วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.21 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 0 14804 298456 298038 2026-09-26T20:27:54Z TinTin45678 12482 298456 wikitext text/x-wiki {{header | title = นวโกวาท | year = 2513 | author = สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = | categories = | portal = ศาสนาพุทธ }} <pages index="นวโกวาท_-_วชิรญาณวโรรส_-_๒๕๑๓.pdf" from="1" to="1" /> {{AuxTOC| * [[นวโกวาท/ผู้วายชนม์|ผู้วายชนม์]] * [[นวโกวาท/คำชี้แจง|คำชี้แจง]] * [[นวโกวาท/คำนำ|คำนำ]] * [[นวโกวาท/บัญชีเรื่อง|บัญชีเรื่อง]] * [[นวโกวาท/อักษรย่อ|อักษรย่อ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 1|บทที่ 1 วินัยบัญญัติ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 2|บทที่ 2 ธรรมวิภาค]] * [[นวโกวาท/บทที่ 3|บทที่ 3 คิหิปฏิบัติ]] }} {{ลิขสิทธิ์หมดอายุ-ไทย}} 8f32oqm0h797ocsw5if47ee90h0lr3x 298580 298456 2026-09-27T09:19:15Z TinTin45678 12482 298580 wikitext text/x-wiki {{header | title = นวโกวาท | year = 2513 | author = [[ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = | categories = | portal = ศาสนาพุทธ }} <pages index="นวโกวาท_-_วชิรญาณวโรรส_-_๒๕๑๓.pdf" from="1" to="1" /> {{AuxTOC| * [[นวโกวาท/ผู้วายชนม์|ผู้วายชนม์]] * [[นวโกวาท/คำชี้แจง|คำชี้แจง]] * [[นวโกวาท/คำนำ|คำนำ]] * [[นวโกวาท/บัญชีเรื่อง|บัญชีเรื่อง]] * [[นวโกวาท/อักษรย่อ|อักษรย่อ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 1|บทที่ 1 วินัยบัญญัติ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 2|บทที่ 2 ธรรมวิภาค]] * [[นวโกวาท/บทที่ 3|บทที่ 3 คิหิปฏิบัติ]] }} {{PD-Thailand}} epu53cmbmqc945flmknikkswkmfjsd1 298581 298580 2026-09-27T09:20:36Z TinTin45678 12482 298581 wikitext text/x-wiki {{header | title = นวโกวาท | year = 2513 | author = สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = | categories = | portal = ศาสนาพุทธ }} <pages index="นวโกวาท_-_วชิรญาณวโรรส_-_๒๕๑๓.pdf" from="1" to="1" /> {{AuxTOC| * [[นวโกวาท/ผู้วายชนม์|ผู้วายชนม์]] * [[นวโกวาท/คำชี้แจง|คำชี้แจง]] * [[นวโกวาท/คำนำ|คำนำ]] * [[นวโกวาท/บัญชีเรื่อง|บัญชีเรื่อง]] * [[นวโกวาท/อักษรย่อ|อักษรย่อ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 1|บทที่ 1 วินัยบัญญัติ]] * [[นวโกวาท/บทที่ 2|บทที่ 2 ธรรมวิภาค]] * [[นวโกวาท/บทที่ 3|บทที่ 3 คิหิปฏิบัติ]] }} {{PD-Thailand}} qhn8oop53n0v63koi4lljjrqlepbwxe 10 35221 298614 298144 2026-09-27T11:19:29Z Vesperstelo 11696 298614 wikitext text/x-wiki {{#switch:{{{1|}}} <!-- ลิงก์ --> | ล = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{เล่ม|{{{2|}}}}}}/ส่วน {{{ส่วน|{{{3|}}}}}}|{{{ชื่อ|{{{4|}}}}}}]] | ลห<!-- ลิงก์หัว --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166]]: [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}|เล่ม {{{2|}}}]] | ลข<!-- ลิงก์ข้าง --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ส่วน {{{3|}}}]] | ลปงย = {{ลิงก์ไปงานย่อย|งาน=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ปี=2482|งานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}||แสดงงาน={{{4|}}}|แสดงงานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 เล่ม {{{2|}}}}} <!-- สารบัญ --> | ส = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{{4|}}}]]|{{{6|”}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}|dottext=}} | ส2 = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|{{{4|}}}|{{{6|”}}}|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}]]|dottext=}} <!-- หัวเรื่องตรงกลาง --> | ก = {{กลาง|{{ขนาดอักษร|140%|{{{2|}}}}}{{#if:{{{4|}}}|{{{4|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}}} | ก2 = <div id="{{{2|}}}" style="text-align:center;">{{หนา|{{{2|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}</div> <!-- คำผิด --> | คผ = {{คำผิด|1={{{3|}}}|2={{{4|}}}|3=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|name={{{name|}}}[[หมวดหมู่:xxx]]}} | คผ2 = {{ทูลทิป|{{{3|}}}}}{{#tag:ref|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|ใบแก้คำผิด]]ให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “{{{4|}}}” {{เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ}}|group=วซ}} | คผ3 = {{ทูลทิป|{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}|ข้อความเดิมว่า “{{{เก่า|{{{เดิม|{{{1|}}}}}}}}}” แก้เป็น “{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}” ตามใบแก้คำผิด}}{{#tag:ref|group=วซ|name={{{name}}}}} <!-- อักษรพิเศษ --> | ชญ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ช|3={{อักษรไทยพิเศษ|ไม้หัน2|{{{2|4}}}}}|5={{{3|2}}}}} | ญุ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ญ|3={{อักษรไทยพิเศษ|อุ2|5}}|5=7}} | หข = <span style="position:relative;">{{{2|}}}<span style="position:absolute; bottom:13px; left:0px; text-indent:0px; font-size:80%;">{{ไม่ยกคำ|{{{3|}}}}}</span></span> }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> 8o3guo7h4b1j8z6qcnee4ix0whu8yfq 298615 298614 2026-09-27T11:20:17Z Vesperstelo 11696 298615 wikitext text/x-wiki {{#switch:{{{1|}}} <!-- ลิงก์ --> | ล = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{เล่ม|{{{2|}}}}}}/ส่วน {{{ส่วน|{{{3|}}}}}}|{{{ชื่อ|{{{4|}}}}}}]] | ลห<!-- ลิงก์หัว --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166]]: [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}|เล่ม {{{2|}}}]] | ลข<!-- ลิงก์ข้าง --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ส่วน {{{3|}}}]] | ลปงย = {{ลิงก์ไปงานย่อย|งาน=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ปี=2482|งานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}||แสดงงาน={{{4|}}}|แสดงงานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 เล่ม {{{2|}}}}} <!-- สารบัญ --> | ส = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{{4|}}}]]|{{{6|”}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}|dottext=}} | ส2 = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|{{{4|}}}|{{{6|”}}}|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}]]|dottext=}} <!-- หัวเรื่องตรงกลาง --> | ก = {{กลาง|{{ขนาดอักษร|140%|{{{2|}}}}}{{#if:{{{4|}}}|{{{4|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}}} | ก2 = <div id="{{{2|}}}" style="text-align:center;">{{หนา|{{{2|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}</div> <!-- คำผิด --> | คผ = {{คำผิด|1={{{3|}}}|2={{{4|}}}|3=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|name={{{name|}}}}} | คผ2 = {{ทูลทิป|{{{3|}}}}}{{#tag:ref|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|ใบแก้คำผิด]]ให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “{{{4|}}}” {{เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ}}|group=วซ}} | คผ3 = {{ทูลทิป|{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}|ข้อความเดิมว่า “{{{เก่า|{{{เดิม|{{{1|}}}}}}}}}” แก้เป็น “{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}” ตามใบแก้คำผิด}}{{#tag:ref|group=วซ|name={{{name}}}}} <!-- อักษรพิเศษ --> | ชญ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ช|3={{อักษรไทยพิเศษ|ไม้หัน2|{{{2|4}}}}}|5={{{3|2}}}}} | ญุ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ญ|3={{อักษรไทยพิเศษ|อุ2|5}}|5=7}} | หข = <span style="position:relative;">{{{2|}}}<span style="position:absolute; bottom:13px; left:0px; text-indent:0px; font-size:80%;">{{ไม่ยกคำ|{{{3|}}}}}</span></span> }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> 6jb47rt3uopu8cww6oyxhyfm5uhhzm9 298616 298615 2026-09-27T11:21:14Z Vesperstelo 11696 298616 wikitext text/x-wiki {{#switch:{{{1|}}} <!-- ลิงก์ --> | ล = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{เล่ม|{{{2|}}}}}}/ส่วน {{{ส่วน|{{{3|}}}}}}|{{{ชื่อ|{{{4|}}}}}}]] | ลห<!-- ลิงก์หัว --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166]]: [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}|เล่ม {{{2|}}}]] | ลข<!-- ลิงก์ข้าง --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ส่วน {{{3|}}}]] | ลปงย = {{ลิงก์ไปงานย่อย|งาน=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ปี=2482|งานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}||แสดงงาน={{{4|}}}|แสดงงานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 เล่ม {{{2|}}}}} <!-- สารบัญ --> | ส = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{{4|}}}]]|{{{6|”}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}|dottext=}} | ส2 = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|{{{4|}}}|{{{6|”}}}|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}]]|dottext=}} <!-- หัวเรื่องตรงกลาง --> | ก = {{กลาง|{{ขนาดอักษร|140%|{{{2|}}}}}{{#if:{{{4|}}}|{{{4|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}}} | ก2 = <div id="{{{2|}}}" style="text-align:center;">{{หนา|{{{2|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}</div> <!-- คำผิด --> | คผ = {{คำผิด|1={{{3|}}}|2={{{4|}}}|3=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|name={{{name|}}}}} | คผ2 = {{ทูลทิป|{{{3|}}}}}{{#tag:ref|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|ใบแก้คำผิด]]ให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “{{{4|}}}” {{เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ}}|group=วซ}} | คผ3 = {{ทูลทิป|{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}|ข้อความเดิมว่า “{{{เก่า|{{{เดิม|{{{1|}}}}}}}}}” แก้เป็น “{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}” ตามใบแก้คำผิด}}{{#tag:ref|group=วซ|name={{{3|{{{name}}}}}}}} <!-- อักษรพิเศษ --> | ชญ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ช|3={{อักษรไทยพิเศษ|ไม้หัน2|{{{2|4}}}}}|5={{{3|2}}}}} | ญุ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ญ|3={{อักษรไทยพิเศษ|อุ2|5}}|5=7}} | หข = <span style="position:relative;">{{{2|}}}<span style="position:absolute; bottom:13px; left:0px; text-indent:0px; font-size:80%;">{{ไม่ยกคำ|{{{3|}}}}}</span></span> }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> 07v0bq3j1r0fk72ldb4w9u6hcrpkp6f 298617 298616 2026-09-27T11:22:08Z Vesperstelo 11696 298617 wikitext text/x-wiki {{#switch:{{{1|}}} <!-- ลิงก์ --> | ล = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{เล่ม|{{{2|}}}}}}/ส่วน {{{ส่วน|{{{3|}}}}}}|{{{ชื่อ|{{{4|}}}}}}]] | ลห<!-- ลิงก์หัว --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166]]: [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}|เล่ม {{{2|}}}]] | ลข<!-- ลิงก์ข้าง --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ส่วน {{{3|}}}]] | ลปงย = {{ลิงก์ไปงานย่อย|งาน=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ปี=2482|งานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}||แสดงงาน={{{4|}}}|แสดงงานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 เล่ม {{{2|}}}}} <!-- สารบัญ --> | ส = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{{4|}}}]]|{{{6|”}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}|dottext=}} | ส2 = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|{{{4|}}}|{{{6|”}}}|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}]]|dottext=}} <!-- หัวเรื่องตรงกลาง --> | ก = {{กลาง|{{ขนาดอักษร|140%|{{{2|}}}}}{{#if:{{{4|}}}|{{{4|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}}} | ก2 = <div id="{{{2|}}}" style="text-align:center;">{{หนา|{{{2|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}</div> <!-- คำผิด --> | คผ = {{คำผิด|1={{{3|}}}|2={{{4|}}}|3=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|name={{{name|}}}}} | คผ2 = {{ทูลทิป|{{{3|}}}}}{{#tag:ref|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|ใบแก้คำผิด]]ให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “{{{4|}}}” {{เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ}}|group=วซ}} | คผ3 = {{ทูลทิป|{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}|ข้อความเดิมว่า “{{{เก่า|{{{เดิม|{{{1|}}}}}}}}}” แก้เป็น “{{{ใหม่|{{{2|}}}}}}” ตามใบแก้คำผิด}}{{#tag:ref|group=วซ|name={{{3|{{{name|}}}}}}}} <!-- อักษรพิเศษ --> | ชญ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ช|3={{อักษรไทยพิเศษ|ไม้หัน2|{{{2|4}}}}}|5={{{3|2}}}}} | ญุ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ญ|3={{อักษรไทยพิเศษ|อุ2|5}}|5=7}} | หข = <span style="position:relative;">{{{2|}}}<span style="position:absolute; bottom:13px; left:0px; text-indent:0px; font-size:80%;">{{ไม่ยกคำ|{{{3|}}}}}</span></span> }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> 98mewh36ci5p71jim5jmfmwhahmdgy8 298618 298617 2026-09-27T11:22:49Z Vesperstelo 11696 298618 wikitext text/x-wiki {{#switch:{{{1|}}} <!-- ลิงก์ --> | ล = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{เล่ม|{{{2|}}}}}}/ส่วน {{{ส่วน|{{{3|}}}}}}|{{{ชื่อ|{{{4|}}}}}}]] | ลห<!-- ลิงก์หัว --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166]]: [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}|เล่ม {{{2|}}}]] | ลข<!-- ลิงก์ข้าง --> = [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ส่วน {{{3|}}}]] | ลปงย = {{ลิงก์ไปงานย่อย|งาน=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|ปี=2482|งานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}||แสดงงาน={{{4|}}}|แสดงงานหลัก=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 เล่ม {{{2|}}}}} <!-- สารบัญ --> | ส = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{{4|}}}]]|{{{6|”}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}|dottext=}} | ส2 = {{สารบัญแถว 2จุด-1-1|{{{4|}}}|{{{6|”}}}|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{{2|}}}/ส่วน {{{3|}}}|{{เลขไทย|{{{5|}}}}}]]|dottext=}} <!-- หัวเรื่องตรงกลาง --> | ก = {{กลาง|{{ขนาดอักษร|140%|{{{2|}}}}}{{#if:{{{4|}}}|{{{4|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}}} | ก2 = <div id="{{{2|}}}" style="text-align:center;">{{หนา|{{{2|}}}}}{{#if:{{{3|}}}|{{#tag:ref|{{{3|}}}}}}}</div> <!-- คำผิด --> | คผ = {{คำผิด|1={{{3|}}}|2={{{4|}}}|3=ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|name={{{name|}}}}} | คผ2 = {{ทูลทิป|{{{3|}}}}}{{#tag:ref|[[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม {{#switch:{{{2|}}} | 1 = 1/ส่วน 17 | 2 = 2/ส่วน 13 | 3 = 3/ส่วน 7 }}|ใบแก้คำผิด]]ให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “{{{4|}}}” {{เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ}}|group=วซ}} <!-- อักษรพิเศษ --> | ชญ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ช|3={{อักษรไทยพิเศษ|ไม้หัน2|{{{2|4}}}}}|5={{{3|2}}}}} | ญุ = {{ตำแหน่งอักษร|1=ญ|3={{อักษรไทยพิเศษ|อุ2|5}}|5=7}} | หข = <span style="position:relative;">{{{2|}}}<span style="position:absolute; bottom:13px; left:0px; text-indent:0px; font-size:80%;">{{ไม่ยกคำ|{{{3|}}}}}</span></span> }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> ks62i8no9gp8jg7b9327e31hq4i4z2g 250 36310 298564 296840 2026-09-27T08:38:55Z Vesperstelo 11696 298564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ก|{{ขนอ|140%|พระไอยการลักษณวิวาท}}{{ชว|0.5em}}{{ซบ|ตี|ด่า|style=font-size:120%}} {{ปก2|2}} {{ขนอ|140%|กัน}}<ref>พิมพ์ตามฉะบับหลวง L4 ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง (ก) ซึ่งหอสมุดแห่งชาติพึ่งหาซื้อได้ในปี ๒๔๗๗ จึงไม่มีระบุในบัญชีของนายบูรเนย์</ref>}} อันว่าลักขณวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2|2}} กันแลลักขณรุกไป {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2|2}} ท่านเปนมูลคดีมีพระบาฬีในคำภีร์พระธรรมสาตว่า '''ปหรญฺจ ขุํสา ถานา วิติกฺกมฺมพลากเรน''' เปนอาทิดั่งนี้ จึ่งมีอัฐาธิบายษาขคดีอันโบราณราชกรษัตรบัญญัติสืบ ๆ มาโดยมาตราดั่งนี้ ศุภมัศดุ {{ตตฉ|๑๓๖๙}}<ref>ในต้นฉะบับ เลข ๓ ตอนหน้าลบเสีย เหลือแต่ตอนหลัง</ref><ref>[[กฎหมายลักษณอาญา#ภ๓|บัญชีท้ายกฎหมายลักษณอาญา]]ว่า “๑๒๖๙” {{ชอวซ}}</ref> ศกสัปสังวัชรเชษฐมาศศุกขปักษยตติยดิถีคุรุวาระ มีพระราชโองการบัญญัติพระราชอา{{ชญ|2}}าสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีสุนธรราชบรมจักรพรรดิศวรบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว มีพระราชหฤๅไทยกรรุณาปราถนาจระงับดับทุกขทุระราษฎร จึ่งให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาแก่ชาวเจ้าเหล่าราชนิกุนขุนหมื่นพฤฒามาตย์ราชมนตรีพิริยโยธาสมสังกัดพันอันมีในพระราชอานาจักรประชาราษฎรทังปวงตั้งแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร1|กหน|1}} ๑ มาตราหนึ่ง วิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2|2}} กัน โทษ {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2|2}} กทง มิให้<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> p4hugpvgrbmy4py2l0xu7j5pvxqn4he 298565 298564 2026-09-27T08:40:06Z Vesperstelo 11696 298565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการลักษณวิวาท|พิมพ์ตามฉะบับหลวง L4 ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง (ก) ซึ่งหอสมุดแห่งชาติพึ่งหาซื้อได้ในปี ๒๔๗๗ จึงไม่มีระบุในบัญชีของนายบูรเนย์|{{ชว|0.5em}}{{ซบ|ตี|ด่า|style=font-size:120%}} {{ปก2}} {{ขนอ|140%|กัน}}}} อันว่าลักขณวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กันแลลักขณรุกไป {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} ท่านเปนมูลคดีมีพระบาฬีในคำภีร์พระธรรมสาตว่า '''ปหรญฺจ ขุํสา ถานา วิติกฺกมฺมพลากเรน''' เปนอาทิดั่งนี้ จึ่งมีอัฐาธิบายษาขคดีอันโบราณราชกรษัตรบัญญัติสืบ ๆ มาโดยมาตราดั่งนี้ ศุภมัศดุ {{ตตฉ|๑๓๖๙}}<ref>ในต้นฉะบับ เลข ๓ ตอนหน้าลบเสีย เหลือแต่ตอนหลัง</ref><ref>[[กฎหมายลักษณอาญา#ภ๓|บัญชีท้ายกฎหมายลักษณอาญา]]ว่า “๑๒๖๙” {{ชอวซ}}</ref> ศกสัปสังวัชรเชษฐมาศศุกขปักษยตติยดิถีคุรุวาระ มีพระราชโองการบัญญัติพระราชอา{{ชญ}}าสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีสุนธรราชบรมจักรพรรดิศวรบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว มีพระราชหฤๅไทยกรรุณาปราถนาจระงับดับทุกขทุระราษฎร จึ่งให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาแก่ชาวเจ้าเหล่าราชนิกุนขุนหมื่นพฤฒามาตย์ราชมนตรีพิริยโยธาสมสังกัดพันอันมีในพระราชอานาจักรประชาราษฎรทังปวงตั้งแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง วิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} กัน โทษ {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทง มิให้<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 0lzoxa4ge3186hfrmfm0zjpknplrlpr 298566 298565 2026-09-27T08:40:42Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/274]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/272]]: เปลี่ยนชื่อ 298565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการลักษณวิวาท|พิมพ์ตามฉะบับหลวง L4 ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง (ก) ซึ่งหอสมุดแห่งชาติพึ่งหาซื้อได้ในปี ๒๔๗๗ จึงไม่มีระบุในบัญชีของนายบูรเนย์|{{ชว|0.5em}}{{ซบ|ตี|ด่า|style=font-size:120%}} {{ปก2}} {{ขนอ|140%|กัน}}}} อันว่าลักขณวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กันแลลักขณรุกไป {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} ท่านเปนมูลคดีมีพระบาฬีในคำภีร์พระธรรมสาตว่า '''ปหรญฺจ ขุํสา ถานา วิติกฺกมฺมพลากเรน''' เปนอาทิดั่งนี้ จึ่งมีอัฐาธิบายษาขคดีอันโบราณราชกรษัตรบัญญัติสืบ ๆ มาโดยมาตราดั่งนี้ ศุภมัศดุ {{ตตฉ|๑๓๖๙}}<ref>ในต้นฉะบับ เลข ๓ ตอนหน้าลบเสีย เหลือแต่ตอนหลัง</ref><ref>[[กฎหมายลักษณอาญา#ภ๓|บัญชีท้ายกฎหมายลักษณอาญา]]ว่า “๑๒๖๙” {{ชอวซ}}</ref> ศกสัปสังวัชรเชษฐมาศศุกขปักษยตติยดิถีคุรุวาระ มีพระราชโองการบัญญัติพระราชอา{{ชญ}}าสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีสุนธรราชบรมจักรพรรดิศวรบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว มีพระราชหฤๅไทยกรรุณาปราถนาจระงับดับทุกขทุระราษฎร จึ่งให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาแก่ชาวเจ้าเหล่าราชนิกุนขุนหมื่นพฤฒามาตย์ราชมนตรีพิริยโยธาสมสังกัดพันอันมีในพระราชอานาจักรประชาราษฎรทังปวงตั้งแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง วิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} กัน โทษ {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทง มิให้<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 0lzoxa4ge3186hfrmfm0zjpknplrlpr 250 36311 298568 296843 2026-09-27T08:43:14Z Vesperstelo 11696 298568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๑}} {{สต}}</noinclude>เรียงกทงไหม โทษสิ่งใดหนักให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหม ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาให้เอาบันดาศักดิผู้ {{ซบ|เจบ|ได้}} {{ปก2}} ตั้งไหม แต่นา ๔๐๐ ขึ้นไปให้เอาบันดาศักดิผู้สูงนาฝ่ายเดียวตั้งไหมให้แก่ผู้ชนะ ถอ้ยทีถอ้ยด่าตีกันให้ไหมกลบลบกัน เหลือนั้นเปน {{ซบ|สีนไหม|พิไนย}} {{ปก2}} กึ่ง {{ลปร|ก2|2}} ๒ มาตราหนึ่ง ๑๐ คนตีคนเดียวบาทเจบก็ดี{{ลปร|คผ|2|กดี|ก็ดี|namr=ก็ดี}} คนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบก็ดี ใช่มันจตีแต่ทีเดียวหามิได้ มันย่อมตีคนละที ให้ไหมมันผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนโดยยศถาศักดิ ๑๐ คนตีมันคนเดียวมีบาทเจบนั้น ท่านให้ไหม ๑๐ คนให้แก่มันผู้เดียว ถ้ามัน ๑๐ คนตีมันคนเดียวแตกช้ำบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมมันผู้บันดานโกรธเปนต้นเหตุนั้นไว้แห่งแตกแลบาทเจบทังนั้นให้ไหมรายตัวผู้ตี ถ้าบาทเจบแต่แห่งหนึ่ง ๒ แห่ง ให้เอาคนทังนั้นเปนแต่พวกมิได้ลงมือ ถ้ามันคนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนตาม {{ซบ|บาท|แผล}} {{ปก2}} มากแลน้อย {{ลปร|ก2|3}} ๓ มาตราหนึ่ง โจทหาว่าจำเลย {{ซบ|ตีด่า|ฟันแทง}} {{ปก2}} ตนเจบปวดเปนโทษถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ฝ่ายจำเลยให้การเกี้ยวแก้กล่าวโทษโจทว่าโจทตีด่าฟันแทงมีบาทเจบถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ท่านว่าโทษ<noinclude>{{รกออ|group=วซ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 06dprsgvp88n2jsn6chgsin9cmh168y 298569 298568 2026-09-27T08:43:31Z Vesperstelo 11696 298569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๑}} {{สต}}</noinclude>เรียงกทงไหม โทษสิ่งใดหนักให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหม ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาให้เอาบันดาศักดิผู้ {{ซบ|เจบ|ได้}} {{ปก2}} ตั้งไหม แต่นา ๔๐๐ ขึ้นไปให้เอาบันดาศักดิผู้สูงนาฝ่ายเดียวตั้งไหมให้แก่ผู้ชนะ ถอ้ยทีถอ้ยด่าตีกันให้ไหมกลบลบกัน เหลือนั้นเปน {{ซบ|สีนไหม|พิไนย}} {{ปก2}} กึ่ง {{ลปร|ก2|2}} ๒ มาตราหนึ่ง ๑๐ คนตีคนเดียวบาทเจบ{{ลปร|คผ|2|กดี|ก็ดี|namr=ก็ดี}} คนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบก็ดี ใช่มันจตีแต่ทีเดียวหามิได้ มันย่อมตีคนละที ให้ไหมมันผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนโดยยศถาศักดิ ๑๐ คนตีมันคนเดียวมีบาทเจบนั้น ท่านให้ไหม ๑๐ คนให้แก่มันผู้เดียว ถ้ามัน ๑๐ คนตีมันคนเดียวแตกช้ำบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมมันผู้บันดานโกรธเปนต้นเหตุนั้นไว้แห่งแตกแลบาทเจบทังนั้นให้ไหมรายตัวผู้ตี ถ้าบาทเจบแต่แห่งหนึ่ง ๒ แห่ง ให้เอาคนทังนั้นเปนแต่พวกมิได้ลงมือ ถ้ามันคนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนตาม {{ซบ|บาท|แผล}} {{ปก2}} มากแลน้อย {{ลปร|ก2|3}} ๓ มาตราหนึ่ง โจทหาว่าจำเลย {{ซบ|ตีด่า|ฟันแทง}} {{ปก2}} ตนเจบปวดเปนโทษถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ฝ่ายจำเลยให้การเกี้ยวแก้กล่าวโทษโจทว่าโจทตีด่าฟันแทงมีบาทเจบถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ท่านว่าโทษ<noinclude>{{รกออ|group=วซ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> kvf1janxrs3savy5urb2fc9wimwap9j 298570 298569 2026-09-27T08:43:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/275]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/273]]: เปลี่ยนชื่อ 298569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๑}} {{สต}}</noinclude>เรียงกทงไหม โทษสิ่งใดหนักให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหม ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาให้เอาบันดาศักดิผู้ {{ซบ|เจบ|ได้}} {{ปก2}} ตั้งไหม แต่นา ๔๐๐ ขึ้นไปให้เอาบันดาศักดิผู้สูงนาฝ่ายเดียวตั้งไหมให้แก่ผู้ชนะ ถอ้ยทีถอ้ยด่าตีกันให้ไหมกลบลบกัน เหลือนั้นเปน {{ซบ|สีนไหม|พิไนย}} {{ปก2}} กึ่ง {{ลปร|ก2|2}} ๒ มาตราหนึ่ง ๑๐ คนตีคนเดียวบาทเจบ{{ลปร|คผ|2|กดี|ก็ดี|namr=ก็ดี}} คนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบก็ดี ใช่มันจตีแต่ทีเดียวหามิได้ มันย่อมตีคนละที ให้ไหมมันผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนโดยยศถาศักดิ ๑๐ คนตีมันคนเดียวมีบาทเจบนั้น ท่านให้ไหม ๑๐ คนให้แก่มันผู้เดียว ถ้ามัน ๑๐ คนตีมันคนเดียวแตกช้ำบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมมันผู้บันดานโกรธเปนต้นเหตุนั้นไว้แห่งแตกแลบาทเจบทังนั้นให้ไหมรายตัวผู้ตี ถ้าบาทเจบแต่แห่งหนึ่ง ๒ แห่ง ให้เอาคนทังนั้นเปนแต่พวกมิได้ลงมือ ถ้ามันคนเดียวตี ๑๐ คนบาทเจบหลายแห่ง ให้ไหมผู้เดียวให้แก่เขาจงทุกคนตาม {{ซบ|บาท|แผล}} {{ปก2}} มากแลน้อย {{ลปร|ก2|3}} ๓ มาตราหนึ่ง โจทหาว่าจำเลย {{ซบ|ตีด่า|ฟันแทง}} {{ปก2}} ตนเจบปวดเปนโทษถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ฝ่ายจำเลยให้การเกี้ยวแก้กล่าวโทษโจทว่าโจทตีด่าฟันแทงมีบาทเจบถึง {{ซบ|๙|๑๐}} {{ปก2}} กทงก็ดี ท่านว่าโทษ<noinclude>{{รกออ|group=วซ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> kvf1janxrs3savy5urb2fc9wimwap9j 250 36312 298572 296844 2026-09-27T08:54:31Z Vesperstelo 11696 298572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๒|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>อันใด {{ซบ|ใหญ่|หนัก}} {{ปก2}} ให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมกลบลบกัน เหลือนั้นเปน {{ซบ|สีนไหม|พิไนย}} {{ปก2}} กึ่ง {{ลปร|ก2|4}} ๔ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรทังหลายวิวาทตีด่ากัน ฝ่ายข้างหนึ่งวิ่งแล่นหนีขึ้นบนเรือนท่าน ฝ่ายข้างหนึ่งบังอาจ์ขึ้นไปตีบนเรือนท่าน แลผู้ต้องตีนั้นตายไซ้ ให้ฆ่าผู้ตีนั้นตายตกไปตามกัน ถ้าทรงฯ บให้ฆ่าตี ก็ให้ไหมโดยขนาด ให้ทำสีนไหมเปนสองส่วน ให้ได้แก่เจ้าเรือนนั้นส่วนหนึ่ง ได้แก่ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} พี่น้องผู้ตายนั้นส่วนหนึ่ง ให้ไหมปลูกตัวผู้ตายด้วย ถ้าตีกันตายพ้นชายคา เจ้าเรือนจกล่าวเอาสีนไหมนั้นมิได้เลย สีนไหมนั้นให้ได้แก่ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} พี่น้องผู้ตาย {{ลปร|ก2|5}} ๕ มาตราหนึ่ง {{ซบ|พ่อตา|แม่ยาย}} {{ปก2}} ด่าตีลูกเขย ๆ ด่าตี {{ซบ|พ่อตา|แม่ยาย}} {{ปก2}} ลูกสไภ้ด่าตี {{ซบ|พ่อผัว|แม่ผัว}} {{ปก2}} ๆ ด่าตีลูกสะไภ้ เมียหลวงด่าตีเมียน้อย ๆ ด่าตีเมียหลวง {{ซบ|ปู่ญ่า|หลาน}} {{ปก2}} ตายายหลานลุงป้าหลานอาวน้าหลานด่าตีกันก็ดี พี่เมียน้องเขยด่าตีกันก็ดี ถ้าถึงแตกหักษาหัด จึ่งให้ปรับไหมให้แก่กันดั่งฉันผู้อื่น ถ้ามิถึงแตกหักษาหัดไซ้ ให้นายร้อยแขวงนายบ้านนายอำเพอบังคับว่ากล่าวกันตาม<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jet5dr8mwxoxs1s7rnmvd5uacan2nog 298573 298572 2026-09-27T08:54:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/276]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/274]]: เปลี่ยนชื่อ 298572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๒|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>อันใด {{ซบ|ใหญ่|หนัก}} {{ปก2}} ให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมกลบลบกัน เหลือนั้นเปน {{ซบ|สีนไหม|พิไนย}} {{ปก2}} กึ่ง {{ลปร|ก2|4}} ๔ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรทังหลายวิวาทตีด่ากัน ฝ่ายข้างหนึ่งวิ่งแล่นหนีขึ้นบนเรือนท่าน ฝ่ายข้างหนึ่งบังอาจ์ขึ้นไปตีบนเรือนท่าน แลผู้ต้องตีนั้นตายไซ้ ให้ฆ่าผู้ตีนั้นตายตกไปตามกัน ถ้าทรงฯ บให้ฆ่าตี ก็ให้ไหมโดยขนาด ให้ทำสีนไหมเปนสองส่วน ให้ได้แก่เจ้าเรือนนั้นส่วนหนึ่ง ได้แก่ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} พี่น้องผู้ตายนั้นส่วนหนึ่ง ให้ไหมปลูกตัวผู้ตายด้วย ถ้าตีกันตายพ้นชายคา เจ้าเรือนจกล่าวเอาสีนไหมนั้นมิได้เลย สีนไหมนั้นให้ได้แก่ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} พี่น้องผู้ตาย {{ลปร|ก2|5}} ๕ มาตราหนึ่ง {{ซบ|พ่อตา|แม่ยาย}} {{ปก2}} ด่าตีลูกเขย ๆ ด่าตี {{ซบ|พ่อตา|แม่ยาย}} {{ปก2}} ลูกสไภ้ด่าตี {{ซบ|พ่อผัว|แม่ผัว}} {{ปก2}} ๆ ด่าตีลูกสะไภ้ เมียหลวงด่าตีเมียน้อย ๆ ด่าตีเมียหลวง {{ซบ|ปู่ญ่า|หลาน}} {{ปก2}} ตายายหลานลุงป้าหลานอาวน้าหลานด่าตีกันก็ดี พี่เมียน้องเขยด่าตีกันก็ดี ถ้าถึงแตกหักษาหัด จึ่งให้ปรับไหมให้แก่กันดั่งฉันผู้อื่น ถ้ามิถึงแตกหักษาหัดไซ้ ให้นายร้อยแขวงนายบ้านนายอำเพอบังคับว่ากล่าวกันตาม<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jet5dr8mwxoxs1s7rnmvd5uacan2nog 250 36314 298575 296845 2026-09-27T08:55:56Z Vesperstelo 11696 298575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๓}} {{สต}}</noinclude>ผิดแลชอบตามผู้ใหญ่ผู้น้อย ให้ตบแต่งเข้าตอกดอกไม้ธูบเทียนสีนนุ่งห่มเล่าเข้าเปดไก่ไปแปลงขวันกัน เพราะเขาเสิยกันมิได้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่ากัน แลผู้ใดอยู่ใกล้รู้เหนมิได้ห้ามปราม ถ้าตีกันถึงมรณภาพไซ้ ให้ไหมผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนข้อเลมิดพระราชอา{{ชญ}}า เหดุตัวรู้เหนแล้วนิ่งเสีย จึ่งเสียไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินท่าน ถ้าผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนญาติพี่น้องภักพวกผู้ตีไซ้ ให้ไหมญาติพี่น้องภักพวกนั้นทำ ๓ ส่วน ยก ๒ ส่วน เอาส่วนหนึ่ง {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง เขาทังสองวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กัน แล้วจับหอกดาบเครื่องสรรพสาตราวุธแลไม้ค้อนก้อนดินอวดกล้าหารไปอยู่ในตรอกแลตลาดถนนแห่งใด ๆ คอยทำร้ายแก่ท่าน ๆ มีบาทเจบประการใด ให้ไหมทวีคูน ถ้าถึงตาย ให้ฆ่าคนร้ายตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดวิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ฟันแทงกัน แลสมักภักพวกญาติพี่น้องร้องว่าให้ {{ซบ3|ด่า|ชกตี|ฟันแทง}} {{ปก2|3}} ท่าน ๆ ว่า{{ตตฉ|ผ้นั้น|ผู้นั้น}}ยุความ ให้ไหมดุจพวกกึ่งต้นเหดุ {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4ehuvovmyd936l2eqqeywn2u4awx1el 298576 298575 2026-09-27T08:56:22Z Vesperstelo 11696 298576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๓}} {{สต}}</noinclude>ผิดแลชอบตามผู้ใหญ่ผู้น้อย ให้ตบแต่งเข้าตอกดอกไม้ธูบเทียนสีนนุ่งห่มเล่าเข้าเปดไก่ไปแปลงขวันกัน เพราะเขาเสิยกันมิได้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่ากัน แลผู้ใดอยู่ใกล้รู้เหนมิได้ห้ามปราม ถ้าตีกันถึงมรณภาพไซ้ ให้ไหมผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนข้อเลมิดพระราชอา{{ลปร|ชญ}} เหดุตัวรู้เหนแล้วนิ่งเสีย จึ่งเสียไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินท่าน ถ้าผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนญาติพี่น้องภักพวกผู้ตีไซ้ ให้ไหมญาติพี่น้องภักพวกนั้นทำ ๓ ส่วน ยก ๒ ส่วน เอาส่วนหนึ่ง {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง เขาทังสองวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กัน แล้วจับหอกดาบเครื่องสรรพสาตราวุธแลไม้ค้อนก้อนดินอวดกล้าหารไปอยู่ในตรอกแลตลาดถนนแห่งใด ๆ คอยทำร้ายแก่ท่าน ๆ มีบาทเจบประการใด ให้ไหมทวีคูน ถ้าถึงตาย ให้ฆ่าคนร้ายตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดวิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ฟันแทงกัน แลสมักภักพวกญาติพี่น้องร้องว่าให้ {{ซบ3|ด่า|ชกตี|ฟันแทง}} {{ปก2|3}} ท่าน ๆ ว่า{{ตตฉ|ผ้นั้น|ผู้นั้น}}ยุความ ให้ไหมดุจพวกกึ่งต้นเหดุ {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4bqi1q5sd749lo9jfll7v57c05eh492 298577 298576 2026-09-27T08:56:35Z Vesperstelo 11696 298577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๓}} {{สต}}</noinclude>ผิดแลชอบตามผู้ใหญ่ผู้น้อย ให้ตบแต่งเข้าตอกดอกไม้ธูบเทียนสีนนุ่งห่มเล่าเข้าเปดไก่ไปแปลงขวันกัน เพราะเขาเสิยกันมิได้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่ากัน แลผู้ใดอยู่ใกล้รู้เหนมิได้ห้ามปราม ถ้าตีกันถึงมรณภาพไซ้ ให้ไหมผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนข้อเลมิดพระราชอา{{ลปร|ชญ}} เหดุตัวรู้เหนแล้วนิ่งเสีย จึ่งเสียไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินท่าน ถ้าผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนญาติพี่น้องภักพวกผู้ตีไซ้ ให้ไหมญาติพี่น้องภักพวกนั้นทำ ๓ ส่วน ยก ๒ ส่วน เอาส่วนหนึ่ง {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง เขาทังสองวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กัน แล้วจับหอกดาบเครื่องสรรพสาตราวุธแลไม้ค้อนก้อนดินอวดกล้าหารไปอยู่ในตรอกแลตลาดถนนแห่งใด ๆ คอยทำร้ายแก่ท่าน ๆ มีบาทเจบประการใด ให้ไหมทวีคูน ถ้าถึงตาย ให้ฆ่าคนร้ายตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดวิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ฟันแทงกัน แลสมักภักพวกญาติพี่น้องร้องว่าให้ {{ซบ|ด่า|ชกตี|ฟันแทง}} {{ปก2|3}} ท่าน ๆ ว่า{{ตตฉ|ผ้นั้น|ผู้นั้น}}ยุความ ให้ไหมดุจพวกกึ่งต้นเหดุ {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cupqbyixuwzupf3w3o5yxp344eixf4e 298578 298577 2026-09-27T08:56:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/277]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/275]]: เปลี่ยนชื่อ 298577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๓}} {{สต}}</noinclude>ผิดแลชอบตามผู้ใหญ่ผู้น้อย ให้ตบแต่งเข้าตอกดอกไม้ธูบเทียนสีนนุ่งห่มเล่าเข้าเปดไก่ไปแปลงขวันกัน เพราะเขาเสิยกันมิได้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่ากัน แลผู้ใดอยู่ใกล้รู้เหนมิได้ห้ามปราม ถ้าตีกันถึงมรณภาพไซ้ ให้ไหมผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนข้อเลมิดพระราชอา{{ลปร|ชญ}} เหดุตัวรู้เหนแล้วนิ่งเสีย จึ่งเสียไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินท่าน ถ้าผู้มิได้ห้ามปรามนั้นเปนญาติพี่น้องภักพวกผู้ตีไซ้ ให้ไหมญาติพี่น้องภักพวกนั้นทำ ๓ ส่วน ยก ๒ ส่วน เอาส่วนหนึ่ง {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง เขาทังสองวิวาท {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} กัน แล้วจับหอกดาบเครื่องสรรพสาตราวุธแลไม้ค้อนก้อนดินอวดกล้าหารไปอยู่ในตรอกแลตลาดถนนแห่งใด ๆ คอยทำร้ายแก่ท่าน ๆ มีบาทเจบประการใด ให้ไหมทวีคูน ถ้าถึงตาย ให้ฆ่าคนร้ายตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดวิวาท {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ฟันแทงกัน แลสมักภักพวกญาติพี่น้องร้องว่าให้ {{ซบ|ด่า|ชกตี|ฟันแทง}} {{ปก2|3}} ท่าน ๆ ว่า{{ตตฉ|ผ้นั้น|ผู้นั้น}}ยุความ ให้ไหมดุจพวกกึ่งต้นเหดุ {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cupqbyixuwzupf3w3o5yxp344eixf4e 250 36315 298582 296846 2026-09-27T10:02:04Z Vesperstelo 11696 298582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๔|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|9}} ๙ มาตราหนึ่ง {{ซบ|บุรุศ|สัตรี}} {{ปก2}} ก็ดี เปนผู้ใหญ่บันดานโทโสตีทารก ท่านให้ไหมทวีคูนโดยโทษาณุโทษ เหดุมิควรจโกรธจตี {{ลปร|ก2|10}} ๑๐ มาตราหนึ่ง เดกต่อเดกวิวาทตีกัน ให้ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} ห้ามปราม ถ้า {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} เดกฝ่ายข้างหนึ่งไปตีบุตรท่านฝ่ายข้างหนึ่งไซ้ ให้ไหมผู้ตีนั้นโดยกรมศักดิทวีคูน เหตุว่าเดกมิรู้ผิดแลชอบ ถ้าเดกตีกันมีบาทเจบไซ้ ให้พิเคราะห์ดูเดกผู้ {{ซบ|ตี|เจบ}} {{ปก2}} นั้น ถ้าเท่ากัน อย่าให้มีโทษแก่มันเลย เหดุเปนเดกด้วยกัน ถ้าเดกผู้ตีใหญ่ไซ้ ให้ทำขวันเสียค่าน้ำมันให้แก่มันผู้น้อย อนึ่งเดก ๗ เข้าเถ้า ๗๐ เปนคนหลงไหลไป {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ท่าน ๆ มิให้ปรับไหมมีโทษ แต่ให้นายบ้านนายเมืองช่วยว่ากล่าวให้สมักสมาผู้เจบนั้นโดยควร {{ลปร|ก2|11}} ๑๑ มาตราหนึ่ง เดก ๗ ขวบเหล้นด้วยกันผลักไสกันตก {{ซบ|เรือน|ศาลา|ต้นไม้|ร้าน|น้ำ}} {{ปก2|5}} ตายไซ้ ให้ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} แห่งเดกผู้ผลักนั้นปลูกตัวลูก<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4foyz5mdmdseristrjd4q1xzw004obr 298583 298582 2026-09-27T10:02:36Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/278]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/276]]: เปลี่ยนชื่อ 298582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๔|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|9}} ๙ มาตราหนึ่ง {{ซบ|บุรุศ|สัตรี}} {{ปก2}} ก็ดี เปนผู้ใหญ่บันดานโทโสตีทารก ท่านให้ไหมทวีคูนโดยโทษาณุโทษ เหดุมิควรจโกรธจตี {{ลปร|ก2|10}} ๑๐ มาตราหนึ่ง เดกต่อเดกวิวาทตีกัน ให้ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} ห้ามปราม ถ้า {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} เดกฝ่ายข้างหนึ่งไปตีบุตรท่านฝ่ายข้างหนึ่งไซ้ ให้ไหมผู้ตีนั้นโดยกรมศักดิทวีคูน เหตุว่าเดกมิรู้ผิดแลชอบ ถ้าเดกตีกันมีบาทเจบไซ้ ให้พิเคราะห์ดูเดกผู้ {{ซบ|ตี|เจบ}} {{ปก2}} นั้น ถ้าเท่ากัน อย่าให้มีโทษแก่มันเลย เหดุเปนเดกด้วยกัน ถ้าเดกผู้ตีใหญ่ไซ้ ให้ทำขวันเสียค่าน้ำมันให้แก่มันผู้น้อย อนึ่งเดก ๗ เข้าเถ้า ๗๐ เปนคนหลงไหลไป {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} ท่าน ๆ มิให้ปรับไหมมีโทษ แต่ให้นายบ้านนายเมืองช่วยว่ากล่าวให้สมักสมาผู้เจบนั้นโดยควร {{ลปร|ก2|11}} ๑๑ มาตราหนึ่ง เดก ๗ ขวบเหล้นด้วยกันผลักไสกันตก {{ซบ|เรือน|ศาลา|ต้นไม้|ร้าน|น้ำ}} {{ปก2|5}} ตายไซ้ ให้ {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} แห่งเดกผู้ผลักนั้นปลูกตัวลูก<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4foyz5mdmdseristrjd4q1xzw004obr 250 36316 298585 296849 2026-09-27T10:03:18Z Vesperstelo 11696 298585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๕}} {{สต}}</noinclude>ท่าน ถ้ามิถึงตายแต่บาทเจบช้ำหักค่นบอดไซ้ ให้ช่วยเสียค่าน้ำมันโดยควรแก่บาดเจบ ท่านมิให้ไหมโดยบันดาศักดิ เพราะต่างคนต่างน้อยมิรู้ถ้อยความเสมอใจบ้า {{ลปร|ก2|12}} ๑๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดยุให้เดกตีกันศีศะแตกคางหัก {{ซบ|แฃน|เท้า|มือ}} {{ปก2|3}} หักก็ดี ท่านให้ไหมผู้ยุนั้นตามบาทแผลเดกซึ่งเจบนั้น ถ้าถึงตาย ให้ไหมโดยตีตาย {{ลปร|ก2|13}} ๑๓ มาตราหนึ่ง ทาษตนตีด่าฟันแทงท่าน นายเงีนอยู่นั่นด้วยมิได้ห้าม ให้ไหมทังนายทังทาษเสมอกัน เหตุนิ่งเสียให้เกิดความในเมืองท่าน {{ลปร|ก2|14}} ๑๔ มาตราหนึ่ง ผู้หนึ่งตีผู้หนึ่งด่าสวนสับขับแท้ดั่งนี้ไซ้ ท่านให้ทอดสีนไหมพิไนยโดยเบี้ยกรมศักดิกลบลบกันทีหนึ่ง เพราะตีมันก่อนมันจึ่งด่า ๆ มันก่อนมันจึ่งตี ถ้าผู้ใดก่อ {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} ก่อนก็ดี ให้ไหมผู้ตั้งกรณีนั้นอีกโสดหนึ่งเปนสีนไหมกึ่งพิไนกึ่ง เหดุมันก่อความให้ยากแก่เมืองท่าน {{ลปร|ก2|15}} ๑๕ มาตราหนึ่ง คนบ้าเข้าบ้านท่านตีฟันแทงคนดีตาย จะไหมบ้าไซ้ ท่านว่ามิชอบ เพราะว่าบ้านหาตำแหน่งแบ่ง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cx92fup1bevqqdlshbpiijwq83wafz1 298586 298585 2026-09-27T10:03:33Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/279]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/277]]: เปลี่ยนชื่อ 298585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๕}} {{สต}}</noinclude>ท่าน ถ้ามิถึงตายแต่บาทเจบช้ำหักค่นบอดไซ้ ให้ช่วยเสียค่าน้ำมันโดยควรแก่บาดเจบ ท่านมิให้ไหมโดยบันดาศักดิ เพราะต่างคนต่างน้อยมิรู้ถ้อยความเสมอใจบ้า {{ลปร|ก2|12}} ๑๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดยุให้เดกตีกันศีศะแตกคางหัก {{ซบ|แฃน|เท้า|มือ}} {{ปก2|3}} หักก็ดี ท่านให้ไหมผู้ยุนั้นตามบาทแผลเดกซึ่งเจบนั้น ถ้าถึงตาย ให้ไหมโดยตีตาย {{ลปร|ก2|13}} ๑๓ มาตราหนึ่ง ทาษตนตีด่าฟันแทงท่าน นายเงีนอยู่นั่นด้วยมิได้ห้าม ให้ไหมทังนายทังทาษเสมอกัน เหตุนิ่งเสียให้เกิดความในเมืองท่าน {{ลปร|ก2|14}} ๑๔ มาตราหนึ่ง ผู้หนึ่งตีผู้หนึ่งด่าสวนสับขับแท้ดั่งนี้ไซ้ ท่านให้ทอดสีนไหมพิไนยโดยเบี้ยกรมศักดิกลบลบกันทีหนึ่ง เพราะตีมันก่อนมันจึ่งด่า ๆ มันก่อนมันจึ่งตี ถ้าผู้ใดก่อ {{ซบ|ตี|ด่า}} {{ปก2}} ก่อนก็ดี ให้ไหมผู้ตั้งกรณีนั้นอีกโสดหนึ่งเปนสีนไหมกึ่งพิไนกึ่ง เหดุมันก่อความให้ยากแก่เมืองท่าน {{ลปร|ก2|15}} ๑๕ มาตราหนึ่ง คนบ้าเข้าบ้านท่านตีฟันแทงคนดีตาย จะไหมบ้าไซ้ ท่านว่ามิชอบ เพราะว่าบ้านหาตำแหน่งแบ่ง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cx92fup1bevqqdlshbpiijwq83wafz1 250 36317 298588 296848 2026-09-27T10:04:13Z Vesperstelo 11696 298588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๖|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>สัจมิได้ ท่านว่าให้พ่อแม่พี่น้องเผ่าพันธุบ้าใช้กึ่งเบิ้ยปลูกตัวผู้ตาย ให้เวนบ้านั้นไปให้แก่พ่อแม่พี่น้องเผ่าพันธุบ้านั้น จึ่งชอบ ถ้ามันตีมีบาทเจบไซ้ หาโทษมิได้ ถ้าที่เปนที่ไร่นาป่าดงพงแขมเปนที่อยู่แห่งคนผู้สูงอายุศม์แลคนพิกลจริตบ้าใบ้ ผู้ใดเข้าไปในที่มันอยู่ มันฟันแทงมีบาทเจบแลตายก็ดี ถ้าพบปะมันกลางถนนหนทางมิได้หลีก แลมันฟันแทงบาทเจบถึงตายก็ดี จะเอาโทษแก่มันมิได้เลย ให้โฆษนาแก่นครบาลให้จับเอาตัวมันจำจองไว้กว่าจะสิ้นกำม์ {{ลปร|ก2|16}} ๑๖ มาตราหนึ่ง ผู้ร้ายตีฟันแทงคนบ้าตายไซ้ ให้ทอดรางวัดเปนเบี้ยปลูกตัวผู้ตายโดยขนาดให้แก่ญาติพี่น้องแห่งบ้า ถ้าบ้าหาญาติพี่น้องมิได้ ให้เอาเบี้ยรางวัดเปนค่าหญ้าช้างหลวง {{ลปร|ก2|17}} ๑๗ มาตราหนึ่ง ผัวเมียวิวาทกัน ชายผัวทุบตีฟันแทงหญิงผู้เมียตาย ให้ลงโทษดั่งฉันผู้อื่น ถ้าหญิงทุบตีฟันแทงชายผู้ผัวตาย ให้ลงโทษดุจกัน ถ้าบแกล้งตีฟันแทงให้ตาย ท่านว่าให้ไหมโดยศักดิ {{ซบ|มือ|ไม้|เหลก}} {{ปก2|3}} สีนไหมให้เอาเข้าพระคลังหลวงจงสิ้น {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> s78gq9eqy32fsfbghwu3eeakd6d996z 298589 298588 2026-09-27T10:04:47Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/280]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/278]]: เปลี่ยนชื่อ 298588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๖|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>สัจมิได้ ท่านว่าให้พ่อแม่พี่น้องเผ่าพันธุบ้าใช้กึ่งเบิ้ยปลูกตัวผู้ตาย ให้เวนบ้านั้นไปให้แก่พ่อแม่พี่น้องเผ่าพันธุบ้านั้น จึ่งชอบ ถ้ามันตีมีบาทเจบไซ้ หาโทษมิได้ ถ้าที่เปนที่ไร่นาป่าดงพงแขมเปนที่อยู่แห่งคนผู้สูงอายุศม์แลคนพิกลจริตบ้าใบ้ ผู้ใดเข้าไปในที่มันอยู่ มันฟันแทงมีบาทเจบแลตายก็ดี ถ้าพบปะมันกลางถนนหนทางมิได้หลีก แลมันฟันแทงบาทเจบถึงตายก็ดี จะเอาโทษแก่มันมิได้เลย ให้โฆษนาแก่นครบาลให้จับเอาตัวมันจำจองไว้กว่าจะสิ้นกำม์ {{ลปร|ก2|16}} ๑๖ มาตราหนึ่ง ผู้ร้ายตีฟันแทงคนบ้าตายไซ้ ให้ทอดรางวัดเปนเบี้ยปลูกตัวผู้ตายโดยขนาดให้แก่ญาติพี่น้องแห่งบ้า ถ้าบ้าหาญาติพี่น้องมิได้ ให้เอาเบี้ยรางวัดเปนค่าหญ้าช้างหลวง {{ลปร|ก2|17}} ๑๗ มาตราหนึ่ง ผัวเมียวิวาทกัน ชายผัวทุบตีฟันแทงหญิงผู้เมียตาย ให้ลงโทษดั่งฉันผู้อื่น