วิกิซอร์ซ
thwikisource
https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81
MediaWiki 1.47.0-wmf.7
first-letter
สื่อ
พิเศษ
พูดคุย
ผู้ใช้
คุยกับผู้ใช้
วิกิซอร์ซ
คุยเรื่องวิกิซอร์ซ
ไฟล์
คุยเรื่องไฟล์
มีเดียวิกิ
คุยเรื่องมีเดียวิกิ
แม่แบบ
คุยเรื่องแม่แบบ
วิธีใช้
คุยเรื่องวิธีใช้
หมวดหมู่
คุยเรื่องหมวดหมู่
สถานีย่อย
คุยเรื่องสถานีย่อย
ผู้สร้างสรรค์
คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์
งานแปล
คุยเรื่องงานแปล
หน้า
คุยเรื่องหน้า
ดัชนี
คุยเรื่องดัชนี
TimedText
TimedText talk
มอดูล
คุยเรื่องมอดูล
Event
Event talk
หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/249
250
89977
290737
2026-06-23T09:26:14Z
สีทราย
11827
/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "และเข้าทำงานในหน้าที่ช่างเครื่อง ได้เงินเดือน ๔๕ บาท ทำงานอยู่ท่าหลวงสามปี เกิดการทะเลาะวิวาทกันขึ้น เขาถูกตัดเงินเดือนทั้งที่ไม่เป็นผู้ผิด เกิดความน้อยใจจ..."
290737
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๔๗}}</noinclude>และเข้าทำงานในหน้าที่ช่างเครื่อง ได้เงินเดือน ๔๕ บาท ทำงานอยู่ท่าหลวงสามปี เกิดการทะเลาะวิวาทกันขึ้น เขาถูกตัดเงินเดือนทั้งที่ไม่เป็นผู้ผิด เกิดความน้อยใจจึงลาออกจากงาน
เหมกลับเข้ามาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ อีกครั้งหนึ่งในปี ๒๔๖๗ มารดาได้นำไปฝากให้ทำงานในกรมตำราทหารบก กระทรวงกลาโหม มีหน้าที่เขียนภาพประกอบตำราวิชาทหาร ในระหว่างนี้เองเหมเริ่มสนใจหัดดนตรีไทยจำพวกเครื่องสาย ปี ๒๔๖๘ ถูกคัดเลือกให้ไปรับราชการทหาร เมื่อปี ๒๔๗๐ จึงถูกปลดเป็นทหารกองหนุน หลังจากนั้นก็ได้ร่วมกับเพื่อนทำกิจการเกี่ยวกับบล็อก และยึดถือเป็นอาชีพมาระยะหนึ่ง
ประมาณหี ๒๔๗๔ เหมได้เข้าทำงานเขียนภาพปกและภาพประกอบนวนิยายที่สำนักพิมพ์เพลินจิตต์ของ เวช กระตุฤกษ์ ถึงปี ๒๔๗๘ ได้ลาออกมาตั้งสำนักพิมพ์ส่วนตัว พิมพ์หนังสือราย ๑๐ วันออกจำหน่าย ใช้ชื่อว่า "คณะเหม" แม้จะเป็นที่นิยมแต่ต้องเลิกกิจการไปเพราะทุนจำกัดและเก็บเงินจากตัวแทนจำหน่ายไม่ได้ ต่อมาพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ (น.ม.ส.) ทรงรับเขาเข้าทำงานฝ่ายศิลป์ให้แก่หนังสือพิมพ์ ประมวญวัน ทำหน้าที่เขียนภาพวรรณคดีเรื่องต่างๆ เหมทำงานอยู่กับหนังสือพิมพ์ ประมวญวัน รายวัน จนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่ ๒ โรงพิมพ์ถูกทิ้งระเบิด เขาจึงเปลี่ยนมารับงานเขียนภาพให้กรมประชาสงเคราะห์
