Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 704 37957 33168 2026-06-22T16:00:46Z Dragonòt 119 37957 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté|Maté]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 14|Maté 14]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 16|Maté 16]] | notes = }} {{chapter|15}} {{TOCright}} == 15 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Matè 15.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Matè 15]] === Comandament e tradission uman-e === {{verse|chapter=15|verse=1}}Anlora certi perì ant la lege<ref>O "scriba".</ref> e ‘d Farisé a son ëvnù da Gerusalem a Gesù e a l'han dije: {{verse|chapter=15|verse=2}}"Për còs' é-lo ch' ij tò dissépoj a rispeto nen la tradission dj'antich? Përchè i l’oma bin vëddù che lor as lavo nen le man ëdnans ëd mangé". {{verse|chapter=15|verse=3}}Ma Gesù a l'ha rësponduje: "E përchè vojàutri, con vòstra tradission, rispeteve nen lòn che Nosgnor a l'ha comandà e ch'a l'é bin ciair?". {{verse|chapter=15|verse=4}}Nosgnor a l'ha ‘dcò bin comandà: 'Onora tò pare e toa mare'; e a l'ha 'dcò dit: 'Chionque a dirà mal ëd sò pare o 'd soa mare a dovrà esse butà a mòrt'"<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 21|Surtìa 21:17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 20|Levìtich 20:9]].</ref>. {{verse|chapter=15|verse=5}}Ma vojàutri i dise: 'Chionque a l'avrà dit a sò pare o a soa mare: L'agiut ch'i l'avrìa podù deve i l'hai consacralo a Nosgnor', {{verse|chapter=15|verse=6}}e col-lì a l'é pì nen obligà a giuté sò pare'. Parèj vojàutri con vòstra tradission i rende veuida la Paròla 'd Nosgnor. {{verse|chapter=15|verse=7}}Ipòcrita ch’i seve! Isaia a l'ha bin profetisà 'd voi, cand ch'a l'ha dit: {{verse|chapter=15|verse=8}}'Cost pòpol as avzin-a a mi mach con la boca, e am onora mach con ij làver, ma sò cheur a l'é bin lontan da mi: {{verse|chapter=15|verse=9}}a l'é parèj che soa adorassion a val pròpi nen, përché lor a mostro coma s'a fussa la dotrina mach ëd comandament uman"<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 29|Isaia 29:13]].</ref>. === La vera impurità === {{verse|chapter=15|verse=10}}E peui a l'ha ciamà 'l pòpol e a l'ha dije: "Sté a sente e fé 'n manera 'd comprende lòn ch'iv diso: {{verse|chapter=15|verse=11}}A l'é nen lòn ch'a intra ant la boca ch'a spòrca na përson-a, ma a l'é lòn ch'a seurt da la boca ch'a la spòrca". {{verse|chapter=15|verse=12}}Su lòn, ij dissépoj a son avzinasse a chiel e a l'han dije: "Ses-to nen ancorzute ch' ij Farisé a son ofendusse<ref>O "a son stàit ëscandalisà".</ref> cand ch'a l'han sentì lòn ch'it l'has dije?". {{verse|chapter=15|verse=13}}E chiel a l'ha replicà: "Na pianta quala ch'a sia, ch'a l'é nen stàita piantà da mè Pare, a sarà dësreisà. {{verse|chapter=15|verse=14}}Lasseje sté: a son ëd bòrgno ch'a men-o anans d'àutri bòrgno. Se ‘n bòrgno a men-a anans n'àutr bòrgno a tombo tùit e doi ant un fòss<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 6|Luca 6:39]].</ref>". {{verse|chapter=15|verse=15}}Anlora Pero a l'ha dije: "Dëspiegh-ne sta paràbola!". {{verse|chapter=15|verse=16}}E Gesù a-j dis: "Dòp tut lòn ch'i l'hai dive, i capisse ancora nen?<ref>O "ancora seve-ne tant stùpid?".</ref> {{verse|chapter=15|verse=17}}Eve ancora nen capì che tut lòn ch'a intra 'n boca a cala 'nt lë stòmi e peui a va 'nt ël poss nèir? {{verse|chapter=15|verse=18}}Le còse ch'a seurto da la boca, nopà, a ven-o dal cheur e a son cole-lì le còse ch'a spòrco na përson-a<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12|Maté 12:34]].</ref>. {{verse|chapter=15|verse=19}}Përché ch’a l'é dal cheur ch'a seurt la gramìssia<ref>O "j'idèje grame".</ref>, l'amassidi, l'adulteri, la fornicassion, ij robarissi, le fàusse testimonianse, le maldicense. {{verse|chapter=15|verse=20}}Coste-sì a son le còse ch'a spòrco na përson-a, ma mangé sensa lavesse le man a spòrca nen na përson-a. === La fede 'd na fomna cananita === {{verse|chapter=15|verse=21}}Anlora Gesù a l'é partì da lì e a l'é artirasse da le part ëd Tiro e Sidon. {{verse|chapter=15|verse=22}}Na fomna cananèa ch'a l'era vnùa da cole part-lì, a l'é butasse a crijeje fòrt dapress an disanda: ‘Signor, fieul ëd David, it ciamo pietà! Mia fija a l'é tormentà an manera orìbil da'n demòni!". {{verse|chapter=15|verse=23}}Ma chiel a l'ha gnanca daje na rëspòsta; e ij sò dissépoj, ch'a l'avìo avzinasse a Gesù, a lo pregavo e a disìo: "Mand-la via, përchè a chita nen ëd crijene dapress". {{verse|chapter=15|verse=24}}Ma Gesù a l'ha rësponduje: "Mi i son stàit mandà mach a le feje perdùe dla ca d'Israel". {{verse|chapter=15|verse=25}}Ma chila a l'é vnùa e a l'é campasse ai Sò pé e a l'ha dije: "Signor, giutme!". {{verse|chapter=15|verse=26}}Chiel a-j dis: "A l'é nen giust<ref>O "a conven nen".</ref> ëd pijé 'l pan dij fieuj e campelo ai cagnin". {{verse|chapter=15|verse=27}}Ma chila a-j rëspond: "Vera, Signor, però ij cagnin a mangio bin lòn ch’a tomba<ref>O “le frise”.