Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 127 37837 17386 2026-06-03T07:19:29Z Dragonòt 119 37837 wikitext text/x-wiki [[Taula leteratura|Artorn a la Tàula]] ---- == Carlottina Rocco == Carlottina Rocco (25/2/1908-15/10/1992), una delle prime voci femminili della poesia in piemontese; è stata tra i primi aderenti a La Companìa dij Brandé. Ha iniziato a scrivere in piemontese con Pinin Pacòt, che nel 1933 ha pubblicato il suo primo libro “An sla broa dël senté”. Nella prefazione al libro, Nino Costa definisce la voce di Carlottina Rocco “non forte, e non ampia, sottile forse, ma limpida e squillante come un trillo”. E ancora: “I temi delle sue liriche sono scarsi, e limitati i voli della sua fantasia. Ali di farfalla iridescenti però e screziate e cosparse di polvere d’oro.” Nel 1974 viene pubblicato il secondo libro di Carlottina Rocco, “Seugn sensa pianà”. Camillo Brero, nella presentazione dice: “Le sue poesie hanno mantenuto il candore e la musicalità della gioventù, malgrado abbia conosciuto il dolore della vita. Tuttavia, il dolore non è altro che un’altra sfumatura del tempo che viene e va, proprio come le stagioni e Carlottina Rocco riesce a scrivere poesie armoniose, serene, semplici, che fanno bene allo spirito”. '''Na poetëssa an fior...''' - Ant ël panorama piemontèis ëd la poesìa dël Neuvsent, a-i é na figura 'd poetëssa motobin suagnà, sensàut un-a dle pì grande, (ansema a Elisa Vanoni Castagneri) 'l sò nòm a l’é Carlottina Rocco. A l’é mancà ant ij primi agn novanta, lassand-ne, come ch’a dis ël tìtol d’un sò lìber, “An sla brova dël senté” un arcòrd ch’a viv për sempe, e pròpi për la sua dlicatëssa poetica a l’é giust arcordela ant ël meis ëd la Madona, ant ël mèis ëd le fior, che ant le sue poesìe a j’ero arciamà con un grand Amor. Nino Costa a la arcordava parèj ”...frësca d’ispirassion, come mach la matinà dla giuventura a peul dé...”. "A-i é chi, coma Carlottina rocco, a s’abandon-a a la frëschëssa dl’ispirassion e a esprim, con na inmediatëssa ch’a esclud nen l’art, ant lë sclintor ëd le stròfe, ël genit ëscore ’d na lìrica fàita ’d sen- sassion ësquisìe e ’d sugestion sutij, dësbocanta cantarin-a coma l’eva ’d n’adoss alpin-a" (Pinin Pacòt, da la prefassion a «Pan ’d coa» ëd Nino Autelli dël 1931). * [[Carlottina Rocco/An sla brova dël senté|An sla brova dël senté]] * [[Carlottina Rocco/Ël Pò|Ël Pò]] * [[Carlottina Rocco/Ël Torototela|Ël torototela]] * [[Carlottina Rocco/La gala 'd seda|La gala 'd seda]] * [[Carlottina Rocco/La procission|La procission]] * [[Carlottina Rocco/Lë spacc|Lë specc]] * [[Carlottina Rocco/Madamisele an vesta 'd mussolin-a|Madamisele an vesta 'd mussolin-a]] * [[Carlottina Rocco/Mèis|Mèis]] * [[Carlottina Rocco/Monighete|Monighete]] * [[Carlottina Rocco/Paròle stèile|Paròle stèile]] * [[Carlottina Rocco/Primavera|Primavera]] * [[Carlottina Rocco/Stich-bërlich|Stich-bërlich]] === Bibliografìa === * «An sla brova dël sentè» – A l’anssëgna di Brandé – Turin – 1933 * «Seugn sensa pianà» – S.A.N. –Turin - 1974 [[Category:Leteratura piemontèisa]] [[Category:Carlottina Rocco]] r19qo9pfvxw2feszw0lnvq3r7cgrgwh 0 498 37838 26843 2026-06-03T07:20:00Z Dragonòt 119 37838 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion|Arvelassion]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giuda|Litra 'd Giuda]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 2|Arvelassion 2]] | notes = }} {{chapter|1}} {{TOCright}} = Arvelassion ëd Gioann = [[File:La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 01.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 01]] == 1 == === Introdussion === {{verse|chapter=1|verse=1}}Costa-sì a l'é n'arvelassion da Gesù Crist, che Dé a l'ha acordaje për mostré ai sò servitor j'aveniment che tòst a l'avran da rivé. Chiel a l'ha mandà n'àngel për presenté costa arvelassion a sò sërvent Gioann {{verse|chapter=1|verse=2}}ch'a l'ha fedelment arportà<ref>O: "a l'ha fàit da testimòni".</ref> ambelessì tut lòn ch'a l'ha vëdù. Gioann a l'ha fàit da testimòni a la Paròla 'd Dé e che Gesù Crist a l'ha arvelà. {{verse|chapter=1|verse=3}}A l'ha 'd boneur col ch'a les e ch'a dà da ment a le paròle 'd costa profëssìa e col ch’a ten an bon cont le còse che son ëscrite ambelessì, përché 'l temp a l'é press a rivé. === Salut a le Set Gesie dl'Asia === {{verse|chapter=1|verse=4}}Costa litra mandà a le set gesie ch'a-i son ant la provinsa d'Asia a l'é da Gioann. Grassia a vojàutri e pas da col ch’a l'é, ch’a l'era e che a l’ha da vnì<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 3|Surtìa 3:14]].</ref> - dai set ëspìrit che stan danans a sò Tròno<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 4|Arvelassion 4:5]].</ref> {{verse|chapter=1|verse=5}}e da part ëd Gesù Crist. Chiel a l'é ‘l testimòni fedel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 55|Isaia 55:4]].</ref> ëd coste ròbe, ël prim a esse arsussità dai mòrt<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 89|Salm 89:27]].</ref>, ël Rè dij rè dla tera. Che tuta la glòria a vada a chiel ch'an veul bin e ch'a l'ha liberane dai nòstri pecà spantiand sò sangh për nojàutri. {{verse|chapter=1|verse=6}}A l'é chiel ch'a l'ha fàit ëd nojàutri un règn ëd sacerdòt<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 19|Surtìa 19:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 5|Arvelassion 5:10]].</ref>, al servissi 'd Dé, sò Pare. A chiel a vada tuta la glòria e la potensa për ij sécolj dij sécoj. Amen. {{verse|chapter=1|verse=7}}Vardé: chiel a riva con le nìvole del cel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7|Daniel 7:13]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 24|Maté 24:30]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 13|March 13:26]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 21|Luca 21:27]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Tessaloniceis/1Tessaloniceis 4|1 Tessalonicèis 4:17]].</ref>. E tuti a lo vëdran<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 12|Sacarìa 12:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 19|Gioann 19:36-37]].</ref>, ëdcò coj che a l'avìo massalo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 12|Sacarìa 12:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 24|Maté 24:30]].</ref>. E tùit ij pòpoj ëd la tèra as na sentiran an colpa<ref>O: "A faran deul".</ref>. Vera, a l’é pròpi parej! Amen. {{verse|chapter=1|verse=8}}"Mi i son l'Alfa e l'Omega<ref>La prima e l'ùltima litra dl'alfabèt grech, as podrìa volté con "Mi i son l'A e la Z". Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 22|Arvelassion 22:13]].</ref>, ël prim e l'ùltim", a dis Nosgnor Dé, "I son col che a l'é, che a l'era e che a l’ha da vnì<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 3|Surtìa 3:14]].</ref>, ël Tut-potent!". === Vision preparatòria === {{verse|chapter=1|verse=9}}Mi, Gioann, vòstr frel, ch’ i pijo part con voi a la tribulassion, al règn e a la përseveransa an Gesù Crist, i son trovame 'nt l'ìsola ch’as ciama Patmos përchè i l'avìa nunsià la paròla ëd Nosgnor e rendù testimoniansa a Gesù. {{verse|chapter=1|verse=10}}Un di ‘d dumìnica, ël di dël Signor, lë Spìrit a l'ha fame avèj n’éstasi e i l'hai sentù daré 'd mi na vos fòrta tanme ‘l son ëd na tromba, {{verse|chapter=1|verse=11}}ch’a disìa: "Lòn che it vëdde, scrivlo 'nt un lìber e mand-lo a le set Cese che a son ant l'Asia: a Efeso, a Smirne, a Pergam, a Tiàtira, a Sardi, a Filadèlfia, e a Laodicea". === Ël Fieul ëd l'Òm === {{verse|chapter=1|verse=12}}I son virame për vëdde ‘d chi ch’a fussa la vos ch’ a parlava con mi, e i l'hai vëddù set candlé-a-bras d'òr {{verse|chapter=1|verse=13}}e an mes ai candlé d'òr un ch’a smijava al Fieul ëd l'Òm<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7|Daniel 7:13]].</ref>, vestì con na vesta longa e con na fassa d'òr dzora dlë stòmi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7|Daniel 10:15]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=14}}Ij cavej ëd soa testa a j'ero bianch tanme la lan-a e la fiòca<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7|Daniel 7:9]].</ref>; ij sò euj tanme na fiama ëd feu. {{verse|chapter=1|verse=15}}Ij sò pé a smijavo ’d bronz lusent, afoà 'nt na fornasa; soa vos a l’era tanme l'arson ëd na burià granda d’eva<ref>1:14-15 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 10|Daniel 10:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1:24]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 43|43:2]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=16}}An soa man drita a tnisìa set ësteile, e da soa boca a në surtìa na spa molà da le doe bande. Soa facia a l'era coma 'l sol, lusent ëd tuta soa lus. {{verse|chapter=1|verse=17}}Cand ch’i l'hai vëddulo, i son robatà, coma mòrt, ai sò pé. Chiel, anlora, a l'ha posà soa man drita ansima a mi an disend: "Gnun-e tëmme. Mi i son ël prim e l'ùltim<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 44|Isaia 44:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 48|48:12;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 2|Arvelassion 2:8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 22|22:13]].</ref>, {{verse|chapter=1|verse=18}}i son col ch’a l’é viv. I j'era mòrt, ma adess i son viv për ij sécoj dij sécoi e i ten-o an me podèj la mòrt e 'l mond dij mòrt. {{verse|chapter=1|verse=19}}Scriv, donca, le còse che it l'has veddù: còse d'adess e còse ch'a vniran dapress. {{verse|chapter=1|verse=20}}Ël sens ëstërmà dle sèt ëstéile che it l'has vëddù an mia man drita e dij set candlé-a-brass d'òr, a l'é sto-sì: le set ëstéile, a son ij mëssagé dle set gesie, e ij set candlé-a-bras a son le set gesie. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Arvelassion]] m907e2h1kjsrsb1mrg95tgc9c8j9ew0 0 522 37828 25709 2026-06-03T07:15:29Z Dragonòt 119 37828 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At|J'At dj'Apòstoj]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At/At 9|At 9]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 11|At 11]] | notes = }} {{chapter|10}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - At 10.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - At 10]] = J’At dj’apòstoj = == 10 == === Pero a va a trové Cornélio === {{verse|chapter=10|verse=1}}A Cesarea a jë stasìa n'ufissial ëd l'armada roman-a ch'as ciamava Cornélio. A l'era 'l comandant dël regiment dit itàlich. {{verse|chapter=10|verse=2}}Cornélio a l'era n'òm divòt che, con tuta soa famija, a chërdìa 'nt ël Dé ùnich. A fasìa motobin ëd limòsne al pòpol dij Giudé e a pregava Nosgnor con costansa. {{verse|chapter=10|verse=3}}Un di, a l'era apopré tre bòt dël dòp-disné, a l'ha avù na vision anté ch'a l'ha vëddù n'àngel ëd Nosgnor ch'a vnisìa anvers ëd chiel. L'àngel a l'ha dije: "Cornélio!". {{verse|chapter=10|verse=4}}Cornélio a l'é sbaruvasse e, an vardand-lo fiss, a l'ha dije: "Còs' i é-lo Signor?". E l'àngel a l'ha replicà: "Toe orassion e toe limòsne a son montà dë 'dnans a Nosgnor tanme 'n sacrifissi che chiel a l'ha acetà con piasì. {{verse|chapter=10|verse=5}}Adess, donca, manda 'd gent a Joppa për dì a n'òm ciamà Simon Pero 'd ven-e da ti. {{verse|chapter=10|verse=6}}A stà con n'àutr Simon, n'afaitor, ch' a l'ha na ca davzin al mar". {{verse|chapter=10|verse=7}}Cand che l'àngel a l'é andass-ne, Cornélio a l'ha ciamà dòi dij sò servitor e un soldà timorà 'd Nosgnor, un dij sò òm ëd fiusa. {{verse|chapter=10|verse=8}}A l'ha contaje tut lòn ch'a l'era rivaje e a l'ha mandaje a Joppa. {{verse|chapter=10|verse=9}}E 'l di apress, antramentre ch'a marciavo e ch'as avzinavo a la sità, Pero a l'é montà an sla trassa dla ca për preghé. A l'era apopré mesdì {{verse|chapter=10|verse=10}}e a l'avìa fam. Antramente che coj ëd la ca a-j prontavo da mangé, a l'é cascà 'nt na trans, n'éstasi. {{verse|chapter=10|verse=11}}A l'ha vëddù 'l cel duvert e cheicòsa coma 'n gran' linseul sospèis për ij sò quatr canton e ch'a vnisìa giù fin-a a toché téra. {{verse|chapter=10|verse=12}}Col linseul a contnìa d'ògni sòrt ëd bestie, serp e osej. {{verse|chapter=10|verse=13}}Peui a l'ha sentù na vos ch'a-j disìa: "Pero, àuss-te, mass-je e mang-je". {{verse|chapter=10|verse=14}}"Nò, Signor." a l'ha fortì Pero, "Im na pijerìa bin guarda 'd felo. I l'hai mai mangià 'd lòn che nòstra lege a diciara ch'a l'é impur!". {{verse|chapter=10|verse=15}}E la vos a l'ha torna dije: "Le còse che Nosgnor a l'ha purificà, tenje pa për impure". {{verse|chapter=10|verse=16}}L'istessa vision a l'é stàita 'rpetùa tre vire, peui 'l linseul a l'é artirasse an cel. {{verse|chapter=10|verse=17}}Pero a l'é stàit ëd lòn pitost antërdoà e as domandava còsa mai podrìa-lo significhé cola vision. A l'é 'ntlora che j'òm mandà da Cornélio, informand-se dla cà 'd Simon, a son rivà a la pòrta. {{verse|chapter=10|verse=18}}A l'han ciamà a cheidun s'a j'alogiava ansilì un cert Simon ch'a-j disìo Pero. {{verse|chapter=10|verse=19}}Antant che Pero a pensava a soa vision, lë Spìrit a l'ha dije: "A son rivà tre òm ch'at serco. {{verse|chapter=10|verse=20}}Àuss-te, cala giù e vatne con lor sensa fene dificoltà, sagrinte nen, përché a l'é mi ch'i l'hai mandaje!" {{verse|chapter=10|verse=21}}Anlora Pero, essend calà giù vers la gent ch'a j'ero staje mandà da part ëd Cornélio, a l'ha dije: "I son col ch'i serche; për chè motiv seve-ne vnù?". {{verse|chapter=10|verse=22}}E a l'han dije: "I soma stàit mandà da Cornélio, n'ufissial roman. A l'é n'òm giust e timorà 'd Nosgnor, motobin apressià da tùit ij Giudé. N'àngel sant a l'ha comandaje 'd mandé a ciamete për ven-e a soa ca e sentite parlé 'd lòn ch'it nunsie". {{verse|chapter=10|verse=23}}Anlora Pero a l'ha faje intré e a l'ha ospitaje për la neuit. Ël di dòp a l'é andass-ne ansem a lor, e cheidun dij frej ch'a-i era a Joppa a l'ha compagnalo. {{verse|chapter=10|verse=24}}A l’indoman a son intrà an Cesarea. Ora, Cornélio a lo spetava e, për col rescontr, a l'avìa 'dcò ciamà ansema ij sò parent e amis. {{verse|chapter=10|verse=25}}E a l'é rivà che coma Pero a intrava 'nt la ca, Cornélio a l'é vnuje 'ncontra e, campand-se ai sò pé, a l'ha adoralo. {{verse|chapter=10|verse=26}}Ma Pero a l'ha falo aussé e a l'ha dije: "Levte sù, i son n'òm pròpi coma ch'it ses ti!". {{verse|chapter=10|verse=27}}Peui, parland con chiel, a l'é intrà e a l'ha trovà diverse d'àutre person-e ch'a j'ero lì radunà. {{verse|chapter=10|verse=28}}A l'ha dije: "I seve pro che, për nojàutri ebreo, second nòstra lege, a l'é nen consentì d'intré 'nt la ca 'd gent ch'a l'é nen ëd nòstra religion e d'avej 'd relassion con lor. Tutun, Nosgnor a l'ha mostrame ch'i l'oma nen da ten-e gnun-a përson-a për impura. {{verse|chapter=10|verse=29}}A l'é për lòn che sùbit ch'i l'eve mandame a ciamé, i son ëvnù sensa fene dificoltà. Disme, donca, për ché motiv l'eve-ne mandame a ciamé?". {{verse|chapter=10|verse=30}}Anlora Cornélio a l'ha dije: "A son ëstàit quatr di a st'ora, ch'i j'ero a digiun, e ch'i fasio l'orassion ëd tre bòt ant mia cà. Pròpi an col moment là, a l'é rivà che n'òm a l'é presentasse dë 'dnans ëd mi con na vestimenta splendrienta. {{verse|chapter=10|verse=31}}E a l'ha dime: 'Cornelio, toe orassion e toe limòsne a son montà dë 'dnans a Nosgnor tanme 'n sacrifissi che chiel a l'ha acetà con piasì. {{verse|chapter=10|verse=32}}Adess, donca, manda 'd gent a Joppa për dì a n'òm ciamà Simon Pero 'd ven-e da ti. Chiel a stà con n'àutr Simon, n'afaitor, ch' a l'ha na ca davzin al mar. Cand ch'a sarà vnù at parlerà'. {{verse|chapter=10|verse=33}}A l'é për lòn ch'i l'hai sùbit mandà da ti, e ti 't l'has fàit bin a ven-e. Ora, i soma tuti sì present dë 'dnans a Dé per sente tut lòn che Dé a l'ha comandate 'd dine". {{verse|chapter=10|verse=34}}Anlora Pero, an pijand la paròla, a l’ha dit: “An vrità i vëddo che Nosgnor a l’ha për dabon gnun riguard<ref>O “a fà nen ëd preferense” o “a pija ‘n favor”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 10|Deuteronòmi 10:17]].</ref> ëd l’aparensa dle përson-e, {{verse|chapter=10|verse=35}}ma che an tute le nassion coj ch’a-j pòrto rispet<ref>O “ch’a l’han tëmma ‘d Chiel”.</ref> e ch’a fan lòn ch’a l’é giust<ref>Ò “ch’a pràtico la giustissia”.</ref>, a-j son agradì. {{verse|chapter=10|verse=36}}A l’é lolì che Nosgnor a l’ha fàit savèj al pòpol<ref>Let. “aj fieuj”.</ref> d’Israel, cand ch’a l’ha nunsià la pas për ël mojen ëd Gesù Crist, ch’a l’é ‘l Signor ëd tuti. {{verse|chapter=10|verse=37}}I seve bin lòn ch’a l’é rivaje an tuta la Giudèa e ch’a l’é partì da la Galilèa, apress ëd ël batésim che Gioann a l’ha predicà, {{verse|chapter=10|verse=38}}a propòsit ëd Gesù ‘d Nasarèt, che Nosgnor a l’ha consacrà<ref>O “onzù”.</ref> con lë Spìrit Sant e ‘d potensa, e ch’a l’é passà da ‘n pòst a l’àutr an fasend dël bin e an varend tuti coj ch’a j’ero sota<ref>O “suget”.</ref> la potensa dël diav, përché Nosgnor a l’era con chiel. {{verse|chapter=10|verse=39}}Nojàutri i soma ij testimòni ‘d tut lòn che Gesù a l’ha fàit, an Giudèa tanme a Gerusalem. A l’han falo meuire anciovand-lo a na cros. {{verse|chapter=10|verse=40}}Contut, Nosgnor a l’ha arsussitalo ‘l ters di e a l’ha acordà ch’as manifestèissa, {{verse|chapter=10|verse=41}}nen a tut ël pòpol, ma mach ai testimoni che për lòn chiel a l’avìa già da prima sernù, a nojàutri ij sò apòstoj, ch’i l’oma mangià e beivù ansema a chiel, dòp ch’a l’é stàit arsussità dai mòrt. {{verse|chapter=10|verse=42}}Gesù a l’ha comandane ‘d prediché al pòpol e d’atesté che a l’é chiel ch’a l’é destinà da Nosgnor a esse ‘l Giùdes dij viv e dij mòrt. {{verse|chapter=10|verse=43}}Tùit ij profeta a-j rendo testimoniansa che chicassìa a chërd an chiel a 'rsèiv ël përdon dij pecà grassie a sò nòm". === Dij pagan a arsèivo lë Spìrit Sant === {{verse|chapter=10|verse=44}}Antant che Pero a parlava, a l'é rivà che le Spìrit Sant a l'é calà giù an su tuti coj ch'a scotavo col mëssagi<ref>O "la Paròla".</ref>. {{verse|chapter=10|verse=45}}Ij chërdent giudé ch'a j'ero venù con Pero a son ëstupisse che 'l don ëd lë Spìrit Sant a fussa dàit ëdcò a 'd gent ch'a fà nen part dël pòpol ëd Nosgnor<ref>O "a dij Gentij".</ref>, {{verse|chapter=10|verse=46}}përchè lor a parlavo an d'àutre lenghe e a laudavo Nosgnor. Anlora Pero a l'ha fortì: {{verse|chapter=10|verse=47}}"Chi é-lo ch'a podrìa dije contra che costi-sì, ch'a l'han arseivù lë Spìrit Sant parèj ëd nojàutri, a sìo batesà con d'eva?". {{verse|chapter=10|verse=48}}Pero a l'ha donca comandà ch'a fusso batesà 'nt ël nòm dël Signor. Cornélio a l'ha peui pregaje dë sté con lor ancora vàire di. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:At]] s2n7rxfeqom6uodimy4b2hw24ywpcff 0 525 37819 25822 2026-06-03T07:11:00Z Dragonòt 119 37819 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At|J'At dj'Apòstoj]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At/At 12|At 12]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 14|At 14]] | notes = }} {{chapter|13}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - At 13.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - At 13]] = J’At dj’apòstoj = == 13 == === La mission ëd Bàrnaba e Sàul === {{verse|chapter=13|verse=1}}Ora, a-i era ant la cesa ch’a l’era a Antiochia ëd profeta e ‘d magister: Bàrnaba, Simeon (ch’a l’era ciamà ‘l Nèir), Lucio ‘d Cirene, Manaèn (ch’a l’era stàit educà a la cort con ël tetrarca Eròd), e Sàul. {{verse|chapter=13|verse=2}}Na vira, durant un sërvissi religios<ref>O "Damentre ch'a sërvìo Nosgnor".</ref>, lë Spirit Sant a l’ha dit: “Consacreme<ref>O "Buté da part për mi".</ref> Bàrnaba e Sàul e comissioneje a l’euvra ch’i l’hai ciamaje a fé”. {{verse|chapter=13|verse=3}}Anlora, apress d’avèj digiunà e pregà, a l’han faje l’imposission ëd le man e a l’han lassaje parte. === Bàrnaba e Sàul a Cipro === {{verse|chapter=13|verse=4}}Loràutri, donch, mandà da lë Spirit Sant, a son calà an Selèucia, e da lì a l’han navigà fin-a a l’isola ‘d Cipro. {{verse|chapter=13|verse=5}}Cand ch’a son rivà a Salamin-a, a l’han nunsià la paròla ‘d Nosgnor ant le sinagòghe dij Giudé. Con lor a l’avìo ‘dcò Gioann March për giuteje. {{verse|chapter=13|verse=6}}Peui, avend travërsà l’isola fin-a a Pafo, a l’han trovà ansilì në stròlogh giudé, un profeta fàuss ch’as ciamava Bar-jesus. {{verse|chapter=13|verse=7}}A fasìa part dël grup ëd përson-e ch’a stasio dantorn al procònsol Sergi Pàul, ch’a l’era n’òm sensà. Ël procònsol a l’ha fàit ciamé Bàrnaba e Sàul përchè ch’a vorìa sente da lor la Paròla ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=13|verse=8}}Elima, lë strologh (ch’a l’era sò nòm voltà an grech), a fasìa ‘d resistensa contra ‘d lor përchè ch’a l’avrìa nen vorsù ch’ël procònsol a chërdèissa a lòn che Bàrnaba e Sàul a disìo. {{verse|chapter=13|verse=9}}Anlora Sàul, conossù ‘dcò coma Pàul, pien dë Spirit Sant, a l’ha fissà j’euj an slë strologh e a l’ha dije: {{verse|chapter=13|verse=10}}“Ti, fieul dël diav! Ti, òm pien d’ògni sòrt ëd tromparìa e d’astussia! Ti, ël nemis ëd tut lòn ch’a l’é bon! Chiteras-to mai ëd përverte ij senté ‘d Nosgnor, ch’a son drit? {{verse|chapter=13|verse=11}}Ch’it sàpie che la man ëd Nosgnor a va tombete adòss, e ti ‘t saras bòrgno sensa podèj ës-ciairé la lus dël sol për chèich temp. Anlora, tut sùbit, dë scurità e ‘d top a son tombaje adòss, e virandse da tute le part, a sercava cheidun ch’a lo mnèissa për man. {{verse|chapter=13|verse=12}}Parèj ël procònsol, cand ch’a l’ha vëddù lòn ch’a l’era rivà, a l’ha chërdù, pien d’amirassion për la dotrin-a ‘d Nosgnor. === Pàul e Bàrnaba a Antiòchia ‘d Pisìdia === {{verse|chapter=13|verse=13}}Pàul e ij sò sòcio a son ambarcasse a Pafo e a son andàit vers Perga, sità ‘d Panfilia, ma Gioann March, essend-se artirà d’ansem a lor, a l’é tornass-ne a Gerusalem. {{verse|chapter=13|verse=14}}Loràutri a l’han seguità sò viage ‘d lor e a son rivà a Antiochia, sità ‘d Pisidia. Ansilà, ant un dì ‘d Saba, a son intrà ant la sinagòga e a son astassje. {{verse|chapter=13|verse=15}}Apress ëd la letura dla Lege e dij profeta, ij cap dla sinagòga a l’han mandaje a dì: “Frej! S’a-i é da part vòstra na chèica paròla d’esortassion për ël pòpol, disla pura”. {{verse|chapter=13|verse=16}}Anlora Pàul a l’é ausasse e avend fàit segn ch’a tuti a restèisso chiet, a l’ha dit: “Gent d’Israel, e vojàutri ch’i chërde ant  ël Dé ùnich<ref>O “...e vojàutri ch’i l’eve timor ëd Nosgnor”: Pàul a l’era adressasse parèj ai prosèlit, gent ch’a l’era convertisse dal paganèsim a la fej d’Israel.</ref>, sté a sente lòn ch’iv dirai: {{verse|chapter=13|verse=17}}“Ël Dé ‘d ës pòpol Israel a l’ha sernù nòstri antich<ref>O “nòstri pare”.</ref> e a l’ha fane ‘n gran pòpol. Cand ch’a vivìo coma dë strangé ant ël pais d’Egit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 1|Surtìa 1:7]].</ref>, Nosgnor a l’ha faje seurte<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:51]].</ref> da lì con la fòrsa ‘d sò brass. {{verse|chapter=13|verse=18}}Durant quarant’ agn Nosgnor a l’ha avune soen ant ël desert<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 14|Numer 14:34]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 1|Deuteronòmi 1:31]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=19}}e, apress d’avèj dësblà set nassion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 7|Deuteronòmi 7:1]].</ref> ant la tèra ‘d Canaan, a l’ha dàit ësta tèra a Israel coma soa ardità<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 14|Giosué 14:1]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=20}}Tut sossì a l’é durà quatr sent e sinquanta agn. Apress ëd lòn, a l’ha daje ‘d giùdes<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 2|Giudes 2:16]].</ref> fin-a al temp dël profeta Samuel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 3|1 Samuel 3:20]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=21}}Peui a l’han ciamà ‘d podèj avèj un rè<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 8|1 Samuel 8:5]].</ref>, e Nosgnor a l’ha daje Sàul<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 10|1 Samuel 10:21]].</ref>, fieul ëd Chis, n’òm ëd la tribù ‘d Biniamin; e a son passaje quarant’ agn. {{verse|chapter=13|verse=22}}Nosgnor, contut a l’ha gavaje Sàul<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 13|1 Samuel 13:14]].</ref> e a l’ha fàit che David a dventèissa sò rè. A sò rësguard Nosgnor a l’ha rendune testimoniansa cand ch’a l’ha dit: “I l’hai trovà David, fieul ëd Jessé, n’òm ëscond mè cheur, ch’a farà tuta mia volontà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 16|1 Samuel 16:12]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 89|Salm 89:20.]]</ref>”. {{verse|chapter=13|verse=23}}A l’é stàit da soa dissendensa<ref>O “smens”.</ref> che Nosgnor, ëscond soa promëssa, a l’ha dàit a Israel un Salvator, ch’a l’é Gesù. {{verse|chapter=13|verse=24}}Anans che chiel a rivèissa, Gioann a l’ha predicà a tut ël pòpol d’Israel un batèsim ëd pentiment<ref>O “conversion”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 1|March 1:4]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3:3]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=25}}Gioann, coma ch’a terminava sò ministeri<ref>O “carièra”.</ref>, a disìa: “Mi i son pa col che vojàutri i pense<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 1|Gioann 1:20]].</ref>. Apress ëd mi a ven col ch’i na son gnanca degn ëd dësgropeje le liasse dle sandole<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3|Maté 3:11]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 1|March 1:7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 1|Gioann 1:27]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=26}}Mè frej! Fieuj ëd la dissendensa d’Abraham e tuti vojàutri ch’i chërde an l’ùnich Dé! A l’é a nojàutri ch’as adressa costa paròla ‘d salvassion. {{verse|chapter=13|verse=27}}J’abitant ëd Gerusalem e ij sò dirigent a l’han nen savulo arconòsse Gesù coma col ch’ij profeta a l’avìo parlane. Al opòst, a l’han condanalo e, an fasenda parèj, a l’ha compì le paròle dij profeta ch’as leso tùit ij Saba. {{verse|chapter=13|verse=28}}Bin ch’a trovèisso gnente an chiel da felo condané a mòrt, a l’han pregà Pilàt ëd felo meuire<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 27|Maté 27:22-23]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 15|March 15:13-14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 23|Luca 23:21-23]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 19|Gioann 19:15]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=29}}Dòp ch’a l’han avù compì tute le còse ch’a j’ero stàite scrite ‘d chiel, a l’han levalo da la cros e a l’han posalo ant un sepolcr<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 27|Maté 27:57-61]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 15|March 15:42-47]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 23|Luca 23:50-56]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 19|Gioann 19:38-42]].