Wikicytaty plwikiquote https://pl.wikiquote.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna MediaWiki 1.47.0-wmf.11 first-letter Media Specjalna Dyskusja Użytkownik Dyskusja użytkownika Wikicytaty Dyskusja Wikicytatów Plik Dyskusja pliku MediaWiki Dyskusja MediaWiki Szablon Dyskusja szablonu Pomoc Dyskusja pomocy Kategoria Dyskusja kategorii TimedText TimedText talk Moduł Dyskusja modułu Wydarzenie Dyskusja wydarzenia Thomas Mann 0 25 645454 644153 2026-07-19T08:30:07Z Nazwa1234 53893 /* Czarodziejska góra */ 645454 wikitext text/x-wiki [[Plik:Thomas Mann 1929.jpg|mały|{{center|Thomas Mann (1929)}}]] '''[[w:Thomas Mann|Thomas Mann]]''' (1875–1955) – niemiecki [[pisarz]], laureat [[Nagroda Nobla|Nagrody Nobla]]. ==''Czarodziejska góra''== <small>(niem. ''Der Zauberberg'', tłum. Józef Kramsztyk, Władysław Tatarkiewicz)</small> {{osobne|Czarodziejska góra}} * Człowiek w imię dobroci i miłości nie powinien dać śmierci panować nad swymi myślami. * (…) jak bardzo kobiety w swym stosunku do mężczyzn są zależne od zachowania mężczyzny wobec nich (…) Kobiety, tak bym się wyraził, są istotami reaktywnymi bez własnej inicjatywy, są leniwe, w tym sensie że są bierne. * Nie ma nie-polityki. Wszystko jest polityką. * Przyzwyczajam się do tego, że się nie przyzwyczajam. ==''Śmierć w Wenecji''== <small>(niem. ''Der Tod in Venedig'', tłum. [[Leopold Staff]])</small> * Gustaw Aschenbach lub von Aschenbach, jak od pięćdziesiątej rocznicy urodzin urzędowo brzmiało jego nazwisko, wybrał się sam w pewne letnie popołudnie roku 19..., który pokazywał naszemu kontynentowi przez całe miesiące tak niebezpiecznie groźne oblicze, na dłuższą przechadzkę ze swego mieszkania przy ulicy Księcia Regenta w Monachium. ** Opis: pierwsze słowa noweli. {{spoiler}} * Minęło parę minut, nim opadłemu na bok w leżaku pośpieszono z pomocą. Przeniesiono go do jego pokoju. I jeszcze tego samego dnia poruszony świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci. ** Opis: ostatnie słowa noweli. ==''Zamienione głowy''== * Asceza jest bezdenną beczką, rzeczą niezgłębioną, ponieważ w niej mieszają się pokusy ducha z pokusami zmysłowymi, i trzeba nad nią napracować się tak samo, jak nad żmiją, której po odrąbaniu jednej głowy wyrastają dwie. ** ''Die Askese ist ein Faß ohne Boden, ein unergründlich Ding, weil sich die Versuchungen des Geistes darin mit den sinnlichen Versuchungen vermischen, und ein Stück Arbeit ist es damit wie mit der Schlange, der zwei Köpfe nachwachsen, wenn man ihr einen abschlägt.'' (niem.) ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 106–107. * Cisza zmusza, abyśmy nasłuchiwali wszystkiego, co nie jest w niej zupełnie ciche. Wtedy ona przez sen przemawia do nas, a my jej też słuchamy jak we śnie. ** ''Denn eine solche läßt uns aufhorchen auf alles, was nicht ganz still darin ist, und worin die Stille im Traume redet, wir aber hören es auch wie im Traum.'' (niem.) ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 18. * Człowiek dąży nie do otrzeźwienia, lecz do upojenia i do pragnień, bojąc się najwięcej rozczarowań, a więc utraty złudzeń. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 122. * Człowiek ma prawo posługiwać się rzeczywistością dla poznania prawdy – to mu zostało dane. ** ''Das ist dem Menschen erlaubt und gegeben, daß er sich der Wirklichkeit bediene zur Anschauung der Wahrheit.'' (niem.) ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 21. * Istnieją dwa rodzaje piękna: piękno duchowe oraz oddziaływające na same tylko zmysły. Niektórzy chcą jednak koniecznie to, co piękne, umieścić całkowicie w świecie zmysłów, wyodrębniając z niego w sposób zasadniczy wszelki duchowy czynnik, tak aby świat został rozszczepiony na dwa przeciwne elementy: duch i piękno. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 126. * Istnieje bowiem nie tylko prawda i poznanie rozumowe, lecz także analogiczny pogląd poprzez ludzkie serce. Pogląd taki potrafi zgłębić mowę zjawisk nie tylko w ich pierwotnym i realnym sensie, lecz również w sensie innym, wyższym, używając ich do przeniknięcia spraw świetlanych i duchowych. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 21. * Każda istota ma podwójny byt: jeden dla siebie, a dla oczu innych – drugi. Ona istnieje oraz jest widzialna – jest duszą i obrazem, i zawsze popełniamy grzech, jeżeli ulegamy wrażeniu czysto wzrokowemu, a wcale nie troszczymy się o duszę. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 33. * Przeznaczeniem ludzi jest, by w urojeniu i zróżnicowaniu tego życia wchodzili sobie w drogę, toteż daremnie lepsi spośród nich tęsknią do takiej egzystencji, w której śmiech jednego nie byłby płaczem dla drugiego. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 139–140. * Skutkiem wcielenia bowiem jest wyodrębnienie, skutkiem wyodrębnienia jest odmienność, odmienność rodzi porównanie, z którego rodzi się niepokój, niepokój zaś rodzi zdziwienie, zdziwienie rodzi podziw, ale z podziwu rodzi się dążenie do wymiany oraz zespolenia. (…) Stwierdzenie takie jest szczególnie słuszne w odniesieniu do młodości, kiedy dźwięk życia brzmi jeszcze niepewnie, a odczuwanie swego ja i swoich właściwości nie zdążyło skostnieć przy rozszczepianiu się jedności. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 8–9. * Świat samotników jest bowiem takim samym światem jak każdy inny; jest dobrze znany tym, którzy doń należą, jest światem wielu plotek, krytyki, zazdrości, ciekawości, żądzy rywalizowania. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 133. * Świat ten nie został tak stworzony, aby przeznaczeniem ducha była wyłącznie miłość do tego, co duchowe, a piękna – do tego, co jest piękne. Istniejące pomiędzy tymi dwoma czynnikami przeciwieństwo pozwala z wyrazistością równie piękną jak duchową poznać cel świata, polegający na zespoleniu czynnika duchowego z czynnikiem piękna. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 127. * To, co pęta, wyzwala jednocześnie, a natchnienie jest czynnikiem łączącym zmysłowe piękno z duchem. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 37. * W rzeczywistości bowiem głowa stanowi o postaci, a również o wartości ciała jako obiektu miłosnego. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 122. * Zaciszność i to, że tu w tej ciszy tak wiele jest do podsłuchania, to właśnie świadczy o tym, że wszystko bez ustanku w niej wiruje, a ten cały przez ciebie odczuwany spokój jest złudzeniem. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 20–21. * Zwyczajne ziemskie szczęście, zaspokojenie pragnień, stające się udziałem olbrzymiej masy istot ludzkich – uwarunkowane ładem, prawem, nabożnością oraz wymogami obyczajów – jest ograniczone i niepełne, ze wszystkich stron ścieśnione zakazami i nieuniknioną rezygnacją. Losem istot jest poprzestawanie tylko na niezbędnym, niedostatek oraz wyrzeczenie. Nasze pragnienia nie mają żadnych granic, natomiast ich spełnienie jest ograniczone ściśle. ** Źródło: ''Ostatnie nowele'', tłum. Walentyna Kwaśniakowa, Czytelnik, 1958, s. 115–116. ==Eseje, mowy i studia== * Moje czasy były pełne odmian, ale moje życie w nich stanowi jedność. Ład, z jakim trwa w liczbowym stosunku do nich, sprawia mi satysfakcję, podobnie jak wszelki ład czy wszelka harmonia. ** Źródło: ''Moje czasy'' [w:] ''Moje czasy. Eseje'', tłum. Wojciech Kunicki, wybór, wstęp Hubert Orłowski, Poznań 2002, s. 466 [za:] Hubert Orłowski, ''Wstęp'' [w:] Thomas Mann, ''Doktor Faustus. Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela'', przeł. Maria Kurecka i Witold Wirpsza, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2018. * Wiem, że emigrant niewiele w Niemczech znaczy. ** Źródło: ''Ansprache im Goethejahr'' [w:] ''Politische Schriften und Reden'', t. 3, Frankfurt am Main 1968, s. 310, w przekładzie Huberta Orłowskiego [z:] Hubert Orłowski, ''Wstęp'' [w:] Thomas Mann, ''Doktor Faustus. Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela'', przeł. Maria Kurecka i Witold Wirpsza, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2018, s. 8. ==Inne== * Artysta podobny jest księciu, ponieważ podobnie jak on wiedzie żywot reprezentacyjny. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Bryła nigdy nie bierze strony mistrza, lecz jest przeciw niemu i od początku wszystko, co zmierza do jej uformowania, wydaje się jej ze wszech miar nienaturalne. ** Źródło: ''Prawo'' [w:] ''Ostatnie nowele'', tłum. Andrzej Dołęgowski, Czytelnik, 1958, s. 206. * Byłem w tych latach tak namiętnym cyklistą, że nie robiłem prawie kroku pieszo i nawet w ulewny deszcz, w kaloszach i lodenowej pelerynie, jeździłem wszędzie na rowerze. Wnosiłem swój wehikuł do mieszkania na trzecim piętrze, gdzie miał stałe miejsce w kuchni. Przed południem, po pracy, zawsze odwracałem go kołami do góry i czyściłem. (…) W letnie popołudnia jeździłem z książką na kierownicy do lasku w Schleissheim. ** Źródło: ''Szkic autobiograficzny'' * (…) chwilami rozkoszować się pewnego rodzaju wyższością nad samym sobą i czymś jakby obojętnością. Gdyż obojętność (…) byłaby rodzajem szczęścia ** Źródło: ''Pajac'' * Dziwactwo jest dobroczynnym zmąceniem. * Głęboka jest studnia przeszłości. Czy nie należałoby jej nazwać bezdenną? ** Źródło: ''Józef i jego bracia'', t. 1, tłum. Edyta Sicińska, Czytelnik, Warszawa 1967, s. 5. ** Zobacz też: [[studnia]] * Ironia prawie zawsze jest robieniem z niedostatku oznaki wyższości. * Kto chce się uwolnić od prawdy, najczęściej dusi ją słowami. * Kto kocha bardziej, jest zawsze podległy i musi cierpieć. ** Źródło: ''Tonio Kröger'', [w:] ''Nowele'', tłum. Leopold Staff, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 127. * Literat to człowiek, któremu pisać jest trudniej niż innym ludziom. ** Źródło: ''Tristan'', [w:] ''Nowele'', tłum. Leopold Staff, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 111. * Mieć fantazję nie znaczy coś sobie wymyślać. To znaczy tworzyć coś z tego, co istnieje. * Miłość bowiem nie może być bezcielesną, nawet gdy jest najbardziej wzniosła, ale też nie może być wzniosła, gdy jest jak najbardziej cielesna. * Młodość ma w sobie coś kobiecego, a stosunek starości do niej jest męski, ale nie pogodny i ufny w swoim pożądaniu, lecz przez swoją niedołężność pełen wstydu i nieśmiałości wobec niej i wobec całej natury. ** Źródło: ''Oszukana'' [w:] ''Ostatnie nowele'', tłum. Andrzej Dołęgowski, Czytelnik, 1958, s. 285. * Najwidoczniej, i zgodnie z własnym jego zdaniem, człowiek ten żył wówczas w ogromnym napięciu, bynajmniej nie uszczęśliwiającego, lecz zadręczającego i niewolącego natchnienia, przy którym przebłysk oraz postawienie sobie problemu, zadania samej kompozycji, tak jak je zawsze pojmował, połączone były z jednoczesnym, równym objawieniu jego rozwiązaniem, które ponadto nie pozostawiało mu niemal czasu na doścignięcie piórem czy ołówkiem rozpędzonych myśli, nie dających mu ni chwili wytchnienia i przemieniających go w swego niewolnika. Choć niezmiernie wycieńczony, potrafił pracować po dziesięć i więcej godzin dziennie, z krótką tylko przerwą na obiad, nadto od czasu do czasu na małą przechadzkę wokół Klammermulde czy na Zionshügel – spieszne wypady, przypominające raczej próbę ucieczki niż odpoczynek, podczas których widać było z jego to przyśpieszonych, to znów wahających się kroków, że była to jedynie inna forma niepokoju. ** Opis: cytat ten pojawia się w filmie ''[[Wojaczek]]''. ** Źródło: ''Doktor Faustus'', tłum. Maria Kurecka i Witold Wirpsza, s. 326-327. * Nie ginie się od żadnej nieszczęśliwej miłości. Nieszczęśliwa miłość jest niezłą postawą. W nieszczęśliwej miłości podobamy się sobie. Ale ja ginę dlatego, że całe moje upodobanie w sobie tak beznadziejnie wzięło w łeb. ** Źródło: ''Pajac'', [w:] ''Nowele'', tłum. Leopold Staff, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 73. * Pisarz to człowiek, któremu pisanie przychodzi trudniej niż innym ludziom. ** Źródło: ''Tristan'' * Przyzwoity człowiek nie pisze, nie gra na scenie, nie komponuje. ** ''Anständiger Mensch überhaupt nicht schreibt, mimt, komponiert…'' (niem.) ** Źródło: ''Tonio Kröger'' * Serce jest sentymentalnym wykrętem. Nie powinno się nazywać sercem tego, co jest czymś zupełnie innym. Nasze serce mówi przecież rzetelnie, tylko gdy jest w zgodzie z osądem i rozumem. ** ''Herz ist sentimentaler Schwindel. Man soll nicht Herz nennen, was ganz etwas anderes ist. Unser Herz spricht doch wahrhaft nur unter Zustimmung des Urteils und der Vernunft.'' (niem.) ** Źródło: ''Oszukana'' [w:] ''Ostatnie nowele'', tłum. Andrzej Dołęgowski, Czytelnik, 1958, s. 297–298. * Sowa jest ślepa w dzień, a wrona w nocy, lecz ten, kogo oślepi miłość, jest ślepy i w dzień, i w nocy. ** ''Am Tag ist die Eule blind, bei Nacht die Krähe. Wen aber die Liebe verblendet, der ist blind bei Tag und Nacht.'' (niem.) ** Opis: [[przysłowia indyjskie|przysłowie indyjskie]] przytoczone przez Manna. ** Źródło: ''Zamienione głowy. Legenda indyjska'' ** Zobacz też: [[sowa]] * Tolerancja jest przestępstwem jeśli dotyczy zła. * Uczucie, ciepłe, serdeczne uczucie, jest zawsze banalne i nieprzydatne, artystyczne zaś są tylko podrażnienia i zimne ekstazy naszego zepsutego, artystycznego systemu nerwowego. ** Źródło: ''Tonio Kröger'', [w:] ''Nowele'', tłum. Leopold Staff, Czytelnik, Warszawa 1956, s. 147–148. {{SORTUJ:Mann, Tomasz}} [[Kategoria:Autorzy pamiętników i dzienników]] [[Kategoria:Laureaci Nagrody Goethego]] [[Kategoria:Niemieccy prozaicy]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Pisarze dwudziestolecia międzywojennego]] fnxuu2w52kabtvyqy6pml72eszbwiuo Kłamstwo 0 649 645444 642564 2026-07-18T20:58:30Z Cyborian 20263 /* K */ +1 cyt. 645444 wikitext text/x-wiki '''[[w:Kłamstwo|Kłamstwo]]''' – wypowiedź zawierająca informacje niezgodne z przekonaniem osoby mówiącej o rzeczywistości. Kłamca przekazuje informacje niezgodne z jego przekonaniem o rzeczywistości z intencją, by zostały one wzięte za prawdziwe. {{indeksPL}} [[Plik:Pinocchio.jpg|mały|{{center|Pinokio – symboliczna postać kłamcy. Po każdym kłamstwie wydłuża mu się nos.}}]] ==A== * – A jakie jest największe kłamstwo świata?<br />– To mianowicie, że nadchodzi taka chwila, kiedy tracimy całkowicie panowanie nad naszym życiem i zaczyna nim rządzić los. W tym tkwi największe kłamstwo świata. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' ** Postacie: Santiago i Król ** Zobacz też: [[los]], [[życie]] * A kłamstwo jest lepkie, nie sposób się go pozbyć, brudzi wszystko wokół i brudzi twoje sumienie. ** Autor: [[Małgorzata Musierowicz]], ''[[Szósta klepka]]'' ** Postać: dziadek do Bobcia ** Zobacz też: [[sumienie]] ==B== * Być wolnym, to móc nie kłamać. ** Autor: [[Albert Camus]] ** Zobacz też: [[wolność]] ==C== * Chociaż kłamstwo jeszcze istnieje – doskonali się tylko prawda. ** Autor: [[Maksim Gorki]] * Czasami kłamstwa, zwłaszcza te najgorsze są niczym flary wystrzelone w ciemność. Ostrzegają przed zbliżającą się katastrofą. ** Autor: [[Deb Caletti]], ''Złotko, skarb, słoneczko'' * Czasem nawet w kłamstwie można znaleźć ziarno honoru. ** Autor: [[George R.R. Martin]], ''[[Gra o tron]]'' * Człowiek, który kłamie, nie ma w duszy nic świętego. Prawda jest cenniejsza od wszystkiego. ** Autor: [[Anton Makarenko]] * Człowiek, który nie boi się prawdy, nie musi wcale lękać się kłamstwa. ** Autor: [[Thomas Jefferson]] ==D== * Dlaczego uwierzyłaś w kłamstwa, a nie wierzysz w prawdę? ** Autor: [[Stephenie Meyer]], ''[[Księżyc w nowiu]]'' ** Zobacz też: [[prawda]] ==F== * Frazes nie jest ustalonym zwrotem, ale ustalonym kłamstwem. ** Autor: [[Karel Čapek]] ==I== * Im większe kłamstwo, tym ludzie łatwiej w nie uwierzą. ** Autor: [[Joseph Goebbels]] ==J== * Jak coś zmyślasz, to rób to chociaż z talentem. ** Postać: [[Jacek Kwiatkowski]] w serialu ''[[Rodzina zastępcza]]'' * Jest już bardzo źle, jeśli dziś powiedzenie czegoś fałszywego przynosi tyle zaszczytu. ** Autor: [[Georg Christoph Lichtenberg]] * Jeśli gdzieś Żyd się ukrywa i przychodzą niemieccy żandarmi, pytając, czy tu Żyd jaki nie mieszka – któż z resztką sumienia mógłby powiedzieć, że w imię szlachetnej zasady nie-kłamania trzeba wydać człowieka katom na pewną śmierć? ** Autor: [[Leszek Kołakowski]], ''O kłamstwie'', z cyklu ''Mini-wykłady o maxi-sprawach'' (1996) ==K== * Kłamca ma zaletę – wyobraźnię. ** Autor: [[Tadeusz Szyfer]] * Kłamstwa i złamane przysięgi to broń w rękach twoich wrogów. ** Autor: [[Stephenie Meyer]], ''[[Wojna o dąb]]'' * Kłamstwo skierowane wobec ukochanej osoby stanowi jej zniewagę. ** Autor: [[Irmina Kosmala]], ''Krótka historia nikczemności,'' Wyd. Zeszyty Poetyckie 2024, s. 50. * Kłamstwem świat przejedziesz, ale nazad nie wrócisz. ** Autor: [[Samuel Adalberg]] * Kłamstwo bowiem jest zawsze grzechem, chociażby powiedzianem było tylko żartem, albo też aby pomóc drugiemu, a nikomu nie zaszkodzić. Nawet wtedy jest zakazanym, gdy kto kłamstwem, mógł się od śmierci wyzwolić. ** Autor: [[Alfons Maria Liguori]] ** Źródło: ''Katechizm św. Alfonsa Liguoriego'', Miejsce Piastowe 1931, s. 109. * Kłamstwo głoszone jako prawda doprowadza do wściekłości. ** Autor: [[Mikołaj Gogol]] * Kłamstwo jest jak królik – rodzi mnóstwo małych kłamstw. ** Autor: [[Magdalena Samozwaniec]], ''[[Szczypta soli, szczypta bliźnich]]'' * Kłamstwo jest jedyną ucieczką słabych. ** Autor: [[Stendhal]], ''Życie Henryka Brulard'' (1890) * Kłamstwo jest kłamstwem jedynie wtedy, gdy ktoś udowodni, że nim jest. ** Autor: [[Patrick Quentin]], ''Śmierć drogiej Klary'', Wydawnictwo C&T, Toruń 2007, s. 209. * Kłamstwo jest początkiem wszystkich grzechów. ** Źródło: [[przysłowia arabskie]] ** Zobacz też: [[grzech]] * Kłamstwo jest złym nawykiem człowieka<br />i jest ono stale na ustach ludzi źle wychowanych. ** Źródło: ''Stary Testament. Mądrość Syracha'', 20,24 * Kłamstwo nie różni się niczym od prawdy, prócz tego, że nią nie jest. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] * Kłamstwo nie tylko wykrzywia myślenie, co często prowadzi do katastrofalnych skutków (patrz: Historia Ludzkości), ale i czasami wykrzywia uśmiech, co zaobserwowałem dokładnie u dwu osób. A nikt mi nie powie, że to wygląda ładnie, kiedy się ma wykrzywiony uśmiech. ** Autor: [[Edward Stachura]], ''[[Wszystko jest poezja]]'' * Kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą. ** Autor: [[Joseph Goebbels]] * Kłamstwo to moja domena. W tej kwestii jestem da Vinci. ** Opis: Jim namawiany, by nie puścił pary narzeczonemu Dainy. ** Źródło: ''[[Jim wie lepiej]]'', odcinek 4 (16) * Kłamstwo to tylko inna wersja prawdy. * Kłamstwo w teraźniejszym świecie ma tę wielką niedogodność, że nic skłamać nie umie, a zawsze tego, co go użył, poniża. ** Autor: [[Józef Ignacy Kraszewski]], ''Powieść bez tytułu'', Kraków 1962, t. III-IV, s. 64. * Kłamstwo zdąży obiec pół świata, zanim prawda włoży buty. ** ''A lie can be halfway round the world before the truth has got its boots on.'' (ang.) ** Autor: [[James Callaghan]] * Kłamstwo zwizualizowane nazywamy reklamą. ** Autor: [[Andrzej Majewski]] ** Zobacz też: [[reklama]] * Królestwo kłamstwa nie jest tam, gdzie się kłamie, lecz tam gdzie się kłamstwo akceptuje. ** Autor: [[Karel Čapek]] ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Kto nie zna prawdy, ten jest tylko głupcem. Ale kto ją zna i nazywa kłamstwem, ten jest zbrodniarzem. ** Autor: [[Bertolt Brecht]] * Kwintesencją całej tej wiedzy jest i pozostanie fakt, że wszyscy ludzie kłamią i każdy, kto twierdzi, że nigdy nie skłamał, to właśnie ta osoba, która stanowi dla nas największe niebezpieczeństwo.<br />Wszyscy ludzie cierpią na chorobę, jaką jest kłamstwo. Nie wolno o tym zapominać. Musimy tylko, jak już dwukrotnie podkreślaliśmy, rozróżnić przy ocenie tych, którzy przez kłamstwo chcą nas oszczędzić, od tych, którzy planowo i we własnym interesie działają na naszą szkodę. ** Autor: [[Jean Baptiste Delacour]], ''Charaktery. Jak poznać człowieka od pierwszego spojrzenia?'' ==L== * Ludzie, którzy uwikłani są w kłamstwa, bardzo często cierpią – ich odbiór świata, ocena siebie samego i innych stają się coraz bardziej negatywne i pełne lęku, aż do trudnej psychologicznie sytuacji, w której nie są w stanie sobie ani innym ufać, słowa przestają mieć jakąkolwiek wartość a działanie jakikolwiek sens. ** Autor: [[Wojciech Wypler]], ''Anatomia zdrady'' ==Ł== * Łżyj, lecz znajże miarę! ** ''wri, da znaj że mieru!'' (ros.) ** Autor: [[Aleksander Gribojedow]], ''Mądremu biada'', tłumaczenie J. Tuwima ==M== * Mężczyzna kłamie lepiej, gdy mówi, kobieta – gdy pisze. ** Autor: [[George Bernard Shaw]] * Można powiedzieć, że każde kłamstwo, choćby wydawało się nieznacznym, sprawia zawsze ból albo nam samym, albo innym; narusza bowiem prawdę i prostotę serca. Człowiek, kłamiący, choćby w żarcie, dowodzi dwulicowości. Niech więc mowa wasza będzie szczerą i prawdziwą, jeśli chcecie być dziećmi Tego, który jest Ojcem prawdy i Prawdą samą. ** Autor: [[Franciszek Salezy]] ** Źródło: Franciszek Spirago, ''Katolicki katechizm ludowy'', cz. II, Mikołów-Warszawa 1906, s. 271. * Myślałem, że prawda to potęga, ale kłamstwo jest większe. ** Postać: [[Dick Solomon]] w serialu ''[[Trzecia planeta od słońca]]'' ==N== * Najniebezpieczniejsze kłamstwa to prawdy nieco zniekształcone. ** Autor: [[Georg Christoph Lichtenberg]] * Najprzebieglejszy mężczyzna nie dorówna w fałszu najszczerszej kobiecie. ** Autor: [[Pierre Choderlos de Laclos]] * Największą karą dla kłamcy jest nie to, że ktoś mu nie wierzy, ale to, że on sam nie potrafi uwierzyć nikomu. ** Autor: [[George Bernard Shaw]] * Nie ma gorszego zła od pięknych słów, które kłamią. ** Autor: [[Ajschylos]] * Nie słuchajcie żadnych kłamstw. Kłamstwa diabła są bardzo nudne. ** Autor: [[Tadeusz Rydzyk]] * Nie ufaj tekstowi, co działa doraźnie. ** Autor: [[Cezary Dobies]], ''Lęki i leki. Trzynaście wierszy i sto siedemdziesiąt aforyzmów'', Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2013. * Nie wolno mówić kłamstwa, nawet by ocalić kogoś z jakiegokolwiek niebezpieczeństwa. ** Autor: [[Tomasz z Akwinu]], ''Suma teologii'', II-II, q. 110, a.3. * Niechże pan nie posługuje się obcym wyrazem „ideały”. Przecież na określenie tego mamy piękne rodzime słowo: kłamstwa. ** Autor: [[Henryk Ibsen]] * Nigdy nie kłamiemy tyle, co przed wyborami, podczas wojny i po polowaniu. ** Autor: [[Georges Clemenceau]] ** Źródło: [https://evene.lefigaro.fr/citations/georges-clemenceau ''Georges Clemenceau a dit…''], „Le Figaro”. * Nowego kłamstwa słucha się chętniej aniżeli starej prawdy. ** Autor: [[Anton Czechow]] ==O== * Obrażają mnie tylko kłamstwa, nigdy szczere rady. ** Autor: [[George R.R. Martin]], ''[[Nawałnica mieczy]]'' ** Zobacz też: [[rada]] ==P== * Pewnego dnia kłamstwa zawalą się pod własnym ciężarem, a prawda powstanie. ** Autor: [[Joseph Goebbels]] * Piękne kłamstwo? Uwaga! To już twórczość. