aleksis Tsipras]], [http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/kondolencje-po-smierci-fidela-castro-od-zachodnich-politykow,695126.html ''Fidel Castro nie żyje. „Żegnaj, komendancie”, „dla wielu był bohaterem”. Dużo ciepłych słów od światowych przywódców''], tvn24.pl, 26 listopada 2016. * Jego przeciwnicy mówią, że był królem bez korony i mylił jedność z jednomyślnością. W tym jego przeciwnicy mają rację. Jego przeciwnicy mówią, że gdyby Napoleon miał taką gazetę, jak Granma, żaden Francuz nie dowiedziałby się o klęsce pod Waterloo. W tym jego przeciwnicy mają rację. (…) Ale jego przeciwnicy nie mówią, że ta rewolucja wzrastała w karcerze i stała się tym, czym mogła, a nie tym, czym chciała. (…) I nie mówią, że mimo wszystkich zewnętrznych agresji i wewnętrznych ograniczeń, ta wyspa cierpiąca, ale uparcie wesoła, wydała na świat społeczność latynoamerykańską o najmniejszych nierównościach społecznych. ** Autor: [[Eduardo Galeano]] ** Źródło: Ewita Spieglanin, [http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/ameryka-lacinska/20161203/fidel-zycie-po-zyciu ''Fidel – życie po życiu''], krytykapolityczna.pl, 3 grudnia 2016. * Jego wysiłki, rachuby i szaleństwa zadają kłam słynnej frazie: ''żaden człowiek nie jest wyspą'' poety Johna Donne’a. Kuba to Castro. Ale Castro to coś więcej niż jego wyspa. To najbardziej liryczny ''caudillo'' jakiego wydała Ameryka Łacińska. Teatralny, dumny, szalony, niezmordowany. Patriarcha, demiurg, marzyciel. Rewolucjonista, który jedną ręką przywraca karę śmierci, a drugą – likwiduje Papę Noela [odpowiednika Świętego Mikołaja] i zmienia datę karnawału. Szef rządu, który aspiruje do uprawiania truskawek poniżej zwrotnika Raka… Na swój sposób potwór – szef, który z nikim nie chce dzielić władzy… ** Autorzy: Jean-François Fogel, Bertrand Rosentahal, ''Fin de Siglo en La Habana'', TM Editores, Madryt 1995. * Jeśli jest takim samym przywódcą jak ojcem, współczuję Kubie! ** Autor: Mirta Diaz-Balart, pierwsza żona ** Źródło: Diane Ducret, ''Kobiety dyktatorów 2'', tłum. Anna Maria Nowak, Wydawnictwo Znak, Kraków 2013, ISBN 9788324021628, s. 11. * Jeśli Fidel istotnie rozważał operację ratunkową, doszedł być może do konkluzji, że męczeństwo Che posłuży lepiej sprawie rewolucji niż Che żywy, ale sfrustrowany w Hawanie… ** Autor: Jorge Castañeda, ''Utopia desarmada'', 1997 * Kiedy umarł stare kurwy i złodzieje z Miami radowały się jak dzieci. Bo wreszcie odszedł ten, który zniszczył ich starą, dobrą Kubę. Najwspanialszy burdel Stanów Zjednoczonych Ameryki. (…) Śmierć Fidela Castro, który zaczynał jako rewolucjonista i wolnościowiec, a na starość został populistycznym dyktatorem, przyspieszy zmiany na Kubie. Ale historia nie cofnie się. Nowa Kuba do starej roli już nie wróci. Burdelem USA już nie będzie. ** Autor: [[Piotr Gadzinowski]], [http://trybuna.eu/gadzinowski-fidel-dziadek-wszystkich-rewolucjonistow/ ''Fidel. Dziadek wszystkich rewolucjonistów''], trybuna.eu, 26 listopada 2016. * Kuba nigdy nikomu nie zagrażała i chce tylko żyć swym własnym życiem. Wielu ją za tę odwagę bezpodstawnie nienawidziło i nienawidzi. Chciałbym wyrazić narodowi kubańskiemu głębokie współczucie, że stracił Fidela Castro, promotora tej odwagi. ** Autor: [[Robert Fico]], [http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/kondolencje-po-smierci-fidela-castro-od-zachodnich-politykow,695126.html ''Fidel Castro nie żyje. „Żegnaj, komendancie”, „dla wielu był bohaterem”. Dużo ciepłych słów od światowych przywódców''], tvn24.pl, 26 listopada 2016. * Kuba pod rządami Fidela Castro stała się pierwszym krajem w Ameryce Łacińskiej, który wyeliminował analfabetyzm. Dalej pozostaje jednym z niewielu pozbawionych tego problemu. Sieć publicznych szpitali i powszechny program szczepień pomogły obniżyć umieralność noworodków do poziomu tego z krajów Europy Zachodniej. Kuba zaczęła też przyjmować tysiące młodych ludzi z całej Ameryki Łacińskiej na nieodpłatne studia medyczne. Wysyła również lekarzy na misje w najbiedniejsze zakątki świata i bojowników na wojny o niepodległość w Afryce. Fidel nie tolerował jednak opozycji. W pierwszych latach jego rządów w więzieniu można było wylądować nawet za orientację seksualną czy zbytnią religijność. ** Autorka: Ewita Spieglanin, [http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/ameryka-lacinska/20161203/fidel-zycie-po-zyciu ''Fidel – życie po życiu''], krytykapolityczna.pl, 3 grudnia 2016. * Nie wiem czy Fidel był kiedykolwiek człowiekiem skorumpowanym, ale całkowicie autorytarnym na pewno. Rewolucja kubańska stała się repliką zatęchłego hispano-arabskiego caudillismo, autorytarnego państwa wodzowskiego. Ale nie zawsze tak było. Nie tak miało być… ** Autor: [[Carlos Fuentes]] ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 18. * Razem organizują desant partyzancki na Kubę (Che Guevara i Fidel Castro). Desant po wylądowaniu na Kubie wpada w zasadzkę. Jest 2 grudnia 1956. Z 82 ludzi zostaje 12. Nie wszyscy mają nawet karabiny. Guevara jest ranny. Tych dwunastu zaczyna największą epopeję w najnowszej historii Ameryki Łacińskiej. ** Autor: [[Ryszard Kapuściński]], ''Chrystus z karabinem na ramieniu'' * Rewolucjonista Castro umocnił Kubę bardziej sprawiedliwą i niepodległą. W tym samym czasie Castro ''caudillo'' niszczył testament rewolucji. ** Autor: Marifeli Pérez-Stable, ''The Cuban Revolution: Origins, Course, and Legacy'', Oxford University Press, 1998. * Rozpalali w sobie nawzajem jakiś dziki