</ref>. {{verse|chapter=13|verse=30}}Ma Nosgnor a l’ha arsussitalo dai mòrt, {{verse|chapter=13|verse=31}}e a l’é stàit vëddù<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 1|At 1:3]].</ref> për diversi dì da coj ch’a j’ero montà 'nsem a chiel da la Galilea a Gerusalem. A son lor ij sò testimòni dë 'dnans al pòpol. {{verse|chapter=13|verse=32}}A l’é parèj che nojàutri i vnoma a nunsieve la bon-a neuva che Nosgnor a l’avìa promëttù ai nòstri antich<ref>O “pare”.</ref> {{verse|chapter=13|verse=33}}e che ora chiel, arsussitanda Gesù, a l’ha compì për nojàutri, ch’i soma ij sò dissendent ëd lor. Sossì a l’é lòn che lë scond salm a dis ëd Gesù: “Ti ‘t ses mè fieul, ancheuj i son dventà tò Pare<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 2|Salm 2:7]].</ref>”, {{verse|chapter=13|verse=34}}përchè Nosgnor a l’avìa promëttù d’arsussitelo dai mòrt lassand nen che sò còrp as corompèissa ant la tomba. A l’ha dilo an ësta manera: “Iv darai le benedission sacrà ch’i l’hai promëttù a David<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 55|Isaia 55:3]].</ref>”. {{verse|chapter=13|verse=35}}Ant n’àutr salm tut sossì a l’é ‘dcò dëspiegà: 'It lasseras nen che tò sant a vëdda la corussion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 16|Salm 16.10]].</ref>'. {{verse|chapter=13|verse=36}}Sto-sì a l’é nen n’arferiment a David, përchè apress che David a l’ha compì la volontà ‘d Nosgnor an soa generassion, chiel a l’é bin mòrt e a l’é stàit sotrà con ij sò antich, e sò còrp a l’é corompusse. {{verse|chapter=13|verse=37}}Nò, lolì as arferiss a cheidun d’àutr - cheidun che Nosgnor a l’ha arsussità e che sò còrp a l’é nen corompusse. {{verse|chapter=13|verse=38}}Mè frej! Steme bin a sente! Nojàutri i soma sì për proclamé che grassie a chiel, Gesù, a l’é nunsiave ‘l përdon dij vòstri pëccà, {{verse|chapter=13|verse=39}}e che tuti coj ch’a chërdo an chiel a son giustificà për ël mojen ëd chiel, ëd tut lòn ch’i l’eve nen podù esse giustificà për la Lege ëd Mosè. {{verse|chapter=13|verse=40}}Pijeve donca guarda ch’av riva pa lòn ch’a l’é dit ant ij profeta: {{verse|chapter=13|verse=41}}‘Vardé, vojàutri sbefiard, stupive e andé an malora<ref>O “meuire”!</ref>! Përchè i son an camin a fé cheicòsa, an vòst temp, ch’i la chërdrìe nen gnanca se cheidun av la contèissa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Abacuc/Abacuc 1|Abacuch 1:5]].</ref>!’”. {{verse|chapter=13|verse=42}}Damentre che Pàul e Bàrnaba a seurtìo da la sinagòga, la gent a-j pregava che 'l Saba ch'a sarìa vnù lor a tornèisso parleje ‘d cole ròbe-lì. {{verse|chapter=13|verse=43}}Cand l’adunansa a l’é separasse, tanti Giudé e prosélit ch’adoravo ‘l Dé ùnich, a son andaje dapress a Pàul e Bàrnaba, e lor a l’han parlaje e esortaje a seguité a fidesse ant la grassia ‘d Nosgnor. === Pàul a pija la decision d’adressesse ai pagan === {{verse|chapter=13|verse=44}}Ël Saba ch’a l’é vnù, scasi tuta la sità a l’era radunasse për ëscoté la paròla ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=13|verse=45}}A-i ero ‘d giudé, contut, che, an vëddand tuta cola gent, a son dventane gelos e a contradisìo fin-a con d'ofèise lòn ch’a disìa Pàul. {{verse|chapter=13|verse=46}}Anlora Pàul e Bàrnaba, avend pijà coragi, a l’han dije: “A l’era nòst dover ch’i adressèisso prima a vojàutri la Paròla ‘d Nosgnor, ma dagià ch’i l’arfude e ch’a l’é ciàir ch’i l’eve gnun-a anvìa dla vita eterna, a l’é ai pagan<ref>O “a d’àutre nassion”, “ai Gentij”.</ref> che da ora anans is adresseroma. {{verse|chapter=13|verse=47}}Përchè Nosgnor a l’ha comandanlo parèj: 'I l’hai stabilite për esse ‘l ciàir ëd le nassion, për porté la salvassion fin-a ai confin ëd la tèra<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 42|Isaia 42:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 49|49:6]]</ref>'”. {{verse|chapter=13|verse=48}}Cand ch’a l’han sentì lolì, ij pagan a son motobin arlegrass-ne e a l’han ringrassià Nosgnor<ref>O “a l’han glorificà Nosgnor”, “a l’han daje glòria”.</ref> për ël mëssagi<ref>O “la paròla”.</ref> ch’a l’avìa mandaje. Parèj, tuti coj ch’a j’ero destinà<ref>O “ch’a j’ero sernù”.</ref> a la vita eterna a son convertisse a la fede<ref>O “a son dventà dij chërdent”. </ref> {{verse|chapter=13|verse=49}}e la paròla ‘d Nosgnor a së spantiava për tuta cola region. {{verse|chapter=13|verse=50}}Ma ij Giudé a l’han ansigà ‘d fomne divòte ch’a l’avìo d’influensa e ij cap ëd la sità a cissé na përsecussion contra Pàul e Bàrnaba tant da feje scassé da sò teritori ‘d lor. {{verse|chapter=13|verse=51}}Parèj, Pàul e Bàrnaba a l’han sopatà contra ‘d lor la póer dij sò pé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 10|Maté 10:14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:11]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 9|Luca 9:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 10|10:11]].</ref> (coma ‘n segn ëd protesta) e a son venuss-ne a Iconia. {{verse|chapter=13|verse=52}}Ij chërdent<ref>O “ij chërdent”. </ref> a j’ero pien ëd goj e dë Spirit Sant. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:At]] hktcscolfor2b5dyq38pc08y7wjqw7y 0 587 37841 26722 2026-06-03T07:21:36Z Dragonòt 119 37841 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo|Litra a j'Ebreo]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 10|Ebreo 10]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 12|Ebreo 12]] | notes = }} {{TOCright}} {{chapter|11}} = Litra a j’Ebreo = == 11 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Ebréo 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Ebréo 11]] === La fede dj’antich === {{verse|chapter=11|verse=1}}La fede a l’é 'l fondament ëd nostra speransa<ref>O "ëd lòn ch'i speroma".</ref>; a l’é la certëssa<ref>O “la dimostrassion”.</ref> dl’esistensa ‘d ròbe ch’a-i son, bele s’i podoma nen vëddje<ref>O “a l’é arsèive an antìcip lòn ch’i speroma, a l’é conòsse ‘d realità ch’i vedoma nen”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=2}}A l’é për la fede che j’antich a l’han meritasse la bon-a reputassion<ref>O “testimoniansa”.</ref> ch’a l’han ancheuj. {{verse|chapter=11|verse=3}}A l’é grassie a la fede ch’i comprendoma che tut l’univers a l’é stàit creà da la paròla ‘d Nosgnor e che për conseguensa, tut lòn ch’i vëddoma a ven da lòn ch’as vëd nen<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 1|Gènesis 1:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 33|Salm 33:6,9;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 1|Gioann 1:3.]]</ref>. {{verse|chapter=11|verse=4}}A l’é grassie a la fede che Abel a l’ha smonù a Nosgnor un sacrifissi ch’a l’era mej che col ëd Cain<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 4|Génesi 4:3-10]].</ref>. Për costa fede Abel a l’ha dàit preuva<ref>O “ch’a l’ha arseivù la testimoniansa”.</ref> ch’a l’era n’òm giust, sicoma che Nosgnor a l’ha acetà coj present ch’a smonìa. Bele se Abel a l’é mòrt da tant, chiel ancora an parla për sò esempi ëd fede<ref>O “soa fede ancora an parla”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=5}}A l’é grassie a la fede che Enoch a l’é stàit elevà fin-a al cel sensa passé për la mòrt, e che gnun a l’ha pì nen trovalo, përché Nosgnor a l’avìa ciapalo con chiel. Anans d’esse stàit elevà al cel, chiel a l’era bin conossù<ref>O “a l’avìa arseivù la testimoniansa che”.</ref> coma n’òm agradì a Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 5|Génesi 5:21-24]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=6}}An efet, sensa fede a l’é nen possibil d’esse agradì a Nosgnor, përchè chi s’acòsta a Nosgnor a l’ha da chërde che chiel a esist e ch’a arcompensa coj ch’a lo serco sincerament. {{verse|chapter=11|verse=7}}A l’é grassie a la fede che Noé a l’ha fabricà na gròssa ambarcassion për salvé soa famija dal diluvi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 6|Génesi 6:13-22]].</ref>. A l’avìa fàit l’ubidiensa a Nosgnor ch’a l’avìa avertilo ch’a sarìo capitaje ‘d còse ch’as vëddìo ancora nen. Për soa fede Noé a l’ha condanà ‘l mond e a l’ha arseivù<ref>O “ardità”.</ref> la giustissia ch’a ven da la fede<ref>O “ch’a l’é second la fede”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=8}}A l’é grassie a la fede che Abraham, ciamà da Nosgnor, a l’ha ubidije e a l’é andass-ne ant ël pais ch’a l’avìa d’arsèive an ardità, e a l’é partì sensa savèj bin andoa ch’andasìa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 12|Génesi 12:3-5]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=9}}E ‘dcò cand ch’a l’é rivà ant la tèra che Nosgnor a l’avìa promëttuje, chiel a l’é staje për la fede - përchè a-i stasìa tanme ‘n foresté ch’a viv an tenda. Parèj a l’han fàit Isach e Giacòb, ch’a j’ero ardité con chiel dl’istessa promëssa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 35|Génesi 35:27]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=10}}Abraham a spetava, an efet, la sità ch’a l’ha ‘d fondassion eterne e ch’a l’ha Nosgnor medésim coma sò architet e costrutor. {{verse|chapter=11|verse=11}}A l’è grassie a la fede che fin-a Sara a l’ha arseivù l’ podèj d’avèj na masnà, bele s’a l’era stéril e tròp veja. Chila a l’ha chërdù che Nosgnor a l’avrìa onorà soa promëssa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 18|Genesi 18:11-14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 21|21:2]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=12}}A l’é parèj che na nassion antrega a l’é surtìa da cost ùnich òm ch’a l’era già davzin a la mòrt - na nassion con tanta ‘d cola gent che, coma le stèile dël cel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 15|Génesi 15:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 22|22:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 32|32:12]].</ref> e la sabia ch’a l’é an riva dël mar, a peul gnanca contesse.    {{verse|chapter=11|verse=13}}Tuti coj-lì a son mòrt che ancora a chërdìo a lòn che Nosgnor a l’avia promëttuje. A l’han nen arseivù lòn ch’a l’era staje promëttù, ma a l’han vëddulo da lontan salutand-lo. A l’avìo arconossù ch’a j’ero dë strangé e ‘d foresté an sla tèra<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 23|Gènesi 23:4]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 29|1 Crònache 29:15]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 39|Salm 39:12]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=14}}Përchè coj ch’a parlo parèj a fan vëdde ciàir ch’a serco ancora un pais ch’a peussa esse considerà ‘l sò. {{verse|chapter=11|verse=15}}Se lòr a l’avèisso avù nostalgìa për ël pais ch’a j’ero surtine, a l’avrìo bin podù artornene<ref>O “soa pàtria”.</ref>, {{verse|chapter=11|verse=16}}ma lor a sercavo un pais ch’a fùssa mej, la patria del cel. A l’é për lòn che Nosgnor a l’ha gnun-a onta d’esse ciamà sò Dé ‘d lor, përchè ch’a l’avìa prontaje na sità. {{verse|chapter=11|verse=17}}A l’é grassie a la fede che Abraham, butà a la preuva, a l’ha smonù Isach an sacrifissi. A l’era sò fieul ùnich ch’a l’avìa smonù, combin ch’a l’avèissa mach arseivù 'd promësse<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 22|Génesi 22:1-14]].</ref>, {{verse|chapter=11|verse=18}}Nosgnor a l’avìa dije: “La dissendensa ch’a porterà tò nòm a sarà cola d’Isach<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 21|Génesi 21:12]].</ref>”. {{verse|chapter=11|verse=19}}Abraham, contut, a l’avìa fàit ël rasonament che Nosgnor a l’avrìa bin podù arsussitelo dai mòrt; e a l’é stane, an efet, na sòrt d’arsurression, la manera ch’a l’ha vëduss-lo dé andaré. {{verse|chapter=11|verse=20}}A l’é ‘dcò grassie a la fede che Isach a l’ha dàit soa benedission a Giacòb e a Esaù nunsiand lòn ch’a l’era da vnì<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 27|Génesi 27:27-29; 39-40]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=21}}A l’é grassie a la fede che Giacòb, ch’a stasìa për meuire, a l’ha dàit soa benedission a mincadun dij fieuj ëd Giusèp e a l’é prostërnasse an adorassion pogiandse a sò baston<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 47|Génesi 47:31]]-[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 48|48:20]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=22}}A l’é grassie a la fede che Giusèp, cand ch’a stasìa për meuire, a l’ha fàit mension ëd la seurtìa dij fieuj d’Israel da l’Egit e a l’ha dàje l’òrdin ëd porté con lor ij sò oss cand ch’a l’avrìo chità col pais<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 50|Génesi 50:24-25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 13|Surtìa 13:19.]]</ref>. {{verse|chapter=11|verse=23}}A l’é grassie a la fede che, cand ch’a l’é nassù Mosè, a l’è stàit stërmà për tre dì<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 2|Surtìa 2:2]].</ref> da sò pare e da soa mare, përchè ch’a l’aviò vëddù che bela masnà ch’a l’era e a l’han nen avù tëmma dla crija real<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 1|Surtìa 1:22]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=24}}A l’é grassie a la fede che Mosè, cand ch’a l’é stàit grand, a l’ha arfudà d’esse ciamà fieul ëd la fìja ‘d Faraon<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 2|Surtìa 2:10-12]].</ref>, {{verse|chapter=11|verse=25}}essendje pì car d’esse maltratà con ël pòpol ëd Nosgnor, che gòde për un pò ‘d temp dël pecà. {{verse|chapter=11|verse=26}}Chiel a pensava ch’a fùssa mej patì për amor dël Crist<ref>O “l’onta ‘d Crist”.</ref> che d’avèj tùit ij tesòr d’Egit, përchè ch’a l’avìa lë sguard fiss anvers l’arcompensa ch’a l’avrìa arseivù an avnì. {{verse|chapter=11|verse=27}}A l’é grassie a la fede ch’a l’ha chità l’Egit sens’ avèj tëmma dla zara dël rè, përchè ch’a l’é stàit frem, costant, coma s’a vëdèissa col ch’a l’é invisìbil<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 2|Surtìa 2:15]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=28}}A l’é grassie a la fede che Mosè a l’ha comandà al pòpol d’Israel ëd sacrifiché l’agnel ëd Pasca e ch’a l’ha fàit l’aspersion con ël sangh, përchè col ch’a massava ij prim-genit, a tochèissa nen ij sò<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:21-30]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=29}}A l’é grassie a la fede che j’Israelita a l’han travërsà ‘l Mar Ross coma s’a fùissa tèra sùita, mentre che j’egissian, ch’a l’avìo ‘dcò provà ‘d felo, a na son ëstàit tuti travondà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 14|Surtìa 14:21-31]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=30}}A l’é grassie a la fede ch’a son tombaje le muraje ‘d Gerico, apress che j’Israelita a na fasìo ‘l gir për set dì<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 6|Giosué 6:12-21]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=31}}A l’é grassie a la fede che Raab, la meretris, ch’a l’avìa arseivù an pas j’esplorator<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 6|Giosuè 6:22-25]].</ref>, a l’é nen mòrta con coj ch’a l’avìo arfudasse ‘d fé l’ubidiensa a Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 2|Giosué 2:1-21]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=32}}Còsa dirai-ne ‘d pì? Am mancherìa ‘l temp s’i l’avèissa da parlé ‘d Gedeon<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 6|Giudes 6:11-8-32.]]</ref>, ëd Barach<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 4|Giudes 4:5-5:31]].</ref>, ëd Samson<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 13|Giudes 13:2-5:31]].</ref>, ëd Iefte<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 11|Giudes 11:1-12]].</ref>, ëd David<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 16|1 Samuel 16:1-1 Re 2:11]].</ref>, ëd Samuel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 1|1 Samuel 1:1-25:1]].</ref>, e dij profeta. {{verse|chapter=11|verse=33}}Tuti coj-lì e d’àutri ancora, për la fede a l’han sogetà ‘d regn; a l’han aministrà la giustissia; a l’han vëddù compisse le promësse; a l’han sarà le gole ‘d leon<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 6|Daniel 6:1-27]].</ref>; {{verse|chapter=11|verse=34}}a l’han dëstissà la fòrsa dël feu<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 3|Daniel 3:1-30]].</ref>; a son ëscapà dai tàj dle spa; da malavi a son dventà vigoros; a son mostrasse fòrt ant la bataja, a l’han fàit ëscapé d’armade forestere. {{verse|chapter=11|verse=35}}Ëd fomne a l’han arcuperà ij sò mòrt për ël mojen ëd n’arsurression<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 17|1 Re 17:17-24]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 4|2 Re 4:25-37]].</ref>; d’àutri a son ëstàit suplissià, arfudandse d’arneghé Nosgnor, combin che a l’avèisso podù esse liberà, për oten-e l’arsurression a na mej vita. {{verse|chapter=11|verse=36}}D’àutri a son ëstàit butà a la preuva con dë schergne e ‘d bòte, për ëd caden-e e për la përzon<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 22|1 Re 22:26-27]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache18|2 Crònache 18:25-26]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 20|Geremìa 20:2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 37|37:15]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 38|38:6]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=37}}A son ëstàit massà con ëd prassà, a son ëstàit rëssià, a l’han patì ‘d preuve rudìe, a son ëstàit butà a mòrt për ël taj dla spa; a son andàit ëd sà e ‘d là vestì con ëd pej ëd moton e ‘d crave, privà ‘d tut, përseguità e maltratà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache24|2 Crònache 24:21]].</ref>, {{verse|chapter=11|verse=38}}A j’ero tròp bon për ësto mond, viroland për desert e për montagne; a së stermavo ant ëd balme e ant ij përtus ëd la tèra. {{verse|chapter=11|verse=39}}Tuti sti-sì, për motiv ëd soa fede 'd lor, a l’han vagnasse na bon-a reputassion; pura lor a l’han nen arseivù tut lòn che Nosgnor a l’avìa promëttù, {{verse|chapter=11|verse=40}}përchè Nosgnor, ch’a l’avìa an ment cheicòsa ‘d mej për nojàutri, a vorìa che lor a rivèisso nen a la përfession sensa noi. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Ebreo]] royzg4fvpt9w8r2q4jrzmp7h7si7jpb 0 648 37829 26836 2026-06-03T07:15:53Z Dragonòt 119 37829 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann|Vangeli 'd Gioann]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann/Gioann 3|Gioann 3]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 5|Gioann 5]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|4}} = Gioann = [[File:La Bìbia piemontèisa - Gioann 04.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Gioann 04]] == 4 == === Partensa da la Giudèa === {{verse|chapter=4|verse=1}}Ora, cand che Gesù a l'ha savù che ij Farisé a l'avìo sentì dì che chiel a fasìa e a batesava da pì 'd dissépoj che Gioann - {{verse|chapter=4|verse=2}}tutun a l'era nen Gesù midem ch'a batesava, ma a j'ero ij sò dissépoj – {{verse|chapter=4|verse=3}}a l'ha chità la Giudea e a l'é tornà an Galilea. === Conversassion con na fomna dla Samaria === {{verse|chapter=4|verse=4}}Ora a ventava che chiel a passeissa travers la Samaria. {{verse|chapter=4|verse=5}}Donch a l'é vnù ant na sità dla Samarìa ch'as ciamava Sicar, davzin a la tèra che Giacòb a l'avìa dàita 'n ardità a sò fieul Giusep<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 33|Génesi 33:19]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 24|Giosuè 24:32]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=6}}A-i era là ël pos ëd Giacòb, e Gesù, strach dal viagi, a l'era setasse pròpi là davzin al pos. A l'era apopré mesdì<ref>Let. "a l'era l'ora sesta".</ref>. {{verse|chapter=4|verse=7}}E na fomna Samaritan-a a l'é rivà për tiré d'eva, e Gesù a l'ha dìje: "[Për piesì] dame da bèive". {{verse|chapter=4|verse=8}}[Là a-i era gnun d'àutri] përchè ij sò dissépoj a j'ero andàit an sità për caté da mangé). {{verse|chapter=4|verse=9}}Anlora la fomna Samaritan-a a-j dìs: "Com è-lo che ti, ch'it ses Giudé, it ciàmes da bèive a mi ch'i son na Samaritan-a?" (përchè ij Giudé a spartìsso gnente con ij Samaritan<ref>O "a dòvro nen che l'àbio tocà ij Samaritan", "a trato pa coj Samaritan". Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esdra/Esdra 4|Esdra 4:1-5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 4|Neemìa 4:1-2]].</ref>). {{verse|chapter=4|verse=10}}Gesù a-j rëspond: "Se ti 't conossèisse 'l don ëd Nosgnor, e chi ch'a l'é col ch'a l'ha dite: 'Dame da bèive', it l'avrìes ciamàj-ne ti e chiel at l'avrìa date d'eva viva". {{verse|chapter=4|verse=11}}"Monsù<ref>O "Sor", an grech "Monsù" e "Signor" a l'é la midema paròla.</ref>," la fomna a-j dìs, "Ti 't l'has nen gnanca 'n sigilìn, e 'l pos a l'é përfond, da 'ndoa ciaperìes-to costa eva viva? {{verse|chapter=4|verse=12}}Ses-to pì grand che Giacòb, nòst pare<ref>O "vej".</ref>, ch'a l'ha dane 's pos, e chiel medésim a l'ha beivune ansema a soe masnà e bestiam?". {{verse|chapter=4|verse=13}}Gesù a l'ha replicà: "Chionque a bèiv dë st'eva-sì a l'avrà torna sèj, {{verse|chapter=4|verse=14}}ma col ch'a beivrà ëd l'eva che mi i-j daràj, a vnirà an chiel na sors ch'a camprà sù fin-a ant la vita eterna". {{verse|chapter=4|verse=15}}La fomna aj dìs: "Monsù, anlora dame dë st'eva-là për che mi i l'abia pì nen sèj e i l’abia pì nen da ven-e ambelessì a tiré dl'eva". {{verse|chapter=4|verse=16}}Gesù a-j dìs: "Va a ciamé tò marì e peui torna sì". {{verse|chapter=4|verse=17}}La fomna a l'ha replicà: "I l'hai pa 'n marì!". Gesù a-j dìs: "It l'has rason ëd dime ch'it l'has pa 'n marì, {{verse|chapter=4|verse=18}}perché ti't l'has avù sinch òm e col ch'a stà con ti adèss, a l'é nen tò marì. It l'has dìme la vrità!". {{verse|chapter=4|verse=19}}La fomna a l'ha dije: "Monsù, i vëddo che ti 't ses un profeta. {{verse|chapter=4|verse=20}}Dime 'n pò: Ij nòsti vej a l'han adorà Nosgnor an sù sta montagna-sì, e vojàutri i dise che a venta adoré Nosgnor a Gerusalèm". {{verse|chapter=4|verse=21}}Gesù a l'ha dije: "Chërdme, fomna, a ven l'ora che i adorereve 'l Pare nì an su sta montagna-sì e gnanca a Gerusalèm. {{verse|chapter=4|verse=22}}Vojàutri i rende l’adorassion a lòn ch'i conosse nen, nojàutri i adoroma lòn ch'i conossoma, përchè la salvëssa a ven dai Giudé, {{verse|chapter=4|verse=23}}ma l'ora a ven, ànsi, a l'é pròpi adèss, che j'adorator genit a a l'adoreran ël Pare an ëspìrit e vrità. An efet ël Pare a sërca 'd gent ch'a lo adoro pròpi parèj. {{verse|chapter=4|verse=24}}Nosgnor a l'é spìrit e coj ch'a l'adòro a venta che l'adòro an ëspìrit e vrità. {{verse|chapter=4|verse=25}}La fomna a-j rëspond: "I sai che 'l Mëssìa, visadì col ch'a l'é ciama 'l Crist, a l'ha da rivé. Cand che chiel a rivrà, an farà savèj tut". {{verse|chapter=4|verse=26}}Gesù a-j dìs: "Mi i son chiel, giusta col ch'a parla con ti adèss<ref>O "I lo son mi, ch'i parlo con ti".</ref>". === Ij dissépoj a artorno === {{verse|chapter=4|verse=27}}Ant ël mentre, ij dissépoj a son rivà e a son maravijasse che chiel a parlèissa con na fomna<ref>A l'era nen cheicòsa da fesse an coj temp-là.</ref>, ma gnun a l'ha dije còsa mai chiel a voreissa o përchè a l'avìa parlaje. {{verse|chapter=4|verse=28}}La fomna, donch, a l'ha lassà lì soa doja e a l'é andass-ne a la sità e a l'ha dit a la gent: {{verse|chapter=4|verse=29}}"Vnì a vëdde n'òm ch'a l'ha dime tut lòn ch'i l'hai mai fàit. Col òm là sari-lo fòrsi nen ël Crist?". {{verse|chapter=4|verse=30}}Parèj lor a son surtì da la sità e a son ëvnù da chiel. === Dij travajeur për la mësson === {{verse|chapter=4|verse=31}}Ant ël mentre, ij dissépoj a lo pregavo e a-j disìo: "Rabbi, mangia cheicòs!". {{verse|chapter=4|verse=32}}Ma chiel a-j dis: "I l'hai da mangé na ròba che vojàutri i seve nen". {{verse|chapter=4|verse=33}}Parèj i dissépol a disìo an tra 'd lor: "Cheidun ha-lo fòrse portaje da mangé?". {{verse|chapter=4|verse=34}}Gesù a-j dìs: "Mè mangé a l'é 'd fé la volontà 'd col ch'a l'ha mandame e porté a compiment soa euvra. {{verse|chapter=4|verse=35}}É-lo nen vera che vojàutri i dise ché a-i é ancora quatr mèis e peui a l'é 'l temp dl'archeujta? Iv diso: Aussé j'euj e vardé le campagne coma ch'a son madure për la mësson. {{verse|chapter=4|verse=36}}I mëssonor a arsèivo 'n salari e a cheujo 'd frut an vita eterna përchè col ch'a sëmna e col ch'a mëssona a peusso arlegresse ansema. {{verse|chapter=4|verse=37}}Ora lòn ch'as dis ëd sòlit, a ste ocasion, a l'é vera: 'Un a sëmna e l'àutr a mëssona'. {{verse|chapter=4|verse=38}}Mi i l'hai mandave a mëssoné lòn ch'i l'eve nen travajà; d'àutri a l'han travajà e vojàutri i l’eve cujì ij benefissi 'd sò travaj ëd lor”. === Ij Samaritan a rëspondo bin === {{verse|chapter=4|verse=39}} Ora motobin ëd Samaritan ëd cola sità a l'han chërdù an chiel grassie a la paròla dla fomna ch'a l'avia testimonià: "Vnì a vëdde n'òm ch'a l'ha dime tut lòn ch'i l'hai mai fàit". {{verse|chapter=4|verse=40}}Parèj che cand che ij Samaritan a son rivà da chiel, a l'han pregalo 'd resté da lor, e chiel a l'é restaie dòi dì, {{verse|chapter=4|verse=41}}e motobin ëd pì 'd gent a l'ha chërdù an soa paròla. {{verse|chapter=4|verse=42}}Lor a disìo a cola fomna: "A l'é pì nen grassie a toa paròla che adèss nojàutri i chërdoma, ma përchè noi medésim i l'oma sentìlo 'd person-a. Anlora i podoma bin dì<ref>O "i savoma".