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]], ''[[Myśli nieuczesane]]'' * Pismo Święte Starego i Nowego Zakonu przestrzega nas przed kłamstwem. Czynią to i Święci, mówiąc, że nawet dla uratowania świata całego od zagłady nie należałoby kłamać. Choćby nawet przez kłamstwo można z piekła uwolnić potępionych i wprowadzić ich do nieba, nie wolno by nam było tego uczynić. (…) Choćbyśmy mogli kogoś uchronić od śmierci kłamstwem, nie wolno by go popełnić. (…) Dla ocalenia życia i majątku nie wolno zasmucać Boga, bo życie i majątek trwają do czasu, a Bóg i szczęśliwość duszy trwać będą na wieki. ** Autor: [[Jan Maria Vianney]], ''Kazania niedzielne i świąteczne'', t. I, Lwów 1906, s. 138–139, 140–141. * Po co kłamać, skoro wystarczy mówić prawdę, żeby nam nie wierzono. ** Autor: [[Guy de Maupassant]] * Pół prawdy to całe kłamstwo. ** Autor: [[Françoise Sagan]], [[Horacy Safrin]] * Prawda istnieje. Wymyśla się kłamstwo. ** Autor: [[Georges Braque]] * Prawda ma tylko jedną twarz, a kłamstwo ma ich wiele. ** Autor: [[Monteskiusz]] * Przemija tylko to, co jest kłamliwe i złudne, nieistotne, co właściwie nigdy nie miało rzeczywistego bytu… Dla prawdy śmierć nie istnieje. ** Autor: [[Aleksander Hercen]] ** Zobacz też: [[prawda]] * Prawda, że gwiazdy mówią. Ale prawdę mówią, kiedy nie są jeszcze gwiazdami. ** Autor: [[Cezary Dobies]], ''Lęki i leki. Trzynaście wierszy i sto siedemdziesiąt aforyzmów'' ==R== * Raczący się komplementami wzięliby się niezawodnie za łby, gdyby wiedzieli, co naprawdę o sobie myślą. ** Autor: [[Georg Christoph Lichtenberg]] * Robić zło w dobrym celu? Pomyśl: nawet, gdybym mógł jednym kłamstwem zakończyć ten konflikt [tj. II wojnę światową], nie zrobiłbym tego, choć może zdziałałbym wiele dobrego! ** Autor: [[ojciec Pio]] ** Źródło: Marcellino Iasenzaniro, ''Święty Pio z Pietrelciny. Misja ocalenia dusz – świadectwa'', San Giovanni Rotondo 2006, s. 154. ==S== * Są ludzie, którzy kłamią dla zysku, i są ludzie, którzy kłamią z ucisku, ludzie, którzy kłamią tylko dlatego, że powiedzenie prawdy jest dla nich aktem całkowicie niepojętym… i ludzie, którzy kłamią, czekając, aż nadejdzie czas na prawdę. ** Autor: [[Stephen King]], ''Sklepik z marzeniami'' * Są trzy rodzaje kłamstw: kłamstwa, bezczelne kłamstwa i statystyki. ** Autor: [[Mark Twain]] * Serce i umysł rzadko kłamią jednocześnie. ** Autor: [[Jonathan Carroll]], ''Szklana zupa'' * Statystyka nie kłamie. Kłamią jedynie statystycy. ** Autor: [[Janusz Leon Wiśniewski]], ''[[S@motność w sieci]]'' ** Zobacz też: [[statystyka]] * Synowie moi, ja nie chcę, abyście kłamali, ja wolę raczej umrzeć, aniżeli doradzać wam kłamstwa. ** Opis: słowa skierowane do żołnierzy, którzy chcieli skłamać swemu dowódcy, po to by uratować Antyma od śmierci. ** Autor: [[Antym z Nikomedii]] ** Źródło: ''Katechizm św. Alfonsa Liguoriego'', Miejsce Piastowe 1931, s. 108. ==Ś== * Ślepo sobie wierzyli, bo bolało ich, kiedy otwierali oczy. ** Autor: [[Cezary Dobies]], ''Lęki i leki. Trzynaście wierszy i sto siedemdziesiąt aforyzmów'' ==T== * To jest strasznie gorzkie, co mówię, ale dzisiaj w polityce trzeba po prostu kłamać. Trzeba jedno kłamstwo szybko przykryć drugim kłamstwem, tak, żeby o pierwszym ludzie zapomnieli. ** Autor: [[Marek Belka]] ** Źródło: [https://web.archive.org/web/20190428150132/https://www.tvp.info/42371095/belka-w-polityce-trzeba-po-prostu-klamac ''Belka: W polityce trzeba po prostu kłamać''], tvp.info, 26 kwietnia 2019 * Trzeba prowadzić rejestr kłamstw, ale nie wolno się poddać kłamliwej retoryce. Wiem, że media żyją takimi konfrontacjami, ale coraz bardziej marne staje się to życie. Najlepiej wysłuchać przez 15 minut kłamliwego bajdurzenia, nie polemizować, a na koniec powiedzieć „a pan/pani i tak kłamie”. Pozostawić ich bez przeciwnika, co nieuchronnie zniszczy ich retorykę, bo przecież ich pożywieniem jest nienawiść. ** Autor: [[Marcin Król]] ** Źródło: [https://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,24966974,marcin-krol-czas-na-inna-opowiesc-inna-retoryke-inny-jezyk.html ''Marcin Król: Czas na inną opowieść, inną retorykę, inny język i inne cele. Antypisowska formuła opozycji uległa wyczerpaniu''], wyborcza.pl, 6 lipca 2019. * Tysiąc razy szczęśliwy, kto bierze prawdę za prawidło swego postępowania! On jest obrazem Pana Boga, który z natury swojej jest prawdą. Miły Bogu, miłym jest także w oczach ludzkich. Prawda przewodniczy wszelkim jego krokom, i zyskuje mu przychylność wszystkich. (…) Kłamca przeciwnie podobny jest czartowi, który był ojcem kłamstwa, Kłamca traci wszelką wziętość ściąga na się gniew nieba i ziemi; nie ufają mu, a cóżkolwiek mówi, zawsze go mają w podejrzeniu. (…) Przywdziewa on maski wszelkiego rodzaju, ale nic na tem nie zyskuje: wszyscy odtrącają go z obrzydzeniem i na koniec szydzą z niego. ** Autor: [[Efrem Syryjczyk]] ** Źródło: Ambroży Guillois, ''Wykład historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny i kanoniczny wiary katolickiej'', Wilno 1863, s. 383. ==U== * Unikajmy troskliwie wszelkiego rodzaju kłamstwa. Są wprawdzie kłamstwa lekkie: na przykład skłamać, aby ocalić życie bliźniemu swemu. Wszelako ponieważ powiedziane jest w Piśmie Świętym: Ks. Mądrości 1, 11 tudzież Ps 5, 5–6; nie masz żadnej wątpliwości, że każdy chrześcijanin, który pragnie przyjść do doskonałości, unikać powinien owych kłamstw usłużnych, stronić troskliwie od wszelkiego rodzaju skrytości, nawet w przypadku, o którym wspomnieliśmy, z obawy, iżby chcąc ocalić życie doczesne bliźniego, nie zaszkodzić dobru żywota duchownego (…). ** Autor: [[Grzegorz I]] ** Źródło: Ambroży Guillois, ''Wykład historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny i kanoniczny wiary katolickiej'', Wilno 1863, s. 384. * Uprzejmość – najwytworniejsza forma fałszu. ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Jarmark rymów'' ==W== * Wstrętne dla Pana są usta kłamliwe,<br />lecz w prawdomównych ma upodobanie. ** Źródło: ''Stary Testament. Księga Przysłów'', 12, 22. * Wstyd łatwo prowadzi do kłamstwa, udawania, fałszu przed drugimi i przed sobą. Kłamstwo zmierza w takich wypadkach do ukrycia słabości przed oczyma widzów. Odgrywa rolę parawanu, okopu, spełnia rolę kłamliwego kształtu lub ubarwienia, za pomocą których zwierzęta chronią się często przed napastnikami. ** Autor: [[Władysław Witwicki]], ''Psychologia'', t. 2, PWN, Warszawa 1963, s. 227. ** Zobacz też: [[wstyd]] * Wszelkie kłamstwo jest uważane pomiędzy nami za zbrodnię wobec Boga. ** Autor: [[Justyn Męczennik]] ** Źródło: Ambroży Guillois, ''Wykład historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny i kanoniczny wiary katolickiej'', Wilno 1863, s. 381. * Wszystkie książki historyczne, które nie zawierają kłamstw, są krańcowo nudne. ** Autor: [[Anatole France]] ** Zobacz też: [[historia]] * Nie wolno więc nigdy kłamać, ani dla uniknięcia śmierci i mąk, ani dla zachowania sobie samemu lub innym życia, sławy lub majątku, ani dla ocalenia niewinnego, niesłusznie oskarżonego, ani nawet dla zapewnienia bliźniemu zbawienia. (…) Lecz jakże wypada postąpić sobie w pewnych przykrych okolicznościach, kiedy się nas o coś pytają? Można nie powiedzieć prawdy, o którą się nas pytają, ale nie wolno jest jej zaprzeczać. Można też zwrócić uwagę pytającego na co innego. (…) Nadto, wolno używać pewnych wyrażeń, które nie będąc literalnie prawdziwymi, nie są jednak kłamstwami ponieważ znaczenie ich łatwo pozwala odgadnąć zwyczaj mówienia. ** Autor: ks. [[Jean Gaume]], ''Zasady i całość wiary katolickiej, czyli wykład jej historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny, apologetyczny, filozoficzny i socjalny, od stworzenia świata aż do naszych czasów'', Kraków 1870, t. IV, s. 445. * Wymówka jest gorsza od kłamstwa, bo jest kłamstwem, przy którym obstajemy. ** Autor: [[Alexander Pope]] ==Z== * Zanim prawda włoży buty, kłamstwo obiegnie pół świata. ** Autor: przypisywane [[Mark Twain|Markowi Twainowi]], spotykane wcześniej ==Ż== * Żeby głosić kłamstwo, trzeba systemu – profe­sorów, gazet, ideałów, promowanych bohaterów prasowych, itd. Ale żeby głosić prawdę, wystarczy jeden człowiek. ** Autor: [[Józef Michalik]] ** Źródło: „Polonia Christiana” nr 17, listopad-grudzień 2010 ==Zobacz też== {{wikisłownik}} * ''[[Kłamczucha]]'' * [[prawda]] * ''[[Psychologia kłamstwa]]'' [[Kategoria:Etyka]] [[Kategoria:Grzechy]] [[Kategoria:Język]] [[Kategoria:Uczucia i emocje]] 0tscussptij29zjpd408ny0hpgpz3xo William Butler Yeats 0 723 645453 616394 2026-07-19T07:50:54Z Nazwa1234 53893 /* */ 645453 wikitext text/x-wiki '''[[w:William Butler Yeats|William Butler Yeats]]''' (1865–1939) – [[Irlandia|irlandzki]] [[poeta]], [[filozof]] i [[dramaturg]], [[Nagroda Nobla|noblista]]. [[Plik:Yeats Boughton.jpg|mały|{{center|William Butler Yeats (1903)}}]] * Bowiem kiedy nienawiść do szczętu się wygna,<br />Dusza znów cała staje się niewinna<br />I wie, że sama sobie jest źródłem radości,<br />Sama sobie umiarem, sama przezornością<br />I że jej słodka wola w niebie się zrodziła. ** Źródło: ''Modlitwa za mą córkę'', tłum. Piotr Siemion * Choć zwiędła miłość nasza, ten raz jeszcze<br />Stańmy na brzegu samotnym jeziora W tej chwili ciszy, gdy do snu się kładzie<br />Znużone, biedne to dziecko, namiętność... ** Źródło: ''[[s:Ephemera|Ephemera]]'', tłum. [[Jan Kasprowicz]] * Gdybym miał niebios wyszywaną szatę<br />Z nici złotego i srebrnego światła,<br />Ciemną i bladą, i błękitną szatę<br />Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,<br />Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,<br />Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,<br />Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,<br />Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach. ** Źródło: ''Poeta pragnie szaty niebios'' (ang. ''He Wishes for the Cloths of Heaven'') z tomu ''Wiatr pośród trzcin'', 1899, tłum. Leszek Engelking * Gdybym miał niebios haftowane szaty,<br />Złotym i srebrnym przetykane światłem,<br />Błękitne, ciemne, przydymione szaty<br />Nocy i światła, i półświatła,<br />Rozpostarłbym je pod twoje stopy.<br />Lecz jestem biedny, mam tylko sny,<br />Moje sny ścielę pod twoje stopy,<br />Stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach. ** Źródło: ''Poeta pragnie szaty niebios'', tłum. [[Ludmiła Marjańska]] * Kołując coraz to szerszą spiralą,<br />sokół przestaje słyszeć sokolnika;<br />Wszystko w rozpadzie, w odśrodkowym wirze;<br />czysta anarchia szaleje nad światem.<br />Wzdyma się fala mętna od krwi, wszędzie wokół<br />zatapiając obrzędy dawnej niewinności. ** Źródło: ''Drugie przyjście'', tłum. Leszek Engelking * Korzeń jest jeden, choć liści tysiące. Przez cały zakłamany młodości dzień kąpałem swoje kwiaty, swoje liście w słońcu, teraz się mogę w prawdy usunąć cień. * Mkną wierzchem na delfinach, na krwi, błocie żywym, <br />Nieprzeliczone duchy! Wstrzymują przypływy<br />Kuźnie, gdzie złoto kują złotnicy Cesarza! <br />Marmur posadzek tamę stwarza, <br />Która wstrzymuje furię, zgmatwanie i grozę, <br />Te wizje, z których nowe<br />Rodzi się wizji mrowie, <br />To delfinem rozdarte, gongiem bite morze. ** Źródło: ''Bizancjum'' (1930), tłum. Stanisław Barańczak ** Zobacz też: [[Bizancjum]] * Nie prawo i nie honor walczyć mi kazały,<br />Nie mężowie stanu i nie dźwięczne tłumy,<br />Jeno zachwytu był to impuls mały,<br />Od którego drżą nam teraz chmury. * Ponieważ miękka leśna trawa<br />Cóż może, jeśli nie powtarzać<br />Kształty zająca, który w niej spoczywał. ** Źródło: ''Pamięć'', 1919, tłum. Maciej Cisło * Problem z niektórymi ludźmi polega na tym, że kiedy nie są pijani, są trzeźwi. ** ''The worst thing about some men is that when they are not drunk they are sober.'' (ang.) ** Opis: przypisywane * To nie jest kraj dla starych ludzi. ** ''That is no country for old men.'' (ang.) ** Źródło: ''Żeglując do Bizancjum'' (''Sailing to Byzantium''), tłum. Ludmiła Marjańska ** Zobacz też: ''[[To nie jest kraj dla starych ludzi]]'' * Ląd, który mam za sobą, to nie kraj dla starca. ** ''That is no country for old men.'' (ang.) ** Źródło: ''Odpływając do Bizancjum'' (''Sailing to Byzantium''), tłum. Stanisław Barańczak * Źrenice twoje, których nie zmęczyły<br />Nigdy me oczy, tulą się, stroskane,<br />Pod ciężkiem jarzmem powiek, zwiędła bowiem<br />Nasza już miłość... ** Źródło: ''[[s:Ephemera|Ephemera]]'', tłum. [[Jan Kasprowicz]] {{SORTUJ:Yeats, William Butler}} [[Kategoria:Irlandzcy dramaturdzy]] [[Kategoria:Irlandzcy filozofowie]] [[Kategoria:Irlandzcy poeci]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Pisarze współcześni]] iqkutgfxpp2ahfux59u2lt7ambqksfv Marcel Proust 0 741 645433 586030 2026-07-18T13:25:56Z Nazwa1234 53893 /* */ 645433 wikitext text/x-wiki [[Plik:Otto Wegener Proust vers 1895 bis.jpg|mały|{{center|Marcel Proust (1895)}}]] '''[[w:Marcel Proust|Marcel Proust]]''' (1871–1922) – francuski [[pisarz]], autor cyklu ''[[W poszukiwaniu straconego czasu]]''. ==''W poszukiwaniu straconego czasu''== {{osobne|W poszukiwaniu straconego czasu}} * Nie kocha się już nikogo z chwilą kiedy się kocha! ** ''On n’aime plus personne dès qu’on aime.'' (fr.) ** Źródło: ''W stronę Swanna'', tłum. [[Tadeusz Boy-Żeleński]] * Piękne kobiety zostawmy mężczyznom bez wyobraźni. ** ''Laissons les jolies femmes aux hommes sans imagination.'' (fr.) ** Źródło: tom VI, ''Nie ma Albertyny'' * Przychodzi w życiu godzina – jesteś jeszcze od niej bardzo daleko – kiedy znużone oczy znoszą już tylko jedno światło, to, które piękna noc, jak dzisiejsza, tworzy i sączy wraz z mrokiem; kiedy uszy nie mogą już słuchać innej muzyki prócz tej, którą gra blask księżyca na flecie milczenia. Gdzieś w połowie niewiadomego drzewa niewidzialny ptak siląc się skrócić dzień zgłębiał przeciągłą nutą otaczającą samotność; ale otrzymywał od niej odpowiedz tak jednomyślną, odzew tak nabrzmiały ciszą i bezruchem, iż można by rzec, że zatrzymał na zawsze chwilę, której bieg chciał przyśpieszyć. ** Źródło: tom I, ''W stronę Swanna'', s. 123, 133 * W poszukiwaniu straconego czasu ** ''À la recherche du temps perdu'' (fr.) ==Inne== * Choć tylko szczęście jest zbawienne dla ciała, zgryzota rozwija siłę ducha. * Co do szczęścia to ma ono tylko tę użyteczność, że czyni możliwym nieszczęście. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Fakty nie przenikają do świata, w którym żyją nasze wierzenia; one ich nie zrodziły, ani ich nie zniszczą. Fakty mogą zadawać wierzeniom kłam, nie osłabiając ich. * Homoseksualista to nie ktoś, kto lubi innych homoseksualistów, ale ktoś, kto widząc żołnierza natychmiast chce zostać jego przyjacielem. * Instynkt wskazuje nam obowiązki, inteligencja zaś dostarcza pretekstów, by uchylać się od nich. * Ludzie, którzy nie są zakochani, nie mogą zrozumieć, jak inteligentny człowiek może cierpieć przez bardzo pospolitą kobietę. To tak, jak zaskoczenie tym, że ktoś może zachorować z powodu tak niepokaźnego stworu jak przecinkowiec. * Medycyna nie zna tajemnicy wyleczenia, ale zapewnia sobie umiejętność przedłużania choroby. * Miłość nie istnieje w sobie, ale w nas, jest naszym osobistym dziełem. * Miłość to przestrzeń i czas udostępnione dla serca. ** Zobacz też: [[miłość]] * Miłość zostaje sprowokowana przez kłamstwo i polega tylko na pragnieniu, aby nasze cierpienia ukoiła osoba, która je wywołała. * Najbardziej nawet wyłączna miłość osoby jest zawsze miłością czegoś innego. * Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu. * Przyzwyczajenie! – robotnica zręczna, ale bardzo powolna, która zrazu pozwala naszemu duchowi cierpieć całe tygodnie w tymczasowej siedzibie, ale którą mimo wszystko winniśmy błogosławić, bo bez przyzwyczajenia, zdany na własne środki, duch nasz nie byłby zdolny uczynić nam żadnego mieszkania mieszkalnym. * Stajemy się moralni z chwilą, gdy stajemy się nieszczęśliwi. ** ''On devient moral dès qu’on est malheureux.'' (fr.) ** Źródło: ''W cieniu zakwitających dziewcząt'' * To, czego nie musieliśmy rozszyfrowywać, wyświetlać drogą wysiłków osobistych, to, co było jasne już przed nami, nie do nas należy. Od nas pochodzi jedynie to, co wydobywamy z ciemności będącej w nas i czego nie znają inni. * Tylko miłość potrafi zatrzymać czas. ** Zobacz też: [[miłość]], [[czas]] * Wszyscy musimy, chcąc uczynić rzeczywistość znośną, utrzymać w sobie kilka drobnych szaleństw. ** Zobacz też: [[szaleństwo]] * Wyjątki od reguły stanowią o uroku życia. * Zakochany mąż wszędzie widzi zdradzanych mężów. ==O Marcelu Prouście== * Jak słońce, gasnąc w pysznych promieni efekcie,<br />Zachodzić się nie wzbrania i świecić nie żąda,<br />Tak on powoli opis poprawia w korekcie<br />Tej śmierci, którą widzi i wie, jak wygląda. ** [[Jan Lechoń]], ''Proust'' [[Kategoria:Marcel Proust|!]] 9bweo3w7spnx2ef91c3jnav471e7irf 645435 645433 2026-07-18T13:27:03Z Nazwa1234 53893 /* O Marcelu Prouście */ 645435 wikitext text/x-wiki [[Plik:Otto Wegener Proust vers 1895 bis.jpg|mały|{{center|Marcel Proust (1895)}}]] '''[[w:Marcel Proust|Marcel Proust]]''' (1871–1922) – francuski [[pisarz]], autor cyklu ''[[W poszukiwaniu straconego czasu]]''. ==''W poszukiwaniu straconego czasu''== {{osobne|W poszukiwaniu straconego czasu}} * Nie kocha się już nikogo z chwilą kiedy się kocha! ** ''On n’aime plus personne dès qu’on aime.'' (fr.) ** Źródło: ''W stronę Swanna'', tłum. [[Tadeusz Boy-Żeleński]] * Piękne kobiety zostawmy mężczyznom bez wyobraźni. ** ''Laissons les jolies femmes aux hommes sans imagination.'' (fr.) ** Źródło: tom VI, ''Nie ma Albertyny'' * Przychodzi w życiu godzina – jesteś jeszcze od niej bardzo daleko – kiedy znużone oczy znoszą już tylko jedno światło, to, które piękna noc, jak dzisiejsza, tworzy i sączy wraz z mrokiem; kiedy uszy nie mogą już słuchać innej muzyki prócz tej, którą gra blask księżyca na flecie milczenia. Gdzieś w połowie niewiadomego drzewa niewidzialny ptak siląc się skrócić dzień zgłębiał przeciągłą nutą otaczającą samotność; ale otrzymywał od niej odpowiedz tak jednomyślną, odzew tak nabrzmiały ciszą i bezruchem, iż można by rzec, że zatrzymał na zawsze chwilę, której bieg chciał przyśpieszyć. ** Źródło: tom I, ''W stronę Swanna'', s. 123, 133 * W poszukiwaniu straconego czasu ** ''À la recherche du temps perdu'' (fr.) ==Inne== * Choć tylko szczęście jest zbawienne dla ciała, zgryzota rozwija siłę ducha. * Co do szczęścia to ma ono tylko tę użyteczność, że czyni możliwym nieszczęście. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Fakty nie przenikają do świata, w którym żyją nasze wierzenia; one ich nie zrodziły, ani ich nie zniszczą. Fakty mogą zadawać wierzeniom kłam, nie osłabiając ich. * Homoseksualista to nie ktoś, kto lubi innych homoseksualistów, ale ktoś, kto widząc żołnierza natychmiast chce zostać jego przyjacielem. * Instynkt wskazuje nam obowiązki, inteligencja zaś dostarcza pretekstów, by uchylać się od nich. * Ludzie, którzy nie są zakochani, nie mogą zrozumieć, jak inteligentny człowiek może cierpieć przez bardzo pospolitą kobietę. To tak, jak zaskoczenie tym, że ktoś może zachorować z powodu tak niepokaźnego stworu jak przecinkowiec. * Medycyna nie zna tajemnicy wyleczenia, ale zapewnia sobie umiejętność przedłużania choroby. * Miłość nie istnieje w sobie, ale w nas, jest naszym osobistym dziełem. * Miłość to przestrzeń i czas udostępnione dla serca. ** Zobacz też: [[miłość]] * Miłość zostaje sprowokowana przez kłamstwo i polega tylko na pragnieniu, aby nasze cierpienia ukoiła osoba, która je wywołała. * Najbardziej nawet wyłączna miłość osoby jest zawsze miłością czegoś innego. * Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu. * Przyzwyczajenie! – robotnica zręczna, ale bardzo powolna, która zrazu pozwala naszemu duchowi cierpieć całe tygodnie w tymczasowej siedzibie, ale którą mimo wszystko winniśmy błogosławić, bo bez przyzwyczajenia, zdany na własne środki, duch nasz nie byłby zdolny uczynić nam żadnego mieszkania mieszkalnym. * Stajemy się moralni z chwilą, gdy stajemy się nieszczęśliwi. ** ''On devient moral dès qu’on est malheureux.'' (fr.) ** Źródło: ''W cieniu zakwitających dziewcząt'' * To, czego nie musieliśmy rozszyfrowywać, wyświetlać drogą wysiłków osobistych, to, co było jasne już przed nami, nie do nas należy. Od nas pochodzi jedynie to, co wydobywamy z ciemności będącej w nas i czego nie znają inni. * Tylko miłość potrafi zatrzymać czas. ** Zobacz też: [[miłość]], [[czas]] * Wszyscy musimy, chcąc uczynić rzeczywistość znośną, utrzymać w sobie kilka drobnych szaleństw. ** Zobacz też: [[szaleństwo]] * Wyjątki od reguły stanowią o uroku życia. * Zakochany mąż wszędzie widzi zdradzanych mężów. ==O Marcelu Prouście== * Jak słońce, gasnąc w pysznych promieni efekcie,<br />Zachodzić się nie wzbrania i świecić nie żąda,<br />Tak on powoli opis poprawia w korekcie<br />Tej śmierci, którą widzi i wie, jak wygląda. ** Autor: [[Jan Lechoń]], ''Proust'' [[Kategoria:Marcel Proust|!]] 