</ref> da la tàula dël padron". {{verse|chapter=15|verse=28}}Anlora Gesù a l'ha rësponduje: "Fomna, toa fede a l'é granda! Ch'at sia fàit conform a lòn ch'at ësta tant a cheur". E soa fija a l'é stàita varia bele an col moment lì" === La varision ëd vàire d'àutri === {{verse|chapter=15|verse=29}}E Gesù a l'é partì da lì e a l'é vnù da le bande dël lagh ëd Galilea, e peui a l'é montà an sna colin-a<ref>O "montagna".</ref>, e a l'é setasse ambelelì. {{verse|chapter=15|verse=30}}Anlora na gran' furfa a l'é vnùa da chiel an portand con lor dij sòp, dij bòrgno, dij stropià, dij mut e varie d'àutri. A l'han butaje ai pé 'd Gesù e chiel a l'ha varije, {{verse|chapter=15|verse=31}}ëd manera che sta furfa a l'é stàita bin ëstupìa 'd vëdde ij mut ch'a parlavo, jë stropià arsanà, ij sòp ch'a marciavo bin e ij bòrgno ch'a-i ës-ciairavo, e tuti a dasìo glòria<ref>O "a làudavo".</ref> al Dé d'Israel. === Gesù a dà da mangé ai quatr mila === {{verse|chapter=15|verse=32}}Anlora Gesù a l'ha ciamà ij sò dissépoj e a l'ha dije: "I l'hai compassion ëd tuta sta gent, perchè ch’a l'é già tre di ch'a l'han mai chitame dë vnime dapress e a l'han nen da mangé. I veuj nen mandeje via afamà. I l'hai tëmma ch'i l'àbio dij mancament për la strà". {{verse|chapter=15|verse=33}}E ij sò dissépoj a l'han dije: "Coma sarìa-lo possibil an còst desert d'avèj pro 'd pan për sodisfé 'n baron ëd gent parèj?". {{verse|chapter=15|verse=34}}E Gesù a-j dis: "Vàire ‘d pan ch'i l'eve?", e a l'han rësponduje: "Set, e pòch ëd pess". {{verse|chapter=15|verse=35}}Anlora a l'han dàit l’ordin a la furfa 'd setesse për tèra. {{verse|chapter=15|verse=36}}Gesù a l'ha pijà ij set pan e ij pess, a l'ha butaje a tòch, e apress d’avèjne rendune grassie<ref>O "ringrassià Nosgnor", "pregà Nosgnor”.</ref>, a l'ha daje ai sò dissépoj, e sti-sì al pòpol. {{verse|chapter=15|verse=37}}A l'han tuti mangiane e a l'han avune pro, ansi, ëd lòn ch'a l'era vansane a l'han ampinì ancora set cavagne. {{verse|chapter=15|verse=38}}Coj ch'a l'avìo mangià a j'ero quatr mila òm, sensa conté le fomne e le masnà. {{verse|chapter=15|verse=39}}Apress che Gesù a l'ha congedà tuta sta gent, a l'é montà an sna barca e a l'é andàit ant la region ëd Magadan. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Maté]] 6q56mwa61zcdj83u1yup5a38focioiz 0 1173 37958 28818 2026-06-22T16:01:12Z Dragonòt 119 37958 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Rut|Rut]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 21|Giudes 21]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rut/Rut 2|Rut 2]] | notes = }} {{chapter|1}} {{TOCright}} = Rut = [[File:La Bìbia piemontèisa - Rut 1.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Rut 1]] == 1 == === La famija d'Elimelech a migra a Moab === {{verse|chapter=1|verse=1}}Ant ël temp che ij Giùdess a governavo j'Israelita, a l'é staje na famin-a 'nt ël pais, e n'òm ëd Betlem ëd Giuda, ciamà Elimelech<ref>Ël nòm Elimelech a veul di a la letra "Mè Dé a l'é Rè". L'identificassion ciàira 'd sò nòm ch'a na fà 'l conteur a smija ch'a sìa vorsùa për butelo sota na bon-a lus.</ref>, a l'é migrà 'nt la campagna 'd Moab për resteje për un pò, con soa fomna e Ij sò dòi fieuj. {{verse|chapter=1|verse=2}}La fomna 'd cost òm-sì as ciamava Noemi<ref>Ël nòm Noemi (o Naomi, נָעֳמִי, noʿomi) a ven da l'agetiv נֹעַם (noʿam, “piasosa, amabil") e a la letra a veul dì "Ti ch'it ses piasosa, amabil". Sà nòm a vnirà l'oget ëd un gieugh ëd paròle an 1:20-21 anté che chila as lamenta ch'a l'é pì nen "piasosa" ma "méra" përchè cha l'ha përdù sò marì e fieuj.</ref>, e ij sò dòi fieuj Maclon e Chilion. Lor a j'ero Efraitita da Betlem ëd Giuda. Rivà 'nt la campagna 'd Moab a-i son ëstabilisse. {{verse|chapter=1|verse=3}}Peui Elimelech, marì 'd Noemi, a l'é capità ch'a l'é mòrtje, e chila a l'é restà con ij dòi fieuj. {{verse|chapter=1|verse=4}}Costi-sì a son mariasse con ëd fomne moabita. Un-a as ciamava Orpa e l'àutra Rut. Des agn pì tard, {{verse|chapter=1|verse=5}}ëdcò Maclon e Chilion a son mòrt, Naomi a l’é restà tuta sola, sensa sò marì e 'dcò sensa fieuj. === Naomi a torna a Betlem compagnà da Rut === {{verse|chapter=1|verse=6}}Cand che Noemi a l'ha savù che Nosgnor a l'avìa visità sò pòpol acordandje un bon mësson ëd gran, a l'é preparasse a chité la campagna 'd Moab con soe doe nòre. {{verse|chapter=1|verse=7}}A son donca partiss-ne dal leugh andoa ch'a vivìo për artorné an Giuda. Contut, antant ch'a j'ero butasse an marcia, {{verse|chapter=1|verse=8}}Noemi a l'ha dit a soe doe nòre: "Andé, torné ognidun-a a ca 'd vòstra mare. Che Nosgnor a peussa esse tant bon con vojàutre coma ch'a l'é stalo anvers ij vòstri marì ch'a son mòrt e coma con mi medésima! {{verse|chapter=1|verse=9}}Che Nosgnor a peussa acordé a vojàutre 'l boneur a ca d'un marì neuv!". Chila a l'ha ambrassaje, ma lor a son butasse a criijé e a pioré, {{verse|chapter=1|verse=10}}e a l'han dit: " Nò! Noi i vniroma con ti da toa gent!". {{verse|chapter=1|verse=11}}"Torné andaré, care mie fije," a l'ha rësponduje Noemi, "përchè veule-ne vnì con mi? Miraco a-i é ancora an mè sen ëd fieuj ch'a peudrìo dventé ij vòstri marì? {{verse|chapter=1|verse=12}}Torné andarera, care