Wikicytaty plwikiquote https://pl.wikiquote.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna MediaWiki 1.47.0-wmf.15 first-letter Media Specjalna Dyskusja Użytkownik Dyskusja użytkownika Wikicytaty Dyskusja Wikicytatów Plik Dyskusja pliku MediaWiki Dyskusja MediaWiki Szablon Dyskusja szablonu Pomoc Dyskusja pomocy Kategoria Dyskusja kategorii TimedText TimedText talk Moduł Dyskusja modułu Wydarzenie Dyskusja wydarzenia 0 44 646465 646462 2026-08-13T14:54:41Z Swam pl 41038 Anulowano wersję [[Special:Diff/646462|646462]] autorstwa [[Special:Contributions/~2026-43923-91|~2026-43923-91]] ([[User talk:~2026-43923-91|dyskusja]]) - [[Wikicytaty:Weryfikowalność|nowy cytat bez źródła]] 646465 wikitext text/x-wiki '''[[w:Konfucjusz|Konfucjusz]]''' (551–479 p.n.e.) – chiński filozof i myśliciel. {{IndeksPL}} [[Plik:Konfuzius.jpg|mały|{{center|Konfucjusz, figurka z brązu}}]] ==B== * Bez znajomości siły słów nie sposób poznać ludzi. ** Źródło: ''Wielka księga mądrości'', wybór Jacek i Tomasz Ilga * Bezużyteczną rzeczą jest uczyć się, lecz nie myśleć, a niebezpieczną myśleć, lecz nie uczyć się niczego. ** Źródło: ''Księga aforyzmów'', Katarzyna Janus, Monika Ludynia (oprac.), Elżbieta Rezler (red.), Buchmann, Warszawa 2008, ISBN 9788361048855, s. 163. * Błędy człowieka szlachetnego są jak zaćmienie słońca lub księżyca. Wszyscy je widzą. * Brakiem odwagi jest wiedzieć, co prawe, lecz tego nie czynić. ** Źródło: ''Księga aforyzmów'', Katarzyna Janus, Monika Ludynia (oprac.), Elżbieta Rezler (red.), op. cit., s. 22. ==C== * Cieśla, który chce dobrze robotę wykonać, musi wpierw naostrzyć swe narzędzia. * Ci, którzy się uczą, podobni są do roślin. Zdarza się bowiem, że roślina zakiełkuje, ale nie rozkwitnie; zdarza się też, że zakwitnie, ale owocu nie wyda. * Czego sam nie pragniesz, nie czyń drugiemu. ** ''„己所不欲，勿施於人”.'' (chiń.) ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Często cały dzień nic nie jadłem i nie spałem całą noc, aby rozmyślać. Ale to na nic; lepiej się uczyć. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', tłum. Agna Onysymow, wyd. Aletheia, Warszawa 2017, ISBN 9788365680174, s. 239. * Człowiek cnotliwy dobre wypowiada słowa, ale nie zawsze ten, kto dobre powiedział słowo, jest cnotliwy. * Człowiek potyka się a o kretowiska, nie o góry. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), Instytut Śląski w Opolu, Opole 1986, s. 191. * Człowiek szlachetny jedna sobie przyjaciół wykształceniem, a w doskonaleniu się pomagają mu przyjaciele. * Człowiek szlachetny kieruje się sprawiedliwością. Człowiek mały – korzyścią. ** Zobacz też: [[sprawiedliwość]] * Człowiek szlachetny nie szafuje obietnicami, lecz czyni więcej niż przyrzekł. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. * Człowiek szlachetny nie zna trosk ni lęku. O cóż się bowiem może troszczyć i czego ma się lękać, skoro w sobie żadnych ułomności nie znalazł? * Człowiek szlachetny stara się, by inni byli dobrzy. Prostak czyni odwrotnie. * Człowiek szlachetny, który ma światem kierować, niczego z uporem trzymać się nie powinien ani niczego z góry odrzucać, a zawsze stawać po stronie tego, co prawe. * Czyż jedynie urząd piastując można rządy sprawować? * Czyż można słusznej nie wysłuchać rady? Ważniejsze jest jednak to, by jej wysłuchawszy zmienić, co złe. * Czyż nie jest prawdziwie szlachetny ten, kto się nie smuci, choć się na nim ludzie nie poznali? ==D== * Dawniej ludzie uczyli się dla samych siebie, dziś robią to na pokaz. ==G== * Gdy śmierć nadchodzi, ptak smutno śpiewa, a człowiek dobre wypowiada słowa. * Gdy widzisz mędrca, myśl o tym, by mu dorównać. Gdy widzisz tego, komu brak rozsądku, zastanów się nad sobą samym. * Gdy władca szanuje obyczaje, łatwo mu ludem kierować. * Gdy władca na urzędy wynosi prawych, a oddala od siebie nieprawych, wówczas lud staje się uległy. Gdy zaś wynosi on na urzędy nieprawych, a oddala od siebie prawych, wówczas lud uległy nie będzie. ==J== * Jak mógłbyś duchom służyć, gdy jeszcze ludziom nie potrafisz? * Jak mógłbyś śmierć poznać, gdy jeszcze życia nie znasz? * Jeśli coś wiesz, przyznaj, że wiesz. Gdy zaś czegoś nie wiesz, przyznaj, że nie wiesz. Oto prawdziwa wiedza. ** Zobacz też: [[wiedza]] * Jeśli dobrem odpłacasz za zło, czym za dobro się odwdzięczysz? * Jeśli nie będziesz nauczał kogoś, kto na to zasługuje, zgubisz człowieka. Jeśli nauczasz kogoś, kto na to nie zasługuje, trwonisz tylko swą wiedzę. * Jeśli sam władca wyzbędzie się pragnień, wówczas nikt w jego kraju kraść nie będzie, choćby i złodziei nagradzał. * Jeśli spotka się kogoś, z kim warto rozmawiać, a nie porozmawia się z nim, to traci się człowieka. Jeśli spotka się kogoś, z kim nie warto rozmawiać, i rozmawia się z nim, to traci się swoje słowa. Mędrzec nie traci ani człowieka, ani swoich słów. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 232. * Jeśli dotąd nie znamy życia, jakże możemy znać śmierć? ==K== * Każdy potrafi skarg wysłuchać. Kto jednak zdoła sprawić, by skarg nie było? * Kiedy staje się oczywiste, że cele nie mogą zostać osiągnięte, nie dostosowuj celów, dostosuj działania. * Komu sił nie starcza, ten ginie w połowie drogi. * Kto dostrzegłszy zysk o prawości pomyśli, kto w niebezpieczeństwie gotów życie ryzykować i kto po latach nie zapomina o swych przyrzeczeniach, ten jest człowiekiem doskonałym. * Kto dysponuje rozległą znajomością literatury i kieruje się regułami moralności, ten z powodzeniem może dojść do uniknięcia błędnych kroków. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 190. * Kto ku korzyściom czynem każdym zmierza, ten niezadowolenie wielu wzbudzić musi. * Kto lubi dobrze jeść, może z głodu umrzeć. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. * Kto nie ma ludzkiego do bliźnich stosunku, ten ani długo w ubóstwie wytrzymać nie zdoła, ani w dostatku długo pozostawać nie może. * Kto nie potrafi się wywiązać ze swych obowiązków wobec żywych, ten nie zdoła ich spełnić wobec duchów przodków. * Kto nie potrafi spoglądać daleko, ten ma kłopoty blisko. ** Źródło: „Przegląd techniczny” 1987, s. 8. * Kto nie przemyśli dali, temu bliskie jest zmartwienie. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 234. * Kto ostro sobie samemu błędy wyrzuca i nieskory jest do ganienia innych, ten oddala od siebie niezadowolenie. * Kto się nie waha czynić wielkich obietnic, temu trudno przyjdzie się z nich wywiązać. * Kto się z godnym człowiekiem zwiąże, ten go zawsze będzie mógł szanować. * Kto służąc panu często go napomina, ten w niełaskę popadnie. * Kto stara się ludzi ująć zręcznymi słowami, ten często bywa znienawidzony. * Kto trzęsie drzewem prawdy, temu padają na głowę obelgi i nienawiść. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. * Kto w wielkich sprawach granic nie przekracza ten w drobnych może swobodniej postępować. * Kto wie, że popełnił błąd i nie próbuje go naprawić, popełnia drugi błąd. * Kto z różnych końców rzecz rozpoczyna, ten wszystko popsuć może. * Kto zdobytą wiedzę pielęgnuje, a nową bez ustanku zdobywa, ten może być nauczycielem innych. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. ==L== * Lepiej nie zaczynać, niż zacząwszy nie dokończyć. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. * Lepiej zapalić świeczkę, niż przeklinać ciemność. * Ludzie bliscy są sobie naturą, a dalecy przyzwyczajeniami. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. * Ludzie pragną bogactw i zaszczytów. Lecz przyjmować się ich nie godzi, jeśli nie są zdobyte właściwą drogą. Ludzie nienawidzą ubóstwa i stanu niskiego. Lecz wydobyć się z nich nie przystoi, jeśli właściwą drogą osiągnąć tego nie można. ==M== * Milczenie – przyjaciel, który nigdy nie zdradza. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. ** Zobacz też: [[milczenie]] * Może i są ludzie, którzy tworzą, nie mając wiedzy, Nie taki mam charakter. Wiele usłyszeć, wybrać z tego, co dobre, i za tym podążać, wiele zobaczyć i zapamiętać: to jest przynajmniej drugi stopień mądrości ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 129. * Mów otwarcie i otwarcie działaj, gdy w kraju dobre panują rządy. Otwarcie działaj, lecz mów ostrożnie, gdy rządy są złe. ==N== * Na drzewie dobrych intencji jest wiele kwiatów, lecz mało owoców. * Nie cel jest ważny, ale droga do celu. ** Źródło: ''Księga aforyzmów'', Katarzyna Janus, Monika Ludynia (oprac.), Elżbieta Rezler (red.), op. cit., s. 22. * Nie ma znaczenia jak wolno idziesz, tak długo jak nie przestajesz. * Nie można nie pamiętać o wieku swych rodziców. Radować się bowiem należy z długiego ich żywota i lękać się bezustannie, że kres ich dni się zbliża. * Nie poprawi się już ten, kto czterdzieści lat osiągnął, a wad się nie wyzbył. * Nie rozpaczaj, że ludzie cię nie rozumieją. Martw się tym, że to ty nie rozumiesz ludzi. * Nie smućcie się, że nie piastujecie stanowisk. Troszczcie się o to, by być stanowisk godni. * Nie smućcie się, że nikt was nie zna. Troszczcie się o to, byście byli godni tego, by was znano. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. * Nie spiesz się i o drobne nie zabiegaj korzyści. Kto się bowiem spieszy, ten daleko nie zajdzie. Kto o drobne zabiega korzyści, ten wielkich dzieł nie dokona. * Nie spotkałem jeszcze nikogo, ktoby cnotę kochał tak jak urodę. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. ** Zobacz też: [[cnota]] * Nie strzelaj do muchy z katapulty. * Nie to przyjaciel, który we krwi jest, w rodzie, lecz co się przyjacielem pokaże w przygodzie. * Nie wiemy jeszcze nic o życiu, więc jak możemy wiedzieć coś o śmierci? * Nie wtrącaj się do spraw, którymi cię nie obarczono. * Nie uczyć człowieka dojrzałego jest marnowaniem człowieka. Uczyć człowieka niedojrzałego jest marnowaniem słów. * Niechaj ten, komu powierzono stanowisko, wpierw obowiązki wypełnia, a gdy mu czasu jeszcze zostanie, niechaj się uczy. * Nieprawym sposobem zdobyte bogactwo i zaszczyty podobne są do przepływających po niebie chmur. * Nigdy nie należy zapominać o wieku rodziców: po pierwsze, aby się tym cieszyć, po drugie, aby się tym troskać. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 93. ==O== * Opowiedz mi twoją przeszłość, a ja powiem ci, jaka będzie twoja przyszłość. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. * O sprawach dokonanych nie należy rozprawiać. Nie należy też rad udzielać, gdy rzecz już zbyt daleko zaszła, ani wyrzutów czynić, gdy coś już minęło. ==P== * Podróż tysiąca mil zaczyna się od jednego kroku. * Pogoń za małymi zyskami zasłania wielkie korzyści. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. * Powiedz mi, a zapomnę.<br />Pokaż – zapamiętam.<br />Pozwól wziąć udział, a… wzbudzisz we mnie pragnienie. ** Źródło: Anna Wojnar, ''Nowa era reklamy'', „Alma Mater” nr 129, listopad 2010, s. 29. * Prawdziwa wiedza to świadomość rozmiarów własnej ignorancji. * Prawdziwym błędem jest błąd popełnić i nie naprawić go. ** Źródło: ''Księga aforyzmów'', Katarzyna Janus, Monika Ludynia (oprac.), Elżbieta Rezler (red.), op. cit., s. 163. * Prostak błędy swe barwnie przystraja. * Przeciwko chytrym najlepszą bronią jest otwartość. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 20. * Przekraczać granice to nie mniejszy błąd niż do nich nie dotrzeć. ==R== * Rozrzutność wiedzie ku utracie skromności, a oszczędność ku skąpstwu. Brak skromności gorszy jest jednak od skąpstwa. * Rzadko się zdarza, by ktoś stracił na ograniczaniu się. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 94. ==S== * Są trzy rodzaje pożytecznych przyjaciół i trzy rodzaje złych. Przyjaźń ze szczerymi, przyjaźń ze stałymi, przyjaźń z doświadczonymi jest pożyteczna. Przyjaźń z lizusem, przyjaźń z potakiwaczem, przyjaźń z gadułą jest zła. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 248. * Służąc władcy myśl wpierw o swych obowiązkach, a potem o wynagrodzeniu. * Szlachetnemu łatwo usługiwać, ale trudno go uradować. Jeśli (usiłuje się) go uradować, ale nie na (słusznej) drodze, on się nie raduje, ale zatrudniając ludzi, uwzględnia ich zdolności. Pospolitemu trudno usługiwać, ale łatwo go uradować. Jeśli (usiłuje się) go uradować, choć nie na (słusznej) drodze, on się raduje, ale zatrudniając ludzi, szuka doskonałości. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 206. * Szlachetny jest spokojny i opanowany, pospolity – stale zatroskany i pobudzony. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 133. * Szlachetny cierpi z tego powodu, że nie ma żadnych zdolności, nie cierpi z tego powodu, że ludzie go nie znają. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 236. * Szlachetny człowiek wymaga od siebie, prostak od innych. ** Zobacz też: [[szlachetność]] * Szlachetny mąż strzeże się trzech rzeczy: kiedy jego siły fizyczne nie osiągnęły pełni rozwoju, strzeże się płci; kiedy jego siły fizyczne są w rozkwicie, strzeże się zwady; kiedy w starości jego siły fizyczne się wyczerpują, strzeże się chciwości. ** Źródło: ''IDO – Ruch dla Kultury'', „Rocznik Naukowy”, t. II, Rzeszów 2001, s. 346. * Szlachetny każdą rzecz z różnych stron widzi i nie ma uprzedzeń. Prostak rzecz z jednej strony widzi i kieruje się uprzedzeniami. * Szlachetny kocha zgodę, lecz nie jest bezkrytyczny. Prostak jest bezkrytyczny, ale bynajmniej nie jest zgodny. * Szlachetny nawet w biedzie jest stanowczy. Prostak w biedzie nie zna hamulców. * Szlachetny odznacza się godnością, lecz nie dumą. Prostak bywa dumny, choć brak mu godności. * Szlachetny troszczy się o swe cnoty, a nie o to, że mu w biedzie żyć przyszło. * Szlachetny wielkie sobie stawia cele, prostak ku małym zdąża. * Szlachetny wstydzi się tego, że jego słowa przewyższają jego czyny. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 221. ==T== * Ten, którego myśl nie wybiega daleko, zobaczy udrękę z bliska. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. * Trzy są rodzaje przyjaźni, które korzyść przynoszą: przyjaźń z prostolinijnym, ze szczerym i z takim, który wiele wie. * Tylko bardzo mądrzy i zdecydowani głupcy niczego w swym postępowaniu nie zmieniają. ==U== * Ucz się tak, jakbyś niczego jeszcze nie osiągnął, i lękaj się, byś nie stracił tego, co już osiągnąłeś. * Uczyć się i nie myśleć to strata czasu, myśleć i nie uczyć się to niebezpieczeństwo. * Uczyć się przez trzy lata, nie idąc za chlebem: niełatwo to osiągnąć. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 139. ==W== * W dawnych czasach szaleńcy byli prostoduszni, dziś i oni są krętaczami. * W państwie rządzonym dobrze – wstyd być biednym; w państwie rządzonym źle – jest hańbą być bogatym. ** 邦有道，贫且贱焉，耻也；邦无道，富且贵焉，耻也。 (chiń.) ** Opis: ''Dialogi konfucjańskie'' (chiń. [https://zh.wikisource.org/zh-hans/%E8%AB%96%E8%AA%9E/%E6%B3%B0%E4%BC%AF%E7%AC%AC%E5%85%AB 论语]), księga VIII, 13, 3. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1986, s. 191. * W służbie władcy należy swoje dzieło traktować jako ważne, a swoje przychody jako drugorzędne. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 242. * Wewnątrz Czterech Mórz wszyscy ludzie są braćmi. ** Źródło: Jacek Izydorczyk, ''Hanzai znaczy przestępstwo'', Wolters Kluwer Polska, 2008, s. 20. * Wiedzieć, że się wie, co się wie i wiedzieć, że się nie wie, czego się nie wie – oto prawdziwa wiedza. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 191. * Wielki minister to ten, który służy władcy, gdy potrafi, a wycofuje się z urzędu, gdy nie umie obowiązkom podołać. * Wielu szuka szczęścia ponad ludzką miarę, inni poniżej jej, lecz ono znajduje się obok człowieka. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 191. * W obyczajnym postępowaniu najcenniejsza jest zgodność z nakazami moralnymi. * Wszystko jest w ruchu jak płynący strumień, co nie zatrzymuje się ani w nocy, ani w dzień. * Wykształcony, który lubi pozostawać (w domu), nie jest wart uchodzić za wykształconego. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', op. cit., s. 211. * Wybierz sobie zawód, który lubisz, a nigdy nie będziesz zmęczony. ==Z== * Z tego, iż ktoś o cnotach rozprawia, nie można wnosić, że sam cnoty posiadł. * Zaniedbasz to stracisz. * Zróbcie, by uczciwość opłacała się bardziej niż kradzież, a nie będzie kradzieży. * Zanim wyruszysz na zemstę, wykop dwa groby. * Zwykłe potrawy jako pożywienie, woda jako napój i zgięte ramie jako poduszka: również wtedy można być radosnym, lecz nienależne bogactwo i jeszcze do tego honor są dla mnie jedynie ulotnymi obłokami. ** Źródło: ''Lun Yu (Rozmowy)'', tłum. Agna Onysymow, op. cit., s. 125. ==Ż== * Żaden lekarz nie może być dobrym lekarzem, jeżeli sam nie chorował. ** Źródło: ''Myślę, więc jestem: aforyzmy, maksymy, sentencje'', Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), op. cit., s. 191. ==O Konfucjuszu== * Konfucjusz urodził się w Zou, miejscowości w okręgu Changping w państwie Lu. (…) [Matka jego] modliła się na wzgórzu Niqiu i w odpowiedzi na modlitwę urodziła Konfucjusza w dwudziestym drugim roku panowania księcia Xiang z Lu (551 p.n.e.). Ponieważ przyszedł na świat z dużą wypukłością na głowie, nazwano go Qiu (pagórek). Nosił przydomek Zhongni oraz nazwisko Kong. ** Autor: [[Sima Qian]], ''Zapiski historyczne'' (''Shiji''), oprac. Lin Yutang [[Kategoria:Chińscy filozofowie]] [[Kategoria:Konfucjanizm]] [[Kategoria:Starożytni Chińczycy]] 5x4q1td01aznmfxkicn1w1smjt2ny3w 0 210 646485 644651 2026-08-13T18:49:10Z Mrnr84201 7345 nowy cytat, drobne redakcyjne 646485 wikitext text/x-wiki '''[[w:Jacek Kaczmarski|Jacek Kaczmarski]]''' (1957–2004) – [[Polska|polski]] [[muzyk]], [[poeta]], pieśniarz i [[kompozytor]]. ==Cytaty z utworów== {{IndeksPL}} [[Plik:Jacek Kaczmarski.jpg|mały|{{center|Jacek Kaczmarski (1992)}}]] ===A=== * A ty siej. A nuż coś wyrośnie.<br />A ty – to, co wyrośnie – zbieraj.<br />A ty czcij – co żyje radośnie,<br />A ty szanuj to, co umiera. ** Źródło: ''Niech…'', 1995 * A nas wiedzie siedem demonów, co nami się karmią ** Źródło: ''Siedem grzechów głównych'', 1991 * Ale ty patrząc w dal<br />Płynąć będziesz wśród fal<br />Aż sam wreszcie staniesz się falą ** Źródło: ''Bob Dylan'', 1985 ===B=== * Będziemy – jacy zechcemy<br />Byle wiedzieć nam – czego chcieć,<br />Lecz – nie wiemy – czego nie wiemy,<br />Więc nie mamy – co chcemy mieć.<br />Mogliśmy, czego nie wolno,<br />Co wolno – nie chcemy móc.<br />Wolimy niewolę niż wolność,<br />W której nie ma o co łbem tłuc.<br />Więc będziemy – jacyśmy byli,<br />Więc jesteśmy – a jakby nas brak<br />W tej krótkiej danej nam chwili,<br />Której jutro nie będzie i tak… ** Źródło: ''Requiem rozbiorowe'', 1995 * Bo ja chciałem być kimś, bo ja byłem Żyd,<br />A jak Żyd nie był kimś, to ten Żyd był nikt.<br />Może stąd dla świata tyle z nas pożytku,<br />Że bankierom i skrzypkom nie mówią – ty żydku! ** Źródło: ''Opowieść pewnego emigranta'', 1987 * Bo światłem to tylko – co nam prosto w oczy!<br />Człowiekiem – co człowiek krwi swojej utoczy –<br />Plus Leonardo i Bach. ** Źródło: ''Ofiara'', 1988 * Bo uprawiać smokobicie łatwiej niźli walczyć z życiem. ** Źródło: ''Przyczynek do legendy o św. Jerzym'', 1997 * Brak sensu każdy obraz zbrudzi<br />I z pragnień zrodzi ideały,<br />A z ideałów zbrodnie. ** Źródło: ''Teza Don Kichota'', 1990 ===C=== * Choć krwią zachłysnął się nasz czas<br />Choć myśli toną w paranojach<br />Jak zawsze chronić będzie nas<br />Zbroja ** Źródło: ''Zbroja'', 1982 * Cieszy mnie krytyka tak szczera<br />Bowiem dowodzi że docieram<br />Do tego o co chcą się spierać<br />Ludzie myślący a więc żywi. ** Źródło: ''Ballada czarno-biała'', 1991 * Co nam hańba, gdy talary<br />Mają lepszy kurs od wiary! ** Źródło: ''Kantyczka z lotu ptaka'', 1991 * Co się stało z naszą klasą, Wojtek w Szwecji w porno klubie<br />Pisze dobrze mi tu płacą, za to co i tak wszak lubię. ** Źródło: ''Nasza klasa'' * Człowiek zagładę nosi w duszy<br />Wystarczy go przerazić. ** Źródło: ''Wieża Babel'', 1979 ===D=== * Do nieba jest najbliżej – z Polski. ** Źródło: ''Pan Wołodyjowski'', 1989 * Dosyć sztywną mam szyję<br />I dlatego wciąż żyję. ** Źródło: ''Autoportret Witkacego'' * Drży ze strachu czerń kozacza,<br />Dęba stają osełedce -<br />Kniaź Jarema się nawraca,<br />Prawosławnej wiary nie chce. ** Źródło: ''Kniazia Jaremy nawrócenie'', 1994 * Dusza moja – pragnie postu, ciało – karnawału! ** Źródło: ''Wojna postu z karnawałem'', 1990 * Dwór ma swoje zalety:<br />Po komnatach – kobiety,<br />W radach szlachta zasiada –<br />Jeno nie ma z kim gadać. ** Źródło: ''Jan Kochanowski'', 1992 ===E=== * Europa i Azja! Miazmatów małmazja!