0hxarvvy17j0fuszr9dq5e47ppnzm8g Szablon:Cytat dnia/26 lipca 10 1549 645442 617253 2026-07-18T18:34:55Z Swam pl 41038 podmiana powtarzającego się cytatu 645442 wikitext text/x-wiki {| align="center" style="background-color: transparent; color: var(--color-base, inherit);" |'''''Fakty nie przestają istnieć z powodu ich ignorowania.''''' |- | align="right" |[[Aldous Huxley]] |} <noinclude>[[Kategoria:Szablony cytatów dnia|07-26]]</noinclude> qdc6p9zjwoelhdu0ejwsn90xxy90x70 Sen 0 3244 645445 644919 2026-07-18T21:08:14Z Cyborian 20263 /* T */ +1 645445 wikitext text/x-wiki '''[[w:Sen|Sen]]''' – stan czynnościowy ośrodkowego układu nerwowego, cyklicznie pojawiający się i przemijający w rytmie dobowym. {{IndeksPL}} [[Plik:A child sleeping.jpg|mały|{{center|Sen}}]] ==A== * A ja wciąż swój bilet trzymam w dłoni<br />i swoją walizkę głupich, ciepłych snów. ** Autor: [[Kasia Lesing]], ''Świat zza grubych szyb'' * A jeśli kiedyś nadejdzie SEN, to przyjmę go w ciemno i z zamkniętymi oczami. ** Autor: [[Sławomir Kuligowski]], ''[[Podaj dalej]]'' ==B== * Babilończycy tak mocno wierzyli w sny, że w przeddzień podjęcia ważnych decyzji sypiali w świątyniach, licząc na to, że otrzymają jakąś radę. Gdy Grecy chcieli uzyskać pouczenia na temat zdrowia, sypiali w świątyniach Eskulapa [którego symbolem był wąż], a Rzymianie – w świątyniach Serapisa [kojarzonego ze zwiniętym wężem]. Egipcjanie spisywali księgi ze szczegółowymi wyjaśnieniami snów. ** Autorzy: Madeleine Miller i J. Lane Miller, ''Harper’s Bible Dictionary'', Nowy Jork 1961, s. 141. * Bo sen przecie nigdy nie jest przeżywany bezpośrednio aktualnie w chwili swego śnienia się – istnieje tylko i jedynie jako wspomnienie. ** Autor: [[Stanisław Ignacy Witkiewicz]], ''Nienasycenie'' ==C== * Ci, którzy kochają, sami sobie kształtują sny. ** Autor: [[Wergiliusz]] * Ci, którzy lubią opowiadać swoje sny, zwyczajnie tęsknią za ciekawą rzeczywistością. ** Autor: [[Jacek Szafranowicz]], [http://magazyn-drobiazgi.pl/jacek-szafranowicz-sny-z-kwarantanny/ ''Sny z kwarantanny''] * Ciekawość swoją trzeba nieustannie doskonalić. Tymczasem ludzie (…) śpią. Śpią we śnie i śpią na jawie. Budzenie się ze snu poziomego jest u miażdżącej większości jedynie przejściem do innego rodzaju snu, snu pionowego, snu jawnego, snu z otwartymi oczami. Ale, na szczęście, nie wszyscy, budząc się, śpią dalej w tym nieco niepotocznym rozumieniu. Jest też garstka takich, co nie śpią nigdy. Nawet śpiąc, w tym potocznym rozumieniu – nie śpią. Pracują dalej przez sen. ** Autor: [[Edward Stachura]], ''[[Wszystko jest poezja]]'' * Człowiek jest geniuszem, kiedy śni. ** Autor: [[Akira Kurosawa]] * Człowiek, który nie śpi, działa, nie może nie działać. ** Autor: [[Witold Gombrowicz]], ''Ferdydurke'' * Człowiek, który przerywa swój sen, staje się przede wszystkim igraszką swojej pamięci. ** Autor: [[André Breton]] * człowiek śpiący to człowiek zniewolony ** Autor: [[Dannie Abse]], ''Brak odpowiedzi'' * Czwarta nad ranem,<br />Może sen przyjdzie,<br />Może mnie odwiedzisz. ** Źródło: [[Stare Dobre Małżeństwo]], ''Czarny blues o czwartej nad ranem'' * Czym sen dla ciała, tym przyjaźń dla ducha – odświeża siły. ** Autor: [[Cyceron]] ** Zobacz też: [[przyjaźń]] * Czyż nie lepiej dostać się w ręce mordercy niż do snów namiętnej kobiety? ** Autor: [[Friedrich Nietzsche]] ** Zobacz też: [[kobieta]] ==D== * Diabeł nie śpi z byle kim. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] ** Zobacz też: [[diabeł]] * Dla człowieka, który spełnił swoje naturalne obowiązki, śmierć jest tak naturalna i mile widziana jak sen. ** Autor: [[George Santayana]] ** Zobacz też: [[człowiek]], [[obowiązek]], [[śmierć]] * Dobrzy ludzie sypiają znacznie lepiej niż źli. Oczywiście źli ludzie znacznie bardziej cieszą się z przebudzenia. ** ''The good people sleep much better at night than the bad people. Of course, the bad people enjoy the waking hours much more.'' ** Autor: [[Woody Allen]] * Dwóch najlepszych lekarzy ze wszystkich to dr Śmiech i dr Sen. ** Autor: [[Gregory Dean Jr.]] ** Źródło: Małgorzata Kronenberger, ''Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu'', Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620. * Dziecko, kładąc się do snu, nie chce zerwać kontaktu z realną rzeczywistością, trzyma za rękę matkę lub ojca, a gdy ich nie ma, przytula do siebie swego misia. ** Autor: [[Antoni Kępiński]] ** Zobacz też: [[dziecko]] ==G== * Gdyby śmierć można było odespać na raty. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] ** Zobacz też: [[śmierć]] ==J== * Jakby się dobrze spało,<br />Gdyby tyle kolorowych myśli przez głowę nie wiało. ** Autor: [[Kazimiera Iłłakowiczówna]], ''Przed zaśnięciem'' * Jakże dużo śnimy o tych, przez których nie możemy zasnąć. * Jesteśmy z tego samego materiału, co nasze sny. ** ''We are such stuff as dreams are made on.'' (ang.) ** Autor: [[William Shakespeare]] * Jeśli umiesz dużo, będziesz mało spał. ** Opis: [[Przysłowia tatarskie|przysłowie tatarskie]] ** Źródło: ''Kobierzec z gwiazd i półksiężyców'' (seria ''Myśli Srebrne i Złote''), wybór i tłum. Stanisław Kałużyński, Edward Tryjarski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967, oprac. części tatarskiej: Edward Tryjarski, s. 85. ** Zobacz też: [[umiejętność]] ==K== * Każdy sen, ten czarowny i piękny, zbyt długo śniony zamienia się w koszmar. A z takiego budzimy się z krzykiem. ** Autor: [[Andrzej Sapkowski]], ''Wieża Jaskółki'' * Każdy miewa sny. W czasie ośmiogodzinnego snu większość dorosłych ma marzenia senne przez jakieś 100 minut. ** Źródło: ''The World Book Encyclopedia'', 1984, t. 5, s. 279. * Ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś. ** Autor: [[William Shakespeare]] * Kto śpi, nie grzeszy, więc miła osobo,<br />nie będzie grzechu, gdy prześpię się z tobą. ** Autor: [[Jan Sztaudynger]] ==M== * Mądrość jest przeważnie bardzo okrutna. Najokrutniejsza jest mądrość snu. Ty śpisz, a tam płaczą ludzie, giną ludzie. ** Autor: [[Edward Stachura]], ''Miłość czyli życie, śmierć i zmartwychwstanie Michała Kątnego zaśpiewana, wypłakana i w niebo wzięta przez edwarda stachurę'' w: ''Fabula rasa. Z wypowiedzi rozproszonych'', wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 331. * Męczą lub dają odpocząć, są twoje. Czasem ukojenie, czasem paranoje. Sny. Nawet gdy są złe to się budzisz, możesz w nich kochać lub mordować ludzi. Krzywe odbicie w witrynie twego ducha, są twoje, tajne, nie jawne jak życie. Tu wszystko dzieje się naprawdę. ** Autor: [[WWO]] * Młodość mija jak sen. ** Autor: [[Teokryt]] ** Zobacz też: [[młodość]] * Moje sny zawiesiły się tam, gdzie harmonogram dyktował lekcji plan. ** Autor: [[L.U.C]], ''Sentymenty w magazynie wspomnień'' * Może to był sen<br />Ale wystarczy prześnić<br />Taki sen<br />Aby wiedzieć że wszystko przemija<br />Jak sen<br />I kończy się jak sen. ** Autor: [[Pedro Calderón de la Barca]], ''Życie jest snem'' ==N== * Na poduszki składające się z nocy, cieni twarzy, zapachu łez –<br />rzucasz dłonie prześwietlone przez księżyc – już spadają, wolno jak w bez… ** Autor: [[Jan Twardowski]], ''Sen'', ze zbioru ''Zaufałem drodze'', Oficyna Wydawnicza Aspra-JR, Warszawa 2007 * Najgorszą pomyłką, jaką możesz popełnić to myśleć że jesteś żywy, gdy tak naprawdę oczekujesz w poczekalni snów. ** Postać: Guy Forsyth w filmie ''Życie świadome'' * Nasze sny są następstwem naszej zbudzonej wiedzy zdobytej po przebudzeniu. ** ''Our dreams are the sequel of our waking knowledge'' (ang.) ** Autor: [[Ralph Waldo Emerson]] * Nawet gdyby świat miał się skończyć dziś, proszę mnie nie budzić… ** Autor: [[Kasia Nosowska]], utwór ''Grooby'', z płyty ''Sushi'' * Nie ma snów śnionych wspólnie. ** Autor: [[Stanisław Lem]] * – Nie przejmuj się – szepnął mi do ucha. – Gdybym mógł śnić, śniłbym tylko o tobie. I nie wstydziłbym się tego ** Autor: [[Stephenie Meyer]], ''Zmierzch'' * Nie śniło mi się nic,<br />Nie śniło mi się nic,<br />Lecz gdyby mi się śniło,<br />Toby tak ślicznie było!…<br />A teraz – żal… ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Sen'' * Nie tylko u nas można po wojnie zauważyć masowy odwrót dusz w uroczy świat snów na jawie. Jedni, zmęczeni, odpoczywają na jego tle, drudzy, nie wyszli jeszcze z tego stanu świadomości prymitywnej, mają już prawo głosu i decyzji i nadają ton w najważniejszych sprawach życia; inni żyją z hipnozy mas. Jeśli nie mamy wrócić w mroczne czasy średnich wieków – a dziś zmierzamy w tę stronę szybko – ktoś niech czuwa! ** Autor: [[Władysław Witwicki]], ''Z filozofii nauki'', „Przegląd Warszawski”, R. III, nr 24, wrzesień 1923, s. 298. * Nie widzę cię, ani nie słyszę, ale cała moja istota wypełniona jest snem o tobie… ** Autor: [[Marcelina Kulikowska]] * Nigdy już nie wezmę nic na sen, boję się swoich ciemnych, cichych miejsc. ** Autor: [[Urszula]], ''Na sen'' ==O== * Obawa przed utratą wszystkiego, co się dotąd zdobyło, za jakiś sen, jest zupełnie naturalna. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' ** Zobacz też: [[obawa]], [[strata]] ==P== * Pani Rosa mówiła mi, że jak się ma dużo snów, to się szybciej rośnie, w takim razie pięści pana Boro musiały mieć sny przez całe życie, bo były olbrzymie. ** Autor: [[Romain Gary]], ''Życie przed sobą'' * Po pierwsze rosa na chłodnej konwalii<br />świetlne kropelki na alabastrowym drobiazgu<br />którego cały dywan miękko się ściele<br />u stóp starego bzu<br />w zacienionej części ogrodu<br />Po drugie biały dzwoneczek<br />i dzwoneczek i jeszcze raz dzwoneczek<br />niesłyszalne aksamitne dźwięki<br />powiązane w supełki na zielonej łodyżce<br />któż by nie chciał zawiesić ich<br />w progach swego snu ** Autor: [[Mira Kuś]], ''Siedem cudów świata''; w: ''Między tym a tamtym brzegiem'', 2010 ** Zobacz też: [[konwalia]] * Powiedz mi z kim sypiasz, powiem ci, o kim śnisz. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] * Powinno się o czymś miłym myśleć, kiedy chce się zasnąć. Tylko skąd brać tyle miłego, żeby na każde zasypianie starczyło. Przeważnie niemiłe do głowy się ciśnie, bo tego nigdy nie brak. ** Autor: [[Wiesław Myśliwski]], ''Traktat o łuskaniu fasoli'' * Początkiem choroby – sen. ** Źródło: ''[[Talmud]]'' ** Zobacz też: [[choroba]] ==R== * Rozwój świata organicznego doprowadził od istot nieświadomych do przytomnie myślących; w rozwoju kultury człowieka widać również linię rozwojową, która zdaje się prowadzić od snów, marzeń i mitów pełnych sprzeczności, od magicznego poglądu na świat do przytomnego poznania i wiedzy, ale równocześnie widać, jak ludzkie zbiorowiska i jednostki cenią swoje sny na jawie i nie zaprzestają ich, mimo ustawicznego postępu wiedzy. ** Autor: [[Władysław Witwicki]], ''Psychologia'', t. 1, PWN, Warszawa 1962, s. 352. ** Zobacz też: [[postęp]] ==S== * Są rzeczy, których nie dowiesz się z książek. Są rzeczy, których nie dowiesz się znikąd. Jedynie śniąc możesz je znaleźć w innych ludziach. ** Postać: Dale Cooper w serialu ''Miasteczko Twin Peaks'' * Są sny lepsze i gorsze. Tak, jak bywa lepsze i gorsze życie – bo nie jest ono bardziej lub mniej prawdziwe. Każde życie jest prawdziwe. Ale może być lepsze lub gorsze. Nasze sny, sny tych, którzy nie są szaleńcami, są lepsze, bo w jakimś stopniu są sobie bliskie. Bo nasze mity mają w jakimś stopniu podobne struktury. A także dlatego, że większość z nas dopuszcza pewną zmianę, zmianę, która zbliża sen jednego człowieka do snu drugiego. ** Autor: [[Andrzej Leder]], ''Wolność i obłąkanie'', „Charaktery”, 2/2002, s. 63. * Sen był tak lekki<br />Jak letnie poziomki<br />Nikt go nie przyniósł<br />Nie wiem kto odkrył? ** Autor: [[Adam Ziemianin]], ''Sen pod mostem'' * Sen jest balsamem dla duszy. ** [[William Shakespeare]] ** Zobacz też: [[dusza]], [[ukojenie]] * Sen jest pod-oceanem, w którym zanurzamy się co noc.<br />Rano budzimy się ociekający, bez tchu,<br />Z piekącymi oczyma. ** Autor: [[Jim Morrison]], ''The Lords: Notes on Vision'' * Sen jest przeznaczeniem. ** Postać: dziewczynka grająca w papierową grę w filmie ''Życie świadome'' * Sen jest to skracanie sobie życia w tym celu, aby je wydłużyć. ** Autor: [[Tadeusz Kotarbiński]] * Sen, każdy sen, jest jak psychoza. Ze wszystkim, co do niej należy: pomieszaniem zmysłów, szaleństwem, absurdem. Taka krótkotrwała psychoza. ** Autor: [[Janusz Leon Wiśniewski]] ** Zobacz też: [[psychoza]] * Sen kota zawsze się obraca koło myszy. ** Źródło: [[przysłowia arabskie]] ** Zobacz też: [[kot]], [[mysz]] * Sen pozwala zwykle na wiele rzeczy nieskromnych. ** Autor: [[Owidiusz]] * Sen tłumi miłosne zapały. ** Autor: [[Horacy]] * Sen to stały punkt w programie, którego nie pozwalam nigdy naruszyć. ** Autor: [[Benedykt XVI]], ''Ostatnie rozmowy'', tłum.J. Jurczyński, Rafael, Kraków 2016, s. 153. * Setki kochanków<br />śpi snem wiecznym<br />w ziemi suchej, ziemi ciepłej.<br />(…)<br />Setki kochanków<br />śpi snem wiecznym,<br />ostatecznym. ** Autor: [[Federico García Lorca]], wiersz ''[[s:De profundis|De profundis]]'' * Skąd możesz mieć pewność, że całe twoje życie nie jest snem…? ** Autor: [[Jostein Gaarder]] * Sny zależą od pozycji śpiącego. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] * Sztuczka polega na połączeniu Twoich przebudzonych racjonalnych, umiejętności z nieograniczonymi możliwościami twoich, snów, bo jeśli to potrafisz, potrafisz wszystko ** Postać: Guy Forsyth w filmie ''Życie świadome'' ** Opis: o świadomych snach. ==Ś== * Śmierć jest snem bez snów. ** Autor: [[Napoleon Bonaparte]] ** Zobacz też: [[śmierć]] * Śniła mi się podświadomość… ** Autor: [[Urszula Zybura]] * Śniła mi się we śnie rzeczywistość. Z jaką ulgą się obudziłem. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] * Śnił mi się Freud. Co to znaczy? ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]] ** Zobacz też: [[Zygmunt Freud]] * Świadomie chcieć zasnąć to pewna bezsenność, świadome usiłowanie wczucia się w pracę własnego systemu trawienia – to jego nieunikniony roztrój. Świadomość to trucizna, to środek toksyczny dla osobnika, który stosuje go na samym sobie. ** Autor: [[Borys Pasternak]], ''Doktor Żywago'', słowa Jury ** Zobacz też: [[świadomość]] ==T== * Tak zwycięzców zwyciężył w końcu sen, brat śmierci. ** Autor: [[Adam Mickiewicz]], ''[[Pan Tadeusz (poemat)|Pan Tadeusz]]'', księga VIII, w. 805. * Twórczość naszej fantazji przejawia się normalnie w snach. W odstępach powtarzających się okresowo co kilkanaście godzin zapadamy w osobliwy stan fizjologiczny zwany snem i na jego tle zwykła imaginacja nasza działać szczególniej żywo. Przeżywamy wtedy nie tylko osobliwe grupy wyobrażeń wytwórczych, ale, obok nich, często złudzenia i halucynacje, przekonania i supozycje, wiążące się w całości nieraz wcale nie chaotyczne. W snach czujemy się świadkami rzeczywistości, którą nieraz dopiero po zbudzeniu się umiemy ocenić jako złudę, przedmiot marzeń pewnych. Jednocześnie istnieje uderzające podobieństwo między marzeniami sennymi a dziełami sztuki. Twórczość artystyczna przypomina sny świadome albo sny udane. ** Autor: [[Władysław Witwicki]], ''Psychologia'', t. 1, PWN, Warszawa 1962, s. 341. ** Zobacz też: [[twórczość]] * Tylko śpiący widzi swój sen. ** Autor opowieści ''Wymowny wieśniak'' (Egipt, XXI w. p.n.e.) ** Źródło: ''Rylcem i trzciną. Myśli starożytnego Wschodu'', Wiedza Powszechna, Warszawa 1959, s. 28. ==W== * W moich snach znalazłem trochę piękna, którego na darmo szukałem w życiu, i wędrowałem przez stare ogrody i zaczarowane lasy. ** Autor: [[Howard Phillips Lovecraft]] * W obrębie szkoły przywiązującej wielką wagę do marzeń sennych stosuje się szereg metod dociekania ich psychologicznej treści, a każda z nich odzwierciedla inne założenia teoretyczne. Zwolennik Freuda będzie tłumaczył sen po swojemu, inaczej zrobi to zwolennik Junga, a jeszcze inaczej zwolennik terapii Gestalt. (…) Pogląd, jakoby marzenia senne w ogóle miały jakieś znaczenie psychologiczne, jest ostro krytykowany przez naukowców. ** Źródło: kącik naukowy ''Science Times'', „New York Times”, 10 lipca 1984, s. C12. * We śnie jesteś moja i pierwsza,<br />we śnie jestem pierwszy dla ciebie.<br />Rozmawiamy o kwiatach i wierszach,<br />psach na ziemi i ptakach na niebie. ** Autor: [[Konstanty Ildefons Gałczyński]], ''We śnie'', t. ''Siódme niebo'', wyd. Czytelnik, Warszawa 1968, s. 163. * Wszystko jak sen wariata śniony nieprzytomnie. ** Autor: [[Konstanty Ildefons Gałczyński]], ''Serwus madonna'' (1929) ==Z== * Zabieram ze sobą skrawek wieczności, twój uśmiech podczas snu. ** Postać: Geoffrey de Peyrac w filmie ''[[Andżelika i król]]'' ** Opis: w liście do swej żony. ** Zobacz też: [[uśmiech]], [[wieczność]] * Zapewne sen jest przedsionkiem do czegoś lepszego. ** Autor: [[Tadeusz Miciński]], ''[[Nauczycielka]]'' ==Ż== * Żaden sen nie jest tak straszny, jak straszna może okazać się rzeczywistość. ** Autor: [[Mordechaj Canin]], ''Przez ruiny i zgliszcza. Podróż po stu zgładzonych gminach żydowskich w Polsce'', tłum. Monika Adamczyk-Garbowska, Nisza, Warszawa 2018, ISBN 9788362795819, rozdz. ''Łódź'', s. 139. ** Zobacz też: [[rzeczywistość]] * Że coraz łatwiej przychodzi powiedzieć,<br />Ze snu się budząc: „{{Rozstrzelony|Wróćmyż}} znów do snu.” ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Aerumnarum plenus'' * Żyjemy tak jak śnimy – samotnie. ** ''We live, as we dream – alone.'' (ang.) ** Autor: [[Joseph Conrad]], ''Jądro ciemności'' (''Heart of Darkness'') ==Zobacz też== * [[bezsenność]] * [[jawa]] [[Kategoria:Sen|!]] 3nnobmqdlddernpdbydkvattit4we4q James Joyce 0 3295 645450 622769 2026-07-19T07:16:08Z Nazwa1234 53893 /* Inne */ 645450 wikitext text/x-wiki [[Plik:Jamesjoyce tuohy-ohne.jpg|mały|{{center|James Joyce}}]] '''[[w:James Joyce|James Augustine Aloysius Joyce]]''' (1882–1941) – [[Irlandia|irlandzki]] [[pisarz]] tworzący w języku angielskim, uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy XX wieku. ==''Dublińczycy''== * Miłość między mężczyzną a mężczyzną jest niemożliwa, ponieważ nie może dochodzić do stosunku płciowego, a przyjaźń między mężczyzną i kobietą jest niemożliwa, ponieważ musi istnieć stosunek płciowy. ==''Jabłuszka po pensie''== {{osobne|Jabłuszka po pensie}} * Znowu!<br />Razem, otuleni nocą, leżeli na ziemi. Słyszę,<br />Jak z dala w mój mózg pękający nisko tchnie jej słowo.<br />Przyjdź! Ulegam. Jestem tu. Pochyl się nade mną niżej<br />Ujarzmicielko, nie odchodź! Jedyna radości, jedyna udręko,<br />Weź mnie, zbaw mnie, ukój mnie, O, oszczędź mnie! ** Źródło: ''Modlitwa'' ==''Muzyka kameralna''== (tłum. Ewa Tomaszewska) {{osobne|Muzyka kameralna}} * Raczej mnie uwierz, bo ja się znam<br />Na lekceważeniu boskich praw.<br />''Believe me rather that am wise<br />In disregard of the divine.'' ** Źródło: XII, s. 27 ==''Portret artysty w wieku młodzieńczym''== * Ciągle głowił się nad poprawną odpowiedzią. Czy to dobrze, że całuje matkę, czy niedobrze, że ją całuje? Co to w ogóle znaczy: całować? Unosisz głowę do góry w taki sposób, jakbyś chciał powiedzieć dobranoc, a matka przybliża swoją twarz do twojej. To właśnie znaczy całować. Matka przytyka wargi do jego policzka; jej wargi są miękkie i zostawiają na policzku mokry ślad; i wydają z siebie ten cichy odgłos: cmok. Czemu ludzie wyprawiają ze swoimi twarzami takie rzeczy? * Irlandia to stara maciora, która pożera własny pomiot. ** ''Ireland is the old sow that eats her farrow.'' (ang.) ** Źródło: rozdział 5 * Nie będę służył temu, w co już nie wierzę, obojętne, czy zwie się to moim domem, moją ojczyzną, czy moim Kościołem; i będę próbował wyrazić siebie w jakiejś formie życia lub sztuki w sposób możliwie wolny i pełny, a dla obrony sięgnę po jedyny oręż, jakiego gotów będę użyć – milczenie, wygnanie i spryt. * Nic nie poradzisz.<br />Nie ma pomyłek.<br />Opuszczaj gatki,<br />Wystawiaj tyłek. * Kiedy się o czymś myśli, zaczyna się to rozumieć. ==''Ulisses''== (tłum. [[Maciej Słomczyński]]) {{osobne|Ulisses (powieść)}} * Aptekarze rzadko się przenoszą. Za ciężko przesuwać te zielone i złote słoje. * Bóg jest daleko. * Domem Irlandczyka jest jego trumna. * Molo – rozczarowany most. ==Inne== * Chciałbym dysponować językiem, stojącym ponad wszystkimi innymi językami, językiem, któremu wszystkie inne służą. ** Zobacz też: [[język (mowa)|język]] * Człowiek genialny nie myli się; jego pomyłki są zamierzone, są bramą prowadzącą do odkryć. ** Zobacz też: [[człowiek]] * Człowiek mógłby żyć samotnie przez całe życie. Ale chociaż sam mógłby wykopać swój własny grób, musi mieć kogoś, kto go pochowa. * Czy nikt nie rozumie? ** Opis: [[ostatnie słowa]]. ** Źródło: [https://lubimyczytac.pl/james-joyce-na-bloomsday-czyli-7-faktow-na-temat-pisarza-ktory-odmienil-literature lubimyczytac.pl] * Eksperyment – pułapka zastawiona na Boga. ** Zobacz też: [[Bóg]] * Historia jest nocną zmorą, z której staramy się przebudzić. * Kto rano wstaje, temu się źle zdaje. * Lustro to najlepsze miejsce dla ogłoszeń, żeby wpadły w oko kobiecie. ** Zobacz też: [[lustro]], [[oczy]], [[kobieta]] * Miał trochę odwagi ten pierwszy facet, który zerwał roślinę, żeby się leczyć. * Nie można być jednocześnie dorosłym człowiekiem i chrześcijaninem. * Nigdy nie wiesz, czyje myśli przeżuwasz. * Nora, moja wierna kochana, moja psotna uczennica o słodkich oczach, bądź moją dziwką, moją kochanką, cokolwiek zechcesz (moja mała miłośniczka ręcznej roboty! Moja suka suka!) Zawsze jesteś moim pięknym dzikim kwiatem żywopłotów, mój niebieski kwiat ciemno przemoczony deszczem. ** Źródło: list do żony (2 grudnia 1909) * Pan Bóg stworzył jedzenie, a diabeł kucharzy. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. ** Zobacz też: [[jedzenie]], [[diabeł]], [[kucharz]] * Prawdziwość oszczerstwa nie chroni w oczach prawa przed oskarżeniem o rozpowszechnianie go. * Rzeźnicy robią się podobni do surowych befsztyków. ** Zobacz też: [[rzeźnik]] * Uderzony czas oddaje, cios za cios. ** Zobacz też: [[czas]], [[cios]] * Uśmiech wędruje daleko. ** Zobacz też: [[uśmiech]] * Walczę, by przezwyciężyć słabość, strach, by odnieść zwycięstwo nad sobą. * We wszystkim trzeba umieć uchwycić odpowiedni moment. * Żyli, śmiali się, kochali i odeszli. ** ''They lived and laughed and loved and left.'' (ang.) ** Źródło: ''Finneganów tren'' (ang. ''Finnegans Wake'') {{SORTUJ:Joyce, James}} [[Kategoria:James Joyce]] 43xgzmgtmcg7xbltsvu69tiy15pntmc 645451 645450 2026-07-19T07:16:37Z Nazwa1234 53893 /* */ 645451 wikitext text/x-wiki [[Plik:James Joyce by Alex Ehrenzweig, 1915 cropped (cropped).jpg|mały|{{center|James Joyce (1915)}}]] '''[[w:James Joyce|James Augustine Aloysius Joyce]]''' (1882–1941) – [[Irlandia|irlandzki]] [[pisarz]] tworzący w języku angielskim, uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy XX wieku. ==''Dublińczycy''== * Miłość między mężczyzną a mężczyzną jest niemożliwa, ponieważ nie może dochodzić do stosunku płciowego, a przyjaźń między mężczyzną i kobietą jest niemożliwa, ponieważ musi istnieć stosunek płciowy. ==''Jabłuszka po pensie''== {{osobne|Jabłuszka po pensie}} * Znowu!<br />Razem, otuleni nocą, leżeli na ziemi. Słyszę,<br />Jak z dala w mój mózg pękający nisko tchnie jej słowo.<br />Przyjdź! Ulegam. Jestem tu. Pochyl się nade mną niżej<br />Ujarzmicielko, nie odchodź! Jedyna radości, jedyna udręko,<br />Weź mnie, zbaw mnie, ukój mnie, O, oszczędź mnie! ** Źródło: ''Modlitwa'' ==''Muzyka kameralna''== (tłum. Ewa Tomaszewska) {{osobne|Muzyka kameralna}} * Raczej mnie uwierz, bo ja się znam<br />Na lekceważeniu boskich praw.<br />''Believe me rather that am wise<br />In disregard of the divine.'' ** Źródło: XII, s. 27 ==''Portret artysty w wieku młodzieńczym''== * Ciągle głowił się nad poprawną odpowiedzią. Czy to dobrze, że całuje matkę, czy niedobrze, że ją całuje? Co to w ogóle znaczy: całować? Unosisz głowę do góry w taki sposób, jakbyś chciał powiedzieć dobranoc, a matka przybliża swoją twarz do twojej. To właśnie znaczy całować. Matka przytyka wargi do jego policzka; jej wargi są miękkie i zostawiają na policzku mokry ślad; i wydają z siebie ten cichy odgłos: cmok. Czemu ludzie wyprawiają ze swoimi twarzami takie rzeczy? * Irlandia to stara maciora, która pożera własny pomiot. ** ''Ireland is the old sow that eats her farrow.'' (ang.) ** Źródło: rozdział 5 * Nie będę służył temu, w co już nie wierzę, obojętne, czy zwie się to moim domem, moją ojczyzną, czy moim Kościołem; i będę próbował wyrazić siebie w jakiejś formie życia lub sztuki w sposób możliwie wolny i pełny, a dla obrony sięgnę po jedyny oręż, jakiego gotów będę użyć – milczenie, wygnanie i spryt. * Nic nie poradzisz.<br />Nie ma pomyłek.<br />Opuszczaj gatki,<br />Wystawiaj tyłek. * Kiedy się o czymś myśli, zaczyna się to rozumieć. ==''Ulisses''== (tłum. [[Maciej Słomczyński]]) {{osobne|Ulisses (powieść)}} * Aptekarze rzadko się przenoszą. Za ciężko przesuwać te zielone i złote słoje. * Bóg jest daleko. * Domem Irlandczyka jest jego trumna. * Molo – rozczarowany most. ==Inne== * Chciałbym dysponować językiem, stojącym ponad wszystkimi innymi językami, językiem, któremu wszystkie inne służą. ** Zobacz też: [[język (mowa)|język]] * Człowiek genialny nie myli się; jego pomyłki są zamierzone, są bramą prowadzącą do odkryć. ** Zobacz też: [[człowiek]] * Człowiek mógłby żyć samotnie przez całe życie. Ale chociaż sam mógłby wykopać swój własny grób, musi mieć kogoś, kto go pochowa. * Czy nikt nie rozumie? ** Opis: [[ostatnie słowa]]. ** Źródło: [https://lubimyczytac.pl/james-joyce-na-bloomsday-czyli-7-faktow-na-temat-pisarza-ktory-odmienil-literature lubimyczytac.pl] * Eksperyment – pułapka zastawiona na Boga. ** Zobacz też: [[Bóg]] * Historia jest nocną zmorą, z której staramy się przebudzić. * Kto rano wstaje, temu się źle zdaje. * Lustro to najlepsze miejsce dla ogłoszeń, żeby wpadły w oko kobiecie. ** Zobacz też: [[lustro]], [[oczy]], [[kobieta]] * Miał trochę odwagi ten pierwszy facet, który zerwał roślinę, żeby się leczyć. * Nie można być jednocześnie dorosłym człowiekiem i chrześcijaninem. * Nigdy nie wiesz, czyje myśli przeżuwasz. * Nora, moja wierna kochana, moja psotna uczennica o słodkich oczach, bądź moją dziwką, moją kochanką, cokolwiek zechcesz (moja mała miłośniczka ręcznej roboty! Moja suka suka!) Zawsze jesteś moim pięknym dzikim kwiatem żywopłotów, mój niebieski kwiat ciemno przemoczony deszczem. ** Źródło: list do żony (2 grudnia 1909) * Pan Bóg stworzył jedzenie, a diabeł kucharzy. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. ** Zobacz też: [[jedzenie]], [[diabeł]], [[kucharz]] * Prawdziwość oszczerstwa nie chroni w oczach prawa przed oskarżeniem o rozpowszechnianie go. * Rzeźnicy robią się podobni do surowych befsztyków. ** Zobacz też: [[rzeźnik]] * Uderzony czas oddaje, cios za cios. ** Zobacz też: [[czas]], [[cios]] * Uśmiech wędruje daleko. ** Zobacz też: [[uśmiech]] * Walczę, by przezwyciężyć słabość, strach, by odnieść zwycięstwo nad sobą. * We wszystkim trzeba umieć uchwycić odpowiedni moment. * Żyli, śmiali się, kochali i odeszli. ** ''They lived and laughed and loved and left.'' (ang.) ** Źródło: ''Finneganów tren'' (ang. ''Finnegans Wake'') {{SORTUJ:Joyce, James}} [[Kategoria:James Joyce]] fvqla9b8k7efbtbr7i93m6qxuxzfnlr Gustave Flaubert 0 3313 645436 644474 2026-07-18T13:38:23Z Nazwa1234 53893 /* */ 645436 wikitext text/x-wiki [[Plik:Gustave Flaubert.jpg|mały|{{center|Gustaw Flaubert}}]] '''[[w:Gustave Flaubert|Gustave Flaubert]]''' (1821–1880) – francuski powieściopisarz. ==''Pani Bovary''== (fr. ''Madame Bovary'', tłum. Ryszard Engelking) * Ach! to taka niewielka rzecz, śmierć! - myślała. - Zasnę i będzie po wszystkim. * Czyż nie wie pani, że istnieją dusze wiecznie udręczone? Potrzebują kolejno marzeń i czynów, najczystszych uczuć i najdzikszych namiętności i tak popełniają wszelkiego rodzaju wybryki i szaleństwa. ** Źródło: część 1 * Kiedy straciłem moją biedną nieboszczkę, uciekałem w pole szukając samotności, rzucałem się na ziemię u stóp drzewa, płakałem, wymyślałem Panu Bogu, chciałem być jak te zawieszone na drzewach krety, zżarte przez robactwo – zdechnąć po prostu! A kiedy myślałem, że inni w tej chwili mają przy sobie swoje dobre żoneczki, że mogą przytulić się do nich, waliłem kijem o ziemię, byłem jak nieprzytomny, jeść nawet nie mogłem i trudno w to uwierzyć, ale na samą myśl, że mógłbym pójść do knajpy, brało mnie obrzydzenie. I cóż, dzień schodził za dniem, wiosna za zimą, a na dokładkę przyszła jesień po lecie i tak kruszyna po kruszynie rozeszło się to wszystko, a właściwie zapadło, bo gdzieś tam w głębi leży coś zawsze, jakby kto ciężar na piersi położył. Ale że to los nas wszystkich, nie można tak się zadręczać i chcieć umrzeć dlatego, że inni umarli. Trzeba się z tego otrząsnąć, panie Bovary. * Lubiła morze jedynie za jego burzliwość, a zieleń tylko wśród ruin. Z każdej rzeczy musiała wydobyć jakąś korzyść dla siebie i odrzucała jako zbędne to wszystko, co w danej chwili nie mogło być pokarmem dla jej serca. ** Źródło: część 1 * Nie należy tykać bóstw: pozłota zostaje na rękach. * Przed ślubem zdawało się jej, że go kocha, ale oczekiwane szczęście nie nadeszło. „Pomyliłam się więc” – myślała i starała się dociec znaczenia słów: szczęście, namiętność, upojenie, słów, które tak pięknie brzmiały w książkach. ** Źródło: część 1 ** Zobacz też: [[książka]], [[miłość]], [[namiętność]], [[słowo]], [[szczęście]], [[ślub]], [[upojenie]] {{spoiler}} * Skończyły się już wszystkie zdrady, myślała, podłości i niezliczone pożądania, które ją dręczyły. Nikt już teraz nie budził w niej nienawiści; mroczny bezwład ogarniał jej myśli i ze wszystkich ziemskich odgłosów Emma słyszała już tylko przerywaną skargę swego biednego serca, cichą i niewyraźną, jak ostatnie echo oddalającej się symfonii. ** Opis: [[samobójstwo]] Emmy. ==''Szkoła uczuć. Dzieje pewnego młodzieńca''== (fr. ''L’Education sentimentale''; tłum. Aniela Micińska) * Dajcie mi spokój z tą waszą ohydną rzeczywistością! Cóż to jest rzeczywistość? Jedni widzą czarno, drudzy niebiesko, większość widzi głupio. Nie ma nic mniej naturalnego niż Michał Anioł i nic odeń potężniejszego. Troska o zewnętrzną prawdę jest znamieniem upadku naszych czasów; jeśli tak dalej pójdzie, sztuka stanie się jakimś błazeństwem mniej poetycznym od religii i mniej zajmującym od polityki. * Są ludzie, których jedynym zadaniem jest służyć innym za pośrednika, przechodzi się po nich jak po mostach i idzie się dalej. ==Inne== * Aby osiągnąć szczęście, trzeba spełnić trzy warunki: być imbecylem, być egoistą i cieszyć się dobrym zdrowiem. Jeśli jednak nie spełnicie pierwszego warunku, wszystko jest stracone. ** ''Être bête, égoïste, et avoir une bonne santé, voilà les trois conditions voulues pour être heureux; mais si la première nous manque, tout est perdu.'' (fr.) ** Opis: list do Louise Colet z 6 sierpnia 1846. ** Źródło: ''Oeuvres complètes: Correspondance…1. sér'', Paryż 1926, s. [[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 1.djvu/263|215]]. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Autor w swoim dziele powinien być jak Bóg we wszechświecie, wszędzie obecny i nigdzie niewidoczny. ** ''L’auteur, dans son œuvre, doit être comme Dieu dans l’univers, présent partout, et visible nulle part.'' (fr.) ** Opis: list do Louise Colet z 9 grudnia 1852, myśl ta kilkakrotnie powtarza się w korespondencji prowadzonej przez Flauberta. ** Źródło: ''Oeuvres complètes: Correspondance…3. sér'', Paryż 1927, s. [[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 3.djvu/67|61—62]]. ** Zobacz też: [[autor]] * Czym jest równość, jak nie zaprzeczeniem wszelkiej wolności. Równość jest niewolą. * Gdy następnym razem cię zobaczę, pokryję cię miłością, pieszczotami, ekstazą. Chcę cię wypełnić wszystkich uciechami ciała, żebyś omdlała i umarła. Chcę cię sobą zadziwić, byś przyznała sama przed sobą, że nigdy nawet nie śniłaś o takich przejażdżkach. Chcę, żebyś przywołała tych kilka godzin, kiedy będziesz stara, a twoje wysuszone kości niech zadrżą z rozkoszy, na ich wspomnienie. ** Źródło: [https://booklips.pl/zestawienia/sprosne-namietne-oniryczne-5-listow-milosnych-slynnych-pisarzy/ booklips.pl] * Jakże często uroczą kobietę od wspaniałego mężczyzny dzieli tylko drobiazg: że są małżeństwem. ** Zobacz też: [[małżeństwo]] * Kiedy przychodzi starość, zwyczaje stają się tyranią. * Kobiety w miłości nie posiadają własnej skrytki, nie zatrzymują nic dla siebie, zupełnie inaczej niż mężczyźni, którzy we wszystkich szlachetnościach uczucia rezerwują jednak drobny skarb na własny użytek. * Kocha się tylko to, od czego się cierpi. ** Zobacz też: [[cierpienie]], [[miłość]] * Mężczyzna kochany przez jedną kobietę bywa jednocześnie kochany przez inne. * Miłość, jak i reszta, jest tylko pewnym sposobem widzenia i czucia. * Możesz opisywać wino, miłość, kobiety i chwałę pod warunkiem, że nie jesteś pijakiem, kochankiem, mężem czy żołnierzem. Jeśli uczestniczysz w życiu, niezbyt dobrze się w nim rozeznajesz: zbyt wiele przynosi ci albo bólu, albo uciech. ** Źródło: Julian Barnes, ''Papuga Flauberta'', przeł. Adam Szymanowski, wyd. Czytelnik, Warszawa 1992. * Pani Bovary – to ja. ** Opis: w rozmowie z Amélie Bosquet. * Pomysł sprowadzenia kogoś na świat napawa mnie przerażeniem. Przeklinałbym siebie, gdybym był ojcem. Mój syn! O nie, nie, nie! Niech zginie całe moje ciało i niech nikomu nie przekażę przykrości i hańby istnienia. ** Źródło: List do Louise Colet (11 grudnia 1852) * Pragnienie nieustanne nie ma granic, bo jest nie do zaspokojenia. * Serce jest bogactwem, którego się nie sprzedaje ani się nie kupuje, ale które się ofiarowuje. ** Zobacz też: [[serce]] * Skoro nie można żyć z tymi, których się kocha, największą torturą jest żyć z tymi, których się nie kocha – dotyczy to trzech czwartych rodzaju ludzkiego. * Szczęście jest jak ospa. Gdy złapiemy je zbyt wcześnie, może całkowicie zniszczyć naszą konstytucję. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Ten, kto nie mówi źle o kobietach, nie kocha ich wcale, gdyż najgłębszy sposób odczuwania czegokolwiek polega na cierpieniu. * Uważajcie na smutek. To wada. ** Zobacz też: [[smutek]] * W młodości kocha się kobiety, które przypominają tę pierwszą, potem kocha się je dlatego, że różnią się między sobą. * Wieczny postrach rodzin, syrena, potwór, niewyraźna a groźna istota, fantastycznie przebywająca w głębinach miłości. * Wydaje mi się, że idzie nam dobrze. Tańczymy nie na wulkanie, ale na desce latryny, która według mnie wygląda na dość zgniłą. ** ''Il me semble que nous allons rondement. Nous dansons non pas sur un volcan, mais sur la planche d’une latrine qui m’a l’air passablement pourrie.'' (fr.) ** Opis: list do Louis’a Bouilheta z 14 listopada 1850. ** Źródło: ''[[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 2.djvu/259|Correspondance]]'' * Wyjątek – mów, że potwierdza regułę. Nie próbuj tłumaczyć jak. * Z całej polityki rozumiem tylko zamieszki. ** Zobacz też: [[polityka]] {{wulgaryzmy}} * Zawsze starałem się żyć w wieży z kości słoniowej, ale fale gówna biją o mury, grożąc podmyciem. ** Źródło: Julian Barnes, ''Papuga Flauberta'', przeł. Adam Szymanowski, wyd. Czytelnik, Warszawa 1992. ==O Gustavie Flaubercie== * Pochłania ogromne posiłki, jakby ratował się od śmierci głodowej, ostro pije, okresowo całymi dniami zapamiętale pali długą fajkę, ani myśli o zaordynowaniu sobie koniecznego ruchu (…) Flaubert żyje skrajnie niezdrowo. ** Autor: [[Jean Améry]], ''Karol Bovary, wiejski lekarz. Portret prostego człowieka'' * Z Flaubertem powieść stała się obrazem życia, a język zwierciadłem, w którym natura istniejąca, prawdziwa, przegląda się z taką niepokalaną czystością, że tylko dla bardzo wprawnego oka obraz zabarwiony jest prawie niewidocznym promieniem podmiotowego światła, wtenczas kiedy u Stendhala i Balzaka osobistość autora gra tak wielką jeszcze rolę w powieści, jak świat obserwowany, zewnętrzny. ** Autor: [[Antoni Sygietyński]], ''Gustaw Flaubert'' (1881) {{SORTUJ:Flaubert, Gustaw}} [[Kategoria:Francuscy prozaicy]] [[Kategoria:Pisarze pozytywizmu]] ec1vcd7yj1l8q6rr8dq4qz43ivjg5bv 645437 645436 2026-07-18T13:38:33Z Nazwa1234 53893 /* */ 645437 wikitext text/x-wiki [[Plik:Gustave Flaubert.jpg|mały|{{center|Gustave Flaubert}}]] '''[[w:Gustave Flaubert|Gustave Flaubert]]''' (1821–1880) – francuski powieściopisarz. ==''Pani Bovary''== (fr. ''Madame Bovary'', tłum. Ryszard Engelking) * Ach! to taka niewielka rzecz, śmierć! - myślała. - Zasnę i będzie po wszystkim. * Czyż nie wie pani, że istnieją dusze wiecznie udręczone? Potrzebują kolejno marzeń i czynów, najczystszych uczuć i najdzikszych namiętności i tak popełniają wszelkiego rodzaju wybryki i szaleństwa. ** Źródło: część 1 * Kiedy straciłem moją biedną nieboszczkę, uciekałem w pole szukając samotności, rzucałem się na ziemię u stóp drzewa, płakałem, wymyślałem Panu Bogu, chciałem być jak te zawieszone na drzewach krety, zżarte przez robactwo – zdechnąć po prostu! A kiedy myślałem, że inni w tej chwili mają przy sobie swoje dobre żoneczki, że mogą przytulić się do nich, waliłem kijem o ziemię, byłem jak nieprzytomny, jeść nawet nie mogłem i trudno w to uwierzyć, ale na samą myśl, że mógłbym pójść do knajpy, brało mnie obrzydzenie. I cóż, dzień schodził za dniem, wiosna za zimą, a na dokładkę przyszła jesień po lecie i tak kruszyna po kruszynie rozeszło się to wszystko, a właściwie zapadło, bo gdzieś tam w głębi leży coś zawsze, jakby kto ciężar na piersi położył. Ale że to los nas wszystkich, nie można tak się zadręczać i chcieć umrzeć dlatego, że inni umarli. Trzeba się z tego otrząsnąć, panie Bovary. * Lubiła morze jedynie za jego burzliwość, a zieleń tylko wśród ruin. Z każdej rzeczy musiała wydobyć jakąś korzyść dla siebie i odrzucała jako zbędne to wszystko, co w danej chwili nie mogło być pokarmem dla jej serca. ** Źródło: część 1 * Nie należy tykać bóstw: pozłota zostaje na rękach. * Przed ślubem zdawało się jej, że go kocha, ale oczekiwane szczęście nie nadeszło. „Pomyliłam się więc” – myślała i starała się dociec znaczenia słów: szczęście, namiętność, upojenie, słów, które tak pięknie brzmiały w książkach. ** Źródło: część 1 ** Zobacz też: [[książka]], [[miłość]], [[namiętność]], [[słowo]], [[szczęście]], [[ślub]], [[upojenie]] {{spoiler}} * Skończyły się już wszystkie zdrady, myślała, podłości i niezliczone pożądania, które ją dręczyły. Nikt już teraz nie budził w niej nienawiści; mroczny bezwład ogarniał jej myśli i ze wszystkich ziemskich odgłosów Emma słyszała już tylko przerywaną skargę swego biednego serca, cichą i niewyraźną, jak ostatnie echo oddalającej się symfonii. ** Opis: [[samobójstwo]] Emmy. ==''Szkoła uczuć. Dzieje pewnego młodzieńca''== (fr. ''L’Education sentimentale''; tłum. Aniela Micińska) * Dajcie mi spokój z tą waszą ohydną rzeczywistością! Cóż to jest rzeczywistość? Jedni widzą czarno, drudzy niebiesko, większość widzi głupio. Nie ma nic mniej naturalnego niż Michał Anioł i nic odeń potężniejszego. Troska o zewnętrzną prawdę jest znamieniem upadku naszych czasów; jeśli tak dalej pójdzie, sztuka stanie się jakimś błazeństwem mniej poetycznym od religii i mniej zajmującym od polityki. * Są ludzie, których jedynym zadaniem jest służyć innym za pośrednika, przechodzi się po nich jak po mostach i idzie się dalej. ==Inne== * Aby osiągnąć szczęście, trzeba spełnić trzy warunki: być imbecylem, być egoistą i cieszyć się dobrym zdrowiem. Jeśli jednak nie spełnicie pierwszego warunku, wszystko jest stracone. ** ''Être bête, égoïste, et avoir une bonne santé, voilà les trois conditions voulues pour être heureux; mais si la première nous manque, tout est perdu.'' (fr.) ** Opis: list do Louise Colet z 6 sierpnia 1846. ** Źródło: ''Oeuvres complètes: Correspondance…1. sér'', Paryż 1926, s. [[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 1.djvu/263|215]]. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Autor w swoim dziele powinien być jak Bóg we wszechświecie, wszędzie obecny i nigdzie niewidoczny. ** ''L’auteur, dans son œuvre, doit être comme Dieu dans l’univers, présent partout, et visible nulle part.'' (fr.) ** Opis: list do Louise Colet z 9 grudnia 1852, myśl ta kilkakrotnie powtarza się w korespondencji prowadzonej przez Flauberta. ** Źródło: ''Oeuvres complètes: Correspondance…3. sér'', Paryż 1927, s. [[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 3.djvu/67|61—62]]. ** Zobacz też: [[autor]] * Czym jest równość, jak nie zaprzeczeniem wszelkiej wolności. Równość jest niewolą. * Gdy następnym razem cię zobaczę, pokryję cię miłością, pieszczotami, ekstazą. Chcę cię wypełnić wszystkich uciechami ciała, żebyś omdlała i umarła. Chcę cię sobą zadziwić, byś przyznała sama przed sobą, że nigdy nawet nie śniłaś o takich przejażdżkach. Chcę, żebyś przywołała tych kilka godzin, kiedy będziesz stara, a twoje wysuszone kości niech zadrżą z rozkoszy, na ich wspomnienie. ** Źródło: [https://booklips.pl/zestawienia/sprosne-namietne-oniryczne-5-listow-milosnych-slynnych-pisarzy/ booklips.pl] * Jakże często uroczą kobietę od wspaniałego mężczyzny dzieli tylko drobiazg: że są małżeństwem. ** Zobacz też: [[małżeństwo]] * Kiedy przychodzi starość, zwyczaje stają się tyranią. * Kobiety w miłości nie posiadają własnej skrytki, nie zatrzymują nic dla siebie, zupełnie inaczej niż mężczyźni, którzy we wszystkich szlachetnościach uczucia rezerwują jednak drobny skarb na własny użytek. * Kocha się tylko to, od czego się cierpi. ** Zobacz też: [[cierpienie]], [[miłość]] * Mężczyzna kochany przez jedną kobietę bywa jednocześnie kochany przez inne. * Miłość, jak i reszta, jest tylko pewnym sposobem widzenia i czucia. * Możesz opisywać wino, miłość, kobiety i chwałę pod warunkiem, że nie jesteś pijakiem, kochankiem, mężem czy żołnierzem. Jeśli uczestniczysz w życiu, niezbyt dobrze się w nim rozeznajesz: zbyt wiele przynosi ci albo bólu, albo uciech. ** Źródło: Julian Barnes, ''Papuga Flauberta'', przeł. Adam Szymanowski, wyd. Czytelnik, Warszawa 1992. * Pani Bovary – to ja. ** Opis: w rozmowie z Amélie Bosquet. * Pomysł sprowadzenia kogoś na świat napawa mnie przerażeniem. Przeklinałbym siebie, gdybym był ojcem. Mój syn! O nie, nie, nie! Niech zginie całe moje ciało i niech nikomu nie przekażę przykrości i hańby istnienia. ** Źródło: List do Louise Colet (11 grudnia 1852) * Pragnienie nieustanne nie ma granic, bo jest nie do zaspokojenia. * Serce jest bogactwem, którego się nie sprzedaje ani się nie kupuje, ale które się ofiarowuje. ** Zobacz też: [[serce]] * Skoro nie można żyć z tymi, których się kocha, największą torturą jest żyć z tymi, których się nie kocha – dotyczy to trzech czwartych rodzaju ludzkiego. * Szczęście jest jak ospa. Gdy złapiemy je zbyt wcześnie, może całkowicie zniszczyć naszą konstytucję. ** Zobacz też: [[szczęście]] * Ten, kto nie mówi źle o kobietach, nie kocha ich wcale, gdyż najgłębszy sposób odczuwania czegokolwiek polega na cierpieniu. * Uważajcie na smutek. To wada. ** Zobacz też: [[smutek]] * W młodości kocha się kobiety, które przypominają tę pierwszą, potem kocha się je dlatego, że różnią się między sobą. * Wieczny postrach rodzin, syrena, potwór, niewyraźna a groźna istota, fantastycznie przebywająca w głębinach miłości. * Wydaje mi się, że idzie nam dobrze. Tańczymy nie na wulkanie, ale na desce latryny, która według mnie wygląda na dość zgniłą. ** ''Il me semble que nous allons rondement. Nous dansons non pas sur un volcan, mais sur la planche d’une latrine qui m’a l’air passablement pourrie.'' (fr.) ** Opis: list do Louis’a Bouilheta z 14 listopada 1850. ** Źródło: ''[[s:fr:Page:Flaubert