</ref> che sto-sì a l'é përdabon ël Crist, ël Salvator dël mond”. === An marcia vers la Galilea === {{verse|chapter=4|verse=43}}Ora, dòi dì apress, Gesù a l'é partì da lì e a l'é andass-ne an Galilea, {{verse|chapter=4|verse=44}}përchè Gesù medésim a l'avìa diciarà che 'n profeta a l'é nen onorà ant sò pais<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 13|Maté 13:57]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:4]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 4|Luca 4:24]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=45}}Cand ch'a l'é rivà an Galilea, ij Galilé a l'han arseivulo përchè a l'avio vëddù tut lòn ch'a l'avìa fàit a Gerusalem ant ël dì dla festa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 2|Gioann 2:23]].</ref>, përchè 'dcò lor a j'ero andaie a la festa. === La varision dël fieul d'un fonsionari real === {{verse|chapter=4|verse=46}}A l'é donca tornà a Cana 'd Galilea andov' a l'avìa cambià l'eva an vin<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 2|Gioann 2:1-11]].</ref>. A Cafàrnao a-i era 'n fonsionari real ch'a l'avìa 'n fieul ch'a l'era malavi. {{verse|chapter=4|verse=47}}Cand ch'a l'ha sentì che Gesù a l'era rivà 'n Galilea da la Giudea, a l'é andàit da chiel e a l'ha pregalo 'd calé për varì sò fieul, përchè a l'era press a meuire. {{verse|chapter=4|verse=48}}Ma Gesù a-j dis: "Com é-lo che s'i vëdde nen ëd miràcoj e 'd prodis i chërde nen?". {{verse|chapter=4|verse=49}}Ël fonsionari a l'ha replicà: "Signor, ëd grassia, cala prima che mè fieul a meuira". {{verse|chapter=4|verse=50}}Gesù a-j dis: "Va, tò fieul a viv". Anlora col òm a l'ha chërduje an sla paròla che Gesù a l'avìa dije, e a l'é andass-ne. {{verse|chapter=4|verse=51}}Antant che già a calava a Cafàrnao, ij sò servidor a son ëvnuje ancontra a porteje 'd neuve, e a l'han dije: "Tò fieul a viv!". {{verse|chapter=4|verse=52}}E a l'ha ciamaje a che ora sò fieul a l'era trovasse mej, e a l'han dije: "Ier, a un bòt dël dòp-mesdì, la frev a l'ha chitalo". {{verse|chapter=4|verse=53}}Ël pare, donch, a l'ha 'rconossù ch'a l'era pròpi a col' ora-lì che Gesù a l'avìa dije: "Tò fieul a viv". E a l'ha chërdù - chiel e tuta soa famija. {{verse|chapter=4|verse=54}}Gesù a l'ha 'ncora fàit col second segn miracolos cand ch'a l'era rivà 'n Galilea da la Giudea. == Nòte == <references/> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Gioann]] 69shei2xg4fjkbye4yr37ewkn68q2z3 0 681 37813 33413 2026-06-03T07:08:05Z Dragonòt 119 37813 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March|Evangeli 'd March]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 28|Matè 28]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 2|March 2]] | notes = }} {{TOCright}} {{chapter|1}} = Evangeli scond March = [[File:La Bìbia piemontèisa - March 01.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - March 01]] == 1 == === La predicassion ëd Gioann Batista === {{verse|chapter=1|verse=1}}Vardé sì coma ch'a l'é anandiasse l'anonsi dl'Evangeli, la bon-a neuva ch'a riguarda Gesù Crist, ël Fieul ëd Dé<ref>Lét. "Prinsipi dl'evangeli ëd Gesù Crist, Fieul ëd Dé"</ref>. {{verse|chapter=1|verse=2}}Coma ch'a l'é scrit ant ij lìber dij profeta<ref>o: "Second ch'a l'ha scrìt ël profeta Isaia".</ref>: "Varda-sì: it mando 'dnans ëd ti mè nunsi: chiel at pronterà la stra<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Malachìa/Malachìa 3|Malachìa 3:1]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=3}}La vos ëd col ch'a crija 'nt ël desert a dis: 'Pronteje la stra a Nosgnor, spianeje ij sò senté'<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaìa/Isaìa 40|Isaìa 40:3]]</ref>". {{verse|chapter=1|verse=4}}Për lòn Gioann a batesava 'nt ël desert, e a predicava un batésim ëd pentiment për ël përdon<ref>o: Remission.</ref> dij pecà . {{verse|chapter=1|verse=5}}E tut ël pais ëd la Giudèa e j'abitant ëd Gerusalem a andasìo da chiel, e chiel a-j batesava 'nt ël Giordan, an ëscotand la confession dij sò pecà. {{verse|chapter=1|verse=6}}Gioann a l'era vëstì con na pel ëd gamel, e ai fianch a l'avìa na sëntura 'd coram, e as sostentava an mangiand ëd cavalëtte e d'amel servaj<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/2Rè 1|2 Rè 1:8]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=7}}Soa predicassion a disìa: "Dapress ëd mi, a-i në ven un ch'a l'é pì potent che mi, un ch'i son gnanca degn ëd basseme për dësgropéje le liasse dle sàndole. {{verse|chapter=1|verse=8}}Mi i l'hai batesave con d'eva, ma chiel av bateserà con lë Spìrit Sant".<ref>O "për nòstra dëstrussion".</ref> === Ël batésim ëd Gesù === {{verse|chapter=1|verse=9}}E giust antlora, Gesù a l'é rivà da Nasaret, sità 'd Galilea, e a l'é stait batesà da Gioann ant ël Giordan. {{verse|chapter=1|verse=10}}Antramentre ch'a surtìa fòra d'ant l'eva, Gioann a l'ha vëddù duvertesse 'l cel, e lë Spìrit Sant ch'a vnisìa giù da Gesù coma s'a fussa na colomba. {{verse|chapter=1|verse=11}}E dal cel a l'é 'dcò vnuje na vos ch'a disìa: "Ti 't ses mè Fieul, it im fase pròpi gòj<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 22|Génesi 22:2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 2|Salm 2:7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 42|Isaia 42:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3|Matè 3:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12|12:18]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 9|March 9:7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3:22]].</ref>". === La tentassion ëd Gesù === {{verse|chapter=1|verse=12}}E tut sùbit lë Spìrit a l'ha possalo<ref>Gesù a l’ha sentì na pulsion interior cissà da lë Spirit Sant a andé ant ël desert. </ref> a andé 'nt ël desert. {{verse|chapter=1|verse=13}}Ant ël desert Gesù a l'é restà quaranta di, e Satana a lo cimentava con ëd tentassion. A vivìa antrames a 'd bestie sërvaje e j'àngej a lo servìo. === Gesù a comensa sò ministeri an Galilea === {{verse|chapter=1|verse=14}}E dòp che Gioann a l'é stàit butà 'n përzon, Gesù a l'é vnù an Galilea e a nunsiava l'Evangeli dël regn ëd Nosgnor<ref>Nosgnor Dé a l'é na forma pì sostnùa che Dio.</ref>. {{verse|chapter=1|verse=15}}A disìa: "Ël temp a l'é compisse e 'l regn ëd Nosgnor a l'é avzinasse: pentive e chërde a l'Evangeli<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3|Maté 3:2]].</ref>". === Gesù a ciama quatr pëscador === {{verse|chapter=1|verse=16}}Ant ël mentre ch'a marciava<ref>Conforma al Brero, rèit a l'é feminin; "marcé" ambelessì a smija mej che "caminé" (che an piemontèis a veul dì "marcé an pressa").</ref> davzin al lagh ëd Galilea, Gesù a vëdd Simon e Andrea sò frel ch'a campavo soe rèit ant ël mar, përchè ch'a j'ero 'd pëscador. {{verse|chapter=1|verse=17}}E Gesù a-j dis: "Vnime dapress, e iv farai dventé pëscador ëd gent!", {{verse|chapter=1|verse=18}}e avenda sùbit lassà soe rèit, lor a-j son andaje dapress. {{verse|chapter=1|verse=19}}Peui an passand da lì 'n pòch pì anans, Gesù a vëdd Giaco, ël fieul ëd Zebedé e Gioann, sò frel, ch'a taconavo soe rèit ant la barca. {{verse|chapter=1|verse=20}}E sùbit a l'ha ciamaje, e lor, an chitand sò pare Zebedé 'nt la barca con ij sò ovrié, a son andaje dapress. === N'òm con në spirit salòp === {{verse|chapter=1|verse=21}}Peui a son intrà a Cafarnao, e sùbit dòp - a l'era un di 'd Saba - intrà ch'a l'era 'nt la sinagòga, Gesù a dotrinava<ref>o: "a mostrava", "a fasìa scòla".</ref> {{verse|chapter=1|verse=22}}E tuti as në maravijavo ëd soa dotrin-a, përchè a-j mostrava con granda competensa<ref>O "con grand'autorità".</ref>, e nen parèj dij magìster ëd la Lege<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 7|Maté 7:28-29]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=23}}Ora, as trovava là, ant la sinagòga, n'òm tormentà da<ref>O "ch'a l'avìa"</ref> në spìrit salòp<ref>"Spìrit salòp" a l'é la tradussion la pì a la létera dl'original. La tradussion dël 1834 a buta: "spìrit danà" o "spìrit ëndiavlà" (3:11), e 'dcò "ëmpossessà" (3:15). As poudrìa ëdcò dì: "spìrit diabòlich", o "anvasà".</ref> ch'a l'e butasse a crijé, {{verse|chapter=1|verse=24}}disend: "Ah! Còsa a-i é-lo an tra ti e nojàutri, Gesù 'd Nasaret? Ses-to vnù për dësblé lòn ch'i foma nojàutri? I lo savoma bin chi ti't ses. Ti 't ses ël Sant ëd Dé". {{verse|chapter=1|verse=25}}Ma Gesù a l'ha arbufalo fòrt e a l'ha dije: "Stà ciuto e seurt fòra da col òm!". {{verse|chapter=1|verse=26}}Anlora lë spìrit danà, tormentand-lo e crijand a tute fòrse, a l'é surtì fòra da col òm-là. {{verse|chapter=1|verse=27}}Tuti a në son restà sbërlondì, ëd manera che as domandavo an tra 'd lor: "Còs'é-la sta ròba-sì? Che dotrin-a neuva a l'é mai costa? Col-lì a comanda con autorità e fin-a dë spìrit danà a j'ubidisso!". {{verse|chapter=1|verse=28}}E soa reputassion a l'é spantiasse 'd colp ant ij pais tut dantorn ëd la Galilea. === Gesù a variss vàire === {{verse|chapter=1|verse=29}}E sùbit apress, an essend surtì da la sinagòga, a son andàit con Giaco e Gioann ant la ca 'd Simon e Andrea. {{verse|chapter=1|verse=30}}E la madòna 'd Simon a l'era là cogià, malavia con la frev, e sùbit a l'han parlaje 'd chila. {{verse|chapter=1|verse=31}}E Gesù, avzinandse a chila, a l'ha pijala për man, fasend-la aussé. La frev a l'é passaje 'd colp e a l'é butasse a servije. {{verse|chapter=1|verse=32}}Rivà ch'a l'era la sèira, al calé dël sol, a l'han ëmnaje tùit ij malavi e j'andiavlà. {{verse|chapter=1|verse=33}}E tuta la gent ëd cola borgià<ref>O "tuta la sità".</ref> a l'era radunasse dë 'dnans a la pòrta. {{verse|chapter=1|verse=34}}E a l'ha varì motobin ëd malavi ch'a l'avio 'd maladìe diverse e a l'ha scassà vàire demòni da coj ch’a n’ero possedù. A l'ha pa lassà che ij dèmoni a disèisso ch’a lo conossìo. === Gesù a part për un gir ëd predicassion === {{verse|chapter=1|verse=35}}Peui, a la matin bonora, mentre ch'a l'era ancora neuit sombra, levà ch'a l'era, Gesù a l'é surtì, a l'é andàit ënt un leugh desert e ambelelì a pregava. {{verse|chapter=1|verse=36}}Simon, e coj ch'a-i j'ero con chiel, a son andait a sërchelo. {{verse|chapter=1|verse=37}}Cand ch'a l'han trovalo, a l'han dije: "Tuti at sërco". {{verse|chapter=1|verse=38}}E chiel a l'ha dije: "Andoma 'nt le borgià davzin-e për ch'i l'hai da prediché ‘dcò ambelelà: a l'é bin për lòn ch’i son ëvnùit". {{verse|chapter=1|verse=39}}Donca Gesù a predicava 'nt le sinagòghe ëd tuta la Galilea e a scassava ij demòni<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 4|Maté 4:23]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 9|9:35]].</ref>. === Gesù a purìfica 'n lebros === {{verse|chapter=1|verse=40}}E un lebros a l'é vnù da chiel e, an pregand-lo, a l'é butasse an ginojon dë 'dnans ëd chiel, e a l'ha dije: "S'it veule, ti 't podrìe bin netieme da sta maladìa ch'i l'hai". {{verse|chapter=1|verse=41}}E Gesù, pien ëd compassion, a l'ha dëstendù la man e a l'ha tocalo disendje: "I lo veui, sie net!". {{verse|chapter=1|verse=42}}E mentre ch'a l'ha dit lòn, la lebra a l'é sparìa da col òm e a l'é restane net. {{verse|chapter=1|verse=43}}Peui, avend-lo amonì sever, Gesù a l'ha sùbit daje 'l congé {{verse|chapter=1|verse=44}}e a l'ha dije: "Im arcomando: conta a gnun ëd lòn ch'a l'é capitate, ma va pitòst a mostrete al sacerdòt e presenta për toa purificassion lòn che Mosè a l'ha comandà 'd fé an costi cas-sì, perchè ch'a-j serva 'd testimoniansa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 14|Levìtich 14:1-32]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=45}}Ma chiel, partì ch'a l'era Gesù, a l'ha comensà sùbit a conté a tuti lòn ch' a l'era capitaje, ëd manera che Gesù a podìa squasi pi nen intré al ciàir ant la sità, ma as në tnisìa fòra, an dij leugh desert, e da tute le part a vnisìo da chiel. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:March]] 2krfbhuip4srdhar8wsjdnxiowxa2im 0 822 37836 33929 2026-06-03T07:19:11Z Dragonòt 119 37836 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 9|1Crònache 9]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 11|1 Crònache 11]]|notes=}} {{chapter|10}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 10.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 10]] == 10 == === Bataja 'd Ghilboa e mòrt ëd Saul === {{verse|chapter=10|verse=1}}Ij Filisté a l'han tacà bataja contra d'Israel; ma a son scapaje dë 'dnans: vàire a son tombà mòrt an sle colin-e 'd Ghilboa. {{verse|chapter=10|verse=21}}Ij Filisté, vnisend anans e anserciand Saul e ij sò fieuj, a l'han massà Giònata, Abinadab e Malchi-Sua, fieuj dël re. {{verse|chapter=10|verse=3}}Peui la sbriva dla bataja a l'é adrëssasse tuta contra 'd Saul: j'arsé a l'han s-ceiralo e ferilo grev. {{verse|chapter=10|verse=4}}Anlora Saul a l'ha dije a sò scudié: Tira fòra toa spa e pasme da part a part, ëd manera ch’a sio pa ij nen-sirconcis a feme oltragé. Ma lë scudié, tut sbaruvà, për ël gran’ rispet ch’a l’avìa për chiel, a l'ha pa fàit përparej. Anlora Saul, ciapà soa spa a l'é campassje ansima. {{verse|chapter=10|verse=5}} Ore, ant ël moment che lë scudié a l'ha vëddù che Saul a l'era mòrt, a l'é campasse a soa vira ansima a soa spa e a l'é massasse. {{verse|chapter=10|verse=6}}E parej che Saul a l'é mòrt con ij sò tre fieuj, e tuta soa dinastia a l'é dësparìa con chiel. {{verse|chapter=10|verse=7}}Tuti coj d'Israel, ch'a j'ero ant la comba, cand ch'a l'han vëddù che l'esèrcit israelita a l'era scapà e a l'han savù che Saul a l'era mòrt con ij sò fieuj, a l'han chità soe sità ‘d lor e a son ëscapà a soa vira, përparej ch’ a son ëvnùit a steie ij Filisté. {{verse|chapter=10|verse=8}}A l'é rivaje che, ël di dòp, ij Filisté a son ëvnùit a dëspojé ij mòrt e a l'han trovà Saul e ij sò fieuj tombà an sij mont ëd Ghilboa. {{verse|chapter=10|verse=9}}A l'han tajaje la testa e gavaje j'arme, ch'a l'han fait porté an gir për ël pais, nunsiand la bon-a neuva ai sò ìdoj e a soa gent ëd lor. {{verse|chapter=10|verse=10}}Lor a l'han butà j'arme 'd Saul ant ël templi dij sò dio, e a l'han tacà l'òss dël cranio ant ël templi 'd Dagon. {{verse|chapter=10|verse=11}}Dël moment che la gent ëd Iabes ëd Ghilead a l'han antendù lòn che ij Filisté a l'avìo faje a Saul, {{verse|chapter=10|verse=12}}dun-a, tuti j'òm vajant a son surtì da la sità e a son andait a arcuperé ij còrp ëd Saul e dij sò fieuj e a l'han portaje a Iabes, peui a l'han sotràne j'òss sota na pianta 'd Màstich ëd soa sità e a l'han fait digiun për na sman-a. {{verse|chapter=10|verse=13}}Saul a l'era andait a meuire përchè a l'era nen ëstàit fidel a Nosgnor: chiel a l'avìa pa guernà soa paròla<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 13|1 Samuel 13:8-14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 15|15:1-24]].</ref> e a l'avìa evocà carcaveje për mojen ëd la fìsica 'd na masca<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 19|Levìtich 19:31]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 20|20:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 28|1 Samuel 28:7-8]].</ref>, {{verse|chapter=10|verse=14}}nopà 'd consulté Nosgnor. E 'l Signor a l'ha falo meuire, e a l'ha daje 'l regn a David, fieul ëd Iesse. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] 4uvlh4w2yz4167ppo2efgrhcmcelvbu 0 906 37834 30601 2026-06-03T07:18:18Z Dragonòt 119 37834 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 8|Esechiel 8]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 10|Esechiel 10]]|notes=}} {{chapter|9}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 09.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 09]] = Esechiel = == 9 == === Castigh dël templ e dla sità === {{verse|chapter=9|verse=1}}Peui Nosgnor a l'ha crià 'd na vos gròssa anvers mie orije: " Avzineve vojàutri che i deuve castijé la sità, mincadun con n'atrass dë stermini an man. {{verse|chapter=9|verse=2}}Varda-sì, ses òm a rivo da la part ëd la pòrta 'dzora ch'a varda vers nòrd, mincadun con l'utiss dë stermini an man. An mes a lor a-i era n'àutr òm vestì 'd lin, con na borsa da scriba al fianch. Pen-a rivà a son fërmasse randa a l'autar ëd bronz. {{verse|chapter=9|verse=3}}La glòria dël Dé d' Israel, dal cherubin anté ch'a l'era butasse, a l'é aussasse vers la seuja dël Templ e a l'ha ciamà l'òm vestì 'd lin ch'a l'avìa al fianch la borsa da scriba. {{verse|chapter=9|verse=4}}Nosgnor a l'ha dije: "Passa 'nt ël mes ëd la sità, an mes a Gerusalem, e marca na cros-Tau an sla front ëd j'òm ch'a sospiro e a pioro për tùit j'abomini ch'as compisso<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 7|Arvelassion 7:3]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 9|9:4]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 9|14:1]].</ref>". {{verse|chapter=9|verse=5}}A j'àutri a l'ha dije, an manera che mi i sentèissa: "Andeje dapress e sangé! Vardé gnun con compassion, avèj pa ‘d pietà. {{verse|chapter=9|verse=6}}Vej, giovo, fije, pcit e fomne, masseje fin-a a stermineje tùit; ma toché pa chi a l'ha na cros an front; a ancaminé da mè santuari! A l'han ancaminà dai vej ch'a j'ero dë 'dnans al templi". {{verse|chapter=9|verse=7}}A l'ha dije: "Profané pura 'l santuari, ampinì 'd mòrt le cort. Seurte!" Lor-lì a son surtì e a l'han fàit un massacr ant la sità. {{verse|chapter=9|verse=8}}Antramentre che lor a fasìo col amassidi, mi i j'era restà da sol: i son campame con la facia për tèra e i l'hai crijà: "Ah, Nosgnor Dé, it craseras lòn ch'a l'é restaie d'Israel, svërsand toa flin-a 'dzora 'd Gerusalem?". {{verse|chapter=9|verse=9}}A l'ha dime: "La gramissia d'Israel e 'd Giuda a l'é sensa mzura, la tèra a l'é coatà 'd sangh, la sità a l'é pien-a 'd violensa. An efet as dis: 'Nosgnor a l'ha chità 'l pais: Nosgnor a s-ciaira pa!'. {{verse|chapter=9|verse=10}}Ebin, gnanca mi i l’avrai ëd compassion, ni i l’avrai pietà. I farai droché 'dzora 'd soe teste soe euvre. {{verse|chapter=9|verse=11}}Pròpi an col moment, l’òm vëstì ‘d lin, ch’a l’avìa j’utiss dë scrivent a la sëntura, a l’ha rendù cont ëd soa euvra e a l’ha dit: “I l’hai fàit lòn ch’it l’has comandame ‘d fé”. === '''Nòte''' === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Esechiel]] et183sveiot1gl1t9et5gpom4qym6e7 0 910 37815 28692 2026-06-03T07:09:12Z Dragonòt 119 37815 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester|Ester]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester/Ester 1|Ester 1]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 3|Ester 3]]|notes=}} {{chapter|2}} {{TOCright}} = Éster = == 2 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Ester 02.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Ester 02]] === Éster a vniss regin-a al pòst ëd Vasti === {{verse|chapter=2|verse=1}}Apress ëd sòn, cand che la flin-a dël rè a l'é pasiasse, chiel a l'é visass-ne 'd Vasti, ëd lòn che chila a l'avìa fàit e 'd lòn ch'a l'era stàit decidù për chila<ref>A l'ha regretalo, ma a l'era tròp tard për motiv dle lej ch'a j'ero an vigor.</ref>. {{verse|chapter=2|verse=2}}Antlora coj ch'a stasìo al servissi dël rè<ref>O “ij giovo dël rè ch'a lo servìo”.</ref> a l'han dit: "Ch'as sërco pr' ël rè 'd fije vèrgin e piasose a vëdd-se; {{verse|chapter=2|verse=3}}ch'ël rè a stabilissa 'd comissari an tute le provinse 'd sò regn, ch'as buto ansema tute le fije piasose e vèrgin ant la règia 'd Susa, ant la ca dle fomne, sota la vardia d'Egai, eunuch dël rè e vardian ëd le fomne, ch'a-j darà lòn ch'a l'han da manca për vestisse<ref>O “per soa soagnora”.</ref>; {{verse|chapter=2|verse=4}}la fija ch'a-j piasrà al rè a vnirà a esse regin-a al pòst ëd Vasti". Sòn a l'é piasuje al rè ch'a l'ha fàit parèj. {{verse|chapter=2|verse=5}}Ore, an la sitadela 'd Susa a j'era un Giudé ciamà Mardoché, fieul d'Ilàir, fieul ëd Simei, fieul d'un Beniaminita, {{verse|chapter=2|verse=6}}ch'a l'era stàit deportà da Gerusalem an tra coj ëmnà an esili con Jeconia rè 'd Giuda da Nabucodenesar rè 'd Babilònia<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 24|2 Re 24:10-16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache36|2 Crònache 36:10]].</ref>. {{verse|chapter=2|verse=7}}Chiel a l'avìa anlevà Cadassa<ref>Nòm ebràich ch'a veul dì “Ambrun-a”.</ref>, visadì Éster<ref>Ant la lenga persian-a a veul dì “Stèila” o na forma dël nòm dla divinità ciamà Ishtar.</ref>, fija d'un sò barba, përché chila a l'avìa përdù pare e mare. La fija a l'era bela da vëdd-se e piasosa d'aspét; a la mòrt dël pare e dla mare, Mardoché a l'avìa pijala coma fija soa. {{verse|chapter=2|verse=8}}Cand che l'órdin dël rè e sò edit a son ëstàit ëspantià e vàire fije a son trovasse ant la sitadela 'd Susa sota la vardia d'Egai, vardian ëd le fomne, ëdcò Éster a l'é stàita pijà ant la régia sota la goerna d'Egai, vardian ëd le fomne. {{verse|chapter=2|verse=9}}La tòta a l'é piasùje motobin a Egai e a l'é intrà an soe bon-e grassie; chiel a l'é dasse da fé për troveje lòn ch'a l'avìa da manca për vestisse<ref>O “për soa soagnura”.</ref> e mangé. A l'ha daje set sërvente sernùe ant la régia e a l'ha assegnà a chila e a soe creade<ref>Ëd sò harem.</ref> l'apartament pì bel ant la ca dle fomne. {{verse|chapter=2|verse=10}}Éster a l'avìa fàit pa savèj sossì nì a soa famija, nì soa gent, përché Mardoché a l'avìa proibijlo. {{verse|chapter=2|verse=11}}Tùit ij dì chiel a spassigiava 'dnans a l'andron ëd la ca pr' avèj 'd neuve an sla salùte d'Éster e 'd lòn ch'a podìa essje capità. {{verse|chapter=2|verse=12}}Tute le fije a dovìo presentesse un-a pr' un-a al rè Assuer a la fin ëd la scadensa fissà da lë statut ëd le fomne, visadì dódes mèis. Parèj a l'era 'l temp ëd preparassion: për ses mèis le fije a dovravo l'euli 'd mërra, e për ses d'àutri mèis ëd balsam e d'onguent ch'as dovravo për soagné la blëssa feminin-a. {{verse|chapter=2|verse=13}}cand che la fija as presentava al rè, a otnìa tut lòn che a ciamava për passé da la ca dle fomne al palass real. {{verse|chapter=2|verse=14}}Chila a-i andasìa la sèira e, l'indoman matin, as portava a n'àutra ca, goernà da Sasgas, l'eunuch real ëd le concubin-e. Chila as në tornava pa dal rè a meno che 'l rè a la vorèissa e a la ciamèissa për nòm. {{verse|chapter=2|verse=15}}Ma Éster, fija d'Abicail, chiel midem barba 'd Mardoché ch'a l'avìa adotala coma fija, cand ch'a l'é rivaje sò moment ëd portesse dal rè, a l'ha ciamà nen d'àutr ëd lòn ch'a l'avìa dije Egai, l'eunuch real vardian ëd le fomne. E varda-lì che Éster a l'ha trovà grassia con tuti coj ch'a l'avìo vedula. {{verse|chapter=2|verse=16}}Ël mèis ch'a fà des, Tebet, chila a l'é stàita portà dal rè Assuer, ant ël palass real ant l'ann ch'a fè sèt ëd sò regn, {{verse|chapter=2|verse=17}}e 'l rè a l'ha preferila a tute j'àutre fomne, chila a l'ha trovà favor e grassia con chiel, pì che tute j'àutre fije. Donca, chiel a l'ha posà la coron-a real ëdzora 'd soa testa 'd chila e a l'ha sernula coma regin-a al pòst ëd Vasti. {{verse|chapter=2|verse=18}}Dòp ëd sòn, ël rè a l'ha dàit un bel disné, ël festin d'Éster, a tùit ij grand ufissiaj e servidor, e a l'ha daje 'n dì 'd festa e' d remission ëd le taje a tute le provinse e prodigà 'd present con liberalità regal. === Mardoché a ven a savèj d'un complòt contra 'd rè Assuer === {{verse|chapter=2|verse=19}}Passand coma le fijëtte ant la sconda ca, {{verse|chapter=2|verse=20}}Éster a l'avìa nen fàit savèj tut sòn, nì a soa parentela, nì a sò pòpol, coma ch'a l'avìa dije Mardoché, e chila a andasìa anans a goerné j'istrussion dël temp ch'a l'era sota tùa. {{verse|chapter=2|verse=21}}Antlora Mardoché a l'era a disposission ëd la Pòrta Real. Malcontent, doi eunuch reaj, Bitan e Teres, dël còrp ëd le vardie dl'uss, a l'han complotà 'd sassiné rè Assuer. {{verse|chapter=2|verse=22}}Savulo ch'a l'avìa, Mardoché a l'ha anformane la regin-a Éster, e chila a l'ha parlane al rè a nòm ëd Mardoché. {{verse|chapter=2|verse=23}}Dòp n'ancesta, ël fàit a l'é arlevasse ver. Coj doi lì a son ëstàit pendù<ref>O “ampalà” an sna pertia 'd bòsch, na forma për dé la mòrt ch'as dovrava an Persia e ant l'Assiria. Pr' ij Giudé cost-sì a sarìa stàit un segn che ij doi uffisiaj a j'ero sota la maledission ëd Dé ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 21|Deuteronòmi 21:22-23]]).</ref> e, an presensa dël rè, na relassion ëd la stòria a l'é stàita consëgnà ant ël liber ëd le Crònache<ref>Mardoché a l'é nen stàit arcompensà an st'occasion (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 6|6:1-11]]).</ref>. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Ester]] jpf3ft2qvcirkimr9fsqncyxnbo1hyk 0 923 37826 36393 2026-06-03T07:14:31Z Dragonòt 119 37826 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi|Genesi]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 11|Genesi 11]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 13|Genesi 13]] | notes = }} {{TOCright}} = Génesi = == 12 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Génesi 12.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Génesi 12]] === La vocassion d’Abram === {{verse|chapter=12|verse=1}}Nosgnor a l’ha dije a Abram: “Chita tò pais, toa parentela e la famija ‘d tò pare, e vatne al pais che mi it mostrerai<ref>Cfr. At 7:2-3; Ebréo 11:8.</ref>. {{verse|chapter=12|verse=2}}It farai vnì a esse na nassion granda. It benedirai e it farai dventé na përson-a famosa<ref>O “it rendrai grand tò nòm”.</ref>. Ti  midem it saras na benedission<ref>O “na sorgiss ëd benedission”.</ref> për vàire gent. {{verse|chapter=12|verse=3}}I benedirai coj ch’at benediran<ref>Cfr. Galat 3:8.</ref> e i maledirai coj ch’at malediran<ref>O “coj ch’at mepriso”.</ref>. Tute le famije dla tèra<ref>O “dël pais”.</ref> a saran benedìe për tò mojen”. {{verse|chapter=12|verse=4}}Anlora Abram a l’é partì pròpi 'me Nosgnor a l’avìa dije, e Lòt a l’é 'ndàit con chiel. Abram a l’avìa stantessinch agn quand ch’a l’ha chità Caran. {{verse|chapter=12|verse=5}}Abram a l’ha portà con chiel soa fomna, Sarai, sò novod Lòt e tut lòn ch’a l’avìa - soe bestie e tùit ij servidor ch’a l’avìa 'ngagià për travajé con chiel<ref>O “an soa famija”.</ref> a Caran. A son seurtì da là për andess-ne al pais ëd Canan. === Abram a Canan === Rivà ch'a j'ero a Canan {{verse|chapter=12|verse=6}}Abram a l’ha travёrsà ‘l teritòri fin-a a Sichem. Là a l’ha drissà l’acampament aranda dla Rol ëd More. Ant col temp-là cola region a l’era abità dai Cananita. {{verse|chapter=12|verse=7}}Anlora Nosgnor a l’é mostrasse a Abram e a l’ha dije: “Mi i darai costa tèra ai tò dissendent<ref>Ò “smens”. Cfr.At 7:5; Galat 3:16.