วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk คุยกับผู้ใช้:Mümtaz 3 39747 295248 118789 2026-09-06T22:12:40Z Neriah 9235 Neriah ย้ายหน้า [[คุยกับผู้ใช้:Satirdan kahraman]] ไปยัง [[คุยกับผู้ใช้:Mümtaz]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Satirdan kahraman|Satirdan kahraman]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Mümtaz|Mümtaz]]" 118789 wikitext text/x-wiki {{Template:Welcome|realName=|name=Satirdan kahraman}} -- [[ผู้ใช้:New user message|New user message]] ([[คุยกับผู้ใช้:New user message|คุย]]) 17:12, 10 มิถุนายน 2563 (+07) 0urn6hrpcklomqsdukde544jzgil0bm หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/31 250 91068 295250 295191 2026-09-07T08:04:06Z สีทราย 11827 295250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๒}}</noinclude>แต่อีกหลังอยู่ถัดไปไม่มีบันไดท่าน้ำ ใช้ขึ้นลงทางบันไดที่เราพัก ผมไม่รู้จักกับบ้านที่ถัดไป เห็นอยู่เงียบๆ แต่บ้านที่เราพักนี้ไม่มีผู้ชายเลย มีเจ้าบ้านเป็นหญิงแก่และมีลูกสาวขนาดใหญ่ทึมทึกเพียงสองคน เมื่อครอบครัวเพื่อนมาอยู่ด้วยก็ครึกครื้นกันขึ้น ผมชอบใจอีตอนที่มีน้ำตาลเมามาขายแถวบ้านใกล้ๆ เหล้าเถื่อนก็มี ทางตำรวจไม่เอาเรื่อง เพราะรู้อยู่ว่าเหล้ารัฐบาลหายากและทุกคนก็อยากเหล้าด้วยกัน จึงแกล้งเอาหูไปนา เอาตาไปไร่เสีย ผมกับเพื่อนเลยฟัดกันสนุก น้ำตาลเมาไหกระเทียมก็คิดเพียง ๓ บาท ๕๐ เท่านั้น ผมกับเพื่อนสองคนฟัดจนเช้ายังไม่หมด เพราะว่าคอยังไม่ถึงขั้นเซียน ไหเดียวเหลือเช้า วันหนึ่งบรรเจิดป่วย ผมต้องไปทำงานคนเดียว แต่ขากลับถูกเพื่อนชวนดื่มเหล้าเลยเอากับเขาหน่อย ตั้งใจว่าจะกลับให้ทันเรือยนต์ประจำทางเข้าบางระมาด แต่เผลอตัวค่ำมืดไปเรือยนต์เลิก ผมต้องจ้างเรือเขาเข้ามา แต่เจ้ากรรมจริงครับ เรือจ้างนี่เอาใจยาก ทางที่ไม่เรย ลงมืดค่ำเป็นไม่ยอมไปต่ออีก เอาผมปล่อยแค่โรงพักบางระมาดนั่นเอง เขาอ้างว่าน้ำแห้ง ไปต่อไปเข็นไม่ไหว จะอ้อนวอนเท่าไรไม่ยอม เขาว่าแปลกถิ่นไม่กล้าจะเข้าไป ผมหมดหนทางเลยนั่งจ๋องอยู่ท่าน้ำของตำรวจ ตำรวจมาถาม ผมก็บอกว่าตกเรือ เขาก็เห็นใจและบอกให้ผมนั่งคอยไปก่อน คงจะมีเรือใครพายผ่านเข้าไปก็พอจะอาศัยเขาได้ เขาว่าวันนี้ไม่ใช่เวรออกตรวจ ถ้าตรงเวรก็จะช่วยนำไปส่งให้ ผมก็ฟังเขาเงียบๆ เพราะมันช่วยอะไรไม่ได้เลย นึกอยู่ว่าถ้าไม่มีเรืออะไรไป ก็เห็นจะต้องนอนกับตำรวจ สักครู่นั้นเอง มีเรือสำปั้นลำหนึ่ง พายมาอ่อยๆ จากในคลองบางระมาด ผมก็ปากไว "คุณครับ คุณจะไปทางไหนครับ ถ้าไปทางบางพรม ผมขอความเมตตาอาศัยไปด้วย ผมไม่มีเรือกลับ ผมมันชั่วช้าเองผิดเวลา" ผมหยุดพูดคอยฟังคำตอบแก แต่แกไม่ตอบ คงจะลังเลใจ เพราะแกเป็นผู้หญิง มีผ้าคลุมศีรษะกันน้ำค้าง การจะไปกับชายตัวต่อตัวใครจะยอมง่ายๆ มิดีมิร้ายคลองเงียบๆ เกิดไปลวนลามเขาเข้าจะทำอย่างไร "จะกรุณาได้ไหมครับ ผมเป็นข้าราชการครับ" แกคงไม่ตอบอย่างเก่า แต่สุดท้ายคล้ายจะตัดสินใจ แกยกมือโบกกวักเรียกให้ผมลงเรือ<noinclude></noinclude> f4srzntthdojec9l4w42wuovxo94lpv หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/104 250 91104 295231 2026-09-06T12:38:13Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# สงเคราะห์ด้วยสิ่งหาประโยชน์มิได้. # ออกปากพึ่งมิได้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐. ๓. คนหัวประจบ มีลักษณะ ๔ # จะทำชั่วก็คล้อยตาม. # จะทำดีก็คล้อยตาม. # ต่อหน้าว่าสรรเสริญ. # ลับหลังต..." 295231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๐|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># สงเคราะห์ด้วยสิ่งหาประโยชน์มิได้. # ออกปากพึ่งมิได้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐. ๓. คนหัวประจบ มีลักษณะ ๔ # จะทำชั่วก็คล้อยตาม. # จะทำดีก็คล้อยตาม. # ต่อหน้าว่าสรรเสริญ. # ลับหลังตั้งนินทา. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐. ๔. คนชักชวนในทางฉิบหาย มีลักษณะ ๔ # ชักชวนดื่มน้ำเมา. # ชักชวนเที่ยวกลางคืน. # ชักชวนให้มัวเมาในการเล่น. # ชักชวนเล่นการพนัน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐. มิตรแท้ ๔ จำพวก # มิตรมีอุปการะ. # มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์. # มิตรแนะประโยชน์.<noinclude></noinclude> kb5s6drortm1nexh4raohcdtrzx4oyk หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/105 250 91105 295232 2026-09-06T12:41:36Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# มิตรมีความรักใคร่ มิตร ๔ จำพวกนี้ เป็นมิตรแท้ ควรคบ ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑. ๑. มิตรมีอุปการะ มีลักษณะ ๔ # ป้องกันเพื่อนผู้ประมาทแล้ว. # ป้องกันทรัพย์สมบัติของเพื่อนผู้ประม..." 295232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๑|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># มิตรมีความรักใคร่ มิตร ๔ จำพวกนี้ เป็นมิตรแท้ ควรคบ ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑. ๑. มิตรมีอุปการะ มีลักษณะ ๔ # ป้องกันเพื่อนผู้ประมาทแล้ว. # ป้องกันทรัพย์สมบัติของเพื่อนผู้ประมาทแล้ว. # เมื่อมีภัย เป็นที่พึ่งพำนักได้. # เมื่อมีธุระ ช่วยออกทรัพย์ให้เกินกว่าที่ออกปาก. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑. ๒. มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์ มีลักษณะ ๔ # ขยายความลับของตนแก่เพื่อน. # ปิดความลับของเพื่อนไม่ให้แพร่งพราย. # ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ. # แม้ชีวิตก็อาจสละแทนได้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑. ๓. มิตรแนะประโยชน์ มีลักษณะ ๔ # ห้ามไม่ให้ทำความชั่ว. # แนะนำให้ตั้งอยู่ในความดี. # ให้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง. # บอกทางสวรรค์ให้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑.<noinclude></noinclude> fzh8mg85o1u7kf5t4ap7bomupds0owt หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/106 250 91106 295233 2026-09-06T12:47:35Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "๔. มิตรมีความรักใคร่ มีลักษณะ ๔ # ทุกข์ ๆ ด้วย. # สุข ๆ ด้วย. # โต้เถียงคนที่พูดติเตียนเพื่อน. # รับรองคนที่พูดสรรเสริญเพื่อน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๑๒. สังคหวัตถุ ๔ อย่าง # ทาน ให้ปั..." 295233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๒|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>๔. มิตรมีความรักใคร่ มีลักษณะ ๔ # ทุกข์ ๆ ด้วย. # สุข ๆ ด้วย. # โต้เถียงคนที่พูดติเตียนเพื่อน. # รับรองคนที่พูดสรรเสริญเพื่อน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๑๒. สังคหวัตถุ ๔ อย่าง # ทาน ให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่ผู้อื่นที่ควรให้ปัน. # ปิยวาจา เจรจาวาจาที่อ่อนหวาน. # อัตถจริยา ประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น. # สมานัตตตา ความเป็นคนมีตนเสมอไม่ถือตัว. คุณทั้ง ๔ อย่างนี้ เป็นเครื่องยึดเหนียวใจของผู้อื่นไว้ได้. องฺ. จตุกฺก. ๒๐/๔๒. สุขของคฤหัสถ์ ๔ อย่าง # สุขเกิดแต่ความมีทรัพย์. # สุขเกิดแต่การจ่ายทรัพย์บริโภค. # สุขเกิดแต่ความไม่ต้องเป็นหนี้. # สุขเกิดแต่ประกอบการงานที่ปราศจากโทษ. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๔๙๐.<noinclude></noinclude> dgjwgkglbr1z6rjec68dwk2pqlwsqmo หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/107 250 91107 295234 2026-09-06T13:26:22Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ความปรารถนาของบุคคลในโลกที่ได้สมหมายด้วยยาก ๔ อย่าง # ขอสมบัติจงเกิดมีแก่เราโดยทางที่ชอบ. # ขอยศจงเกิดมีแก่เรากับญาติพวกพ้อง. # ขอเราจงรักษาอายุให้ยืนนาน. # เมื่อ..." 295234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๓|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>ความปรารถนาของบุคคลในโลกที่ได้สมหมายด้วยยาก ๔ อย่าง # ขอสมบัติจงเกิดมีแก่เราโดยทางที่ชอบ. # ขอยศจงเกิดมีแก่เรากับญาติพวกพ้อง. # ขอเราจงรักษาอายุให้ยืนนาน. # เมื่อสิ้นชีพแล้ว ขอเราจงไปบังเกิดในสวรรค์. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๘๕. ธรรมเป็นเหตุให้สมหมาย มีอยู่ 4 อย่าง # สัทธาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศรัทธา. # สีลสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศีล. # จาคสัมปทา ถึงพร้อมด้วยบริจาคทาน. # ปัญญาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยปัญญา. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๘๔. ตระกูลอันมั่งคั่งจะตั้งอยู่นานไม่ได้ เพราะสถาน ๔ # ไม่แสวงหาพัสดุที่หายแล้ว. # ไม่บูรณะพัสดุที่คร่ำคร่า. # ไม่รู้จักประมาณในการบริโภคสมบัติ. # ตั้งสตรีหรือบุรุษทุศีลให้เป็นแม่เรือนพ่อเรือน. ผู้หวังจะดำรงตระกูลควรเว้นสถาน ๔ ประการนี้เสีย. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๓๖.<noinclude></noinclude> 8cav6jn5m4lor9u2o9lg1nrncvea10w หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/108 250 91108 295235 2026-09-06T13:31:16Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ธรรมของฆราวาส 4 # สัจจะ สัตย์ซื่อแก่กัน. # ทมะ รู้จักข่มจิตของตน. # ขันติ อดทน. # จาคะ สละให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่คนที่ควรให้ปัน. สํ. ส. ๑๕/๓๑๖. {{rule|10%}} ปัญจกะ ประโยชน์เกิดแต่การ..." 295235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๔|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>ธรรมของฆราวาส 4 # สัจจะ สัตย์ซื่อแก่กัน. # ทมะ รู้จักข่มจิตของตน. # ขันติ อดทน. # จาคะ สละให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่คนที่ควรให้ปัน. สํ. ส. ๑๕/๓๑๖. {{rule|10%}} ปัญจกะ ประโยชน์เกิดแต่การถือโภคทรัพย์ ๕ อย่าง แสวงหาโภคทรัพย์ได้โดยทางที่ชอบแล้ว # เลี้ยงตัว มารดา บิดา บุตร ภรรยา บ่าวไพร่ ให้เป็นสุข. # เลี้ยงเพื่อนฝูงให้เป็นสุข. # บำบัดอันตรายที่เกิดแต่เหตุต่าง ๆ. # ทำพลี ๕ อย่าง คือ ## ญาติพลี สงเคราะห์ญาติ. ## อติถิพลี ต้อนรับแขก. ## ปุพพเปตพลี ทำบุญอุทิศให้ผู้ตาย.<noinclude></noinclude> lahgs5t65dtzw1v4ypl4wfseeu1r4vu หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/109 250 91109 295236 2026-09-06T13:37:32Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "## ราชพลี ถวายเป็นหลวง มีภาษีอากรเป็นต้น. ## เทวตาพลี ทำบุญอุทิศให้เทวดา. # บริจาคทานในสมณพราหมณ์ผู้ประพฤติชอบ. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๔๘. ศีล ๕ # ปาณาติปาตา เวรมณี เว้นจากทำชีวิ..." 295236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๕|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>## ราชพลี ถวายเป็นหลวง มีภาษีอากรเป็นต้น. ## เทวตาพลี ทำบุญอุทิศให้เทวดา. # บริจาคทานในสมณพราหมณ์ผู้ประพฤติชอบ. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๔๘. ศีล ๕ # ปาณาติปาตา เวรมณี เว้นจากทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป. # อทินนาทานา เวรมณี เว้นจากถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ด้วยอาการแห่งขโมย. # กาเมสุ มิจฉาจารา เวรมณี เว้นจากประพฤติผิดในกาม. # มุสาวาทา เวรมณี เว้นจากพูดเท็จ. # สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี เว้นจากดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท. ศีล ๕ ประการนี้ คฤหัสถ์ควรรักษาเป็นนิตย์. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๒๖. มิจฉาวณิชชา คือการค้าขายไม่ชอบธรรม ๕ อย่าง # ค้าขายเครื่องประหาร. # ค้าขายมนุษย์. # ค้าขายสัตว์เป็นสำหรับฆ่าเพื่อเป็นอาหาร. # ค้าขายน้ำเมา.<noinclude></noinclude> h2dp40dmk3gegtd3totnzdoma3gkv7s หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/110 250 91110 295237 2026-09-06T13:42:06Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# ค้าขายยาพิษ. การค้าขาย ๕ อย่างนี้ เป็นข้อห้าม อุบาสกไม่ให้ประกอบ. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๓๒. สมบัติของอุบาสก ๕ ประการ # ประกอบด้วยศรัทธา. # มีศีลบริสุทธ์. # ไม่ถือมงคลตื่นข่า..." 295237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๖|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># ค้าขายยาพิษ. การค้าขาย ๕ อย่างนี้ เป็นข้อห้าม อุบาสกไม่ให้ประกอบ. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๓๒. สมบัติของอุบาสก ๕ ประการ # ประกอบด้วยศรัทธา. # มีศีลบริสุทธ์. # ไม่ถือมงคลตื่นข่าว คือเชื่อกรรม ไม่เชื่อมงคล. # ไม่แสวงหาเขตบุญนอกพุทธศาสนา. # บำเพ็ญบุญแต่ในพุทธศาสนา. อุบาสกพึงตั้งอยู่ในสมบัติ ๕ ประการ และเว้นจากวิบัติ ๕ ประการ ซึ่งวิปริตจากสมบัตินั้น. องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๓๐. {{rule|10%}} ฉักกะ ทิศ ๖ # ปุรัตถิมทิส คือทิศเบื้องหน้า มารดาบิดา. # ทักขิณทิส คือทิศเบื้องขวา อาจารย์. # ปัจฉิมทิส คือทิศเบื้องหลัง บุตรภรรยา.<noinclude></noinclude> m36n8lqzaxuq2r2q37wtlc3ulelupme หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/111 250 91111 295238 2026-09-06T13:49:34Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# อุตตรทิส คือทิศเบื้องซ้าย มิตร. # เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต่ำ บ่าว. # อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒. # ปุรัตถิมทิส คือทิศเบื้องหน้า มารดาบิดา บุตร..." 295238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๗|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># อุตตรทิส คือทิศเบื้องซ้าย มิตร. # เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต่ำ บ่าว. # อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒. # ปุรัตถิมทิส คือทิศเบื้องหน้า มารดาบิดา บุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕. ## ท่านได้เลี้ยงมาแล้ว เลี้ยงท่านตอบ. ## ทำกิจของท่าน. ## ดำรงวงศ์สกุล. ## ประพฤติตนให้เป็นคนควรรับทรัพย์มรดก. ## เมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว ทำบุญอุทิศให้ท่าน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๓. มารดาบิดาได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์บุตรด้วยสถาน ๕ ## ห้ามไม่ให้ทำความชั่ว. ## ให้ตั้งอยู่ในความดี. ## ให้ศึกษาศิลปวิทยา. ## หาภรรยาที่สมควรให้. ## มอบทรัพย์ให้ในสมัย. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒<noinclude></noinclude> anqfrb1nytqlf5xs5etemhgexkd9tvu หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/112 250 91112 295239 2026-09-06T14:07:42Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# ทักขิณทิส คือทิศเบื้องขวา อาจารย์ ศิษย์พึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยลุกขึ้นยืนรับ. ## ด้วยเข้าไปยืนคอยรับใช้. ## ควยเชื่อฟัง. ## ด้วยอุปัฏฐาก. ## ด้วยเรียนศิลปวิทยาโดยเคารพ..." 295239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๘|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># ทักขิณทิส คือทิศเบื้องขวา อาจารย์ ศิษย์พึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยลุกขึ้นยืนรับ. ## ด้วยเข้าไปยืนคอยรับใช้. ## ควยเชื่อฟัง. ## ด้วยอุปัฏฐาก. ## ด้วยเรียนศิลปวิทยาโดยเคารพ. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๓. อาจารย์ได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์ศิษย์ด้วยสถาน ๕ ## แนะนำดี. ## ให้เรียนดี. ## บอกศิลปให้สิ้นเชิง ไม่ปิดบังอำพราง. ## ยกย่องให้ปรากฏในเพื่อนฝูง. ## ทำความป้องกันในทิศทั้งหลาย (คือจะไปทางทิศไหน ก็ไม่อดอยาก). ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔. # ปัจฉิมทิส คือทิศเบื้องหลัง ภรรยา สามีพึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยยกย่องนับถือว่าเป็นภรรยา. ## ด้วยไม่ดูหมิ่น. ## ด้วยไม่ประพฤติล่วงใจ.<noinclude></noinclude> fji4zgy63a80skroy95qgdagnoli1kp หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/113 250 91113 295240 2026-09-06T14:11:21Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "## ด้วยมอบความเป็นใหญ่ให้. ## ด้วยให้เครื่องแต่งตัว. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔. ภรรยาได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์สามีด้วยสถาน ๕ ## จัดการงานดี. ## สงเคราะห์คนข้างเคียงของผ..." 295240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๗๙|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>## ด้วยมอบความเป็นใหญ่ให้. ## ด้วยให้เครื่องแต่งตัว. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔. ภรรยาได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์สามีด้วยสถาน ๕ ## จัดการงานดี. ## สงเคราะห์คนข้างเคียงของผัวดี. ## ไม่ประพฤติล่วงใจผัว. ## รักษาทรัพย์ที่ผัวหามาได้ไว้. ## ขยันไม่เกียจคร้านในกิจการทั้งปวง. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔. # อุตตรทิส คือทิศเบื้องซ้าย มิตร กุลบุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยให้ปัน. ## ด้วยเจรจาถ้อยคำไพเราะ. ## ด้วยประพฤติประโยชน์. ## ด้วยความเป็นผู้มีตนเสมอ. ## ด้วยไม่แกล้งกล่าวให้คลาดจากความเป็นจริง. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔. มิตรได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๕ ## รักษามิตรผู้ประมาทแล้ว.<noinclude></noinclude> 9ffe4s7t6er8r4i8vuwfdiu9pjh6d2h หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/114 250 91114 295241 2026-09-06T14:24:31Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "## รักษาทรัพย์ของมิตรผู้ประมาทแล้ว. ## เมื่อมีภัย เอาเป็นที่พึ่งพำนักได้. ## ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ. ## นับถือตลอดถึงวงศ์ของมิตร. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕. # เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต..." 295241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๐|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>## รักษาทรัพย์ของมิตรผู้ประมาทแล้ว. ## เมื่อมีภัย เอาเป็นที่พึ่งพำนักได้. ## ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ. ## นับถือตลอดถึงวงศ์ของมิตร. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕. # เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต่ำ บ่าว นายพึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยจัดการงานให้ทาตามสมควรแก่กำลัง. ## ด้วยให้อาหารและรางวัล. ## ด้วยรักษาพยาบาลในเวลาเจ็บไข้. ## ด้วยแจกของมีรสแปลกประหลาดให้กิน. ## ด้วยปล่อยในสมัย. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕. บ่าวได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์นายด้วยสถาน ๕ ## ลุกขึ้นทำการงานก่อนนาย. ## เลิกการงานทีหลังนาย. ## ถือเอาแต่ของที่นายให้. ## ทำการงานให้ดีขึ้น. ## นำคุณของนายไปสรรเสริญในที่นั้น ๆ. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.<noinclude></noinclude> 2t1vt7uxsgdq2025qiyx5wzapabb1gu หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/115 250 91115 295242 2026-09-06T14:27:56Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "# อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์ กุลบุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยกายกรรม คือทำอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา. ## ด้วยวจีกรรม คือพูดอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา. ## ด้วยมโนกรรม ค..." 295242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๑|xxx|นวโกวาท}}</noinclude># อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์ กุลบุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕ ## ด้วยกายกรรม คือทำอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา. ## ด้วยวจีกรรม คือพูดอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา. ## ด้วยมโนกรรม คือคิดอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา. ## ด้วยความเป็นผู้ไม่ปิดประตู คือมิได้ห้ามไม่ให้เข้าบ้านเรือน. ## ด้วยให้อามิสทาน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕. สมณพราหมณ์ได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖ ## ห้ามไม่ให้กระทำความชั่ว. ## ให้ตั้งอยู่ในความดี. ## อนุเคราะห์ด้วยน้ำใจอันงาม. ## ให้ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง. ## ทำสิ่งที่เคยฟังแล้วให้แจ่ม. ## บอกทางสวรรค์ให้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.