<br />Karuzela i rzeźnia! Paysage idéal!<br />Hipokryzja finezji! Na amnezję – fantazja!<br />Dzień za dniem zmartwychwstanie – msza, pokuta – i bal! ** Źródło: ''O zachowaniu przy stole'', 1993 ===G=== * Gorszego ognia Bóg nie wznieci,<br />niż ten spod palców jego dzieci ** Źródło: ''Joanna d’Arc'', 1978 * Gram w kiepskiej sztuce – życiem zwanej,<br />Lecz chciałabym w niej zagrać – pięknie… ** Źródło: ''Sara'', 1987 * Grona mędrców komunizmu po nocach się pocą<br />Kto zasłużył na wskrzeszenie, a jeśli – to po co?<br />Kto się jeszcze przydać może, bo już chodzą słuchy<br />Że marksiści potajemnie – wywołują duchy. ** Źródło: ''Rehabilitacja komunistów'', 1987 * Grzech wyniszcza! Cnota tuczy!<br />Chrystus się polskiego uczy!<br />Nieomylne rzeźbią pieśni,<br />Ziemię płaską jak naleśnik!<br /><br />Wokół Ziemi krąży Słońce,<br />Szatan ponoć ma dwa końce,<br />Więcej wiedzieć niebezpiecznie<br />Jeśli żyć chcesz wiecznie! ** Źródło: ''Piosenka zza miedzy'', 2001 ===I=== * I aż nas zmierzch ostudzi<br />Siedzimy tak we dwóch –<br />Bo on nie lubi ludzi,<br />A ja – nie lubię psów… ** Źródło: ''Autoportret z psem'', 1997 * I na tej z wielu dróg<br />Po co ci para nóg<br />I tak dotrzesz na pewno do końca<br />Nie potrzebny ci wzrok<br />Żeby wyczuć swój krok<br />I nie musisz wciąż radzić się słońca ** Źródło: ''Bob Dylan'', 1985 * I gorzko się zapatrzyliśmy<br />W zabrane nam dalekie strony<br />I w duszach swych przeklinaliśmy<br />Tę łatwą wiarę w megafony. ** Źródło: ''Poczekalnia'' (''Megafony''), 1975 * I śmiał się, więc zaczęłam płakać<br />A płacz zamienił mi się w śmiech! ** Źródło: ''Nawiedzona wiek XX'' * I Ta, co ciemność ma kłaść na powiekach,<br />Przy której milknie gwar szczęścia i waśni,<br />Kruszą się twierdze zamiarów człowieka –<br />Też trwa bez ruchu, cicha i daleka,<br />Bo i śmierć czeka<br />Na dalszy ciąg baśni. ** Źródło: ''Wyznanie Kalifa, czyli o mocy baśni'', 1999 * Im mniej cię co dzień, miodzie –<br />Tym mi smakujesz słodziej ** Źródło: ''Jan Kochanowski'', 1992 ===J=== * Ja bardziej niż wy jeszcze krztuszę się i duszę!<br />Ja częściej niż wy jeszcze żyć nie chcę, a muszę!<br />Ale tknąć się nikomu nie dam i dlatego<br />Gdy trzeba będzie sam odbiorę światu Witkacego ** Źródło: ''Autoportret Witkacego'', 1980 * Ja z pragnień – jedno mam żarliwe:<br />Móc widzieć ciemność,<br />Widzieć jasność ** Źródło: ''Ballada czarno-biała'', 1989 * Ja życie lubię<br />W jego prawdzie i w jego złudzie;<br />Ale człowiek dąży ku zgubie,<br />Wiedzieć o tym nie chcą ludzie. ** Źródło: ''Rozmowa'', 1991 * Jak nowa rezydencja carów, Służba swe obowiązki zna, precz wysiedlono stąd Tatarów, gdzie na świat wyrok zapaść ma. ** Źródło: ''Jałta'', 1984 * Jak wstyd jest żyć wśród pięknych koni<br />Podstępnym, człekożerczym życiem;<br />Miast doskonałość z nimi gonić –<br />Po łokcie babrać się w korycie. ** Źródło: ''Podróże Guliwera. Houyhnhnm'', 1989 * Jakaś ciepła mnie otacza cisza wokół,<br />Padam z nóg i czuję ręce na ramionach,<br />Do nóg czyichś schylam głowę, jak pod topór.<br />Moje stopy poranione świecą w mroku,<br />Lecz panika – nie wiem skąd wiem – jest już dla mnie skończona. ** Źródło: ''Syn marnotrawny'' ** Zobacz też: [[cisza]] * Janusz, ten co zawiść budził, że go każda fala niesie<br />Jest chirurgiem, leczy ludzi, ale brat mu się powiesił. ** Źródło: ''Nasza klasa'' * Jeden jest ogień którym płoną stosy ** Źródło: ''Kasandra'', 1978 * Jestem egzemplarz człowieka,<br />A to znaczy – diabli, czyśćcowy i boski. ** Źródło: ''Rozmowa'', 1991 * Jestem młody, nie mam nic i mieć nie będę. ** Źródło: ''Syn marnotrawny'', 1991 * Jestem młody, jestem nikim – będę nikim.<br />Na gościńcach zdarłem buty i kapotę.<br />Nie obchodzi mnie co będzie ze mną potem,<br />Tylko chciałbym gdzieś odpocząć od paniki,<br />Co goni mnie z miejsca na miejsce o głodzie i chłodzie… ** Źródło: ''Syn marnotrawny'' * Jeszcze Polska wtedy żyła, gdy za nią ginęli ** Źródło: ''Tradycja'', 1986 * Jeśli kochasz swoją budę,<br />To pokochaj łańcuch swój!<br />Śmierdzi gnojem twój ogródek?<br />– Przecież to twój własny gnój! ** Źródło: ''Ballada pozytywna'', 1982 * Jeśli na drodze do wolności stoisz<br />Prawa odrzucę precz a Boga zmienię! ** Źródło: ''Walka Jakuba z aniołem'', 1979 * Już nie chcę, nie mogę, niech strzela, niech strzela,<br />Już dalej nie dotrę, no, zabij, psia mać!<br />Gdy umrę, przestanę nareszcie umierać<br />Przestanę się ruszać, przestanę się bać! ** Źródło: ''Urodziny'', 1982 ===K=== * Każdy z was jest łodzią, w której<br />Może się z potopem mierzyć<br />Cało wyjść z burzowej chmury<br />Musi tylko w to uwierzyć ** Źródło: ''Arka Noego'', 1980 * Każdy na jakimś instrumencie gra,<br />Choć nie każdego oklaskuje się rzęsiście. ** Źródło: ''Ze sceny'', 1977 * Komu w głowie błędny rycerz i naiwny wasal,<br />Nawet dzieci baśń obśmieją; przetrwać – pierwsza rzecz!<br />Jeśli złapie ktoś zarazę niedzisiejszych zasad –<br />Krwi utoczą mu lekarze: lecz się z marzeń, lecz! ** Źródło: ''Pożytek z odmieńców'', 1993 * Komu zależy na pokoju, ten zawsze cofnie się przed gwałtem<br />Wygra kto się nie boi wojen i tak rozumieć trzeba Jałtę ** Źródło: ''Jałta'', 1984 * Kto jeno w niebo patrzy, tego i zamoczy. ** Źródło: ''Pana Rejowe gadanie'', 1995 * Kto sam, ten nasz najgorszy wróg!<br />A śpiewak także był sam. ** Źródło: ''Mury'', 1978 * Kto w twierdzy wyrósł po co mu ogrody<br />Kto krew ma w oczach nie zniesie błękitu<br />Sytość zabije nawykłych do głodu<br />Myśl upodlona nie dźwignie zaszczytów ** Źródło: ''Hymn'', 1980 ===L=== * Lat dwadzieścia duch w nim drzemał<br />Aż go rzymski Krzyż oświecił<br />Kniaź Jarema Kniaź Jarema<br />Straszny będzie dla swych dzieci. ** Źródło: ''Kniazia Jaremy nawrócenie'', 1994 * Lecz, jak gromić Adama,<br />Gdy rozterka ta sama<br />Zamiast w walce – wyżywa się w piosnkach? ** Opis: o Adamie Mickiewiczu. ** Źródło: ''Czaty śmiełowskie'', 1995 * Los Odysa dróg nie skraca<br />Ciąży w rękach pióro wiosła –<br />Trzeba mieć do czego wracać, <br />Czego trzymać się by sprostać. ** Źródło: ''Powtórka z Odysei'', 1998 ** Zobacz też: [[Odyseusz]] ===M=== * Mieszkam tu w akademiku – taki hotel dla studentów,<br />Pokój większy ciut od chlewa, ale jest nas tylko czterech.<br />Tamtych trzech – zdechlaki jakieś, forsą więc nie chwalę się tu,<br />Tylko sobie jeść kupuję, więc doślijcie mi papierek.<br /><br />W samym domu chociaż znośnie, to wieczorem niespecjalnie,<br />Ot, wszystkiego telewizor i natryski są i pralnia!<br />Telewizor jeszcze owszem, ale z reszty nie korzystam,<br />Bo tu – mówię – czytać każą, a to praca przecież czysta! ** Źródło: ''Korespondencja klasowa'', 1979/1985 * Mniej ważne – ile czasu trawisz,<br />Niż – z jakim trawisz go wynikiem. ** Źródło: ''Testament ’95'', 1995 ===N=== * Nalej ojcu, gardło spłucz<br />Ucz się na Polaka, ucz.<br />Taką stoi Polska racją<br />Na pohybel innym nacjom! ** Źródło: ''Dobre rady pana ojca'', 1993 * Nawet piękne zwierzęta – martwe budzą wstręt. ** Źródło: ''Kredka Kramsztyka'', 1993 * Nie dla wiwatów człowiekowi dłonie<br />Nie dla nagrody przykazania boże ** Źródło: ''Hymn'', 1980 * Nie kuś mnie jabłkiem żeberko ty moje –<br />Nie zakazano nam przecież kielicha,<br />Który otwiera ukryte podwoje<br />Raju, gdzie zaraz szybciej się oddycha. ** Źródło: ''Pragnienie Adama'', 1989 ** Zobacz też: [[Adam i Ewa]] * Nie leje łez<br />Na mroku próg –<br />Potężny jest
<br />Mój Bóg. ** Źródło: ''Śniadanie z Bogiem'', 2000 * Nie ma tu z kim rozmawiać,<br />zwój wierszy wart każdej ceny. ** Źródło: ''Starość Owidiusza'', 1987 * Nie mam blizn po kajdankach, napletek posiadam,<br />Na świat przyszedłem w czepku, nie pod ułańskim czakiem;<br />Po dekadzie wygnania – polskim jeszcze władam,<br />Proszę więc o dokument, że jestem Polakiem. ** Źródło: ''Drzewo genealogiczne'', 1993 * Nie nauczono mnie paciorka<br />Nigdy nie byłem u spowiedzi,<br />Więc od czupryny do rozporka<br />Niejeden diabeł we mnie siedzi. ** Źródło: ''Diabeł mój'', 1995 * Nie po kartach się poznaje przeciwnika. ** Źródło: ''Szulerzy'', 1991 * Nie pochodzi „mieć” od „umieć”. ** Źródło: ''Postmodernizm'', 1997 * Niepotrzebna jest do tego żadna filozofia<br />Żeby wiedzieć, że stworzenia akt – wymaga ofiar. ** Źródło: ''Rehabilitacja komunistów'', 1987 * Nie ten umiera, co właśnie umiera,<br />Lecz ten, co żyjąc, w martwej kroczy chwale ** Źródło: ''Samosierra'', 1980 * Nie wątpić, w sens ofiary wierzyć<br />Jest rzeczą łatwą – bywa wielką. ** Źródło: ''Pan Wołodyjowski'', 1989 * Nie zachwycą już nas tedy szczodre dary boże<br />Bośmy kochać to przywykli z czego czerpać możem. ** Źródło: ''Jan Kochanowski'', 1992 * Niech wstydu się lęka – kto próżnią nadęty,<br />Niech strachu się wstydzi – kto mężny głupotą,<br />Niech pytań nie stawia – kto czuje się świętym,<br />Wyroki niech miota – kto schlebia miernotom. ** Źródło: ''Niech…'', 1995 * Niespodziewanie nam pomogli jej nowi wielbiciele młodzi<br />Wielbiący ją, jak starą gwiazdę, co zamiast spadać – nagle wschodzi.<br />I na ramionach ją ponieśli z tą siłą, której nam nie stało,<br />A ona miała twarz poważną, w której coś jakby odmłodniało. ** Źródło: ''Powrót sentymentalnej Panny S.'', 1988 * Nikt już Świętego Graala nie szuka<br />I nikt nie broni Wyniosłych Baszt. ** Źródło: ''Aleksander Wat'', 1985 * Nosisz w sobie jedno życie,<br />Nosisz w sobie wszystkie śmierci. ** Źródło: ''Portret płonący'', 2001 ===O=== * O, bracia wilcy! Brońcie się, nim wszyscy wyginiecie! ** Źródło: ''Obława'', 1978 * Od Bałtyku, aż do Tatr<br />pijmy Hu i róbmy wiatr! ** Źródło: ''Napój Ananków'', 2001 * Oj, nie wolno rzeczy wielu,<br />Kiedy celem jest brak celu ** Źródło: ''Postmodernizm'', 1997 * Oni naprawdę dotarli do piekieł,<br />A umierając nie wierzył z nich żaden,<br />Że w swym cierpieniu umiera – człowiekiem. ** Źródło: ''1788'', 1995 * Oto porządek nie do zastąpienia<br />Wszelkie istnienie żyje swoim torem<br />Człowiek panuje wszelkiemu istnieniu<br />Władzę nad sobą uznając z pokorą ** Źródło: ''Stworzenie świata'', 1980 ===P=== * Pamiętaj – że dana ci pamięć:<br />Nie kłam sobie – a nikt ci nie skłamie. ** Źródło: ''Niech…'', 1995 * Pamiętajcie wy o mnie co sił! Co sił!<br />Choć przemknąłem przed wami jak cień!<br />Palcie w łaźni, aż kamień się zmieni w pył –<br />Przecież wrócę, gdy zacznie się dzień! ** Źródło: ''Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego'', 1980 * Pamiętamy, co było<br />Więc wiemy – co będzie. ** Źródło: ''Przeczucie (Cztery pory niepokoju)'', 1987 * Pani bagien, mokradeł i śnieżnych pól,<br />Rozpal w łaźni kamienie na biel!<br />Z ciał rozgrzanych niech się wytopi ból,<br />Tatuaże weźmiemy na cel!<br />Bo na sercu, po lewej – tam Stalin drży,<br />Pot zalewa mu oczy i wąs!<br />Jego profil specjalnie tam kłuli my<br />Żeby słyszał, jak serca się rwą! ** Źródło: ''Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego'', 1980 * Patrzę na świat z nawyku<br />Więc to nie od narkotyków<br />Mam czerwone oczy doświadczalnych królików<br />Wstałem właśnie od stołu<br />Więc to nie z mozołu. ** Źródło: ''Autoportret Witkacego'' * Pieśń człowieka doskonali,<br />Człowiek znika, pieśń nie ginie.<br />Tak śmiertelnik sięga szczytów<br />I w tym tkwi realizm mitu. ** Źródło: ''Powtórka z Odysei'', 1998 * Pięciu na jedną salę kładli na Banacha. ** Źródło: ''Oddział chorych na raka a la Polonaise A.D. 2002'', 2003 * Piosenka pożegnania –<br />Piosenką jest utraty;<br />Żegnałem ludzi i zdania –<br />Traciłem całe światy.<br />I nic nie pozostało<br />Prócz tego, co nucicie!<br />To wcale nie jest mało<br />Tak – żegnać – całe życie. ** Źródło: ''Pożegnanie Okudżawy'', 18 czerwca 1997 * Polityka mi wisi dorodnym kalafiorem.<br />Błogosławieni cisi i ci, co pyszczą w porę. ** Źródło: ''Odpowiedź na ankietę „Twój system wartości”'', 1995 * Powie ktoś, że w tej balladzie intencja nieczysta…<br />Jam po prostu jest rusofil –<br />Antykomunista. ** Źródło: ''Rehabilitacja komunistów'', 1987 * Pozostań ufna, lecz ostrożna,<br />Przebiegłym nie ułatwiaj gry.<br />Nie będzie mniej żarłoczny pożar,<br />Jeśli w nim pierwsza spłoniesz Ty. ** Źródło: ''Panna'', 1985 * Przegra ten, kto bezmyślnie mówi „nie”. ** Źródło: ''Baran'', 1985 ===S=== * Są ludy co dojrzały do śmierci<br />Z rąk ludów niedojrzałych do życia… ** Źródło: ''Kasandra'', 1978 * Są narody, które znają<br />W dziejach swoich każdy kamyk<br />Tak że mało o to dbają –<br />A my mamy – Białe Plamy.<br /><br />Plam tych biel – historię naszą<br />Skupia w sobie, niby w lustrze:<br />Wizje czasów, które straszą,<br />Wizje – których się nie ustrzec. ** Źródło: ''Ballada o bieli'', 1987 * Skąd-by-kolwiek wracali, bijmy Rosjanom czołem,<br />Póki ten odwrót – powrotu – nie znaczy. ** Źródło: ''Afganistan'', 1988 * Słowa palą, więc pali się słowa:<br />Nikt o treści popiołów nie pyta. ** Źródło: ''Marcin Luter'', 1991 * Słuchajcie, bracia! Wyje do was wilk kaleka,<br />Trzeba odrzucić to, co w nas zniewala nas! ** Źródło: ''Obława III (potrzask)'' 1983 * Słusznie się lęka Pan Ciemności,<br />Że ciężko będzie miał z Lachami;<br />W szczegółach przecież diabeł gości,<br />A Polak gardzi szczegółami! ** Źródło: ''Według Gombrowicza narodu obrażanie'', 1993 * Spójrzcie na królów naszych poczet –<br />Kapłanów durnej tolerancji.<br />Twarze jak katalogi zboczeń<br />Niesionych z Niemiec, Włoch i Francji!<br />W obłokach rozbujane dusze,<br />Ciała lubieżne i ułomne,<br />Fikcyjne pakty i sojusze,<br />Zmarnotrawione sny koronne –<br /><br />Nie czyja inna – lecz ich wina:<br />Sojusz Hitlera i Stalina! ** Źródło: ''Tradycja'', 1986 * Stać mnie na wszystko! – byle tylko bez dżokeja!<br />I raz na zawsze – z siodłem, uzdą, pejczem – precz! ** Źródło: ''Koń wyścigowy'', 1987 * Stanął w ogniu nasz wielki dom!<br />Dom dla psychicznie i nerwowo chorych! ** Źródło: ''A my nie chcemy uciekać stąd'', 1980 * Strzeżcie się tryumfu jest pułapką losu ** Źródło: ''Kasandra'', 1978 ===Ś=== * Śmierci nie znamy osobiście –<br />Jak dotąd – umierali inni…<br />Jeśli to piekło jest, lub czyściec –<br />Niebu nic nie jesteśmy winni. ** Źródło: ''Weterani'', 1997 * Świat jest brzemienny w wynalazki,<br />W metale od powietrza lżejsze,<br />Polacy żyją z bożej łaski<br />Piastując myśli niedzisiejsze. ** Źródło: ''Lalka, czyli polski pozytywizm'', 1989 ===T=== * Tak zbrojni w moce na które nie ma lekarstwa<br />Stawiamy nadal i obalamy mocarstwa ** Źródło: ''Siedem grzechów głównych'', 1991 * Takie życie po śmierci<br />Jak za życia od dziecka<br />A samobójcy spokoju nie znają – wieść niesie<br />Już pół wieku prawie zżera mnie ziemia sowiecka<br />Chociaż żyły otworzyłem na polskim Polesiu. ** Źródło: ''Witkacy do kraju wraca'' * Ta Terra Felix, Sarmatia warta<br />Wiecznych podróży, pióra i lutni<br />Istnieje przecież – wsparta na barkach<br />Bóstwa o rysach okrutnych. ** Źródło: ''Na starej mapie krajobraz utopijny'', 1993 * Ten płomień, co płonie, ten głos, który grzeje<br />To tylko na życie jest sposób ** Źródło: ''Starzejesz się stary'', 1990 * To moja droga z piekła do piekła ** Źródło: ''Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego'', 1980 * Trudno uwierzyć, że pośród popiołów –<br />Gdzie strach pozostał i buduje schrony<br />Żyje dziwaczne plemię półaniołów<br />Już nie wielbionych jeszcze nie strąconych. ** Źródło: ''Bajka o Polsce'', 1978 * Trzeba jeszcze mieć w co wierzyć,<br />by się z własną pieśnią zmierzyć ** Źródło: ''Powtórka z Odysei'', 1998 * Tutaj ukryłem srebrnostrunną lirę<br />Która się stała duszą tego dworu<br />Tutaj indykom czytając Szekspira<br />Drżałem o losy swego Elsynoru ** Źródło: ''Powrót z Syberii'', 1980 * Tych dni historia nie zapomni<br />Gdy stary ląd w zdumieniu zastygł<br />I święcić będą nam potomni<br />Po pierwszym września – siedemnasty. ** Opis: ''Ballada wrześniowa''. ** Źródło: [https://stacja7.pl/historia/17-wrzesnia-pamietamy ''17 września – pamiętamy!''], stacja7.pl ** Zobacz też: [[kampania wrześniowa]] * Tyle woli w człowieku ile krwi w kałuży<br />Niemało ** Źródło: ''Petroniusz bredzi'', Osowa 2003 * Tym galeonem barykady<br />Planetę ognia opływamy<br />Nic nie widzący, niewidoczni –<br />Przejrzyste cienie dni.<br />W popiołu plusz się zapadamy,<br />W który zmieniły się pokłady,<br />Niebo się coraz wyżej złoci,<br />Okręt nabiera krwi. ** Źródło: ''Barykada (Śmierć Baczyńskiego)'', 1987 ===U=== * Ulepiliśmy bałwana w czarnych okularach,<br />Obsikaliśmy go z rana i stanęli w parach.<br />Baczność! Spocznij! Mówi do nas dziś Generał Straszak!<br />Wrona orła nie pokona, wiosna będzie nasza. ** Źródło: ''Kołysanka'', 1982 * Umysł mam twardy jak łokcie<br />Więc mnie za to nie kopcie<br />Że rewolucja dla mnie to czerwone paznokcie ** Źródło: ''Autoportret Witkacego'', 1980 * Upijamy się po zajazdach<br />Kładziemy się spać z kim popadnie. ** Źródło: ''Kuglarze'' ===W=== * W nas jest raj, piekło i do obu szlaki. ** Źródło: ''1788'', 1995 * W niewoli – za wolnością płacze<br />Nie wierząc, by ją kiedyś zyskał,<br />Toteż gdy wolność swą zobaczy<br />Święconą wodą na nią pryska.<br />Bezpiecznie tylko chciał gardłować<br />I romantycznie o niej marzyć,<br />A tu się ciałem stały słowa<br />I Bóg wie co się może zdarzyć! ** Źródło: ''Według Gombrowicza narodu obrażanie'', 1993 * W przedszkolu naszym nie jest źle!<br />(Szczególnie, gdy się śpi!) ** Źródło: ''Przedszkole'', 1974 * W samobójstwie poety – czyn i metafora! Więc szepcze – mój luby, tyś moim Sergiuszkiem… I wisi Jesienin. Wisi nad jej łóżkiem. ** Źródło: ''Samobójstwo Jesienina'' ** Zobacz też: [[Siergiej Jesienin]] * Wasza Wysokość ma ostatnią mapę kraju!<br />Woła Naczelnik i królowi – bęc do stóp!<br />– Napiera wróg, a na nią w sztabie tam czekają!<br />Bez niej – masakra i dla wszystkich wspólny grób!<br /><br />– Ostatniej mapy nie dam kłuć chorągiewkami,<br />Co oznaczają wojska, których nie mam już!<br />Rzekł król i Polskę zwinął w rulon, a pergamin<br />Jak muszla schował w sobie szum Jej obu mórz. ** Źródło: ''Ostatnia mapa Polski'', 1983 * Wciąż mu nie dość
<br />Zmylonych dróg –<br />Uparty gość