ogień. Bez Che Fidel być może nie zostałby komunistą. Bez Fidela Che nie byłby nikim więcej niż idealistycznym intelektualistą. ** Autor: o. Benjamin Forcan, ''El Che y la teologia de la liberacion'' (1998), cyt. za: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 357. * Ten błyskotliwy wychowanek kolegium jezuickiego, duży orator o wielkiej charyzmie, choć adwokat słaby, bo po tym jak jego kancelaria praktycznie splajtowała, musiał się czymś zająć – zajął się więc działalnością polityczną. Początkowo, wydawałoby się, nie miał ochoty zmieniać systemu kubańskiego na komunistyczny – to Raúl Castro od 15. roku życia był członkiem Partii Komunistycznej, nie Fidel. Potem role się odwróciły i w lutym 1959 roku Fidel zostaje premierem Kuby. ** Autor: [[Tomasz Turowski]] ** Źródło: [https://web.archive.org/web/20070630102906/http://www.solidarnizkuba.pl/turowski ''Tomasz Turowski, były ambasador RP na Kubie'', 2006] ** Zobacz też: [[jezuici]] * Ten Castro to niepoczytalny facet! Znowu zrobił awanturę na cały świat! ** Autor: [[Aleksiej Kosygin]], premier ZSRR ** Opis: w 1975 po wsparciu przez Kubę rewolucji w Angoli. ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 32. * Też zostałem uwiedziony przez Castro. Na Kubie były ogromne warstwy ubóstwa i nikt tego nie może poddawać w wątpliwość. Batista, wcześniejszy dyktator, przerwał reformy z lat 40., obalił postępową konstytucję. Fidel zamachnął się na niego. Trudno było nie wierzyć takiemu człowiekowi. ** Autor: [[Raúl Rivero]], [https://web.archive.org/web/20220701190948/http://wyborcza.pl/1,86719,5025496.html ''Castro – dyktator w piżamie'', wyborcza.pl, 15 marca 2008] * Warto było się poświęcić. (…) W tym długaśnym wywiadzie Castro zwierzył mi się ze swoich największych trosk i obaw. Mało jest przywódców, którzy poświęcają tyle czasu dziennikarzom i tak otwarcie z nimi rozmawiają. (…) ''Jesteś głodna, Barbaro?'' – zapytał i z całą moją ekipą znalazłam się w kuchni, gdzie zrobił nam przepyszne kanapki z roztopionym serem. Miałam w życiu wiele kulinarnych przygód, ale żadna nie wytrzymuje porównania z Fidelem Castro przyrządzającym mi jedzenie o drugiej w nocy. ** Autor: [[Barbara Walters]], [https://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53662,6973290,Krolowa_amerykanskiego_wywiadu.html wysokieobcasy.pl, 28 sierpnia 2009] ** Opis: o wywiadzie z 20 maja 1977. * Wielokrotnie krytykowałem Fidela, ale osobiście. Nie chciałem robić prezentów jego wrogom. Wielokrotnie interweniowałem w obronie więźniów. Pewny jestem jednego: na Kubie pod rządami Fidela znikły tortury. ** Autor: [[Frei Betto|Brat Betto]] (Carlos Alberto Libânio Christo), brazylijski dominikanin i pisarz ** Źródło: Artur Domosławski, ''Gorączka latynoamerykańska'', op. cit., s. 48. * Wszyscy XX-wieczni autokraci, poczynając od Mussoliniego i Atatürka, który wyłonił się z gruzów otomańskiego imperium, po Stalina Hitlera i Mao Tse-Tunga, naśladowali Bonapartego – prekursora i wzorca współczesnych tyranów. W ich ślady poszli pomniejsi despoci – Sukarno w Indonezji, Ho Chi Minh i Pol Pot w Indochinach, Naser i Saddam na Bliskim Wschodzie, Peron i Castro w Ameryce Łacińskiej, Kadafi, Bokassa i Idi Amin w Afryce. Wszystkie te ponure postacie dopuszczające się najstraszliwszych bestialstw, począwszy od ludobójstwa, a skończywszy na ludożerstwie, były w gruncie rzeczy groteskową parodią korsykańskiego mistrza. ** Autor: [[Paul Johnson]], ''Bohaterowie'', tłum. Anna i Jacek Maziarscy, wyd. Świat Książki, Warszawa 2009, s. 312. ** Zobacz też: [[Benito Mussolini]], [[Mustafa Kemal Atatürk]], [[Józef Stalin]], [[Mao Zedong]], [[Napoleon Bonaparte]], [[Hồ Chí Minh]] {{SORTUJ:Castro, Fidel}} [[Kategoria:Antyrewizjoniści]] [[Kategoria:Ekskomunikowani przez Kościół katolicki]] [[Kategoria:Kubańscy komuniści]] [[Kategoria:Kubańscy prawnicy]] [[Kategoria:Kubańscy rewolucjoniści]] [[Kategoria:Premierzy Kuby]] [[Kategoria:Prezydenci Kuby]] fbi8pfozrjzqdjymomu1gtz6rhdkfni 0 7566 642664 642250 2026-05-22T21:05:39Z Nazwa1234 53893 /* O Romanie Polańskim */ 642664 wikitext text/x-wiki '''[[w:Roman Polański|Roman Polański]]''' (właśc. '''Rajmund Liebling'''; ur. 1933) – [[Polska|polski]] [[reżyser]], [[scenarzysta]], [[producent filmowy]] i [[aktor]]. Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów światowej sławy. [[Plik:2023.11.13. Roman Polanski Photo Mariusz Kubik 01.JPG|mały|{{center|Roman Polański (2023)}}]] == ''Roman'' (autobiografia) == <small>[[Autobiografia]] wydana po angielsku w 1984 roku. Oryginalny tytuł: ''Roman by Polanski'', tłum. Kalina Szymanowska, Piotr Szymanowski.</small> * Dla mnie fakt, czy Sharon została zasztyletowana, czy zginęła w wypadku samochodowym, nie stanowi zasadniczej różnicy. Sharon już nie było — to jedno miało znaczenie. Na śmierć nie istniało żadne lekarstwo... ** Zobacz też: [[Sharon Tate]] * Jak daleko sięgam pamięcią, granica między fantazją a rzeczywistością była u mnie zawsze beznadziejnie zamazana. ** Opis: pierwsze słowa autobiografii. * Kiedy wybierałem się w podróż, z przyjemnością pakowała mi walizkę i zawsze dokładnie wiedziała, co mi będzie potrzebne. Do dziś, ilekroć się pakuję, zawsze o niej myślę. Zapytała mnie któregoś dnia, jaki jest mój ideał kobiety.<br/>- Ty — odpowiedziałem.<br/>Roześmiała się.<br/>- Powiedz poważnie — prosiła.<br/>- Mówię poważnie — zapewniłem ją.