วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.17 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 250 90091 295109 294918 2026-08-26T09:42:38Z สีทราย 11827 295109 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔}}</noinclude>ก็น่ากลัว พูดง่ายๆ สมัยนั้นฝั่งธนบุรีไม่มีถนน มีแต่ตรอก แต่ก็เรียกว่าถนนหลวงเหมือนกัน การไปมาจึงไม่สะดวกเท่าทางเรือ กิจการทางเรือเมล์และเรือจ้างจึงเจริญนัก ที่ท่าเรือเมล์ขาวพลาดพลู มีร้านผัดหมี่กรอบมีชื่ออยู่ร้านหนึ่ง อยู่ห้องแถวใกล้ทางขึ้นลงของท่าเรือ หมี่ร้านนี้มีฝีมือเป็นราชาแห่งกรุงธน ส่วนฝั่งกรุงเทพฯ นั้นมีหมี่อยู่หลายแห่งที่นักเลงรับประทานอาหารและคอสุราจะรู้จัก เช่น หมี่วัดมหรรณพ์ หมี่วัดโคก หมี่ตรอกข้าวสาร หมี่ตรอกถั่วงอก แต่ในสมัยนี้เลิกกิจการไปแล้วหลายแห่ง คงเหลือหมี่วัดมหรรณพ์ไว้แห่งเดียว เป็นเรื่องน่าประหลาดนักที่หมี่ตลาดพลูยังคงรักษาตระกูลอยู่จนบัดนี้ ยังคงมีลูกค้าอยู่มากมาย ในสมัย ๔๐ กว่าปีโน้นก็มีร้านเหล้าโรงยาดองร้านหนึ่งอยู่ใกล้ๆ กับร้านหมี่ เป็นร้านของนายแจ้ง อายุประมาณ ๕๐ ปี มีสมาชิกชาวตลาดพลูและไม่ใช่ตลาดพลูปะปนกันอยู่มากมาย ตกเย็นจะเต็มไปด้วยคอสุรายาดอง สั่งหมี่มาแกล้มบ้าง ที่เงินน้อยก็จะใช้แกล้มด้วยฝรั่งจิ้มพริกกับเกลือ มะยม มะขามสดจิ้มน้ำปลาหวาน กะปิหวาน มะดัน มะปราง สุดแต่หน้าไหนของสวนจะมีผลไม้อะไรชุกชุม นายแจ้งจะจัดเอามาให้แกล้มสุราเป็นของแถมเพื่อลูกค้าจะติดใจ เย็นวันหนึ่ง ขณะที่เรือเมล์ขาวมาจากฝั่งกรุงเทพฯ เข้าเทียบท่า ผู้คนโดยสารก็ขึ้นจากเรือเดินผ่านสมาคมเหล้ายาไป บางคนก็แวะเข้าก๊งเสียบ้าง ที่ไม่ใช่คอสุราก็เลยไป ในจำนวนนั้นมีหญิงสาวใหญ่คนหนึ่งเดินผ่านไป เธอมีรูปร่างสวยเก๋ แต่งทองเต็มตัว มีผู้ชายหนุ่มใหญ่สองคนติดตาม พวกคอสุราสมาคมนายแจ้งก็มองตามดูเธอ และอีกคนหนึ่งก็เอ่ยปากอยู่ในพวกกันว่า "อย่ามองเขาเล้ย! พวกเรา แม่ไม่เหลียวมาดูเราให้เสียสายตา แม่มีเงินยังกะอะไร ที่ทางเยอะแยะ ถ้าจะมีหวังก็เห็นจะต้องหาหมอเสน่ห์ดีดน้ำมันพรายนั่นแหละพอจะได้บ้าง ถ้าลำพังติดต่อเฉยๆ ก็อย่าหวังว่าแม่จะให้เราไปแตะกระดูกแก" ขาดคำนายคนนี้ พวกทั้งหมดก็หัวเราะกันครืนใหญ่ "ใครนะ?" อีกคนถาม<noinclude></noinclude> qd6xp853507v0mp12bb3gkrohrvkotk 250 91021 295104 2026-08-26T03:28:13Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย ""หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุม ขึ้นนอนกัน เช้าค่อยรู้ว่าที่ใดถูกบอมบ์ อยู่มาวันหนึ่ง ผมกับเพื่อนไปธุระกันจนค่ำ หูของเราคอยฟังเสียง "หวอ" อยู่เสมอ พอเดินมาถึงวัด..." 295104 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๐}}</noinclude>"หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุม ขึ้นนอนกัน เช้าค่อยรู้ว่าที่ใดถูกบอมบ์ อยู่มาวันหนึ่ง ผมกับเพื่อนไปธุระกันจนค่ำ หูของเราคอยฟังเสียง "หวอ" อยู่เสมอ พอเดินมาถึงวัดสระเกศก็มีเสียง "หวอ" เราเลยเข้าวัดที่ลานหน้าวัดมีหลายหลุม ขุดไว้ง่ายๆ พอก้มหมอบหลบสะเก็ด มีหลุมหนึ่งว่างอยู่ ผมสองคนกับเพื่อนก็รีบลงไป ในชั่วอึดใจนั้นก็มีหญิงชายกลุ่มหนึ่งหัวเราะกันคิกคักผ่านมา เขาหันดูหลุมที่เราหลบอยู่ "พวกเราไม่กลัวกับเขาบ้างหรือ?" คนหนึ่งพูดแล้วหัวเราะ อีกหลายคนก็หัวเราะและพูดว่า "กลัวบ้างก็ได้น่ะ ลงหลุมสนุกดี" แล้วเขาทั้งหมดก็ลงมาในหลุมด้วยกิริยาร่าเริง<noinclude></noinclude> 2u6xeo4fl1oqj6obqvpnuk3h27cojqd 295105 295104 2026-08-26T08:07:30Z สีทราย 11827 295105 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๐}}</noinclude>"หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุม ขึ้นนอนกัน เช้าค่อยรู้ว่าที่ใดถูกบอมบ์ อยู่มาวันหนึ่ง ผมกับเพื่อนไปธุระกันจนค่ำ หูของเราคอยฟังเสียง "หวอ" อยู่เสมอ พอเดินมาถึงวัดสระเกศก็มีเสียง "หวอ" เราเลยเข้าวัดที่ลานหน้าวัดมีหลายหลุม ขุดไว้ง่ายๆ พอก้มหมอบหลบสะเก็ด มีหลุมหนึ่งว่างอยู่ ผมสองคนกับเพื่อนก็รีบลงไป ในชั่วอึดใจนั้นก็มีหญิงชายกลุ่มหนึ่งหัวเราะกันคิกคักผ่านมา เขาหันดูหลุมที่เราหลบอยู่ "พวกเราไม่กลัวกับเขาบ้างหรือ?" คนหนึ่งพูดแล้วหัวเราะ อีกหลายคนก็หัวเราะและพูดว่า "กลัวบ้างก็ได้น่ะ ลงหลุมสนุกดี" แล้วเขาทั้งหมดก็ลงมาในหลุมด้วยกิริยาร่าเริง หัวเราะกันร่วน ผมนึกหมั่นไส้ ก็แกไม่กลัวแกจะมาลงหลุมกันทำไม แกทำกิริยาและพูดจาอย่างดูหมิ่นว่า พวกในหลุมทุกคนขี้ขลาด แต่ผมไม่ได้พูดอะไร สองคนกับเพื่อนนั่งเฉย พอเสียงบอมบ์ลงสนั่นไวั่นไหว แผ่นดินกระเทือน พวกกลุ่มนั้นพากันฮาขึ้นทั้งฝูง "เฮ้ยพวกเราไปเล่นระเบิดกันดีกว่า" อีกคนพูด "ดีวุ้ย มันแรงดีจะได้กระเด้งตัวสนุก" อีกคนพูดต่อ แล้วพวกผู้หญิงก็ร้องสนับสนุน โดดขึ้นจากหลุมวิ่งวนเวียนที่ลานวัดสนุกหัวเราะกันลั่น