Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 495 37889 36211 2026-06-03T19:01:54Z Dragonòt 119 37889 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = Presentassion | previous = [[La Bibia piemontèisa/Gener|Géner?]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Lòn ch'a l'é|Stòria]] | notes = }} {{TOCright}} == Le version dla Bibia an piemontèis == La stòria dle tradussion bìbliche an piemontèis a l’é cita, ma a va lontan.  Ël prim document ch'i conossoma, scrit ant un piemontèis arcàich, a l'é n'euvra pitòst consistenta. A ven adéss ciamà "Sermon Subalpengh" e as treuva ant la Biblioteca Nassional ëd Turin. A l'é n'archeujta 'd vintedoi sermon complèt, coma coment a le leture dla liturgìa dl'ann. L'euvra a armonta al sécol ch'a fà dodes (i butoma na data d'arferiment: 1150 giusta përchè a l'é a metà, ma forse a l'é 'd quàich desen-a d'agn dòp). As pensa, an tra vàire possibilità che a peulo esse rasonà, che a sia stàita scrita da un frà dël convent ëd San Solutor, opura dla Curia vëscovil. N'àutra ipòtesi che a l'é da consideré a l'é che a sia stàit ëscrivù ant la Prevostura d'Oulx, contut che sì as parlèisa (fòrse già) ël Provensal. Sòn a vnirìa da le paròle dovrà, contut che la lenga dla scritura a sia sens'àutr Piemontèis e nen Provensal. Ël but dl'autur a smija che a fussa col ëd procuré n'utiss pastoral ai predicator, franch ant la lenga che la gent a capìa e a dovrava, che a l'era pì nen ël Latin (ël Consili 'd Tours ant l'813 a l'avìa già considerà costa necessità). La scritura a l'é lesta e dësgropà, e a mostra che l'autor as la gavava bin a scrive an volgar piemontèis, a la mira da fé pensé che costa a fussa nen la prima còsa che a scrivìa an volgar, opura che a l'avèissa sot man quàich àutr esempi. Sòn a vorerìa dì che d'àutri document 'd prima, scrit an volgar, a sio stàit perdù. Sì sota un cit esempi. Sì e là as treuvo 'd frase an Latin coma arferiment, parèj coma ancora adéss vàire predicator a buto 'ndrinta a sò sermon. ::"... prendì nos la petite volp qui catzun a mal nostre vigne, zo est: ne lor o consentì mia mas la lor defendì e lanzai lor las pere e catzai los de la vigna; car i las vasten e esterpen e catzen a mal. Vos qui devez varder la vigna, zo est Sancta Ecclesia, decartzai los heretis. E cum que los en catzaré? Cum lo flael de resticulis, zo sun le paròle de Christ qui dis: Domus mea domus orationis est, vos autem fecistis speluncam latrorum. La mia maisun si est maisun d'oraciun mas vos en avez fait balma de lairun ... ". Sti sermon a conten-o già caràter spessifich dla lenga piemontèisa e paròle dovrà ancora ancheuj (pr'esempi, si dzora, la paròla "balma"). Lë studi 'd cost document a l'ha angagià e a angagia avosà specialista avosà dël mond. Ël document a arpòrta sicura la lenga dël temp, ma a leslo con bin d'atension a mostra 'dcò 'l caràter dla gent che a venta ch'a scoto 'l sermon. Donca sò interesse a l'é nen mach lenghìstich, ma 'dcò literari. Natural che a l'é nen possibil, dal tést, armonté a la pronunsia dle paròle (problema comun a tuti j'antich document). <nowiki>[http://digilander.libero.it/dotor43/piem4.html]</nowiki> Jacques Le Long ant l’agn 1709, in “Bibliotheca Sacra Seu Syllabus Omnium Ferme Sacrae Scripturae Editionum Ac Versionum“, ant na miticolosa elencassion dle Sacre Scriture “an lenga vulgar”, aranda dj'edission provensaj, catalan-e, retiche e dla Valàchia, a parla dl’esistensa d’un manoscrit dël Testament Neuv “pedemontan”, scrivù apoprè ant l’agn 1500 e guernà a Zurigo, ma a l’é probàbil ch’as trateissa ‘d na còpia dovrà an Piemont dla version bìblica provensal, fàita dai Valdèis. Cost Testament Neuv piemontèis a l’era comprèis ant la lista dël 1740 dij lìber proibì da la Cesa catòlica roman-a.  La prima version completa dël Testament Neuv an lenga piemontèisa a l’é stàita vorsùa e finansià da l’anglèis Charles Beckwith e a l’é parùa ant l’agn 1834. Cristian divòt ëd la Cesa Anglican-a, Beckwith a l’era ‘n coronel e peuj ‘n general dl’armada anglèisa. Aprèss avèj perdù na gamba a la bataja ‘d Waterloo contra Napoleon, a l’ha conossù l’epopea dij Valdèis e a l’é tant interessas-ne che a l’ha vorsù ven-e an Piemont e vive ansema lor. An coj temp-là ij Valdèis a j’ero na popolassion alpin-a ëd lenga provensal e tuta l’istrussion ch’a l’avìo e ij lìber (comprèis la Bibia) a j’ero ‘n fransèis. Për motiv ëd la Fej 'd lor, ij Valdèis a j’ero stàit perseguità e obligà a sté isolà ant le valade alpin-e a òvest ëd Turin. L’intension ëd Beckwith a l’era ‘d giuteje dla mira social, cultural e spiritual an fasendje conòsse mej ant l’Anghiltèra, sì che a podèisso arsèive arsorse finansiarie e d’àutra natura për mej fé la condission ëd la gent. Un-a dle còse che Beckwith a l’avìa a cheur a l’era che i valdèis (e nen mach lor) a comprendèisso bin la Bibia (e j’àutri liber d’istrussion) ant ij sò idiòma. Për còst motiv a l’ha ancoragià (e finansià) la publicassion ëd lìber (bibie e ‘d catechism) stampà a doi colòne, fransèis e provensal, e ‘dcò fransèis e piemontèis, e peuj (për ij Salm) piemontèis e italian.  La publicassion d’un Testament Neuv tut an piemontèis, për Beckwith, a l’avìa ‘dcò ‘l but d'argionze la gent dla pian-a (nen mach ij Valdèis) e fé conòsse a tuti la Paròla ‘d Nosgnor. Për chiel, ël piemontèis a l’era, nopà, na sòrta ëd transission për fé che ij Valdèis as dovertèisso ëd manera missionaria anvers l’Italia. Le dificoltà dë sto progèt a j’ero motobin grande, nen mach për l’oposission dj’autorità catòliche e dël govern dël Piemont, ma ‘dcò për le resistense dël “clergé vaudois” midem. Comsëssìa, ant la pian-a ij prèive catòlich a l’era nen ràir ch’a predichèisso an piemontèis, ma avèj na Bibia an piemontèis ant le man dla gent, gnanca a parlene: mach ij prèive a dovìo trasmëtte la conossensa “bin filtrà” dla religion autorisà da le gerarchie eclesiàstiche ‘d Ròma.  Beckwith, anlora, a l’ha fidà ‘d fé la tradussion dël Testament Neuv an piemontèis a sò amis Enrico Geymet, pastor a Losan-a, fieul ëd Pietro Geymet, moderator e pastor dla Cesa valdèisa, ch’a l’era stàit ëdcò sota-prefet ëd Pinareul ant ël govern napoleònich. Geymet a l’era giutà da M. Bertè, pastor a La Tor dël Pèlis.  Ant ël piemontèis ëd Geymet, nopà, an relassion al turinèis dl’época, a domìnio 'd forme pinareulèise, d’arcaism e ‘d contaminassion ch’a ven-o dal provensal e da l’italian, dzurtut andoa ‘l tradutor a conossìa nen ij termo tecnich dël lengage bìblich. L’ortografìa a dipend veule da l’italian, veule dal fransèis. Costa edission a comparìss la prima vira ant l’agn 1831, voltà ‘d manera fidel da la version fransèisa dël Martin. Sa tradussion a seurt an apoprè 1000 copie, completà da la Società Biblica Britannica e Forestèra (SBBF) ant l’agn 1834 e l’impression a l’é stàita coregiùa da Betckwith midem. Ant l’agn 1837, 2000 copie ‘d l’Evangeli ‘d Luca e ‘d Gioann, a j’ero surtìe, soagnà da l’istèssa società an doi colòne paralele con ël test fransèis.  Costa edission a l’é stàita séguità ant l’agn 1841 da la version piemontèisa dij Salm, an sël fondament ëd la version italian-a dël Diodati. A causa dj'oposission ansistente dël clero catòlich-roman, coste edission a l’han nen, nopà, otnù cola sircolassion ch’a l’era stàita anticipà. An efet, la version dla SBBF a l’era ‘dcò stàita butà ant la lìsta dij lìber proibì. Malgré sta situassion, an col period, la toleransa dël govern dël Regn ëd Sardègna a l’ha consentì che cola edission as podèissa caté ant le librerie ‘d Turin, e a l’ha trovà anteresse dzurtut antra le classe elevà.  D’antlora as peudo conté s’ij dij dla man version ëd tòch dla Bibia, comprèis ij tentativ ëd Milo Bré, antrapà da la Cesa catòlica ch’a considera nen ël piemontèis coma na lenga litùrgica “dignitosa” o convenienta. A-i é dcò d’àutre preuve ‘d tradussion fàite da privà ch’as peudo trové an sl’Internet, ëd bon-a volontà, ma sovens nen pro bon-e da vàire mire.  Ancheuj, për ël moment, a resta la re-impression (1986) del Testament Neuv dël mila otsent, soagnà për l’editriss valdèisa Claudian-a. Col piemontèis-là, nopà, as peul nen consideresse adat a l’usagi piemontèis modern e a sarìa pa da butè al temp d’ancheuj. Cost a l’é ‘l travaj che nojàutri ambelessì i l’oma ancaminà a fé da na mira piemontesista s-cëtta! [[Category:Bibia]] tqd9ohbmkcm2tnzlizszn0o9ux16c4q 0 508 37888 26971 2026-06-03T19:01:19Z Dragonòt 119 37888 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion|Arvelassion]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 18|Arvelassion 18]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 20|Arvelassion 20]] | notes = }} {{chapter|19}} {{TOCright}} = Arvelassion ëd Gioann = [[File:La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 19.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 19]] == 19 == {{verse|chapter=19|verse=1}}Dòp dë ste còse i l'hai sentù la vos fòrta 'd na gran furfa 'd gent ch' ant ël cel a proclamavo: "Aleluia! La salvassion, la glòria e 'l podèj a son ëd nòst Dé {{verse|chapter=19|verse=2}}përché ij sò giudissi a son conform a la vrità e a la giustissia. A l'ha condanà la gran meretris ch'a corompìa la tèra con soa prostitussion<ref>O "inmoralità".</ref> e a l'ha fàit arvangia dël sangh ëd ij sò sërvent<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 32|Deuteronòmi 32:43]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 9|2 Re 9:7]].</ref> che chila a l'avìa vërsà con soe man". {{verse|chapter=19|verse=3}}Peui, na sconda vira, a l'han proclamà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 34|Isaìa 34:10]].</ref>: "Aleluia! Ël fum ch'a ven sù da sò incendi a monta për ij sécoj dij sécoj". {{verse|chapter=19|verse=4}}Ij vintequatr ansian e le quat creature vive a son prostërnasse e a l'han adorà Nosgnor, ch'a l'era astà an sël tròno, disand: "Amen! Alleluia!". {{verse|chapter=19|verse=5}}Peui a l'é surtije dal tròno na vos ch'a l'ha dit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 115|Salm 115:13]].</ref>: "Dé làude a Nosgnor, tuti vojàutri ij sò sërvent; e vojàutri ch'i lo rispeteve<ref>O "ch'i l'eve tëmma 'd Chiel".</ref>, pcit e grand!". === La selebrassion ëd le nòsse dl'Agnel === {{verse|chapter=19|verse=6}}Peui i l'hai sentù la vos ëd na gran furfa 'd gent, ch'a l'era coma 'l breugg ëd j'onde poderose d'un océan<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1:24]].</ref> o 'd n armorosa scàriga 'd tron, ch'a disìo: "Aleluia! Nosgnor Dé Tut-potent a l'é intrà an Sò regn<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 93|Salm 93:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 97|97:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 99|99:1]].</ref>. {{verse|chapter=19|verse=7}}Arlegromse, saotoma 'd gòj e domje glòria përchè a l'è rivà l temp ëd selebré le nòsse dl'Agnel e soa sposa a l'é giumai pronta. {{verse|chapter=19|verse=8}}A l'ha arseivù na vesta 'd lin bianch e fin ch'a splendriss, përchè 'l lin a rapresenta j’euvre giuste dij sant. {{verse|chapter=19|verse=9}}E a l'ha dime: "Scriv: A l'han arseivù na benedission granda coj ch'a son anvità a la festa 'd nòsse<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 22|Maté 22:2-3.]]</ref> dl'Agnel!" Peui a l'ha ancora giontà: "Coste-sì a son le paròle ch'a ven-o da Nosgnor Dé e ch'a son conform a vrità". {{verse|chapter=19|verse=10}}Peui i son campame a tèra dë 'dnans a chiel për adorelo, ma chiel a l'ha dime: "Pijëte varda 'd fé lòn, përché mi i son mach un sërvent parèj 'd ti e parèj dij tò fratej ch'a rendo testimoniansa a Gesù. Rend l'adorassion mach a Nosgnor. L'essensa dla professia a l'é deje a Gesù na testimoniansa ciàira". === Ël Fieul ëd Nosgnor a va 'n guèra === {{verse|chapter=19|verse=11}}Peui i l'hai vëddù 'l cel dovert<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1:1]].</ref>, e vardé-là 'n caval bianch. Col ch'a l'era 'nsima as ciamava Fedel e Sincer, përché ch’a giudica con giustissia<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 96|Salm 96:13]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 11|Isaia 11:4]].</ref> e a l'ha tacà na bataja giusta. {{verse|chapter=19|verse=12}}Ij sò euj a j'ero tanme 'd fiame 'd feu<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 10|Daniel 10:6.]]</ref> e an sla testa a l'avìa vàire coron-e. A portava scrìt un nòm conossù a gnun d'àutri che chiel. {{verse|chapter=19|verse=13}}A l'era vestì 'd na vesta meujà ant ël sangh e a l'é ciamà con ël nòm ëd Paròla 'd Nosgnor. {{verse|chapter=19|verse=14}} J'armeje ch'a stan ant ël cel, vestije 'd lin bianch, fin e pur, a lo seguitavo an sù 'd cavaj bianch. {{verse|chapter=19|verse=15}}Da soa boca a surtìa na spa molà a doi taj fàita për taché le nassion. A -j governerà con na cavija regal ëd fer<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 2|Salm 2:9.]]</ref>. A darà sfògh a l'ira afoà 'd Nosgnor ël Tut-potent, ch'a sarà tanme 'l giuss ch'a seurt da 'n tòrcc<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 63|Isaìa 63:3]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Gioel/Gioel 3|Gioel 3:13]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 14|Arvelassion 14:20]].</ref>. {{verse|chapter=19|verse=16}}An sù soa vesta e an sij sò fianch a-i era scrit un nòm: Rè dij rè e Signor dij signor. {{verse|chapter=19|verse=17}}Peui i l'hai vëddù n'àngel ch'a l'era 'nt ël sol e a l'ha crijà a àuta vos an disand a tùit ij voltor ch'a volo àut ant ël cel: "Vnì e pronteve për ël disné gròss ëd Nosgnor. {{verse|chapter=19|verse=18}}për mangé la carn ëd ij rè e la carn ëd le tribù, e le carn ëd ij potent, e le carn ëd ij cavaj, e dij cavajé, e le carn ëd tuti, liber e s-ciav, pcit e grand<ref>19:17-18 cfr.[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 39|Esechiel 39:17-20]].</ref>. {{verse|chapter=19|verse=19}}Peui i l'hai vëddù la bestia e ij rè dla tèra con soe armeje radunà për fé guèra a col ch'a l'era an sël caval, e a soa armada. {{verse|chapter=19|verse=20}}E la bestia a l'é stàita ciapà, e con chila ël profeta fàuss che, an soa presensa, a l'avìa fàit ij segn ch'a l'avìo anganà coj ch'a l'avìo arseivù la marca dla bestia e ch'a l'han adorà soa statua. Tùit e doi a son ëstàit campà viv ant ël lagh ëd feu ch'a brusa 'd sorfo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 13|Arvelassion 13:1-8]].</ref>. {{verse|chapter=19|verse=21}}J'àutri a son ëstàit massà da la spa 'd col ch'a l'é an sël caval e ch'a seurt da soa boca; e tùij ij voltor a son gavasse la fam con soe carn. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Arvelassion]] hjoy5xqeolkjb6vt9rwqu8hetz2uikr 0 517 37894 26899 2026-06-03T19:04:04Z Dragonòt 119 37894 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion|Arvelassion]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 6|Arvelassion 6]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 8|Arvelassion 8]] | notes = }} {{chapter|7}} {{TOCright}} = Arvelassion ëd Gioann = [[File:La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 07.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Arvelassion 07]] == 7 == === Ël pòpol ëd Nosgnor a sarà guernà === {{verse|chapter=7|verse=1}}Apress ëd lòn, i l’hai vëddù quatr àngej ch’a stasìo drit dzora dij quatr canton<ref>O “estremità”.</ref> ëd la tèra e ch’a tnisìo frem ij quatr vent<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 49|Geremìa 49:36]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7|Daniel 7:2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 6|Sacarìa 6:6]].</ref> ëd la tèra, parèj che gnun ëd lor a bufèissa an sla tèra, nì an sël mar, nì an sù gnun-a pianta. {{verse|chapter=7|verse=2}}I l’hai dcò vëddù n’àutr àngel ch’a montava dal levant e ch’a portava ‘l cacèt dël Dé viv. Col-lì a l’ha crijà fòrt ai quatr àngej ch’a l’era dàit l’ancombensa<ref>O “podèj”.</ref> ‘d fé ‘d mal a la tèra e al mar. {{verse|chapter=7|verse=3}}A l’ha dije: “Fé nen dël mal a la tèra, nì al mar, nì a le piante, fin a tant ch’i l’àbio marcà ij sërvent ëd Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 9|Esechiel 9:4,6]].</ref> an sla front. {{verse|chapter=7|verse=4}}Peui i l’hai sentù ‘l nùmer ëd coj ch’a j’ero stàit marcà: sentequarantequatmila, da tute le tribù dij fieuj d’Israel: {{verse|chapter=7|verse=5}}dódes mila da la tribù ‘d Giuda, dódes mila da la tribù ‘d Ruben, dódes mila da la tribù ‘d Gad, {{verse|chapter=7|verse=6}}dódes mila da la tribù d’Aser, dódes mila da la tribù ‘d Neftali, dódes mila da la tribù ‘d Manasse, {{verse|chapter=7|verse=7}}dódes mila da la tribù ‘d Simeon, dódes mila da la tribù ‘d Levi, dódes mila da la tribù d’Issacar, {{verse|chapter=7|verse=8}}dódes mila da la tribù ‘d Zabulon, dódes mila da la tribù ‘d Giusèp, dódes mila da la tribù ‘d Beniamin. === Liturgia dël cel: ij màrtir ëd l’Agnel === {{verse|chapter=7|verse=9}}Apress ëd lòn i l’hai vëddù tanta ‘d cola gent che gnun a podìa contela. A j’ero da tute le nassion, tribù, pòpoj e lenghe. A stasìo an pé dë 'dnans al tròno e dë 'dnans a l’Agnel, tuti vestì ‘d bianch e a l’avìo ‘d branch ëd palma an man. {{verse|chapter=7|verse=10}} Tùit a disìo a àuta vos<ref>O “a crijavo”.</ref>: “La salvëssa a ven da Nosgnor<ref>O “da nòstr Dé”.</ref>, ch’a l’é setà an sël tròno, e da l’Agnel!”. {{verse|chapter=7|verse=11}}Tuti j’àngej a stasìo dantorn al tròno, a j’ansian e a le quat creature vivent, e a son prostërnasse dë 'dnans al tròno con la front fin-a a tèra e a rendìo l’adorassion a Nosgnor. {{verse|chapter=7|verse=12}}A cantavo: “Amen! A Nosgnor ch’a vada la benedission, la glòria, la sapiensa, ël rendiment ëd grassie, l’onor, la potensa e la fòrsa për ij sécoj dij sécoj. Amen!”. {{verse|chapter=7|verse=13}}Anlora un ëd j’ansian a l’ha ciamame: “Sti-sì, ch’a son vestì ‘d bianch, chi son-ne? E da ‘ndoa ch'a son ëvnùit?” {{verse|chapter=7|verse=14}}I l’hai rësponduje: “Mè Signor, mach ti it lo sas!”. E chiel a l’ha dime: “Sti-sì a son coj ch’a son ëvnùit da na gran tribulassion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 12|Daniel 12:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 24|Maté 24:21]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 13|March 13:19]].</ref>, e ch’a l’han lavà soe veste e sbianchije con ël sangh dl’Agnel. {{verse|chapter=7|verse=15}}A l’é për lòn ch’a stan dë 'dnans al tròno ‘d Nosgnor, e a-j rendo servissi di e neuit an sò templi. Col ch’a l’é setà an sël tròno a-j darà na sosta. {{verse|chapter=7|verse=16}}A l’avran pì nen nì fam nì sèj, nì a saran pì brusà dal calor dël sol<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 49|Isaia 49:10]].</ref>, {{verse|chapter=7|verse=17}}përchè l’Agnel ch’a l’é an sël tròno a-j pasturerà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 23|Salm 23:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 34|Esechiel 34:23]].</ref> e a jë mnerà a le sorgiss ëd l’eva dla vita<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 23|Salm 23:2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 49|Isaia 49:10]].</ref>, e Nosgnor a-j suvrà tute le lerme da j’euj<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 25|Isaìa 25:8]].</ref>”. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Arvelassion]] d6m5hzrq3li8ez15517xowzon8in28g 0 557 37883 26671 2026-06-03T16:58:58Z Dragonòt 119 37883 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Corint|Litre ai Corint]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 10|1 Corint 10]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 12|1 Corint 12]] | notes = }} {{chapter|11}} {{TOCright}} = 1 Corint = [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Corint 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Corint 11]] == 11 == {{verse|chapter=11|verse=1}}E vojàutri i l'eve da pijé mè esempi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 4|1 Corint 4:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Filipeis/Filipeis 3|Filipèis 3:17]].</ref>, tant coma mi i pijo l'esempi dël Crist<ref>O "Sie ij mè imitador coma mi i lo son dël Crist".</ref>. === L’òm e la fomna dëdnans a Nosgnor === {{verse|chapter=11|verse=2}}I son pròpi content ch’im m’eve sèmper ant ij vòstri pensé e ch’i ten-e da bon cont lòn<ref>O "le tradission", visadì j’amaestrament, ij precet che ij corintian a l’avìo arseivù da l’apòstol, j’oget dla trasmission apostòlica, lòn ch’a l’avìo da chërde e da fé. A j’ero staje passà an cola época dzurtut a vos (a l’era prima ch’a seurtissa la leteratura cristian-a). Coste tradission a j’ero da consideresse d’ordinanse apòstoliche. A consistìo sia dle verità sentraj dla fej cristian-a che le manere ‘d fé dij cristian (soa condòta ‘d lor). Për lòn a j’ero ‘dcò da consideresse normative (a j’ero nen mach ëd costume d’importansa relativa). Quaidun-e dë ste tradission a j’ero d’arvelassion ispirà da Nosgnor, e d’àutre d’avis, ëd consèj ëd bon sens dla saviëssa dl’apòstol. Coste tradission-sì lor a-j seguitavo, ma, coma ch’a l’é ciàir da la discussion, nen ant la manera giusta.</ref> ch'i l'hai mostrave. {{verse|chapter=11|verse=3}}I veui, contut<ref>“Contut” a l’é n’indicassion che le còse a Corint a andasìo nen pròpi coma ch’a l’avìo da andé. L’apòstol a anandia soa argomentassion an arciamandje torna a la ment (cfr. 3:23; 8:6) l’òrdin ëstabilì da l’aministrassion ëd Nosgnor për le creature uman-e.</ref>, ch’i sapie che 'l cap<ref>Ël Testament Neuv a dovra ‘l tèrmin “cap” (Gr. kephale) për descrive “superior” an doe manere. A vòte a descriv “l’origin, la sorgiss, la rèis”, e d’àutre vòte l’autorità (capòcia, diretor, dirigent). Tùit e doi ij sens ambelessì a son ver e a l’é malfé ‘d serne ‘d precis lòn che Pàul a intenda. An favor dla mira dl’origin, a l’é vera che ‘l Crist a l’ha creà l’umanità, che Eva a deriva da Adam e che ‘l Crist a l’é vnù da Dé ‘l Pare ant l’incarnassion për realisé la redension. An favor dla mira dl’autorità, Nosgnor a l’ha creà la fomna sota l’autorità dl’òm, e che ‘l Fieul a l’é sota l’autorità del Pare. L’ideja d’autorità a l’é pì fondamental ëd cola dla sorgiss. Pì ‘l lòn, l’idèja ‘d cap coma origin a arcor pì tard an ës test (vv. 8, 12), parèj, a podrìa essere preferibil ambelessì l’idèja d’origin.</ref> ëd tùit j’òm a l’é 'l Crist, ël cap dla fomna a l'é l’òm<ref>Sò marì o sò pare.</ref>, e che ‘l cap dël Crist a l’é Nosgnor Dé. {{verse|chapter=11|verse=4}}Cand che n’òm a prega o profetisa con la testa quatà, a fà disonor a sò cap, ël Crist, {{verse|chapter=11|verse=5}}ma cand na fomna a prega o profetisa con la testa dësquatà, a fà dzonor a sò cap, përchè a sarìa l’istess ch’a fussa rapà. {{verse|chapter=11|verse=6}}A l’é për lòn che se na fomna a veul nen quatesse la testa, a dovrìa pitòst tajesse tùit ij cavèj. Ora, s’a l’é n’onta për la fomna d’avèj ij cavèj tajà, o d’esse rapà, ch’a staga quatà. {{verse|chapter=11|verse=7}}L’òm a l’ha nen da quatesse la testa, përchè chiel a l’é l’imàgine e 'l rifless dla glòria ‘d Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 1|Génesi 1:26-27]].</ref>, mentre che la fomna a l’è ‘l rifless ëd la glòria dl’òm. {{verse|chapter=11|verse=8}}A l’é nen che 'l prim òm a sia seurtì da la fomna, ma la prima fomna da l’òm. {{verse|chapter=11|verse=9}}A l’é gnanca che l’òm a sia stàit creà për la fomna, ma la fomna për l’òm<ref>11:8-9, cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 2|Génesi 2:18-23]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=10}}A l’é për lòn e an càusa dj’àngej, che la fomna a l’ha da porté an sla testa na marca d’autorità. {{verse|chapter=11|verse=11}}D’àutra banda, për Nosgnor, nì la fomna a l’é sensa l’òm, nì l’òm a l’é sensa la fomna, {{verse|chapter=11|verse=12}}përchè, combin che la fomna a sia seurtìa da l’òm, tùti j’àutri òm a seurto da na fomna, e tut a ven da Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=13}}Giudichene tra 'd vojàutri midem: conven-la che na fomna a prega con la testa dësquatà? {{verse|chapter=11|verse=14}}“Ë-lo nen vera che la natura midema a mostra ch’a l’é 'n disonor për l’òm d’avèj ij cavej longh? {{verse|chapter=11|verse=15}}A l’opòst, a son un motiv d’onor për la fomna: la caviera a l'é dàita a chila përché ch’a-j serva da coefa”. {{verse|chapter=11|verse=16}}Se peui cheidun a-j pias ëd fé 'd polémiche a sto rësguard, ch’a sapia che nojàutri i l'oma gnun-a d'àutra costuma che sta-sì, e gnanca j'àutre cese 'd Dé<ref>O "che nojàutri i l’oma nen sta costuma, e gnanca a l’é la costuma dj’àutre cese".</ref>. . === La Sin-a dël Signor === {{verse|chapter=11|verse=17}}Ora, an sossì ch’i vado a dive, i l’hai gnun-e làude da feve. A smija, an efet, che cand ch’i feve d’adunanse a-i seurta pì ‘d darmagi che ‘d bin. {{verse|chapter=11|verse=18}}An prima, i sento dì che, cand ch’i feve d’adunanse ant la comunità, a-i é ‘d division an tra ‘d vojàutri, e i lo chërdo bin. {{verse|chapter=11|verse=19}}D’autra banda, a venta ‘dcò ch’a-i sìo 'd division<ref>O “d’eresie”.</ref> tra ‘d voi, përchè parèj as podrà arconòsse mej coj ch’a son aprovà da Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=20}}Donca, cand ch’i feve d’adunanse, a l’é nen pròpi  la Sin-a 'd Nosgnor ch’i na feve la selebrassion? {{verse|chapter=11|verse=21}}Përchè 'nt ël moment ëd mangé, mincadun a mangia la ròba ch’a l’ha portà da ca sensa fene part a j’àutri. A n’arzulta che cheidun a na seurt e ch’a l’ha ancora fam, e d’àutri as ancioco! {{verse|chapter=11|verse=22}}Peudeve nen mangé e bèive a ca vòstra? Opura mepriseve la cesa 'd Nosgnor an fasend avèjne onta coj ch’a l’han gnente da porté? Còsa ch’i podrìa dive? Për lòn ch’i feve spetevene forsi 'd làude? Sicur che për lolì i l’hai gnun-e làude da feve! {{verse|chapter=11|verse=23}}La tradission ch’i l’hai arseivù e ch’i l’hai passà a vojàutri a ven dal Signor. Gesù, 'l Signor, la neuit ch’a l’è stàit tradì, a l’ha pijà 'd pan, {{verse|chapter=11|verse=24}}e dòp avèjne rendù grassie, a l’ha falo a tochetin e a l’ha dit: “Pijene, mangene: sossì a l’é mè còrp ësmonù për vojàutri. Fé sossì an memòria 'd mi”. {{verse|chapter=11|verse=25}}L’istess, dòp sin-a, a l’ha pijà 'l càles e a l'ha dit “Cost càles a l’é la neuva aleansa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 24|Surtìa 24:8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 31|Geremìa 31:31-34]].</ref> sigilà con mè sangh<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 24|Surtìa 24:6-8]].</ref>; fé sossì tute le vire ch’i na bèivreve an memòria 'd mi”. {{verse|chapter=11|verse=26}}Përchè tute le vire ch’i mangereve dë sto pan, e ch’i beivreve da sto càles, i nunsie la mòrt dël Signor fin tant ch’a ven-a torna. {{verse|chapter=11|verse=27}}Parèj, donca, chi ch’a mangia 'l pan o ch’a bèiva dal càles dël Signor an manera nen degna, a sarà colpèivol ëd pëcché contra ‘l còrp e 'l sangh ëd Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=28}}Che mincadun, donch, anans ëd mangé dë sto pan e 'd bèive dal càles, ch'a fasa na disànima 'd chiel midem<ref>O “ch’a fasa n’esam ëd consiensa”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=29}}Përché col ch’a mangia e ch’a bèiv ëd manera nen degna, sensa esse consient ch’as trata dël còrp ëd Nosgnor, a mangia e a bèiv soa condan-a midéma {{verse|chapter=11|verse=30}}A l’é për lòn che diversi an tra vojàutri a son fiach e malavi, e che diversi a son fin-a mòrt. {{verse|chapter=11|verse=31}}Se, contut, is giudichèisso da noi midem, i sarìo nen giudicà da Nosgnor an cola manera-lì. {{verse|chapter=11|verse=32}}Pura, cand ch’i soma giudicà da Nosgnor, a l’é për coregg-ne, parèj i saroma nen condanà ansem al mond. {{verse|chapter=11|verse=33}}Donca, mè frej, cand ch’i feve d’adunanse për la Sin-a 'd Nosgnor<ref>O “për mangé ansema”. </ref>, sie premuros j’un për j’àutri<ref>O “speteve l’un l’àutr”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=34}}Se cheidun a l’ha fam, ch’a mangia a soa ca për fé che vòstre adunanse a dvento nen ëd motiv ëd condan-a. Riguard a d’àutre ròbe, iv darai peui d’istrussion cand ch’i vnirai. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Corint]] k0rjgimk2jg8g7mng57tmd38dwis35u 0 627 37847 26813 2026-06-03T16:32:38Z Dragonòt 119 37847 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre|Litre 'd Gioann]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre/1Gioann 1|1 Gioann 1]] | next = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre/1Gioann 3|1 Gioann 3]] | notes = }} {{chapter|2}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa -1Gioann 2.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa -1Gioann 2]] = Prima litra 'd Gioann = == 2 == {{verse|chapter=2|verse=1}}Car ij mè fieuj! I vë scrivo ste ròbe përchè i comëtte pa 'd pecà. Contut, se cheidun a l'ha pëccà, i l'oma n'avocat difensor ch'a stà dacant al Pare, Gesù Crist, ch'a l'é 'l Giust. {{verse|chapter=2|verse=2}}A l'é chiel la vìtima<ref>O "ël sacrifissi".</ref> d’espiassion<ref>O "propissiassion".</ref> për ij nòstri pecà, e nen mach për ij nòstri, ma 'dcò për coj dël mond antregh<ref>Per ëd gent ëd tute sòrt e condission che as arpentisso dij sò peca e a buto soa fiusa ant ël Salvator Gesù Crist.</ref>. === L'ubidiensa ai comandament ëd Nosgnor === {{verse|chapter=2|verse=3}}Da sossì i savoma ch'i l'oma conossulo, s'i scotoma ij sò comandament. {{verse|chapter=2|verse=4}}Col ch'a dis: "Mi i l'hai conossulo", e ch'a scota pa ij sò comandament, a l'é 'n busiard, e a-i é nen ëd vrità an chiel. {{verse|chapter=2|verse=5}}Ma coj ch'a scoto soa Paròla a dan la dimostrassion che l'amor ch'a ven da Nosgnor a l'é për dabon rivà an lor a sò compiment. A l'é dë sta manera-sì ch'i podoma savèj ch'i soma an chiel. {{verse|chapter=2|verse=6}}Col ch'a dis d’esse 'n comunion con chiel a l'ha da vive coma Gesù Crist midem a vivìa. {{verse|chapter=2|verse=7}}Car ij mè amis, ël comandament ch'i vë scrivo a l'é nen cheicòsa 'd neuv<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 13|Gioann 13:34]].</ref>, ma 'n comandament antich, col ch'i l'eve avù fin-a dal prinsipi. Col comandament antich a l'é la paròla ch'i l'eve già sentù. {{verse|chapter=2|verse=8}}Contut, d'àutra banda, ël comandament ch'i vë scrivo a l'é 'dcò neuv - e sossì a l'é sicur tant an Gesù Crist coma an vojàutri, përchè 'l top a l'é artirasse e già la vera lus a splendriss. {{verse|chapter=2|verse=9}}Col ch'a dis ch'a stà 'nt la lus e ch'a l'ha n'òdio sò fratel<ref>Ambelessì ël tèrmin “fratel” (ἀδελφός) a veul dì “un compagn ëd nòstra comunità cristian-a”, un “confratel”. A l’é important arcordesse che cheivòta as arferiss (1) a ‘d cristian genit, visadì coj ch’a son restà fedej a la testimoniansa apostòlica riguard a Gesù, com’a l’é fortì ant ël pròlogo ‘d costa litra (1:1-4; cfr, 2:10; 3:14,16) ma soens as arferiss (2) a j’oppositor secessionista dla cesa,dont le ideje l’autor a arfuda (cfr. 2:9; 2:11; 3:10; 3:15; 3:17; 4:20). Naturalment, s’as veul esse precis, as avrìa da voltesse con: “un mèmber ëd nòstra comunità cristian-a”, “un compagn ant la fede”, ma a sarìa tròp.</ref>, a l'é ancora 'nt ël top. {{verse|chapter=2|verse=10}}Col ch'a veul bin a sò fratel, a stà 'nt la lus, e a-i é nen an chiel ch'a peussa felo antrapé. {{verse|chapter=2|verse=11}}Col ch'a l'ha n'òdio sò fratel, a restà 'nt ël top e a marcia 'nt ël top. A sà pa andoa ch'a vada, përchè 'l top a l'ha amborgnalo. === Paròle 'd confòrt === {{verse|chapter=2|verse=12}}Mè fieuj, i vë scrivo përchè ij vòstri pecà a son përdonà grassie al nòm ëd Gesù Crist. {{verse|chapter=2|verse=13}}Vojàutri pare, i vë scrivo përchè ch'i l'eve conossù col ch'a esistìa fin-a dal prinsipi. Giovo, i vë scrivo përchè ch'i l'eve batù 'l Malign. {{verse|chapter=2|verse=14}}Fieuj, i vë scrivo përchè ch'i l'eve conossù 'l Pare. Pare, i vë scrivo përchè i l'eve conossù col ch'a esistìa fin-a dal prinsipi. Giovo, i l'hai scrivuve përchè ch'i seve fòrt. La paròla 'd Nosgnor a stà an vojàutri e i l'eve batù 'l Malign. {{verse|chapter=2|verse=15}}Sté nen tant tacà al mond e a le ròbe ch'a son dël mond: se a cheidun a-j pias ël mond, l'amor dël Pare a peul nen esse an chiel<ref>O "Avèj nen d'amor pr' ël mond nì për le còse ch'a son dël mond; se cheidun a l'ha d'amor për ël mond, l'amor dël Pare a sta nen an chiel".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=16}}Përchè tut lòn ch'a l'é dël mond, le passion carnaj<ref>O "concupissensa dla carn","anvìa dla carn".</ref>, l'anvìa dj'euj, l'orgheuj 'd possede<ref>O "la superbia dla vita".</ref>, tut sòn a l'é pa dël Pare, ma a l'é dël mond. {{verse|chapter=2|verse=17}}Ël mond con tute soe anvìe a passa, ma coj ch'a fan ël vorèj 'd Dé a vivo për sèmper. === Fé atension ai magìster fàuss === {{verse|chapter=2|verse=18}}Mè fieuj, l'ora dariera a l'é rivà. I l'eve 'd sicur sentù dì ch'a sarìa vnù l'Anticrist; bin, già a son spontà tanti anticrist. A l'é da sossì ch'i savoma ch'a l'é l'ora dariera. {{verse|chapter=2|verse=19}}Costa gent a l'ha chità nòstre comunità cristian-e<ref>O "a son sortì d'an mes a noi".</ref>, ma a j'ero pròpi nen dij nòstri. S'a lo fusso stàit, a sarìo restà ansem a nojàutri. Sossì a l'é capità përch'i vëddèisso che pa tùit a son dij nòstri<ref>O "Ch'a l'abio bandonane a l'é la preuva ch'a 'n efet a j'ero nen dij nòstri".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=20}}Vojàutri, tutun, i seve nen coma lor, përché 'l Sant a l'ha dave 'd sò Spìrit e tuti voi i conòsse la vrità. {{verse|chapter=2|verse=21}}A l'é parèj ch'i vë scrivo, nen përchè i conòsse pa la vrità, ma pròpri përchè i la conòsse e përchè gnun-a busiardarìa a ven da la vrità<ref>O "i l'eve la conossensa".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=22}}Chi é-lo, donch, ël busios? A l'é chicassìa ch'a dis che Gesù a l'é pa ël Messìa. Col ch'a nega 'l Pare e 'l Fieul a l'é n'anticrist. {{verse|chapter=2|verse=23}}Col ch'a nega 'l Fieul, a l'ha 'dcò nen ël Pare; col ch'a 'rconòss<ref>O "confessa"</ref> ël Fieul, a l'ha 'dcò 'l Pare. {{verse|chapter=2|verse=24}}Vojàutri, tutun, i l'eve da resté fedej a lòn ch'a l'han mostrave fin-a dal prinsipi. S'i fareve parèj, i restreve 'n comunion con ël Pare e con ël Fieul. {{verse|chapter=2|verse=25}}Costa-sì a l'é la promëssa che chiel a l'ha nunsiave: la vita eterna. {{verse|chapter=2|verse=26}}I l'hai scrivuve ste còse rësguard a coj ch'a vorìo ambrojeve. {{verse|chapter=2|verse=27}}Ma vojàutri i l'eve arseivù lë Spìrit Sant e chiel a viv an vojàutri. A l'é për lòn ch'i l'eve nen da manca che cheidun a ven-a a mostreve lòn ch'a sia la vrità. Përchè a l'é lë Spìrit ch'av mostra tut lòn ch'i l'eve da manca 'd savèj, e lòn che chiel a mostra a l'é vera - a l'é pa na busiardarìa. Për conseguensa, d'acòrdi con la dotrin-a ch'i l'eve 'rseivùa da chiel, resté 'n comunion con ël Crist. === Fieuj 'd Nosgnor === {{verse|chapter=2|verse=28}}Ora, donca, car ij mè fieuj, resté an comunion con ël Crist, parèj che, ant ël moment che chiel a artornerà, an col dì-là, i sareve pien ëd fiusa e i l'avreve nen da stërmeve da chiel për la vërgògna! {{verse|chapter=2|verse=29}}I savoma che 'l Crist a l'é giust e i savoma 'dcò che tuti coj ch'a fan lòn ch'a l'é giust a son ëd fieuj 'd Nosgnor<ref>O "a son nassù da Chiel".</ref>. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Gioann Litre]] 4cm8sew88qh3a972qrb6for1usk8mwf 0 654 37893 36418 2026-06-03T19:03:41Z Dragonòt 119 37893 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv|Ël Testament Neuv]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre|Litre 'd Gioann]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion|Arvelassion]] | notes = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giuda/Introdussion|Introdussion]] }} {{TOCright}} {{chapter|2}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Giuda.pdf|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giuda]] [[File:La Bìbia piemontèisa - Giuda.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giuda]] == Giuda == === Salutassion === {{verse|chapter=1|verse=1}}Giuda<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 13|Maté 13:55]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:3]].</ref>, servent ëd Gesù Crist e frel ëd Giaco, a coj ch’a son ëstàit ciamà, che Nosgnor a l’ha santificà e che Gesù Crist a l’ha conservà. {{verse|chapter=1|verse=2}}Che la misericòrdia, la pas e l’amor av sio dàite an abondansa. === Denunsia dij magister fàuss === {{verse|chapter=1|verse=3}}Car amis! I l’avìa na grand’ anvìa dë scrive a vojàutri rësguard a la salvassion che tuti nojàutri i na pijoma part, ma i son vëddume obligà 'd mandeve costa litra për esorteve a combate për la fede ch’a l’é stàita fidà na vira për sèmpe a sò pòpol sant. {{verse|chapter=1|verse=4}}Përchè ch’a son anfilasse an tra ‘d nojàutri certa gent, d’òm sensa pietà<ref>Ch’a l’han gnun-a vera pietà religiosa.</ref>, che da temp a n’é stàita scrita la condan-a, gent ch’a cambia la grassia ‘d Nosgnor an libertinagi e ch’a arnego nostr ùnich sovran e Signor Gesù Crist. {{verse|chapter=1|verse=5}}A l’é për lòn ch’i vorìa arciameve a la ment ëd na còsa ch’i seve già, l’é a dì che Nosgnor a l’avìa bin salvà ‘l pòpol d’Israel tirandlo fòra dal pais d’Egit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:51]].</ref>, tutun. pì tard a l’ha fàit meuire coj che, an tra ‘d lor, a j’ero pa restaje fedej<ref>O “a l’avìo nen chërdù”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 14|Numer 14:29-30]]. </ref>. {{verse|chapter=1|verse=6}}L’istess a l’é capitaje a j’àngej andàit fòra dij termo dle competense ch’a j’ero staje assegnà. Nosgnor a l’ha sicuraje con ëd caden-e ant ëd përzon tenëbrose e lì a speto ‘l gran Dì dël Giudissi. {{verse|chapter=1|verse=7}}Dësmentijé gnanca che Sòdoma e Gomòra ansema a le sità ch'a-j ero davzin-e e ch’a j’ero bandonasse, dl’istessa manera che ste-sì, a d’ogni sòrt ëd perversion<ref>Përversion sessuaj, impurità. </ref> e ch’a j’ero andàite dapress dij pecà contra natura. Cole sità a l’han patì la dëstrussion con ël feugh. Lòn ch’a l’é capitaje a serv d’amonission<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 14|Genesi 19:1-24]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=8}}Malgré tut lòn, sti-sì, ch’a pretendo d’esse autorèivol a càusa dij sò seugn, a vivo ‘d manera dësregolà<ref>O “inmoral”.</ref>, a fan oposission a j’autorità e a schergnisso j’esse dzornaturaj. {{verse|chapter=1|verse=9}}Fin-a Michel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 10|Daniel 10:13,21]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 12|12:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 12|Arvelassion 12:7]].</ref>, un dj’àngej ij pi potent, a s’ancalava gnanca d’acusé ‘l diav ëd bëstëmmié, ma a-j disìa mach: “Che Nosgnor at castiga!”. Lolì a capitava cand che Michel a contendìa con ël diav a propòsit dël còrp ëd Mosè<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 34|Deuteronòmi 34:6]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=10}}Sti-sì, contut, a diso mal ëd tut lòn ch’a capisso nen. Coma ‘d bestie sensa rason, lor a fan tut lòn ch’a-j diso ij sò istint<ref>O “inclinassion”.</ref> e parèj a dvento càusa ‘d soa istessa corussion.{{verse|chapter=1|verse=11}}Trist a coj ch’a fan parèj! A son ancaminasse për ël senté ‘d Cain<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 4|Genesi 4:3-8]].</ref>, ch’a l’avìa massà sò frel. A son tanme Balam<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 22|Numer 22:1-35]].</ref> ch’a l’avìa ambrojà ‘l pòpol për vagné 'd sòld, e tanme Còra<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 16|Numer 16:1-35]].</ref> lor a van an përdission për soa arvira ‘d lor. {{verse|chapter=1|verse=12}}Cand che costa gent a pija part ai vòstri disné an comemorassion dl’amor dël Signor, lor a son tanme dë scheuj bin pericolos che, sbatendje contra, ’a-i é l’arzigh ch’a podrìo feve fé naufragi. A son tanme ‘d bërgé sensa onta ch’a l’han soen mach ëd lor medésim. A son tanme ‘d nivole sensa pieuva portà dal vent ansà e anlà. A son tanme d’erbo d’otogn ch’a fan ëd frut ch’a marso bin tòst, mòrt doe vire e dësreisà. {{verse|chapter=1|verse=13}}A son tanme j’onde rabiose dël mar ch’a campo an sla riva dë scuma spòrca e dë scòrie. A son tanme ‘d metéore<ref>O “dë stèile”. </ref> luminose destinà a finì për sèmper ant lë scur dle spassi përfond. {{verse|chapter=1|verse=14}}Enoch<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 5|Genesi 5:18,21-24]].