ถ้าหญิงทุบตีฟันแทงชายผู้ผัวตาย ให้ลงโทษดุจกัน ถ้าบแกล้งตีฟันแทงให้ตาย ท่านว่าให้ไหมโดยศักดิ {{ซบ|มือ|ไม้|เหลก}} {{ปก2|3}} สีนไหมให้เอาเข้าพระคลังหลวงจงสิ้น {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> s78gq9eqy32fsfbghwu3eeakd6d996z 250 36318 298591 296850 2026-09-27T10:09:59Z Vesperstelo 11696 298591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๗}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|18}} ๑๘ มาตราหนึ่ง คนทังหลายมีครรภก็ดี สัตวของเลี้ยงมีครรภก็ดี มีผู้ตีฟันแทงให้ตายไซ้ ท่านให้พิกัดค่าแม่มันเท่าใด ใช้ค่าลูกในท้องกึ่งค่าแม่มันด้วย แลจบาทไหมนั้นให้ไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|19}} ๑๙ มาตราหนึ่ง ผู้ใดตบตีข้าไทลูกเมียตน มันแล่นหนีไปขึ้นบนเรือนท่าน แลเลือดตกลงที่เรือนท่าน ให้ผู้ตบตีนั้นพลีเรือนท่าน ให้นิมนพระสงฆ์ ๗ รูปสวดมนซัดน้ำแต่งบัดพลี ๆ เรือนท่าน {{ลปร|ก2|20}} ๒๐ มาตราหนึ่ง ชกตียิงซัดฟันแทงกันมีบาทเจบบอบช้ำลำบากด้วยเขาตี เปนใข้ผอมจึ่งตายใน ๑๕ วัน ท่านให้ทอดพิไนยโดยตีตาย ให้ฆ่าผู้ร้ายตกไปตามกัน ถ้าทรงพระกรรุณาบให้ฆ่าตีไซ้ ถ้าผู้ตายสูงนา ๔๐๐ ขึ้นไป อย่าให้ปลูกตัวเลย ถ้าต่ำนา ๔๐๐ ลงมา ให้ปลูกตัวผู้ตายส่งให้บุตรภรรยาญาติพี่น้องทำบุญไป แล้วให้เอาค่าตัวผู้ตายตั้งไหมตามกระเสิยนอายุศม์โดยศักดิมือศักดิไม้ศักดิเหลก สีนไหมให้แก่บิดามานดาพี่น้องผู้ตาย ถ้าพ้นกว่า ๑๕ วันถึงเดือนหนึ่งจึ่งตาย ท่านว่าเปนกำม์แห่งสัตว ให้ปรับไหมแต่โดยบาทเจบนั้นเปนสีนไหมกึ่งเปนพิไนยกึ่ง {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> gup3z8k5pil5qzlw8lyw710bj0vete3 298592 298591 2026-09-27T10:10:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/281]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/279]]: เปลี่ยนชื่อ 298591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๗}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|18}} ๑๘ มาตราหนึ่ง คนทังหลายมีครรภก็ดี สัตวของเลี้ยงมีครรภก็ดี มีผู้ตีฟันแทงให้ตายไซ้ ท่านให้พิกัดค่าแม่มันเท่าใด ใช้ค่าลูกในท้องกึ่งค่าแม่มันด้วย แลจบาทไหมนั้นให้ไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|19}} ๑๙ มาตราหนึ่ง ผู้ใดตบตีข้าไทลูกเมียตน มันแล่นหนีไปขึ้นบนเรือนท่าน แลเลือดตกลงที่เรือนท่าน ให้ผู้ตบตีนั้นพลีเรือนท่าน ให้นิมนพระสงฆ์ ๗ รูปสวดมนซัดน้ำแต่งบัดพลี ๆ เรือนท่าน {{ลปร|ก2|20}} ๒๐ มาตราหนึ่ง ชกตียิงซัดฟันแทงกันมีบาทเจบบอบช้ำลำบากด้วยเขาตี เปนใข้ผอมจึ่งตายใน ๑๕ วัน ท่านให้ทอดพิไนยโดยตีตาย ให้ฆ่าผู้ร้ายตกไปตามกัน ถ้าทรงพระกรรุณาบให้ฆ่าตีไซ้ ถ้าผู้ตายสูงนา ๔๐๐ ขึ้นไป อย่าให้ปลูกตัวเลย ถ้าต่ำนา ๔๐๐ ลงมา ให้ปลูกตัวผู้ตายส่งให้บุตรภรรยาญาติพี่น้องทำบุญไป แล้วให้เอาค่าตัวผู้ตายตั้งไหมตามกระเสิยนอายุศม์โดยศักดิมือศักดิไม้ศักดิเหลก สีนไหมให้แก่บิดามานดาพี่น้องผู้ตาย ถ้าพ้นกว่า ๑๕ วันถึงเดือนหนึ่งจึ่งตาย ท่านว่าเปนกำม์แห่งสัตว ให้ปรับไหมแต่โดยบาทเจบนั้นเปนสีนไหมกึ่งเปนพิไนยกึ่ง {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> gup3z8k5pil5qzlw8lyw710bj0vete3 250 36319 298594 296851 2026-09-27T10:11:19Z Vesperstelo 11696 298594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๘|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|21}} ๒๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรวิวาทด่าตีกัน มายังแพ่ง ให้กฎหมายบาทเจบไซ้ ให้นายพะทำมะรงดูบาทเจบจงถ่องแท้ ถ้าแลเจบปวดด้วยมือไม้เหลกอิด แคลงประการใดก็ดี ให้ดูจงถ่องแท้ ถ้ามิเข้าใจไซ้ ให้บอกกล่าวร่ำเรียน ถ้าอวดรู้ดูผิดไซ้ บาทเจบเขานั้นตกอยู่แก่นายพะทำมะรงผู้คุมนั้นสองส่วน ตกแก่ภูดาดผู้ตราคำนั้นส่วนหนึ่ง ถ้าตีฟันแทงกันมิตาย ให้นายพะทำมะรงเอาตัวมาตราบาทเจบไว้ ถ้าตายไซ้ ให้ไปดูถึงที่นั้น {{ลปร|ก2|22}} ๒๒ มาตราหนึ่ง สองชกตีกัน แลข้างหนึ่งมีบาทเจบ เอามาให้กระลาการตราบาทเจบไว้ ข้างหนึ่งหาบาทเจบมิได้ สักอันสาระพะทำเอาให้มีบาทเจบแล้วจึ่งเอามาให้ตราบาทเจบไว้ด้วยว่ามีบาทเจบบ้าง เมื่อพิจารณามิสมอ้างก็ดี แลมันต่อถึงพิสูดแพ้แก่บนจนแก่พิจารณาก็ดี ท่านให้ไหมมันเท่าใส่โทษท่าน แลส่วนบาทเจบข้างผู้บาทเจบจริงนั้น {{ลปร|คผ|2|สิง|สิ่ง}} ใดหนัก เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมมันผู้ชกตีให้แก่ผู้เจบนั้นอีกโสดหนึ่งโดยขนาด {{ลปร|ก2|23}} ๒๓ มาตราหนึ่ง วิวาทชกตีทุบถองตบบิดข่วนด้วยมือ ก็ดี เอา {{ซบ|ถุง|ผ้า}} {{ปก2}} ฟาดตีท่านก็ดี แลผลักไสท่านให้กะทบกะเบื้องไม้หนามอิดสินลาแลงก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิมือ {{มปก}}<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> sfez86fuazzq4chmn29qbhbmiptwcu6 298595 298594 2026-09-27T10:11:50Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/282]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/280]]: เปลี่ยนชื่อ 298594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๗๘|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|21}} ๒๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรวิวาทด่าตีกัน มายังแพ่ง ให้กฎหมายบาทเจบไซ้ ให้นายพะทำมะรงดูบาทเจบจงถ่องแท้ ถ้าแลเจบปวดด้วยมือไม้เหลกอิด แคลงประการใดก็ดี ให้ดูจงถ่องแท้ ถ้ามิเข้าใจไซ้ ให้บอกกล่าวร่ำเรียน ถ้าอวดรู้ดูผิดไซ้ บาทเจบเขานั้นตกอยู่แก่นายพะทำมะรงผู้คุมนั้นสองส่วน ตกแก่ภูดาดผู้ตราคำนั้นส่วนหนึ่ง ถ้าตีฟันแทงกันมิตาย ให้นายพะทำมะรงเอาตัวมาตราบาทเจบไว้ ถ้าตายไซ้ ให้ไปดูถึงที่นั้น {{ลปร|ก2|22}} ๒๒ มาตราหนึ่ง สองชกตีกัน แลข้างหนึ่งมีบาทเจบ เอามาให้กระลาการตราบาทเจบไว้ ข้างหนึ่งหาบาทเจบมิได้ สักอันสาระพะทำเอาให้มีบาทเจบแล้วจึ่งเอามาให้ตราบาทเจบไว้ด้วยว่ามีบาทเจบบ้าง เมื่อพิจารณามิสมอ้างก็ดี แลมันต่อถึงพิสูดแพ้แก่บนจนแก่พิจารณาก็ดี ท่านให้ไหมมันเท่าใส่โทษท่าน แลส่วนบาทเจบข้างผู้บาทเจบจริงนั้น {{ลปร|คผ|2|สิง|สิ่ง}} ใดหนัก เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมมันผู้ชกตีให้แก่ผู้เจบนั้นอีกโสดหนึ่งโดยขนาด {{ลปร|ก2|23}} ๒๓ มาตราหนึ่ง วิวาทชกตีทุบถองตบบิดข่วนด้วยมือ ก็ดี เอา {{ซบ|ถุง|ผ้า}} {{ปก2}} ฟาดตีท่านก็ดี แลผลักไสท่านให้กะทบกะเบื้องไม้หนามอิดสินลาแลงก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิมือ {{มปก}}<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> sfez86fuazzq4chmn29qbhbmiptwcu6 250 36320 298597 296852 2026-09-27T10:16:37Z Vesperstelo 11696 298597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๙}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|24}} ๒๔ มาตราหนึ่ง วิวาทกันจับเอาดินเปียกเข้าเปียกชิ้น {{ซบ|เนื้อ|ปลา}} {{ปก2}} สดทรายเปียกทิ้งซัดท่านก็ดี ให้ไหมเสมอศักดิมือ ถ้าสาตซัดท่านด้วยน้ำผึ้งน้ำอ้อยน้ำมันแลเมดเข้าเปลือกก็ดี ให้ไหมกึ่งศักดิมือ {{ลปร|ก2|25}} ๒๕ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกัน แลมันเอาสิ่งอันโสโครกทิ้งซัดต้องท่านก็ดี ถ่มน้ำลายรดท่านต้องท่านก็ดี ให้ไหมเสมอศักดิไม้ {{ลปร|ก2|26}} ๒๖ มาตราหนึ่ง ชกตีกันบช้ำแลฟกช้ำดำซับแตกฉลายค่นหักบอดตายก็ดี ถ้าตีด้วยไม้ ให้บวกกึ่งมือ ถ้าฟันแทงด้วยเหลก ให้ไหม ๒ เท่ามือ {{ลปร|ก2|27}} ๒๗ มาตราหนึ่ง วิวาทตีกันจับเอาสันมีตสันพร้าสันหอกสันดาบก้อนอิดก้อนดินกระเบื้องเมดกรวดหินสินลาแลงนองาเขี้ยวกะดูกหอยเอนก็ดี เข้าก้อนแห้งขนมแห้งเข้าตังแห้งน้ำตานปึกน้ำอ้อยงบแลสรรพฟองแลต้นเข้าต้นหญ้าหยากเยื่อก้อนเนี้อแห้งปลาแห้งตัวปลาสดเบี้ยชันหนังด้ายเขดจุกกะเทียม<ref>ต้นฉะบับ: จุกะเทียม แก้ตาม ก</ref> จุกหอมฃ่าขิงกล้วยท่อนอ้อย<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4vul4yvaylezi1s3jwt16ipsh0wbfdz 298598 298597 2026-09-27T10:16:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/283]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/281]]: เปลี่ยนชื่อ 298597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๗๙}} {{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|24}} ๒๔ มาตราหนึ่ง วิวาทกันจับเอาดินเปียกเข้าเปียกชิ้น {{ซบ|เนื้อ|ปลา}} {{ปก2}} สดทรายเปียกทิ้งซัดท่านก็ดี ให้ไหมเสมอศักดิมือ ถ้าสาตซัดท่านด้วยน้ำผึ้งน้ำอ้อยน้ำมันแลเมดเข้าเปลือกก็ดี ให้ไหมกึ่งศักดิมือ {{ลปร|ก2|25}} ๒๕ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกัน แลมันเอาสิ่งอันโสโครกทิ้งซัดต้องท่านก็ดี ถ่มน้ำลายรดท่านต้องท่านก็ดี ให้ไหมเสมอศักดิไม้ {{ลปร|ก2|26}} ๒๖ มาตราหนึ่ง ชกตีกันบช้ำแลฟกช้ำดำซับแตกฉลายค่นหักบอดตายก็ดี ถ้าตีด้วยไม้ ให้บวกกึ่งมือ ถ้าฟันแทงด้วยเหลก ให้ไหม ๒ เท่ามือ {{ลปร|ก2|27}} ๒๗ มาตราหนึ่ง วิวาทตีกันจับเอาสันมีตสันพร้าสันหอกสันดาบก้อนอิดก้อนดินกระเบื้องเมดกรวดหินสินลาแลงนองาเขี้ยวกะดูกหอยเอนก็ดี เข้าก้อนแห้งขนมแห้งเข้าตังแห้งน้ำตานปึกน้ำอ้อยงบแลสรรพฟองแลต้นเข้าต้นหญ้าหยากเยื่อก้อนเนี้อแห้งปลาแห้งตัวปลาสดเบี้ยชันหนังด้ายเขดจุกกะเทียม<ref>ต้นฉะบับ: จุกะเทียม แก้ตาม ก</ref> จุกหอมฃ่าขิงกล้วยท่อนอ้อย<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4vul4yvaylezi1s3jwt16ipsh0wbfdz 250 36325 298600 296853 2026-09-27T10:17:54Z Vesperstelo 11696 298600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๘๐|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>แลขี้ม้าขี้วัวขี้ควายขี้ช้างลูกไม้ใบไม้ทังกิ่งกะลาเชือกเถาวัลหวายฟาดตีทิ้งซัดท่านก็ดี แลจำท่านให้ตายด้วยฃื่อคาโซ่รตรวนก็ดี ผลักท่านให้กะทบหอกดาบมีตพร้าขวานสี่วแหลนเหลกหลาวเหลกฉมวกกตักมีบาทเจบก็ดี แลทำท่านให้จมน้ำก็ดี เอากสุนยิงท่านก็ดี หยิกด้วยเลบกัดด้วยฟันก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิไม้ {{ลปร|ก2|28}} ๒๘ มาตราหนึ่ง วิวาทกันจับเอาไฟจุดน้ำร้อนรดสาดท่านก็ดี เอาทองคำเงินทองแดงสำริดทองเหลืองทองขาวสังกะสีดีบุกชันร้อน หอกดาบมีดพร้าขวานสี่วแหลนเหลกหลาวเหลกฉมวกอันมิได้คมมิได้แหลมฟันแทงท่าน ต้องเนิ้อหนังแตกพังบาทเจบก็ดี เอาปืนยิงท่านก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิเหลก ถ้าเอาหนังสือตีท่าน ให้ไหมเท่าเหลก เหดุทำให้เปนจันไรแก่ท่าน ถ้าเอาบาต {{ซบ|โขก|ตี}} {{ปก2}} ท่าน ให้ไหม ๒ เท่าเหลก อนึ่งเอาเหลกมีคมมีแหลมแลเครื่องสาตราวุธเปนไฟไปต้องไปตีฟันแทงท่าน ให้ไหม ๒ เท่าเหลก {{ลปร|ก2|29}} ๒๙ มาตราหนึ่ง วิวาทตีกันถูกที่สำคัญตายนั้นมี ๘ แห่ง คือตีถูกที่กำด้น ๑ ต้นฅอ ๑ จมูกหัก ๑ แสกหน้า ๑ เพรียงหู ๑ ปลายคาง ๑ ชายโครง ๑ ขากันไตร ๑ ฟันแทงกันถูกที่สำคัญตายนั้นมี ๘ แห่ง คือฅอ ๑ ฅอหอย ๑ ไหล่รวบ ๑{{วว}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> kgurn4vbqypr9yf8tghgar4ey794mqf 298601 298600 2026-09-27T10:18:13Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/284]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/282]]: เปลี่ยนชื่อ 298600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๘๐|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>แลขี้ม้าขี้วัวขี้ควายขี้ช้างลูกไม้ใบไม้ทังกิ่งกะลาเชือกเถาวัลหวายฟาดตีทิ้งซัดท่านก็ดี แลจำท่านให้ตายด้วยฃื่อคาโซ่รตรวนก็ดี ผลักท่านให้กะทบหอกดาบมีตพร้าขวานสี่วแหลนเหลกหลาวเหลกฉมวกกตักมีบาทเจบก็ดี แลทำท่านให้จมน้ำก็ดี เอากสุนยิงท่านก็ดี หยิกด้วยเลบกัดด้วยฟันก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิไม้ {{ลปร|ก2|28}} ๒๘ มาตราหนึ่ง วิวาทกันจับเอาไฟจุดน้ำร้อนรดสาดท่านก็ดี เอาทองคำเงินทองแดงสำริดทองเหลืองทองขาวสังกะสีดีบุกชันร้อน หอกดาบมีดพร้าขวานสี่วแหลนเหลกหลาวเหลกฉมวกอันมิได้คมมิได้แหลมฟันแทงท่าน ต้องเนิ้อหนังแตกพังบาทเจบก็ดี เอาปืนยิงท่านก็ดี ประการเท่านี้ให้ไหมเสมอศักดิเหลก ถ้าเอาหนังสือตีท่าน ให้ไหมเท่าเหลก เหดุทำให้เปนจันไรแก่ท่าน ถ้าเอาบาต {{ซบ|โขก|ตี}} {{ปก2}} ท่าน ให้ไหม ๒ เท่าเหลก อนึ่งเอาเหลกมีคมมีแหลมแลเครื่องสาตราวุธเปนไฟไปต้องไปตีฟันแทงท่าน ให้ไหม ๒ เท่าเหลก {{ลปร|ก2|29}} ๒๙ มาตราหนึ่ง วิวาทตีกันถูกที่สำคัญตายนั้นมี ๘ แห่ง คือตีถูกที่กำด้น ๑ ต้นฅอ ๑ จมูกหัก ๑ แสกหน้า ๑ เพรียงหู ๑ ปลายคาง ๑ ชายโครง ๑ ขากันไตร ๑ ฟันแทงกันถูกที่สำคัญตายนั้นมี ๘ แห่ง คือฅอ ๑ ฅอหอย ๑ ไหล่รวบ ๑{{วว}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> kgurn4vbqypr9yf8tghgar4ey794mqf 250 36326 298603 296854 2026-09-27T10:18:41Z Vesperstelo 11696 298603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๑}} {{สต}}</noinclude>รักแร้ ๑ ราวนม ๑ ทรวงอก ๑ พุง ๑ ไข่ดัน ๑ ถ้าตีกันด้วยไม้ตบองไม้คลีไม้ด้ำจอบไม้ด้ำขวานไม้ศอกแลสรรพไม้อันใหญ่ก็ดี ต้องที่สำคัญที่ตาย ให้เอาเปนตีตายด้วยเหลก ถ้าผิดที่สำคัญที่ตายแลตายนั้น ให้เอาเปนตีตายด้วยไม้ ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาให้ไหมปลูกตัว แล้วให้เอาบันดาศักดิผู้ตายตั้งไหมโดยตีฟันแทงท่านตาย เปนสีนไหมกึ่งเปนพิไนยกึ่ง {{ลปร|ก2|30}} ๓๐ มาตราหนึ่ง วิวาทตีฟันแทงกันถูกหูขาดทังสองข้างก็ดี ตาบอดทังสองข้างก็ดี ข้อมือหักข้อแขนหักทังสองข้างก็ดี แข้งขาหักทังสองข้างก็ดี ลิ้นด้วนจมูกด้วนก็ดี ได้ชื่อว่าษาหัด ให้ไหมจัตุรคูน ถ้าขาดข้างหนึ่งวิ้นข้างหนึ้งลิ้นแหว่งก็ดี ได้ชื่อว่าษาหัด ให้ไหมตรีคูน ถ้าช้ำน่วมทังตัวลำบากปางตายก็ดี หนังตาขาดวิ้นจมูกขาดแหว่งก็ดี ให้ไหมทวีคูน ถ้าที่แจ้งเปนแผลเสียโฉม ให้ไหมทวีคูน ถ้าบาทเจบแตกที่ลับมิได้เปนที่แจ้งเสียโฉม ให้ไหมแต่ลาหนึ่ง {{ลปร|ก2|31}} ๓๑ มาตราหนึ่ง วิวาทชกตีฟันแทงถองถีบตบท่านถูก ให้ไหมโดยศักดิมือศักดิไม้ศักดิเหลก ถ้าชกตีฟันแทงถองถีบตบท่านผิดก็ดี แล่นหนีรอดก็ดี มีผู้ชิงได้ก็ดี ให้ไหมโดยชกตีฟันแทงถองถีบตบถูกตามพระราชกฤษฎีกาเดิม แล้วทำ ๔ ส่วน ยกเสียส่วน ๑ เอา ๓ ส่วน ถ้าเงือดเงื้อจะชก<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> r18k4aca9x5glkuinjbpdejab27uoxa 298604 298603 2026-09-27T10:18:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/285]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/283]]: เปลี่ยนชื่อ 298603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๑}} {{สต}}</noinclude>รักแร้ ๑ ราวนม ๑ ทรวงอก ๑ พุง ๑ ไข่ดัน ๑ ถ้าตีกันด้วยไม้ตบองไม้คลีไม้ด้ำจอบไม้ด้ำขวานไม้ศอกแลสรรพไม้อันใหญ่ก็ดี ต้องที่สำคัญที่ตาย ให้เอาเปนตีตายด้วยเหลก ถ้าผิดที่สำคัญที่ตายแลตายนั้น ให้เอาเปนตีตายด้วยไม้ ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาให้ไหมปลูกตัว แล้วให้เอาบันดาศักดิผู้ตายตั้งไหมโดยตีฟันแทงท่านตาย เปนสีนไหมกึ่งเปนพิไนยกึ่ง {{ลปร|ก2|30}} ๓๐ มาตราหนึ่ง วิวาทตีฟันแทงกันถูกหูขาดทังสองข้างก็ดี ตาบอดทังสองข้างก็ดี ข้อมือหักข้อแขนหักทังสองข้างก็ดี แข้งขาหักทังสองข้างก็ดี ลิ้นด้วนจมูกด้วนก็ดี ได้ชื่อว่าษาหัด ให้ไหมจัตุรคูน ถ้าขาดข้างหนึ่งวิ้นข้างหนึ้งลิ้นแหว่งก็ดี ได้ชื่อว่าษาหัด ให้ไหมตรีคูน ถ้าช้ำน่วมทังตัวลำบากปางตายก็ดี หนังตาขาดวิ้นจมูกขาดแหว่งก็ดี ให้ไหมทวีคูน ถ้าที่แจ้งเปนแผลเสียโฉม ให้ไหมทวีคูน ถ้าบาทเจบแตกที่ลับมิได้เปนที่แจ้งเสียโฉม ให้ไหมแต่ลาหนึ่ง {{ลปร|ก2|31}} ๓๑ มาตราหนึ่ง วิวาทชกตีฟันแทงถองถีบตบท่านถูก ให้ไหมโดยศักดิมือศักดิไม้ศักดิเหลก ถ้าชกตีฟันแทงถองถีบตบท่านผิดก็ดี แล่นหนีรอดก็ดี มีผู้ชิงได้ก็ดี ให้ไหมโดยชกตีฟันแทงถองถีบตบถูกตามพระราชกฤษฎีกาเดิม แล้วทำ ๔ ส่วน ยกเสียส่วน ๑ เอา ๓ ส่วน ถ้าเงือดเงื้อจะชก<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> r18k4aca9x5glkuinjbpdejab27uoxa 250 36327 298606 296855 2026-09-27T10:20:50Z Vesperstelo 11696 298606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๘๒|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>จะตีจะ {{ซบ|ถอง|ถีบ}} {{ปก2}} จฟันจแทงท่านไซ้ ให้ไหมกึ่งชกตีฟันแทงถูก ถ้าว่าแต่วาจาจชกจตีจ {{ซบ|ถอง|ถีบ}} {{ปก2}} จฟันแทงท่าน ให้ไหมกึ่งเบี้ยเงือดเงื้อ ถ้าฉุดคร่าผลักไสกัน ในลักษณวิวาทนั้นหาบาทแผลมิได้ ให้ไหมโดยเบี้ยบช้ำ {{ลปร|ก2|32}} ๓๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่าฟันแทงสมณพราหมณพุทฒาจาริย แลบิดามานดาปู่ย่าตายายแห่งตน มีบาทเจบด้วยเหลกษาหัดไซ้ ให้เฆี่ยร ๓ ยก ทเวนบก ๓ วัน ทเวนเรือ ๓ วัน ตัดนิ้วมือเสียให้สิ้นนิ้วทัง ๒ ข้าง ให้ทำแพลอยมันเสียให้ปรากฎแก่ตาคนทังหลาย ถ้าตีเจบปวดด้วยไม้ษาหัดไซ้ ให้เฆี่ยร ๓ ยก ทเวนบก ๓ วัน ทเวนเรือ ๓ วัน ให้ตัดนิ้วมือขวาเสียจงสิ้นนิ้ว แล้วให้ทำแพลอยเสีย ถ้าตีเจบปวดด้วยมือษาหัดไซ้ ให้ปอกเลบมือเสียทังสิบนิ้ว จำไว้ ๖ เดือน แล้วเอาขึ้นขาหย่างประจาน ๓ วัน ให้ทวนด้วยลวดหนัง ๓๐ ที แล้วให้สักอกไว้ว่าตีพ่อตีแม่ ถ้าตีด้วยไม้เจบปวดมิได้ถึงษาหัด ให้ปอกเลบมือเสียทัง ๑๐ นิ้ว แล้วให้จำไว้ ๖ เดือน เอาขึ้นขาหย่างประจาน ๓ วัน แล้วให้ทวนด้วยลดหนัง ๓๐ ที ถ้าตีด้วยมือมิได้ถึงษาหัด ให้ปอกเลบเสีย ๕ นิ้ว จำไว้ ๓ เดือน แล้วทวนด้วยลวดหนัง ๒๕ ที ถ้าตายไซ้ ให้ฆ่ามันตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|33}} ๓๓ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกันแลแก้ผ้า{{ลปร|คผ|2|นุง|นุ่ง}} ท่านเสียให้เปน<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> k7viauizls6aeh3twar3nv32gfzn4u5 298607 298606 2026-09-27T10:21:09Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/286]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/284]]: เปลี่ยนชื่อ 298606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๘๒|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>จะตีจะ {{ซบ|ถอง|ถีบ}} {{ปก2}} จฟันจแทงท่านไซ้ ให้ไหมกึ่งชกตีฟันแทงถูก ถ้าว่าแต่วาจาจชกจตีจ {{ซบ|ถอง|ถีบ}} {{ปก2}} จฟันแทงท่าน ให้ไหมกึ่งเบี้ยเงือดเงื้อ ถ้าฉุดคร่าผลักไสกัน ในลักษณวิวาทนั้นหาบาทแผลมิได้ ให้ไหมโดยเบี้ยบช้ำ {{ลปร|ก2|32}} ๓๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดวิวาทตีด่าฟันแทงสมณพราหมณพุทฒาจาริย แลบิดามานดาปู่ย่าตายายแห่งตน มีบาทเจบด้วยเหลกษาหัดไซ้ ให้เฆี่ยร ๓ ยก ทเวนบก ๓ วัน ทเวนเรือ ๓ วัน ตัดนิ้วมือเสียให้สิ้นนิ้วทัง ๒ ข้าง ให้ทำแพลอยมันเสียให้ปรากฎแก่ตาคนทังหลาย ถ้าตีเจบปวดด้วยไม้ษาหัดไซ้ ให้เฆี่ยร ๓ ยก ทเวนบก ๓ วัน ทเวนเรือ ๓ วัน ให้ตัดนิ้วมือขวาเสียจงสิ้นนิ้ว แล้วให้ทำแพลอยเสีย ถ้าตีเจบปวดด้วยมือษาหัดไซ้ ให้ปอกเลบมือเสียทังสิบนิ้ว จำไว้ ๖ เดือน แล้วเอาขึ้นขาหย่างประจาน ๓ วัน ให้ทวนด้วยลวดหนัง ๓๐ ที แล้วให้สักอกไว้ว่าตีพ่อตีแม่ ถ้าตีด้วยไม้เจบปวดมิได้ถึงษาหัด ให้ปอกเลบมือเสียทัง ๑๐ นิ้ว แล้วให้จำไว้ ๖ เดือน เอาขึ้นขาหย่างประจาน ๓ วัน แล้วให้ทวนด้วยลดหนัง ๓๐ ที ถ้าตีด้วยมือมิได้ถึงษาหัด ให้ปอกเลบเสีย ๕ นิ้ว จำไว้ ๓ เดือน แล้วทวนด้วยลวดหนัง ๒๕ ที ถ้าตายไซ้ ให้ฆ่ามันตกไปตามกัน {{ลปร|ก2|33}} ๓๓ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกันแลแก้ผ้า{{ลปร|คผ|2|นุง|นุ่ง}} ท่านเสียให้เปน<noinclude>{{หว|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> k7viauizls6aeh3twar3nv32gfzn4u5 250 36333 298609 296856 2026-09-27T10:21:54Z Vesperstelo 11696 298609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๓}} {{สต}}</noinclude>ทุราจาน ถ้าหญิงสาวหาผัวมิได้ ให้ไหมผู้ทำเปนเบี้ย ๗๐๐๐๐ ทวีคูน ถ้าชายดุจหญิงสาวนั้น ถ้าแก้ผ้านุ่งหญิงม่าย ให้ไหมเปนเบี้ย ๘๐๐๐๐ ทวีคูน ถ้าหญิงนั้นมีผัว ให้ไหมเปนเบี้ย ๑๗๐๐๐๐ ทวีคูน เหตุมันทำทุราจารแก่ท่านให้ได้อาย ถ้าแลมีเจบปวดษาหัดด้วยไซ้ โทษอันใดหนัก ให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|34}} ๓๔ มาตราหนึ่ง วิวาทถุ้มเถียงกันด้วยเนิ้อความประการใด แลเอาตีนชี้หน้าท่าน ให้เอาเบี้ยบช้ำทำ ๓ ส่วน ยกส่วน ๑ ไหมสองส่วน ถ้าเอามือชี้หน้าท่าน ให้ไหมส่วน ๑ ยก ๒ ส่วน กล่าวลักษณวิวาทชกตีฟันแทงให้ปรับไหมโดยสังเขปแต่เท่านี้ {{ลปร|ก2|35}} ๓๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดมีบันดาศักดิแลหาบันดาศักดิมิได้ก็ดี แลมีผู้ใดด่าลับหลัง มิได้ยินแก่โสตประสาทตน แลมีผู้มาบอกเล่าไซ้ ท่านว่ามิควรให้ฟังถ้อยคำผู้บอกนั้นเอาเปนถ้อยเปนความเลย ถ้าเมื่อเฃาด่านั้นตนได้ยินไซ้ จึ่งควรให้เอาเปนถ้อยเปนความ ให้ร้องฟ้องกันได้ตามกฎหมาย {{ลปร|ก2|36}} ๓๖ มาตราหนึ่ง ด่าท่านว่าไอ้อี่ขี้ {{ซบ|ตรุ|เมา}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ|โขมย|ช่อ}} {{ปก2}}{{วว}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> hcj26xh3zy4w23a7n055cebxu85n6o6 298610 298609 2026-09-27T10:22:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/287]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/285]]: เปลี่ยนชื่อ 298609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๓}} {{สต}}</noinclude>ทุราจาน ถ้าหญิงสาวหาผัวมิได้ ให้ไหมผู้ทำเปนเบี้ย ๗๐๐๐๐ ทวีคูน ถ้าชายดุจหญิงสาวนั้น ถ้าแก้ผ้านุ่งหญิงม่าย ให้ไหมเปนเบี้ย ๘๐๐๐๐ ทวีคูน ถ้าหญิงนั้นมีผัว ให้ไหมเปนเบี้ย ๑๗๐๐๐๐ ทวีคูน เหตุมันทำทุราจารแก่ท่านให้ได้อาย ถ้าแลมีเจบปวดษาหัดด้วยไซ้ โทษอันใดหนัก ให้เอาแต่สิ่งหนึ่งตั้งไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|34}} ๓๔ มาตราหนึ่ง วิวาทถุ้มเถียงกันด้วยเนิ้อความประการใด แลเอาตีนชี้หน้าท่าน ให้เอาเบี้ยบช้ำทำ ๓ ส่วน ยกส่วน ๑ ไหมสองส่วน ถ้าเอามือชี้หน้าท่าน ให้ไหมส่วน ๑ ยก ๒ ส่วน กล่าวลักษณวิวาทชกตีฟันแทงให้ปรับไหมโดยสังเขปแต่เท่านี้ {{ลปร|ก2|35}} ๓๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดมีบันดาศักดิแลหาบันดาศักดิมิได้ก็ดี แลมีผู้ใดด่าลับหลัง มิได้ยินแก่โสตประสาทตน แลมีผู้มาบอกเล่าไซ้ ท่านว่ามิควรให้ฟังถ้อยคำผู้บอกนั้นเอาเปนถ้อยเปนความเลย ถ้าเมื่อเฃาด่านั้นตนได้ยินไซ้ จึ่งควรให้เอาเปนถ้อยเปนความ ให้ร้องฟ้องกันได้ตามกฎหมาย {{ลปร|ก2|36}} ๓๖ มาตราหนึ่ง ด่าท่านว่าไอ้อี่ขี้ {{ซบ|ตรุ|เมา}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ|โขมย|ช่อ}} {{ปก2}}{{วว}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> hcj26xh3zy4w23a7n055cebxu85n6o6 250 36334 298612 296894 2026-09-27T10:23:22Z Vesperstelo 11696 298612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|๒๘๔|วิวาทด่าตี}} {{สต}}</noinclude>ขี้ {{ซบ|ฉกลัก|ลวงคนฃาย}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ|โซ่ขี้ตรวน|ขื่อขี้<ref>ต้นฉะบับ: ขื้อ แก้ตาม ก</ref> คา}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ|ถอง|ทุบ}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ3|ตบ|คุก|เค้า}} {{ปก2|3}} ขี้ {{ซบ|ประจานคนเสีย|ฃายคนกินทังโคด}} {{ปก2}} ขี้ {{ซบ3|ครอก|ข้า|ถ้อย}} {{ปก2|3}} แลด่าว่าไอ้อี่คน {{ซบ3|เสีย|กระยาจก|อัประหลัก}} {{ปก2|3}} คน {{ซบ|บ้า|ใบ้}} {{ปก2}} ก็ดี แลด่าว่า {{ซบ|ไอ้|อี่}} {{ปก2}} สับปลับ อี่มัก {{ซบ|ชู้|ผัว}} {{ปก2}} มึงทำชู้เหนือผัวกูก็ดี แลด่าท่านว่าอี่แสนหกแสนขี้จาบ อี่ {{ซบ|ดอกทอง|เยดซ้อน}} {{ปก2}} ก็ดี สรรพด่ากันแต่ตัวประการใด ๆ ท่านให้ปรับไหมโดยยศถาศักดิลาหนึ่ง ถ้าด่าถึงโคตเค้าเถ้าแก่ ให้ไหมทวีคูน {{ลปร|ก2|37}} ๓๗ มาตราหนึ่ง ด่าสบประมาทท่านให้ได้ความอายว่า มึงทำชู้ด้วยแม่มึง ๆ ทำชู้ด้วยพ่อมึง ๆ ทำชู้ด้วยลูกมึง ๆ ทำชู้ด้วยหลานมึง ถ้าเปนสัจดั่งมันด่า อย่าให้มีโทษแก่ผู้ด่านั้นเลย ให้ลงโทษแก่มันผู้ทำกระลีลามกนั้นโดยบทพระอายการ ถ้าพิจารณาเปนสัจว่ามันแกล้งด่าท่านให้ได้อาย ให้ไหมกึ่งค่าตัวตามกระเศียรอายุศม์ผู้ต้องด่า อนึ่งด่าท่านว่า มึงเปนชู้กูก่อนมึงเปนข้ากูก่อนก็ดี พิจารณาเปนสัจว่ามันแกล้งด่าท่านให้ได้ความอายอดสูดั่งนั้น เปนสบประมาท ให้ไหมกึ่งค่า ถ้า{{ลปร|คผ|2|จริง|จริ่ง}} ดุจมันด่าไซ้ ก็ให้ไหมกึ่งนั้นลงมาเล่า ถ้าด่าสิ่งอื่นเปรียบเทียบท่าน พิจารณาเปนสัจ{{วว}}<noinclude>{{r}} {{reflist}} {{reflist|group=วซ}} {{หว|ม.