le mie fije, andévne, përchè mi i son tròp veja për marieme! E cand bin i disèissa: A-i é ancora dë speransa për mi, costa midema neuit i vado a esse 'd mè marì e i l'avrai 'd fieuj",{{verse|chapter=1|verse=13}}fòrse che vojàutre i speterìe che costi-sì a fusso vnùit grand? E i farìe për sòn astinensa dal matrimòni? Nò, care mie fije! Mi i son pien-a d'ameiror për voi, përchè la man ëd Nosgnor a l'é aussasse contra 'd mi". {{verse|chapter=1|verse=14}}Lor a l'han torna ancaminasse a crijé e a pioré, peui Orpa a l'ha ambrassà soa madòna e a l'é tornass-ne da soa gent, ma Rut a l'é restaje tacà. {{verse|chapter=1|verse=15}}Anlora Noemi a l'ha dije: "Varda, toa cugnà a l'é tornà da soa gent a dai sò dio; torna andarera 'dcò ti, coma chila". {{verse|chapter=1|verse=16}}Ma Rut a l'ha rësponduje: "Fame nen fòrsa che mi it chita e i torna andaré sensa 'd ti, përchè 'ndoa che ti 't andras, i-i andrai ëdcò mi; andoa che ti it fërmeras, im fërmerai; toa gent a sarà mia gent e tò Dé a sarà mè Dé. {{verse|chapter=1|verse=17}}Ambelelà 'nté che ti it meuriras, i meuirirai mi e là i sarai sotrà. Che Nosgnor am castiga coma ch'a veul se a sarà n'àutra còsa diversa da la mòrt a separene!". {{verse|chapter=1|verse=18}}An vedend che Rut as antestava 'd compagnela, Noemi a l'ha pa pì ansistù. {{verse|chapter=1|verse=19}}Përparèi ch'a l'han fàit ël viage ansema fin-a a Betlem. Cand ch'a son rivà a Betlem, tut ël pais a l'é anteressass-ne: "É-la bin cola-lì Noemi?" a crijavo le fomne. {{verse|chapter=1|verse=20}}"Ciameme pì nen Noemi", a l'ha rësponduje, "Ciameme Mara, përchè 'l Tutpotent a l'ha ampinime d'ameiror. {{verse|chapter=1|verse=21}}Mi i son partìa con le man pien-e, e Nosgnor a l'ha fame torné a man veuide! Përchè ciameme ancora Noemi, cand che Nosgnor a pòrta testimoniansa contra 'd mi e 'l Tutpotent a l'ha fame vnì dësgrassià?". {{verse|chapter=1|verse=22}}A l'é parèj che Noemi a l'é tornà con Rut, la Moabita, soa nòra, vnùa da la campagna 'd Camp ëd Mòab. Lor a son rivà a Betlem cand ch'a s'ancaminava l'amson ëd l'òrdi. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Rut]] bidhtgjayh6wsps8uu3kxk81vbnoxgf 0 2196 37961 33476 2026-06-22T16:02:14Z Dragonòt 119 37961 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 5|2 Samuel 5]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 7|2 Samuel 7]]|notes=}} {{chapter|6}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 06.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 06]] = 2 Samuel = == 6 == === David a fà tramudé l'Èrca a Gerusalem === {{verse|chapter=6|verse=1}}David a l'ha torna convocà j'òm pì vajant ch'a-i fussa an Israel: a j'ero apopré tranta mila. {{verse|chapter=6|verse=2}}A l'ha mnaje a Baale-Giuda, con tut ël pòpol ch'a lo compagnava, për tramudene l'Èrca 'd Dé ch'a pòrta 'l nòm dël Signor ëd l'Univers, col ch'a l'é stà an sël tròno sircondà dai cherubin<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 25|Surtìa 25:22]].</ref>. {{verse|chapter=6|verse=3}}A l'han carià l'Èrca an s'un chèr neuv e a l'han tramudala da la ca d'Abinadab<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 7|1 Samuel 7:1-2]].</ref> ch'a l'era an sla colin-a. Usa e Aio, fieuj d'Abinadab, a guidavo 'l chèr. {{verse|chapter=6|verse=4}}A l'han portalo con l'Èrca 'd Dé da la ca d'Abinadab an sla colin-a e Aio a marciava dë 'dnans ëd l'Èrca. {{verse|chapter=6|verse=5}}David e tùit j'Israelita a dansavo dë 'dnans a Nosgnor, a cantavo e a sonavo d'ògni sòrt dë strument - zitre, arpe, tambornin, castagnëtte e piatlin-e. {{verse|chapter=6|verse=6}}Cand ch'a son rivà a l'èira 'd Macon, ij beu ch'a tiravo 'l chèr a son antrapasse e Usa a l'ha pogià la man contra l'Èrca për sustnila. {{verse|chapter=6|verse=7}}Për lòn ël Signor a l'ha avune tanta flin-a<ref>O "la flin-a dël Signor a l'é s-cionfà contra 'd chiel".</ref> ch'a l'ha colpilo a mòrt. A l'é parèj che Usa a l'é mòrt pròpi là davzin a l'Èrca 'd Nosgnor. {{verse|chapter=6|verse=8}}David a l'era pitòst pijass-la mal che 'l Signor, an soa flin-a, a l'avèissa fulminà Usa. Parèj, David a l'ha daje a col leugh ël nòm ëd Peres-Usa (ch'a veul dì "S-cionf contra d'Usa"), nòm ch'a l'é 'ncora col ch'as deuvra ancheuj. {{verse|chapter=6|verse=9}}Për lòn ch'a l'era rivaie, David a l'avìa ora tëmma ‘d Nosgnor e a disìa: "Coma ch'i podria mai fé, adess, për arporté l'Èrca dël Signor sota mia guerna 'n mè palass?". {{verse|chapter=6|verse=10}}A l'é parèj che David a l'ha decidù 'd pì nen tramudé l'Èrca ‘d Nosgnor ant la sità 'd David. Nompà, a l'ha fala trasporté 'nt la ca d'Obed-Edom, ch'a l'era 'd Gath. {{verse|chapter=6|verse=11}}Parèj l'Èrca dël Signor a l'é restaje 'nt la ca d'Obed-Edom, a Gath, për tre mèis, e Nosgnor a l'ha benedì chiel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 26|1 Crònache 26:4-5]].