</ref>, ch’a l’era dla generassion ch’a fà set apress Adam, a l’avìa fin-a profetisà rësguard a costa gent. A disìa: “Sté a sente! Nosgnor a vnirà con ij sò sant, ch’a son ëd milion, {{verse|chapter=1|verse=15}}për giudiché tuta l’umanità e condané tuti coj che, con gnun timor ëd Dé, a l’han fàit lòn ch’a l’é mal e përnunsià ‘d bëstëmmie contra 'd chiel”. {{verse|chapter=1|verse=16}}A l’é ‘d gent ch’a mormora e ch’a protesta, ch’a viv conform a soe passion. Soa boca a pronunsia ‘d discors pien ëd superbia e a flato le përson-e për ël profit ch’a-i na ven. === D’esortassion === {{verse|chapter=1|verse=17}}Vojàutri, contut, car ij mè amis, arcordeve dle paròle ‘d predission ch’a l’avìo dite j’apòstoj ëd Nosgnor Gesù Crist. {{verse|chapter=1|verse=18}}Av disìo: “A la fin dij temp, a-i sarà d’ambrojon ch’a vivran confórma ij sò desideri sensa pietà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/2Pero 3|2 Pero 3:3]].</ref>”. {{verse|chapter=1|verse=19}}A son coj ch’a creo ‘d division, gent ch’a séguita mach ij sò istint naturaj e ch’a manca dlë Spirit. {{verse|chapter=1|verse=20}}Vojàutri, contut, car ij mè amis, i l’eve da edifiché dzora dël fondament ëd vòstra fede santa e da preghé për la potensa dlë Spirit Sant. {{verse|chapter=1|verse=21}}Conserveve ant l’amor ëd Nosgnor mentre ch’i spete che la misericòrdia ‘d Nosgnor Gesù Crist av men-a a la vita eterna. {{verse|chapter=1|verse=22}}Ëd coj ch’a l’han na fede fiaca i l’eve da avèjne compassion, {{verse|chapter=1|verse=23}}e j’àutri i l’eve da salveje ambrancandje da le fiame dël giudissi. Dj’àutri ancora i l’eve da avèjne misericòrdia, ma con motobin ëd prudensa, avenda bin an ghignon ij pecà ch’a 'ntamno soa vita ‘d lor. === Preghiera ‘d làude === {{verse|chapter=1|verse=24}}Tuta la glòria a vada a Nosgnor, col ch’a peul conserveve dal casché an pëccà e presenteve sensa rimpròcc e pien ëd gòj a la presensa ‘d soa glòria. {{verse|chapter=1|verse=25}}Tuta la glòria a vada al Dé ùnich ch’an salva për ël mojen ëd Gesù Crist, nòst Signor. Tuta la glòria, la majestà, la potensa e l'autorità a j’aparten-o da tùit ij temp, ora e për tùit ij sécoj. Amen. === Nòte === [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Giuda]] ftyo985n1arc13xifjwcjh8bv2e7fcm 0 671 37878 25249 2026-06-03T16:56:16Z Dragonòt 119 37878 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca|Vangeli 'd Luca]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca/Luca 22|Luca 22]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 24|Luca 24]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|23}} = Luca = [[File:La Bìbia piemontpèisa - Luca 23.ogg|thumb|La Bìbia piemontpèisa - Luca 23]] == 23 == === Gesù a l'é mnà 'dnans a Pilàt === {{verse|chapter=23|verse=1}}Anlora tuti coj ch'a j'ero là<ref>O "tuta l'assemblea", "tut ël grop ëd lor".</ref> a son levasse e a l'han ëmnalo dë 'dnans a Pilàt. {{verse|chapter=23|verse=2}}E a son butasse a acuselo e a disìo: "I l'oma trovà chiel-sì ch'a bolversava nòstra nassion, a 'mpedìa 'd paghé j'impòste a l'imperador<ref>Let. "a César".</ref> e a pretendìa d'esse chiel ël Crist, un re". {{verse|chapter=23|verse=3}}Anlora Pilàt a l'ha 'nterogalo e a l'ha dije: "Ses-to 'l re dij Giudé?". E chiel a l'ha risponduje: "It lo dise ti" {{verse|chapter=23|verse=4}}Anlora Pilàt a l'ha dit ai càp dij sacerdòt e a la furfa: "I trovo gnun-e colpe an cost'òm-sì<ref>"I trovo gnun-e rason për acusé cost'òm".</ref>". {{verse|chapter=23|verse=5}}Ma lor a 'nsistìo e a disìo: "Chiel-lì a 'nsiga 'l pòpol an dotrinand për tuta la Giudea. A l'ha comensà da la Galilea e a l'é rivà fin-a sì". === Gesù a l'é portà dë 'dnans a Eròd === {{verse|chapter=23|verse=6}}Ora, cand che Pilàt a l'ha sentì lòn, a l'ha ciamà se col òm a fussa 'n Galilé. {{verse|chapter=23|verse=7}}Verificà ch'a fasìa part dla giurisdission d'Eròd, a l'ha mandalo da Eròd, che, an coj dì-lì, as trovava 'dcò chiel a Gerusalem. {{verse|chapter=23|verse=8}}Cand che Eròd a l'ha vëddù Gesù, a l'é a'rlegrass-ne tant. përché da temp a l’avìa vorsù vëddlo për avèjne sentù parlé e a sperava ‘d vëddlo fé ‘n cheich miràcol. {{verse|chapter=23|verse=9}}Anlora Eròd a l'ha 'nterogalo con vàire domande, ma Gesù a-j rispondìa nen. {{verse|chapter=23|verse=10}}Ambelelà a-i ero 'dcò ij cap dij sacerdòt e jë scriba e a lo acusavo con insistensa. {{verse|chapter=23|verse=11}}Anlora Eròd con ij sò soldà, a l'ha 'nsultalo e a-j fasìo le schergne. Peui avend-lo arvestilo con na vesta spatussanta, Eròd a l'ha mandalo torna da Pilàt. {{verse|chapter=23|verse=12}}An col dì-lì Eròd e Pilàt a son fin-a dventà amis, mentre prima 'd lòn a j'ero 'd nemis. === Gesù a l'é portà dë 'dnans a la furfa === {{verse|chapter=23|verse=13}}Anlora Pilàt a l’ha convocà ij gran sacerdòt, j’àutri cap religios e ‘l pòpol. {{verse|chapter=23|verse=14}}A l’ha dije: “I l’eve portame cost òm-sì coma un ch’a cissa ‘l pòpol a solevesse. I l’hai falo rësponde dë 'dnans a vojàutri e i l’hai trovà an cost òm gnente ch’i peussa deje la colpa ‘d lòn ch’i dise. {{verse|chapter=23|verse=15}}A l’istessa conclusion a l’é rivà ‘dcò Eròd ch’a l’ha mandamlo andarera. Për conseguensa, cost òm a l’ha fàit gnente ch’a mérita d’esse condanà a mòrt. {{verse|chapter=23|verse=16}}Donca, cand ch’i l’avrai falo foaté, i lo lassërai andé”. {{verse|chapter=23|verse=17}}[...] {{verse|chapter=23|verse=18}}Anlora tuta la gent a l’é butasse a crijé: “Col òm a l’ha da esse massà! Lass-ne pitòst andé Baraba!”. {{verse|chapter=23|verse=19}}Baraba a l’era stàit butà an përzon përché a l’avìa organisà ant la sità na sedission e a l’avìa fàit d’amassidi. {{verse|chapter=23|verse=20}}Pilàt a l’ha donca torna parlaje a la gent, përchè a vorìa lassé andé Gesù. {{verse|chapter=23|verse=21}}Ma lor a seguitavo a crijé disand: “Butelo an sna cros! Butelo an sna cros!”. {{verse|chapter=23|verse=22}}E Pilàt a l’ha dije a la gent për la tersa vòta: “Ma che mal ha-lo fàit st’òm-sì? I l’hai trovà nen ch’i podèissa ancolpelo e condanelo a mòrt. Parèj i lo farai foaté e i lo lassërai andé”. {{verse|chapter=23|verse=23}}Ma lor a insistìo con ëd grand sgari, ciamand che Gesù a fussa butà an cros; e ‘l sò rabel a vnisìa sèmper pì fòrt. {{verse|chapter=23|verse=24}}Anlora Pilàt a l’ha decidù ‘d deje la contenta a la gent, ch’a fussa fàit lòn ch’a ciamavo. {{verse|chapter=23|verse=25}}E a l’ha lassà andé col ch’a l’era stàit butà ‘n përzon për sedission e amassidi e ch’a ciamavo. Peui a l’ha consignajje Gesù, coma ch’a lor a vorìo. === Crosifission ëd Gesù === {{verse|chapter=23|verse=26}}Damentre ch’a lo mnavo vìa, a l’han pijà n’òm ch’a vnisìa dai camp. As ciamava Simon e a l’era da Cirene, e a l’han cariaje adòss la cros përchè a la portèissa chiel apress ëd Gesù. {{verse|chapter=23|verse=27}}Ora Gesù a l’era seguità da na gran furfa ‘d pòpol e ‘dcò da vàire fomne ch’as dasìo ‘d bòte an sle stòmi për segn ëd granda aflission e ch’a pioravo. {{verse|chapter=23|verse=28}}Gesù a l’é virasse anvers ëd lor e a l’ha dije: “Fije ‘d Gerusalem, pioré nen për mi, pioré pitòst për vojàutre mideme e pr’ ij vòstri fieuj. {{verse|chapter=23|verse=29}}Përché, vardé: a vniran ij dì ch’as dirà: ‘A son bin fortunà le fomne ch’a son drue e cole ch’a l’han avù gnun-e masnà, e le pupe ch’a l’han nen dàit ël làit!’ {{verse|chapter=23|verse=30}}Anlora as butran a dì a le montagne: ‘Caschene adòss’ e a le colin-e: ‘Sotrene!<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 10|Osea 10:8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 6|Arvelassion 6:16]].</ref>’ {{verse|chapter=23|verse=31}}Përchè s’a fan cole còse al bòsch verd, còsa sarà-lo fàit al bòsch sech?”. {{verse|chapter=23|verse=32}}Doi àutri ch’a j’ero ‘d malfator a son ëstàit ëdcò mnà an cola ocasion për feje meuire ansem a Gesù. {{verse|chapter=23|verse=33}}Cand ch’a son rivà al leugh ch’a-i diso “la Testa ‘d mòrt<ref>O “ël crani”, “Calvari”.</ref>”’, a l’han anciodalo ansilì a la cros. Ëdcò ij malfator a son  ëstàit butà ans’ ëd cros: un a soa drita e l’àutr a soa snistra. {{verse|chapter=23|verse=34}}Ma Gesù a disìa: “Pare përdonje, përchè a san nen lòn ch’a fan”. Apress, a son ëspartisse an tra ‘d lor soe vestimente tirandje a sòrt.<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 22|Salm 22:18]].</ref>   {{verse|chapter=23|verse=35}}E la gent a së tnisìa lì davzin e a vardava, ma ij cap a lo mincionavo disand: “A l’ha salvà dj’àutri, adess ch’as salva chiel midem, se përdabon a l’é ‘l Crist, col che Nosgnor a l’ha sernù!”. {{verse|chapter=23|verse=36}}Ëdcò ij soldà a lo mincionavo e a-j s’avzinavo, sporzendje d’asil da bèive, {{verse|chapter=23|verse=37}}e a disìo: “Se ti ‘t ses ël rè dij Giudé, salv-te da ti istess!”. {{verse|chapter=23|verse=38}}Ora, a j’era dzora ‘d chiel un cartel ëscrit an letre gheche, roman-e e ebràiche, ch’a disìa: “Sto-sì a l’è ‘l rè dij Giudé”. {{verse|chapter=23|verse=39}}E un dij malfator ch’a j’ero pendù a lo ingiuriava disand: “Se ti ‘t ses ël Crist, salv-te da ti midem, e nojàutri con ti. {{verse|chapter=23|verse=40}}Ma l’àutr malfator, pijand la paròla, a lo rimprociava fòrt, disandje: “L’has-to gnanca ‘n pò ‘d timor ëd Nosgnor, tì ch’it patisse l’istessa pen-a? {{verse|chapter=23|verse=41}}A l’é con giusta rason che nojàutri i soma ambelessì, përchè bin i meritoma sti patiment për motiv dël mal ch’i l’oma fàit, ma stossì a l’ha fàit gnente ch’a dovèissa nen fé”. {{verse|chapter=23|verse=42}}Peui a l’ha dit a Gesù: “Gesù, arcòrd-te ‘d mì cand ch’it rivras an tò Regn”. {{verse|chapter=23|verse=43}}E Gesù a l’ha rësponduje: “An vrità<ref>O "amen".</ref> it diso, che bele ancheuj it saras ansem a mi an paradis”. === Mòrt ëd Gesù === {{verse|chapter=23|verse=44}}A l’era scasi mesdì cand ch’a l’é spantiasse për tuta la tèra na granda scurità ch’a l’é durà fin-a a tre bòt dël dòp-mesdì. {{verse|chapter=23|verse=45}}Ël sol a l’é scurisse e 'l ridò<ref>O “tenda”.</ref> dël templi a l’é s-ciancasse për mes<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 26|Surtìa 26:31-33]].</ref>. {{verse|chapter=23|verse=46}}Anlora Gesù a l’ha crijà con tuta la fòrsa: “Pare, i armëtto mè spirit an toe man!”, e avend dit lòn a l’é spirà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 31|Salm 31:5]].</ref>. {{verse|chapter=23|verse=47}}Ora, cand che l’ufissial roman<ref>O “ël centurion”.</ref> a l’ha vëddù lòn ch’a l’era rivà, a l’ha dàit glòria a Nosgnor disand: “A l’é pròpi vera che st’òm-sì a l’era nossent<ref>O “giust”.</ref>”. {{verse|chapter=23|verse=48}}Tuta la gent ch’a j’era radunasse për vëdde col ëspetàcol, an vedand le còse ch’a j’ero rivà, as na tornavo dasendse ‘d bòt an slë stòmi. {{verse|chapter=23|verse=49}}E tuti coj ëd soa conossensa, e le fomne ch’a l’avìo seguitalo da la Galilea, a së tnisìo lontan, vardand lòn ch’a-i rivava<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 8|Luca 8:2-3]].</ref>. === Sepoltura ‘d Gesù === {{verse|chapter=23|verse=50}}Ora, a-i era n’òm bon e giust ch’as ciamava Giusèp. A l’era ‘n consijé<ref>O “member”.</ref> dël Sinedri. {{verse|chapter=23|verse=51}}Chiel a l’avìa nen consentì con la decision e j’assion dj’àutri ij sò colega. A l’era da Arimatèa, sità giudèa, e ‘dcò chiel a sperava ch’ ël Regn ëd Nosgnor a rivèissa tòst. {{verse|chapter=23|verse=52}}Parèj a l’é andàit ëd përsona a trové Pilàt, e a l’ha ciamaje ‘d podèj arlevé ‘l còrp ëd Gesù. {{verse|chapter=23|verse=53}}Cand ch’a l’ha avune la licensa, a l’ha calalo giù dla cros e a l’ha anvlopalo ant un linseul, peui a l’ha butalo ant na tomba<ref>O “sepolcr”.</ref> tajà ant ël ròch, anté che gnun a l’era ancora stàit butà. {{verse|chapter=23|verse=54}}Ora, sossì a s'è fasse la sèira dël vënner, ël dì dla preparassion, dàit che ‘l dì dël Saba a andasìa a prinsipié. {{verse|chapter=23|verse=55}}Le fomne ch’a l’avìo compagnà Gesù da la Galilèa a l’han seguità Giusèp fin-a ansilà, e a l’han vëddù la tomba anté ch’a l’avìo butaje andrinta ‘l còrp ëd Gesù. {{verse|chapter=23|verse=56}}Peui, tornass-ne vìa, a l’han prontà dj’euli aromàtich e ‘d përfum për onze sò còrp. Durant ël dì ‘d Saba, nopà, loràutre a l’han osservà l’arpòs che la Lege a comanda<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 20|Surtìa 20:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 5|Deuteronomi 5:14]].</ref>. == Nòte == <references/> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Luca]] m1avwfuq4i0and5n9vlfhh6ardrsnor 0 687 37855 33578 2026-06-03T16:36:24Z Dragonòt 119 37855 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/March|Vangeli 'd March]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/March/March 14|March 14]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 16|March 16]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|15}} = March = [[File:La Bìbia piemontèisa - March 15.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - March 15]] == 15 == === Gesù dë 'dnans a Pilàt === {{verse|chapter=15|verse=1}}Peui, a lë sponté dël sol, ij gran sacerdòt con j’ansian, ij magìster ëd la Lege e tut ël Sinèdrio, a l’han tnù consèj për acordesse su lòn ch’a l’avìo da fé. A l’han fàit ëstaché Gesù, a l’han ëmnalo vìa e a l’han dalo 'nt le man ëd Pilàt, ël governator roman. {{verse|chapter=15|verse=2}}Pilàt a l’ha anterogalo ciamandje: “Ses-to ‘l rè dij Giudé?”. E Gesù a l’ha rësponduje: “It lo dise ti”<ref>Cfr. https://sites.google.com/site/bibiapiemonteisa/dissionari-biblich/ges-e-pilt </ref>. {{verse|chapter=15|verse=3}}Ora, ij gran sacerdòt a lo acusavo ‘d diverse còse, ma chiel a-j rëspondìa nen. {{verse|chapter=15|verse=4}}Anlora Pilàt a l’ha torna anterogalo, disandje: “Rëspondes-to nen? Varda vàire ch’a son le acuse ch’at fan!” {{verse|chapter=15|verse=5}}Ma Gesù a l’ha dije ancora gnente, e Pilàt as na stupìa motobin. === Gesù condanà a mòrt === {{verse|chapter=15|verse=6}}Ora, minca n’ann, për la festa ‘d Pasca, Pilàt a l'era soa costuma liberé un përzoné, qualsëssìa ch’a-j ciamèisso. {{verse|chapter=15|verse=7}}A-i në j’era un për nòm Baraba, ch’a l’era stàit ciapà e butà an përzon con ij sò compare për na sedission e che, an cola ocasion-lì, a l’avìa comëttù n’amassidi. {{verse|chapter=15|verse=8}}Ël pòpol, an crijand a gran fòrsa, a l’é butasse a ciamé a Pilàt ch’a fèissa coma ch’a l’avìa sèmpe fàit: visadì liberé ‘n përzoné. {{verse|chapter=15|verse=9}}Pilàt a l’ha rësponduje an disand: “Veuleve ch’iv lasso lìber ël rè dij Giudé?”. {{verse|chapter=15|verse=10}}Pilàt a disìa parèj përchè ch’a savìa pro bin che ij gran sacerdòt a l’avìo dajlo 'nt le man për invidia. {{verse|chapter=15|verse=11}}Ma ij gran sacerdòt a l’han cissà ‘l pòpol ch’a ciamèisso pitòst la libertà ‘d Baraba. {{verse|chapter=15|verse=12}}Pilàt, rëspondendje, a l’ha ancora dije: “Còsa ch'i veule, donca, ch’i faso ‘d col ch’i ciame ‘l rè dij Giudé?”. {{verse|chapter=15|verse=13}}E a son tornasse a buté a crijé: “Butelo an cros!”. {{verse|chapter=15|verse=14}}Anlora Pilàt a l’ha dije: “Ma che mal a l'avrìa mai fàit, Gesù?”. E lor a l’han crijà ancora pì fòrt: “Butelo an cros!”. {{verse|chapter=15|verse=15}}Pilàt, donca, ch’a vorìa contenté ‘l pòpol, a l’ha donca liberaje Baraba, e apress d’avèj fàit foëtté Gesù, a l’ha consegnalo ai soldà përch’ a fussa 'nciodà a na cros. === Le schergne dij soldà a Gesù === {{verse|chapter=15|verse=16}}Anlora ij soldà a l’han ëmnalo 'nt la cort, ch’a l’é ‘l pretòri (la residensa dël governator) e a l’han convocà tut ël distacament. {{verse|chapter=15|verse=17}}A l’han vestilo ‘d na vesta ‘d pórpora, a l’han fàit na coron-a dë spin-e antërsà e a l’han butajla an sla testa. {{verse|chapter=15|verse=18}}Peui a l’han comensà a feje 'd salut për schergna, disandje: “Salve, rè dij Giudé!”. {{verse|chapter=15|verse=19}}E a-j dasìo an sla testa con na cana, a jë scraciavo adòss e, butand-se an ginojon dë 'dnans a chiel a-j fasìo ‘d riverense. {{verse|chapter=15|verse=20}}Cand ch’a l’han avune pro ‘d mincionelo, a l’han gavaje la vesta ‘d pórpora, a l’han butaje torna adòss soe vestimente e a l’han ëmnalo fòra për tachelo an sna cros. === Crosifission ëd Gesù === {{verse|chapter=15|verse=21}}N’òm ch’a passava da lì e ch'a tornava da la campagna, a l’han obligalo a porté chiel për un pò la cros ëd Gesù. A l'era 'n tal Simon ëd Cirene, pare ‘d Sander e ‘d Rufus<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Roman/Roman 16|Roman 16:13]].</ref>. {{verse|chapter=15|verse=22}}Parèj a l’han ëmnà Gesù 'nt ël leugh ch’a së s-ciama Gòlgota, ch’a veul dì “Leugh dël Crànio”. {{verse|chapter=15|verse=23}}A l’han ësmonuje da bèive ‘d vin mës-cià con ëd mira, ma a l’ha nen vorsune. {{verse|chapter=15|verse=24}}Apress d’avèj anciodà Gesù a la cros, a son dividusse soe vestimente, gieugand-sje ai dà për vëdde lòn ch’a-j tocava a minca un ëd lor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 22|Salm 22:18]].</ref>. {{verse|chapter=15|verse=25}}A l’era neuv ore dla matin cand ch’a l’han butalo an cros. {{verse|chapter=15|verse=26}}A l’han ëdcò butà dzora sla cros un cartel andoa ch’a l’avìo scrivuje la càusa ‘d soa condan-a, visadì: “Sto-sì a l’é ‘l rè dij Giudé”. {{verse|chapter=15|verse=27}}Con chiel a l’han ëdcò crosifià dòi brigant, un a soa drita e l’àutr a soa mancin-a. {{verse|chapter=15|verse=28}}A l’é compisse parèj la Scritura ch’a dis: “A l’han butalo 'nt ij rangh dij malfasent<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 53|Isaìa 53:12]].</ref>”. {{verse|chapter=15|verse=29}}Coj ch’a passavo da lì davzin a-j fasìo d’ingiurie, sopatand la testa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 22|Salm 22:7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 109|109:25]].</ref> e an disand: “E ti, ch’it l’avìe da dësblé ‘l Templi e ch’it l’avrìe butalo torna ‘n pé an tre di<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 14|March 14:58]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 2|Gioann 2:19.]]</ref>, {{verse|chapter=15|verse=30}}salv-te da ti midem, e cala giù da la cros!”. {{verse|chapter=15|verse=31}}L’istess a-j fasìo dë schergne ij gran sacerdòt ansema ai magìster ëd la Lege, e a disìo: “A l’ha salvà d’àutri e a peul nen salvesse chiel midem! {{verse|chapter=15|verse=32}}Che ‘l Crist, ël rè d’Israel a cala giù adess da la cros, përchè i lo vëddoma e ch’i-j chërdoma!”. Ëdcò coj ch’a j’ero stàit butà a 'd cros dacant a la soa a j'adressavo paròle d’ofèisa. === Mòrt ëd Gesù === {{verse|chapter=15|verse=33}}Rivà ch’a l’era mesdì, a l’é calaje ‘l top su tut ël pais fin-a a tre bòt dël dòp-mesdì. {{verse|chapter=15|verse=34}}Peui, a tre bòt, Gesù a l’ha crijà con tuta la fòrsa ch'a l'avìa, disand: “Eloì, eloì, lemà, sabactanì?” - che, voltà, a veul dì “Mè Dé, mè Dé, përchè has-to chitame<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 22|Salm 22:1]].</ref>?”. {{verse|chapter=15|verse=35}}E cheidun ëd coj ch’a j’ero lì present,, cand ch'a l'han sentì cole paròle, a l’han capì n’àutra ròba e a l’han dit: “Varda ‘n pò: a ciama Elia”. {{verse|chapter=15|verse=36}}Anlora cheidun a l’é corù, a l’ha ampinì na sponga d’asil<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 69|Salm 69:21]].</ref> e, avend-la butà ansima a na cana, a l’ha sporzujla përchè ch’a në beivèissa, disand: “Lassé, vëddoma s’a ven Elìa për gavelo da la cros!”. {{verse|chapter=15|verse=37}}Ma Gesù, avend fàit un gran crij a l’é spirà. {{verse|chapter=15|verse=38}}Ant col moment-lì 'l grand ridò dël Templi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 26|Surtìa 26:31-33]].</ref> a l’é s-ciancasse an dòi, da l’àut an bass. {{verse|chapter=15|verse=39}}Ël centurion, ch’a stasìa dë 'dnans a chiel, cand ch’a l’ha vëddù la manera coma che Gesù a l’era spirà, a l’ha sclamà: “A l’é vrità: sto-sì a l’era për dabon ël Fieul ëd Nosgnor!”. {{verse|chapter=15|verse=40}}A-i j'era ‘dcò ansilì ‘d fomne ch’a vardavo da lontan. An tra ‘d lor a-i era Marìa Madlen-a, e Maria, mare ‘d Giaco ‘l minor, e ‘d Giusèp, e Salòme. {{verse|chapter=15|verse=41}}Coste fomne a j'ero andaje dapress a Gesù cand ch’a l’era an Galilea e a lo cudìo. A-i j'era ‘dcò ansilì diverse d’àutre fomne ch’a j’ero montà con chiel a Gerusalem<ref>15:40-41 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 8|Luca 8:2-3]].</ref>. === Sepoltura 'd Gesù === {{verse|chapter=15|verse=42}}Tut sòn a l’é capitaje ‘d vënner, ël di dla preparassion, ël di anans dël di d’arpòs dël Saba. Cand ch’a l’é rivà la sèira, {{verse|chapter=15|verse=43}}Giusèp d’Arimatèa, mèmber ëd distinsion dël Sinèdrio, ch’a spetava ‘dcò ‘l Regn ëd Nosgnor, a l’é fasse coragi, a l’é andàit da Pilàt e a l’ha ciamaje ‘d podèj avèj ël còrp ëd Gesù. {{verse|chapter=15|verse=44}}Pilàt a l’é stupisse che Gesù a fussa già mòrt, e avend ciamà ‘l centurion, a l’ha ciamaje s’a l’era pròpi parèj. {{verse|chapter=15|verse=45}}Avend-lo sentù ‘dcò dal centurion, a l’ha consentì a Giusèp ch’a pijèissa pura ‘l còrp ëd Gesù. {{verse|chapter=15|verse=46}} Parèj, Giusèp a l’ha catà un linseul, a l’ha calà da la cros ël còrp ëd Gesù, a l’ha anvlopalo con ël linseul e a l’ha butalo 'nt na balma funeraria ch’a l’avìa fàla tajé 'nt la ròca<ref>A l'é probàbil ch'a fussa già stàita destinà a soa famija.</ref>. Peui a l’ha fàit robaté na pera granda dë 'dnans a l’intrada dël sepolcr. {{verse|chapter=15|verse=47}}Maria Madlen-a e Marìa la mare ‘d Giusèp, a beicavo andoa che Giusèp a lo butava. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:March]] bukgp7k4jex1m42ptzff3xh3u3gniq3 0 720 37849 33037 2026-06-03T16:33:24Z Dragonòt 119 37849 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté|Maté]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3|Maté 3]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 5|Maté 5]] | notes = }} {{chapter|4}} {{TOCright}} == 4 == [[File:La Bìbia piemontèisa -Mate 04.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa -Mate 04]] === Le tentassion ëd Gesù === {{verse|chapter=4|verse=1}}An col temp-là Gesù a l’è stàit ëmnà 'nt ël desert da lë Spirit për essie tentà dal diav<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 2|Ebreo 2:18]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 4|4:15]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=2}}Apress ch’a l’era stàit giun për quaranta di e quaranta neuit, a l’ha comensà a d'avej fam<ref>o “l’avìa fàit digiun”; o “apress a l’é vnùje fam”, “a l’é pròpi vnùje veuja ‘d mangé”.</ref>. {{verse|chapter=4|verse=3}}Anlora a l'é vzinasse ‘l tentator ch’a l’ha dije: ‘Se ti 't ses ël Fieul ëd Dé, comanda che ste pere-sì a dvento 'd pan!”. {{verse|chapter=4|verse=4}}Ma Gesù a l’ha replicaje: “A l’é scrit: ‘L’òm a vivrà nen mach ëd pan, ma 'd minca paròla ch’a seurt ëd la boca ‘d Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 8|Deuteronòmi 8:3]].</ref>!’. {{verse|chapter=4|verse=5}}Anlora ‘l diav a l’ha portalo ant la sità santa e a l’ha butalo an sla part la pì àuta dël templi. {{verse|chapter=4|verse=6}}E a l’ha dije: ‘Se ti ‘t ses ël fieul ëd Dé, campte giù, përché a l’é scrit: ‘Chiel a comandrà ai sò àngel ëd portete an soe man<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 91|Salm 96:11]].</ref> tan che ij tò pé a bato nen contra na chèich pera<ref>o “a s’antrapran nen”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 91|Salm 91:12]].</ref>’. {{verse|chapter=4|verse=7}}E Gesù a l’ha dije: ‘A l’é 'dcò scrìt: "Ti ‘t butras pa a la preuva Nosgnor tò Dé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 6|Deuteronòmi 6:16]].</ref>". {{verse|chapter=4|verse=8}}E torna ‘l diav a l’ha portalo an s' na montagna motobìn àuta e a l’ha mostraje tuti ij regn dël mond e sò grandor.<ref>o “glòria”.</ref> {{verse|chapter=4|verse=9}}E a l’ha dije: ‘Mi it darai tute ste còse-là se mach ti’t camperas giù për tèra<ref>o “it butras an ginojon”.</ref> dë 'dnans ëd mi për rendme l’adorassion’. {{verse|chapter=4|verse=10}}Anlora Gesù a l’ha dije: ‘Vat-ne vìa, Sàtana, përché ch’a l’è scrìt: ‘T’adorëras Nosgnor, tò Dé, e mach a Chiel it rendras toa adorassion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 6|Deuteronòmi 6:13]].</ref>’. {{verse|chapter=4|verse=11}}Anlora ‘l diav a l’ha lassalo an santa pas e a son ëvnù dj’àngej ch'a son ancaminasse a rendje servissi<ref>o "a l’han ancaminà a serve soe esigense".</ref>”. === Prinsipi dla predicassion an Galilea === {{verse|chapter=4|verse=12}}Cand che Gesù a l’ha savù che Gioann a l’era stàit butà an përzon, a l’é artirasse an Galilea<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 14|Maté 14:3]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3:19-20]].</ref>, {{verse|chapter=4|verse=13}}ma a l’ha lassà Nasaret e a l’é andass-ne a vive a Cafàrnao<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 2|Gioann 2:12]].</ref>, aranda ‘l lagh, ant la region ëd Zabulon e 'd Neftali. {{verse|chapter=4|verse=14}}Parèj a l’é compisse lòn ch’a l’avìa nunsià ‘l profeta Isaia: {{verse|chapter=4|verse=15}}“Tèra ‘d Zabulon e 'd Neftali, aranda ‘l lagh, da l’àutra banda dël Giordan, la Galilea dle gent<ref>O “dij Gentij”, “dij pagan”, anté ch’a vivo tanti ch’a son nen d’Israelita.</ref>. {{verse|chapter=4|verse=16}}Col pòpol, ch’a vivìa 'nt lë scur, a l’ha vëddù ‘n gran’ ciàir; un ciàir a l’ha splendrì për coj ch’a vivo ant ël pais dla mòrt e dël top<ref>4:15-16 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 9|Isaia 9:1-2]].</ref>”. {{verse|chapter=4|verse=17}}Da antlora Gesù a l’ha comensà a prediché: “Pentive dij vòstri pëccà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3|Maté 3:2]].</ref> e artorné a Nosgnor, përchè ‘l Regn dël cel a l’é fasse press”. === Ij prim dissépoj === {{verse|chapter=4|verse=18}}Damentre che Gesù a marciava arlongh ël lagh ëd Galilea, a l’ha vëddù doi frej, Simon, col ch’a l’avrìa avù lë stranòm ëd Pero, e sò frel Andrea, ch’a j’ero an camin ëd campé le rèj ant l’eva. A j’ero ‘d pëscador. {{verse|chapter=4|verse=19}}Gesù a l’ha dije: "Vnime dapress e iv farai pëscador d’òm". {{verse|chapter=4|verse=20}}Anlora lor, tut sùbit, a l’han chità soe rèj e a son andass-je dapress. {{verse|chapter=4|verse=21}}Da lì, essend andàit pì anans, Gesù a l’ha vëddù doi d’àutri frej, Giaco, fieul ëd Zebedé, e sò frel Gioann. A j’ero ant na barca con sò pàre ‘d lor, Zebedé, ch’a comodavo le rèj, e a l’ha ciamaje ‘dcò lor. {{verse|chapter=4|verse=22}}Tut sùbit a l’han chità soa barca e sò pare ‘d lor e a l’han butasse a andeje dapress. === Atività ‘d Gesù === {{verse|chapter=4|verse=23}}Gesù a andasìa për tuta la Galilea, a mostrava ant le sinagòghe, a nunsiava la bon-a neuva dël Regn e a varìa d’ògni sòrt ëd maladìe e d’infermità<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 9|Maté 9:35]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 1|March 1:39]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=24}}Soa arnomansa a së spantiava fin-a për tuta la Sìria. Qualsëssìa ch’a fusso soe maladie o 'nfermità, o s’a l’avìo ‘d possession demonìache, ël mal caduch o ‘d paralisìa - chiel a-j varìa tuti. {{verse|chapter=4|verse=25}}Na gran furfa ‘d pòpol a-j andasìa dapress da la Galilea, da la Decàpoli, da Gerusalem, da la Giudèa, e da l’àutra banda dël Giordan. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Maté]] hz6oun0c4yiy4m4gcvinjnlwisqxolg 0 725 37867 33119 2026-06-03T16:50:54Z Dragonòt 119 37867 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Maté|Maté]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 8|Maté 8]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 10|Maté 10]] | notes = }} {{chapter|9}} {{TOCright}} = Maté = == 9 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Matè 09.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Matè 09]] === Varision d’un paralìtich === {{verse|chapter=9|verse=1}}Anlora Gesù a l’é montà ant na barca, a l’é passà a l’àutra riva e a l’é vnùit ant la borgià dova ch’a stasìa ‘d sòlit. {{verse|chapter=9|verse=2}}Ansilà a l’han presentaje un paralìtich cogià an s'na sivera. Gesù, an vëddend la fede ëd cola gent, a l’ha dit al paralìtich: “Perdte nen ëd coragi, mè fieul, ij tò pëccà at son përdonà. {{verse|chapter=9|verse=3}}A-i era là ‘d magìster ëd la Lege ch’a pensavo: “Sto-sì a bëstëmmia!”; {{verse|chapter=9|verse=4}}Gesù, contut, ch’a conòssìa lòn ch’a pensavo, a-j dis: “Përché penseve mal ant ij vòstri cheur? {{verse|chapter=9|verse=5}}E dime ‘n pò, é-lo pì fàcil ëd dì: Ij tò pëccà at son përdonà? O ‘d dì: Àuss-te e marcia? {{verse|chapter=9|verse=6}}Ora, përch’i sàpie che ‘l Fieul ëd l’Òm a l’ha ‘l podej ëd përdoné ij pëccà ambelessì an sla tèra…” - a dis al paralìtich: “Àuss-te, ciapa sù toa sivera e vàtne a ca toa”. {{verse|chapter=9|verse=7}}E col-lì a l’é aussasse e a l’é tornass-ne a ca. {{verse|chapter=9|verse=8}}La gent, an vëddend lolì, a l’é restà bele che sburdìa, e a dasìa glòria a Nosgnor d’avèj acordà a l’òm na potensa tant granda. === La vocassion ëd Maté === {{verse|chapter=9|verse=9}}Damentre ch’as n’andasìa, Gesù a l’ha vëddù n’òm ch’as ciamava Maté, astà a la tàula anté ch’as arseivìa le taje, e a l’ha dije: “Venme dapress”, e chiel a l’é aussasse e a l’é andaje dapress. {{verse|chapter=9|verse=10}}Pì tard, mentre che Gesù a l’era a tàula ant la ca ‘d Maté, diversi pedagé  e d’àutra gent ëd cativa reputassion a j’ero ‘dcò stàit anvità con Gesù e ij sò dissépoj. {{verse|chapter=9|verse=11}}Ij Farisé, an vëddenda lolì, a l’han dije ai sò dissépoj: “Com é-lo che vòst magìster a mangia an companìa ‘d pedagé e d’àutra gent ëd cativa reputassion<ref>9:10-11 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 15|Luca 15:1-2]].</ref>?” {{verse|chapter=9|verse=12}}Gesù a l’ha sentì lolì e a-j dis: “A l’é pa coj ch’a stan bin ch’a l’han da manca dël médich, ma a l’é coj ch’a stan mal. {{verse|chapter=9|verse=13}}Andé a amprende lòn ch’a veulo dì ste paròle<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12|Maté 12:7]].</ref>: ‘I veuj la misericòrdia e pa nen ëd sacrifissi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 6|Osea 6:16]].</ref>’, përché i son nen ëvnù për ciamé al pentiment ij giust, ma ij pecator”. === Discussion a propòsit dël digiun === {{verse|chapter=9|verse=14}}Ij dissépoj ëd Gioann a son andàit a trové Gesù e a l’han ciamaje: “Për còs é-lo che nojàutri e ij Farisé i foma digiun ëd soèns, e ij tò dissépoj a digiun-o nen?”. {{verse|chapter=9|verse=15}}Gesù a l'ha rësponduje: “Peudo-ne esse sagrinà j’anvità a nòsse mentre che lë spos a l’é con lor? Contut, a vniran coj di che lë spos a-j sarà levà, e a l’é antlora ch’a faran digiun”. {{verse|chapter=9|verse=16}}E ‘dcò a-i é gnun ch’a buta ‘n tacon ëd pann neuv a un vëstì frust, përché lòn ch’as buta për taconé a s-cianca ‘l vëstì e ‘l pertus a së slarga. {{verse|chapter=9|verse=17}}As buta pa ‘dcò  d vin neuv drinta a ‘d botaj frust, sëdësnò coj botaj a sàuto e ‘l vin a l’é sgairà e ij botaj a son përdù; ma as buta ‘l vin neuv drinta a ‘d botaj neuv; parèj as conservo tùit e doi. === Gesù a variss an risposta dla fede === {{verse|chapter=9|verse=18}}Mentre che Gesù a disìa ste còse, a l’é presentasse a chiel në sgnor ch’a l’é prostërnassje dë 'dnans e ch’a l’ha dije: “Mia fija a l’é mòrta da pòch, ma ti ‘t peude fela artorné a vive, se mach it ven-e a feje l’imposission ëd le man”. {{verse|chapter=9|verse=19}}Anlora Gesù a l’é aussasse e a l’é andaje dapress con ij sò dissépoj. {{verse|chapter=9|verse=20}}Giusta an col moment-lì, na fomna, ch’a patìa da dódes agn d’un fluss ëd sangh, a-j ven da daré e a-j toca ‘l bord ëd soa vestimenta, {{verse|chapter=9|verse=21}}përchè ch’a pensava: “S’i peuss mach tocheje soa vestimenta, i sarai varìa”. {{verse|chapter=9|verse=22}}Gesù a l’é virasse e vardandla, a-j dis: “Perdte nen ëd coragi, fija mia! Toa fede a l’ha salvate!”. An col istess moment la fomna a l’é varìa. {{verse|chapter=9|verse=23}}Donca, cand che Gesù a l’é rivà a la ca ‘d col ësgnor e ch’a l’ha vëddù ij sonador e në strop ëd gent ch’a fasìa ‘n gran’ bordel, {{verse|chapter=9|verse=24}}a l’ha dije: “Artireve, che la fija a l’é nen mòrta, a ma a deurm. Ma la gent as mincionava ‘d chiel. {{verse|chapter=9|verse=25}}Siché, apress d’avèj fàit seurte tut col ëstrop, a l’é intrà, a l’ha pijà la man ëd la fiolin-a, e chila a l’é aussasse. {{verse|chapter=9|verse=26}}La neuva ‘d lòn ch’a l’era capità a l’é spantiasse për tuta cola region. === Gesù a variss ij bòrgno === {{verse|chapter=9|verse=27}}Mentre Gesù as n’andasìa da là, doi òm ch’a j’ero bòrgno a son butassje apress, crijand e disanda: “Fieul ëd David, àbie compassion ëd nojàutri! {{verse|chapter=9|verse=28}}Cand ch’a l’é rivà ant la ca (anté ch’a l’avìa da sté col di-lì) coj doi bòrgno a son avzinassje e chiel a l’ha dije: “Chërdeve ch’i peussa fé lòn ch’im ciame?” Lor a l’han rësponduje: “Eh, i lo chërdoma përdabon!”. {{verse|chapter=9|verse=29}}Anlora Gesù a l’ha tocaje j’euj an disandje: “Ch’av sia fàit conform a vòstra fede! {{verse|chapter=9|verse=30}}A l’é parèj che ij sò euj ëd lor a son dovertasse. Contut, Gesù a l’ha butaje an guardia sever che ‘d lòn a lo contèisso a gnun. {{verse|chapter=9|verse=31}}Ma lor, tut sùbit ch’a j’ero seurtiss-ne, a l’han fàit core soa nòmina për tuta cola region. === Varision d’un òm mut andemonià === {{verse|chapter=9|verse=32}}Com a surtìo, a l’han ëmnaje a Gesù n’òm ampossessà d’un demòni e ch’a podìa pì nen parlé. {{verse|chapter=9|verse=33}}Cand che ‘l demòni a l’é stàit ëscassà fòra, ël mut a l’é butasse a parlé. La gent a l’é restà sburdìa e a disìa: “Mai a l’é vëddusse ‘d ròbe parèj an Israel”. {{verse|chapter=9|verse=34}}Ij Farisé, contut, a disìo: “Sto-sì a scassa ij demòni con l’agiut dël prinsi dij demòn<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 10|Maté 10:25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12|12:24]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 3|March 3:22]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 11|Luca 11:15]].</ref>i!”. === Le bzogn ch’a-i é ‘d mëssonor === {{verse|chapter=9|verse=35}}Ora Gesù as n’andasìa an tute le sità e le borgià an dotrinand ant le sinagòghe, nunsianda la bon-a neuva dël Regn e varend tute sòrt ëd maladìe e tute sòrt ëd magagne<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 4|Maté 4:23]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 1|March 1:39]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 4|Luca 4:44]].</ref>. {{verse|chapter=9|verse=36}}An vëddand jë strop ëd gent, a l’han faje compassion, përchè ch’a j’ero tuti pien ëd sagrin e dëscoragià coma tante feje sensa ‘n bërgé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 27|Nùmer 27:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 22|1 Rè 22:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache18|2 Crònache 18:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 34|Esechiel 34:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:34]].</ref>. {{verse|chapter=9|verse=37}}Anlora a l’ha dije ai sò dissépoj: “Sicur la mësson a l’é granda, ma a-i é pòchi mëssonor. {{verse|chapter=9|verse=38}}Preghé, donca, ‘l Signor ëd la mësson, ch’a manda da pì ‘d mëssonor ant ij sò camp<ref>9:37-38 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 10|Luca 10:2]].</ref>. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Maté]] aek7ygurqavbaanyolxhbkqkv25ix5a 0 782 37881 31219 2026-06-03T16:57:39Z Dragonòt 119 37881 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej|Testament Vej]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Amos|Amos]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giona|Giòna]] | notes = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Abdìa/Introdussion|Introdussion]] }} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Abdìa (Test complèt).pdf|thumb|La Bìbia piemontèisa - Abdìa (Test complèt)]] == Abdìa == {{chapter|1}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Abdia.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Abdia]] {{verse|chapter=1|verse=1}}Vision d'Abdìa<ref>Ël nòm "Abdìa" (עבדיה Obadia) a veul dì "ël sërvent ëd Nosgnor". I conossoma nen chi ch'a fussa 'd precis.</ref>. Paréj a parla Nosgnor Dé contra dj'Edomita<ref>O "a riguard ëd Edom". J'Edomita a j'ero ij dissendent d'Esaù, frel ëd Giacòb (Génesi 25:19-26).</ref>. === Sentensa contra d'Edom === I l'hai arseivù un mëssagi da Nosgnor, un crior a l'era stàit mandà an tra le gent: "Sah! Ausseve! Sù, butomse an marcia contra 'l pòpol d'Edom, a la bataja! {{verse|chapter=1|verse=2}}Varda. Mi 't faso cit an tra le gent, ti 't ses a la mira pì bassa dël dëspresi! {{verse|chapter=1|verse=3}}L'arogansa 'd tò cheur a l'ha anganate<ref>O "përdute".</ref>, ti che të staghe ant l'ancreus ëd la Rochera, ti ch'it fase dij brich toa ca, ti che 't dise drinta tò cheur: 'Chi é-lo ch'a podrà tireme giù da sì<ref>O "sbatme për tèra".</ref>?'. {{verse|chapter=1|verse=4}}Cand bin che t'aussèisse coma l'òja, cand bin che ti 't fèisse tò nì an tra le stèile, da là mi 't farai tombé! I lo diso mi, ël Signor! === Dëstrussion d'Edom === {{verse|chapter=1|verse=5}}Se 'd làder a vnèisso da ti o 'd ravaseur ëd neuit, com a sarìa finìa për ti! At porterìo forse pa via lòn ch'a l'han da manca? Se 'd vëndumior a rivèisso a toa ca, at lasserìo miraco, cheicòs da rapolé? Com it ses ëstàit vastà! {{verse|chapter=1|verse=6}}Com a l'é stàit fognà Esaù, e sërcà soe ròbe stermà! {{verse|chapter=1|verse=7}}A l'han possate fin-a a toe frontiere, a l'han pijate an gir, tùit ij tò aleà! A l'han trocionate, ij tò bon amis! Coj ch' a mangiavo tò pan at tendo 'd trabucet sota ij tò pass! Lolì at ciaprà 'd sorprèisa<ref>O "A l'é pa pì an sentor!'".</ref>! {{verse|chapter=1|verse=8}}Forse che an col di-là, mi i craserai nen ij savi d'Edom e la prudensa dël mont d'Esaù? I lo diso mi, ël Signor! {{verse|chapter=1|verse=9}}Teman<ref>Teman, coma Sela, a l'era un-a dle sità prinsipaj dj'Edomita.</ref>, ij tò guerié a saran sesì da lë sparm, përchè a sio trancià vìa tùit j'òm dël mont d'Esaù. Për j'amassidi, {{verse|chapter=1|verse=10}}për la violensa fàita contra tò frel Giacòb, l'ónta at coaterà e ti 't saras ësterminà për sèmper! {{verse|chapter=1|verse=11}}Cand che ti 't ses tenute an dëspart ël di che dë strangé a l'han portà vìa soe richësse, o 'd forësté a l'han passà toa pòrta e a l'han campà le sòrt ansima a Gerusalem, ti 't j'ere coma un ëd lor! {{verse|chapter=1|verse=12}}Gòd pa a vëdde tò frel ant ël di 'd sò maleur! Fà nen dij fieuj ëd Giuda l'argoment ëd toa gòj ant ël di 'd soa ruin-a! Àbie nen ëd propòsit malgrassios ant ël di 'd soa angossa! {{verse|chapter=1|verse=13}}Passa nen la pòrta 'd mia gent ant ël di 'd sò magon! {{verse|chapter=1|verse=14}}Stà pa a l'avait a le crosiere për ësterminé ij sò ch'a scapo! Chita nen ij sò scampà ant ël di dl'angossa! {{verse|chapter=1|verse=15}}Përchè 'l Di 'd Nosgnor a l'é davzin për tute le gent! Coma che ti 't l'has fàit, at sarà fàit: toe assion at drocheran ansìma a toa testa<ref>1-14 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 34|Isaia 34:5-17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 63|63:1-6;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 49|Geremia 49:7-22]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 25|Esechiel 25:12-14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 35|35:1-15]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Amos/Amos 1|Amos 1:11-12]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Malachia/Malachia 1|Malachia 1:2-5]].</ref>! {{verse|chapter=1|verse=16}}Vera! Coma vojàutri i l'eve beivù ansima a mia montagna santa, tute le gent a beiveran sensa fin; a beiveran e a travonderan, e a saran coma s'a-i fusso mai staje! {{verse|chapter=1|verse=17}}Ma 'n sël mont ëd Sion a-i saran dë scampà e a sarà santa, e la ca 'd Giacòb a vnirà torna an sò possess! {{verse|chapter=1|verse=18}}La ca 'd Giacòb a sarà 'd feu; la ca 'd Giusèp, na giòla; la ca d'Esaù dë strobia! Lor a l'anvertojeran e a la divoreran e nen a dzorvivrà dla ca d'esaù: i l'hai dilo mi, ël Signor! === Israel neuv === {{verse|chapter=1|verse=19}}Coj dël Negheb a saran padron dël mont d'Esaù, e coj dle Tère Basse dël pais dij Filisté a l'avran ël teritòri d'Efraim e 'l teritori dla Samaria, e Beniamin a sarà padron dël Ghilead. {{verse|chapter=1|verse=20}}J'esilià 'd costa armeja, ij fieuj d'Israel, a saran padron ëd la tèra dij Canané fin-a a Sarepta, e j'esilià 'd Gerusalem ch'a son a Sefarad a l'avran le sità dël Negheb. {{verse|chapter=1|verse=21}}As rampieran, vitorios, an sla montagna 'd Sion për dominè 'l mont d'Esaù, e l' regn a sarà dël Signor!". == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Abdìa]] 8w6a73wnhg8gq21vsg2y02jfaj1vtxm 0 885 37854 30603 2026-06-03T16:35:56Z Dragonòt 119 37854 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 9|Esechiel 9]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 11|Esechiel 11]]|notes=}} {{chapter|10}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 10.