<br />Mój Bóg. ** Źródło: ''Śniadanie z Bogiem'', 2000 * Wiele jest śmierci. Śmierć z wyroku losu,<br />Śmierć niewybredna od gromu, pomoru<br />Zdaje się gorsza od męczeńskich stosów,<br />Bowiem człowieka – pozbawia wyboru. ** Źródło: ''Ararat'', 1988 * Więc cóż jest piękno? Wód słoneczne bryzgi?<br />Diament w popiołach? Pamięć? Doskonałość?<br />Gdyby to tylko – byłoby za mało! –<br />Dusza, rozpięta raz na Krzyżu Myśli<br />– Wyrazi – Całość! ** Źródło: ''Ostatnie dni Norwida'', 1987 * Więc przypuszczenie myśl nieufną biesi: Może Jesienin sam się nie powiesił. ** Źródło: ''Samobójstwo Jesienina'' * Woda Życia nie istnieje,<br />Ale zawsze warto po nią iść. ** Źródło: ''Głupi Jasio'', 9 lutego 1989 * Wszyscyśmy z płócien<br />Rembrandta:<br />To tylko kwestia<br />Światła ** Źródło: ''Światło'', 11 grudnia 1988 * Wykaże test, żem HIV-nik, to w żyłę – i odjadę.<br />Błogosławieni sztywni i ci, co żyją z czadem. ** Źródło: ''Odpowiedź na ankietę „Twój system wartości”'', 1995 * Wyrwij murom zęby krat!<br />Zerwij kajdany, połam bat!<br />A mury runą, runą, runą<br />I pogrzebią stary świat! ** Źródło: ''Mury'', 1978 * Wytresowali świnie<br />Kupili sobie psy<br />I w pustych słów świątyni<br />Stawiają ołtarz krwi<br />Zawodzi przed bałwanem<br />Półślepy kapłan – łgarz<br />I każdym nowym zdaniem<br />Hartuje pancerz nasz (…) ** Źródło: ''Zbroja'' ===Z=== * Zatem nic mu po mnie. Mam ja własne mroki<br />I własną samotność nie cierpiącą zwłoki. ** Źródło: ''Przypowieść na własne 44 urodziny'', 1 marca 2001 * Zdławić cię może węzeł, który<br />Zacisnąć umiesz tylko ty.<br />Dwa się w nim szorstkie łączą sznury:<br />Zew tajemnicy i zew krwi.<br /><br />Oba bez reszty cię owiną,<br />Ale żadnego nie rwij z nich.<br />Na jednym możesz tylko zginąć,<br />Z dwoma – wśród dróg wybierać złych. ** Źródło: ''Wodnik'', 1985 * Zły? – być może. Dobry? – a czemu?<br />Nie tak wiele znów pychy we mnie.<br />Dajcie żyć po swojemu – grzesznemu,<br />A i świętym żyć będzie przyjemniej! ** Źródło: ''Warchoł'', 1993 * Zniszczą – odtworzą, zbudują – połamią<br />Żadne się na nich nie znajdzie lekarstwo<br />Gdy skrzydła świata przypną już do ramion –<br />Poniosą w kosmos genialne bestialstwo ** Źródło: ''Pochwała człowieka'', 1997 ===Ż=== * Żyj tak byś zawsze wiedział – po co<br />Bezcenny Ci – Kapitel Ciała. ** Źródło: ''Kwestia odwagi'', 1993 * Żyjemy – śniąc śmierć! ** Źródło: ''Manewry'', 1977 * Żak profesorom krzywy<br />Martwych nie słucha żywy,<br />Nie wyciągają wnuki<br />Z życia dziadów nauki. ** Źródło: ''Jan Kochanowski'', 1992 ==Inne== * Chciałem tu przekazać wrażenie gonitwy, chaosu i stąd taki rytm. Jeśli chodzi o poziom trudności tej techniki, to bez wątpienia przy jej opanowaniu pomogła mi gra na pianinie, gdzie podstawą jest luźny nadgarstek. Tego rytmu nie da się grać zbyt długo przy usztywnionej dłoni. ** Opis: o opracowaniu utworu ''Obława''. ** Źródło: [http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/jacek-kaczmarski culture.pl] * Ja ''Mury'' napisałem w 1978 roku jako utwór o nieufności do wszelkich ruchów masowych. Usłyszałem nagranie Lluísa Llacha i śpiewający, wielotysięczny tłum i wyobraziłem sobie sytuację – jako egoista i człowiek, który ceni sobie indywidualizm w życiu – że ktoś tworzy coś bardzo pięknego, bo jest to przepiękna muzyka, przepiękna piosenka, a potem zostaje pozbawiony tego swojego dzieła, bo ludzie to przechwytują. Dzieło po prostu przestaje być własnością artysty i o tym są ''Mury''. I ballada ta sama siebie wywróżyła, bo z nią się to samo stało. ** Źródło: [http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/jacek-kaczmarski culture.pl] * Kto się rozczarowuje wolnością, ten ją zdradza i sam sobie wystawia świadectwo skretynienia. ** Źródło: rozmawiała Ewa Gil-Kołakowska, ''Nigdy niczego nie żałowałem'', „Przegląd” nr 17/2004, 19 kwietnia 2004. * O ile wiem, poszło o miłość. Było tak. Dziadek chciał czy mógł załatwić mamie studia w Paryżu, ale mama pojechała za tatą najpierw do Leningradu, potem do Kijowa. A ponieważ był to koniec stalinizmu, rok 1955, 1956, zobaczyli na własne oczy, jak wygląda ten wymarzony ustrój, jak funkcjonuje. I – jak to się mówi – łuski spadły im z oczu. Tam też zostałem spłodzony, a dokładnie, podczas burzy na Morzu Czarnym, podczas wycieczki rodziców statkiem „Rossija” – dawniej „Adolf Hitler”. ** Źródło: [http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/jacek-kaczmarski culture.pl] * Osoba publiczna nigdy nie wie, kto jest przyjacielem, a kto się przytula, żeby było cieplej. * Poezja nie służy ułatwianiu życia ludziom. Otwiera im oczy na pewne aspekty istnienia. ** Źródło: [https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/zabic-kota/ ''Zabić kota'', „Kruk” nr 3, 4/1997] * Staram się być wierny jednej zasadzie: komponując muzykę, opieram się na wzorcach klasycznych. Nie stosuję standardów jazzowych, bluesowych, rockowych czy popowych. Chyba że ma to czemuś służyć. Ale to zdarza się rzadko. ** Źródło: [http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kaczmarski_jacek culture.pl] * Tłumacz no się teraz, poeto, że nie miałeś na myśli tego, tylko coś innego. ** Z rozmowy z Mirosławem Spychalskim – ''Zrozumiałem, że jestem na zachodzie'', „Brulion” 1999, nr 10, s. 102–108. * W większości moich utworów pokarmem bezpośrednim jest sztuka, rzeczywistość przetworzona, a pokarmem wtórnym jest to, co przeżyłem. I myślę, że kultura karmi się kulturą i nie ma czegoś takiego jak odcięcie się od tego, co było, co już zostało nazwane, a nawet nie ma to sensu. Dlatego że czymś najbardziej fascynującym w działalności artystycznej jest prowadzenie poprzez sztukę rozmowy z ludźmi dawno nieżyjącymi, którzy w zupełnie innych czasach, innych realiach, przeżywali dokładnie te same rozterki, problemy, niepokoje i nadzieje. To daje jakby poczucie wspólnoty losu, wspólnoty kondycji ludzkiej na przestrzeni wieków. ** [https://www.kaczmarski.art.pl/media/wywiady-z-jackiem-kaczmarskim/za-duzo-czerwonego/ Z rozmowy z Jolantą Piątek - „Za dużo czerwonego”, „Odra” 2002, nr 484] ==O Jacku Kaczmarskim== * Był absolutnym wariatem, w dobrym tego słowa znaczeniu. Na nas – opozycjonistach, jego śpiew i granie robiły nieprawdopodobne wrażenie, bo żaden z nas tego nie potrafił. Sami wychowaliśmy się na Wysockim i Okudżawie i nagle u nas w kraju pojawił się ktoś podobny. Ktoś, kto głośno wykrzykiwał prawdę. To było naprawdę piękne. ** Autor: [[Andrzej Celiński (polityk)|Andrzej Celiński]] * Jacek Kaczmarski całą swoją twórczością chciał pogodzić się ze światem, choć nigdy nie wierzył w powodzenie takiej zgody i dlatego z tym światem się wadził. Robił to mądrze i pięknie, błądził i naprawiał błędy, ciągle się rozwijał, weryfikował własne sądy i przekuwał je w autoironię, był lewicowy w tym sensie, że nigdy nie stał w miejscu, a przy tym nie uprawiał czczego pustosłowia. Żegnam go w złości i ze łzami, że straciłem partnera w myśleniu czuciu że Polska straciła wielkiego człowieka. &#8222; Co, kiedy, dlaczego, gdzie, za co i po co… / Świadek nieskończonych potyczek z niemocą&#8221;. Cholernie szkoda! ** Autor: [[Przemysław Szubratowicz]], ''Świadek nieskończonych potyczek z niemocą'', „Trybuna” nr 87, 13 maja 2004. * Jacek Kaczmarski zaistniał w polskiej kulturze powojennej jako autor tekstów i kompozytor piosenek. Ten wybór gatunkowy sprawił, że mimo ogromnej popularności, jaką cieszyła się jego twórczość (…), nie stała się ona dotychczas obiektem obszerniejszych analiz literaturoznawczych. ** Autor: [[Krzysztof Gajda]], [http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kaczmarski_jacek culture.pl] * On robił swoją robotę w tym samym kierunku, tak daleko, że często zgadzaliśmy się całkowicie, czasami trochę się różniliśmy. On w swoim zawodzie poprawiał świat i wychowywał. ** Autor: [[Lech Wałęsa]] * Wspominam go jako człowieka o dużym apetycie na życie, bardzo pracowitego. Umiejętnie zmuszał mnie do pracy. ** Autor: [[Przemysław Gintrowski]] {{SORTUJ:Kaczmarski, Jacek}} [[Kategoria:Kabaret Pod Egidą]] [[Kategoria:Laureaci Przeglądu Piosenki Aktorskiej]] [[Kategoria:Ludzie radia w Polsce]] [[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]] [[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]] [[Kategoria:Polscy piosenkarze]] [[Kategoria:Polscy poeci współcześni]] [[Kategoria:Polscy gitarzyści]] [[Kategoria:Polscy pieśniarze]] [[Kategoria:Polscy wykonawcy poezji śpiewanej]] [[Kategoria:Zdobywcy złotych płyt]] no9nmnnkk7ugxepx0l2x9ys7m2n1vha 0 853 646466 620345 2026-08-13T16:32:56Z IvanScrooge98 37319 /* */ zdiecie 646466 wikitext text/x-wiki [[Plik:Naguib Mahfouz HR.jpg|mały|{{center|Nadżib Mahfuz}}]] '''[[w:Nadżib Mahfuz|Nadżib Mahfuz]]''' (1911–2006) – egipski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988. * To, czy człowiek jest inteligentny, poznaje się po jego odpowiedziach. To, czy jest mądry, po pytaniach. ** Zobacz też: [[człowiek]], [[mądrość]] ==''Rozmowy nad Nilem'' (1966)== (arab. ''Tharthara Fauq An-Nil''; tłum. Jacek Stępiński) * Miłość kobiety jest niczym zaangażowana sztuka: nie można wątpić we wzniosłość jej celów, chociaż na uczciwość pada cień podejrzenia. * Na rewolucjach, które są zazwyczaj tworem wielkich umysłów i dziełem ludzi odważnych, korzystają w końcu tchórze. {{SORTUJ:Mahfuz, Nadżib}} [[Kategoria:Egipcjanie]] [[Kategoria:Literatura egipska]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Prozaicy]] ax5r13mneffumm5kkvw2529pj668wgr 646467 646466 2026-08-13T16:33:19Z IvanScrooge98 37319 /* */ 646467 wikitext text/x-wiki [[Plik:Naguib Mahfouz HR.jpg|mały|upright|{{center|Nadżib Mahfuz}}]] '''[[w:Nadżib Mahfuz|Nadżib Mahfuz]]''' (1911–2006) – egipski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988. * To, czy człowiek jest inteligentny, poznaje się po jego odpowiedziach. To, czy jest mądry, po pytaniach. ** Zobacz też: [[człowiek]], [[mądrość]] ==''Rozmowy nad Nilem'' (1966)== (arab. ''Tharthara Fauq An-Nil''; tłum. Jacek Stępiński) * Miłość kobiety jest niczym zaangażowana sztuka: nie można wątpić we wzniosłość jej celów, chociaż na uczciwość pada cień podejrzenia. * Na rewolucjach, które są zazwyczaj tworem wielkich umysłów i dziełem ludzi odważnych, korzystają w końcu tchórze. {{SORTUJ:Mahfuz, Nadżib}} [[Kategoria:Egipcjanie]] [[Kategoria:Literatura egipska]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Prozaicy]] 2jwz3rtoaiihpgmip77omkxx8junyak 646473 646467 2026-08-13T18:17:05Z Mrnr84201 7345 drobne redakcyjne 646473 wikitext text/x-wiki [[Plik:Naguib Mahfouz HR.jpg|mały|{{center|Nadżib Mahfuz}}]] '''[[w:Nadżib Mahfuz|Nadżib Mahfuz]]''' (1911–2006) – egipski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988. * To, czy człowiek jest inteligentny, poznaje się po jego odpowiedziach. To, czy jest mądry, po pytaniach. ** Zobacz też: [[człowiek]], [[mądrość]] ==''Rozmowy nad Nilem'' (1966)== (arab. ''Tharthara Fauq An-Nil''; tłum. Jacek Stępiński) * Miłość kobiety jest niczym zaangażowana sztuka: nie można wątpić we wzniosłość jej celów, chociaż na uczciwość pada cień podejrzenia. * Na rewolucjach, które są zazwyczaj tworem wielkich umysłów i dziełem ludzi odważnych, korzystają w końcu tchórze. {{SORTUJ:Mahfuz, Nadżib}} [[Kategoria:Egipcjanie]] [[Kategoria:Literatura egipska]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Prozaicy]] ax5r13mneffumm5kkvw2529pj668wgr 646474 646473 2026-08-13T18:19:32Z Mrnr84201 7345 Anulowano wersję [[Special:Diff/646473|646473]] autorstwa [[Special:Contributions/Mrnr84201|Mrnr84201]] ([[User talk:Mrnr84201|dyskusja]]) 646474 wikitext text/x-wiki [[Plik:Naguib Mahfouz HR.jpg|mały|upright|{{center|Nadżib Mahfuz}}]] '''[[w:Nadżib Mahfuz|Nadżib Mahfuz]]''' (1911–2006) – egipski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988. * To, czy człowiek jest inteligentny, poznaje się po jego odpowiedziach. To, czy jest mądry, po pytaniach. ** Zobacz też: [[człowiek]], [[mądrość]] ==''Rozmowy nad Nilem'' (1966)== (arab. ''Tharthara Fauq An-Nil''; tłum. Jacek Stępiński) * Miłość kobiety jest niczym zaangażowana sztuka: nie można wątpić we wzniosłość jej celów, chociaż na uczciwość pada cień podejrzenia. * Na rewolucjach, które są zazwyczaj tworem wielkich umysłów i dziełem ludzi odważnych, korzystają w końcu tchórze. {{SORTUJ:Mahfuz, Nadżib}} [[Kategoria:Egipcjanie]] [[Kategoria:Literatura egipska]] [[Kategoria:Nobliści - literatura]] [[Kategoria:Prozaicy]] 2jwz3rtoaiihpgmip77omkxx8junyak 0 1103 646500 644300 2026-08-13T20:36:07Z Swam pl 41038 /* Inne */ vide https://www.skrzat.com.pl/dane/skrzat/elementy/fragment/7b3a2a4507bdc670cd994bf36180af8c.pdf / https://www.wiersze.juniora.pl/brzechwa/brzechwa_c04.html / [[w:en:Chrząszcz]] 646500 wikitext text/x-wiki [[Plik:Jan Brzechwa.jpg|mały|{{center|Jan Brzechwa (1964)}}]] '''[[w:Jan Brzechwa|Jan Brzechwa]]''' (właśc. '''Jan Wiktor Lesman'''; 1898–1966) – polski [[poeta]], znany zwłaszcza z utworów dla dzieci. ==''Akademia pana Kleksa''== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Akademia pana Kleksa}} * No, a teraz zażyjmy sobie piegów. * Piegi znakomicie działają na rozum i chronią od kataru. ==Inne== * „A to feler” – Westchnął seler. ** Źródło: ''Na straganie'' * Będzie trwał tak jak miłość do dziecka<br />Będzie trwał tak jak przyjaźń radziecka. ** Źródło: ''Pałac Kultury'' * Burak stroni od cebuli a cebula doń się czuli. ** Źródło: ''Na straganie'', Grupa Wydawnicza Foksal, 2015, s. 4 * Co głowa to rozum, co rozum to głowa,<br />I woda sodowa, i woda sodowa. ** Źródło: ''Palcem w bucie. Woda sodowa'', 1947 * Chciałbym mieć żonę z drewna,<br />Żeby nie była gniewna. ** Źródło: ''Żona'' * Chociaż w prasie rzeczy pocieszne,<br />Lepiej się nie śmiać z tego, co śmieszne. ** Źródło: ''Śmiech'' (1954) * Chowa spekulant worki w sklepie, Kołtun z trwogi pacierze klepie (…)<br />Wiedźmy po domach straszą dzieci,<br />– Masła nie ma, wzięli „Sowieci” (…) Pasibrzuch wiejski chłopów judzi<br />– Na Sybir będą wywozić ludzi<br />– Żyje, mąci, knowa podziemie,<br />– Walka trwa nadal, wróg nie drzemie, Kto nie z nami, będzie z nami,<br />Kto przeciw nam – piła go złamie!<br />Który tam? Z drogi, Partia kroczy<br />Twoja partia ludu roboczy (…) ** Źródło: ''Czerwony marsz'' * Chwaliła się raz rzepa przed całym ogrodem,<br />Że jest bardzo smaczna z miodem. Na to miód się odezwie i tak jej przygani: „A ja jestem smaczny i bez pani!” ** Źródło: ''Rzepa i miód'' * Dla nas była Treblinka, Oświęcim, Majdanek –<br />Myśmy znali to z życia, Pan – tylko ze wzmianek.<br />Nie było takiej nocy, ażeby gestapo<br />Nie waliło do bramy zakrwawioną łapą.<br />Gdyby „żołdak” sowiecki nie przyszedł, broń Boże,<br />Któżby z nas się nie dusił w gazowej komorze? ** Źródło: ''Marianowi Hemarowi – odpowiedź'' (1946) * Dwadzieścia cztery smutki,<br />To zwykła nasza doba,<br />I dzień jest nie za krótki,<br />I noc się nam podoba. ** Źródło: ''Doba'' ** Zobacz też: [[doba]] * Dzik jest dziki, dzik jest zły,<br />Dzik ma bardzo ostre kły. Kto spotyka w lesie dzika,<br />Ten na drzewo szybko zmyka. ** Źródło: ''Dzik'' * Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek,<br />A na tym stoliczku pleciony koszyczek,<br />W koszyczku jabłuszko, w jabłuszku robaczek,<br />A na tym robaczku zielony kubraczek. ** Źródło: ''Entliczek-pentliczek'' * I cóż powiecie na to,<br />Że już się zbliża lato? ** Źródło: ''Przyjście lata'' ** Zobacz też: [[lato]] * I dodała: „Próżne słowa,/ Takich nikt już nie wychowa,/ Trudno… Wszyscy się wynoście!” / No i poszli sobie goście. ** Źródło: ''Najpiękniejsze wiersze dla dzieci'', Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003, s. 15. ** Zobacz też: [[wychowanie]] * Jesteśmy zegarmistrzami świata. ** Źródło: ''Ludzie'' * Już nie przyjdziesz, nie przyjdziesz! Spełniłaś tę zbrodnię,<br />Która mnie tak okrutnie przybliży do grobu. Obok snują się twarze, mijają przechodnie… Ciebie jednej nie widać! I nie ma sposobu. ** Źródło: ''Oczekiwanie'' * Kapusta rzecze smutnie:<br />Moi drodzy, po co kłótnie,<br />Po co wasze swary głupie,<br />Wnet i tak zginiemy w zupie! ** Źródło: ''Na straganie'' * Kołtun pod rękę bierze kołtuna:<br />– Wódki na kredyt nie chce dać sklep!<br />– Żydokomuna! Żydokomuna!<br />Huzia panowie! Kija – i w łeb! ** Źródło: ''Żydokomuna'' (1937) * Korci Mac Arthura,<br />Choć nią Truman straszy<br />Cierpnie na nim skóra,<br />Bo choć i bezpiecznie<br />Siedzieć w Ameryce,<br />Wciąż mu norymberskie<br />Śnią się szubienice.<br />Lud przy Kim Ir Senie<br />Stoi niewzruszenie. ** Źródło: ''Koreańska piosenka'' * Kto chce zwiedzać obce kraje,<br />Niechaj zwiedza. Ja – zostaje. * Mam rodzinę wyjątkową:<br />Tato mój do pieca sięga,<br />Moja mama – taka tęga,<br />Moja siostra – taka mała<br />A ja jestem – samochwała! ** Źródło: ''Samochwała'' * Marnym byłem żołnierzem, lecz dotąd dumny chodzę,<br />Że szary mundur nosiłem, wtedy gdy On był wodzem. ** Opis: o [[Józef Piłsudski|Józefie Piłsudskim]]. ** Źródło: ''Imię wielkości'' (1935) * Mój Buraczku, mój czerwony, Czybyś nie chciał takiej żony? ** Źródło: ''Na straganie'' , Moje Polskie Rymowanki, Wydawnictwo Arti, 2012, s. 16 * Na straganie w dzień targowy. ** Źródło: ''Na straganie'' * Na tapczanie siedzi leń,<br />Nic nie robi cały dzień. ** Źródło: ''Leń'', 1953 * Na ulicy Trybunalskiej<br />Mieszka sobie Staś Pytalski,<br />Co, gdy tylko się obudzi,<br />Pytaniami dręczy ludzi. ** Źródło: ''Pytalski'' * Na ziemi ludzie prości<br />Umierają z miłości ** Źródło: ''Niebo i ziemia'' * Nadto na emigracji są również i tacy<br />Którzy lubią pieniądze, a nie lubią pracy<br />Warszawa cała w gruzach, Polska cała w zgliszczach,<br />Praca przy odbudowie męczy i wyniszcza,<br />Niech inni wykonają tę czarną robotę,<br />Wtedy oni zmieniwszy swe funty na złote<br />Wjadą na białych koniach i obejmą władzę (…) ** Źródło: ''Wracać czy też nie wracać?'' * Naplotkowała sosna,<br />że już zbliża się wiosna<br />Kret skrzywił się ponuro:<br />przyjedzie pewno furą…<br />jeż się najeżył srodze<br />Raczej na hulajnodze.<br />Wąż sykną<br />– ja nie wierzę,<br />przyjedzie na rowerze.<br />Kos gwizdnął:<br />Wiem coś o tym,<br />przyleci samolotem. ** Źródło: ''Przyjście wiosny'' * Nie pieprz, Pietrze, pieprzem wieprza.<br />wtedy szynka będzie lepsza. * Niech mi każdy powie szczerze,<br />Skąd się wzięły dziury w serze? ** Źródło: ''Wrona i ser'', 1938 * Ojciec zaś poszedł po rozum do głowy<br />I kiedy powróci – nie wiadomo. ** Źródło: ''Pytalski'' * Plotkarze, malkontenci, szczwacze i pyskacze,<br />Do was kieruję słowa chłoszczące i gniewne!<br />– Kazano mu tak pisać – powiecie zapewne.<br />Tak! Serce mi kazało. Nie mogę inaczej. (…)<br />Już dosyć ma Europa was i waszych waliz<br />Waszego plotkarskiego po świecie nieróbstwa,<br />Więc tu siejecie zamęt i płodzicie głupstwa,<br />Szkalując tych, co w znoju budują socjalizm. (…)<br />Pędzi Plan Sześcioletni, wali w przyszłość sztormem,<br />Zmiecie śmiecie i z waszą rozprawi się zgrają:<br />Przyjdą wnuki, prawnuki i szczęście poznają<br />Dzięki tym, którzy dzisiaj, przekraczają normę. ** Źródło: ''Apostrofa'' * Powiem tylko: „To jest nasze popołudnie”.<br />Ona tuląc się odpowie: „Ach, jak cudnie!”<br />Oto słowa takie proste, nie zawiłe,<br />Sam je sobie właśnie dzisiaj wymyśliłem. ** Źródło: ''Słowa proste'' * Proszę państwa, oto miś. Miś jest bardzo grzeczny dziś. ** Źródło: ''Miś'' * Przez kwadratowe okno<br />Widzę, że jesteś młoda,<br />A ja noc miałem taką samotną –<br />Szkoda! ** Źródło: ''Erotyk'' * Przykro było żurawiowi,<br />Że samotnie ryby łowi.<br />Patrzy – czapla na wysepce<br />Wdzięcznie z błota wodę chłepce.<br />Rzecze do niej zachwycony:<br />„Piękna czaplo, szukam żony,<br />Będę kochał ciebie, wierz mi,<br />Więc czym prędzej się pobierzmy.”<br />Czapla piórka swe poprawia:<br />„Nie chcę męża mieć żurawia!”<br />Poszedł żuraw obrażony.<br />„Trudno. Będę żył bez żony.” ** Źródło: ''Żuraw i czapla'' ** Zobacz też: [[czapla]], [[żuraw]] * Raz poszła więc do fryzjera: „Poproszę o kilo sera!” Tuż obok był apteka: „Poproszę mleka pięć deka”. ** Źródło: ''Kaczka-dziwaczka'' * Rudy ojciec, rudy dziadek,<br />Rudy ogon – to mój spadek. ** Źródło: ''Lis'' * Ręce ci wykręcę, ręce takie ładne,<br />I będę wniebogłosy przeklinał twą duszę. ** Źródło: ''Oczekiwanie'' * Skoczył wietrzyk zamaszyście,<br />pookurzał mchy i liście.<br />Z bocznych dróżek, z polnych ścieżek<br />powymiatał brudny śnieżek. ** Źródło: ''Wiosenne porządki'' * Stąd nauka<br />Jest dla żuka:<br />Żuk na żonę żuka szuka ** Źródło: ''Żuk'' * Stuknęła parasolką<br />Jestem Pchłą, lecz przy tym Polką. ** Źródło: ''Pchła Szachrajka'' * Ściga Pan swoją wzgardą „żołdactwo” sowieckie,<br />Chciałby widzieć Pan inne stosunki sąsiedzkie,<br />Może Pan wobec tego zmieni geografię,<br />Tej części Europy? Boja – nie potrafię. (…)<br />W Londynie, oczywiście, myśli się inaczej,<br />Tam nie wie się, co dla nas wyzwolenie znaczy<br />Stamtąd manifestuje Pan swoją odwagę.<br />Jak ten, co krzyknął „veto” i uciekł na Pragę. (…)<br />Napisał Pan o rządzie dosyć obelżywie.<br />Mamy to przedrukować? Ja się Panu dziwię,<br />Czyż możność znieważania naszych mężów stanu<br />Ma stać się tą wolnością, co dogadza Panu? (…)<br />Niech Pan wraca do domu, Ojczyzna przebaczy. ** Źródło: ''Marianowi Hemarowi – odpowiedź'' (1946) * Śmierć? Nieważne!<br />Życie? Nieważne!