แล้วต่างหายไปเฉยๆ ในความมืดและท่ามกลางกัมปนาทของบอมบ์ ในหลุมเหลือผมกันเพื่อนนั่งเงียบ เราคอยอยู่จนเลิกบอมบ์ "หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุมเดินออกถนน "สุพจน์ อ้ายพวกเมื่อกี้ แกว่าเป็นใครกันแน่?" บรรเจิดถามผมขึ้นมาเฉยๆ และก็เป็นเวลาเดียวกับที่ผมกำลังคิดอยู่เหมือนกันถึงเจ้าคนกลุ่มนั้น "นั่นน่ะซี" ผมตอบอย่างสงสัยลังเลใจ "มันประหลาดมาก มนุษย์ใดจะกล้าและบ้าดังนั้น ใครๆ ก็ซ่อนตัวหลบภัย แต่มันนึกสนุกขึ้นวิ่งเล่นและชวนกันไปเล่นแรงระเบิด" ผมว่า "มันไม่ใช่คนแน่" เพื่อนผมว่า "ฮึ่" ผมครางในลำคอ แน่เสียแล้ว พวกในสุสานออกมาเล่นสนุกกัน และมาหลอกล้อผมกับเพื่อนเล่น เห็นคนหลบเข้าวัดกันมากก็ออกมาล้อเล่น<noinclude></noinclude> 3uwp8d9msrk0nmw0leyvbk7p7jflyc9 295106 295105 2026-08-26T08:12:04Z สีทราย 11827 295106 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๐}}</noinclude>"หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุม ขึ้นนอนกัน เช้าค่อยรู้ว่าที่ใดถูกบอมบ์ อยู่มาวันหนึ่ง ผมกับเพื่อนไปธุระกันจนค่ำ หูของเราคอยฟังเสียง "หวอ" อยู่เสมอ พอเดินมาถึงวัดสระเกศก็มีเสียง "หวอ" เราเลยเข้าวัดที่ลานหน้าวัดมีหลายหลุม ขุดไว้ง่ายๆ พอก้มหมอบหลบสะเก็ด มีหลุมหนึ่งว่างอยู่ ผมสองคนกับเพื่อนก็รีบลงไป ในชั่วอึดใจนั้นก็มีหญิงชายกลุ่มหนึ่งหัวเราะกันคิกคักผ่านมา เขาหันดูหลุมที่เราหลบอยู่ "พวกเราไม่กลัวกับเขาบ้างหรือ?" คนหนึ่งพูดแล้วหัวเราะ อีกหลายคนก็หัวเราะและพูดว่า "กลัวบ้างก็ได้น่ะ ลงหลุมสนุกดี" แล้วเขาทั้งหมดก็ลงมาในหลุมด้วยกิริยาร่าเริง หัวเราะกันร่วน ผมนึกหมั่นไส้ ก็แกไม่กลัวแกจะมาลงหลุมกันทำไม แกทำกิริยาและพูดจาอย่างดูหมิ่นว่า พวกในหลุมทุกคนขี้ขลาด แต่ผมไม่ได้พูดอะไร สองคนกับเพื่อนนั่งเฉย พอเสียงบอมบ์ลงสนั่นหวั่นไหว แผ่นดินกระเทือน พวกกลุ่มนั้นพากันฮาขึ้นทั้งฝูง "เฮ้ยพวกเราไปเล่นระเบิดกันดีกว่า" อีกคนพูด "ดีวุ้ย มันแรงดีจะได้กระเด้งตัวสนุก" อีกคนพูดต่อ แล้วพวกผู้หญิงก็ร้องสนับสนุน โดดขึ้นจากหลุมวิ่งวนเวียนที่ลานวัดสนุกหัวเราะกันลั่น แล้วต่างหายไปเฉยๆ ในความมืดและท่ามกลางกัมปนาทของบอมบ์ ในหลุมเหลือผมกันเพื่อนนั่งเงียบ เราคอยอยู่จนเลิกบอมบ์ "หวอ" ปลอดภัยจึงขึ้นจากหลุมเดินออกถนน "สุพจน์ อ้ายพวกเมื่อกี้ แกว่าเป็นใครกันแน่?" บรรเจิดถามผมขึ้นมาเฉยๆ และก็เป็นเวลาเดียวกับที่ผมกำลังคิดอยู่เหมือนกันถึงเจ้าคนกลุ่มนั้น "นั่นน่ะซี" ผมตอบอย่างสงสัยลังเลใจ "มันประหลาดมาก มนุษย์ใดจะกล้าและบ้าดังนั้น ใครๆ ก็ซ่อนตัวหลบภัย แต่มันนึกสนุกขึ้นวิ่งเล่นและชวนกันไปเล่นแรงระเบิด" ผมว่า "มันไม่ใช่คนแน่" เพื่อนผมว่า "ฮึ่" ผมครางในลำคอ แน่เสียแล้ว พวกในสุสานออกมาเล่นสนุกกัน และมาหลอกล้อผมกับเพื่อนเล่น เห็นคนหลบเข้าวัดกันมากก็ออกมาล้อเล่น<noinclude></noinclude> 5bnfbh6589lhnnwa36gt7ivi0ad04wl 250 91022 295107 2026-08-26T08:31:00Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย " "กันน่ะเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเขาละ ดูมันคล่องแคล่ว ตัวเบาอย่างปลิว" บรรเจิดย้ำอีก "ฮื่อ" ผมรับคำสั้นๆ อีก เพราะใจเราก็แน่อย่างนั้น "เวรจริง ไม่น่าจะมาหลอก..." 295107 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๑}}</noinclude> "กันน่ะเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเขาละ ดูมันคล่องแคล่ว ตัวเบาอย่างปลิว" บรรเจิดย้ำอีก "ฮื่อ" ผมรับคำสั้นๆ อีก เพราะใจเราก็แน่อย่างนั้น "เวรจริง ไม่น่าจะมาหลอกกันในยามมีภัยอย่างนี้ แต่นั่นแหละ ลงบ้านเมืองระส่ำระสายอย่างนี้ พวกนี้ก็พลอยผสมไปด้วย" เราย่ำเท้าคุยกันมาจนข้ามสะพานพุทธฯ กลับบ้าน ทางบ้านบ่นเป็นห่วงกันลั่น เราได้เล่าเรื่องถูกผีหลอกให้ฟัง ทุกคนฟังอย่างเงียบๆ ในวันต่อๆ มาการบอมบ์ได้เปลี่ยนจากบอมบ์กลางคืนมาเป็นกลางวัน เทกระจาดลงวัดบุปผาราม เทกระจาดสะพานพุทธฯ แต่ผิด ถูกเอาวัดประยูรฯ และบ้านช่องแถวนั้น คนตายกันเกลื่อน เวลานั้นผมกับเพื่อนอยู่กระทรวงพอรู้ว่าบอมบ์สะพานพุทธฯ ก็รีบกลับบ้าน โอยเจ้าประคุณเอ๋ย ศพยังไม่ได้เก็บ หญิงปากแดงๆ มีแต่คอ และอีกมากมายทั้งหญิงทั้งชาย ทางการต้องเอารถขยะอย่างเข็นมาเก็บศพเข้าวัดพิชัยญาติ กองไว้ที่กุดังศพ รอว่าญาติใครมาพบปะศพจะได้รับไป แต่ก็หากันยาก พบตัวไม่พบหัว พบหัวแต่ไม่พบตัว ทางบ้านบรรเจิดเพื่อนผมชักเดือดร้อนอยู่ใกล้ร้ายเสียแล้ว มาคราวนี้ทิ้งสะพานพุทธฯ ผิด ก็ต้องย้อนมาทิ้งอีก แต่ถ้าผิดพลาดเลยมาตกเอาวงเวียนเล็กเข้าล่ะ ตกลงผู้ใหญ่ทางบ้านเพื่อนผม เขารู้จักกับคนที่คลองชักพระ คือระหว่างบางระมาดกับคลองบางพรม เขาจึงตกลงกับพวกสามล้อมาให้อาศัยใต้ถุนได้ จอดรถได้ และมีห้องยกพื้นอยู่ห้องหนึ่งพอจะอาศัยได้ เราเท่ากับฝากเขาให้<noinclude></noinclude> gql3xflxioti4gey0sq0hn2mp6ug92p 295108 295107 2026-08-26T08:45:19Z สีทราย 11827 295108 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๑}}</noinclude> "กันน่ะเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเขาละ ดูมันคล่องแคล่ว ตัวเบาอย่างปลิว" บรรเจิดย้ำอีก "ฮื่อ" ผมรับคำสั้นๆ อีก เพราะใจเราก็แน่อย่างนั้น "เวรจริง ไม่น่าจะมาหลอกกันในยามมีภัยอย่างนี้ แต่นั่นแหละ ลงบ้านเมืองระส่ำระสายอย่างนี้ พวกนี้ก็พลอยผสมไปด้วย" เราย่ำเท้าคุยกันมาจนข้ามสะพานพุทธฯ กลับบ้าน ทางบ้านบ่นเป็นห่วงกันลั่น เราได้เล่าเรื่องถูกผีหลอกให้ฟัง ทุกคนฟังอย่างเงียบๆ ในวันต่อๆ มาการบอมบ์ได้เปลี่ยนจากบอมบ์กลางคืนมาเป็นกลางวัน เทกระจาดลงวัดบุปผาราม เทกระจาดสะพานพุทธฯ แต่ผิด ถูกเอาวัดประยูรฯ และบ้านช่องแถวนั้น คนตายกันเกลื่อน เวลานั้นผมกับเพื่อนอยู่กระทรวงพอรู้ว่าบอมบ์สะพานพุทธฯ ก็รีบกลับบ้าน โอยเจ้าประคุณเอ๋ย ศพยังไม่ได้เก็บ หญิงปากแดงๆ มีแต่คอ และอีกมากมายทั้งหญิงทั้งชาย ทางการต้องเอารถขยะอย่างเข็นมาเก็บศพเข้าวัดพิชัยญาติ กองไว้ที่กุดังศพ รอว่าญาติใครมาพบปะศพจะได้รับไป แต่ก็หากันยาก พบตัวไม่พบหัว พบหัวแต่ไม่พบตัว ทางบ้านบรรเจิดเพื่อนผมชักเดือดร้อนอยู่ใกล้ร้ายเสียแล้ว มาคราวนี้ทิ้งสะพานพุทธฯ ผิด ก็ต้องย้อนมาทิ้งอีก แต่ถ้าผิดพลาดเลยมาตกเอาวงเวียนเล็กเข้าล่ะ ตกลงผู้ใหญ่ทางบ้านเพื่อนผม เขารู้จักกับคนที่คลองชักพระ คือระหว่างบางระมาดกับคลองบางพรม เขาจึงตกลงกับพวกสามล้อมาให้อาศัยใต้ถุนได้ จอดรถได้ และมีห้องยกพื้นอยู่ห้องหนึ่งพอจะอาศัยได้ เราเท่ากับฝากเขาให้ดูแลบ้านด้วย ตกลงกันได้แล้วก็ขนของย้ายไปในคลองชักพระ เช้าขึ้นลงเรือจ้างจากบ้านพักมาทางบางพรมแล้วผ่านบางขุนศรีออกบางเสาธงมาตามคลองมอญ ออกข้างกรมทหารเรือข้ามท่าเตียน ตอนเย็นถ้ากลับตรงเวลา เรือจ้างประจำจะคอยเราแล้วก็กลับบ้านตามทางเดิม ถ้าวันไหนผิดเวลา ต้องว่าเรือจ้างที่ท่าพระจันทร์เข้ามาทางคลองบางกอกน้อยแล้วเลี้ยวเข้าคลองชักพระมาผ่านตำบลตลิ่งชัน แล้วก็ถึงโรงพักปากคลองบางระมาด แต่ไม่เข้าคลองบางระมาดเลยไปทางคลองบางพรม แต่อยู่กึ่งกลางระหว่างบางพรมกับบางระมาด บ้านที่เราพักนี้มีอยู่สองหลังด้วยกัน หลังที่เราพักนั้นมีบันไดท่าน้ำ<noinclude></noinclude> lgn5v8farun1p6owga407rr6ji06d8l