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 10]] = Esechiel = == 10 == === La glòria ‘d Nosgnor a chita ‘l Templi === {{verse|chapter=10|verse=1}}Apress ëd lòn i l’hai beicà e i l’hai vëddù che là vòlta ‘d cristal<ref>O “ël firmament”. </ref> ch’a l'era an sle teste dij cherubin a l'avia ansima coma na pera 'd zafir; ëdzora a-i j'era cheicòsa tanme la forma d'un tròno<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1:26;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 4|Arvelassion 4:2]].</ref>. {{verse|chapter=10|verse=2}}Cheidun<ref>O “Nosgnor”.</ref> a l'ha dije a l'òm vestì 'd lin: "Va an mes ëd le roe dël chèr, sota ij cherubin e ciapa na brancà pien-a 'd carbon anvisch, peui spàntie dzora dla sità”. Antlora l'òm a l’é andaje antramentre che mi i seguitava a vardelo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 8|Arvelassion 8:5]].</ref>. {{verse|chapter=10|verse=3}}Ore, ij cherubin as tnisìo frem a la drita dël templi, ant ël moment che l'òm a l'era andaie, e na nìvola a ampinìja la cort<ref>O “ ël vestibol ëd dintra”</ref>. {{verse|chapter=10|verse=4}}La glòria 'd Nosgnor a l'é aussasse an sij cherubin anvers ëd lë scòss dël Templ e a l'ha ampinìlo dla nìvola e dlë splendrior dla lus ëd glòria ëd Nosgnor ch'a l’é stàne pien-a. {{verse|chapter=10|verse=5}}E 'l rabel dj'ale dij cherubin as fasìa sente fin-a a la cort ëd fòra, parèj dla vos ëd Nosgnor Tut-potent mentre ch’a parla. {{verse|chapter=10|verse=6}}Pen-a che a l'ha daje l'órdin a l'òm vestì 'd lin, ëd ciapé 'l carbon anvisch an tra le roe an mes dij cherubin, chiel-sì a l'é fasse anans e a l'é fërmasse mach aranda un-a dle roe. {{verse|chapter=10|verse=7}}Ël cherubin a l'ha dëstendù soa man për ciapé 'l carbon anvisch<ref>O “ël feu”. </ref> ch'a l'era an tra ij cherubin; a l'ha pijane e a l'é butalo drinta l'ambòsta dle parmele dle man dl'òm vestì 'd lin, e costì a l'ha pijàlo e a l'é surtì. {{verse|chapter=10|verse=8}}E a l'é vëdusse la forma 'd na man d'òm sota j'ale dij cherubin. {{verse|chapter=10|verse=9}}Mi i l'hai beicà ancora: varda-lì a-i j'ero quat roe dacant ai cherubin, na roa al fianch ëd minca 'n cherubin. Cole roe a l'avìo l'aparensa dla forma ‘d na pera ‘d topass<ref>O “ëd Tarsis”. </ref>. {{verse|chapter=10|verse=10}}A smijava, an soa aparensa, che tute e quat a fusso dla midema forma, coma se na roa a fussa an mes a l'àutra. {{verse|chapter=10|verse=11}}An bogiand-se, a podìo andé ant le quat diression sensa viresse andaré, përchè as bogiavo anvers ël fianch andova ch’a l'era adrëssà la testa, sensa voltesse ant ël moviment. {{verse|chapter=10|verse=12}}Ël còrp ëd tùit e quatr ij cherubin, la schin-a, le man, j’ale e le roe a j’ero pien-e d’euj tut d’antorn<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 4|Arvelassion 4:8]].</ref>. {{verse|chapter=10|verse=13}}I l’hai sentù cheidun ch’a dasìa a cole roe ‘l nòm ëd “caròssa<ref>O “roe ch’a giro”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 1|Esechiel 1:15-21]].</ref>”. {{verse|chapter=10|verse=14}}Minca un dij cherubin a l’avìa quat moro: la facia dël prim a l’era la facia d’un beu, la sconda a l’era la facia ‘d n’òm, la tersa a l’era la facia d’un leon, e la quarta a l’era la facia ‘d n’òja<ref>O “d’un cherubin”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 4|Arvelassion 4:7]].</ref>. {{verse|chapter=10|verse=15}}Peuj ij cherubin a son butasse a andé ‘n sù: a j’ero j’istess esse vivent ch’i l’avìa vëddù aranda ‘l fium Chebar. {{verse|chapter=10|verse=16}}Cand ij cherubin a j’ero an moviment, as bogiavo ‘dcò le roe, e cand ij cherubin a dëstendìo j’ale për volé, le roe as në dëstacavo pa. {{verse|chapter=10|verse=17}}Cand che ij cherubin as fërmavo, ëdcò le roe as fërmavo; e cand che ij cherubin as butavo a monté sù, ëdcò le roe a montavo sù, përchè lë spirit dj’esse vivent animàva ‘dcò le roe. {{verse|chapter=10|verse=18}}Anlora la presensa gloriosa ‘d Nosgnor a l’é surtìa da l’intrada dël Santuari e a l’é posissionasse dzora dìj cherubin. {{verse|chapter=10|verse=19}}Ij cherubin a l’han dëspiegà j’ale e a son ausasse da tèra dë 'dnans ai mè euj, e a son surtì ansema a le roe anvers la pòrta oriental dël templ ëd Nosgnor. La presensa gloriosa dël Dé d’Israel as alvava dzora ‘d lor. {{verse|chapter=10|verse=20}}Sti-sì a j’ero j’istess esse vivent ch’i l’avìa vëddù sota ‘l Dé d’Israel cand ch’i j’ero aranda ‘l fium Chebar. I lo savìa ch’a j’ero d’ cherubin {{verse|chapter=10|verse=21}}përchè minca un ëd lor a l’avìa quat facie, quat ale e lòn ch’a smijava ‘d man uman-e sota ‘d soe ale. {{verse|chapter=10|verse=22}}La sembiansa ‘d sò moro a l’era lòn ch’i l’avìa vëddù an sla riva dël fium Chebar: a l’era bele che l’istess, minca un a andasìa drit anans. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Esechiel]] rvvt3xbf53o1y10uq3yathbsgsuhs8i 0 941 37895 36675 2026-06-04T07:29:04Z Dragonòt 119 37895 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi|Genesi]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 28|Genesi 28]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 30|Genesi 30]] | notes = }} {{TOCright}} == 29 == [[File:La Bibia piemontèisa - Génesi 29.ogg|thumb|La Bibia piemontèisa - Génesi 29]] === Giacòb a riva da Laban === {{verse|chapter=29|verse=1}}Antlora Giacòb a l'ha seguità a marcé e a l'é rivà a la tèra dla gent ëd l'orient. {{verse|chapter=29|verse=2}}A l'ha vëddù ant un camp un poss con tre strop ëd bestie quacià davzin, përchè a col pos a j’ero breuvasse jë strop, ma la pera ans la dovertura dël pos a l’era gròssa. {{verse|chapter=29|verse=3}} Quand che tuti jë strop a j’ero samblasse ambelelà, ij bergé a fasìo rotolé la pera da la boca del pos e a breuvavo ‘l cabial. Peui, finì lòn, a tornavo a buté cola pera a sò pòst dzora dla boca dël pos.   {{verse|chapter=29|verse=4}}Giacòb a l'ha ciamaje: "Car ij mè frèj, da andoa ch'i seve?". A-j rispondo: "I soma ‘d Caran". {{verse|chapter=29|verse=5}}E chiel a-j dis: "Conosseve forse Laban, l'anvod ëd Nacor?", "Éh, i lo conossoma", a l'han dije. {{verse|chapter=29|verse=6}}"Sta-lo bin?" Giacòb a-j ciama. "A sta bin. Varda-lì, a-i é soa fija Rachel ch'a l'é 'n camin a rivé con le feje". {{verse|chapter=29|verse=7}}Antlora Giacòb a l'ha dit: "Dàit ch'a l'é già mesdì, a l'é pi nen ël temp d'antropé le bestie. Vojàutri i dovrie deje da bèive e peuj andé a feie broté pì anans!" {{verse|chapter=29|verse=8}}"I podoma pa felo," a l'han rësponduje, "I dovoma prima speté che tuti jë stròp a sio antropà e la pera a sia anrolà da la boca dël poss, e peuj i faroma bèive tute le feje ansema". {{verse|chapter=29|verse=9}}Antramentre ch'a parlavo, a l'é rivaie Rachel, con le bestie dël pare, përché a l'era la bërgeròta. {{verse|chapter=29|verse=10}}Cand che Giacòb a l'ha 'vëddù Rachel, la fija 'd sò barba Laban, e le feje 'd sò barba Laban, Giacòb a l'é fasse anans, a l'ha gavà la pera da la boca dël pos e a l'é ancaminasse a fé boré le feje 'd sò barba Laban. {{verse|chapter=29|verse=11}}Peui Giacòb a l'hà basà Rachel e a l'é butasse a pioré fòrt. {{verse|chapter=29|verse=12}} Quand che Giacòb a l'ha spiegaje a Rachel che chiel a l'era 'n parent dël pare 'd chila e fieul ëd Rebeca, chila a l'é corùa a dijlo a sò pare. {{verse|chapter=29|verse=13}} Quand che Laban a l'ha sentù sta neuva a propòsit ëd Giacòb, fieul ëd soa seure, a l'é coruje ancontra. A l'ha ambrassalo e basalo, peui a l'ha portalo a soa ca. Antlora Giacòb a l'ha contaje coma ch'a l'é che chiel a l'é un dij sò parent<ref>Let. "Tute ste còse" A l'ha contaje 'n po' la stòria 'd soa famija.</ref>. {{verse|chapter=29|verse=14}}E Laban a l'ha dije: "Ti't ses dabon ëd mia carn e 'd mè sangh". Ansì Giacòb a l'é stàit con chiel për un mèis. === Ij doi mariagi ‘d Giacòb === {{verse|chapter=29|verse=15}}Peui Laban a l'ha dije a Giacòb: "I veuj nen che ti 't travaje për mi a ofa mach përché ti 't ses mè parent. Vàire ch'it veules-to che mi 't paga?". {{verse|chapter=29|verse=16}}Ore, Laban a l'avìa doe fije: la pi veja as ciamava Lea e la pi giovo Rachel. {{verse|chapter=29|verse=17}}J'euj 'd Lea a j'ero molzin<ref>O "J'euj 'd Lea a j'ero bej"</ref>, ma Rachel a l'era formosa e soa presensa a l'avia d'anciarm. {{verse|chapter=29|verse=18}}Dàit che Giacòb a l'era an-namorasse sùbit ëd Rachel, a l'ha dit: "I travajerai për ti sèt agn e ti 't am daras an cambi toa fija la pi giovna, Rachel". {{verse|chapter=29|verse=19}}Laban a-j rispond: "Sicura i la darìa pi volontè a ti che a në strangé. Resta con mi". {{verse|chapter=29|verse=20}}Antlora Giacòb a l'ha travajà për sèt agn an cambi 'd Rachel, ma për chiel a-j ësmijavo mach pòchi di, tant a-j vorìa bin. {{verse|chapter=29|verse=21}}A la fin Giacòb a l'ha dit a Laban: "Dame mia sposa, përché 'l temp ëd mè servissi a l'é compì. I veui andé da chila sta neuit". {{verse|chapter=29|verse=22}}Anlora Laban a l'ha 'nvità tuta la gent dël leugh e a l'ha dàit na festa. {{verse|chapter=29|verse=23}}Ma a la sèira Laban a l'ha portaje a Giacòb soa fija Lea e Giacòb a l'é cogiasse con chila. {{verse|chapter=29|verse=24}}Laban a l'ha 'dcò dàit soa serva Zilpa a soa fija Lea coma serva 'd chila. {{verse|chapter=29|verse=25}}La matin dòp Giacòb a l'ha dëscurvì ch'a l'avìa passà la neuit con Lea! Ansì Giacòb a l'ha dit a Laban: "Còsa l'has-to fame? L'hai-ne pa travajà për ti an cambi 'd Rachel? Përché l'has-to ambrojame?". {{verse|chapter=29|verse=26}}Laban a-j rispond: "A l'é pa nòsta costuma ambelessì 'd dé an mariagi la fija pi giovo anans ëd cola ch'a l'é nà për prima". {{verse|chapter=29|verse=27}}Completa la sman-a d' nòsse 'd mia fija pi veja, e peui it daraj 'dcò la pi giovna an cambi 'd sèt ani 'd pì 'd travaj". {{verse|chapter=29|verse=28}}Anlora Giacòb a l'ha fàit come Laban a l'avìa dije. Quand che Giacòb a l'ha completà la sman-a 'd nòsse 'd Lea, Laban a l'ha daje an ësposa 'dcò Rachel. {{verse|chapter=29|verse=29}}Laban a l'ha 'dcò dàit soa serva Bila a soa fija Rachel coma serva 'd chila. {{verse|chapter=29|verse=30}}Giacòb, parèj, a l'é 'dcò andait a cogesse con Rachel. A voria nopà pì bin a Rachel che a Lea, e a l'ha travajà për Laban për d'àutri sèt agn. === La famija 'd Giacòb === {{verse|chapter=29|verse=31}} Quand che Nosgnor a l'ha vëddù che Lea a l'era pijà 'n ghignon, a l'ha conceduje d' resté ansinta, ma nen a Rachel. {{verse|chapter=29|verse=32}}Ansì Lea a l'é restà an condission e a l'ha catà 'n fieul. A l'ha ciamalo Ruben, përché chila a l'avìa dit: "Nosgnor a l'ha vardà con compassion a mia aflission. Sicura mè òm am vorerà bin adess". {{verse|chapter=29|verse=33}}Peui a l'é restà n'àutra vòlta an condission e a l'ha catà n'àutr fieul. A l'ha dit: "Përché Nosgnor a l'ha sentì ch'i j'ero trascurà,  a l'ha dame n'àutr fieul". Ansì a l'ha ciamalo Simeon. {{verse|chapter=29|verse=34}}Peui a l'é restà 'nsinta n'àutra vira e l'ha catà n'àutr fieul. A l'ha dit: "Sta vòlta me òm am mostrerà afession, përchè për chiel i l'hai partorije tre fieuj". A l'é parèj ch'a l'ha ciamalo Levi. {{verse|chapter=29|verse=35}}Peuj a l'é torna restà 'nsinta e a l'ha catà n'àutr fieul. Lea a l'ha dit: "Sta vira i lauderai  Nosgnor". A l'é parèj che l'ha ciamalo Giuda. Dòp ëd lòn a l'ha chità d'avèj 'd fieuj. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Genesi]] p0vrm6qz76zowdd78gl319md8jqau0b 0 947 37880 37488 2026-06-03T16:57:21Z Dragonòt 119 37880 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi|Genesi]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 33|Genesi 33]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 35|Genesi 35]] | notes = }} {{TOCright}} == 34 == === La violensa fàita a Dina === [[File:La Bìbia piemontèisa - Génesi 34.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Génesi 34]] {{verse|chapter=34|verse=1}}Un di, Dina, la fija ‘d Lea e ‘d Giacòb, a l’era surtìa për feje na vìsita a le fije dël pais. {{verse|chapter=34|verse=2}}Sichem, fieul ëd Camor, l’Evita, ch’a l’era cap<ref>O “prinsi”.</ref> ëd col pais, a l’ha ciapala e obligala a cogesse con chiel. {{verse|chapter=34|verse=3}}Pì tard, contut, a l’era an-namorasse ‘d Dina, la fija ‘d Giacòb, e a sercava ‘d vagnesse ‘l cheur ëd la fijëtta. {{verse|chapter=34|verse=4}}Anlora a l’ha dit a Camor, sò pare: “Pijme sta fija coma fomna”. {{verse|chapter=34|verse=5}}Giacòb a l’é vnùit a savèj che col-lì a l’avìa dzonorà Dina, soa fija, ma a vorìa che ij sò fieuj, ch’a j’ero an campagna con le bestie, a lo savèisso nen fin-a ch’a fusso tornà. {{verse|chapter=34|verse=6}}Camor, pare ‘d Sichem, a l’é andàit, për soa part, a trové Giacòb për parlé con chiel. {{verse|chapter=34|verse=7}} Quand che ij fieuj ëd Giacòb a son tornà da la campagna, sentù lòn ch’a l’era ancapità, a son ëstaine bin sagrinà, a son sentusse oltragià e a son anfuriass-ne motobin, an pensand che, violand la fija ‘d Giacòb, Sichem a l’avìa comëttù n’ignomìnia ch’a l’era mai vëdusse an Israel: na ròba parèj a podìa nen toleresse! {{verse|chapter=34|verse=8}}Camor, donch, a l’é rivà da Giacòb e a l’ha parlà parèj: “Sichem, mè fieul, a l’é an-namorasse ‘d vòstra fija: dèjla tanme fomna! {{verse|chapter=34|verse=9}}Nen mach, fé n’aleansa con nojàutri: voi i dareve a noi vòstre fije e vojàutri i pijereve le nòstre! {{verse|chapter=34|verse=10}}Resté a vive con nojàutri. Ël pais a sarà a vòstra disposission: i podreve abité ambelessì, feje comersi, catene ‘d proprietà!”. {{verse|chapter=34|verse=11}}Peui l’istess Sichem a l’ha dije al pare e ai frej ëd Dina: “Che mi i peussa trové grassia ai vòstri euj; iv darai lòn ch’im direve. {{verse|chapter=34|verse=12}}Aussé pura motobin a mè carich ël pressi ‘d nòsse e ‘l valor ëd la dòta; iv darai lòn ch’im ciamereve, ma deme la giovo për ësposa”. {{verse|chapter=34|verse=13}}Anlora ij fieuj ëd Giacòb, ch’a j’ero bin ofendusse përchè Sichem a l’avìa dzonorà soa seure Dina, a l’han rësponduje con furbarìa a Sichem e a sò pare Camor. {{verse|chapter=34|verse=14}}A l’han dije: “Lolì a l'é na ròba ch'i podoma nen fé, visadì dé nòstra seure a n’òm ch’a sìa pa stàit sirconcidù, përchè për nojàutri lolì a sarìa ‘n disonor. {{verse|chapter=34|verse=15}}Mach a sta condission i consentiroma a vòstra arcesta, l’é a dì, se vojàutri i dventereve 'mé nojàutri an sirconcidenda tuti ij vòstri mas-cc! {{verse|chapter=34|verse=16}}Anlora noi iv daroma nòstre fije e is pijeroma le vòstre, i staroma con vojàutri e i dventeroma na gent sola. {{verse|chapter=34|verse=17}}Ma se në scote nen për vòstra sirconcision, anlora i pijeroma nòstre fije e is n’androma”. {{verse|chapter=34|verse=18}}Cole paròle a son piasuje motobin a Camor e a Sichem, fieul ëd Camor. {{verse|chapter=34|verse=19}}Ël giovo a l’ha pa butà ‘d temp për aceté lolì përchè ch’a-j vorìa bin a la fija ‘d Giacòb; d’àutra part a l’era ‘l pì onorà<ref>O “considerà”.</ref> ëd tuta la ca ‘d sò pare. {{verse|chapter=34|verse=20}}A son donca presentasse, Camor e sò fieul Sichem, a la pòrta ‘d soa sità e a l’han parlà ai sò consitadin ch’a j’ero assemblassie. A l’han dije: {{verse|chapter=34|verse=21}}“Costa-sì a l’é gent ëd pas: ch’a stago pura con nojàutri ant ël pais e ch’a lo dëstravërso për drit e për travers an dedicand-se ai sò afé. Nòst pais a l’é pro grand për tuti. Nojàutri i podroma pijé për fomne soe fije e i podroma deje le nòstre. {{verse|chapter=34|verse=22}}Ma mach a na condission cola gent a consentirà a sté con nojàutri e dventé na sola gent, l’é a dì se noi i sirconcidoma minca un dij nòstri mas-cc parèj coma che lor istess a son sirconcidù. {{verse|chapter=34|verse=23}}Sò strop, soa richëssa e tute soe bestie a saran miraco nen nòstri? Contentomje donch e ch’a peusso sté con nojàutri!”. {{verse|chapter=34|verse=24}}Anlora tùit ij mas-cc ch’a j’ero present an ciambrea a la pòrta dla sità a l’han ëscotà Camor e sò fieul Sichem e a son fasse sirconcide. === Arvangia ‘d Simeon e Levi === e{{verse|chapter=34|verse=25}}Ma ‘l ters dì, quand che j’òm ëd la sità a j’ero ancora convalessent për motiv ëd le ferìe dla sirconcision, doi dij fieuj ëd Giacòb, Simeon e Levi, frej ëd Dina, a l’han ciapà mincadun na spa e a son intrà an sità con sicurëssa e a l’han massà tùit ij mas-cc ch'a-i j'ero. {{verse|chapter=34|verse=26}}Parèj a l’han passà a fil dë spa Camor e sò fieul Sichem, e a son portasse via Dina da la ca ‘d Sichem e a son ëslontanasse. {{verse|chapter=34|verse=27}}Ant ël mentre ch'a l'han massà cola gent, j’àutri fieuj ëd Giacòb a l’han fàit ravagi dla sità, përchè coj-lì a l’avìo dzonorà soa seure ëd lor. {{verse|chapter=34|verse=28}}Parèj a son ampadronisse dij sò strop e ‘d soe bestie, dij sò aso e ‘d lòn ch’a-i j'era ant la sità e ant la campagna. {{verse|chapter=34|verse=29}}A l’han portà vìa tanme na ladrarìa ‘d guèra tute soe richësse, tute soe masnà e soe fomne, e a l’han ravagià lòn ch’a-i era ant le ca. {{verse|chapter=34|verse=30}}Anlora Giacòb a l’ha dit a Simeon e Levi: “Vojàutri i l’eve butame an dificoltà rendend-me odios a j’abitant dël pais, ai Canané e ai Perisita, antramente mi i l’hai pòchi òm. Lor as butran ansema contra ‘d mi, am vinceran e mi i sarai ësterminà con mia famija. {{verse|chapter=34|verse=31}}Ma lor a l’han rësponduje: “L’avìo-ne fòrsi da përmëtte che nòstra seure a fussa tratà tanme na meretris”? == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Genesi]] nfvjjta0p5lojh7dbjqd48qxrx697nm 0 960 37859 24781 2026-06-03T16:38:18Z Dragonòt 119 37859 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi|Genesi]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi/Genesi 45|Genesi 45]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 47|Genesi 47]]|notes=}} {{chapter|46}} {{TOCright}} = Génesi = == 46 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Génesi 46.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Génesi 46]] === Partensa ‘d Giacòb për l’Egit === {{verse|chapter=46|verse=1}}Israel a l’é partì con tut lòn ch’a l’avìa an diression ëd Bersabéa, anté ch’a l’ha smonù ‘d sacrifissi al Dé ‘d sò pare Isach. {{verse|chapter=46|verse=2}}Cola neuit, Nosgnor a l’ha ciamà Israel ant na vision: “Giacòb! Giacòb!” e a l’ha rëspondù: “Vardme-sì!”. {{verse|chapter=46|verse=3}}Nosgnor a l’ha arpijà: “Mi i son Dé, ël Dé ‘d tò pare. Gnun-e tëmme ‘d calé an Egit, përché a sarà ambelelà ch’i farai ëd ti na nassion gròssa. {{verse|chapter=46|verse=4}}Mi i calerai con ti an Egit, e it farai ‘dcò torné da lì, e Giusep, cand ch’it meuireras, at sarerà j’euj”. {{verse|chapter=46|verse=5}}Anlora Giacòb a l’é partì da Bersabéa, e ij fieuj d’Israel a l’han fàit monté sò pare Giacòb, soe masnà e soe fomne an sij chèr che Faraon a l’avìa mandà për pijeje. {{verse|chapter=46|verse=6}}Giacòb a l’é seurtì da Bersabéa. Ij sò fieuj a l’han ëmnà ij sò strop e tùit ij beni ch’a l’avìò catà ant ël pais ëd Canan. Giacòb a l’é rivà an Egit con tùit ij sò dissendent<ref>Cfr. At 7:15.</ref>. {{verse|chapter=46|verse=7}}A l’ha portà con chiel an Egit: ij sò fieuj, ij sò novod, soe fije e le fije dij sò fieuj, ansoma, tuta soa fijolansa. === La famija ‘d Giacòb === {{verse|chapter=46|verse=8}}Costi-sì a son ij nòm dij fieuj d’Israel ch’a son ëvnùit an Egit, ij nòm ëd Giacòb e dij sò dissendent. Ruben, ël prim-génit ëd Giacòb, {{verse|chapter=46|verse=9}}e ij sò fieuj: Enòch, Palu, Esron, Carmi. {{verse|chapter=46|verse=10}}Ij fieuj ëd Simeon: Iemuel, Iamin, Ohad, Iachin, Tsocar, e Saul, ël fieul ëd la Cananea. {{verse|chapter=46|verse=11}}Ij fieuj ëd Levi: Gherson, Chelat, Merari. {{verse|chapter=46|verse=12}}Ij fieuj ëd Giuda: Er, Onan, Sela, Peres e Zerach; ij sò fieuj Er e Onan a j’ero mòrt ant ël pais ëd Canan. Peres a l’avìa doi fieuj: Chesron e Amul. {{verse|chapter=46|verse=13}}Ij fieuj d'Issacar: Tola, Puva, Iasub e Simron. {{verse|chapter=46|verse=14}}Ij fieuj ëd Zabulon: Sered, Elon, Ialel. {{verse|chapter=46|verse=15}}Costi-sì a son ij fieuj che Lea a l’avìa daje a Giacòb an Padan-Aram, e an pì soa fija Dina, ant tut, tra fieuj e fije a j’ero trentatrè përson-e. {{verse|chapter=46|verse=16}}Ij fieuj ëd Gad: Zefon, Aghi, Suni, Esbon, Eri, Arodi e Areli. {{verse|chapter=46|verse=17}}Ij fieuj d’Aser: Ima, Isva, Isvi, Beria e soa seur Serach; ij fieuj ëd Beria: Eber e Malchiel. {{verse|chapter=46|verse=18}}Costi-sì a son ij fieuj ëd Zilpa, che Laban a l’avìa dàit a soa fija Lea; chila a l’ha partorije a Giacòb: a son sëddes përson-e. {{verse|chapter=46|verse=19}}ij fieuj ëd Rachel, fomna ‘d Giacòb: Giusep e Beniamin. {{verse|chapter=46|verse=20}}Giusep a l’avìa avù an Egit Efraim e Manasse, masnà ch’a l’ha partorije Asnat, fija ‘d Potifera, sacerdòt d’On<ref>Cfr. Génesi 41:50-52.</ref>. {{verse|chapter=46|verse=21}}Ij fieuj ëd Beniamin: Bela, Becher, Asbel, Gera, Naman, Echi, Ros, Mupin, Upin, e Ard. {{verse|chapter=46|verse=22}}Costi-sì a son ij fieuj che Rachel a l’ha daje a Giacòb, an tut: quatòrdes përson-e. {{verse|chapter=46|verse=23}}Usim a l’era ‘l fieul ëd Dan. {{verse|chapter=46|verse=24}}Ij fieuj ëd Neftali: Iacsel, Guni, Ieser e Silem. {{verse|chapter=46|verse=25}}Costi-sì a son ij fieuj ëd Bila, che Laban a l’avìa daje a soa fija Rachel; chila a l’ha partorije a Giacòb, an tut set përson-e. {{verse|chapter=46|verse=26}}Ij mèmber ëd la famija ‘d Giacòb, ij sò dissendent diret ch’a son intrà an Egit, a j’ero an tut: sessantesses përson-e, sensa conté le fomne dij sò fieuj. {{verse|chapter=46|verse=27}}Ij fieuj ëd Giusep, ch’a j’ero nassuje an Egit, a j’ero doi. Ël total ëd ij mèmber ëd la famija ‘d Giacòb ch’a son intrà an Egit, a j’ero dë stanta<ref>Ël nùmer dë stanta a comprend Giacòb medésim e jë stanta e un dissendent ch’a l’avìa (comprèis Dina, Giusep, Manasse e Efraim) ch’a son elencà ant ij vv. 8-25, men-o Er e Onan (ch’a-i ero pì nen). La version greca dij LXX a dà ‘l nùmer “stanta-sinch” (cfr. At 7:14). </ref> përson-e. === Ël bin-evnù ‘d Giusep === {{verse|chapter=46|verse=28}}Israel a l’avìa mandà Giuda a dì a Giusep ch’a l’andèissa a trové ant la region ëd Gosen. Quand ch’a son rivaje, {{verse|chapter=46|verse=29}}Giusep a l’ha fàit taché sò chèr e a l‘é andàit a Gosen a trové sò pare Israel. Cand ch’a l’é staje dë 'dnans, a l’ha ambrassalo e a l’ha piorà për vàire tnisendlo strèit a sò col. {{verse|chapter=46|verse=30}}Israel a l’ha dit a Giusep: “Adess i peuss pro meuire. I l’hai vëddute ch’it ses ancora viv”. {{verse|chapter=46|verse=31}}Anlora Giusep a l’ha dije ai sò frej e a la gent ëd sò pare: “I vado a fèjlo savèj al Faraon. I-j dira che ij mè frej e la gent ëd mè pare, ch’a j’ero ant ël pais ëd Canan, a son rivà. {{verse|chapter=46|verse=32}}I-j dëspiegherai ch’a son ëd pastor ëd feje e ‘d crave, ch’a cudisso ‘d bestiam e ch’a l’han portasse dapress ij sò strop ëd feje, crave e ‘d vache, e tut lòn ch’a l’avìo. {{verse|chapter=46|verse=33}}Parèj che cand che Faraon av ciamerà e ch’av domanda cola ch’a l’é vòstra ocupassion, {{verse|chapter=46|verse=34}}i l’eve da rëspondje: ‘Ij tò servent a son sèmper ocupasse ‘d cabial fin-a da giovo, tant nojàutri coma ij nòstri cé’. Parèj i podreve sté ant la tèra ‘d Gosen, përchè a j’Egissian a-j fan ësgiaj tùit ij bërgé ‘d feje e ‘ crave”. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Genesi]] 5uehcwx95jsj6woutkos3xtgu4bdloi 0 995 37863 31270 2026-06-03T16:39:54Z Dragonòt 119 37863 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giona|Giòna]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giona/Giona 1|Giona 1]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giona/Giona 3|Giòna 3]] | notes = }} {{chapter|2}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Giòna 2.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giòna 2]] == 2 == === Giòna salvà === {{verse|chapter=2|verse=1}}Parèj Giòna a l'ha pregà Nosgnor Dé da la pansa dël pess. A l'ha dìt<ref>A l’é ‘n salm d’arconossensa, na testimoniansa tocanta dël cheur ëd la fede israelita e del cheur dël profeta. Chiel a l’avrìa avù ancora tant d'amprende. Soa vision ëd la misericòrdia ‘d Nosgnor a l’era ancora strèita.</ref>: {{verse|chapter=2|verse=2}}"Për l'angossa ch'i l'avìa, i l'hai crijà a Nosgnor, e chiel a l'ha rëspondume; dal përfond dël mond dij mòrt i l'hai ciamà, e ti, Nosgnor, it l'has ëscotà mia vos. {{verse|chapter=2|verse=3}}It l'avìe campame ant le përfondità dël mar, angolfà ant j’eve dl’abiss, e j'ondà am saravo an mes. Tute toe onde e toe corent a son passame dzora. {{verse|chapter=2|verse=4}}E mi i disìa: Nosgnor! It l’has separame da toa presensa. Se mach i podèissa ancora vëdde tò Templi sant! {{verse|chapter=2|verse=5}}J'eve a l'han ansërciame fin-a a la gola; l'abim a l'ha anvërtojame. La lësca dël mar a l'é antërtojasse a mia testa. {{verse|chapter=2|verse=6}}I son përfondà a le rèis ëd le montagne, ant un pais andova le pòrte<ref>O “...che le bare a j'ero stàite tirà dzora 'd mi për sèmper”. Giòna a stà a le pòrte dla mòrt, cfr. Salm 9:13: “Nosgnor! Àbie pietà 'd mi, varda coma che ij mè nemis am dan ëd torment. Ciapme al vòl prima ch'i tombo ant la gola dla mòrt”.</ref> dël pais ëd la mòrt a son sarasse darera ‘d mi. Ma da la tampa<ref>Ambelessì “fossal o tampa” a l’é dovrà për descrive ‘l regn ëd la mòrt ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 33|Giòb 33:22,24]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 49|Salm 49:9]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 51|Isaia 51:14]]). La situassion a parëss sensa speransa, ma ‘l profeta pentì a l’é salvà dal regn ëd la mòrt e ristabilì ant la comunion con Nosgnor.</ref> ti 't l'has fàit torna montè mia vita, Nosgnor mè Dé. {{verse|chapter=2|verse=7}}Cand ch'an mi mia ànima a mancava, mi i son avisamne 'd Nosgnor e mia preghiera a l'é rivà fin-a a ti an tò Templi sant. {{verse|chapter=2|verse=8}}Coj ch'a servo ëd divinità falëtte<ref>Giòna a arcòrda ij marinar ch’a l’avìo pregà i sò fauss dé ma sensa efet.</ref>, ch’a chito d’adoreje<ref>O “a chito soa speransa ‘d grassia”.</ref>! {{verse|chapter=2|verse=9}}Mi, con acsant ëd làuda, i të smonrai un sacrifissi. Ël vot ch'i l'hai fàit, i lo compirai. A l’é ‘l Signor ch’am salva<ref>O “Da Nosgnor a ven la salvëssa”.</ref>!". {{verse|chapter=2|verse=10}}Peui Nosgnor a l'ha comandaje<ref>La creassion a rëspond con ubidiensa ai comand sovran dël Creator (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 1|Gènesi 1:4,15,17]]). Col pèss, ch’a l’avrìa podù esse në strument ëd mòrt ant le man ëd Dé, për grassia a ven a esse në strument ëd liberassion.</ref> al pèss ch'a gumitèissa Giòna an sla riva. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Giona]] 00bb5an9018rm6wiaojhcttl1job8dj 0 1091 37858 34559 2026-06-03T16:37:50Z Dragonòt 119 37858 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Neemia|Neemìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Neemia/Neemia 7|Neemìa 7]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 9|Neemìa 9]]|notes=}} {{chapter|8}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - Neemìa 08.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - Neemìa 08]] {{TOCright}} = Neemìa = == 8 == === Letura pùblica dla Lege === Tùit j’Israelita a j’ero giumai stabilisse an soe sità e, cand ch’a l’é rivà ‘l sétim mèis ëd l’ann {{verse|chapter=8|verse=1}}tut ël pòpol a l’é congregasse unànim<ref>Lét. “tanme ‘n sol òm”.</ref> ant la piassa ch’a-i é giusta dë 'dnans ëd la Porta dj'Eve. A l’han ciamaje a Esdra, ël magìster ëd la Lege<ref>O: “lë scriba”.</ref> ch’a portèissa ‘l lìber ëd la Lege 'd Mosè che Nosgnor a l’avìa dàit a Israel. {{verse|chapter=8|verse=2}}Parèj ël sacerdòt Esdra a l’ha portà ‘l lìber ëd la Lege dë 'dnans al pòpol congregà. A-i j'ero d’òm, fomne e tùit ij cit ch’a podìo comprende. {{verse|chapter=8|verse=3}}A l’era ‘l prim di dël sétim mèis<ref>Ël di ch'a fà eut d’Otòber.</ref>. Ambelelà, ant la piassa ch’a stà dë 'dnans ëd la Pòrta dj'Eve, da l’alba fin-a a mesdì, Esdra a l’ha lesù ‘l lìber ëd la Lege 'd Mosè a j’òm, a le fomne e ai cit ch’a podìo comprende. Tut ël pòpol a fasìa motobin d’atension a la letura. {{verse|chapter=8|verse=4}}Esdra, ël magìster ëd la Lege, a stasìa drit an pé dzora 'd na tribun-a ‘d bòsch ch’a l’avìo prontaje për l’ocasion. Dacant ëd chiel, a soa drita, a-i j'era Matitia, Siema, Anajà, Uria, Hilchia e Maaseia, e a soa snìstra Pedajà, Misiael, Malchia, Hasium, Asbadan-a, Zacarìa e Mesiulam. {{verse|chapter=8|verse=5}}Esdra, ch’a stasìa an bela vista dë 'dnans dël pòpol, a l’ha dovertà ‘l lìber dë 'dnans a tuti. Cand ch’a l’han vëddù ch’a dovertava ‘l lìber, tùit a son alvasse an pé. {{verse|chapter=8|verse=6}}Esdra a l’ha benedì Nosgnor, ël gran Dé, e tut ël pòpol a l’ha aussà le man e a l’ha rësponduje: “Amen! Amen!”. Peui a son butasse an gënojon fin-a a toché la tèra con la front pr’ adoré Nosgnor. {{verse|chapter=8|verse=7}}Antramentre che ‘l pòpol a stasìa drit a sò pòst, ij Levita a-j dëspiegavo la Lege. A j’ero Giosuè, Bani, Sierebija, Giamin, Acub, Siabetai, Odavia, Maaseia, Chelita, Asaria, Giosabad, Hanan e Pelajà. {{verse|chapter=8|verse=8}}A lesìo ‘d manera ciàira ël lìber ëd la Lege 'd Nosgnor e a në dëspiegavo ‘l sens. Parèj a giutavo ‘l pòpol a comprend-ne ‘l test. {{verse|chapter=8|verse=9}}Tuta la gent a l’avìa na comossion granda a sente le paròle dla Lege. Për lòn Neemìa, ch’a l’era ‘l governator, Esdra, ël sacerdòt e magìster ëd la Lege, e ij Levita ch’a në dëspiegavo ‘l test a la gent, a l’han dije: “Ël di d’ancheuj a l’é ‘n di sant, dedicà a Nosgnor, vòst Dé. Àbie pa 'd magon e pioré nen!”. {{verse|chapter=8|verse=10}}Esdra a l’ha giontà: “Andé e fé festa: mangé ‘d ròba bon-a e bèive bin. Fene part con coj ch’a l’han nen ëd pront, përchè ‘l di d’ancheuj a l’é ‘n di sant, dedicà a Nosgnor. Sìe pa trist: che la gòj ch’a ven da Nosgnor a sia vòstra fòrsa!”. {{verse|chapter=8|verse=11}}Dcò ij Levita a sërcavo d’achieté la gent. A disìo: “Pioré pa pì, che ancheuj a l’é ‘n di sant. Sìe pa trist!”. {{verse|chapter=8|verse=12}}Anlora tut ël pòpol a l’é andass-ne a mangé e a bèive. A l’han fane part con tùit e a l’han fàit na gran festa përchè a l’avìo scotà le paròle ‘d Nosgnor e a l’avìo comprendù ‘l sens ëd le còse ch’a l’avìo mostraje. === Celebrassion ëd la Festa dle Bënne === {{verse|chapter=8|verse=13}}L’andoman, ij cap ëd le famije ‘d tut ël pòpol a son riunisse con ij sacerdòt, ij Levita e con Esdra, ël magìster ëd la Lege, pr’ ëstudié an detaj la dotrin-a dla Lege. {{verse|chapter=8|verse=14}}Ant la Lege che Nosgnor a l’avìa prescrivù pr’ ël mojen ëd Mosè, a l’han trovà scrit che j’Israelita a l’avìo da sté drinta ‘d bënne për tùit ij di dla festa dël sétim mèis, {{verse|chapter=8|verse=15}}e che a l’avìo da spantié për Gerusalem e për tute le sità sta crija-sì: “Seurte ant le colin-e për ciapé ‘d branch d’ulivé, d’ulivé sarvaj, ëd mortela, ëd palma e d’àutre frasche, e fene ‘d caban-e, tal com a stà scrit ant la Lege<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 23|Levitich 23:33-36; 39-43]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 16|Deuteronòmi 16:13-15]].</ref>”. {{verse|chapter=8|verse=16}}Anlora ël pòpol a l’é ‘ndàit a sërché ‘l brancage e a son fasse ‘d bënne ch’a l’han butà an sle trasse ‘d soe ca, ant le cort, d’àutre an sj’andron dël templ ëd Dé, o ant la piassa dla Pòrta dj'Eve, o ant la piassa dla Pòrta d’Efraim. {{verse|chapter=8|verse=17}}Parèj, tuti coj ch’a j’ero tornà da la deportassion a son fasse ‘d caban-e e a son ëstaje ‘ndrinta durant la festa. A l’era la prima vira che j’Israelita a j’ero torna ancaminasse a felo dal temp ëd Giosuè, fieul ëd Nun. La gòj ch’a n’avìo a l’era sensa mzura. {{verse|chapter=8|verse=18}}Minca di, dal prim di dla festa fin-a 'l darié, Esdra a lesìa un tòch dël lìber ëd la Lege 'd Nosgnor. La festa a l’é durà sèt di e, ant ël di ch’a fà eut, a son congregasse con solenità, coma ch’a la Lege a dis ëd fé. ===== Nòte ===== <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Neemia]] f408jt8c2jbuvpocj5eupdof6lq9g5q 0 1094 37872 24480 2026-06-03T16:53:20Z Dragonòt 119 37872 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Numeri|Nùmeri]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 9|Numeri 9]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 11|Nùmeri 11]]|notes=}} {{chapter}} {{TOCright}} = Ij nùmer = [[File:La Bìbia piemontèisa - Numer10.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Numer10]] == 10 == === Le trombe d’argent === {{verse|chapter=10|verse=1}}Nosgnor a l'ha parlaje ancora a Mosè e a l'ha dije: {{verse|chapter=10|verse=2}}Fate doi trombe d'argent; it jë faras travajé a sbàuss con ël martel. A podran servì a ciamé ansema la comunità e a deje al campament ël signal ëd partensa. {{verse|chapter=10|verse=3}}Ant ël moment ch'a sonran, tuta la comunità as rassëmblerà davzin a ti a l'intrada dla Tenda dël Rëscontr. {{verse|chapter=10|verse=4}} Ma se a në sonerà mach un-a, a saran ij rapresentant, ij cap ëd j’unità d'Israel ch'a vniran ansema da ti. {{verse|chapter=10|verse=5}}Ant ël moment che i sonereve n'arson d'alarme<ref>La paròla për “alarme” a l’é  תְּרוּעָה (truʿah). La rèis dël verb a veul dì “dé n’arson ëd tromba”, ma quaivòta a peul significhé: “dé un crij ‘d guèra” ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 6|Giosuè 6:10]]).</ref>, ij campament che as treuvo a levant as butran an marcia. {{verse|chapter=10|verse=6}}Cora che i sonereve na sconda vira 'l son d'alarme, a saran j'acampament che as treuvo a mesdì che as butran an camin; as soneran arson d'alarme cand a dovran butesse an marcia. {{verse|chapter=10|verse=7}}Ant ël moment che a dev esse convocà la comunità, i sonereve, ma pa n'arson d'alarme. {{verse|chapter=10|verse=8}}L’ancombensa ‘d soné la tromba a l’avran ij sacerdòt, ij fieuj d’Aron. Sta-sì a sarà n’istitussion përpetua, tant për vojàutri che pr’ ij vòst dissendent. {{verse|chapter=10|verse=9}}Cand ch’i sareve an vòst pais, s’i intre an guèra contra ‘n nemis ch’av ataca, i sonereve le trombe con n’arson d’alerta: Nosgnor vòst Dé as n'aviserà 'd vojàutri e i sareve liberà dai vòstri nemis. {{verse|chapter=10|verse=10}}Ij dì ‘d festa, ëd festa granda e ‘d selebrassion ëd ël prim dì dël mèis, i sonereve le trombe durant j’olocàust e ij sacrifissi ‘d comunion. Parèj vòst Signor a tnirà vojàutri sempre present. Mi i son ël Signor, vòst Dé”. === Partensa dal Sinai === {{verse|chapter=10|verse=11}}Dlë scond ann, dlë scond mèis, ël vint dël mèis, la Nìvola a l'é aussasse dzora dla Tenda dël Rëscontr. {{verse|chapter=10|verse=12}}J'Israelita a son partì dal desert dël Sinai conform a sò órdin ëd marcia; la Nìvola a l'é fermasse ant ël desert ëd Paran. {{verse|chapter=10|verse=13}}A l’era la prima vira ch’a j’ero butasse an marcia, conform al comand dàit da Nosgnor për mojen ëd Mosè. {{verse|chapter=10|verse=14}}Ël drapò dël camp dla tribù 'd Giuda a l'é col ch'a l'é bogiasse për prim, spartì conform a soe unità. Nacson, fieul d'Aminadab a comandava l'armeja 'd Giuda. {{verse|chapter=10|verse=15}}Netanel ben Suar, a comandava l'esércit dij fieuj d'Issacar; {{verse|chapter=10|verse=16}}a la testa dël contingent ëd la tribù 'd Zabulon, conform a soe unità, a j'era Eliab fieul ëd Chelon. {{verse|chapter=10|verse=17}}La Tenda a l'é stàita dësmontà e ij fieuj ëd Gherson e coj ëd Merari a son portasse an camin an portand ël Tabërnàcol. {{verse|chapter=10|verse=18}}Peui a l'é bogiasse l'ansëgna dël campament ëd Ruben, dividù an soe trope. Elisor ben Sedeur, a comandava l'armeja 'd Ruben. {{verse|chapter=10|verse=19}}Selumiel, fieul ëd Surissadai, a comandava 'l trop ëd la tribù 'd Simeon. {{verse|chapter=10|verse=20}}Eliasaf ben Deuel, a comandava l'armeja dij fieuj ëd Gad. {{verse|chapter=10|verse=21}}Apres a son partì ij fieuj ëd Cheat, an portand d'asi sacrà; j'àutri a dovìo drissé ‘l Tabërnàcol, anans che costi-sì a rivèisso. {{verse|chapter=10|verse=22}}An séguit, ël drapò dël camp d'Efraim a l'é butasse an marcia, a l'era dividù scond soe unità. Elisama, fieul d'Amiod, a comandava la schiera d'Efraim. {{verse|chapter=10|verse=23}}Gamliel ben Pedasor, a comandava l'armeja dla tribù dij fieuj ëd Manasse. {{verse|chapter=10|verse=24}}Abidan, fieul ëd Ghideoni a l'era a la testa dl'esércit dla tribù 'd Beniamin. {{verse|chapter=10|verse=25}}Apress, a l'é bogiasse l'ansëgna dl'acampament ëd Dan, dividù conform a soe unità d'armeja, an formand la retroguardia 'd tùit ij contingent. Achieser fieul d'Amisadai, a l'era al comand ëd l'esércit ëd Dan. {{verse|chapter=10|verse=26}}Paghiel, fieul d'Ocran, a l'era a cap ëd la tropa dla tribù d'Aser, {{verse|chapter=10|verse=27}}e Achira, fieul d'Enan, a comandava l'armeja dla tribù 'd Neftali. {{verse|chapter=10|verse=28}}Cost a l'é stàit l'órdin ëd marcia dj'Israelita, scond soe unità. E a son partì. === Ël viagi dël pòpol pr’ ël desert === {{verse|chapter=10|verse=29}}Mosè a l'ha dije a Obab, fieul ëd Reuel, Madianita, mëssé 'd Mosè: “Nojàutri i soma an comin ëd parte, anvers al pòst che Nosgnor a l'ha dit: ‘A sarà dàit a vojàutri an proprietà’. Ven con nojàutri, e it faroma dël bin, përchè Nosgnor a l'ha promëttù 'd feje dël bin a Israel”. {{verse|chapter=10|verse=30}}A l'ha rësponduje: “Mi i vnirai pa! Nopà i tornerai a mè pais da mia gent”. Mosè a l'ha replicà: {{verse|chapter=10|verse=31}}“Chita nen nojàutri, për ël motiv che ti 't conòsse ij leugh andova ch'i butroma camp ant ël desert e ti it saras nòstri euj për fene da guida. {{verse|chapter=10|verse=32}}S’it ven-e con noi, tut ël bin che Nosgnor a farà a nojàutri, noi i lo faroma a ti!”. {{verse|chapter=10|verse=33}}Përparèj che a son partì dal mont ëd Nosgnor e a l'han fàit tre di 'd marcia; l'Èrca dl'Aleansa dël Signor a j'andasìa anans për tre di 'd marcia për serchéje un pòst a la sosta. {{verse|chapter=10|verse=34}}La nìvola dël Signor a l'era pròpi dzora 'd lor ant ël di, dal moment ch'a j'ero partì. {{verse|chapter=10|verse=35}}Cora che l'Èrca a partìa, Mosè a disìa: Àuss-te, Nosgnor, e che ij tò nemis a sio dësbërgiairà, e coj ch'at han an òdio, che lor a scapo da ti”. Ant ël moment che as posava a disìa: “Torna Nosgnor! A son mirié jë strop d’Israel!<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 68|Salm 68:1]]</ref>”. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Numeri]] ceet67ayrua9gekqbfth42xbp5vcnoc 0 1167 37853 33234 2026-06-03T16:35:23Z Dragonòt 119 37853 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 3|1 Rè 3]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 5|1 Rè 5]]|notes=}} {{chapter|4}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèis - 1 Rè 04.ogg|thumb|La Bìbia piemontèis - 1 Rè 04]] = 1 Rè = == 4 == === La cort ëd Salomon === {{verse|chapter=4|verse=1}}Ël rè Salomon a l’era sovran ëd tuta Israel. {{verse|chapter=4|verse=2}}Costi-sì e j’ero ij sò dignitari: ël sacerdòt Asaria, fieul ëd Zadoch. {{verse|chapter=4|verse=3}}Elicoref e Achia, fieuj ëd Sisa, scriba. Giosafat, fieul d'Achilud, archivista. {{verse|chapter=4|verse=4}}Benaia, fieul ëd Jehoiadà, cap ëd l'armeja. Zadoch e Ebiatar, sacerdòt. {{verse|chapter=4|verse=5}}Asaria, fieul ëd Natan, cap dij prefet. Zabud fieul ëd Natan, amis dël re. {{verse|chapter=4|verse=6}}Achisar mèstr ëd ca. Adoniram, fieul d'Abda, sovrantendent a jë s-ciavandari. === Prefet ëd Salomon === {{verse|chapter=4|verse=7}}Salomon a l'avìa dódes prefet<ref>O: ”governator”.