<br/>- I ja też. Więc, co chciałbyś we mnie zmienić? — nalegała. <br/>- Nic — odrzekłem z przekonaniem. — Chcę, żebyś była dokładnie taka, jaka jesteś. ** Opis: o [[Sharon Tate]]. * Najdawniejsze moje ekranowe wspomnienie wiąże się z amerykańską komedią muzyczną, w której Jeanette MacDonald w zwiewnej białej szacie zbiega po schodach przy dźwiękach Sweethearts. Utkwiło mi to w pamięci, bo straszliwie chciało mi się siusiu, a Annette, która nie wyobrażała sobie, że może stracić choć minutę filmu, kazała mi zrobić pod krzesło. * Nie bardzo wiedziałem, co działo się przez następne trzy dni. Byłem dalej w szoku i lekarz Paramountu aplikował mi wciąż środki uspokajające. Spałem bez przerwy. Pamiętam tylko, jak przez mgłę, że długo przesłuchiwała mnie policja. ** Opis: po morderstwie [[Sharon Tate]]. * Nigdy się nie nudziłem. (...) Zresztą trudno było się nudzić w takim mieście jak Kraków. ** Zobacz też: [[Kraków]] * Pracę z Deneuve można porównać do tanga tańczonego z partnerką najwyższej klasy. ** Opis: opinia o [[Catherine Deneuve]]. * Szkoła to siedzenie w ławkach i zapisywanie zeszytów zdaniami w rodzaju „Ala ma kota”. * W sposób nieunikniony, jak grzyby po deszczu, mnożyły się dowcipy: „Słyszałeś tytuł ostatniego filmu Polańskiego? Bliskie spotkania z trzecią A”. ** Opis: o sytuacji po stosunku seksualnym Polańskiego z trzynastolatką. * Życie jest po to, by z niego korzystać, pieniądze po to, by je wydawać. A jednak wbrew pozorom, od śmierci Sharon moja radość życia nie jest już tak pełna jak dawniej. W obliczu strasznych tragedii osobistych niektórzy znajdują pociechę w religii. W moim przypadku było inaczej. Jeśli miałem kiedyś jakąś wiarę, to śmierć Sharon ją zniweczyła. Utwierdziła mnie w przekonaniu o absurdalności istnienia. {{wulgaryzmy}} * Tankowaliśmy w Chunga Bar. Przewijały się tam tabuny dziewczyn i Cybulski, autentyczny dziwkarz, bez przerwy szczypał mnie w ramię, sycząc: „Kto to wszystko pierdoli? Gdzie są ci faceci? No, przecież ktoś musi je rżnąć! Kto, do jasnej cholery?" ** Zobacz też: [[Zbigniew Cybulski]] * Z przedszkola wylali mnie pierwszego dnia, zaraz po przyjęciu, za to, że powiedziałem do koleżanki — a może do wychowawczyni — „pocałuj mnie w dupę". Musiałem to usłyszeć od któregoś ze stryjów. == Inne == * Absolutnie nie wierzę w diabła. ** Zobacz też: [[diabeł]] * Była to historia, której szukałem: mimo zgrozy, niosła za sobą pozytywne przesłanie i była pełna nadziei. Być może dlatego jego historia wydaje się tak poruszająca i prawdziwa. Szpilman opisuje realia tamtego okresu z zaskakującym obiektywizmem, który wydaje się niemal chłodny i naukowy. W jego książce są dobrzy i źli Polacy, dobrzy i źli Żydzi, dobrzy i źli Niemcy. ** Opis: spytany, dlaczego wspomnienia Władysława Szpilmana tak bardzo go poruszyły. ** Źródło: [https://www.filmweb.pl/news/Polański%3A+%22%27Pianista%27+to+mój+najważniejszy+film%22-7956 filmweb.pl], 5 września 2002 * Byłem zawsze najgorszy w całej klasie, ale nauczyciele przepychali mnie, bo uważali, że jestem zdolny. ** Źródło: [https://culture.pl/pl/tworca/roman-polanski culture.pl] * Chcę, aby ludzie chodzili do kin. Jestem człowiekiem spektaklu. Gram. * Drobni oszuści, nieuczciwi spryciarze. Włosi kochają takich drani. Trącają się łokciami i mówią: patrz, ale on ich wszystkich wykiwał. ** Źródło: [https://archive.ph/6bvYR tvn24.pl], 14 listopada 2008. * Jeśli lubi się kino, często lubi się stereotypy. ** Źródło: [http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/roman-polanski culture.pl] * Kocham kino, kocham wszystkie rodzaje filmów, chciałbym kręcić i westerny, i filmy policyjne, i psychologiczne. ** Źródło: wywiad dla ''Polityki'' z 1976 roku. * Ludzie tacy jak Truffaut, Lelouch i Godard są jak małe dzieci bawiące się w rewolucjonistów. Mnie taka naiwność minęła dawno temu. Żyłem w kraju gdzie te rzeczy zdarzyły się naprawdę. ** Opis: opinia o reżyserach Nowej Fali i ich zauroczeniu rewoltą paryską wygłoszona w Cannes w 1968. ** Zobacz też: [[François Truffaut]], [[Claude Lelouch]], [[Jean-Luc Godard]] * Lubię dziewczyny w tym wieku. I z jakiegoś powodu, dziewczyny w tym wieku lubią mnie. ** ''I like the girls of that age. And because the girls of that age, for some reason like me.'' (ang.) ** Opis: odpowiedź na wykorzystanie seksualne 13 letniej Samanthy Geimer. ** Źródło: wywiad z Clive Jamesem (1983) * Mnie Polacy uchronili, także trudno mi pogodzić się z tego rodzaju pojęciami, ale to, że byli tzw. szmalcownicy, jak to się nazywało po polsku, to jest sprawą historii, a nie jakiegoś zdania. ** Opis: zapytany przez dziennikarkę Katarzynę Janowską, czy zgadza się z tezą, że Polacy byli wspólnikami Trzeciej Rzeszy w Zagładzie Żydów. ** Źródło: wywiad Katarzyny Janowskiej z Romanem Polańskim, ''Rezerwacja. Wydanie specjalne'', onet.pl, 2 maja 2018. * Moje filmy są ekspresją chwilowych pragnień. Podążam za moim instynktem, ale w zdyscyplinowany sposób. * Moralność rządzi się innymi prawami niż pożądanie – kiedyś dwoje ludzi pobierało się na zawsze, teraz to rzadkość. Im głębiej się poznają, tym mniej się pragną. ** Zobacz też: [[moralność]], [[pożądanie]] * Możesz się ze mną kłócić, Faye, lecz pamiętaj, że nie mogę się mylić. Jestem reżyserem. ** Opis: fragment rozmowy z [[Faye Dunaway]] na planie ''[[Chinatown]]''. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Najciekawszą rzeczą, jaką zobaczyłem w więzieniu, był widok sali, w której więźniowie obierali cebulę w okularkach do pływania. ** Źródło: Donata Subbotko, ''Roman Polański. Wyjście z matni'', „Gazeta Wyborcza”, 24–25 lipca 2010. * Najważniejsze to bujać w obłokach. * Nic nie jest dla mnie zbyt szokujące. * Nie jestem mizoginistą… ale trzeba przyznać, że one bywają strasznymi zdzirami. ** Opis: reakcja na zarzut, że w swoich filmach mści się na kobietach po tym, jak został porzucony przez pierwszą żonę. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''Spieprzaj do Hollywood!'', „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2009. * Nie wtrącam się, nie oceniam. Jak ktoś chce z dziewczynką, rybką, konikiem, owieczką – jego sprawa. Byle nie krzywdził. ** Źródło: [https://party.pl/newsy/roman-polanski-to-jeszcze-nie-koniec-85458-r1/ party.pl] * Nie zamierzam się nad sobą użalać. Są ludzie, którzy znacznie bardziej cierpią. ** Źródło: [https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/klasykipolityki/1760366,1,chyba-sie-zahartowalem.read polityka.pl] * Pamiętam taki epizod z własnego życia. Miałem 14 lat. W Krakowie na ulicy Miodowej facet bił pod murem drugiego. Strasznie się tym przejąłem, chciałem rzucić się w jego obronie. Nagle zaczęli się szamotać, obaj się przewrócili. Osiłek stoczył się do rowu. Wtedy ten słabszy zaczął go kopać w twarz. Już nie wiedziałem, komu chcę pomóc. Kto jest winny? Chciałem bić tego, kto stwarza większe zagrożenie. Odwróciłem się i poszedłem. ** Źródło: [https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/klasykipolityki/1760366,1,chyba-sie-zahartowalem.read polityka.pl] * Pamiętam taki moment, gdy miałem trzydzieści kilka lat, byłem żonaty z Sharon [...], robiłem coś codziennego i zastanawiałem się, co by mi było trzeba, żeby być szczęśliwym. I wtedy uświadomiłem sobie, że właśnie jestem szczęśliwy, że niczego nie potrzebuję. Pamiętam ten moment, bo to mi się wydało dziwne: właściwie nic nie chcę, jestem zadowolony ze wszystkiego, co się dzieje. ** Źródło: [https://www.pap.pl/aktualnosci/mial-zycie-pelne-wielkich-katastrof-roman-polanski-lepiej-teraz-doceniam-chwile www.pap.pl] * Po ich obejrzeniu nie trzeba już oglądać filmu. Marketing pokonał sztukę, odzierając ją z tajemnicy. ** Opis: o zwiastunach filmowych. ** Źródło: wywiad dla programu telewizyjnego ''Shootout'' * Przywykłem do tego. Uciekam przez całe życie. ** Opis: w odpowiedzi na pytanie francuskiego dziennikarza, jakie to uczucie być uciekinierem ze [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]] (w 1978). ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009 * Seks przed kamerą jest trudny, ale przecież chodzi o to, by przekonać widzów do realizmu scen. To tylko kino, czyli kamera, reflektory i kawał ciężkiej roboty. * To, co zdarzyło się w Niemczech w latach 30., mogło się zdarzyć choćby we Francji. Francuzi wcale nie są mniej podatni na tego rodzaju ekscesy. Polacy mniej. To kwestia mentalności społeczeństwa. W Polsce możliwe są pogromy, wybuchy, ale nie sądzę, by całe społeczeństwo mogło być uwiedzione w ten sposób. Już łatwiej byłoby uwieść Amerykę. Jest tak wspaniale zdyscyplinowana. Ktoś, kto nie zna Ameryki, może sobie wyobrażać, że Ameryka jest bardzo anglosaska, ale jak się tam mieszka, widać, że oni są bardzo niemieccy. Mają skłonność do ścisłego porządkowania wszystkiego. ** Opis: zapytany, dlaczego jego zdaniem w Polsce hitlerowcy nigdy nie mogliby dojść do władzy ** Źródło: [https://wyborcza.pl/1,75410,849977.html wyborcza.pl], 24 maja 2002. * W każdej kulturze jest postać po trosze łajdaka i kanalii, ale nigdy w takim wymiarze, jak we Włoszech. A teraz wybraliście króla cwaniaków, takiego jak Toto. ** Opis: o [[Silvio Berlusconi]]m ** Źródło: [https://archive.ph/6bvYR tvn24.pl], 14 listopada 2008. * Wkrótce miała skończyć 14. ** Opis: odpowiedź na zarzut dziennikarza „Le Nouvel Observateur” (w 1978) że spał z 13-latką. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Wszyscy Polacy byli antysemitami. Po tysiącu lat watykańskiej propagandy była to część ich kultury. Każdy chłop, któremu powiedziałby pan, że Jezus był żydem, zatłukłby pana toporem. Trudno sobie wyobrazić, co by panu zrobił, gdyby do tego powiedział pan, że Maryja też była żydówką. ** ''Alle Polen waren Antisemiten. Nach tausend Jahren Vatikan-Propaganda war das Teil ihrer Kultur. Jeder Bauer, dem Sie erzählt hätten, Jesus war Jude, hätte Sie sofort mit der Axt erschlagen. Unvorstellbar, was er mit Ihnen gemacht hätte, wenn Sie dazu noch gesagt hätten, die Jungfrau Maria sei jüdisch.'' (niem.) ** Źródło: „Stern”, 26 grudnia 2005, ''Mir ist diese Sorte Interview zuwider!'' * Zawsze uważałem, że człowiek jest w zasadzie dobry. Gdyby było inaczej nasz gatunek dawno by wygasł. ** Źródło: „Rzeczpospolita” ** Zobacz też: [[człowiek]] * Zwykła miłość jest nudna. ** Opis: odnośnie jego upodobania do młodych kobiet. ** Źródło: [https://party.pl/newsy/roman-polanski-to-jeszcze-nie-koniec-85458-r1/ party.pl] * Życie ze mną było dowodem jej cierpliwości, ponieważ przebywanie blisko mnie musi być męką.  ** Opis: o [[Sharon Tate]]. ** Źródło: [https://kobieta.onet.pl/celebryci/sharon-tate-byla-wielka-miloscia-romana-polanskiego-zginela-z-rak-wyznawcow-mansona/x16qg2m ''Sharon Tate była wielką miłością Romana Polańskiego. Zginęła z rąk wyznawców Mansona''], onet.pl, 8 sierpnia 2023. {{wulgaryzmy}} * Gdybym kogoś zabił, nie zainteresowałoby to tak bardzo prasy, rozumiesz? Ale… kurwa, widzisz, młode dziewczyny. Sędziowie chcą pieprzyć młode dziewczyny. Przysięgli chcą pieprzyć młode dziewczyny. Każdy chce pieprzyć młode dziewczyny! ** ''If I had killed somebody, it wouldn’t have had so much appeal to the press, you see? But… fucking, you see, and the young girls. Judges want to fuck young girls. Juries want to fuck young girls. Everyone wants to fuck young girls!''