ธ.ก.}}</noinclude> k3a9ckdtvgpvbdxzvxant1o3ojkw25o 250 36335 298613 296895 2026-09-27T10:44:42Z Vesperstelo 11696 298613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๕}} {{สต}}</noinclude>ท่านว่ามันด่าหมูประทามันด่าหมาประเทียบ ให้ไหมโดยเบี้ยค่าตัวเอาแต่กึ่งหนึ่ง กล่าวลักษณวิวาทด่ากันให้ปรับไหมโดยสังเขปแต่เท่านี้ {{ลปร|ก2|38}} ๓๘ มาตราหนึ่ง รุกไปด่าตีท่านก็ดี สองรุก {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} กันก็ดี ให้พิจารณาจงรู้ทางบกทางน้ำห้วยบางทางลุ่มดอนขี่ขอนไม้ขี่เรือขี่แพขี่ช้าง ผู้อยู่หัวมาท้าย ๆ มาหัว อยู่เรือขึ้นบก อยู่บกลงมาเรือ อยู่เรือลำหนึ่งค่ามไปเรือลำหนึ่งก็ดี ค่ามฟากคลองที่แดนตนไปถึงที่แดนบ้านเรือนท่านก็ดี แลอยู่เรือนทัพทึมแลบนต้นไม้<ref group = "วซ" name = "ก็ดี"/> ผู้อยู่ไต้ต้นไม้ขึ้นไปถึงบน ผู้อยู่บนลงมาถึงล่างก็ดี ปักกันปันแดนไว้ล่วงเข้าไปก็ดี อยู่เหนือน้ำลงมาไต้น้ำ อยู่ไต้น้ำขึ้นไปเหนือน้ำก็ดี ท่านว่าให้เอาเปนรุก {{ลปร|ก2|39}} ๓๙ มาตราหนึ่ง วิวาทร้องด่าเถียงกัน ผู้ใดออกไปจากที่แดนตนรุกเข้าไปถึงที่แดนท่านด่าตีกันไซ้ ท่านว่าผู้นั้นรุก ให้ไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|40}} ๔๐ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกัน แลบันดานโกรธ ภาพวกผู้คนข้าไทพี่น้องพ้องพันธุญาติลูกหลานถือไม้ค้อนก้อนอิดดินแลเครื่องสรรพสาตราวุธรุกไป {{ซบ|ตีด่า|ฟันแทง}} {{ปก2}} ท่านถึง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> cvvydn20rtzejmwjqb7y5y8bx9q5e20 298619 298613 2026-09-27T11:23:11Z Vesperstelo 11696 298619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว||วิวาทด่าตี|๒๘๕}} {{สต}}</noinclude>ท่านว่ามันด่าหมูประทามันด่าหมาประเทียบ ให้ไหมโดยเบี้ยค่าตัวเอาแต่กึ่งหนึ่ง กล่าวลักษณวิวาทด่ากันให้ปรับไหมโดยสังเขปแต่เท่านี้ {{ลปร|ก2|38}} ๓๘ มาตราหนึ่ง รุกไปด่าตีท่านก็ดี สองรุก {{ซบ|ด่า|ตี}} {{ปก2}} กันก็ดี ให้พิจารณาจงรู้ทางบกทางน้ำห้วยบางทางลุ่มดอนขี่ขอนไม้ขี่เรือขี่แพขี่ช้าง ผู้อยู่หัวมาท้าย ๆ มาหัว อยู่เรือขึ้นบก อยู่บกลงมาเรือ อยู่เรือลำหนึ่งค่ามไปเรือลำหนึ่งก็ดี ค่ามฟากคลองที่แดนตนไปถึงที่แดนบ้านเรือนท่านก็ดี แลอยู่เรือนทัพทึมแลบนต้นไม้{{ลปร|คผ|2|กดี|ก็ดี}} ผู้อยู่ไต้ต้นไม้ขึ้นไปถึงบน ผู้อยู่บนลงมาถึงล่างก็ดี ปักกันปันแดนไว้ล่วงเข้าไปก็ดี อยู่เหนือน้ำลงมาไต้น้ำ อยู่ไต้น้ำขึ้นไปเหนือน้ำก็ดี ท่านว่าให้เอาเปนรุก {{ลปร|ก2|39}} ๓๙ มาตราหนึ่ง วิวาทร้องด่าเถียงกัน ผู้ใดออกไปจากที่แดนตนรุกเข้าไปถึงที่แดนท่านด่าตีกันไซ้ ท่านว่าผู้นั้นรุก ให้ไหมโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|40}} ๔๐ มาตราหนึ่ง วิวาทด่าตีกัน แลบันดานโกรธ ภาพวกผู้คนข้าไทพี่น้องพ้องพันธุญาติลูกหลานถือไม้ค้อนก้อนอิดดินแลเครื่องสรรพสาตราวุธรุกไป {{ซบ|ตีด่า|ฟันแทง}} {{ปก2}} ท่านถึง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}} {{reflist|group=วซ}}</noinclude> ag95xtuknh1cilptg6hjx6zkifmop7q 10 40168 298622 121298 2026-09-27T11:33:46Z Vesperstelo 11696 298622 wikitext text/x-wiki {{เว็บย่อ|{{tl|ทท}}}} ==วัตถุประสงค์== [[File:HTML tooltip.png|right|thumb|ทูลทิป|500px]] ใช้สร้างทูลทิป (tooltip) ให้แก่คำหรือข้อความใด ๆ ทูลทิป คือ การอธิบายคำหรือข้อความใด ๆ ที่จะปรากฏขึ้นเมื่อนำเคอร์เซอร์ไปวนบริเวณคำหรือข้อความนั้น (ดังในรูป) {{clear}} ==วิธีใช้== <pre>{{ทูลทิป|คำหรือข้อความที่ต้องการอธิบาย|คำอธิบาย}}</pre> ; ตัวอย่าง <pre>{{ทูลทิป|กขค.|ก้างขวางคอ}}</pre> : ผลลัพธ์ :: {{ทูลทิป|กขค.|ก้างขวางคอ}} [[หมวดหมู่:แม่แบบวิกิซอร์ซ]] 1sdx3zibnuvq76u4c8ijktu37zccs2y 250 45396 298189 296679 2026-09-26T14:16:44Z Vesperstelo 11696 298189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{กสต|บอกแก้คำผิด|140}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-style="vertical-align:top;" | ๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ | {{ts|bl}} | ๔๖ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ |-style="vertical-align:top;" | ๘ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | อื่น | {{ts|bl|al}} | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: อืน | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๗๓ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๔ | {{ts|bl}} rowspan="2" | บรมมหา | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: บรมหา |-style="vertical-align:top;" | ๙ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ชึ่ง | {{ts|bl}} | ซึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๑๐ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ | {{ts|bl}} | ๗๔ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | คา | {{ts|bl}} | ค่า |-style="vertical-align:top;" | ๑๒ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๗๕ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | เปม | {{ts|bl}} | เปน | {{ts|bl}} | ๗๖ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๒๖ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๗๗ | {{ts|bl}} | ๑๒ | {{ts|bl}} | บงเหดุ | {{ts|bl}} | บังเหดุ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๓๔ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ซื้อ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ชื้อ | {{ts|bl}} | ๗๘ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ขน | {{ts|bl}} | ขึ้น |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๗๙ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ๓๗ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ก | {{ts|bl}} | ก็ | {{ts|bl}} | ๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | ปไรักษา | {{ts|bl}} | ไปรักษา |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๔๐ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ไซ้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ไช้ | {{ts|bl}} | ๘๕ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | (๔) | {{ts|bl}} | สอ | {{ts|bl}} | สอง |-style="vertical-align:top;" | ๔๒ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ถง | {{ts|bl}} | ถึง | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๘๖ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๒ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ชาย | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ขาย |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | หนี่ง | {{ts|bl}} | หนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๔๖ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bb}} | ″ | {{ts|bl|bb}} | ๑๐ | {{ts|bl|bb}} | อยู | {{ts|bl|bb}} | อยู่ | {{ts|bl|bb}} | ๘๗ | {{ts|bl|bb}} | ๒ | {{ts|bl|bb}} | ให | {{ts|bl|bb}} | ให้ |- |} ตามที่แถลงไว้ในคำนำ เล่ม ๑ หน้า จ ว่า ในสมัยปัจจุบันฉะบับหลวงยังเหลืออยู่เพียง ๗๙ เล่ม เก็บอยู่ณหอสมุดแห่งชาติ ๔๒ เล่มนั้น แต่ในปี พ.ศ. ๒๔๗๗ หอสมุดแห่งชาติได้ซื้อฉะบับหลวงมาอีก ๑ เล่ม จึงควรแก้จำนวนที่แถลงไว้ว่า ๗๙ เล่ม เป็น ๘๐ เล่ม เก็บอยู่ณ{{ปตปต|หอ}}สมุดแห่งชาติ ๔๓ เล่ม อนึ่งในหน้า ญ คำว่า นางสาวเชิดชื่น ควรแก้เป็น นางสาวเชื้อชื่น ด้วย<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 985c2pekwp56zv6aaj96rpvopa8c3cn 298190 298189 2026-09-26T14:17:07Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/205]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/501]]: เปลี่ยนชื่อ 298189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{กสต|บอกแก้คำผิด|140}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-style="vertical-align:top;" | ๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ | {{ts|bl}} | ๔๖ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ |-style="vertical-align:top;" | ๘ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | อื่น | {{ts|bl|al}} | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: อืน | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๗๓ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๔ | {{ts|bl}} rowspan="2" | บรมมหา | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: บรมหา |-style="vertical-align:top;" | ๙ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ชึ่ง | {{ts|bl}} | ซึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๑๐ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ | {{ts|bl}} | ๗๔ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | คา | {{ts|bl}} | ค่า |-style="vertical-align:top;" | ๑๒ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๗๕ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | เปม | {{ts|bl}} | เปน | {{ts|bl}} | ๗๖ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๒๖ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๗๗ | {{ts|bl}} | ๑๒ | {{ts|bl}} | บงเหดุ | {{ts|bl}} | บังเหดุ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๓๔ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ซื้อ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ชื้อ | {{ts|bl}} | ๗๘ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ขน | {{ts|bl}} | ขึ้น |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๗๙ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ๓๗ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ก | {{ts|bl}} | ก็ | {{ts|bl}} | ๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | ปไรักษา | {{ts|bl}} | ไปรักษา |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๔๐ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ไซ้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ไช้ | {{ts|bl}} | ๘๕ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | (๔) | {{ts|bl}} | สอ | {{ts|bl}} | สอง |-style="vertical-align:top;" | ๔๒ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ถง | {{ts|bl}} | ถึง | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๘๖ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๒ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ชาย | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ขาย |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | หนี่ง | {{ts|bl}} | หนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๔๖ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ชู | {{ts|bl}} | ชู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bb}} | ″ | {{ts|bl|bb}} | ๑๐ | {{ts|bl|bb}} | อยู | {{ts|bl|bb}} | อยู่ | {{ts|bl|bb}} | ๘๗ | {{ts|bl|bb}} | ๒ | {{ts|bl|bb}} | ให | {{ts|bl|bb}} | ให้ |- |} ตามที่แถลงไว้ในคำนำ เล่ม ๑ หน้า จ ว่า ในสมัยปัจจุบันฉะบับหลวงยังเหลืออยู่เพียง ๗๙ เล่ม เก็บอยู่ณหอสมุดแห่งชาติ ๔๒ เล่มนั้น แต่ในปี พ.ศ. ๒๔๗๗ หอสมุดแห่งชาติได้ซื้อฉะบับหลวงมาอีก ๑ เล่ม จึงควรแก้จำนวนที่แถลงไว้ว่า ๗๙ เล่ม เป็น ๘๐ เล่ม เก็บอยู่ณ{{ปตปต|หอ}}สมุดแห่งชาติ ๔๓ เล่ม อนึ่งในหน้า ญ คำว่า นางสาวเชิดชื่น ควรแก้เป็น นางสาวเชื้อชื่น ด้วย<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 985c2pekwp56zv6aaj96rpvopa8c3cn 250 48358 298559 296684 2026-09-27T08:29:19Z Vesperstelo 11696 298559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการอา{{ลปร|ชญ}}าหลวง|เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L24.1y ยังเหลืออีกสองฉะบับตามเดิม คือ L24.1 (ก) และ L24.1x (ข)}} จะกล่าวลักษณผู้ต้องอธิกรโทษในพระราชอา{{ลปร1|ชญ}}าหลวงเปนข้อเลมิด {{ซบ|พระราชโองการ|พระราชปัญญัติ|พระราชเสาวะณี}} {{ปก2|3}} อันแจกจากเอกุณะดึงษมูลคดีซึ่งมีในคำภีร์พระะธรรมสาตรอันพระมโนสารอาจาริยมะนะสิการะกำหนดนำมาแต่จักระวาฬบรรพต โดยมีพระบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |ราชาณติกฺกฺรมฺมวิรุทฺธกาโร<ref>ทั้งสามฉะบับเขียน วิรุทฺทกาโร</ref> |สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ อวาหรนฺโต |เอกฏฺฐ<ref>ต้นฉะบับ: เอกฏ แก้ตาม ก และ ข</ref> โทโส จ ผฺรเสยฺย นิตฺรมฺมฺ |โปราณราเชน นรินฺท อาณฺรมฺมฺ |วีนาส<ref>ก: วินาส</ref> การมฺมฺ วรราชทุฏฺโฐ }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|วรราชทุฏฺโฐ}} อันว่าบุทคลทุระยศต่อพระมหากระษัตรเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ {{หนา|สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ}}<ref>ก: วิตญฺจ</ref> {{หนา|อวาหรนฺโต}} แลประทุษร้ายเบียดบังลอบลักส่วยสัตภัยา<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> ml1u1lp0i041439z2zraedreqpie270 298560 298559 2026-09-27T08:30:36Z Vesperstelo 11696 298560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการอา{{ลปร|ชญ|5|4}}าหลวง|เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L24.1y ยังเหลืออีกสองฉะบับตามเดิม คือ L24.1 (ก) และ L24.1x (ข)}} จะกล่าวลักษณผู้ต้องอธิกรโทษในพระราชอา{{ลปร1|ชญ}}าหลวงเปนข้อเลมิด {{ซบ|พระราชโองการ|พระราชปัญญัติ|พระราชเสาวะณี}} {{ปก2|3}} อันแจกจากเอกุณะดึงษมูลคดีซึ่งมีในคำภีร์พระะธรรมสาตรอันพระมโนสารอาจาริยมะนะสิการะกำหนดนำมาแต่จักระวาฬบรรพต โดยมีพระบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |ราชาณติกฺกฺรมฺมวิรุทฺธกาโร<ref>ทั้งสามฉะบับเขียน วิรุทฺทกาโร</ref> |สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ อวาหรนฺโต |เอกฏฺฐ<ref>ต้นฉะบับ: เอกฏ แก้ตาม ก และ ข</ref> โทโส จ ผฺรเสยฺย นิตฺรมฺมฺ |โปราณราเชน นรินฺท อาณฺรมฺมฺ |วีนาส<ref>ก: วินาส</ref> การมฺมฺ วรราชทุฏฺโฐ }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|วรราชทุฏฺโฐ}} อันว่าบุทคลทุระยศต่อพระมหากระษัตรเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ {{หนา|สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ}}<ref>ก: วิตญฺจ</ref> {{หนา|อวาหรนฺโต}} แลประทุษร้ายเบียดบังลอบลักส่วยสัตภัยา<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> 1j7jm4epu8frewe6q3asq8svzx53azf 298561 298560 2026-09-27T08:32:35Z Vesperstelo 11696 298561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการอา{{ลปร|ชญ|5|4}}าหลวง|เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L24.1y ยังเหลืออีกสองฉะบับตามเดิม คือ L24.1 (ก) และ L24.1x (ข)}} จะกล่าวลักษณผู้ต้องอธิกรโทษในพระราชอา{{ลปร1|ชญ}}าหลวงเปนข้อเลมิด {{ซบ|พระราชโองการ|พระราชปัญญัติ|พระราชเสาวะณี}} {{ปก2|3}} อันแจกจากเอกุณะดึงษมูลคดีซึ่งมีในคำภีร์พระะธรรมสาตรอันพระมโนสารอาจาริยมะนะสิการะกำหนดนำมาแต่จักระวาฬบรรพต โดยมีพระบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |ราชาณติกฺกฺรมฺมวิรุทฺธกาโร<ref>ทั้งสามฉะบับเขียน วิรุทฺทกาโร</ref> |สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ อวาหรนฺโต |เอกฏฺฐ<ref>ต้นฉะบับ: เอกฏ แก้ตาม ก และ ข</ref> โทโส จ ผฺรเสยฺย นิตฺรมฺมฺ |โปราณราเชน นรินฺท อาณฺรมฺมฺ |วีนาส<ref>ก: วินาส</ref> การมฺมฺ วรราชทุฏฺโฐ }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|วรราชทุฏฺโฐ}} อันว่าบุทคลทุระยศต่อพระมหากระษัตรเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ {{หนา|สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ}}<ref>ก: วิตญฺจ</ref> {{หนา|อวาหรนฺโต}} แลประทุษร้ายเบียดบังลอบลักส่วยสัตภัยา<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rve74lktw5gvm1hbqwkz7fwhy3jtbws 298562 298561 2026-09-27T08:32:51Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/371]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/369]]: เปลี่ยนชื่อ 298561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการอา{{ลปร|ชญ|5|4}}าหลวง|เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L24.1y ยังเหลืออีกสองฉะบับตามเดิม คือ L24.1 (ก) และ L24.1x (ข)}} จะกล่าวลักษณผู้ต้องอธิกรโทษในพระราชอา{{ลปร1|ชญ}}าหลวงเปนข้อเลมิด {{ซบ|พระราชโองการ|พระราชปัญญัติ|พระราชเสาวะณี}} {{ปก2|3}} อันแจกจากเอกุณะดึงษมูลคดีซึ่งมีในคำภีร์พระะธรรมสาตรอันพระมโนสารอาจาริยมะนะสิการะกำหนดนำมาแต่จักระวาฬบรรพต โดยมีพระบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |ราชาณติกฺกฺรมฺมวิรุทฺธกาโร<ref>ทั้งสามฉะบับเขียน วิรุทฺทกาโร</ref> |สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ อวาหรนฺโต |เอกฏฺฐ<ref>ต้นฉะบับ: เอกฏ แก้ตาม ก และ ข</ref> โทโส จ ผฺรเสยฺย นิตฺรมฺมฺ |โปราณราเชน นรินฺท อาณฺรมฺมฺ |วีนาส<ref>ก: วินาส</ref> การมฺมฺ วรราชทุฏฺโฐ }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|วรราชทุฏฺโฐ}} อันว่าบุทคลทุระยศต่อพระมหากระษัตรเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ {{หนา|สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ}}<ref>ก: วิตญฺจ</ref> {{หนา|อวาหรนฺโต}} แลประทุษร้ายเบียดบังลอบลักส่วยสัตภัยา<noinclude>{{สต}} {{รกออ}} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rve74lktw5gvm1hbqwkz7fwhy3jtbws 250 72754 298551 297269 2026-09-27T08:24:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/19]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/228]]: เปลี่ยนชื่อ 297269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>{{สบร}} {{สถก|สารบาญ|140|3}} {{สถข|หน้า|3}} {{สถ21|[[/ส่วน 1/|พระไอยการบานแผนก]]|๑}} {{สถ21|[[/ส่วน 2/|พระไอยการลักษณรับฟ้อง]]|๒๗}} {{สถ21|[[/ส่วน 3/|พระไอยการลักษณภญาน]]|๖๘}} {{สถ21|[[/ส่วน 4/|พีสูท ดำน้ำ ลุยเพลิง]]|๑๐๕}} {{สถ21|[[/ส่วน 5/|พระไอยการลักษณตระลาการ]]|๑๒๓}} {{สถ21|[[/ส่วน 6/|พระไอยการลักษณอุธร]]|๑๘๔}} {{สถ21|[[/ส่วน 7/|พระไอยการลักษณผัวเมีย]]|๒๐๕}} {{สถ21|[[/ส่วน 8/|พระไอยการทาษ]]|๒๘๕}} {{สถ21|[[/ส่วน 9/|นามอาลักษณ์ผู้ชุบและสถานที่เก็บแห่งต้นฉะบับ]]|๓๔๔}} {{สถ21|[[/ส่วน 10/|ตารางเทียบเลขมาตราระหว่างฉะบับพิมพ์นี้กับฉะบับพิมพ์ของกรมหลวงราชบุรี]]|๓๔๔}} {{สบจ}}<noinclude></noinclude> 1m213zgdzqua2jsj2epzyvf2mnfkx80 250 76581 298182 296680 2026-09-26T14:14:24Z Vesperstelo 11696 298182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ซ|๕๐๐}}</noinclude>{| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-style="vertical-align:top;" | ๘๘ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ลูน | {{ts|bl}} | ลูก | {{ts|bl}} | ๑๗๓ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | บดา | {{ts|bl}} | บิดา |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๙๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="3" | แล | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ในต้นฉะบับ คำว่า แล เขียนซ้ำ | {{ts|bl}} | ๑๗๖ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | ละ | {{ts|bl}} | ละ {{ศสต | 1 = {{สี|white|๑}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๗๘ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | อย | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๘๒ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๖ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๑๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | โภชน | {{ts|bl}} | โพชน |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๑๑๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | หนึ่ง | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: หนึง | {{ts|bl}} | ๑๙๔ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ก้ | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | กู | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๙๖ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | สู | {{ts|bl}} | สู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๙ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๐ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙๘ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๒๐๒ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | คา | {{ts|bl}} | ค้ำ | {{ts|bl}} | ๒๐๔ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | พั่น | {{ts|bl}} | ฟัน |-style="vertical-align:top;" | ๑๓๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ร้ | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | กน | {{ts|bl}} | กิน |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๒ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๘ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | {{ตตฉ|สิง|สิ่ง}} | {{ts|bl}} | ๒๐๙ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ทนา | {{ts|bl}} | ที่นา |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ทรัพ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ๒๑๓ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กำม์ | {{ts|bl}} | กำม |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | เจ้าที | {{ts|bl}} | เจ้าที่ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | ศัดิ | {{ts|bl}} | ศักดิ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๕๗ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | รูเหน | {{ts|bl}} | รู้เหน |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๖ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | พน้อง | {{ts|bl}} | พี่น้อง | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๒๒๔ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | กฤษฎีกา | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ฤกษฎีกา |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๙ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๗๒ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | พันธุ | {{ts|bl}} | พันธุ์<noinclude>{{มปกต}} |} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 1g604x00jf9l4bkqp5xrjffugjf914k 298183 298182 2026-09-26T14:15:02Z Vesperstelo 11696 298183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ซ|๕๐๐}}</noinclude>{| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-style="vertical-align:top;" | ๘๘ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ลูน | {{ts|bl}} | ลูก | {{ts|bl}} | ๑๗๓ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | บดา | {{ts|bl}} | บิดา |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๙๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="3" | แล | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ในต้นฉะบับ คำว่า แล เขียนซ้ำ | {{ts|bl}} | ๑๗๖ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | ละ | {{ts|bl}} | ละ {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๗๘ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | อย | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๘๒ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๖ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๑๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | โภชน | {{ts|bl}} | โพชน |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๑๑๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | หนึ่ง | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: หนึง | {{ts|bl}} | ๑๙๔ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ก้ | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | กู | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๙๖ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | สู | {{ts|bl}} | สู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๙ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๐ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙๘ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๒๐๒ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | คา | {{ts|bl}} | ค้ำ | {{ts|bl}} | ๒๐๔ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | พั่น | {{ts|bl}} | ฟัน |-style="vertical-align:top;" | ๑๓๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ร้ | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | กน | {{ts|bl}} | กิน |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๒ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๘ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | {{ตตฉ|สิง|สิ่ง}} | {{ts|bl}} | ๒๐๙ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ทนา | {{ts|bl}} | ที่นา |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ทรัพ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ๒๑๓ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กำม์ | {{ts|bl}} | กำม |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | เจ้าที | {{ts|bl}} | เจ้าที่ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | ศัดิ | {{ts|bl}} | ศักดิ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๕๗ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | รูเหน | {{ts|bl}} | รู้เหน |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๖ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | พน้อง | {{ts|bl}} | พี่น้อง | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๒๒๔ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | กฤษฎีกา | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ฤกษฎีกา |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๙ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๗๒ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | พันธุ | {{ts|bl}} | พันธุ์<noinclude>{{มปกต}} |} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 2ymmbnp8hwok3zyttz9vs97scoxqtxo 298184 298183 2026-09-26T14:15:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/206]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/502]]: เปลี่ยนชื่อ 298183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ซ|๕๐๐}}</noinclude>{| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-style="vertical-align:top;" | ๘๘ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ลูน | {{ts|bl}} | ลูก | {{ts|bl}} | ๑๗๓ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | บดา | {{ts|bl}} | บิดา |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๙๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="3" | แล | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ในต้นฉะบับ คำว่า แล เขียนซ้ำ | {{ts|bl}} | ๑๗๖ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | ละ | {{ts|bl}} | ละ {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๗๘ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | อย | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๘๒ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๖ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๑๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | โภชน | {{ts|bl}} | โพชน |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๑๑๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | หนึ่ง | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: หนึง | {{ts|bl}} | ๑๙๔ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ก้ | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | กู | {{ts|bl}} | กู้ |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๑๙๖ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | สู | {{ts|bl}} | สู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๑๙ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๐ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๙๘ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๒๐๒ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๑๒๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | คา | {{ts|bl}} | ค้ำ | {{ts|bl}} | ๒๐๔ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | พั่น | {{ts|bl}} | ฟัน |-style="vertical-align:top;" | ๑๓๘ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ร้ | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | กน | {{ts|bl}} | กิน |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๒ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๐๘ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | {{ตตฉ|สิง|สิ่ง}} | {{ts|bl}} | ๒๐๙ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ทนา | {{ts|bl}} | ที่นา |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ทรัพ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ๒๑๓ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กำม์ | {{ts|bl}} | กำม |-style="vertical-align:top;" | ๑๔๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๖ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | เจ้าที | {{ts|bl}} | เจ้าที่ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | ศัดิ | {{ts|bl}} | ศักดิ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๕๗ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๒๑๗ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | รูเหน | {{ts|bl}} | รู้เหน |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๖ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | พน้อง | {{ts|bl}} | พี่น้อง | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๒๒๔ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๓ | {{ts|bl}} rowspan="3" | กฤษฎีกา | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ฤกษฎีกา |-style="vertical-align:top;" | ๑๖๙ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๑๗๒ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | พันธุ | {{ts|bl}} | พันธุ์<noinclude>{{มปกต}} |} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 2ymmbnp8hwok3zyttz9vs97scoxqtxo 250 76582 298179 296681 2026-09-26T14:13:41Z Vesperstelo 11696 298179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ข|๕๐๑}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๒๒๔ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ใว้ | {{ts|bl}} | ไว้ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๒๙๓ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑ | {{ts|bl}} rowspan="2" | คือ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: คืว |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๒๒๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑๐ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ได้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ได |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๒๙๘ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | มนนาย | {{ts|bl}} | มุนนาย |-style="vertical-align:top;" | ๒๒๙ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๓๐๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ลวหนัง | {{ts|bl}} | ลวดหนัง |-style="vertical-align:top;" | ๒๓๓ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๑๒ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | พึง | {{ts|bl}} | พึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔๒ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ให | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๓๑๓ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔๗ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๑๔ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | แลจ้า | {{ts|bl}} | แลเจ้า |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๒ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๓๑๗ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ร้เหน | {{ts|bl}} | รู้เหน |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | กระบอ | {{ts|bl}} | กระบือ | {{ts|bl}} | ๓๒๐ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สถา | {{ts|bl}} | สถาน |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๕ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | ผิดเผด | {{ts|bl}} | ผิดแผด | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | จตุระคูน | {{ts|bl}} | จัตุระคน |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๐ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ศุภมศดุ | {{ts|bl}} | ศุภมัศดุ | {{ts|bl}} | ๓๒๑ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๑ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ทรัพย์ |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๘ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๓๒๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | แก่ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: แก |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๒ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | นุง | {{ts|bl}} | นุ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | จริง | {{ts|bl}} | จริ่ง | {{ts|bl}} | ๓๒๘ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๓๓๑ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๘ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ต ม | {{ts|bl}} | ตาม | {{ts|bl}} | ๓๓๔ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ทง | {{ts|bl}} | ทิ้ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๙ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | วตฺตา | {{ts|bl}} | วุตฺตา | {{ts|bl}} | ๓๓๕ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๒๙๐ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | นิทฺธิฏฐา | {{ts|bl}} | นิทฺธิฏฺฐา | {{ts|bl}} | ๓๓๗ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ทรัพย์ | {{ts|bl}} | ๓๓๘ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้<noinclude>{{มปกต}} |} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> oqetwnfzeba98sldckil77b3pthj366 298180 298179 2026-09-26T14:14:01Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/207]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/503]]: เปลี่ยนชื่อ 298179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ข|๕๐๑}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๒๒๔ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ใว้ | {{ts|bl}} | ไว้ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๒๙๓ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑ | {{ts|bl}} rowspan="2" | คือ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: คืว |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๒๒๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑๐ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ได้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ได |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๒๙๘ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | มนนาย | {{ts|bl}} | มุนนาย |-style="vertical-align:top;" | ๒๒๙ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๓๐๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ลวหนัง | {{ts|bl}} | ลวดหนัง |-style="vertical-align:top;" | ๒๓๓ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๑๒ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | พึง | {{ts|bl}} | พึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔๒ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ให | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๓๑๓ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๔๗ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๑๔ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | แลจ้า | {{ts|bl}} | แลเจ้า |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๒ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ | {{ts|bl}} | ๓๑๗ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ร้เหน | {{ts|bl}} | รู้เหน |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | กระบอ | {{ts|bl}} | กระบือ | {{ts|bl}} | ๓๒๐ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สถา | {{ts|bl}} | สถาน |-style="vertical-align:top;" | ๒๕๕ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | ผิดเผด | {{ts|bl}} | ผิดแผด | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | จตุระคูน | {{ts|bl}} | จัตุระคน |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๐ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ศุภมศดุ | {{ts|bl}} | ศุภมัศดุ | {{ts|bl}} | ๓๒๑ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๑ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ทรัพย์ |-style="vertical-align:top;" | ๒๗๘ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๓๒๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | แก่ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: แก |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๒ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | นุง | {{ts|bl}} | นุ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๖ | {{ts|bl}} | จริง | {{ts|bl}} | จริ่ง | {{ts|bl}} | ๓๒๘ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๓๓๑ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๘ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ต ม | {{ts|bl}} | ตาม | {{ts|bl}} | ๓๓๔ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | ทง | {{ts|bl}} | ทิ้ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๘๙ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | วตฺตา | {{ts|bl}} | วุตฺตา | {{ts|bl}} | ๓๓๕ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๒๙๐ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | นิทฺธิฏฐา | {{ts|bl}} | นิทฺธิฏฺฐา | {{ts|bl}} | ๓๓๗ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๒๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ทรัพย | {{ts|bl}} | ทรัพย์ | {{ts|bl}} | ๓๓๘ | {{ts|bl}} | (๑) | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้<noinclude>{{มปกต}} |} {{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> oqetwnfzeba98sldckil77b3pthj366 250 76583 298176 296682 2026-09-26T14:12:36Z Vesperstelo 11696 298176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ซ|๕๐๒}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๒ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ๓๙๑ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | อย่มา | {{ts|bl}} | อยู่มา | {{ts|bl}} | ๓๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ไ นา | {{ts|bl}} | ไร่นา |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๓ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ทั ปวง | {{ts|bl}} | ทังปวง |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๙๒ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๗ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | เหลาว | {{ts|bl}} | หลาว | {{ts|bl}} | ๓๙๓ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๘ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๓๙๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | บัญหญต | {{ts|bl}} | บัญหญัติ |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๑ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๔ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ได้ได้ | {{ts|bl}} | ได้ | {{ts|bl}} | ๓๙๘ | {{ts|bl}} | ๑๒ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ก็ดิ | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๓๙๙ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | พันธุ | {{ts|bl}} | พันธุ์ |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๕ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๔๐๒ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๖ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๔๐๖ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๓๕๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๖ | {{ts|bl}} rowspan="3" | เมื่อ | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: เมือ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | หนง | {{ts|bl}} | หนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๔๐๗ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ลวดหนั | {{ts|bl}} | ลวดหนัง |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๔๑๑ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๙ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๑๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๖๐ | {{ts|bl}} | (๒) | {{ts|bl}} | ผู้ใด | {{ts|bl}} | ผู้ใด้ | {{ts|bl}} | ๔๑๖ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๗๙ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๔๑๘ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ชอ | {{ts|bl}} | ชื่อ |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๓ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | รบราชบาด | {{ts|bl}} | ริบราชบาด | {{ts|bl}} | ๔๑๙ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๕ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๒๑ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | เพีอน | {{ts|bl}} | เพี่อน |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๗ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ก็ด | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๔๒๔ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ทุม | {{ts|bl}} | ทุ่ม |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | หนง | {{ts|bl}} | หนึง | {{ts|bl}} | ๔๒๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | เงน | {{ts|bl}} | เงีน | {{ts|bl}} | ๔๒๙ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง<noinclude>{{มปกต}} |} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> f4uyjl9qw9lhjfvx3jdelmwz8s1iiot 298177 298176 2026-09-26T14:13:04Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/208]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/504]]: เปลี่ยนชื่อ 298176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ซ|๕๐๒}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๒ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ๓๙๑ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | อย่มา | {{ts|bl}} | อยู่มา | {{ts|bl}} | ๓๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ไ นา | {{ts|bl}} | ไร่นา |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๓ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ทั ปวง | {{ts|bl}} | ทังปวง |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๓๙๒ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๗ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | เหลาว | {{ts|bl}} | หลาว | {{ts|bl}} | ๓๙๓ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๔๘ | {{ts|bl}} | ๘ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๓๙๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | บัญหญต | {{ts|bl}} | บัญหญัติ |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๑ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๔ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ได้ได้ | {{ts|bl}} | ได้ | {{ts|bl}} | ๓๙๘ | {{ts|bl}} | ๑๒ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | ก็ดิ | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๓๙๙ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | พันธุ | {{ts|bl}} | พันธุ์ |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๕ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง | {{ts|bl}} | ๔๐๒ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๖ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๔๐๖ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="3" | ๓๕๘ | {{ts|bl}} rowspan="3" | ๑๖ | {{ts|bl}} rowspan="3" | เมื่อ | {{ts|bl|al}} rowspan="3" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: เมือ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | หนง | {{ts|bl}} | หนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๔๐๗ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ลวดหนั | {{ts|bl}} | ลวดหนัง |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ๔๑๑ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๓๕๙ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๑๕ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๓๖๐ | {{ts|bl}} | (๒) | {{ts|bl}} | ผู้ใด | {{ts|bl}} | ผู้ใด้ | {{ts|bl}} | ๔๑๖ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๗๙ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๔๑๘ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | ชอ | {{ts|bl}} | ชื่อ |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๓ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | รบราชบาด | {{ts|bl}} | ริบราชบาด | {{ts|bl}} | ๔๑๙ | {{ts|bl}} | ๑ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๕ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๒๑ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | เพีอน | {{ts|bl}} | เพี่อน |-style="vertical-align:top;" | ๓๘๗ | {{ts|bl}} | ๔ | {{ts|bl}} | ก็ด | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๔๒๔ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ทุม | {{ts|bl}} | ทุ่ม |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๕ | {{ts|bl}} | หนง | {{ts|bl}} | หนึง | {{ts|bl}} | ๔๒๕ | {{ts|bl}} | ๑๓ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | เงน | {{ts|bl}} | เงีน | {{ts|bl}} | ๔๒๙ | {{ts|bl}} | ๒๑ | {{ts|bl}} | สิง | {{ts|bl}} | สิ่ง<noinclude>{{มปกต}} |} {{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> f4uyjl9qw9lhjfvx3jdelmwz8s1iiot 250 76584 298186 296683 2026-09-26T14:15:59Z Vesperstelo 11696 298186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ข|๕๐๓}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๔ | {{ts|bl}} | ๒๒ | {{ts|bl}} | ตระลาด | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๑ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | หมู | {{ts|bl}} | หมู่ |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ตระลาต | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๘ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ตระลาด | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๙ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | อย่ | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๘ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | สัง | {{ts|bl}} | สั่ง | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ซุม | {{ts|bl}} | ซุ่ม |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | เยียง | {{ts|bl}} | เยี่ยง | {{ts|bl}} | ๔๗๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อนึง | {{ts|bl}} | อนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๙ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๔๗๖ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๔๗๙ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | มนตร | {{ts|bl}} | มนตรี |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๓ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๔๘๒ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๔ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ผ้มีตระกล | {{ts|bl}} | ผู้มีตระกูล | {{ts|bl}} | ๔๘๓ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ราชัญญัติ | {{ts|bl}} | ราชบัญญัติ |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๕ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ยังหมิ | {{ts|bl}} | ยังหมี | {{ts|bl}} | ๔๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | เหด | {{ts|bl}} | เหดุ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ละห | {{ts|bl}} | ละหุ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๘๖ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๔๔๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | หมีได้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ได | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | พยูห | {{ts|bl}} | พยู่ห |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | นน | {{ts|bl}} | นั้น |-style="vertical-align:top;" | ๔๕๑ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ฟ้น | {{ts|bl}} | ฟัน | {{ts|bl}} | ๔๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๔๕๕ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ตาเฬนเต | {{ts|bl}} | ตาเฬนฺเต | {{ts|bl}} | ๔๙๔ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |- |}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jgkwz2o6y5uj7t62idw3z4ui4ct6ibj 298187 298186 2026-09-26T14:16:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/209]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/505]]: เปลี่ยนชื่อ 298186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{ข|๕๐๓}} {| {{ts|ac|mc|bc}} |- | {{ts|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น | {{ts|bl|bb}} | หน้า | {{ts|bl|bb}} | บรรทัด | {{ts|bl|bb}} | คำว่า | {{ts|bl|bb}} | ให้แก้เป็น |-</noinclude>{{มปกต}} |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๔ | {{ts|bl}} | ๒๒ | {{ts|bl}} | ตระลาด | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๑ | {{ts|bl}} | ๑๗ | {{ts|bl}} | หมู | {{ts|bl}} | หมู่ |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | ตระลาต | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๘ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | ตระลาด | {{ts|bl}} | ตระหลาด | {{ts|bl}} | ๔๖๙ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | อย่ | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๘ | {{ts|bl}} | ๗ | {{ts|bl}} | สัง | {{ts|bl}} | สั่ง | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ซุม | {{ts|bl}} | ซุ่ม |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | เยียง | {{ts|bl}} | เยี่ยง | {{ts|bl}} | ๔๗๕ | {{ts|bl}} | ๒ | {{ts|bl}} | อนึง | {{ts|bl}} | อนึ่ง |-style="vertical-align:top;" | ๔๓๙ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๔๗๖ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | ผ้ | {{ts|bl}} | ผู้ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๑๘ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ | {{ts|bl}} | ๔๗๙ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | มนตร | {{ts|bl}} | มนตรี |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๓ | {{ts|bl}} | ๑๑ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ | {{ts|bl}} | ๔๘๒ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ไห้ | {{ts|bl}} | ให้ |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๔ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ผ้มีตระกล | {{ts|bl}} | ผู้มีตระกูล | {{ts|bl}} | ๔๘๓ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | ราชัญญัติ | {{ts|bl}} | ราชบัญญัติ |-style="vertical-align:top;" | ๔๔๕ | {{ts|bl}} | ๑๕ | {{ts|bl}} | ยังหมิ | {{ts|bl}} | ยังหมี | {{ts|bl}} | ๔๘๔ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | เหด | {{ts|bl}} | เหดุ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | รู | {{ts|bl}} | รู้ | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๔ | {{ts|bl}} | ละห | {{ts|bl}} | ละหุ |-style="vertical-align:top;" | ″ | {{ts|bl}} | ๒๐ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี | {{ts|bl}} | ๔๘๖ | {{ts|bl}} | ๓ | {{ts|bl}} | อยู | {{ts|bl}} | อยู่ |-style="vertical-align:top;" | rowspan="2" | ๔๔๙ | {{ts|bl}} rowspan="2" | ๑๖ | {{ts|bl}} rowspan="2" | หมีได้ | {{ts|bl|al}} rowspan="2" | ควรมีเชิงอรรถว่า ต้นฉะบับ: ได | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๙ | {{ts|bl}} | พยูห | {{ts|bl}} | พยู่ห |-style="vertical-align:top;" | {{ts|bl}} | ″ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | นน | {{ts|bl}} | นั้น |-style="vertical-align:top;" | ๔๕๑ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ฟ้น | {{ts|bl}} | ฟัน | {{ts|bl}} | ๔๙๑ | {{ts|bl}} | ๑๙ | {{ts|bl}} | กดี | {{ts|bl}} | ก็ดี |-style="vertical-align:top;" | ๔๕๕ | {{ts|bl}} | ๖ | {{ts|bl}} | ตาเฬนเต | {{ts|bl}} | ตาเฬนฺเต | {{ts|bl}} | ๔๙๔ | {{ts|bl}} | ๑๐ | {{ts|bl}} | ผู | {{ts|bl}} | ผู้ |- |}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jgkwz2o6y5uj7t62idw3z4ui4ct6ibj 250 76878 298173 296792 2026-09-26T14:10:50Z Vesperstelo 11696 298173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๔|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|25}} ๒๕ มาตราหนึ่ง บุตรหญิงชายละบิดามารดาไปอยู่ต่างเมืองแลบิดามารดาตาย จะกลับคืนมาเอาทรัพยสิ่งสีนที่เย่าเรือนเล่า ท่านว่าอย่าให้เลย ท่านว่าให้แก่ผู้อยู่ปรินิบัดิบิดามารดานั้น {{ลปร|ก2|26}} ๒๖ มาตราหนึ่ง ถ้าพี่น้องลูกหลานแลสาขาญาติอยู่ต่างเมืองก็ดี อยู่ณแขวงจังหวัดทัง ๔ ก็ดี แลผู้นั้นได้มารักษาไข้ปลงศภ ให้ได้ทรัพยตามสว่นแบ่งปันซึ่งจะได้นั้น ถ้ามาหมิทันรักษาไข้ แต่ได้ชว่ยปลงศภ ให้ได้ทรัพยกึ่งสว่น ถ้ามาทันได้รักษาไข้ แต่หมิได้ช่วยปลงศภ ให้ได้ทรัพยมรดกนั้นกึ่งสว่น ถ้าหมิได้รักษาไข้ปลงศภ อย่าให้ได้สว่นแบ่งปันนั้นเลย {{ลปร|ก2|27}} ๒๗ มาตราหนึ่ง ถ้าแลพี่น้องลูกหลานสาขาญาติไปรับราชการอยู่เมืองไกล ให้เอาทรัพยซึ่งเปนส่วนแบ่งปันแห่งผู้จะได้นั้นให้ผู้ได้พิจารณาจดหมายไว้ แล้วให้มอบทรัพยนั้นไว้แก่ญาติอันสหนิดกว่าผู้นั้นจะมาแต่ราชการ จึ่งให้เอาทรัพนั้นส่งให้ {{ลปร|ก2|28}} ๒๘ มาตราหนึ่ง พี่น้องลูกหลานเหลนลื่แลสาขาญาติ<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> swy6y9v2smjlolqlr7yypgiosvbhqy7 298174 298173 2026-09-26T14:11:18Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/158]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/156]]: เปลี่ยนชื่อ 298173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๔|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|25}} ๒๕ มาตราหนึ่ง บุตรหญิงชายละบิดามารดาไปอยู่ต่างเมืองแลบิดามารดาตาย จะกลับคืนมาเอาทรัพยสิ่งสีนที่เย่าเรือนเล่า ท่านว่าอย่าให้เลย ท่านว่าให้แก่ผู้อยู่ปรินิบัดิบิดามารดานั้น {{ลปร|ก2|26}} ๒๖ มาตราหนึ่ง ถ้าพี่น้องลูกหลานแลสาขาญาติอยู่ต่างเมืองก็ดี อยู่ณแขวงจังหวัดทัง ๔ ก็ดี แลผู้นั้นได้มารักษาไข้ปลงศภ ให้ได้ทรัพยตามสว่นแบ่งปันซึ่งจะได้นั้น ถ้ามาหมิทันรักษาไข้ แต่ได้ชว่ยปลงศภ ให้ได้ทรัพยกึ่งสว่น ถ้ามาทันได้รักษาไข้ แต่หมิได้ช่วยปลงศภ ให้ได้ทรัพยมรดกนั้นกึ่งสว่น ถ้าหมิได้รักษาไข้ปลงศภ อย่าให้ได้สว่นแบ่งปันนั้นเลย {{ลปร|ก2|27}} ๒๗ มาตราหนึ่ง ถ้าแลพี่น้องลูกหลานสาขาญาติไปรับราชการอยู่เมืองไกล ให้เอาทรัพยซึ่งเปนส่วนแบ่งปันแห่งผู้จะได้นั้นให้ผู้ได้พิจารณาจดหมายไว้ แล้วให้มอบทรัพยนั้นไว้แก่ญาติอันสหนิดกว่าผู้นั้นจะมาแต่ราชการ จึ่งให้เอาทรัพนั้นส่งให้ {{ลปร|ก2|28}} ๒๘ มาตราหนึ่ง พี่น้องลูกหลานเหลนลื่แลสาขาญาติ<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> swy6y9v2smjlolqlr7yypgiosvbhqy7 250 76879 298192 296793 2026-09-26T14:17:53Z Vesperstelo 11696 298192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๕|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ได้รับราชการอยู่ในพระราชวัง จะออกไปรักษาไข้ปลงศภมิได้ ให้แบ่งทรัพยนั้นให้ตามส่วนซึ่งจะได้นั้น อนึ่งถ้าพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้สาฃาญาติไปรับราชการอยู่ณะเมือง {{ซบ4|เอก|โท|ตรี|จัตวา}} {{ปก2|4}} แลแขวงจังวัดไซ้ ให้แบ่งทรัพยบันดาส่วนซึ่งจะได้นั้นไว้ณะพระคลังก่อน ถ้าผู้นั้นมาแต่ราชการแล้ว จึ่งเอาทรัพยซึ่งไว้ณะพระคลังนั้นให้ อนึ่งถ้าพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้สาขาญาติอยู่รับราชการณกรุงเทพมหานคร แลบิดามารดาปู่ญ่าตายายไปอยู่รับราชการณเมือง {{ซบ4|เอก|โท|ตรี|จัตวา}} {{ปก2|4}} แลแขวงจังวัดถึงแก่มรณภาพ แลพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้ได้รับราชการ แลจะไปรักษาไข้ปลงศภมิได้ ก็ให้ได้ส่วนแบ่งปันตามส่วนซึ่งจะได้นั้น {{ลปร|ก2|29}} ๒๙ มาตราหนึ่ง ญาติผู้ใดป่วยไข้ แลลูกหลานญาติพี่น้องผู้ไข้นั้นอยู่บ้านเดียวกันก็ดี อยู่ต่างบ้านในแขวงจังหวัดเฃ้ามาก็ดี แลมันมิได้รักษาไข้ปลงศภก็ดี แลไปรักษาไข้มิได้ปลงศภก็ดี แลได้แต่ปลงศภมิได้รักษาไข้ก็ดี ท่านว่าอย่าให้มันได้ส่วนแบ่งปันเลย เหตุว่ามันหมิได้อยู่ช่วยรักษา<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> trg1wps4tkka41fqx9huxdta9vzw344 298193 298192 2026-09-26T14:18:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/159]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/157]]: เปลี่ยนชื่อ 298192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๕|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ได้รับราชการอยู่ในพระราชวัง จะออกไปรักษาไข้ปลงศภมิได้ ให้แบ่งทรัพยนั้นให้ตามส่วนซึ่งจะได้นั้น อนึ่งถ้าพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้สาฃาญาติไปรับราชการอยู่ณะเมือง {{ซบ4|เอก|โท|ตรี|จัตวา}} {{ปก2|4}} แลแขวงจังวัดไซ้ ให้แบ่งทรัพยบันดาส่วนซึ่งจะได้นั้นไว้ณะพระคลังก่อน ถ้าผู้นั้นมาแต่ราชการแล้ว จึ่งเอาทรัพยซึ่งไว้ณะพระคลังนั้นให้ อนึ่งถ้าพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้สาขาญาติอยู่รับราชการณกรุงเทพมหานคร แลบิดามารดาปู่ญ่าตายายไปอยู่รับราชการณเมือง {{ซบ4|เอก|โท|ตรี|จัตวา}} {{ปก2|4}} แลแขวงจังวัดถึงแก่มรณภาพ แลพี่น้องลูกหลานเหลนหลื้ได้รับราชการ แลจะไปรักษาไข้ปลงศภมิได้ ก็ให้ได้ส่วนแบ่งปันตามส่วนซึ่งจะได้นั้น {{ลปร|ก2|29}} ๒๙ มาตราหนึ่ง ญาติผู้ใดป่วยไข้ แลลูกหลานญาติพี่น้องผู้ไข้นั้นอยู่บ้านเดียวกันก็ดี อยู่ต่างบ้านในแขวงจังหวัดเฃ้ามาก็ดี แลมันมิได้รักษาไข้ปลงศภก็ดี แลไปรักษาไข้มิได้ปลงศภก็ดี แลได้แต่ปลงศภมิได้รักษาไข้ก็ดี ท่านว่าอย่าให้มันได้ส่วนแบ่งปันเลย เหตุว่ามันหมิได้อยู่ช่วยรักษา<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> trg1wps4tkka41fqx9huxdta9vzw344 250 76880 298195 296794 2026-09-26T14:20:02Z Vesperstelo 11696 298195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๖|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ไข้ปลงศภโดยสุจริต คิดแต่จะเอาทรัพมรดกแห่งผู้มรณภาพนั้นถ่ายเดียว {{ลปร|ก2|30}} ๓๐ มาตราหนึ่ง ผู้ไข้อยู่หัวเมืองเลกแขวงจังหวัดทัง ๔ แลลูกหลานพี่น้องญาติหมิได้ออกไปรักษาไข้ปลงศภ แลหมิได้แต่งให้มีผู้ออกไปช่วยรักษาไข้แลปลงศภ แลญาติออกไปจะแบ่งปันเอาทรัพยมรดกนั้น ท่านว่าหมิให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกนั้น ถ้าให้มีผู้ออกไปช่วยรักษาไข้แลช่วยปลงศภ ให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกนั้น ถ้าผู้ไข้อยู่ในกรุงเทพมหานคร แลลูกหลานพี่น้องญาติผู้ไข้นั้นไปราชการก็ดี ไปครองเมืองก็ดี ไปรั้งเมืองก็ดี ไปเปนกรมการก็ดี ใช้ไปราชการสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็ดี แลผู้นั้นหมิได้ช่วยรักษาไข้ แลหมิได้ช่วยแต่งการปลงศภญาติผู้มรณภาพนั้น ท่านให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกญาติผู้มรณภาพนั้น เพราะญาตินั้นไปติดราชการท่านแล {{ลปร|ก2|31}} ๓๑ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดไถ่ญาติหลานเหลนสาขาญาติเปนทาษ ถ้าแลผู้ไถ่นั้นมรณภาพ ให้พิจารณาสีนซึ่งไถ่นั้นให้รู้จักมากแลน้อย ถ้าแลสีนไถ่นั้นควรด้วยส่วนแบ่งปันแก่ญาติหลานเหลนแลสาฃาญาตินั้นแล้ว ให้ญาติหลานเหลนสาขาญาติผู้เปนทาษรอดเปนไทย แลอย่าให้ส่วนแบ่งปันนั้น<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 3t4w9crnuiyfbnro1v6cqekycz9flab 298196 298195 2026-09-26T14:20:25Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/160]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/158]]: เปลี่ยนชื่อ 298195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๖|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ไข้ปลงศภโดยสุจริต คิดแต่จะเอาทรัพมรดกแห่งผู้มรณภาพนั้นถ่ายเดียว {{ลปร|ก2|30}} ๓๐ มาตราหนึ่ง ผู้ไข้อยู่หัวเมืองเลกแขวงจังหวัดทัง ๔ แลลูกหลานพี่น้องญาติหมิได้ออกไปรักษาไข้ปลงศภ แลหมิได้แต่งให้มีผู้ออกไปช่วยรักษาไข้แลปลงศภ แลญาติออกไปจะแบ่งปันเอาทรัพยมรดกนั้น ท่านว่าหมิให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกนั้น ถ้าให้มีผู้ออกไปช่วยรักษาไข้แลช่วยปลงศภ ให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกนั้น ถ้าผู้ไข้อยู่ในกรุงเทพมหานคร แลลูกหลานพี่น้องญาติผู้ไข้นั้นไปราชการก็ดี ไปครองเมืองก็ดี ไปรั้งเมืองก็ดี ไปเปนกรมการก็ดี ใช้ไปราชการสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็ดี แลผู้นั้นหมิได้ช่วยรักษาไข้ แลหมิได้ช่วยแต่งการปลงศภญาติผู้มรณภาพนั้น ท่านให้ได้ส่วนแบ่งปันทรัพยมรดกญาติผู้มรณภาพนั้น เพราะญาตินั้นไปติดราชการท่านแล {{ลปร|ก2|31}} ๓๑ มาตราหนึ่ง ถ้าผู้ใดไถ่ญาติหลานเหลนสาขาญาติเปนทาษ ถ้าแลผู้ไถ่นั้นมรณภาพ ให้พิจารณาสีนซึ่งไถ่นั้นให้รู้จักมากแลน้อย ถ้าแลสีนไถ่นั้นควรด้วยส่วนแบ่งปันแก่ญาติหลานเหลนแลสาฃาญาตินั้นแล้ว ให้ญาติหลานเหลนสาขาญาติผู้เปนทาษรอดเปนไทย แลอย่าให้ส่วนแบ่งปันนั้น<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 3t4w9crnuiyfbnro1v6cqekycz9flab 250 76881 298198 296795 2026-09-26T14:21:08Z Vesperstelo 11696 298198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๗|มรดก}}{{สต}}</noinclude>เลย ถ้าสีนไถ่นั้นมากกว่าส่วนแบ่งปันเท่าใด ให้เรียกเอาสีนไถ่ซึ่งเหลือกว่าสีนแบ่งปันนั้นปันแก่ญาติทังปวง ถ้าสีนไถ่นั้นน้อยกว่าส่วนซึ่งจะได้แบ่งปันนั้น ให้อิกจงครบตามส่วนญาติลูกหลานเหลนสาฃาญาติซึ่งจะได้นั้น {{ลปร|ก2|32}} ๓๒ มาตราหนึ่ง ถ้าหญาติหลานเหลนสาขาญาติกู้เงิน แลญาติผู้เจ้าเงินนั้นมรณภาพลง ให้พิจารณาทรัพยอันกู้นั้นมากน้อยเท่าใด แลให้ยกไว้แก่ญาติหลานเหลนสาขาญาติแต่ตามจะได้ส่วนแบ่งปันนั้น แลดอกเบี้ยนั้นอย่าให้คิดเอา ถ้าแลต้นเงินซึ่งกู้นั้นมากกว่าส่วนแบ่งปันซึ่งจะได้นั้น ให้เอาแต่เหลือนั้นมาแบ่งปันแก่ญาติทังปวงนั้น ถ้าทรัพยอันกู้นั้นน้อยกว่าส่วนแบ่งซึ่งจะได้นั้น ให้แบ่งปันเพิ่มจนครบส่วนญาติซึ่งจะได้นั้นแล {{ลปร|ก2|33}} ๓๓ มาตราหนึ่ง สมเดจ์พระพุทธิเจ้าอยู่หัวพระราชทานผู้คนช้างม้าแลทรัพยสิ่งของแก่ผู้ใดก็เปนสิทแก่ผู้รับพระราชทานนั้น ถ้าแลเมื่อหน้าไปข้าคนซึ่งพระราชทานนั้นเกิดลูกชายหญิงสืบไป ก็ให้เปนสิทแก่{{ลปร|คผ|2|ผู|ผู้}} นั้น แม้นเฃาผู้ได้รับพระราชทานสีนทรัพยพัทยานั้นล้มตาย แลพี่น้องลูกหลานเฃายัง แลข้าคนสีนทรัพยซึ่งมีมากน้อยเท่าใดนอกกว่าเครื่องพัทยานั้น ก็ให้เปนสิทแก่ผู้เปนพี่น้องลูกหลานนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tq9egm8jdhylylobl6bth4dvlbbz4q3 298199 298198 2026-09-26T14:21:33Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/161]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/159]]: เปลี่ยนชื่อ 298198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๗|มรดก}}{{สต}}</noinclude>เลย ถ้าสีนไถ่นั้นมากกว่าส่วนแบ่งปันเท่าใด ให้เรียกเอาสีนไถ่ซึ่งเหลือกว่าสีนแบ่งปันนั้นปันแก่ญาติทังปวง ถ้าสีนไถ่นั้นน้อยกว่าส่วนซึ่งจะได้แบ่งปันนั้น ให้อิกจงครบตามส่วนญาติลูกหลานเหลนสาฃาญาติซึ่งจะได้นั้น {{ลปร|ก2|32}} ๓๒ มาตราหนึ่ง ถ้าหญาติหลานเหลนสาขาญาติกู้เงิน แลญาติผู้เจ้าเงินนั้นมรณภาพลง ให้พิจารณาทรัพยอันกู้นั้นมากน้อยเท่าใด แลให้ยกไว้แก่ญาติหลานเหลนสาขาญาติแต่ตามจะได้ส่วนแบ่งปันนั้น แลดอกเบี้ยนั้นอย่าให้คิดเอา ถ้าแลต้นเงินซึ่งกู้นั้นมากกว่าส่วนแบ่งปันซึ่งจะได้นั้น ให้เอาแต่เหลือนั้นมาแบ่งปันแก่ญาติทังปวงนั้น ถ้าทรัพยอันกู้นั้นน้อยกว่าส่วนแบ่งซึ่งจะได้นั้น ให้แบ่งปันเพิ่มจนครบส่วนญาติซึ่งจะได้นั้นแล {{ลปร|ก2|33}} ๓๓ มาตราหนึ่ง สมเดจ์พระพุทธิเจ้าอยู่หัวพระราชทานผู้คนช้างม้าแลทรัพยสิ่งของแก่ผู้ใดก็เปนสิทแก่ผู้รับพระราชทานนั้น