ต่อมาปี ๒๕๘๘ เหมได้เข้ารับราชการอีกครั้งที่กองตำรา กระทรวงศึกษาธิการ ในตำแหน่งประจำแผนกแบบเรียน มีหน้าที่เขียนภาพประกอบแบบเรียน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นครูสอนวาดเขียนที่โรงเรียนเพาะช่างด้วย และในปีนั้นเองเหมได้ลาออกจากราชการ ไปทำงานกับสำนักพิมพ์อุดมของ อุดม ชาตบุตร ออกหนังสือ โบว์แดง รายปักษ์ มี สันต์ เทวรักษ์ เป็นบรรณาธิการ ส่วนเขาเป็นบรรณาธิการฝ่ายศิลป์ ในขณะเดียวกันก็รับงานเขียนภาพวิจิตรและภาพปกให้แก่นิตยสารและสำนักพิมพ์ทั่วไป ระยะนี้เองเป็นเวลาที่เหมมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากจากภาพเขียนภาพวรรณกรรมและภาพอื่นๆ ต่อมาหนังสือพิมพ์ โบว์แดง ได้ปิดกิจการ จึงไปวาดภาพให้หนังสืออุดมสาร
ปี ๒๔๙๐ เหมได้เปิดสำนักงานช่าง เหม เวชกร ร่วมกับเพื่อนอีกสามคน ทำงานเกี่ยวกับเขียนภาพและแยกสีแม่พิมพ์ ปรากฏว่ามีงานมากจนต้องลาออกจากหนังสือ อุดมสาร มารับงานที่สำนักงานอย่างเดียว ต่อมามีร้านทำแม่พิมพ์ด้วยอุปกรณ์ที่ทันสมัยเกิดขึ้นหลายแห่ง กิจการของสำนักงานช่างสู้คนอื่นไม่ได้ จึงต้องปิดกิจการลงเมื่อปี ๒๔๙๖
ระหว่างปี ๒๔๙๖-๒๔๙๗ เหมได้เข้ารับราชการในฐานะลูกจ้างรายเดือนใน<noinclude></noinclude>
np4glnd8bdwg2c38ifnm7ncs074j50p
หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/250
250
89978
290738
2026-06-23T09:48:54Z
สีทราย
11827
/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "กองตำรา วิชาการ กระ มีหน้าที่ ประกอบแบบเรียน งาน ครั้งนี้คือ ประวัติศาสตร์ไทย ให้กรมสามัญศึกษา ต่อมาได้ลาออกไปทำงาน พิมพ์อีกครั้ง รา ๕๐๐ นายเปลื้อง ณ นคร บรรณา..."
290738
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๔๘}}</noinclude>กองตำรา วิชาการ กระ มีหน้าที่ ประกอบแบบเรียน งาน ครั้งนี้คือ ประวัติศาสตร์ไทย ให้กรมสามัญศึกษา ต่อมาได้ลาออกไปทำงาน พิมพ์อีกครั้ง รา ๕๐๐ นายเปลื้อง ณ นคร บรรณาธการหนังสือ วิทยาสาร และ ชัยพฤาษ์ ได้เชิญชวนเหมเข้าร่วมงานในฐานะช่างเขียนภาพวิจิตรประกอบเรื่องวรรณคดี ปรากฏงานชิ้นสำคัญ คือ ภาพชุดชีวประวัติสุนทรภู่ ชุดนางในวรรณคดี ชุดกากี ฯลฯ และเรื่องกามนิตซึ่งเขียนไม่ทันจบก็ถึงแก่กรรมเสียก่อน งานจิตรกรรมชิ้นสำคัญอีกชุดหนึ่งที่เหมสร้างอุทิศแก่พุทธศาสนา คือภาพพุทธประวัติที่เขาได้รับมอบหมายจากศึกษานิธิ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ให้เขียนขึ้น<noinclude></noinclude>
sxodo6c9mlb7u786n883vy5gcjuaiv8