</ref> dzora 'd tuta Israel; costi-sì a provëddìo al rè e a soa famija; mincadun a l'avìa l'ancàrich ëd trové proviande për un mèis a l'ann. {{verse|chapter=4|verse=8}}Costi-sì a j’ero ij sò nòm: un fieul ëd Cur, an sle montagne d'Efraim; {{verse|chapter=4|verse=9}}un fieul ëd Decher, a Macas, a Salbim, a Bet-Semes, a Aialon fin-a a Bet-Canan; {{verse|chapter=4|verse=10}}un fieul ëd Chesed, an Arubot; sò a l'era Soco e tut ël pais ëd Chefer; {{verse|chapter=4|verse=11}}un fieul d'Abinadab, che a l'avìa tuta la còsta 'd Dor (soa fomna a l'era Tafat, fija 'd Salomon); {{verse|chapter=4|verse=12}}Bana, fieul d'Achilud, a l'avìa Tanach, Meghido, fin-a dë dlà d'Iacmeam, e tut Beisan ch'a l'é sota Isrel, da Beisan fin-a a Abel-Mecola che a l'é anvers Zartan; {{verse|chapter=4|verse=13}}un fieul ëd Gheber, an Ramot ëd Ghilead; chiel a l'era padron dij pais ëd Iair, fieul ëd Manasse an Ghilead; a l'avìa 'dcò ël distret d'Argob an Basan, sessanta gròsse sità con muraje e sbare 'd bronz; {{verse|chapter=4|verse=14}}Achinadab, fieul d'Ido, a Macanaim; {{verse|chapter=4|verse=15}}Achimas an Neftali - 'dcò chiel a l'avìa marià na fija 'd Salomon, Bosmat; {{verse|chapter=4|verse=16}}Bana, fieul ëd Cusai, an Aser e an Zabulon; {{verse|chapter=4|verse=17}}Giosafat, fieul ëd Paruach, an Issacar; {{verse|chapter=4|verse=18}}Simei, fieul d'Ela, an Beniamin; {{verse|chapter=4|verse=19}}Gheber, fieul d'Uri, dël pais ëd Gad, na vira tèra 'd Sicon rè dj'Amorita e d'Ogh re'd Basan. Dzor pì a-i j'era un prefet ant ël teritòri 'd Giuda. {{verse|chapter=4|verse=20}}La popolassion ëd Giuda e d’Israel a l’era numerosa tanme la sabia dël mar e, contenta coma ch'a l'era, a mangiavo e a beivìo. === La richëssa e la fama ‘d Salomon<ref>Dal vers 4:21 la numerassion fin-a a 5:18 ‘d nòstra version a l’é diferenta da cola dët test ebràich (BHS). Da 6:21 a torna peui a esse la midéma</ref> === {{verse|chapter=4|verse=21}}Salomon a dominava an sù tùit ij regn dal fium Giordan fin-a al  teritòri di Filisté e ai finagi dl’Egit al meridion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 15|Génesi 15:18;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache9|2 Crònache 9:26]].</ref>. Ij pòpoj conquistà ‘d cole nassion a mandavo ‘d tribut a Salomon e a l’han seguità a sérvje për tut ël temp ëd soa vita. {{verse|chapter=4|verse=22}}Salomon a arseivìa le proviande për tùit coj che a j'ero mantnù da chiel, ant l'órdin ëd tranta cor ëd fior ëd farin-a e sessanta 'd farin-a ordinària; {{verse|chapter=4|verse=23}}des beu d'angrass, vint beu da pastura, sent feje sensa conté ij serv, ij cravieuj, d'antìlopi e polastr d’anlevament. {{verse|chapter=4|verse=24}}Ël domìni ‘d Salomon a së spantiava për tùit ij regn a ocident dël fium Eufrate, da Tifsa fin-a a Gasa. A-i j'era la pas për tùit ij finagi d'antorn. {{verse|chapter=4|verse=25}}Për tuta la vita ‘d Salomon, Giuda e Israel a l'han abità an sicurëssa da Dan fin-a a Beer-Sheba; minca na famija a l’avìa soa ca e sò òrt<ref>O: “tuti sota soa vigna e sò fié”</ref>. {{verse|chapter=4|verse=26}}Salomon a l'avìa an soe stale quatmila tir ëd cavaj, e le dotassion dij sò chèr ëd guèra a rivavo a dódes mila òm<ref>Cfr. 1 Rè 10:26; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache1|2 Crònache 1:14]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache9|9:25]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=27}}Minca un dij sò prefèt<ref>O “governator distretuaj”.</ref> a provëddìo un mèis a l’an pr’ un le vitovaje pr’ ël rè Salomon e tuta l’aministrassion real. A l’avìo l’ancombensa ch’a-j manchèissa nen. {{verse|chapter=4|verse=28}}Minca un ëd lor, conform j’istrussion ch’a l’avìo arseivù, a portavo dcò soa cotiss d'òrdi e 'd paja për ij cavaj da tir e da sela  ant lë stalagi designà. {{verse|chapter=4|verse=29}}Nosgnor a l’avìa acordaje a Salomon saviëssa e motobin d'anteligensa, nen mach, ma 'dcò na conossensa granda parèj dla sabia ch'a l'é an sla rivera dël mar. {{verse|chapter=4|verse=30}}La saviëssa 'd Salomon a l'era, an efet, motobin ëd pì che cola 'd tùit ij pòpoj orientaj e 'd cola dl'Egit. {{verse|chapter=4|verse=31}}Dabon, chiel a l'era pì savi 'd tuti, pì che Etan l'Esrachita<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 89|Salm 89]].</ref>, pì d'Eman, Calcol e 'd Darda, ij fieuj ëd Macol. Sò nòm a l'era dventà famos an tra tute le gent dj'anviron  {{verse|chapter=4|verse=32}}Chiel a l'ha butà ansema tremila proverbi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 1|Provèrbi 1:1;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 10|10:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 25|25:1]].</ref> e l’ha scrivù mila e sinch canson<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cantich/Cantich 1|Càntich 1:1]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=33}}Salomon a l'é 'dcò anteressasse dla vita dle piante, dal séder dël Lìban a l'ìssop ch'a s-ciòd da le muraje. A l'ha 'dcò parlà d'animaj e d'osèj, réptij e 'd pess. {{verse|chapter=4|verse=34}}Fin-a ‘d rè da tante nassion a-j mandavo ij sò ambassador mach për ësté a sente la saviëssa ‘d Salomon. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] rhv08rpvvmpfw63q3bh292gfrnd72rw 0 1196 37857 27643 2026-06-03T16:37:18Z Dragonòt 119 37857 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm|Ij Salm)]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm/Salm 104|Salm 104]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 106|Salm 106]]|notes=}} {{chapter|105}} {{TOCright}} = Ij Salm = == 105. Ringrassié Nosgnor == ::''Ël poeta a ciama 'l pòpol a laudé Nosgnor përchè chiel a l'ha liberalo da la s-ciavensa an Egit e parèj chiel a l'ha compì lòn ch'a l'avìa promëttù a Abraham e sigilà 'nt sò Pat''. [[File:La Bibia piemontèisa - Salm 105.ogg|thumb|La Bibia piemontèisa - Salm 105]] {{verse|chapter=1|verse=1}}Ringrassié Nosgnor! Anvoché sò Nòm! Fé conòsse a tùit ij pòpoj lòn che chiel a l'ha fàit! {{verse|chapter=1|verse=2}}Canté e fé 'd mùsica an sò onor! Dé notissia dij miràcoj che chiel a l'ha fàit! {{verse|chapter=1|verse=3}}Andé fier ëd sò Nòm sant! Che ij cheur ëd coj ch'a sërco Nosgnor as arlegro! {{verse|chapter=1|verse=4}}Sërché Nosgnor e la fòrsa che mach chiel a peul dene! Sërché sèmper Soa presensa! {{verse|chapter=1|verse=5}}Arciamé a la ment ij segn miracolos che chiel a l'ha fàit, soe assion potente e ij giudissi ch'a l'ha emanà. {{verse|chapter=1|verse=6}}Fieuj d'Abraham, servitor ëd Nosgnor! Vojàutri ij dissendent ëd Giacòb, j'Elet ëd Nosgnor! {{verse|chapter=105|verse=7}}chiel a l'é Nosgnor, nòst Dé; chiel a dà esecussion ai sò giudissi an tuta la tèra. {{verse|chapter=1|verse=8}}chiel as arcòrda sèmper dij decret sigilà an sò Pat, le promësse che chiel a l'ha fàit a mila generassion - {{verse|chapter=1|verse=9}}la promëssa che chiel a l'ha fàit a Abraham<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 12|Génesi 12:7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 17|17:8]].</ref>, la promëssa ch'a l'ha giurà 'd realisé për Isach<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 26|Génesi 26:3]].</ref>! {{verse|chapter=1|verse=10}}chiel a l'ha dàit a Giacòb tanme 'n decret, a Israel coma na promëssa ch'a val për sèmper, e ch'a disìa: {{verse|chapter=1|verse=11}}"A ti it darai la tèra 'd Canan coma na part ëd toa ardità<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 28|Génesi 28:13]].</ref>". {{verse|chapter=1|verse=12}}Cand che lor a j'ero pòchi, mach pòchi 'd nùmer, e ch'a vivìo ambelelà tanme 'd forësté, {{verse|chapter=1|verse=13}}lor as n'andasìo dëdsà e dëdlà, da nassion a nassion, da 'n règn a n'àutr. {{verse|chapter=1|verse=14}}Nosgnor a l'ha nen lassà che cheidun a-j crasèissa; për lor a l'ha dissiplinà dij rè. {{verse|chapter=1|verse=15}}A l'ha dit: "Toché nen coj ch'i l'hai sernù! Fé pa dël mal ai mè profeta!<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 20|Génesi 20:3-7]].</ref>". {{verse|chapter=1|verse=16}}Nosgnor a l'ha fàit rivé na famin-a 'n tuta la tèra, a l'ha fàit calé le proviste<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 41|Génesi 41:53-57]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=17}}A l'ha mandà n'òm ch'a l'é 'ndaje danans - Giusèp, ch'a l'era stàit vendù tanme në s-ciav<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 37|Génesi 37:28]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 45|45:5]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=18}}Le caden-e a-j fasìo mal ai pé; a l'avìa 'n colarin ëd fer; {{verse|chapter=1|verse=19}}fin-a 'l temp che la predission a l'é realisasse<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 30|Génesi 30:20-40:23]].</ref>. La paròla ‘d Nosgnor a l'é comprovasse vera<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 41|Génesi 41:14]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=20}}Ël rè a l'ha consentì ch'a fussa torna butà 'n libertà; col ch'a dominava 'd nassion a l'ha liberalo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 41|Génesi 41:39-41]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=21}}A l'ha nominalo gerent ëd soa ca e aministrator ëd soe proprietà. {{verse|chapter=1|verse=22}}A l'ha daje l'autorità 'd lijé j'ufissiaj dël rè a soa volontà e d'esse 'l magìster dij sò consijé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 46|Génesi 46:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 47|47:11]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=23}}Peui Israel a l'é trasferisse an Egit; Giacòb a l'é vivù për un cert temp ant la tèra 'd Cam. {{verse|chapter=1|verse=24}}Nosgnor a l'ha rendù sò pòpol motobin dru e a l'ha fàit ch'a rivèisso a esse pì 'd nùmer dij sò nemis<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 1|Surtìa 1:7-14]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=25}}A l'ha fàit ch'a l'avèisso an ghignon sò pòpol e ch'a maltratèisso ij sò servitor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 3|Surtìa 3:1-4:17]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=26}}Peui Nosgnor a l'ha mandà ij sò servitor Mosè e Aron, che chiel a l'avìa 'dcò sernù. {{verse|chapter=1|verse=27}}A l'han dàit esecussion ai sò segn miracolos për mojen ëd lor e d'assion da nen chërde 'nt la tèra 'd Cam. {{verse|chapter=1|verse=28}}A l’ha faje tombé ant lë scur. Mosé e Aron a l’han pa dzubidì ai sò órdin. {{verse|chapter=1|verse=29}}A l'ha fàit dventé 'd sangh soa eva tant da fene meuire ij pèss<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 7|Surtìa 7:17-21]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=30}}Ant la tèra d'Egit a l'é staje n’invasion ëd ran-e, ch'as anfilavo fin-a 'nt ël palass dël rè<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 8|Surtìa 8:1-6.]]</ref>. {{verse|chapter=1|verse=31}}A l'ha ordinà ch'a vnèisso le mosche, e 'd moschin a j'ero daspërtut<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 8|Surtìa 8:20-24; 8:16-17.]]</ref>. {{verse|chapter=1|verse=32}}A l'ha mandà la tempesta ansema a la pieuva e la lòsna a l'é abatusse su tut ël pais. {{verse|chapter=1|verse=33}}A l'ha ruinà soe vigne e ij sò fié, e a l'ha s-ciapà j'erbo an tut ël teritòri<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 9|Surtìa 9:22-25]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=34}}A l'ha ordinà ch'a vnèisso le cravëtte e tanti grij ch'as podìo gnanca contesse. {{verse|chapter=1|verse=35}}A l'han divorà tuta la vegetassion dël pais e tut ël gran dij camp<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 10|Surtìa 10:12-15]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=36}}A l'ha abatù tùit ij prim nà an soa tèra, le primissie 'd soa produssion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:29]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=37}}A l'ha fane seurte fòra sò pòpol pì sgnor d'òr e d'argent - gnanca una 'd soe tribù a l'é 'ntrapasse. {{verse|chapter=1|verse=38}}L'Egit a l'é stàit content cand ch'a son andass-ne, përché ch'a l'avìa tëmma 'd lor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:33-36]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=39}}Nosgnor a l'ha slargà su 'd lor na nìvola për coateje e a l'ha procuraje 'n feu për anlumineje la neuit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 13|Surtìa 13:21-22]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=40}}A l'han ciamà dla carn e chiel a l'ha procuraje le quaje; a l'ha sodisfaje con ëd ròba da mangé ch'a venìa dal cel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 16|Surtìa 16:2-15]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=41}}A l'ha duvertà na rochera e a l'é surtìjne d'eva; na rivera a corìa 'nt un desert<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 17|Surtìa 17:1-7;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 20|Nùmer 20:2-13]].</ref>. {{verse|chapter=1|verse=42}}Vera, Nosgnor a l'é 'rcordasse 'd Soa promëssa sacrà, cola ch'a l'avìa fàit a sò servitor Abraham. {{verse|chapter=1|verse=43}}Cand ch'a l'ha fàit seurte fòra sò pòpol, lor a son arlegrasse, ij sò elet a l'han crijà 'd gòj. {{verse|chapter=1|verse=44}}A l'ha daje 'l teritòri 'd d'àutre nassion, e a l'ha daje 'n proprietà lòn che d'àutri pòpoj a l'avìo frutà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 11|Giosué 11:16-23]].</ref>, {{verse|chapter=1|verse=45}}e lòn përchè lor a podèisso osservé ij sò comandament e scoté Soe Lege. Aleluja! Laudé Nosgnor! == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Salm]] 9qggpc8z7gfexzyf5y3kzqnyfp810q5 0 1207 37868 27801 2026-06-03T16:51:12Z Dragonòt 119 37868 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm|Ij Salm]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm/Salm 138|Salm 138]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 140|Salm 140]]|notes=}} {{chapter|139}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Salm 139.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Salm 139]] = Salm = == 139. Nosgnor! Ti t'im esàmine e t'im conòsse == ::''Ël poeta a arconòss che Dé, ch’a l’ha crealo, a vëdd tut lòn ch'a fà e pensa. Peui a 'nvita Nosgnor a esaminé soe motivassion, përchè a l’ha fiusa ch’a sio pure''. {{verse|chapter=139|verse=1}}''Per ël diretor ëd la mùsica. Salm ëd David.'' Nosgnor! Ti t'im esamine e t'im conòsse. {{verse|chapter=139|verse=2}}Ti 't sas cand ch'im anseto e cand ch'i m'àusso; fin-a da lontan ti 't conòsse mie motivassion. {{verse|chapter=139|verse=3}}Ti t'im osserve atent cand ch'i viagio e quand ch'im buto a cogé për arposé; Ti 't sas tut lòn ch' i faso. {{verse|chapter=139|verse=4}}A l'é sicur che mia lenga a forma nen na paròla, sensa che ti, Nosgnor, it la conòsse tuta. {{verse|chapter=139|verse=5}}Ti t'am pije an mes<ref>O: anvlopé, sircondé, ansercé, anvironé, saré an mes, assedié, ësgnaché.</ref>, ti 't më staghe 'dnans e darera; Ti 't bute toa man ansima 'd mi. {{verse|chapter=139|verse=6}}Toa conossensa a va bin dëdlà 'd lòn ch'i peudrìo mai comprende; a va tant pì an là 'd mi: i peudo gnanca imaginémla. {{verse|chapter=139|verse=7}}Andoa che podria-ne andé mi për ëscapé da tò Spìrit? Andoa podrìa-ne stërmeme<ref>O: trové n'arfugi.</ref> për ëscapé da toa presensa? {{verse|chapter=139|verse=8}}S'i montèissa su 'n cel, ti 't sarìe ansilà; s'i më slonghèissa<ref>O: "s'i fèissa mè let".</ref> andoa ch'a stan ij mòrt<ref>O: Let. "ant lë Sheol".</ref>, varda 'n pò, ti 't sarìe 'dcò là! {{verse|chapter=139|verse=9}}S'i dovèissa volé via an su j'ale dl'alba e pijé residensa da l'àutra part dël mar, {{verse|chapter=139|verse=10}}fin-a là ti t'im farìe companìa e toa man drita am ciaperìa. {{verse|chapter=139|verse=11}}S'i dovèissa dì: "Sicur, ël top am quatrà e la lus a vnirà neuit tut d'antorn a mi", {{verse|chapter=139|verse=12}}fin-a 'l top a sarìa nen tròp ëscur përché ti 't vëddèisse, e la neuit a sarìa ciàira tanme 'l di. {{verse|chapter=139|verse=13}}It ses ëstàit ti a feme la ment e 'l cheur; it ses ëstàit ti ch' it l'has antërsame 'nt ël vènter ëd mia mare. {{verse|chapter=139|verse=14}}Mi it rendrai grassie përché lòn che ti 't fase a l'é dabon fantàstich, maravijos. Ti t'im conòsse da la testa ai pé. {{verse|chapter=139|verse=15}}Ij mè òss at j'ero pa stërmà cand ch'i j'era 'n camin d'esse fàit an secret e i j'era cusì ansema 'nt le përfondità dla tèra. {{verse|chapter=139|verse=16}}Ij tò euj a l'han vëddume cand ch'i j'era drinta la pansa 'd mia mare. Tùit ij di ch'am son ëstàit assegnà a j'ero già anregistrà an tò liber<ref>O: "ròtol".</ref> prima che fin-a un ëd lor a fussa vnùit a l'esistensa. {{verse|chapter=139|verse=17}}Nosgnor! Coma ch'a l'é malfé a comprende ij tò pensé a mè rësguard! Coma ch'a l'é grand soa soma total! {{verse|chapter=139|verse=18}}S'i sërchèissa 'd conteje, a sarìo 'd pì che ij granin ëd la sabia. S'i finièssa 'd conteje, ancora i l'avrìa da fé con ti. {{verse|chapter=139|verse=19}}Nosgnor! Se mach ti 't massèisse ij përvers! Slontaneve da mi, vojàutri ij prepotent<ref>O: "violent".</ref>. {{verse|chapter=139|verse=20}}A son arvirasse contra 'd ti e a fan mach ëd tromparìe. Ij tò nemis a son ëd busiard! {{verse|chapter=139|verse=21}}Nosgnor! É-lo pa vera ch'i l'hai 'n ghignon coj ch'a l'han ti an ghignon e che mi i dëspresio ij tò nemis? {{verse|chapter=139|verse=22}}I-j detesto con tant òdio che 'd pì as podrìa nen! A son dventà 'dcò lor ij mè nemis! {{verse|chapter=139|verse=23}}Soget-me a n'esame atent, sónda ij mè pensé. But-me a la preuva e varda lòn ch'am sagrin-a. {{verse|chapter=139|verse=24}}Varda s' a-i é 'n mi na chèich tendensa a l'idolatrìa e port-me an sij senté antich, coj ch'a tradisso pa. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Salm]] 0gkpwnn0p4e3blr3nkzs3nhsx6pojmo 0 1244 37877 33990 2026-06-03T16:55:47Z Dragonòt 119 37877 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 3|1 Samuel 3]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 5|1 Samuel 5]]|notes=}} {{chapter|4}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 04.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Samuel 04]] = 1 Samuel = == 4 == === Dësfàita dj'Israelita e piàita dl'Èrca === {{verse|chapter=4|verse=1}}Samuel adressava la paròla a tuta Israel. An coj di-lì ij Filisté a j’ero butasse ansema për combate contra d'Israel. Anlora Israel a l’é calà a deje bataja ai Filisté. Lor a j’ero acampasse davzin a Eben-Eser, mentre che ij Filisté a j’ero acampasse an Afech. {{verse|chapter=4|verse=2}}Ij Filisté a son ordinasse a trop për taché Israel e la bataja a l’ha flambà, ma ij Filisté a l’han butà an derota Israel, ch’a l’ha perdù quatmila òm an col combatiment a camp dovert. {{verse|chapter=4|verse=3}}Cand che l’armeja d’Israel a l’é rivà a sò campament, j’ansian dël pòpol a l’han dit: “Coma ch’a l’é che Nosgnor a l’ha përmëttù che ij Filisté an butèisso an derota? Andoma a Silo a pijé l’Èrca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. Se l’Èrca a vnirà ansem a nojàutri an bataja, Nosgnor ëd sicur an salverà da nòstri nemis!”. {{verse|chapter=4|verse=4}}A l’han donca mandà a Silo ‘d gent për preleveie l’Èrca dl’Aleansa dël Signor dl’Univers, col ch’a l’ha ij cherubin për tròno<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 25|Surtìa 25:22]].</ref>. A j’ero ij doi fieuj d’Eli, Ofni e Pincas ch’a compagnavo l’Èrca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=4|verse=5}}Pen-a che l’Èrca a l’é rivà al campament, tuta l’armèja d’Israel a l’ha aussà n’uch tant potent che tuta la tèra a l’arbombava<ref>O “a l’ha tramblane da sota”.</ref>. {{verse|chapter=4|verse=6}}Ij Filisté, sentù ch’a l’avìo col ciadel da festa, a son ciamasse: “Còs vorei-ne dì tuti sti crij ‘d gòj ant ël campament dj’Ebreo?”. E a son ëvnùit a savèj che l’Èrca ‘d Nosgnor a l’era rivà al campament dj’Israelita. {{verse|chapter=4|verse=7}}Anlora ij Filisté a son ësbaruvasse, për ch’a disìo: “Ël Dé dj’Ebreo a l’é rivà a sò acampament ëd lor! Nojàutri pòvr òm! Na ròba parèj a l’era mai rivane! {{verse|chapter=4|verse=8}}Nojàutri pòvr òm! Chi é-lo ch’an salverà da la man d’un Dé tant potent! A l’é col Dé-lì ch’a l’ha frapà l’Egit con minca sòrt ëd piaghe ant ël desert! {{verse|chapter=4|verse=9}}Ma dun-a, vojàutri Filisté, sie fòrt e porteve da òm! Dësnò i vniroma a d’esse dë s-ciav dj’Ebreo, coma che lor a lo son ëstàit ëd nojàutri! Esse d’òm e combate!”. {{verse|chapter=4|verse=10}}Anlora ij Filisté a l’han tacà bataja e Israel a l’é stane batù, a la mira che j’Israelità, butà an derota, a son ëscapà mincadun a soa ca. La derota a l’é stàita tant disastrosa che Israel a l’ha perdù trantamila òm. {{verse|chapter=4|verse=11}}Fin-a l’Èrca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà da lor an piàita e a son tombaie mòrt ëdcò ij dòi fieuj d’Eli, Ofni e Pincas. === Mòrt d’Eli === {{verse|chapter=4|verse=12}}Ore, n’òm dla tribù ‘d Beniamin a l’é partì ‘d corsa dal camp ëd bataja e a l’é rivà dl’istess di a Silo. Coma na marca ‘d deul a l’avìa le vestimenta s-ciancà e la testa quatà ‘d póer. {{verse|chapter=4|verse=13}}Coma ch’a l’é rivà, Eli as në stasìa stà an brova dla stra e a beicava, an ëspetand con angossa ‘d cheur për motiv dl’Èrca ‘d Nosgnor. Coma che st’òm-sì a l’é intrà an sità për nunsié a la gent lòn ch’a l’era ancapitaje, da tuta la sità ‘d Silo a l’é aussasse ‘n crij. {{verse|chapter=4|verse=14}}Eli a l’ha sentù ‘l ciadel dij crij e a l’ha dit: “Còs é-lo sto rabel?” e col òm, an tranfiand, a l’ha contaje la neuva a Eli. {{verse|chapter=4|verse=15}}Ore, Eli a l’avìa novanteut agn, a l’avìa j’euj frem e a podìa pa pì s-ciairé. {{verse|chapter=4|verse=16}}L’òm a l’ha dije a Eli: “I rivo dal camp ëd bataja e ancheuj i son scapamne dal combatiment”. Eli a l’ha ciamaje: “Coma ch’a l’é andàita, car ël mè fieul?”. {{verse|chapter=4|verse=17}}Ël mëssagé a l’ha rësponduje: “Israel a l’é scapà an facia dij Filisté!. Nòstra armeja a l’ha patì na gran derota. Pì ‘d lòn, Ofni e Pincas a son mòrt e l’Èrca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà tanme na pijàita”. {{verse|chapter=4|verse=18}}Pen-a ch’a l’avìa mensionà l’Èrca ‘d Nosgnor, Eli a l’é sversasse ansima a sò scagn da la banda dla pòrta, a l’é s-ciapasse ‘l cupiss e a l’é mòrt, përchè ch’a l’era vej e grev. Eli a l’era stàit giùdes d’Israel për quarant’ agn. {{verse|chapter=4|verse=19}}Ore, la nòra d’Eli, fomna ‘d Pincas, a l’era press a caté na masnà. Cand ch’a l’ha sentù che l’Èrca ‘d Nosgnor a l’era stàita ciapà e che sò mëssé e sò marì a j’ero stàit massà, a l’é coaciasse e a l’ha partorì, përché a j’ero rivaje ij dolor dëscobi dël part. {{verse|chapter=4|verse=20}}Sentend-se an brova ‘d meuire, le fomne ch’a-i ëstasìo aranda, a-j disìo: “Gnun-e tëmme, përchè tò fieul a l’é nassù”. Chila, tutun, a-j rëspondìa pa, nì a-j dasìa da ment. {{verse|chapter=4|verse=21}}Nen mach, ma a sò cit a l’ha daje ‘l nòm d’Icabod<ref>Lét. “Andova ch’a l’é la glòria?”.</ref>, coma dì “La glòria d’Israel a l’é furnìa”. Con lòn a vorìa arferisse a la pijàita dl’Èrca, a la mòrt d’Eli e ‘d sò marì. {{verse|chapter=4|verse=22}}An efet, chila a l’ha peui dit: “A l’é dësparìa la glòria d’Israel, për ël motiv che l’Èrca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà”. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] izswr923tf1c5526xrnmfa22w5xgf0r 0 1280 37866 24733 2026-06-03T16:50:24Z Dragonòt 119 37866 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia|Surtìa (Èsod)]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia/Surtia 31|Surtia 31]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 33|Surtìa 33]]|notes=}} {{chapter|32}} {{TOCright}} = Surtìa = == 32 == === Ël vailèt d'òr === [[File:La Bìbia piemontèisa - Surtìa 32.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Surtìa 32]] {{verse|chapter=32|verse=1}}Cand che 'l pòpol a l'ha vëddù che Mosè a tardava a ven-e giù da la montagna, a son assamblasse tut d'antorn a Aron e a l'han dije: "Date da fé! Fane 'd dio<ref>Cfr. At. 7:40.</ref> ch'a vado dë 'dnans a noi, dàit che Mosè, l'òm ch'a l'ha fane seurte dal pais d'Egit, i savoma pì nen lòn ch'a sia rivaje". {{verse|chapter=32|verse=2}}Anlora Aron a l'ha dije: "Sbrisé ij pendant d'òr ch'a son a j'orije 'd vòstre fomne, ëd vòstri fieuj e 'd vòstre fije, e portémje". {{verse|chapter=32|verse=3}}Anlora tut ël pòpol a l'ha sbrisà ij pendant d'òr ch'a j'ero an soe orije e a l'ha portaje a Aron. {{verse|chapter=32|verse=4}}Chiel a l'ha ciapà l'òr ch'a l'avìo portaje<ref>O "Da soe man".</ref> e, avend-lo fàit fonde tut ansema, con un bulin a l'ha daje la forma d'un vailèt<ref>Sossì a veul nen di ch'a fussa un bocin d'òr sòlid, ma ch'a l'era quatà 'd làmine d'or gravà.</ref>. Anlora a l'han dit: "Israel! Sti-sì<ref>Ël plural a l’é n’indicassion che con cola mistà as antendìa pì che un sol Dé, lòn ch’a l’era na ciàira trasgression dij prim comandament. </ref> a son ij tò dio, coj ch'a l'han fate seurte da l'Egit<ref>Cfr. At 7:41.</ref>". {{verse|chapter=32|verse=5}} Quand che Aron a l'ha vëddù lolì, a l'ha butà 'n pé n'autar ch'as në steissa dë 'dnans e a l'ha crijà<ref>O "a l'ha fàit na crija".</ref>: "Doman a-i sarà na festa a l'onor ëd Nosgnor!". {{verse|chapter=32|verse=6}}Anlora a l'andoman a son alvasse bonora e a l'han smonù 'd sacrifissi complet<ref>O "olocàust".</ref> e d'assion ëd grassie. E 'l pòpol a l'é setasse për mangé e bèive, peui a son levasse për amusesse<ref>Cfr. 1 Corint 10:7.</ref><ref>O "gieughe".</ref>. {{verse|chapter=32|verse=7}}Anlora Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Va 'n pressa, cala giù, përchè toa gent, cola che ti ‘t l'has fàit seurte dal pais d'Egit, a l'é corompusse. {{verse|chapter=32|verse=8}}A son prest dëstornasse da la stra ch'i l'avìa comandaje 'd seguité - a son fasse 'n vailèt fondù, a son butasse an ginojon dë 'dnans a cola mistà e a l'han dit: "Sti-sì, òh Israel, a son ij tò dio, coj ch'a l'han fate seurte da l'Egit". {{verse|chapter=32|verse=9}}Anlora 'l Signor a l'ha dit a Mosè: "I l'hai vëddù sta gent: son un pòpol da la testa dura<ref>Let. "ëd còl dur", visadì 'd gent ch'a  l'é nen dispòsta a sporze le orije për scuté e ubidì.</ref> ! {{verse|chapter=32|verse=10}}Lassa ora ch'i 'ntërven-a mi, parèj ch'i daga sfògh a mia rabia contra 'd lor e ch'i-j dëstrua, e da ti i farai seurte na nassion granda. {{verse|chapter=32|verse=11}}Mosè, nompà, a l'ha suplicà Nosgnor, sò Dé, e a l'ha dije: "Signor, përché voreries-to dé sfògh a toa flin-a contra tò pòpol, col ch'it l'has fàit seurte dal pais d'Egit con potensa granda e con man fòrta? {{verse|chapter=32|verse=12}}Përché dovrìo-ne j'Egissian dì peui: 'A l'era nen për ël bin ch'a l'ha faje seurte an sle montagne anté ch'a l'ha massaje e a l'ha faje sparì<ref>O "stermineje".</ref> da la facia dla tèra!' It suplico: dà nen dë sfògh a toa flin-a! Pensa n'autra vira<ref>Ambelessì ël verb a podria 'dcò esse "pentisse".</ref> s'a conven provoché a tò pòpol sto maleur!". {{verse|chapter=32|verse=13}}Fà memòria d'Abraham, Isach, e Israel, ij tò servent. Ti 't l'has giurà an sël tò nòm e 't l'has dije: 'I moltiplicherai toa dissendensa<ref>Cfr. Génesi 26:16-17.</ref> ch'a sarà parèj dle stèile dël cel, e tuta sta tèra, dont i l'hai parlane, i la darai ai tò dissendent, e lor a l'avran an ardità për sèmper<ref>Cfr. Génesi 17:8.</ref>'". {{verse|chapter=32|verse=14}}Anlora Nosgnor a l'ha lassà perde e a l'ha pì nen fàit ël mal ch'a l'avìa dìt ch'a l'avrìa fàit a sò pòpol<ref>32:11-14 cfr. Numer 14:13-19.</ref>. {{verse|chapter=32|verse=15}}Mosè a l'é virasse e a l'é calà da la montagna con le doi tàule dla testimoniansa an man. Le tàule a j'ero scrivùe da le doe part, scrivue dsà e dlà. {{verse|chapter=32|verse=16}}Le tàule a j'ero l'euvra 'd Nosgnor e la scritura a l'era la scritura 'd Nosgnor, gravà an su cole tàule. {{verse|chapter=32|verse=17}} Quand che Giosuè a l'ha sentù la vos dël pòpol ch'a fasìa 'n grand rabel, a l'ha dit a Mosè: "A-i é 'n brut ciadel ch’a ven dal campament, coma s’a-i fussa na guèra!". {{verse|chapter=32|verse=18}}E Mosè a l'ha dit: "Col-là a l'é nen ël son ch'a fan coj ch'a crijo për na vitòria, ni 'l son ch'a fan coj ch'a crijo përché a son stàit batù, ma i sento 'l son ëd gent ch'a canta d'antìfone". {{verse|chapter=32|verse=19}} Quand ch’a l’é vzinasse al campament e a l’ha vëddù ël vailèt e le danse, Mosè a l’é anfuriasse e le tàule ch’a l’avìa an man a l’ha frandaje a tèra ai pé dla montagna e parèj a l’ha s-ciapaje. {{verse|chapter=32|verse=20}}A l’ha peuj ciapà ‘l vailèt d’òr ch’a l’avìo fàit e a l’ha brusalo ant ël feu fin-a che tut a l’é dventà ‘d pόer; peuj a l’ha spantià tuta sta pόer ant l’eva dël rì e a l’ha fala bèive<ref>Versé le sënner ant l’eva dël rì ch’a calava dla montagna e fela bèive dal pòpol a l’é na prefigurassion dla preuva dl’eva amèra che le fomne sospetà d’infedeltà a sò marì a dovìo sugetesse ant coj temp là conforma Deuteronòmi 9:20. Ambelessì, la reassion dël pòpol ch’a na bevìa a l’avrìa indicà s’a l’era colpèivol o nò.</ref> a j’Israelita. {{verse|chapter=32|verse=21}}Mosè a l’ha dit a Aron: “Còsa l’han-ne fate, cost pòpol, da lasseje comëtte un pecà tant grand?”. {{verse|chapter=32|verse=22}}Aron a-j rispond: “Ch’as anvisca nen la rabia ‘d mè signor! Ti ‘t conòsses bin ësto pòpol, ti’t sas coma ch’a sio portà a fé lòn ch’a l’é nen bon. {{verse|chapter=32|verse=23}}A l’han dime: ‘Date da fé! Fane 'd dio ch'a vado dë 'dnans a noi, dàit che Mosè, l'òm ch'a l'ha fane seurte dal pais d'Egit, i savoma pì nen lòn ch'a sia rivaje’. {{verse|chapter=32|verse=24}}A l’é parèj ch’i l’hai dije: Tùit coj ch'a l’àbio d’òr ch’a lo sbriso. Anlora a l’han damlo, i l’hai campalo ant ël feu e a l’é seurtine sto vailèt”. {{verse|chapter=32|verse=25}}Mosè a l’ha vëddù che ‘l pòpol a l’era lassasse ‘ndé a tute sòrt ëd condòta vërgognosa përché Aron a l’avìa lassaje fé, e lòn a l’avìa fàit che ij sò nemìs as ësbefieisso ‘d lor. {{verse|chapter=32|verse=26}}Anlora Mosè a l’é butasse a l’intrada dël campament e a l’ha dit: “Col ch'a l’é për Nosgnor ch’a ven-a anvers ëd mi”. E ij Levìta a son radunasse tut d’antòrn a chiel. {{verse|chapter=32|verse=27}}E a l’ha dije: “Parèj a dis Nosgnor, ël Dé d’Israel: ‘Che mincadun ëd vojàutri a buta soa spa a còsta e ch’a passa e arpassa da pòrta a pòrta dël campament, e che ciaschëdun a massa sò frel, sò amis e sò vzin. {{verse|chapter=32|verse=28}}A l’é parèj che ij Levìta a l’han fàit lòn che Mosè a l’avìa ordinà ‘d fè e ‘nt na sola giornà a son mòrt dël pòpol apopré tre mila òm. {{verse|chapter=32|verse=29}}Mosè a l’ha dit: “Ancheuj i seve consacrave a Nosgnor, përché i seve stàit dispòst fin-a a sacrifiché vòst fieul e vòstr amis. A l’é parèj che ancheuj chiel a l’ha dave na benedission. {{verse|chapter=32|verse=30}}A l'andoman Mosè a l’ha dit al pòpol: “I l’eve comëttù un grand pecà, ma adèss i monterài vers Nosgnor e a peul d'esse ch’ i otënrai për voi ël përdon ëd Nosgnor”<ref>O “e peul esse che mi i farai na propissiassion për vòstr pecà”.</ref>. {{verse|chapter=32|verse=31}}Anlora Mosè a l’é tornà da Nosgnor e a l’ha dit: “Aidemì! Cost pòpol a l’ha comëttù un grand pecà: a son fasse dij dìo d’òr. {{verse|chapter=32|verse=32}}Tutun, përdónje sò pecà, sëdesnò dëscancela mè nòm dal lìber ch’it l’has scrivù<ref>Cfr. Salm 69:28; Arvelassion 3:5.</ref>”. {{verse|chapter=32|verse=33}}Nosgnor a l’ha dit a Mosè: “I dëscancelerai da mè lìber col ch'a l'ha pecà contra 'd mi". {{verse|chapter=32|verse=34}}Va, donch, e men-a 'l pòpol andoa ch'i l'hai dit. Varda, mè àngel a marcerà dë 'dnans a ti, ma ant ël dì 'd mìa vendeta, i-j castigrai 'd sò pecà. {{verse|chapter=32|verse=35}}Anlora Nosgnor a l'ha frapà 'l pòpol, përché a l'avìo fàit ël vailèt che Aron a l'avìa fabricà. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Surtia]] nebtsjlaklbm0zwthu7nzmdfo4hbkxl 0 1294 37885 37556 2026-06-03T16:59:46Z Dragonòt 119 37885 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia|Surtìa (Èsod)]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia/Surtia 8|Surtia 8]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 10|Surtìa 10]] | notes = }} {{chapter|9}} {{TOCright}} = Surtìa = == 9 == === Quinta piaga: n’epidemia dle bestie === [[File:La Bibia piemontèisa - Surtìa 09.ogg|thumb|La Bibia piemontèisa - Surtìa 09]] {{verse|chapter=9|verse=1}}Nosgnor a l’ha dit a Mosè: “Va a trové ‘l Faraon e dije: “Parèj a dis ël Signor, ël Dé dj’Ebreo: ‘Lassa seurte mè pòpol përchè ch'am renda l’adorassion’. {{verse|chapter=9|verse=2}}S’it antëstardisse a tratnije e t’arfude 'd lasseje andé, {{verse|chapter=9|verse=3}}ël Signor a farà sente ‘l podèj ëd soa man contra le bestie ch’it l’has ant la campagna: ij cavaj, j’aso, ij gamej, le vache e le feje. Tute a patiran n’epidemìa afrosa ‘d pestilensa. {{verse|chapter=9|verse=4}}Tutun, ël Signor a farà na distinsion an tra jë strop d’Israel e jë strop d’Egit, e a në meuirerà gnanca na sola bestia dj’Israelita. {{verse|chapter=9|verse=5}}Ël Signor a l’ha fissane fin-a ‘l moment che sta piaga a l’ha d’ancaminesse. A l’ha diciarà che chiel a colpirà ‘l pais d’Egit doman”. {{verse|chapter=9|verse=6}}Anlora Nosgnor a l’ha fàit pròpi coma ch’a l’avìa nunsià, e a j’Egissian a son mortje tute le bestie, ma j’Israelita a n’han përdùa gnanca un-a. {{verse|chapter=9|verse=7}}Ël Faraon a l’ha fin-a mandà ij sò ufissiaj përchè ch’a lo rëscontrèisso, e, an efet, lor a l’han verificà ch’a l’era vera: a j’Israelita a l’era mòrtje gnanca na bestia. Malgré lòn, ël cheur ëd Faraon a l’é restà ostinà e a l’ha seguità a d’arfudesse ‘d lassé seurte ‘l pòpol d’Israel. === Sesta piaga: la marseugna === {{verse|chapter=9|verse=8}}Nosgnor a l’ha dije a Mosè e a Aron: ‘Ciapé na bon-a manà ‘d sënner da ‘n forn e che Mosè a la campa an ària dë 'dnans al Faraon. {{verse|chapter=9|verse=9}}La sënner a së spatarerà tanme ‘d póer fin-a për tut ël pais d’Egit. A tomberà dzora dla gent e dzora dle bestie ‘d tut ël pais e a causerà ‘d marseugne ch’a dventeran ëd gran vëssìe. {{verse|chapter=9|verse=10}}Parèj a l’han ciapà ‘d sënner da ‘n forn, a son presentasse dë 'dnans a Faraon, e Mosè a l’ha campala për ària. La sënner a l’ha provocà ‘d marseugne ch’a son dventà ‘d gran vëssìe<ref>Cfr. Arvelassion 16:2.</ref> an sla gent e le bestie. {{verse|chapter=9|verse=11}}Fin-a ij mascon egissian a podìo gnanca pì stess-ne dë 'dnans a Mosè për motiv ëd le marseugne, përchè ‘dcò lor a n’avìo coma tùit j’àutri egissian. {{verse|chapter=9|verse=12}}Nosgnor, contut, a l’ha andurì ‘l cheur dël Faraon, e pròpi coma Nosgnor a l’avìa nunsià, ël Faraon a l’é arfudasse dë scoté. === Sétima piaga: la tempesta === {{verse|chapter=9|verse=13}}Ël Signor a l’ha dit a Mosè: “Doman àuss-te ‘d bonora, va a trové ‘l Faraon e dije: ‘Parèj a dis ël Signor, ël Dé dj’Ebreo: Lassa seurte mè pòpol përchè ch’am renda l’adorassion. {{verse|chapter=9|verse=14}}Costa vira a l’é decis ch’at saran mandà contra ‘d ti, contra ij tò cortisan e contra tò pòpol, ancora ‘d pì ‘d piaghe, e lolì përchè ch’it sàpie ch’a-i é gnun coma mi an tuta la tèra. {{verse|chapter=9|verse=15}}S’i l’avèissa mach aussà mia man për castieve con la pestilensa, i sarìe già dësparì da ‘n bel pò da la tèra. {{verse|chapter=9|verse=16}}Ma i l’hai vorsù mantnite an vita për mostrete mè podèj e përchè mia fama a së spantièissa për tuta la tèra<ref>Cfr. Roman 9:17.</ref>. {{verse|chapter=9|verse=17}}Tutun, ti ‘t séguite a aussete tanme ‘n mur ch’as peul nen travërsé për nen lassé seurte mè pòpol. {{verse|chapter=9|verse=18}}A l’é për lòn che doman, a costa midema ora, i farai tombé na tempesta tant fòrta che gnun a l’ha mai vëddune un-a parèj an Egit da che sto pais a l’é stait fondà fin-a adess. {{verse|chapter=9|verse=19}}Adess fà lest, comanda che tuti coj ch’a stan ant ij camp, sia gent che bestie, a artorno a soe ca e ch’a treuvo n’arpar, dësnò a podrìo meuire quand che le grele 'd tempesta a-j tomberan adòss”. {{verse|chapter=9|verse=20}}A-i në son ëstàit bin ëd sùdit dël Faraon ch’a l’han ëscotà la paròla ‘d Nosgnor e ch’a l’han fàit trové n’arpar ai sò servent e bestie, përchè a n’avìo tëmma. {{verse|chapter=9|verse=21}}La pì part ëd lor, contut, a l’han nen chërduje e a l’han lassà ij sò servent e bestie ant ij camp. {{verse|chapter=9|verse=22}}Nosgnor a l’ha dit a Mosè: “Àussa toa man anvers dël cel parèj che la tempesta a tomba dzora dla gent, dle bestie, e tute j’erbe dij camp an tut ël pais d’Egit. {{verse|chapter=9|verse=23}}Antlora Mosè a l’ha aussà sò baston anvers al cel e Nosgnor a l’ha falo ampinì ëd tron, ëd lòsne e a l’é tombaje na tempesta afrosa<ref>Cfr. Arvelassion 8:7; 16:21.</ref>, {{verse|chapter=9|verse=24}}tant fòrta che gnun a l’ha mai vëddune un-a parèj an Egit da che col pais a l’é stait fondà coma na nassion fin-a adess, {{verse|chapter=9|verse=25}} e a l’ha fàit meuire tut lòn ch’a-i era ant ij camp, tant la gent che le bestie e le piante. Fin-a j’erbo a son ëstàit crasà. {{verse|chapter=9|verse=26}}L’ùnica region andoa che la tempesta a l’era nen tombaje a l’era la region ëd Gosen, anté ch’a vivìo j’Israelita. {{verse|chapter=9|verse=27}}Anlora ‘l Faraon a l’ha mandà a ciamé Mosè e Aron e a l’ha dije: “Costa vira i arconòsso ch’i l’hai pëccà; ël Signor a l’é giust, e mi e mè pòpol i soma colpèivoj. {{verse|chapter=9|verse=28}}Për piasì, preghé ‘l Signor ch’a fasa chité tùti sti tron e sta tempesta afrosa. I n’oma bin pro. Iv lasserai seurte, i l’avreve pì da resté sì tant”. {{verse|chapter=9|verse=29}}Mosè a l’ha rësponduje: “Va bin. Quand che mi i seurtirai da la sità, i ausserai mie man al cél e i suplicherai Nosgnor, e a-i sarà pì gnun tron o ‘d tempesta. Parèj ti ‘t savras che la tèra a l’é dël Signor. {{verse|chapter=9|verse=30}}Tutun, mi i sai che ti e ij tò cortisan ancora i rispetereve nen ël Signor Dé”. {{verse|chapter=9|verse=31}}Ora ‘l lin e l’òrdi a j’ero stàit colpì, përchè l’òrdi a l’era ant lë spi e ‘l lin a l’era dësbandì, {{verse|chapter=9|verse=32}}ma ‘l gran e l'ëspelta a n’ero stàit risparmià përchè ch’a j’ero ancora pa surtì dal terèn. {{verse|chapter=9|verse=33}}Anlora Mosè a l’ha chità la cort dël Faraon e a l’é surtì da la sità. a l’ha dëstendù le man për preghé Nosgnor e ij tron e la tempesta a son chità, e a pieuvìa pì nen. {{verse|chapter=9|verse=34}}Tutun, quand che ‘l Faraon a l’ha vëddù che la pieuva, ij tron e la tempesta a j’ero chità, chiel e ij sò ufissiaj a l’han torna andurì ij sò cheur. {{verse|chapter=9|verse=35}}Ël Faraon, ch’a l’avìa ‘l cheur andurì, a l’é arfudasse ‘d lassé seurte j’Israelita, pròpi coma Nosgnor a l’avìa nunsià për ël mojen ëd Mosè. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Surtia]] 066fz66qgie2lsuqp0bbvponzd2a428 0 1516 37892 10270 2026-06-03T19:03:06Z Dragonòt 119 37892 wikitext text/x-wiki [[Main Page/Piemontèis|Artorn a la tàula]] ---- == PËRCHÈ 'L PIEMONTEIS I LO SCRIVOMA PARÈJ == ''Pinin Pacòt, Poesìe e pàgine 'd pròsa, Ca dë Studi Piemontèis - Turin 1985'' I l'avoma tiraje giù 'l caplèt a la Ô e lòn, va savèi përchè, a l'é dëspiasuje a tanti, coma s'i l'avèisso faje n'ofèisa përsonal. Come se con né scopass i l'avèisso faje, volé via sò capel da 'n testa. Pròpi parèj. Parloma nen, peui, d'avèije gavà la tilde a la N (ñ). N'autra pi gròssa. E pura, an fasend lòn, i l'avoma mach chërdù d'avèi arpià la scritura tradissional dël Piemontèis. Ij nòstri vej che, con un gust pi sicur dël parlé, a l'avio 'd cò un sens linguìstich pi fin e pi giust, a j'ero pròpi ancaminasse an sla stra ch'i l'avoma peui piait noi-autri d'Ij Brandé, chi l'avoma concludù an pòche régole coj ch'a j'ero stait ij tentativ ëd prima, divers e incert ant le solussion, ma tuti ispirà a j'istessi prinsipi. Aj sarìa vaire còse da discute, ma i veuj fërmeme particolarment an sla question ëd l'O e su cola dla N piemontèisa, ch'a son peui an fond, se nen le sole, le pi importante ch'an divido da coj ch'a son restà fedej a la grafìa che, për comodità, i ciamrai a la Viriglio. Le autre a son question secondarie, ò almeno pi dlicà, ch'a l'han ancora nen tocà la sensibilità ortogràfica dij nòstri... aversari. (La paròla a l'é gròssa, për ëd përson-e gentile, ma... passiensa!). Ël prim ch'a l'é butasse a scrive 'l piemontèis, naturalment a l'ha pensà 'd dovré l'alfabet italian, ch'a l'era col ch'a conossìa mèj e che, an fond, a s'adatava 'd pi. Mach che an pràtica a l'é trovasse con don-trè son ch'a l'avìo nen ij segn corispondent an italian. E anlora a l'é adressasse a l'autr linguagi che, dòp l'italian, a l'avìa pi a la man, al fransèis. A cost a l'ha piaje 'l segn EU për scrive 'l son tërbol ëd la O (ö), bele ch'a l'avrìa podù dovré l'OE dij lombard; ma, fòrse, a coj temp, come linguagi, 'l fransèis a l'era da noi pi 'd ca che 'l milaneís. E, come an fransèis, a l'ha dovrà la U për ël son strèit ëd la U, che, etimologicament, a corispond an géner a na U latin-a. E parèj aj restava ancora doi son, la O larga e la O strèita, contra un segn sol restà disponìbil, la O. Scartà la OU fransèisa, nen giustificà da l'etimologìa, coma a l'é anvece an fransèis, aj restava mach da diferensié le doe O, an marcand con un segn ëd prolongament cola ch'a corispond a la O larga e an dovrand l'O sempia për ël son pi strèit. A j'era mach da serne, tra l'acent circonfless (ô), ël grave (ò) e anche, coma a l'han fait certidun, la diéresi (ö). S'a j'era d'incertësse an sël segn da serne, aj fasla nen; lòn ch'a l'era important, a l'era d'avèi fissà 'l prinsipi 'd dovèi distingue ij doi son dla O con un segn ëd prolongament an sla O larga, tanto pi che costa ò larga an Piemontèis a l'é sempre e mach tònica. Queich esempi: Ël médich Pipin, ant soa racòlta 'd Poesìe Piemontèis, dël 1783, a dòvra la Ö; mentre ant soa gramàtica (i l'hai sota j'euj la sconda edission, rivedùa da Luis Rocca) a dòvra l'acent grave, coma i foma noi. L'editor dël Cont Piolèt, 1784, anvece a dòvra l'acent circonfless, sempre për la O larga. La quarta edission dle poesìe dl'Isler (1821) a pòrta l'acent grave e l'istess as peul vëdde ant J'Acident d' Pòrta Palass, ossia Pòrta Palass a la matin d' mërcà, dël 1828. L'é nen ël cas adess ëd fé na stòria dla grafìa piemontèisa. Costi pòchi esempi a peulo basté. Natural, ch'a j'é 'd cò d'ecession; coste però a toco nen la validità dël prinsipi, ch'i l'avoma dit. E passoma a la N. Costa-sì, an Piemontèis, tra doe vocài e dòp l'acent tònich, a peul avèi doi son: un dental e n'autr nasal. Col dental a l'é comun a l'italian e as peul scrive l'istess: cana, Tòni, Mini, etc.; mach ch'a tocrà scrivlo con doi NN, quand ch'a l'é final, për nen prononsielo nasal. Così: ann, afann, etc. Ma l'autr, col ch'a l'han ciamà faucal e, për spieghelo, a l'han dëstorbà l'àrabo e l'ebràich, coma scrivlo? Tanti a l'han scrivulo e a lo scrivo ñ, ma cost a l'é 'l segn spagneul ch'a corispond a gn e, oltre a confonde, a dà nen n'idea dla natura dël son piemontèis. Ma prima 'd tut, coma ch'a l'é formasse cost son? Probabilment, ant un prim temp, la N a l'ha causà la nasalisassion dla vocal ch'a la precedìa; apress a l'é formasse, nen na dobia, ma doe N distinte, la prima nasal e la sconda dental, ch'a s'apogiavo, la nasal a la vocal prima e la dental a cola dòp. Doe N diverse, ch'a son restà ant ël monfrin, ant ël langaireul e an d'autri sotdialèt. Così: lan-na, ch'as dovrìa silabesse lan e na. Cost son a l'é 'd cò fòrse prononsiasse parèj ant ël turinèis, tant a l'é vèra che ant ël '700 as treuva la dobia N, an paròle come: lunna, sanna, etc. Pr'esempi an Calvo, an Isler, an Ventura, specialmente ant ij manuscrit e ant le stampe dël temp. An turinèis peui a l'é capitaje che la prima N nasal a l'ha fait casché la dental ch'a jë vnisìa apress, restand però sempre apogià a la vocal prima, përchè entravée da na legera aspirassion, che Costantino Nigra, ch'a l'era rendusse bin cont dël fenòmeno, a l'avia rendù con na H (lunha). Cost'H an piasrìa 'd cò dovrela noi, për marché nòstra famosa N piemontèisa mach ch'i voroma nen cissé 'd pi nòstr amis Paggio Fernando, profeta dla scritura a la Viriglio, e për lòn is contentoma d'un cit tratin (sman-a), an cost cas pi 'd division che d'union, ch'a peul basté a marché 'l dëstach. A l'é significativ che 'd cò col "Giorgin, Bard-Alpin", ch'a l'ha firmà le quartin-e 'd Pòrta Palass a la matin 'd mërcà, a l'avèissa già intuilo e dovralo. E aj në sarìa 'd cò d'autri da sité, ma për adess a basta. D'autra part a mancrà nen l'ocasion ëd torneje ansima, e anlora as podrà, an manera pi ordinà, porté d'autre dimostrassion, pòsto ch'a sio necessarie. Concludend, noi d'Ij Brandé, i scrivoma 'l Piemontèis, coma ch'i lo scrivoma, prima 'd tut përchè la nòstra a në smija na manera pi rassional e pi adatà a la natura 'd nòstr linguagi, e peui ëd cò përchè i chërdoma d'esse restà, an continuandla, ant cola ch'i pensoma ch'a sia la pi gënita tradission nostran-a. E i dioma nen, ch'a l'é 'd cò përchè ch'an pias parèj. (Ij Brandé VI, 1951) --- [[Category:Lenga piemontèisa]] [[Categorìa:Sagi]] [[Category:Pinin Pacòt]] jahd86p1bujw016jducaqhfais4aa47 0 1811 37869 33744 2026-06-03T16:51:44Z Dragonòt 119 37869 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 16|1 Samuel 16]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 18|1 Samuel 18]]|notes=}} {{chapter|17}} {{TOCright}} [[File:La Bìbiia piemontèisa - 1 Samuel 17.ogg|thumb|La Bìbiia piemontèisa - 1 Samuel 17]] = 1 Samuel = == 17 == === David e Golìa === {{verse|chapter=17|verse=1}}Ij Filisté a l'han fàit la mobilitassion ëd soe trope. A l'han concentraje a Soco 'd Giuda. Sò campament a l'era an tra Soco e Aseca, a Efes-Damim. {{verse|chapter=17|verse=2}}A l'han ëdcò mobilitasse Saul e j'Israelita. A l'han drissà n'acampament ant la val dl'Alzin-a e a l'han pijà posission an fàcia ai Filisté. {{verse|chapter=17|verse=3}}Ij Filisté a ocupavo na colin-a e j'Israelita l'àutra, e an mes a-i era la val. {{verse|chapter=17|verse=4}}Peui, dai rangh dij Filisté a l'é surtì në sfidant: a l'era àut pì che doi méter. A l'era Golìa 'd Gath. {{verse|chapter=17|verse=5}}An sla testa a l'avìa n'elm ëd bronz e a portava 'n bust a maja 'd fer ch'a peisava sinquanta chilo. {{verse|chapter=17|verse=6}}A l'avìa 'd gambere 'd bronz e a an sle spale, gropà, na lansa ch'a l'era dcò 'd bronz. {{verse|chapter=17|verse=7}}La pèrtia 'd soa lansa a l'era com ël brass dël tlé 'd na tessiòira e la ponta 'd fèr ch'a l'avìa a peisava da sola ses chilo. Dë 'dnans ëd chiel a marciava sò scudé. {{verse|chapter=17|verse=8}}Golia a l'é piantasse là 'n mes e a crijava 'nvers le trope d'Israel: "Përchè sevene nen surtì a combate? Mi i son un Filisté e vojàutri i seve mach dë s-ciav ëd Saul. Troveve n'òm ch'as n'ancala a ven-e giù da mi a feme fòra, se mai a-i rivèissa (ma i lo chërdo propi nen)! {{verse|chapter=17|verse=9}}Se col-lì am bat e am massa, nojàutri i saroma vòstri vassaj. Contut, s'i son mi a vagné e i lo masso, vojàutri i sareve nòstri vassaj<ref>O "servitor", "s-ciav".</ref> e i l'avreve da sogetéve a nojàutri. {{verse|chapter=17|verse=10}}Anlora 'l Filisté a l'ha dit: "I dësfido le trope d'Israel. Ch'a ven-a un dij vòstri e ch'as bata contra 'd mi!". {{verse|chapter=17|verse=11}}Cand che Saul e tùit j'Israelita a l'han sentù ste paròle dël Filisté, a l'han ancaminà a tërmolé parèj 'd feuje. {{verse|chapter=17|verse=12}}Ora David a l'era 'n fieul d'un Efraitita 'd Betlem ch'as ciamava Iesse e ch'a l'avìa eut fieuj. Ai di 'd Saul cost'òm a l'era vej e na përson-a 'd riguard. {{verse|chapter=17|verse=13}}Ij tre fieuj grand ëd Iesse a j'ero 'ndàit a la guèra a j'ordin ëd Saul. As ciamavo Eliab, ël prim nà, Abinadab, ël second, e Sama, ël ters. {{verse|chapter=17|verse=14}}David a l'era 'l pì pcit. I tre pì grand a j'ero anrolasse al séguit ëd Saul. {{verse|chapter=17|verse=15}}David a 'ndasìa e a vnisìa da la ca 'd Saul a Betlem, përché a l'avìa dcò da pasturé jë strop ëd sò pare. {{verse|chapter=17|verse=16}}Antramentre, për quaranta di, ël Filisté as piantava là 'n mes, matin e sèira, a galassesse an fàcia a l'armeja dj'Israelita. {{verse|chapter=17|verse=17}}Iesse a l'ha dit a sò fieul David: "Ciapa sto sach ëd gran rostì e ste doe miche 'd pan e va 'n pressa a porteje ai tò frej ch'a stan al campament. {{verse|chapter=17|verse=18}}Coste des forme 'd formagg, peui, pòrtje al comandant. Sërca 'd savèj coma ch'a stan ij tò doi frej e torna con ëd neuve sicure;{{verse|chapter=17|verse=19}}Saul a l'é con lor e con tute le trope d'Israel ant la val dl'Alzin-a ch'a combato contra ij Filisté”. {{verse|chapter=17|verse=20}}Anlora David a l'é alvasse 'd matin bonora, a l'ha afidà lë strop a cheidun ch'a lo guernèissa, a l'ha carià tut e a l'é partì pròpi coma Iesse a l'avìa dije. Cand ch'a l'é rivà al campament, le trope a j'ero 'n camin ëd butesse an formassion ëd bataja e a dé 'l crij ëd guèra. {{verse|chapter=17|verse=21}}Le file dj'Israelita e dij Filisté a son posissionasse l'un-a 'n facia a l'àutra. {{verse|chapter=17|verse=22}}David a l'ha dëscarià lòn ch'a portava, a l'ha dalo 'nt le man dl'ufissial dj'arforniment e a l'é corù 'nt ij rangh ëd l'armeja për vëdde coma ch'a stasìo<ref>O "për dé 'l salùt".</ref> ij sò frej. {{verse|chapter=17|verse=23}}Antramentre ch'a parlava con lor, a l'é vnùit anans da le file dij Filisté col ësfidant ch'as ciamava Golìa, ël Filisté 'd Gath, e a l'é butasse a fé col dëscors ëd dësfida ch'a fasìa tùit ij di. David a l'ha sentulo. {{verse|chapter=17|verse=24}}Tùit j'Israelita, cand ch'a l'é comparì col òm a l'han ancaminà a artiresse da la pàu. {{verse|chapter=17|verse=25}}N'Israelita a l'ha dit: "Vëddes-to col òm ch'a ven anans? A ven fòra tùit ij di për dësfidé Israel. Se 'l rè a treuva cheidun ch'a sia bon a batlo e a masselo, a lo quaterìa 'd richësse, a-j darìa da marié soa fija e a concedrìa a la famija 'd col-lì ëd grand privilegi an Israel<ref>O "a dovrìa mai pì paghé 'd taje".</ref>". {{verse|chapter=17|verse=26}}Anlora David a l'ha ciamaje a coj òm ch'a j'ero lì davzin: "Diseme 'n pò lòn ch'a podria vagné l'òm ch'a massa sto Filisté e ch'a libera Israel da st'umiliassion-sì"<ref>O "ch'a gava dai pé a Israel sta vërgògna?".</ref>. {{verse|chapter=17|verse=27}}Coj soldà a l'han arpetuje lòn che già a l'avio dije: "A faran sossì e sossì a col ch'a lo bat". {{verse|chapter=17|verse=28}}Eliab, un dij sò frej grand, cand ch'a l'ha sentù che David a parlava con ij soldà, a l'é 'nrabiasse e a l'ha dije a David: "Përchè 't ses-to vnù ambelessì? A chi l'has-to lassaje cole pòche feje ch'it dovìe guerné 'nt ël desert? It conòsso pro. Ti 't ses un pretensios pien ëd grame 'ntension. Ti 't veule mach vëdde la bataja coma s'a fussa në spetàcol!". {{verse|chapter=17|verse=29}}David a l'ha rësponduje: "Còsa l'hai-ne mai fàit adess? I l'hai mach fàit na domanda!"<ref>O "peuss-ne gnanca pì parlé?".</ref>. {{verse|chapter=17|verse=30}}Peui a l'é virasse da coj ch'a l'avìa davzin anvers a cheidun d'àutr e a l'ha ciamaje l'istess. Tuti a dasìo l'istessa rispòsta dij prim. {{verse|chapter=17|verse=31}}Ore, cheidun a l'ha sentù lòn che David a disìa e a l'ha falo savèj a Saul, e parèj Saul a l'ha mandalo a ciamé. {{verse|chapter=17|verse=32}}David a l'ha dit a Saul: "Perd-te pa ëd coragi për cost Filisté. I andrai mi, tò servitor, a loté contra 'd chiel!". {{verse|chapter=17|verse=33}}Contut, Saul a l'ha responduje: "Fame nen rije; a-i é gnun-a manera che ti 't podries combate contra sto Filisté. Ti 't ses mach un fiolin, e chiel a l'é dusà a combate da cand ch'a l'era giovo". {{verse|chapter=17|verse=34}}Anlora David a l'ha replicà: "I l'hai sempe guernà le feje e le crave 'd mè pare. Cand ch'a rivava 'n leon o 'n ors për ciapesse n'agnel da lë strop, {{verse|chapter=17|verse=35}}i-j corìa dré con un baròt e i j ambrancava la pijàita da la boca. E se la bestia a s'arvirava contra 'd mi, mi i lo ciapava për la caviera, e i-j dasìa 'd barotà, e lo massava. {{verse|chapter=17|verse=36}}I l'hai fàit parèj sia a d'ors che a 'd leon, e i farai l'istess ëdcò a cost pagan<ref>O "sensa sirconcision".</ref> filisté, përchè chiel a l'ha dësfidà j'armeje dël Dé ch'a viv! {{verse|chapter=17|verse=37}}Ël Signor ch'a l'ha salvame da d'ors e da 'd leon, am salverà 'dcò da cost Filisté!". Anlora Saul a l'ha dije: "Va bin, fà parèj, và, e che Nosgnor a sia con ti!". {{verse|chapter=17|verse=38}}Saul a l'ha daje soa armura: n'elm ëd bronz e 'n bust a maja 'd fer. {{verse|chapter=17|verse=39}}Dzora a l'armura, David a l'ha gropasse a la vita la spa. Contut, cand ch'a l'ha provà 'd bogesse, a podìa nen, përchè a l'era nen dusà a tut lòn. Anlora a l'ha dit a Saul: "Con tuta sta framenta a còl, i podrìa gnanca marcé. I në son pa costumà". Parèj, David a l'é dësvestisse da l'armura. {{verse|chapter=17|verse=40}}A l'ha ciapà sò baròt, a l'ha cheujù dal torent sinch pere bin seulie, a l'ha ficaje 'nt sò bërsach da bërgé e, con soa franda an man, a l'é andàit anans anvers ël Filisté. {{verse|chapter=17|verse=41}}Ël Filisté, ch'a l'avìa lë scudé che a-j marciava anans, a s'avzinava a David. {{verse|chapter=17|verse=42}}Cand che 'l Filisté a l'ha vardà da bin David, a l'ha butasse a rije e a feje dë schergne, përché David a l'era mach un fiolin smìngol con ij cavèj ross. {{verse|chapter=17|verse=43}}Ël Filisté a l'ha dije: "Penses-to ch'i sia 'n can, ch'it ven-e contra 'd mi con dij baston?". Parèj 'l Filisté a l'ha 'ncaminà a maledì David an nòm dij sò dé. {{verse|chapter=17|verse=44}}Peui a l'ha dije: "Ven sì, parèj ch'i daga toa carn da mangé a j'osej dël cel e a le bestie sarvaje". {{verse|chapter=17|verse=45}}David a l'ha rësponduje: "Ti 't ven-e contra 'd mi con la spa, la lansa e 'l zavelòt, ma mi i ven-o contra 'd ti an nòm dël Signor ëd l'Univers, ël Dé dj'armeje d'Israel, che ti 't l'has ofendù. {{verse|chapter=17|verse=46}}An cost di midem ël Signor at farà tombé 'n mie man, it masserai e it tajerai la testa. An cost di midem i darai da mangé a j'osej dël cel e a le bestie sarvaje ij cadàver ëd l'armeja dij Filisté, e tut ël pais a savrà che Israel a l'ha 'n Dé ch'a lo guerna. {{verse|chapter=17|verse=47}}Tuti coj ch'a son sì a vëdran ch' ël Signor a salva Sò pòpol, nen për ël mojen ëd la spa o dla lansa. Costa-sì a l'é bataja dël Signor e a sarà chiel a fé tombé vojàutri an nòstre man". {{verse|chapter=17|verse=48}}Antramentre che Golìa a vnisìa anans për tachelo, David a l'é corù an pressa anvers dël Filisté, {{verse|chapter=17|verse=49}}David a l'ha ficà la man ant soa borsa, a l'ha tirane fòra na pera e, con la franda, a l'ha flancàjla contra e parèj a l'ha centrà 'l Filisté bele 'n mes la front. La pera a l'é intraje 'nt la testa e chiel a l'é tombà con la facia për tèra. {{verse|chapter=17|verse=50}}A l'é parèj che David a l'é rivà a bate 'l Filisté mach con na franda e na pera. A l'ha centralo e a l'ha massalo: a l'avìa gnanca na spa! {{verse|chapter=17|verse=51}}Peui David a l'ha argionzulo là dova ch'a l'era, a l'ha tiraje fòra la spa ch'a l'avìa 'nt ël feuder e a l'ha dovrala për tajeje la testa. Cand che ij Filisté a l'han vëddù che 'l pì vajant dij sò gueriè a l'era mòrt, a son ansorghésla. {{verse|chapter=17|verse=52}}Peui j'òm d'Israel e 'd Giuda a l'han dàit ël crij 'd guèra e a l'han ancaminà a core apress ai Filisté fin-a a rivé a Gath e fin-a a le pòrte d'Ecron. Tuta la stra ch'a va da Siaraim, fin-a a Gath e fin-a a Ecron, a l'é stàita parèj pien-a 'd cadàver, coj dij Filisté. {{verse|chapter=17|verse=53}}Anlora l'armeja d'Israel a l'é artornà e a l'ha butà a sach ël campament dij Filisté. {{verse|chapter=17|verse=54}}David a l'ha ciapà la testa dël Filisté e a l'ha portala a Gerusalem, ma a l'ha butà tute j'arme 'd Golìa an soa tenda. {{verse|chapter=17|verse=55}}Ore, mentre ch'a vardava David ch'a surtìa për batse contra 'l Filisté, Saul a l'avìa ciamaje a Abner, ël general an cap ëd l'armeja: "Abner, ëd chi ch'a l'é fieul col giovo?". Abner a l'ha rësponduje: "I l'hai gnun-a idèja. I lo sai pròpi nen, mè rè!"<ref>O "Lolì a l'é tant sicur coma ch'it vive".</ref>. {{verse|chapter=17|verse=56}}Contut, ël rè a l'ha 'nsistù e a l'ha dije: "Sërca 'd savèj 'd chi ch'a l'é fieul col giovo!". {{verse|chapter=17|verse=57}}A l'é parèj che cand che David a l'é 'rtornà da massé 'l Filisté, Abner a l'ha presentalo a Saul, che David a l'avìa ancora la testa dël Filisté an man". {{verse|chapter=17|verse=58}}Saul a l'ha ciamaje: "Ëd chi ses-to fieul, giovnòt?" David a l'ha rësponduje: "I son fieul ëd tò servitor Iesse, ëd Betlem". == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] k6rrii6sb57vmhxmom69dhivripcact 0 2417 37873 34109 2026-06-03T16:53:54Z Dragonòt 119 37873 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 10|Giosuè 10]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 12|Giosuè 12]]|notes=}} {{chapter|11}} {{TOCright}} [[File:Giosuè 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 11]] = Giosuè = == 11 == === Bataja ‘d Merom === {{verse|chapter=11|verse=1}}Cand che Iabin, rè d’Asor, a l’é vnùit a savèj dle vitòrie ‘d Giosuè, a l’ha mandà ‘d messagé a anformene ij rè dj’anviron: Iobab, rè ‘d Madon, al rè ‘d Simron, e al rè d’Acsav, {{verse|chapter=11|verse=2}}ai rè ch’a dominavo la region ëd le colin-e dël nòrd e ant l’Arabà a sud ëd la comba ‘d Chineret, dij pais bass, e ant la region ëd Dor, a ponent. {{verse|chapter=11|verse=3}}A son ëstane ‘dcò anformà ij Canané 'd tuta cola region, j'Amorita, j'Hitita, ij Perisita e ij Gebusé, tuta gent ch'abitava ant ij pòst ëd montagna e j'Evita ch'a stasìo ai pé dël mont Ermon, ant la comba 'd Mispa. {{verse|chapter=11|verse=4}}Costi rè, anlora, a son mobilitasse con tute soe trope ‘d lor: a j’ero numeros tant coma la sabia an sla rivera dël mar, con motobin ëd chèr da guèra e ‘d cavaj. {{verse|chapter=11|verse=5}}A son butasse tuti ansema e acampasse a j’aque ‘d Merom, determinà a ‘taché j’Israelita. {{verse|chapter=11|verse=6}}Nosgnor a l’ha dije a Giosuè: “Pijite nen tëmma ‘d lor. It vëdras che doman a st’ora-sì mi i-j faraj tui tombé mòrt dë 'dnans a Israel. Ti ‘t tajeras ij garèt dij sò cavaj e it-j bruseras ij chèr da guèra. {{verse|chapter=11|verse=7}}Anlora Giosuè a l'é andàit con tuta soa armeja al lagh ëd Merom e a l'ha 'tacà ij nemis ëd sorprèisa. {{verse|chapter=11|verse=8}}Ël Signor a l’ha faje tombè tuti an man dj’Israelita, ch’a l’han butaje an derota e a l’han daje dapress fin-a a Sidon, la gran sità, e a Misrefot-Maim, anvers nòrd, e fin-a a la valada ‘d Mispa a levant. La derota ‘d tuta sta gent a l’é stàita tant granda ch’a l'é restàine pì gnun viv. {{verse|chapter=11|verse=9}}Giosuè a l’ha peui fàit precis coma Nosgnor a l’avìa comandaje, visadì, a l’ha stropiaje ij garèt ai cavaj e a l’ha brusà tùit ij sò chèr da guèra. === Conquista d’Asor === {{verse|chapter=11|verse=10}}A l’artorn da cola bataja, Giosuè a l’é ‘dcò ‘mpadronisse d’Asor, che ant ij temp antich a l’era stàita la sità capital ëd tuti coj regn. A l’ha fàit massé ij sò rè, {{verse|chapter=11|verse=11}}e a l’ha votà a lë stermini tùit ij sò abitant an passàndje a fil dë spa. Gnun a l’é restane viv, peui a la sità a l’ha daje feu. {{verse|chapter=11|verse=12}}Giosuè a l’ha conquistà tute coste sità reaj e a l’ha ciapà ij sò rè, anientàndje con la spa, precis com ch'a l’avìa comandà ‘d fé Mosè, ël sërvent ëd Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=13}}Contut, con l’ecession d’Asor, j’Israelita a l’han pa daje feu a le sità ch'a j'ero stàite fabricà an sle colin-e. {{verse|chapter=11|verse=14}}Ëd lor j'Israelita a son mach ëspartisse ‘l botin e le bestie. Nopà, j'abitant a l'han massaje tuti; gnanca un ëd lor a l'é scampà. {{verse|chapter=11|verse=15}}Nosgnor a l'avìa daje costi órdin a sò sërvent Mosè. Peui Mosè a l'avìa passaje a Giosuè. Giosuè a l’é stàit ubidient an tut e për tut a lòn che Nosgnor a l’avìa comandaje ‘d fé. === Giosuè a compiss la conquista ‘d tut ël pais === {{verse|chapter=11|verse=16}}Giosuè, donch, a l’ha conquistà tut ël pais, comprèis ël teritòri dle colin-e, tut ël Neghev, tuta la region ëd Gosen, ij pé dle colin-e<ref>Ij pé dle colin-e (שְׁפֵלָה, “shephelah”) as arferisso a la region ëd transission an tra le colin-e dla Giudèa e la pian-a dla còsta dël Mediterani.</ref>, la comba desertica<ref>La comba desèrtica (עֲרָבָה, ʿaravah, o Arabà) a së stend da la Galilea al ansen ëd Aquabah. Ambelessì as arferiss probàbil a la Val dël Giordan, e a la banda pì larga dla comba sota ‘l Mar Mòrt.</ref>, la region ëd le colin-e d’Israel e ij sò pé; {{verse|chapter=11|verse=17}}dal Mont Calach an sù vers Seir, fin-a al Baal-Gad ant la comba dël Liban sota dël mont Ermon, a tramontan-a. Giosuè a l’ha ciapà e fàit massé tùit ij rè ëd coj teritòri-lì. {{verse|chapter=11|verse=18}}A Giosuè la guèra contra tuti coj rè a l’é costaje vàire. {{verse|chapter=11|verse=19}}Mach na sità a l’avìa fàit un tratà ‘d pas con Israel sensa combate: e a l'é stàita Ghibeon, abità da j'Evita. Tute j'àutre sità a son ëstàite conquistà con j'arme. {{verse|chapter=11|verse=20}}Ij sò abitant a l'avìo vorsù feje oposission an tute le manere a j’Israelita. Ma soa testassarìa a l'era vorsùa da Nosgnor<ref>O “Nosgnor a l’avìa decidù che ij sò abitant a l’avèisso andurì ‘l cheur e a l’avèisso fàit guèra contra d'Israel. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 7|Deuteronòmi 7:16]].</ref>: chiel a-j condanava përparèj a lë stermini e a-j destinava a esse massà tuti, sensa clemensa. A l'era col-lì ël comand che Mosè a l'avìa arsèivù da Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=21}}Dòp tut sòn, Giosuè a l’ha ‘tacà e anientà j’Anachita ch’a stasìo ant la region ëd le colin-e: a Ebron, a Debir, a Anab, an tuta la region ëd montagna ‘d Giuda e d’Israel. Giosuè a l’ha anientà lor e soe sità. {{verse|chapter=11|verse=22}}Pì gnun ëd lor a l'é restaie an vita an mes d'Israel: quàich scampà a l'é survivù. ant le sità 'd Gasa, Gad e Asdod, fòra dal teritòri d'Israel. {{verse|chapter=11|verse=23}}A l’é parèj che Giosuè a l'ha conquistà la tèra che Nosgnor a l'avìa comandaje a Mosè ‘d conquisté. Giosué a l'ha dàila an ardità a j'Israelita e a l'ha dividula an part, un-a për tribù. An cola manera-lì la gent a l’é arposasse da la guèra an tut ël pais. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] efmwx4cv8x2uh0b4258cloidazj7zhp 0 2491 37879 33274 2026-06-03T16:56:41Z Dragonòt 119 37879 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 17|2 Samuel 17]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 19|2 Samuel 19]]|notes=}} {{chapter|18}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 18.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 18]] = 2 Samuel = == 18 == === La mòrt d'Absalom === {{verse|chapter=18|verse=1}}David a l'ha passà a l'arvista soa tropa e a l'ha assegnaje d'ufissiaj ch'a comandèisso mila-sent òm. {{verse|chapter=18|verse=2}}A l'ha dividù la tropa an tre còrp: un ters a j'órdin ëd Ioab, un ters a coj ëd Abisai, fieul ëd Zeruia, e un ters a coj d'Itai, ëd Gath. Ël rè a l'ha dit ai soldà: "Ëdcò mi i veuj andé con vojàutri a la guèra". {{verse|chapter=18|verse=3}}Contut, lor a l'han rësponduje: "Ven pa. Se nojàutri i scapoma via, gnun a-j darìa 'mportansa, e fin-a se la metà 'd nojàutri a meuirèissa, a farìa gnun-a diferensa për le trope d'Absalom: a l'é ti ch'a sërco. Ti 't contes tanme desmila 'd nojàutri. A l'é mej che ti 't reste sì 'nt la sità e 't mande d'agiut, se nojàutri i n'avoma damanca". {{verse|chapter=18|verse=4}}Ël rè a-j rëspond: "S'i pense ch'a sia mej parèj, i farai coma vojàutri i dise". Anlora 'l rè a l'é restà a la pòrta dla sità, mentre che tùit ij sò òm as në surtìo ancolonà për sent e për mila. {{verse|chapter=18|verse=5}}David a l'ha dàit a Ioab, Abisai e Itai cost òrdin: "Për considerassion anvers ëd mi, traté bin Absalom, mè giovnòt!". Tùit a l'han sentù l'órdin che 'l rè a l'avìa dàit ai cap ëd l'armeja a propòsit d'Absalom. {{verse|chapter=18|verse=6}}Le trope 'd David, donch, a son surtìe a combate contra 'd cole d'Israel. La bataja a l'é ancaminà 'nt la foresta d'Efraim {{verse|chapter=18|verse=7}}e j'òm d'Israel a son ëstàit butà an dërota dai soldà 'd David. Col di-là soa dërota a l'era stàita motobin granda: a son tombà vintmila òm. {{verse|chapter=18|verse=8}}La bataja a l'é anfuriasse për tuta la region, e motobin da pì d'òm a son mòrt për motiv ëd la foresta che dla spa. {{verse|chapter=18|verse=9}}A l'é rivà che Absalom a l'é antrucasse con le trope 'd David. A andasìa a caval ëd na mula e, mentre che la mula a passava sota le rame 'd na rol gròssa, soa testa a l'é stàita ciapà 'nt le rame e chiel a l'é stàne pendù tra cel e tèra mentre che la mula ch'a cavalcava a l'é scapaje da sota. {{verse|chapter=18|verse=10}}Un soldà ch'a l'avìa vëddu-lo a l'é andàit a contelo a Ioab: "I l'hai vëddù Absalom ch'a pendìa da na rol". {{verse|chapter=18|verse=11}}Ioab a l'ha dije a l'òm ch'a l'avìa informalo: "Che? It l'has vëddulo parèj e it l'has-to pa profitane për masselo? I l'avrìa date des pesse d'argent e 'n senturon!". {{verse|chapter=18|verse=12}}Ël soldà a l'ha rësponduje: "Bele se mi i arseivèissa mila pesse d'argent i masrìa nen ël fieul dël rè! {{verse|chapter=18|verse=13}}I l'oma tuti sentù lòn che 'l rè a l'ha dit a ti, a Abisai e a Itai: ''Për considerassion anvers ëd mi, traté bin Absalom, mè giovnòt!' S'i l'avèissa butà a l'arzigh mia vita - e nen a peul esse stërmà al rè - ti 't l'avrìe bandoname!". '' {{verse|chapter=18|verse=14}}Ioab a l'ha replicà: "I veuj nen perde 'd temp con ti!". Parèj a l'ha ciapà tre lanse e a l'é andàit a centré Absalom al cheur mentre ch'a l'era ancora viv ciapà an mes ai branch ëd la rol, {{verse|chapter=18|verse=15}}Peui des soldà, ch'a j'ero scudé 'd Ioab, a l'han ëdcò colpì Absalom e a l'han finilo. {{verse|chapter=18|verse=16}}Anlora Ioab a l'ha sonà 'l còrn e le trope a l'han chità dë sté dapress a coj d'Israel, përchè parèj Ioab a l'ha dàit l'òrdin ëd fërmé la guèra. {{verse|chapter=18|verse=17}}Parèj a l'han ciapà 'l còrp d'Absalom e a l'han campalo 'nt na tampa granda an mes al bòsch e a l'han quatala con na pila gròssa 'd pere. La gent d' Israel a l'é tuta scapà via, mincadun a soa ca. {{verse|chapter=18|verse=18}}Prima 'd lòn Absalom, an vita, a l'avìa fasse drissé na colòn-a funeraria për chiel midem ch'as treuva 'nt la Val dël Rè, an disand: "I l'hai gnun fieul ch'a peussa porté anans mé nòm". E a l'ha daje sò nòm a la colòn-a. A l'é për lòn che fin-a al di d'ancheuj a l'é conossùa coma: "La colòna d'Absalom". === David a ven a savèj dla mòrt d'Absalom === {{verse|chapter=18|verse=19}}Anlora Achimas, fieul ëd Zadoch, a l'ha dije a Ioab: "Fame parte e core a fé savèj al rè la bon-a neuva che Nosgnor a l'ha fàit giustissia contra 'd sò nemis". {{verse|chapter=18|verse=20}}Ma Ioab a l'ha rësponduje: "Ti 't saras nen ancheuj ël lator ëd bon-e neuve. Ti 't portras ëd bon-e neuve n'àutr di, ma nen ancheuj, përché 'l fieul dël rè a l'é mòrt". {{verse|chapter=18|verse=21}}Peuj Ioab a l'ha dit a n'òm da l'Etiòpia ch'a andéissa a 'nformé chiel ël rè 'd lòn ch'a l'avìa vëddù. L'Etìop, dòp d'avèj prosternasse dë 'dnans a Ioab, a l'é partì 'd corsa. {{verse|chapter=18|verse=22}}Achimas, ël fieul ëd Zadoch a l'ha torna dije a Ioab: "Ch'a sia lòn ch'a sia, fame core dapress a l'Etìope!". Parèj Ioab a l'ha avisalo: "Përchè veus-to andeie, mè fieul? Ti it arseivras nen la paga d'un messagé 'd bon-e neuve". {{verse|chapter=18|verse=23}}Ma chiel a l'ha nen dëmòrdù: "Ch'a sia lòn ch'a sia, i veuj andeje!". Ioab a-j dis: "Anlora và!". Parèj, Achimas a l'é partì 'd corsa për la val e a l'é passà 'dnans a l'Etìop. {{verse|chapter=18|verse=24}}Antramentre che David a l'era stà an tra la pòrta 'd fòra e cola 'd drinta dla sità, la sentinela ch'a l'era postà dzora 'l corm ëd la pòrta dacant a la muraja, cand ch'a l'ha vardà, a l'ha vëddù n'òm ch'a corìa daspërchiel anvers ëd lor. {{verse|chapter=18|verse=25}}A l'ha dàit l'alerta për felo savèj al rè. Ël rè a l'ha dit: "S'a l'é da sol, a pòrta 'd sicura bon-e neuve!". Mentre col-lì a s'avzinava {{verse|chapter=18|verse=26}}la sentinela a l'ha vëddù n'àutr òm ch'a corìa e a l'ha crijà a la guardia dla pòrta: "I l'hai vëddù n'àutr òm ch'a cor tut sol!". Ël rè a l'ha dit: "Ëdcò col-là a pòrta na bon-a neuva". {{verse|chapter=18|verse=27}}La sentinela a l'ha giontà: "Për la manera ch'a cor ël prim, i dirìa ch'a l'é Achimas, ël fieul ëd Zadoch". Ël rè a l'ha sclamà: "A l'é n' òm bon. A cor për porté na bon-a neuva". {{verse|chapter=18|verse=28}}Achimas a l'ha crijà al rè: "Tut a va bin!". Cand ch'a l'é rivà, a l'é prostërnasse fin-a a toché la tèra con la front e a l'ha dit: "Sia benedì 'l Signor, tò Dé, ch'a l'ha butà 'n dërota j'òm ch'a fasìo oposission al rè, mè signor!". {{verse|chapter=18|verse=29}}Ël rè a l'ha ciamaje: "Coma ch'a sta Absalom, mè giovnòt?". Achimas a l'ha rësponduje: "Cand che Ioab a l'ha dime 'd ven-e ambelessì, a-i j'era na comossion granda, ma i sai nen lòn ch'a l'era rivaje". {{verse|chapter=18|verse=30}}Ël rè a l'ha dit: "Fame passé e speta sì". Anlora Achimas a l'ha fàit parèj. {{verse|chapter=18|verse=31}}Peuj l'Etìop a l'é 'dcò rivà e a l'ha dit: "Ch'a arsèiva 'l rè, mè signor, la bon-a neuva: ancheuj ël Signor a l'ha fàit giustissia contra coj ch'a j'ero arvirasse contra 'd ti". {{verse|chapter=18|verse=32}}Ël rè a l'ha ciamaje: "Coma ch'a sta Absalom, mè giovnòt?". L'Etìop a-j rëspond: "Che ij nemis dël mè signor ël rè, e tuti coj ch'a l'han complotà contra 'd ti a l'àbio l'istess destin ëd col giovnòt!". {{verse|chapter=18|verse=33}}Anlora<ref>Cost vers a marca, ant la Bibia ebràica, ël prinsipi dël capìtol 19, ma nojàutri i seguiteroma l’usagi dla NET Bible, ch’a l’é ‘l pì comun, fin-a a 19:43.</ref> al rè a l'é vnuje 'd tërmolon. A l'é andàit ant la stansia ch'a l'era dzora da la pòrta dla sità, e a l'é butasse a pioré fòrt. A marciava da sì e da là e a disìa: "Mè car fieul! Absalom, mè car fieul! Mè car fieul Absalom! I vorerìa esse mòrt mi a tò pòst! Absalom, mè fieul, mè fieul!". == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] 0gcqvnc2ojydektiqcwambgf81hgkgz 0 2497 37852 33504 2026-06-03T16:34:52Z Dragonòt 119 37852 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 3|2 Samuel 3]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 5|2 Samuel 5]]|notes=}} {{chapter|4}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 04.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 04]] = 2 Samuel = == 4 == === Sassinament d’Isboset === {{verse|chapter=4|verse=1}}Cand Isboset, fieul ëd Saul, a l’ha savù che Abner a l’era mòrt a Ebron, a l’é përdusse d’ànim e tut Israel a l’é restane stravirà. {{verse|chapter=4|verse=2}}Ël fieul ëd Saul a l’avìa dòi òm ch’a j’ero d’ufissiaj specialisà ant j’incursion. As ciamavo Bana e Recab, fieul ëd Rimon ëd Berot, ëd la tribù ëd Beniamin (Berot a l’é da consideresse ‘d pertinensa ‘d Beniamin {{verse|chapter=4|verse=3}}përchè coj ëd Berot a j’ero scapà a Ghitaim e ancora al di d’ancheuj a n’han la residensa coma dj’imigrà). {{verse|chapter=4|verse=4}}Ore, Giònata, fieul ëd Saul, a l’avìa ‘n fieul ch’a l’era në stròpi da tùit e dòi pé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 9|2 Samuel 9:3]].</ref>. A l’avìa sinch agn cand la neuva al rësguard ëd Saul e Giònata a l’era rivà da Iesrel. Soa guernanta a l’avìa tiralo sù e a l’era scapà, ma ant la pressa dë scapé, chiel a l’era tombà a tèra e a l’era restà në stròpi. Sò nòm a l’era Mefiboset. {{verse|chapter=4|verse=5}}Ora, ij fieuj ëd Rimon ëd Berot, Recab e Bana, a j’ero ancaminasse ant l’ora pì càuda dël di për andé a ca ‘d Isboset, damentre che chiel as godìa sò arpòs dël dòp-disné. {{verse|chapter=4|verse=6}}A son intrà antëcà fasend visa ‘d pijé ‘d gran e a l’han frapalo a mòrt ant lë stòmi. Apress, Recab e sò frel Bana a son ëscapà. {{verse|chapter=4|verse=7}}A j’ero intrà antëcà<ref>Sta-sì a l’é na conta pì detajà dl'istess episòdi.</ref> damentre che Isboset a l’era ‘n camin d’arposesse an sò let an soa stansia. A l’han frapalo a mòrt e peui a l’han tajaje la testa. Con cola testa a l’avìo marcià për tuta la neuit për l’Arabà. {{verse|chapter=4|verse=8}}A Ebron a l’han portaje a David la testa ‘d Isboset, e a l’han dije: “Varda-sì la testa d’Isboset, fieul ëd Saul, ël tò nemis, col ch’a l’avìa sërcà ‘d massete! Ancheuj Nosgnor a l’ha rendù giustissia al rè, nòst signor, contra Saul e ij sò dissendent!”. {{verse|chapter=4|verse=9}}Ma David a l’ha rësponduje a Recab e a sò frel Bana, fieuj ëd Rimon ëd Berot. “Com a l’é vera che Nosgnor a l’ha salvame da tùit ij pericoj, {{verse|chapter=4|verse=10}}it diso che col ch’a l’avìa nunsiame che Saul a l’era mòrt, bele s’a pensava d’esse arseivù coma ‘n messagé ‘d bon-e neuve, i l’hai ciapalo e massalo a Ziclagh. Cola-lì a l’é stàita soa ‘rcompensa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 1|2 Samuel 1:1-16]].</ref>! {{verse|chapter=4|verse=11}}Ore, vojàutri, criminaj ch’i seve, i l’eve sassinà an soa ca, an sò let midem, n’òm nossent. Pensev-ne adess ch’iv ciamrai nen cont ëd sò sangh e ch’iv fasa pa dësparì da la fàcia dla tèra?”. {{verse|chapter=4|verse=12}}A l’é parèj che David a l’ha daje l’órdin ai sò òm ëd buteje a mòrt. Apress, a l’han tajaje le man e ij pé e a l’han penduje, coj dòi òm, dacant a j’aque d’Ebron. Ma la testa d’Isboset a l’han fala sotré ant la tomba d’Abner, a Ebron. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] t8dlmsqgn0kspe0kj7jisgiicqoze4p 0 2599 37870 34038 2026-06-03T16:52:17Z Dragonòt 119 37870 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 21|Giosuè 21]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 23|Giosuè 23]]|notes=}} {{chapter|22}} {{TOCright}} = Giosuè = == 22 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 22.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 22]] === Artorn ëd le tribù da la Transgiordània === {{verse|chapter=22|verse=1}}Anlora Giosuè a l'ha mandà a ciamé j’òm ëd la tribù ‘d Ruben e ‘d Gad, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, {{verse|chapter=22|verse=2}}e a l’ha dije: “Vojàutri i l'eve compì tut lòn che Mosè, ël sërvent ëd Nosgnor a l'avìa comandave, e i l'eve scotà mia vos an tut lòn ch'i l'hai ordinave<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 20|Nùmer 32:20-32]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 1|Giosuè 1:12-15]].</ref>. {{verse|chapter=22|verse=3}}Voi i l'eve pa chità ij vòstri frej, combin ch'a sia vàire ch'i seve con lor, fin-a al di d’ancheuj, e i l'eve osservà parèj ij comandament dël Signor vòst Dé. {{verse|chapter=22|verse=4}}E bin, ora, ël Signor vòst Dé a l'ha daje d’arlass a vòstri frej, com a l'avìa dije. Donch, adess i peule artorné a cà vòstra, ai teniment che Mosè, ël sërvent ëd Nosgnor, a l'ha dave dë 'dlà dël Giordan. {{verse|chapter=22|verse=5}}Tnì mach da cont<ref>O “buteje an pràtica con col gran soèn”.</ref> ij comandament e la lege che Mosè, sërvent ëd Nosgnor, a l'ha racomandave, an voréndje bin al Signor, vòst Dé, an marciand ant ij sò vieuj, an daséndje da ment ai sò comandament: tnive strèit fidej a chiel, e servilo con tut vòst cheur e con tuta vòstra ànima”. {{verse|chapter=22|verse=6}}Peui Giosuè a l'ha benedije e lassaje andé; e coj-lì a son tornass-ne a soe ca<ref>O “a soe tende”.</ref>. {{verse|chapter=22|verse=7}}Ore, Mosè a l'avìa daje a la mesa tribù 'd Manasse un teritori an Basan; e Giosuè a l'ha assegnà a l'àutra metà dla tribù un teritori an mes, ëd sa dël Giordan anvers ponent fin-a al mar. Quand che Giosuè a l’ha pijà congé da coj ch’as në tornavo, a l’ha benedije. {{verse|chapter=22|verse=8}}A l’ha dije: “Vojàutri i torne a vòstre abitassion con ëd richìsie gròsse, e con na gròssa ardità coma coj dij sò frej, ant ël pais dë 'd sa dël Giordan anvers ponent fin-a al mar. Quand che Giosuè a l’ha pijà congé da coj ch’as në tornavo, a l’ha benedije. === Eression ëd n’autar dapara dël Giordan === {{verse|chapter=22|verse=9}}Donch, ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, a son tornasne a soa ca. A l’han lassà j’Israelita a Silo, ch'a l'é ant ël pais ëd Canan; con j'Israelita, e a son andass-ne al pais ëd Ghilead, ant la tèra 'd soa proprietà, cola che Nosgnor, për mojen ëd Mosè, a l'avìa soagnaje. {{verse|chapter=22|verse=10}}A l’é parèj che ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse,’a son rivà ai finagi dël Giordan, ch'a j'ero ant ël teritori dij Canané, e a l'han drissà ambelelà n'autar, da para dël Giordan, n'àutar dl'aparensa gròssa. {{verse|chapter=22|verse=11}}La neuva a l’é sùbit ëspantiasse an tra j’àutri Israelita: “Ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, a l’han butà ‘n pé n'autar ch'a varda vers ël pais ëd Canan, an sle rivere dël Giordan, ant ël leu che j’Israelita a l’avìo travërsà ‘l Giordan”. {{verse|chapter=22|verse=12}}Quand ch’a l’han sentù lòn, j’Israelita a l’han sùbit convocà a Silo tuta la comunità d’Israel con l’intension ëd feje guèra contra cole tribù<ref>Quand che le doi tribù e mesa ch’a stasìo an sla riva oriental dël Giordan a l’han drissà n’autar a Nosgnor, j’àutre tribù a l’han reagì fòrt e an pressa. Le neuv tribù e mesa a l’han mnassà ‘d feje guèra s’a l’avèisso nen chità costa pràtica. A l’avìa, an efet, da essie un sol autar, ël ''Mishcan,'' e gnun d’àutri. L’istess a l’era quand ch’a l’avìo fabricà ‘l Templ ëd Gerusalem: an gnun àutr pòst ëd sacrifissi a j’ero përmess. Combin che la tera antrega d’Israel a sia santa, Nosgnor a veul che sò pòpol a-j renda l’adorassion ansema ant n’ùnich leugh, ant ël cheur ëd la capital, Gerusalem.</ref>. {{verse|chapter=22|verse=13}}Prima, contut, j’Israelita a l’han mandà ‘l sacerdòt Pineas, fieul d’Eleasar ant ël pais ëd Ghilead për parleje a le tribù ‘d Ruben, ëd Gad e dla mesa tribù ‘d Manasse. {{verse|chapter=22|verse=14}}A l’han compagnalo des dij prinsipaj dël pòpol, un për minca tribù d’Israel; a j’ero ij cap dle dissendense dij clan d’Israel. {{verse|chapter=22|verse=15}}A son donch andàit al pais ëd Ghilead a trové le tribù ‘d Ruben, ëd Gad e dla mesa tribù ‘d Manasse, e a l’han dije: {{verse|chapter=22|verse=16}}“Parèj a dis tuta la ciambrea 'd Nosgnor: ‘Còs é-lo mai, cost crìmen comëttù da vojàutri contra 'l Dé d'Israel, an dëstornànd-ve ancheuj dal Signor, an drissànd-ve n'autar, për arvireve d'ancheuj contra Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 12|Deuteronòmi 12:6]].</ref>? {{verse|chapter=22|verse=17}}L'om-ne ancora avune pa pro dla prevaricassion ëd Peor, che tanti maleur a l'ha portà a la comunità dël Signor, e che 'dcò adess i soma ‘ncora nen ëstane purificà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 25|Nùmer 25:1-9]].</ref>? {{verse|chapter=22|verse=18}}Vardé, vojàutri i vë slontan-e da Nosgnor! E për vòstra arvira d'ancheuj, doman a s'anviscrà l'ira 'd Dé contra tut ël pòpol d'Israel! {{verse|chapter=22|verse=19}}Contut, s’i chërde ch’a sia nen pro pura la tèra ch'i l'eve d'ancheuj, passé a la tèra dël Signor, andova 'l Tabërnàcol ëd Nosgnor a s'arlama, e i l'avreve na proprietà an tra nojàutri, basta mach ch’i andeve nen a arvireve<ref>Ebràich: i t'arvire pa וְאֹתָנוּ da מָרַד , marad: arviros. Vàire mss ebràich a leso an manera giusta la particela negativa אַל ( 'al ) për la preposissione אֶל (' el , "a").</ref> contra 'd Nosgnor, nì contra 'd nojàutri, an fabricand-ve n'autar ch'a sia pa col dël Signor nòst Dé. {{verse|chapter=22|verse=20}}N'aviseve pa d'Acan, fieul ëd Zerach ch'a l'era fasse colpeivol d'antërdet, an comëttend parèj un crìmen<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 7|Giosuè 7:1-26]].</ref>? Anlora l’ira 'd Nosgnor a l'era anviscasse contra tuta la comunità d'Israel! Combin ch'a fussa stàit sol, a l'é pa stàit mach chiel a meuire<ref>(1) Prima possibilità 'd tradussion "a l'é pa stàit mach chiel a meuire për sò pecà." (2) Sconda opssion:  וְהוּא אִישׁ אֶחָד ( v hu<nowiki>''</nowiki>ish 'Ekhad ' , e chiel [a l'era] n'òm") parèj ëd na clàusola concessiva a unìsse con lòn che a-i j'é anans. Le paròle che a resto ( לֹא גָוַע בַּעֲוֹנוֹ , lo'gava' ba'avono) a son ancora tant 'me na domanda retòrica ("É-lo pa mòrt për sò pecà?").</ref> për soa përversità”. {{verse|chapter=22|verse=21}}Ij Rubenita, ij Gadita e coj dla metà dla tribù ‘d Manasse a l’han rësponduje ai cap dij clan d’Israel: {{verse|chapter=22|verse=22}}“Ël Signor Tutpotent Dé, ël Signor Tutpotent Dé<ref>Ël Dé d'Israel a l'é ambelessì identificà con tre nòm: (1) אֵל (' el ), "El" (o "Dé"); (2) אֱלֹהִים (' elohim ), "Elohim" (o "Dé"), e (3) יְהוָה ( yhvh ), "Yahweh" (o "ël Signor"). Ël nòm אֵל (' el , "El") a l'é sovens combinà con tìtoj, për esempi El Ellyon , "Dé Pì Àut".</ref> a lo sa pro bin lòn ch’i voroma e a venta che ‘dcò Israel a lo sapia. S’i l’avèisso vorsù arviresse o pëcché contra 'd Nosgnor, ch’an përdon-a pa, ch’an fasa meuire. {{verse|chapter=22|verse=23}}Ch'a sia Nosgnor Dé a giudichene, s’a l'é për vireje le spale al Signor, ch’i l'oma drissà n'autar, o nopà, mach për smon-e 'd sacrifissi ëd comunion e d'olocàust. {{verse|chapter=22|verse=24}}Tutun bin al contrari, nojàutri i l’oma falo përchè i j’ero sagrinà che ‘n doman ij vòstri fieuj a podèisso dì ai nòstri: ‘Còsa l’evene vojàutri da fé con ël Signor, ël Dé d’Israel? {{verse|chapter=22|verse=25}}Gent ëd Ruben e ‘d Gad, a l’é ‘l Signor medèsim ch’a l’ha butà ‘l Giordan tanme na frontiera an tra nojàutri e vojàutri; parèj, donca, vojàutri i l’eve gnente da spartì con ël Signor, Dé d’Israel’. Parèj che ij vòstri fieuj, un doman, a podrìo dëstorné ij nòstri dal timor ëd Nosgnor. {{verse|chapter=22|verse=26}}Për lòn i soma disse: ‘Domse da fé, foma n'autar, nen për ufrì d'olocàust o d’àutri sacrifissi, {{verse|chapter=22|verse=27}}ma tanme na testimoniansa an tra nojàutri e vojàutri, e an tra le generassion ch’a vniran - che 'dcò nojàutri i l'oma da rende l’adorassion a Nosgnor, dë 'dnans ëd chiel, con nòstri olocàust e sacrifissi e vìtime 'd comunion. A l’é parèj che ij vòstri fieuj a peudran pa dì ai nòstri un doman: ‘Vojàutri i intre gnente con ël Signor!’ {{verse|chapter=22|verse=28}}Donca, noi i pensavo: ‘Se a dovèissa riveie che vojàutri i disèisse coste paròle a noi, o a le generassion venidòire, nojàutri i-j diroma: ‘Vardé na réplica dl’autar ëd Nosgnor, col ch’a l’han fàit ij nòstri cé - pa nen për d’olocàust o ‘d sacrifissi, ma tanme na testimoniansa an tra vojàutri e nojàutri’. {{verse|chapter=22|verse=29}}Lontan da noi mach ël pensé 'd vorèine arviré o ‘d viré le spale a Nosgnor, an drissand n'autar për j'olocàust, j'oblassion e ij sacrifissi fòra da l'autar ch'a l'é dël Signor e ch’a stà dë 'dnans ëd sò tabërnàcol!”. {{verse|chapter=22|verse=30}}A sente sòn, ël sacerdòt Pineas, fieul d'Eleasar, e ij cap ëd la comunità, valadì ij cap ëd le milen-e d'Israel ch'a j'ero con chiel, a son restane sodisfàit. {{verse|chapter=22|verse=31}}Nen mach, ma Pineas a l'ha dije ai Rubenita, ai Gadita e a coj ëd Manasse: “Adess<ref>אָז (<nowiki>'az ''antlora''</nowiki>) dovrà an sens lògich.</ref>, i savoma che 'l Signor a l'é con vojàutri, përchè i l'eve comëttù contra 'd chiel gnun-a prevaricassion, e con lòn, i l'eve risparmiaje a Israel, l'arvangia 'd Nosgnor”. {{verse|chapter=22|verse=32}}Peui Pineas, fieul dël sacerdòt Eleasar, a l'é congedasse da lor, e ansema con ij prinsi a l'é tornass-ne dal pais ëd Ghilead ant la tèra 'd Canan, an tra j’Israelita për arferije tut. {{verse|chapter=22|verse=33}}J'Israelita a l'han agradì motobin soe paròle: a l'han benedì Nosgnor e a l'han mai pì parlà 'd feje guèra për vasté la region andova ch’a stasìo ij Rubenita e ij Gadita. {{verse|chapter=22|verse=34}} E a l'han ciamà l'autar “Testimoniansa”, ch’a sta a significhé: “A l’é na testimoniansa an tra nojàutri e loràutri che Nosgnor a l’é ‘l Dé ùnich”. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] 0cihgeo4lbkx2phskvqrk5fvzumgwl3 0 2723 37856 13783 2026-06-03T16:36:51Z Dragonòt 119 37856 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Artorn]] == Che profit l'omne da tiress-ne a 'ndeje dapress a Gesù? == An ës mond d'egoista anté ch'as pensa mach a tiress-ne 'd profit da tut, a podrìa esse brut pensé a coj ch'a sarìo "ij vantagi" d'andeje dapress a Gesù coma 'n sò dissépol. Pura, 'd profit a-i na son, e nen mach ant ël dëdla! Lòn ch'a dis Gesù a cost riguard? Vëddoma. ::''"Antlora Pero a l'ha dije: "Varda, nojàutri i l'oma chità tut e i soma vnute dapress". E Gesù a l'ha replicà: "An vrità iv diso ch'a-i é gnun ch'a l'àbia chità o ca, o frej, o seur, o pare, o mare, o fomna, o masnà, o camp pr' amor ëd mi e dl'Evangeli ch'a n'arsèiva an cost temp-sì sent vòte tant, ca, e frej, e seur, e mare, e masnà, e camp, ansema a përsecussion; e, ant ël mond ch'a vnirà, la vita eterna. Ma vàire ch'a son ij prim a saran j'ùltim, e j'ùltim a saran ij prim"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 10|March 10:28-31]]). ...a fòrsa 's sente parlé 'd cros, d'arnunsia, ëd vende tut lòn ch'a s'ha e 'd dèjlo ai pòver, ij dissépoj ëd Gesù as sagrin-o. Antlora Pero as fà coragi e 'dnans a Gesù a fà cost' armarca:  "Varda, nojàutri i l'oma chità tut e i soma vnute dapress". A l'é coma s'a l'avèissa dit: "Con ti, magister, i l'oma investì tuta nòstra vita. A la fin, contut, còsa ch'i na vagneroma, specifich...". Vera, Pero e j'àutri, për Gesù, a l'avìo chità ca, travaj e famija... che 'd profit i n'avrìo avù da lolì? La chestion as la capiss bin e Gesù a-j arprocia pa për lòn. Nò, ij dissepoj ëd Gesù a l'han pa da spetess-ne mach ëd retribussion ant ël dëdlà. La prospetiva 'd Gesù a l'é pa "spiritualista" ma integral, complèta. A buta sèmper ansema ànima e còrp conform a la vera tradission ebràica, ch'a l'é nen parèj ëd cola greca. A son d'eresìe le prospetive ch'a vardo o mach a cost mond o mach a l'àuter mond, sì-giù o là-sù. Spirit e matèria a peudo nen esse dëstacà. Le retribussion, ij benefissi d'andé dapress a Gesù a riguardo tant cost mond che 'l mond ch'a vnirà, sia la dimension dël temp che la dimension dl'eternità. Se ij dissépoj ëd Gesù a vardo ai beni e a le sodisfassion ëd costa vita ant la manera giusta, ant la prospetiva giusta; se lor a dovro le còse 'd cost mond conform al volèj ëd Nosgnor e pa nen coma 'n valor ùltim mach për sodisfé ij sens, a podrìo sensa dubi gòde 'd sodisfassion concrete "ambelessì" fin-a ant ël cas ch'a l'avèisso 'd sagrin, ëd patiment, o a l'avèisso da esse sugetà a 'd përsecussion për motiv ëd la fe. A podrìa bin esse che për andeje dapress a Gesù a l'avèisso da chité 'd gent ëd la soa famija 'd lor o d'amis ch'a fan oposission o resistensa a la fe o lë stil ëd vita cristian e ch'a-j son d'antrap, o lassé da banda 'd beni 'd cost mond, ma ant la comunità cristian-a trovrìo bin d'àutre "ca, e frej, e seur, e mare, e masnà, e camp"... Lassé da banda 'd relassion sociaj "non compatibij" con la profession ëd fe cristiana a veul nen dì isolesse da la società e resté sol, ma trové bin d'àutre relassion ch'a dan ëd sodisfassion motobin pì grande che cole ch'i trovoma an tra coj ch'a son nen ëd chërdent. A l'é ant la comunità cristian-a, an efet, ch'i trovoma frej e seur ch'a valo motobin ëd pì che nòstri frej e seur naturaj, relassion "ëd qualità" an comparision con le relassion d'ës mond che soans a son sensa sostansa, formaj o mach interessà. A l'é capitaje na vira che la mare e ij frej ëd Gesù a j'ero vnùit a sërchelo "pr' arportess-lo a ca", dagià ch'a pensavo che chiel, Gesù, a l'avèissa përdù 'l lum ëd la rason... Ël vangel an dis: ''"A l’é peui rivà che la mare ‘d Gesù e ij sò frej a son vnù da chiel, ma a podìo gnanca avzinessje tanta ch’a l’era la gent. Antlora quaidun a l’ha faje savèj: 'Toa mare e ij tò frej a son là fòra ch’at veulo vëdde”. Ma a l’ha rësponduje: 'Mia mare e ij mè frej a son coj ch’a stan a sente la paròla ‘d Nosgnor e ch’a la buto an pràtica'”'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 8|Luca 8:19-21]]). A l'era pa che Gesù a meprisèissa soa famija natural, ma a disìa che soa famija natural a-j mancava pa përchè a l'avìa trovà na famija ch'a l'era mej, cola dij chërdent an chiel. Vera, la comunità cristiana, për ij dissépoj ëd Gesù, a dventa la famija la pì bela e la pì amportanta. Ël liber dj'At dj'Apòstoj a dëscriv parèj la prima comunità cristian-a: ''"A scotavo tuti con diligensa a la dotrin-a dj’apòstoj, ij pijavo part a la comunion fraterna, a la frassion dël pan, e a j'orassion. Tuta la gent a l'era motobin impressionà 'd lor, e motobin ëd miracoj e 'd prodigi as fasìo për ël mojen dj'apòstoj. E tuti coj ch'a chërdìo a stasìo ansema ant l'istèss leugh e a l'avìo tute le còse an comun. A j'ero ancaminasse fin-a vende lòn che a possedio e a na spartìo ‘l ricavà fra tuti lor, conforma j'esigense d’ognidun. Tùit ij dì a j'ero d'acòrdi d'andé ansema ant le cort dël templ për j'orassion, a rompìo 'l pan da na ca a l'àutra e a mangiavo ansema con gòj e semplicità 'd cheur, an dasenda glòria a Nosgnor e fasendse vorej bin da tuta la gent. Nosgnor a giontava tùit ij dì a la cesa coj ch'a j'ero 'n camin d'esse salvà"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 2|At 2:42-47]]). A l'é bin vera ch'a peul capité pr' un cristian ëd trovesse sol e isolà, na situassion ch'a peul ësse greva da soporté. Cola-lì, contut, a l'é n'ecession a la régola ch'a peul avèj vàire càuse, fin-a 'd negligense dla comunità cristian-a midema. La régola, nopà, a l'é che la famija dij cristian a l'é ciamà a esse n'ansema 'd përson-e ch'as agiuta l'un-a con l'àutra e ch'a ven-o ancontra a minca necessità. An sossì a-i é mach ël limit ëd la creatività 'd mincadun përchè 'd don Nosgnor an dà tanti. An tùit in cas, Gesù a proved a tuti coj ch'a son j'ùltim e a fà d'arprocc fòrt a coj ch'a penso d'esse "ij prim" che, s'a fan nen lòn ch'a l'han da fé dëdnans a Dé, a podrìo bin perde lòn ch'a na son tant orgojos. '''PREGHIERA''' Nosgnor Dé! Giutme, it na prego a feme nen pijé da l'afann l'ora che, për vnite dapress, im artrovo a manché 'd cola consolassion materiala e uman-a che d'àutri ch'at conòsso nen a smija ch'a l'àbio. Giutme a trové tute j'arsòrse ch'it bute a disposission dij tò për deje d'agiut an tùit ij sò bzogn ëd lor. I veuj, contut, esse mi a fé 'l prim pass sensa gen-a a serché la companìa 'd toa granda famija, la gesia cristian-a, e che 'd sicur as treuva nen tant dëscòst da 'nté ch'i vivo. Amen. [[Categorìa:Neuv sermon subalpin]] [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] tmsnf3v9ytw7nzzhv0b9cweou6yn608 0 2871 37850 14166 2026-06-03T16:33:58Z Dragonòt 119 37850 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Le fior dël mal|Baudelaire, Le fior dël mal]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Le fior dël mal/089|LXXXIX. Ël cign]] | next = [[Rino Serra/Le fior dël mal/091|XCI. Le vejotin-e]] | notes = }} == XC. Ij set vej == <poem> ''A Victor Hugo'' Fërmiolanta sità, sità pien-a 'd seugn, doa Ël fantasma 'n pien di a ciapa ij passant! Ij misteri daspërtut colo mé sava, ën broa E 'nt ij canaj bin ëstrèit dël colòss vajant. Mentre che 'nt la via, a la matin, le ca An mes a la nebia a s'àussavo ancor, Simoland le doe sponde 'd na rivera 'ngrossà E che senari istess a l'ànima d'un ator, Na caluso giàuna e spòrca lë spassi a curvìa Mi i andasìa, anfreidend ij mè nerv come eròe antant E dëscutend con la motoben straca ànima mia Për ël soborgh socrolà da tombarej pesant. A l'amprovisa un vej con pate giàune Imitand ij color dël cel ch'a piuvija E da l'aspet ch'a l'avrìa fàit pieuve limòsne, Sensa la gramissia che dai doi euj lusìa, L'é comparì. It avrìe dit sò lumèt temprà Ant la fel; sò sguard ël gel pi tòst avussava E soa barba a pej longh, rigida mé na spa, Istess a cola 'd Giuda a së slansava. A l'era pa curvà, ma s-ciapà e a fasìa Soa schin-a, con le gambe un àngol drit përfet Tant bin che 'l baston, completand sò aspet a-j dasìa Sicurament l'andi e 'l pass për gnente coret Ëd bestia a quatr pé sòpa, o d'un Ebreo a tre piòte. Tra la fiòca e la pàuta 'ndasìa a stent, Coma 'ndèissa sgnacand dij mòrt sot le savate, Nemis a l'univers pitòst che indiferent. Un mé chiel jë stasìa dré: barba, euj, baston, strass, dòss, Gnente lo dëstinguìa, dal midem infern ëvnù, Sto gemel sentenari e costi spetr baròch Marcio a l'istess pass vers un traguard ësconossù. An che complòt infam i j'ero donca drocà, A qual malegn cas parej a m'umiliava? Minuta për minuta, set vòlte i l'hai contà Col sinistr vejard che tòst as moltiplicava! A-i é pòch da rije dla mia anchietëssa E chi ch'a l'é ch'a sent nen un frisson fratern, Pensé bin che malgré tanta decrepitëssa, Sti set mostro salòp l'avìo n'aria d'etern! Sensa meuire l'otav i l'avrìa contemplà, Sòsia inesorabil, irònich e fatal, Dësgustosa Fenis, ëd chiel midem fieul e pà? -Ma i-j voltai le spale a la coalera infernal. Esasperà coma un ch'a vëdd dobi, cioch pers, Son tornà a ca, l'hai sarà la pòrta, spaventà, Malavi e 'nfreidolì; lë spirit frevos e bolvers E ferì dal misteri e da l'assurdità! Vanament mia rason pijé 'l timon a volìa; La tempesta giugand a dirotava minca sfòrs E veja barca a dansava, l'ànima mia Sensa erbo, su 'n mar mostrous e sensa bòrd! </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Baudelaire]] 3cg8vld2xlqu8ii1pem7m66zpd3yf5t 0 2891 37851 14191 2026-06-03T16:34:19Z Dragonòt 119 37851 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Le fior dël mal|Baudelaire, Le fior dël mal]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Le fior dël mal/109|CIX. Le fior dël mal - La dëstrussion]] | next = [[Rino Serra/Le fior dël mal/111|CXI. Done danà]] | notes = }} == CX. Na màrtira == <poem> (Disegn d'un magister ësconossù) An mes ai flacon e a le stòfe laminà E a mòbij che tant piaso e valo, Fra ij marmo, ij quàder, le veste përfumà Che an pieghe riche a calo, Ant na stansia tëbbia 'd na sèra, doa as sent, L'aria arzigosa e fatal, Anté, an soe cassie 'd véder bochèt muirent Arfiajisso 'l sospir final, Un cadaver sensa testa, a va adess ësbardand 'Mé 'n fium, an sl'orijé dësblà Un sangh ross vivent, doa la stòfa së stà mujand E con l'avidità d'un pra. Istesse a le palie vision ch'a nasso 'nt l'ombra E che a n'ancaden-o j'euj, La testa, co 'l grand amass dij cavej a sombra E dij sòi bin pressios giojej, Ën sël tàulin da neuit, coma na cita ran-a, Arpòsa; e, dai pensé lassà Un ësguard bianch ëdcò vagh coma l'ambrun-a A scapa da j'euj stravirà. An sël let, ël tronch patao sensa gena àor Ant ël pì complet abandon La blëssa soa fatal e 'l segret ësplendor Dont la natura la faje don; Un caussèt baross a la gamba, soagnà 'd fris d'òr, Coma sovenir l'é restà; La zartiera, 'mé euj segret fiamegiant ancor Dardegia në sguard diamantà. L'aspet, dirìa dròlo, ëd costa solitudin L'é d'un grand ritrat langoros, A j'euj provocant come soa abitudin, Arvela n'amor tënëbros, Na gòj colpèivol con di festin ëstravis Pien ëd basin infernaj 'dcò, Anté lë scop ëd j'àngej përvers a giojiss E a nova an pieghe ëd ridò; Tutun a vëdde la mairëssa eleganta Dla spala dal contorn sodà, Anche 'n pò pontùe e la taja frissanta Com un retil anrabià, Chila a l'é ancor giovo! - Soa ànima esasperà E ij sò sens da neuja mordù A j'ero duvertasse a lë strop assià Dij vëzzo vagant e perdù? L'òm vendicativ che 't l'has pa podù, vivent, Malgré tant amor, sodisfé, A l'ha ampinì sla toa carn garga e compiasent L'in-mens ëd sò desideré? Rëspond cadaver impur! Për tòi cavej rèid Con brass frevos a t'àussava, Disme testa spaventosa, an sij tòi dent frèid L'ùltim adieu a t'ancolava? -Leugn dal mond sbefiard, leugn da la furfa e soa 'nflura, Bin leugn daj magistrà corios, Deurm ën pas, deurm ën pas o dròla creatura An tò sepolcro misterios; Tò spos a cor ël mond e toa forma pa mortal Cand a deurm a-j vija dacant; Sensa gnun dubi at sarà fedel e leal E fin-a a la mòrt, costant. </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Baudelaire]] 8wosp8g826pdwug6084zvum6b5pfzk5 0 2897 37887 14199 2026-06-03T19:00:57Z Dragonòt 119 37887 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Le fior dël mal|Baudelaire, Le fior dël mal]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Le fior dël mal/115|CXV. La Beatris]] | next = [[Rino Serra/Le fior dël mal/117|CXVII. L'amor e 'l crànio]] | notes = }} == CXVI. Un viagi a Citèra == <poem> Mè cheur, 'mé n'osel, viravoltava giojos E lìber, antorn ai cordagi as calava; Sot d'un cel sensa nivole la nav rolava, Com un àngel anciocà da 'n cel radios. Che isola a l'é si arnosa e nèira? - L'é Citèra, A l'han dine, un pais ant le canson arnomà, Eldorado banal ëd tuti ij vej pa marià. Bèichela, dòp tut, l'é mach na bin pòvra tèra. -Isola dij doss segret e dle feste dël cheur! Dl'antica Vénere 'l fantasma pien ëd babìa Dzor dij tòi mar a plan-a come aròma e carìa Për da bin lë spirit d'amor e 'dcò 'd langor. Bela isola dai mirt verd, pien-a 'd fior ch'as deurbo, Venerà e bin volùa da tute le nassion, Dont ij leugn sospir dij cheur an adorassion Coma l'incens un giardin ëd reuse a cheurbo, Oh ël rocolé d'un colomb, etern sempe egual! -Citèra l'era ormai un teren dij pì malandà, Un desert tut rochere turbà da aspre crijà. Antërvëddìa però na còsa singolar! L'era pa 'n templi con j'ombre dle boschin-e, Doa la giovo sacerdotëssa ch'a ama le fior, Andasìa, ël còrp brusà da segret calor, Duvertand la vesta a j'ariëtte fin-e; Ma bèica-sì che rasentand la còsta da press Fin-a a nojosé j'osej con nòste vele Bianche, na forca a tre brass che ambele- Là as mostrava contra 'l cel nèir coma 'n cipress. Dij feros osej an sël mangé bin quacià A dësblavo con rabia n'ampicà già tòst mur E ognidun piantava, 'mé n'utiss, sò bech impur An tuti ij pòst ëd col marsum ansagnentà J'euj a j'ero doi përtus, da la pansa sfondà J'antëstin pesant an sle cheusse a vnisìo a pende E ij lagosin, angord ëd se delissie orende, A l'avìo a colp ëd bech assolutament castrà. Sot dij pé un trop ëd bestie a quatr pé invidios Ël muso aussà, anans e 'ndré as virava; E na bestia pì gròssa 'n mes a s'agitava Coma un bòja 'n mes a sòi aiutant fogos. Abitant ëd Citèra, fieul d'un cel sens'ombra, Silensiosament ti 't sofrìe costi insult An ëspiassion ëd tòi motoben dzonorà cult E dij pecà ch'a l'han proibite la tomba. Ridicol pendù, a son ij mè e ij tòi dolor! L'hai sentì a la vista dij tòi member flutant, Coma 'n vòmit, armontè anvers ij mè dent Ël bin longh fium ëd fel ëd j'antich balord dolor; E dë dnans a ti, pòr diav da l'arcòrd bin car, L'hai sentì tuti ij bech e tute le mangiòire Dij cornajass aùss e dle pantere nèire Ch'a godìo 'n mond a trituré mia pòvra carn. -Ël cel l'era 'nciarmant, ël mar na maravija; Oramai për mi tut l'era nèir e sagnant, Òmmi! E i l'avìa coma 'nt un sudari pesant, Ël cheur sotrà 'n cola trista alegorìa. An toa isola oh Vénere! L'hai mach truvà Na forma simbòlica con pendùa mia imagi... -Ah Nosgnor! Dame la fòrsa e 'l coragi Ëd beiché mè cheur e mè còrp sensa esse nausià! </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Baudelaire]] gup8s7j1tsokd6rws7yg4tl7krs65e1 0 3044 37891 14531 2026-06-03T19:02:43Z Dragonòt 119 37891 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Artorn]] ---- == La via 'd l'onor e dla glòria == Cola ch'a l'é la vìa ch'a men-a a l'onor e a la glòria? An cost mond tanti a la conòsso fin tròp bin e la pràtico. Cola lì, contut, a l'é pa cola che Nosgnor Gesù Crist a-i marciava. Ij sò dissèpoj a smijo feje obiession... ::'''L'arcesta 'd Giaco e 'd Gioann'''''. "Antlora Giaco e Gioann, fieuj ëd Zebedé, a son vnù da chiel e a l'han dije: "Magister, i vorìo ch'it fèisse për noi lòn ch'it ciamroma". E chiel a l'ha dije: "Còsa veuleve ch'i fassa për vojàutri?". A l'han rësponduje: "Acòrd-ne ch'ant toa glòria nojàutri i sio astà, un a toa drita e l'àutr a toa snistra". E Gesù a l'ha dije: "I seve nen lòn ch'i ciame. É-lo ch'i peude bèive la copa che mi i l'hai da bèive, e esse batesà dël batèsim ch'i sarai batesà?". Lor a l'ha rësponduje: "I lo podoma pro!". E Gesù a l'ha dije: "A l'é vera ch'i beivreve la copa ch'i l'hai da bèive, e ch'i sareve batesà dël batèsim ch'i sarai batesà, ma d'esse astà a mia drita e a mia mancin-a, a sta nen a mi d’acordèlo. Nosgnor Dé a l'ha prontà coj pòst për coj che chiel a l'ha sërnù". Quand che j'àutri des a l'han sentì lòn, a son indignasse contra Giaco e Gioan. E Gesù, avendje ciamà, a l'ha dije: "I seve bin che coj ch'a l'han ël domini dle nassion a-i fan da padron, e che ij grand ch'a-i é tra 'd lor a le ten-o sota ij sò garèt. Ma an tra 'd vojàutri a l'ha da esse pa parèj: col ch'a veul esse amportant an tra 'd vojàutri a l'ha da fesse vòstr servitor; e chi ch'a veul esse 'l prim, ch'as fassa ‘l serv ëd tuti. A l'ha da esse coma ch'a fà 'l Fieul ëd l'Òm, ch'a l'é nen vnù pr' esse servì, ma për serve e për dé soa vita coma pressi 'd riscat për tanti"'' (March 10:35-44). A l'é na preghiera bin dròla cola 'd Giaco e Gioann, na preghiera che Gesù a-j rëspond ëd manera negativa. Përchè? "I seve nen lòn ch'i ciame", as na rendìo pa cont. Preghiere tanme cole-lì a son ëd preghiere candie, da bonomeri, da presuntuos... ëd preghiere che Nosgnor, an soa saviëssa, a l'é mej ch'a j'esaudissa nen, o ch'a-j rësponda 'd manera diversa. A vòlte i na restoma delùs che Nosgnor nòstre preghiere a-j esaudiss nen, ma i l'oma da fesse 'd domande. S'a lo fà nen a l'é pa che chiel a sia "dur d'orija", ch'a l'àbia "d'àutr da fé" o fin-a ch'a sia gram... Som-ne an condission d'esse scotà da Chiel? Lòn ch'i-j ciamoma é-lo conform a soa volontà arvelà? Rispetom-ne Soa facoltà 'd rëspond-ne 'd nò o ant na manera diversa da lòn ch'i pensoma, e lolì përchè Chiel a sà mej che nojàutri lòn ch'a l'é bon e necessari? E, dzurtut, l'omne fiusa an Chiel? Ant ël cas ch'i l'oma sota j'euj, Giaco e Gioann as rendìo nen bin cont ëd lòn ch'a-j ciamavo. Gesù e ij sò dissépoj a j'ero dré a monté a Gerusalem. A j'ero tëmros e sagrinà, ma quaidun ed lor fòrse ancora a sperava ant un quaj atach miracolos al podèj, a na sòrta 'd colp dë stat che Gesù a l'avrìa tentà. A l'é parèj che la preghiera 'd Giaco e 'd Gioann a l'era probàbil motivà da l'ambission përsonal d'ocupé 'd posission ëd prëstigi e d'onor a la cort ëd Gesù l'ora che Chiel a sarìa fasse rè. Giaco e Gioann a l'avìo ancora nen capì che për Gesù ël percors ch'a men-a a la glòria a l'é motobin diferent da coj ch'a son praticà an ës mond, che ij criteri 'd Gesù a son bin diferent da l'ordinari. La glòria 'd Gesù a sarìa passà da la cros, da l'esse butà 'n cros! A l'é coma se Gesù a-j l'avèissa rëspondù: "I chërdo pa che vojàutri i antende d'esse butà an cros con mi, un a mia drita e l'autr a mia mancin-a... Am rincress, ma coj pòst a son già prenotà ...a doi ladron!". Gesù, peui, ëd manera nen dirèta, a dis che Giaco e Gioan a sarìo andaje dapress a Gesù an sla vìa dël martiri, sò "batésim ëd sangh" ëd lor. Che dnans a cola arcesta j'àutri dissépoj a fusso indignasse, a 'rvela autërtanta mancansa 'd comprension ëd la realità: "Coma 'ncalevene, vòjàutri, a ciamé 'd privilegi a Gesù? E nojàutri? Chi som-ne nojàutri? Ël "primato" a l'ha da 'ndé a Pero, nen a vojàutri!". Che 'd fòj ch'a son tuti, coj dissépoj - i dirìo nojàutri. Pura, ant ël cors ëd la stòria, tanti a son ëstàit "j'eclesiàstich" ch'a son andaje dapress ai "valor" ëd cost mond, e ch'a l'han avù d'anvìa për la glòria, l'onor e le richësse dij "potent" e ch'a l'han vorsù steje dacant e fin-a dventé pì 'mportant che lor! Che 'd papa, che 'd cardinaj, che 'd gent ch'a pensava d'esse "vicari dël Crist" a son andaje dapress a la glòria 'd cost mond, e nen mach an tra ij catòlich-roman! Vàire ch'a son ij predicator ëd tute sòrt ch'a van dapress a la fama, a la potensa, ai sòld... Vàire ch'a son coj ch'as chërdo 'd "cit papa" ch'a l'han l'ambission ëd dominé d'àutri cristian! Costa lession i l'oma bin da amprend-la. Gesù a séguita a dine: "An tra 'd vojàutri a l'ha da esse pa parèj". Vorsom-ne esse "ij prim" ant ël Regn ed Nosgnor? Antlora i dovoma fesse serv ëd tuti, volenté. Nòstra aspirassion a deuv esse cola 'd passé da la vìa dël fé ij travaj ij pì ùmij. A-i é tanti ch'as sento "ofèis" per ch'a l'han da "bassesse" a fé lòn che 'l mond a considera 'n disonor. Pr' ël Crist, contut, collì a l'é n'onor. Ij valor dël Crist a son anvërsà visavì ëd coj ch'a son apresià an cost mond. Podom-ne pretende d'esse dij cristian s'i lo comprendoma nen, e i lo butoma nen an pràtica? "A l'ha da esse coma ch'a fà 'l Fieul ëd l'Òm, ch'a l'é nen vnù pr' esse servì, ma për serve e për dé soa vita coma pressi 'd riscat për tanti". === PREGHIERA === Nosgnor! Soens it l'avries bin da rimproceme përché ancora i capisso nen lòn ch'a l'é "lë stil ëd vita" 'd tò Fieul Gesù Crist e i l'hai mach l'ambission ëd fé lòn che 'l mond a consìdera 'mportant. Përdon-me e scurpìss an mì sèmper ëd pì la ferma përsuasion che lòn ch'a val a l'é lòn ch'it mostre e ch'it l'has vivù 'dcò për dene n'esempi. Amen. [[Categorìa:Neuv sermon subalpin]] [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] s6ooafvl10io3jjjvmva0fyqp02rg2m 0 3310 37871 30703 2026-06-03T16:52:55Z Dragonòt 119 37871 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 27|Esechiel 27]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 29|Esechiel 29]]|notes=}} {{chapter|28}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 28.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 28]] = Esechiel = == 28 == === Contra ‘l rè ‘d Tir === {{verse|chapter=28|verse=1}}Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: {{verse|chapter=28|verse=2}}“Fieul d’òm, dije al rè ‘d Tir: ‘Sossì at fà savèj ël Signor Dé: Da già che tò cheur a l'é pien ëd babìa e che ti 't l'avìe dit: ‘Mi i son un dio e i vivo ant na sede divin-a, ant ël cheur midem dij mar’. Ti ch’it ses mach n’òm e pa nen un dio, it l’has ëd pretèise divin-e ch'as peudo nen toleresse<ref>An ebràich <nowiki>'' e it l'</nowiki>has creà an  tò cheur/ment/pensé (לֵב, lev) parèj dël cheur dël pensé dle divinità.</ref>. {{verse|chapter=28|verse=3}}It pense d’esse pì savi che Daniel e che gnun segret a peussa ess-te stërmà. {{verse|chapter=28|verse=4}}Con toa saviëssa e tò sust it l'has creà tò boneur, ti 't l'has ambaronà òr e argent drinta tò scrign. {{verse|chapter=28|verse=5}}Con toa bravura ant ël comersi, it l’has fàit chërse toa richëssa e tò cheur a l’é montà an slë scagn. {{verse|chapter=28|verse=6}}A l'é për lòn che parèj a dis ël Signor Dé: Da già che ti 't l’has pretèise divin-e<ref>O “it ses fate un cheur tanme col ëd Dé”.</ref>, {{verse|chapter=28|verse=7}}e bin! Varda che mi 't mandrai contra ‘d foresté, le pì bàrbare dle gent. Lor a gavran la spa dal feuder contra toa bela saviëssa e a violeran tò splendrior. {{verse|chapter=28|verse=8}}Lor at faran tombé ant la tampa e ti t'andras a meuire ‘d na mòrt afrosa ant ël cheur midem dij mar. {{verse|chapter=28|verse=9}}Cand ch’it saras ëdnans ai tò sassin, diras-to ‘ncora ch’it ses un dio? Le man ed coj ch’at masseran, a saran cole ‘d n’òm e pa d’un dio. {{verse|chapter=28|verse=10}}Ti ‘t patiras la mòrt ëd coj ch’a son pa sirconcis<ref>La gent ëd la Fenicia a praticava la sirconcision, parèj che costa espression a l’é figurativa. A veul dì che lor a saran tratà ‘d manera dzonoranta. Ij popoj nen sirconcis a j’ero considerà 'nferior e ampur. Ch’as vëdda: 31:18 e 32:17-32.</ref>, për man dë strangé. I son mi ch’ it lo diso, mi, el Signor Dé. {{verse|chapter=28|verse=11}}Nosgnor a l’ha comunicame cost'àutra soa paròla. A l’ha dime: {{verse|chapter=28|verse=12}}Fieul d’òm, anton-a na complenta pr’ ël rè ‘d Tir. Dije: “Përparèj at fà savèj ël Signor Dé: “Ti ‘t j’ere ‘n model ëd përfession, pien ëd saviëssa e ‘d blëssa soasìa. {{verse|chapter=28|verse=13}}Ti të stasìe an Eden, ël vërzé ‘d Dé. Tute sòrt d'angivaje a formavo tò mantel: rubin, topass, diamant, crisolit, òniss, zasp, zafir, ëscarboncl, ësmerald, e òr a j'ero 'l travaj dij tò pendent e 'd toe montadure, prontà për ti dal di ch’it j’ere stàit creà. {{verse|chapter=28|verse=14}}I son ëstàit mi ch’i l’hai butate ambelelì ansem a ‘n cherubin protetor con j’ale dëstèise. Ti ‘t j’ere an sla montagna santa e it marciave an tra ‘d pere afoà. {{verse|chapter=28|verse=15}}Dal di ch’it ses stàit creà, it j’ere sensa rimpròcc an tò comportament, ma it ses rendute colpèivol<ref>O “fin-a al moment che 'l pëcà a l'é stàit dëscorvù an ti”.</ref>. {{verse|chapter=28|verse=16}}La prosperità ‘d tò comersi a l’han ampinite ‘d violensa e it l’has pëccà; a l’é parèj che mi i l’hai scassate da la montagna ‘d Dé - ël cherubin protetor a l’ha parate fòra da ‘n mes ëd le pere afoà. {{verse|chapter=28|verse=17}}Toa blëssa a l’ha ‘mpinite d’orgheuj, tò splendrior a l’ha fate perde la rason. Anlora i l’hai campate a tèra e i l’hai fate dventé në spetàcol pr’ ij rè. {{verse|chapter=28|verse=18}}It l’has antamnà ij tò santuari con ij tò tanti pëccà e con tò comersi dzonest. Parèj i l’hai fàit che ‘n feu a seurtissa da ti e at consumèissa. Tuti coj ch’at vardo a vëddo nen d’àutr che sënner spatarà për tèra. {{verse|chapter=28|verse=19}}Tuti coj che a l'han conossute an tra le gent a son restà costernà për toa sòrt; mach a vardete tuti a n’avran mach dë sgiaj, për sempe”. === Contra Sidon === {{verse|chapter=28|verse=20}}Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: {{verse|chapter=28|verse=21}}“Fieul d’òm, adress-te a la sità ‘d Sidon e profetìsje contra. {{verse|chapter=28|verse=22}}Dije: ‘Sòn a l’é lòn ch’at fà savèj ‘l Signor Dé: Mi it dësfido<ref>O “Vàrdme contra 'd ti”.</ref>, Sidon! Mi i mostrerai mia glòria an mes ëd it. Cand ch’a sarà compìa contra ‘d ti mia sentensa e i manifesterai mè podèj sovran, a savran ch’a l’é mi ël Signor. {{verse|chapter=28|verse=23}}I manderai la pestilensa ant la sità e a scorerà ‘l sangh për le stra. La spa at atacherà da tute le bande e ‘d vitime a tomberan an mes ëd ti. Antlora a savran ch’a l’é mi ël Signor”. === Rimpatriament d’Israel === {{verse|chapter=28|verse=24}}Ël pòpol d’Israel a patirà pa pì për ëd ronze aùsse nì për dë spin-e ch’a fan mal a tuti coj ch’a-j ëstan aranda e a-j dëspresio. Antlora a savran ch’a l’é mi ël Signor Dé. {{verse|chapter=28|verse=25}}Ël Signor Dé av fà savèj sossì: ‘Cand ch’i l’avrai torna butà ansema la gent d’Israel che adess a viv ësbardlà, i manifesterai mè podèj<ref>O “mia santità”.</ref> an presensa dle nassion. J’Israelita a staran an sò pais ëd lor, la tèra ch’i l’hai daje a mè servent Giacòb. {{verse|chapter=28|verse=26}}Lor a vivran pasi an cola tèra, a fabricheran ëd ca e a pianteran ëd taragne. A vivran an tuta sicurëssa cand che mi i compirai mia sentensa contra 'd tùit ij pòpoj ch’a-j ëstan dantorn e a-j dëspresio. Antlora a savran che mi, ël Signor, i son sò Dé ‘d lor<ref>28:20-26 [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Gioel/Gioel 3|Gioel 3:4-8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 9|Sacarìa 9:1-2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 11|Maté 11:21-22]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 10|Luca 10:13-14]].</ref>”. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Esechiel]] s4k8li8hro2q2l2pqbr9fbsv1qihfw5 0 3570 37875 16143 2026-06-03T16:54:45Z Dragonòt 119 37875 wikitext text/x-wiki [[Cesare Filippi|Artorn]] ---- [[Figura:Thomas couture, tamburino, 1857.jpg|200px|nessuno]] == Ël tambornin (1910) == Squasi an cò ëd la stra ch'a montava da Piassa Granda a Piassa Franchetti a Viù, a-i era un ciabòt mes quatà da na vis con na branca ëd piassal dëdnans, andova ël vej Maté a vendìa cotej, tisòire, faussèt e àutra feramenta. A sarìa disse tajà ant un such ëd rol, a marciava gheub e rèid e quand ch'a parlava, a smijava un croass ansarì, un pòch për l'età e motoben për ël bibi ch'a pupava da na cossa stermà daré dël banch. A quatòrdes ani a l'era angagiasse come tamburnin ant un regiment ëd la Guardia e a l'avìa fàit la campagna dël 1848-49. Peui, dël '59, a l'avìa arpià fusil e tamburn, guadagnandse na fërleca a na gamba e a l'era restà sòp. A vivìa sol ant na stansia dzora ëd la botega, con un taboj ch'a-j fasìa companìa. Malgré j'ani, a l'era ancora sempe "ël tamburnin" ëd la banda dël pais e, ant le feste gròsse a marciava për prim con la veja divisa dël '48. E noi maraje, i guardavo ambajà ij galon d'argent ch'a-j guarnìo le mànie e 'l chepì. A j'ero soe giornà d'òr. Ij sonador, lustr e ardì, s'artrovavo dëdnans a ca soa e quand ch'a-i ero tuti, ël Maestro ëd màùsica a dasìa ij pòst, peui, con n'uciada al vej, aussava la man e a disìa fòrt: "Ròla Maté! ... Fieuj: gialèn ansèmbio!..."<ref> "Suona, Maté!... Ragazzi:attacchiamo insieme!".</ref> e la banda s'ancaminava, sonand, giàù për la strà. === Nòta === <references /> [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Pròsa]] [[Categorìa:Cesare Filippi]] m13ld3zjr66cfdesbgrnvph0ihvygak 0 3588 37884 16205 2026-06-03T16:59:21Z Dragonòt 119 37884 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Artorn]] ---- == S'it na ses tributari paghje ij tribùt! == As pago nen volenté le taje, dzortut quand ch'a son tròpe e ingiuste. Ël sistema a peul esse riformà, ma 'l prinsipi a resta: s'i vorsoma gòde 'd servissi, i l'oma da arconòssje nòstra contribussion a col ch'a-j forniss. A peul esse lë Stat, ma a l'é dzortut Nosgnor Dé ch'an dà la vita e tut lòn ch'an serv. Vàire ch'a son coj ch'a l'arconòsso e a-j rendo lòn ch'an ciama? A l'é lòn ch'a vorìa dì Nosgnor Gesù Crist quand ch'a disìa: "''deje a César lòn ch’a l’é ‘d César e a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé"''. Vardoma mej [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 12|March 12:13-17]]. ::'''Ël tribut dl’imperador.''' ''"Pì tard, a l’han mandaje a Gesù quaidun dij Farisé e ‘d coj ch’a sustnìo Eròde për felo casché ant un trabucet fasendje dì quaicòsa d’arzigos ch’a podèissa dventé ‘n rampin për felo aresté. A l’han donca dije: “Magìster, i savoma ch’it ses n’òm sincer ch’a dis la vrità sensa vardé gnun an facia, dagià ch’it fase gnun-a distinsion ëd përson-e, ma ti ‘t mostre përdabon la via ‘d Nosgnor. Dine ‘n pò: E-lo permes ëd paghé ‘l tribut a l’imperator o nò? I l’oma da paghelo o i l’oma nen da paghelo?”. Gesù, ch’a vëdìa bin ch’a j’ero ‘d gent fàussa, a l’ha replicaje: “Përchè veuleve buteme a la preuva? Porteme un dné për ch’i lo vëdda”. E a l’han presentajlo. Antlora a l’ha dije: “Ëd chi é-la sta figura e st’iscrission?”. A l’han rësponduje: “Ëd César”. E Gesù a l’ha dije: “Bin, antlora, deje a César lòn ch’a l’é ‘d César e a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé”. La rispòsta ch’a l’ha daje Gesù a l’ha faje sté sensa paròle"'' (March 12:13-17). Com i l'oma vëddù an la riflession passà, Gesù a l'é n'òm sincer, ch'a dis la vrità "sensa vardé gnun an fàcia", com as dis, visadì, ch'a fà gnun-e diferense 'n tra le përson-e: quand a l'ha da dì quaicòs a la lo dis, a-i n'anfà gnente chi ch'a l'abia 'dnans. "''ti ‘t mostre përdabon la via ‘d Nosgnor"'' conform a vrità. Tuti a lo arconossìo - a l'era nen n'ironìa - amis e nemis. Ij sò nemis a savìo che Gesù a l'avìa pa tëmma 'd lor. Dnans a j'autorità chiel a l'era nen un bërlichin compiasent. Gesù a disìa la vrità bele s'a l'avèissa nen convenije dila. Gesù a l'era na përson-a lìbera. Tanti Farisé e ‘d coj ch’a sustnìo Eròde (ch'a j'ero 'd servidor dël podèj costituì e ch'a-j fasìa gnun-a gen-a s'a crasava la gent, ansi, as n'avantagiavo) a j'ero invidios ëd Gesù për soa libertà. Pì 'd lòn, coma Gesù a l'era, lòn ch'a disìa, a-j fasìa rimòrde la cossiensa e lolì lor a podìo pa soportelo. A l'é për lòn che a vorìo danegelo, o fé an manera che chiel as danegèissa da sol. An cost' ocasion a l'avìo ciamaje s'a fussa giust o nò paghé le taje, ij tribùt, che la gent a l'era obligà a paghé a la potensa forestera ch'a-j dominava. A l'era na domanda-trabucèt. S'a l'avèissa dit che sì, Gesù a sarìa passà da colaborassionista dj'ocupant roman e la gent a l'avrìa avulo an ghignon: s'a l'avèissa dìt che 'd nò, a l'avrìa podù esse acusà d'esse un soversiv, un rivolussionari. Gesù, contut a l'era nì l'un nì l'àutr. Gesù a fà sò rasonament parèj: Chi ch'a l'era 'l padron, l'organisator dël sistema econòmich ch'a l'era stàit amponù a cola nassion? A l'era 'l govern ëd Roma. J'Israelita a dovravo bin la moneda ch'a l'era stàita butà an sircolassion - con l'ecession dj'afé dël templ. As n'avantagiavo. Donca bin, che lor a "dèisso andré" a l'imperator ëd Roma, César, lòn che chiel a-j ciamava 'd restitussion. Bin o mal, lor a fasìo part dël "sistema imperi roman" e a na godìo 'dcò ij vantagi. Ëd vantagi 'd fé part ëd col imperi a-i na j'ero bin: Roma a l'era nen mach un craseur, ma a l'era n'organissassion social e econòmica ch'a funsionava bin, e peui, ij Roman a 'rcompensavo 'dcò coj ch'a-j sërvìo. Parèj, a l'é coma se Gesù a l'avèissa dit ai sò aversari: "S'iv fase part dël sistema e iv na profite, a l'é bin giust fé 'dcò lòn ch'av ciama 'd fé, visadì, paghene le taje, ij tribùt. S'av pias nen, andevne an d'àutri pòst, an d'àutre nassion ch'a na son libere, ma critiché nen col sistema s'iv na godeve ij vantagi" - coma ch'a fasìo ij Farisé e coj ch'a sustnìo 'l rè Eròde, ch'a l'era 'n buracio an man dij Roman. Ël prinsìpi a l'é: S'it na seve tributari paghevje ij tribùt! Decide vojàutri se lolì a l'é giust! Ël fàit a l'é che lor a j'ero pa mach tributari dl'imperator roman ma, ancora pì amportant, "tributari" 'd Nosgnor Dé. A-i é 'n "sistema" che lor a na fasìo 'dcò part, visadì col dë sto mond, che Nosgnor Dé a n'é padron e che lor a na gòdìo tùit ij benefissi. Lòn ch'a fasìo lor për ''deje a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé?'' An che manera lor a dasìo la contribussion ch'a l'é da deje a Nosgnor Dé, e ch'a n'é sò dirit? An che manera lor a dasìo soa contribussion ëd lor al Regn ëd Nosgnor, ch'a disìo 'd fene part? Ij Farisé e j'Erodian a fasìo part (bin o mal) dël pòpol ëd Nosgnor, a na godìo tuti ij benefissi. An che manera ch'as na dimostravo arconossent? Avrìo-ne podù dì ch'a rendìo a Nosgnor lòn ch'a l'era 'l sò, pròpi quandi lor a 'rfudavo Gesù, ël Fieul ëd Nosgnor? An efet, nen mach lor, a Gesù, a j'arnegavo la fiusa e l'ubidiensa ch'a l'avrìo dovù deje, ma fin-a a sercavo 'd buteje dëdnans ëd trabucèt, ëd dësbarasses-ne, ëd masselo! S'i voleve pa rendje a Nosgnor lòn ch'a l'é 'l sò, seurte da cost mond! L'istess discors a val per nojàutri a vàire livej. I podoma bin critiché l'organissassion ch'i na foma part, sia cola dlë Stat che dla Gesia, e fé 'd lamente an sla qualità dij servissi ch'an rend, ma, s'i na foma part, s'i na soma ij tributari, s'i n'acetoma e dovroma 'l sistema, i dovoma 'dcò deje nòstra contribussion, nòst tribùt, i l'oma da fé nòstra part për sostnilo, e nen mach pretende d'avèjne 'd vantagi. Da lì i podoma nen ëscapé: s'i godoma dij benefissi d'un sistema, ëd n'organissassion, i l'oma da rendje lòn ch'an ciama. S'i vorsoma nen felo, i dovoma seurte da col "sistema"! Sossì a veul nen dì ch'as peuda pa critiché l'istitussion o serché 'd cangiela ('d manera legìtima). Se ij tribut, le taje, a son tròp àute, nòstra rësposta a peul nen esse "passé a l'ilegalità", dventé negligent, "fé ij furb" e trové la manera 'd nen pagheje. Nò, i l'oma da dovré tuti ij mojen legaj përchè tut a peuda dventé conform a giustissia e ch'a sio rispetà ij nòstri dirit. Dësnò i l'avrìo bin da "deje le dimission", parte... L'istess a val për lòn ch'a riguarda Nosgnor Dé. Nojàutri tuti i vivoma ant ël mond che Nosgnor Dé a n'é padron. Ël mond a l'é 'l sò e nojàutri i na godoma tùit ij benefissi. ''"An efet, da chiel i l’oma la vita, i foma lòn ch’i foma, e i l’oma nòstra esistensa medésima"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 17|At 17:28]]). Lòn ch'i fom-ne për "pagheje" lòn ch'a jë speta për dirit? Magara i foma 'dcò part ëd na gesìa: cola ch'a l'é la contribussion ch'i-j doma? Vàire ch'a son coj ch'a robo a Nosgnor lòn ch'a sarìa 'l sò për dirit? La Paròla 'd Nosgnor a dis: ''"Fòrse che n’òm a peudrìa derobé Nosgnor? Ora, vojàutri im derobe! Voi i dise: “An còsa ch’i l’oma derobate?”. Ant le décime e ant le primissie ch’am son dovùe! "'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Malachia/Malachia 3#L%E2%80%99arconciliassion%20con%20Nosgnor|Malachìa 3:8]]). Parèj, i l'oma da vardé bin s'as conven-a "dé le dimission" dal Regn ëd Nosgnor. Se, contut, i godoma 'd dò benefissi i podoma nen tiresse andaré e nen compì nòstre responsabilità. '''PREGHIERA''' Nosgnor! It diso grassie pr' ij benefissi ch'i arsèivo da la società ch'i na faso part, coma 'dcò, dzortut, ëd fé part ëd tò Regn. Ch'i l'abia mai da tireme andré quand ch'as trata 'd dé la giusta contribussion ch'a l'é ciamame, për "''deje a César lòn ch’a l’é ‘d César e a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé".'' Amen. [[Categorìa:Neuv sermon subalpin]] [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] hajzgwcp3or3m2vkxmhxombexct6f9x 0 3733 37846 30794 2026-06-03T16:32:12Z Dragonòt 119 37846 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 31|Esechiel 31]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 33|Esechiel 33]]|notes=}} {{chapter|32}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 32.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 32]] = Esechiel = == 32 == === Complenta pr’ ël Faraon, ël cocodril === {{verse|chapter=32|verse=1}}Ël prim dì dël mèis ch’a fà dódes ëd l’ann dódes, Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. Am disìa: {{verse|chapter=32|verse=2}}Fieul d'òm, anton-a na plenta për Faraon, rè d'Egit, e dije: “Ti 't j'ere parèj d'un lionòt an tra le gent, ma tanme un mostro ant ij mar; con toe naris ti 't bolversave ij fium, con toe piòte it fasìe vnì tùrbole j'eve e t'ampautave tò cors d'eva. {{verse|chapter=32|verse=3}}Ma ora sossì at fà savèj ël Signor Dé: "I dëstenderai mia rèj contra 'd ti con na ciambreja 'd vàire pòpoj; e an mè griseul at tireran a riva. {{verse|chapter=32|verse=4}}It camperai an sla tèra, it lasrai an mes al camp. I farai calé tuti j'osej dël cel a fé pasturagi ëd ti e i permëttrai che le bestie ferose at divoro. {{verse|chapter=32|verse=5}}I spatarerai toa carn an sle montagne, e ampinirai le combe dij tòch ëd toa caropa marsa. {{verse|chapter=32|verse=6}}Con lòn ch'a cola da ti, mi i-j darai da bèive a la tèra con tò sangh, fin-a le montagne e ij ravin a saran pien ëd tò sangh. {{verse|chapter=32|verse=7}}Ant ël moment ch'it tomberas dësmortà, mi i quaterai ël cel; i farai scure le stèile. I cheuvrerai ël sol ëd nìvole e la lun-a a bërlusrà pi nen<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 13|Isaia 13:10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 24|Maté 24:29]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 13|March 13:24-25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 21|Luca 21:25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 6|Arvelassion 6:12-13;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 8|8:12]].