</ref> e tuta soa famija. {{verse|chapter=6|verse=12}}Anlora a l'han faje savèj a David che 'l Signor, grassie a l'Èrca 'd Dé, a l'avìa benedì la famija d'Obed-Edom e tùit ij sò bin. Parèj, David a l'é andàit ambelelà e a l'ha fàit tramudé l'Èrca 'd Dé da la ca d'Obed-Edom a la Sità 'd David an mes a na festa gròssa. {{verse|chapter=6|verse=13}}Coj ch'a portavo l'Èrca ‘d Nosgnor a fasìo ses pass e peui David a fasìa 'n sacrifissi d'un tòr e d'un moton. === Micol a arpròcia David === {{verse|chapter=6|verse=14}}Ora David, ch'a l'avìa a còl mach un càmus ëd lin<ref>La vesta che 'd sòlit as butavo adòss ij sacerdòt.</ref>, a dansava con tute soe fòrse dë 'dnans al Signor. {{verse|chapter=6|verse=15}}Chiel e tuta la gent a compagnavo l'Èrca ‘d Nosgnor an mes a d'aclamassion e 'd son ëd còrn. {{verse|chapter=6|verse=16}}Cand che l'Èrca dël Signor a l'é intrà 'nt la sità 'd David, Micol, la fija 'd Saul a vardava giù da la fnestra e a l'ha vëddù rè David ch'a sautava e a dansava dë 'dnans a Nosgnor e a l'é sentusse ampinìa 'd dëspresi për chiel. {{verse|chapter=6|verse=17}}A l'han donca portà l'Èrca dël Signor e a l'han butala a sò post andrinta la tenda ch'a l'era stane prontà. E David a l'ha smonù dë 'dnans a Nosgnor ëd olocàust e d'oferte 'd comunion. {{verse|chapter=6|verse=18}}Apress d'avèj smonù tut lòn, David a l'ha benedì 'l pòpol ant ël nòm dël Signor ëd l'Univers, {{verse|chapter=6|verse=19}}Peui a l'ha fàit na distribussion a minca òm e fomna dël pòpol d'Israel d'un panèt con ëd carn rustìa e 'd na fogassa d'uva. Peui tuta la gent a l'é tornass-ne a ca. {{verse|chapter=6|verse=20}}Ëdcò David a l'é tornass-ne a ca për dé la benedission a soa famija. Micol, la fija 'd Saul a l'é surtìa për andeje 'ncontra e a l'ha dije: "Ma vard-te 'n pò! Che figura ch'it l'has fàit ancheuj për un rè d'Israel! Has-to pròpi gnun-a vërgògna 'd fete vëdde parèj da tute le sërvente tanme 'n fòl, na përson-a volgar qualsëssìa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crònache/1Crònache 16|1 Crònache 16:43]].</ref>?". {{verse|chapter=6|verse=21}}David a l'ha arbatù a Micol: "I l'hai dansà dë 'dnans a Nosgnor, ch'a l'ha preferime a tò pare e a tuta toa famija, e ch'a l'ha fame sovran d'Israel, sò pòpol. {{verse|chapter=6|verse=22}}I sarìa stàit dispòst a umilieme 'ncora 'd pì, a rend-me 'n fòl complet! Ma le sërvente ch'it l'has mensionà, lor as n'ancalerio gnanca a dëspresieme”. {{verse|chapter=6|verse=23}}Micol, la fija 'd Saul a l'é restà sensa avèj 'd fieuj për tuta soa vita. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] 0er5fi2btok9kjzaf5wdxh69zses8lh 0 2428 37956 33396 2026-06-22T16:00:26Z Dragonòt 119 37956 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 10|2 Samuel 10]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 12|2 Samuel 12]]|notes=}} {{chapter|11}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 11]] = 2 Samuel = == 11 == === David e Betsabea === {{verse|chapter=11|verse=1}}Cand ch'a l'é rivà la bela stagion, a l'época che ij rè a j'ero sòlit ëd seurte a fé 'd guère, David a l'ha mandà Ioab e ij sò ufissiaj con tuta l'armada d'Israel a fé 'd ravagi 'nt ël teritòri dj'Amonita e a buté l'assedi a Raba, la capital. David a l'era restà a Gerusalem<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 20|1 Crònache 20:1]].</ref>. {{verse|chapter=11|verse=2}}Na vira<ref>O "Na sèira".</ref>, David, ch'a l'era aussasse da sò arpòs dël dòp-disné, a l'era andàit a fé dòi pass an sla bela vista 'd sò palass. Da là a l'ha vëddù da leugn na fomna ch'a fasìa 'l bagn. A l'era pròpi bela. {{verse|chapter=11|verse=3}}Parèj, David a l'ha mandà cheidun a 'nformesse a propòsit ëd cola fomna e a l'han dije ch'a l'era Betsabea, fija d'Eliam, la mojé d'Uria, l'Hitita. {{verse|chapter=11|verse=4}}Anlora David a l'ha mandà 'd messagé për fela vnì a palass e cand ch'a l'é rivà, a l'é cogiasse con chila. Betsabea a l'avìa pen-a chità ij sò rit ëd purificassion dòp soe régole<ref>Mestruassion.</ref>, peui a l'é tornass-ne a ca. {{verse|chapter=11|verse=5}}Pì anans, cand che Betsabea a l'ha capì d'esse restà gravia, a l'ha falo savèj a David. {{verse|chapter=11|verse=6}}David a l'ha ordinà a Ioab ch'a-j mandèissa Uria, l'Hitita. {{verse|chapter=11|verse=7}}Cand che Uria a l'é rivà a palass, David a l'ha ciamaje coma ch'a stasìo Ioab e l'armeja, e coma ch'a 'ndasìa la guèra. {{verse|chapter=11|verse=8}}Peui a l'ha dije a Uria: "Và pura a ca toa a pijete un pò d'arpòs<ref>Let. "e làvte ij pé".</ref>". David a l'ha fin-a mandaje 'n cadò, a Uria, sùbit ch'a l'é artirasse. {{verse|chapter=11|verse=9}}Contut, a l'é rivà che Uria, cola neuit, a l'é nen andàit a soa ca, ma a l'é restà a deurme a l'intrada dël palass con le vardie dël rè. {{verse|chapter=11|verse=10}}Cand ch'a l'é stàit anformà che Uria a l'era pa andass-ne a soa ca, David a l'ha dije: "Coma ch'a l'é ch'it ses nen tornà a toa ca la neuit passà, dòp ess-ne stàit da leugn për tant temp?". {{verse|chapter=11|verse=11}}Uria a l'ha rësponduje: "L'Èrca, e tuta l'armeja d'Israel e 'd Giuda, a vivo an tenda, e Ioab, mè comandant, e j'àutri ufissiaj a son acampà a la seren-a. Coma i podrìa mai mi andemne a ca për mangé e bèive e cogeme con mia fomna? I giuro ch'i podrìa mai fé na ròba parèj!". {{verse|chapter=11|verse=12}}Anlora David a l'ha dije a Uria: "Bin, për ancheuj resta