Édition Conard Correspondance 2.djvu/259|Correspondance]]'' * Wyjątek – mów, że potwierdza regułę. Nie próbuj tłumaczyć jak. * Z całej polityki rozumiem tylko zamieszki. ** Zobacz też: [[polityka]] {{wulgaryzmy}} * Zawsze starałem się żyć w wieży z kości słoniowej, ale fale gówna biją o mury, grożąc podmyciem. ** Źródło: Julian Barnes, ''Papuga Flauberta'', przeł. Adam Szymanowski, wyd. Czytelnik, Warszawa 1992. ==O Gustavie Flaubercie== * Pochłania ogromne posiłki, jakby ratował się od śmierci głodowej, ostro pije, okresowo całymi dniami zapamiętale pali długą fajkę, ani myśli o zaordynowaniu sobie koniecznego ruchu (…) Flaubert żyje skrajnie niezdrowo. ** Autor: [[Jean Améry]], ''Karol Bovary, wiejski lekarz. Portret prostego człowieka'' * Z Flaubertem powieść stała się obrazem życia, a język zwierciadłem, w którym natura istniejąca, prawdziwa, przegląda się z taką niepokalaną czystością, że tylko dla bardzo wprawnego oka obraz zabarwiony jest prawie niewidocznym promieniem podmiotowego światła, wtenczas kiedy u Stendhala i Balzaka osobistość autora gra tak wielką jeszcze rolę w powieści, jak świat obserwowany, zewnętrzny. ** Autor: [[Antoni Sygietyński]], ''Gustaw Flaubert'' (1881) {{SORTUJ:Flaubert, Gustaw}} [[Kategoria:Francuscy prozaicy]] [[Kategoria:Pisarze pozytywizmu]] i0qg40ospnoxyqhsq69t96pr0f36tym Ignacy Jan Paderewski 0 5845 645440 623434 2026-07-18T16:48:17Z Nazwa1234 53893 /* */ 645440 wikitext text/x-wiki [[Plik:Ignacy Jan Paderewski.PNG|mały|{{center|Ignacy Jan Paderewski (około 1935)}}]] '''[[w:Ignacy Jan Paderewski|Ignacy Jan Paderewski]]''' (1860–1941) – [[Polacy|polski]] [[pianista (osoba)|pianista]], [[kompozytor]], działacz niepodległościowy, mąż stanu i [[polityk]]. Pod jego bezpośrednim wpływem prezydent Woodrow Wilson umieścił w swoim ultimatum uzależniającym podpisanie przez Stany Zjednoczone traktatu wersalskiego 13 punkt domagający się zgody stron traktatu na suwerenność [[Polska|Polski]] – dzięki któremu w traktacie zapisano utworzenie [[II Rzeczpospolita|niepodległego państwa polskiego]]. ==''Pamiętniki''== (Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1986) * Cała ta sprawa interesowała mnie zresztą bardzo, a zawsze lubiłem przemawiać publicznie. Łatwość przemawiania, datująca się jeszcze z czasów młodości, okazała się wiele lat później bardzo cenna w mojej karierze politycznej. ** Źródło: s. 102–103 * Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że dobre i trwałe wyniki osiągnąć można jedynie drogą krótkich, lecz ciągłych, codziennych wysiłków. Jednorazowy wysiłek jest kompletnie jałowy. Prawdziwą umiejętność zarówno w nauce i w sztuce, jak i w każdych innych zajęciach, zdobyć można tylko codzienną pracą i codziennym wysiłkiem. I to jest bezwzględnie pewne. ** Źródło: s. 174 ==Inne== * Aby wszystkie dzieci tej ziemi natchnęła miłość, zgoda, wiara, moc, nadzieja, rozwaga, cierpliwość i ta dobra wiara, bez której nie ma ani cnót cichych, ani sławnych czynów. Niech każdy Polak i Litwin, każdy z dawnych dzielnic Ojczyzny, czy zza oceanu, spoglądając na ten pomnik, jako znak wspólnej przeszłości, świadectwo wspólnej chwały, zapowiedź lepszych czasów, jako na cząstkę własnej, wiarą silną, duszy, – zachętę odczuł do wspólnej owocnej pracy. ** Opis: 15 lipca 1910 w [[Kraków|Krakowie]], u stóp ufundowanego przez siebie pomnika „grunwaldzkiego” (odsłoniętego w tym dniu z okazji 500-lecia zwycięstwa polsko-litewskiego oręża nad zaborcą krzyżackim). ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 736–737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ** Zobacz też: [[bitwa pod Grunwaldem]], [[Polacy]], [[Litwa]] * Jestem Polakiem, wiernym synem Ojczyzny. Myśl o Polsce wielkiej i silnej, wolnej i niepodległej była i jest treścią mojego istnienia, urzeczywistnienie jej było i jest jedynym celem mojego życia. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 735, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ** Zobacz też: [[Polska]] * Mimo radości, jaką odczuwamy ze spotkania – musimy być świadomi z powagi chwili, że być może w tej chwili ważą się losy Europy. Przeczuwam to, że o ile wojna rzeczywiście wybuchnie, moja Ojczyzna, Polska, jedna z pierwszych od niej ucierpi, przez długi czas będzie nękana walkami, zaleje Ją morze krwi i łez, ale w końcu powstanie wolna – co daj Bóg. ** Opis: 31 lipca 1914. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl * … Nie zginie Polska, nie zginie! Lecz żyć będzie po wieki wieków w potędze i chwale. Dla was, dla nas i dla całej ludzkości. ** Źródło: L.U.C z płyty ''39/89 Zrozumieć Polskę'' * Droga do sukcesu jest pełna kobiet popychających mężów. ** Źródło: „Przekrój”, wydania 2828–2844, wyd. Czytelnik, 1999, s. III. * Nic tak nie wzmaga sił przeciwnika, jak wyrządzona mu krzywda. * Sprawa narodu to nie interes, z którego wycofać się należy, gdy zamiast zysku straty przynosi. Sprawa narodu to praca ciągła, praca stała, wytrwałość, niezłomność, ofiarność nieprzerwana z pokolenia na pokolenia. Zaniechać jej nie wolno, a łożyć na nią, w miarę możliwości, zawsze się powinno. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl * Uprawnienia Żydów w Polsce (…) bez specjalnych przywilejów w rodzaju autonomii państwowo-narodowej. * Zabraniano nam Słowackiego, Krasińskiego, Mickiewicza. Nie zabroniono nam Chopina. A jednak w Chopinie tkwi wszystko, czego nam wzbraniano: barwne kontusze, pasy złotem lite, posępne czamarki, krakowskie rogatywki, szlacheckich brzęk szabel, naszych kos chłopskich połyski, jęk piersi zranionej, bunt spętanego ducha, krzyże cmentarne, przydrożne wiejskie kościółki, modlitwy serc stroskanych, niewoli ból, wolności żal, tyranów przekleństwo i zwycięstwa radosna pieśń. ** Źródło: ''O Szopenie. Mowa wygłoszona na obchodzie szopenowskim w filharmonii dnia 23 października 1910'', Lwów 1911, s. 20. ** Zobacz też: [[Juliusz Słowacki]], [[Adam Mickiewicz]], [[Zygmunt Krasiński]], [[Fryderyk Chopin]] * Uczą nas szacunku do obcych, a pogardy dla swoich. Każą nam miłować wszystkich, choćby ludożercę, a nienawidzić ojców i braci, za to, że nie gorzej, lecz inaczej tylko myślą. Chcą nas wyzuć zupełnie z rasowego instynktu, cały pokoleń dorobek i dobytek oddać na pastwę nieokreślonej przyszłości, na łup chaosowi, którego potworne kształty lada godzina ukazać się mogą ponad tonią czasu. ** Opis: fragment przemówienia we Lwowie w 1910 z okazji 100-lecia urodzin Fryderyka Chopina. ** Źródło: Marian Marek Drozdowski, Andrzej Piber (red.), ''Ignacy J. Paderewski, Myśli o Polsce i Polonii'', Paryż 1992, s. 63. * Żadnej roli politycznej odgrywać nie myślę. Nie mam do tego ani ochoty, ani przygotowania, ani też temperamentu. Władza mnie nie nęci, powaga ojca narodu nie pociąga, pośledniejsze stanowisko pożytecznego syna Ojczyzny najzupełniej mi wystarcza. ** Opis: do Romana Dmowskiego, list z końca października 1910. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ==O Ignacym Janie Paderewskim== * Działo się to podczas gorących dni, w których Warszawa witała przybywającego z Zachodu Paderewskiego, poprzedzonego już sławą swej głośnej akcji orędowniczej i jałmużniczej, jaką przez cały przeciąg wojny rozwijał z wielkim skutkiem po obu stronach Atlantyku. Nie można wątpić, że głównie dzięki niemu imię Polski, bliskie już ogólnego zapomnienia, stało się znowu znanym na Zachodzie, a wolność Polski urosła niespodzianie do jednego z celów prowadzonej przez koalicję wojny. Przyjechał do Polski jako pierwszy z Polaków zza zachodniego kordonu – otoczony Amerykanami, dla których był bożyszczem. ** Autor: [[Jan Gawroński (dyplomata)|Jan Gawroński]] ** Opis: o przyjęciu Ignacego Jana Paderewskiego w [[Polska|Polsce]] na przełomie 1918 i 1919, tuż po odzyskaniu niepodległości. ** Źródło: [https://ruchmuzyczny.pl/article/545 ''Błędny rycerz szczodrości''], ruchmuzyczny.pl * Polska kochała Paderewskiego od czasu jego dwóch wiekopomnych przemówień na obchodach Grunwaldu i Chopina – kiedy to artyzmem swej wymowy i poezją swych myśli wstrząsnął duszą całego narodu, głębiej może niż ktokolwiek w naszej historii. ** Autor: [[Jan Gawroński (dyplomata)|Jan Gawroński]] ** Źródło: [https://ruchmuzyczny.pl/article/545 ''Błędny rycerz szczodrości''], ruchmuzyczny.pl ==Zobacz też== * ''[[Manru]]'' {{SORTUJ:Paderewski, Ignacy}} [[Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (II Rzeczpospolita)]] [[Kategoria:Politycy okresu zaborów]] [[Kategoria:Polscy dyplomaci]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy instrumentalnej muzyki poważnej]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy operowi]] [[Kategoria:Polscy pianiści klasyczni]] [[Kategoria:Premierzy II RP]] 50pot8vgbv5jz4mcxjdwm3zetlt2jgr 645441 645440 2026-07-18T16:56:53Z Nazwa1234 53893 /* */ 645441 wikitext text/x-wiki [[Plik:Ignacy Jan Paderewski.PNG|mały|{{center|Ignacy Jan Paderewski (około 1935)}}]] '''[[w:Ignacy Jan Paderewski|Ignacy Jan Paderewski]]''' (1860–1941) – [[Polacy|polski]] [[pianista (osoba)|pianista]], [[kompozytor]], działacz niepodległościowy, mąż stanu i [[polityk]]. [[Premier]] Polski. Pod jego bezpośrednim wpływem prezydent Woodrow Wilson umieścił w swoim ultimatum uzależniającym podpisanie przez Stany Zjednoczone traktatu wersalskiego 13 punkt domagający się zgody stron traktatu na suwerenność [[Polska|Polski]] – dzięki któremu w traktacie zapisano utworzenie [[II Rzeczpospolita|niepodległego państwa polskiego]]. ==''Pamiętniki''== (Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1986) * Cała ta sprawa interesowała mnie zresztą bardzo, a zawsze lubiłem przemawiać publicznie. Łatwość przemawiania, datująca się jeszcze z czasów młodości, okazała się wiele lat później bardzo cenna w mojej karierze politycznej. ** Źródło: s. 102–103 * Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że dobre i trwałe wyniki osiągnąć można jedynie drogą krótkich, lecz ciągłych, codziennych wysiłków. Jednorazowy wysiłek jest kompletnie jałowy. Prawdziwą umiejętność zarówno w nauce i w sztuce, jak i w każdych innych zajęciach, zdobyć można tylko codzienną pracą i codziennym wysiłkiem. I to jest bezwzględnie pewne. ** Źródło: s. 174 ==Inne== * Aby wszystkie dzieci tej ziemi natchnęła miłość, zgoda, wiara, moc, nadzieja, rozwaga, cierpliwość i ta dobra wiara, bez której nie ma ani cnót cichych, ani sławnych czynów. Niech każdy Polak i Litwin, każdy z dawnych dzielnic Ojczyzny, czy zza oceanu, spoglądając na ten pomnik, jako znak wspólnej przeszłości, świadectwo wspólnej chwały, zapowiedź lepszych czasów, jako na cząstkę własnej, wiarą silną, duszy, – zachętę odczuł do wspólnej owocnej pracy. ** Opis: 15 lipca 1910 w [[Kraków|Krakowie]], u stóp ufundowanego przez siebie pomnika „grunwaldzkiego” (odsłoniętego w tym dniu z okazji 500-lecia zwycięstwa polsko-litewskiego oręża nad zaborcą krzyżackim). ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 736–737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ** Zobacz też: [[bitwa pod Grunwaldem]], [[Polacy]], [[Litwa]] * Jestem Polakiem, wiernym synem Ojczyzny. Myśl o Polsce wielkiej i silnej, wolnej i niepodległej była i jest treścią mojego istnienia, urzeczywistnienie jej było i jest jedynym celem mojego życia. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 735, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ** Zobacz też: [[Polska]] * Mimo radości, jaką odczuwamy ze spotkania – musimy być świadomi z powagi chwili, że być może w tej chwili ważą się losy Europy. Przeczuwam to, że o ile wojna rzeczywiście wybuchnie, moja Ojczyzna, Polska, jedna z pierwszych od niej ucierpi, przez długi czas będzie nękana walkami, zaleje Ją morze krwi i łez, ale w końcu powstanie wolna – co daj Bóg. ** Opis: 31 lipca 1914. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl * … Nie zginie Polska, nie zginie! Lecz żyć będzie po wieki wieków w potędze i chwale. Dla was, dla nas i dla całej ludzkości. ** Źródło: L.U.C z płyty ''39/89 Zrozumieć Polskę'' * Droga do sukcesu jest pełna kobiet popychających mężów. ** Źródło: „Przekrój”, wydania 2828–2844, wyd. Czytelnik, 1999, s. III. * Nic tak nie wzmaga sił przeciwnika, jak wyrządzona mu krzywda. * Sprawa narodu to nie interes, z którego wycofać się należy, gdy zamiast zysku straty przynosi. Sprawa narodu to praca ciągła, praca stała, wytrwałość, niezłomność, ofiarność nieprzerwana z pokolenia na pokolenia. Zaniechać jej nie wolno, a łożyć na nią, w miarę możliwości, zawsze się powinno. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl * Uprawnienia Żydów w Polsce (…) bez specjalnych przywilejów w rodzaju autonomii państwowo-narodowej. * Zabraniano nam Słowackiego, Krasińskiego, Mickiewicza. Nie zabroniono nam Chopina. A jednak w Chopinie tkwi wszystko, czego nam wzbraniano: barwne kontusze, pasy złotem lite, posępne czamarki, krakowskie rogatywki, szlacheckich brzęk szabel, naszych kos chłopskich połyski, jęk piersi zranionej, bunt spętanego ducha, krzyże cmentarne, przydrożne wiejskie kościółki, modlitwy serc stroskanych, niewoli ból, wolności żal, tyranów przekleństwo i zwycięstwa radosna pieśń. ** Źródło: ''O Szopenie. Mowa wygłoszona na obchodzie szopenowskim w filharmonii dnia 23 października 1910'', Lwów 1911, s. 20. ** Zobacz też: [[Juliusz Słowacki]], [[Adam Mickiewicz]], [[Zygmunt Krasiński]], [[Fryderyk Chopin]] * Uczą nas szacunku do obcych, a pogardy dla swoich. Każą nam miłować wszystkich, choćby ludożercę, a nienawidzić ojców i braci, za to, że nie gorzej, lecz inaczej tylko myślą. Chcą nas wyzuć zupełnie z rasowego instynktu, cały pokoleń dorobek i dobytek oddać na pastwę nieokreślonej przyszłości, na łup chaosowi, którego potworne kształty lada godzina ukazać się mogą ponad tonią czasu. ** Opis: fragment przemówienia we Lwowie w 1910 z okazji 100-lecia urodzin Fryderyka Chopina. ** Źródło: Marian Marek Drozdowski, Andrzej Piber (red.), ''Ignacy J. Paderewski, Myśli o Polsce i Polonii'', Paryż 1992, s. 63. * Żadnej roli politycznej odgrywać nie myślę. Nie mam do tego ani ochoty, ani przygotowania, ani też temperamentu. Władza mnie nie nęci, powaga ojca narodu nie pociąga, pośledniejsze stanowisko pożytecznego syna Ojczyzny najzupełniej mi wystarcza. ** Opis: do Romana Dmowskiego, list z końca października 1910. ** Źródło: Jan Konopka, [https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8502/1/J_Konopka_Sprawa_polska.pdf ''Sprawa Polska w wystąpieniach Ignacego Jana Paderewskiego (lata 1910–1941)'', s. 737, PDF], repozytorium.uwb.edu.pl ==O Ignacym Janie Paderewskim== * Działo się to podczas gorących dni, w których Warszawa witała przybywającego z Zachodu Paderewskiego, poprzedzonego już sławą swej głośnej akcji orędowniczej i jałmużniczej, jaką przez cały przeciąg wojny rozwijał z wielkim skutkiem po obu stronach Atlantyku. Nie można wątpić, że głównie dzięki niemu imię Polski, bliskie już ogólnego zapomnienia, stało się znowu znanym na Zachodzie, a wolność Polski urosła niespodzianie do jednego z celów prowadzonej przez koalicję wojny. Przyjechał do Polski jako pierwszy z Polaków zza zachodniego kordonu – otoczony Amerykanami, dla których był bożyszczem. ** Autor: [[Jan Gawroński (dyplomata)|Jan Gawroński]] ** Opis: o przyjęciu Ignacego Jana Paderewskiego w [[Polska|Polsce]] na przełomie 1918 i 1919, tuż po odzyskaniu niepodległości. ** Źródło: [https://ruchmuzyczny.pl/article/545 ''Błędny rycerz szczodrości''], ruchmuzyczny.pl * Polska kochała Paderewskiego od czasu jego dwóch wiekopomnych przemówień na obchodach Grunwaldu i Chopina – kiedy to artyzmem swej wymowy i poezją swych myśli wstrząsnął duszą całego narodu, głębiej może niż ktokolwiek w naszej historii. ** Autor: [[Jan Gawroński (dyplomata)|Jan Gawroński]] ** Źródło: [https://ruchmuzyczny.pl/article/545 ''Błędny rycerz szczodrości''], ruchmuzyczny.pl ==Zobacz też== * ''[[Manru]]'' {{SORTUJ:Paderewski, Ignacy}} [[Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (II Rzeczpospolita)]] [[Kategoria:Politycy okresu zaborów]] [[Kategoria:Polscy dyplomaci]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy instrumentalnej muzyki poważnej]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy operowi]] [[Kategoria:Polscy pianiści klasyczni]] [[Kategoria:Premierzy II RP]] n5gydg9ovp2axocn5spb1re0yyywnj1 Ulisses (powieść) 0 6848 645452 631701 2026-07-19T07:18:49Z Nazwa1234 53893 /* */ 645452 wikitext text/x-wiki [[File:JoyceUlysses2.jpg|mały|{{center|Pierwsze wydanie ''Ulissesa'' (1922)}}]] '''[[w:Ulisses (powieść)|Ulisses]]''' – powieść [[James Joyce|Jamesa Joyce’a]] wydana w 1922 roku. Polski przekład: [[Maciej Słomczyński]]. {{wulgaryzmy}} * Bóg jest daleko. * Był pierwszym i ostatnim mężczyzną, który poczuł, że spodziewa się dziecka. * Czymże jest miłość mężczyzny i kobiety? Korkiem i butelką. ** Postać: Leopold Bloom ** Zobacz też: [[kobieta]], [[miłość]], [[mężczyzna]] * Domem Irlandczyka jest jego trumna. ** Postać: Leopold Bloom ** Zobacz też: [[trumna]] * Dotknij mnie. Łagodne oczy. Łagodna, łagodna, łagodna dłoń. Samotny tu jestem. O, dotknij mnie zaraz, teraz. Jakie jest to słowo znane wszystkim ludziom? Jestem cichy, samotny tu. Dotknij mnie, dotknij. * Ja jestem najbardziej cudacznym chłopakiem<br />Mam matkę Żydówkę, a ojciec jest ptakiem.<br />Z tym cieślą Józefem, żyć w zgodzie nie mogę,<br />Więc zdrowie Kalwarii i uczniów i – w drogę.<br /><br />Jeżeli ktoś w boskość mą wątpi, to sobie<br />Nie łyknie za darmo, gdy wina narobię,<br />Lecz będzie pił wodę i modlił się o to<br />Bym wino oddając, znów zrobił je wodą.<br /><br />Żegnajcie, żegnajcie. Zapiszcie me słowa.<br />Powiedzcie tym czterem, że żyję od nowa.<br />Co boskim jest we mnie, uniesie w dal mnie<br />Na górze Oliwnej wiatr wieje… Adièu! ** Źródło: ''Ballada o drwiącym Jezusie'' * Jak całował mnie pod Mauretańskim murem i pomyślałam cóż może być tak samo dobrze on jak inny i wtedy poprosiłam go oczyma żeby poprosił znowu tak a wtedy on poprosił mnie czy ja tak powiem tak mój kwiecie górski i najpierw objęłam go ramionami tak i przyciągnęłam go w dół ku sobie tak że mógł uczuć moje piersi pachnące tak a serce biło mu jak szalone i tak powiedziałam tak chcę Tak. ** Opis: [[ostatnie zdania dzieł literackich|ostatnie zdania powieści]]. * Jest to wiek utrudzonego kurewstwa, po omacku szukającego swego boga. * Każde życie liczy wiele dni, dzień po dniu. Przechadzamy się wewnątrz siebie, spotykając zabójców, duchy, olbrzymów, starców, młodzieńców, żony, wdowy, szwagrobraci. Dramatopisarz, który napisał folio tego świata (…) jest bez wątpienia wszystkim we wszystkim we wszystkich nas (…) ** Zobacz też: [[życie]] * Kiedy se leję herbatę, to se leję herbatę, jak powiedziała stara matka Grogan. A kiedy leję co insze, to leję co insze. * Który się począł Sam z Siebie, pośrodku Duch Święty, i Sam zesłał Siebie, Odkupiciel, między Sobą a innymi, umęczon przez Swych nieprzyjaciół, obnażony i ubiczowany, przybity jak nietoperz do wrót stodoły, zagłodzony na drzewie krzyża. Pogrzebion, zmartwychwstał, spustoszył piekło, wstąpił na niebiosa i od dziewiętnastu stuleci siedzi na prawicy Samego Siebie i będzie sądził żywych i umarłych, gdy wszyscy żywi będą już umarli. * Miał pan Leopold Bloom upodobanie do wewnętrznych organów bydła i drobiu. Lubił zawiesistą zupę z podróbek, orzechokształtne żołądki ptasie, nadziewane pieczone serca, płaty wątróbki podsmażane w tartej bułce, smażoną ikrę sztokfisza. A najbardziej lubił przypiekane nerki baranie, które napełniały jego podniebienie wyszukanym smakiem delikatnie pachnącego moczu. * Mojżesz, Mojżesz, żydowski generał, Gazetą codzienną dupę swą podcierał. * Molo – rozczarowany most. ** Postać: Stefan Dedalus * Nasze dusze, zranione hańbą naszych występków, tulą się do nas tym mocniej, jak kobieta tuląca się do kochanka, mocniej, mocniej. * Pępowiny wszystkich ludzi łączą się w przeszłości. * Piaszczyste wydmy są mową, osadzoną tu przez wiatr i przypływ. * Po Bogu, Shakespeare stworzył najwięcej. ** Zobacz też: [[William Shakespeare]] * Przegub w plecionym uchwycie parasolki: Mieszka w Lesson Park, żywiąc się melancholią i byle czym: literatka. * Spoglądał spokojnie w dół na jej pełne kształty i pomiędzy jej wielkie, miękkie piersi, opadające pod nocną koszulą jak kozie wymiona. Ciepło jej wypoczywającego ciała uniosło się w powietrzu, zmieszane z wonią herbaty, którą zaczęła nalewać. * Stateczny, pulchny Buck Mulligan wynurzył się z wylotu schodów, niosąc mydlaną pianę w miseczce, na której leżały skrzyżowane lusterko i brzytwa. ** Opis: [[pierwsze zdania dzieł literackich|pierwsze słowa powieści]]. * Symbol irlandzkiej sztuki – pęknięte lusterko służącej. ** Postać: Stefan Dedalus * Ustami całując ją. Nie. Musi być dwoje tych ust. Zlepmy je dobrze. Ustami całując jej usta. Jego wargi musnęły i ucałowały bezcielesne wargi powietrza: ustami do jej łona. Ona we wszechłonach kona. Jego usta ułożyły się, odetchnąwszy, nie wypowiedzianym ooiiihaa: grzmotem spadających planet, kulistych, ognistych, grzmiących daledaledaledaledal. * Wierzę, o Boże, wspomóż mą niewiarę. Co to znaczy, pomóż mi wierzyć czy nie wierzyć? Kto pomaga wierzyć? ''Egomen''. Kto nie wierzyć? Inny facet. * Żarcie gotowe. Pobłogosław nas, Boże, i te dary twoje. Gdzie cukier? O, kurwa, nie ma mleka. * Życie składa się z wielu dni. Ten się zakończy. [[Kategoria:Irlandzkie powieści]] [[Kategoria:James Joyce]] [[Kategoria:Powieści psychologiczne]] j8ab4xamkbh9suf38vwu4f1710haicj Claudia Cardinale 0 7897 645443 622131 2026-07-18T19:36:13Z IvanScrooge98 37319 /* */ img 645443 wikitext text/x-wiki [[Plik:Claudia Cardinale (1960 hq).jpg|mały|upright|{{center|Claudia Cardinale (1960)}}]] '''[[w:Claudia Cardinale|Claudia Cardinale]]''' (1938–2025) – włoska [[aktor]]ka. * Kobieta jest zawsze młodsza od mężczyzny w tym samym wieku. * Małżeństwo funkcjonuje najlepiej, gdy obie strony pozostają odrobinę niezamężne. * Miłość – klatka z kratami ze szczęścia. * Strzały kupidyna stały się bardzo niecelne. Czy można się temu dziwić? Wszak, celując w serce, patrzy przeważnie na nogi. * Zawsze uważałam, że skandale i wyznania nie są konieczne, by być aktorką. Nigdy nie odsłaniałam siebie czy nawet swojego ciała w filmach. Tajemniczość jest bardzo ważna. {{SORTUJ:Cardinale, Claudia}} [[Kategoria:Włoskie aktorki filmowe]] ce06ft5crvgab94q20sj3yspi8fmjco Kaliber 44 0 14694 645447 645299 2026-07-19T02:25:01Z ~2026-39257-73 61581 /* O Kalibrze 44 */ 645447 wikitext text/x-wiki [[Plik:Kaliber 44 & Open'er 2013.jpg|mały|{{center|Samochód promujący jedną z tras koncertowych Kalibra 44}}]] '''[[w:Kaliber 44|Kaliber 44]]''' – grupa hip-hopowa z [[Katowice|Katowic]], pionierzy oraz jedni z najważniejszych przedstawicieli tego gatunku w Polsce. Obecnie jej skład stanowią [[Abradab|AbradAb]] i Michał „Eprom” Baj, w przeszłości również [[Joka]], DJ Feel-X, [[Magik (raper)|Magik]], Jajonasz i Gano. {{wulgaryzmy}} ==Cytaty z utworów== * Noc, ciemność, pełnia księżyca<br />Nagle słychać huk, trafiła błyskawica w nasz grób<br />Ów pękł na pół, na dole widać jak leży mój trup<br />O Boże, co się stało?!