</ref>. {{verse|chapter=32|verse=8}}I-i butrai ël deul për ti a tute le luminàrie dël cel e 'l top a sarà dëstendù dzora 'd toa tèra. I lo diso mi, ël Signor Dé". {{verse|chapter=32|verse=9}}Vàire gent a l'avran ël cheur sagrinà da mi, cand ch’i farai rivé la neuva 'd toa dëstrussion an tra ij pòpoj, an tra contrà che ti 't conòsse pa. {{verse|chapter=32|verse=10}}Vàire nassion a restran sesìe dë 'dnans a toa sòrt e ij sò rè a trambleran d'oror për càusa toa, ant ël moment che i ambrancherai mia spa dë 'dnans ëd lor, minca un moment, tuti lor a tërmoleran për soa vita, ant ël di ëd toa ruin-a. {{verse|chapter=32|verse=11}}Ël Signor Dé at fà savèj sossì: la spà dël rè 'd Babilònia a t'arciaprà. {{verse|chapter=32|verse=12}}I camperai giù toe òrde con la spa dij guerié ij pì coragios e le gent le pì ferose a vasteran l'orgheuj d'Egit e tuti coj ch’a-i àbito a saran ësterminà. {{verse|chapter=32|verse=13}}I farai meuire tut sò cabial an sle rivere dj'eve gròsse: pé d'òm a conturberà pa pì j'eve, nì ongia 'd bestia a-j farà vnì tùrbole. {{verse|chapter=32|verse=14}}Antlora i farai torné pasìe soe eve e parèj dl'euli a scoreran soe bialere. I lo diso mi, ël Signor Dé. {{verse|chapter=32|verse=15}}Ant ël moment che i l'avrai fàit na desolassion ëd la tèra d'Egit e slontanà da tut lòn ch’a peul conten-e 'd fàit, cand che i l'avrai frapà tùit ij sò abitant, antlora as savrà ch’a l’é mi ël Signor. {{verse|chapter=32|verse=16}}Costa-sì a l’é la plenta ch'a sarà cantà: a la canteran le fije dle gent, a la canteran an sl'Egit e për tuta soa furfa. I lo diso mi, ël Signor Dé”. === La Tampa: destin dij pòpoj potent === {{verse|chapter=32|verse=17}}Al quìndes dël mèis dl'ann ch'a fà vint, ël Signor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: {{verse|chapter=32|verse=18}}“Fieul d'òm, adess fà plenta 'd deul për la sòrt ëd la gent d'Egit; faje calé ansema a le fije 'd pòpoj potent ant la banda pì bassa dla tèra, con coj ch’a calo ant la Tampa. {{verse|chapter=32|verse=19}}Dije: ‘Ëd chi ses-to pì bel? Ven giù e stà dëstèis ansem a coj ch'a son nen sircocis! {{verse|chapter=32|verse=20}}Lor a tomberan an tra ij mòrt dë spà; la spa a l'é già consignà: frapa a mòrt l'Egit e tuta soa gent. {{verse|chapter=32|verse=21}}Da ‘n mes dël pais dij mòrt, ij mè guerié ansema ai sò aleà a-j parleran. Coj ch'a son nen sirconcis, vìtime dla spa, a saran dëstèis con coj ch’a son mòrt dë spa. {{verse|chapter=32|verse=21}}Ambelelà a-i è l'Assìria e tuta soa gent, d'antorn a soa seportura: massà, tuti passà dë spa da part a part. {{verse|chapter=32|verse=23}}Përchè soe seporture a son butà ant ël fond ancreus ëd la Tampa. E soa ciambreja a l'é tuta d'antorn ëd la tomba: tuti massà, përtusà dë spà, lor che a spantiavo sparm ant la tèra 'd coj che a son viv. {{verse|chapter=32|verse=24}}Ambelelà a-i é Elam con tuta soa gent, d'antorn a sò sepolcr; tùit a son ëstàit passà da part a part. Robatà, nen-siconcis, ant la region ch'a stà sota la tèra, lor ch’a sëmnavo afror ant la tèra dij viv. Ora a pòrto soa ónta con coj che a tombo ant la Tampa. {{verse|chapter=32|verse=25}}An tra ij mòrt a l’han fàit për chila 'n let, ansema a tuta soa gent dantorn a soa tomba. A son tuti nen-sirconcis, massà da la spa, përchè a l'avìo spantià lë sbaruv ant la tèra 'd coj che a vivo, an portand sò dësdor con coj ch’a calo ant la Tampa; a son ëstàit piassà an tra ij mòrt ëd guèra. {{verse|chapter=32|verse=26}}Mesech-Tubal a l'é ambelelà, con tuta soa gent d'antorn a soa tomba: tuti nen-sirconcis, mòrt dë spà, përchè anfundìo lë sburdiment ant la tèra 'd coj ch’a son viv. {{verse|chapter=32|verse=27}}Lor a saran pa butà aranda dj'eròj tombà d'antan, calà ant ël pais dij mòrt con soe arme da guèra, con soe spa butà sota soa testa e jë scù<ref>Ebràich: "e soe përversità a j'ero dzora 'd sò òss. Pa ciàir lòn che a vorerìa dì costa afermassion. A la lus dël paralelism (vëdde "spa") a l'é mej emané עֲוֹנֹתָם ('avonotam; "soe përversità") për צִנּוֹתָם o צִנָּתָם (tsinnotam o tsinnatam; "ij sò scu" o " ël sò scu").</ref> dzora 'd sò òss, cand che lë sbuj dë sti guerié a l’era ant la tèra dij viv. {{verse|chapter=32|verse=28}}Ma ti 't saras ës-ciapà an tra coj ch’a son pa sirconcis e ti ‘t saras cogià ansem a coj ch’a son ëstàit massà da la spa. {{verse|chapter=32|verse=29}}Edom a l'é là con ij sò rè e tùit ij sò prinsi. Malgré sò valor a son ëstàit cogià ansema a coj che la spa a l’ha massà; a son cogià ansema ai nen-sirconcis e coj che a robato ant la Tampa. {{verse|chapter=32|verse=30}}Ambelelà a son tùit ij prinsi dël setentrion, tùit ij Sidonian, che a dispèt dël teror ëspantià da soa potensa ‘d lor a son calà con ësbuj vërgognos ansem ai mòrt. A son cogià nen-sirconcis ansem ai trapassà da spa e a pòrto soa vergògna con coj ch’a calo ant la Tampa. {{verse|chapter=32|verse=31}}Faraon a-j vedrà e a sarà consolà da la sòrt ëd tuta soa gent; chiel e tuta soa armeja e saran vìtima dla spa. I lo diso mi, ël Signor Dé. {{verse|chapter=32|verse=32}}Dabon, i l’hai sbaruvalo ant la tèra dij viv, pura a sarà cogià an mes ai nen-sirconcis e coj ch’a j'ero stàit massà dë spà: Faraon e tute soe burià 'd gusaja. I lo diso mi, ël Signor Dé. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Esechiel]] 3xykeaddef6i2dy9yexo2vlnfvrozr0 0 4474 37865 33622 2026-06-03T16:41:03Z Dragonòt 119 37865 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 20|1 Rè 20]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 1|2 Rè 1]]|notes=}} {{chapter|22}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Rè 22.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Rè 22]] = 1 Rè = == 22 == == Acab a meuir an bataja == {{verse|chapter=22|verse=1}}Për tre agn a-i é pa staie 'd guera an tra Siria e Israel. {{verse|chapter=22|verse=2}}Ant ël ters ann rè Giòsafat ëd Giuda a l'é calà a feje vìsita al rè d'Israel. {{verse|chapter=22|verse=3}}Ël rè d'Israel a l'ha dije ai sò ministr: “Vojàutri i seve bin che Ramot-Ghilead a l'é nòstra, combin ch’i sio mai ancalasne a reclamela dal rè 'd Siria ch’a la ten an sogession. {{verse|chapter=22|verse=4}}Peui, adressand-se a Giòsafat a l’ha dije:” Veus-to vnì con mi për taché Ramot-Ghilead?” E Giòsafat a l'ha rësponduje al rè d'Israel,: “Mi it sostnirai: mia armeja e cavaj a son a toa disposission”. {{verse|chapter=22|verse=5}}Ma Giòsafat a l’ha ‘dcò giontà: “La prima còsa da fesse a sto riguard, contut, a l’é ‘d savèj lòn ch’a në pensa Nosgnor”. {{verse|chapter=22|verse=6}}Anlora ‘l rè d’Israel a l’ha assemblà apopré quantzent profeta, e a l’ha ciamaje<ref>Combin che Giòsafat a ciama n'oràcol da "Nosgnor Dé" (יְהוָה, Yahweh), a ven sostituì ël tìtol con אֲדֹנָי ('adonai, "sgnor, magìster") anans ëd dovré pròpi 'l Nòm. Cost'ambiguità a peul spieghé an part ël soen e l'esitansa 'd Giòsafat. (vërsèt 7-8). A smija fin-a d'avèj ëd dubi che ij quatzent a sio pròpi profeta genit.</ref>: “Dovria-ne taché Ramot-Ghilead o nò?” Anlora tuti a l’han dije: ”Tach-la! Nosgnor ëd sicur a la darà ant le man dël rè!”. {{verse|chapter=22|verse=7}}Ma Giòsafat a n’era pa tant përsuas e a l’ha ciamaje: “É-lo pa nen ancora ambelessì n'àutr profeta che i podoma ‘dcò ciamèjlo?”. {{verse|chapter=22|verse=8}}Ël rè d'Israel a l'ha rësponduje a Giòsafat: “A-i é ancora n'òm che për sò mojen i podrìa consulté la volontà 'd Nosgnor. Mach che mi i-j l'hai an dëspresi përchè për mi a profetisa pa mai 'd prosperità, ma mach ëd maleur. Sò nòm a l'é Micaia fieul d'Imla”. Giòsafat a l'ha dit: “Ël rè a dovrìa nen dì ëd ròbe parèj”. {{verse|chapter=22|verse=9}}Ël rè d'Israel, anlora, a l'ha ciamà ‘n servitor, n'eunuch, e a l'ha dije: “Pòrt-me sì a la viarà Micaia fieul d'Imla”. {{verse|chapter=22|verse=10}}Ore, tant ël rè d'Israel e Rè Giòsafat ëd Giuda a j'ero setà tui dòi ansima ai sò tròno, vëstì con soe vëstimente regàj ant l'èira an facia a la pòrta 'd Samaria. Tùit ij profeta a j'ero an camin ch’a profetisavo ‘dnans ëd lor. {{verse|chapter=22|verse=11}}Un ëd coj-lì, Sedechia, fieul ëd Chenana, a l’era fasse ‘d còrn ëd fer e a disìa: “Sossì a l’é lòn ch’a dis Nosgnor: ‘Con costi-sì ti 't corneras a mòrt ij Sirian!’”. {{verse|chapter=22|verse=12}}Tùit ij profeta a profetisavo l'istessa ròba an disend: “Va a taché Ramot-Ghilead! It vagneras. Nosgnor a la butrà ant le man dël rè!”. {{verse|chapter=22|verse=13}}Ant ël mentre, ël mëssagé che a l'era andàit a ciamé Micaia a l'ha dije: “Varda, ij profeta a son tuti d'acòrdi che 'l rè a-i la fasa. Toe paròle a l'han për fòrsa da esse le mideme 'd lor; venta pronostiché un bon ésit!”. {{verse|chapter=22|verse=14}}Ma Micaia a l'ha dije: “Sicura coma ch’a viv Nosgnor, i dirai mach lòn che 'l Signor am dis ëd dì”. {{verse|chapter=22|verse=15}}Cora ch’a l'é rivà ‘dnans dël rè, ël rè a l'ha ciamaje: “Micaia, dovrio-ne taché Ramot-Ghilead o nò?” Chiel a l'ha rësponduje ‘d manera sarcàstica: “Eh, eh, Tach-la pura! Nosgnor a la darà ant le man dël rè!”. {{verse|chapter=22|verse=16}}Ël rè a l'ha dije: “Quante vire l'hai-ne da dite ch’it l’has sempe da dime la vrità?” {{verse|chapter=22|verse=17}}Micaia a l'ha rësponduje : “Varda, ant na vision, i l’hai vëddù an sle montagne tut Israel sbardlà tanme feje sensa bergé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 27|Nùmer 27:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 9|Maté 9:36]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:34]].</ref>. Anlora Nosgnor a l'ha dit: ‘Un bërgé lor a l’han pì nen! Mincadun a l’ha mach da torness-ne a ca an pas”. {{verse|chapter=22|verse=18}}Ël rè d'Israel a l'ha dije a Giòsafat: “L'avìa fòrsi nen dite che col-lì a profetisa mach ëd maleur e pa ëd boneur?”. {{verse|chapter=22|verse=19}}Micaia a l’ha peui giontà: “Për sòn, scota la paròla 'd Nosgnor. ‘Mi i l'hai vëddù ël Signor astà an sël tròno; tuta l'armeja dël cel as në stasìa an pé aranda 'd chiel a soa drita e a soa mancin-a. {{verse|chapter=22|verse=20}}Nosgnor a l'ha ciamà: ‘Chi é-lo che a tromperà Acab për mi, parèj da feje taché Ramot-Ghilead e ch’a meuira peui ambelelì?’. A son surtì tanti sugeriment a sto riguard. {{verse|chapter=22|verse=21}}Anlora në spìrit<ref>Ebràich: "l'ëspìrit". Ël significà dl'artìcol prefiss dëdnans רוּחַ (ruach) a lé pa sicur, ma a podrìa contnì n'indissi an sl'identità d'ës spìrit, an spécie se antërpretà a la lus dël vërsèt 24. A l'é pì che probàbil e quasi sicur, che l'artìcol a ven-a dovrà an sens genérich o 'dcò dramàtich e a l'àbia da esse tradovù, <nowiki>''</nowiki>n'ëspìrit<nowiki>''</nowiki>. An <nowiki>''</nowiki>ëspìrit<nowiki>''</nowiki> a mostrerìa che 's spìrit a l'era viv e definì ant la ment ëd Micaia, ël narator. Contut se as fortiss che l'artìcol a mostra në spìrit conossù, ël contest ch'a seguità a dà un referent probàbil. Ël versèt 24 a conta come che Sedechia a l'avìa sgiaflà an facia Micaia e peui a l'ha ciamaje con gramissia: "Da che part a sarìa andàit  lë spìrit del Signor (רוּחַ-יְהוָה, [ruach Yahweh], Ebràich:" lë spìrit dël Signor ") quand che a l'é andàit da mi a ti për parlete? "Quand la frase "lë spìrit dël Signor<nowiki>''</nowiki>a s'arferiss a lë spìrit divin (pitòst che al fià divin o a la ment, Isaìa 40: 7, 13) da d'àutre part lë spìrit a arviscola cheicadun o un trep ëd gent për but speciaj da profetisé. Sòn a bùstica la possibilità che lë spìrit trompeur dij vërsèt 20-23 a l'é 'l midem dlë spìrit divin mantovà da Sedechia ant ël vërsèt 24. Sòn a spiegherìa përchè a sia dovrà l'artìcol ansima'd רוּחַ; për lòn a peul esse ciamà "l'ëspìrit" përchè a l'é lë spìrit particolar che a-j dà energià ai profeta.</ref> a l'é fasse anans e, butandze an facia al Signor, a l'ha dije: “I l'ambrojerai mi!”. {{verse|chapter=22|verse=22}}Nosgnor a l'ha ciamà: ‘An che manera?’. Col-lì<ref>Ebràich: "chiel"; ël referent, Nosgnor, a l'é stàt specificà ant la version për ciairëssa.</ref> a l'ha rësponduje a Nosgnor: ’I surtirai e i darai l’ispirassion a tuti coj profeta<ref>Ël test ebràich a l'ha doi 'mperfèt colegà da וְגַם (vëgam). Ma costi verb a l'é mej voltéje an futur specìfich, "t'ambrojeras e dcò ti 't predomineras", parèj che Nosgnor a buta 'n ciàir a lë spìrit, ël sucess ëd soa mission. Ant un contest   come costì, j'imperfèt a podrìo esse sensa sens: ontologicament Nosgnor a parlerìa al present o perfet(passà lontan). As podrìa 'dcò volté "Gabé e 'dcò crasé".</ref>, ëd dì ‘d busiardarìe’. Nosgnor, anlora, a l’ha dije: “Va bin , it dago l’autorissassion d’ambrojeje. Và, it l’avras un bon ésit: fà coma ch’it l’has dit’. {{verse|chapter=22|verse=23}}Përparèj che adess, varda, Nosgnor a l'ha butà në spìrit ëd busiardarìa ant la boca 'd tuti costi tò profeta, ma për ti ël Signor a l'ha decretà la malora”. {{verse|chapter=22|verse=24}}Anlora Sedechia, fieul ëd Chenana a l'é avzinasse, a l'ha colpì Micaia a la ganassa e a l'ha dije: “An che diression andasìa lë spìrit dël Signor cora ch’ a l'é surtì da mi për parlé con ti?”. {{verse|chapter=22|verse=25}}Micaia a l'ha rësponduje: “Varda, it lo vedras cand che t'intreras ant na stansia dòp l'àutra për stërmete!” {{verse|chapter=22|verse=26}}Anlora 'l rè d'Israel a l'ha dit: “Ciapé Micaia e portelo da Amon ël funsionari dla sità, e da Joas, ël fieul dël rè. {{verse|chapter=22|verse=27}}It-j diras: “Sossì a l'é lòn che a comanda 'l rè: ‘Buté st'òm-sì an përzon. Deje mach ëd pan e d'eva d’aflission, fin-a che mi i sia nen tornà san e salv”. {{verse|chapter=22|verse=28}}Micaia a l'ha dit: “Se për dabon it tornèisse an pas, anlora a sarìa vera che Nosgnor a l'ha pa parlame”. Peui a l'ha giontà: “Marcheie bin, ste mie paròle, brava gent!”. {{verse|chapter=22|verse=29}}Anlora, ël rè d'Israel e rè Giòsafat ëd Giuda a l'han guidà soe trope ‘d lor a l’atach ëd Ramot-Ghilead. {{verse|chapter=22|verse=30}}Ël rè d'Israel a l'ha dije a Giòsafat: “Mi 'm travestirai për combate, ma ti resta pura con toe vestimente da rè”. Përparèj che 'l rè d'Israel a l'é travestisse për nen fesse arconòsse e a l'é intrà an bataja. {{verse|chapter=22|verse=31}}Ant ël mentre, ël rè 'd Siria a l'avìa comandaje ai sò trantedòi comandant dij chèr: “Combate pa con soldà o ofissiaj cit o grand, andeje contra mach al rè d'Israel”. {{verse|chapter=22|verse=32}}Pen-a che ij cap dij chèr a l'han vëdù Giòsafat, a son disse: “Col-lì a l'ha da esse ël rè d'Israel. Sicura!”. Parèj che a son virasse e a l'han tacalo, ma Giòsafat a l'é butasse a crijé. {{verse|chapter=22|verse=33}}An col moment ij cap dij chèr a son rendusse cont che col-lì a l'era pa 'l rè d'Israel, e a son slontanasse da chiel. {{verse|chapter=22|verse=34}}Ma un soldà sirian a l'ha tirà dl'arch a l’asar e na flecia a l'ha colpì ël rè d'Israel an tra le maje dl'armura e dla corassa. Ël rè a l'ha ordinaje a sò auriga: “Virte e pòrtme fòra da la mësc-ia përchè i son ferì grev!”. {{verse|chapter=22|verse=35}}La bataja a l'é anfurià për tut ël di; ël rè a stasìa an pé an sël sò chèr an facia ai Sirian: ël sangh ëd la ferìa a seguitava a calé an sël fond dël chèr. Acab a l'é peui mòrt a la sèira. {{verse|chapter=22|verse=36}}Antramentre che 'l sol a tramontava, un crij a l'é passà travers dël camp: “Che tuti as në torno a ca, mincadun a sò pais!”. {{verse|chapter=22|verse=37}}Parèj, ël rè a l’é mòrt e a l'han portalo an Samaria, andova ch’a l'han sotralo. {{verse|chapter=22|verse=38}}Ël chèr andova ch’a stasìa a l'é stàit lavà ant la pissin-a andova ch’as lavavo le meretris e ij can a l’han bërlicaje ‘l sangh, tut conform a lòn che ‘l Signor a l’avìa dit për boca ‘d sò profeta! {{verse|chapter=22|verse=39}}Ël rest dj’aveniment dël regn d’Acab, e tut lòn ch’a l’ha fàit, comprèisa la stòria ‘d coma ch’a l’avìa fasse fé ‘n palass d’avòri e dle sità ch’a l’ha fondà, a l’é scrit ant ël liber dij Fàit dij Rè d’Israel. {{verse|chapter=22|verse=40}}Cand ch’a l’é mòrt Acab, sò fieul Acasìa a l’ha pijà sò pòst. == Ël regn ëd Giòsafat an Giuda == {{verse|chapter=22|verse=41}}Ant ël quart ann dël regn d'Acab sù Israel, ël fieul d'Asa, Giòsafat, a l'é vnùit esse rè an sla Giudèa. {{verse|chapter=22|verse=42}}Giòsafat a l'avìa trantessinch agn cora ch’a l'é rivà esse rè e a l'ha regnà për vintessinch agn a Gerusalem. Soa mare a l'era Asuba, fija 'd Silchi. {{verse|chapter=22|verse=43}}Chiel a l'ha seguità le pianà ëd sò pare Asa e a l'é stàit diligent a fé lòn che Nosgnor a aprovava. <ref>Da sta mira fin-a a la fin d’ës capìtol, la numerassion a corispond pa a cola dla Bibia ebràica. </ref> Contut, ij santuari pagan ch’a j’ero an sij brich a son pa stàit eliminà. An efet la gent a ‘ndasìa anans a smon-e 'd sacrifissi e a brusé d'ancens ambelelà. {{verse|chapter=22|verse=44}}[22:45] Giòsafat a l'é stàit ëdcò an pas con ël rè d'Israel. {{verse|chapter=22|verse=45}}Ël rest dj’aveniment dël regn ëd Giòsafat, l’estension ëd sò podèj e le guere ch’a l’ha fàit, a l’é scrit ant ël liber ëd la Stòria dël Regn ëd Giuda. {{verse|chapter=22|verse=46}}Giòsafat a l’ha bandì dal pais coj ch’a servìo ant ij bordej sacrà<ref>Ebràich: a l'é lòn che a resta dle sete 'd prostitussion sacrà mascolin-e che a j'ero restà dai temp d'Asa sò pare. Ël verb בִּעֵר (bi'er) a peul vorèj dì "mandé via, taparé via, ramassé via" o ëdcò "brusé" .</ref> e ch’a j’ero restaje dal temp d’Asa, sò pare. {{verse|chapter=22|verse=47}}Anlora an Edom a-i j'era pa gnun rè an col moment: un governator a l'era a sò pòst. {{verse|chapter=22|verse=48}}Giòsafat a l'ha 'dcò costruì na flòta 'd nav gròsse mercantij për andé a serché l'òr d'Ofir, ma a son pa andaje përchè le nav a l'avìo fàit naufragi a Esion-Gheber. {{verse|chapter=22|verse=49}}Anlora Acasìa, fieul d'Acab, a l'avìa ‘dcò dije a Giòsafat: “It ciamo che ij mè marinar a peudo andé ansema ai tò an toa flòta”, ma Giòsafat a l’ha dìje che ‘d nò. {{verse|chapter=22|verse=50}}Giòsafat a l'é peui mòrt e a l'é stàit sotrà con ij sò antich ant la sità 'd David. Sò fieul Jeoram a l'ha pijà sò pòst. == Acasìa, rè d’Israel == {{verse|chapter=22|verse=51}}Ant l'ann che a fà dissèt dël regn ëd Giòsafat an sla Giudèa, Acasìa, fieul d'Acab, a l'é vnùit esse rè d'Israel an Samaria. Chiel a l'ha governà dòi agn sù d'Israel. {{verse|chapter=22|verse=52}}Chiel a l'ha fàit lòn ch’a l’é mal a j'euj ëd Nosgnor an seguitand le pianà 'd sò pare e soa mare; e, parèj ëd Geroboam, fieul ëd Nebat, a l'ha ancoragià Israel a pëcché. {{verse|chapter=22|verse=53}}A l'ha venerà Baal prostërnandse ‘dnans a soe mistà e fasend parèj anrabié motobin ël Signor Dé d'Israel pròpi com a l'avìa fàit sò pare. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] bbekg179n5pef85w32a3wiltuhn7af1 0 4578 37862 29261 2026-06-03T16:39:37Z Dragonòt 119 37862 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia|Isaìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia/Isaia 30|Isaìa 30]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 32|Isaia 32]]|notes=}} {{chapter|30}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Isaia 31.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Isaia 31]] = Isaia = == 31 == === Chërde che l'Egit a vnirà an agiùt a l’é n’ilusion === {{verse|chapter=31|verse=1}}Trist a coj ch'a van giù an Egit a sërché d'agiut. Trist a coj ch’a buto soa fiusa ant ij sò cavaj, ant ël nùmer dij sò chèr ëd guèra e ant soa cavalarìa gròssa. Tutun, a s'adrësso pa a Nosgnor, ël Sant dj'Israel, a van pa a ciamesse se chiel a sia d'acòrdi o nò. {{verse|chapter=31|verse=2}}Forsi che Nosgnor a l’é pa savi? E bin, chiel a tirerà adòss a tuti la dësgrassia; chiel a artrata pa soa paròla. Chiel as drisserà contra cola rassa ‘d përvers e contra la nassion ch’a giuta coj ch’a comëtto 'd pecà. {{verse|chapter=31|verse=3}}J'Egissian a son mach d’òm e pa 'd dio, ij sò cavaj a son fàit ëd carn e nen dë spìrit. Nosgnor a-j colpirà con soa man. A farà antrapé col ch'a pòrta agiut e a farà droché col che a l'é giutà, tùit ansema andran a la përdission. === Nosgnor a dësfendrà Sion === {{verse|chapter=31|verse=4}}Përchè sossì a l’ha dime Nosgnor: “Ël a sarà parèj d’un leon ch’a braja, parèj d’un leonòt cand ch’a l’ha ant le grinfe soa piàita. Fin-a se në strop ëd bërgé a vnèissa ansema contra ‘d chiel, chiel a l’avrà pa tëmma ‘d sò crij ‘d lor e a sarà pa sbaruvà dal rabel<ref>As podrìa 'dcò voltesse la frase  לִצְבֹּא עַל (litsboʾ ʿal) an “combate contra,” ma ant ës contest, Nosgnor a dësfend pì che combate Sion.</ref> ch’a fan. An costa manera ‘l Signor ëd l’Univers a calerà për fé guera an sla montagna 'd Sion e 'dzora 'd soe colin-e. {{verse|chapter=31|verse=5}}Coma che j'osej a dësfendo ij sò possin, ëd la midema manera 'l Signor dl'univers a dësfendrà Gerusalem; chiel a la dësfendrà. Damentre ch’a passa, chiel a la salverà. {{verse|chapter=31|verse=6}}Vojàutri j’Israelita! Torné donch a col ch’i-j seve arvirave contra tant da sfacià! {{verse|chapter=31|verse=7}}An coj di-lì mincadun a camperà via ij sò ìdoj d’òr e d’argent, coj ch’i l’eve fabricà con vòste man ëd pecador<ref>Ebràich: “ij sò ìdoj d'argent e soe mistà d'òr ch'a j'ero fasse con soe man pien-e ‘d pecà.” Nopà חָטָא (cataʾ, “pecà”) a l'è antèis parèj ëd n'acusativ averbial ëd manera e 'd conseguensa: חֵטא ij pecador (ant ël sens ëd castià për ël pecà).</ref>. {{verse|chapter=31|verse=8}}“L'Assiria a drocherà sota na spa nen fàita da man d'òm, na spa pa uman-a a la dvorerà e, s'a fussa che a scapèisso da la spa, ij sò combatent pì giovo a saran fàit ës-ciav. {{verse|chapter=31|verse=9}}Chila për lë sparm a chiterà soa fortëssa; ij sò ufissiaj a tërmoleran ëdnans dël drapò ‘d guèra ‘d Nosgnor. Përparèj a dis ël Signor che a l'ha viscà un feu an Sion e na fornasa an Gerusalem. ==== Nòte ==== <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Isaia]] p6ba8syfu0hu9z441mogll72ycbi1t9 0 4608 37874 33762 2026-06-03T16:54:16Z Dragonòt 119 37874 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 6|2 Rè 6]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 8|2 Rè 8]]|notes=}} {{chapter|6}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 07.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 07]] = 2 Rè = == 7 == {{verse|chapter=7|verse=1}}Ma Elisé a l'ha dit: “Scota la paròla 'd Nosgnor: Ël Signor a dis: ‘A st'ora sì, doman, al mërcà dla pòrta 'd Samaria na mzura<ref>O “un seah”, mzura për ròba sëcca ch’a corispond a apopré 11 quart (11 liter).</ref> 'd fior ëd farin-a a costerà un sicl e parèj ëdcò dòi mzure d'òrdi<ref>Visadì, la ròba a tornrà a d'esse a bon pat, përché la situassion a-i sarà torna 'd bondansa.</ref>’”. {{verse|chapter=7|verse=2}}Tutun, n’ufissial ch’a giutava ‘l rè a l’ha rësponduje a l’òm ëd Dé: “Gnanca se Nosgnor a dovertèissa le ciuse dël cel për fé pieuve, lolì a 'ncapitrà!”. Elisé a l'ha dije: “Varda, ti 't lo vëdras fé pròpi con ij tò euj, mach che 'd col mangé lì ti ‘t podras mai profitene!”. {{verse|chapter=7|verse=3}}Ore, a-i j'ero quatr òm con la pel lebrosa<ref>A podrìa ‘dcò esse pa 'd lebra, ma n’àutra maladìa dla pel.</ref> a l'intrada 'd la pòrta dla sità. A son disse un con l'àutr: “Përchè som-ne setà ‘mbelessì a speté 'd meuire? {{verse|chapter=7|verse=4}}Se andèisso an sità, i meuirirìo ëd fam e a sté ambelessì i meuiroma l'istess! Sah, andoma a rendse al camp dj'Aramé! Se an rispàrmio i vivroma e se a dovèisso massene, e bin, i androma a meuire an tute le manere. {{verse|chapter=7|verse=5}}Anlora a son alvasse për andé al campament dij Sirian che a l'era l'ambrunì. Cora ch'a son rivà an brova dël camp a l’han vëddù che ambelelelì a-i j'era pròpi gnun! {{verse|chapter=7|verse=6}}An efet, Nosgnor a l'avìa fàit sente ant ël campament ëd ciadel ëd chèr, ëd cavaj e rabel ëd n'armeja gròssa. Anlora j'Aramé a j’ero disse un con l'àutr: “Vardé, ël rè d'Israel a l'ha angagià 'dcò ël rè dj'Hitita e col d'Egit për tachene!”. {{verse|chapter=7|verse=7}}Alvasse a l'ambrun-a, a j'ero scapà an lassand soe tende, ij sò cavaj e j'aso. A l'han chità 'l camp com a l'era e a son ëscapà për salvesse. {{verse|chapter=7|verse=8}}Cand che coj lebros, rivà a le borne dël campament, a son intrà drinta na tenda, dòp d'avèj mangià e beivù, a l'han portasse via d'argent, òr e vestiàri che a son andàit a stërmé. Tornà, a son intrà drinta n'àutra tenda e a l'han portà via tut e a son andàit a sconde lòn che a l'avìo pijàit. {{verse|chapter=7|verse=9}}Anlora a son disse: “A va nen bin lòn ch'i foma! Ancheuj a l'é un di ëd gòj granda: i podoma pa stess-ne ciuto! Se i spetèisso primàlba, i podrìo avèj na punission. Sah, 'ndoma a deje la bon-a neuva a palass real. {{verse|chapter=7|verse=10}}Përparèj che a son andàit e a l'han ciamà le vàrdie dla sità. A l'han arferije: “I soma intrà ant ël camp dij Sirian e i l'oma trovà gnun. As sentìa pa la vos ëd n'ànima. Ma a-i j'ero ëd cavaj e 'd borich gropà e le tende nen toche”. {{verse|chapter=7|verse=11}}Anlora, dòp d’avej arferìe sossì a le vardie, coste-sì a l’han portà la neuva drinta dla régia. {{verse|chapter=7|verse=12}}Ël rè a l'é alvasse 'd neuit e a l'ha dije a sò consijé: “Iv conterai lòn che a l'han fàne ij Sirian. An savend che nojàutri i soma a la fam, a l'han chità sò camp për stërmesse an campagna, an pensand: ‘Cora che a vniran fòra da la sità, noi i-j ciaproma viv për peui intré an sità’”. {{verse|chapter=7|verse=13}}Un dj'ufissiàj a l'ha rëplicà: Ch'as vada a serne d'òm e ij sinch cavaj che a son rëstà an sità. Butoma che a fusso massà, a faran nen ëd diferensa da tuta l'àutra gent israelita, përchè 'ndoma tùit a meuire: mandómje fòra parèj che noi i peussa conòsse 'd che mòrt a venta meuire”. {{verse|chapter=7|verse=14}}Parèj che a l'han ciapà dòi chèr con ij cavaj e 'l rè a l'ha mandaje a sërché l'esércit dj'Aramé. E a l'ha comandaje: “Andé a vëdde lòn ch’a càpita”. {{verse|chapter=7|verse=15}}A l’han donch andaje dré a le pianà dij Sirian fin-a al Giordan. Tuta la stra a l'era pien-a 'd vëstimente e 'd ròba che lor a l'avìo campà via an pressa. Sti esplorator-sì a son peui tornà a 'rferje al rè. {{verse|chapter=7|verse=16}}Anlora tut ël pòpol ëd Samaria a l’é surtì da la sità e a son andàit a marodé 'l camp dij Sirian. Na mzura 'd fior ëd farin-a as vendìa për un sicl, e dòi mzure d'òrdi as vendìo për un sicl, conform a la paròla 'd Nosgnor. {{verse|chapter=7|verse=17}}Ore, ël rè a l’avìa mandà sò consijé a controlé l’intrada dla sità, ma ant ël moment che ‘l pòpol a në dësbordava fòra, chiel a l'é stàit scarpisà a mòrt an sla pòrta dla sità. {{verse|chapter=7|verse=18}}Ël profeta an efet a l'avìa dije al rè: “A st'ora-sì, doman, a la pòrta 'd Samarìa dòi mzure d'òrdi a costeran un sicl parèj come na mzura 'd farin-a”. {{verse|chapter=7|verse=19}}Ma ‘l consijé a l'avìa rëplicaje al profeta: “Gnanca se Nosgnor a dovertèissa le ciuse dël cel për fé pieuve lolì a capitrà!”. E Elisé a l'avìa dije: ”Varda, ti 't lo vëdras fé pròpi con ij tò euj, mach che 'd col mangé lì ti ‘t podras mai profitene!”. {{verse|chapter=7|verse=20}}E a chiel a l'é pròpi rivaje lòn. La furfa a l'ha pistalo a mòrt an mes ëd la pòrta dla sità. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] k3v7l9wrjnfcxkw3586d15v8wxemtia 0 4891 37848 30063 2026-06-03T16:33:02Z Dragonòt 119 37848 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Geremia|Geremìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Geremia/Geremia 35|Geremìa 35]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 37|Geremia 37]]|notes=}} {{chapter|36}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Geremia 36.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Geremia 36]] = Geremìa = == 36 == === Baruch a dà letura dij mëssagi da part ëd Nosgnor === {{verse|chapter=36|verse=1}}Ant ël quart ann ëd Ioiachim fieul ëd Iosia<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache24|2 Crònache 24:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache36|2 Crònache 36:5-7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 1|Daniel 1:1-2]].</ref>, rè 'd Giuda, a l'é rivaje a Geremìa costa paròla da part ëd Nosgnor: {{verse|chapter=36|verse=2}}“Ciapa ‘n ròtol ëd bërgamin-a e scrìvie ansima tut lòn che i l'avìa dite a rësguard ëd Gerusalem, ëd Giuda e contra d’àutre nassion, dal moment ch'i son ancaminame a parlete da cand ch’a-i era Iosia, fin-a al di d'ancheuj. {{verse|chapter=36|verse=3}}A peul d'esse che cand che la gent ëd Giuda, an sentend tut ël maleur ch'i son proponume 'd feje, a chitran tuti soa costuma dësgiusta, e antlora i përdonerai soe angiustissie e pecà. {{verse|chapter=36|verse=4}}Geremìa, anlora, a l'ha ciamà Baruch fieul ëd Nerià, e Baruch a l'ha scrivù ansima a 'n ròtol ëd bërgamin-a, antant che Geremìa a-j detava tut lòn che Nosgnor a l'avìa dije. {{verse|chapter=36|verse=5}}Peui Geremìa a l'ha dije a Baruch: ”Mi i son ëstàit antërdì dal Templi ‘d Nosgnor, i peuss pa andeje. {{verse|chapter=36|verse=6}}It i andras ti a mè pòst e, ant ël di dël digiun i-i faras na letura pùblica dij mëssagi ‘d Nosgnor ch’i l’hai fate scrive an costa bërgamin-a. Fà an manera che tuta la gent ch’a l’é riva da tute le sità ‘d Giuda at sento bin. {{verse|chapter=36|verse=7}}A podrìa esse che lor, cand ch’a sento lolì, a presenteran soe sùpliche a Nosgnor ch’a-i përdon-a e as convertiran da sò comportament dësgiust, përchè granda a l’é l’ira e la fln-a che Nosgnor a l’ha manifestaje contra cost pòpol”. {{verse|chapter=36|verse=8}}Anlora Baruch, fieul ëd Nerià a l’ha fàit lòn che ‘l profeta Geremìa a l’avìa comandaje: a l’ha dàit letura ant ël Templi ‘d Nosgnor ëd tut lòn ch’a l’avìa scrivù an cola bërgamin-a e che Nosgnor a l’avìa dije. {{verse|chapter=36|verse=9}}A l’ha falo ant un di ‘d digiun a la fin d’otogn dl’ann ch’a fà sinch dël regn ëd Ioiachim. Antlora ‘l pòpol a l’era congregasse a Gerusalem da tute le sità ‘d Giuda për pijé part a le funsion sacre. {{verse|chapter=36|verse=10}}Baruch a l'ha lesù dal ròtol ëd bërgamin-a, an fasend ëscoté a tuta la gent le paròle 'd Geremìa, ant ël Templi dël Signor, giusta ‘dnans a la stansia 'd Ghemaria, fieul ëd Safan, lë scriba, ant la cort pì àuta tacà andova ch'as intra travers la pòrta neuva ant ël Templi 'd Nosgnor. {{verse|chapter=36|verse=11}}Michea fieul ëd Ghemaria, fieul ëd Safan, cora che a l'ha sentù le paròle dël Signor lesùe da col ròtol, {{verse|chapter=36|verse=12}} l'é calà giù ant ël palass dël rè, ant la stansia dlë scriba; ambelelì a j'ero setà an ciambreja tùit ij cap dij fonsionari: Elisama lë scriba, Delaia fieul ëd Semeia, Elnactan fieul d'Acbor, Ghemaria fieul ëd Safan e Sedecia fieul d'Anania, e tuti j’àutri ufissiaj. {{verse|chapter=36|verse=13}}Michea a l'ha arferije tute le paròle ch’a l'avìa sentù antant che Baruch a lesìa dal ròtol për la gent ch’a scotava. {{verse|chapter=36|verse=14}}A cola mira, tuti j’ufissiaj a l'han mandà da Baruch Iudi fieul ëd Natania, fieul ëd Selamia, fieul dël Mòro, a dije: ‘Va’ a pijé ‘l ròtol ch’it lesìe a vos àuta a la gent, e ven da nojàutri. E Baruch fieul ëd Nerià con ël ròtol an man a l'é andàit da lor. {{verse|chapter=36|verse=15}}Lor a l'han dije: “Set-te ambelessì e les ëdnans a nojàutri. Baruch a l'ha lesù 'dnans ëd lor. {{verse|chapter=36|verse=16}}Sentùe tute cole paròle a son vardasse un con l'àutr ësbaruvà e a l'han dije a Baruch: “Venta nunsieje tut sòn al rè sensa esitassion”. {{verse|chapter=36|verse=17}}E a l'han anterogalo an ciamàndje 'd conteje coma che a l'avìa scrivulo. {{verse|chapter=36|verse=18}}E Baruch a l'ha rësponduje: “Geremìa am detava tute coste paròle e mi i jë scrivìa ant la bërgamin-a con l'anciòst”. {{verse|chapter=36|verse=19}}Antlora j’ufissiaj a l'han dije a Baruch: “Venta che ti e Geremìa iv ëstërme, ëd manera che gnun a sàpia andova ch’i seve”. {{verse|chapter=36|verse=20}}Peui lor a son rivà a la cort dël palass dël rè, avend lassà 'l ròtol ant la stansia dlë scriba Elisama, e a l'han arferije al rè tut lòn che a l'era ancapitaje. === Ël rè a brusa ‘l ròtol === {{verse|chapter=36|verse=21}}Antlora 'l rè a l'ha mandà Iudi a pijé 'l ròtol. Chiel a l'ha pijalo da la stansia dlë scriba Elisama e peui a l'ha lesujlo al rè e a tùit ij prinsi che a-j ëstasìo d'antorn. {{verse|chapter=36|verse=22}}Ël rè a l'era stà ant l'alògg d'invern e, da già che a l'era scasi a la fin dl’otogn, un brasè a-j brandava dë 'dnans për ëscaudesse. {{verse|chapter=36|verse=23}}Viaman che Iudi a finìa ‘d lese tre o quatr colon-e ‘d col test, ël rè a tajava via da la bërgamin-a cola part ëd lë scrit e a la campava ant ël feu ch’a brusava ant ël brasé. Përparèj che, pian pian, a l'ha daje feu a tut ël ròtol. {{verse|chapter=36|verse=24}}Ni ‘l rè, nì ij sò atendent a l’han pa dàit ëd segn qualsëssìa dë sburdiment o ‘d pentiment<ref>O “a son pa ës-ciancasse le vestimente”.</ref> ëdnans a cole paròle. {{verse|chapter=36|verse=25}}Contut che Elnactan, Delaia e Ghemaria a fusso oponùsse al rè, përchè a brusèissa pa 'l ròtol, chiel a l'ha nen ëscotaje. {{verse|chapter=36|verse=26}}Peui ël rè a l'ha comandaje a Ieramel prinsi real, a Seraia fieul d'Esriel e a Selemia fieul d'Abdel d'arestè lë scriba Baruch e 'l profeta Geremìa, conbin che Nosgnor a l'avèissa stërmaje. === Geremìa a fà scrive n’àutr ròtol === {{verse|chapter=36|verse=27}}Ore, dòp che 'l rè a l'avìa brusà 'l ròtol con le paròle detà da Geremìa a Baruch, ël Signor a l'ha parlaje torna al profeta Geremia. A l’ha dije: {{verse|chapter=36|verse=28}}“Pija n'àutr ròtol e faje scrive tut lòn ch’a l'era già ant ël prim ròtol brusà da Ioiachim rè 'd Giuda. {{verse|chapter=36|verse=29}}Peui it diras al rè: ‘Ti’t l’has campà ant ël feu ‘l ròtol ëd bërgamin-a përchè ch’a disìa che ‘l rè ‘d Babilònia a l’avrìa ravagià sto pais e sveuidalo da soa gent e da soe bes-ce. {{verse|chapter=36|verse=30}}Ore, sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor a rësguard ëd Ioiachim, rè ‘d Giuda: A-i sarà pì gnun ëd soa rassa ch’a starà stà an sël tròno 'd David. Sò cadàver a sarà campà fòra ant ij camp sensa esse sotrà e a sarà sogetà a la càud dël di e a la frèid ëd la neuit. {{verse|chapter=36|verse=31}}Nen mach, i castijerai chiel, soa rassa e ij sò servent për soe përversità, e i-j farai ëvnì an sj'abitant ëd Gerusalem e an sla gent ëd Giuda tut ël maleur che i l'hai nunsiaje, përchè a l'han pa dame da ment. {{verse|chapter=36|verse=32}}Geremìa a l'ha peui pijàit n'àutr ròtol e a l'ha dàjlo a lë scriba Baruch fieul ëd Nerià, che a l'ha scrivuje tut lòn che a-i j'era ant ël lìber brusà da Ioiachim rè 'd Giuda e a l'han fin-a giontaje ‘d pes, ròbe ch’a j'ero pa ant ël ròtol d'anans. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Geremia]] kbh6p8igmwmytczz1y6fgtg9nwzv68o 0 4955 37864 33947 2026-06-03T16:40:21Z Dragonòt 119 37864 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 13|1Crònache 13]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 15|1 Crònache 15]]|notes=}} {{chapter|14}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 14.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 14]] == 14 == === Ël palass e la famija ‘d David === {{verse|chapter=14|verse=1}}Chiram re 'd Tir , a l'ha mandà 'd nunsi a David, e dcò bion 'd séder, picapere e minusié për tiré su ‘l palass ch’a l’avrìa abità. {{verse|chapter=14|verse=2}}E David a l'é rendusse cont che Nosgnor a l'avia përdabon confirmalo tanme rè d'Israel e che sò regn a l'era stait motobin benedì për amor ëd soa gent d'Israel. {{verse|chapter=14|verse=3}}A Gerusalem, peui, David a l’ha vorsù mariesse con ancora pì ‘d fomne, e a l’é stàit pare ‘d fieuj e ‘d fije. {{verse|chapter=14|verse=4}}Costi-sì a son ij nòm ëd le masnà che a j'ero nassuje a Gerusalem: Samua, Sobab, Natan, Salomon, {{verse|chapter=14|verse=5}}e Ibar, Elisiua, Elpelet, {{verse|chapter=14|verse=6}}e Noga, Nefegh, Jafia, {{verse|chapter=14|verse=7}}e Elisama, Baliada<ref>An ebràich Beeliada. Confronta 3:8 e ij test paralej a [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 5|2 Samuel 5:16]].</ref> e Elifelet. === La derota dij Filisté === {{verse|chapter=14|verse=8}}Ore, ij Filisté a l'avio sentù che David a l'era stait consacrà rè d'Israel, e a l’han mobilisà tute soe fòrse ‘d lor për ciapelo. David, savulo ch’a l’avìa, a l'é surtije ancontra për combàtje.{{verse|chapter=14|verse=9}}Antlora ij Filisté a son rivà e a son spantiasse ant la comba 'd Refaim. Anlora David a l'è andait a consulté Nosgnor. A l’ha ciamaje: “Monterai-ne mi contra ij Filisté, e ti 't-j faras tombé an mie man?” {{verse|chapter=14|verse=10}}E 'l Signor a l' ha rësponduje: "Òhi, date da fé e i-j farai tombé an toe man”. {{verse|chapter=14|verse=11}}David e soe trope a son donca rivà a Baal-Perassim, e ambelelà ij Filisté a son ëstait batù. Antlora David a l'ha dit: "Dé a l'é servisse 'd mi për doverté na chërpura an tra ij mè nemis, parej ëd na brècia duverta për l'eva. Për lòn a l'han ciamà col post Baal-Perassim (che a veul dì "Ël Signor a l’é passaje travers"). {{verse|chapter=14|verse=12}}Ij Filisté a l'avìo bandonà ambelelì le mistà dij sò dé, e David a l'ha comandà che a fusso brusà. {{verse|chapter=14|verse=13}}Ma torna ij Filistè a son ëspantiasse për la midema valada. {{verse|chapter=14|verse=14}}David a l'é torna andàit a consulté Dé, e chiel a l'ha rësponduje: “Atàchije nen dirèt, ma faje un vir d'antorn e tàchie a le borne dij Moré<ref>O “Becaim”. L’identificassion ëd costi erbo a l’é pa sicura.</ref>. {{verse|chapter=14|verse=15}}Ant ël moment ch’it sentiras un tarpignè 'd pé an sle ponte dij Moré, lansa l'atach; a sarà 'l segnal che Dé a l'é surtì dë 'dnans a ti për bate l'armeja dij Filisté. {{verse|chapter=14|verse=16}}David a l'é andait a fé coma che Nosgnor a l'avia ordinaje e a l'ha butà an derota l'esercit dij Filisté da Gabaon fin-a a Gheser. {{verse|chapter=14|verse=17}}Parèj la fama 'd David a l'é spantiasse për tuti ij pais e Nosgnor a l'é andait a fé che tute le gent a n'avèisso tëmma. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] 6wl6pu2k5fa0j89zcrko3ahrhfl8br5 0 4970 37890 33981 2026-06-03T19:02:21Z Dragonòt 119 37890 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 28|1Crònache 28]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache1|2 Crònache 1]]|notes=}} {{chapter|29}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 29.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 29]] == 29 == === Donassion për la fàbrica dël Templi === {{verse|chapter=29|verse=1}}Parèj, Rè David a l’é virasse ‘nvers a la ciambreja ‘ntrega e a l’ha dit: “Mè fieul Salomon, ël sol che Dé a l'abia sernù, a l'é ‘ncora giovo e sensa esperiensa, antramentre che 'l travaj da fé a l'é motobin amportant, për ël motiv che a l'é pa për n'òm che as và a constrùe un palass, ma për Nosgnor Dé. {{verse|chapter=29|verse=2}}Për lòn che am rësguarda, mi i l'hai consacrà tùit ij mè sfòrs a pronté l'òr, l'argent, ël bronz, fèr e bòsch për tut lòn che a serv a drissé con vàire materiaj ‘l Templi ‘d mè Dé. I l'hai dcò prontà pere 'd cornalin-a e pere 'd vaire valor, pere pressiose e 'd tùit ij color, tute sòrt d' angivaje e blòch bondos ëd marm biancon<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crò nache/1Crònache 22|1 Crònache 22:5]].</ref>. {{verse|chapter=29|verse=3}}E ora, për motiv ëd mia devossion al Templi ‘d mè Dé, mi i faso don për soa costrussion ëd tut lòn che i l'hai 'd pì pressios an òr e argent, dla mia proprietà, an pì 'd tut lòn ch’i l'hai prontà për ël Santuari. {{verse|chapter=29|verse=4}}A-i son an mie riserve sent tonelà d'òr pur d'Ofir<ref>Tremila talent: l'òr d'Ofir a l'é soens mensionà tanme òr dij pì fin.</ref> e dosentessinquanta tonelà d'argent pur për cuaté le pareti dle costrussion. {{verse|chapter=29|verse=5}}Cost òr e cost argent a son destinà a tut lòn che a l'ha da esse d'òr o d'argent, visadì: j’euvre dj'artisan. Al moment present, chi é-lo an tra 'd voi che a voreissa dé con bon-a volontà e 'd manera generosa ij sò present për Nosgnor?”