</ref>”. Ambelelà Abram a l’ha dedicà  a Nosgnor, ch’a l’era mostrasse a chiel, na mongiòja. {{verse|chapter=12|verse=8}}Da 'nsilì Abram a l'é 'ndass-ne vers meridion e a l’ha drissà n’acampament ant la region dle colin-e. A l’avìa Betel a ponent e Ai a levant. Ambelelà a l’ha butà ‘n pé n’àutra mongiòja e a l’ha dedicala a Nosgnor. Ambelelà a l’ha 'nvocà ‘l Nòm ëd Nosgnor<ref>O “a l’a renduje l’adorassion”</ref>. {{verse|chapter=12|verse=9}}Dapress, a tape, Abram a l’ha seguità a 'ndé anans anvers al Neghev. === Abram an Egit === {{verse|chapter=12|verse=10}}An col temp-là na gran famin-a a l'avìa devastà ‘l pais, e sta situassion a l’ha sforsà Abram a calé giù 'nt l’Egit, andoa ch’a l'ha sogiornà coma n'arfugià. {{verse|chapter=12|verse=11}}Avzinand-se a l’Egit, Abram a l’ha dije a soa fomna Sarai: “Ti ‘t ses na fomna motobin piasosa. {{verse|chapter=12|verse=12}}Quand che j’Egissian at vëddran, a podrìo disse: ‘Vardé, cola-là a l’é soa fomna. Massom-lo, col òm-lì, e i podroma pijé soa fomna për nojàutri!’ {{verse|chapter=12|verse=13}}Anlora scota, dije che ti ‘t ses mia seure<ref>Cfr. Génesi 20:2; 26:7.</ref>, parèj am trateran da bin për la considerassion ch’a l’avran për ti, e i podrai salveme la vita”. {{verse|chapter=12|verse=14}}Quand che Abram a l’é rivà an Egit, tuti, pёrdabon a l’avìo armarcà 'me ch’a l’era bela Sarai. {{verse|chapter=12|verse=15}}A l’avìo dcò vist-la d'ufissiaj dël Faraon e dëdnans al Faraon a l’avìo laudà tant soa blëssa. Parèj Sarai a l’han portala a palass për fèjla vëdde. {{verse|chapter=12|verse=16}}Al Faraon a l’era piasuje e a l’avìa daje a Abram tanti cadò për motiv ëd chila - ëd fèje, 'd crave, 'd vache, 'd borich mas-cc e fumela, 'd servidor mas-cc e fumela, e ‘d gamej. {{verse|chapter=12|verse=17}}Ma Nosgnor a l’ha mandaje a Faraon e a soa cort vàire castigh, për ёl motiv ch’a l’avìa ciapà Sarai, la fomna d’Abram. {{verse|chapter=12|verse=18}}Anlora 'l Faraon a l’ha mandà a ciamé Abram e a l’ha dije: “Përchè l’has-to fame sossì? Përchè it l’has pa dime che cola-lì a l’é toa fomna? {{verse|chapter=12|verse=19}}Përchè it l’has dime ch’a l’era toa seure e it l’has lassame ch'i la pijeissa për fomna? Vardla sì: portëtla via e vatne da sì!” {{verse|chapter=12|verse=20}}Parèj, Faraon a l’ha ordinà che dij sò òm a-j féisso da scòrta fin-a al confin, e a l’ha campà Abram fòra dal pais, ansem a soa fomna e a tut lòn che Abram a l'avìa. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Genesi]] n4v6anwk92l3zurnm3aldhl4ctklbac 0 1029 37820 29526 2026-06-03T07:11:39Z Dragonòt 119 37820 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia|Isaìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia/Isaia 52|Isaìa 52]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 54|Isaia 54]]|notes=}} {{chapter|53}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Isaia 53.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Isaia 53]] = Isaia = == 53 == {{verse|chapter=53|verse=1}}Chi podrìa-lo mai chërde a lòn ch’i l’oma giusta sentù<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Roman/Roman 10|Roman 10:16]].</ref>? A chi é-lo ch'a l'é arvelasse la potensa<ref>O: "la potensa dël brass ëd...".</ref> 'd Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 12|Gioann 12:38]].</ref>? {{verse|chapter=53|verse=2}}Ël servent ëd Nosgnor a l’é chërsù dë 'dnans a chiel tanme n’arbut, tanme na rèis ch’a seurt da ‘n teren sùit. A l’avìa gnun-a tal figura o blëssa ch’a podèissa cissé nòstr’ amirassion; a l’era ‘d gnun-a tal bela presensa ch’a podèissa réndlo desideràbil. {{verse|chapter=53|verse=3}}Pitòst, a l’era n’òm meprisà e bandonà da la gent, n’òm ch’a savìa bin lòn ch’a sio ij patiment e ch’a l’era costumà a j’aflission<ref>O “maladìe”.</ref>. A smijava a coj ch’a fan ëscheur mach a vardeje<ref>O “che la gent a vira lë sguard da chiel për nen vardelo”.</ref>; a l’era meprisà, considerà n’òm ëd gnun cont. {{verse|chapter=53|verse=4}}Pura, a j’ero nòstre maladìe che chiel a portava; a j’ero ij nòstri patiment ch’a l’era pijàssje a còl<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 8|Maté 8:17]].</ref>. E noi i chërdìo che chiel a fussa castigà da Nosgnor con d’aflission për lòn che chiel midem a l’avìa fàit. {{verse|chapter=53|verse=5}}Nò, nen parèj! Le ferìe ‘d foèt ch’a portava an sò còrp chiel a l’ha arseivùje për motiv dij nòstri pëccà; chiel a l’é stàit crasà an càusa ‘d nòstre colpe. A l’ha patì ‘l castigh che nojàutri i soma stane salvà; chiel a l’ha ‘rseivù ‘d ferìe e nojàutri i soma stàit varì da le nòstre<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/1Pero 2|1 Pero 2:24]].</ref>! {{verse|chapter=53|verse=6}}Tuti nojàutri i ‘ndasìo dë dsa e dë dla tanme ‘d feje sbërgiairà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/1Pero 2|1 Pero 2:25]].</ref>; mincadun ëd nojàutri a l’avìa perdù la stra e as n’andasìa për sò cont sensa savèj andoa andé, ma Nosgnor a l’ha carià an soa schin-a le colpe ‘d tuti nojàutri. {{verse|chapter=53|verse=7}}Cand ch’a l’era maltratà as umiliava e a dovertava gnanca la boca. Coma n’agnel portà ‘l masel, coma na feja dë 'dnans a chi a la toson-a, a l’é restass-ne ciuto e gnanc’ a dovertava la boca<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 5|Arvelassion 5:6]].</ref>. {{verse|chapter=53|verse=8}}A l’é stàit portà via e condanà da ‘n tribunal ëd canaje. Chi é-lo ch’as dasìa pen-a ‘d sò destin? Gnun as n’anfasìa ‘d chiel. A l’han rancalo da la tèra dij vivent, a l’han ferilo a mòrt për j’anfidelità ‘d sò pòpol<ref>53:7-8 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 8|At 8:32-33]].</ref>. {{verse|chapter=53|verse=9}}A vorìo sotrelo tanme ‘n malfator, ma a l’é finì ant la tomba ‘d në sgnor, chiel che a l’avìa fàit gnun-e violense e che gnun-a përfìdia a l’avìa mai avù an sij làver<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/1Pero 2|1 Pero 2:22]].</ref>. {{verse|chapter=53|verse=10}}Bele se Nosgnor a l’ha vorsù craselo e crusielo, cand ch’a l’avrà smonù soa vita an sacrifissi për fé l’espiassion dël pecà<ref>O “fàit la restitussion”.</ref>, chiel a vëdrà na dissendensa e a l’avrà na vita longa: për sò mojen ij propòsit ëd Nosgnor as compiran. {{verse|chapter=53|verse=11}}Mè servent, cand ch’a vëdrà tut lòn che soe aflission a l’avran compì a në sarà sodisfàit. An càusa ‘d soa esperiensa, chiel, ch’a l’é giust, tanti a-j rendrà giust, përchè a l’é cariasse chiel ëd soe colpe ‘d lor. {{verse|chapter=53|verse=12}}I-j darai l’onor d’un soldà vitorios, përchè ch’a l’é sogetasse ‘d bon-a veuja a la mòrt e a l’é stàit contà an tra ij malfator<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 15|March 15:28]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 22|Luca 22:37]].</ref>. A l’ha portà ‘n sle spale ij pecà ‘d tanti e a l’ha fàit n’antërcession për ëd gent arvirosa. ==== Nòte ==== <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Isaia]] 4587pu5c4rh4w9idecuoghz4cpyb4hh 0 1239 37831 33825 2026-06-03T07:17:14Z Dragonòt 119 37831 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 9|1 Samuel 9]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 11|1 Samuel 11]]|notes=}} {{chapter|10}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 10.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 10]] = 1 Samuel = == 10 == === Saul consacrà da Samuel === {{verse|chapter=10|verse=1}}Anlora Samuel a l'ha ciapà n'amolin d'euli e a l'ha veuidàjlo an sla testa 'd Saul, peui a l'ha basalo e a l'ha dije: "Varda, Nosgnor a l'ha onzute e consacrate condotié d'Israel, sò pòpol. Governa an sël pòpol ëd Nosgnor e salv-lo da le man dij nemis ch’a l'ha d'antorn. E 't vedras la marca che Nosgnor a l'ha sacrate cap dzora ‘d sò patrimòni. {{verse|chapter=10|verse=2}}Cand che ti 't saras ëslontanate da mi, ancheuj, ti 't trovras doi òm dacant a la tomba 'd Rachel a Zelsa ai finagi 'd Beniamin. Lor at diran: 'Le sòme ch'it sërcave a son ëstàite trovà. Tò pare a l'ha chità 'd deje da ment a l'afé dle sòme, ma varda, a l'é pien d'arlìa për ti e tò sërvent an disend: Còs l'hai-ne da fé për mè fieul?'”. {{verse|chapter=10|verse=3}}Peui, an seguitand ël camin da là, ti't rivras a la Rol gròssa 'd Tabor. A sta mira, t'ancrosieras tre òm, ch’a saran darera ‘d monté pr’ adoré Nosgnor a Betel. Un a pòrta tre cravòt, n'àutr tre micon ëd pan e 'l ters n'oiro 'd vin. {{verse|chapter=10|verse=4}}Lor at ciamran ëd neuve riguard a toa salùte e at daran doi pan che ti t'aceteras da soe man. {{verse|chapter=10|verse=5}}E, ant ël moment che 't rivras a Ghibea 'd Nosgnor, dova ch'as treuva un pressidi dij Filisté, t'intreras an sità, e 't rëscontreras në strop ëd profeta che a ven-o giù da l'autura. A saran prëssedù da d'àrpe, tambornin, flute e chitare e tuti possedù da ecitassion mìstica e profética. {{verse|chapter=10|verse=6}}Anlora ti 't saras ampinì da lë Spìrit dël Signor, it faras ël mìstich profeta dcò ti con lor e vniras esse tanme na përson-a neuva. {{verse|chapter=10|verse=7}}Cand ch’it l'avras vëddù che tute ste marche a saran rivà për ti, fà lòn che 't pense a sia mej, përchè Nosgnor a l'é con ti. {{verse|chapter=10|verse=8}}Ti 't caleras a Ghilgal anans ëd mi. Mi 't rëscontrerai, për brusé d'olocàust e smon-e sacrifissi 'd comunion. Ti të spetras sèt di, fin-a al moment che mi i riva da ti e 't disa lòn che it l'has da fé". === Saul a ven a esse rè === {{verse|chapter=10|verse=9}}Ore, pen-a che Saul a l'è virasse<ref>O "a l'ha viraje le spale".</ref> për chité Samuel, Nosgnor a l'ha cambiaje 'l cheur coma se chiel a fussa dventà n'àutra person-a. An col midem di, tùit ij segn e le marche a son compisse. {{verse|chapter=10|verse=10}}Come che a son rivà a Ghibea, varda-lì, na procession ëd profeta a calavo anvers ëd chiel. Anlora lë spìrit ëd Nosgnor a l'ha anvestì Saul e chiel a l'é butasse a profetisé an mes ëd lor. {{verse|chapter=10|verse=11}}E tuti coj ch’a l'avio conossùlo a l'han vëddù che chiel a l'era pien ëd la midema mìstica religiosa dij profeta, e as disìo un con l'àutr: "Còs è-lo ancapitàje al fieul ëd Chis? Coma resta che dcò Saul a l'é an tra ij profeta?" {{verse|chapter=10|verse=12}}E n'òm che a l'era an tra 'd lor a l'ha rëspondù: "Chi é-lo sò pare?" Da sti fàit a l'é rivaje 'l proverbi: "I é-lo dcò Saul an tra ij profeta?<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 19|1 Samuel 19:23-24]].</ref>". {{verse|chapter=10|verse=13}}Cand che Saul a l'ha chità 'd profetisé, a l'é tornasne a ca. {{verse|chapter=10|verse=14}}Ël barba 'd Saul a l'ha ciamaje a chiel e a sò servitor: "Bin, andova ch’i sev-ne andàit?" E Saul a l'ha arpiàit: "A sërché le sòme. Ma nen trovàndje dova ch’a j'ero sperdusse, i soma vnùit da Samuel". {{verse|chapter=10|verse=15}}A l'ha dit ël barba 'd Saul: "Cont-me lòn che Samuel a l'ha dite". {{verse|chapter=10|verse=16}}"Saul a l'ha rësponduje: "A l'ha fane savèj che le sòme a j'ero staite artrovà". Ma Saul a l'ha pa contaje gnente 'd lòn che Samuel a l'avia dësvelaje an matéria 'd regn. === Saul a l'é fàit rè da la sòrt === {{verse|chapter=10|verse=17}}Anlora Samuel a l'ha ciamà tut ël pòpol dë 'dnans a Nosgnor a Mispa. {{verse|chapter=10|verse=18}}A l'ha dit a j'Israelita: "Sòn a l'ha dit ël Signor Dé d'Israel: I son mi che i l'hai fàit monté Israel da l'Egit e i l'hai liberave dal podej dj'Egissian e da le man ëd tùit ij regn che 'v crasavo. {{verse|chapter=10|verse=19}}Pura ancheuj voi i l'eve arpossà vòst Dé ch’a l'ha salvave da tùit ij maleur e le tribolassion, e i l'eve dije: 'Nò! Stabiliss ëdzora 'd nojàutri un rè! 'Ore, presenteve dë 'dnans a Nosgnor ëspartì an vòstre posission conform a vòstre tribù e famije". {{verse|chapter=10|verse=20}}Anlora Samuel a l'ha fàit avziné tute le tribù d'Israel, e cola 'd Beniamin a l'é stàita sernùa da la sòrt. {{verse|chapter=10|verse=21}}Peui , a l'ha fàit avziné la tribù 'd Beniamin, parentéla për parentéla e a l'é tombà la sòrt dzora cola 'd Matri. A la fin a l'é avzinasse la famija 'd Matri për òm, a lé sernùsse Saul fieul ëd Chis. Tùit, anlora a son butasse a sërchelo ma a l'han pa trovalo. {{verse|chapter=10|verse=22}}Parèj che a l'han fàit torna consulté Nosgnor, an ciamand: "Col òm, é-lo pa vnùit ambelessì?" Nosgnor a l'ha rëspondù: "A l'é stermà an tra ij bagage". {{verse|chapter=10|verse=23}}Anlora a son andàit ëd corsa a pijelo. Ant ël moment che chiel a l'é comparì an tra la gent, as vedìa che, da le spale an sù, a dominava dzora 'd tuti. {{verse|chapter=10|verse=24}}Anlora Samuel a l'ha dije a tuta la gent: "Vardé lòn che 'l Signor a l'ha sernù! Dabon, a-i é gnun tanme chiel an mes a tut ël pòpol! " E tùit a l'han crijà: "Longa vita al re!". {{verse|chapter=10|verse=25}}Anlora Samuel a l'ha parlà a la ciambreja dël dirit dël regn. E a l'ha scrivulo ant un lìber, che peui a l'ha posà dë 'dnans a Nosgnor. Peui a l'ha lassà che tuta la gent as në tornèissa a ca soa. {{verse|chapter=10|verse=26}}Dcò Saul a l'é tornasne a soa ca a Ghibea. Con chiel a-i j'ero d'òm vajant tocà ant ël cheur da Nosgnor. {{verse|chapter=10|verse=27}}Ma a-i é dcò staie 'd gent grama che a l'avio dit: "An che manera podra-lo mai salvene chiel-sì?". Costa gent a lo dëspresiava e a l'han pa smonùje 'd cadò. Ma Saul a l'ha pa dit nen ëd lòn. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] mmc3hlljk9nb2nu6k8ufzj4byfjv7hf 0 1249 37833 33836 2026-06-03T07:18:00Z Dragonòt 119 37833 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 8|1 Samuel 8]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 10|1 Samuel 10]]|notes=}} {{chapter|9}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 09.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 09]] = 1 Samuel = == 9 == === Saul a va da Samuel ch’a lo consacrerà rè === {{verse|chapter=9|verse=1}}A-i j'era n'òm dla tribù ‘d Beniamin ch’as ciamava Chis, fieul d'Abiel, fieul ëd Seror, fieul ëd Becorat, fieul d'Afia, fieul d'un Beniaminita. Chis a l'era fòrt e vajant. {{verse|chapter=9|verse=2}}A l'avìa un fieul, ciamà Saul, àut dë statura e 'd bela presensa; a-i j'era gnun parej 'd chiel, për blëssa, an tra ij giovo d'Israel: tùit j'àutri a-j rivavo mach a la spala. {{verse|chapter=9|verse=3}}Ore, da già ch’a j'ero sperdusse le sòme 'd sò pare, Chis a l'ha dije a Saul: "Pijte ‘n servitor, but-te an marcia e vaje a sërché!". {{verse|chapter=9|verse=4}}Anlora Saul a l'ha traversà la colin-a d'Efraim, an passand për la tèra 'd Salisa, ma a l'han pa trovaje. Peui a l' han ciapà për ël pais ëd Beniamin, ma a l' han ëdcò nen trovaje. {{verse|chapter=9|verse=5}}Ant ël moment ch’a j'ero rivà al pais ëd Suf, Saul a l'ha dije al servitor ch’a l'era con chiel, "Doma, tornomse a ca: i vorerìa pa che mè pare, chità 'd desse pen-a për le sòme, a ‘ncaminèissa a preocupesse për nojàutri". {{verse|chapter=9|verse=6}} Ma a l'ha dije 'l sërvent: "Varda, a-i é n' òm ëd Nosgnor an costa sità. Chiel a l'é motobin rispetà. Tut lòn che chiel a dis a manca pa d'ancapité. Andoma da chiel. Peul d'esse ch'an buta an sla stra bon-a për trové le sòme sperdùe". {{verse|chapter=9|verse=7}}Anlora Saul a l'ha dije a sò sërvent: "Va bin! I podoma ‘ndé. Ma chi 's n'ancalerìa d'andé da st'òm sensa porteje ‘n cadò? I l'oma pa 'd pan an nòst bërsach, nì ‘d cadò da porteje a l'òm ëd Nosgnor! Còs ch’i l'om-ne?" {{verse|chapter=9|verse=8}}Ël servitor a l'ha rëspondùje a Saul, "Varda, combinassion, i l'hai an man un quart ëd sicl d'argent. I lo daroma a l'òm ëd Nosgnor e chiel an dirà andova ch’i l'oma d'andé". {{verse|chapter=9|verse=9}}D'antan, an Israel, ant ël moment che cheicadun a andasìa a sërché na rëspòsta da Nosgnor a disìa përparèj: "Sa! 'ndoma dal vegént!". Përchè 'l profeta d'anlora a l'era ciamà: vegént<ref>O "l'Òm ch’a Vëdd".</ref>. {{verse|chapter=9|verse=10}}Parèj che Saul a l'ha dije a sò servitor: "It l'has parlà bin<ref>An Ebràich:" toa paròla a l'é bon-a".</ref>! Andómje". Donch a son andàit a la sità dova che a-i j'era l'òm ëd Nosgnor. {{verse|chapter=9|verse=11}}Pen-a ch’a l'han ancaminasse për la montà dla sità, a l'han trovà 'd fijëtte che a surtìo d'antëcà për tiré d'eva. A l'han ciamaje: "É-lo ambelessì 'l profeta?" {{verse|chapter=9|verse=12}}A l'han rëspondùje: "Òhi, an facia! Ma dësgageve, përchè a l'é vnùit ancheuj an sità, e la gent a veul smon-e 'n sacrifissi an sl'autar àut. {{verse|chapter=9|verse=13}}Pen-a che voi i seve intrà an sità, i-i lo trovereve ‘d sicura, anans che chiel a vada a monté an sl'autura për l’adunansa sacrà. La gent, an efet, a s'ancamin-a mai a mangé prima ch' a sia rivà ant ël leu pì àut, përchè chiel a l'ha da benedì la vìtima sacrifical, e mach dòp j'anvità as buto a mangé. Monté pura e vedreve ch’i lo trovereve a temp!". {{verse|chapter=9|verse=14}}Rivà ch’a son ëstaie an mes ëd la pòrta dla sità, Samuel as në surtìa, an rëscontr, për andé an sl'autar pì àut. {{verse|chapter=9|verse=15}}Ore, 'l di anans che Saul a rivèissa, Nosgnor a l'avìa già parlaje a Samuel: {{verse|chapter=9|verse=16}}"Nen tant pì tard che doman, mi 't manderai n'òm dël pais ëd Beniamin. Venta che ti 't lo consàcre tanme 'l condotié 'd mè pòpol Israel. Chiel a lo salverà da la man dij Filisté. Përchè i l'hai vardà con favor mia gent, e sò crij a l'é rivà fin-a mi". {{verse|chapter=9|verse=17}}Ant ël moment che Samuel a l'ha vëddù Saul, Nosgnor a l'ha dit: "Varda-là l'òm ch’i l'hai dite! Chiel a regnerà dzora 'd mia gent". {{verse|chapter=9|verse=18}}Anlora Saul a l'é avzinasse a Samuel, pròpi an mes ëd la pòrta, e a l'ha dije: "It në prego, dime 'ndova ch'a resta la ca dël vegént". {{verse|chapter=9|verse=19}}Samuel a l'ha rësponduje: "Col òm i son mi! Monta dë 'dnans ëd mi an sël brich! Ancheuj vojàutri i mangereve con mi e doman matin bonora it lasrai andé via. It dirai tut lòn che ti 't penseras ëd ciameme. {{verse|chapter=9|verse=20}}Pensa pa pì a le sòme che 't l'has perdù tre di fà, përchè a l'han trovaje. Nen mach, ma 'd chi sarà-lo tut lòn ch'as peul desideresse an Israel? Se nen tò e 'd tuta la famija 'd tò pare?". {{verse|chapter=9|verse=21}}A l'ha arpijà Saul: "Son-ne pa mi un Beniaminita, d'un-a dle pì cite tribù d'Israel? E mia famija é-la pa la dariera an tra tute le tribù 'd Beniamin? Përchè t'im parles-to parèj?". {{verse|chapter=9|verse=22}}Anlora Samuel, ch’a l’era pijasse ansema Saul e sò sërvent, a l'ha faje intré ant na stansia e fasendje largh a l'ha assignaje ël prim pòst an tra ij convità. A saran staie na tranten-a 'd person-e. {{verse|chapter=9|verse=23}}Peui Samuel a l'ha comandaje al cusiné: "Dame la porsion che mi i l'avìa consignate an disend-te: Guernla dacant ëd ti". {{verse|chapter=9|verse=24}}Parèj che 'l cusiné a l'ha ciapà la cheussa e la coa e a l'ha butaje dë 'dnans a Saul. Antramentre Samuel a -j disìa: "Costa a l'é la porsion guernà për ti e che adess it l'has dë 'dnans! Mangia, përchè a l'é stàita conservà për ti pròpi për cost disné, cand che i l'avìa convocà l pòpol". Përparèj che Saul col di a l'ha mangià con Samuel. {{verse|chapter=9|verse=25}}Calà ch'a son, da l'autura dla sità, Samuel a l'ha parlà con Saul an sla trassa. {{verse|chapter=9|verse=26}}A primalba, Samuel a l'ha ciamà Saul ch’a durmìa an sla trassa: "Fà che alvete che mi 't lasrai parte për toa stra." Anlora Saul a l'é aussasse, e chiel e Samuel a son surtì ansema an sla stra. {{verse|chapter=9|verse=27}}Ant ël moment ch’a son rivà an sla pòrta dla sità, Samuel a l'ha dije a Saul:" Dije a tò sërvent ch’a vada anans, ti ferm-te un moment, përchè 't fasa conòsse lòn che Nosgnor a l'ha dit". == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] cnb0jsj1d6xf32dq0iowh495gqd2n11 0 1286 37812 24725 2026-06-03T07:07:30Z Dragonòt 119 37812 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia|Surtìa (Èsod)]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia/Surtia 37|Surtia 37]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 39|Surtìa 39]]|notes=}} {{chapter|38}} {{TOCright}} = Surtìa = == 38 == [[File:La Bìbia piemontèisa -Surtìa 38.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa -Surtìa 38]] === L’autar dj’olocàust === {{verse|chapter=38|verse=1}}Bessalel, peui, a l’ha dovrà ‘d bòsch ëd gasìa për fabriché l’autar quadrà për j’olocàust. A l’era largh doe branche, longh doe branche e àut ses branche. {{verse|chapter=38|verse=2}}Dal midem tòch a l'ha fàit sponté coma ‘n còrn për mincadun dij sò quat canton. A l’ha 'rvëstì tut l’autar ëd bronz. {{verse|chapter=38|verse=3}}Ëd bronz a l’ha fàit ëdcò tùit j’asi dl’autar: dij vas për cheuje la sënner, ëd palëtte, ëd gaviòt, ëd forchetton, e ‘d brasé. {{verse|chapter=38|verse=4}}Për l’autar a l’ha ‘dcò fàit na grija ‘d bronz a forma ‘d rèij e a la butala sota la curnis ëd l’autar fin-a a la metà dl'autëssa. {{verse|chapter=38|verse=5}}A l’ha fàit fonde quatr anèj e a l’ha fissaje ai quat canton ëd la grija ‘d bronz për feje passé le stanghe. {{verse|chapter=38|verse=6}}Le stanghe a l’ha fàje ‘d bòsch ëd gasìa, a l’ha arvëstìe ‘d bronz, {{verse|chapter=38|verse=7}}e a l’ha faje passé ant j’anèj ch’a-i ero ai fianch dl’autar për podèjlo trasporté. L’autar drinta a l’era veuid e a l’era fàit ëd plance. {{verse|chapter=38|verse=8}}Ëd bronz peui chiel a l’ha fàit ël lavàbos con ij sò sostegn. A l’ha otnulo da jë spe-cc ëd bronz donà da le fomne ch’a servìo a l’intrada dël Tabërnàcol<ref>Cfr. Surtìa 30:18.</ref>. === La cort dël Tabërnàcol === {{verse|chapter=38|verse=9}}Apress ëd lòn, Bessalel a l’ha fabricà la cort dël Tabërnàcol ch’a l’era cintà da ‘d tèile fàite ‘d lin bin filà. An sël fianch meridional coste tèile as estendìo për na longhëssa ‘d sinquanta méter. {{verse|chapter=38|verse=10}}A j’ero sostnùe da vint pianton bin fissà an sù vint sòcoj ‘d bronz. Le tèile a j’ero tacà sù con dj’ansin e d’anèj d’argent. {{verse|chapter=38|verse=11}}Ant l’istessa manera a l’ha fàit na série ‘d tèile për ël fianch nòrd - sinquanta méter ëd tèile sostnùe da vint pianton fissà bin a 'd sòcoj ëd bronz. Le tèile a j’ero ‘dcò tacà sù con dj’ansin e d’anèj d’argent. {{verse|chapter=38|verse=12}}Al fianch ëd ponent, le tèile as estendìo për vintessinch méter. A l’avìo des pianton con ij sò des sòcoj. J’ansin e j’anèj ch’a-j tnisìo sù a j’ero d’argent. {{verse|chapter=38|verse=13}}Ël fianch ch’a dà a levant a l’era ‘dcò ëd vintessinch méter. {{verse|chapter=38|verse=14}}L’intrada dla cort a l’era an sël fianch ëd levant fianchegià da doe tèile. La tèila 'd drita a l’era ‘d set méter e a l’era sostnùa da tre pianton fissà an tre sòcoj. {{verse|chapter=38|verse=15}}La tèila an sël fianch d'ësnìstra a l’era ‘dcò ‘d set méter e a l’era sostnùa da tre pianton fissà an tre sòcoj. {{verse|chapter=38|verse=16}}Tute le tèile dovrà për la cort a j’ero fàite ‘d lin bin filà. {{verse|chapter=38|verse=17}}Minca ‘n pianton a l’avìa ‘n sòco ‘d bronz, e j’ansin e j’anèj a j’ero d’argent. La ponta dij pianton ëd la cort a l’era arvëstìa d’argent, e j’anèj ch’a sërvìo për tnì sù le tèile a j’ero fàit d’argent. {{verse|chapter=38|verse=18}}Ëd lin bin filà chiel a l’ha fàit la tèila për l’intrada 'd la cort e a l’ha brodalo con ëd fil tenzù ‘d pórpra violëtta, vërmèja e scarlata. A l’era larga doi méter e àuta doi méter e mes, l’istess ëd le tèile 'd la cort. {{verse|chapter=38|verse=19}}A l’era tnùa sù da quat pianton, mincadun fissà bin an sij sòcoj ëd bronz. Le ponte dij pianton a j’ero arvëstìe d’argent e j’anèj a j’ero ‘dcò d’argent. {{verse|chapter=38|verse=20}}Tùit ij pichèt për sostnì ‘l Tabërnàcol e la cort ch’a-j stasìa dantorn a j’ero ‘d bronz. === Inventari dij materiaj === {{verse|chapter=38|verse=21}}Për órdin ëd Mosè, ij Levita, sota la diression d’Itamar, fieul ëd ël sacerdòt Aron, a l’han fàit n’inventari dël material ch’a l’era stàit dovrà ant la fabricassion dël Tabernàcol ëd l’Aleansa. {{verse|chapter=38|verse=22}}Bessalel, fieul d’Uri e novod d’Ur, ëd la tribù ‘d Giuda, a l’ha fàit tut lòn che Nosgnor a l’avìa comandà a Mosè. {{verse|chapter=38|verse=23}}Sò colaborator a l’era Oliab, fieul d’Achisamach, ëd la tribù ‘d Dan, sislador e artista brodeur ëd tëssù ‘d lin fin tenzù ‘d pórpra violëtta, vërmèja o scarlata. {{verse|chapter=38|verse=24}}L’òr dovrà ant la fabricassion ëd ël Santuari, l’òr ch’a l’era stàit n’oferta dël pòpol, a pèisava an tut mila chilo, conforma l’unità ‘d pèis ufissial dël Santuari. {{verse|chapter=38|verse=25}}La quantità d’argent cujìa an tra coj ch’a j’ero stàit anregistrà ant ël censiment ëd la comunità, a l’era ‘d tre mila quatsent e vint chilo, conform a l’unità ‘d pèis ufissial dël Santuari. {{verse|chapter=38|verse=26}}Costa quantità a corispond a l’oferta ‘d sinch grama d’argent për testa, val a dì la metà dl’unità<ref>Cfr. Maté 17:24.</ref> ‘d pèis ufissial dël Santuari, ëd mincadun dij sessent tre mila sincsent e sinquanta anregistrà dal censiment da l’età ‘d vint agn an sù<ref>38:25-26 cfr. Surtìa 30:11-16.</ref>. {{verse|chapter=38|verse=27}}Për fonde ij sent sòcoj corespondent al Santuari e a sò Vel, a son dovrasse tre mila quatsent chilo d’argent, l’é a dì, trantequat chilo për sòco. {{verse|chapter=38|verse=28}}Con ij vint chilo d’argent ch’a l’é restaje a l’han faje ij rampin e j’anèj dij pianton e a l’han arvëstì ij capitej. {{verse|chapter=38|verse=29}}Ël pèis dël bronz presentà a Nosgnor a l’era ‘d doi mila quatsent vintun chilo. {{verse|chapter=38|verse=30}} Ës bronz a l’é stàit dovrà për fé ij sòcoj dl’intrada dla Tenda dël Rëscontr, l’autar ëd bronz con soa grija e tùit j’asi dl’autar, {{verse|chapter=38|verse=31}}ij sòcoj dla cort tut dantorn, ij sòcoj dl’intrada dla cort, tùit ij pichet dël Tabernacol e tùit ij pichet ëd la cinta dla cort. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Surtia]] pry9bimi1lzxlhf4x05u572h8ypzrwt 0 1412 37839 17822 2026-06-03T07:20:30Z Dragonòt 119 37839 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Tàula]] ---- == L’esperiensa ch’i celebroma a Pancòsta == ::'''Abresé:''' La fej cristian-a a l’é nen n’astrassion, na fabricassion, na filosofìa ‘d vita com a-i na j’é tante. A peul ess-lo për coj ch’a son cristian mach “per tradission” e ch’a l’han mai fàit l’esperiensa dle realità ch’a l’Evangeli ëd Gesù Crist a nunsia. La fej cristian-a a l’é n’esperiensa ch’a l’é possibil për l’euvra potenta an nòstra vita dlë Spirit Sant, na presensa ch’a cangia, ch’a trasforma, ch’a anrichiss la vita e ch’an fà serve ij propòsit ëd Nosgnor an ësto mond. Tut sossì i lo selebroma ant ël dì dla Pancòsta e le leture bibliche dë sta sman-a a lo buto bin an evidensa. Ant ël calendari dla cesa cristian-a, la Duminica dla Pancòsta a l’é na selebrassion motobin significativa. A l’é n’ocasion ëd laudé e ringrassié Nosgnor për ël don ch’a l’ha fane ‘d fé l’esperiensa viva ëd soa presensa an nòstra vita. An vrità, la fej cristian-a a l’é nen n’astrassion, na fabricassion, na filosofìa ‘d vita com a-i na j’é tante. A peul ess-lo për coj ch’a son cristian mach “per tradission” e ch’a l’han mai fàit l’esperiensa dle realità ch’a l’Evangeli ëd Gesù Crist a nunsia. A Pancòsta i laudoma e ringrassioma Nosgnor ch’a l’é antërvnù an nòstra vita con potensa. Quand ch’i l’oma scotà l’Evangeli ëd Gesù Crist. chiel a l’ha dësvijà nòstr ëspirit parej ch’i l’oma pentisse dij nòstri pëccà e i l’oma fidane al Signor e Salvator Gesù Crist: lolì a l’é stàit possibil përchè Nosgnor a l’ha argenerane da la mira spiritual. Da col moment, ël moment ëd nòstra conversion, i l’oma anandiasse për un senté anté ch’i vëddoma nòstra vita poch për vòlta cangié e conformesse sèmper ëd pì a lòn ch’an mostra Nosgnor Gesù Crist. La fin ëd col senté a sarà nòstra intrada gloriosa ant la pien-a e eterna comunion con Dé. Cola esperiensa-lì a l’é l’euvra an nojàutri dla grassia ‘d Nosgnor, ch’a travaja an nòstra vita për ël mojen dlë Spirit Sant, ch’a l’é la presensa an nojàutri ëd Nosgnor Dé. L’euvra dlë Spirit Sant a l’é nen mach quaicòsa dont i n’oma n’esperiensa “an nòst cheur”, a livel personal, privà, ma ‘dcò quaicòsa ch’an rend ëd mèmber ativ dla cesa ‘d Nosgnor. A l’é, an vrità, ant la cesa, ël còrp dij chërdent an Crist, ch’i travajoma e ch’i pijoma part a lòn che Nosgnor a la ciamà a fé an ësto mond conforma a j’abilità, le competense che col istess Ëspirit Sant an dà. Coj-lì a son ij don dlë Spirit Sant për minca ëd nojàutri cristian. A-i é tante sòrt ëd doj ëspiritual che Nosgnor Dé a dà a sò pòpol për ël travaj ch’a l’han da fé an ësto mond. Për ël mojen ëd coj don ëspirituaj nojàutri cristian i doma nòstra contribussion a l’euvra ‘d Nosgnor an ësto mond. E bin, a la finitiva, la përson-a e l’euvra dlë Spirit Sant a l’é precis lòn ch’i selebroma ant ël dì dla Pancòsta, ch’a l’é ‘l contnù dl’esperiensa viva dl’antërvension ëd Nosgnor an nòstra vita. Le leture dë sta Duminica, la Duminica ‘d Pancòsta a buto an evidensa lòn ch’i n’hai fàit la descrission. La prima letura a ven da l’Evangeli conforma a Gioann, anté ch’i vëddoma l’anunsi che Nosgnor Gesù Crist a fà dla vnùa dlë Spirit Sant. A dis: ::''“Ant l'ùltim e gran dì dla festa, Gesù a l'é butasse andoa ch'a tuti a lo podèisso s-ciairé bin e a l'ha dit a àuta vos: "Se quaidun a l'ha sèj, ch'a ven-a da mi; chi ch'a chërd an mi ch'a bèiva. përchè la Scritura a dis: "Fium d'eva viva a coleran da sò cheur". Ora, a disìa lòn dlë Spirit ch'a l'avrìo d'arsèive coj ch'a chërdo an chiel, përchè a l'avìo ancora nen arsèivù lë Spirit Sant, dàit che Gesù a l'era ancora nen ëstàit glorificà”'' (Gioann 7:37–39). La sconda letura a parla dij don, o cadò, dlë Spirit Sant, coj che chiel a dà a la comunità cristian-a. La letura a ven da la prima litra dl’apòstol Pàul ai cristian ëd Corint. A dis:   ::''“Ora, car ij mè frej e seur, për lòn ch’a riguarda ij cadò dlë Spirit, i veui nen ch’i sìe ant l’ignoransa, Quand ch’ ancora i j’ere ‘d pagan, i seve bin coma ch’iv fasìe antrené dëdsa e dëdlà da ‘d divinità fàusse ch’a peudo nen parlé. Për lòn i veui ch’i sapie ch’a-i é gnun ch’a disa ‘d mal ëd Gesù ch’a peussa esse antrenà da lë Spirit ëd Nosgnor Dé, coma ch’a-i é gnun ch’a disa “Gesù a l’é ‘l Signor” ch’a sia nen për lë Spirit Sant. Ora, a-i é vàire sòrt ëd cadò, ma lë Spirit, ch’a-j dà, a l’é l’istess. A-i é vàire sort ëd servissi ch’as peulo rende, ma i servoma l’istess Signor. Nosgnor a travaja ‘d manere diverse, ma col ch’a travaja an tuti noi a l’é l’istess Dé. Ij cadò che lë Spirit a dà a ognidun, a son dàit pr’ ël benefissi dla comunità. A un lë Spirit a dà la competensa ‘d dé ‘d consèj ëd saviëssa; a n’àutr ël medésim Ëspirit a dà na conossensa foravìa. Grassie a col ùnich Ëspirit un a l’arsèiv na gran fèj e n’àutr ël cadò d’operé ‘d varision, grassie a col ùnich Ëspirit.  A l’é chiel ch’a dà a un ël podèj ëd fé ‘d miracoj e a n’àutr ëd fé ‘d professìe. A l’é chiel ch’a dà a un la competensa ‘d disserne se ‘n messagi a ven da lë Spirit ëd Nosgnor o da n’àutr ëspirit e a n’àutr ëd podèj parlé an d’àutre lenghe, e a n’àutr ancora l’abilità d’anterpreteje. Tut sòn a l’é l’euvra ‘d col ùnich e medésim Ëspirit ch’a dëstribuiss tùit ës cadò. A l’é mach chiel ch’a decid che ‘d cadò deje a na person-a. Ël Crist a l’é tanme ‘l còrp uman, ch’a l’é un, contut ch’a l’àbia vàire mèmber; tùit ij sò mèmber, bele ch’a sio tanti, a fan un sol còrp.  An tra ‘d nojàutri a-i é dij giudé e dij grech, dij s-ciav e dij lìber, ma tùit i soma stàit batesà ant un sol Ëspirit për formé un còrp sol, e tùit i l’oma borasse d’un medésim Ëspirit”'' (1 Corint 12:1-13). ::Ant la tersa letura i l’oma na dimostrassion dij don dlë Spirit Sant, soa prima dimostrassion. A ven dal lìber dj’At dj’Apòstoj, al capìtol 2. An particolar, i  vëddoma coma un dij don dlë Spirit Sant a l’ha da fé vcon la comunicassion dl’Evangeli an tute le leghe dël mond, comprèis ël Piemontèis! A l’é ‘n don dlë Spirit Sant che l’Evangeli ëd Gesù Crist a sia comunicà ‘dcò an tra nòstra gent e an nòstra lenga. L’istess ch’a càpita për tute le lenghe dël mond.  Lesoma: ::''“Rivà ch'a l'era 'l dì dla Pancòsta, a j'ero tùit ansema ant ël midem leugh. A l'improvista a l'han sentù 'n son dal cél coma s'a fussa d'un vent ch'a bofa fòrt e a l'ha 'mpinì tuta la ca anté ch'a j'ero setà. E a-i é comparìje ëd lenghe coma 'd feu ch'a son spartisse an sù ognidun ëd lor. Parèj a son ëstàit tùit ampinì dë Spìrit Sant e a l’han comensà a parlé an lenghe forëstere, conforma che lë Spìrit a-j fasìa parlé.  An col period-lì a-i era a Gerusalem motobin dj'ebreo ch'a-i s'antërtenisìo për l'ocasion dla festa, gent divòta da tute le nassion ch'a-i è sota 'l cél. Quand ch'a l'é fasse col son, motobin ëd gent a l'é assemblasse dëdnans a la ca e a j'ero tuti dëstornà dal fàit che ognidun a-j sentìa parlé an soa pròpria lenga. D'autut ësbalordì, as disìo l'un con l'àutr: "Ma tuti sti-sì ch'a parlo, a son-ne pa dla Galilèa? Com é-lo donca che mincadun ëd nojàutri a-j sent parlé ant la lenga dël paìs anté ch’i soma nà?”. Parti, Medi, Elamiti, e nojàutri ch'i stoma ant la Mesopotamia, an Giudea e an Capadòcia, ant ël pais del Pont e ant la provinsa dl'Asia, an Frigia e an Panfìlia, an Egìt e ant ij quarté dla Libia, ch'a l'é davzin ëd Cirene, e nojàutri ch'i stoma a Roma? J’ebreo tantme ij prosélit, ij cretèis e j’àrabo, i-j sentoma parlé dle maravìje ‘d Nosgnor ognidun an nòstra lenga?  A j'ero donca tuti dëstornà e a savio pì nen còsa pensesse d' lòn, e as disìo l'un con l'àutr: "Còsa podrìa-lo mai esse tut sossì?". Ma d'àutri, a-j sbefiavo e a disìo: "A l'é ch'a son pien ëd vin doss". Antlora Pero, an presentand-se ansema a j’óndes, parland a àuta vos, a l’ha dije: “Vojàutri gent ëd Giudèa e tuti coj ch’i seve a Gerusalem, sté a sente lòn ch’i l’hai da dive, fé 'tension a mìe paròle. Malgré tut lòn ch’i podrìe pense, sti-sì a son nen cioch, perchè a l’é mach neuv ore dla matin, ma a l’é lòn ch’a l’avia nunsià ël profeta Gioèl: ‘A-i rivrà ant ij dì darié - Nosgnor a dis - ch’i spantierai mè Spìrit an sù tuta la mia gent, e vòstri fieuj e vòstre fije a profetisëran; vòstra gioventura a l’avrà ‘d vision e ij vòsti vej a sugnëran ëd seugn. Ëdcò an sij mè servidor, sia òm che fomne, i spantieraj mè Spìrit, an coj dì là, e lor a profetisëran. E mi i farài ‘d còse maravijose dzora, ant ël cél, e ‘d prodigi an sla tèra giù-sì, ëd sangh e ‘d feu, e ‘n vapor ëd fum. Ël sol a sarà cambià an top, e la lun-a an sangh, dëdnans che col grand e glorios Dì ‘d Nosgnor a ven-a. Antlora tuti coj ch’a invocheran ël nòm ëd Nosgnor a saran salv’”'' (At  2:1-21). Për terminé i pregoma, prima con quai d’espression dël Sal 104 ch’a parla dij tanti don che Nosgnor a l’ha fàit a l’umanità. ::''“Nosgnor, che gran' varietà 'd ròbe ch'it l'has fàit! Ti 't l'has faje tute con sapiensa. La tèra a l'é pien-a 'd toe creature. Vardé-là l'océan, grand e largh, ch'a formiola 'd creature d'ògni sòrt, sia grande che pcite. Vardé ij bastiment ch'a lo sorgo, e 'l Leviatan ch'it l'has falo përché a-i s'amusa. Tùit a dipendo da Ti për ël nutriment ch'a l'han da manca. Quand che Ti ‘t jë lo procure, lor a l'archeujo. Ti 't doverte la man për deje da mangé e lor a na mangio. Tutun, s'it ët slontan-e da lor, a droco 'nt lë sparm. Quand ch'it jë 'rtire lë spirit, lor a meuiro e 'rtorno a la póer. Quand ch'it jë das Tò respir, as crea la vita e Ti 't arnova la facia dla tèra. Che la glòria 'd Nosgnor a dura për sèmper! Lòn ch'a l'ha fàit a-j dà tant ëd piasì al Nosgnor. La tèra a tërmola a Sò sguard; le montagne a fumo quand che Nosgnor a-j toca. I cantrai a Nosgnor fin tant ch'i vivo. I lauderai Nosgnor fin-a a l'ultim mè respir! Che tùit ij mé pensé a-j sio agradì, përch' am arlegro an Nosgnor! Che tùit ij pecator a dësparisso da la facia dla tèra; che coj ch'a son gram a scomparisso për sèmper. Che tut lòn che mi i son a làuda Nosgnor! Laudé Nosgnor!”'' (Salm 104:24-34, 35); Parèj i pregoma ‘dcò për tuti coj ch’a scoto costa nòstra conversassion, che Nosgnor a-j fasa fé j’esperiense ch’i l’oma parlane, e coj che già a l’han faje, ch’a sia costa n’ocasion për laudene e ringrassiene Nosgnor. '''Pregoma''': Nosgnor! Che an ës temp it l’has dàite d’istrussion al cheur ëd tò pòpol fedel, mandandje ‘l ciàir dlë Spirit Sant, acòrdane për l’istess Ëspirit d’avèj un giudissi giust ëd tute le còse e d’arlegresse sèmper ëd pì për ësta santa consolassion; për ij mérit ëd Gesù Crist, nòst Salvator, ch’a viv e regna con ti, ant l’unità dl’istess Ëspirit, un sol Dé, ora e për sèmper. Amen. ---- [[Neuv sermon subalpin|Artorn a la tàula prinsipal]] [[Category:Neuv sermon subalpin]] [[Category:Piemontèis]] [[Category:Piemontèis]] [[Category:Pàul Castlin-a]] ifufs8sew8mupzctcqrgwxehjltiqu6 0 2056 37840 34152 2026-06-03T07:21:03Z Dragonòt 119 37840 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 7|Giosuè 7]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 9|Giosuè 9]]|notes=}} {{chapter|8}} {{TOCright}} = Giosuè = == 8 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 08.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 08]] === La conquista dla sità d’Ai === {{verse|chapter=8|verse=1}}Nosgnor a l’ha dije a Giosuè: “Gnun-e tëmme! Avèj ‘d corage. Pija con ti tùit ij tò soldà e va a taché la sità d’Ai. Mi it dago an tò podèj ël rè d’Ai, sò pòpol, soa sità e soe tère. {{verse|chapter=8|verse=2}}Trata costa sità com it l’avie fàit a Gérico e a sò rè. Costa vira, contut, i podreve bin ciapé botin e bestie. Buta ‘d gent a l’avàit a le spale dla sità”. {{verse|chapter=8|verse=3}}Giosuè, donch, a l’é parasse con tuta soa armèja pr’ andé a l’atach ëd la sità d’Ai. Chiel a l'ha sernù trantamila òm vajant e coragios, e a l'ha faje parte 'd neuit, {{verse|chapter=8|verse=4}}an dasendje coste istrussion: “Stërmeve da l'autra banda dla sità, sensa slontaneve tròp e tnive pront. {{verse|chapter=8|verse=5}}Mi, për mia banda, im avzinerai a Ai con la tropa ch’am compagna, parèj che quandi ‘l nemis a seurt contra ‘d nojàutri, is butroma a scapé tanme la prima vira. {{verse|chapter=8|verse=6}}Lor, an pensand ch’i voroma scapé torna, a daran dapress a nojàutri e i-j faroma andé da leugn ëd la sità. {{verse|chapter=8|verse=7}}Anlora vojàutri i vnireve fòra da l’avàit e iv ampadronireve dla sità: ël Signor, vòst Dé, av la darà an podèj. {{verse|chapter=8|verse=8}}E cora che vojàutri i l'avreve pijala, i-j dareve feu; i lo fareve conform a la paròla 'd Nosgnor. Costi-sì a son ij mè órdin”. {{verse|chapter=8|verse=9}}Përparèj che Giosuè a l'ha mandaje, e coj-lì a son andàit ant ël leu dl'amboscà, e a son fermasse an tra Betel e Ai, a ponent d'Ai; ma Giosuè a l'é restà cola neuit an tra ‘l rest ëd l’armèja. {{verse|chapter=8|verse=10}}L’indoman, ëd prima matin, Giosuè a l’é alvasse, a l’ha fàit ël rapel ëd soe trope, e a l’ha marcià contra Ai dë 'dnans a tuti e ansema a j’ansian d’Israel. {{verse|chapter=8|verse=11}}Le trope ch’a lo compagnavo a son montà con chiel, a son rivà ‘dnans a Ai e a l’han butà camp da le bande ‘d tramontan-a dla sità. Mach na comba a-i j'era tra lor e Ai. {{verse|chapter=8|verse=12}}A ossident, an tra Betel e Ai, Giosuè a l’avìa butà a l’avàit apopré sinchmila òm. {{verse|chapter=8|verse=13}}Ëd costa manera, la pì part dl’armèja a stasìa acampà a nòrd ëd la sità, e la retroguardia a l’era ‘mboscasse a ponent. An cola neuit Giosuè a l’é portasse an mes ëd la comba. {{verse|chapter=8|verse=14}}La matin, quand ël rè d’Ai a l’ha vëddù lolì, a l’é dësgagiasse a mobilité tùit ij sò òm e a l’é surtì a combate contra Israel, an diression ëd l’Arabà, sensa sdesse ch’a-i era n’anboscà contra ‘d chiel darera dla sità. {{verse|chapter=8|verse=15}}Anlora Giosuè e j’Israelita a l’han fàit visa d’esse batù e, a sò rëscontr, a son ëscapà për la stra dël desert. {{verse|chapter=8|verse=16}}Tuta l’armeja d’Ai a l’era stàita ciamà a la diana për andeje dapress, e për vàire a son ëstàit daré a Giosuè fòra e lontan da la sità. {{verse|chapter=8|verse=17}}A l’é parèj che ant le sità d’Ai e Betel a l’é restaie pì gnun, gnanca n’òm, e a l’han lassà la sità sensa difèisa, con le pòrte doverte. {{verse|chapter=8|verse=18}}Anlora Nosgnor a l’ha dije a Giosuè: “Dëstend la lansa ch’it l’has an man an diression d’Ai. Përchè mi it la darai an tò podèj. Giosuè a l’ha falo. {{verse|chapter=8|verse=19}}Dun-a, pen-a dëstèisa la man, j’òm ch’a avaitavo a son surtì fòra dal leugh anté ch’a j’ero amboscà e, intrand ëd corsa ant la sità, a l’han pijala e a son dësgagiasse a visché ‘l feu për brusela. {{verse|chapter=8|verse=20}} Quandi j’òm d’Ai, virandse andaré, a l’han vëddù che ‘l fum ëd la sità a montava al cel, a l’é staie për lor pì gnun-a possibilità dë scapé ni da na banda, ni da l’àutra, përché j’Israelita ch’a corìo fin-a al desert, adess a j’ero virasse contra coj ch’a-j dasìo dré. {{verse|chapter=8|verse=21}}Giosuè, con l’armèja d’Israel, a l’avìa vëddù che j’amboscà a j’ero riussì a ciapé la sità e che ‘l fum ëd la sità a montava da tute le bande. Për lòn a son virasse e a son passà a l’atach contra coj d’Ai. {{verse|chapter=8|verse=22}}Ant l’istess temp, j’òm dl’amboscada ch’a j’ero an sità a son surtì a combate për ësbaré ‘l pass a la gent d’Ai, ch’as trovava an tra ij doi front d’Israel. J’Israelita a l’han parèj butaje an derota, ëd manera ch’a l’é restane pì gnun ch’a fussa viv, nì dzorvivù, nì scapà, {{verse|chapter=8|verse=23}}con l’ecession dël rè d’Ai, ch’a l’é stàit ciapà e mnà da Giosuè. {{verse|chapter=8|verse=24}}J’Israelita a l’han massà tuti j’òm d’Ai ch’a j’ero surtì da la sità fin-a al desert për andeje dapress. Tui a son tombà sota ij còlp dë spa; a l’é restaine pì gnun. Apress, j’Israelita a son tornass-ne a Ai për ësterminé la gent ch’a l’era restaie. {{verse|chapter=8|verse=25}}Col di-lì a son ëstaje apopré dodesmila mòrt, òm e fomne: tuta la popolassion d’Ai. {{verse|chapter=8|verse=26}} Giosuè a l'avìa sempe tenù la lansa pontà an diression d’Ai, fin-a ch’a son ëstàit ësterminà tuti j’abitant ëd cola sità. {{verse|chapter=8|verse=27}}Tutun, ëscond l’órdin che chiel medésim a l’avìa arseivù da Nosgnor, j’Israelita a l’han pijasse coma ladrarìa ‘d guèra le bestie e d’àutr botin. {{verse|chapter=8|verse=28}}Giosuè, donch, a l’ha daje feu a Ai e a l’ha ardovula për sèmper ant un baron ëd rovin-e, com as peul ancora vëdd-se al di d’ancheuj. {{verse|chapter=8|verse=29}}Peui a l’ha fàit pende ‘l rè d’Ai a n’erbo e a l’ha lassalo là fin-a a sèira. Coma ch’a calava ‘l sol, Giosuè a l’ha comandà che ‘l mòrt a fussa calà da l’erbo e campà a l’intrada dla pòrta dla sità, ambaronandje ansima na mugia ‘d pere. Col mucc a resta ‘ncora ambelelà. === Letura dla Lege ëd Mosè === {{verse|chapter=8|verse=30}}An sël mont Ebal Giosuè a l’ha dedicà n’autar al Signor, Dé d’Israel. {{verse|chapter=8|verse=31}}Coma Mosè, sërvent ëd Nosgnor a l'avìa ordinà a j'Israelita, e com a l'é scrivù an sël lìber ëd la Lege ëd Mosè, cost autar a l'era fàit ëd blòch ëd pera marzòca che mai gnun a l'avìa travajà. Ansima, a l'han ësmonù d'olocàust a Nosgnor e fàit ëd sacrifissi ‘d comunion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 20|Surtìa 20:25]].</ref>. {{verse|chapter=8|verse=32}}Pròpi là, an cole pere, Giosuè a l’ha fàit gravé na còpia dla Lege che Mosè a l’avìa butà për ëscrit an presensa dj’Israelita<ref>8:30-32 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 27|Deuteronòmi 27:2-8]].</ref>. {{verse|chapter=8|verse=33}}Tut ël pòpol d’Israel con ij sò ansian, ij sò cap e ij sò giùdes, a j’ero butasse aranda dl’èrca, an presensa dij sacerdòt levita ch’a portavo l’Èrca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. A-i j'ero ‘dcò ij forësté ch’a stasìo an Israel, ansema a coj ch’a j’ero nassù Israelita, la metà ai pé dël mont Garisim e l’àutra metà a l’Ebal. A l’é stàit tut precis coma Mosè, sërvent ëd Nosgnor a l’avìa comandà an d’àutri temp a Giosuè përchè a benedisèissa la gent d’Israel. {{verse|chapter=8|verse=34}}Dòp ëd sòn, Giosuè a l’ha fàit la letura ‘d tute le paròle dla Lege, con le benedission e le maledission ch’a-i son ëscrite. {{verse|chapter=8|verse=35}}A-i é gnente 'd lòn che Mosè a l'avìa comandà, che Giosuè a l'àbia nen fàit o pa lesù ‘dnans ëd tuta la ciambrea dël pòpol d’Israel, ch’a në pijavo ‘dcò part le fomne, ij cit e jë strangé ch’a l’avìo residensa an tra j’Israelita<ref>8:33-35 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 11|Deuteronòmi 11:29;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 27|27:11-14]].</ref>. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] d7kyl4he86mbn8zzu64rrlt82e0ejbj 0 2439 37830 33670 2026-06-03T07:16:19Z Dragonòt 119 37830 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 22|1 Samuel 22]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 24|1 Samuel 24]]|notes=}} {{chapter|23}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 23.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 23]] = 1 Samuel = == 23 == === David a Cheila === {{verse|chapter=23|verse=1}}A David a l’é rivaje la neuva che ij Filisté a l’avìo tacà la sità 'd Cheila e ch’a në ravagiavo j’èire. {{verse|chapter=23|verse=2}}Parèj David a l’ha consultà Nosgnor. A l’ha dije: “L’hai-ne da andé e scassene ij Filisté?". Nosgnor a l'ha rëspondùje: "Và, ti 't fraperas ij Filisté e it saras col ch’a libererà Cheila". {{verse|chapter=23|verse=3}}Ma la gent ëd David a l'han dije: “Varda, se nojàutri già ‘mbelessì, a Giuda, i vivoma ‘nt la pàu, tant pì s’i ‘ndoma a Cheila pr’ ataché le trope dij Filisté!”. {{verse|chapter=23|verse=4}}Anlora David a l'ha consultà tornà Nosgnor, ch’a l'ha comandaje: "Cala ‘n pressa a Cheila, che mi i butrai ij Filisté an tò podèj”. {{verse|chapter=23|verse=5}}David, donch, a l'é andàit con ij sò òm a Cheila e a l'ha combatù contra ij Filisté; a l'ha portaje via sò cabial e a l'ha frapaje 'd na dësfàita gròssa. Përparèj David a l'ha salvà la gent ch’a stasìa a Cheila. === David ëschivia torna Saul === {{verse|chapter=23|verse=6}}Ant ël moment che Abiatar, fieul d'Achimelech, a l'era scapà a Cheila da David, a l'era portasse daré l'Efod<ref>As peul giontesse: “ch’a l'era tombaie ant le man”.</ref>. {{verse|chapter=23|verse=7}}A l'han bin anformà Saul che David a l'era intrà a Cheila. Saul a l' ha dit: “Nosgnor a l'ha butalo an mie man; përchè a l'é vnùit a saresse drinta 'd na sità con pòrte e stanghe”. {{verse|chapter=23|verse=8}}Anlora Saul a l'ha ciamà tut ël pòpol al combatiment, për calé a Cheila, con ël but ëd buté sota assedi David e soa gent. {{verse|chapter=23|verse=9}}Anlora David, vnùit a savèj dël mal che Saul a progetava contra 'd chiel, a l'ha dije al sacerdòt Abiatar: "But-te a còl l'Efod!", {{verse|chapter=23|verse=10}}E a l’ha pregà parèj: “Nosgnor, Dé d'Israel, tò sërvent a l’é vnùit a savèj che Saul a veul vnì a Cheila për dëstrùe la sità për colpa mia. {{verse|chapter=23|verse=11}}Nosgnor, ij prinsipaj ëd Cheila am faran-ne tombé ant le man ëd Saul, mi e ij mè òm? É-lo che Saul a calerà coma tò sërvent a l’ha sentù? Signor, Dé d’Israel! It në prego, rëspond a tò sërvent!”. Anlora ‘l Signor a l’ha dije: “A l’é parèj, Saul a calerà”. {{verse|chapter=23|verse=12}}E David a l'ha 'dcò dit: "La gent ëd Cheila an butrà-lo, mi e ij mè òm, ant le man ëd Saul? " E Nosgnor a l'ha rëspondù: "A lo faran”. {{verse|chapter=23|verse=13}}Anlora David a l'é aussasse e a l'é surtì da Cheila con l'armeja, apopré sessent òm, e a l'é andàit vagoland sensa 'n but. A l'han pa arferije a Saul che David a l'era scapà da Cheila, e Saul a l'ha chità 'd vorèj fé d'assion. === David ant ël desert ëd Zif === {{verse|chapter=23|verse=14}}David a l’era andàit a sté ant la region dël desert, an ëd leugh ch’a l’era malfé 'd riveje, an tra ij mont dël desert ëd Zif. Saul a sërcava sèmper ëd ciapelo, ma Nosgnor a l’ha mai butàjlo ant le man. {{verse|chapter=23|verse=15}}David a savìa che Saul a l'era surtì an campagna con l’intension ëd masselo, parèj David a l’ha chità ël desert ëd Zif për sërché ‘d salvesse la vita. Antramentre David a stasìa ant ël desert ëd Zif, a Cores. {{verse|chapter=23|verse=16}}Anlora Giònata, fieul ëd Saul, a l'é andàit a trové David a Cores për deje corage an Nosgnor. {{verse|chapter=23|verse=17}}A l’ha dije: “Gnun-e tëmme: la man ëd Saul mè pare a podrà mai ciapete e ti 't regneras ansima a Israel e mi i sarai tò luchtenent. Ëdcò mè pare Saul a lo sa pro". {{verse|chapter=23|verse=18}}Lor a l'han fàit un pat<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 18|1 Samuel 18:3]].</ref> dë 'dnans a Nosgnor. David a l'é restà a Cores e Giònata a l'é tornass-ne a ca. === A l’é mancaje ‘n pluch che Saul a ciapèissa David === {{verse|chapter=23|verse=19}}Vàire d'òm ëd Zif a j'ero vnùit a Gaba da Saul<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 54|Salm 54]].</ref> për dije:"Sas-to pa che David a l'é stërmà dacant ëd nojàutri ant un leu malfé da riveje, a Cores, tra ij rivass d’Achila, a sud dël desert?. {{verse|chapter=23|verse=20}}Ore, da già che t'it veule calé, o rè, ven giù e i savroma butelo an toe man!". {{verse|chapter=23|verse=21}}Saul a l'ha rëspondù: "Che voi i sie benedì ant ël nòm ëd Nosgnor, për la misericòrdia 'd mi ch’i seve piave a cheur! {{verse|chapter=23|verse=22}}Andé donch, anformeve ancor, a esse bin sicur dël pòst andova ch’as bogia e chi ch’a l'avìa vedulo ambelelà, përchè a l'han dime che a l'é motobin bosaron. {{verse|chapter=23|verse=23}}Sërché 'd conòsse tùit jë stërmaj andova ch'a treuva sosta e torné da mi con la conferma. Anlora mi i vnirai con vojàutri e se a sarà ant ël pais, mi i lo sërcrai an tùit ij vilagi 'd Giuda". {{verse|chapter=23|verse=24}}A son aussasse e tornàss-ne a Zif, andasend anans ëd Saul. David e soa gent a j'ero ant ël desert ëd Maon, ant l'Arabà a mesdì dla vàuda. {{verse|chapter=23|verse=25}}Saul a l'é andàit con soa tropa a sërchelo. Ma David a l'é vnùit a savèilo, e a l'é calà apreu dla rochera, an restand ant ël desert ëd Maon. Saul a l'ha savulo e a l'ha seguità soe pianà ant ël desert ëd Maon. {{verse|chapter=23|verse=26}}Saul andasìa anans an sla còsta dla montagna da na part antramentre che David e ij sò òm as trovavo an sël fianch ëd la montagna da l'àutra banda. David a sërcava an tute le manere dë scapeje a Saul e Saul e soa gent a pijavo an mes David e ij sò për ciapéje. {{verse|chapter=23|verse=27}}Ma l'é rivaje un nunsi a dije a Saul: "Ven an pressa, përchè ij Filisté a l'han anvasà 'l pais". {{verse|chapter=23|verse=28}}Anlora Saul a l'ha chità 'd sërché David e a l'é andàit contra dij Filisté. Për lòn a l'avìo ciamà col pòst: "Ròca dla Separassion<ref>Ël nòm הַמַּחְלְקוֹת סֶלַע ( hammachlëqòt sela') a l’é probàbil ch’a veuja dì “Ròca dle Division” an Ebraich, ant ël sens che Saul e David a son ëslontanasse ambelelà un da l'àutr. L’etimologìa a sugeriss che la paròla a deriva da la rèis חָלַק (calaq, “divide” חלק). A-i é contut n’àutra rèis חלק, ch’a veul dì “sghijé” (חלק). Se la paròla a l’é pijà da costa rèis-sì, a veul dì “Ròca sglissanta”.</ref>". == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] nzjhbmzbroui5f46ydmvfavmvbdq8w4 0 2507 37814 34059 2026-06-03T07:08:48Z Dragonòt 119 37814 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 18|Giosuè 18]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 20|Giosuè 20]]|notes=}} {{chapter|19}} {{TOCright}} = Giosuè = == 19 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 19.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 19]] === Teritori assegnà a Simeon === {{verse|chapter=19|verse=1}}Lë scond teritòri tirà a sòrt a l'é stàit col ëd la tribù ëd Simeon. A së spantiava da 'ndrinta dle tère dla tribù 'd Giuda. {{verse|chapter=19|verse=2}}Soa ardità a comprendìa: Bersabéa, Molada, {{verse|chapter=19|verse=3}}Catsar-Sual, Bala, Etsem, {{verse|chapter=19|verse=4}}Eltolad, Betul, Corma, {{verse|chapter=19|verse=5}} Tsiclagh, Bet-Marcabot, Catsar-Susa, {{verse|chapter=19|verse=6}}Bet-Lebaot e Saruchen: tërdes sità e ij sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=7}}Ain, Rimon, Eter, e Asan: quat sità e ij sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=8}}Coj-lì a j'ero j'anviron ëd cole sità fin-a a Balat-Ber, che a l'é la Rama dël Mesdì. Cola-lì a l'é stàita l'ardità dla tribù dij Simeonita, conform a soe famije. {{verse|chapter=19|verse=9}}Na part dij teritori dla tribù ‘d Giuda a l’é stàita donà an ardità a la tribù ‘d Simeon, dagià che ij dissendent ëd Giuda a l’avìo arseivù ‘n teritòri tròp grand për lor. Për lòn, la tribù ‘d Simeon as treuva sarà andrinta l’ardità ‘d Giuda<ref>19:2-8 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crònache/1Crònache 4|1 Crònache 4:28-33]].