<br />Zdarzył się cud, to nie trup, ja mam ciało!<br />Ja żyję i chcę wyjść! Lecz ja, ja siły mam za mało!<br />Już tu jesteś, podaj mi rękę! ** Autor: Magik, ''Nasze mózgi wypełnione są Marią'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * My chcemy wstać, grać<br/ >Walczyć o naszą matkę<br/ >Naszą Marię<br/ >Naszą marihuanę! ** Źródło: ''Nasze mózgi wypełnione są Marią'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Bo ta muzyka jest nieuleczalna<br />Bo ta muzyka to ułamek tarcia<br />Między naszym, ziemskim wymiarem<br />A czymś więcej, a czymś dalej! ** Autor: Magik, ''Usłysz mój głos'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Idę i myślę, i nie wiem, co myśleć... ** Autor: AbradAb, ''Brat nie ma już miłości dla mnie'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Tak: myślę, że palnę sobie chyba w łeb – tak się stanie<br/ >Bo nie ma już miłości dla mnie, nie ** Źródło: Magik, ''Brat nie ma już miłości dla mnie'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Ja to wszystko pierdole, wiesz<br />I szkołę, stres, strach, kurwa mać!<br />Czas się bać, nadszedł czas, sprawdź to, sprawdź! ** Źródło: ''+ i -'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Plus i minus to jedyne co widzę<br />Plus i minus to jedyne co słyszę<br />Plus i minus to jedyne czym żyję<br />Ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem! ** Autor: Magik, ''+ i -'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' ** Zobacz też: [[zespół nabytego niedoboru odporności|AIDS]] * Zawsze szybko umierają tacy jak ja<br />Tacy sami lecz ciągną nitki inny kolor<br />Wiedzcie, że jest<br />Bo ktoś musi być<br />Bo tak łatwiej żyć<br />W to można uwierzyć ** Autor: Joka, ''Moja obawa (Bądź a klęknę)'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * To moja Pani stworzyła wiatr<br />Który pcha mnie do przodu na głębie oceanu!<br />Ja wierze mojej Pani, przestałem wierzyć Panu<br />Ona dla mnie zatrzymała czas ** Autor: Joka, ''Psychodela'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Pokaż polskie oblicze jej stary<br />Ni mniej, ni więcej, ja mam zasady<br />Do staropolskiej rady produkcji wujek Rej<br />Bez żenady się stosuje tak co dzień, bo z niej<br />Redukcji drogą wnioskuję, by hip-hopową mową<br />Odpowiednie polskiej rzeczy nadać polskie słowo ** Autor: Jajonasz, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') ** Zobacz też: [[język polski]], [[Mikołaj Rej]], [[A niechaj narodowie wżdy postronni znają]] * Proszę lody Bambino i dwa razy capuccino<br />Margheritę na ratę ja trenuje tu karate<br />I w leasing puszczam słowa<br />Hardkorowa moja głowa<br />Polska mowa jest bardzo dziś nie zdrowa ** Autor: Joka, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') * Sturbowany jestem srodze, bo po drodze<br />Zaliczyłeś do koszyka<br />Przepięknego sromotnika<br />Który znika właśnie teraz w paszczy twojej jamy<br />A mimika twa, niewzruszona dalej trwa ** Autor: AbradAb, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') * Znów rozpaczasz, gdy tłusty cię przytłacza<br />Za piętnaście do roboty, trzeba użyć wybielacza<br />Lub kwitnie takowy czarny wykwit, na twarzy<br />Waży swą okazję, co od dawna się marzy<br />Ażeby zdechł pech, co wygląda jak kot<br />W kształcie obsesji, co powodem jest depresji od! ** Autor: Magik, ''Gruby czarny kot on przebiegł nam drogę, a chuj mu w dupę nawet w 13 piątek'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Wierzą, że nie wierzą w nic i tutaj pieska grzebią<br />„Mości panie, nic się nam nie stanie<br />Przesąd to głupota dla plebsu i chłopa<br />Minie zima złotko, wszystko będzie spoczko<br />Jak nie będzie O.K., gonić będziem kota, bo tak!” ** Autor: AbradAb, ''Gruby czarny kot on przebiegł nam drogę, a chuj mu w dupę nawet w 13 piątek'', ''W 63 minuty dookoła świata'' ** Zobacz też: [[chłop]], [[przesąd]], [[zabobon]] * Ja zaczynam – oto moja kabina<br />Tu się wchodzi, naciska, ogląda się z bliska ** Autor: Joka, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * I ja wiem że Lem Lem jest fantastą<br/>Pisze że przybysze są zieloni jak ciasto kiwi<br/>Dla mnie obrzydliwi<br/>Zbyt wyraźni hałaśliwi widzę ich zbyt jasno<br/>I ciasno kiedy będę chciał zgasną ** Autor: Joka, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Oto ma wycieczka, do końcóweczki kawałeczka<br />O miejscu które będzie Mekką<br />Cztery – cztery kolebką<br />To nie bajeczka<br />Bowiem istnieje kraina<br />Gdzie wszystko jest ''naj''<br />Więc zaczynaj! ** Autor: Magik, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Hm, tu i ówdzie widzę brzydkich ptaków chmarę<br />Polujących na ofiarę<br />Czy mam może senną marę<br />Celem Spartakusa dziś wiedziony<br />Żądam od was nie korony<br />Lecz wolności ujarzmionej przez większości ** Autor: AbradAb, ''Abradababra'', ''W 63 minuty dookoła świata'' ** Zobacz też: [[Spartakus]] * Garbaty anioł zszedł na ziemię<br />Powiedział: „Nigdzie stąd nie pójdziecie, to więzienie<br />Choć wierzeń tu macie zatrzęsienie,<br />Jesteście sami jak ''Swoi'' na antenie” ** Autor: AbradAb, ''Konfrontacje'', ''3:44'' ** Zobacz też: [[Sami swoi]] * W telewizji mówią – podobno tędy droga<br />Jeden nie słucha – drugi słucha, a szkoda!<br />Najważniejsza powinna być Twoja głowa<br />A nie ręka, dupa i noga! ** Autor: Joka, ''Litery'', ''3:44'' ** Zobacz też: [[telewizja]], [[propaganda]] * Słuchaj głosu serca tym lepiej im prędzej<br />Bo to jest ważne co jest w każdym,<br />Lecz głęboko<br />Nie potrzebne jest tutaj szkiełko i oko<br />Kształtowanie siebie i rozwijanie<br />Zdążanie do doskonałości w granicach możliwości<br />Posiadanie moralności i techniki<br />Bo życie to nie tylko atak ale i uniki ** Autor: AbradAb, ''Wena'', ''3:44'' * Dziś będę pasażerem<br />Dziś w domu chciałem wcześniej być, intencje miałem szczere<br />Dziś spędzam dobrze, z soboty będę na niedzielę<br />Nie będzie kłopotów z powrotem – są przyjaciele ** Autor: Joka, ''Normalnie o tej porze'', ''3:44'' * Nie dorobek szybki i nie złote rybki<br />Dookoła cipki do kłębka od nitki<br />Nocne życie kiedy ja się bawię to wy śpicie<br />Po każdej płycie napierdala dobry bit ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * W kieszeni trzy zera bo nie noszę portfela<br />Przywitam barmana i przywitam dealera<br />Bo po to jest kasa, żeby żyć nie umierać ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * Jeszcze więcej dziewcząt wokół, o każdej porze dnia i roku<br />Chcę mieć przy boku jak Zorro szpadę ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * To mężczyzna robi forsę, a nie forsa mężczyznę<br/ >Jeśli wiesz o czym mówię możesz zdjąć już bieliznę ** Autor: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * Ubieram dres, biegnę przez las, kondycja jest, waga w sam raz!<br />Na pewno zębem nadgryzł mnie czas, ale nie patrz na gębę, tylko na rap ** Autor: Joka, ''(Why is it) Fresh'', ''Ułamek tarcia'' * Jednorazowe hasła pod skórą, w tatuażach<br />Nie ma nas na plakatach, ale tam, gdzie duża marża ** Autor: Joka, ''Bogusław Linda'', ''Ułamek tarcia'' ==O Kalibrze 44== * Hip-hop bardzo mi sie podoba, ale niektóre teksty są dla mnie trochę wieśniackie. Mnie interesuje forma. Lubię, jak ktoś fajnie posługuje się słowem. Chociaż Kaliber 44 w światku hiphopowców nie jest uznawany za zespół hiphopowy, to ich maniera, ich propozycja najbardziej mi odpowiada. Jest w jakimś sensie intelektualna. Ta zabawa słowem budzi we mnie szacunek. ** Autor: [[Katarzyna Nosowska]] ** Źródło: ''Andrzej Buda – Historia Kultury Hip-Hop W Polsce 1977-2002, str. 67 '' * Na początku pracy, w 95 trafiłem już do BMG. Pewnego dnia, odbierając pocztę, znalazłem w niej kasetę z pierwszą demówką Kalibra i list – szkoda, że już go nie mam. Chcieli, żebym odsłuchał materiał, a jeśli uznam to za sensowne, zabrał ich na trasę koncertową. Zgodziłem się. W tym samym czasie moi przyjaciele, Marek Lamprecht i Bogna Świątkowska, kręcili dla Telewizji Polskiej film. Miał być o mnie, ale ponieważ akurat była wokół mnie fala hejtu, uznaliśmy, że lepiej wykorzystać tę okazję do nagrania czegoś o rodzącym się hip-hopie w Polsce. Nazywa się „Polski Bronx”. Prawdopodobnie został później zniszczony przez Telewizję Polską, ale jego nieocenzurowaną wersję można znaleźć w internecie. Kaliber 44 wziął w nim udział. ** Autor: [[Liroy]] ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=GiiyQA2qC-s Molesta czy Kaliber 44? Liroy odpowiada] * Ale taki brak poczucia własnej wartości jest w ogóle częstą domeną młodych twórców. Jak pierwszy raz usłyszałem Kalibra 44, od razu zobaczyłem w nich trochę jakby swoje odbicie sprzed lat. Kompletnie nie zdawali sobie sprawy z siły własnego przekazu. Robili genialne rzeczy. Wystawali jak góra lodowa ponad hip-hopowe środowisko. ** Autor: [[Kazik Staszewski]] ** Źródło: [https://wywiadowcy.pl/kazik-staszewski/ PLAYBOY nr 4, 2008] * Jeśli hasło polski hip-hop ma mieć jakiś sens, wolny od kpiny i ironii, to taki, jaki nadaje mu Kaliber 44. Ci młodzi kolesie zrobili póki co najlepszą polską płytę z nowoczesną muzyką. ** Autor: [[Kuba Wojewódzki]] ** Źródło: ''Andrzej Buda – Historia Kultury Hip-Hop W Polsce 1977-2002, str. 67 '' * Kaliber 44, wspaniała załoga raperska. Magik - kolos. Joka - mocarz. AbradAb - siła. ** Autor: [[Zbigniew Hołdys]] ** Źródło: [https://x.com/ZbigniewHoldys/status/1919034871260815455 Zbigniew Hołdys na X] * To była pierwsza ekipa którą usłyszałem w tym kraju, gdzie usłyszałem jak oni rapują i miałem ciary. Kaliber 44 pokazał, że można kurwa nawijać, że nie jest tylko jeden styl nawijania, ale że tak naprawdę za mic'iem możesz być kimkolwiek chcesz. ** Autor: [[O.S.T.R.]] ** Źródło: [https://www.netflix.com/title/81716585 Cały Ten Rap] * Mi się nie tyle podobało to, że oni byli hip-hopowcami, raperami, tylko że byli naprawdę fajnymi ludźmi. Ludzie ewoluują, rozwijają sie, czasami nierównolegle, różne są losy tych ludzi, ale wówczas to była naprawdę fajna ekipa. ** Autor: Sławomir Pietrzak (właściciel wytwórni SP Records) ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=nYKC-qqsPi0 Magazyn Popkillera] * Nigdy się nie jarałem tym zespołem, absolutnie do mnie to nie przemawiało. ** Autor: [[Tede]] ** Źródło: [https://gwiazdy.wp.pl/tede-jedzie-po-liroyu-kalibrze-44-i-samym-sobie-5856467073504385a Tede jedzie po Liroyu, Kalibrze 44 i... samym sobie] * Ci goście powinni grać na gitarach z Gawlińskim. Są dobrzy, nieźle rymują, niezły freestyle, ale hip-hop jest sztuką ulicy. I jeśli jakiś studencik ma to reprezentować, to jest śmieszna rzecz - śmiać się z ulicy i reprezentować hip-hop jednocześnie, to parodia. Wszystko zależy od człowieka, nie od marihuany czy wódki. Tych ludzi nie lubimy i nigdy nie będziemy lubić. ** Autor: Born Juices ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=VcUyqtyxNec&t=1209s dlaczego nikt nie pamięta o Born Juices?] ==Zobacz też== * [[Abradab|AbradAb]] * [[Joka]] * [[Magik (raper)|Magik]] * [[Paktofonika]] [[Kategoria:Laureaci Fryderyków]] [[Kategoria:Muzyka w Katowicach]] [[Kategoria:Polskie zespoły hip-hopowe]] [[Kategoria:Zdobywcy złotych płyt]] [[Kategoria:Zdobywcy platynowych płyt]] emnah1rple2x5ouy9xrparjnq52mnbt 645448 645447 2026-07-19T02:26:40Z ~2026-39257-73 61581 /* O Kalibrze 44 */ 645448 wikitext text/x-wiki [[Plik:Kaliber 44 & Open'er 2013.jpg|mały|{{center|Samochód promujący jedną z tras koncertowych Kalibra 44}}]] '''[[w:Kaliber 44|Kaliber 44]]''' – grupa hip-hopowa z [[Katowice|Katowic]], pionierzy oraz jedni z najważniejszych przedstawicieli tego gatunku w Polsce. Obecnie jej skład stanowią [[Abradab|AbradAb]] i Michał „Eprom” Baj, w przeszłości również [[Joka]], DJ Feel-X, [[Magik (raper)|Magik]], Jajonasz i Gano. {{wulgaryzmy}} ==Cytaty z utworów== * Noc, ciemność, pełnia księżyca<br />Nagle słychać huk, trafiła błyskawica w nasz grób<br />Ów pękł na pół, na dole widać jak leży mój trup<br />O Boże, co się stało?!<br />Zdarzył się cud, to nie trup, ja mam ciało!<br />Ja żyję i chcę wyjść! Lecz ja, ja siły mam za mało!<br />Już tu jesteś, podaj mi rękę! ** Autor: Magik, ''Nasze mózgi wypełnione są Marią'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * My chcemy wstać, grać<br/ >Walczyć o naszą matkę<br/ >Naszą Marię<br/ >Naszą marihuanę! ** Źródło: ''Nasze mózgi wypełnione są Marią'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Bo ta muzyka jest nieuleczalna<br />Bo ta muzyka to ułamek tarcia<br />Między naszym, ziemskim wymiarem<br />A czymś więcej, a czymś dalej! ** Autor: Magik, ''Usłysz mój głos'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Idę i myślę, i nie wiem, co myśleć... ** Autor: AbradAb, ''Brat nie ma już miłości dla mnie'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Tak: myślę, że palnę sobie chyba w łeb – tak się stanie<br/ >Bo nie ma już miłości dla mnie, nie ** Źródło: Magik, ''Brat nie ma już miłości dla mnie'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Ja to wszystko pierdole, wiesz<br />I szkołę, stres, strach, kurwa mać!<br />Czas się bać, nadszedł czas, sprawdź to, sprawdź! ** Źródło: ''+ i -'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Plus i minus to jedyne co widzę<br />Plus i minus to jedyne co słyszę<br />Plus i minus to jedyne czym żyję<br />Ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem! ** Autor: Magik, ''+ i -'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' ** Zobacz też: [[zespół nabytego niedoboru odporności|AIDS]] * Zawsze szybko umierają tacy jak ja<br />Tacy sami lecz ciągną nitki inny kolor<br />Wiedzcie, że jest<br />Bo ktoś musi być<br />Bo tak łatwiej żyć<br />W to można uwierzyć ** Autor: Joka, ''Moja obawa (Bądź a klęknę)'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * To moja Pani stworzyła wiatr<br />Który pcha mnie do przodu na głębie oceanu!<br />Ja wierze mojej Pani, przestałem wierzyć Panu<br />Ona dla mnie zatrzymała czas ** Autor: Joka, ''Psychodela'', ''Księga tajemnicza. Prolog'' * Pokaż polskie oblicze jej stary<br />Ni mniej, ni więcej, ja mam zasady<br />Do staropolskiej rady produkcji wujek Rej<br />Bez żenady się stosuje tak co dzień, bo z niej<br />Redukcji drogą wnioskuję, by hip-hopową mową<br />Odpowiednie polskiej rzeczy nadać polskie słowo ** Autor: Jajonasz, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') ** Zobacz też: [[język polski]], [[Mikołaj Rej]], [[A niechaj narodowie wżdy postronni znają]] * Proszę lody Bambino i dwa razy capuccino<br />Margheritę na ratę ja trenuje tu karate<br />I w leasing puszczam słowa<br />Hardkorowa moja głowa<br />Polska mowa jest bardzo dziś nie zdrowa ** Autor: Joka, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') * Sturbowany jestem srodze, bo po drodze<br />Zaliczyłeś do koszyka<br />Przepięknego sromotnika<br />Który znika właśnie teraz w paszczy twojej jamy<br />A mimika twa, niewzruszona dalej trwa ** Autor: AbradAb, ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') * Znów rozpaczasz, gdy tłusty cię przytłacza<br />Za piętnaście do roboty, trzeba użyć wybielacza<br />Lub kwitnie takowy czarny wykwit, na twarzy<br />Waży swą okazję, co od dawna się marzy<br />Ażeby zdechł pech, co wygląda jak kot<br />W kształcie obsesji, co powodem jest depresji od! ** Autor: Magik, ''Gruby czarny kot on przebiegł nam drogę, a chuj mu w dupę nawet w 13 piątek'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Wierzą, że nie wierzą w nic i tutaj pieska grzebią<br />„Mości panie, nic się nam nie stanie<br />Przesąd to głupota dla plebsu i chłopa<br />Minie zima złotko, wszystko będzie spoczko<br />Jak nie będzie O.K., gonić będziem kota, bo tak!” ** Autor: AbradAb, ''Gruby czarny kot on przebiegł nam drogę, a chuj mu w dupę nawet w 13 piątek'', ''W 63 minuty dookoła świata'' ** Zobacz też: [[chłop]], [[przesąd]], [[zabobon]] * Ja zaczynam – oto moja kabina<br />Tu się wchodzi, naciska, ogląda się z bliska ** Autor: Joka, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * I ja wiem że Lem Lem jest fantastą<br/>Pisze że przybysze są zieloni jak ciasto kiwi<br/>Dla mnie obrzydliwi<br/>Zbyt wyraźni hałaśliwi widzę ich zbyt jasno<br/>I ciasno kiedy będę chciał zgasną ** Autor: Joka, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Oto ma wycieczka, do końcóweczki kawałeczka<br />O miejscu które będzie Mekką<br />Cztery – cztery kolebką<br />To nie bajeczka<br />Bowiem istnieje kraina<br />Gdzie wszystko jest ''naj''<br />Więc zaczynaj! ** Autor: Magik, ''Film'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * Hm, tu i ówdzie widzę brzydkich ptaków chmarę<br />Polujących na ofiarę<br />Czy mam może senną marę<br />Celem Spartakusa dziś wiedziony<br />Żądam od was nie korony<br />Lecz wolności ujarzmionej przez większości ** Autor: AbradAb, ''Abradababra'', ''W 63 minuty dookoła świata'' ** Zobacz też: [[Spartakus]] * Garbaty anioł zszedł na ziemię<br />Powiedział: „Nigdzie stąd nie pójdziecie, to więzienie<br />Choć wierzeń tu macie zatrzęsienie,<br />Jesteście sami jak ''Swoi'' na antenie” ** Autor: AbradAb, ''Konfrontacje'', ''3:44'' ** Zobacz też: [[Sami swoi]] * W telewizji mówią – podobno tędy droga<br />Jeden nie słucha – drugi słucha, a szkoda!<br />Najważniejsza powinna być Twoja głowa<br />A nie ręka, dupa i noga! ** Autor: Joka, ''Litery'', ''3:44'' ** Zobacz też: [[telewizja]], [[propaganda]] * Słuchaj głosu serca tym lepiej im prędzej<br />Bo to jest ważne co jest w każdym,<br />Lecz głęboko<br />Nie potrzebne jest tutaj szkiełko i oko<br />Kształtowanie siebie i rozwijanie<br />Zdążanie do doskonałości w granicach możliwości<br />Posiadanie moralności i techniki<br />Bo życie to nie tylko atak ale i uniki ** Autor: AbradAb, ''Wena'', ''3:44'' * Dziś będę pasażerem<br />Dziś w domu chciałem wcześniej być, intencje miałem szczere<br />Dziś spędzam dobrze, z soboty będę na niedzielę<br />Nie będzie kłopotów z powrotem – są przyjaciele ** Autor: Joka, ''Normalnie o tej porze'', ''3:44'' * Nie dorobek szybki i nie złote rybki<br />Dookoła cipki do kłębka od nitki<br />Nocne życie kiedy ja się bawię to wy śpicie<br />Po każdej płycie napierdala dobry bit ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * W kieszeni trzy zera bo nie noszę portfela<br />Przywitam barmana i przywitam dealera<br />Bo po to jest kasa, żeby żyć nie umierać ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * Jeszcze więcej dziewcząt wokół, o każdej porze dnia i roku<br />Chcę mieć przy boku jak Zorro szpadę ** Źródło: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * To mężczyzna robi forsę, a nie forsa mężczyznę<br/ >Jeśli wiesz o czym mówię możesz zdjąć już bieliznę ** Autor: AbradAb, ''Masz albo myślisz o nich aż...'', ''3:44'' * Ubieram dres, biegnę przez las, kondycja jest, waga w sam raz!