. {{verse|chapter=29|verse=6}}Anlora ij cap ëd famija e dle tribù d'Israel, j'ofissiaj 'd "milen-e" e "senten-e" e ij responsàbij carià dj'afé dël rè a son smonùsse volontari. {{verse|chapter=29|verse=7}}Lor a l'han daje a l'euvra dël Templi sinchmila talent d'òr, desmila "monede 'd Dario", desmila talent d'argent, disdeutmila talent ëd bronz e sentmila talent ëd fèr. {{verse|chapter=29|verse=8}}Coj che a son artrovasse 'd cafassin a l'han daje a Jechiel, ghersonita, përchè a fusso deposità ant ël tesòr dël Templi. {{verse|chapter=29|verse=9}}La gent a l'ha argiojì për soa generosità, përchè j'oferte a j'ero faite a Nosgnor con cheur genit; ëdcò rè David a l'ha avune motobin gòj. === David a fà n’orassion ëd làude === {{verse|chapter=29|verse=10}}Anlora David a l’ha laudà Nosgnor a la presensa ‘d tuta la ciambrèja. A l’ha dit: "Ch’it sie benedì, Nosgnor, Dé ‘d nòstr antich Israel, ora e për sèmper! {{verse|chapter=29|verse=11}}Toa, Nosgnor a l'é la grandëssa, la potensa, la glòria, lë splendrior e la majestà, përchè tut, ant ij cej e an sla tèra, a l'é tò. Signor, tò a l'é 'l regn; ti 't àusse sovran ansima a tute le còse<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 6|Matè 6:13]].</ref>. {{verse|chapter=29|verse=12}}Da ti a rivo la richëssa e la glòria; ti 't ses padron ëd tut; drinta toa man a-i é fòrsa e potensa; da toa man a-i riva'l podej 'd fé tut frem e d'agrandilo. {{verse|chapter=29|verse=13}}Ore, Nosgnor, noi 't ringrassioma e laudoma tò nòm glorios! {{verse|chapter=29|verse=14}}Ma chi son-ne mi, e chi é-lo mè pòpol da podèj mai fete don ëd cheicòsa? Tut lòn ch’i l’oma a l’é vnùit da ti, e nojàutri it doma mach lòn che ti ‘t l’avìe anans dane! {{verse|chapter=29|verse=15}}Nojàutri i stoma sì mach për un moment coma ‘d visitator e ‘d foresté ant ës pais parèj dij nòstri grand cand ch'a j'ero ramingh. Nòsta vita an sla tèra a l'é tanme n'ombra, destinà tòst a dësparì. {{verse|chapter=29|verse=16}}Nosgnor nòst Dé! Fin-a tut ël material ch’i l’oma ‘mbaronà për edifiché un Templi për onoré tò nòm sant a riva da ti! Mach ti't në 't ses padron. {{verse|chapter=29|verse=17}}I sai, mé Dé, che ti 't preuve ij cheur e che ti ‘t argiojisse cand ti ’t-i treuve l’onestà. Mi con cheur genit, i l'hai smonù ëd cheur tut sòn. Ora i vëddo tò pòpol ambelessì portete d’oferte con gòj. {{verse|chapter=29|verse=18}}Nosgnor, Dé d'Abraham, d'Isach e d'Israel, ij nòstri antich! Fà che tò pòpol a veuja sèmper fete ubidiensa. Fà che sò amor për ti a cangia mai. {{verse|chapter=29|verse=19}}A Salomon mè fieul daje un cheur sincer përchè a guerna ij tò comand, ij tò precet e decret, ch’a peussa fé tut sòn e a buta ‘n pé cost Templi, che mi già i l’hai preparane ij materiaj da costrussion”. {{verse|chapter=29|verse=20}}Peui David a l'ha dije a tuta la ciambreja: "Dun-a, benedì Nosgnor vòst Dé!". E tuta la ciambreja a l'ha benedì Nosgnor, ël Dé dij sò grand; a son anginojasse e prostërnasse dë 'dnans al Signor e al rè. === Sucession ëd Salomon e mòrt ëd David === {{verse|chapter=29|verse=21}}Ël di apress a l'han ësmonù 'd sacrifissi a Nosgnor e a l'han brusaje d'olocàust: mila bocin, mila moton, mila babero con tute soe libassion, oltra che vàire sacrifissi për tuta Israel. {{verse|chapter=29|verse=22}}A l'han mangià e beivù ‘dnans ëd Nosgnor an col di con manifestassion d'argiojissansa granda. A l'han torna proclamà rè Salomon, fieul ëd David, a l'han onsùlo, sacrandlo a Nosgnor tanme cap, e a l’han ëdcò consacrà Sadòch coma sacerdòt. {{verse|chapter=29|verse=23}}Parèj Salomon a l'é stasse an sël tròno 'd Nosgnor tanme rè al post ëd David sò pare; a l'ha prosperà e tut Israel a l'é sogetasse a chiel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/1Rè 2|1 Rè 2:12]].</ref>. {{verse|chapter=29|verse=24}}Tuti j'ufissiàj, ij guerié vajant e dcò tùit ij fieuj 'd rè David a son sotmëttusse a rè Salomon. {{verse|chapter=29|verse=25}}Nosgnor a l'ha esaltà Salomon an facia 'd tuta Israel e a l'ha daje në splendrior ëd regn, che gnun anans ëd chiel, an Israel a l'avia mai avù. === Mòrt ëd David e somari ‘d sò regn === {{verse|chapter=29|verse=26}}David, fieul ëd Iesse, a l'avia regnà dzora 'd tuta Israel. {{verse|chapter=29|verse=27}}La durà 'd sò regn ansima a Israel a l'era staita 'd quarant agn: an Ebròn a l'avia regnà sèt agn e an Gerusalem trantetré<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 5|2 Samuel 5:4-5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crònache/1Crònache 3|1 Crònache 3:4]].</ref>. {{verse|chapter=29|verse=28}}A l'é mòrt motobin vej, arpatà d'agn, ëd richëssa e 'd glòria. A sò post sò fieul Salomon a l'é vnùit a esse rè. {{verse|chapter=29|verse=29}}Lòn ch'a l'ha fait re David, dal prinsipi a la fin, a l'é scrivù ant ël lìber dël profeta Samuel, ant ël lìber dël profeta Natan e drinta 'd col ëd Gad; {{verse|chapter=29|verse=30}}con tuta la stòria 'd sò regn, ëd soa potensa e 'd lòn ch'a l'é ancapitaje ant ij temp ëd soa vita, an Israel e an tuti ij regn dj'àutri pais. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] 28pvna4m312hrxq3lz84hg6zrczbtb9 0 4986 37886 34304 2026-06-03T19:00:20Z Dragonòt 119 37886 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache16|2 Crònache 16]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache18|2 Crònache 18]]|notes=}} {{chapter|17}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 17.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 17]] {{TOCright}} == 17 == === Ieosafat a l’é consacrà rè an Giuda === {{verse|chapter=17|verse=1}}Ël sucessor ëd rè Asa a l’é stàit Ieosafat, sò fieul. Chiel a l’ha rinforsà Giuda për arziste contra j’atach d' Israel. {{verse|chapter=17|verse=2}}A 'ha butà 'd trope an tute le sità fortifià e 'd garnigion militar daspërtut ant ël pais ëd Giuda e ant le sità d'Efraim che sò pare Asa a l'avìa ocupà. {{verse|chapter=17|verse=3}}Nosgnor a l'era con Ieosafat përchè a l’ha seguità l’esempi dij prim agn ëd regn ëd sò pare e a l’ha pa adorà j'ìdoj ëd Baal. {{verse|chapter=17|verse=4}}Chiel a l’ha sërcà ‘l Dé ‘d sò pare e a l’ha fàit ubidiensa ai sò comandament e a l’é pa andaje dapress a le pràtiche dël regn d’Israel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 12|Luca 1:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Tessalonicèis/2Tessalonicèis 2|1Tessalonicèis 2:12]]; 4:1; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/1Rè 22|1Rè 12:28,30,33]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/1Rè 13|13:33,34]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/1Rè 16|16:31-33]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/2Rè 8|2Rè 8:18]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/2Rè 17|17:19]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremìa/Geremìa 3|Geremìa 3:7,8]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 4|Osea 4:15]].</ref>. {{verse|chapter=17|verse=5}}A l’é parèj che Nosgnor a l’ha rendù frem ël contròl ëd Ieosafat an sù ‘l regn ëd Giuda. Tuta la gent ëd Giuda a l’avìo gòj ‘d porté ‘d cadò a Ieosafat, ch’a l’é parèj dventà motobin rich e rispetà. {{verse|chapter=17|verse=6}}A l’é angagiasse ‘d cheur a seguité Nosgnor e a l’ha fàit dësblé tùit ij santuari pagan e ij paloch d’Asera ch’a j’ero an Giuda. {{verse|chapter=17|verse=7}}Dël ters ann ëd sò regn, chiel a l'ha mandà ij sò ufissiaj Ben-Ave, Obadia, Zacaria, Netanel e Micaia a mostré ant le sità 'd Giuda. {{verse|chapter=17|verse=8}}Lor a j'ero compagnà dai Levita Semaia, Netania, Zebadia, Asael, Semiramot, Jeonatan, Adonia, Tobia e Tob-Adonia e dai sacerdòt Eliseo e Ieoram. {{verse|chapter=17|verse=9}}Lor a l’han dotrinà an tut Giuda, an portand con lor còpie dël Lìber ëd la Lege 'd Nosgnor. Për lòn a l'han viagià an tute le sità 'd Giuda e mostrà a la gent. {{verse|chapter=17|verse=10}}Nosgnor a l'ha butà sparm a tùit ij regn che a riondavo Giuda, parèj ch’a l'han pa pì faje guera a Ieosafat. {{verse|chapter=17|verse=11}}Da part dij Filisté a son portasse 'd tribut a Ieosafat e d'argent an don. J'Arab a l'avìo portaje ëd cabial cit: 7.700 moton e 7.700 boch. {{verse|chapter=17|verse=12}}L’influensa e ‘l podej ëd Ieosafat a chërsìa sèmper ëd pì e a l’ha podù tiré sù vàire fortësse e 'd sità 'd proviandament për tut Giuda. {{verse|chapter=17|verse=13}}A l’ha dàit esecussion a tanti travaj ant le sità ‘d Giuda e a l’avìa an Gerusalem ëd guerié, òm fòrt e vajant. {{verse|chapter=17|verse=14}}Soa armeja a l’era formà d’òm ëscond ij sò clan ancestraj. Da Giuda a l’avìa 300.000 guerié ‘d valor organisà an unità ‘d mila soldà sota ‘l comand d’Adna. {{verse|chapter=17|verse=15}}Jeocanan a në comandava 280.000 sota 'd chiel. {{verse|chapter=17|verse=16}}A soe dëpendense a-i j'era Amasia, fieul ëd Zicri, che a l'avìa fàit vot ëd serve Nosgnor, e con chiel 200.000 guerié sernù. {{verse|chapter=17|verse=17}}Da Beniamin, a-i j'era Eliada, òm ëd valor, a guidava 200.000 òm armà d'arch e dë scù {{verse|chapter=17|verse=18}}e Jeosabad che a portava 180.000 guerié vajant. {{verse|chapter=17|verse=19}}Coste-sì a j’ero le trope stassionà a Gerusalem për serve ‘l rè, oltre a coj che 'l rè a l'avìa stabilì ant le sità fortificà an tut Giuda. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Cronache]] g0ttkl3jefbykpndhhf7862ppygn987 0 4987 37860 34321 2026-06-03T16:38:51Z Dragonòt 119 37860 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache17|2 Crònache 17]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache19|2 Crònache 19]]|notes=}} {{chapter|18}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 18.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 18]] {{TOCright}} == 18 == === Aleansa ‘d Ieosafat con Acab === {{verse|chapter=18|verse=1}}Ieosafat, ch’a l’avìa ‘d gran’ richësse e glòria, a l’ha podù fé n’aleansa con Acab, rè d’Israel an combinand ël mariagi ‘d sò fieul con la fija d’Acab. {{verse|chapter=18|verse=2}}Dòp càiche ann, a l'é calà a feje visita a Acab an Samaria. Acab a l'avìa fàit massè për chiel vàire moton e vache për onoré Ieosafat e ij sò ufisié. Peui a l’ha përsuadulo a buté soe fòrse ansema a le soe për arcuperé la sità ‘d Ramot-Ghilead. {{verse|chapter=18|verse=3}}Rè Acab d'Israel a l'ha dije a rè Ieosafat ëd Giuda: “Ves-to vnì con mi contra 'd Ramot-Ghilead?”. Chiel a l'ha rësponduje: “Fà fiusa su 'd mi coma su ti midem. Mia armeja a l'é a toa disposission; i-i sarai con ti an bataja”. {{verse|chapter=18|verse=4}}Peui Ieosafat a l’ha giontà: “Ma sërcoma prima lòn ch’a në pensa Nosgnor<ref>O “sërca n'oràcol ëd Nosgnor”.</ref>”. {{verse|chapter=18|verse=5}}Parèj ël rè d’Israel a l’ha ciamà ansema ij profeta. A-i në j’era quatsent e a l’ha ciamaje: “L’avriom-ne da taché Ramot-Ghilead o nen?”. Lor a l’han replicà coma na sola vos: “Taché! Dé a la butrà an podèj dël rè!”. {{verse|chapter=18|verse=6}}Ieosafat a l'ha ciamaje: “Ma fòra dë sti profeta-sì l’eve-ne pa n'àutr profeta ‘d Nosgnor? I l’avrìo ‘dcò da ciameje a chiel, pa vera?”. {{verse|chapter=18|verse=7}}Ël rè d'Israel a l'ha respondù a Ieosafat: “A-i j’é ancora n'òm ch’a podrìa consulté për nojàutri la volontà ‘d Nosgnor, mach che mi col-li i l’hai an òdio përchè am profetisa mai la prosperità ma sèmper ël maleur! A l'é Micaia, fieul d'Imla”. Ieosafat a l'ha replicà: “Un rè a dovrìa pa parlé parèj! Scotoma ‘dcò lòn che col-lì a l’ha da dine”. {{verse|chapter=18|verse=8}}Parèj ‘l rè d’Israel a l’ha ciamà un dij sò ufissié e a l’ha dije: “Mneme an pressa Micaia, fieul d'Imla”. === Micaia a profetisa contra d'Acab === {{verse|chapter=18|verse=9}}Ël rè d'Israel e rè Ieosafat ëd Giuda a j'ero tui dòi stà an sù ‘d tròno e vëstì ëd soe vestimente reaj ant l’èira a l’intrada dla pòrta ‘d Samarìa. Tùit ij profeta d’Acab a j’ero ‘n camin ch’a profetisavo ambelelà dnans ëd lor. {{verse|chapter=18|verse=10}}Un ëd coj profeta, Sedechia, fieul ëd Chenana, a l’era fasse ‘d còrn ëd fer e a disìa: “Sossì a l’é lòn ch’a dis Nosgnor: Con costi còrn vojàutri i scanereve j’Aramé fin-a a soa dëstrussion compléta!”. {{verse|chapter=18|verse=11}}Tuti j’àutri profeta a j’ero d’acòrdi. A disìo: “Vera, monté a Ramot-Ghilead e sie vitorios përchè Nosgnor a acorderà al rè la vitòria!”. {{verse|chapter=18|verse=12}}Ant ël mentre, ‘l messagé ch’a l’era andàit da Micaia a l’ha dije: “Scota, tùit ij profeta a son d'acòrdi che 'l rè a-i la farà. Toe paròle a l'han da esse mideme a le soe. Conferma che dcò ti ‘t ses d’acòrdi con lor e promëttje na bon-a riussìa”. {{verse|chapter=18|verse=13}}Ma Micaia a l’ha replicà: “Coma ch'a viv ël Signor, mi i dirai mach lòn che mè Dé am dis ëd dì!”. {{verse|chapter=18|verse=14}}Cand che Micaia a l’é rivà ‘dnans al rè, Acab a l’ha ciamaje: “Micaia, avriom-ne da taché Ramot-Ghilead o pa?”. Micaia a l’ha replicaje ‘d manera sarcàstica: “Sicura! Taché e sie vitorios! A tomberan tùit an vòst podèj!”. {{verse|chapter=18|verse=15}}Ma ‘l rè a l’ha dije brusch: “Vàire vire ch’i l’hai da dite ch’it l’has da dime mach la vrità cora ch’it parle an nòm ëd Nosgnor?”. {{verse|chapter=18|verse=16}}Anlora Micaia a l’ha dije: “Ant na vision i l'hai vëddù tut Israel sbardlà an sle montagne coma s’a fusso feje sensa bërgé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 27|Nùmer 27:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 34|Esechiel 34:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 9|Maté 9:36]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6|March 6:34]].</ref>. E Nosgnor a dis: Sò padron a l’é stàit massà. Màndje torna a ca an pas!”. {{verse|chapter=18|verse=17}}Ël rè d'Israel a l'ha dije a Ieosafat: “L’avij-ne pa dite che chiel-sì a l'avrìa profetisà gnente ëd bon, se nen ëd maleur?”. {{verse|chapter=18|verse=18}}Alora Micaia a l’ha seguità a parlé e a l’ha dit: “Përtant, scoté la paròla 'd Nosgnor. Mi i l'hai vëddù ël Signor astà dzora 'd sò tròno, con tuta l'armeja dël cel ch’a stasìa a soa drita e a soa mancin-a. {{verse|chapter=18|verse=19}}Nosgnor a l'ha ciamà: ‘Chi é-lo ch'a ambrojerà rè Acab d'Israel, përchè a vada a marcé contra 'd Ramot-Ghilead e a meuira ambelelì?”. E a l’é staie tanti sugeriment a cost propòsit. {{verse|chapter=18|verse=20}}A la fin a l'é fasse anans në spìrit, che, presentàndse al Signor, a l'ha dit: “L'angabiolerai mi!” Nosgnor a l'ha ciamà: “Com é-lo ch’it lo faras?”. {{verse|chapter=18|verse=21}}A l'ha arpijàit: “I andrai e i farai an manera che tùit ij profeta d’Acab a-j diso mach ëd busiardarìe”. Ël Signor a l'ha dit: ''Va bin, it l’avras un bon ésit. Va e fà coma it l’has dit”. {{verse|chapter=18|verse=22}}“Vëddes-to? Nosgnor a l’ha butà në spirit ëd tromparìa ant la boca dij tò profeta, përchè Nosgnor a l’ha pronunsià toa condan-a”. {{verse|chapter=18|verse=23}}Anlora Sedechia fieul ëd Chenana a l'é avzinasse e a l'ha sgiaflà Micaia an sla ciafërla an disend: “Da ‘ndova ch’a l’é passà lë Spirit ëd Nosgnor cand ch’a l’é surtì da mi për parlé a ti?”. {{verse|chapter=18|verse=24}}Micaia a l'ha rësponduje: “Varda, ti 't lo vëdras passé cora ch’it andras da na stansia a l'àutra për stërmete!”. {{verse|chapter=18|verse=25}}Anlora 'l rè d'Israel a l'ha dit: “Ciapé Micaia e portelo da Amon, governator ëd la sità e a mè fieul Joas. {{verse|chapter=18|verse=26}}Daje cost órdin da part dël rè: ‘Buté cost òm ant na përzon e deje mach da mangé pan e eva fin-a tant che mi i sia artornà san e salv da la bataja!”. {{verse|chapter=18|verse=27}}Ma Micaia a l’ha replicà: “Se dabon it torneras san e salv, a l’é përchè Nosgnor a l’ha pa parlà për mè mojen. Marchelo da bin, tuti vojàutri!”. === La mort d’Acab === {{verse|chapter=18|verse=28}}Anlora Rè Acab d’Israel e Rè Ieosafat ëd Giuda a l’han marcià con soe armeje contra 'd Ramot-Ghilead. {{verse|chapter=18|verse=29}}Ël rè d'Israel a l'ha dije a Ieosafat: “Për andé an guèra mi 'm dëghiserai e gnun am arconosserà, ma ti resta coma ch’it ses vëstì”. Parèj che 'l rè d'Israel a l'é travestisse e lor a son andàit a la bataja. {{verse|chapter=18|verse=30}}Ël rè 'd Siria<ref>O “ël rè d’Aram”.</ref> a l'avìa comandà ai sò cap dij chèr ëd guèra: “Taché mach ël rè d’Israel! Ocupeve pa nen dj’àutri!”. {{verse|chapter=18|verse=31}}Parèj, cora che ij comandant dij chèr a l'han vëddù Ieosafat a son disse: “Col-lì a l'ha da esse 'l rè d'Israel!”. E a l'han sircondalo për voleje a còl, ma Ieosafat a l'é butasse a crijé e Nosgnor a l’ha salvalo fasend ëslontané da chiel coj ch’a l’avìo tacalo. {{verse|chapter=18|verse=32}}An efet, cora che ij comandant dij chèr a j’ero rendusse cont che chiel a l'era pa 'l rè d'Israel, tùit a son slontanasse da chiel. {{verse|chapter=18|verse=33}}Mach che n'arcé, tendù l'arch a l'asar, a l'ha colpì ël rè d'Israel an tra le maje dl'armura e la corassa. Ël rè a l'ha comandaje a sò aurìga: “Vira, pòrtme fòra da la mës-cia përchè i son ferì”. {{verse|chapter=18|verse=34}}La bataja a l'é andàita anans për tut col di; ël rè d'Israel a l'é rëstà an sël chèr fin-a sèira an facia a j'Aramé, peui, calà 'l sol a l'é mòrt. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Cronache]] fpwm7o2g88vyw10cqz1kv0qardykvm0 0 5008 37876 33815 2026-06-03T16:55:18Z Dragonòt 119 37876 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 10|2 Rè 10]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 12|2 Rè 12]]|notes=}} {{chapter|11}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 11]] = 2 Rè = == 11 == === L’argin-a Atalia a pija ‘l podèj an Giuda === {{verse|chapter=11|verse=1}}Cora che Atalia, la mare ‘d rè Acasìa ‘d Giuda a l’ha savù che sò fieul a l’era mòrt, a l’é determinasse a dësblé lòn ch’a restava dla famija real. {{verse|chapter=11|verse=2}}Ma la seure d’Acasìa, la fija dël rè Ioram, a l’ha pijàit Ioas, ël fieul d’Acasìa, ch’a l’era mach na masnà, e a l’ha portalo via, gavandlo dal rest dij fieuj dël rè ch’a stasìo për esse massà. A l’ha butà Ioas e soa mare bàila ant na stansia da let, e a l’ha stërmalo da Atalia, parèj che la masnà a sarìa pa stàita sassinà. {{verse|chapter=11|verse=3}}Ioas a l’é restà stërmà ‘nt ël Templi ‘d Nosgnor për ses agn, damentre che Atalia a regnava an sël pais. === Arvira contra d'Atalia === {{verse|chapter=11|verse=4}}L’ann ch’a fà sèt ëd ël regn d’Atalia, ël gran sacerdòt Jehoiadà a l’ha mandà a ciamé ij comandant, ij mersenari carian, e le vardie dël palass e a l’ha faje conven-e al Templi ‘d Nosgnor. Ambelelà ‘nt ël Templi a l’ha fàit con lor un grand pat e a l’ha faje dé ‘l giurament ëd lealtà; peui a l’ha mostraje ‘l fieul dël rè. {{verse|chapter=11|verse=5}}Jehoiadà a l’ha dije: “Sossì a l’é còs ch’i l'eve da fé. Na tersa part dl'unità che 'd saba a darà 'l càmbi a palass real: a restrà a vàrdia dël palass. {{verse|chapter=11|verse=6}}N’àutra tersa part ëd vojàutri a starà ‘d vardia a la Pòrta ‘d Sur. La tersa part final a starà ‘d vardia darera dël palass. Costi tre grup a guerneran ël palass. {{verse|chapter=11|verse=7}}J’àutre doe unità ch’a son pa an sërvissi ‘d saba a saran për la protession dël rè al Templi ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=8}}Formé na vardia dël còrp dantorn dël rè con j’arme a la man. Chi ch'a dovèissa avzinesse për forsé vòstre file a sarà butà a mòrt. Che a vada o ch'a ven-a, voi i l'eve sempe da compagné 'l rè”. {{verse|chapter=11|verse=9}}Ij comandant a l’han fàit tut lòn ch’a l’avìa ordinaje ‘l sacerdòt Jehoiadà. Ij comandant a l’han pijasse an carga tant j’òm ch’a j’ero ‘d sërvissi col saba-lì che coj ch’a j’ero d’arpos. A l’han portaje tuti al sacerdòt Jehoiadà, {{verse|chapter=11|verse=10}}e a l’han fornije dle lanse e djë scu ch’a j’ero guernà ant ël Templi ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=11}}Le vardie dël palass a son piassasse dantorn al rè, con j’arme an man. Lor a son dësponusse an riga dal canton pì meridional dël Templi fin-a a l'àngol ëd tramontan-a, dë 'dnans dl'autar e dël Templi e tut d'antorn dël rè. {{verse|chapter=11|verse=12}}Anlora Jehoiadà a l'ha fàit seurte 'l fieul dël rè, a l'ha amponuje la coron-a e j'ansëgne reaj. A l'é stàit proclamà rè e consacrà con l’euli sant. Parèj tuti a l'han s-ciopatà le man e sclamà fòrt: “Vita longa al rè!”. === La mòrt d’Atalia === {{verse|chapter=11|verse=13}}Cora che Atalia a l'ha sentù ël bataclan dle vàrdie e dla gent, a l’é andàita an pressa al Templi ‘d Nosgnor për vëdde lòn ch’a-i capitava. {{verse|chapter=11|verse=14}}Rivà ch’a l’era, a l’ha vëddù ‘l rè, giusta coronà, ch’a stasìa ant ël leu dl’autorità aranda dla colon-a, coma ch’as costumava ant ij temp dj’incoronassion. Ij comandant e ij trombëttié a j’ero tut dantorn ëd chiel, e la gent da tut ël pais a spriciava ‘d gòj e a sonava le trombe. Cora che Atalia a l’ha vëddù tut sossì, a l’é s-ciancasse la vesta an dësperassion e a l’ha crijà: “Tradiment! Tradiment!”. {{verse|chapter=11|verse=15}}Peui ‘l sacerdòt Jehoiadà a l’ha comandà a j’ufissiaj ch’a j’ero ‘n caria dle trope: “Portela ai soldà ch’a son ëdnans al Templi, e massé chionque a sërca ‘d salvela”. Përchè ‘l sacerdòt a l’avìa dit: “A deuv pa esse massà ant ël Templi ‘d Nosgnor”. {{verse|chapter=11|verse=16}}Parèj a l’han ciapala e a l’han ëmnala fòra da la Pòrta anté ch’a passo ij cavaj ch’a intro ant la cort dël palass<ref>O “Pòrta dij Cavaj”.</ref>, e a l’han massala ambelelà. === J’arforme religiose ‘d Jehoiadà === {{verse|chapter=11|verse=17}}Peui Jehoiadà a l’ha signà n’aleansa an tra Nosgnor, ël rè e la gent, che lor a sarìo stàit ël pòpol dël Signor. A l’ha ‘dcò fàit un pat an tra ‘l rè e ‘l pòpol. {{verse|chapter=11|verse=18}}Tuta la gent dël pais a l'é rivà për campé giù ël templi ‘d Baal. A l'ha sfrisà j'autar e le mistà pagan-e. A son ëdcò dësfasse ‘d Matan, sacerdòt ëd Baal, ch’a l'é stàit massà an facia a j'autar. Ël gran sacerdòt Jehoiadà a l'ha piassà 'd vàrdie tut d'antorn dël Templ ëd Nosgnor. {{verse|chapter=11|verse=19}}Peui ij comandant, ij mersenari carian, le vardie dël palass, e tut ël pòpol a l’han ëscortà ‘l rè dal Templi ‘d Nosgnor. A son passà da la Pòrta dle vardie fin-a ‘ndrinta al palass, e ‘l rè a l’ha astasse an sël tròno real. {{verse|chapter=11|verse=20}}Tut ël pòpol dël pais a l’ha fàit na festa granda e la sità a la fin a l’é astass-ne an pas, përchè Atalia a l’era stàita massà al palass real. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] ipx449vjtqpa65melieoio6asf74xc2 0 5017 37861 33876 2026-06-03T16:39:18Z Dragonòt 119 37861 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 18|2 Rè 18]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 20|2 Rè 20]]|notes=}} {{chapter|19}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 19.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 19]] = 2 Rè = == 19 == === Esechia a-j ciama agiùt a Nosgnor === {{verse|chapter=19|verse=1}}Cora che rè Esechia a l’ha scotà lòn ch’a l’avìo arportaje, a l’é s-ciancasse le vestimenta, a l’é quatasse ‘d tërliss e a l’é andàit al Templi ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=19|verse=2}}Peui a l'ha mnà Eliachim, ël mèistr ëd ca, Sebna lë scrivan e j'ansian dij sacerdòt, dal profeta Isaia fieul d'Amos; tùit a j’ero quatà 'd sach. {{verse|chapter=19|verse=3}}A l’han dije: “Sossì a l'é lòn ch’a dis Esechia: ‘Costì a l'é un di d'angossa, d'arlìa e d'onta, përchè le masnà a rivo a la mira 'd nasse ma a-j manca a la mare la fòrsa 'd cateje. {{verse|chapter=19|verse=4}}Podrìa desse che Nosgnor a l'àbia scotà le paròle dël cap dij copé, che 'l rè d'Assiria, sò padron, a l'ha mandà për ansulté 'l Dé ch’a viv e ch'a lo castigrà për le paròle che 'l Signor tò Dé a l'ha sentù. Ore, fà na preghiera për coj ch’a son dzorvivù!”. {{verse|chapter=19|verse=5}}Cora che ij ministr ëd rè Esechia a son andàit da Isaia për deje ‘l message dël rè, {{verse|chapter=19|verse=6}}ël profeta a l’ha replicà: “Arferije a vòst padron sossì. Nosgnor a dis: ‘Gnun-e tëmme 'd lòn che i l'eve sentù e che a l’é stàit dovrà dai mëssagé dël rè d'Assiria për ofend-me. {{verse|chapter=19|verse=7}}Vardé, mi i-j manderai në spìrit che chiel, pen-a scotà la neuva, as në tornerà a sò pais e ambelelà i lo farai meuire dë spa”. {{verse|chapter=19|verse=8}}Antramentre, ël gran copé dl’Assiria a l’ha chità Gerusalem e a l’é andàit a consultesse con ël rè dl’Assiria, ch’a l’era slontanasse da Lachis e a l’avìa atacà Libna. {{verse|chapter=19|verse=9}}Tòst apress ëd lòn, rè Senacherib a l’ha dcò sentù che rè Tirnaca dl’Etiòpia a l’era ‘n marcia për combate contra ‘d chiel. Anlora a l’ha torna mandà ‘d messagé a Esechia për dije: {{verse|chapter=19|verse=10}}“Cost message a l’é për rè Esechia ‘d Giuda. Che tò Dé, ch’it n’has fiusa, a vada pa a ‘mbrojete con la promëssa che Gerusalem a sarà pa pijà dal rè dl’Assiria. {{verse|chapter=19|verse=11}}Ti ‘t conòsse bin lòn che ij rè dl’Assiria a l’han fàit tut andoa ch’a son andàit. Lor a l’han sempe fàit na devastassion completa dij teritori<ref>O “tut lòn che a l'han fàit ij rè d'Assiria ant le tère votà a lë stermini”.</ref> ‘d coj ch’as butavo antrames për fërmeje! Përchè mai penses-to d’esse n’ecession? {{verse|chapter=19|verse=12}}Andova ch’a son le nassion che ij mè grand a l'han dëstrovù: Gosan, Caran, Resef e le gent d'Eden an Telassar: a son forse stàit rëscatà dai sò dio? {{verse|chapter=19|verse=13}}Dova ch'a l'é adess ël rè d'Amat, col d'Arpad e 'l rè dle sità 'd Sefarvaim, Ena e Iva?”. {{verse|chapter=19|verse=14}}Esechia a l'ha ciapà la litra da le man dij messagé, a l'ha lesula, peui, montà al Templ e dësliand lë scrit dë 'dnans ëd Nosgnor, {{verse|chapter=19|verse=15}}a l'ha pregà parèj: “Signor Dé d'Israel, ch’it ses astà an sij cherubin<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 25|Surtìa 25:22]].</ref>! Mach ti 't ses Dio për tùit ij regn ëd la tèra. Ti 't l'has fàit ël cel e la tèra. {{verse|chapter=19|verse=16}}Sporz-te, Nosgnor, e scota! Doverta ij tò euj e varda, Signor! Stà a sente tute le paròle ‘d dësfida che Senacherib a l'ha përnunsià për ansulté 'l Dé ch'a viv. {{verse|chapter=19|verse=17}}A l’é vera, Signor, che ij rè d'Assiria a l'han vastà tute cole gent e ij sò teritòri. {{verse|chapter=19|verse=18}}E a l’han campà ant ël feu ij dio ‘d cole nassion e a l’han brusaje. Për fòrsa ch’a l’han podù fé lolì: coj-lì a j’ero pa nen ëd dio - mach d’idoj ‘d bòsch e ‘d pera fàit da la man ëd l’òm. {{verse|chapter=19|verse=19}}Ore, Signor nòst Dé, salv-ne dal podej ‘d Senacherib, përparèj che tùit ij regn ëd la tèra a sàpio che mach ti, Signor, it ses Dé”. === Isaia a fà la predission ëd la liberassion ëd Giuda === {{verse|chapter=19|verse=20}}Anlora Isaia, fieul d'Amos, a l'ha mandaje 's message a Esechia: “A dis Nosgnor, Dé d'Israel: I l'hai antëndù lòn che ti 't l'has ciamà an toa preghiera për lòn ch’a riguàrda rè Senacherib dl'Assiria. {{verse|chapter=19|verse=21}}Sossì a l'é lòn ch'a dis ël Signor contra 'd chiel: ‘La vèrgin, fija 'd Sion, at dëspresia, a të sbéfia. La fija ‘d Gerusalem a sopata la testa e a l’é butasse a rije damentre che ti ‘t file via. {{verse|chapter=19|verse=22}}Chi é-lo ch'ansulta e a schèrgna? Contra 'd chi has-to alvà ij tò euj pien ëd babìa? Contra dël Sant d'Israel! {{verse|chapter=19|verse=23}}Për mojen dij tò messagé it l'has ansultà Nosgnor e it l'has dit: ‘Con la caterva dij mè chèr i son montà dëdzora dle montagne, fin-a j'estremità dij giov dël Liban: i l'hai tajà ij séder pì àut, j'arsipress pì bej; i son intrà ant ël canton pì stërmà ëd sò bòsch vajant. {{verse|chapter=19|verse=24}}I l'hai scavà d'adoss e beivù d'eve forëstere. Con le pianà dij mè pé i l'hai fàit ëvnì sech ij torent d'Egit! {{verse|chapter=19|verse=25}}Ma has-to pa sentù? Da vàire i l'hai parà sossì. I l'avìa pianificalo ant ij temp d'antan; e adess mi i lo farai. Ël proget a l'é sòn: che le piasse-fòrt a sio dësblà da ti ant un baron ëd ruin-e. {{verse|chapter=19|verse=26}}Cola-lì a l’é la rason che ij sò abitant a son sensa fòrsa. A son ëstàit confondù e sbaruvà, a son dventà parèj dl'erba dij camp tanme ëd na pianta vërda giovna, parèj dl'erba dij cop, brusà dal vent dël levant. {{verse|chapter=19|verse=27}}Che ti 't sie setà, it seurte o t'intre torna, mi 't conòsso. {{verse|chapter=19|verse=28}}Për ël fàit che ti 't ses anrabià contra 'd mi e toa arogansa a l'é montà a mie orije, it butrai mè anel a toe nariss e mè mors ai tò làver; it farai torné për la stra d'andova ch’it ses rivà’”. {{verse|chapter=19|verse=29}}Peui Isaia a l’ha dit a Esechia: “Costa a sarà la preuva che lòn ch’i diso a l’é vrità: da st'ann-sì ti 't mangeras ël frut ëd lë smens ch’a son tombà; ant l'ann ch'a ven, lòn che a l'é nà daspërchiel e ant ël ters ann a sëmneran e a mëssoneran, a pianteran ëd vigne e a në mangeran la produssion. {{verse|chapter=19|verse=30}}Lòn ch'a resta ant la casà 'd Giuda che a scamprà, a ‘ndrà anans a buté le rèis da sota e a porté frut dëdzora. {{verse|chapter=19|verse=31}}Përchè la rimanensa a seurtirà da Gerusalem; ij survivù a vniran fòra dal mont ëd Sion. L’angagg passionà 'd Nosgnor dl’Univers a farà lolì!”. {{verse|chapter=19|verse=32}}Për lòn, sossì a l'é lòn ch’a dis ël Signor a propòsit dël rè d'Assiria: ‘An costa sità, soa armeja a intrerà pa, gnanca na flecia a sarà sfrandà. A l'atacherà pa con jë scù, gnun-a màchina d'assedi a-j butrà contra. {{verse|chapter=19|verse=33}}Ma as në tornerà da la stra da 'ndova ch'a l'era rivà. Chiel a intrerà pa an costa sità, a dis Nosgnor. {{verse|chapter=19|verse=34}}Mi i-j darai protession a costa sità për salvela, përchè i l'hai promëttùjlo a David mè sërvent’”. {{verse|chapter=19|verse=35}}Parèj, an cola midema neuit l'Àngel dël Signor a l'é calà e a l'ha massà 185.000 òm dël campament assir. Cora che ij dzorvivù a son aussasse a la matin, varda-lì, j'àutri a j'ero tuti mòrt. {{verse|chapter=19|verse=36}}Senacherib d'Assiria a l'ha gavà le tende, a l'é tornass-ne andaré e a l'é restà a Ninive. {{verse|chapter=19|verse=37}}Na vira, antramentre ch'a l'era an camin ëd preghé sò dìo Nisroch, ant sò templi, ij sò doi fieuj Adramelech e Sareser a l'han massalo dë spà. Peui lor a son ëscapà ant ël pais d'Ararat; sò fieul Esaradon a l'ha arpiassalo tanme rè. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] kes642hl6gskqbpp79nvdodazhqe2ze 0 5160 37882 26497 2026-06-03T16:58:19Z Dragonòt 119 37882 wikitext text/x-wiki [[Luigi Pietracqua/Don Pipeta l'asilè|Artorn]] ---- === CAPITOL II === '''Përchè j'òmini ch'a portavo j'orcin a j'ero mal vist e sospetà dai galantòmini.''' Na bela seira d'istà an sl' ambrunì, la gargòta d' Catlin-a a l'era quasi deserta. L'era la vigilia dël Corpus Domini. Ordinariament, antlora, le vigilie dle feste gròsse as celebravo quasi an tute le cà con un digiun rigoros. Quindi ecco la rason pì fòrta e pì plausibil për la qual la betola d'Catlin-a as trovava così straordinariament abandonà da tuti ij sò sòlit aventor. La pòrta dël paravent l'era bel'e larga; e Batista l'era strojassasse a travers, për digerì forse mei un'abondant salada d'patate che pòche minute prima a l'avìa divorasse an compagnia d'soa mare e ‘d soa sorela. Catlin-a e Genojefa a j'ero al fond dla botega ch'a filavo tute doe ‘d rista a la luce debolissima, rossastra e carià ‘d fum, d'una longa e neira lucerna, ò lum ëd fer, assicurà al solè da un listel ëd bosch. Doi òmini, che ant la manera ‘d fè 'l pass regolar e mësurà a smiavo doi militar vëstì da borgheis, l'era già un bon quart d'ora ch'a spassëgiavo an sù e an giù dla viëta, dëscorend tra ‘d lor sot vos, e dasend ripetutament ëd gran ociade oblique vers la pcita betola. Batista l'avìa già osservà tut daspërchiel cole ociade e cola spassëgiada straordinaria ant na strà che mai gnun a frequentava tròp: ma trovandsse la tripa pien-a, e ocupand-se mach pì ‘d fè pacificament sò chilo, ai pensava quasi gnanca pì. Però, ògni vòlta ch'ai passavo dë 'dnans, e che l'un ò l'autr d'coi incògnit a sërcava con quaich moviment indiscret ëd la testa ‘d guardè un po' tròp drinta dla botega, nòstr brav giovnòt as sentia una certa veuja d'aussesse an pressa, e d'andeje a ciapè për 'l croatin, e ciameje se ‘d vòlte coi sgnori a vanssavo quaicòsa... Ma col moviment intern a l'era ‘d pianta momentaneo, e ai durava mach fin-a tant ch'a j'ero passà; quand as trovavo un pòch pì lontan da soa botega, e ch'a smiavo abastansa ancaminà da avej pì gnun-e veuje ‘d tornè andarè, nòstr Batista a socrolava le spale, e tornand-se a strojassè ancora pì comodament, a seguitava a gustè sò invidiabil benesser ëd la digestion. Costa sena, com'i l'hai dit, l'era già ‘d pì d'un bon quart d'ora ch'a seguitava. Finalment i doi incògnit as fërmo sul canton, ëdnans a la Pòrta dle Tor, a ciaciaro un pòch tra d'lor, gesticoland pitòst vivament, e peui, tut ant una vòlta as decido ‘d tornè vers la gargòta. Batista, tornand a sente coi pass mësurà ch'a s'avsinavo, l'ha argrignà soe gambe, e, pogiand la schin-a contra l' parapet ëd la botega, a s'è dasse un pcit slans, e a s'è trovasse an pè. L'era apen-a drit, che i doi incògnit son arivaje davsin.” J'elo la padron-a?”, A l'ha dit un d’ij doi. “Pèr còsa?” L'ha rispondù Batista, con una ‘d cole certe ociade ch'a fasìo paura ai sòlit aventor. “L'avrio da die una paròla...”. “Una sola?..” a. l'ha fait Batista con col certo ton cojonatòri ch'a dòvra 'l popol quand as cred provocà, ò ch'a veul provochè. Ël second incògnit, ch'a s'era tnusse andarè d'un pass, e ch'a smiava nen vaire dispòst a badinè, con una vos imperiosa ch'a sufrìa gnun-e repliche, l'ha dit: "Alòn, stupid! dov'é-la sta padron-a?". Batista, a col'antifona, l'ha capì ch'as tratava ‘d quaicòsa d'serio. Con tut lòn però s'è gnente spaventasse. Ma voltand-se tranquilament vers l'interno dla botega, e strensend con la man drita la crica ‘d fer dël paravent coma s'a l'aveissa vorsujlo sarè ans la facia ai doi incògnit a la prima prepotensa ch'a l'aveissa veduie a fè, l'ha dit: “Mare! Vni un po' sì a sente lòn ch'a veulo sti doi borgheis!”. Catlin-a s'è aossasse, e sensa depon-e la roca, a l'ha fait quaich pass vers l'intrada: “E ses-to nen bon a feje vnì anans, faseul?”. Batista l'ha chinà la testa, e s'è fasse andarè për lasseje 'l pass liber ai doi incògnit. Col ch'a l'avia ciamà për 'l prim s'a j'era la padron-a, l'è dcò intrà 'l prim: “E-la chila ch'as ciama Catlin-a?”. “Sì sgnor, son bel'e mì. Còs l'han-ne da comandeme?”. Com'i l'hai dit, Catlin-a, quantonque veja, l'era ancora una bela dòna. Auta, drita, gròssa, ben piantà, a l'avia una d'cole fisonomie che, tanto pi tra mes ai popolan, a mancava nen d'imponensa. Ij doi incògnit a son scambiasse una rapida ociada. E peui 'l prim s'è ritirasse ‘d quaich pass për lasseje 'l pòst al second. Cost' ultim, che bel'e mach dal vestiari a dimostrava d'esse superior a l'autr, l'ha girà j'euj antorn a la larga stansia, con una manifesta smòrfia ‘d malcontent e quasi ‘d ribress. Peui assumend col ton aspro e imperios ch'a rivela al prim trat l'òm costumà a comandè, l'ha dije a Catlin-a: “E-lo tut sì?..”.. “Còsa?”. l'ha fait Catlin-a. “Stò local, sta betola dova ch'as fan tanti rabej, tante argioissanse?...”. Catlin-a l'ha fissà l'incògnit con n'aria d'sorpreisa. “Che rabej? A mia ca s'è mai fasse gnun rabej për lòn ch'as pensa!”. “Ben, ben...”. “Quant a le argioissanse, i chërdo che për beive quaich goblòt d'vin...”. “Ben, ben!” A l'ha fait l'autr con quaich impassiensa. “Adess a l'è nen ëd lòn ch'as trata”. Catlin-a l'ha tornà a guardè fiss sò incògnit interlocutor, coma për lesje ant la fisonomia lòn ch'a sarìa stait për dije. Dòp quaich minuta ‘d silensio, mentre l'incògnit a smiava tut ocupà a meditè quaicòsa ben ëd grave, cost-sì l'ha tornà a piè la paròla. “Stè bin atenta a lòn ch'i l'oma da dive!” “A mi?...”. “Sì, sgnora, a voi!”. “Ch'a parla pura...” “Doman a l'è festa ‘d precet, a l'è una dle pi gran solenità dl'ann...”. “Lo sai...”. “Silensio! Doman tute le boteghe a devo esse rigorosament sarà, i capissi?”. “Eben...” “Eben, se doman ant vòstra gargòta noi i savoma ch'as vend un sol goblòt d'vin, se noi vniroma a savej che, gavand le përson-e d'vòstra famija, sì drinta a-i ven un sol aventor qualonque, militar ò borgheis, òm d'giustissia ò òm del pòpol, për mangè ò për beive mentre che ogni bon cristian a compiss fedelment le pratiche religiose ‘d Santa Madre Chiesa... fè pura cont che ògni cucagna për voi a sia furnia!”. “Ma coma?” “Adess i seve avisà. Ma mi...”. “Guai a voi s'i aprofiti nen d'cost avis!”. Catlin-a l'ha pa tardà a capì 'l vero sens dla bruta antifona. A l'era na proibission formal ëd ten-e duverta la botega për tuta la giornà dl'indoman. E sicoma i magior provent ëd cola botega a j'ero aponto ant ij dì dle feste, cola improvisa proibission a l'era l'istess për chila coma s'a l'aveissa vist a cascheje 'l fulmin dal ciel mentre mai pi gnun as lo pensava. Però, tra ‘d chila a pensava chi ch'a l'era mai col prepotent incògnit che con tanta malagrassia a-j vnisìa a fè una simil intimassion? Chi ch'a l'avìa daje sto mandato? Sò pcit comersi d'contraband l'era sempre stait tolerà, sensa che nè 'l Vicariato, nè la Polissìa a fusso mai vnù a deje '1 pi pcit dëstorb; e, adess, tut ant una vòlta, ecco ch'a ven-o a intimeie ‘d cessè! Ma cessand l'era istess coma sa l'aveisso dije: ‘Venta andè an malora!’. E lolì ai sëcava un po' a la pòvra dòna, ch'a l'era staita costumà a vive pitòst comodament, portandije un'afession tuta particolar a col certo borsòt ch'a tnisìa stërmà, e che con tanta cura a sërcava sempre d'felo vnì pi gonfi.... Për coste considerassion, che ant un lamp a j'ero passaje subit për la testa d' Catlin-a, chila, tutt'autr che dispòsta a piè për bon l'imperios avis dl'incògnit, s'è përmëtusse d'ripete umilment: “Donque për lòn chi l'hai podù capì, as tratrìa ‘d ten-e sarà mia botega tut ël dì e tuta la neuit ëd doman?”. “Precisament. E nen mach d'doman, ma d'tute le autre feste ch'ai sarà për l'avnì”. “Ma përchè lolì se fin-a adess a l'han mai dime gnente? S'e-lo forse mai comëtusse quaich delit ant mia botega? Tra le përson-e ch'a la frequento s'e-lo forse mai trovasse d'gent nen onesta?...”. “Paròle inutij. Iv dìo mach sòn: Guai a voi se doman iv lassi ciapè an contravension a j'ordin ricevù”. “Ma chi ch'a l'ha daje finalment sti ordin?”. “Chi?”. “Sì, përchè fin-adess i l'hai ancora nen avù l'onor ëd savèj...”. “Sagrineve nen, che coj ch'a l'han dait stò ordin, a l'han dcò tant an man da fesse ubidì sensa replica”. “Ma almeno ch'a l'abio la compiasensa ‘d femlo conosse. Dal Vicariato i son përsuasa ch'a ven-o, nen, përchè a l'è chiel ch'am conced cost local a gratis, e mai a l'ha fame gnun-e osservassion, se anche i l'hai vendù quaich doja d'vinëta për ricavene quaich pcit profit da manten-e mie pòvre masnà...”. “Nò, nò, 'l Vicariato a j'intra për gnente”. “Chi donque?” Quantonque a-i sia gnun-e necessità ch'i lo sapij, pura, per nen ch'iv chërde ‘d podej badinè e përtant ch'i ubidissi prontament, iv lo dirai: “Sentoma...”. “L'ordin a ven...”. “D'andova?”. “Dal Sant'Ufissi”. Dit lòn, s'è voltasse bruscament, e l'è surtì, seguità da l'autr sò compagn, che durant cost pcit dialogo s'era sempre tnusse a rispetosa distansa, davsin a la pòrta. Ij nostri doi incògnit a j'ero già forse arivà a la fin dla Contrà dle Quatr Pere, che nè Catlin-a, nè Batista, nè Genojefa a l'avio ancora nen bogià dal pòst, tant coma la sorpreisa e lë spavent d'avei sentù a prononsiè cola teribil paròla del Sant'Ufissi, l'avia faje restè tuti a boca larga. Genojefa che, sempre continuand a filè, e fasend la part del testimòni mut an tuta la sena, l'era forse staita pi atenta che j'autri doi, a le paròle del burbero incògnit, e mai a l'avìa gavaje j'euj d'adòss, esaminand le pì pcite particolarità d'sò vestiari e d'soa figura, l'è staita la prima a rompe 'l silensio. “Mare! mi l'hai conossù col sgnor; a l'è pa un borgheis, seve?”. “E chi ch'a l'è donque?”. “L'è un fra che sta quaresima a predicava a S. Dumini”. Catlin-a l'ha pì nen rispondù, la pòvra dòna l'era abatua. Coma fè a paresse da cola improvisa dësgrassia? Chi ch'a sarìa mai ancalasse ‘d resiste a j'ordin dël Sant'Ufissi?... Batista con un'aria ‘d misteri, s'è fasse dcò chiel anans, vers la lucerna, e bassand ben ben la vos l'ha dit: “E l'autr? l'eve nen conossulo l'autr?”. “E ti, l'has-to conossulo?” A l'ha fait Genojefa con inquieta curiosità. “Sfido mi! L'eve nen vist ch'a l'avia j'orcin? Mi l'hai nen fait tròp atension a l'autr... Oh mi l'hai pro guardalo ben!”. “E còs veul-lo di' ch'a l'avia j'orcin?”. “A veul di' che vëdend cola marca convensional, as peul pì nen sbagliesse për savei chi ch'a l'è...”. “Chi ch'a l'è?”. “Na spia”. edo66ziyzuplzjv58dhn9pvz6ugciqm