ถ้าแลเมื่อหน้าไปข้าคนซึ่งพระราชทานนั้นเกิดลูกชายหญิงสืบไป ก็ให้เปนสิทแก่{{ลปร|คผ|2|ผู|ผู้}} นั้น แม้นเฃาผู้ได้รับพระราชทานสีนทรัพยพัทยานั้นล้มตาย แลพี่น้องลูกหลานเฃายัง แลข้าคนสีนทรัพยซึ่งมีมากน้อยเท่าใดนอกกว่าเครื่องพัทยานั้น ก็ให้เปนสิทแก่ผู้เปนพี่น้องลูกหลานนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tq9egm8jdhylylobl6bth4dvlbbz4q3 250 76882 298201 296796 2026-09-26T14:23:44Z Vesperstelo 11696 298201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๘|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|34}} ๓๔ มาตราหนึ่ง พระราชทานเมียให้แก่ขุนมูนนายผู้ใด แลเมียพระราชทานนั้นล้มตาย ท่านว่าหญิงผู้ตายนั้นเปนข้าหลวง ท่านให้เอาทรัพยเดิมแลสีนสมรศแห่งหญิงผู้ตายนั้นแบ่งออกเปนสามภาค ๆ หนึ่งยกไว้เปนหลวง ภาคหนึ่งไว้ให้แก่ผัว<ref>ต้นฉะบับ: ผ้ว</ref> ภาคหนึ่งไว้แก่ญาติหญิงผู้ตายนั้น {{ลปร|ก2|35}} ๓๕ มาตราหนึ่ง ภรรยาข้าราชการผู้สูงนา ๔๐๐ ขึ้นไป ถ้าเปนภรรยาพระราชทานถึงมรณภาพ ญาติพี่น้องผู้ตายฟ้องหาทรัพยมรดก ให้รับพิจารณาตามกฎหมาย ถ้าเปน {{ซบ|ภรรยาหลวง|อนุภรรยา}} {{ปก2}} มีทุนแลสินเดิมมาอยู่กิน หญิงตาย ฝ่ายญาติพี่น้องแห่งหญิงมาฟ้องหาทรัพยมรดก ท่านให้แบ่งปันแต่ทุนแลสีนเดิมแห่งหญืงนั้นให้แก่ญาติพี่น้องผู้ตาย ถ้าทุนแลสีนเดิมจำหน่ายสิ้นแล้ว จึ่งให้เอาสีนสมรศคิดใช้สีนเดิม แลสมรศเหลือมากน้อยเท่าใดให้คงไว้แก่ชาย ถ้า {{ซบ|ภรรยาหลวง|อนุภรรยา}} {{ปก2}} หาทุนแลสีนเดิมมิได้ อย่าให้แบ่งปันทรัพยมรดกนั้นเลย ให้คงอยู่แก่ชายจงสิ้น เหตุทรัพยนั้นจะได้เปนกำลังราชการแก่ชายผัวสืบไป {{ลปร|ก2|36}} ๓๖ มาตราหนึ่ง ภิกษุจุติจากอาตมภาพ แลคหัถจะปันเอาทรัพยมรดกนั้นมิได้ เหตุว่าเขาเจตนาทำบุญให้แก่เจ้า<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 1arcy890jux92i9nuxvmip6qpejmvcx 298202 298201 2026-09-26T14:24:01Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/162]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/160]]: เปลี่ยนชื่อ 298201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๘|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|34}} ๓๔ มาตราหนึ่ง พระราชทานเมียให้แก่ขุนมูนนายผู้ใด แลเมียพระราชทานนั้นล้มตาย ท่านว่าหญิงผู้ตายนั้นเปนข้าหลวง ท่านให้เอาทรัพยเดิมแลสีนสมรศแห่งหญิงผู้ตายนั้นแบ่งออกเปนสามภาค ๆ หนึ่งยกไว้เปนหลวง ภาคหนึ่งไว้ให้แก่ผัว<ref>ต้นฉะบับ: ผ้ว</ref> ภาคหนึ่งไว้แก่ญาติหญิงผู้ตายนั้น {{ลปร|ก2|35}} ๓๕ มาตราหนึ่ง ภรรยาข้าราชการผู้สูงนา ๔๐๐ ขึ้นไป ถ้าเปนภรรยาพระราชทานถึงมรณภาพ ญาติพี่น้องผู้ตายฟ้องหาทรัพยมรดก ให้รับพิจารณาตามกฎหมาย ถ้าเปน {{ซบ|ภรรยาหลวง|อนุภรรยา}} {{ปก2}} มีทุนแลสินเดิมมาอยู่กิน หญิงตาย ฝ่ายญาติพี่น้องแห่งหญิงมาฟ้องหาทรัพยมรดก ท่านให้แบ่งปันแต่ทุนแลสีนเดิมแห่งหญืงนั้นให้แก่ญาติพี่น้องผู้ตาย ถ้าทุนแลสีนเดิมจำหน่ายสิ้นแล้ว จึ่งให้เอาสีนสมรศคิดใช้สีนเดิม แลสมรศเหลือมากน้อยเท่าใดให้คงไว้แก่ชาย ถ้า {{ซบ|ภรรยาหลวง|อนุภรรยา}} {{ปก2}} หาทุนแลสีนเดิมมิได้ อย่าให้แบ่งปันทรัพยมรดกนั้นเลย ให้คงอยู่แก่ชายจงสิ้น เหตุทรัพยนั้นจะได้เปนกำลังราชการแก่ชายผัวสืบไป {{ลปร|ก2|36}} ๓๖ มาตราหนึ่ง ภิกษุจุติจากอาตมภาพ แลคหัถจะปันเอาทรัพยมรดกนั้นมิได้ เหตุว่าเขาเจตนาทำบุญให้แก่เจ้า<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 1arcy890jux92i9nuxvmip6qpejmvcx 250 76883 298204 296797 2026-09-26T14:28:52Z Vesperstelo 11696 298204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๙|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ภิกษุเปนของอยู่ในอารามท่านแล้ว ถ้าเจ้าภิกษุอุทิศไว้ให้ทานแก่คหัถ ๆ จึ่งรับทานท่านได้ อนึ่งถ้าคหัถมรณภาพ {{ซบ|บิดา|มารดา}} {{ปก2}} ญาติพี่น้องลูกหลายเปนเจ้าภิกษุอยู่ในสิกฃาบทแล้ว จะปันเอาทรัพยมรดกคหัถนั้นมิได้ เหตุว่าเปนบุตรพระเจ้าแล้ว ถ้าคหัถผู้มรณภาพนั้นอุทิศไว้ถวายสวิญาณกะทรัพยแลอะวิญาณกะทรัพย์แก่เจ้าภิกษุผู้เปนญาติพี่น้องลูกหลาน จึ่งรับเอาทรัพยทังนั้นเปนของเจ้าภิกษุได้ ถ้าเจ้าภิกษุจุติจากอาตมภาพ ทรัพยนั้นคงเปนของในอาราม ผู้ใดจะว่ากล่าวเอา ท่านว่าหมิได้เลย {{ลปร|ก2|37}} ๓๗ มาตราหนึ่ง ลูกหลานเหลนลื่ผู้ใดบวดตัวเปนสามเณร แลบิดามารดาปู่หญ้าตายายถึงแก่มรณภาพไซ้ ควรให้ได้ทรัพยส่วนแบ่งปันตามพระราชกฤษฎีกาให้เปนจัตุปใจยแก่เจ้าสามเณรนั้น {{ลปร|ก2|38}} ๓๘ มาตราหนึ่ง พรามณผู้มีบันดาศักดิ์แลบิดามารดาแต่งให้มีเรือนแต่อายุควรจะมีเรือน แลคนทังสองนั้นได้ด้วยผลราชการพระราชทานแลทำมาหากีนด้วยกัน แลมีทรัพยสิ่งสีนเกิดลูกชายหญิงด้วยกันก็ดี พรามณผู้นั้นถึงแก่มรณภาพ บุตรภรรยาพี่น้องแต่งการปลงศภแล้วล่วงเข้าสามวันเจตวันสิบวันแล้ว แลบ่าวไพร่ช้างม้าเครื่องพัทยาทัง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4hlntd6wzl2b19qi0qm9fe35sjc81ue 298205 298204 2026-09-26T14:29:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/163]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/161]]: เปลี่ยนชื่อ 298204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๕๙|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ภิกษุเปนของอยู่ในอารามท่านแล้ว ถ้าเจ้าภิกษุอุทิศไว้ให้ทานแก่คหัถ ๆ จึ่งรับทานท่านได้ อนึ่งถ้าคหัถมรณภาพ {{ซบ|บิดา|มารดา}} {{ปก2}} ญาติพี่น้องลูกหลายเปนเจ้าภิกษุอยู่ในสิกฃาบทแล้ว จะปันเอาทรัพยมรดกคหัถนั้นมิได้ เหตุว่าเปนบุตรพระเจ้าแล้ว ถ้าคหัถผู้มรณภาพนั้นอุทิศไว้ถวายสวิญาณกะทรัพยแลอะวิญาณกะทรัพย์แก่เจ้าภิกษุผู้เปนญาติพี่น้องลูกหลาน จึ่งรับเอาทรัพยทังนั้นเปนของเจ้าภิกษุได้ ถ้าเจ้าภิกษุจุติจากอาตมภาพ ทรัพยนั้นคงเปนของในอาราม ผู้ใดจะว่ากล่าวเอา ท่านว่าหมิได้เลย {{ลปร|ก2|37}} ๓๗ มาตราหนึ่ง ลูกหลานเหลนลื่ผู้ใดบวดตัวเปนสามเณร แลบิดามารดาปู่หญ้าตายายถึงแก่มรณภาพไซ้ ควรให้ได้ทรัพยส่วนแบ่งปันตามพระราชกฤษฎีกาให้เปนจัตุปใจยแก่เจ้าสามเณรนั้น {{ลปร|ก2|38}} ๓๘ มาตราหนึ่ง พรามณผู้มีบันดาศักดิ์แลบิดามารดาแต่งให้มีเรือนแต่อายุควรจะมีเรือน แลคนทังสองนั้นได้ด้วยผลราชการพระราชทานแลทำมาหากีนด้วยกัน แลมีทรัพยสิ่งสีนเกิดลูกชายหญิงด้วยกันก็ดี พรามณผู้นั้นถึงแก่มรณภาพ บุตรภรรยาพี่น้องแต่งการปลงศภแล้วล่วงเข้าสามวันเจตวันสิบวันแล้ว แลบ่าวไพร่ช้างม้าเครื่องพัทยาทัง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4hlntd6wzl2b19qi0qm9fe35sjc81ue 250 76884 298207 296798 2026-09-26T14:33:21Z Vesperstelo 11696 298207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๐|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ปวงให้ยกไว้เปนหลวงก่อน ถ้าแลพรามณผู้มรณภาพนั้นมีนี่มากน้อยเท่าใดไซ้ ให้บุตภรรยาใช้นี่จงครบ แลทรัพยสิ่งสีนทาษกรรมกรชายหญิงยังเหลืออยู่เท่าใดให้ปันเปนสามภาค ๆ หนึ่งให้แก่บิดามารดา ภาคหนึ่งให้แก่พี่น้องลูกหลานญาติ ภาคหนึ่งให้แก่ภิริยา ถ้าบิดาตาย ยังแต่มารดา ให้มารดาได้ทรัพยนั้นทังส่วน ถ้าแลมารดาตาย ยังแต่บิดา ให้บิดาได้ทรัพยนั้นทังส่วน ถ้าบิดามารดาอย่าร้างกัน ให้บิดามารดาได้ทรัพยนั้นคนละกึ่งส่วน {{ลปร|ก2|39}} ๓๙ มาตราหนึ่ง พรามณผู้มรณภาพนั้น แลบิดามารดาหามิได้ ให้แบ่งปันทรัพยสิ่งของนั้นเปนสองภาค ๆ หนึ่งให้แก่พี่น้องลูกหลานแลญาติผู้มรณภาพ ภาคหนึ่งให้แก่ภิริยาตามส่วนแบ่งปันนั้น {{ลปร|ก2|40}} ๔๐ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวคนหนึ่ง แลอยู่ด้วยกัน เกิดบุตรหญิงชายก็ดี หมิได้เกิดบุตรหญิงชายก็ดี แลอยู่ด้วยกันเปนช้านานพ้นสามขวบขึ้นไป แลหญิงนั้นได้เลิ้ยงราชการ พ่อเจ้าเรือนนั้นมรณภาพ ให้เอาทรัพยยกไว้เปนหลวงกึ่งหนึ่ง แลทรัพยกึ่งหนึ่งนั้นให้ได้แก่หญิงม่าย {{ลปร|ก2|41}} ๔๑ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวคนหนึ่งอยู่ด้วยกันแต่<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 753ldqwq14997llajaqtwbqtrcob7qr 298208 298207 2026-09-26T14:33:39Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/164]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/162]]: เปลี่ยนชื่อ 298207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๐|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ปวงให้ยกไว้เปนหลวงก่อน ถ้าแลพรามณผู้มรณภาพนั้นมีนี่มากน้อยเท่าใดไซ้ ให้บุตภรรยาใช้นี่จงครบ แลทรัพยสิ่งสีนทาษกรรมกรชายหญิงยังเหลืออยู่เท่าใดให้ปันเปนสามภาค ๆ หนึ่งให้แก่บิดามารดา ภาคหนึ่งให้แก่พี่น้องลูกหลานญาติ ภาคหนึ่งให้แก่ภิริยา ถ้าบิดาตาย ยังแต่มารดา ให้มารดาได้ทรัพยนั้นทังส่วน ถ้าแลมารดาตาย ยังแต่บิดา ให้บิดาได้ทรัพยนั้นทังส่วน ถ้าบิดามารดาอย่าร้างกัน ให้บิดามารดาได้ทรัพยนั้นคนละกึ่งส่วน {{ลปร|ก2|39}} ๓๙ มาตราหนึ่ง พรามณผู้มรณภาพนั้น แลบิดามารดาหามิได้ ให้แบ่งปันทรัพยสิ่งของนั้นเปนสองภาค ๆ หนึ่งให้แก่พี่น้องลูกหลานแลญาติผู้มรณภาพ ภาคหนึ่งให้แก่ภิริยาตามส่วนแบ่งปันนั้น {{ลปร|ก2|40}} ๔๐ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวคนหนึ่ง แลอยู่ด้วยกัน เกิดบุตรหญิงชายก็ดี หมิได้เกิดบุตรหญิงชายก็ดี แลอยู่ด้วยกันเปนช้านานพ้นสามขวบขึ้นไป แลหญิงนั้นได้เลิ้ยงราชการ พ่อเจ้าเรือนนั้นมรณภาพ ให้เอาทรัพยยกไว้เปนหลวงกึ่งหนึ่ง แลทรัพยกึ่งหนึ่งนั้นให้ได้แก่หญิงม่าย {{ลปร|ก2|41}} ๔๑ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวคนหนึ่งอยู่ด้วยกันแต่<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 753ldqwq14997llajaqtwbqtrcob7qr 250 76885 298210 296799 2026-09-26T14:34:30Z Vesperstelo 11696 298210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๑|มรดก}}{{สต}}</noinclude>สามขวบลงมา แลพ่อเจ้าเรือนนั้นมรณภาพ อย่าให้ได้ส่วนแบ่งปันมรดกนั้นเลย {{ลปร|ก2|42}} ๔๒ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายชายม่ายแลบิดามารดาสู่ฃอให้อยู่ด้วยกัน เกิดบุตรหญิงชาย แลบุตรนั้นยังอยู่ พ่อเจ้าเรือนมรณภาพ ให้ภิริยานั้นได้ทรัพยทังส่วน ถ้าแลบุตรซึ่งเกิดด้วยกันนั้นตาย ให้ได้ทรัพยนั้นแต่กึ่งส่วน {{ลปร|ก2|43}} ๔๓ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวสองคน หญิงม่ายมีผัวสามคน หญิงม่ายมีผัว ๔ คน อย่าให้หญิงนั้นได้ทรัพยมรดกพราหมผู้มรณภาพนั้นเลย เหตุใดจึ่งหมิได้ทรัพยส่วนแบ่งปัน เหตุว่าหญิงนั้นเปนแพศยา มีผัว {{ซบ3|๒|๓|๔}} {{ปก2|3}} คนแล้ว มิควรแบ่งปันส่วนนั้นให้ ๆ คงแต่ทรัพยของหญิงที่เอามานั้น ศุภมัศดุ ๒๑๕๕ ศุกรสังวัจฉะระเชฐามเสเอกาทัศมีดิถียังพุทธวาระ พระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนาถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิธราชธรรมอันมหาประเสริฐเสดจ์ในพระธินั่งท้องพระโรงตรีมุกขบังตราฝ่ายบูรรทิศพร้อมด้วยหมู่เสนาพฤฒามาต<ref>ต้นฉะบับ: พฤฆามาต</ref> ราชมลตรีกระวีมุกขลูกขุนทังหลายเฝ้าพระบาท สมเดจ์บรมนาถบรมบพิตร<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> imd4richuyhosab1fgdpalvxzl4i5e5 298211 298210 2026-09-26T14:34:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/165]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/163]]: เปลี่ยนชื่อ 298210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๑|มรดก}}{{สต}}</noinclude>สามขวบลงมา แลพ่อเจ้าเรือนนั้นมรณภาพ อย่าให้ได้ส่วนแบ่งปันมรดกนั้นเลย {{ลปร|ก2|42}} ๔๒ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายชายม่ายแลบิดามารดาสู่ฃอให้อยู่ด้วยกัน เกิดบุตรหญิงชาย แลบุตรนั้นยังอยู่ พ่อเจ้าเรือนมรณภาพ ให้ภิริยานั้นได้ทรัพยทังส่วน ถ้าแลบุตรซึ่งเกิดด้วยกันนั้นตาย ให้ได้ทรัพยนั้นแต่กึ่งส่วน {{ลปร|ก2|43}} ๔๓ มาตราหนึ่ง หญิงม่ายมีผัวสองคน หญิงม่ายมีผัวสามคน หญิงม่ายมีผัว ๔ คน อย่าให้หญิงนั้นได้ทรัพยมรดกพราหมผู้มรณภาพนั้นเลย เหตุใดจึ่งหมิได้ทรัพยส่วนแบ่งปัน เหตุว่าหญิงนั้นเปนแพศยา มีผัว {{ซบ3|๒|๓|๔}} {{ปก2|3}} คนแล้ว มิควรแบ่งปันส่วนนั้นให้ ๆ คงแต่ทรัพยของหญิงที่เอามานั้น ศุภมัศดุ ๒๑๕๕ ศุกรสังวัจฉะระเชฐามเสเอกาทัศมีดิถียังพุทธวาระ พระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนาถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิธราชธรรมอันมหาประเสริฐเสดจ์ในพระธินั่งท้องพระโรงตรีมุกขบังตราฝ่ายบูรรทิศพร้อมด้วยหมู่เสนาพฤฒามาต<ref>ต้นฉะบับ: พฤฆามาต</ref> ราชมลตรีกระวีมุกขลูกขุนทังหลายเฝ้าพระบาท สมเดจ์บรมนาถบรมบพิตร<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> imd4richuyhosab1fgdpalvxzl4i5e5 250 76886 298213 296337 2026-09-26T14:35:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/166]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/164]]: เปลี่ยนชื่อ 251636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๒|มรดก}}{{สต}}</noinclude>พระพุทธิเจ้าอยู่หัว จึ่งทรงพิภากษาด้วยพฤฒามาตราชมนตรีทังปวงว่า เสนาพฤฒามาตย์ราชมนตรีผู้มีบันดาศักดิ์ก็ดี แลเสษฐีคฤหบดีอันมีอยู่ในพระมหานครบันเข้าเฝ้าก็ดี มิได้เข้าเฝ้าก็ดี มีแก้วแหวนทองเงินสรรพทรัพยสิ่งใด ๆ แลเครื่องพัทยาทังปวงเปนอันมาก แลผู้มีบันดาศักทั้งนี้เปนโรคอาพาธหนักถึงแก่อนิจกำก็ดี มรณาสรรณก็ดี ถึงแก่กรรมก็ดี ให้มีสะมุหะมรดกโดยกระทรวงการนั้นทำบาญชียมรดกพัทยา แลบาญชียแก้วแหวนทองเงินสรรพทรัพยสิ่งใด แลบาญชียสมพลโดยขนาดตามสัตยานุสัจ แล้วให้เอามากราบบังคมทูลพระกรรุณาฯ ถ้ามีพระราชโองการมาณพระบันทูลตรัสพระราชทานให้แต่งให้แก่ลูกหลานพี่น้องพ้องพันธุผู้ถึงมรณภาพนั้นฉันใด ให้สมุหะมรดกตราไว้โดยตรัสสั่งนั้น แล้วให้สมุหะมรดกเรียกพี่น้องบุตรภิริยาผู้รักษาแก้วแหวนเงินทองพัทยาทังปวงนั้นออกมาตราเอาคำผู้รักษาของนั้นไว้ แล้วให้ทำบาญชียมรดกแลบาญชียสมพล ให้จ่าเสมียรเอาหนังสือทานบนแก่ผู้รักษามรดกไว้จงหมั้นคง ให้ญาติพี่น้องบุตรภรรยาทำบาญชียทรัพยมรดกมายื่นแก่สมุหะมรดก ให้ทำบาญชียสมพลมายื่นแก่พระสุภาวะดีโดยสัตยานุสัจ ถ้าแลญาติพี่น้องบุตรภิริยาทำบาญชียมรดก แลมรดกนั้นแก้วแหวนทองเงินสรรพทรัพยสิ่งใดมากก็ดี แลเครื่องสรรพาวุธพัทยาแลสมพลทังปวงนั้นมากก็ดี แลผู้รักษาทรัพย<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> snq7y976psbu1xkel4oddvov619ky1r 250 76887 298215 296800 2026-09-26T14:36:17Z Vesperstelo 11696 298215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๓|มรดก}}{{สต}}</noinclude>มรดกนั้นยักย้ายเบียดยังไว้ทำบาญชียมรดกนั้นน้อย แลสมุหะมรดกนั้นสืบสวนเปนสัจว่าคงมีบาญชียมรดกโดยมาก บุตรภิริยาญาติพี่น้องหากยักย้ายซ่อนเนบไว้ให้บาญชียคงแต่น้อย ท่านว่ามันโลก หมิซื่อตรงต่อญาติพี่น้อง มันจึ่งยักย้ายอำพรางเบียดบังเอาไว้ว่าสิ่งของนั้นน้อย ท่านว่าอย่าให้ได้ส่วนแบ่งปันซึ่งแบ่ง<ref>ต้นฉะบับ: แบง</ref> ไว้นั้นเลย ถ้ามีบาญชียสมพลมายื่นน้อย ให้ไปเผชิญบาญชียพระสุภาวะดีสอบ ถ้าได้สมพลนอกกว่าบาญชียมายื่นแล้ว ให้ส่งออกมาพิจารณาโดยสัตยานุสัจ จึ่งให้เอากราบบังคมทูล ถ้ามีพระราชโองการมาณะพระบันทูลประการใด พึงให้กระทำตามรับสั่ง แลสมุหะมรดกขุนมุนนายจ่าเสมียรนั้น ถ้าพี่น้องบุตรภิริยาแห่งพฤฒามาตราชมลตรีผู้มีบันดาศักดิ์เศษฐีคฤหบดีถึงแก่มรณภาพ เขาบอกบาญชียมรดกโดยสัตยานุสัจแก่ชาวมรดกก็ดี แก่ขุนมุนนายจ่าเสมียรรู้แล้วมิได้ทำบาญชียมรดกไว้ก็ดี แลผู้รักษามรดกทำบาญชียยักย้ายบังมรดกไว้ก็ดี แลมิได้มาบอกบาญชียแก่ชาวมรดกก็ดี ท่านว่าเลมิด ให้ไหมไถต้นฅอโดยบันดาศักดิ์ แลเศษฐีคฤหบดีผู้มีบันดาศักดิ์ก็ดี หาบันดาศักดิ์มิได้ก็ดี ถึงแก่อาพาธแล้วมรณภาพ แลญาติพี่น้องบุตรภิริยามาช่วยรักษา {{ซบ|ไข้|ศภ}} {{ปก2}} แลญาติพี่น้องบุตรภิริยายังมิได้ช่วยปลง<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}</noinclude> 3xehvu3snalyf020ozrm2vb5ielfc0g 298216 298215 2026-09-26T14:39:20Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/167]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/165]]: เปลี่ยนชื่อ 298215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๓|มรดก}}{{สต}}</noinclude>มรดกนั้นยักย้ายเบียดยังไว้ทำบาญชียมรดกนั้นน้อย แลสมุหะมรดกนั้นสืบสวนเปนสัจว่าคงมีบาญชียมรดกโดยมาก บุตรภิริยาญาติพี่น้องหากยักย้ายซ่อนเนบไว้ให้บาญชียคงแต่น้อย ท่านว่ามันโลก หมิซื่อตรงต่อญาติพี่น้อง มันจึ่งยักย้ายอำพรางเบียดบังเอาไว้ว่าสิ่งของนั้นน้อย ท่านว่าอย่าให้ได้ส่วนแบ่งปันซึ่งแบ่ง<ref>ต้นฉะบับ: แบง</ref> ไว้นั้นเลย ถ้ามีบาญชียสมพลมายื่นน้อย ให้ไปเผชิญบาญชียพระสุภาวะดีสอบ ถ้าได้สมพลนอกกว่าบาญชียมายื่นแล้ว ให้ส่งออกมาพิจารณาโดยสัตยานุสัจ จึ่งให้เอากราบบังคมทูล ถ้ามีพระราชโองการมาณะพระบันทูลประการใด พึงให้กระทำตามรับสั่ง แลสมุหะมรดกขุนมุนนายจ่าเสมียรนั้น ถ้าพี่น้องบุตรภิริยาแห่งพฤฒามาตราชมลตรีผู้มีบันดาศักดิ์เศษฐีคฤหบดีถึงแก่มรณภาพ เขาบอกบาญชียมรดกโดยสัตยานุสัจแก่ชาวมรดกก็ดี แก่ขุนมุนนายจ่าเสมียรรู้แล้วมิได้ทำบาญชียมรดกไว้ก็ดี แลผู้รักษามรดกทำบาญชียยักย้ายบังมรดกไว้ก็ดี แลมิได้มาบอกบาญชียแก่ชาวมรดกก็ดี ท่านว่าเลมิด ให้ไหมไถต้นฅอโดยบันดาศักดิ์ แลเศษฐีคฤหบดีผู้มีบันดาศักดิ์ก็ดี หาบันดาศักดิ์มิได้ก็ดี ถึงแก่อาพาธแล้วมรณภาพ แลญาติพี่น้องบุตรภิริยามาช่วยรักษา {{ซบ|ไข้|ศภ}} {{ปก2}} แลญาติพี่น้องบุตรภิริยายังมิได้ช่วยปลง<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}</noinclude> 3xehvu3snalyf020ozrm2vb5ielfc0g 250 76888 298218 296801 2026-09-26T14:39:50Z Vesperstelo 11696 298218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๔|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ศภเผาผีก่อน แลญาติพี่น้องบุตรภิริยาเกบเอาแก้วแหวนเงินทองทาษกรรมกรหญิงชายช้างม้าโคกระบือสรรพทรัพยสิ่งใดไปก่อนยังมิได้ปลงนั้น แลพี่น้องบุตรภิริยาซึ่ง<ref>ต้นฉะบับ: ซรึ่ง</ref> เกบเอาทรัพยมรดกไปก่อนจะคืนมาหาทรัพยจะปันเอาอีกนั้น ท่านว่าอย่าให้เลย เหตุมันโลภจะใคร่ได้ของท่าน ไม่คำนับเปนฉันญาติ ถ้าทรัพยที่มันเกบเอาไปนั้นน้อยกว่าส่วนมันจะได้ ก็อย่าให้อีกเลย ถ้าแลมันผู้เกบเอาทรัพยมรดกไปกอ่นมิได้ปลงศภนั้นเอาไปมากกว่าส่วนแบ่งปัน ท่านให้เรียกเอาคืนมาปันให้ญาติพี่น้องบุตรภรรยาซึ่งยังมิได้รับส่วนแบ่งปันนั้น ให้ปันให้โดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|44}} ๔๔ มาตราหนึ่ง ญาติพี่น้องบุตรภรรยาผู้มรณภาพได้ช่วยกันปลงศภแล้ว แลจะปันทรัพยมรดกแก่กันนั้น เขาผู้ญาติพี่น้องบุตรภรรยายิงยอมพร้อมมูลกัน มีผู้ลุกนั่งเปนคำนับ แลเอาทรัพยมรดกแก้วแหวนทองเงินทาษกรรมกรหญิงชายช้างม้าโคกระบือสรรพทรัพยสิ่งใดมาแบ่งปันกันแล้ว ถ้าแลญาติพี่น้องบุตรภิริยาซึ่งได้ส่วนแบ่งปันแล้วก็ดี ยังมิได้ส่วนแบ่งปันก็ดี รู้ว่าทรัพยมรดกผู้มรณภาพนั้นได้แบ่งปันกันแล้วยังมิสิ้น แลผู้รักษาทรัยพมรดกนั้นยักย้ายไว้ เขามาหาทรัพยมรดกว่ายังอยู่อีก ถ้าแลพิจารณาสืบสาวเปนสัจว่ายังเหลืออยู่อีกไซ้ ท่านให้เอาทรัพยนั้นออกแบ่งปันให้ท่วนตัวญาติ<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> iolqqpztv3dt41w0t49rwcz51p597we 298219 298218 2026-09-26T14:40:11Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/168]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/166]]: เปลี่ยนชื่อ 298218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๔|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ศภเผาผีก่อน แลญาติพี่น้องบุตรภิริยาเกบเอาแก้วแหวนเงินทองทาษกรรมกรหญิงชายช้างม้าโคกระบือสรรพทรัพยสิ่งใดไปก่อนยังมิได้ปลงนั้น แลพี่น้องบุตรภิริยาซึ่ง<ref>ต้นฉะบับ: ซรึ่ง</ref> เกบเอาทรัพยมรดกไปก่อนจะคืนมาหาทรัพยจะปันเอาอีกนั้น ท่านว่าอย่าให้เลย เหตุมันโลภจะใคร่ได้ของท่าน ไม่คำนับเปนฉันญาติ ถ้าทรัพยที่มันเกบเอาไปนั้นน้อยกว่าส่วนมันจะได้ ก็อย่าให้อีกเลย ถ้าแลมันผู้เกบเอาทรัพยมรดกไปกอ่นมิได้ปลงศภนั้นเอาไปมากกว่าส่วนแบ่งปัน ท่านให้เรียกเอาคืนมาปันให้ญาติพี่น้องบุตรภรรยาซึ่งยังมิได้รับส่วนแบ่งปันนั้น ให้ปันให้โดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|44}} ๔๔ มาตราหนึ่ง ญาติพี่น้องบุตรภรรยาผู้มรณภาพได้ช่วยกันปลงศภแล้ว แลจะปันทรัพยมรดกแก่กันนั้น เขาผู้ญาติพี่น้องบุตรภรรยายิงยอมพร้อมมูลกัน มีผู้ลุกนั่งเปนคำนับ แลเอาทรัพยมรดกแก้วแหวนทองเงินทาษกรรมกรหญิงชายช้างม้าโคกระบือสรรพทรัพยสิ่งใดมาแบ่งปันกันแล้ว ถ้าแลญาติพี่น้องบุตรภิริยาซึ่งได้ส่วนแบ่งปันแล้วก็ดี ยังมิได้ส่วนแบ่งปันก็ดี รู้ว่าทรัพยมรดกผู้มรณภาพนั้นได้แบ่งปันกันแล้วยังมิสิ้น แลผู้รักษาทรัยพมรดกนั้นยักย้ายไว้ เขามาหาทรัพยมรดกว่ายังอยู่อีก ถ้าแลพิจารณาสืบสาวเปนสัจว่ายังเหลืออยู่อีกไซ้ ท่านให้เอาทรัพยนั้นออกแบ่งปันให้ท่วนตัวญาติ<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> iolqqpztv3dt41w0t49rwcz51p597we 250 76889 298221 296802 2026-09-26T14:40:47Z Vesperstelo 11696 298221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๕|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ตามบทพระไอยการ แลผู้ยังมิได้ส่วนแบ่งปันนั้นจะควนได้เท่าใดก็ให้เท่านั้น แลส่วนซึ่งญาติอันได้แล้วนั้น ท่านว่าอย่าให้แก่มันเลย ให้เอามาปันเปนสามส่วน ทรัพยสองส่วนนั้นให้ทำบุญส่งไปแก่ผู้มรณภาพ ทรัพยส่วนหนึ่งนั้นให้สมุหมรดกเอากราบบังคมทูลถวายแก่พระเจ้าอยู่หัวโดยกระทรวงการที่ได้พิจารณา ถ้าไพร่ฟ้าอะนาประชาราษดร ก็ให้ทำดุจเดียวกัน {{ลปร|ก2|45}} ๔๕ มาตราหนึ่ง ปู่หญ้าตายายก็ดี พ่อแม่พี่น้องป้าอาวอาสังฃาญาติแบ่งปันแก้วแหวนเงินทองทรัพยสิ่งสีนข้าคนสิ่งใด ๆ ให้แก่ญาติพี่น้องลูกหลานแก่กันเองก็ดี เปนสิทธแก่ผู้รับนั้นจะคืนเอาอีกเล่า ท่านว่าอย่าคืนให้เลย เหตุว่าเขาได้แบ่งปันให้แก่กันเองแล้ว {{ลปร|ก2|46}} ๔๖ มาตราหนึ่ง ญาติพี่น้องบุตรภิริยาซึ่งได้รักษาใข้ปลงศภนั้นหามรดกแก่กัน โจทหาว่าสิ่งของนั้นมาก ผู้รักษาสิ่งของมรดกมิได้ยักย้ายเนบซ่อนไว้ทำสิ่งของโดยคงนั้นน้อย พิจารณาเปนสัจโดยจริงไซ้ ท่านให้ปันให้แก่ญาติพี่น้องซึ่งผู้จะได้ทรัพยมรดกแต่โดยคง ถ้าพิจารณามิเปนสัจ ท่านมิให้ปรับไหมมีโทษผู้หามรดกให้แก่กันเลย เพราะว่าเปนเขยตะไภ้ยญาติพี่น้องพ้องพันธุ์กันเอง แลหาสีนมรดกนั้นดุจดั่งบ้าหอบฟาง ท่านจึ่งมิให้ตั้งไหมให้แก่กัน {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> memdthfv38sq6nzvqh642agz8c0oux0 298222 298221 2026-09-26T14:41:06Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/169]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/167]]: เปลี่ยนชื่อ 298221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๕|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ตามบทพระไอยการ แลผู้ยังมิได้ส่วนแบ่งปันนั้นจะควนได้เท่าใดก็ให้เท่านั้น แลส่วนซึ่งญาติอันได้แล้วนั้น ท่านว่าอย่าให้แก่มันเลย ให้เอามาปันเปนสามส่วน ทรัพยสองส่วนนั้นให้ทำบุญส่งไปแก่ผู้มรณภาพ ทรัพยส่วนหนึ่งนั้นให้สมุหมรดกเอากราบบังคมทูลถวายแก่พระเจ้าอยู่หัวโดยกระทรวงการที่ได้พิจารณา ถ้าไพร่ฟ้าอะนาประชาราษดร