วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.4 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 100 42252 290376 132821 2026-05-29T01:38:23Z EmausBot 6006 แก้หน้าเปลี่ยนทางซ้ำซ้อนไปเป็น [[สถานีย่อย:ภาษาไทยสมัยแปลก พิบูลสงคราม]] 290376 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[สถานีย่อย:ภาษาไทยสมัยแปลก พิบูลสงคราม]] 8b6ocxecqedaa8ljbplt2coz9b2hedx 250 89492 290374 289548 2026-05-28T12:58:27Z Peatlnwza 10757 290374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๔๕๕}}</noinclude>พระยาพิษณุโลกเป็นหน้า และยกพลออกตั้งทัพชัยตำบลบางบาล ณ วันเสาร์ ขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ จึงยกทัพหลวงจากที่ทัพชัยไปเมืองกำแพงเพชร เถิง ณ วันอังคาร แรม ๙ ค่ำ เดือน ๗ เสด็จออกตั้งทัพชัย ณ เมืองกำแพงเพชร ณ วันอาทิตย์ แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ ยกทัพไปตั้งเชียงทอง แล้วยกไปตั้ง ณ เมืองเชียงใหม่ เถิง ณ วันอาทิตย์ ขึ้น ๔ ค่ำ เดือน ๙ ทัพหลวงเสด็จกลับคืนจากเมืองเชียงใหม่ เถิงวันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๙ ทัพหลวงเถิงเมืองกำแพงเพชร แล้วจึงเสด็จมายังพระนครศรีอยุธยา ฝ่ายพระนครศรีอยุธยานั้น ในวันพุธ ขึ้น ๔ ค่ำ เดือน ๓ เกิดเพลิงไหม้เถิง ๓ วัน จึงดับได้ และมีบาญชีเรือนเพลิงไหม้นั้น ๑๐,๐๕๐ เรือน ณ วันอาทิตย์ ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๒ สมเด็จพระไชยราชาธิราชเจ้าเสด็จไปเมืองเชียงใหม่ และให้พระยาพิษณุโลกเป็นทัพหน้า และยกทัพหลวงเสด็จไปเมืองกำแพงเพชร แรมทัพหลวงอยู่ ๖ ค่ำ เดือน ๓ เสด็จออกตั้งทัพชัย เถิง ณ วันอาทิตย์ ขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๓ จึงยกทัพหลวงเสด็จไปเมืองเชียงใหม่แล ณ วันอังคาร ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๔ ได้เมืองลำพูนชัย วันศุกร์ ขึ้น ๑๓ ค่ำ เดือน ๔ มีอุบาทว์เห็นเลือดติดอยู่ ณ ประตูบ้านและเรือนและวัดทั้งปวง ในเมืองและนอกเมืองทั่วทุกตำบล เถิง ณ วันจันทร์ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๔ ยกทัพหลวงเสด็จจากเมืองเชียงใหม่ มายังพระนครศรีอยุธยา. {{มปก}}<noinclude></noinclude> 1b9qgr2wwjrtvr86wxb6gar1gilnpo3 250 89896 290377 290367 2026-05-29T10:15:08Z สีทราย 11827 290377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๓๓}}</noinclude>เสี่ยเฮ้ง เป็นเจ้าหนี้ของชาวนาแถบนี้เกือบทั้งแถบเลย เขาเป็นพ่อค้าข้าวใหญ่ มียุ้งข้าวหลายยุ้ง ชาวนาบ้านใดกู้หนี้ยืมสินเขาไป ถึงปีต้องส่งข้าวให้เขาตามกำหนด เขาก็นำเข้ายุ้ง แล้วจัดการขายทางกรุงเทพฯ เสี่ยเฮ้งมีลูกชายเพียงคนเดียว นอกนั้นเป็นหญิงเสียมาก ลูกชายคนนี้ชื่อกิมเหลียง ครั้นไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ เปลี่ยนชื่อเป็นนายบุญเลี้ยง เขาหยุดพักเรียนแต่ละคราว จะชวนเพื่อนๆ เขามาเที่ยวและพักอยู่ที่บ้านนั้นหลายต่อหลายคน ส่วนบุญยิ่งลูกสาวบิดาบุญธรรมของผม เขาติดต่อไปมาหาสู่อยู่บ้านเสี่ยเฮ้งเป็นประจำ ทั้งกู้เงินและเอาดอกเบี้ยไปส่ง จึงเลยชอบพอกับลูกชายเสี่ยและเพื่อนๆ ลูกชายทุกคน ส่วนผมล่ะครับ แม่บุญยิ่งจะมาดูอะไรกับผม อ้ายกล่อมก็อยู่กับควายสิครับ มีควายสองตัว