. (ang.) ** Źródło: wywiad z 1979, [w:] [[Martin Amis]], ''Visiting Mrs Nabokov And Other Excursions'' (1993) ==O Romanie Polańskim== * Co pan robi w moim łóżku? ** Autorka: [[Emmanuelle Seigner]] ** Opis: fragment piosenki ''Qui etes-vous?'' śpiewanej w duecie wraz z mężem. * Istniały tylko dwa punkty widzenia: jego i jego. ** Autor: [[Robert Evans]], amerykański producent filmowy ** Opis: o wspólnej pracy z reżyserem. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Jego głęboko skrywany smutek po traumie Holokaustu i śmierci matki w Auschwitz. Poczucie winy i rezygnacja po stracie żony (będącej w zaawansowanej ciąży), brutalnie mu odebranej przez bandę Mansona (do dziś będzie utrzymywał, że te niecałe dwa lata z Tate to jedyny okres w życiu, gdy czuł się szczęśliwy). Wreszcie – decyzja, że trzeba żyć dalej, mimo wszystko. Odbić sobie, ignorować społeczny porządek, używać życia bez zahamowań – co doprowadzi do kolejnej krzywdy… ** Autor: Damian Jankowski ** Źródło: [https://wiez.pl/2023/08/18/polanski-w-matni-wlasnego-losu/ wiez.pl] * Jego nazwisko go dehumanizuje i wydaje na żer, bez żadnej ochrony. W tej sprawie przejawia się całkowite zaprzeczenie niezwykłości. Ludowa sprawiedliwość jest niezrównana w sprowadzaniu człowieka do parteru. Dlaczego gdy ludzie korzystają z wolności słowa, która natychmiast przekształca się w wolność rzucania oskarżeń, to znika współczucie, umiarkowanie, próba zrozumienia, będące także przejawami inteligencji? ** Autorka: [[Yasmina Reza]], francuska dramatopisarka ** Opis: o reakcjach na aresztowanie Polańskiego przez szwajcarską policję. ** Źródło: ''Wywiad Jerome Garcina'', „Le Nouvel Observateur”, tłum. „Forum”, 15 lutego 2010. * Jest jak matka, która denerwuje, ale zwykle ma rację. ** Autor: [[Ewan McGregor]] * Losy Romana są naprawdę niepospolite. A każdy człowiek, który wykracza poza normę, jest niestety celem. ** Autorka: [[Yasmina Reza]], francuska dramatopisarka ** Źródło: ''Wywiad Jerome Garcina'', „Le Nouvel Observateur”, tłum. „Forum”, 15 lutego 2010. * Ma alchemiczny związek z kamerą. Jego energia jest dzika. (…) Rządzi na planie, wszyscy chodzą przy nim na paluszkach. ** Autor: [[Pierce Brosnan]] * Na jednym przyjęciu które urządził było 12 dziewcząt w minispódniczkach, wszyscy Stonesi i przynajmniej dwóch Beatlesów. Uwielbiał to. ** Autor: [[John Fraser]], amerykański producent filmowy ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''Spieprzaj do Hollywood!'', „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2009. * Nieznośny facet. Uroczy, ale nadaktywny. Wszędzie było go pełno. Jeżeli nie zagadywał nas na planie, śpiewał piosenki, tańczył albo opowiadał dowcipy. Stale miał nowe pomysły, którymi natychmiast dzielił się ze wszystkimi. Taki chochlik. Razem z Tadziem Łomnickim wymyśliliśmy specjalny sposób na namolność Romka. Dyskutowaliśmy o fabułach nieistniejących filmów, a wtedy Polański dostawał białej gorączki, ponieważ – jako koneser kina, który oglądał chyba wszystkie filmy – nie wiedział, o jakim tytule rozmawiamy. Ale to były niewinne żarty. Tak naprawdę Polańskiego trudno było nie lubić. To był talent samorodny, jedyny w swoim rodzaju. Wszystkie uwagi, które na planie dawał Wajdzie, były celne. Na naszych oczach rodził się reżyser. ** Autor: [[Ryszard Kotys]] ** Źródło: Łukasz Maciejewski, [https://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/122270.html ''Nie tylko Paździoch'', „Temi” nr 33, 17 sierpnia 2011] * Polański nie musiał nikogo gwałcić, bo był tak sławny, że wiele kobiet chciało się z nim przespać. ** Autorka: [[Emmanuelle Seigner]] ** Źródło: [https://www.rmf24.pl/kultura/news-roman-polanski-uniewinniony-przez-sad-w-paryzu,nId,7510082#crp_state=1 rmf24.pl] * Roman, gdyby nie był filmowcem, byłby naukowcem. Lubi precyzję. ** Autor: [[Gérard Brach]], francuski scenarzysta ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''Spieprzaj do Hollywood!'', „Gazeta Wyborcza”, 6 października 2009. * Stań się na nowo człowiekiem, bo teraz jesteś zwykłym bydlakiem. ** Autorka: [[Zofia Komedowa]] ** Opis: po tym, jak Polański złożył jej telefonicznie kondolencje po śmierci [[Krzysztof Komeda|męża]] w kwietniu 1969. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Sytuacja Polańskiego była modelowym przykładem tego, co może zrobić rozgłos. Został ekskomunikowany ze wspólnoty Hollywood, ponieważ jego żona wykazała brak gustu dając się zamordować i stając się pożywką dla gazet. ** Autor: [[Jack Nicholson]] ** Opis: reakcja na nagonkę mediów amerykańskich, jaką te rozpętały wobec Polańskiego po morderstwie [[Sharon Tate]]. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Tak, bez dwóch zdań Roman jest mężczyzną, który był mi pisany. ** Autorka: [[Sharon Tate]] ** Źródło: [https://www.elle.pl/artykul/sharon-tate-i-roman-polanski-zwiazek-pelen-zdrad-oraz-tragedii-ale-i-wielka-milosc www.elle.pl] * Ten malutki facecik był mojego wzrostu i przypominał mi fretkę. ** Autorka: Samantha Geimer ** Źródło: [https://www.newsweek.pl/swiat/w-newsweeku-kobieta-ktora-zgwalcil-polanski/pyz0vg2 newsweek.pl] * Uważam, że umieszczenie oskarżonego w więzieniu mogłoby spowodować ogromne szkody emocjonalne, bowiem jego życie przypomina nieprzerwany łańcuch kar. ** Autor: kurator sądowy na temat 90-dniowego pobytu w więzieniu w Chino, na jaki skazano Polańskiego w sprawie seksu z 13 letnią Samanthą Gailey. ** Źródło: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. * Z powodu ostatnich wydarzeń nie mogę dłużej trzymać w moim domu twojego wizerunku naturalnej wielkości. ** Autor: [[Victor Lownes]] (szef londyńskiego oddziału „Playboya”) ** Źródło: list dołączony do złotego penisa – dawnego prezentu od Polańskiego, cyt za: reportaż Jacka Szczerby ''28 ran Sharon Tate'', „Gazeta Wyborcza”, 7 października 2009. ** Opis: wydawca obraził się na Polańskiego za jego odpowiedź na pytanie dziennikarzy, dlaczego zgodził się na finansowanie ''Tragedii Makbeta'' przez „Playboya”, w której stwierdził: „Pecunia non olet” (pieniądze nie śmierdzą). * Zawsze mi powtarzał, że największym luksusem w życiu jest praca, która daje ci poczucie wolności. Bez względu na to, czym ta praca jest. ** Autorka: Morgane Polański ** Źródło: [https://kobieta.onet.pl/wiadomosci/morgane-polanski-skonczyla-32-lata-kim-jest-corka-polskiego-rezysera/xe25m4m kobieta.onet.pl] ==Zobacz też== * ''[[Do widzenia, do jutra]]'' * [[:Kategoria:Filmy w reżyserii Romana Polańskiego|filmy w reżyserii Romana Polańskiego]] * ''[[Roman Polański: moje życie]]'' {{SORTUJ:Polański, Roman}} [[Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi]] [[Kategoria:Francuscy producenci filmowi]] [[Kategoria:Francuscy scenarzyści]] [[Kategoria:Laureaci Cezara dla najlepszego reżysera]] [[Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego europejskiego reżysera]] [[Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego europejskiego scenarzysty]] [[Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia w Światowej Kinematografii]] [[Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia Życia]] [[Kategoria:Laureaci Oscara za najlepszą reżyserię]] [[Kategoria:Laureaci Polskiej Nagrody Filmowej dla najlepszej reżyserii]] [[Kategoria:Laureaci Polskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia Życia]] [[Kategoria:Laureaci Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera]] [[Kategoria:Laureaci Superwiktorów]] [[Kategoria:Laureaci Złotego Mikrofonu]] [[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis]] [[Kategoria:Polscy Żydzi]] [[Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi]] [[Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi]] [[Kategoria:Polscy aktorzy filmowi]] [[Kategoria:Polscy producenci filmowi]] [[Kategoria:Polscy aktorzy teatralni]] [[Kategoria:Więźniowie getta krakowskiego]] 5dlpau8rx4b3xpzkz39wlkobtxshh16 0 72939 642662 642608 2026-05-22T16:30:38Z Nazwa1234 53893 /* */ 642662 wikitext text/x-wiki [[Plik:Postal 2 logo.png|mały|{{center|Logo gry}}]] '''[[w:Postal 2|Postal 2]]''' – [[gra komputerowa]] (strzelanka) wyprodukowana w 2003 roku przez studio Running with Scissors. Jest ona kontynuacją gry Postal i drugą częścią serii. Głównym bohaterem jest postać o imieniu [[Koleś (Postal)|Koleś]]. * Czy ktoś tu zarżnął kozę? ** '' Did somebody slaughter a goat in here?'' (ang.) ** Opis: Koleś po wejściu do sklepu, skarżąc się na zapach w nim. * Gry są złe, zniszczą cię. ** ''Games are bad they make you mad.'' (ang.) ** Opis: hasło protestujących przeciwko grom komputerowym. * Hitler napisał książkę. ** ''Hitler wrote a book.'' (ang.) ** Opis: argument ludzi, którzy protestują przeciwko książkom. ** Zobacz też: [[Adolf Hitler]] * Jaja se szmato robisz? ** Opis: Koleś do gracza podczas szukania choinki, kiedy gracz natrafi na zbyt niską choinkę. ** Źródło: [https://postal.fandom.com/pl/wiki/Las postal.fandom.com] * Niczego nie żałuję. ** ''I regret nothing.'' (ang.) ** Opis: Koleś wypowiada te słowa przed włożeniem sobie [[granat (broń)|granatu]] w usta, po wybraniu opcji [[samobójstwo|samobójstwa]] przez gracza. * Proszę nie mysleć, że jestem bigotem. Zabijam wszystkie rasy po równo. ** ''Please don't think I'm a bigot. I kill races equally.'' (ang.) ** Postać: Koleś * Teraz kwiatki urosną. ** ''Now the flowers will grow.'' (ang.) ** Opis: Koleś wypowiada te słowa podczas oddawania moczu. * Witaj! Czy chciałbyś podpisać moją petycję? ** ''Hi there! Would you like to sign my petition?'' (ang.) ** Opis: Koleś zbierający podpisy. * Wybacz mi ojcze, bo zgrzeszyłem. Serio! Nie robię sobie żartów! ** ''Bless me, father, for I have really sinned. Really! I'm not kidding here!'' (ang.) ** Opis: podczas [[Sakrament pokuty i pojednania|spowiedzi]]. {{wulgaryzmy}} * Dajesz mi ostatnią maskotkę Krotchy'ego, którą masz schowaną w dupie. ** ''You give me that last Krotchy doll you've got hidden up your ass.'' (ang.) ** Opis: do człowieka przebranego za Krotchy'ego. [[Kategoria:Gry komputerowe]] 32yxapzrc501d9tqsccmwvn1e8b6824 0 72949 642663 642661 2026-05-22T18:32:18Z Kggucwa 2999 obchody święta w maju 642663 wikitext text/x-wiki '''[[w:Dzieci z Leszczynowej Górki|Dzieci z Leszczynowej Górki]]''' – powieść dla starszych dzieci [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] i Zofii Malickiej z 1951 roku. * (…) Ale Tomek najlepiej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Trasę W-Z i jeździł na ruchomych schodach. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 6 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Ale Tomek najbardziej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Zamek Królewski i jechał podziemnym metrem. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 5 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już „drużyna wiewiórek” maszeruje w las śpiewając swoją piosenkę: Idziemy w las! idziemy w gaj!