<br />Ważne – zwyciężyć. ** Źródło: ''Na barykady, Warszawo!'' (1944) * Śniło mu się, że nad czymś ogromnie się trudził. Tak zmęczył się tym snem, że się obudził. ** Źródło: ''Leń'' * Tańcowała igła z nitką,<br />Igła – pięknie, nitka – brzydko. ** Źródło: ''Tańcowała igła z nitką'', 1938 * To ci heca – Rzekła świeca. ** Źródło: ''Zapałka'' * Tu mówi Nowy Jork! Słyszycie głos Ameryki!<br />Głos tej Ameryki, co świat dolarem mierzy,<br />Ameryki giełdziarzy łgarzy i szalbierzy<br />Ameryki bezprawia, chamstwa i ucisku,<br />Ameryki gangsterów żądnych krwi i zysku,<br />Ameryki grożącej pałaszem Goliata,<br />Ameryki zbrodniczych podpalaczy świata (…)<br />Leżą imperialiści na pokładach yachtów,<br />Chcą agresji, chcą wojny, rynkowych konszachtów,<br />A tu Apel Sztokholmski: stek złośliwych szykan!<br />Kwakrzy i metodyści liczą na Watykan,<br />Watykan cud uczyni i Hitlera wskrzesi,<br />Wiedział Hitler, co warci Polacy i Czesi,<br />Wiedział jak trzeba walczyć z czerwoną zakałą –<br />Truman jest za łagodny, Tito – to za mało.<br />Gdyby Hitler zmartwychwstał, na rękę by szedł nam (…) ** Źródło: ''Głos Ameryki'' * Tu życie nie dla Pana, Bo czyż wiarę Pan da,<br />Że gorzej tu, niż głosi wasza propaganda (…)<br />U nas, jeśli do baru wejdzie kto na wódę,<br />Od razu wpada konny oddział N.K.W.D.,<br />By gościa, jego żonę i ojca i matkę<br />Całkiem nagich traktorem wywieźć na Kamczatkę (…)<br />Mikołajczyk przemawia, lecz podczas przemowy<br />Ma lufę pistoletu przytkniętą do głowy<br />Po czym go się pakuje za kolczaste druty,<br />Gdzie czeka nań już Kiernik w kajdany zakuty.<br />Takie to u nas życie, drogi Panie Janie,<br />Zatem lepiej dla Pana, jeśli Pan Zostanie,<br />A gryps ten proszę spalić (…) ** Źródło: ''Gryps do Jana Lechonia'' * Tylko u mnie! Tylko za grosze!<br />Za bezcen! Brać i wybierać proszą:<br />Miasta i wioski. Fabryki, huty,<br />Wszystko za trochę oddam waluty<br />Za ciężką pracę mych robotników<br />Razem trzydziestu żądam srebrników<br />Inna postać Szopki – Amerykanin – śpiewała:<br />Dolarów rzeka płynie<br />I rośnie, rośnie Wehrmacht mój<br />Z gadziny na gadzinę.<br />Moi ludzie w więzieniach szukają,<br />Zaglądają w okienka, wołają,<br />Bo ci z SA i ci z SS<br />To skarb nasz największy jest. (…)<br />HITLEROWIEC: Lecz się jednak dogadać trzeba w sprawie granic.<br />EMIGRANT: Po co się dogadywać? Nikt nie będzie łez lał,<br />Gdy Szczecin nazwiesz Stettin, a Wrocław znów Breslau.<br />Zaraz, zaraz… Pan bodaj przeżył okupację<br />Jako okupant w Łodzi, to jest w Litzmannstacie?<br />HITLEROWIEC: Tak jest. I pięknych wspomnień tkwią w mym sercu drzazgi.<br />EMIGRANT: Więc Łódź wasza! Nie mówmy o tym, to drobiazgi! ** Źródło: ''Szopka satyryczna 1953'' * Umarł Roman Bratny,<br />Tylko on jest stratny. ** Zobacz też: [[Roman Bratny]] * Umierać trzeba z taktem. A więc, dajmy na to,<br />Nie wtedy, kiedy właśnie zaczyna się lato ** Źródło: ''Taktowne umieranie'' * W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie<br />i Szczebrzeszyn z tego słynie. ** Źródło: ''Chrząszcz'' ** Zobacz też: [[chrząszcz]], [[Szczebrzeszyn]], [[trzcina]] * Wieczór spojrzenia maluje sepią,<br />Szczęście przybliża się mimo woli,<br />Święci niebiescy nam garnki lepią<br />I od przybytku aż głowa boli. ** Źródło: ''Szczęście'' * Wy nie wiecie, a ja wiem,<br />Jak rozmawiać trzeba z psem,<br />Bo poznałem język psi,<br />Gdy mieszkałem w pewnej wsi. ** Źródło: ''Jak rozmawiać trzeba z psem'' ==O Janie Brzechwie== * (…) jest anegdota, którą [Mariusz] Urbanek przytacza, jak Brzechwa na gestapo wylądował, gdzie się przyznał od razu do bycia Żydem, nawet Niemcom propozycję złożył, by go od razu zabili, bo on sensu w życiu i tak już nie znajdzie, skoro ukochana kobieta go nie chce. Gestapowcy osłupieli, potem zarżeli, bo kogoś tak obłąkanego jeszcze nie spotkali, Brzechwę ze swoich kazamat wygonili. On po chwili wrócił po torcik, który dopiero co kupił i zapomniał, osłupienie Niemców pobiło rekordy, w pewnym sensie zafiksowanie Brzechwy na romansowaniu życie mu uratowało. ** Autor: [[Krzysztof Varga]], ''Brzechwa dzieciofob, czyli kompleks bajkopisarza'', „Duży Format”, w: „Gazeta Wyborcza”, 16 maja 2013. * Panie poeto, co w kraju Traugutta,<br />Okrzei, Ziuka i księdza Skorupki<br />Stajesz w obronie jakiegoś Bieruta,<br />Wykpiwasz wrogów jakiegoś Osubki<br />I to ci starcza za wolność! I taka<br />Twoja poety duma i Polaka -<br /><br />Drwisz z emigracji, że u was jest sznycel,<br />I kościół pełny, i już w szafie kiecki.<br />A nasza groza – że sowiecki szpicel<br />Węszy po kraju, że żołdak sowiecki<br />Butami depce krwawy bruk Warszawy<br />I że to znaczy „Tryumf słusznej sprawy”.<br /><br />Jeśli tam wolność sumienia i słowa,<br />Jeżeli taka odwaga cywilna,<br />Napisz – co myślisz o Polsce bez Lwowa?<br />Napisz – co myślisz o Polsce bez Wilna? ** Autor: [[Marian Hemar]], ''Odpowiedź Brzechwie'' ==Zobacz też== * [[kabaret Morskie Oko]] * [[kabaret Wagabunda]] {{SORTUJ:Brzechwa, Jan}} [[Kategoria:Polscy adwokaci]] [[Kategoria:Polscy poeci dwudziestolecia międzywojennego]] [[Kategoria:Polscy prozaicy]] [[Kategoria:Polscy poeci współcześni]] [[Kategoria:Polscy satyrycy]] [[Kategoria:Polscy Żydzi]] [[Kategoria:Twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej]] [[Kategoria:Żołnierze II Rzeczypospolitej]] hm212kl0yyac96ygd3rs2g334xt8qn4 0 1195 646479 646298 2026-08-13T18:31:53Z Mrnr84201 7345 zamiana cytatu, drobne merytoryczne 646479 wikitext text/x-wiki [[Plik:Homer Musei Capitolini MC559.jpg|mały|{{center|Popiersie Homera, Palazzo Nuovo, Rzym}}]] '''[[w:Homer|Homer]]''' (VIII wiek p.n.e.) – grecki poeta epicki i pieśniarz wędrowny, najstarszy znany z imienia europejski autor poezji. ==''Iliada''== {{osobne|Iliada}} * Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa,<br />zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom,<br />co do Hadesu tak wiele dusz bohaterów potężnych<br />strącił, a ciała ich wydał na pastwę sępom drapieżnym<br />oraz psom głodnym. Tak Dzeusa dokonywała się wola. ** ''Menin aeide thea Peleiadeo Achileos<br />oulomenen, he myri’ Achaiois alge’ etheke,<br />pollas d’ iphthimous psychas Aidi proiapsen<br />heroon, autous de heloria teuche kynessin<br />oionoisi te pasi, Dios d’ eteleieto boule'' (gr.) ** Opis: fragment inwokacji. ** Źródło: pieśń I, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[Achilles]], [[gniew]], [[pierwsze zdania dzieł literackich]] * Jeśli kto kocha wojnę domową, jest pozbawiony więzów rodzinnych, prawa i własnego miejsca. ** Inne tłumaczenie: Niechaj będzie wyzutym z ogniska rodu i prawa / Każdy co dąży do wojny w narodzie, żałobę niosącej. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Paweł Popiel ** Zobacz też: [[wojna]] ==''Odyseja''== {{osobne|Odyseja}} * Muzo! męża wyśpiewaj, co święty gród Troi<br />Zburzywszy, długo błądził. ** Źródło: I, 1, tłum. Lucjan Siemieński ** Zobacz też: [[Odyseusz]] * Ostrze samo przez się pobudza do czynów gwałtownych. ** ''Aftós gár efélketai ándra sídiros.'' (gr.) ** Źródło: pieśń XIX, tłum. Wojciech Szypuła ** Zobacz też: [[ostrze]] ==Inne== * Gdzie wiele rąk, tam łatwa praca. ** Źródło: Wacław Idziak, ''Biznes'', Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe, Koszalin 1990, s. 93. * Jak los liści na drzewach, taki też los rodu ludzkiego. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Jakie słowo wypowiesz, takie usłyszysz. ** Zobacz też: [[słowo]] * Kto czyni cnotliwie i przed złem się wzdraga, tego sławę po świecie roznoszą pochodnie. ** Zobacz też: [[zło]], [[sława]] * Los dał ludziom odwagę znoszenia cierpień. ** Zobacz też: [[los]] * Miłość posiada skrzydła, ale też może ich i udzielić. * Morze, ten rybi gościniec. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998. ** Zobacz też: [[morze]] * Mowa słodsza niż miód. ** Zobacz też: [[miód]], [[mowa]] * Na ziemi nie ma słabszego stworzenia niż człowiek. * Najnowszą pieśń najwięcej ludzie sławią. * Nawet statecznych ludzi poglądy mogą się zmienić. * Podróżowanie to najwspanialsza rzecz na świecie. * Rzeczą człowieka jest walczyć, a rzeczą nieba – dać zwycięstwo. ** Źródło: „Przekrój”, wydania 2898–2914, wyd. Czytelnik, 2001, s. 58. ** Zobacz też: [[walka]], [[zwycięstwo]] * Sen i śmierć to bracia bliźniacy. * Spośród tych, co oddychają i chodzą po ziemi, nie ma nikogo bardziej godnego pożałowania niż człowiek. ** Zobacz też: [[człowiek]] * Taki już los ludzkich rodów, jak losy nietrwałych liści,<br />Jedne na ziemię wiatr zrzuca liście, a inne wydaje<br />Rozkwitający las, kiedy zbliża się pora wiosenna. * To okropne rzucać słowa na wiatr. ** Zobacz też: [[słowo]] * W miłości to jest nieszczęściem: raz wojna, raz pokój. {{commons|Category:Homer}} {{Wikisource|Homer|Homera}} [[Kategoria:Poeci starożytnej Grecji]] 4nw94ci6a84iih100i5fc8307v70gvz 0 3607 646494 631764 2026-08-13T19:43:09Z Mrnr84201 7345 nowy cytat, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne 646494 wikitext text/x-wiki [[Plik:Sol apuntado 02.JPG|mały|{{center|Słońce}}]] '''[[w:Słońce|Słońce]]''' – gwiazda najbliższa Ziemi. * A niebo znów na głowę spada mi. I nadziei coraz mniej na słońce... ** Autorka: [[Kasia Nosowska]], utwór ''List'', z płyty Hey ''Heledore'' * Barwy ze słońca są. A ono nie ma<br />Żadnej osobnej barwy, bo ma wszystkie.<br />I cała ziemia jest niby poemat,<br />A słońce nad nią przedstawia artystę. ** Autor: [[Czesław Miłosz]], ''Słońce'' * bez ciebie jak<br />bez uśmiechu<br />niebo pochmurnieje<br />słońce<br />wstaje tak wolno<br />przeciera oczy<br />zaspanymi dłońmi<br />dzień ** Autorka: [[Halina Poświatowska]], ''***'' * Była szczęśliwa: spalał ją wzrokiem najgorętszy samiec świata – słońce. ** Autorka: [[Maria Kuncewiczowa]], ''Dwa księżyce'' * Czym jest słońce dla ziemi, tym miłość dla duszy. ** Autor: [[Honoriusz Balzac]] * Gloria, gloria in excelsis Soli. ** Autor: [[Edward Stachura]] * Iść, ciągle iść w stronę słońca<br />W stronę słońca aż po horyzontu kres ** Autor: [[Andrzej Mogielnicki]] ** Źródło: ''Iść w stronę słońca'', piosenka zespołu [[2 plus 1]] ** Zobacz też: [[horyzont]] * Monotonia jest prawem natury.<br />Zobacz, w jaki monotonny sposób wschodzi słońce. ** ''Monotony is a law of nature.<br />Monotony is the law of nature. Look at the monotonous manner in which the sun rises.'' (ang.) ** Autor: [[Mahatma Gandhi]] * Na szczęście słońce rozlewając światło nie pyta ludzi, czy sobie go życzą, bo rozdzieliliby się na stronnictwa, a niektóre z nich żądałyby, ażeby zgasło. ** Autor: [[Aleksander Świętochowski]] * Najciemniej jest tuż przed wschodem słońca. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' * Niebo jak len,<br />Słońce jak sen –<br />Oto rysunek malucha.<br />i kilka słów, literek rząd.<br />Nieśmiało wciska się w kąt:<br /><br />Zawsze niech będzie słońce!<br />Zawsze niech będzie niebo!<br />Zawsze niech będzie mama!<br />Zawsze niech będę ja! ** Солнечный круг,<br />Небо вокруг -<br />Это рисунок мальчишки.<br />Нарисовал он на листке<br />И подписал в уголке:<br /><br />Пусть всегда будет солнце,<br />Пусть всегда будет небо,<br />Пусть всегда будет мама,<br />Пусть всегда буду я. (ros.) ** Autor: [[Lew Oszanin]], ''Zawsze niech będzie słońce'' (ros. ''Пусть всегда будет солнце'', 1962) ** Opis: piosenka skomponowana przez Arkadego Ostrowskiego. ** Zobacz też: [[niebo]] * Niechaj księżyc brocząc w srebrze po niebie kroczy,<br />niechaj słońce w własnym złocie po niebie broczy,<br /><br />wy się palcie, wdzięczne lampy, do dna oliwy,<br />po was noc mi gwiezdna nie cud, słońce nie dziwy. ** Autorka: [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska]], ''Madrygał'' ** Zobacz też: [[księżyc]] * Odkrycie charakteru pisma przyjaciela na kopercie listu przyniesionego przez listonosza sprawia, że słońce rozjaśnia najbardziej pochmurny dzień. ** Autorka: [[Charlotte Gray]] ** Zobacz też: [[list]], [[listonosz]], [[pismo]] * Przynajmniej słońce jest zawsze za darmo... ** Autor: [[Haruki Murakami]] * Przypatrz się czytelniku tey twarzy ozdobney, przezroczystemu słońcu iasnością podobney.<br />Obacze te modre ludzi iako jey pilnują<br />I te męzne Rycerze co iey usługuią ** Autor: [[Bartosz Paprocki]], ''Herby rycerstwa polskiego'' (1584) * Publiczność oklaskuje sztuczne ognie, ale nie wschód słońca. ** Autor: [[Christian Friedrich Hebbel]] * Słońce jest w każdym człowieku. ** Autor: [[Juliusz Słowacki]] * Słońce nasze wierne Pan nasz Jezus Kristus ** Autor: [[Mikołaj Rej]], [http://books.google.com/books?id=44VAAAAAIAAJ&pg=PT266&dq=date:900-1700&lr=lang_pl&num=100&as_brr=1&as_pt=ALLTYPES ''Apocalypsis''], rozprawa xxxvi, wiersz 3 * Słońce – pochodnia olbrzymia, nieugaszalna świeci we wszystkich ciałach, do których światło może przeniknąć, roznieca swój blask i ogarnia światłem swych czystych promieni cały świat widzialny na ziemi i w niebie, a jeśli takich przedmiotów sobą nie przenika, to nie z tego powodu, że one nie mogą dojść do niej albo że je za słabo oświeca, ale dlatego, że te przedmioty same przedstawiają się jako grube elementy niezdolne do przyjęcia światła: więc światło jakby je mija i rozwija swe bogactwo w rzeczach bardziej skłonnych do odebrania światła: ale nic z tego, co się widzi, nie może uniknąć powszechnego działania tego wielkiego ogniska. ** Autor: [[Pseudo-Dionizy Areopagita]], ''O imionach Bożych'', IV, przeł. Emmanuel Bułhak ** Zobacz też: [[światło]] * Słońce, słońce, słońce!<br />niechaj przyjdzie, niech świeci! ** Autor: [[Władysław Broniewski]], ''Słońce'' * Słońce leniwie toczy się po niebie, za nim księżyc, mija doba – niebiański bilard, taka Boża rozrywka. ** Autorka: [[Natalia Bielawska]], ''[[American Dream. Niedopowieść]]'' * Słońce świeci nad nami, ogrzewa nasze nagie ciała promieniami.<br />Tato, lato!. ** Autor: [[Sami]], ''Lato 2000'' * Słońce też wschodzi ** ''The Sun Also Rises'' (ang.) ** Autor: [[Ernest Hemingway]], tytuł powieści z 1926 * Stań się słońcem, a wszyscy cię zobaczą. ** Autor: [[Fiodor Dostojewski]] * Wszystkie dni stają się takie same wtedy, kiedy ludzie przestają dostrzegać to wszystko, czym obdarowuje ich los, podczas gdy słońce wędruje po niebie. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' * Wykreślić ze świata przyjaźń... To jakby zagasić słońce na niebie, gdyż niczym lepszym ani piękniejszym nie obdarzyli nas bogowie. ** Autor: [[Cyceron]] * Zwracaj twarz ku słońcu, a nie będziesz widział cieni. ** Autorka: [[Helen Keller]] [[Kategoria:Słońce|!]] cla5ov5vgmd4sa8jr5yfntixfunz67y 10 4582 646501 636207 2026-08-13T20:36:45Z Swam pl 41038 +źródło 646501 wikitext text/x-wiki {| align="center" style="background-color: transparent; color: var(--color-base, inherit);" |'''''W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie<br />i Szczebrzeszyn z tego słynie.''''' |- | align="right" |[[Jan Brzechwa]], ''Chrząszcz'' |} <noinclude>[[Kategoria:Szablony cytatów dnia|08-15]]</noinclude> sv3v1gt3gwv9b91pee81pmdde05z5bv 0 4797 646490 642117 2026-08-13T19:19:41Z Mrnr84201 7345 nowe cytaty, kat. 646490 wikitext text/x-wiki [[Plik:Paradise Lost 12.jpg|mały|{{center|''Strącenie Szatana'',<br /> grafika Gustawa Doré}}]] '''[[w:Szatan|Szatan]]''' – w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie naczelna personifikacja zła oraz jego sprawca. * Chwała Tobie, Szatanie, cześć na wysokościach Nieba, gdzie królowałeś, chwała w głębokościach Piekła, gdzie zwyciężony, trwasz w dumnem milczeniu! ** Autor: [[Charles Baudelaire]], ''[[s:Modlitwa (Baudelaire, 1910)|Modlitwa]]'', tłum. [[Stanisław Korab-Brzozowski]] * I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. ** Źródło: ''[[Biblia Tysiąclecia]]'', ''Ap'' 20,2 * I schwytał smoka, pradawnego węża, którym jest Diabeł i Szatan, i związał go na tysiąc lat. ** Źródło: ''[[Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata]]'', ''[[Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata#Księga Objawienia|Obj.]]'', 20:2 * Jeśli wierzysz, że Bóg stworzył Szatana, to musisz zdawać sobie sprawę, że jego moc pochodzi od Boga i że Szatan jest po prostu dzieckiem Boga, a i my tym samym jesteśmy dziećmi Boga. Nie ma dzieci Szatana, naprawdę. ** Autor: [[Anne Rice]], ''Wywiad z wampirem'' ** Zobacz też: [[Bóg]] * Każdy, kto uważa Szatana za uosobienie zła, powinien zastanowić się nad wszystkimi mężczyznami, kobietami, dziećmi i zwierzętami, o których śmierci zadecydowała „wola Boża”. ** Autor: [[Anton Szandor LaVey]], ''Biblia szatana'' * Ktośkolwiek jest – za Tobą w te kręgi piekielne<br />Idę żądny otchłani – z wieczną klęską zbratan –<br />W Noc, w Rozpacz – w samo jądro Chaosu śmiertelne –<br />– Ktośkolwiek jest, przede mną – odsłoń twarz…<br />Tyś Szatan?!… ** Autor: [[Bogusław Adamowicz]], ''Za kim'' * Można powiedzieć bez przesady, że wszyscy pisarze, świadomie lub nieświadomie, zawdzięczają swe natchnienie Diabłu. (…) Chcąc podać listę pisarzy, którzy wysławiali Szatana wierszem i prozą, należałoby wymienić nazwiska niemal wszystkich wielkich literatów. ** Autor: [[Maximilian Rudwin]], ''Diabeł w legendzie i literaturze'', tłum. Jacek Illg, wyd. Znak, Kraków 1999. * Mówi się nie bez racji, że szatan może „cytować Pismo Święte dla własnych celów”. Biblia pełna jest tak wielu moralnie sprzecznych przesłań, że każde pokolenie może znaleźć święte usprawiedliwienie dla niemal każdego podejmowanego działania – od kazirodztwa, niewolnictwa i masowych mordów do czynów najbardziej szlachetnych, pełnych miłości, odwagi i poświęcenia własnej osoby. A takie zniekształcenie moralności charakterystyczne dla osobowości mnogiej występuje nie tylko w chrześcijaństwie i judaizmie. Można znaleźć je u podstaw islamu, tradycji hinduistycznych, a w rzeczywistości niemal we wszystkich religiach świata. ** Autor: [[Carl Sagan]], ''[[Świat nawiedzany przez demony]]'', przeł. Filip Rybakowski, wyd. Zysk i S-ka, ISBN 83-7150-515-5, s. 302. ** Zobacz też: [[kazirodztwo]], [[niewolnictwo]], [[pogrom]], [[zaburzenie dysocjacyjne tożsamości]], [[chrześcijaństwo]], [[judaizm]], [[islam]], [[hinduizm]], [[religia]], [[Biblia (literatura)|Biblia]] * O Szatanie, mej nędzy długiej się ulituj! ** Autor: [[Charles Baudelaire]], ''[[s:Litania do szatana|Litania do szatana]]'', tłum. [[Stanisław Korab-Brzozowski]] * Oczy miał wściekłe, wzrok by u komety,<br />Powaga mu twarz surową czyniła,<br />Wszystek beł czarny od głowy do pięty,<br />Kosmate piersi gęsta broda kryła,<br />Miąższy u gęby wąs wisiał pomięty,<br />W czele miał jeden, we łbie rogów siła,<br />A ukrwawiona gęba beła taka,<br />Jako głęboka straszna przepaść jaka.<br />Jako Mongibel zaraźliwe pary<br />I smród wypuszcza, tak i jemu z gęby<br />Śmierdziało właśnie, a z nosa bez miary<br />Puszczał, aż brzydko, plugawe otręby. ** Autor: [[Torquato Tasso]], ''Jerozolima wyzwolona'', IV (1581), przeł. Piotr Kochanowski * On nad innymi ruchem i postawą<br />Dumnie górował, stojąc jako wieża;<br />Z kształtów nie znikła jeszcze dawna jasność<br />I był upadłym archaniołem, który<br />Nadmiar swej chwały stracił; niby Słońce<br />Wschodzące, kiedy spogląda przez mglisty<br />Nad widnokręgiem przestwór, pozbawione<br />Promieni, lub gdy skryte za Księżycem<br />W mrocznym zaćmieniu rzuca zmierzch niszczący<br />Na pół narodów wszystkich, a monarchów<br />Przepełni lękiem przed zmianą; tak, chociaż<br />Przyćmiony, jaśniał ów archanioł bardziej<br />Niż inni; jednak w obliczu głębokie<br />Bruzdy mu wyrył piorun i osiadły<br />Troski na licu bladym, choć pod czołem<br />Nieustraszonym, mężnym, pełnym pychy,<br />Knującym zemstę, tkwi okrutne oko. ** Autor: [[John Milton]], ''Raj utracony'', księga I (1667), przeł. Maciej Słomczyński * Pan niech cię skarci! ** Autor: [[Archanioł Michał]] ** Opis: do szatana, tocząc z nim rozprawę gdy spierał się o ciało [[Mojżesz]]a. ** Źródło: ''[[Biblia|Biblia Tysiąclecia]]'', ''[[List Judy]]'', 9 * Powstał szatan przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, żeby policzył Izraela. ** Źródło: ''[[Biblia Tysiąclecia]]'', ''[[1 Księga Kronik|1Krn]]'', 21:1 * Pierwsza mowa szatana do rodu ludzkiego<br />Zaczęła się najskromniej od słowa: dlaczego? ** Autor: [[Adam Mickiewicz]], ''Zdania i uwagi z dzieł Jakuba Bema, Anioła Ślązaka'' * Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie<br />I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...