sì e doman ti 't podras artorné a l'armeja". Parèj Uria a l'é restà a Gerusalem për col di-lì e 'l di dòp. {{verse|chapter=11|verse=13}}Peui David a l'ha anvitalo a sin-a e a l'ha faje pijé na cioca. Fin-a parèj David a l'ha nen podù felo andé a soa ca e Uria a l'é ancora andàit a deurme a l'intrada dël palass con le vardie dël rè. {{verse|chapter=11|verse=14}}A l'andoman David a l'ha scrivù na litra a Ioab e a l'ha dàjla a Uria përchè a-j la consëgnèissa. {{verse|chapter=11|verse=15}}La litra a disìa: "Fà buté Uria ant ël prim front, ant ël setor andoa che la bataja a l'é pì fòrta. Peui artireve da chiel parèj ch'a sia sicur ch'a lo masso". {{verse|chapter=11|verse=16}}Parèj Ioab, ch'a dirigìa l'assedi dla sità, a l'ha destinà Uria al setor ch'a savìa ch'a-i lotavo ij mej gueriè nemis. {{verse|chapter=11|verse=17}}E cand che ij soldà nemis a son surtì da la sità për combate, Uria l'Hitita a l'é stàit massà ansema a vàire d'àutri soldà israelita. {{verse|chapter=11|verse=18}}Anlora Ioab a l'ha mandà d'anformassion a David a rësguard a tut lòn ch'a l'era capità 'nt la bataja. {{verse|chapter=11|verse=19}}Al messagé a l'ha daje cost òrdin: "Fà savèj al rè tut lòn ch'a l'é capità 'nt la bataja. {{verse|chapter=11|verse=20}}Contut, ël rè a podrìa anrabiesse e ciamete: 'Përchè son-ne le trope avzinasse parèj a la sità? A savìo pa che da la muraja a l'avrìo tiraje a còl ëd còlp? {{verse|chapter=11|verse=21}}Chi ch'a l'avìa massà Abimelech, fieul ëd Ierobal? A l'era forsi nen na fomna che, da l'àut ëd la muraja 'd Tebes<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 9|Giùdes 9:53]].</ref>, a l'avìa tiraje a còl na pera da mulin, e a l'ha massalo? Përchè i seve avzinave a la muraja?'". Se chiel a parla parèj, ti dije: 'Tò servitor Uria, l'Hitita, a l'é 'dcò mòrt". {{verse|chapter=11|verse=22}}Anlora 'l messagé a l'é andasne, a l'é presentasse a David, e a l'ha contaje tut lòn che Ioab a l'avìa comissionalo 'd dije. {{verse|chapter=11|verse=23}}Ël messagé a l'ha dije a David: "Ij nemis, pì fòrt che nojàutri, a l'han fàit na surtìa a camp duvert. Nojàutri i soma passà al contratach fin-a a l'intrada dla pòrta dla sità. {{verse|chapter=11|verse=24}}Anlora j'arcé a l'han ancaminà a tiré contra ij tò òm da l'àut ëd la muraja. e diversi dj'òm dël rè a son mòrt, comprèis Uria l'Hitita". {{verse|chapter=11|verse=25}}David a l'ha dije al mëssagé: "Dis a Ioab ch'as dëscoragia pa për lòn ch'a l'é capitaje. La spa 'd guèra a divora ora l'un ora l'àutr. La vira ch'a ven, combat con pì granda fòrsa e conquista la sità!". {{verse|chapter=11|verse=26}}Cand che la fomna d'Uria a l'ha savù che sò marì a l'era mòrt, a l'ha fàit deul për chiel. {{verse|chapter=11|verse=27}}Passà ch'a l'era 'l deul, David a l'ha fala vnì a palass e Betsabea a l'é dventà un-a 'd soe fomne. Peui chila a l'ha daje 'n fieul. Contut, lòn che David a l'avìa fàit a l'é dëspiasuje tant a Nosgnor. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] rcm3bbxornjl3ppsrc92mwf5cs1i4m2 0 4421 37959 34551 2026-06-22T16:01:33Z Dragonòt 119 37959 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Neemia|Neemìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Neemia/Neemia 4|Neemìa 4]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 6|Neemìa 6]]|notes=}} {{chapter|5}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - Neemìa 05.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - Neemìa 05]] {{TOCright}} = Neemìa = == 5 == === Neemìa e 'l crasament dij débit === {{verse|chapter=5|verse=1}}An tra ‘l pòpol, a na certa mira, a l’é surtìa na plenta granda ‘d vàire òm e soe fomne contra d’àutri Israelita. {{verse|chapter=5|verse=2}}A j’era chi ch’a disìa: “Nòstre famije a son bin gròsse e për dzorvive i l’oma da manca ‘d motobin ëd forment”. {{verse|chapter=5|verse=3}}D'àutri a disìo: “Për avèj un pòch ëd forment ant la famin-a ch’i patioma, i l'oma dovù ipoteché ca, camp e vigne”. {{verse|chapter=5|verse=4}}E d'àutri ancora a disìo: “Për paghé le taje i l'oma dovù fesse presté 'd sòld e angagé nòstri camp e nòstre vigne. {{verse|chapter=5|verse=5}}Nojàutri i soma dl’istessa gent djë sgnor, e ij nòstri fieuj a son pròpi com ij sò. Pura, për podèj vive, i l’oma da vende ij nòstri fieuj e sogeteje a la s-ciavensa. I l’oma già vendù vàire dle nòstre fije, e i podroma mai pì dësangageje përchè camp e vigne a son già an man dij nòstri creditor. {{verse|chapter=5|verse=6}}Tute ste plente, cand ch’i l’hai sentùje, a l’han fame pròpi vnì la flin-a: na situassion parèj as podìa pròpi pa toleresse. {{verse|chapter=5|verse=7}}Anlora i l'hai pijà la decision d’antërven-e. I l'hai arprocià j'autorità e ij cap: “Vojàutri i greve tròp la cària<ref>Ebràich: “pijesse l'anteresse dël débit, valadì fé strossinagi.” Ël vocàbol ebràich  מַשָּׁא (mashaʾ) a veul dì “anteresse; débit.” Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 22|Surtìa 22:25]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 25|Levitich 25:35-37]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 23|Deuteronòmi 23:19-20]].</ref> ai vòstri frej!”