<br> Hej, dębie, świerku, sosno,<br> żołędzi daj i szyszek daj,<br> a nowe lasy wzrosną!…<br> – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 15–16 ISBN 83-10-07887-0 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już maszerują w las. – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 11 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) kiedy z zabudowań spółdzielni wyjechał – ter… ter… ter!… – śliczny, czerwony traktor z przyczepką, a nad tą przyczepką łopoczą w majowym wietrzyku gołąbki na niebieskich obłoczkach, czerwone i biało-czerwone chorągiewki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 42 ISBN 83-10-07887-0 * (…) kiedy z pałacowych zabudowań stadniny koni wyjechał – klap… klap… klap!… – śliczny orszak królewski, a nad nim łopotał w majowym wietrzyku sztandar z białym orłem w koronie. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 aeorr2ot3xe2cguhnh1din2614dltzd 642665 642663 2026-05-23T02:03:52Z Kggucwa 2999 wydarzenia podczas święta 642665 wikitext text/x-wiki '''[[w:Dzieci z Leszczynowej Górki|Dzieci z Leszczynowej Górki]]''' – powieść dla starszych dzieci [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] i Zofii Malickiej z 1951 roku. * (…) Ale Tomek najlepiej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Trasę W-Z i jeździł na ruchomych schodach. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 6 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Ale Tomek najbardziej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Zamek Królewski i jechał podziemnym metrem. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 5 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już „drużyna wiewiórek” maszeruje w las śpiewając swoją piosenkę: Idziemy w las! idziemy w gaj!<br> Hej, dębie, świerku, sosno,<br> żołędzi daj i szyszek daj,<br> a nowe lasy wzrosną!…<br> – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 15–16 ISBN 83-10-07887-0 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już maszerują w las. – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 11 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) kiedy z zabudowań spółdzielni wyjechał – ter… ter… ter!… – śliczny, czerwony traktor z przyczepką, a nad tą przyczepką łopoczą w majowym wietrzyku gołąbki na niebieskich obłoczkach, czerwone i biało-czerwone chorągiewki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 42 ISBN 83-10-07887-0 * (…) kiedy z pałacowych zabudowań stadniny koni wyjechał – klap… klap… klap!… – śliczny orszak królewski, a nad nim łopotał w majowym wietrzyku sztandar z białym orłem w koronie. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> Toż to przecież ich Antoś stoi między swoimi kolegami!…<br> Cały Majdan grzmi od okrzyków:<br> – Niech żyje Pierwszy Maja!… Niech żyje Święto Pracy!… Niech żyją młodzi!… (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> To to przecież jej Antoś stoi między swoimi kolegami!… Wszyscy poprzebierani w dawne stroje.<br> – Niech żyje Trzeci Maja!… Wiwat król, wiwat naród, wiwat wszystkie stany…! – słychać okrzyki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Ludzie ze wzniesienia wołają:<br> – Niech żyją przedszkolaki!<br> – Niech żyją robotnicy! – wrzeszczą z zapałem przedszkolaki.<br> – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Ewa.<br> Roześmiał się Antoś do siostry, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Tomek.<br> Roześmiał się Antoś do brata, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 hc6ac14aptt9oqzyugs7gbj9261gcma 642666 642665 2026-05-23T02:24:03Z Kggucwa 2999 usunięta piosenka dzieci przedszkolnych 642666 wikitext text/x-wiki '''[[w:Dzieci z Leszczynowej Górki|Dzieci z Leszczynowej Górki]]''' – powieść dla starszych dzieci [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] i Zofii Malickiej z 1951 roku. * (…) Ale Tomek najlepiej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Trasę W-Z i jeździł na ruchomych schodach. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 6 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Ale Tomek najbardziej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Zamek Królewski i jechał podziemnym metrem. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 5 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już „drużyna wiewiórek” maszeruje w las śpiewając swoją piosenkę: Idziemy w las! idziemy w gaj!<br> Hej, dębie, świerku, sosno,<br> żołędzi daj i szyszek daj,<br> a nowe lasy wzrosną!…<br> – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 15–16 ISBN 83-10-07887-0 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już maszerują w las. – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 11 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) kiedy z zabudowań spółdzielni wyjechał – ter… ter… ter!… – śliczny, czerwony traktor z przyczepką, a nad tą przyczepką łopoczą w majowym wietrzyku gołąbki na niebieskich obłoczkach, czerwone i biało-czerwone chorągiewki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 42 ISBN 83-10-07887-0 * (…) kiedy z pałacowych zabudowań stadniny koni wyjechał – klap… klap… klap!… – śliczny orszak królewski, a nad nim łopotał w majowym wietrzyku sztandar z białym orłem w koronie. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> Toż to przecież ich Antoś stoi między swoimi kolegami!…<br> Cały Majdan grzmi od okrzyków:<br> – Niech żyje Pierwszy Maja!… Niech żyje Święto Pracy!… Niech żyją młodzi!