<noinclude></noinclude> 2nqfuwcal9jfa5f9emcx49lrcghh0e7 หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/116 250 91116 295243 2026-09-06T14:31:45Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อบายมุข คือเหตุเครื่องฉิบหาย ๖ # ดื่มน้ำเมา. # เที่ยวกลางคืน. # เที่ยวดูการเล่น. # เล่นการพนัน. # คบคนชั่วเป็นมิตร. # เกียจคร้านทำการงาน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๖. ๑. ดื่มน้ำเมา มีโท..." 295243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๒|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>อบายมุข คือเหตุเครื่องฉิบหาย ๖ # ดื่มน้ำเมา. # เที่ยวกลางคืน. # เที่ยวดูการเล่น. # เล่นการพนัน. # คบคนชั่วเป็นมิตร. # เกียจคร้านทำการงาน. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๖. ๑. ดื่มน้ำเมา มีโทษ ๖ ## เสียทรัพย์. ## ก่อการทะเลาะวิวาท. ## เกิดโรค. ## ต้องติเตียน. ## ไม่รู้จักอาย. ## ทอนกำลังปัญญา. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๖. ๒. เที่ยวกลางคืน มีโทษ ๖ ## ชื่อว่าไม่รักษาตัว. ## ชื่อว่าไม่รักษาลูกเมีย. ## ชื่อว่าไม่รักษาทรัพย์สมบัติ.<noinclude></noinclude> hs9xeal74vsqdexlgs95ymth5z3kyem หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/117 250 91117 295244 2026-09-06T14:34:50Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "## เป็นที่ระแวงของคนทั้งหลาย. ## มักถูกใส่ความ. ## ได้ความลำบากมาก. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๖๙. ๓. เที่ยวดูการเล่น มีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖ ## รำที่ไหนไปที่นั้น. ## ขับร้องที่ไหนไปที่นั..." 295244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๓|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>## เป็นที่ระแวงของคนทั้งหลาย. ## มักถูกใส่ความ. ## ได้ความลำบากมาก. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๖๙. ๓. เที่ยวดูการเล่น มีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖ ## รำที่ไหนไปที่นั้น. ## ขับร้องที่ไหนไปที่นั้น. ## ดีดสีตีเป่าที่ไหนไปที่นั้น. ## เสภาที่ไหนไปที่นั้น. ## เพลงที่ไหนไปที่นั้น. ## เถิดเทิงที่ไหนไปที่นั้น. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗. ๔. เล่นการพนัน มีโทษ ๖ ## เมื่อชนะยอมก่อเวร. ## เมื่อแพ้ย่อมเสียดายทรัพย์ที่เสียไป. ## ทรัพย์ยอมฉิบหาย. ## ไม่มีใครเชื่อถือถ้อยคำ. ## เป็นที่หมิ่นประมาทของเพื่อน. ## ไม่มีใครประสงค์จะแต่งงานด้วย. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗.<noinclude></noinclude> tgnglmwsw7adrcc7ty2fdexkbmvf0df หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/118 250 91118 295245 2026-09-06T14:39:25Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "๕. คบคนชั่วเป็นมิตร มีโทษตามบุคคลที่คบ ๖ ## นำให้เป็นนักเลงการพนัน. ## นำให้เป็นนักเลงเจ้าชู้. ## นำให้เป็นนักเลงเหล้า. ## นำให้เป็นคนลวงเขาด้วยของปลอม. ## นำให้เป็นคนลว..." 295245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๔|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>๕. คบคนชั่วเป็นมิตร มีโทษตามบุคคลที่คบ ๖ ## นำให้เป็นนักเลงการพนัน. ## นำให้เป็นนักเลงเจ้าชู้. ## นำให้เป็นนักเลงเหล้า. ## นำให้เป็นคนลวงเขาด้วยของปลอม. ## นำให้เป็นคนลวงเขาซึ่งหน้า. ## นำให้เป็นคนหัวไม้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗. ๖. เกียจคร้านทำการงาน มีโทษ ๖ ## มักให้อ้างว่า หนาวนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ร้อนนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า เวลาเย็นแล้ว แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ยังเช้าอยู่ แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า หิวนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ระหายนัก แล้วไม่ทำการงาน. ผู้หวังความเจริญด้วยโภคทรัพย์ พึงเว้นเหตุเครื่องฉิบหาย ๖ ประการนี้เสีย. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗. {{rule|10%}} {{rule}} พิมพ์ที่ ร.พ. มหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร พระนคร ๆ นายพินิจ อู่สำราญ ผู้พิมพ์โฆษณา ๑๖/๑/๒๕๑๓<noinclude></noinclude> lv3dqbh89u6n3unnr40ip04x20c73sm 295246 295245 2026-09-06T14:41:42Z TinTin45678 12482 295246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|๘๔|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>๕. คบคนชั่วเป็นมิตร มีโทษตามบุคคลที่คบ ๖ ## นำให้เป็นนักเลงการพนัน. ## นำให้เป็นนักเลงเจ้าชู้. ## นำให้เป็นนักเลงเหล้า. ## นำให้เป็นคนลวงเขาด้วยของปลอม. ## นำให้เป็นคนลวงเขาซึ่งหน้า. ## นำให้เป็นคนหัวไม้. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗. ๖. เกียจคร้านทำการงาน มีโทษ ๖ ## มักให้อ้างว่า หนาวนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ร้อนนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า เวลาเย็นแล้ว แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ยังเช้าอยู่ แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า หิวนัก แล้วไม่ทำการงาน. ## มักให้อ้างว่า ระหายนัก แล้วไม่ทำการงาน. ผู้หวังความเจริญด้วยโภคทรัพย์ พึงเว้นเหตุเครื่องฉิบหาย ๖ ประการนี้เสีย. ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗. {{rule|10%}} {{rule}} พิมพ์ที่ ร.พ. มหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร พระนคร ฯ นายพินิจ อู่สำราญ ผู้พิมพ์โฆษณา ๑๖/๑/๒๕๑๓<noinclude></noinclude> mxl9akawmnodh8qz1d6b13b9fbmogyv หน้า:นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf/119 250 91119 295247 2026-09-06T14:43:06Z TinTin45678 12482 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "พิมพ์ที่โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย ถนนพระสุเมรุ หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร พระนคร ฯ นายพินิจ อู่สำราญ ผู้พิมพ์โฆษณา พ.ศ.๒๕๑๓" 295247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="TinTin45678" />{{หสล|-|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>พิมพ์ที่โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย ถนนพระสุเมรุ หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร พระนคร ฯ นายพินิจ อู่สำราญ ผู้พิมพ์โฆษณา พ.ศ.๒๕๑๓<noinclude></noinclude> 239bo3vibp3sqo4mqmrc7nkvja5mqvz คุยกับผู้ใช้:Satirdan kahraman 3 91120 295249 2026-09-06T22:12:40Z Neriah 9235 Neriah ย้ายหน้า [[คุยกับผู้ใช้:Satirdan kahraman]] ไปยัง [[คุยกับผู้ใช้:Mümtaz]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Satirdan kahraman|Satirdan kahraman]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Mümtaz|Mümtaz]]" 295249 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[คุยกับผู้ใช้:Mümtaz]] smispf8mgdgwhr6ju1in4lkuwd21cht หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/32 250 91121 295251 2026-09-07T09:11:22Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ผมดีใจ ร้องขอบคุณแก แล้วยกมือไหว้ลาตำรวจ รีบลงเรือที่แกเทียบเข้ามารับที่บันได หญิงผู้อารีค่อยๆ พายหันหัวเรือเข้าสู่ทางที่จะไปบางพรม ผมก็ถามแกว่า "คุณจะ..." 295251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๓}}</noinclude>ผมดีใจ ร้องขอบคุณแก แล้วยกมือไหว้ลาตำรวจ รีบลงเรือที่แกเทียบเข้ามารับที่บันได หญิงผู้อารีค่อยๆ พายหันหัวเรือเข้าสู่ทางที่จะไปบางพรม ผมก็ถามแกว่า "คุณจะไปทางไหนก็ไม่รู้ แต่ต้องเสียเวลาไปส่งผม" "ก็ไปทางเดียวกันนั่นแหละ" แกพูดเบาๆ "โอ๊ย!" ผมร้อง "ช่างเป็นบุญผมเหลือเกินที่คุณก็ไปทางนั้น ผมจะขึ้นที่บ้านน้าไสวแก คุณเลยไปอีกไกลไหมครับ" "ก็ขึ้นบ้านเดียวกันนั่นแหละ" แกตอบ ตอนนี้ผมต้องร้องออกมาอย่างถูกหอกแทง เพราะช่างเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้ ถ้าแกไปไม่ถึง ก็หมายความว่าต้องเสียแรงพายไปส่งผม ถ้าแกไปเลยไป ผมขึ้นแล้ว แกก็ต้องพายไปคนเดียว รู้สึกสงสารและเห็นใจแกที่เป็นหญิงต้องพายเรือในคลองมืดๆ คนเดียว แต่ครั้นมารู้ว่า แกก็ขึ้นบ้านเดียวกับผม จึงโล่งใจและดีใจ "คุณคงไปธุระมา" ผมถามไปลอยๆ "ไปเที่ยวค่ะ เหงาๆ ใจก็พายเรือเล่น" แกพูดง่ายๆ ซึ่งเหตุผลไม่พอ ค่ำมืดอย่างนี้เป็นหญิงจะพายเรือเล่นคนเดียว และก็ไม่ใช่เดือนหงายเลย มืดยังกับเข้าถ้ำ นานๆ จะผ่านบ้านก็มีแสงไฟบ้าง ผมนึกเพียงในใจเท่านั้น ไม่กล้าจะออกความเห็นอะไรอีก จะเป็นการละลาบละล้วง เท่าที่แกพามาส่งก็เป็นบุญอยู่แล้ว ทำรู้มากซักไซ้ไล่เลียงจะกลายเป็นคนเสีย แกคงพายเรืออย่างค่อยๆ ดูไม่รีบร้อนเลย แต่ผมก็ไม่รีบร้อนอะไร เอากันว่าถึงบ้านก็ดีแล้ว ดีกว่านั่งนกที่สถานีตำรวจกว่าจะสว่าง ครั้นเมื่อถึงท่าน้ำบ้านที่พัก ผมก็ก้าวขึ้นก่อนและยืนคอยแก แกก็ขึ้นตามาแล้วแยกทางที่ข้างสะพานน้ำ ผมขอบบุญขอบคุณและก้มตัวยกมือไหว้แก แกไหว้ตอบ แล้วชี้มือไปบ้านอีกหลังหนึ่งที่ถัดไป เวลานั้นไม่มีแสงไฟเลย "ฉันอยู่นั่น" แกว่า "ลาก่อน วันหลังพบกัน" พูดสั้นๆ แล้วเดินจากไป ผมก็ก้าวขึ้นบันไดบ้านที่พัก เสียงน้าไสวยังคุยกับเพื่อนผมและครอบครัวเขา พอได้ยินเสียงผมขึ้นบันได ต่างก็เหลียวมาดู และพากันร้องเซ็งแซ่ว่าห่วงผม กลัวว่าจะไปค้างที่ไหน ถ้าไปค้างบ้านเก่าก็เข้าห้องไม่ได้<noinclude></noinclude> qc0qdvusq4hbllexpaucq9dehz0h4xs หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/33 250 91122 295252 2026-09-07T09:21:42Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ใส่กุญแจหมด ผมรีบขอโทษขอโพยในการที่ทำให้ทั้งหมดเป็นห่วง แล้วก็เล่าถึงได้อาศัยเรือมากับหญิงบ้านถัดไปนั้น และมาถึงแล้ว พอแกขึ้นบกจึงรู้ว่าแกขาเสีย เดินกะเผล..." 