. Peui i l'hai convocà na ciambreja general dël pòpol {{verse|chapter=5|verse=8}}e i l'hai dije: “Anans ëd tut, noi i l'oma sërcà an tute le manere 'd podèj paghé 'l dësangagg për ij nòstri frej ch'a j'ero tombà an s-ciavensa 'd forësté. Ore, vojàutri i posse vòstri frej a vendse s-ciavandé fin-a ai vòst conassionaj”. A ste paròle tùit a son restà ambajà e a savìo pa pì còsa disse. {{verse|chapter=5|verse=9}}Anlora mi i son andàit anans e i l’hai dije: “Lòn ch'i feve vojàutri sgnor as peul pa toleresse. Vojàutri i l'eve nen timor ëd Dé: parèj che jë strangé nòstri nemis a l'avran bel fé për nen rispetene”. {{verse|chapter=5|verse=10}}Ore, fin-a mi e ij mè parent i l'oma daje an préstit a vàire përson-e 'd gran e 'd dné: venta ch'is butoma tuti d'acòrdi a nen felo torna e armëtte tut ësto débit. {{verse|chapter=5|verse=11}}Deje torna andaré ij sò camp e le vigne e j'ulivé e le ca; pa mach, ansema a l’anteresse<ref>O “la part ch'a fà sent”.</ref> dël dné, dël gran, dël vin e dl’euli che vojàutri i l’eve ciamaje. {{verse|chapter=5|verse=12}}E lor a l’han replicà: “Va bin. I-j daroma andaré e i ciameroma pì gnente da lor, an fasend coma ch'it dise ti”. Anlora i l'hai ciamà ij sacerdòt e i l'hai fàit an manera che costi-sì a fèisso giurament ëd fé com i l'avìa dit mi. {{verse|chapter=5|verse=13}}E 'd pì mi i son butame a sopaté mia vestimenta e i l'hai dit: “Che chicassìa a guernerà pa sta paròla ch’a sia sopatà via da soa ca e da tut lòn che a l'ha e a në resta pì nen”. E tuta la furfa a l'ha rëspondù: “Amen. Ch’a sia parèj!”. E a l'han laudà Dé. E la gent a l'ha fàit com a l'era disse. {{verse|chapter=5|verse=14}}Dal di che 'l rè a l'avìa comandame 'd governé ‘l pais ëd Giuda, da l'ann ch’a fasia vint fin-a a col ch'a fà trantedoi ëd rè Artaserse, për dódes agn mi e mè frèj i l'oma pa mangià le proviande dovùe ai governator. {{verse|chapter=5|verse=15}}Ma ij governator ch’a j’ero anans, a l'avìo bin grevà la gent an arseivend pan e vin, oltre ai sòlit quaranta sicl al di d'argent. E nen mach, ma ij sò ministr a angariavo ël pòpol. An tute le manere mi i l'hai pa seguità sta stra, përchè i l'hai timor ëd Dé. {{verse|chapter=5|verse=16}}I l'hai travajà pitòst a la fàbrica dle muraje, sensa caté gnun camp e tuta mia gent a l'era ‘dcò ciapà da sto travaj. {{verse|chapter=5|verse=17}}A son ëstàit sentessinquanta ij Giudé e ij magistrà, che, an rivand tuti dai pais dj'anviron, a mangiavo a mia tàula. {{verse|chapter=5|verse=18}}E tùit ij di a ca mia, as massava un beu, ses feje sernùe, oltre che volaja soasìa da mi, e minca di ëd vin divers a volontà. Contut, mi i l'hai pa sërcà dë stipendi për mè govern, për ël motiv che 'l pòpol a l'era motobin svers. {{verse|chapter=5|verse=19}}"Nosgnor! It në prego, arcòrdte ëd mi e ‘d tut ël bin ch’i l’hai fàit për ës pòpol, e benediss-me për lòn". == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Neemia]] sqzvmscp97z2e6c1ohikztnibnkm1jr 0 4957 37955 33951 2026-06-22T16:00:06Z Dragonòt 119 37955 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 15|1Crònache 15]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 17|1 Crònache 17]]|notes=}} {{chapter|16}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 16.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 16]] == 16 == {{verse|chapter=16|verse=1}}Parej a l’han portà l'Èrca 'd Nosgnor drinta dël tabërnàcol che David a l'avia drissàje e a l'han smonù ‘dnans a Dé dj'olocàust e d'assion ëd grassie. {{verse|chapter=16|verse=2}}Compì ch’a l’avìa ij sò sacrifissi, David a l' ha benedì ‘l pòpol an nòm ëd Nosgnor. {{verse|chapter=16|verse=3}}Peui a l’ha dàit a minca n’òm e fomna ‘d tut Israel na fogassa 'd pan con na porsion ëd carn rostìa e na torta d'uva pàssola. === Ël servissi dij Levita dë 'dnans ëd l'Èrca === {{verse|chapter=16|verse=4}}Anlora a l'ha stabilì David ëd Levita përchè a ufissièisso ‘dnans ëd l'Èrca'd Nosgnor, visadì d'anvoché soe benedission, deje 'd grassie e laudé ‘l Signor, ël Dé d’Israel. {{verse|chapter=16|verse=5}}Asaf, ël cap d’ës grup, e sò scond, Zecaria; Asiel, Semiramot, Jechiel, Matitia, Eliab, Benaia, Obed-Edom e Jeiel ch'a l'avia d'arpe e'd lire; e Asaf a tocava ij cìmbali. {{verse|chapter=16|verse=6}}E Benaia e Jacasiel, ij sacerdòt, a sonavo sèmper le trombëtte ‘dnans dl'Èrca dl'aliansa 'd Nosgnor. === La càntica ‘d làude ‘d David === {{verse|chapter=16|verse=7}}An col di-lì, David a l'ha dàit a Asaf e ai sò frej, l'ancàrich ëd canté për la prima vira cost salm ëd rendiment ëd grassie a Nosgnor: {{verse|chapter=16|verse=8}}Laudé Nosgnor, anvoché so nòm! Fé conòsse an tra le gent lòn ch'a l'ha fait! {{verse|chapter=16|verse=9}}Cantelo, canteje' d salm, parlé 'd soe maravije! {{verse|chapter=16|verse=10}}Argiojì 'd sò nòm, ch'a l'é sant, lassè che 'l cheur ëd coj che a sërco Nosgnor a argiojissa. {{verse|chapter=16|verse=11}}Sërché Nosgnor e sò podej, sërché sémper sò visagi! {{verse|chapter=16|verse=12}}Avisevne dle maravije che a l'ha fàit, ij sò miràcoj e ij sò giudìssi. {{verse|chapter=16|verse=13}}Vojàutri, ij dissendent d'Israel, i seve sò sërvent; fieuj 'd Giacòb, i seve ij sò sernù. {{verse|chapter=16|verse=14}}Chiel, Nosgnor, a l'é nòst Dé, col ch'a compìss soe decision për tuta la tèra. {{verse|chapter=16|verse=15}}Avisevne sèmper ëd soa aliansa, dla promëssa fàita për mila generassion. {{verse|chapter=16|verse=16}}L'aliansa stabilìa con Abraham<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 12|Génesi 12:7]].