<br />Na pewno zębem nadgryzł mnie czas, ale nie patrz na gębę, tylko na rap ** Autor: Joka, ''(Why is it) Fresh'', ''Ułamek tarcia'' * Jednorazowe hasła pod skórą, w tatuażach<br />Nie ma nas na plakatach, ale tam, gdzie duża marża ** Autor: Joka, ''Bogusław Linda'', ''Ułamek tarcia'' ==O Kalibrze 44== * Hip-hop bardzo mi sie podoba, ale niektóre teksty są dla mnie trochę wieśniackie. Mnie interesuje forma. Lubię, jak ktoś fajnie posługuje się słowem. Chociaż Kaliber 44 w światku hiphopowców nie jest uznawany za zespół hiphopowy, to ich maniera, ich propozycja najbardziej mi odpowiada. Jest w jakimś sensie intelektualna. Ta zabawa słowem budzi we mnie szacunek. ** Autor: [[Katarzyna Nosowska]] ** Źródło: ''Andrzej Buda – Historia Kultury Hip-Hop W Polsce 1977-2002, str. 67 '' * Na początku pracy, w 95 trafiłem już do BMG. Pewnego dnia, odbierając pocztę, znalazłem w niej kasetę z pierwszą demówką Kalibra i list – szkoda, że już go nie mam. Chcieli, żebym odsłuchał materiał, a jeśli uznam to za sensowne, zabrał ich na trasę koncertową. Zgodziłem się. W tym samym czasie moi przyjaciele, Marek Lamprecht i Bogna Świątkowska, kręcili dla Telewizji Polskiej film. Miał być o mnie, ale ponieważ akurat była wokół mnie fala hejtu, uznaliśmy, że lepiej wykorzystać tę okazję do nagrania czegoś o rodzącym się hip-hopie w Polsce. Nazywa się „Polski Bronx”. Prawdopodobnie został później zniszczony przez Telewizję Polską, ale jego nieocenzurowaną wersję można znaleźć w internecie. Kaliber 44 wziął w nim udział. ** Autor: [[Liroy]] ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=GiiyQA2qC-s Molesta czy Kaliber 44? Liroy odpowiada] * Ale taki brak poczucia własnej wartości jest w ogóle częstą domeną młodych twórców. Jak pierwszy raz usłyszałem Kalibra 44, od razu zobaczyłem w nich trochę jakby swoje odbicie sprzed lat. Kompletnie nie zdawali sobie sprawy z siły własnego przekazu. Robili genialne rzeczy. Wystawali jak góra lodowa ponad hip-hopowe środowisko. ** Autor: [[Kazik Staszewski]] ** Źródło: [https://wywiadowcy.pl/kazik-staszewski/ PLAYBOY nr 4, 2008] * Jeśli hasło polski hip-hop ma mieć jakiś sens, wolny od kpiny i ironii, to taki, jaki nadaje mu Kaliber 44. Ci młodzi kolesie zrobili póki co najlepszą polską płytę z nowoczesną muzyką. ** Autor: [[Kuba Wojewódzki]] ** Źródło: ''Andrzej Buda – Historia Kultury Hip-Hop W Polsce 1977-2002, str. 67 '' * Kaliber 44, wspaniała załoga raperska. Magik - kolos. Joka - mocarz. AbradAb - siła. ** Autor: [[Zbigniew Hołdys]] ** Źródło: [https://x.com/ZbigniewHoldys/status/1919034871260815455 Zbigniew Hołdys na X] * To była pierwsza ekipa którą usłyszałem w tym kraju, gdzie usłyszałem jak oni rapują i miałem ciary. Kaliber 44 pokazał, że można kurwa nawijać, że nie jest tylko jeden styl nawijania, ale że tak naprawdę za mic'iem możesz być kimkolwiek chcesz. ** Autor: [[O.S.T.R.]] ** Źródło: [https://www.netflix.com/title/81716585 Cały Ten Rap] * Mi się nie tyle podobało to, że oni byli hip-hopowcami, raperami, tylko że byli naprawdę fajnymi ludźmi. Ludzie ewoluują, rozwijają sie, czasami nierównolegle, różne są losy tych ludzi, ale wówczas to była naprawdę fajna ekipa. ** Autor: Sławomir Pietrzak (właściciel wytwórni SP Records) ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=nYKC-qqsPi0 Magazyn Popkillera] * Nigdy się nie jarałem tym zespołem, absolutnie do mnie to nie przemawiało. ** Autor: [[Tede]] ** Źródło: [https://gwiazdy.wp.pl/tede-jedzie-po-liroyu-kalibrze-44-i-samym-sobie-5856467073504385a Tede jedzie po Liroyu, Kalibrze 44 i... samym sobie] * Ci goście powinni grać na gitarach z Gawlińskim. Są dobrzy, nieźle rymują, niezły freestyle, ale hip-hop jest sztuką ulicy. I jeśli jakiś studencik ma to reprezentować, to jest śmieszna rzecz - śmiać się z ulicy i reprezentować hip-hop jednocześnie, to parodia. Wszystko zależy od człowieka, nie od marihuany czy wódki. Tych ludzi nie lubimy i nigdy nie będziemy lubić. ** Autor: Born Juices ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=VcUyqtyxNec&t=1209s dlaczego nikt nie pamięta o Born Juices?] ==Zobacz też== * [[Abradab|AbradAb]] * [[Joka]] * [[Magik (raper)|Magik]] * [[Paktofonika]] [[Kategoria:Laureaci Fryderyków]] [[Kategoria:Muzyka w Katowicach]] [[Kategoria:Polskie zespoły hip-hopowe]] [[Kategoria:Zdobywcy złotych płyt]] [[Kategoria:Zdobywcy platynowych płyt]] 692sk3weyatedcnumecujf6706amfxa W poszukiwaniu straconego czasu 0 15606 645434 606404 2026-07-18T13:26:22Z Nazwa1234 53893 /* */ 645434 wikitext text/x-wiki [[Plik:Derniere proust.jpg|mały|{{center|Rękopis powieści}}]] '''[[w:W poszukiwaniu straconego czasu|W poszukiwaniu straconego czasu]]''' (fr. ''À la recherche du temps perdu'') – cykl powieściowy autorstwa [[Marcel Proust|Marcela Prousta]]; tłumaczenie – [[Tadeusz Boy-Żeleński]] (pierwsze pięć tomów). {{chronologiczny}} ==Tom I – ''W stronę Swanna''== <small>(wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2000)</small> * Dużo lat upłynęło od tego dnia. Schody i ściana, na której ujrzałem odblask świecy ojca, nie istnieją już od dawna. We mnie też zniszczało wiele rzeczy, o których myślałem, ze powinny trwać wiecznie, i nowe wyrosły, dając początek nowym troskom i radościom, których wówczas nie byłbym mógł przewidzieć, tak samo jak dawne stały mi się trudne do zrozumienia. Od dawna już ojciec nie może powiedzieć mamie: „Idź do tego malca.” Możliwość takich godzin już się nie odrodzi dla mnie nigdy. Ale od niedawna zaczynam bardzo dobrze słyszeć, kiedy nadstawię ucha, łaknienie, które zdołałem wstrzymać w obecności ojca i które wybuchło dopiero wówczas, kiedy zostałem sam z matką. W rzeczywistości łaknienie to nie ustało nigdy; i jedynie dlatego, że życie milczy teraz bardziej dokoła mnie, słyszę je na nowo, niby owe dzwony klasztorne, w ciągu dnia tak stłumione hałasami miasta, iż zdawałoby się, że zamarły, ale które zaczynają znów dzwonić w ciszy wieczornej. * (…) kiedy pewnego, zimowego dnia, skoro wróciłem do domu, matka widząc, że jest mi zimno, namówiła mnie, abym się napił wbrew zwyczajowi trochę herbaty. (…) Posłała po owe kruche i pulchne ciasteczka zwane magdalenkami, które wyglądają jak odlane w prążkowanej skorupie muszli. I niebawem, przytłoczony ponurym dniem i widokami smutnego jutra, machinalnie poniosłem do ust łyżeczkę herbaty, w której rozmoczyłem kawałek magdalenki. Ale w tej samej chwili, kiedy łyk pomieszany z okruchami ciasta dotknął mego podniebienia, zadrżałem, czując, że dzieje się we mnie coś niezwykłego. Owładnęła mną rozkoszna słodycz, odosobniona, nieumotywowana. Sprawiła, że w jednej chwili koleje życia stały mi się obojętne, klęski jego błahe, krótkość złudna; działała w ten sam sposób, w jaki działa miłość, wypełniając mnie kosztowną esencją: lub raczej ta esencja nie była we mnie, była mną. (…) Skąd mogła mi płynąć ta potężna radość? Czułem, że jest złączona ze smakiem herbaty i ciasta, ale że go przekracza nieskończenie, że nie musi być tej samej natury. ** Źródło: s. 61 * Przychodzi w życiu godzina – jesteś jeszcze od niej bardzo daleko – kiedy znużone oczy znoszą już tylko jedno światło, to, które piękna noc, jak dzisiejsza, tworzy i sączy wraz z mrokiem; kiedy uszy nie mogą już słuchać innej muzyki prócz tej, którą gra blask księżyca na flecie milczenia. Gdzieś w połowie niewiadomego drzewa niewidzialny ptak siląc się skrócić dzień zgłębiał przeciągłą nutą otaczającą samotność; ale otrzymywał od niej odpowiedz tak jednomyślną, odzew tak nabrzmiały ciszą i bezruchem, iż można by rzec, że zatrzymał na zawsze chwilę, której bieg chciał przyśpieszyć. ** Źródło: s. 123, 133 * (…) zastępcze wyładowanie skłębionych myśli, które mnie ożywiały i które nie osiągnęły ukojenia świadomości, przełożywszy lubość łatwiejszych bezpośrednich odprężeń nad wolną introspekcje. Większość rzekomych wykładów tego cośmy odczuli, uwalnia nas jedynie od naszych uczuć wydobywając je z nas w mętnym kształcie, który niczego nam nie uświadamia.<br />Trzy czwarte wysiłków i kłamstw z próżności, wyprodukowanych od czasu jak świat istnieje popełnia się na intencje niższych od siebie. ** Źródło: s. 148, 182 * Ale kiedy znika wiara, zostaje po niej – i coraz to żywsze, aby zamaskować utratę dawnej naszej mocy dawania realności nowym rzeczom – fetyszystyczne przywiązanie do rzeczy dawnych, które ożywiała nasza wiara; tak jakby to w niej, a nie w nas mieszkała boskość, boskość jak gdyby nasze obecne niedowiarstwo miało zewnętrzną przyczynę – śmierć Bogów.<br />Miejsca, któreśmy znali, należą nie tylko do świata przestrzeni, w który wstawiamy je dla większej wygody. Były one jedynie cienką warstwą pośród ciągłości wrażeń tworzących nasze ówczesne życie; wspomnienie jakiegoś obrazu jest jedynie żalem za pewna chwilą; i domy, drogi, aleje są ulotne jak lata. ** Źródło: s. 397, 399 ==Tom II – ''W cieniu zakwitających dziewcząt''== * (…) to znów marzą o kojącej nicości, kiedy, przeciwnie, świadomość ich ogarnie błędy, które inaczej przyszłoby im odpokutować po śmierci; (…) i powiedzcie, czy we wspólnym życiu, jakie wiodą idee w łonie naszego ducha, istnieje bodaj jedna z tych, co nam dają najwięcej szczęścia, która by nie pasożytowała z początku na obcej i sąsiedniej myśli, czerpiąc z niej najlepsze cząstki brakującej siły? ** Źródło: s. 52, 53 * (…) może to przerażenie jest tylko najbardziej pokorną, tajemną, organiczną, prawie nieświadoma formą owego wielkiego, rozpaczliwego protestu, jaki przeciwstawiają rzeczy stanowiące najlepsza cząstkę naszego obecnego życia temu, abyśmy się godzili w myśli na formułę przyszłości, w której ich nie ma. ** Źródło: s. 229 * Ale właściwością głupiego wieku, jaki przechodziłem – wieku bynajmniej nie niewdzięcznego, raczej bardzo płodnego – jest to, że się wówczas człowiek w niczym nie radzi inteligencji i że najbłahsze cechy danych istot zdają się niepodzielnie kojarzyć z ich osobowością. Otoczony samymi potworami i bogami, człowiek nie zna wówczas spokoju. Nie ma bodaj ani jednego gestu z owej doby, którego byśmy później nie chcieli unicestwić. Ale powinni byśmy raczej żałować, że już nie posiadamy bezpośredniości, która kazała nam spełniać te gesty. Później widzimy raczej praktycznej, w zupełnej zgodzie z resztą społeczeństwa; ale młodość to jedyny czas, kiedy się człowiek czegoś nauczył. ** Źródło: s. 339, 340 * Bo jak nie żądza sławy, ale nawyk pracy pozwala nam wydać dzieło, tak samo nie radość obecnej chwili, ale roztropne refleksje czerpane z przeszłości pomagają nam ubezpieczyć przyszłość.<br />Może nie ma aktu bardziej nam narzuconego niż ten, który, mocą wzbierającej siły zdławionej w czasie działania, każe, gdy raz myśl nasza znajdzie się w spoczynku, wypływać wspomnieniu zniwelowanemu z innych przez ucisk roztargnienia i zrywać się, że bez naszej wiedzy zawierało ono jakiś szczególny urok spostrzeżony aż po dwudziestu czterech godzinach. I może nie ma też aktu równie swobodnego, bo jest on jeszcze wyzuty z przyzwyczajenia, z tej jakby manii umysłowej, która w miłości sprzyja wyłącznemu odnawianiu obrazu pewnej osoby. ** Źródło: s. 362, 369 * Podobieństwo to wynika z trwałości naszej natury, ona to, bowiem wybiera owe kobiety, wyłączając wszystkie te, które nie byłyby dla nas równocześnie kontrastowe i dopełniające, czyli zdolne zadowolić nasze zmysły i udręczyć nasze serce. Te kobiety są produktem naszego temperamentu, obrazem, odwróconą projekcją, „negatywem” naszej wrażliwości.<br />Tak szybko przychodzi chwila, gdy już nie mamy czego oczekiwać, gdy ciało stężałe w martwocie niewróżącej już niespodzianek, gdy się traci wszelką nadzieje widząc – niby na drzewach w pełni lata martwe już liście (…) dochodzi się do tego, iż kocha się tylko bardzo młode dziewczęta, te, u których ciało, niby szacowne ciasto, rośnie jeszcze. Są one jedynie falą materii, ciągłą, wciąż ugniataną władnącym nimi przemijającym wrażeniem.<br />Tak bardzo ci, co robią mniej, a mogliby nie robić nic, czują potrzebę zrobienia czegoś. ** Źródło: s. 435, 446, 478 * Zdolność kochania i zdolność odczuwania przyjemności rzadko schodzą się w jednej i tej samej osobie. ** ''Ceux qui aiment et ceux qui ont du plaisir ne sont pas les mêmes.'' (fr.) ==Tom III – ''Strona Guermantes''== * (…) nasi najokrutniejsi wrogowie, to nie ci, co nam przeczą i starają się nas przekonać, ale ci, co powiększają lub wymyślają nowiny zdolne nas zasmucić, strzegąc się dać im pozór usprawiedliwienia, które by zmniejszyło naszą zgryzotę i wzbudziłoby może w nas nieco szacunku dla obozu, który oni silą się nam pokazać, ku naszej tym większej udręce, jako okrutny i triumfujący zarazem. ** Źródło: s. 19–20 * Czujemy w jednym świecie, a myślimy i nazywamy w drugim; możemy ustalić między nimi zgodność, ale nie możemy zapełnić dzielącej ich przestrzeni. (…) I ta sama różnica, jaka istnieje między jakąś osobą lub silnie indywidualnym dziełem a pojęciem piękności, istnieje w nie mniejszym stopniu między zbudzonymi przez nie uczuciami a pojęciem miłości i podziwu. Toteż nie poznaje się ich. ** Źródło: s. 45 ==Tom IV – ''Sodoma i Gomora''== <small>(wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2000)</small> * Nie przypominamy sobie wspomnień z ostatnich trzydziestu lat, ale cali jesteśmy w nich zanurzeni: czemu zatem ograniczać się do tych trzydziestu lat, czemu nie przedłużyć tego dawniejszego życia poza urodzenie? Z chwilą gdy nie znam całej partii wspomnień będących za mną, z chwilą gdy są dla mnie niewidzialne, gdy nie mam zdolności przywoływania ich do siebie, kto mi powie, czy w owej nieznanej mi „masie” nie ma takich, które by sięgały o wiele poza moje ludzkie życie? Jeżeli mogę mieć w sobie i dookoła siebie tyle wspomnień, których sobie nie przypominam, zapomnienie to (przynajmniej zapomnienie faktyczne, skoro nie mam zdolności widzenia czegokolwiek) może się odnosić do życia, które przeżył w ciele innego człowieka, nawet na innej planecie. Jednakże zapomnienie wymazuje wszystko, ale wówczas cóż znaczy nieśmiertelność duszy, o której rzeczywiście upewnia norweski filozof? Istota, którą będę po śmierci, tak samo nie ma racji przypominać sobie o człowieku, którym jestem z urodzenia, jak ten nie przypomina sobie, że byłem przed nim. ** Źródło: s. 368 ==Tom V – ''Uwięziona''== * (…) człowiek wyobraża sobie przyszłość jako refleks teraźniejszości rzutowanej w pustą przestrzeń, gdy ona jest wynikiem – często bardzo bliskim – przyczyn przeważnie dla nas nieuchwytnych. * Marzenia są nieziszczalne, wiemy o tym; nie snulibyśmy ich może, gdyby nie pożądanie, a dobrze jest snuć je po to, aby oglądać ich ruinę i aby ta ruina była nam nauką. ==Tom VI – ''Nie ma Albertyny''== * Od chwili kiedy się budziłem i podejmowałem mój smutek w miejscu, gdziem go zostawił przed zaśnięciem, niby książkę zamkniętą na chwilę, ale odtąd mającą mi towarzyszyć aż do wieczora, wszystkie moje wrażenia, zewnętrzne, zawsze się dostrajały do jakiejś myśli (…). * Przyjął się zwyczaj nieprzypominania go nawet przy wyrażeniach, których często używał, przy prezentach, które od niego pochodziły, i właśnie istota mająca obowiązek odmłodzić – jeżeli nie uwiecznić – pamięć o nim przyspieszała o doprowadzała do końca dzieło śmierci i zapomnienia. * Wytrwałość, z jaką latami pielęgnowałem dawną myśl, żeby zabrać się do pracy, odrobić stracony czas, zmienić swoje życie lub raczej zacząć je od początku, wywoływała we mnie złudne uczucie, że wciąż jestem młody. ** ''La persistance en moi d’une velléité ancienne de travailler, de réparer le temps perdu… me donnait l’illusion que j’étais toujours aussi jeune.'' (fr.) ** Źródło: rozdział 2, ''Panna de Forcheville'' ==Tom VII – ''Czas odnaleziony''== * (…) życie bowiem zawodzi nas tak dalece, że zaczynamy w końcu wierzyć, iż literatura nie ma z nim żadnego związku, ogarnia więc nas osłupienie, jeśli widzimy, jak cenne myśli ukazane w książkach rozprzestrzeniają się, nie lękając się zagłady, spontanicznie, naturalnie, wśród pełni życia codziennego (…). [[Kategoria:Francuskie powieści]] [[Kategoria:Marcel Proust]] [[Kategoria:Powieści psychologiczne]] [[Kategoria:Utwory biograficzne]] 62cwpb8z976egb85t69q9h7nusdftej 645438 645434 2026-07-18T14:00:50Z Nazwa1234 53893 /* Tom I – W stronę Swanna */ 645438 wikitext text/x-wiki [[Plik:Derniere proust.jpg|mały|{{center|Rękopis powieści}}]] '''[[w:W poszukiwaniu straconego czasu|W poszukiwaniu straconego czasu]]''' (fr. ''À la recherche du temps perdu'') – cykl powieściowy autorstwa [[Marcel Proust|Marcela Prousta]]; tłumaczenie – [[Tadeusz Boy-Żeleński]] (pierwsze pięć tomów). {{chronologiczny}} ==Tom I – ''W stronę Swanna''== <small>(wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2000)</small> * Dużo lat upłynęło od tego dnia. Schody i ściana, na której ujrzałem odblask świecy ojca, nie istnieją już od dawna. We mnie też zniszczało wiele rzeczy, o których myślałem, ze powinny trwać wiecznie, i nowe wyrosły, dając początek nowym troskom i radościom, których wówczas nie byłbym mógł przewidzieć, tak samo jak dawne stały mi się trudne do zrozumienia. Od dawna już ojciec nie może powiedzieć mamie: „Idź do tego malca.” Możliwość takich godzin już się nie odrodzi dla mnie nigdy. Ale od niedawna zaczynam bardzo dobrze słyszeć, kiedy nadstawię ucha, łaknienie, które zdołałem wstrzymać w obecności ojca i które wybuchło dopiero wówczas, kiedy zostałem sam z matką. W rzeczywistości łaknienie to nie ustało nigdy; i jedynie dlatego, że życie milczy teraz bardziej dokoła mnie, słyszę je na nowo, niby owe dzwony klasztorne, w ciągu dnia tak stłumione hałasami miasta, iż zdawałoby się, że zamarły, ale które zaczynają znów dzwonić w ciszy wieczornej. * (…) kiedy pewnego, zimowego dnia, skoro wróciłem do domu, matka widząc, że jest mi zimno, namówiła mnie, abym się napił wbrew zwyczajowi trochę herbaty. (…) Posłała po owe kruche i pulchne ciasteczka zwane magdalenkami, które wyglądają jak odlane w prążkowanej skorupie muszli. I niebawem, przytłoczony ponurym dniem i widokami smutnego jutra, machinalnie poniosłem do ust łyżeczkę herbaty, w której rozmoczyłem kawałek magdalenki. Ale w tej samej chwili, kiedy łyk pomieszany z okruchami ciasta dotknął mego podniebienia, zadrżałem, czując, że dzieje się we mnie coś niezwykłego. Owładnęła mną rozkoszna słodycz, odosobniona, nieumotywowana. Sprawiła, że w jednej chwili koleje życia stały mi się obojętne, klęski jego błahe, krótkość złudna; działała w ten sam sposób, w jaki działa miłość, wypełniając mnie kosztowną esencją: lub raczej ta esencja nie była we mnie, była mną. (…) Skąd mogła mi płynąć ta potężna radość? Czułem, że jest złączona ze smakiem herbaty i ciasta, ale że go przekracza nieskończenie, że nie musi być tej samej natury. ** Źródło: s. 61 * Przez długi czas kładłem się spać wcześnie. ** Opis: pierwsze słowa cyklu. * Przychodzi w życiu godzina – jesteś jeszcze od niej bardzo daleko – kiedy znużone oczy znoszą już tylko jedno światło, to, które piękna noc, jak dzisiejsza, tworzy i sączy wraz z mrokiem; kiedy uszy nie mogą już słuchać innej muzyki prócz tej, którą gra blask księżyca na flecie milczenia. Gdzieś w połowie niewiadomego drzewa niewidzialny ptak siląc się skrócić dzień zgłębiał przeciągłą nutą otaczającą samotność; ale otrzymywał od niej odpowiedz tak jednomyślną, odzew tak nabrzmiały ciszą i bezruchem, iż można by rzec, że zatrzymał na zawsze chwilę, której bieg chciał przyśpieszyć. ** Źródło: s. 123, 133 * (…) zastępcze wyładowanie skłębionych myśli, które mnie ożywiały i które nie osiągnęły ukojenia świadomości, przełożywszy lubość łatwiejszych bezpośrednich odprężeń nad wolną introspekcje. Większość rzekomych wykładów tego cośmy odczuli, uwalnia nas jedynie od naszych uczuć wydobywając je z nas w mętnym kształcie, który niczego nam nie uświadamia.<br />Trzy czwarte wysiłków i kłamstw z próżności, wyprodukowanych od czasu jak świat istnieje popełnia się na intencje niższych od siebie. ** Źródło: s. 148, 182 * Ale kiedy znika wiara, zostaje po niej – i coraz to żywsze, aby zamaskować utratę dawnej naszej mocy dawania realności nowym rzeczom – fetyszystyczne przywiązanie do rzeczy dawnych, które ożywiała nasza wiara; tak jakby to w niej, a nie w nas mieszkała boskość, boskość jak gdyby nasze obecne niedowiarstwo miało zewnętrzną przyczynę – śmierć Bogów.<br />Miejsca, któreśmy znali, należą nie tylko do świata przestrzeni, w który wstawiamy je dla większej wygody. Były one jedynie cienką warstwą pośród ciągłości wrażeń tworzących nasze ówczesne życie; wspomnienie jakiegoś obrazu jest jedynie żalem za pewna chwilą; i domy, drogi, aleje są ulotne jak lata. ** Źródło: s. 397, 399 ==Tom II – ''W cieniu zakwitających dziewcząt''== * (…) to znów marzą o kojącej nicości, kiedy, przeciwnie, świadomość ich ogarnie błędy, które inaczej przyszłoby im odpokutować po śmierci; (…) i powiedzcie, czy we wspólnym życiu, jakie wiodą idee w łonie naszego ducha, istnieje bodaj jedna z tych, co nam dają najwięcej szczęścia, która by nie pasożytowała z początku na obcej i sąsiedniej myśli, czerpiąc z niej najlepsze cząstki brakującej siły? ** Źródło: s. 52, 53 * (…) może to przerażenie jest tylko najbardziej pokorną, tajemną, organiczną, prawie nieświadoma formą owego wielkiego, rozpaczliwego protestu, jaki przeciwstawiają rzeczy stanowiące najlepsza cząstkę naszego obecnego życia temu, abyśmy się godzili w myśli na formułę przyszłości, w której ich nie ma. ** Źródło: s. 229 * Ale właściwością głupiego wieku, jaki przechodziłem – wieku bynajmniej nie niewdzięcznego, raczej bardzo płodnego – jest to, że się wówczas człowiek w niczym nie radzi inteligencji i że najbłahsze cechy danych istot zdają się niepodzielnie kojarzyć z ich osobowością. Otoczony samymi potworami i bogami, człowiek nie zna wówczas spokoju. Nie ma bodaj ani jednego gestu z owej doby, którego byśmy później nie chcieli unicestwić. Ale powinni byśmy raczej żałować, że już nie posiadamy bezpośredniości, która kazała nam spełniać te gesty. Później widzimy raczej praktycznej, w zupełnej zgodzie z resztą społeczeństwa; ale młodość to jedyny czas, kiedy się człowiek czegoś nauczył. ** Źródło: s. 339, 340 * Bo jak nie żądza sławy, ale nawyk pracy pozwala nam wydać dzieło, tak samo nie radość obecnej chwili, ale roztropne refleksje czerpane z przeszłości pomagają nam ubezpieczyć przyszłość.<br />Może nie ma aktu bardziej nam narzuconego niż ten, który, mocą wzbierającej siły zdławionej w czasie działania, każe, gdy raz myśl nasza znajdzie się w spoczynku, wypływać wspomnieniu zniwelowanemu z innych przez ucisk roztargnienia i zrywać się, że bez naszej wiedzy zawierało ono jakiś szczególny urok spostrzeżony aż po dwudziestu czterech godzinach. I może nie ma też aktu równie swobodnego, bo jest on jeszcze wyzuty z przyzwyczajenia, z tej jakby manii umysłowej, która w miłości sprzyja wyłącznemu odnawianiu obrazu pewnej osoby. ** Źródło: s. 362, 369 * Podobieństwo to wynika z trwałości naszej natury, ona to, bowiem wybiera owe kobiety, wyłączając wszystkie te, które nie byłyby dla nas równocześnie kontrastowe i dopełniające, czyli zdolne zadowolić nasze zmysły i udręczyć nasze serce. Te kobiety są produktem naszego temperamentu, obrazem, odwróconą projekcją, „negatywem” naszej wrażliwości.<br />Tak szybko przychodzi chwila, gdy już nie mamy czego oczekiwać, gdy ciało stężałe w martwocie niewróżącej już niespodzianek, gdy się traci wszelką nadzieje widząc – niby na drzewach w pełni lata martwe już liście (…) dochodzi się do tego, iż kocha się tylko bardzo młode dziewczęta, te, u których ciało, niby szacowne ciasto, rośnie jeszcze. Są one jedynie falą materii, ciągłą, wciąż ugniataną władnącym nimi przemijającym wrażeniem.