295252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๔}}</noinclude>ใส่กุญแจหมด ผมรีบขอโทษขอโพยในการที่ทำให้ทั้งหมดเป็นห่วง แล้วก็เล่าถึงได้อาศัยเรือมากับหญิงบ้านถัดไปนั้น และมาถึงแล้ว พอแกขึ้นบกจึงรู้ว่าแกขาเสีย เดินกะเผลก นึกเสียใจ ถ้ารู้คราวแรกผมจะพายเรือเอง แลับไปกินแรงคนพิการ เพื่อนผมและภรรยาเขาก็หัวเราะลั่น แต่น้าไสวกับลูกสาวทึมทึกมองตากันสองแม่ลูก ผมก็คุยเรื่องไปกินเหล้ากับเพื่อน ผลัดตัวเองว่าเดี๋ยวๆ เลยผิดเวลาเรือ เกือบจะต้องนอนกับตำรวจอยู่แล้ว สองคนผัวเมียหัวเราะขบขันผม แต่เจ้าของบ้านสองคนคงไม่เห็นขบขันจึงไม่หัวเราะด้วย รุ่งเช้า ผมมองไปทางบ้านที่ถัดไป เผื่อจะเห็นหญิงใจดีคนนั้นบ้าง แต่ไม่เห็น เพราะบ้านแกมีรั้วนอกชาน ผมกับเพื่อนก็ไปทำงานตามเคย กลับตรงเวลาจั่วน้ำตาลเมากันตามเคยทั้งสองคน สงครามทำให้คนที่ข้นแค้นต้องเป็นคนเถื่อน ชอบทำอะไรนอกกฏหมาย เรื่องเหล้าเถื่อนเราก็รู้อยู่ว่าผิดกฏหมาย และเมื่อซื้อเขมากิน ก็คือร่วมมือกับผู้ขายฝ่าฝืนกฏหมาย แต่เรื่องสุรายาเมานี่น่ะครับ ใครๆ ก็รู้ ลงชอบมันเสียแล้ว จะเถื่อนหรือไม่เถื่อน ขอให้ได้ดื่มก็เป็นพอใจมีความสุข เรื่องที่จะทำมั่นคงถึงกับยอมอดดื่มเพราะไม่มีเหล้าที่ถูกกฏหมายดื่มน่ะรึ เป็นไปไม่ได้ในโลก นอกจากผู้ที่ดื่มจิบๆ จับๆ เท่านั้นกระมังจะทำเสียสละไม่ยอมดื่มได้ อีกสองวันต่อมา หัวหนาแผนกของผมเขาขอร้องผมสองคนกับเพื่อให้ช่วยขนของย้ายบ้าน เพราะบ้านที่แกอยู่ใกล้จุดที่จะโดนระเบิดเหมือนกัน บังเอิญเคราะห์ดี แกมาขออาศัยเพื่อนเก่าแก่ได้ที่ี่แยกบางเสาธง เราสองคนเลยลากิจ ไปช่วยกันขอของให้นาย บรรเจิดได้บอกกับภรรยาและแม่ตัวแม่ยายว่า เราสองคนจะกลับค่ำหน่อย จะหาเรือมาเอง ทางบ้านจงกินข้าวกันก่อนอย่ารอคอย เราได้ไปบ้านหัวหน้าแผนกแต่เช้า ขนของขึ้นรถลงเรือกันมาจนถึงสี่แยกบางเสาธง เรื่องของสุราก็เข้าแทรกตามเคย ตัวหัวหน้าเองก็ชอบดื่มจึงมีการตั้งวงกันขึ้น เรื่องของสงครามนี้ ทำให้คนเป็นบ้าจี้ไปทั้งหมด ใครดื่มเหล้าก็ดื่มตามกันไป ไม่เห็นบ้านใครไม่ดื่ม เย็นลงก็เสียงเฮฮากันทั้งๆ ที่ซ่อนซุกหลบความตาย ดูจะดื่มเพื่อปลุกใจให้กล้าต่อความตาย เจ้าของบ้านที่หัวหน้าเราไปอาศัยก็คอเหล้า หาซื้อเหล้ามาได้ทั้งเถื่อนและไม่เถื่อน<noinclude></noinclude> paxiej57tjnetaukvalocjg3pgmc9gn หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/34 250 91123 295253 2026-09-07T09:31:50Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ก็เลยฟัดกันจนค่ำ โดยอุ่นใจว่าเรือจ้างมีถมเถไป แจวผ่านกันออกเกร่อแต่เอาจริงเข้ากลับหายาก คล้ายคลองบางพรมหรือถิ่นที่จะไปถึงนั้นเป็นถิ่นน่ากลัวภัย ถ้าไม่ใช่..." 295253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๕}}</noinclude>ก็เลยฟัดกันจนค่ำ โดยอุ่นใจว่าเรือจ้างมีถมเถไป แจวผ่านกันออกเกร่อแต่เอาจริงเข้ากลับหายาก คล้ายคลองบางพรมหรือถิ่นที่จะไปถึงนั้นเป็นถิ่นน่ากลัวภัย ถ้าไม่ใช่คนท้องที่แล้วไม่กล้าจะเข้าไป มักมีปัญหาว่า ผมส่งคุ๕แล้วไม่รู้จะกลับได้อย่างไร ผมกับเพื่อนมีความกระวนกระวายใจเกิดขึ้น แต่ไม่แสดงให้หัวหน้ารู้ เราเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ใหม่ๆ ย่อมห่วงใยครอบครัว เฉพาะตัวผมเองนั้นเป็นนกขมิ้นค่ำไหนนอนได้ทั้งนั้น แต่บรรเจิดจะทำอย่างผมไม่ได้ ผมเลยเดินเลาะชายคลองมาที่แพขายเหล้า เรียกเรือจ้างตกลงค่าจ้างและหนทางกัน ลำไหนก็ลำนั้นไม่ยอมรับ ผมถึงกับถอนใจ และทันใดนั้นเองเหมือนเกิดปาฏิหารย์ เรือสำปั้นลำหนึ่งก็พายอ่อยๆ เหมือนลอยลำเล่นเคลื่อนใกล้แพเข้ามา ชั้นแรกผมไม่สนใจเลย เพราะไม่ใช่เรือจ้าง แต่พอแสงไฟบนแพสว่าง ผมก็เห็นหน้าคนพายเรือลำนั้นถนัด โอ๊ย! พระโปรด ผมตกใจและดีใจระคนกัน คือแม่หญิงพิการข้างบ้านนั่นเอง เอ๊ะ! แกมาทำไมที่นี่ พายเรือมา หนทางไม่ใช่แค่คืบแค่ศอก จัดว่าไกลเอาการอยู่ ผมดีใจจนพูดไม่ออก "ตกเรืออีกหรือคะ?" แม่หญิงพิการใจดีถามผม "ครับ! ตกเรืออีก แต่คราวนี้ไม่ทราบว่าคุณจะกรุณาหรือเปล่า เพราะไกลมาก" ผมพูดกราดๆ เข้าไว้ก่อน เพราะไม่แน่ใจว่าเธอจะกลับหรือไม่กลับ หนทางมันเปลี่ยว แม้แต่เรือจ้างชายอกสามศอกก็ยังไม่กล้าจะไป เสียงหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ไกลไม่ไกลฉันก็ต้องกลับ" "โอ๊ย! เป็นบุญของผมที่จะได้อาศัยกลับ คราวนี้ผมขอพายเองให้คุณนั่งไปเฉยๆ ผมมากับเพื่อนอีกคนหนึ่ง เวลานี้เขายังนั่งอยู่ที่บ้านนายถัดนี้ไป" ผมรีบอธิบายเอาใจเธอ "ถ้าคุณจะกลับ ก็รีบบอกเพื่อนกลับเถอะ" หญิงผู้เมตตาเป็นครั้งสองบอก ผมนั่งยองที่ชานแพยักมือไหว้เหนือหัว แล้วรีบเดินย้อนกลับไปตามบรรเจิด ล่ำลาหัวหน้าและเจ้าของบ้านแล้วสาวเท้าเดินมาลงเรือ ผมแนะนำบรรเจิดให้รู้จักกับผู้เมตตา และเล่าให้ฟังว่าเมือคืนวันก่อนเธอก็ได้<noinclude></noinclude> b9c19ts0ermwqn01fgflloygwiwoohu หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/35 250 91124 295254 2026-09-07T09:45:34Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ให้ความกรุณาไว้ "ผมพายเองครับ คราวนี้" ผมว่า "ช่วยกันค่ะ พายมีนั่นไงล่ะ" เธอว่า ผมมองไปก็เห็นพายอีกเล่มหนึ่ง จึงจับพายมาถือ "ฉันถือท้ายเอง ฉันคุ้นที่" เธอว..." 295254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๖}}</noinclude>ให้ความกรุณาไว้ "ผมพายเองครับ คราวนี้" ผมว่า "ช่วยกันค่ะ พายมีนั่นไงล่ะ" เธอว่า ผมมองไปก็เห็นพายอีกเล่มหนึ่ง จึงจับพายมาถือ "ฉันถือท้ายเอง ฉันคุ้นที่" เธอว่า เรานั่งกันมา ผมพายหัวผลัดกับเพื่อน พูดขอบคุณแกบ้างและคุยเรื่องอื่นบ้าง แกเป็นฝ่ายฟังมากกว่าคุย การแต่งกายของแกไม่ผิดอะไรกับที่พบกันคืนแรก คือมีผ้าคลุมหัวอย่างเก่า ในคลองตอนบางขุนศรีและตำบลคลองผ้าลุ่ยนี้ช่างเงียบเสียงคนจริงๆ บ้านที่อยู่ริมคลองมีน้อย มักอยู่เลยเข้าไป ปล่อยสวนไว้ข้างหน้า เราผ่านศาลาท่าน้ำทางขึ้นวัดแก้วที่ลึกเข้าไป