</ref>, ël giurament fait con Isach<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 26|Génesi 26:3]].</ref>. {{verse|chapter=16|verse=17}}Che a l' ha confermà a Giacòb tanme decret a Israel an aleansa ch’a vnirà mai a la fin! {{verse|chapter=16|verse=18}}Dé a l’avìa dit: "Iv darai 'l pais ëd Canan, për sòrt ëd vòstra ardità esclusiva<ref>16:17-18 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 28|Génesi 28:13]].</ref>. {{verse|chapter=16|verse=19}}Combin che vojàutri i seve pòca gent, pròpi' d pòch nùmer e forësté ant ël pais. {{verse|chapter=16|verse=20}}Parej che lor a sarìo andàit ramingh da nassion a nassion, e d'un regn a n' àutr regn. {{verse|chapter=16|verse=21}}Mach che a l' avrìa pa përmëttù che gnun a l'aveissa maltrataje e nen mach, ma fin-a a arpiè ij rè për protégie. {{verse|chapter=16|verse=22}}‘Toché pa ij mè consacrà, fé nen ëd mal ai mè profeta<ref>16:21-22 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Génesi/Génesi 20|Génesi 20:3-7]].</ref>!’. {{verse|chapter=16|verse=23}}Canté a Nosgnor, tuti voi ch'i steve ant la tèra, nunsié tùit ij di soa salvëssa {{verse|chapter=16|verse=24}}Conté soa glòria an tra le gent, e soe maravije an tra tùit ij pòpoj. {{verse|chapter=16|verse=25}}Përchè grand a l'é Nosgnor, e degn ëd tuta làuda, a l'é temìbil dzora a tuti ij dé; {{verse|chapter=16|verse=26}}an efet tuti ij dé a son mach d’ìdoj, ma mach chiel a l'ha fait ij cej. {{verse|chapter=16|verse=27}}Splendrior e maestà a stan ëdnans a sò visagi, fòrsa e argiojissansa andova che chiel a l'é. {{verse|chapter=16|verse=28}}Rendje a Nosgnor, famije dle gent, rendje a Nosgnor glòria e onor. {{verse|chapter=16|verse=29}}Rendje a Nosgnor la glòria che bin chiel a mérita! Porté n'oferta e vnije dë 'dnans; adorelo an santa magnificensa! {{verse|chapter=16|verse=30}}Che tuta la tèra a tërmola dnans ëd chiel! Òhi, 'l mond a l'é frem, bogia pa! {{verse|chapter=16|verse=31}}Ël cel ch'argiojissa, che la tèra a lo sélebra. Che as peussa dì an tra le gent: "Nosgnor a regna!". {{verse|chapter=16|verse=32}}Ch'arson-a 'l mar contut lòn che a-i é, ch'a giùbilo ij camp con tut lòn che a l'han; {{verse|chapter=16|verse=33}}anlora j' erbo dël bòsch a podran crijé 'd gòj dë 'dnans ëd Nosgnor, përchè a ven a giudiché la tèra. {{verse|chapter=16|verse=34}}Laudé Nosgnor, përchè a l'é brav! Soa compassion a përdura për sempe<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crònache/2Crònache5|2 Crònache 5:13]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Crònache/2Crònache7|7:3]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esdra/Esdra 3|Esdra 3:11]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 100|Salm 100:5]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 106|106:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 107|107:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 118|118:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 136|136:1]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremìa/Geremìa 33|Geremìa 33:11.]]</ref>. {{verse|chapter=16|verse=35}}Parlé parej: Salva nojàutri, Dé 'd nòstra salute, salv-ne, e và a cheujne tuti an tra le gent, al fin che noi i peusso selebré tò Nòm sant, e che nòstra glòria a sia ant ël laudete! {{verse|chapter=16|verse=36}}Benedì a sia Nosgnor, Dé d' Israel, d'eternità an eternità. E tuta la gent a l'ha rëspondù: Amen! Laudé Nosgnor!". === Ël servissi divin a Gerusalem e a Ghibeon === {{verse|chapter=16|verse=37}}David a l'ha lassà ambelelà, dë 'dnans a l'Èrca dl'Aleansa'd Nosgnor, Asaf e ij sò frej, ch’a-i ufisièisso sèmper conform a lòn che ventava fé minca di an facia a l'Erca. {{verse|chapter=16|verse=38}}Cost grup a comprendìa Obed-Edom e soa gent a j'ero sessanteut: Obed-Edom fieul ëd Jediton e Cossà tanme portié. {{verse|chapter=16|verse=39}}Antërtant, David a l’ha lassà 'l sacerdòt Sadòch e ij sò frej sacerdòt ëdnans dël tabërnàcol ëd Nosgnor, ant ël leu dël cult ch'a-i j'era a Gabaon përchè a-i ufissièisso dnans al Signor. {{verse|chapter=16|verse=40}}Minca di lor a ‘ndasìo a smon-e a Nosgnor l'olocàust ëd la matin e dël vespr ëdzora dl'autar, conform a la Lege che Nosgnor a l'ha comandà a Israel. {{verse|chapter=16|verse=41}}Con lor a-i j'era ‘dcò Eman, Jediton e d'àutri Levita designà për nòm a laudé Nosgnor, dàit che: “Sò amor a dura për sempe”. {{verse|chapter=16|verse=42}}A l'avìo 'd trombe, cìmbaj cha sonavo e d'àutri strument për compagné ij càntich ëd làude a Dé. E ij fieuj ëd Jediton a guernavo la porta. {{verse|chapter=16|verse=43}}Parèj tuta la gent a l' è andasne, mincadun a soa ca, e David a l'é tornà për benedì ca soa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 6|2 Samuel 6:19-2]]0.