<br />Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem<br />I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,<br />Trawniki zarzucił bryłami kamienia<br />I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia... ** Autor: [[Leopold Staff]] ** Źródło: wiersz ''Deszcz jesienny'' * Szatan boi się ludzi radosnych. ** Autor: [[Jan Bosko]] * Szatan jest człowiekiem<br />chrześcijaninem<br />Woda chrztu go obmywa<br />i szczypta soli utwierdza. ** Autor: [[Anna Kamieńska]], ''Biografia szatana'' * Szatan jest doskonałym znawcą natury wszechrzeczy zarówno przez bystrość inteligencji, jaki i przez długie doświadczenie, dlatego też nazywa się również demonem, to znaczy wiedzącym, zna siły działające w naturze i wie najlepiej, pod wpływem czego można najłatwiej pobudzić słabość człowieka do rozkoszy i wszystkich innych pożądań. ** Źródło: [[Piotr Abelard]], ''Etyka czyli Poznaj samego siebie'', [w:] ''Rozprawy'', tłum. Leon Joachimowicz, Warszawa 2000, Instytut Wydawniczy Pax, ISBN 8373160035, s. 191. * Szatan jest małpą Pana Boga. Wszystko czyni Mu na przekór. Zamiast dobra wprowadza zło, zamiast ładu – chaos, zamiast miłości – nienawiść, zamiast pokoju – wojnę, zamiast prawdy – kłamstwo, zamiast zgody – kłótnię, zamiast jedności – rozdział i rozproszenie, zamiast obiecywanej ciągle całkowitej wolności – anarchię moralną, która przynosi najgorsze zniewolenie. ** Autor: [[Stanisław Wielgus]] * Szatan jest najlepszym przyjacielem, jakiego kiedykolwiek Kościół posiadał, ponieważ przez wszystkie te lata dawał mu zajęcie! ** Autor: [[Anton Szandor LaVey]], ''Biblia szatana'' * Szatan jest w pełnym tego słowa znaczeniu sprawcą podziałów – kimś, kto niszczy wszelkie relacje: te, które człowiek ma sam ze sobą, i te, które ma z innymi ludźmi. ** Autor: [[Benedykt XVI|Józef Ratzinger]] ** Źródło: ''Raport o stanie wiary''. Rozmowa [[Vittorio Messori|Vittorio Messori’ego]] przeprowadzona w 1984 roku z ks. kardynałem Josephem Ratzingerem – prefektem Kongregacji Nauki Wiary – późniejszym papieżem Benedyktem XVI, tłum.Z. Oryszyn, J. Chrapek, wyd. II, Marki 2005, s. 136. * Szatan ma tylko jedną bramę, aby wejść do naszej duszy: wolę. Bramy ukryte nie istnieją. Nie ma żadnego grzechu, jeśli nie został on popełniony za zgodą woli. Skoro w grę nie wchodzi wola, to nie jest to grzech, a tylko słabość ludzka. ** Autor: [[Ojciec Pio]] ** Źródło: [https://e-civitas.pl/pl/kosciol/mysli-sw-o-pio ''Myśli św. o. Pio''], e-civitas.pl, 23 września 2019. ** Zobacz też: [[grzech]], [[wolna wola]], [[słabość]], [[dusza]] * Także w ten sposób Bóg ukazuje, że „nie cieszy się ze zguby żyjących” (Mdr 1, 13). Tylko Szatan może się nią cieszyć: przez jego zawiść śmierć weszła na świat (por. Mdr 2, 24). On to, który jest „zabójcą od początku”, jest też „kłamstwem i ojcem kłamstwa” (por. J 8, 44): zwodząc człowieka, prowadzi go do grzechu i śmierci, które ukazuje jako cel i owoc życia. ** Autor: [[Jan Paweł II]] ** Źródło: [https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/encyclicals/documents/hf_jp-ii_enc_25031995_evangelium-vitae.html ''Evengelium Vitae'', 53]; cyt. za: vatican. va * W Księdze Apokalipsy obok „wielkiego znaku” niewiasty (por. 12, 1), pojawia się „inny znak” (...) na niebie: „wielki Smok barwy ognia” (12, 3), symbolizujący Szatana, uosobioną potęgę zła, a zarazem wszystkie moce zła, które działają w historii i przeciwstawiają się misji Kościoła. Maryja i tu oświeca Wspólnotę Wierzących: wrogość potęgi zła objawia się bowiem jako uporczywy sprzeciw, który zanim dotknie uczniów Chrystusa, zwraca się przeciw Jego Matce. ** Autor: [[Jan Paweł II]], [https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pl/encyclicals/documents/hf_jp-ii_enc_25031995_evangelium-vitae.html ''Evengelium Vitae'', 104]; cyt. za: vatican. va ** Zobacz też: [[Maria z Nazaretu|Maryja]] * W oczach, gdzie smutek i gdzie śmierć przebywa,<br />Światło się pali, krwawo, mętnie, marnie.<br />Spojrzenie skośne i źrenica krzywa<br />Są jak komety, oczy jak latarnie.<br />Z nozdrzy i wargi bladej się dobywa<br />Opar trujący i smród czarny garnie;<br />A gniew i pycha, i rozpacz przemienia<br />W grzmot jego jęki, w błyskawice tchnienia. ** Autor: [[Giambattista Marino]], ''Rzeź niewiniątek'' (1632), przeł. Agnieszka Kuciak * Wierzymy, że Jezus pokonał szatana raz na zawsze, w ten sposób zdejmując z nas lęk przed nim. Każdemu pokoleniu Kościół przedstawia, jak to uczynił apostoł Piotr w swoim przemówieniu do Korneliusza, wyzwalający obraz Jezusa z Nazaretu, który „przeszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła” (Dz 10,38). ** Autor: [[Jan Paweł II]] ** Źródło: [https://pl.aleteia.org/2022/11/03/sw-jan-pawel-ii-wskazuje-dlaczego-nie-nalezy-bac-sie-szatana/ aleteia.org] * Wtedy Jehowa rzekł do Szatana: „Skąd przychodzisz?” Wówczas Szatan odpowiedział Jehowie, mówiąc: „Z wędrowania po ziemi i przechadzania się po niej”. A Jehowa rzekł jeszcze do Szatana: „Czy w swym sercu zwróciłeś uwagę na mego sługę Hioba, że nie ma na ziemi nikogo takiego jak on – mąż to nienaganny i prostolinijny, bojący się Boga i stroniący od zła?” Szatan odpowiedział na to Jehowie, mówiąc: „Czyż za nic Hiob boi się Boga? Czy ty sam nie posadziłeś żywopłotu wokół niego i wokół jego domu, i wokół wszystkiego, co ma dookoła? Pracy jego rąk pobłogosławiłeś, a jego dobytek mnoży się na ziemi. Ale dla odmiany wyciągnij, proszę, swą rękę i dotknij wszystkiego, co ma, i zobacz, czy nie będzie cię przeklinał prosto w twarz”. Jehowa rzekł więc do Szatana: „Oto wszystko, co ma, jest w twoim ręku. Tylko przeciw niemu samemu nie wyciągaj ręki!” Toteż Szatan odszedł sprzed osoby Jehowy. ** Źródło: ''[[Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata]]'', ''[[Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata#Księga Hioba|1 Hi]]'', 1:7–12 * Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udawali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi. ** Źródło: ''[[Biblia Tysiąclecia]]'', ''[[Księga Hioba|Hi]]'', 1:6 '''Zobacz też:''' * [[diabeł]] * [[egzorcyzm]] [[Kategoria:Chrześcijaństwo]] [[Kategoria:Islam]] [[Kategoria:Judaizm]] [[Kategoria:Teologia]] t5y01hd179fjk3p17ftlmt91v6ugzq3 0 6891 646491 646362 2026-08-13T19:24:27Z Mrnr84201 7345 nowy cytat 646491 wikitext text/x-wiki '''[[w:Percy Bysshe Shelley|Percy Bysshe Shelley]]''' (1792–1822) – angielski [[poeta]] i [[dramaturg]]. Przedstawiciel [[romantyzm]]u. [[Plik:Percy Bysshe Shelley by Alfred Clint.jpg|mały|{{center|Percy Bysshe Shelley (1819)}}]] * Codzienne obowiązki stają się piękne dzięki miłości. * I został człowiek wolny od pęt władzy,<br />Od nierówności klas, ras i narodów,<br />Zbyty już trwogi, poddaństwa, poniżeń,<br />Sam sobie panem, mądrym, sprawiedliwym,<br />Po prostu – człowiek. ** Źródło: ''Prometeusz wyzwolony'', przeł. Leszek Elektorowcz, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1982, s. 137. * Ja jestem Ozymandias, król królów. Mocarze! ** Źródło: ''Ozymandias'' * Jakże cudowna jest Śmierć,<br />Śmierć i jej brat Sen! ** ''How wonderful is Death,<br />Death and his brother Sleep!'' (ang.) ** Źródło: ''Queen Mab'' * Jesteś piękna, a mało jest piękniejszych. ** Źródło: ''Do Sophii'' * Księżycowy blask igra z morzem --<br />Cóż warte wszystkie owe pieszczoty,<br />Gdy my się pieścić nie możem? ** ''And the moonbeams kiss the sea:<br />What is all this sweet work worth<br />If thou kiss not me?'' (ang.) ** Źródło: [[s:Filozofia miłości|''Filozofia miłości'']] (tłum. [[Kazimierz Przerwa-Tetmajer]]) * Leży, wpatrując się w niebo<br />o północy, obrócona na wznak<br />na szczycie góry, w obłokach,<br />ponad ziemią daleką i drżącą;<br />boskie w niej piękno i trwoga.<br />Na wargach jej i powiekach<br />spoczywają tak wdzięk, jak i cień,<br />i jaśnieją nimi sine, gorączkowe,<br />tam niżej się szamoczące<br />agonie trwogi i śmierci.<br /><br />A jednak mniej trwoga niż wdzięk<br />obraca w głaz twardy ducha,<br />który patrzy, linie martwej twarzy<br />są rzeźbione, aż się zmienią rysy wszystkie<br />i staną się samą nią,<br />i zgubi się nawet myśl.<br />Jak śpiewna jest ta barwa piękna, ciśnięta<br />na wskroś ciemności, łuna męki –<br />człowieczeństwa i harmonii pozór. ** Źródło: ''Poemi postumi'' (1819), przeł. Agnieszka Kuciak ** Zobacz też: [[meduza (gorgona)|meduza]] * Nalega się, aby człowiek wiedział, że cokolwiek jest, musiało albo mieć początek, albo istnieć od wieków; wie także, że wszystko, co nie jest wieczne, musiało mieć przyczynę. Kiedy to rozumowanie zastosuje się do wszechświata, konieczne jest udowodnienie, że został on stworzony: dopóki nie zostanie to jasno wykazane, możemy rozsądnie przypuszczać, że istniał on przez całą wieczność. ** Źródło: ''O konieczności ateizmu'' * O, jakże chciałbym być Antychrystem (…). ** ''Oh, how I wish I were the Antichrist (…).'' (ang.) ** Źródło: list do Thomasa Jeffersona Hogga, 3 stycznia 1811, cyt. za: Teddi Chichester Bonca, ''Shelley’s Mirrors of Love. Narcissism, Sacrifice, and Sorority'', SUNY Press, 1999, s. 18. * Poeci są nieuznanymi prawodawcami świata. ** Źródło: ''Obrona poezji'', przeł. Jan Świerzowicz, Oborniki: nakładem tłumacza, 1939, s. 44. * Poezja zachowuje od zniszczenia tchnienie boskości w człowieku. ** Źródło: Justyna Ziarkowska, ''W gorączce. Krytyka literacka Maurycego Mochnackiego i Mariana José de Larra'', Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne, 2004, s. 128. * Przyjaźń, drogi balsam… Uśmiech pośród zachmurzonych twarzy; umiłowany promień słońca; uścisk w samotności; schronienie w trudnościach; radość w smutku. * Spośród słabych, moje serce jest najsłabsze. ** Źródło: ''Do Sophii'' * Spójrz na me dzieło, o Potężny, i rozpaczaj.<br />… wokół szczątków<br />Tego kolosalnego wraku pustynia się roztacza,<br />Naga, dzika i płaska, bez końca ni początku. ** Źródło: ''Ozymandias'' ** Zobacz też: [[poezja]], [[człowiek]] * Znikłaś mi jak sen przelotny. Jako las – gdy zieleń zginie,<br />Jako noc – gdy sen przeminie,<br />Jako duch – gdy łza popłynie,<br />Jestem dzisiaj sam – samotny! ** Źródło: ''Smutek'' ==O Shelleyu== * Cały swój wolny czas spędzałem na czytaniu go i uczeniu się go na pamięć, nie znając nikogo, komu mógłbym powiedzieć o tym, co myślę lub czuje. Rozmyślałem, jak wspaniale byłoby poznać Shelleya i zastanawiałem się, czy powinienem spotkać jakiegoś żywego człowieka, którego darzę taką sympatią. ** Autor: [[Bertrand Russell]], ''Autobiography'' (1998), s. 35. ISBN 978-0-415-18985-9. * Dziś Percy Shel­ley tkwi na wyso­kiej półce poetów wybit­nych, ale nie­czy­ta­nych. ** Autor: [[Łukasz Orbitowski]] ** Źródło: wstęp do ''Frankensteina'' [[Mary Shelley]] * Shelley, autor poezji niewiernych, utonął; teraz wie, czy Bóg istnieje, czy nie. ** Źródło: londyńska gazeta konserwatywna „The Courier”, cyt. za: [https://www.theguardian.com/books/2004/jan/24/featuresreviews.guardianreview1#:~:text=In%20the%20summer%20of%201822,Spezia%20was%20set%20to%20become theguardian.com] ** Opis: początek nekrologu Shelleya. * Shel­ley, lord Byron, ich zna­jomi byli jak gwiazdy rocka z lat osiem­dzie­sią­tych: szo­ko­wali sta­rych, fascy­no­wali mło­dych, pili, ćpali, upra­wiali seks i pisali świetne rze­czy. ** Autor: [[Łukasz Orbitowski]] ** Źródło: wstęp do ''Frankensteina'' Mary Shelley ** Zobacz też: [[George Byron]] * Shelley za życia znany mało, lub bardzo mało, dziś dopiero należną cześć zyskuje. ** Autor: [[Antoni Lange]], [[s:Pogrzeb Shelley'a|''Pogrzeb Shelley'a'']] {{SORTUJ:Shelley, Percy Bysshe}} [[Kategoria:Angielscy poeci]] [[Kategoria:Pisarze romantyzmu]] s2fb5oqrbbiikifgkdyxwec41go7bxv 0 7292 646477 646277 2026-08-13T18:25:00Z Mrnr84201 7345 lit. 646477 wikitext text/x-wiki [[Plik:Painter.jpg|mały|{{center|Malarz}}]] '''[[w:Malarz|Malarz]]''' – artysta malujący obrazy. * A artysta? – Sztalugi, taboret,<br />pludry, beret, wycięte rękawy –<br />widzi w sztuce historii podporę<br />(oraz własny gościniec do sławy). ** Autor: [[Jacek Kaczmarski]], ''Alegoria malarstwa'' * Co to w ogóle za artysta, który maluje na obstalunek. ** Postać: [[Jacek Kwiatkowski]] w serialu ''[[Rodzina zastępcza]]'' * Dobry malarz musi namalować dwie rzeczy: człowieka oraz istotę jego duszy. ** Autor: [[Leonardo da Vinci]] * Malarz nie powinien zacierać granic między fikcją i rzeczywistością, lecz winien jest naśladować elegancką zręczność natury. ** Autor: [[Leonello d’Este]] ** Źródło: Anna Brzezińska, ''Zmierzch świata rycerzy'', Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, s. 505. * Poetka Ara: Wy malarze, to tylko pędzel, paleta i maziać! Namaziaj mnie!<br />Malarz Stefanjo: Nie, tego faceta maziam. ** Autor: [[Władysław Sikora]], skecz ''[[Kabaret Potem|Kabaretu Potem]]'' * U nas malarz zazdrości szewcowi. ** Autor: [[Henryk Sienkiewicz]] ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. '''Zobacz też:''' * [[malarstwo]] [[Kategoria:Malarze|!]] 3jch1t08g7mbeoqc17gy9w3sse50w4h 0 15755 646489 604413 2026-08-13T19:12:20Z Mrnr84201 7345 nowy cytat 646489 wikitext text/x-wiki [[Plik:John Milton - Project Gutenberg eText 13619.jpg|mały|{{center|John Milton}}]] '''[[w:John Milton|John Milton]]''' (1608–1674) – [[Anglia|angielski]] [[poeta]]. ==''Raj utracony'' (1667)== (ang. ''Paradise Lost'', tłum. [[Maciej Słomczyński]]) * Gdziekolwiek zwrócę lot, tam czekać będzie<br />Gniew nieskończony, nieskończona rozpacz!<br />Gdziekolwiek zwrócę lot, tam wszędzie piekło.<br />Piekło jest we mnie, a na dnie otchłani<br />Głębsza, ziejąca czeluść się otwarła,<br />Przy której piekło dręczące jest niebem.<br />Zmiłuj się wreszcie! Czyż nie ma już miejsca<br />Dla mej pokuty i dla wybaczenia?<br />Nie ma, zostało jedynie poddanie<br />I lęk przed hańbą, która mnie okryje<br />Wśród duchów w dole… ** Źródło: księga III * Lepiej być panem w piekle, niźli sługą w niebiosach ** ''Tis better to reign in Hell, than to serve in Heaven.'' (ang.) * On nad innymi ruchem i postawą<br />Dumnie górował, stojąc jako wieża;<br />Z kształtów nie znikła jeszcze dawna jasność<br />I był upadłym archaniołem, który<br />Nadmiar swej chwały stracił; niby Słońce<br />Wschodzące, kiedy spogląda przez mglisty<br />Nad widnokręgiem przestwór, pozbawione<br />Promieni, lub gdy skryte za Księżycem<br />W mrocznym zaćmieniu rzuca zmierzch niszczący<br />Na pół narodów wszystkich, a monarchów<br />Przepełni lękiem przed zmianą; tak, chociaż<br />Przyćmiony, jaśniał ów archanioł bardziej<br />Niż inni; jednak w obliczu głębokie<br />Bruzdy mu wyrył piorun i osiadły<br />Troski na licu bladym, choć pod czołem<br />Nieustraszonym, mężnym, pełnym pychy,<br />Knującym zemstę, tkwi okrutne oko. ** Źródło: księga I ** Zobacz też: [[szatan]] * W głąb tej otchłani dzikiej, co natury<br />Łonem jest, mogąc być także jej grobem,<br />Gdyż morza, brzegów, powietrza ni ognia<br />Tam nie ma, wszystkie one są w zarodku<br />Zmieszane, walcząc z sobą wiekuiście,<br />Chyba że Stwórca Wszechmogący zechce<br />Z materii mrocznych tworzyć nowe światy;<br />W głąb tej otchłani dzikiej Wróg przemyślny<br />Spoglądał chwilę, stojąc na krawędzi<br />Piekieł i podróż rozważając swoją... ** Źródło: księga II * W mocy upiora swego każdy z ludzi<br />aż do szczęsnej chwili pozostaje,<br />kiedy się jego człowieczeństwo zbudzi... ** Źródło: księga II ==Inne== * Póki nie znasz takiej wolności, której bronią się nie zdobędzie ani nie utraci, która z tych samych źródeł wypływając, co pobożność, sprawiedliwość, umiarkowanie i wszelka prawdziwa cnota, zagości w twoim sercu jako skarb najdroższy i jedyny, wtedy bądź pewnym, że prędzej czy później ktoś, bez broni nawet się obywając, wywłaszczy cię z wolności, którą tak się puszysz i przechwalasz, żeś ją zdobył bronią. ** Źródło: ''Druga obrona'' (ang. ''Defense of the English People''), 1654, tłum.J. Zychowicz. ** Zobacz też: [[wolność]] * Spójrz ku domowi, aniele! ** ''Look homeward, angel.'' (ang.) ** Źródło: ''Lycidas'', 1637 * Ślepota nie jest nieszczęściem. Nieszczęściem jest nieumiejętność zniesienia jej. * Tam, gdzie panuje ogromna chęć uczenia się, z natury rzeczy mamy do czynienia z mnóstwem dyskusji, bogatym piśmiennictwem i różnorodnością poglądów; dla zacnych ludzi bowiem poglądy to nic innego, jak stale pogłębiana wiedza. * Umysł jest niezależną jednostką i sam może sprawić, że niebo stanie się Piekłem, a piekło Niebem. ** Źródło: Małgorzata Kronenberger, ''Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu'', Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620. {{SORTUJ:Milton, John}} [[Kategoria:Angielscy poeci]] [[Kategoria:Angielscy filozofowie]] [[Kategoria:Angielscy eseiści]] [[Kategoria:Pisarze baroku]] [[Kategoria:Pisarze chrześcijańscy]] [[Kategoria:Pisarze nowołacińscy]] [[Kategoria:Teolodzy chrześcijańscy]] hydnkym2i4a63vcqcdk5m5cf669d2dy 0 20439 646504 565091 2026-08-13T23:44:38Z ~2026-44581-25 61754 /* Gospodarstwo (1589) */ Usunięto cytat nieistniejący w starodruku 646504 wikitext text/x-wiki '''[[w:Anzelm Gostomski|Anzelm Gostomski]]''' (ok. 1508–1588) – wojewoda rawski, [[Polska|polski]] [[pisarz]] i agronom, autor najpopularniejszego staropolskiego [[podręcznik]]a o prowadzeniu [[gospodarstwo|gospodarstwa]] [[folwark|folwarcznego]]. ==''Gospodarstwo'' (1589)== * Kiedy niebieskie losy ten świat podzielały,<br />Polszcze najwietszą korzyść z roli zostawiały:<br />Jakoby rzekąc: „Już wszystko drudzy ludzie miejcie,<br />Wy, Polacy, z rolą się sprawować umiejcie…” ** Źródło: wstęp * Robota kmiotków, to dochód albo intrata najwiętsza w Polsce wszędy, którą robotą gospodarz tak ma szafować, coby kmiotków nie zubożył, a ku więtszemu pożytku co rok przywodził… ** Zobacz też: [[zysk]] * Urzędnik [folwarczny] ma to opatrzyć, aby miał w dworze instrumenta gotowe, w które by naprędce więźnia albo winnego wsadzić mógł: to jest łańcuch albo kabat, albo gąsiora i kunę. ** Źródło: s. 23-24. ** Zobacz też: [[w:kabat (prawo)|kabat]], [[w:kuna (narzędzie kary)|kuna]], [[gąsior]] {{SORTUJ:Gostomski, Anzelm}} [[Kategoria:Agronomowie]] [[Kategoria:Politycy I RP]] [[Kategoria:Polscy pisarze naukowi]] [[Kategoria:Żołnierze I Rzeczypospolitej]] 9i1l4hdvjeplpb8vx721xr7ink5gi0s 0 23931 646496 640426 2026-08-13T19:50:49Z ~2026-43923-91 61741 /* */ 646496 wikitext text/x-wiki [[Plik:Alaksandar Milinkevich.jpg|mały|{{center|Alaksandr Milinkiewicz (2009)}}]] '''[[w:Alaksandr Milinkiewicz|Alaksandr Uładzimirawicz Milinkiewicz]]''' (1947–2026) – białoruski [[matematyk]] i fizyk, wspólny kandydat sił opozycyjnych w wyborach prezydenckich na [[Białoruś|Białorusi]] w 2006, lider Ruchu Społecznego „O Wolność”. * Dziś władze naszego kraju chcą wymazać pamięć o tradycjach Rzeczpospolitej. Przywrócono radzieckie podręczniki do szkół, nie zezwala się na naukę w języku ojczystym, indoktrynuje się młodzież przy pomocy ideologii państwowej, niszczy się zabytki kultury. ** Źródło: [https://archive.ph/2Atoe ''Borys i Milinkiewicz przeciw sankcjom wobec Białorusi'', PAP, gazeta.pl, 2 maja 2007] * Unia Europejska musi zademonstrować, że są instrumenty na dyktatury i autorytarne reżimy, bo tylko przymusem można zmusić władzę do kroków w kierunku demokracji. Jakie to instrumenty? To bardzo proste. Białoruś otrzymuje podarunki w postaci kredytów nie tyle unijnych co z Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ale ta współpraca z instytucjami międzynarodowymi musi odbywać się na podstawie praw człowieka. To zasadnicza rzecz. ** Źródło: [https://archive.ph/UquWN ''Milinkiewicz o sytuacji na Białorusi: To barbarzyństwo'', PAP, gazeta.pl, 23 lutego 2010] ==O Alaksandrze Milinkiewiczu== * Liderem, który może stanąć na czele takiego ruchu społecznego, moim zdaniem, może był Alaksandr Milinkiewicz. Nie widzę wśród liderów partii opozycyjnych ludzi, którzy mogliby zjednoczyć społeczeństwo. Milinkiewiczowi podczas poprzednich wyborów to się udało. Za nim poszli i ludzie w średnim wieku, i młodzież. Niestety, liderzy partii odnoszą się