ศาลานั้นมีคนนั่งอยู่ในความมืดสองคนเงียบๆ เราพายผ่านเขาก็หันมองเรา และเราก็มองเขา เพราะไม่แน่ว่าเขาจะมีอะไรๆ กับเราทางไหนบ้าง คลองนี้กลางคืนเปลี่ยวนัก มีแต่เสียงสุนัขบ้านข้างในลึกๆ เห่าและหอน คลองนี้น่ากลัวภัยจากคนพาลมากกว่าจะน่ากลัวผีสาง รู้สึกว่่าไม่ใช่แดนปิศาจ เป็นแดนนักเลงมากกว่า เป็นที่ลือชื่อในการปล้นฆ่านับศพไม่ถ้วน ขึ้นชื่อบางพรมแล้ว ผู้ใหญ่พูดกันนักว่านักเลงเอาการ ตลอดเวลาที่นั่งมาในเรือ ผมนั่งคิดมาว่า แม่หญิงผู้เมตตานี้มีหัวใจอย่างไรจึงกล้าผ่านทางนี้ในยามวิกาล เธอไปหาใครกัน ทั้งไปทางบางระมาดคืนนั้น เธอไปทำไม? และคืนนี้เธอไปหาใครที่บางเสาธง ที่หนทางไกลเวลาค่ำคืนน่าหวั่นเกรง ทั้งๆ ที่มาโดยโดดเดี่ยวคืนนี้ ถ้าเราไม่พบเธอและมากับเธอ ก็หมายถึงเธอต้องกลับคนเดียว แต่จะสงสัยปานใด ก็ไม่มีมรรยาทสำหรับเราจะให้ถามแก "ฉันเห็นคุณทั้งสองเมื่อจวนค่ำนี่เองที่บ้านนั้น" แกพูดขึ้นมาลอยๆ ผมรีบหันขวับ "ยังงั้นหรือครับ คุณไปธุระมาหรือครับ จึงผ่านมา" ผมได้ช่องจะลองถามแก "ฉันไปธุระมา เห็นคุณเข้าฉันก็รู้ว่าคืนนี้คุณต้องตกเรืออีก จึงเลยแวะคุยกับเพื่อนรอคอยดูพวกคุณ" "โอ้โฮ! นั่นคือพระโปรดผมละครับ ผมไม่ทราบจะขอบคุณ<noinclude></noinclude> frol39llun63e9wttllr29ypyfxoekq หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/36 250 91125 295255 2026-09-07T09:56:09Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อย่างไรถูกที่เมตตาผม ผมขอมอบตัวให้คุณเลยทั้งสองคน คุณจะลอกท้องร่องสวนหรือดายหญ้าเมื่อใด ผมทั้งสองขอรับหน้าที่ทั้งๆ ไม่เคยจะทำเลย แต่ถ้าแนะนำหน่อยก็ทำได้คง..." 295255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๗}}</noinclude>อย่างไรถูกที่เมตตาผม ผมขอมอบตัวให้คุณเลยทั้งสองคน คุณจะลอกท้องร่องสวนหรือดายหญ้าเมื่อใด ผมทั้งสองขอรับหน้าที่ทั้งๆ ไม่เคยจะทำเลย แต่ถ้าแนะนำหน่อยก็ทำได้คงไม่ยากอะไรนัก" ผมว่าเป็นน้ำไหลไปเลย แกมีพระคุณก็ต้องยกย่องและยอมตัวรับใช้ทดแทน "ขอบใจค่ะ เอาไว้ถ้ามี จะขอแรง" พูดแล้วเธอหัวเราะเบาๆ เรามาถึงสามแยกบางพรม เรือนแพแถวนั้นปิดไปแล้วเป็นส่วนมาก มีแสงไฟอยู่บ้างเป็นบางเรือน ผมค่อยสบายใจ เรากำลังจะถึงที่พักอยู่แล้วเห็นอยู่ข้างหน้าโน้น ผมก้มหน้าจ้ำพายให้หนักเข้า บัดใจนั้น ทั้งผมและอีกสองคนในเรือก็ร้องโอ๊ย! ขึ้นพร้อมๆ กันด้วยตกใจ อย่างไม่คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้น คือหัวเรือเราชนอะไรลอยน้ำในความมืดดังโป้ง เราต่างคนต่างงัน ถ้าชนไม้ลอย ชนลูกมะพร้าวลอย มันก็ไม่มีอะไรต่อไป แต่ข้างๆ เรือเราเสียงน้ำดังพลั่กเหมือนคนดำน้ำแล้วโผล่ขึ้น เรามองเห็นตะคุ่มๆ ในความมืด "แหม! ลอยน้ำเล่นหน่อย เผลอไปเลยถูกชน" ที่เราชนนั่นคือคนนั่นเอง เขาโผล่น้ำแล้วพูดเล่นขันๆ "ผมขอประทาโทษเถิดขอรับ มืดจริงๆ ครับ พวกผมขอรับโทษผิดครับ" ผมตะโกนขอโทษไปทั้งๆ ใจยังเต้น "ไปเถอะ! ไม่มีอะไร" เขาตะโกนตอบมา "ขอบพระคุณครับ" ผมตอบไปแล้วก็พายจ้ำต่อมา นึกประหลาดใจที่ว่า กลางมืดและกลางคลองทำไมมาลอยคอเล่นเช่นนี้ คล้ายๆ จะพาลหาเรื่อง เราพูดวิจารณ์กันนิดหน่อย แต่แม่คนพายท้ายไม่พูดอะไร พายมานิ่งๆ จนเรือเทียบบันไดท่าน้ำบ้านเรา เธอผูกเรือแล้วเดินตามเราขึ้นมา เพื่อนผมบอกลาเธอและขอบบุญขอบคุณแล้วยกมือไหว้เธอพลางขึ้นบันไดไปก่อน ส่วนผมยังรั้งท้าย เธอเดินแยกจะไปบ้านเธอ หยุดนิ่งและกล่าวกับผมว่า "ลาก่อน บางคืนฉันอยากจะหาเพื่อนคุยบ้างที่ท่าน้ำนี้" "ถ้าผมจะเป็นคนนั้นได้ ผมขอรับใช้ครับ" ผมรีบตอบ เธอหัวเราะหึๆ แล้วเดินไป ผมคงมองการเดินของเธอในความมืดสลัว ร่างกายพิการเดินกะเผลกๆ ไป จนหายไปกับความมืด เราขึ้นก็พบว่าคนในบ้านยังไม่<noinclude></noinclude> 5bfr9rgwv6mo9n3me59c66mrrtjca99 หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/37 250 91126 295256 2026-09-07T10:03:39Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "หลับนอน คงคุยกันอยู่ ทุกคนคอยฟังแต่เสียงสัญญาณภัย แม้แต่จะไกลออกมาแล้ว เราก็ยังห่วงเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ผมกับเพื่อนกำลังอาบน้ำอยู่ด้วยกัน เสียงครวญครางขอ..." 295256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๓๘}}</noinclude>หลับนอน คงคุยกันอยู่ ทุกคนคอยฟังแต่เสียงสัญญาณภัย แม้แต่จะไกลออกมาแล้ว เราก็ยังห่วงเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ผมกับเพื่อนกำลังอาบน้ำอยู่ด้วยกัน เสียงครวญครางของ "หวอ" ก็ดังขึ้น และเสียงกลองป้องกันภัยทางอากาศของฝั่งกรุงและฝั่งธนฯ ดังก้องเข้าไปถึงในสวน เพราะในสวนมันเงียบ ถึงจะไกลปานใดก็ได้ยินชัด ทั้งๆ ได้ยินกันอยู่แล้วว่า "หวอ" แต่ทุกคนก็ตะโกนต่อกันไปว่า "หวอ" แม้จะอยู่ห่างภัย แต่เสียงผู้หญิงก็คงสั่นๆ ตามเคย และในครู่นั้น เสียงเครื่องบินก็มา บินผ่านบ้านพักเราเป็นหมู่ เราต่างคนภาวนาขอพระคุ้มในกรุงอย่าให้เกิดตายกันเลย ทันใดนั้น เสียงปืนต่อสู้อากาศยานของญี่ปุ่นที่มาตั้งกองกันอยู่ตลิ่งชันก็ยิงขึ้นไป ทางบนฟ้าก็เลยกราดปืนกลลงมาเห็นเป็นสายประกายในความมืด เราต่างวิ่งหลบเข้าที่กำบัง แต่เราจะมีอะไร เพราะหลังคาจาก ถ้ามันยิงตรง เราก็ตาย จะคุ้มอะไรได้ แต่บังเอิญมันไม่ได้ยิงมาที่เรา มันยิงไปยังหน่วยต้านทานญี่ปุ่น<noinclude></noinclude> 3jq841lz391y7pyh1r9bmnnwkkpi8zt