อีเกกับอ้ายทุย กลางวันผมก็เลี้ยงมันอยู่กลางนา กลางคืนก็นอนกับมัน ปลูกห้างติดกับคอกมัน สุมควันไล่ยุงให้มัน" เขาหยุดพูดและหัวเราะตัวเองนิดหน่อย แล้วรินเหล้า "บิดาบุญธรรมของคุณ คงจะชอบพวกบางกอกกระมัง?" พวกเราคนหนึ่งถาม "ดูๆ แกก็ไม่ชอบ ไม่เห็นแกเอออวยอะไรด้วย แต่แกจะห้ามก็กลัวเถ้าแก่เฮ้งจะโกรธกระมัง" นายกล่อมว่า "เดี๋ยวนี้แม่บุญยิ่งยังอยู่หรือครับ" พวกเราถาม "เอาเถอะครับ ผมกำลังจะเล่าให้ฟัง" เขาว่า "พ่อบุญธรรมเคยพูดกับผมว่า ไม่พอใจเจ้าพวกเพื่อนๆ ของลูกชายเสี่ยเฮ้ง แต่ไม่กล้าพูด โฮ้ย! คุณเอ๋ย เขาชวนกันพายเรือเล่นไปตามคลองนี่แหละครับ" "คุณก็พูดว่า คุณรักแม่บุญยิ่ง ทำไมไม่ทำการขัดขวางล่ะ" พวกเราถาม "โธ่! คุณคิดเอาเองก็แล้วกัน ผมซุกหัวนอนในชายคาบ้านเขา นอกจากจะทำตนเป็นคนกินบนเรือนขี้บนหลังคาแล้ว ยังจะยื่นปากไปขัดขวางเขา ผมก็ต้องไปอยู่วัดอาศัยข้าวก้นบาตรเท่านั้น" "ฮะ! ก็เราทำทีเป็นหวังดีแบบลูกหลานสิ คุณกล่อม" "ผมเคยพูดบ้างเหมือนกัน แต่คุณเอ๋ย แม่พูดใส่หน้าผมอย่างฟังไม่ได้ แกว่าอาศัยข้าวสุกกิน ก็อย่ายื่นหน้าสะเออะหน้าเข้ามาเกี่ยวเลย<noinclude></noinclude> 7wv6zznloffo017ddo2c9kv86lik493 250 89900 290375 2026-05-28T13:56:21Z Peatlnwza 10757 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ได้ ๑๔ ปี คิดร้ายต่อพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ตั้งซ่องสุมผู้คนไว้เป็นอันมาก กิตติศัพท์ทราบไปถึงพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ๆ จึงรับสั่งให้เชิญพระขวัญเข้ามาในพระราช..." 290375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๓๖๐}}</noinclude>ได้ ๑๔ ปี คิดร้ายต่อพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ตั้งซ่องสุมผู้คนไว้เป็นอันมาก กิตติศัพท์ทราบไปถึงพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ๆ จึงรับสั่งให้เชิญพระขวัญเข้ามาในพระราชวัง แล้วรับสั่งถามว่า เจ้าตั้งซ่องสุมผู้คนจะคิดร้ายต่อเราจริงหรือ พระขวัญรับว่าการที่ตั้งซ่องสุมผู้คนนั้นจริง แต่ไม่ได้ประสงค์จะทำร้ายต่อพระองค์ ประสงค์จะป้องกันบ้านเมือง พระเจ้าสุริเยนทราธิบดีทรงพระราชดำริเห็นอาการพิรุธ จึงทรงปรึกษากับข้าราชการทั้งปวง ๆ จึงยกบทพระอัยการขึ้นพิพากษาว่า ผู้ที่ตั้งซ่องสุมผู้คนจะประทุษร้ายต่อพระเจ้าแผ่นดินนั้น ชอบให้เอาตัวไปประหารชีวิตเสีย พระเจ้าสุริเยนทราธิบดีก็รับสั่งให้เอาตัวพระขวัญไปสำเร็จโทษเสียตามประเพณี ๚ {{ฟม}}พระเจ้าสุริเยนทราธิบดี มีพระราชโอรสด้วยพระมเหสีใหญ่ ๓ องค์ องค์ที่ ๑ พระนามสุรินทกุมาร องค์ที่ ๒ พระนาม วรราชกุมาร องค์ที่ ๓ พระนามว่า อนุชากุมาร ๆ นี้กล้าหาญดุร้ายมาก วันหนึ่งรับสั่งให้พวกมหาดเล็กเด็ก ๆ ด้วยกันว่ายข้ามแม่น้ำ พวกมหาดเล็กเกรงอาญาก็พากันว่ายไป ที่มีกำลังน้อยจมตายบ้างก็มี กิตติศัพท์ทราบถึงพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ๆ ทรงพระพิโรธรับสั่งให้เอาอนุชากุมารไปสำเร็จโทษเสียดังเด็กที่จมน้ำตายนั้น ๚ {{ฟม}}และพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี มีราชบุตรอันเกิดด้วยพระสนมอีก ๓ พระองค์ นามว่า เจ้ากุมารอินทร์องค์ ๑ เจ้ากิ่งองค์ ๑ เจ้าติ่งองค์ ๑ ๚ {{มปก}}<noinclude></noinclude> ncj521i8u5h8353mlgb6vyiz279qbhs