do Milinkiewicza z zazdrością zamiast tego, by go poprzeć. W tym ich wielka pomyłka. Wielu z przywódców partii laury lidera zjednoczonej opozycji nie dają spokoju. A lider już jest. Innego szukać nie trzeba. ** ''Лідэрам, які можа ўзначаліць такі шырокі грамадзкі рух, на маю думку, можа быць Аляксандар Мілінкевіч. Я ня бачу сярод лідэраў апазыцыйных партыяў людзей, якія б змаглі аб’яднаць грамадзтва. Мілінквічу падчас мінулых выбараў гэта ўдалося. За ім пайшлі і людзі сярэдняга веку, і моладзь. На вялікі жаль, лідэры партыяў ставяцца да Мілінкевіча з зайздрасьцю замест таго, каб яго падтрымаць. У гэтым іх вялікая памылка. Шмат каму з кіраўнікоў партыяў лаўры лідэра аб’яднанай апазыцыі не даюць спакою. А лідэр ужо ёсьць. Іншага шукаць ня трэба.'' (białorus.) ** Autor: [[Mikałaj Aksamit]], 25 października 2007 ** Źródło: [https://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=64980 Polskie Radio dla Zagranicy, 26 października 2007] * Pojawienie się Milinkiewicza w poprzednich wyborach zrodziło u mnie myśl, że zaczyna się formowanie białoruskiej tożsamości. Był to już obraz białorusko-polskiego inteligenta. Poprzednie obrazy przewodniczącego kołchozu czy radzieckiego kierownika z nomenklatury odchodzą w przeszłość. ** ''Зьяўленьне Мілінкевіча на мінулых выбарах прывяло мяне да думкі, што пачынаецца фармаваньне беларускай ідэнтычнасьці. Гэта быў ужо вобраз беларуска-польскага інтэлігента. Папярэднія вобразы старшыні калгасу ці савецкага намэнклятурнага кіраўніка адыходзяць у мінулае.'' (białorus.) ** Autor: [[Swiatłana Aleksijewicz]] ** Źródło: Пад рэдакцыяй [[Waleryj Bułhakau|Валера Булгакава]]: ''Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт'', Wydawnictwo ARCHE, Warszawa 2006, ISBN 8389406772, s. 124−125. (białorus.) {{SORTUJ:Milinkiewicz, Alaksandr}} [[Kategoria:Białoruscy fizycy]] [[Kategoria:Białoruscy politycy]] [[Kategoria:Laureaci Nagrody Sacharowa]] [[Kategoria:Matematycy]] ky6brn0pb1p6xouhyi844dy20s2vhvd 646497 646496 2026-08-13T19:53:13Z Mrnr84201 7345 drobne redakcyjne 646497 wikitext text/x-wiki [[Plik:Alaksandar Milinkevich.jpg|mały|{{center|Alaksandr Milinkiewicz (2009)}}]] '''[[w:Alaksandr Milinkiewicz|Alaksandr Uładzimirawicz Milinkiewicz]]''' (1947–2026) – białoruski [[matematyk]] i fizyk, wspólny kandydat sił opozycyjnych w wyborach prezydenckich na [[Białoruś|Białorusi]] w 2006, lider Ruchu Społecznego „O Wolność”. * Dziś władze naszego kraju chcą wymazać pamięć o tradycjach Rzeczpospolitej. Przywrócono radzieckie podręczniki do szkół, nie zezwala się na naukę w języku ojczystym, indoktrynuje się młodzież przy pomocy ideologii państwowej, niszczy się zabytki kultury. ** Źródło: [https://archive.ph/2Atoe ''Borys i Milinkiewicz przeciw sankcjom wobec Białorusi'', PAP, gazeta.pl, 2 maja 2007] * Unia Europejska musi zademonstrować, że są instrumenty na dyktatury i autorytarne reżimy, bo tylko przymusem można zmusić władzę do kroków w kierunku demokracji. Jakie to instrumenty? To bardzo proste. Białoruś otrzymuje podarunki w postaci kredytów nie tyle unijnych co z Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ale ta współpraca z instytucjami międzynarodowymi musi odbywać się na podstawie praw człowieka. To zasadnicza rzecz. ** Źródło: [https://archive.ph/UquWN ''Milinkiewicz o sytuacji na Białorusi: To barbarzyństwo'', PAP, gazeta.pl, 23 lutego 2010] ==O Alaksandrze Milinkiewiczu== * Liderem, który może stanąć na czele takiego ruchu społecznego, moim zdaniem, może był Alaksandr Milinkiewicz. Nie widzę wśród liderów partii opozycyjnych ludzi, którzy mogliby zjednoczyć społeczeństwo. Milinkiewiczowi podczas poprzednich wyborów to się udało. Za nim poszli i ludzie w średnim wieku, i młodzież. Niestety, liderzy partii odnoszą się do Milinkiewicza z zazdrością zamiast tego, by go poprzeć. W tym ich wielka pomyłka. Wielu z przywódców partii laury lidera zjednoczonej opozycji nie dają spokoju. A lider już jest. Innego szukać nie trzeba. ** ''Лідэрам, які можа ўзначаліць такі шырокі грамадзкі рух, на маю думку, можа быць Аляксандар Мілінкевіч. Я ня бачу сярод лідэраў апазыцыйных партыяў людзей, якія б змаглі аб’яднаць грамадзтва. Мілінквічу падчас мінулых выбараў гэта ўдалося. За ім пайшлі і людзі сярэдняга веку, і моладзь. На вялікі жаль, лідэры партыяў ставяцца да Мілінкевіча з зайздрасьцю замест таго, каб яго падтрымаць. У гэтым іх вялікая памылка. Шмат каму з кіраўнікоў партыяў лаўры лідэра аб’яднанай апазыцыі не даюць спакою. А лідэр ужо ёсьць. Іншага шукаць ня трэба.'' (białorus.) ** Autor: [[Mikałaj Aksamit]], 25 października 2007 ** Źródło: [https://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=64980 Polskie Radio dla Zagranicy, 26 października 2007] * Pojawienie się Milinkiewicza w poprzednich wyborach zrodziło u mnie myśl, że zaczyna się formowanie białoruskiej tożsamości. Był to już obraz białorusko-polskiego inteligenta. Poprzednie obrazy przewodniczącego kołchozu czy radzieckiego kierownika z nomenklatury odchodzą w przeszłość. ** ''Зьяўленьне Мілінкевіча на мінулых выбарах прывяло мяне да думкі, што пачынаецца фармаваньне беларускай ідэнтычнасьці. Гэта быў ужо вобраз беларуска-польскага інтэлігента. Папярэднія вобразы старшыні калгасу ці савецкага намэнклятурнага кіраўніка адыходзяць у мінулае.'' (białorus.) ** Autorka: [[Swiatłana Aleksijewicz]] ** Źródło: Пад рэдакцыяй [[Waleryj Bułhakau|Валера Булгакава]]: ''Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт'', Wydawnictwo ARCHE, Warszawa 2006, ISBN 8389406772, s. 124−125. (białorus.) {{SORTUJ:Milinkiewicz, Alaksandr}} [[Kategoria:Białoruscy fizycy]] [[Kategoria:Białoruscy politycy]] [[Kategoria:Laureaci Nagrody Sacharowa]] [[Kategoria:Matematycy]] 13yjeuj21bid5d2ch1bihjg5qsxy1om 0 28568 646506 575785 2026-08-14T09:13:34Z Swam pl 41038 formatowanie 646506 wikitext text/x-wiki [[Plik:Ladybird.jpg|mały|{{center|Biedronka}}]] '''[[w:Biedronkowate|Biedronka]]''' – niewielki chrząszcz o owalnym, wypukłym ciele. * Biedroneczki są w kropeczki i to chwalą sobie,<br />U motylka plamek kilka służy ku ozdobie,<br />W drobne cętki storczyk giętki liliowe tuli płatki,<br />Ty mój grzybku też masz łatki i śliczny kapelusik,<br />Więc niech stale cię nie smuci ten drobny biały rzucik. ** Autorzy: [[Agnieszka Feill]], [[Artur Tur]], ''Biedroneczki są w kropeczki'' ** Opis: piosenka śpiewana m.in. przez [[Katarzyna Sobczyk|Katarzynę Sobczyk]], a także przez [[Danuta Rinn|Danutę Rinn]]. ** Zobacz też: [[storczyk]] * Powiadają, że kiedy biedronka usiądzie na przykład na ręku, na bluzce, na pledzie podczas wakacji, to przynosi szczęście. Zatrzymana na dłużej nie wróży niczego dobrego. Cieszymy się, że jest i chcemy, żeby uciekła. ** Autor: ks. [[Jan Twardowski]], ''O biedronce'', ze zbioru ''[[Dziecięcym piórem]]'', tom 3, Wydawnictwo M, Kraków 2007. [[Kategoria:Owady]] fuoomm4npxwmsz8ufkufhmmrepmgkzo 0 43932 646502 528388 2026-08-13T20:39:30Z Swam pl 41038 +podpis pod obrazkiem, sprzątanie kodu 646502 wikitext text/x-wiki [[Plik:Feldmaikäfer (Melolontha melolontha) w 1.jpg|mały|{{center|Chrząszcz}}]] '''[[w:Chrząszcze|Chrząszcze]]''' – jeden z najliczniejszych rzędów owadów (Insecta). * W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie<br />I Szczebrzeszyn z tego słynie. ** Autor: [[Jan Brzechwa]], ''Chrząszcz'' ** Zobacz też: [[Szczebrzeszyn]], [[trzcina]] '''Zobacz też:''' * [[Biedronka (owad)|biedronka]] * [[żuk]] [[Kategoria:Owady]] qwllu48vz87y146roy92p1lcztho6zi 0 46731 646507 634667 2026-08-14T11:04:06Z Tvpuppy 61757 Replace image 646507 wikitext text/x-wiki [[Plik:Hosokawa family 1957.jpg|mały|{{center|Japończycy}}]] '''[[w:Japończycy|Japończycy]]''' – jeden z najliczniejszych narodów zamieszkujących [[Azja|Azję]] Wschodnią, głównie [[Japonia|Japonię]]. * Japończycy żyją i myślą jako członkowie zbiorowości – grupy. Ich indywidualność istnieje tylko w obrębie powiązań wewnątrz grupy. ** Autor: [[Jacek Izydorczyk]], ''Hanzai znaczy przestępstwo'', Wolters Kluwer Polska, 2008, s. 29. * Kultura japońska jest szeroko znana z lakoniczności, w szczególności w odniesieniu do wyrażania osobistych pragnień, co łączy się z wyrażanym przez Japończyków ideałem ''enryo'''powściągliwości, rezerwy'. Łatwo się przekonać, że Japończycy niechętnie bezpośrednio wyrażają swoje preferencje. ** Autorka: [[Elżbieta Tabakowska]] ** Źródło: [[Walery Pisarek]], ''Wstęp do nauki o komunikowaniu'', Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 66. * (...) w Japonii liczy się przede wszystkim to, żeby „nie stracić twarzy” (...). Japończycy boją się po prostu wstydu (...) i konsekwencji z tym związanych. W związku z tym w przypadku jakiegoś skandalu podejrzani nieraz popełniają samobójstwo. Więcej – dotyczy to nie tylko podejrzanych, ale i tych, którzy czują się odpowiedzialni za daną grupę czy organizację. ** Autor: [[Jacek Izydorczyk]], ''Hanzai znaczy przestępstwo'', ''op. cit.'', s. 33. ** Zobacz też: [[samobójstwo]] * (...) w Japonii ludzie słuchają swego rządu w takim samym stopniu, co własnych rodziców (...). ** Autor: [[Jacek Izydorczyk]], ''Hanzai znaczy przestępstwo'', ''op. cit.'', s. 33. ** Zobacz też: [[rodzice]], [[rząd]] '''Zobacz też:''' * [[przysłowia japońskie]] [[Kategoria:Japończycy|!]] [[Kategoria:Narodowości]] evvf6dhhyufrefrk3u3ksu4r33ex0ev 0 48403 646478 642750 2026-08-13T18:26:42Z Mrnr84201 7345 kat., drobne merytoryczne 646478 wikitext text/x-wiki [[Plik:Papa Martino V.jpg|mały|{{center|Marcin V}}]] '''[[w:Marcin V|Marcin V]]''' (właśc. '''Oddone Colonna'''; 1369–1431) – papież w latach 1417–1431. * Wiedz, że interesy Stolicy Apostolskiej, a także twojej korony czynią obowiązkiem eksterminację Husytów. Pamiętaj, że ci bezbożni ludzie ośmielają się głosić zasadę równości; twierdzą, że wszyscy chrześcijanie są braćmi, i że Bóg nie dał ludziom uprzywilejowanym prawa władania narodami; utrzymują, że Chrystus przyszedł na świat aby znieść niewolnictwo; wzywają ludzi do wolności, to znaczy do unicestwienia królów i kapłanów. (…) Teraz, kiedy jeszcze jest czas, zwróć swoje siły przeciwko Czechom, pal, zabijaj i czyń wszędzie pustynię, gdyż nic nie jest bardziej miłe Bogu, ani bardziej pożyteczne dla sprawy królów, niż eksterminacja Husytów. ** Opis: fragment listu z 1429 do [[Władysław II Jagiełło|Władysława Jagiełły]], w którym nakłania go do wzięcia udziału w krucjacie antyhusyckiej. ** Źródło: ''The Papacy and the Civil Power'' (Nowy York, 1876), s. 253, cyt. wg David Hunt, ''Woman Rides the Beast'', s. 2; cyt. za: [http://www.literatura.hg.pl/hus.htm ''Literatura Chrześcijańska: Jan Hus''] [[Kategoria:Papieże]] [[Kategoria:Włoscy arystokraci]] [[Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy]] rbwu0xs4k9mh15xaugs0k4xxfjgtzs5 0 49746 646484 632330 2026-08-13T18:44:59Z Mrnr84201 7345 nowy cytat 646484 wikitext text/x-wiki [[Plik:Odysseus Sirens BM E440 n2.jpg|mały|{{center|Odyseusz i syreny, fragment wazy z 480–470 p.n.e.}}]] '''[[w:Odyseusz|Odyseusz]]''' ('''Odys''', '''Ulisses''', gr. ''Ὀδυσσεύς Odysseús'', łac. ''Ulixes'') – w mitologii greckiej król [[Itaka|Itaki]]; bohater ''[[Odyseja|Odysei]]'' [[Homer]]a. ==O Odyseuszu== * Całkowite panowanie nad sobą, doskonałą umiejętność układania stosunków z wrogami i przyjaciółmi posiadł Odys. Zręczny w mowie, zręczny w boju, sprytny i przebiegły, czuwa nad zagrodą zębów, stoi na straży swej duszy i hamuje słowa. Przy sposobnej okazji umie chytrze ukryć gwałtowne zamiary, a przede wszystkim umie powściągnąć gniew, odwlec moment działania. Włada też wieloma środkami, określa go między innymi epitet ''polymechanos'' (w przybliżeniu „wielce obrotny”). ** Autor: [[Jean Starobinski]], ''„Jak bramy Hadesu jest mi wstrętny…”'' (1974), tłum. Maryna Ochab * Każdy z nas jest Odysem co wraca do swej Itaki. ** Autor: [[Leopold Staff]], ''Odys'' z tomu ''Dziewięć muz'' (1958) * Jeśli przyjrzeć się bliżej owym zdolnościom [Odysa], okazuje się, iż wszystkie niemal polegają na umiejętności rozstrzygania, co w danym momencie należy zachować dla siebie (…), a co wygodniej okazać na zewnątrz: zataić bądź otwarcie wyznać pragnienie powrotu, podać fikcyjną tożsamość bądź prawdziwe imię, zełgać przeszłość bądź wiernie ją opowiedzieć. W świecie prawie powszechnie wrogim opanowanie Odysa polega właśnie na wyborze owej stale zmiennej części tego, co można ujawnić (…). ** Autor: [[Jean Starobinski]], ''„Jak bramy Hadesu jest mi wstrętny…”'' (1974), tłum. Maryna Ochab * O tak, Odyseusz! To jest dopiero mężczyzna! Człowiek niesłychanej wytrwałości i przemyślności, wierny swojej ojczyźnie, żonie, ideałom. Moim zdaniem taki powinien być prawdziwy mężczyzna. ** Autor: [[Aleksander Krawczuk]] ** Źródło: Renata Radłowska, [http://wyborcza.pl/1,76842,8360177,Odyseusz__to_jest_mezczyzna_.html ''Odyseusz, to jest mężczyzna!'', wyborcza.pl, 10 września 2010] * Odys mógł słonymi ścieżkami ruszyć dalej, do krainy Feaków. ** Autor: [[Krzysztof Lisowski]], ''Okręt Odysa…'' * Odyss falami wściekłymi miotany. ** Autor: [[Władysław Zajewski]], ''Szukam cichej ulicy'', ISBN 9788365769282, Gdańsk 2020, s. 11. * Troja upadnie, Ulissesie,<br />jak ginie, czego kochać nas nie nauczono. ** Autor: [[Dawid Jung]], ''Poemat o mówieniu prawdy'', cz. 33, 2014 * Wódz tysięcy, mąż wyniosły<br />Jakich mało znały dzieje;<br />Kreśli w falach piórem wiosła<br />Swoich błędów Odyseję.<br /><br />Ulubieniec bogów, strateg –<br />Jeden mu pozostał statek. ** Autor: [[Jacek Kaczmarski]], ''Powtórka z Odysei'' ==Zobacz też== * ''[[Troja (film)|Troja]]'' (film) [[Kategoria:Herosi w mitologii greckiej]] [[Kategoria:Tricksterzy w mitach i wierzeniach]] [[Kategoria:Władcy w mitologii greckiej]] [[Kategoria:Wojna trojańska]] tiedrm2ylvl19rauv4i5grrf83zz3nr 0 49751 646482 519803 2026-08-13T18:40:19Z Mrnr84201 7345 notka, kat., drobne redakcyjne 646482 wikitext text/x-wiki [[Plik:John Maler Collier - Cassandra.jpg|mały|{{center|Kasandra}}]] '''[[w:Kasandra (córka Priama)|Kasandra]]''' (także '''Kassandra''', '''Aleksandra''', gr. ''Κασσάνδρα Kassándra'', łac. ''Cassandra'', ''Alexandra'') – w mitologii greckiej wieszczka i królewna trojańska, siostra [[Hektor]]a i [[Parys]]a. ==O Kasandrze== * To ja, Kasandra.<br />A to jest moje miasto pod popiołem.<br />A to jest moja laska i wstążki prorockie.<br />A to jest moja głowa pełna wątpliwości. (…) Wyszło na moje.<br />Tylko że z tego nie wynika nic. ** Autorka: [[Wisława Szymborska]], ''Monolog dla Kasandry'' [[Kategoria:Mityczne istoty]] [[Kategoria:Postacie literackie]] [[Kategoria:Wojna trojańska]] 16qr2mvf36261fjr6nc6w9c83tu6pml 646499 646482 2026-08-13T20:17:01Z Mrnr84201 7345 drobne redakcyjne 646499 wikitext text/x-wiki [[Plik:John Maler Collier - Cassandra.jpg|mały|{{center|Kasandra}}]] '''[[w:Kasandra (córka Priama)|Kasandra]]''' (także '''Kassandra''', '''Aleksandra''', gr. ''Κασσάνδρα Kassándra'') – w mitologii greckiej wieszczka i królewna trojańska, siostra [[Hektor]]a i [[Parys]]a. ==O Kasandrze== * To ja, Kasandra.<br />A to jest moje miasto pod popiołem.<br />A to jest moja laska i wstążki prorockie.<br />A to jest moja głowa pełna wątpliwości. (…) Wyszło na moje.<br />Tylko że z tego nie wynika nic. ** Autorka: [[Wisława Szymborska]], ''Monolog dla Kasandry'' [[Kategoria:Mityczne istoty]] [[Kategoria:Postacie literackie]] [[Kategoria:Wojna trojańska]] 6nowtinirnrizqwn6131wa24pi2d094 0 50376 646493 608865 2026-08-13T19:30:11Z Mrnr84201 7345 nowy cytat, drobne redakcyjne 646493 wikitext text/x-wiki '''[[w:Pseudo-Dionizy Areopagita|Pseudo-Dionizy Areopagita]]''' (V lub VI w.) – wczesnochrześcijański autor pism [[teologia|teologicznych]] ''Corpus Dionysiacum'', uważany za twórcę angelologii. ==''O imionach Bożych''== <small>(przeł. Emmanuel Bułhak)</small> * Rzeczy boskie ukazują się nam nie inaczej, jak pod symbolami, zastosowanymi do naszej ułomnej natury. ** Źródło: I, 4 * Słońce – pochodnia olbrzymia, nieugaszalna świeci we wszystkich ciałach, do których światło może przeniknąć, roznieca swój blask i ogarnia światłem swych czystych promieni cały świat widzialny na ziemi i w niebie, a jeśli takich przedmiotów sobą nie przenika, to nie z tego powodu, że one nie mogą dojść do niej albo że je za słabo oświeca, ale dlatego, że te przedmioty same przedstawiają się jako grube elementy niezdolne do przyjęcia światła: więc światło jakby je mija i rozwija swe bogactwo w rzeczach bardziej skłonnych do odebrania światła: ale nic z tego, co się widzi, nie może uniknąć powszechnego działania tego wielkiego ogniska. ** Źródło: IV ** Zobacz też: [[słońce]], [[światło]] [[Kategoria:Bizantyjczycy]] [[Kategoria:Ojcowie Kościoła]] [[Kategoria:Pisarze średniowieczni]] lnnwf2bnnly2xfibb4fv6hhn9dih7p2 646495 646493 2026-08-13T19:46:58Z Mrnr84201 7345 notka 646495 wikitext text/x-wiki '''[[w:Pseudo-Dionizy Areopagita|Pseudo-Dionizy Areopagita]]''' (przełom V i VI w.) – bizantyński pisarz, wczesnochrześcijański teolog i filozof neoplatoński. ==''O imionach Bożych''== <small>(przeł. Emmanuel Bułhak)</small> * Rzeczy boskie ukazują się nam nie inaczej, jak pod symbolami, zastosowanymi do naszej ułomnej natury. ** Źródło: I, 4 * Słońce – pochodnia olbrzymia, nieugaszalna świeci we wszystkich ciałach, do których światło może przeniknąć, roznieca swój blask i ogarnia światłem swych czystych promieni cały świat widzialny na ziemi i w niebie, a jeśli takich przedmiotów sobą nie przenika, to nie z tego powodu, że one nie mogą dojść do niej albo że je za słabo oświeca, ale dlatego, że te przedmioty same przedstawiają się jako grube elementy niezdolne do przyjęcia światła: więc światło jakby je mija i rozwija swe bogactwo w rzeczach bardziej skłonnych do odebrania światła: ale nic z tego, co się widzi, nie może uniknąć powszechnego działania tego wielkiego ogniska. ** Źródło: IV ** Zobacz też: [[słońce]], [[światło]] [[Kategoria:Bizantyjczycy]] [[Kategoria:Ojcowie Kościoła]] [[Kategoria:Pisarze średniowieczni]] 223ru9ctnua5tlatwu9oizusr3bl4nd 646498 646495 2026-08-13T20:05:15Z Mrnr84201 7345 grafika 646498 wikitext text/x-wiki [[Plik:Antoinecaronq571Getty.jpg|mały|{{center|''Dionizy Areopagita i zaćmienie słońca'', obraz Antoine'a Carona, 1541}}]] '''[[w:Pseudo-Dionizy Areopagita|Pseudo-Dionizy Areopagita]]''' (przełom V i VI w.) – bizantyński pisarz, wczesnochrześcijański teolog i filozof neoplatoński. ==''O imionach Bożych''== <small>(przeł. Emmanuel Bułhak)</small> * Rzeczy boskie ukazują się nam nie inaczej, jak pod symbolami, zastosowanymi do naszej ułomnej natury. ** Źródło: I, 4 * Słońce – pochodnia olbrzymia, nieugaszalna świeci we wszystkich ciałach, do których światło może przeniknąć, roznieca swój blask i ogarnia światłem swych czystych promieni cały świat widzialny na ziemi i w niebie, a jeśli takich przedmiotów sobą nie przenika, to nie z tego powodu, że one nie mogą dojść do niej albo że je za słabo oświeca, ale dlatego, że te przedmioty same przedstawiają się jako grube elementy niezdolne do przyjęcia światła: więc światło jakby je mija i rozwija swe bogactwo w rzeczach bardziej skłonnych do odebrania światła: ale nic z tego, co się widzi, nie może uniknąć powszechnego działania tego wielkiego ogniska. ** Źródło: IV ** Zobacz też: [[słońce]], [[światło]] [[Kategoria:Bizantyjczycy]] [[Kategoria:Ojcowie Kościoła]] [[Kategoria:Pisarze średniowieczni]] ahlk3jh8nip8u2ftrbie02frpxyc4i5 0 55287 646481 646286 2026-08-13T18:37:44Z Mrnr84201 7345 notka 646481 wikitext text/x-wiki [[Plik:Pâris Desmarais by Gaspare Landi (1791).jpg|mały|{{center|Parys}}]] '''[[w:Parys|Parys]]''' – postać z mitologii greckiej, jeden z bohaterów ''[[Iliada|Iliady]]'' [[Homer]]a, królewicz trojański, który porwał królową [[Helena Trojańska|Helenę]], brat [[Hektor]]a i [[Kasandra|Kasandry]]. ==O Parysie== * Nędzny Parysie, z wyglądu waleczny, oszuście, babiarzu!