</ref>. === Nòte === <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] 4nkcxma4ptwz69s6olx5znx09exnrf6 0 4981 37960 34260 2026-06-22T16:01:55Z Dragonòt 119 37960 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache12|2 Crònache 12]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache14|2 Crònache 14]]|notes=}} {{chapter|13}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 13.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 13]] {{TOCright}} == 13 == === Ël regn d’Abia === {{verse|chapter=13|verse=1}}Dl'ann che a fà disset dël rè Geroboam, Abia a l'é rivà esse rè 'd Giuda. {{verse|chapter=13|verse=2}}Chiel a l'ha regnà për tre agn an Gerusalem. Soa mare a l'era Micaia, la fija d'Uriel ëd Ghibea. A-i é staie na guera an tra Abia e Geroboam. {{verse|chapter=13|verse=3}}Abia a l'ha tacà bataja con 400.000 guerié vajant sërnù, antramentre che Geroboam a ha butà a trop contra 'd chiel 800.000 òm bin sërnù. {{verse|chapter=13|verse=4}}Abia a l'é portasse an sël mont Zemaraim, che a l'é ant le montagne d'Efraim e a l'é butasse a crijé: “Scoteme, Geroboam e tut Israel! {{verse|chapter=13|verse=5}}Saveve pa vojàutri che Nosgnor Dé d'Israel a l'ha stabilì n’Aleansa eterna con David, e che chiel a l’ha dàit a chiel e ai sò dissendent ël tròno d’Israel për sèmper? {{verse|chapter=13|verse=6}}Pura, Geroboam, fieul ëd Nebat, ch’a l’era mach un servitor dël fieul ëd David, Salomon, a l’é arvirasse contra ‘d sò padron. {{verse|chapter=13|verse=7}}A l’é parèj che d’òm fagnan e përvers, sensa fede nì lege, a son butasse ansem a chiel e a l’han dësfidà ‘l fieul ëd Salomon, ch’a l’era ‘n giovo sensa esperiensa e ch’a-j podìa pa feje front. {{verse|chapter=13|verse=8}}Penseve pròpi vojàutri ëd podèj buteve contra ‘l regn ëd Nosgnor ch’a l’é mnà dai dissendent ëd David? Vojàutri i feve blaga d’avèj n’armeja granda e ch’i l’eve coj bocin d’òr che Geroboam a l’ha dave coma ij vòstri dio. {{verse|chapter=13|verse=9}}Ma i l’eve scassà ij sacerdòt ëd Nosgnor (ij dissendent d’Aron) e ij Levita, e i l’eve nominave ij vòstri sacerdòt, pròpi coma le nassion pagan-e. An costi di-sì chëcchessìa a podrìa dventé ‘n sacerdòt! Chionque a ven-a a consacresse con un vailèt o set moton a riva esse un sacerdòt 'd coj ch’i dise ch’a son ëd divinità! {{verse|chapter=13|verse=10}}Ma për nojàutri, ël Signor a l'é nòst Dé e noi i l'oma pa bandonalo. Mach ij dissendent d’Aron a servo ‘l Signor tanme sacerdòt, e mach ij Levita a peudo giuteje an soe funsion. {{verse|chapter=13|verse=11}}Tute le matin e tute le sèire, lor a smon-o d'olocàust al Signor, compagnà da bon odor d'ancens përfumà. A rangio ‘l pan ëd la presensa ansima a na tàula netià për ël rit e a visco ij candlé d'òr tute le sèire. Sicura, nojàutri i osservoma le régole dël Signor nòst Dé, che voi i l'eve arpossà. {{verse|chapter=13|verse=12}}Ore, vardé, Dé a l'é con nojàutri e chiel a l’é nòst comandant! Ij sacerdòt a son pront a soné le trombe për dé ‘l segn ëd la càrica contra 'd vojàutri. Gent d’Israel, feje pa la guera a Nosgnor, ël Dé dij nòstri antich! I podreve mai avèj an sossì ‘n bon ésit!”. {{verse|chapter=13|verse=13}}Antërtant, Geroboam, dë stërmà, a l’avìa mandà na part ëd soa armeja darera dj’òm ëd Giuda për feje n’amboscà. {{verse|chapter=13|verse=14}}L’ora che Giuda a l’era rendusse cont d’esse atacà sia da ‘n front che darera, a son butasse a crijé a Nosgnor che a-j giutèissa. Alora ij sacerdòt a l’han sonà le trombe, {{verse|chapter=13|verse=15}}e j’òm ëd Giuda a l’han aussà ‘l crij ‘d bataja. Al son ëd sò crij ‘d bataja, Dé a l’ha butà ‘n derota Geroboam e tut Israel ëdnans d'Abia e Giuda. {{verse|chapter=13|verse=16}}J'Israelita a son ëscapà an facia 'd Giuda; Dé a l'avìa butaje an podèj ëd costissì. {{verse|chapter=13|verse=17}}Abia e soa armeja a l'ha arfilaje na dësfaita gròssa; a j'ero tombà mòrt 500.000 òm sernù israelita. {{verse|chapter=13|verse=18}}An col di j'Israelita a son ëstàit umilià, antramentre che coj ëd Giuda a son vnùit fin-a pì fòrt, përchè a l'avìo confidasse ant ël Signor, Dé dij sò grand. {{verse|chapter=13|verse=19}}Abia a l'ha daje dapress a Geroboam; a l'ha pijaje coste sità: Betel con soe dipendense dj'anviron, Jesana con soe sità ch'a l'avìa d'antorn e Efron con soe depandanse dj'anviron. {{verse|chapter=13|verse=20}}Geroboam a l'é mai pì arpijàsse antant che a durava 'l regn d'Abia. Geroboam a l'é stàit frapà da Nosgnor e për lòn a l'é mòrt. {{verse|chapter=13|verse=21}}Antërtant Abia a l'é dventà sempe pì fòrt. Chiel a l'ha avù quatòrdes fomne e a l'ha generà vintedoi fieuj e sëddes fije. {{verse|chapter=13|verse=22}}Tuti j'àutri event dël regn d'Abia, lòn che a l'ha fàit e lòn ch'a l'ha dit, a son anregistrà ant le Crònache<ref>O “Comentari”.</ref> dël profeta Ido. ({{verse|chapter=13|verse=23}}) (Abia a l'é peui andurmisse con ij sò antich; a l'é stàit sotrà ant la sità 'd David. Sò fieul Asa a l'é rivà a esse rè a sò pòst. Ai sò temp ël pais a l'é restà pasi për des agn). == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Cronache]] p46t2jmo9nu8odo7ualy272uzud501m