<br />Tak bardzo ci, co robią mniej, a mogliby nie robić nic, czują potrzebę zrobienia czegoś. ** Źródło: s. 435, 446, 478 * Zdolność kochania i zdolność odczuwania przyjemności rzadko schodzą się w jednej i tej samej osobie. ** ''Ceux qui aiment et ceux qui ont du plaisir ne sont pas les mêmes.'' (fr.) ==Tom III – ''Strona Guermantes''== * (…) nasi najokrutniejsi wrogowie, to nie ci, co nam przeczą i starają się nas przekonać, ale ci, co powiększają lub wymyślają nowiny zdolne nas zasmucić, strzegąc się dać im pozór usprawiedliwienia, które by zmniejszyło naszą zgryzotę i wzbudziłoby może w nas nieco szacunku dla obozu, który oni silą się nam pokazać, ku naszej tym większej udręce, jako okrutny i triumfujący zarazem. ** Źródło: s. 19–20 * Czujemy w jednym świecie, a myślimy i nazywamy w drugim; możemy ustalić między nimi zgodność, ale nie możemy zapełnić dzielącej ich przestrzeni. (…) I ta sama różnica, jaka istnieje między jakąś osobą lub silnie indywidualnym dziełem a pojęciem piękności, istnieje w nie mniejszym stopniu między zbudzonymi przez nie uczuciami a pojęciem miłości i podziwu. Toteż nie poznaje się ich. ** Źródło: s. 45 ==Tom IV – ''Sodoma i Gomora''== <small>(wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2000)</small> * Nie przypominamy sobie wspomnień z ostatnich trzydziestu lat, ale cali jesteśmy w nich zanurzeni: czemu zatem ograniczać się do tych trzydziestu lat, czemu nie przedłużyć tego dawniejszego życia poza urodzenie? Z chwilą gdy nie znam całej partii wspomnień będących za mną, z chwilą gdy są dla mnie niewidzialne, gdy nie mam zdolności przywoływania ich do siebie, kto mi powie, czy w owej nieznanej mi „masie” nie ma takich, które by sięgały o wiele poza moje ludzkie życie? Jeżeli mogę mieć w sobie i dookoła siebie tyle wspomnień, których sobie nie przypominam, zapomnienie to (przynajmniej zapomnienie faktyczne, skoro nie mam zdolności widzenia czegokolwiek) może się odnosić do życia, które przeżył w ciele innego człowieka, nawet na innej planecie. Jednakże zapomnienie wymazuje wszystko, ale wówczas cóż znaczy nieśmiertelność duszy, o której rzeczywiście upewnia norweski filozof? Istota, którą będę po śmierci, tak samo nie ma racji przypominać sobie o człowieku, którym jestem z urodzenia, jak ten nie przypomina sobie, że byłem przed nim. ** Źródło: s. 368 ==Tom V – ''Uwięziona''== * (…) człowiek wyobraża sobie przyszłość jako refleks teraźniejszości rzutowanej w pustą przestrzeń, gdy ona jest wynikiem – często bardzo bliskim – przyczyn przeważnie dla nas nieuchwytnych. * Marzenia są nieziszczalne, wiemy o tym; nie snulibyśmy ich może, gdyby nie pożądanie, a dobrze jest snuć je po to, aby oglądać ich ruinę i aby ta ruina była nam nauką. ==Tom VI – ''Nie ma Albertyny''== * Od chwili kiedy się budziłem i podejmowałem mój smutek w miejscu, gdziem go zostawił przed zaśnięciem, niby książkę zamkniętą na chwilę, ale odtąd mającą mi towarzyszyć aż do wieczora, wszystkie moje wrażenia, zewnętrzne, zawsze się dostrajały do jakiejś myśli (…). * Przyjął się zwyczaj nieprzypominania go nawet przy wyrażeniach, których często używał, przy prezentach, które od niego pochodziły, i właśnie istota mająca obowiązek odmłodzić – jeżeli nie uwiecznić – pamięć o nim przyspieszała o doprowadzała do końca dzieło śmierci i zapomnienia. * Wytrwałość, z jaką latami pielęgnowałem dawną myśl, żeby zabrać się do pracy, odrobić stracony czas, zmienić swoje życie lub raczej zacząć je od początku, wywoływała we mnie złudne uczucie, że wciąż jestem młody. ** ''La persistance en moi d’une velléité ancienne de travailler, de réparer le temps perdu… me donnait l’illusion que j’étais toujours aussi jeune.'' (fr.) ** Źródło: rozdział 2, ''Panna de Forcheville'' ==Tom VII – ''Czas odnaleziony''== * (…) życie bowiem zawodzi nas tak dalece, że zaczynamy w końcu wierzyć, iż literatura nie ma z nim żadnego związku, ogarnia więc nas osłupienie, jeśli widzimy, jak cenne myśli ukazane w książkach rozprzestrzeniają się, nie lękając się zagłady, spontanicznie, naturalnie, wśród pełni życia codziennego (…). [[Kategoria:Francuskie powieści]] [[Kategoria:Marcel Proust]] [[Kategoria:Powieści psychologiczne]] [[Kategoria:Utwory biograficzne]] tw15hiiea67xdfx6xzybunowc657qf0 Joka 0 22492 645446 643196 2026-07-18T21:42:21Z ~2026-40422-73 61620 /* Inne */ Poszerzono treść o dodatkowy cytat 645446 wikitext text/x-wiki [[Plik:Kaliber44Londyn.jpg|mały|alt=Joka i AbraDab|Joka i AbraDab]] '''[[w:Joka|Michał „Joka” Marten]]''' (1977–2025) – polski raper, członek zespołu [[Kaliber 44]]. Starszy brat [[Abradab|AbradAba]]. {{wulgaryzmy}} ==Cytaty z utworów== ===Kaliber 44=== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Kaliber 44}} * Pytanie, a jaka będzie stawka?<br />Pytanie zostanie, nie ma odpowiedzi na nie<br />Stop klatka, marzenie, zapomnij. Akcja! Akcja! ** Źródło: ''Więcej Szmalu 2'', ''Księga Tajemnicza. Prolog'' * Zawsze szybko umierają tacy jak ja<br />Tacy sami lecz ciągną nitki inny kolor<br />Wiedzcie, że jest<br />Bo ktoś musi być<br />Bo tak łatwiej żyć<br />W to można uwierzyć... ** Źródło: ''Moja obawa (bądź a klęknę)'', ''Księga Tajemnicza. Prolog'' * Niejeden może kity pcha, ale ja jestem szczery<br />Wielu dla pieniędzy gra, a może dla kariery?<br />A może kurwa, pizda, a może do cholery? ** Źródło: ''Może tak, może nie'', ''W 63 minuty dookoła świata'' * A ja jestem na imprezie, dziewczyny i muzyka<br />Jakby ktoś pytał w dupie mam komornika<br />Daleko mi do typu, typu pracoholika. ** Źródło: ''Masz albo myślisz o nich, aż...'', ''3:44'' * Czuję się jak ryba w wodzie<br />Skąd ta pewność skoro pod prąd płynę co dzień? ** Źródło: ''Razowy'', ''Ułamek tarcia'' * Podpaliłem kontynent, zatopiłem nie te wyspy<br />Po to by znaleźć koniczyny krzak czterolistny<br />Delektować się słodkim winem kalifornijskim<br />I nadać szczęściu imię z moim nazwiskiem. ** Źródło: ''Historia'', ''Ułamek tarcia'' * Ludzie mają dylemat: kura czy jajo<br />Lucyfera – tak nisko upadł anioł<br />Iron, Lion, Ziemię Obiecaną<br />Drugie życie w Niebie zagwarantowane wiarą. ** Źródło: ''Goń'', ''Ułamek tarcia'' * Środek nocy, księżyc jak sierp złoty<br />Jak albinos – czerwone oczy<br />Jak Eskimos z północy<br />I tak jak chłopcy – niedorosły. ** Źródło: ''Bogusław Linda'', ''Ułamek tarcia'' ===Inne=== * Proszę lody Bambino i dwa razy cappuccino<br />Margheritę na ratę, ja trenuję tu karate. ** Źródło: ''Język polski'' (Wzgórze Ya-Pa-3, ''Centrum'') * 2000 rok, dookoła chodzą ludzie<br />Co krok jeden swoje wie, by drugi wiedział cudze<br />Jest taki, co przysięga mówić prawdę, tylko prawdę<br />I taki, co udowodni mu kłamstwo jawne<br />Ktoś wszystko nosi w głowie, ktoś po to ma kieszenie<br />Stare pokolenie i młode pokolenie<br />Jeden ma sąsiadów, jeden swoje plemię<br />Ktoś zamieszkuje księżyc, a ktoś zamieszkuje Ziemię. ** Źródło: ''Każdy'' (Bolec, ''Regenerat'' – zwrotka niepublikowana) * Dwudziesta trzecia, dzień jak Kukuczka zleciał<br />Cały czas leżałem to teraz bym posiedział<br />No to siedzę w klubie małym jak kolejowy przedział. ** Źródło: ''Szał Baj Najt'' (IGS, ''Ekspedycje'') ** Zobacz też: [[Jerzy Kukuczka]] * Nasz rap jest dużym chłopcem<br />Urodzonym tam, ale wychowanym w Polsce<br />Ignoranci mają go za czarną owcę<br />Ale owca daje radę, widać ją na łące. ** Źródło: ''Rap To Nie Zabawa Już'' (AbradAb, ''Emisja spalin'') * Zrobiłem procę, strzeliłem do typa na drodze<br />Taki był początek psycho-rapu w Polsce. ** Źródło: ''Rap To Nie Zabawa Już'' (AbradAb, ''Emisja spalin'') * Pij mleko, jedz miód, pókiś młody<br />Bij rekord, nim dzwon skończy zawody<br />Idź stąd, nie wiem dokąd, choćby<br />Po to, by czasem zniknąć i szczęśliwie się urodzić. ** Źródło: ''Trzeba wziąć'' (Lukatricks, ''Czarne złoto'') * Ważny jest oddech, gdy adrenalina rośnie<br />Baku baku to jest skład, nie szukaj nas na papierosie. ** Źródło: ''Western'' (Wujek Samo Zło, ''Wszystko gra'') * Tematem tej nawijki niech będzie książka<br />Którą dostałem dawno temu od ojca<br />Dużo humoru, erotycznie mocna<br />Demoniczna powieść o życiu chłopca. ** Źródło: ''Moje Demony'' (AbradAb, ''ExtraVertik'') * Nie wiesz o czym mówię, bo nie jesteś stąd?<br />To co ma powiedzieć słoń w śląskim zoo? ** Źródło: ''Reprezent'' (Miuosh, ''Prosto przed siebie'') * Zapomniałeś hasła? Pytanie pomocnicze!<br />Twojego psa rasa i dlaczego to jamniczek? ** Źródło: ''Jak Słowo Daję'' (Rebel Babel Ensemble, ''Dialog'') * Ogniwa łańcuch zamykają w pętlę<br />Drogę od startu pamiętam jak przez mgłę<br />Portrety, pejzaże – malarstwo holenderskie<br />Ciąg zdarzeń dzisiaj zaprowadził mnie w to miejsce. ** Źródło: ''404'' (Pokahontaz, ''REset'') * Choć pierwszy raz widzimy się na oczy<br />A o sobie wiemy tylko to co mówią horoskopy<br />Ja wiem że możemy konie kraść<br />Po to żeby spaść, próbując przeszkody przeskoczyć. ** Źródło: ''yee boy'' (AbradAb, ''048'') * Lubię ryzyko i eksperymentować<br />Dla siebie jestem plasteliną, pewnie też dla Boga. ** Źródło: ''Jacy my'' (Skorup, ''Naturalny satelita'') *"Pieniądze i władzę chcesz? To zdobywaj! Ja ci dobrze nie doradzę mogę dobrze potakiwać. ** Źródło: "Jacy my" (Skorup) * Jedyne błędy, jakie popełniłem – słuchałem mądrzejszych<br />Ich oczekiwań nie spełniłem, nie chcą mnie rozgrzeszyć. ** Źródło: ''Samotny'' (Bartłomiej Mechanik Chyla, ''Bliskość'') ==Cytaty z wywiadów== * Wszystko zaczęło się już bardzo dawno temu. W pewnym momencie każdy szuka jakiejś drogi dla siebie. Jeden zbiera znaczki, drugi hoduje zwierzęta, trzeci lubi sport, a my z kolegami postanowiliśmy, że założymy swój zespół hip-hopowy. Wtedy w ogóle nie było jeszcze w Polsce takiego pojęcia jak hip-hop. Wtedy hip-hop miał troszeczkę inny wymiar, wtedy hip-hop się bardzo buntował. Było coś po prostu takiego totalnie dzikiego w tym hip-hopie. Teksty przeciwko – przeciwko wojnie, przeciwko AIDS, bo taki temat się wtedy pojawił. Tym dla nas wtedy był hip-hop. To był bunt przeciwko rzeczom, których nie potrafiliśmy zrozumieć i chcieliśmy coś na ten temat powiedzieć. Przez rok pisaliśmy takie teksty, przeciwko czemuś. Dab ułożył kawałek „Brat nie ma już miłości dla mnie” i zrozumieliśmy, że nie możemy być skurwysynami, nawet w rapie. Zajaraliśmy jointa, zmienił się nasz światopogląd. ** Źródło: ''wywiad archiwalny z telewizji VIVA.'' * Pamiętam ten dzień, kiedy jeszcze trochę zakatarzony stanąłem przed mikrofonem i miałem zarymować „Moją obawę”. I to się stało. Pierwszy kawałek, drugi kawałek, trzeci kawałek. Grubo ponad pół roku siedzieliśmy w studiu i nagraliśmy naszą pierwszą płytę, która jest dla mnie najważniejszą. To była bajka. To co się wtedy działo. Wtedy zaczęły się koncerty, wtedy nagle zaczęły się kamery, autografy, zainteresowani ludzie, pozytywne recenzje, opinie. Parę lat to robiliśmy, a tak naprawdę nigdy tego nie chcieliśmy i nawet do końca tego nie rozumieliśmy. To były dla nas lata prawdziwej szkoły. Z chłopaków, którzy chodzili w za dużych spodniach, staliśmy się kimś, na kogo ludzie zwracają uwagę i proszą nas o autografy, a mieliśmy po siedemnaście lat. ** Źródło: ''wywiad archiwalny z telewizji VIVA.'' * Pierwszy tekst na drugą płytę to był – z tego co pamiętam – „A może tak, a może nie”. Byliśmy na etapie bawienia się słowem, bawienia się tekstem. Mniej psychodelii, więcej luzu. Wyjechaliśmy na Mazury, zamknęliśmy się w garażu. Pożyczyliśmy sobie sprzęty do nurkowania i nurkowaliśmy całymi dniami w wodzie, pływaliśmy w wodzie, oglądaliśmy ławice ryb, a wieczorem nagrywaliśmy kawałki na tą drugą płytę. Powstał wtedy „Film” z kroplami wody, które Feel-X puścił nam w busie i powiedział „maaan, to jest właśnie ten kawałek, który będzie naszym najlepszym kawałkiem na płycie”. ** Źródło: ''wywiad archiwalny z telewizji VIVA.'' * Trzecia płyta to jest zupełnie co innego. Każda nasza płyta to jest zupełnie coś innego, choć tak naprawdę są to płyty Kalibra i czuć, że to są płyty Kalibra, wiele osób tak mówi, a jednak są one zupełnie różne, są one różne w tematach. Według mnie działo się to tylko dlatego, że takimi rzeczami się w danym okresie zajmowaliśmy i w taki sposób żyliśmy. ** Źródło: ''wywiad archiwalny z telewizji VIVA.'' * Wtedy jeszcze hip-hop wyglądał zajebiście. Do dzisiaj wygląda zajebiście, ale inaczej, kompletnie inaczej. Ciekawy jestem czasami, czy słuchałbym hip-hopu, jakbym dopiero teraz wchodził w muzykę i zaczął się czymś interesować. Hip-hop teraz jest zajebisty, ale po prostu nie jest czymś, czym był kiedyś. Kiedyś był undergroundowy, to jest po pierwsze. Po drugie, miał w sobie bardzo dużo buntu i takiego sprzeciwiania się pewnym rzeczom. W tej chwili hip-hop jest ''blink-blink-blink, my już mamy to, my już mamy to i my się dobrze bawimy''. ** Źródło: ''wywiad archiwalny z telewizji VIVA.'' * Poznałem kogoś i chciałem z tą osobą gdzieś wyjechać, odetchnąć. Padło na Stany. Potrzebna mi była taka ucieczka. Chociaż i tam byłem parę razy rozpoznawany, czasem w zupełnie niespodziewanych sytuacjach. Na przykład rozmawiam z kimś przez telefon na innym kontynencie i ten ktoś mnie rozpoznaje. To była chęć złapania oddechu, schowania się w gąszczu innych spraw. Byłem strasznie zakochany, w Stanach urodziła się moja córka – to wtedy było dla mnie najważniejsze. Podobało mi się to, że mogę robić rzeczy zupełnie przyziemne, jak praca fizyczna takiego ogrodnika, czy jeżdżenie autem dostawczym. Odpowiadała mi taka odskocznia. ** Źródło: Przemysław Bollin, [http://muzyka.onet.pl/hip-hop/kaliber-44-ta-plyta-to-tribute-dla-artystow-na-ktorych-sie-wychowalem-wywiad/sy48gv ''Kaliber 44: ta płyta to tribute dla artystów, na których się wychowałem'', muzyka.onet.pl, 15 lutego 2016] ** Zobacz też: [[Stany Zjednoczone]] * Robię to, co lubię, także to, co robię, mi się podoba i nie wyobrażam sobie inaczej. Nie wyobrażam sobie robić rzeczy, której nie czuję. Robię to, co chcę i to mi się podoba. Jestem zadowolony ze swojej muzyki. Później przychodzi tylko ten czas, kiedy nagrywasz płytę. Mijają dwa lata i wtedy słuchasz, i możesz się inaczej ustosunkować, bo wtedy myślisz: kurwa, teraz bym zrobił inaczej – i robisz. I wszystko na tym polega. ** Źródło: [http://www.hip-hop.pl/teksty/projector.php?id=44 ''Wywiad z Kaliber 44'', hip-hop.pl, 10 marca 2001] * To po prostu jest w nas od początku. Cały czas zajawka hip-hopem, odkąd to usłyszałem i zacząłem robić. Innej muzyki nie robiłem, tylko hip-hop i to mnie najbardziej rusza. Uwielbiam grać koncerty, uwielbiam jeździć na imprezy i stąd ta energia. Energia płynie z hip-hopu i myślę, że każdy, kto przychodzi na imprezy hip-hopowe i słucha tego, ten czuje tą energię. ** Źródło: [http://www.hip-hop.pl/teksty/projector.php?id=44 ''Wywiad z Kaliber 44'', hip-hop.pl, 10 marca 2001] * Czuję się pionierem tego gatunku jak najbardziej. Jak mówią o mnie „legenda” czasami kręcę nosem, ale pionierem gatunku ewidentnie. ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=3YX_1wsHez4&t=389s ''Historia Pewnej Płyty'', 11 marca 2025] * 2000 rok, dookoła chodzą ludzie. Co krok jeden swoje wie, by drugi wiedział cudze. Jest taki, co przysięga mówić prawdę, tylko prawdę – i taki, co udowodni mu kłamstwo jawne. Ktoś wszystko nosi w głowie, ktoś po to ma kieszenie. Stare pokolenie i młode pokolenie. Jeden ma sąsiadów, jeden swoje plemię. Ktoś zamieszkuje Księżyc, a ktoś zamieszkuje Ziemię... Dobry kawałek i dobry czas z Bolcem. ** Źródło: [https://www.youtube.com/watch?v=dFFXGaWSDyY&t=491s ''Rap Kanapa'', reaktywacja Kalibra 44 w klubie Stodoła, 25 września 2013 – niepublikowana zwrotka] ==Zobacz też== * [[Kaliber 44]] * [[Abradab|AbradAb]] * [[Magik]] [[Kategoria:Polscy raperzy]] 8l1dxncew9e8en0n35uc28evrckinei Wikicytaty:GUS2Wiki 4 66560 645449 644970 2026-07-19T06:22:54Z Alexis Jazz 37736 Updating gadget usage statistics from [[Special:GadgetUsage]] ([[phab:T121049]]) 645449 wikitext text/x-wiki {{#ifexist:Project:GUS2Wiki/top|{{/top}}|This page provides a historical record of [[Special:GadgetUsage]] through its page history. To get the data in CSV format, see wikitext. To customize this message or add categories, create [[/top]].}} Poniższe dane są kopią z pamięci podręcznej. Ostatnia aktualizacja odbyła się o 2026-07-13T18:21:05Z. W pamięci podręcznej {{PLURAL:5000|znajduje|znajdują|znajduje}} się maksymalnie {{PLURAL:5000|jeden wynik|5000 wyniki|5000 wyników}}. {| class="sortable wikitable" ! Gadżet !! data-sort-type="number" | Liczba użytkowników !! data-sort-type="number" | Użytkownicy aktywni |- |HotCat || 61 || 5 |- |Navigation popups || 88 || 3 |- |QuickEdit || 25 || 2 |- |autoformat || 82 || 6 |- |colored-new-in-rc || 77 || 2 |- |colored-nicknames || 104 || 4 |- |delete || 22 || 2 |- |disable-animations || 10 || 0 |- |dynamic-ips || 69 || 5 |- |edithysteria || 48 || 2 |- |hide-rollback || 1 || 1 |- |hideSidebar || 48 || 1 |- |insert-category || 46 || 6 |- |insert-image || 32 || 3 |- |iw-links || 39 || 3 |- |quickeditcounter || 93 || 3 |- |replylinks || 67 || 2 |- |save-preview-buttons || 31 || 1 |- |searchbox || 79 || 2 |- |sk || 59 || 6 |- |wikEd || 49 || 0 |} * [[Specjalna:Użycie gadżetów]] * [[m:Meta:GUS2Wiki/Script|GUS2Wiki]] <!-- data in CSV format: HotCat,61,5 Navigation popups,88,3 QuickEdit,25,2 autoformat,82,6 colored-new-in-rc,77,2 colored-nicknames,104,4 delete,22,2 disable-animations,10,0 dynamic-ips,69,5 edithysteria,48,2 hide-rollback,1,1 hideSidebar,48,1 insert-category,46,6 insert-image,32,3 iw-links,39,3 quickeditcounter,93,3 replylinks,67,2 save-preview-buttons,31,1 searchbox,79,2 sk,59,6 wikEd,49,0 --> fpr0ia290t8gmrz0dys9rtf3qwa3tam The Doors 0 68875 645439 624333 2026-07-18T15:28:20Z Nazwa1234 53893 /* */ 645439 wikitext text/x-wiki '''[[w:The Doors|The Doors]]''' – amerykańska grupa rockowa powstała w lipcu 1965, rozwiązana w 1972 roku. [[Plik:The Doors 1968.JPG|mały|{{center|The Doors (1968)<br />Od lewej: [[Jim Morrison]], [[John Densmore]], Robby Krieger i [[Ray Manzarek]] (siedzący)}}]] * Będę cię kochał, póki niebo nie powstrzyma deszczu. Będę cię kochał, póki gwiazdy nie spadną z nieba dla mnie i dla ciebie. ** Źródło: ''Touch me'' * Jedź autostradą do końca nocy. Koniec nocy, koniec nocy. ** Źródło: ''End of the Night'' * Jem więcej kurczaka niż jakikolwiek mężczyzna kiedykolwiek widział. ** ''I eat more chicken than any man ever seen.'' (ang.) ** Źródło: ''Back Door Man'' * Kiedy jesteś dziwny<br />Nikt nie pamięta twojego imienia. ** Źródło: ''People Are Strange'' * Kiedy muzyka się skończy, zgaś światła. ** Źródło: ''When The Music's Over'' * Ludzie są dziwni<br />Kiedy jesteś nieznajomy<br />Twarze wyglądają brzydko<br />Kiedy jesteś sam<br />Kobiety wydają się niegodziwe<br />Kiedy jesteś niechciany<br />Ulice są nierówne<br />Kiedy jesteś na dole. ** ''People are strange<br />When you're a stranger<br />Faces look ugly<br />When you're alone<br />Women seem wicked<br />When you're unwanted<br />Streets are uneven<br />When you're down.'' (ang.) ** Źródło: ''People Are Strange'' * Niektórzy rodzą się dla słodkiej rozkoszy. ** Źródło: ''End of the Night'' * Nikt nie wyjdzie stąd żywy. ** ''No one here gets out alive.'' (ang.) ** Źródło: ''Five to one'' * Osobliwe dni dopadły nas<br />Samotnie spędzamy osobliwe godziny<br />Pomieszane ciała, wykorzystane wspomnienia<br />A my uciekamy przed dniem<br />W osobliwą kamienną noc. ** Źródło: ''Strange Days'', tłum. [[Tomasz Beksiński]], cyt. za: „Magazyn Muzyczny”, lipiec 1990 * Powiedz mi, gdzie wolność twoja<br />Ulice przypominają nieśmiertelne pola<br />Uchowaj mnie od szukania przyczyn<br />Dla których ty zapłaczesz<br />A ja raczej odfrunę. ** ''Oh tell me where your freedom lies<br />The streets are fields that never die<br />Deliver me from reasons why<br />You'd rather cry, I'd rather fly'' ** Źródło: ''The Crystal Ship'', tłum. Tomasz Beksiński, cyt. za: „Magazyn Muzyczny”, lipiec 1990 * Powiem ci…<br />Zmarnowaliśmy świt<br />A tego nie wybaczy nam żadne niebo. ** ''I’ll tell you… No eternal reward will forgive us now for wasting the dawn.'' (ang.) ** Źródło: ''The Wasp (Texas Radio And The Big Beat)'' * Przyjmij to takim, jakim jest. ** Źródło: ''Take It As It Comes'' * Przyszłość to niepewna, a koniec jest zawsze bliskim. ** ''The future's uncertain and the end is always near.'' ** Źródło: ''Roadhouse Blues'' * Śniadanie, przy którym czyta się gazety<br />Karmi dzieci telewizji<br />Żyć nieświadomym, żyć świadomym<br />Kula przechodzi przez głowę<br />I już po wszystkim. ** ''Breakfast where the news is read<br />Television children fed<br />Unborn living, living, dead<br />Bullet strikes the helmet’s head<br />And it’s all over ** Źródło: ''Unknown Soldier'' * To już koniec, moja mała<br />Koniec, moja jedyna, koniec<br />Przykro mi uwolnić cię<br />Ale i tak nigdy nie pójdziesz za mną<br />To już koniec śmiechu i niewinnych kłamstw<br />Koniec nocy, w które próbowaliśmy umrzeć<br />To już koniec. ** Źródło: ''The End'', tłum. Tomasz Beksiński, cyt. za: „Magazyn Muzyczny”, lipiec 1990 * Zabójca obudził się przed świtem<br />założył buty…<br />I ruszył korytarzem…<br />Wszedł do pokoju swej siostry i…<br />Potem odwiedził brata<br />A potem ruszył korytarzem<br />Podszedł do drzwi<br />Zajrzał do środka<br />Tato? Tak synu?<br />Chcę ciebie zabić<br />Mamo<br />Chcę ciebie… Zerżnąć! ** ''The killer awoke before dawn,<br />he put his boots on…<br />And he walked on down the hall…<br />He went into the room where his sister lived, and…<br />then he paid a visit to his brother,<br />and then he walked on down the hall<br />And hecame to a door…<br />and he looked inside<br />Father, yes son,<br />I want to kill you<br />Mother… I want to… fuck you!'' (ang.) ** Źródło: ''The End'', album ''The Doors'' (1967) [[Kategoria:The Doors|!]] hfug072wirru8m3etq4rlo8yx1urefu