<br />Pragnąłbym tego, a także by lepiej dla ciebie to było<br />abyś nie rodził się albo nim żonę pojąłeś – zginął… ** Postać: [[Hektor]] ** Źródło: [[Homer]], ''Iliada'', pieśń III * Obok Agamemnona jest najbardziej niesympatyczną postacią Iliady. ** Autor: Otmar Vaňorný (czeski tłumacz poematów Homera) ** Źródło: Vojtech Zamarovský, ''Słownik mitologii greckiej i rzymskiej'', Videograf II, Katowice 2006, ISBN 8371833911, tłum. Jacek Ilg, Lucyna Spyrko, Joanna Wania, s. 533. [[Kategoria:Postacie literackie]] [[Kategoria:Wojna trojańska]] 5m7hreiqldj22rl2vx4p0uexon5jmxk 0 68783 646492 646305 2026-08-13T19:25:58Z Mrnr84201 7345 nowy cytat 646492 wikitext text/x-wiki [[Plik:Medusa by Carvaggio.jpg|mały|{{center|Meduza wedle [[Caravaggio|Caravaggia]] (1596)}}]] '''[[w:Meduza (gorgona)|Meduza]]''' (gr. ''Médousa'', łac. ''Medusa'') – w mitologii greckiej najmłodsza z trzech [[Gorgony|Gorgon]]. * Leży, wpatrując się w niebo<br />o północy, obrócona na wznak<br />na szczycie góry, w obłokach,<br />ponad ziemią daleką i drżącą;<br />boskie w niej piękno i trwoga.<br />Na wargach jej i powiekach<br />spoczywają tak wdzięk, jak i cień,<br />i jaśnieją nimi sine, gorączkowe,<br />tam niżej się szamoczące<br />agonie trwogi i śmierci.<br /><br />A jednak mniej trwoga niż wdzięk<br />obraca w głaz twardy ducha,<br />który patrzy, linie martwej twarzy<br />są rzeźbione, aż się zmienią rysy wszystkie<br />i staną się samą nią,<br />i zgubi się nawet myśl.<br />Jak śpiewna jest ta barwa piękna, ciśnięta<br />na wskroś ciemności, łuna męki –<br />człowieczeństwa i harmonii pozór. ** Autor: [[Percy Bysshe Shelley]], ''Poemi postumi'' (1819), przeł. Agnieszka Kuciak * Sama śpiesząc na walkę, płodną w płacz i jęki,<br />Gromów boga kirysem piersi swoje kryje:<br />Mnóstwo wężów na groźnej egidzie się wije,<br />Strach ją wkoło otacza i co na krew dyszy,<br />Zwada, Przemoc i Napaść tam jej towarzyszy;<br />Na środku znak gniewnego Zeusa skrwawiony:<br />Okrutnego potworu, srogiej łeb Gorgony. ** Opis: o egidzie – tarczy szykującej się do walki [[Atena|Ateny]]. ** Autor: [[Homer]], ''[[Iliada]]'', pieśń V, przeł. Franciszek Dmochowski * Zaopatrzony przez Hermesa w adamantowy sierp, lecąc w powietrzu, dotarł nad Okeanos i zastał tam Gorgony pogrążone we śnie. Były to: Stheno, Euryale i Meduza. Tylko Meduza była śmiertelna i dlatego to po jej głowę został wysłany Perseusz. Na głowach Gorgon kłębiły się pokryte łuską węże, miały też Gorgony wielkie kły jak u dzików, spiżowe ręce i złote skrzydła, dzięki którym mogły latać. Zamieniały w kamień tych, którzy na nie spojrzeli. Perseusz zbliżył się zatem do nich, gdy wciąż spały. Atena pokierowała jego ręką, a on odwrócił się i patrząc w spiżową tarczę, w której widział odbicie Gorgony, ściął jej głowę. ** Autor: [[Apollodor z Aten]], ''Biblioteka opowieści mitycznych (Bibliothéke)'', przeł. Tomasz Mojsik, Wrocław 2018, s. 173. ** Zobacz też: [[Perseusz]] [[Kategoria:Mitologia grecka]] [[Kategoria:Mityczne istoty]] arvl3dmvlywm9u4meeysmvl7z9n712s 0 68877 646488 617692 2026-08-13T19:08:57Z Mrnr84201 7345 nowy cytat 646488 wikitext text/x-wiki [[Plik:Frans Pourbus the Younger - Portrait of Giovanni Battista Marino.jpg|mały|{{center|Giambattista Marino (1621)}}]] {{Wikisource|Giambattista Marino|Giambattisty Marino}} '''[[w:Giambattista Marino|Giambattista Marino]]''' (także '''Giovan Battista Marino'''; 1569–1625) – włoski [[poeta]], główny przedstawiciel literatury włoskiego [[barok]]u. * Głupiec! Do kogo mówię?<br />Nieszczęsny! Co czynię?<br />Cierpienie swe powierzam<br />Brzegowi nieczułemu,<br />Skale niemej, głuchemu wiatrowi…<br />Jedyną odpowiedzią,<br />Ach, szum fal rozszemranych! ** Źródło: ''Echo; Lira, XIX'', przeł. Adam Szymanowski ** Zobacz też: [[cierpienie]] * Goreję, Panie; coraz większy wstaje<br />Ogień palący wnętrzności w perz suchy;<br />To twoje dzieło bez żadnej otuchy<br />Kona i z swym się gościem już rozstaje. ** Źródło: ''[[s:Sonet (Goreję, Panie...)|Sonet (Goreję, Panie...)]]'', przeł. [[Jan Andrzej Morsztyn]] * Kochaj, w miłości miłość ma nagrodę<br />Największą, jaką za miłość się płaci. ** Źródło: ''[[s:Pieszczoty Wenery i Adonisa|Pieszczoty Wenery i Adonisa]]'', przeł. Edward Porębowicz * W oczach, gdzie smutek i gdzie śmierć przebywa,<br />Światło się pali, krwawo, mętnie, marnie.<br />Spojrzenie skośne i źrenica krzywa<br />Są jak komety, oczy jak latarnie.<br />Z nozdrzy i wargi bladej się dobywa<br />Opar trujący i smród czarny garnie;<br />A gniew i pycha, i rozpacz przemienia<br />W grzmot jego jęki, w błyskawice tchnienia. ** Źródło: ''Rzeź niewiniątek'' (1632), przeł. Agnieszka Kuciak ** Zobacz też: [[szatan]] {{SORTUJ:Marino, Giambattista}} [[Kategoria:Pisarze baroku]] [[Kategoria:Włoscy poeci]] ef0urm4fzncy28e4piu7te0fouguinm 0 70382 646480 645870 2026-08-13T18:33:05Z Mrnr84201 7345 linki zewnętrzne 646480 wikitext text/x-wiki [[Plik:Achilles and Penthesilea.jpg|mały|{{center|Achilles i amazonka [[w:Pentezylea|Pentezylea]],<br />Muzeum Archeologiczne w Afrodyzji}}]] '''[[w:Achilles|Achilles]]''' (gr. Ἀχιλλεύς, ''Achilleús''; łac. ''Achilles'') – w mitologii greckiej [[heros]] i bohater wojny trojańskiej (wódz Myrmidonów). ==Cytaty z ''[[Iliada|Iliady]]'' Homera== * Jaka nagroda dla tego,<br />Kto bez spoczynku, bez przerwy bił się z licznymi wrogami,<br />Gdy los w tej samej ma cenie i tchórza, i bohatera ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska * Jest mi tak bowiem obmierzły, jak same bramy Hadesa,<br />Kto w sercu jedno ukrywa, a na języku ma drugie. ** Opis: o [[Agamemnon]]ie. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska * Można zdobyczy mieć wiele: stada baranów i wdów,<br />Cenne trójnogi i konie o grzywach złotopłomiennych.<br />Lecz nie zdobędziesz już nigdy człowieczej duszy, nie złowisz<br />Ani jej w locie nie wstrzymasz, gdy z warg na zawsze uleci. ** Opis: do Agamemnona. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[dusza]] * Nieraz mi matka mówiła, Tetyda o stopach srebrzystych,<br />że dwie prowadzą mnie Kery dwiema drogami do śmierci:<br />jeśli pod grodem trojańskim zostanę, by dalej tam walczyć –<br />nie ma stąd dla mnie powrotu, lecz sławę wieczną uzyskam;<br />jeśli do domu powrócę, do mojej ziemi kochanej –<br />sławy nie zyskam, lecz w zamian życie szczęśliwe i długie<br />los mi przeznaczy, nieprędko dosięgnę czarnych bram śmierci. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[sława]], [[śmierć]], [[życie]] ==O Achillesie== ===W ''Iliadzie''=== * Achill przez boga zrodzony włócznię na brzegu porzucił,<br />Wspartą o krzak tamaryszku, a sam jak demon poskoczył<br />Z mieczem jedynie. Wykonać straszliwe dzieło zamierzy!<br />Rąbiąc dokoła. Okropne w krąg rozlegały się jęki<br />Mężów pod miecza ciosami. Spurpurowiały krwią fale. ** Autor: [[Homer]], pieśń XXI, przeł. Kazimiera Jeżewska * Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa ** Autor: [[Homer]], pieśń I, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[gniew]], [[pierwsze zdania dzieł literackich]] * Jesteś wśród mężów szlachetnych najbardziej mi nienawistny.<br />Zawsze ci bowiem niezgoda jest miła, rozterka i wojna.<br />Jeśli górujesz potęgą, to bóg cię tą mocą obdarzył ** Postać: [[Agamemnon]] ** Źródło: pieśń I, przeł. Kazimiera Jeżewska * Wielkie nieszczęście, Achillu!<br />przez Dzeusa wyhodowany,<br />Drogi nam. Strach nas ogarnia, czy ocalimy okręty<br />Wielowiosłowe i lotne, gdy ty nas męstwem nie wesprzesz ** Postać: [[Odyseusz]] ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska ===Inne=== * Achilles (…) woli utracić swe dobre imię, odmawia posłom Agamemnona, skoro ten odebrał mu ulubioną niewolnicę Bryzejdę, i dopiero śmierć Patrokla wypełnia go gniewem i skłania do walki. ** Autor: [[Szczepan Twardoch]], ''Null'', wyd. Marginesy, Warszawa 2025, s. 73. * Gdy ginie Patroklos, Achilles umiera wraz z nim. Powraca na pole bitwy dla Patroklosa, nie dla Greków. ** Autor: James M. Redfield, ''La tragédie d’Hector. Nature et Culture dans l’Iliade'', Flammarion, Paryż 1984, s. 226. * Szczęśliwy młodzieńcze, któryś znalazł w Homerze piewcę swego męstwa! ** Autor: [[Aleksander Wielki]] ** Opis: nad grobem Achillesa w Sigejon. ** Źródło: [[Cyceron]], ''W obronie poety Archiasza'' (''Pro Archia''), 24; tłum. Danuta Turkowska ==Zobacz też== * [[pięta achillesowa]] * [[Troja (film)]] [[Kategoria:Herosi w mitologii greckiej]] [[Kategoria:Postacie literackie]] [[Kategoria:Wojna trojańska]] 7nw8f132tbq1418gjaotsfohzbzht1b 0 73393 646476 646276 2026-08-13T18:24:46Z Mrnr84201 7345 lit. 646476 wikitext text/x-wiki [[Plik:Pisanello 015.jpg|mały|{{center|Leonello d’Este na obrazie Pisanella}}]] '''[[w:Leonello d’Este|Leonello d’Este]]''' (1407–1450) – markiz Ferrary, brat [[Borso d’Este|Borsa d’Este]]. * Malarz nie powinien zacierać granic między fikcją i rzeczywistością, lecz winien jest naśladować elegancką zręczność natury. ** Źródło: [[Anna Brzezińska]], ''Zmierzch świata rycerzy'', Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, s. 505. ** Zobacz też: [[malarz]] [[Kategoria:Władcy]] [[Kategoria:Włoscy arystokraci]] 80b721ia013a9i3kz5unx2yt1rpr2m6 0 73395 646483 646307 2026-08-13T18:41:44Z Mrnr84201 7345 drobne redakcyjne 646483 wikitext text/x-wiki '''[[w:Iliada|Iliada]]''' (gr. Ἰλιάς Iliás) – obok ''[[Odyseja|Odysei]]'' drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje [[Homer]]owi. * Być zawsze pierwszym i innych przewyższać. ** Źródło: pieśń VI, 208 * Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa,<br />zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom,<br />co do Hadesu tak wiele dusz bohaterów potężnych<br />strącił, a ciała ich wydał na pastwę sępom drapieżnym<br />oraz psom głodnym. Tak Dzeusa dokonywała się wola. ** ''Menin aeide thea Peleiadeo Achileos<br />oulomenen, he myri’ Achaiois alge’ etheke,<br />pollas d’ iphthimous psychas Aidi proiapsen<br />heroon, autous de heloria teuche kynessin<br />oionoisi te pasi, Dios d’ eteleieto boule'' (gr.) ** Opis: fragment inwokacji. ** Źródło: pieśń I, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[Achilles]], [[gniew]], [[pierwsze zdania dzieł literackich]] * Jaka nagroda dla tego,<br />Kto bez spoczynku, bez przerwy bił się z licznymi wrogami,<br />Gdy los w tej samej ma cenie i tchórza, i bohatera ** Postać: [[Achilles]] ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska * „Jak winić Trojan i w pięknych nagolenicach Achajów<br />Za to, że długo tak znoszą tę wojnę dla takiej kobiety,<br />Co nieśmiertelnym boginiom pięknością swoją jest równa.<br />Ale choć piękna, jednakże niech wraca do kraju okrętem,<br />by nie przyniosła nam kiedyś i naszym dzieciom zagłady”.<br />Tak mówili, a Pryjam przywołał głośno Helenę:<br />„Podejdź tu, córko kochana, bliżej i usiądź koło mnie.<br />Swego pierwszego małżonka stąd ujrzysz, przyjaciół i krewnych.<br />W tobie ja winy nie widzę, gdyż winni są tylko bogowie,<br />oni tę wojnę Achajów obfitą w łzy nam zesłali (…)”. ** Źródło: pieśń III, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[Helena Trojańska]] * Jest mi tak bowiem obmierzły, jak same bramy Hadesa,<br />Kto w sercu jedno ukrywa, a na języku ma drugie. ** Postać: Achilles ** Opis: o [[Agamemnon]]ie. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska * Jeśli kto kocha wojnę domową, jest pozbawiony więzów rodzinnych, prawa i własnego miejsca. ** Inne tłumaczenie: Niechaj będzie wyzutym z ogniska rodu i prawa / Każdy co dąży do wojny w narodzie, żałobę niosącej. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Paweł Popiel ** Zobacz też: [[wojna]] * Można zdobyczy mieć wiele: stada baranów i wdów,<br />Cenne trójnogi i konie o grzywach złotopłomiennych.<br />Lecz nie zdobędziesz już nigdy człowieczej duszy, nie złowisz<br />Ani jej w locie nie wstrzymasz, gdy z warg na zawsze uleci. ** Postać: Achilles ** Opis: do Agamemnona. ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[dusza]] * Nieraz mi matka mówiła, Tetyda o stopach srebrzystych,<br />że dwie prowadzą mnie Kery dwiema drogami do śmierci:<br />jeśli pod grodem trojańskim zostanę, by dalej tam walczyć –<br />nie ma stąd dla mnie powrotu, lecz sławę wieczną uzyskam;<br />jeśli do domu powrócę, do mojej ziemi kochanej –<br />sławy nie zyskam, lecz w zamian życie szczęśliwe i długie<br />los mi przeznaczy, nieprędko dosięgnę czarnych bram śmierci. ** Postać: Achilles ** Źródło: pieśń IX, przeł. Kazimiera Jeżewska ** Zobacz też: [[sława]], [[śmierć]], [[życie]] * Nieugaszony śmiech (bogów i bohaterów). ** ''Asbestos gelos'' (gr.) ** Opis: użyte też w ''Odysei''. ** Źródło: pieśń I, 599 * Nigdy mię, jak dziś, piękność nie ujęła żadna,<br />Nie rozgrzała bogini, ni ziemianka ładna<br />Ani wdzięki prześlicznej Iksyjona żony,<br />Z której Pirytoj, bogom równy mąż zrodzony;<br />Ni do Danaem gorzał tak silnym zapałem,<br />Z której Perseja, męża walecznego miałem;<br />Ni tak córka Feniksa rozpaliła gładka,<br />Sławnego Radamanta i Minosa matka;<br />Ni dwie wabne Tebanki, Alkmena, Semele,<br />Z tej Herkul syn, z tej Bachus, Olimpu wesele;<br />Ni Cerera, żółtemi włosy upiękniona,<br />Ni wspaniałą kibicią poważna Latona;<br />I z tobą przeszłe chwile równałbym daremnie;<br />Nigdyś ognia takiego nie wzbudziła we mnie. ** Opis: Zeus do Hery. ** Źródło: pieśń XIV, 317–330. * (…) wolooka (czcigodna) Hera (…). ** ''Boopis (potnia) Here.'' (gr.) ** Źródło: pieśń III, 144. [[Kategoria:Eposy]] [[Kategoria:Literatura grecka]] [[Kategoria:Literatura starożytna]] 4aq6808jut46xtk6dw9hqcj8ctfatvq 0 73397 646475 646328 2026-08-13T18:24:17Z Mrnr84201 7345 kat. 646475 wikitext text/x-wiki '''[[w:Jean Basile|Jean Basile]]''' (1932–1992) – kanadyjski [[dziennikarz]] i pisarz. * Nasze dusze powinny, tak jak nasze ciała, przez trzy miesiące w roku chodzić na plaży nago; wtedy zobaczylibyśmy, jak pokrywają się zmarszczkami, zaokrąglają się lub wysychają, deformują, nabierają brzucha, zanikają – i zanim będzie za późno, moglibyśmy nakładać na nie maseczki z jajek albo malin. ** ''Nos âmes devraient être, tout comme nos corps, trois mois par an à la plage, aller nues; ainsi les verrions – nous prendre des rides, se boudiner ou se dessécher, se déformer, prendre du ventre, s’atrophier et avant qu’il ne soit trop tard, nous pourrions leur appliquer des masques aux œufs ou à la framboise; cela nous éviterait bien des problèmes de reconnaissance.'' (fr.) ** Źródło: ''La jument des Mongols'' (1964) {{SORTUJ:Basile, Jean}} [[Kategoria:Kanadyjscy dziennikarze]] [[Kategoria:Kanadyjscy pisarze współcześni]] [[Kategoria:Kanadyjscy prozaicy]] 6f1umnioa5vwi78axdsh42acbm00n5z 0 73481 646464 2026-08-13T12:39:10Z Lukaes54 51649 Utworzono nową stronę „ '''[[w:Tadeusz Grużewski|Tadeusz Grużewski]]''' (1870–1938) – polski polityk, publicysta, działacz Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego i Ligi Narodowej, jeden z liderów frondy z Ligi Narodowej. * Czemże są, zapytamy dalej, szykany i procesy wytaczane naszej prasie w zaborze pruskim wobec absolutnego jej zniszczenia w kraju zabranym, wobec odebrania jej wszelkiego znaczenia przez ucisk cenzuralny w Królestwie Polskiem? Czyż procesy pruskie, Polak…” 646464 wikitext text/x-wiki '''[[w:Tadeusz Grużewski|Tadeusz Grużewski]]''' (1870–1938) – polski polityk, publicysta, działacz Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego i Ligi Narodowej, jeden z liderów frondy z Ligi Narodowej. * Czemże są, zapytamy dalej, szykany i procesy wytaczane naszej prasie w zaborze pruskim wobec absolutnego jej zniszczenia w kraju zabranym, wobec odebrania jej wszelkiego znaczenia przez ucisk cenzuralny w Królestwie Polskiem? Czyż procesy pruskie, Polakom wytaczane, mogą się równać z systemem karnym rosyjskim, ze zsyłkami administracyjnemi bez sądu i obrony? Czy jest coś, coby było nietykalne dla rządu carskiego? Czy jest w niem sumienie jednostki, jej wyznanie Gdzież można znaleźć poza granicami państwa rosyjskiego dzisiaj prześladowania religijne w całem średniowiecznem znaczeniu tego wyrazu i to na olbrzymich przestrzeniach? Cóż zresztą pozostać może z godności i niezależności jednostki tam, gdzie zesłania administracyjne nie uważa się za karę, ale za proste rozporządzenie rządowe? ** Źródło:''Rosya w Polsce'', "Przegląd Wszechpolski" nr 9, 1901. * Drugą okolicznością, która cień niejaki rzucała na zwycięztwo dyplomacyi rosyjskiej, było zdobycie sobie nowego wroga w osobie Japonii: antagonizm, jaki się wywiązał między temi państwami po wojnie, nosi charakter zasadniczy; żywotnym interesem przeludnionej już Japonii jest znaleźć punkt oparcia na lądzie azyatyckim, przede wszystkiem w Korei, żywotnym interesem polityki rosyjskiej jest nie wpuścić jej tutaj stanowczo; stąd wypływa obfite źródło przyszłych starć dyplomatycznych i zbrojnych dla obydwu tych państw. ** Źródło:''Rosya na Wschodzie'', "Przegląd Wszechpolski" nr 6, 1901. * Gdy widzimy prusaków, pieniących się złości, że trzydzieści pięć procesów nie zdołało zrujnować którejś z gazet polskich, że właśnie powiększyły one tylko liczbę abonentów, przychodzi nam na myśl, że carski rząd posiada w swem ręku nierównie prostszy środek przeciw gazecie, której nie lubi — zakazuje poprostu jej wychodzić. ** Źródło:''Rosya w Polsce'', "Przegląd Wszechpolski" nr 9, 1901. * Jesteśmy głęboko przekonani o tem, że ani germanizacya, ani rusyfikacya przy należytej odporności z naszej strony, zwłaszcza wobec nowego ruchu ludowego, celu swego nie osiągną, niemniej jednak z całą stanowczością zaznaczyć musimy, że rusyfikacyę uważamy za nie mniej dla nas groźną od germanizacyi. ** Źródło:''Rosya w Polsce'', "Przegląd Wszechpolski" nr 9, 1901. * Na słabości jednak pierwiastku społecznego spoczywa całe życie państwowe Rosyi i potęga rządu, który mógł narzucić jej religię czysto państwową i, jak mówi Mochnacki, ukazem zbudować stolicę, i, razem z grażdanką wprowadzić niemal nowy język piśmienny. ** Źródło:''Memoryał Wittego'', "Przegląd Wszechpolski" nr 8, 1901. * Najhumanitarniej zaś, wybrawszy sobie ofiarę bezbronną, postarać się jeszcze o to, aby krzyczeć nie mogła; jak wiemy, Prusacy, oburzając się na Anglików, wybrali sobie za przeciwników dzieci poznańskie, które oczywiście wojny nie wywołają; rząd rosyjski postępuje humanitarniej jeszcze: lista jego corocznych uwięzień przewyższa o wiele liczbę ofiar wrzesińskich, ale krzyku z tego powodu nie ma, bo humanizm wymaga, żeby Polska miała usta zamknięte. ** Źródło:''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', "Przegląd Wszechpolski" nr 12, 1901. * Nie mamy powodów zmieniać swojego zapatrywania na stosunek nasz do Prusaków — jest to stosunek do nieubłaganego wroga. Ale mrzonki słowiańskie i inne pobudki nie powinny kierować nas z deszczu pod rynnę, rzucać w objęcia drugiego wroga, pod każdym względem, a w każdym razie niemniej niebezpiecznego. ** Źródło:''Rosya w Polsce'', "Przegląd Wszechpolski" nr 9, 1901. * Nie przesądzając wcale rezultatów przyszłych badań, nie wdając się w sporne szczegóły, pragniemy zważyć, co mieści się w upowszechnionem zdaniu, że Napoleon wyzyskiwał nas i oszukiwał, że sojusz z nim był czemś w rodzaju szlachetnego, ale nieopatrznego błędu historycznego. ** Źródło:''Sądy o przeszłości i pretensye polityczne'', "Przegląd Wszechpolski" nr 8, 1901. * Opinia więc, którą nazwaliśmy zrazu siłą żywiołową, może być na wzór wód skierowana w te lub inne łożyska i pędzić koła polityki tej, która potrafi ją opanować; technika posługiwania się opinią publiczną jest dzisiaj tak wydoskonalona, że może już stać się produktem wytwarzanym na zamówienie. ** Źródło:''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', "Przegląd Wszechpolski" nr 12, 1901. * Patrząc na Rosyę oczyma nieuprzedzonymi, Witte stwierdzić musiał jej cechę odrębną, nieeuropejską słabość, że nie powiem, nicość w niej pierwiastku społecznego. Wszystko, co jest w Rosyi, ma początek i pochodzenie państwowe. ** Źródło:''Memoryał Wittego'', "Przegląd Wszechpolski" nr 8, 1901. * Publicystyka nigdy nie była i nie będzie sędzią spraw ludzkich, jej zadanie wskazywać masom ich cele, uświadamiać ich dążenia i sympatye; jej prawem i obowiązkiem jest właśnie oceniać fakty konkretne, stosunek jednych grup do innych; w zakresie polityki zagranicznej jest oceniać stosunek swojego narodu do innych i wskazywać mu kierunek