… (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> To to przecież jej Antoś stoi między swoimi kolegami!… Wszyscy poprzebierani w dawne stroje.<br> – Niech żyje Trzeci Maja!… Wiwat król, wiwat naród, wiwat wszystkie stany…! – słychać okrzyki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Ludzie ze wzniesienia wołają:<br> – Niech żyją przedszkolaki!<br> – Niech żyją robotnicy! – wrzeszczą z zapałem przedszkolaki.<br> – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Ewa.<br> Roześmiał się Antoś do siostry, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Tomek.<br> Roześmiał się Antoś do brata, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Dostrzegli matkę i machają do niej chorągiewkami, a oczy im się śmieją ze szczęścia. Traktor terkocze głośno, ale cienkie dziecięce głosiki przebijają się (…)<br> Dzieci śpiewają:<br> Wstążeczki lśnią w warkoczach.<br> – Hej naprzód! Nie patrz w bok!<br> Drużyna to ochocza!<br> Uwaga! – Równaj krok! (...)<br> Idziemy z naszą śpiewką<br> Równiutko – w dłoni dłoń!<br> Czerwona chorągiewko,<br> nad głową naszą płoń!<br> Równajmy szereg, hola!<br> – Kolego, rękę daj:<br> To my! To my z przedszkola!<br> Niech żyje Pierwszy Maj!... [Na dole strony przypis o treści: Piosenka nagrodzona na konkursie zamkniętym Ministerstwa Kultury i Sztuki w dniu 15 II 1951 r.] ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strony 42–43 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Dostrzegli matkę i machają do niej łapkami, a oczy im się śmieją ze szczęścia. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 0tzryny9nd2ew668ia54tklu8gsl827 642667 642666 2026-05-23T05:36:03Z ~2026-30847-61 61276 zbędne wyrazy 642667 wikitext text/x-wiki '''[[w:Dzieci z Leszczynowej Górki|Dzieci z Leszczynowej Górki]]''' – powieść dla starszych dzieci [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] i Zofii Malickiej z 1951 roku. * (…) Ale Tomek najlepiej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Trasę W-Z i jeździł na ruchomych schodach. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 6 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Ale Tomek najbardziej lubi słuchać o tym, jak to Antek był w Warszawie, widział Zamek Królewski i jechał podziemnym metrem. (…) ** Źródło: rozdział „Ewa, Tomek i ich domek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 5 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już „drużyna wiewiórek” maszeruje w las śpiewając swoją piosenkę: Idziemy w las! idziemy w gaj!<br> Hej, dębie, świerku, sosno,<br> żołędzi daj i szyszek daj,<br> a nowe lasy wzrosną!…<br> – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 15–16 ISBN 83-10-07887-0 * (…) jakieś stare woreczki poprzerzucali przez ramiona i już maszerują w las. – No, właź na ten modrzew! – rozkazuje Ewa. (…) ** Źródło: rozdział „Drużyna wiewiórek”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 11 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) z zabudowań spółdzielni wyjechał – ter… ter… ter!… – śliczny, czerwony traktor z przyczepką, a nad tą przyczepką łopoczą w majowym wietrzyku gołąbki na niebieskich obłoczkach, czerwone i biało-czerwone chorągiewki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 42 ISBN 83-10-07887-0 * (…) z pałacowych zabudowań stadniny koni wyjechał – klap… klap… klap!… – śliczny orszak królewski, a nad nim łopotał w majowym wietrzyku sztandar z białym orłem w koronie. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> Toż to przecież ich Antoś stoi między swoimi kolegami!…<br> Cały Majdan grzmi od okrzyków:<br> – Niech żyje Pierwszy Maja!… Niech żyje Święto Pracy!… Niech żyją młodzi!… (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Gajowej serce zabiło radością.<br> To to przecież jej Antoś stoi między swoimi kolegami!… Wszyscy poprzebierani w dawne stroje.<br> – Niech żyje Trzeci Maja!… Wiwat król, wiwat naród, wiwat wszystkie stany…! – słychać okrzyki. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Ludzie ze wzniesienia wołają:<br> – Niech żyją przedszkolaki!<br> – Niech żyją robotnicy! – wrzeszczą z zapałem przedszkolaki.<br> – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Ewa.<br> Roześmiał się Antoś do siostry, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strona 44 ISBN 83-10-07887-0 * (…) – Niech żyje nasz Antoś, niech żyje! – krzyczy Tomek.<br> Roześmiał się Antoś do brata, (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 * (…) Dostrzegli matkę i machają do niej chorągiewkami, a oczy im się śmieją ze szczęścia. Traktor terkocze głośno, ale cienkie dziecięce głosiki przebijają się (…)<br> Dzieci śpiewają:<br> Wstążeczki lśnią w warkoczach.<br> – Hej naprzód! Nie patrz w bok!<br> Drużyna to ochocza!<br> Uwaga! – Równaj krok! (...)<br> Idziemy z naszą śpiewką<br> Równiutko – w dłoni dłoń!<br> Czerwona chorągiewko,<br> nad głową naszą płoń!<br> Równajmy szereg, hola!<br> – Kolego, rękę daj:<br> To my! To my z przedszkola!<br> Niech żyje Pierwszy Maj!... [Na dole strony przypis o treści: Piosenka nagrodzona na konkursie zamkniętym Ministerstwa Kultury i Sztuki w dniu 15 II 1951 r.] ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Nasza Księgarnia, Warszawa 1983, strony 42–43 ISBN 83-10-07887-0 * (…) Dostrzegli matkę i machają do niej łapkami, a oczy im się śmieją ze szczęścia. (…) ** Źródło: rozdział „Czerwony tulipan”, wydanie: Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2017, strona 31 ISBN 978-83-7272-319-2 j5dcaa1fpswdvcllgro85vnktnseo2s