</ref>. === Teritori assegnà a Zabulon === {{verse|chapter=19|verse=10}}Ël ters teritòri assegnà për sòrt a l’é stàit pr’ ij clan ëd la Tribù ‘d Zabulon. La frontiera 'd soa ardità a rivava fin-a a Sarid. {{verse|chapter=19|verse=11}}Sò finagi a montavo vers ël mar, fin-a a Marala, për peui rëscontresse a Dabeset, e da 'mbelelà al torent ch'a l'é an facia d'Iocneam. {{verse|chapter=19|verse=12}}Peui da Sarid a tornava vers orient, andova ch'as àlva 'l sol, fin-a ai finagi ëd Chislot-Tabor, a passava për Daberat, e a montava a Iafia. {{verse|chapter=19|verse=13}}Da là, an virand a levant, a rivava fin-a a la banda oriental ëd Gat-Efer, a Et-Casin, a tocava Rimon, e a vertìa a Nea, {{verse|chapter=19|verse=14}}për peui pieghé a setentrion anvers Anaton e finì ant la comba 'd Ifta-El. {{verse|chapter=19|verse=15}}A comprendìa: Cata, Nacalal, Simron, Idala e Betlem, dódes sità con ij sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=16}}Costì a l'era 'l teritòri dij Zabulonita, conform a soe famije. === Teritòri assegnà a Issacar === {{verse|chapter=19|verse=17}}Ël quart teritòri assegnà për sort a l’é tocaje ai clan ëd la tribù d’Issacar. {{verse|chapter=19|verse=18}}E soe contrà a son ëstàite cole ch'a j'ero vers Iesrael, Chesulot, Sunem, {{verse|chapter=19|verse=19}} Cafaraim, Sion, Anacarat, {{verse|chapter=19|verse=20}}Rabit, Qision, Abes, {{verse|chapter=19|verse=21}}Remet, En-Ganim, En-Cada e Bet-Patsets. {{verse|chapter=19|verse=22}}Peui a rivava a Tabor, a Sacatsima, a Bet-Semes, e a finìa ant ël Giordan: a comprendìa sëddes sità con ij sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=23}}Costì a l'é stàit ël posediment dij clan ëd la tribù d’Issacar, le sità e ij sò vilagi. === Teritòri assegnà a Aser === {{verse|chapter=19|verse=24}}Ël quint teritòri assegnà për sòrt a l’é stàit pr’ ij clan ëd la tribù d’Aser. {{verse|chapter=19|verse=25}}Sò finage a l'era Chelcat, Cali, Beten, Acsaf, {{verse|chapter=19|verse=26}}Alamelech, Amad e Misal; a traversava ël Carmel a ponent e seguitand ël torent Libnat, a rivava al mar. {{verse|chapter=19|verse=27}}Peui a tornava vers ël sol levant, a Bet-Dagon, e as rëscontrava con Zabulon e con la valada 'd Ifta-El a tramontan-a; a seguitava peui për Bet-Emeq e Neiel, e a passava dë snistra ëd Cabul, {{verse|chapter=19|verse=28}}an tocand Ebron, Recob, Camon e Cana, fin-a a Sidon la Granda; {{verse|chapter=19|verse=29}}peui la frontiera a tornava a Rama, fin-a a Tir, sità fortificà, a piegava vers Cosa, e a finìa al mar. A Comprendìa: Chebel, Aczib, {{verse|chapter=19|verse=30}}Cuma, Afech e Recob: an tut vintedoi sità con sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=31}}Costa-sì a l’é stàita l’ardità dij clan ëd la tribù d’Aser, le sità e ij sò vilagi. === Teritori assegnà a Neftali === {{verse|chapter=19|verse=32}}Ël sest teritòri , assegnà për sòrt, a l’é stàit pr’ ij clan ëd la tribù ‘d Neftali. {{verse|chapter=19|verse=33}}E soa frontiera a partìa da Chelef, e peui Elon e Zananim, e Adami-haNecheb, e Iabnel fin-a Laqum, për cité soe stremità al Giordan. {{verse|chapter=19|verse=34}}Da là vers ponent a gimbava vers Asnot-Tabor, për seurte da là a Cuqoch; d'ambelessì le borne a tocavo 'l fianch meridional dël teritòri ëd Zabulon, e la banda 'd ponent ëd la tribù d'Aser con a levant ël Giordan. {{verse|chapter=19|verse=35}}Sita fortificà a j'ero: Tsidim, Tser, Camat, Racat, Chineret, {{verse|chapter=19|verse=36}}Adama, Rama, Casor, {{verse|chapter=19|verse=37}}Qedes, Edrei, En-Casor, {{verse|chapter=19|verse=38}}Ieron, Migdal-El, Corem, Bet-Anat e Bet-Semes; disneuv sità e sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=39}}Costa-sì a l’era l’ardità dij clan ëd la tribù ‘d Neftali, soe sità e ij sò vilagi. === Teritori assegnà a Dan === {{verse|chapter=19|verse=40}}Ël sétim teritòri assegnà për sòrt a l’é stàit pr’ ij clan ëd la tribù ‘d Dan. {{verse|chapter=19|verse=41}}E le contrà 'd soa ardità a son ëstàite Tsorach, Estaol, Ir-Semes, {{verse|chapter=19|verse=42}}Salabin, Aialon, Itla, {{verse|chapter=19|verse=43}}Elon, Timna, Ecron, {{verse|chapter=19|verse=44}}Elteche, Ghibeton, Baalat, {{verse|chapter=19|verse=45}}Iehud, Bene-Berach, Gat--Rimon, {{verse|chapter=19|verse=46}}j'eve 'd Iarcon, e Racon, con ij finagi ch'a son an facia 'd Ioppa. {{verse|chapter=19|verse=47}}Ma col teritòri a l'era tròp ëstrèit për ij fieuj ëd Dan: an efet lor a l'han peui marcià an guera contra 'd Leshem, a l'han pijala, e passà la gent a fil dë spa, a son fasne padron; a l'ha abitaie an ciamandla Leshem-Dan, dal nòm ëd Dan sò Grand<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giùdes/Giùdes 18|Giùdes 18:27-29]].</ref>. {{verse|chapter=19|verse=48}}Costa a l’é stàita l’ardità dij clan ëd la tribù ‘d Dan, le sità e ij sò vilagi. {{verse|chapter=19|verse=49}}Dël rest, dal moment ch'a l'han chità 'd partagé ël pais conform a sò confin, j'Israelita a l'han vorsù deje 'dcò a Giosuè fieul ëd Nun na proprietà an mes ëd lor. {{verse|chapter=19|verse=50}}Coma ch'a l'avìa comandà Nosgnor, a l'han daje la sità che chiel a l'ha vorsù, valadì: Timnat-Sera, an sij mont d'Efraim. Chiel a l'ha arcostruila për steie. {{verse|chapter=19|verse=51}}Coste-sì a son j’ardità che Eleasar, ël sacerdòt, Giosuè, fieul ëd Nun, e ij capfamija dle tribù a l’han ëspartì për sòrt an tra ij clan ëd le tribù d’Israel. Costa spartission a l’han fala a Silo, a la presensa ‘d Nosgnor, a l’intrada dla tenda dël rëscontr. Përparèj a l'é completasse tuta la spartission dël pais. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] j9m3ugef3ec9437l2xo9mfdq3yh3iqo 0 2606 37822 34019 2026-06-03T07:12:40Z Dragonòt 119 37822 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 23|Giosuè 23]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 1|Giudes 1]]|notes=}} {{chapter|24}} {{TOCright}} = Giosuè = == 24 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 24.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 24]] ===== Arneuv ëd l’Aleansa a Sichem ===== {{verse|chapter=24|verse=1}}A la fin Giosuè a l'ha ciamà ansema tute le tribù d'Israel an Sichem, e a l'ha convocà 'dcò j'ansian, ij cap, ij giùdes e j'ufissiaj, che parèj a son presentasse dë 'dnans a Nosgnor. {{verse|chapter=24|verse=2}}Anlora chiel a l'ha dit a tut ël pòpol: Sossì a dis ël Signor, Dé d'Israel: "Vòstri cé, parèj ëd Terach, pare d'Abraham e 'd Nacor, a stasìo d'antan dëdlà dël fium e a servìo d'àutri dio<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 11|Génesi 11:27]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=3}} Quandi ch’i l'hai fàit seurte vòst pare Abraham da la Mesopotàmia<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 12|Génesi 12:1-9]].</ref> e i l'hai guidalo për tuta la tèra 'd Canan; i l'hai moltiplicà soa dissendensa e i l'hai donaje Isach<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 21|Génesi 21:1-3]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=4}}Peui, a Isach, i l'hai daje Giacòb e Esaù: e a Esaù<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 25|Génesi 25:24-26]].</ref> i l'hai daje la proprietà dle montagne 'd Seir<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 36|Génesi 36:8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 2|Deuteronòmi 2:5]].</ref>, nopà Giacòb e sò fieuj a son calà n'Egit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 46|Génesi 46:1-7]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=5}}Pì anans, an cola nassion i l'avìa mandà Mosè e Aron<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 1|Surtìa 3:1-12:42]].</ref>, e dòp d'avèj castigà l'Egit con ëd portent ch'i l'hai fàit an mes a lor, i l'hai tirave fòra da là. {{verse|chapter=24|verse=6}}Surtì ch’a j’ero ij vòstri cé da l'Egit, a j'ero rivà pen-a tacà 'l mar, che j'Egissian a son pressasse a steje dapress con ëd chèr e sivalié fin-a al Mar Ross. {{verse|chapter=24|verse=7}}Ma ij fieuj d'Israel a l'han levà ij sò crij a Nosgnor e chiel a l'ha antërponù ëd top an tra vojàutri e j'Egissian; peui, a l'ha fàit sbordé j'eve dël mar contra j'Egissian, ch’a son stane fongà. Ij vòstri euj a l'han vëddù lòn che mi i l'hai faje a l'Egit! Apress ëd lòn voi i seve stàit vàire agn ant ël desert<ref>24:6-7 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 14|Surtìa 14:1-31]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=8}} Fin-a che mi i l'hai fave intré 'nt la tèra dl'Amorita, ch’a stasìa a ponent dël Giordan. Lor a l'han combatuve, ma mi i l'hai daje an vòstre man e vojàutri i seve vnùit a esse padron dël pais, dòp che mi i l'hai faje dësparì<ref>O “anientaje”, “stërminaje”.</ref> dë 'dnans ëd vojàutri<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 21|Nùmer 21:21-35]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=9}}Ëdcò Balach, fieul ëd Zifor, rè 'd Moab, a l'avìa pijà j’arme për combate Israel, e për lòn, a l'avìa mandà a ciamé Balam, fieul ëd Beor, për maledive. {{verse|chapter=24|verse=10}}Ma mi i l'hai pa vorsù scoté Balam: chiel a l'ha benedive espress, e mi i l'hai liberave da la man ëd Balach<ref>24:9-10 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 22|Nùmer 22:1-24:25]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=11}}I l'eve peui passà 'l Giordan<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 3|Giosuè 3:14-17]].</ref>, e i seve rivà fin-a Gérico<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 6|Giosuè 6:1-21]].</ref>, e la gent ëd Gérico, j'Amorita, ij Perissita, ij Canané, J'Hitita, ij Ghirgasé, j'Evé e ij Gebusé a l'han combatù contra 'd vojàutri, e mi i l'hai daje tuti an vòstre man. {{verse|chapter=24|verse=12}}Dë 'dnans ëd vojàutri, i l'hai mandà dë scòp ëd galavron, ch’a l'han faje scapé an facia a voi com a l'era capità dij doi rè Amorita: a l'é pa stàit për toa spa o tò arch ch’a l’ha butaje an derota<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 23|Surtìa 23:28]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 7|Deuteronòmi 7:20]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=13}}I l'hai dave parèj na tèra che voi i l'avìe pa travajà, ëd sità ch'i l'avìe pa fabricaje; vojàutri i steve ambelelì e i mange ël frut ëd le vigne e dij ulivé ch'i l'eve pa piantà vojàutri"<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 6|Deuteronòmi 6:10-11]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=14}}Ora donca, tëmme Nosgnor, e servije an antëgrità e an vrità. Dëspresié le divinità che ij vòstri grand a l'han servì dëdlà dël fium, an Egit: rende servissi mach a Nosgnor. {{verse|chapter=24|verse=15}}E s’i seve pa sodisfàit ëd serve Nosgnor, serne d'ancheuj ëd chi esse servitor: a le divinità che ij vòstri cé a servìo dëdlà dël fium, o a le divinità amorita, ant ël pais andoa ch'i steve: e bin, për lòn ch’am riguarda, mi e mia famija, i serviroma Nosgnor”. {{verse|chapter=24|verse=16}}Anlora ‘l pòpol a l'ha rëspondù: “Ch'a sia mai ch'i chitoma Nosgnor për andé a serve d'àutre divinità! {{verse|chapter=24|verse=17}}Përchè Nosgnor, nòst Dé, a l'é chiel col ch’a l'ha fane monté con ij nòstri pare, fòra dal pais d'Egit, da la ca dë s-ciavensa, ch'a l'ha fàit ësti gran miràcoj dë 'dnans a nòstri euj, e a l'ha goernane për tut 'l viage ch'i l'oma fàit, e an mes a tùit ij pòpoj che i l'oma passà. {{verse|chapter=24|verse=18}}Nosgnor a l'ha taparà via dë 'dnans ëd nojàutri tuta costa gent, e j'Amorita che a stasìo 'nt ël pais. Për lòn noi i serviroma ël Signor, përchè chiel a l'é nòst Dé”. {{verse|chapter=24|verse=19}}Giosuè a l'ha replicà: “Voi i sareve nen pro bon ëd serve Nosgnor, përchè chiel a l'é un Dé sant<ref>Ant ël test ebràich sia il nòm divin (אֱלֹהִים,'elohim) che l'atribù (קְדֹשִׁים, chëdossim, "sant") a son pluraj.</ref>, un Dé gelos; chiel a përdonerà pa vòstre trasgression e ij vòstri pecà. {{verse|chapter=24|verse=20}}Ant ël moment ch'i chitereve ‘l Signor e i servireve a ‘d divinità forëstere, chiel as virerà contra 'd voi, av farà dël mal e 'v consumerà, dòp d'avèj fàit a vojàutri tant bin”. {{verse|chapter=24|verse=21}}E 'l pòpol a l'ha respondù: “Nò! Nò<ref>La tradussion a presupon che כִּי (chi), visadì <nowiki>''ma'' ''përchè, a sia enfàtich. N'àutra manera a sarìa ciapela tant '</nowiki>me esplicativa, "Nò, përchè i lo faroma ..."</ref>! Nojàutri i serviroma Nosgnor!”. {{verse|chapter=24|verse=22}}Anlora Giosuè a l'ha ‘nsistù: “Voi i seve testimòni contra 'd vojàutri midem, ch'i l'eve sernù ël Signor për servilo!” E lor a l'han rësponduje: “I në soma testimòni!”. {{verse|chapter=24|verse=23}}Giosuè, Anlora, a l’ha dit: “Donch, ora gaveve dal cheur le divinità forëstere ch'a son an mes ëd voi, e viré vòstre ànime<ref>Ebràich: "piega tò cheur vers". Ël termo לֵבָב (levav, "cheur") a s'arferirìa a la volontà dël sìngol o dla gent.</ref> a Nosgnor, ch'a l'é Dé d'Israel! {{verse|chapter=24|verse=24}}Ël pòpol a l'ha rëspondùje a Giosuè: “Nosgnor, nòst Dé, a l'é col ch'i serviroma, e mach a soa vos i ubidiroma!”. {{verse|chapter=24|verse=25}}An col di-lì an Sichem Giosuè a l'ha angagià ‘l pòpol ant n’aleansa con ël Signor, e a l'ha daje 'd Lej e 'd prëscrission. {{verse|chapter=24|verse=26}}Peui Giosuè a l'ha scrivù tut ant ël lìber dla lege 'd Dé e ciapà na pera gròssa, a l'ha drissala sota na rol che a l'era aranda dël pòst sacrà a Nosgnor. {{verse|chapter=24|verse=27}}Giosuè a l'ha dije a tut ël pòpol: “Vardé, cost priòch a sarà testimoniansa contra 'd nojàutri; përchè a l'ha sentù tute le paròle che 'l Signor a l'ha dine: donch a sarà tant 'me testimoniansa contra 'd voi, përchè i vade nen arneghé vòst Dé”. {{verse|chapter=24|verse=28}}Peui Giosuè a l’é congedasse da tut ël pòpol e mincadun a l’é tornass-ne a soa ardità. === Mòrt ëd Giosuè === {{verse|chapter=24|verse=29}}Apress ëd costi fàit, a l'é rivaie che Giosuè, fieul ëd Nun, sërvent ëd Nosgnor, a l'é mòrt a l'età 'd sentedes agn. {{verse|chapter=24|verse=30}}A l'han sotralo drinta dle borne 'd soa ardità, a Timnat-Sera, ch'a l'é an sij mont d'Efraim, da la banda 'd tramontan-a dël mont ëd Gacas<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 19|Giosuè 19:49-50]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=31}}J’Israelita a j’ero stàit fedej<ref>O “a l’han servì”.</ref> a Nosgnor fin-a a la mòrt ëd Giosuè e dj’ansian ch’a son dzorvivuje, e ch’a l'avìo conossù tute j'euvre dël Signor, cole ch’a l'avìa fàit për Israel. {{verse|chapter=24|verse=32}}A Sichem, a l'han ëdcò sotrà j'òss ëd Giusèp<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 50|Génesi 50:24-25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 13|Surtìa 13:19]].</ref>, che ij fieuj d'Israel a j'ero portasse da l'Egit, ant na part dël camp che Giacòb a l'avìa catà për sent piësse d'argent<ref>Ebràich: "sent chesita". La paròla ebràica קְשִׂיטָה (chesita) a l'é generalment antèisa com arferija a n'unità dë dné, ma 'l valor e 'l pèis a son sconossù. La paròla 's verìfica mach ambelessì e an Génesi 33:19 e Giòb 42:11.</ref> dai fieuj d'Emor, pare 'd Sichem; e ch'a l'era ardità dij fieuj ëd Giusèp<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 33|Génesi 33:19]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 4|Gioann 4:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 7|At 7:16]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=33}}A l'é 'dcò mòrtie Eleasar, fieul d'Aron, e a l'é stàit sotrà da para 'd sò fieul Pineas, a Ghibeat an sla montagna d'Efraim. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] h47xhzx7whmbb51suytymlrl2dum79t 0 2633 37835 34172 2026-06-03T07:18:53Z Dragonòt 119 37835 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giudes|Giudes]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giudes/Giudes 6|Giudes 6]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 8|Giudes 8]]|notes=}} {{chapter|7}} {{TOCright}} = Liber dij Giudes = [[File:La Bìbia piemontèisa - Giudes 07.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giudes 07]] == 7 == === Gedeon a cala 'l nùmer dij rangh === {{verse|chapter=7|verse=1}}Ierob-Baal, visadì Gedeon, a l’é aussasse ‘d prima matin con tùit ij sò òm<ref>O “con tuta soa gent”.</ref>, e a l’han acampasse a la sorgiss ëd Caròd. Ël campament dij Madianita a l'era a tramontan-a, anvers la colin-a 'd More, ant la pian-a. {{verse|chapter=7|verse=2}}Nosgnor a l’ha dije a Gedeon: “Për podèj dete la vitòria contra dij Madianita, ti 't pòrte tròpa gent. J’Israelita a podrìo dess-ne ‘d blaga e dì ch’a l’era për soa fòrsa ‘d lor ch’a l’han poduje bate e che i son nen ëstàit mi. {{verse|chapter=7|verse=3}}Për lòn, mandje a dì a toe trope: “Chi ch’a l’ha pau<ref>O “Tuti coj ch’a tërmolo da la pau”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 20|Deuteronòmi 20:8]].</ref>, ch’as artira e ch’as në vada a ca tanme n’osel ch’a vòla via dal Mont ëd Ghilead<ref>Volté “ch’a chito ‘l mont ëd Ghilead” a fà problema përchè as trovavo pa an col mont e parèj tanti anterpret a preferisso o (1) la manera ‘d dì “tanme n’osel ch’a vòla via dal Mont ëd Ghilead” o (2) fé n’emendassion fòrta dël test ebràich e dì: “Parèj Gedeon a l’ha butaje a la preuva” (an tajand-ne ij rangh).</ref>”. Parèj vintedoimila òm ëd le trope a son tornasne andarera e a son restàine desmila. {{verse|chapter=7|verse=4}}Contut Nosgnor a l'ha ‘ncora dije a Gedeon: “A-i é ancora tròpa gent: faje calé ant l'eva e mi i farai na sernìa. Coj che mi 't dirai: ‘Chiel-sì a peul vnì con ti’: ch'a ven-a; nopà col ch’it dirai: ‘Costì a vnirà pa con ti’, e bin: a vnirà nen!”. {{verse|chapter=7|verse=5}}Parèj Gedeon a l'ha fàit calé tuta la gent ant l'eva e 'l Signor a l'ha dije: “Coj ch'a bërlicheran l'eva con la lenga com a lapo ij can, it peule buteie da part; it butras nopà da l'àutra banda coj che për bèive as butran an ginojon”. {{verse|chapter=7|verse=6}}Ël nùmer ëd coj ch'a lapavo l’eva an soa boca a l'é stàit ëd tërzent. Tuta la rimanensa dle trope për bèive a s'anginojava. {{verse|chapter=7|verse=7}}Anlora Nosgnor a l'ha dije a Gedeon: “A l'é con ij tërzent òm ch’a l’han beivù a lapèt, che mi 'v salverai e butrai ij Madianita an vòstre man. Che tuti j’àutri as në torno mincadun a ca soa”. {{verse|chapter=7|verse=8}}Coj tërzent òm, dònch, a l'han ciapà le proviande e ij còrn che j’àutri a l’avìo e Gedeon a l'ha fàit torné tut ël rest dj’Israelita a soe ca. A l’é restàine mach coj tërzent. Ël camp ëd Midian as trovava ant la comba sota dij sò. === Presagi dla vitòria === {{verse|chapter=7|verse=9}}Ora a l'é rivaie che an cola neuit-là Nosgnor a l'ha dije: “Àuss-te, cala ant l’acampament nemis përchè mi 't lo dago an tò podèj. {{verse|chapter=7|verse=10}}Contut, se ti 't la sente nen ëd calé, va giù ant ël campament ansema a tò atendent Pura: {{verse|chapter=7|verse=11}}scota ‘d lòn ch’a parlo ij tò nemis e lolì at farà coragi. Anlora it podras calé contra 'd sò campament”. Donca, Gedeon a l'é calà con sò atendent Pura fin-a al prim pòst ëd le vàrdie dël camp. {{verse|chapter=7|verse=12}}Ij Madianita, j’Amalechita e d’àutra gent ëd l’Orient a ocupavo tuta la valada. A j’ero tant numeros coma d’aliòstre, e ij sò gamèj a j’ero tanme ij granin ëd sàbia an sla rivera dël mar. {{verse|chapter=7|verse=13}}Gedeon a l’é rivaje giusta ant ël moment che n’òm a contava a ‘n sò cambrada d’un seugn ch’a l’avìa avù. A-j disìa: “Sent un pò che seugn ch’i l’hai avù: a më smijava che na fogassa 'd pan d'òrdi a rotolèissa vers ël campament madianita, e che, rivà fin-a na tenda, a l’àbia campala giù, dasendje 'l gir e fasendla tombé”. {{verse|chapter=7|verse=14}}Anlora sò cambrada a l’ha faje sto coment: “A l'é nen d'àutr che la spa 'd Gedeon, fieul ëd Joas, òm d'Israel. Dé a l'ha butà Midian con tut sò camp ant ël podèj ëd soe man”. === Gedeon a buta an derota ‘l nemis === {{verse|chapter=7|verse=15}}Cand che Gedeon a l’ha sentù la conta dël seugn e soa 'nterpretassion, chiel a l’é prostërnasse për laudene Nosgnor, peui a l’é tornà ant ël camp d'Israel a l'ha crijà: “Ausseve! Përchè Nosgnor a buta an vòstre man ël campament dij Madianita!”. {{verse|chapter=7|verse=16}}Parèj Gedeon a l’ha dividù ij sò tërzent òm an tre colòne. Peuj a l’ha daje a minca n'òm un còrn<ref>Un ''shofar'', na tromba.</ref> e na doja veuida con na tòrcia ‘ndrinta. {{verse|chapter=7|verse=17}}A l’ha dije: “Vardé lòn ch’i farai mi. Ant ël moment ch'i sarai rivà an brova dël camp, lòn ch’im vëdreve fé, i lo fareve precis ëdcò vojàutri! {{verse|chapter=7|verse=18}}I sonerai dël còrn, mi con tuti coj ch’a son con mi; antlora, ëdcò vojàutri 'v butereve a soné ij còrn tut dantorn dël camp e i criereve: ‘Për Nosgnor e për Gedeon!’”. {{verse|chapter=7|verse=19}}Gedeon e ij sent òmo ch'a j'ero con chiel a son rivà a l'ëstremità dël camp ant ël moment ch'ancaminava la vijà 'd mesa neuit, coma ch'a venìa da cambié la guardia; lor a l'han sonà dij còrn e s-ciapà ij picé ch’a tenìo an man. {{verse|chapter=7|verse=20}}Antlora tùit ij tre grup a son butasse ansema a soné dij còrn e a sfrisé soe doje; da la man drita a sonavo e da soa mancin-a a strensìo ij flambò, e a crijavo: “Na spa për Nosgnor e për Gedeon!”. {{verse|chapter=7|verse=21}}E a son tenusse tuti frem e a sò pòst d'antorn dël camp. Antlora tut ël campament a l'é afarasse e, an crijand, ij Madianita a son butasse a core e a scapé. {{verse|chapter=7|verse=22}}Antant che ij tërzent a sonavo ij còrn, Nosgnor a l'ha fàit an manera che për tut ël camp, mincadun dij Madianita a virèissa la spa contra 'd sò cambrada. Tùit a son ëscapà fin-a a Bet-Sita, vers Zerera, fin-a la riva d'Abel-Mecola an facia 'd Tabat. {{verse|chapter=7|verse=23}}Antlora a son mobilitasse j’Israelita dle tribù ‘d Neftali, d'Aser e 'd tut Manasse e a l'han daje dré ai Madianita. {{verse|chapter=7|verse=24}}Antant Gedeon a l'ha mandà 'd mëssagé për tuta la montagna d'Efraim për dije: “Sbaré ‘l pass ai Madianita e, anans ch’i rivo, ocupé jë svass dël Giordan fin-a a Bet-Bara”. {{verse|chapter=7|verse=25}}A l’han donca tnuje dré ai Madianita e a l’han ciapà doi dij sò cap, Oreb e Zeb, e a l'han massà Oreb al ròch d'Oreb e Zeb al trapèt ëd Zeb. Peui a son dasse da fé a deje dré ai Madianita, an portand le teste d'Oreb e Zeb a Gedeon, dëdlà dël Giordan. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giudes]] hm71y8y8ama2ryh0wbwry5jv3hboza6 0 3057 37843 14556 2026-06-03T07:22:36Z Dragonòt 119 37843 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Garcia Lorca|Poesìe 'd Garcia Lorca]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Garcia Lorca/031|Oslin ëd papé]] | next = [[Rino Serra/Garcia Lorca/033|Domande]] | notes = }} == MADRIGAL == <poem> Mè basin a l’era ‘n pom granà Përfond e duvert; Toa boca na reusa Ëd papé. Lë sfond un camp ëd fiòca. Mie man a j’ero fer Për j’ancuso; Tò còrp l’era ‘l tramont Ëd na ciochinada. Lë sfond un camp ëd fiòca. Ant ël forà Crani asur J’ero stalatita Ij mè ‘t veuj bin. Lë sfond un camp ëd fiòca. A son ampinisse ‘d mofa Ij mè seugn da masnà, E a l’ha trapanà la lun-a Mè dolor Salomònich. Lë sfond un camp ëd fiòca. Àora magister serios D’àuta scòla, Për ij mè amor e seugn (Cavalin sensa euj). Lë sfond un camp ëd fiòca. Madrid, otober 1920 </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa: Poesìa]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Garcia Lorca]] 17fpq921a59h9wso2tl8cyjmuzcwuou 0 3394 37818 15734 2026-06-03T07:10:25Z Dragonòt 119 37818 wikitext text/x-wiki [[Francesco Sulliotti|Artorn]] ---- == Soe reuse == <poem> A la matin bonora, pen-a alvà, Mama a calava ant ël giardin për vëdde coma a l'avìo passà la neuit soe reuse. A j'ero tante e bele, rosse, giàune, riche 'd color, dlicà, pien ëd nuanse, a jë cudìa Papà, con tant amor. Con gnun-a giòja, o vesta 'd lusso, mai a l'avrìa Mama baratà soe reuse. Con la tassin-a dël cafè an man, chila a andasìa tranquila arlongh ël vial e sùbit a vëddìa le novità: ël boton che ël dì prima a l'era ancor sarà, la fior ant ël pì bel ëd sò splendor e cola ormai passà, finìa. Cola cita spasgiada nen mach gòj a portava a sò cheur, na fòrsa e agiut për consumé, seren-a, la giornà. Da tanti ani a l'é già mòrta Mama e mi i son sicur che su an cel a l'abio daje un premi tut special: lassela spassëggé trames lë vlu dle reuse, che a fiorisso, a mila a mila, ant ij pian sensa fin dël Paradis. </poem> [[Categorìa:Francesco Sulliotti]] [[Categorìa:Poesìa]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] t198pcy1z65hn1wow0gws58mrswmyfr 0 4062 37821 33558 2026-06-03T07:12:10Z Dragonòt 119 37821 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 30|1 Samuel 30]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 1|2 Samuel 1]]|notes=}} {{chapter|31}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 31.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 31]] = 1 Samuel = == 31 == === La mòrt ëd Saul === {{verse|chapter=31|verse=1}}Ant ël mentre, ij Filisté a l’avìo angagià bataja contra d'Israel, ma j’Israelita a j’ero scapà dë 'dnans a lor e tanti ‘d lor a j’ero tombà mòrt an sij mont ëd Ghilboa. {{verse|chapter=31|verse=2}}Ij Filisté a l’han daje dapress a Saul e ai sò fieuj, e a l’han massà Giònata, Abinadab e Malchi-Sua, fieuj ëd Saul. {{verse|chapter=31|verse=3}}Anlora ‘l pèis dël combatiment a l’é grevà dzora 'd Saul. J’arcé a l’han trovalo e a l’han ferilo grev. {{verse|chapter=31|verse=4}}Anlora Saul a l’ha dije a sò scudié: “Dësfeudra toa spa e mass-me anans ch’a rivo coj ansirconcis a felo lor e peuj a më sbefio”. Ma sò scudié a vorìa pa felo për ël gran rispet ch’a l’avìa për Saul. Parèj che Saul a l’ha piantà a tèra soa spa e a l’é campassie ansima. {{verse|chapter=31|verse=5}}Cand ch’a l’ha vëddù che Saul a l’era mòrt, ëdcò lë scudié a l’é campasse dzora ‘d soa spa e a l’é massasse con chiel. {{verse|chapter=31|verse=6}}Parèj a son mòrt, an col di-là Saul, ij sò tre fieuj, sò scudié e tùit ij sò òm. {{verse|chapter=31|verse=7}}Cand che j’Israelita ch’a j’ero da l’àutra banda dla valada e coj ch’a j’ero da l’àutra rivera dël Giordan a l’han vëddù la dërota dl’armèja d’Israel e ch’a j’ero mòrt Saul e ij sò fieuj, a l’han chità soe sità e a son ëscapà. Ij Filisté a l’han ocupaje e a-i son ëstabilisse. {{verse|chapter=31|verse=8}}Ël di apress, ij Filisté a son andàit për dëspojé ij mòrt e a l’han trovà Saul e ij sò tre fieuj mòrt an sij mont ëd Ghilboa. {{verse|chapter=31|verse=9}}A l’han tajaje la testa e dëspojaje ‘d soe arme, e a l’han fàit porté tut ant ël pais dij Filisté, an virand daspërtut d’antorn për nunsié la bon-a neuva dla vitòria ai sò ìdoj<ref>La divinità semìtica Astarte a l'era gropà a j'ideje d'amor e 'd guèra ant ël Davzin Orient. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 7|7:3.]]</ref> e a sò pòpol. {{verse|chapter=31|verse=10}}A l’han deposità j’arme ‘d Saul ant ël templ d’Astarte e, për lòn ch’a riguarda ij sò còrp, a l’han penduje ai rampar ëd Bet-Sean. {{verse|chapter=31|verse=11}}Cand che la gent ëd Iabes dël Ghilead a son vnùit a savèj lòn che ij Filisté a l’avìo faje a Saul, {{verse|chapter=31|verse=12}}tùit ij sò òm vajant a son surtì dla sità e, apress d’avèj marcià për tuta la neuit, a l’han portà via da le muraje ‘l còrp ëd Saul e dij sò fieuj, a l’han portaje a Iabes e peuj a l’han cremaje. {{verse|chapter=31|verse=13}}Apress a l’han pijàit ij sò òss e a l’han sotraje sota ‘l tamarisch ëd Iabes. Peui a l’han digiunà për na sman-a. === Nòta === <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] ja9clzcea5b0e3oohqcazc3wfbx4gen 0 4089 37842 33364 2026-06-03T07:22:05Z Dragonòt 119 37842 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 12|2 Samuel 12]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 14|2 Samuel 14]]|notes=}} {{chapter|13}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 13.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 13]] = 2 Samuel = == 13 == === Violensa fàita a Tamar === {{verse|chapter=13|verse=1}}Ore, Absalom, fieul ëd David, a l’avìa na seure ch’as ciamava Tamar. A l’era pitòst bela e, ant ël cors dël temp, Amnon, n’àutr fieul ëd David, a l’é ancaprissiasse<ref>An Ebràich: "Amnon, ël fieul ëd David a-j  vorìa bin". Ës versèt a mostra la natura ancreusa 'd soa anfatuassion, parèj che la tradussion a deuvra "ancaprissiasse o ancaplinà, an-namorà da mat" ambelessì. Amnon a l'era fradlast ëd Tamar; nopà, Absalom a l' era sò frel ëd cheussa.</ref> ‘d chila. {{verse|chapter=13|verse=2}}Cola fomna a l’era tant vnùita esse n’ossession për Amnon, che chiel a l’era fin-a tombà malavi<ref>"...e a j'era d'angossa e d'arlìa da part d'Amnon, parèj ch'a l'é vnùit malavi".</ref>. Dal moment che Tamar a l’era vérgin e soa sorlastra, Amnon a jë smijava pa possibil ëd podèj fé cheicòsa con chila. {{verse|chapter=13|verse=3}}Amnon a l’avìa n’amis ciamà Jonadab, fieul ëd Simea, frel ëd David. Jonadab a l’era motobin furb. {{verse|chapter=13|verse=4}}A l’ha ciamaje<ref>An Ebràich: "e a l'ha dije".</ref> a Amnon: “Përchè, fieul ëd rè, ses-to tant giù ‘d moral<ref>Na tradussion pì caraterìstica a podrìa esse: "Përché it ses ëd tute le person-e ...?"</ref> di për di<ref>O “Minca matin”.</ref>? Peule pa dìmlo?”. Përparèj che Amnon a l'ha dije: “I son an-namorame 'd Tamar, seure 'd mè frel Absalom”. {{verse|chapter=13|verse=5}}Jonadab a l'ha daje cost consèj: “Fà ch’andé a cogete, e fà visa<ref>Ës verb a l'é dovrà ant soa rèis d'Hitpael, visadì ëd riflessiv satì, mach an cost capìtol ëd la Bibia ebràica. Con l'eccession dël vërsèt 2 a descriv pa  na vera maladìa, ma na finta për ambrojé Tamar. L'Hitpael ëd le vire, com ambelessì, a descriv ël soget fasendlo smijé 'd na caraterìstica eclatant.</ref> d'esse malavi. Ant ël moment che tò pare a vnirà a vëdte, ciàmje ch’a fasa vnì toa sorlastra Tamar a dete da mangé, ch’at lo pronta sota ij tò euj, e ch’it peusse mangé da soe man”. {{verse|chapter=13|verse=6}}Parèj che Amnon a l'é cogiasse e a l'ha fàit mostra<ref>An Ebràich: “ a soa vista/ a sò euj”.</ref> d'esse malavi. Ant ël moment che 'l rè a l'é vnùit a trovelo, Amnon a l'ha dije: “Përmëtt che mia seure Tamar a ven-a a feme doi friceuj sota ij mè euj. Anlora mi i mangerai da soe man”. {{verse|chapter=13|verse=7}}Anlora David a l'ha mandà a dije a Tamar antëcà: “It në prego, va a ca d'Amnon tò frel e próntje cheicòsa da mangé”. {{verse|chapter=13|verse=8}}Tamar a l'é andàita  a ca d'Amnon sò frel, che a l'era cogià. Chila a l'ha pijàit ëd fior ëd farin-a stemprà, a l'ha ampastala, e a l'ha fàit cheuse 'd friceuj<ref>An Ebràich: “ le torte/ij doss”.</ref>. {{verse|chapter=13|verse=9}}Ma ant ël moment che chila a l'ha piàit la ramin-a e a l'ha prontàjla dë 'dnans, chiel a l'é arfudasse 'd mangé. Nopà Amnon a l'ha dit: Ch'a seurto tuti d'ambelessì!”. E parèj che a son surtì tuti<ref>Ëd manoscrit ebraich medioevaj, jë LXX e la Volgata a lesìo l'ativ causativ Hiphil וַיּוֹצִיאוּ (vaijotsi'u: "e a l'han dëspiassà tùit"), pitòst che 'l sempi ativ Qal masorétich: ֵ<nowiki>''</nowiki> a son surtì tùit'.' Cost verb, tutun, andrìa pì a taj.</ref>. {{verse|chapter=13|verse=10}}Anlora Amnon a l'ha dije a Tamar: “Pòrta ij doss ant la camera da let; anlora mi i-j pijerai da toa man”. Përparèj che Tamar a l'ha ciapà ij friceuj che a l'avìa prontà e a l'ha portaje a sò frel Amnon ant la stansia da let. {{verse|chapter=13|verse=11}}Ma pen-a che chila a l'ha portaje da mangé, chiel a l'ha ambrancala e a l'ha dije: “Dun-a! Ven a cogete con mi, cara la mia seure!” {{verse|chapter=13|verse=12}}Ma chila a l’ha dije: “Nò, car ël mè frel! Sòn as fà pa an Israel! Fame nen costa 'nfàmia! {{verse|chapter=13|verse=13}}Andova andria-ne mi a porté mè dzonor? E ti 't sarìe considerà na canaja  an Israel! Pitòst, it podrìe parlene al rè, ch’a dovrìa pa arfudeme a ti coma toa sposa!” {{verse|chapter=13|verse=14}}Ma chiel a l'ha pa stàit a scotela. Pì fòrt che chila, a l'ha umiliala an fasendje violensa. {{verse|chapter=13|verse=15}}Mach che sùbit apress, chiel a l'é butasse a pijela an ghignon. Ël mal vorèj për chila  a l'é vnùit esse 'd pì dl'amor ch'a l'avìa provà anans për chila. Amnon a l'ha dije: {{verse|chapter=13|verse=16}}“Àuste e vatne via da sì!”. Ma chila a l'ha dije: Nò, i veuj pa. S'i t'am mande via, ti 't am fase un tòrt pì gròss ancora 'd col ch'it l'avìe fame anans”. Ma chiel a l'ha pa vorsù scotela. {{verse|chapter=13|verse=17}}Parèj Ammon a l'ha ciamà ij sò sërvent personaj e a l'ha dije: “Taparme fòra da mia vista sta fomna e saré da bin ël froj ëd la pòrta darera 'd chila!“. {{verse|chapter=13|verse=18}}Chila a portava un càmus soasì<ref>L'espression ebràica ambelessì dovrà  (כְּתֹנֶת פַּסִּים, chëtonet passim) as treuva mach sì e an Génesi 37: 3, 23, 32. L'ebràich פַּס (pas) a peul arferisse a la parmela dla man o a la pianta dël pé; ambelessì l'ideja a l'é cola 'd na vesta longa che a riva fin-a ai pé e con le mànie ch'a rivavo fin-a ai pols. La nossion d'un "paltò-vestimenta 'd vàire color", na tradussion a la bon-a dël vërsèt an Génesi, a treuva fondament pì che d'àutr an sla version greca djë LXX χιtoνα ποικίλον (chitōna poikilon) e a ten pa vàire.</ref> ch’a l'era sempe stàita la vesta che le fije dël rè ch'a j'ero pa marià a j'ero costumà a porté. Ël servitor d'Amnon a l'ha butala fòra e a l'ha tirà 'l froj darera 'd chila. {{verse|chapter=13|verse=19}}Peui Tamar a l'é butasse 'd sënner an testa e a l'é s-ciancasse la longa vestimenta che a portava. Chila a l'é portasse le man a la testa e an marciand a l'é butasse a crijé pì fòrt ch'a podìa. {{verse|chapter=13|verse=20}}Sò frel Absalom a l'ha dije: “Era-lo tò fradlastr Amnon con ti e ch’a l’ha fàit lòn? Për adess ëstà calma e pasia, cara mia seure. A l'é tò frel. Sagrinte nen<ref>O “pijtla pa a cheur”.</ref>!” Tamar, devastà, a l’é restà a vive ant la ca 'd sò frel Absalom. {{verse|chapter=13|verse=21}}Ant ël moment che rè David a l'é vnùit a savèj tuta costa stòria a l'é anrabiasse motobin. {{verse|chapter=13|verse=22}}Nopà Absalom a l'ha pì nen dije nen a Amnon, nì an mal, nì an bin, ma Absalom a l’avìa Amnon an ghignon për ël motiv ch'a l'avìa umilià soa seure Tamar. === Absalom a fà massé Amnon === {{verse|chapter=13|verse=23}}Passà doi agn, Absalom a l’avìa ij sò tosonador ëd feje a Baal Asor, aranda d’Efraim. Absalom a l’avìa anvità tùit ij fieuj dël rè. {{verse|chapter=13|verse=24}}Vnù ch’a l’era dal rè, Absalom a l’ha dije: “Ij mè sërvent tosonador a l’han ancaminà sò travaj. Ch’a ven-o ël rè e ij sò consijé a ca ‘d tò sërvent”. {{verse|chapter=13|verse=25}}Ma 'l rè a l'ha dije a Absalom: “Nò, car ël mè fieul. Nojàutri i dovrìo pa vnìje tuti. Noi i sarìo un fardel tròp grev për ti. Contut, Absalom a l'ha na vira 'd pì ansistù<ref>וַיִּפְץר (vaijiftsar, "e a l'ha possà, ansistù") pitòst che il MT וַיִּפְרָץ (vaijifrats, "e ha sfondà, otnù"). Costa letura a smija esse dcò a la base dle version djë LXX (καi eβιάσατο,  kai ebiasato), dla sirìaca Pessità (we'alseh), dla Volgata (cogeret eum) e dël Targom version aramàica: atchèif.</ref>, ma 'l rè a l'ha nen vorsù savèine d'andé. Peui David a l'ha daje conged con soa benedission. {{verse|chapter=13|verse=26}}Anlora Absalom a l'ha dit: “S'a veul pa vnì 'l rè, almanch che mè frel Amnon a ven-a con nojàutri. Ël rè a l'ha replicaje: “Për che motiv dovrìa-lo vnì con ti?”. {{verse|chapter=13|verse=27}}Ma da già che Absalom a lo pressava, a l'ha mandà Amnon e j'àutri fieuj dël rè ansema a chiel. Absalom a l'avìa prontà un disné fiamengh degn d’un rè. {{verse|chapter=13|verse=28}}Absalom a l'avìa comandaje a sò sërvent: “Vardé! Ant ël moment che Amnon a sarà scaudà dal vin e mi 'v dirai, 'Frapé Amnon e masselo!', vojàutri i lo masreve. Gnun-e tëmme! Son-ne pa mi ch'i l'hai dave coste istrussion? Esse fòrt e vajant!”. {{verse|chapter=13|verse=29}}E ij servitor d'Absalom a l'han fàit pròpi com a l'avìo instruìje. Anlora tùit ij fieuj dël rè a son aussasse; e a son montà mincadun dzora 'd soa mula ‘d lor e a son scapà. {{verse|chapter=13|verse=30}}Antramentre che a j'ero ancora për la stra, a David a l'é staje arportà sòn: “Absalom a l'ha sassinà tùit ij fieuj dël rè; gnanca un a l’é restane viv!”. {{verse|chapter=13|verse=31}}Anlora 'l rè a l'é alvasse, a l'ha s-ciancà soe vestimente e a l'é campasse për tèra për segn ëd dësperassion. E 'dcò tùit ij sò servitor ch'a stasìo ambelì a son ëdcò s-ciancasse ij vestì. {{verse|chapter=13|verse=32}}Jonadab, fieul dël frel ëd David, Simea, a l'ha dit: “Mè sgnor a dovrìa pa dì, 'A son ëstàit sassinà tùit ij giovo ch'a son ij fieuj dël rè'.  Mach Amnon a l'é mòrt. Absalom a l’avìa pensà ‘d felo fin-a dal di che soa seure Tamar a l'era stàita violà. {{verse|chapter=13|verse=33}}Adess, ch'a-j daga nen da ment mè sgnor ël rè a la vos ch’a dis: ‘Tùit ij fieuj dël rè a son mòrt’. Mach Amnon a l'é mòrt: j'àutri frej a son salvasse”. {{verse|chapter=13|verse=34}}Dl'istess temp Absalom a l'era scapà. Cand che ‘l servitor ch’a fasìa da vedëtta, a l'ha vëddù vàire përsone ch'a rivavo da la stra 'd Bacurim, aranda dla colin-a. {{verse|chapter=13|verse=35}}Jonadab a l'ha dije al rè: “Varda! A rivo ij fieuj dël rè! A l'é pròpi come ch’i l'avìa dite mi!”. {{verse|chapter=13|verse=36}}A l'avìa pen-a finì ëd parlé che ij fieuj dël rè a son rivà, an crijand e piorand. E 'dcò 'l rè e ij sò sërvent a son butasse a pioré motobin. {{verse|chapter=13|verse=37}}Ma 'ntant Absalom a l'era scapà e andàit da para 'd rè Talmai fieul d'Amicud ëd Ghesur<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 3|2 Samuel 3:3]].</ref>. E David a l'ha portà 'l deul për sò fieul tùit ij di. {{verse|chapter=13|verse=38}}Dòp che Absalom a l'era scapà a Ghesur, a l'é restaie tre agn. {{verse|chapter=13|verse=39}}Contut lë spìrit dël rè<ref>l'oma avù pì car ëd volté da jë LXX: pnéuma tu basiléos, רוּחַ הַמֶּלֶךְ (ruach hammelech, "lë spìrit dël rè ") pitòst che dal Test Masorétich דָּוִד הַמֶּלֶךְ (David Hammelech, "David ël rè "). La comprension ant la tradussion a l'é che David, combin anghignonà an cost perìod për sò fieul Absalom, a l'avìa ancora un grinor e na preoccupassion che a durava për chiel. A vorìa pasiesse con chiel. N'antërpretassion ancora diferenta dël vërsèt a presupon che l'anteresse 'd David d'ancaminé n'assion militar contra d'Absalom a sia pasiasse con ël temp, e sòn a soa vira a l'ha përmëttù ai consijé 'd David ëd posselo vers la 'rconciliassion' con Absalom.</ref> a l'avìa lassà da banda tut ël ghignon ch’a l’avìa avù për Absalom e a vorìa arconciliesse con chiel, përchè a l'era bin butasse ‘l cheur an pas për la mòrt d'Amnon. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] hfukw3nu89bkecswxo4ptlk1cku5fmx 0 4336 37823 18510 2026-06-03T07:13:19Z Dragonòt 119 37823 wikitext text/x-wiki [[Neuv Sermon Subalpin|Artorn]] ---- == '''Na ment doverta për vëdde lë strasordinari''' == A l'han dit che na ment doverta a l'é un don dij pì pressios: l'esse bon a vardé la realità sensa pregiudissi e con l'anvìa d'amprende. A l'é 'dcò vera lòn ch'a l'ha dit n'àutr, l'é a dì che la dovertura dla ment, combin ch'a sìa na gran virtù, a l'ha da esse esercità con disserniment, e ch'a sarìa da folitro esse dovert a d'ideje sbaljà o a përson-e ch'a podrìo fene dël mal. Ij dissèpoj 'd Gesù a j'ero stait compagnà da chiel a vardé 'l mond ëd na manera diversa dal sòlit e a l'avìo amprendù a deje fiusa a Gesù ch'a l'avrìa mai ambrojaje. Contut, la preuva pì granda ch'a j'ero stàit sugetà a l'era cola 'd dovertesse a l'esistensa 'd na dimension dla realità ch'a va bin dë dlà 'd lòn ch'i n'oma esperiensa tùit ij dì, visadì cola dl'arsurression, la vitòria an sla mòrt. An sle prime ij dissépoj ëd Gesù a vorìo nen chërdje a l'anunsi dl'arsurression ëd Gesù, ma a l'avrìo bin amprendù ch'a l'era vera e lolì a l'avrìa daje na fòrsa strasordinaria d'afronté minca na dificoltà për fé conòsse al mond l'Evangeli dla salvassion an Gesù. Ancheuj i vardoma 'n tòch da l'ùltim capìtol dl'evangeli 'd March a riguard ëd lòn ch'a l'é capitaje a l'anunsi dl'arsurression. ::''"Apress l’arsurression ëd Gesù, ël prim dì dla sman-a, chiel a l’é mostrasse an prim leugh a Marìa Madlen-a, cola ch’a l’avìa scassane set demòni. E a l’é andass-ne e nunsielo a coj ch’a j’ero stàit ansem a chiel, ch’a j'ero an deul e ch’a pioravo. Ma quand ch’a l’han sentì che Gesù a l’era viv, e che Marìa a l’avìa vëddulo, a l’han nen chërduje. Apress ëd lòn, Gesù a l’é mostrasse sota n’àutra forma a doi ëd lor ch’a j’ero për la strà për andé ai camp. Sti-sì a son tornà e a l’han nunsiajlo a j’àutri, ma a l’han ëdcò pa chërduje. A la fin a l’é mostrasse ai dódes ch’a j’ero astà ansema e a l’ha rimprociaje për soa mancansa ‘d fej e për la durëssa ‘d sò cheur ëd lor, përchè ch’a l’avìo nen chërdù a coj ch’a l’avìo vëdulo arsussità"'' (March 16:9-14). Gesù a l'é arsussità dai mòrt. Ij sò dissèpoj a chërdo nen a l'anunsi ch'a-j fan cole fomne. I l'oma pa da pensé che, ant ël racont ëd March, ij dissépoj 'd Gesù a faso na bruta figura, perchè, pr' ël moment, coste-sì a son le contradission ëd la natura uman-a ch'a sa nen andé dëdlà dl'esperiensa 'd minca dì për dovertesse a lòn ch'a l'é strasordinari, neuv, foravìa, mai sentì anans. Na prima reassion d'incredulità as la capìss fin-a an cole përson-e ch'a son ëstàite argenerà da la grassia 'd Nosgnor e ch'a comenso a dovertesse anvers le còse 'd Dé. Ij dissépoj ëd Gesù a l'avìo comensà a dovertesse, ma a l'avìo ancora un pò dë strà da fé. An efet, Gesù, arsussità, a l'avrìa mnaje pòch a pòch për man a fé l'esperiensa che chiel, Gesù, a l'era arsussità perdabon, e a l'avrìo tocalo con la man - a la létera! A son tante le contradission ch'i l'oma 'dcò nojàutri ch'i marcioma an sla strà che Gesù a l'ha mostrane e ch'i soma ancora nen rivà a destinassion! Debolëssa e incredulità, malgré tute nòstre bon-e intension! Sicur ch'a l'ha pa da esse për nojàutri na scusa: a-i é gnun mèrit ant l'esse 'n pò 'd mischërdent e dl'avèj ël cheur pitòst dur! A l'é ciàir che Gesù a-j rimpròcia, ij sò dissépoj, pròpi për lolì, antlora e ancheuj. Përmettoma nen che nòstra esitansa, dubi e ambarass a sìa d'antrap a nòstra partecipassion a la vitòria dl'arsurression. Lassomse porté anvers lòn ch'i podoma gnanca imaginé! Che Nosgnor an doverta a vëdde e a fé l'esperiensa 'd lòn che 'l mond a n'ha gnun-a idèja e ch'a fortiss ch'a l'é pa possibil. Nò, Gesù a l'é col ch'a rend possibil l'ampossibil, përchè chiel a l'é la presensa 'd Dé an tra 'd nojàutri, e Dé a l'é 'l Creator che për chiel tut a l'é bin possibil! An efet, a-i é nen na neuva ch'a sia mej ëd cola-lì da porté a 'd dissépoj ch'a l'avìo ancora le lerme a j'euj për la mòrt ëd sò car maestro: Gesù a l'é arsussità! As trata pa 'd na consolassion a bon mërcà coma cola che Marta a disìa a sò cheur për la mòrt ëd sò frel Lazàr: ''"Marta a l'ha dìt a Gesù: "Se ti 't fusse stàit sì, Nosgnor, mé frel a sarìa nen mòrt. Ma i sai ëdcò che adèss lòn ch'a sìa ch' it ciamëras a Nosgnor, Chiel at l'acordrà". Còsa ch'a-j rëspond Gesù? "Tò frel a tornërà an vita". E Marta: "I lo sai che chiel a tornërà an vita quand a-i sarà l'arsuression, al Dì Darié". Gesù a-j dìs: "Mi i son l'arsuression e la vita: col ch'a chërd an mi, combin ch'a sìa mòrt, a vivrà". E col ch'a viv e chërd an mi a meuirërà pa për sèmper; chërdës-to lòn?". Chila a-j rëspond: "Éh, Signor, mi i chërdo che ti't ses ël Crist, col ch'a dovìa ven-e al mond''" ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 11|Gioann 11:21-26]]). A coj ch'a pioro e a son ant ël deul i l'oma mai da strachesse 'd nunsieje la speransa sicura ch'a-i é ant l'Evangel dël Crist, e pian pianin l'Evangel a suvrà minca na lerma 'd dolor e 'd tristëssa e a-j cisserà d'andé anvers la vita ch'a dësbla la mòrt e a la trasforma. A l'é 'n fàit che ancora 'ncheuj Gesù as mostra, as fà conòsse a d'òm e fomne 'd tut ël mond e che a-j men-a 'd manera sbalorditiva a la conversion, ch'a-j doverta j'euj per vëdde ch'a-i é bin n'àutra dimension ëd l'esistensa ch'a l'ha an Gesù sò sènter. Per lor a l'é nen na vision fìsica ch'a-j përsuad ma 'l sens ëd na presensa ch'as peul nen pijesse 'n bàilo, equivoché, përchè a-j cambia la vita. Ancora 'ncheuj a-i son d'òm e 'd fomne ch'a dan la testimoniansa ëd coma 'l Crist a l'abia scassà minca sòrt ëd "demòni" da soa vita 'd lor. Com é-lo possibil? Còsa l'é capità an soa vita 'd lor? Soens a l'é quajcòsa ch'as peul nen ëspieghesse. Son-ne dventà mat tu ant un còlp? Nò, a son tornà a la rason! Sò mond ed lor as trasforma, ëd realità neuve a cangio lòn ch'a l'é vej an soa vita. A l'é tuta na manera diversa 'd pensé e 'd vive che lor a 'rseivo an soa vita: cola 'd Gesù, ël Crist. Cost fenòmeno bin misterios ëd la ment uman-a a peul esse contà 'd manere diverse, ma un fàit sol a l'é ciàir: lor a l'han ancontrà Quajdun ch'a l'ha trasformà soa vita e ch'a l'ha daje amor, pas, passiensa, goj, e via fòrt. No, a son nen dventà "përfèt" ma a l'é gent ch'a varda anans al moment che tut a sarà compì: ''"Sossì a l'é capitane përchè esse an Crist, an comunion con chiel, a veul dì dventé na neuva creassion, quajcòsa 'd neuv. I l'oma chità 'd vive a la veja manera e i l'oma comensà na neuva vita!"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/2Corint 5|2 Corint 5:17]]). Fidesse al Salvator Gesù Crist ancheuj a veul dì ancaminesse con Chiel, ch'a viv, ant n'aventura maravijosa. A l'é sicur che an ësto mond a l'é nen semper belfé, a ma a val la pen-a! Con l'apòstol a peudo dì: ''"I son pì nen mi ch’i vivo, ma a l’é Crist ch’a viv an mi. A l’é parèj ch’i vivo an ësto còrp dla tèra fidandme ant ël Fieul ëd Nosgnor, ch’a l’ha vorsume bin e ch’a l’é dasse chiel istess për mi''" ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 2|Gàlat 2:20]]). Che cola-lì a peuda esse 'dcò vòstra esperiensa! Na ment doverta a l'é 'n don ch'i podoma ciameje e chiel, s'i soma sincer, a slarghera nòstre prospetive coma mai i l'avrìo chërdù possìbil. '''PREGHIERA''' Nosgnor! It diso grassie che ancora 'ncheuj la potensa dël Crist arsussità a men-a d'òm e 'd fome a doverté soa vita 'd lor anvers ëd prospetive neuve ch'as peudo gnanca imaginesse. It diso mersì perchè 'l Crist a l'ha tocà 'dcò mi! Che mia vita a l'anunsia sensa tëmma al mond antregh, bele s'a l'ha 'd dificultà a acetelo, ma tanti a peudo dé testimoniansa 'd lòn ch'a l'é capitaje cura ch'a l'han arseivù l'Crist coma 'l sò Salvator e Signor. Amen. [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] [[Categorìa:Neuv sermon subalpin]] 4wbiukopgrtmvyxaij32xest4j3nrcl 0 4403 37816 34426 2026-06-03T07:09:37Z Dragonòt 119 37816 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Esdra|Esdra]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Esdra/Esdra 3|Esdra 3]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Esdra/Esdra 5|Esdra 5]]|notes=}} {{chapter|3}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - Esdra 04.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - Esdra 04]] {{TOCright}} = Esdra = == 4 == === Oposission ai travaj d’arcostrussion === {{verse|chapter=4|verse=1}}Dël moment che ij nemis ëd Giuda e 'd Beniamin a son ëvnùit a savèj che coj ch’a j'ero stàit esilià e peui torna lassà torné an patria, a l’avìo dàit man a arcostruve 'l templi për Nosgnor Dé d'Israel, {{verse|chapter=4|verse=2}}lor, ij nemis, a son presentasse a Zorobabel  e ai capfamija e a l'han dije: ''Ëdcò nojàutri i voroma giuteve a costrùe ansem a voi, përchè 'dcò noi, parèj ëd vojàutri i pregoma vòst Dé e i l'oma smonuje ‘d sacrifissi fin-a dal temp che Esaradon, rè d'Assiria''<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 17|2 Rè 17:24-41]].</ref>'', a l'ha fane trasferì ambelessì''. {{verse|chapter=4|verse=3}}Ma Zorobabel, Jessua e j'àutri cap ëd famija d'Israel a l'han dije: “L’arcostrussion dël templi 'd nòst Dé a l’é pa na facenda ch’av riguarda. A l’é mach a nojàutri ch’a l’é stane dàit da rè Ciro ‘d Persia la comission ëd fabriché na ca për Nosgnor, Dé d’Israel”. {{verse|chapter=4|verse=4}}Anlora la gent dël pòst a l'ha ancaminasse a dëscoragé 'l pòpol ëd Giuda e a deje fastudi për nen lasselo buté an pé cola fàbrica. {{verse|chapter=4|verse=5}}Nen mach, ma a l'han fin-a corompù contra 'd lor chèich fonsionari për mandé a falita ij sò proget: sòn a l’é durà për tut ël temp ëd Rè Ciro 'd Persia, fin-a al regn ëd Rè Dario ëd Persia. === Na plenta a l’é presentà contra ij Giudé === {{verse|chapter=4|verse=6}}Al prënsipi dël regn d'Assuer<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 1|Ester 1:1]].</ref>, ij nemis dij Giudé a l'han presentà n'acusassion contra dla gent ëd Giuda a Gerusalem. {{verse|chapter=4|verse=7}}Peui ant ël temp ëd rè Artaserse: Bislam, Mitridate, Tabel, e d'àutri colega 'd lor a l'han scrivuje a Rè Artaserse 'd Persia. Ël test dël document a l'era an caràter aramàich e scrivù an lenga aramàica e parèj a l’han fane la tradussion për ël rè.  [Lòn che a séguita a sarìa an Aramàich]. {{verse|chapter=4|verse=8}}Recum cancelié e Simsai  lë scriba a l'han scrivù na litra a rè Artaserse contra 'd Gerusalem, an costa manera: {{verse|chapter=4|verse=9}}“Da Recum cancelié e Simsai scriba e la rimanensa dj'asocià, ij giùdes, ij legà, j'ispetor persian, ij funsionari, la gent trasferìa  da Uruch, cola da Babilònia, da Susa, visadì<ref>Për ël Qere dël TM (דֶּהָיֵא, dehaieʾ, a saria un nòm pròpi) ma a smijerìa mej tnì ël Chetib: דִּהוּא (dihuʾ, “a l'é sòn, valadì, visadì”). Vëdde F. Rosenthal, Grammar, 25, §35; E. Vogt, Lexicon linguae aramaicae, 36.</ref> j'Elamita, {{verse|chapter=4|verse=10}}e j'àutre gent che 'l grand e glorios Assurbanipal<ref>An aramàich: Osnapar.</ref> a l'avìa faje traferì ant le sità dla Samaria<ref>La translassion a l'é con ël plural ëd le version antiche בְּקֻרְיַהּ (bquriah, “ant le sità”) pitòst che 'l singular (“ant la sità”) dël TM.</ref> e an d'àutri pòst dël pais dë dlà dël fium Eufrate e peui ancora”. {{verse|chapter=4|verse=11}}Costì a l'é la tradussion ëd la litra ch'a l'han scrivùje a Artaserse. “A rè Artaserse, ij tò servitor, la gent ëd là dël Fium. {{verse|chapter=4|verse=12}}Ël rè a dovrìa savèj che la gent ch’a l'é montà da chiel anvers ëd nojàutri, a son ëvnùit ambelessì e a tiro sù torna la sità ‘d Gerusalem, na sità grama e arvirosa, e a pòso le fondamenta restaurà dle muraje. {{verse|chapter=4|verse=13}}Che 'l rè a sàpia donca che se sta sità a l'é restaurà e soe muraje as drisso torna, lor a pagheran pa pì 'd tribut, nì cotis, nì taja 'd passage e che 'l tesòr real a l'avrà da patìne. {{verse|chapter=4|verse=14}}Ore, da già che nojàutri i soma ij tò soget fedej<ref>Lét. “noi i mangioma la sal dël palass”.</ref> e a në smija pa bel vëdde 'l rè dëspresià, për lòn i-j mandoma coste anformassion. {{verse|chapter=4|verse=15}}Ch’as faso d'arsërche ant ël Lìber ëd le Memòrie dij tò grand; e ti 't podras vëdde andrinta a col lìber che costa sità a l'é na sità arvirosa, e che a pòrta pregiudìssi ai rè  e a le provìnse, e che an tùit ij temp antich a l'han sempe fàit ëd sedission. A l'é për lòn che sta sità a l'é stàita dësblà. {{verse|chapter=4|verse=16}}Nojàutri i-j foma savèj donch al Rè che, se costa sità a l'é torna butà ‘n pé e soe muraje rëstaurà, la part dij sò stat ch’a l'é dë dlà dël fium, a-i é l’arzigh ch’a sarà pa pì la soa". {{verse|chapter=4|verse=17}}Alora ‘l rè a l'ha mandaje costa réplica: “Al magìster cancelié Recum, a lë scrivan Simsai e a la rimanensa  dla gent ch'a stà an Samaria, nen mach, ma 'dcò la resta 'd coj dl'àutra banda dël Fium, pas! Al present, {{verse|chapter=4|verse=18}}la litra che vojàutri i l'eve mandane, a l'é stàita voltà e lesùa dë 'dnans ëd mi. {{verse|chapter=4|verse=19}}I l'hai comandà 'd fé d'arsërche; e a l'é trovasse che përdabon ant ij temp d'antan, costa sità a l'era dasse a la sedission e a l'arvira, solevànd-se contra dij rè. {{verse|chapter=4|verse=20}}E 'd rè potent, a j'ero già stàine a Gerusalem, che a l'avìo comandà dzora a tut lòn che a l'é dë dlà dël Fium, e a-i j'era chi a-j pagava tribùt, taje e dirit ëd passage. {{verse|chapter=4|verse=21}}Ëd conseguensa, comandè 'd fé chité ij travaj 'd costa gent, e che costa sità a sia pa drissà, fin-a che l'órdin a riva da mi. {{verse|chapter=4|verse=22}}E pijeve vàrda 'd trascuré sòn: për tëmma che 'l mal a peussa aumenté a pregiudisse dël rè”. {{verse|chapter=4|verse=23}}Anlora, cand che la còpia dla litra 'd re Artaserse a l'era stàita lesùa dë 'dnans ëd Recum e 'l segretari Simsai, e ij sò colega, lor a son andàit an pressa a Gerusalem dai Giudé, e con man fòrta a l'han faje chité ij travaj. {{verse|chapter=4|verse=24}}A l’é parèj che a l'é chitasse 'l travaj dla ca 'd Nosgnor ch'a stà a Gerusalem, e dcò la fàbrica a l'é fërmasse fin-a ant lë scond ann dël regn ëd Dario, rè 'd Persia. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Esdra]] jjgp00zq0o9eya9txznr3s69kdum4zy 0 4695 37817 29991 2026-06-03T07:09:57Z Dragonòt 119 37817 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Geremia|Geremìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Geremia/Geremia 23|Geremìa 23]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 25|Geremia 25]]|notes=}} {{chapter|24}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Geremia 24.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Geremia 24]] = Geremìa = == 24 == === Ëd fi bon e 'd fi gram === {{verse|chapter=24|verse=1}}Nosgnor a l'ha fame vëdde doe cavagne 'd fi, ch'a j'ero stàite butà dë ‘dnans dël Templi dël Signor. Sòn a l'é rivà da dòp che Rè Nabucodenesar ëd Babilònia a l'avìa deportà rè Jeconia 'd Giuda, ël fieul ëd Ioiachim. Chiel a l'ha falo deporté da Gerusalem a Babilònia con ij notàbij ëd Giuda, j’arté e ij magnin<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 24|2 Re 24:12-16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache36|2 Crònache 36:10]].</ref>. {{verse|chapter=24|verse=2}}Na cavagna a contnìa 'd fi soasì, coma ch’a son le fior dij fié: l'àutr a l'avìa 'd fi ëd qualità grama da pa podèje mangé. {{verse|chapter=24|verse=3}}Nosgnor a l'ha dime: “Còs vëddes-to Geremìa?”, I l'hai rëspondù: “I vëddo 'd fi. Coj bej a smijo pì che bon. Ma ij marinà a son tant vast e gram da nen podèje mangé. {{verse|chapter=24|verse=4}}Ma 'l Signor a l'ha adrëssame torna 's message: {{verse|chapter=24|verse=5}}Mi, ël Signor, ël Dé d'Israel, i diso: ‘J'esilià 'd Giuda che i l'hai mandà via da 's leu ant la tèra 'd Babilònia, mi i-j varderai con favor, parèj com as beico con piasì costi fi bon. {{verse|chapter=24|verse=6}}I m'adrësserai a lor e i-j farai torné an sta tèra-sì. I ristabilirai torna e i-j dëstruverai pa; i-j fongherai e a saran pa pì dësraisà. {{verse|chapter=24|verse=7}}Nen mach, ma i-j darai ëdcò l’anvìa<ref>O “un cheur për”.</ref> ‘d conòsse che mi i son ël Signor. Lor a saran mè pòpol e mi sò Dé, përchè con tut sò cheur a torneran a mi. {{verse|chapter=24|verse=8}}Mi, ël Signor, i lo fortisso: “Rè Sedecia 'd Giuda, ij sò ufissiaj, e 'l pòpol restà a Gerusalem o ch’a l’é andàit a sté an Egit, a son parèj dij fi gram. I considererai lor tanme ‘d fi marinà e tant vast da pa podéje mangé. {{verse|chapter=24|verse=9}}I në farai n'ogèt d'oror për tùit ij regn ëd la tèra; l'obròbi, la fàula, la svergna, la maledission ant tùit ij pais andova che i-j sbardlerai. {{verse|chapter=24|verse=10}}I-j manderai contra: guera, spa, famin-a e ‘l contacc, fin-a che a saran dësparì dël tut da la tèra che mi i l'avìa daje a lor e ai sò antich”. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Geremia]] gt7gt4ok50q5yk4ggxs8p0hv48b1tsa 0 4911 37832 30886 2026-06-03T07:17:37Z Dragonòt 119 37832 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 47|Esechiel 47]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 1|Daniel 1]]|notes=}} {{chapter|48}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 48.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 48]] = Esechiel = == 48 == === Ripartission dël teritòri === {{verse|chapter=48|verse=1}}Costi-sì ij nòm ëd le tribù e dël territori ch'a jë speta. An partend da l'estrema borna 'd tramontan-a an diression ëd Chetlon, anvers l'intrada d'Amat e fin-a a Casar-Enan, an lassand a setentrion ël finagi ëd Damasch e andasend ëd còsta, arlongh le bòine d'Amat, da la man ëd levant al mar: na part a sarà assegnà a Dan. {{verse|chapter=48|verse=2}}An sël confin ëd Dan, dòp ël lìmit oriental fin-a la bariera 'd ponent: Aser, na part. {{verse|chapter=48|verse=3}}An sël confin 'd Aser, dòp ël lìmit ëd levant e fin-a la bariera ossidental: Neftali, na part. {{verse|chapter=48|verse=4}}An sël confin ëd Neftali, dòp ël lìmit oriental e fin-a la bariera 'd ponent: Manasse, na part. {{verse|chapter=48|verse=5}}An sël confin ëd Manasse, dòp ël lìmit ëd levant e fin-a a la bariera ossidental: Efraim, na part. {{verse|chapter=48|verse=6}}An sël confin 'd Efraim, dòp ël lìmit oriental e fin-a a la bariera 'd ponent: Ruben, na part. {{verse|chapter=48|verse=7}}An sël confin ëd Ruben, dòp ël lìmit ëd levant e fin-a a la bariera ossidental: Giuda, na part. {{verse|chapter=48|verse=8}}Arlongh ij finagi ëd Giuda, dal lìmit oriental fin-a a col ëd ponent, a-i sarà ël teritòri che vojàutri i prelevereve, largh 25.000 cùbit e longh parèj d'un-a dle part che a son tocaje a le tribù, dal lìmit ëd levant a col ossidental: ël Santuari a sarà pròpi ant ël mes ëd col teritòri. {{verse|chapter=48|verse=9}}La part che vojàutri i andreve a prelevé për ël Signor a sarà 'd 25.000 cùbit e largh 10.000. {{verse|chapter=48|verse=10}}A l'é a lor, ai sacerdòt, la proprietà dla part sacrà: a tramontan-a 25.000 cùbit e a ponent na larghëssa 'd 10.000 cùbit, a levant na larghëssa 'd 10.000 cùbit e a mesdì na longhëssa 'd 25.000 cùbit; ël Santuari dël Signor a sarà ant ël mes. {{verse|chapter=48|verse=11}}Sòn a sarà për ij sacerdòt consacrà, për coj dij fieul ëd Zadoch ch'a l'avìo assicurà mè servissi, che a j'ero pa dëstornasse ant ël traviament dj'Israelita, coma che a j'ero perdusse ij Levita. {{verse|chapter=48|verse=12}}Parèj che a sarà soa na part ciapà an sla part santa dij sant dël pais: costa la frontiera dij Levita. {{verse|chapter=48|verse=13}}Ij Levita a l'avran un teritòri tut parìa ëd col dij sacerdòt: a sarà longh 25.000 cùbit e largh 10.000; longhëssa total 25.000 cùbit e 10.000 ëd larghëssa. {{verse|chapter=48|verse=14}}A podran pa cambié nì vende nen e ij fond ëd la tèra a podran pa esse alienà, përchè tut a l'é sacrà a Nosgnor. {{verse|chapter=48|verse=15}}Dij sinch mila cùbit che a vanso an larghëssa dzora dij 25.000, as farà un teritòri profan për la sità, për j'abitassion e ij pasturagi. Ant ël mes a-i sarà la sità. {{verse|chapter=48|verse=16}}Vardé soe dimension: da la banda 'd tramontan-a 4.500 cùbit; da cola dël mesdì, 4.500 cùbit; da la banda 'd levant, 4.500 cùbit e da cola 'd ponent, 4.500 cùbit. {{verse|chapter=48|verse=17}}J'anviron ëd la sità a l'avran anvers setentrion: dosentessinquanta cùbit, ant ël meridion dosentessinquanta cùbit, anvers est, dosentessinquanta cùbit, e a ponent, dosentessinquanta cùbit. {{verse|chapter=48|verse=18}}Përparèj ch'a-i restran an longhëssa, aranda dla porsion sacrà, 10.000 cùbit anvers levant e 10.000 vers ponent arlongh la part consacrà: soa produssion a servirà a manten-e j'ovrié dla sità. {{verse|chapter=48|verse=19}}J'ovrié dla sità a saran ciapà da tute le tribù d'Israel. {{verse|chapter=48|verse=20}}Ël tut a sarà 'd vintessinch-mila cùbit për d'àutri vintessinch-mila. A sarà prelevà un quart ëd la part sacrà tant 'me proprietà dla sità. {{verse|chapter=48|verse=21}}La rimanensa, da tute doe le bande dël leu consacrà e dla proprietà dla sità, ch'a l'é dël prinsi: l'estension a sarà an s'un front ëd vintessinch-mila cùbit dël leu sacrà a levant, anvers ël finagi oriental, e a ponent, an s'un front ëd vintessinch-mila cùbit anvers ël finagi ëd ponent, an paralel a le part e a sarà tut dël prinsi. Ël leu sacrà e 'l santuari a saran an mes. {{verse|chapter=48|verse=22}}La proprietà dij Levita e dla sità a sarà 'dcò an mes con ël possess dël prinsi. {{verse|chapter=48|verse=23}}Për j'àutre tribù, da la finaja oriental a cola 'd ponent: Beniamin, na part. {{verse|chapter=48|verse=24}}Da la banda dël teritòri ëd Beniamin, ancaminand-se da la frontiera 'd levant a cola ossidental, Simeon a l'avrà na porsion. {{verse|chapter=48|verse=25}}Da la part dël teritòri ëd Simeon, partend dai finagi a est fin-a a rivé a coj ëd ponent: Issacar, na porsion. {{verse|chapter=48|verse=26}}Dal lat d'Issacar, an partend da la banda oriental fin-a a la part d'ossident , a-i sarà ël teritòri 'd Zabulon. {{verse|chapter=48|verse=27}}Da la banda dël teritòri 'd Zabulon, da la frontiera 'd levant a cola 'd ponent: la part ëd Gad. {{verse|chapter=48|verse=28}}Tacà a la finaja 'd Gad, a parte da mesdì anvers sud, ij finagi andran da Tamar fin-a a j'eve 'd Meriba-Cades e al torent d'Egit che a va al Gran Mar. {{verse|chapter=48|verse=29}}Costa a l'é la tèra che i dividereve an sòrt an ardità për le tribù d'Israel e coste-sì a saran soe part, a dis ël Signor Dé. === Le pòrte dla sità === {{verse|chapter=48|verse=30}}Coste-sì a saran le surtìe dla sità: da la banda 'd tramontan-a: quatmilassinch-sent cùbit ëd mzura. {{verse|chapter=48|verse=31}}Le pòrte dla sità a porteran ij nòm ëd le tribù d'Israel. Tre pòrte a setentrion: la pòrta 'd Ruben, un-a, na pòrta 'd Giuda e na pòrta për Levi. {{verse|chapter=48|verse=32}}Da la banda d'orient: quatmila e sinch-sent cùbit e tre pòrte: na pòrta për Giusep, na pòrta për Beniamin e na pòrta për Dan. {{verse|chapter=48|verse=33}}Da la part sud: quatmilassinch-sent cùbit e tre pòrte: na pòrta për Simeon, na pòrta për Issacar e na pòrta për Zabulon. {{verse|chapter=48|verse=34}}Da la part ëd ponent: quatmilassinch-sent cùbit e tre pòrte: na pòrta për Gad, na pòrta për Aser e un-a për Neftali. {{verse|chapter=48|verse=35}}La sirconferensa dla sità a sarà 'd ses mija. Da col di an anans ëd la sità a podrà ciamesse: ''Nosgnor a l'é ambelelà''<ref>48-30-34 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 21|Arvelassion 21:12-13]].</ref>. === Nòte === <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Esechiel]] 5a4sdsr4y6dt0co91i1fuvymsnhkhzi 0 4956 37827 33949 2026-06-03T07:15:03Z Dragonòt 119 37827 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 14|1Crònache 14]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 16|1 Crònache 16]]|notes=}} {{chapter|15}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 15.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 15]] == 15 == === Le preparassion për tramudé l’Èrca === {{verse|chapter=15|verse=1}}David a l’era fasse fé già vàire edifissi ant la Sità ‘d David. Ma a l’ha dcò fàit pronté un leu për l’Èrca ‘d Dé e na tenda particolar për quatela<ref>Ciamà tabërnàcol.</ref>. {{verse|chapter=15|verse=2}}Peui a l’ha dàit cost órdin-sì: "L' Èrca' d Dé a peul esse trasportà mach dai Levita. Nosgnor a l'ha sernuje për porté soa Èrca e sté sèmper a sò servissi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 10|Deuteronòmi 10:8]].</ref>". {{verse|chapter=15|verse=3}}Apress, David a l’ha convocà tuti j'Israelita a Gerusalem për tramudé l'Èrca 'd Nosgnor ant ël leu che chiel a l'avia prontaje. {{verse|chapter=15|verse=4}}Sto-sì a l’é ‘l nùmer dij dissendent d’Aron (ij sacerdòt) e ij Levita ch’a j’ero stàit convocà: {{verse|chapter=15|verse=5}}Ij fieuj ëd Qehat, ël cap Oriel e sò frej, sentevint. {{verse|chapter=15|verse=6}}Ij fieuj ëd Merari, ël cap Asaia e sò frej, dosentevint. {{verse|chapter=15|verse=7}}Ij fieuj ëd Gherson, ël cap Joel e sò frej, sentetranta. {{verse|chapter=15|verse=8}}Ij fieuj d' Elisafan: ël cap Semajà e sò frej, dosent. {{verse|chapter=15|verse=9}}Ij fieuj d' Ebron: ël cap Eliel e sò frej, otànta. {{verse|chapter=15|verse=10}}Ij fieuj d' Osiel: ël cap Aminadab e sò frej, sentedódes. {{verse|chapter=15|verse=11}}David a l' ha convocà peui ij sacerdòt Sadòch e Abiatar, e ij Levita: Oriel, Asaia, Joel, Semaià, Eliel e Aminadab. {{verse|chapter=15|verse=12}}A l' ha dije: "Vojàutri ch’i seve ij cap ëd le casà dij Levita: Santificheve, voi e vòsti frej, e fé monté l'Èrca' d Nosgnor, Dé d' Israel, ant ël leu ch'i l'hai prontaje. {{verse|chapter=15|verse=13}}A l'é che, ant ël moment che voi i j'ere pa, la prima vira, Nosgnor a l'ha castijane, përchè nojàutri i l'oma pa sërcalo conform a la Lege. {{verse|chapter=15|verse=14}}Ij sacerdòt e ij Levita, donch, a son santificasse për tramudè l' Èrca' d Nosgnor, Dé d' Israel. {{verse|chapter=15|verse=15}}Ij fieuj dij Levita, com a l' avia comandà Mosé conform a la paròla 'd Nosgnor, a l' han portà l'Èrca' d Dé ansima a soe spale, con le stanghe<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 25|Surtìa 25:14]].</ref>. {{verse|chapter=15|verse=16}}Apress, David a l'ha comandà ai cap dij Levita ‘d nominé ij sò frej, ij cantor, con jë strument musicaj, arpe, lire e cìmbali, e ch’a fèisso aussé bin fòrt soe vos ëd gòj. {{verse|chapter=15|verse=17}}Parèj, ij Levita a l’han designà Eman, fieul ëd Joel, Asaf, fieul ëd Berechia; e, an tra ij dissendent ëd Merari, ij sò frej, Etan fieul ëd Cosaia. {{verse|chapter=15|verse=18}}Con lor a-i j' era, ant lë scond órdin, ij sò frej levita, Zecaria, Ben, Asiel, Semiramot, Jechiel, Oni, Eliab, Benaia, Masseia, Matitia, Elifle, Micneia, Obed-Edom e Jeiel, guardian ëd le pòrte. {{verse|chapter=15|verse=19}}E ij cantor Eman, Asaf e Ean a fasìo soné ij cìmbali' d bronz. {{verse|chapter=15|verse=20}}Zecaria, Asiel, Semiramot, Jechiel, Oni, Eliab, Maseia e Benaia a l'avio' d salteri an sël ton d' "Alamòt<ref>Miraco a l'era la tonada për vos ëd fiëttin-e.</ref>". {{verse|chapter=15|verse=21}}Matitia, Elifle, Micneia, Obed-Edom, Jeiel e Asasia a tocavo le lire al ton d' “Hasseminit lenaseah<ref>Nen sicur ma miraco: "Stil ëd salteri për épica (epìnich)".</ref>". {{verse|chapter=15|verse=22}}Chenania, cap dij Levita ancaricà dël tramud ëd l'Èrca, a dirigìa la musica, për motìv ëd soa perissia. {{verse|chapter=15|verse=23}}Berechia e Elcana a l' ero guardian dl'Èrca. {{verse|chapter=15|verse=24}}Ij sacerdòt Sebania, Josafat, Netanel, Amasai, Zecaria, Benaia e Elieser a sonavo le trombe ‘dnans ëd l' Èrca' d Nosgnor. Obed-Edom e Jechia a j'ero ij guardian<ref>Ij guardian ("portié"), a guernavo che ij nen-ebreo a s'avzinèisso pa.</ref> ëd l' Èrca. === L'Èrca portà ant la sità 'd David === {{verse|chapter=15|verse=25}}David, j'ansian d'Israel e ij cap rësponsàbij dle formassion ëd mila òm a l' han compagnà con argiojissansa' l tramud ëd l'Èrca dl' aleansa' d Nosgnor da la ca d' Obed-Edom. {{verse|chapter=15|verse=26}}Antramentre che Dé a-j dasìa sò confòrt ai Levita che a portavo l' Èrca dl' aleansa' d Nosgnor, a son sacrificàsse sèt tòr e sèt moton. {{verse|chapter=15|verse=27}}Për cola ocasion David a l’era vestisse con un mantel ëd lin<ref>As peul lese dcò "bisso/bissus", o damasch.</ref>, dla midema fasson ëd col dij Levita ch’a portavo l' Èrca, ij cantor e Chenania - ch’a dirigìa la traslassion. David a l' avìa dcò n' efod<ref>L' "efod" a l'era tanme në scu che as portava sota la gola, con ij sìmboj /emblema dle dódes tribù d'Israel.</ref> ‘d lin. {{verse|chapter=15|verse=28}}Parèj tuta Israel a l’ha fàit monté l'Èrca 'd Nosgnor con aclamassion e al son dij còrn, con trombe e cìmbali, e 'd musica dj' àrpe e lire. {{verse|chapter=15|verse=29}}Ore, ant ël moment che l' Èrca' d Nosgnor a l'era intrà ant la sità 'd David, Micol, la fija' d Saul, a l'è butasse a vardé da la fnestra e, an vedend ël rè ch’a sautava e a balava, a l’é vnuje ‘n sentiment ëd grand dëspresi për chiel. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] fgim9xo9h1mrc7dtz13aqu1edi78sra 0 4964 37811 33963 2026-06-03T07:06:42Z Dragonòt 119 37811 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 22|1Crònache 22]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 24|1 Crònache 24]]|notes=}} {{chapter|23}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 23.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 23]] == 23 == === Ij dover dij Levita === {{verse|chapter=23|verse=1}}Ant ij di ‘d soa vejëssa, David a l’ha nominà sò fieul Salomon rè d’Israel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/1Rè 1|1 Rè 1:1-40]].</ref>. {{verse|chapter=23|verse=2}}A l’ha donca convocà ij cap d’Israel ansem ai sacerdòt e ai Levita. {{verse|chapter=23|verse=3}}A son contasse tùit ij Levita ch’a l’avìo da trant agn an sù, e sò nùmer a l’é rivà a 38.000. {{verse|chapter=23|verse=4}}Peui David a l’ha dit: "Ëd costi-sì a saran sernù 24.000 për l'atività<ref>O: “euvra”.</ref> dël Templ ëd Nosgnor. D’àutri 6.000 a serviran da ufissiaj e giùdes, {{verse|chapter=23|verse=5}}4.000 a serviran da guardian, e 4.000 a laudran Nosgnor con jë strument musicaj ch’i l’hai fàit fé”. {{verse|chapter=23|verse=6}}Peui David a l'ha dividùje an ëstrop, corispondent ai tre dissendent ëd Levi: Gherson, Cheat e Merari. === Ij Ghersonita === {{verse|chapter=23|verse=7}}J’unità dla famija ghersonita a l'é stàita definìa da soe linee ‘d dissendensa da Ladan e Simì, ij fieuj ëd Gherson. {{verse|chapter=23|verse=8}}Tre dij dissendent ëd Ladan a j’ero Iechiel (ël cap famija), Setam e Gioel. {{verse|chapter=23|verse=9}}Costi-sì a j’ero ij cap ëd la famija ‘d Ladan. Tre dij dissendent ëd Ladan a j’ero Selomit, Casiel e Aran. {{verse|chapter=23|verse=10}}Quatr dj’àutri dissendent ëd Simì a j’ero Iacat, Zisa, Ieus e Beria. {{verse|chapter=23|verse=11}}Iacat a l'era 'l cap ëd la famija, Zisa lë scond; Ieus e Beria a j’ero contà coma na famija ùnica përchè a l’avìo avù pa vàire fieuj. === Ij Cheatita === {{verse|chapter=23|verse=12}}Cheat a l'avia avù quat fieuj: Amram, Isar, Ebron e Usiel. {{verse|chapter=23|verse=13}}Ij fieuj d'Amram a son ëstait Aron e Mosè. Aron e ij sò dissendent a son ëstait sernù për semper al ministeri ant ël leu pì Sant, për brusé d'ancens ant ël Templi, për ël servissi a Nosgnor e për benedì 'l pòpol ant ël nòm dël Signor fin-a a la fin dij temp<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 28|Surtìa 28:1]].</ref>. {{verse|chapter=23|verse=14}}Për lòn ch’a riguarda Mosè, ij sò fieuj a son ëstàit anserì ant la tribù ‘d Levi. {{verse|chapter=23|verse=15}}Ij fieuj ëd Mosè a j’ero Ghersom e Elieser. {{verse|chapter=23|verse=16}}Ij dissendent ëd Ghersom a 'ncludìo Sebuel, ël cap famija. {{verse|chapter=23|verse=17}}Elieser a l’avìa mach un fieul, Recabià. Recabià a l’ha avù na dissendensa bondosa. {{verse|chapter=23|verse=18}}Ij dissendent d’Isar a comprendìo Chelomit, ël cap famija. {{verse|chapter=23|verse=19}}Ij dissendent d’Ebron a comprendìo Jeria (ël cap famija), Amaria (lë scond), Jacasiel (ël ters), e Jecameam (ël quart). {{verse|chapter=23|verse=20}}Ij dissendent d'Usiel a comprendìo: Mica (ël cap famija) e Isià (lë scond). === Ij Merarita === {{verse|chapter=23|verse=21}}Ij dissendent ëd Merari a comprendìo Maclì e Mossì. Ij fieuj 'd Maclì a j’ero: Eleasar e Chis. {{verse|chapter=23|verse=22}}Eleasar a l'é mòrt sensa fieuj; tant a l'avia mach ëd fije che a son mariasse con ij cusin ëd lor: ij fieuj 'd Chis. {{verse|chapter=23|verse=23}}Tre dij dissendent ëd Mossì a j’ero: Mali, Eder e Gerimòt. {{verse|chapter=23|verse=24}}Costi-sì a son ij dissendent ëd Levi conform ai sò clan, ij cap ëd lignagi, registrà con soèn për nòm. Minca un ëd lor a l’avìa da avèj da vint agn an sù për qualifichesse për ël servissi ant la ca ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=23|verse=25}}David, an efet, a l'avia dit: "Nosgnor, Dé d'Israel, a l'ha conceduje d'arlass a soa gent e a l'ha stabilì soa abitassion a Gerusalem për sèmper. {{verse|chapter=23|verse=26}}Dcò ij Levita a l'avran pa pì da tramudé 'l Tabërnàcol, nì j'asi për sò servissi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 10|Deuteronòmi 10:8]].</ref>”. {{verse|chapter=23|verse=27}}A l'era stait conform a le dariere dësposission ëd David, tùit ij Levita da vint agn an su, a j’ero stàit anregistrà për ël servissi. {{verse|chapter=23|verse=28}}L’euvra dij Levita a l’era ‘d giuté ij sacerdòt, ij dissendent d’Aron, damentre ch’a servìo ant la ca dël Signor. Lor a guernavo ‘dcò le cort, le stansie, la purëssa ritual ëd tuti j'asi sacrà, e a pijavo part al servissi religios ant ël Templi 'd Dé. {{verse|chapter=23|verse=29}}Lor a l’avìo da pijesse soèn dël pan sacrà ch’a l’era butà an sla tàula, ëd la farin-a soasìa për l’oferta dël gran, le fogasse sensa alvà, lòn che a j'era da barghisé<ref>Visadì cheuse ai fèr ("barghisé" a l'é un termo ebràich piemontèis dovrà për ël rit o për fé cheuse la carn an general).</ref> an sla grija, la ròba da fricassé e tute le mzure cite e gròsse. {{verse|chapter=23|verse=30}}Minca na matin e tute le seire a dovio fé assistensa al Templi, për rendje grassie a Nosgnor e laudelo. {{verse|chapter=23|verse=31}}A prëstavo assistensa con j’olocàust ch’a j’ero smonù al Signor ant ij Sabat, ant le celebrassion ëd la lun-a neuva, ant le feste comandà. Ël nùmer ëstabilì dij Levita a servìa a la presensa dël Signor an minca temp, ëscond le procedure ch’a j’ero stàite dàite a lor. {{verse|chapter=23|verse=32}}Parèj, sota la supervision dij sacerdòt, ij Levita a l’avìo da guerné ‘l Tabërnàcol<ref>O: “Tenda dël Rëscontr”.</ref> e ‘l Templi e compì con fidelità tùit ij dover ëd sò servissi ant la ca ‘d Nosgnor<ref>23:28-32 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 3|Nùmer 3:5-9]].</ref>. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] oa8j8b4g9m6s3xf8u1el22c3dpwarl3 0 5239 37824 31414 2026-06-03T07:13:42Z Dragonòt 119 37824 wikitext text/x-wiki [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Age|Artorn]] ---- == Introdussion == J'Israelita ch'a j'ero tornà a Gerusalem da l'esili, apress che Babilònia a l'era stàita conquistà da Ciro, rè 'd Persia, dël 539 a. C., a l'avìo trovà 'n pais devastà e bandonà. La dzorvivensa a l'era 'ncora pì malfé për càusa dij racòlt cativ e dla misèria. Ëdcò ant l'imperi persian la situassion polìtica a dasìa 'd sagrin përchè ch'a l'era pa stabil. Cand che 'l rè Cambise, sucessor ëd Ciro, a l'é mòrt (dël 522 a. C.) a j'ero fasse 'd disórdin ant la sossietà, An coste condission ëd dificoltà granda, j'Israelita a deuvìo afronté 'd sagrin ëd minca sòrt e a pensavo ch'a fussa pa na priorità l'arcostrussion dël templi 'd Nosgnor a Gerusalem, ch'a l'era stàit dësblà dai Babilonèis ant ël 587. Ël profeta Agé as adressa a j'Israelita e a preuva 'd feje comprende che soe dificoltà a vnisìo da n'anfiachiment ëd soa fede 'd lor, ch'as manifestava giusta con la mancà arcostrussion dël templi. Ël lìber d'Agé as arferiss a l'atività dël profeta an tra l'aost e lë dzember dl'ann 520 a. C. (cfr. 1:1,15; 2:10,18,20) e a 'rpòrta ij sò dëscors, adressà dzortut al governator Zorobabel e al sacerdòt Giosué. Ël profeta a nunsia che Nosgnor a castija sò pòpol cand che chiel a dà pen-a pì 'd soe ca che dla ca 'd Nosgnor (1:1-14). Dal moment che 'l di che Nosgnor a riva a l'é press, ël templi a l'ha da esse arcostrovù për podèjlo bin arsèive. Ël templi a podrà esse fin-a pì splendrient che anans (2:1-9) e lolì a butrà fin a la situassion mìsera anté che 'l pòpol as treuvava (2:10-14). A l'é antlora che Nosgnor a benedirà sò pòpol e a-j darà 'n rè neuv (2:15-23). === Schema === * Ël neuv templi e j'esigense 'd santità - 1:1-2:14 * Le promësse 'd Nosgnor - 2:15-23 [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Age]] dnuvhs0pg3dnbwe1w0ryxltw7nf8ps9 0 5241 37825 31477 2026-06-03T07:14:06Z Dragonòt 119 37825 wikitext text/x-wiki [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Malachia|Artorn]] ---- = Introdussion = A smija probàbil che 'l lìber dìt ëd Malachia a sia anònim. A l'é stait atribuì a Malachìa cand ch'a l'han antërpretà coma nòm pròpi l'espression ch'a parëss an 3:1 ( מַלְאָכִי (malʾachi) che, an ebràich a veul dì "mè mëssagé". Cost profeta a compiss soa mission dontré desene d'agn apress l'arcostrussion dël Templi, ëvnùa dal 520 al 515 për l'euvra dj'Israelita ch'a j'ero artornà da l'esili, cissà dai profeta Agé e Sacarìa. Le speranse che costi dòi profeta a l'avìo anviscaje a j'ero ancora nen realisà e 'n dëscorament a l'avìa sagrinà j'Israaelita. Ij servissi divin a j'ero stàit ristabilì ant ël Templi già da vàire agn, ma ij sacerdòt a-j compìo con lòira. Fasend parèj, lor a slontanavo j'Israelita da l'osservansa dla Lege 'd Nosgnor. Për conseguensa a vnisìo 'dcò pì fiache j'espression ëd solidarietà e fraternità an tra 'l pòpol. Ël profeta a reagiss a costa situassion. Ël profeta a denunsia la faussarìa e la trascuransa dij sacerdòt e 'l comportament ëd la gent ch'a viv nen conform a lòn che Nosgnor a comanda. J'arcòlt gram a son, për ël profeta, na marca dël giudissi 'd Dé. Chiel, an efet, a l'é 'n camin a 'nterven-e contra tuti coj ch'a pràtico l'idolatrìa e l'angiustissia e a rispeto pa Nosgnor con na vita contraria a soa lege. Tutun, coj ch'a artorneran a chiel e a faran ubidiensa ai sò comandament a saran benedì. Dé a l'é 'n camin a mandé 'n mëssagé për pronté la stra për soa vnùa e proclamé l'aleansa con sò pòpol. Ëdcò an cost lìber as parla dël Di 'd Nosgnor ch'a sarà precedù da l'artorn dël profeta Elia (3:22-24).. L'anvit dël profeta 'd prontesse a rëscontré Nosgnor a val për la gent ëd tùit ij temp. Ant ij vangèj l'anonsi d'un mëssagé ch'a pronta la strà a Nosgnor a sarà arpijà e arferì a Gioann Batista (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 11|Maté 11:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 17|17:11-13]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 1|Luca 1:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 7|7:27]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 1|March 1:2]]). [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Malachia]] oeh6y8awz33iinc94roh11s240pp3rs 3 5398 37844 2026-06-03T07:24:08Z Dragonòt 119 Creà la pàgina con '== Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --~~~~' 37844 wikitext text/x-wiki == Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --[[Utent:Dragonòt|Dragonòt]] ([[Ciaciarade:Dragonòt|ciaciarade]]) 09:24, 3 giu 2026 (CEST) tmg4ke4aoryn2c5375vyu0udqqeuxe6 3 5399 37845 2026-06-03T07:24:27Z Dragonòt 119 Creà la pàgina con '== Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --~~~~' 37845 wikitext text/x-wiki == Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --[[Utent:Dragonòt|Dragonòt]] ([[Ciaciarade:Dragonòt|ciaciarade]]) 09:24, 3 giu 2026 (CEST) tmg4ke4aoryn2c5375vyu0udqqeuxe6