sympatyi. ** Źródło:''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', "Przegląd Wszechpolski" nr 5, 1901. * Tak wobec konsekwentnej, świadomej swych celów siły etyka humanitarna zdradza co chwila małoduszność, krótką pamięć i chęć przyjaznych stosunków ze zwycięzcą. ** Źródło:''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', "Przegląd Wszechpolski" nr 12, 1901. * Trzeba być morzem, żeby módz wchłonąć brudny potok i zostać mimo to czystym, mówi Nietzsche. Duch wielkiego historycznego narodu jest tem morzem, na powierzchni jego ukazuje się muł i piana, a toń przezrocza traci swą czystą barwę, zda się, wody rozchylą się i ukażą dno bagniste, ale gdy wiatr historyczny zdmuchnie tę brudną pokrywę, to z pod niej wynurzy się czysta, surowa piękność fal spienionych oceanu. ** Źródło:''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', "Przegląd Wszechpolski" nr 5, 1901. * Tymczasem rzecz ma się inaczej: stosunki polityczne znać musi zarówno zwolennik, jak i przeciwnik polityki, a od obowiązku tego zwolnić się można tylko sposobem strusia, tylko tym kosztem, że naród w każdym momencie pozostanie nie młotem, lecz kowadłem dziejowem. ** Źródło:''Polityka międzynarodowa i kwestya polska'', "Przegląd Wszechpolski" nr 10, 1901. * Wymaganie, aby Napoleon postawił na odległość nasze przed interesami swojej polityki, aby w tej jedynie sprawie zdążał do celu prostolinijnie, nie oglądając się na trudności i niebezpieczeństwa, wymaganie podobne jest z naszej strony nie sądem politycznym, ale bardzo szkodliwą pretensyą narodową. ** Źródło:''Sądy o przeszłości i pretensye polityczne'', "Przegląd Wszechpolski" nr 10, 1901. * W państwie rosyjskiem wszystkie funkcye życia społecznego ulegają kontroli i kierunkowi państwowemu, są zmuszone wlec się za rydwanem państwowym, ich względna wolność, to mniejsza lub większa długość powroza, na którym są wleczone; w każdej chwili, stosownie do celów i widoków władzy, instytucya względnie autonomiczna przekształca się w narzędzie machiny biurokratycznej. ** Źródło:''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', "Przegląd Wszechpolski" nr 5, 1901. * Zarówno w kłótniach narodów, jak warstw pewnych i oddzielnych wreszcie jednostek, apeluje się do nich najwięcej, gdy chodzi o zrobienie porządku w domu sąsiada, bynajmniej przez to nie otwiera się panowania im w domu własnym. Ten sam Mommsen, który jest entuzjastycznym obrońcą Boerów, radzi druzgotać czaszki słowiańskie. Hołd dla zasad ogólnych nie może wytłumaczyć, dlaczego jedne objawy tej samej kategorii wciąż są podnoszone, dlaczego inne, nieraz ważniejsze, są systematycznie pomijane. Wytłumaczenie tego zjawiska spoczywa wyłącznie w przyjaznym lub nieprzyjaznym stosunku względem danej osoby, grupy, klasy lub narodu. ** Źródło: ''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', "Przegląd Wszechpolski" nr 5, 1901. * Ze stanowiska istotnych warunków i potrzeb naszego chłopa lojalność względem rządu, ten postulat pozytywizmu, i demokratyzm wykluczają się nawzajem; z lojalnością tą może być w zgodzie tylko demokratyzm fikcyjny, frazeologiczny, daleki od warunków miejscowych. ** Źródło: ''Wczorajsze hasła'', "Przegląd Wszechpolski" nr 7, 1901. {{SORTUJ:Grużewski, Tadeusz}} [[Kategoria:Politycy polskiego ruchu narodowego]] [[Kategoria:Politycy okresu zaborów]] [[Kategoria:Polscy publicyści ]] ln2eg5hwli0tkc5a1ornw2ctw1k9roi 646471 646464 2026-08-13T18:05:34Z Mrnr84201 7345 drobne redakcyjne 646471 wikitext text/x-wiki '''[[w:Tadeusz Grużewski|Tadeusz Grużewski]]''' (1870–1938) – polski polityk, publicysta, działacz Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego i Ligi Narodowej, jeden z liderów frondy z Ligi Narodowej. * Czemże są, zapytamy dalej, szykany i procesy wytaczane naszej prasie w zaborze pruskim wobec absolutnego jej zniszczenia w kraju zabranym, wobec odebrania jej wszelkiego znaczenia przez ucisk cenzuralny w Królestwie Polskiem? Czyż procesy pruskie, Polakom wytaczane, mogą się równać z systemem karnym rosyjskim, ze zsyłkami administracyjnemi bez sądu i obrony? Czy jest coś, coby było nietykalne dla rządu carskiego? Czy jest w niem sumienie jednostki, jej wyznanie Gdzież można znaleźć poza granicami państwa rosyjskiego dzisiaj prześladowania religijne w całem średniowiecznem znaczeniu tego wyrazu i to na olbrzymich przestrzeniach? Cóż zresztą pozostać może z godności i niezależności jednostki tam, gdzie zesłania administracyjne nie uważa się za karę, ale za proste rozporządzenie rządowe? ** Źródło: ''Rosya w Polsce'', „Przegląd Wszechpolski” nr 9, 1901. * Drugą okolicznością, która cień niejaki rzucała na zwycięztwo dyplomacyi rosyjskiej, było zdobycie sobie nowego wroga w osobie Japonii: antagonizm, jaki się wywiązał między temi państwami po wojnie, nosi charakter zasadniczy; żywotnym interesem przeludnionej już Japonii jest znaleźć punkt oparcia na lądzie azyatyckim, przede wszystkiem w Korei, żywotnym interesem polityki rosyjskiej jest nie wpuścić jej tutaj stanowczo; stąd wypływa obfite źródło przyszłych starć dyplomatycznych i zbrojnych dla obydwu tych państw. ** Źródło: ''Rosya na Wschodzie'', „Przegląd Wszechpolski” nr 6, 1901. * Gdy widzimy prusaków, pieniących się złości, że trzydzieści pięć procesów nie zdołało zrujnować którejś z gazet polskich, że właśnie powiększyły one tylko liczbę abonentów, przychodzi nam na myśl, że carski rząd posiada w swem ręku nierównie prostszy środek przeciw gazecie, której nie lubi – zakazuje poprostu jej wychodzić. ** Źródło: ''Rosya w Polsce'', „Przegląd Wszechpolski” nr 9, 1901. * Jesteśmy głęboko przekonani o tem, że ani germanizacya, ani rusyfikacya przy należytej odporności z naszej strony, zwłaszcza wobec nowego ruchu ludowego, celu swego nie osiągną, niemniej jednak z całą stanowczością zaznaczyć musimy, że rusyfikacyę uważamy za nie mniej dla nas groźną od germanizacyi. ** Źródło: ''Rosya w Polsce'', „Przegląd Wszechpolski” nr 9, 1901. * Na słabości jednak pierwiastku społecznego spoczywa całe życie państwowe Rosyi i potęga rządu, który mógł narzucić jej religię czysto państwową i, jak mówi Mochnacki, ukazem zbudować stolicę, i, razem z grażdanką wprowadzić niemal nowy język piśmienny. ** Źródło: ''Memoryał Wittego'', „Przegląd Wszechpolski” nr 8, 1901. * Najhumanitarniej zaś, wybrawszy sobie ofiarę bezbronną, postarać się jeszcze o to, aby krzyczeć nie mogła; jak wiemy, Prusacy, oburzając się na Anglików, wybrali sobie za przeciwników dzieci poznańskie, które oczywiście wojny nie wywołają; rząd rosyjski postępuje humanitarniej jeszcze: lista jego corocznych uwięzień przewyższa o wiele liczbę ofiar wrzesińskich, ale krzyku z tego powodu nie ma, bo humanizm wymaga, żeby Polska miała usta zamknięte. ** Źródło: ''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', „Przegląd Wszechpolski” nr 12, 1901. * Nie mamy powodów zmieniać swojego zapatrywania na stosunek nasz do Prusaków – jest to stosunek do nieubłaganego wroga. Ale mrzonki słowiańskie i inne pobudki nie powinny kierować nas z deszczu pod rynnę, rzucać w objęcia drugiego wroga, pod każdym względem, a w każdym razie niemniej niebezpiecznego. ** Źródło: ''Rosya w Polsce'', „Przegląd Wszechpolski” nr 9, 1901. * Nie przesądzając wcale rezultatów przyszłych badań, nie wdając się w sporne szczegóły, pragniemy zważyć, co mieści się w upowszechnionem zdaniu, że Napoleon wyzyskiwał nas i oszukiwał, że sojusz z nim był czemś w rodzaju szlachetnego, ale nieopatrznego błędu historycznego. ** Źródło: ''Sądy o przeszłości i pretensye polityczne'', „Przegląd Wszechpolski” nr 8, 1901. * Opinia więc, którą nazwaliśmy zrazu siłą żywiołową, może być na wzór wód skierowana w te lub inne łożyska i pędzić koła polityki tej, która potrafi ją opanować; technika posługiwania się opinią publiczną jest dzisiaj tak wydoskonalona, że może już stać się produktem wytwarzanym na zamówienie. ** Źródło: ''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', „Przegląd Wszechpolski” nr 12, 1901. * Patrząc na Rosyę oczyma nieuprzedzonymi, Witte stwierdzić musiał jej cechę odrębną, nieeuropejską słabość, że nie powiem, nicość w niej pierwiastku społecznego. Wszystko, co jest w Rosyi, ma początek i pochodzenie państwowe. ** Źródło: ''Memoryał Wittego'', „Przegląd Wszechpolski” nr 8, 1901. * Publicystyka nigdy nie była i nie będzie sędzią spraw ludzkich, jej zadanie wskazywać masom ich cele, uświadamiać ich dążenia i sympatye; jej prawem i obowiązkiem jest właśnie oceniać fakty konkretne, stosunek jednych grup do innych; w zakresie polityki zagranicznej jest oceniać stosunek swojego narodu do innych i wskazywać mu kierunek sympatyi. ** Źródło: ''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', „Przegląd Wszechpolski” nr 5, 1901. * Tak wobec konsekwentnej, świadomej swych celów siły etyka humanitarna zdradza co chwila małoduszność, krótką pamięć i chęć przyjaznych stosunków ze zwycięzcą. ** Źródło: ''Europejska opinia i polski humanitaryzm'', „Przegląd Wszechpolski” nr 12, 1901. * Trzeba być morzem, żeby módz wchłonąć brudny potok i zostać mimo to czystym, mówi Nietzsche. Duch wielkiego historycznego narodu jest tem morzem, na powierzchni jego ukazuje się muł i piana, a toń przezrocza traci swą czystą barwę, zda się, wody rozchylą się i ukażą dno bagniste, ale gdy wiatr historyczny zdmuchnie tę brudną pokrywę, to z pod niej wynurzy się czysta, surowa piękność fal spienionych oceanu. ** Źródło: ''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', „Przegląd Wszechpolski” nr 5, 1901. * Tymczasem rzecz ma się inaczej: stosunki polityczne znać musi zarówno zwolennik, jak i przeciwnik polityki, a od obowiązku tego zwolnić się można tylko sposobem strusia, tylko tym kosztem, że naród w każdym momencie pozostanie nie młotem, lecz kowadłem dziejowem. ** Źródło: ''Polityka międzynarodowa i kwestya polska'', „Przegląd Wszechpolski” nr 10, 1901. * Wymaganie, aby Napoleon postawił na odległość nasze przed interesami swojej polityki, aby w tej jedynie sprawie zdążał do celu prostolinijnie, nie oglądając się na trudności i niebezpieczeństwa, wymaganie podobne jest z naszej strony nie sądem politycznym, ale bardzo szkodliwą pretensyą narodową. ** Źródło: ''Sądy o przeszłości i pretensye polityczne'', „Przegląd Wszechpolski” nr 10, 1901. * W państwie rosyjskiem wszystkie funkcye życia społecznego ulegają kontroli i kierunkowi państwowemu, są zmuszone wlec się za rydwanem państwowym, ich względna wolność, to mniejsza lub większa długość powroza, na którym są wleczone; w każdej chwili, stosownie do celów i widoków władzy, instytucya względnie autonomiczna przekształca się w narzędzie machiny biurokratycznej. ** Źródło: ''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', „Przegląd Wszechpolski” nr 5, 1901. * Zarówno w kłótniach narodów, jak warstw pewnych i oddzielnych wreszcie jednostek, apeluje się do nich najwięcej, gdy chodzi o zrobienie porządku w domu sąsiada, bynajmniej przez to nie otwiera się panowania im w domu własnym. Ten sam Mommsen, który jest entuzjastycznym obrońcą Boerów, radzi druzgotać czaszki słowiańskie. Hołd dla zasad ogólnych nie może wytłumaczyć, dlaczego jedne objawy tej samej kategorii wciąż są podnoszone, dlaczego inne, nieraz ważniejsze, są systematycznie pomijane. Wytłumaczenie tego zjawiska spoczywa wyłącznie w przyjaznym lub nieprzyjaznym stosunku względem danej osoby, grupy, klasy lub narodu. ** Źródło: ''Polityka zagraniczna w dziennikarstwie warszawskiem'', „Przegląd Wszechpolski” nr 5, 1901. * Ze stanowiska istotnych warunków i potrzeb naszego chłopa lojalność względem rządu, ten postulat pozytywizmu, i demokratyzm wykluczają się nawzajem; z lojalnością tą może być w zgodzie tylko demokratyzm fikcyjny, frazeologiczny, daleki od warunków miejscowych. ** Źródło: ''Wczorajsze hasła'', „Przegląd Wszechpolski” nr 7, 1901. {{SORTUJ:Grużewski, Tadeusz}} [[Kategoria:Politycy polskiego ruchu narodowego]] [[Kategoria:Politycy okresu zaborów]] [[Kategoria:Polscy publicyści]] a44p95iy6cnf4e1zr7abr35qb98z4xd 0 73482 646468 2026-08-13T16:42:39Z Nazwa1234 53893 Utworzono nową stronę „[[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. == O Stanisławie Cywińskim == * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że «nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł…” 646468 wikitext text/x-wiki [[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. == O Stanisławie Cywińskim == * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że «nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł, ale dzieła Mickiewicza są komentarzem do jego życia». ** Autor: [[Stanisław Cat-Mackiewicz]], ''Życie daremne''. «Wiadomości 1950–1956», Universitas, Kraków 2022, s. 120. {{wulgaryzmy}} * Item profesor Cy… wileński<br />(Pan wie już za co, profesorze!) ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Wierszu, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali'' [[Kategoria:Polscy dziennikarze]] [[Kategoria:Polscy historycy literatury]] r8vvtg79olyejh6m8b3luv39y5pue0t 646469 646468 2026-08-13T16:43:01Z Nazwa1234 53893 /* */ 646469 wikitext text/x-wiki [[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński (dziennikarz)|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. == O Stanisławie Cywińskim == * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że «nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł, ale dzieła Mickiewicza są komentarzem do jego życia». ** Autor: [[Stanisław Cat-Mackiewicz]], ''Życie daremne''. «Wiadomości 1950–1956», Universitas, Kraków 2022, s. 120. {{wulgaryzmy}} * Item profesor Cy… wileński<br />(Pan wie już za co, profesorze!) ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Wierszu, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali'' [[Kategoria:Polscy dziennikarze]] [[Kategoria:Polscy historycy literatury]] rky9b4ynxe7uyikny5j0p3ldthm3q7n 646470 646469 2026-08-13T16:43:42Z Nazwa1234 53893 /* O Stanisławie Cywińskim */ 646470 wikitext text/x-wiki [[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński (dziennikarz)|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. == O Stanisławie Cywińskim == * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że «nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł, ale dzieła Mickiewicza są komentarzem do jego życia». ** Autor: [[Stanisław Mackiewicz]], ''Życie daremne''. «Wiadomości 1950–1956», Universitas, Kraków 2022, s. 120. {{wulgaryzmy}} * Item profesor Cy… wileński<br />(Pan wie już za co, profesorze!) ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Wierszu, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali'' [[Kategoria:Polscy dziennikarze]] [[Kategoria:Polscy historycy literatury]] sabi053grs7tltd8xa16yf8ger5gr85 646472 646470 2026-08-13T18:09:55Z Mrnr84201 7345 kat., drobne redakcyjne, drobne techniczne 646472 wikitext text/x-wiki [[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński (dziennikarz)|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. ==O Stanisławie Cywińskim== * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że „nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł, ale dzieła Mickiewicza są komentarzem do jego życia”. ** Autor: [[Stanisław Mackiewicz]], ''Życie daremne''. „Wiadomości 1950–1956”, Universitas, Kraków 2022, s. 120. {{wulgaryzmy}} * Item profesor Cy… wileński<br />(Pan wie już za co, profesorze!) ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Wierszu, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali'' {{SORTUJ:Cywiński, Stanisław}} [[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]] [[Kategoria:Polscy historycy literatury]] [[Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień i obozów]] kgvrxtavadjsp5mtqotlzpnx7y8j968 646505 646472 2026-08-14T01:32:56Z Nazwa1234 53893 /* O Stanisławie Cywińskim */ 646505 wikitext text/x-wiki [[Plik:Stanisław Cywiński photo cropped.jpeg|mały|{{center|Stanisław Cywiński}}]] '''[[w:Stanisław Cywiński (dziennikarz)|Stanisław Cywiński]]''' (1887–1941) – polski historyk literatury, doktor [[filozofia|filozofii]], docent Uniwersytetu Stefana Batorego, [[dziennikarz]]. ==O Stanisławie Cywińskim== * Mój nauczyciel polskiego w gimnazjum wileńskim, prof. Stanisław Cywiński (…), uczył mnie, że „nie życie Mickiewicza jest komentarzem do jego dzieł, ale dzieła Mickiewicza są komentarzem do jego życia”. ** Autor: [[Stanisław Mackiewicz]], ''Życie daremne''. „Wiadomości 1950–1956”, Universitas, Kraków 2022, s. 120. {{wulgaryzmy}} * Item profesor Cy… wileński<br />(Pan wie już za co, profesorze!) ** Autor: [[Julian Tuwim]], ''Wiersz, w którym autor grzecznie, ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich, aby go w dupę pocałowali'' {{SORTUJ:Cywiński, Stanisław}} [[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]] [[Kategoria:Polscy historycy literatury]] [[Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień i obozów]] 4r3gqc6xjanj8htlkmsofm56xzfx6n2 0 73483 646486 2026-08-13T19:03:12Z Mrnr84201 7345 nowe hasło 646486 wikitext text/x-wiki [[Plik:Torquato Tasso, aged 22, by Jacopo da Ponte, called Jacopo Bassano (cropped).jpg|mały|{{center|Torquato Tasso,<br />portret Jacopa Bassano (1566)}}]] '''[[w:Torquato Tasso|Torquato Tasso]]''' (1544–1595) – włoski [[poeta]], uważany za jednego z najwybitniejszych twórców włoskiego [[renesans]]u. * Oczy miał wściekłe, wzrok by u komety,<br />Powaga mu twarz surową czyniła,<br />Wszystek beł czarny od głowy do pięty,<br />Kosmate piersi gęsta broda kryła,<br />Miąższy u gęby wąs wisiał pomięty,<br />W czele miał jeden, we łbie rogów siła,<br />A ukrwawiona gęba beła taka,<br />Jako głęboka straszna przepaść jaka.<br />Jako Mongibel zaraźliwe pary<br />I smród wypuszcza, tak i jemu z gęby<br />Śmierdziało właśnie, a z nosa bez miary<br />Puszczał, aż brzydko, plugawe otręby. ** Źródło: ''Jerozolima wyzwolona'', IV (1581), przeł. Piotr Kochanowski ** Zobacz też: [[szatan]] {{SORTUJ:Tasso, Torquato}} [[Kategoria:Włoscy pisarze renesansowi]] [[Kategoria:Włoscy dramaturdzy]] [[Kategoria:Włoscy poeci]] s47ko6vl0zpxhovdnx44rqr0prudw8d 646487 646486 2026-08-13T19:04:17Z Mrnr84201 7345 drobne techniczne 646487 wikitext text/x-wiki [[Plik:Torquato Tasso, aged 22, by Jacopo da Ponte, called Jacopo Bassano (cropped).jpg|mały|{{center|Torquato Tasso,<br />portret Jacopa Bassano (1566)}}]] '''[[w:Torquato Tasso|Torquato Tasso]]''' (1544–1595) – włoski [[poeta]], uważany za jednego z najwybitniejszych twórców włoskiego [[renesans (epoka)|renesansu]]. * Oczy miał wściekłe, wzrok by u komety,<br />Powaga mu twarz surową czyniła,<br />Wszystek beł czarny od głowy do pięty,<br />Kosmate piersi gęsta broda kryła,<br />Miąższy u gęby wąs wisiał pomięty,<br />W czele miał jeden, we łbie rogów siła,<br />A ukrwawiona gęba beła taka,<br />Jako głęboka straszna przepaść jaka.<br />Jako Mongibel zaraźliwe pary<br />I smród wypuszcza, tak i jemu z gęby<br />Śmierdziało właśnie, a z nosa bez miary<br />Puszczał, aż brzydko, plugawe otręby. ** Źródło: ''Jerozolima wyzwolona'', IV (1581), przeł. Piotr Kochanowski ** Zobacz też: [[szatan]] {{SORTUJ:Tasso, Torquato}} [[Kategoria:Włoscy pisarze renesansowi]] [[Kategoria:Włoscy dramaturdzy]] [[Kategoria:Włoscy poeci]] h1o1ddsuxrxk9eua2sd7s8b6zupafyk 1 73484 646503 2026-08-13T21:06:23Z Swam pl 41038 /* Źródło cytatu "W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie." */ nowa sekcja 646503 wikitext text/x-wiki == Źródło cytatu "W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie." == [[Specjalna:Diff/646500|Podmieniłem źródło]] dla cytatu ''W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie.'' z ''W Szczebrzeszynie'' na ''Chrząszcz'' powołując się w opisie zmian na strony z tym wierszem. Być może ktoś wie więcej ode mnie na temat twórczości Jana Brzechwy wie skąd to ''W Szczebrzeszynie'' mogło się wziąć i czy jednak to nie to powinno być podane jako źródło. Dodam, że w innych hasłach z tym cytatem jako źródło jest podany ''Chrząszcz''. [[Użytkownik:Swam pl|Swam pl]] ([[Dyskusja użytkownika:Swam pl|dyskusja]]) 23:06, 13 sie 2026 (CEST) qeblh9t3432vbtq82gza096oeg72k5i