ก็ให้ทำดุจเดียวกัน {{ลปร|ก2|45}} ๔๕ มาตราหนึ่ง ปู่หญ้าตายายก็ดี พ่อแม่พี่น้องป้าอาวอาสังฃาญาติแบ่งปันแก้วแหวนเงินทองทรัพยสิ่งสีนข้าคนสิ่งใด ๆ ให้แก่ญาติพี่น้องลูกหลานแก่กันเองก็ดี เปนสิทธแก่ผู้รับนั้นจะคืนเอาอีกเล่า ท่านว่าอย่าคืนให้เลย เหตุว่าเขาได้แบ่งปันให้แก่กันเองแล้ว {{ลปร|ก2|46}} ๔๖ มาตราหนึ่ง ญาติพี่น้องบุตรภิริยาซึ่งได้รักษาใข้ปลงศภนั้นหามรดกแก่กัน โจทหาว่าสิ่งของนั้นมาก ผู้รักษาสิ่งของมรดกมิได้ยักย้ายเนบซ่อนไว้ทำสิ่งของโดยคงนั้นน้อย พิจารณาเปนสัจโดยจริงไซ้ ท่านให้ปันให้แก่ญาติพี่น้องซึ่งผู้จะได้ทรัพยมรดกแต่โดยคง ถ้าพิจารณามิเปนสัจ ท่านมิให้ปรับไหมมีโทษผู้หามรดกให้แก่กันเลย เพราะว่าเปนเขยตะไภ้ยญาติพี่น้องพ้องพันธุ์กันเอง แลหาสีนมรดกนั้นดุจดั่งบ้าหอบฟาง ท่านจึ่งมิให้ตั้งไหมให้แก่กัน {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> memdthfv38sq6nzvqh642agz8c0oux0 250 76890 298224 296804 2026-09-26T14:42:03Z Vesperstelo 11696 298224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๖|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|47}} ๔๗ มาตราหนึ่ง ผู้เปนลูกหลานญาติพี่น้องแห่งผู้มรณภาพหมิได้เข้าชื่อกันกล่าวหาทรัยพมรดก แลรู้เหนว่าญาติคนใดคนหนึ่งร้องฟ้อง ยังพิจารณาอยู่ก็ดี พิจารนาสำนวนเสจ์จะได้ส่วนแบ่งปันอยู่แล้วก็ดี มันจึ่งมาบอกสุภากระลาการว่าเปนญาติแห่งผู้มรณภาพได้รักษาไข้ปลงศภ จะฃอเข้าชื่อในส่วนแบ่งปันด้วย ท่านว่าอย่าให้มันได้ส่วนแบ่งปันเลย {{ลปร|ก2|48}} ๔๘ มาตราหนึ่ง เศษฐีคหฤบดีผู้มีทรัพยสิ่งสีน แลถึงแก่มรณภาพ หาญาติพี่น้องพงษามิได้ ท่านให้เอาทรัพยสิ่งสีนแก้วแหวนเงินทองช้างม้าข้าคนเครื่องบริโภคทังปวงนั้นเข้าท้องพระคลังหลวง ถ้าเศษฐีคหฤบดีผู้มีทรัพยสิ่งสีนถึงแก่มรณภาพ แลมีญาติพี่น้องพงษาเอาทรัพยสิ่งสีนช้างม้าข้าคนเครื่องบริโภคทังปวงมาถวาย ท่านให้เอาทรัพยทังปวงนั้นทำเปนส่วน ให้แบ่งปันทรัพยมรดกนั้นโดยสัตยานุสัจให้แก่ญาติ{{ลปร|คผ|2|พน้อง|พี่น้อง}} บุตรชายหญิงลูกอ้ายลูกเอื้อยลูกยี่ลูกอี่อีกหลานเหลนลื่ ลูกอ้ายลูกเอื้อยกิน ๔ ลูกยี่ลูกอี่กีน ๒ ลูกอามลูกสามกีนส่วนกึ่ง นอกกว่านั้นปันแก่เขาให้เสมอกันโดยอันดับ ลูกหลานอยู่ในครรภให้ปันไว้แก่มันส่วนหนึ่ง เหตุใดจึ่งปันให้ลูกอ้ายลูกเอื้อยกิน ๔ นั้น คือว่าผู้ใดหัววงานเอาราชการคุ้มญาติพี่น้องทังหลายได้ ผู้นั้นคืออ้ายแลเอื้อย แลอันว่ายี่อี่นั้นเหตุใดจึ่งได้กินสอง ท่านว่ามันประมูลราชการ ผู้นั้นชื่อว่าญี่อี่ แลลูกสามนั้นเหตุใดจึ่งได้กีนส่วนกึ่ง เหตุ<noinclude>{{สต}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> aow5hdl3p4byvtyeo8c75nrlv5b07nh 298225 298224 2026-09-26T14:42:29Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/170]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/168]]: เปลี่ยนชื่อ 298224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๖|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|47}} ๔๗ มาตราหนึ่ง ผู้เปนลูกหลานญาติพี่น้องแห่งผู้มรณภาพหมิได้เข้าชื่อกันกล่าวหาทรัยพมรดก แลรู้เหนว่าญาติคนใดคนหนึ่งร้องฟ้อง ยังพิจารณาอยู่ก็ดี พิจารนาสำนวนเสจ์จะได้ส่วนแบ่งปันอยู่แล้วก็ดี มันจึ่งมาบอกสุภากระลาการว่าเปนญาติแห่งผู้มรณภาพได้รักษาไข้ปลงศภ จะฃอเข้าชื่อในส่วนแบ่งปันด้วย ท่านว่าอย่าให้มันได้ส่วนแบ่งปันเลย {{ลปร|ก2|48}} ๔๘ มาตราหนึ่ง เศษฐีคหฤบดีผู้มีทรัพยสิ่งสีน แลถึงแก่มรณภาพ หาญาติพี่น้องพงษามิได้ ท่านให้เอาทรัพยสิ่งสีนแก้วแหวนเงินทองช้างม้าข้าคนเครื่องบริโภคทังปวงนั้นเข้าท้องพระคลังหลวง ถ้าเศษฐีคหฤบดีผู้มีทรัพยสิ่งสีนถึงแก่มรณภาพ แลมีญาติพี่น้องพงษาเอาทรัพยสิ่งสีนช้างม้าข้าคนเครื่องบริโภคทังปวงมาถวาย ท่านให้เอาทรัพยทังปวงนั้นทำเปนส่วน ให้แบ่งปันทรัพยมรดกนั้นโดยสัตยานุสัจให้แก่ญาติ{{ลปร|คผ|2|พน้อง|พี่น้อง}} บุตรชายหญิงลูกอ้ายลูกเอื้อยลูกยี่ลูกอี่อีกหลานเหลนลื่ ลูกอ้ายลูกเอื้อยกิน ๔ ลูกยี่ลูกอี่กีน ๒ ลูกอามลูกสามกีนส่วนกึ่ง นอกกว่านั้นปันแก่เขาให้เสมอกันโดยอันดับ ลูกหลานอยู่ในครรภให้ปันไว้แก่มันส่วนหนึ่ง เหตุใดจึ่งปันให้ลูกอ้ายลูกเอื้อยกิน ๔ นั้น คือว่าผู้ใดหัววงานเอาราชการคุ้มญาติพี่น้องทังหลายได้ ผู้นั้นคืออ้ายแลเอื้อย แลอันว่ายี่อี่นั้นเหตุใดจึ่งได้กินสอง ท่านว่ามันประมูลราชการ ผู้นั้นชื่อว่าญี่อี่ แลลูกสามนั้นเหตุใดจึ่งได้กีนส่วนกึ่ง เหตุ<noinclude>{{สต}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> aow5hdl3p4byvtyeo8c75nrlv5b07nh 250 76891 298227 296805 2026-09-26T14:43:20Z Vesperstelo 11696 298227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๗|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ว่ามันช่วยปกครองรักษาข้าคนทรัพยสิ่งของเขาทังสองไว้ ผู้นั้นจึ่งได้ชื่อว่าลูกสามแลลูกอาม ลูกหลานอยู่ในครรภนั้นเหตุใดมันจึ่งได้ส่วนหนึ่ง เหตุว่าเปนอยู่ในลูกหลานมันได้มาเกิดปฏิสนธิแล้ว แม้นบิดามารดาเขาตายเหตุประการใด ๆ ก็ดี ให้สมุหมรดกแลพระสุภาวดีปันทรัพยสิ่งของให้แก่เขาพี่น้องลูกหลานเหลนลื่ดั่งนี้เถิด ศุภมัศดุ ศักราช ๒๑๕๘ พยักฆสังวัจฉะระษาวะณมาเสกาลปักเขเนาวะมีดิถิยังเสารวาร พระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนาถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิธราชธรรมอนันตสัมภาราดิเรกเอกอุดมบรมพุทธางกูรอดูลจักระพรรดิธรรมมฤคราชาธิราชเจ้าผู้ประเสริฐเสดจ์<ref>ต้นฉะบับ: เสจ์</ref> ในพระที่นั่งพลับพลาทองโดยอุตราภิมุขพร้อมด้วยหมู่มาตยามนตรีกระวีชาติราชปะโรหิตาจารย์เฝ้าพระบาท จึ่งเสนาบดีมนตรีมุขทังปวงกราบบังคมทูลพระกรรุณาว่า เสนามนตรีมุขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรอยู่ในขอบขันทเสมากรุงเทพมหานครบวรทวาราวะดีศรีอยุทธยามหาดิลกภพนพรัตนราชธานณีบุรีรมยมีทรัพยสิ่งของช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวนได้ด้วยผลราชการแลทำมาหากีน แลเสนามลตรีมุกขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรเกิดโรคอาพาธไข้เจบ แลเฃาทังนี้<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> amgh22md32ihpe5ob5akfo0dgqb1f6s 298228 298227 2026-09-26T14:43:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/171]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/169]]: เปลี่ยนชื่อ 298227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๗|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ว่ามันช่วยปกครองรักษาข้าคนทรัพยสิ่งของเขาทังสองไว้ ผู้นั้นจึ่งได้ชื่อว่าลูกสามแลลูกอาม ลูกหลานอยู่ในครรภนั้นเหตุใดมันจึ่งได้ส่วนหนึ่ง เหตุว่าเปนอยู่ในลูกหลานมันได้มาเกิดปฏิสนธิแล้ว แม้นบิดามารดาเขาตายเหตุประการใด ๆ ก็ดี ให้สมุหมรดกแลพระสุภาวดีปันทรัพยสิ่งของให้แก่เขาพี่น้องลูกหลานเหลนลื่ดั่งนี้เถิด ศุภมัศดุ ศักราช ๒๑๕๘ พยักฆสังวัจฉะระษาวะณมาเสกาลปักเขเนาวะมีดิถิยังเสารวาร พระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนาถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิธราชธรรมอนันตสัมภาราดิเรกเอกอุดมบรมพุทธางกูรอดูลจักระพรรดิธรรมมฤคราชาธิราชเจ้าผู้ประเสริฐเสดจ์<ref>ต้นฉะบับ: เสจ์</ref> ในพระที่นั่งพลับพลาทองโดยอุตราภิมุขพร้อมด้วยหมู่มาตยามนตรีกระวีชาติราชปะโรหิตาจารย์เฝ้าพระบาท จึ่งเสนาบดีมนตรีมุขทังปวงกราบบังคมทูลพระกรรุณาว่า เสนามนตรีมุขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรอยู่ในขอบขันทเสมากรุงเทพมหานครบวรทวาราวะดีศรีอยุทธยามหาดิลกภพนพรัตนราชธานณีบุรีรมยมีทรัพยสิ่งของช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวนได้ด้วยผลราชการแลทำมาหากีน แลเสนามลตรีมุกขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรเกิดโรคอาพาธไข้เจบ แลเฃาทังนี้<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> amgh22md32ihpe5ob5akfo0dgqb1f6s 250 76892 298230 296806 2026-09-26T14:48:02Z Vesperstelo 11696 298230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๘|มรดก}}{{สต}}</noinclude>มีทรัพยสิ่งของวัวควายช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวร แลเฃาเปนเจ้าแก่สมบัดิเอง แลเฃาเอาทรัพยสิ่งของช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวนแลสรรพทรัพยสิ่งใด ๆ เรียกออกมาทำพิไนยกันไว้ให้ทำบุญให้ทานให้แก่เจ้าไทยพระสงฆก็ดี แลทำพิไนยกันไว้แก่บุตรภรรยาสาขาญาติ เมื่อขณะอาพาธอยู่นั้น ลางคาบได้เรียกเอาทรัพยมาให้ถึงมือ ลางคาบมิได้เรียกเอาทรัพยมาให้ถึงมือ ได้ทำแต่พิไนยกันไว้นั้น ข้าพระพุทธิเจ้าทังปวงขอพระราชทานประนิบัดิคำนับไว้ให้เปนพิไนยกันแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า จึ่งพระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนารถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวมีพระราชโองการมาณพระบันทูลแก่เสนามลตรีมุกขลูกขุนแลอนาประชาราษฎร ให้มีพระราชกฤษฎีกาพระราชบันหญัดให้ทำพิไนยกันไว้ว่า เสนามลตรีมุขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรมีทรัพยสิ่งสีน แลมันเปนเจ้าแก่สมบัดินั้น เรียกเอามาทำบุญให้ทานแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลให้แก่บุตรภิริยาสาขาญาตินั้น ให้รู้จักลักขณะทำพิไนยกันมี ๕ ประการ {| |- |rowspan="5"|คือ |rowspan="5" width="5em"| |พระสงฆผู้รู้ธรรม |rowspan="5" width="5em"| |หนึ่ง |rowspan="5"|{{ปก2|6}} |rowspan="5"|จะทำพิไนยกันให้ |- |พราหมณ |หนึ่ง |- |เสนาบดี นา ๑๐๐๐๐ |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง">ต้นฉะบับ: หนึง</ref> |- |มุกขมนตรี นา ๑๐๐๐ ลงมาถึงนา ๔๐๐ |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง"/> |- |ขุนหมื่นพันทนายประชาราษฎร |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง"/> |- |} {| |- |แก่เจ้าไทยพระสงฆแลบุตรภรรยาสาขาญาติซึ่งทำพิไนยกัน<noinclude>{{มปกต}} |- |} {{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> okq1jncw83jdzik8dm6jrjrzqz1eqie 298231 298230 2026-09-26T14:48:21Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/172]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/170]]: เปลี่ยนชื่อ 298230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๘|มรดก}}{{สต}}</noinclude>มีทรัพยสิ่งของวัวควายช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวร แลเฃาเปนเจ้าแก่สมบัดิเอง แลเฃาเอาทรัพยสิ่งของช้างม้าข้าคนไร่นาเรือกสวนแลสรรพทรัพยสิ่งใด ๆ เรียกออกมาทำพิไนยกันไว้ให้ทำบุญให้ทานให้แก่เจ้าไทยพระสงฆก็ดี แลทำพิไนยกันไว้แก่บุตรภรรยาสาขาญาติ เมื่อขณะอาพาธอยู่นั้น ลางคาบได้เรียกเอาทรัพยมาให้ถึงมือ ลางคาบมิได้เรียกเอาทรัพยมาให้ถึงมือ ได้ทำแต่พิไนยกันไว้นั้น ข้าพระพุทธิเจ้าทังปวงขอพระราชทานประนิบัดิคำนับไว้ให้เปนพิไนยกันแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า จึ่งพระบาทสมเดจ์เอกาทธรฐอิศวรบรมนารถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวมีพระราชโองการมาณพระบันทูลแก่เสนามลตรีมุกขลูกขุนแลอนาประชาราษฎร ให้มีพระราชกฤษฎีกาพระราชบันหญัดให้ทำพิไนยกันไว้ว่า เสนามลตรีมุขลูกขุนแลอนาประชาราษฎรมีทรัพยสิ่งสีน แลมันเปนเจ้าแก่สมบัดินั้น เรียกเอามาทำบุญให้ทานแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลให้แก่บุตรภิริยาสาขาญาตินั้น ให้รู้จักลักขณะทำพิไนยกันมี ๕ ประการ {| |- |rowspan="5"|คือ |rowspan="5" width="5em"| |พระสงฆผู้รู้ธรรม |rowspan="5" width="5em"| |หนึ่ง |rowspan="5"|{{ปก2|6}} |rowspan="5"|จะทำพิไนยกันให้ |- |พราหมณ |หนึ่ง |- |เสนาบดี นา ๑๐๐๐๐ |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง">ต้นฉะบับ: หนึง</ref> |- |มุกขมนตรี นา ๑๐๐๐ ลงมาถึงนา ๔๐๐ |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง"/> |- |ขุนหมื่นพันทนายประชาราษฎร |หนึ่ง<ref name = "หนึ่ง"/> |- |} {| |- |แก่เจ้าไทยพระสงฆแลบุตรภรรยาสาขาญาติซึ่งทำพิไนยกัน<noinclude>{{มปกต}} |- |} {{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> okq1jncw83jdzik8dm6jrjrzqz1eqie 250 76893 298233 296807 2026-09-26T14:48:54Z Vesperstelo 11696 298233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๙|มรดก}}{{สต}} {| |- |</noinclude>ไว้ประการต่างต่างนั้น ให้มีเจ้าไทยพระสงฆลุกนั่งตามมีพระราชกฤษดีกาพระราชบัญญัติไว้แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า |- |} {{ลปร|ก2|49}} ๔๙ มาตราหนึ่ง ผู้อาพาธหนักจะทำพิไนยกันไว้แก่ศิศโยมแลสาขาญาติ แลทำบุญให้ทานให้แก่เจ้าไทยพระสงฆก็ดี {| |- |rowspan="4"|ถ้าเปนพิไนยกันของ |rowspan="7" width="5em"| |พระสงฆ |rowspan="7" width="5em"| |ให้มีผู้เถ้าผู้แก่นั่ง |rowspan="7" width="5em"| |style="text-align:right;"|๓ <br> ๔ |rowspan="7" width="5em"| |คน |rowspan="4"|{{ปก2|8}} |- |พราหมณ |ให้มีพระสงฆแลพราหมณนั่ง |style="text-align:right;"|๔ <br> ๕ |คน |- |ผู้มีบันดาศักดินา ๑๐๐๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๙ <br> ๑๐ |คน |- |ผู้นา ๑๐๐๐ ถึงนา ๘๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๗ <br> ๘ |คน |- |rowspan="3"|ถ้าเปนพิไนยกันแห่ง |ผู้มีนา๖๐๐ ถึงนา ๔๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๕ <br> ๖ |คน |rowspan="3"|{{ปก2|6}} |- |ขุนหมื่นพันทนาย |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๔ <br> ๕ |คน |- |ไพร่เปนดี |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๓ <br> ๔ |คน |- |} {{ซ|ท่านจึ่งให้ฟังคงเปนพิไนยกันได้}} แลให้ผู้นั่งนั้นให้เลงดูผู้อาพาธนั้นหนักหฤๅเบา ถ้อยคำผู้อาพาธซึ่งทำพิไนยกันนั้นยังปรกติอยู่หฤๅฟั่นเฟือน แลให้ผู้นั่งทังนี้ถามผู้อาพาธนั้นก่อน ถ้าผู้อาพาธนั้นถ้อยคำมิได้เปนปรกติฟั่นเฟือนอยู่ ท่านมิให้คงเปนพิไนยกันได้เลย ถ้าแลผู้นั่งนั้รนถามผู้อาพาธหนักถึงสามมื้อสามหน ถ้อยคำผู้อาพาธนั้นปรกติมิได้ฟั่นเฟือน แลทำพิไนยกันไว้แก่บุตรภิริยาญาติพี่น้องให้ทำบุญให้ทานให้เจ้าไทยพระสงฆ ถ้ามีผู้นั่งดั่งกล่าวไว้นี้ ท่านให้ฟังเอาได้เปนสิทคงโดยพิไนยกัน {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> j3ugr5vcdwklgvwe2xh2cxsyw7vp67j 298234 298233 2026-09-26T14:49:11Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/173]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/171]]: เปลี่ยนชื่อ 298233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๖๙|มรดก}}{{สต}} {| |- |</noinclude>ไว้ประการต่างต่างนั้น ให้มีเจ้าไทยพระสงฆลุกนั่งตามมีพระราชกฤษดีกาพระราชบัญญัติไว้แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า |- |} {{ลปร|ก2|49}} ๔๙ มาตราหนึ่ง ผู้อาพาธหนักจะทำพิไนยกันไว้แก่ศิศโยมแลสาขาญาติ แลทำบุญให้ทานให้แก่เจ้าไทยพระสงฆก็ดี {| |- |rowspan="4"|ถ้าเปนพิไนยกันของ |rowspan="7" width="5em"| |พระสงฆ |rowspan="7" width="5em"| |ให้มีผู้เถ้าผู้แก่นั่ง |rowspan="7" width="5em"| |style="text-align:right;"|๓ <br> ๔ |rowspan="7" width="5em"| |คน |rowspan="4"|{{ปก2|8}} |- |พราหมณ |ให้มีพระสงฆแลพราหมณนั่ง |style="text-align:right;"|๔ <br> ๕ |คน |- |ผู้มีบันดาศักดินา ๑๐๐๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๙ <br> ๑๐ |คน |- |ผู้นา ๑๐๐๐ ถึงนา ๘๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๗ <br> ๘ |คน |- |rowspan="3"|ถ้าเปนพิไนยกันแห่ง |ผู้มีนา๖๐๐ ถึงนา ๔๐๐ |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๕ <br> ๖ |คน |rowspan="3"|{{ปก2|6}} |- |ขุนหมื่นพันทนาย |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๔ <br> ๕ |คน |- |ไพร่เปนดี |ให้มีผู้นั่ง |style="text-align:right;"|๓ <br> ๔ |คน |- |} {{ซ|ท่านจึ่งให้ฟังคงเปนพิไนยกันได้}} แลให้ผู้นั่งนั้นให้เลงดูผู้อาพาธนั้นหนักหฤๅเบา ถ้อยคำผู้อาพาธซึ่งทำพิไนยกันนั้นยังปรกติอยู่หฤๅฟั่นเฟือน แลให้ผู้นั่งทังนี้ถามผู้อาพาธนั้นก่อน ถ้าผู้อาพาธนั้นถ้อยคำมิได้เปนปรกติฟั่นเฟือนอยู่ ท่านมิให้คงเปนพิไนยกันได้เลย ถ้าแลผู้นั่งนั้รนถามผู้อาพาธหนักถึงสามมื้อสามหน ถ้อยคำผู้อาพาธนั้นปรกติมิได้ฟั่นเฟือน แลทำพิไนยกันไว้แก่บุตรภิริยาญาติพี่น้องให้ทำบุญให้ทานให้เจ้าไทยพระสงฆ ถ้ามีผู้นั่งดั่งกล่าวไว้นี้ ท่านให้ฟังเอาได้เปนสิทคงโดยพิไนยกัน {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> j3ugr5vcdwklgvwe2xh2cxsyw7vp67j 250 76894 298236 296808 2026-09-26T14:49:40Z Vesperstelo 11696 298236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๐|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ถ้าผู้นั่งทั้งนี้มิได้ถามผู้อาพาธ ๆ ทำแต่พิไนยกันไว้แก่บุตรภิริยาญาติพี่น้อง เมื่อผู้อาพาธอยู่นั้นกำหนฎท่านไว้ดั่งนี้ {| |- |rowspan="5"|ถ้า |rowspan="5" width="5em"| |ผู้มีบันดาศักดินา ๑๐๐๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |rowspan="5" width="5em"| |พ้นเดือนหนึ่งกับ ๑๕ วัน |rowspan="5" width="5em"| | |จึ่งถึงอนิจกัม |- |พราหมทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๑๐ วัน |rowspan="3"|{{ปก2|4}} |rowspan="3"|จึ่งถึงมรณภาพ |- |ถ้านา ๑๐๐๐ มาถึงนา ๘๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๕ วัน |- |ถ้านา ๖๐๐ ถึงนา ๔๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๓ วัน |- |พันทนายไพร่เปนดีทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ | |จึ่งตาย |- |} {| |- |ท่านว่าฟังเอาพิไนยกันนั้นได้ อย่าได้เรียกเอามาแบ่งปันเลย เพราะว่าผู้อาพาธนั้นถึงแก่มรณภาพพ้นกำหนฎ ถ้าแลผู้อาพาธนั้นทำพิไนยกันไว้แก่ญาติพี่น้อง แลถึงแก่มรณภาพยังมิพ้นกำหนฎดั่งกล่าวไว้นี้ ท่านมิให้ฟัง ท่านว่าเพราะผู้นั่งมิได้ถามผู้อาพาธ ๆ สติฟั่นเฟือน ท่านให้เรียกคืนเอาทรัพยสิ่งของช้าม้าข้าคนไร่นาเรือกสวรในพิไนยกันนั้นแบ่งปันให้บุตรภิริยาญาติพี่น้องพ้องพันธุตามพระราชกฤษฎีกา ถ้าผู้นั่งนั้นถามผู้อาพาธ ๆ มีปรกติถ้อยคำยั่งยืนอยู่ถึง ๓ มื้อ ๓ หน แลผู้อาพาธถึงแก่มรณภาพแต่ใน {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} ก็ดี ท่านว่าทรัพยนั้นคงเปนสิทแก่ผู้รับนั้น |- |} ถ้าแลผู้อาพาธนั้นได้ทำพิไนยกันให้ทำบุญให้ทานแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลผู้อาพาธนั้นมรณภาพลงยังมิพ้นกำหนฎดั่งกล่าวมานี้ ท่านว่าอย่าให้เรียกเอาทรัพยนั้นคืนเลย เปนสิทแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลทรัพยของเขาผู้มรณภาพนั้นให้ทำบุญให้ทานแก่เฃา {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> onqwa1zu8sms1m2df8zuola248v31ax 298237 298236 2026-09-26T14:49:58Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/174]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/172]]: เปลี่ยนชื่อ 298236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๐|มรดก}}{{สต}}</noinclude>ถ้าผู้นั่งทั้งนี้มิได้ถามผู้อาพาธ ๆ ทำแต่พิไนยกันไว้แก่บุตรภิริยาญาติพี่น้อง เมื่อผู้อาพาธอยู่นั้นกำหนฎท่านไว้ดั่งนี้ {| |- |rowspan="5"|ถ้า |rowspan="5" width="5em"| |ผู้มีบันดาศักดินา ๑๐๐๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |rowspan="5" width="5em"| |พ้นเดือนหนึ่งกับ ๑๕ วัน |rowspan="5" width="5em"| | |จึ่งถึงอนิจกัม |- |พราหมทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๑๐ วัน |rowspan="3"|{{ปก2|4}} |rowspan="3"|จึ่งถึงมรณภาพ |- |ถ้านา ๑๐๐๐ มาถึงนา ๘๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๕ วัน |- |ถ้านา ๖๐๐ ถึงนา ๔๐๐ ทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ กับ ๓ วัน |- |พันทนายไพร่เปนดีทำพิไนยกันไว้ |พ้นเดือน ๑ | |จึ่งตาย |- |} {| |- |ท่านว่าฟังเอาพิไนยกันนั้นได้ อย่าได้เรียกเอามาแบ่งปันเลย เพราะว่าผู้อาพาธนั้นถึงแก่มรณภาพพ้นกำหนฎ ถ้าแลผู้อาพาธนั้นทำพิไนยกันไว้แก่ญาติพี่น้อง แลถึงแก่มรณภาพยังมิพ้นกำหนฎดั่งกล่าวไว้นี้ ท่านมิให้ฟัง ท่านว่าเพราะผู้นั่งมิได้ถามผู้อาพาธ ๆ สติฟั่นเฟือน ท่านให้เรียกคืนเอาทรัพยสิ่งของช้าม้าข้าคนไร่นาเรือกสวรในพิไนยกันนั้นแบ่งปันให้บุตรภิริยาญาติพี่น้องพ้องพันธุตามพระราชกฤษฎีกา ถ้าผู้นั่งนั้นถามผู้อาพาธ ๆ มีปรกติถ้อยคำยั่งยืนอยู่ถึง ๓ มื้อ ๓ หน แลผู้อาพาธถึงแก่มรณภาพแต่ใน {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} ก็ดี ท่านว่าทรัพยนั้นคงเปนสิทแก่ผู้รับนั้น |- |} ถ้าแลผู้อาพาธนั้นได้ทำพิไนยกันให้ทำบุญให้ทานแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลผู้อาพาธนั้นมรณภาพลงยังมิพ้นกำหนฎดั่งกล่าวมานี้ ท่านว่าอย่าให้เรียกเอาทรัพยนั้นคืนเลย เปนสิทแก่เจ้าไทยพระสงฆ แลทรัพยของเขาผู้มรณภาพนั้นให้ทำบุญให้ทานแก่เฃา {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> onqwa1zu8sms1m2df8zuola248v31ax 250 76895 298239 296809 2026-09-26T14:52:13Z Vesperstelo 11696 298239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๑|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|50}} ๕๐ มาตราหนึ่ง ผู้อาพาธนั้นมีทรัพยสิ่งของแก้วแหวนเงินทองสรรพทรัพยสิ่งใด ๆ แลเรียกเอาทรัพยนั้นออกมายื่นให้ถึงมือบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ้องพันธุมิศหายทาษกรรมกรชายหญิง แลให้ทานทรัพยกับมือผู้อาพาธเองไซ้ แลบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ้องพันธุมิศหายได้รับเอาทรัพยนั้นไปจากมือผู้อาพาธนั้นแล้ว แลมีเจ้าไทยพระสงฆผู้เถ้าผู้แก่ลุกนั่งรู้เหนด้วยเปนคำนับ ท่านว่าเปนสิทแก่ผู้ได้ทรัพยนั้น ถ้าแลผู้อาพาธถึงแก่มรณภาพไซ้ ท่านมิให้เรียกเอาทรัพยนั้นมาแบ่งปันเลย {{ลปร|ก2|51}} ๕๑ มาตราหนึ่ง ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาถึงนา ๑๐ ไร่ตายไซ้ ให้ปันทรัพยมรดกเปน ๓ ภาค ๆ หนึ่งให้แก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ผู้ตาย ภาคหนึ่งให้แก่ {{ซบ|ษามี|ภิริยา}} {{ปก2}} ผู้ตาย ภาคหนึ่งให้แก่ญาติพี่น้องลูกหลานเหลนลื่ผู้ตายซึ่งได้รักษาไข้ปลงศภตามสนิจแลห่าง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ae7zipmp7pqdn78ip8q9oi24e4pt387 298240 298239 2026-09-26T14:52:44Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/175]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/173]]: เปลี่ยนชื่อ 298239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๑|มรดก}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|50}} ๕๐ มาตราหนึ่ง ผู้อาพาธนั้นมีทรัพยสิ่งของแก้วแหวนเงินทองสรรพทรัพยสิ่งใด ๆ แลเรียกเอาทรัพยนั้นออกมายื่นให้ถึงมือบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ้องพันธุมิศหายทาษกรรมกรชายหญิง แลให้ทานทรัพยกับมือผู้อาพาธเองไซ้ แลบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ้องพันธุมิศหายได้รับเอาทรัพยนั้นไปจากมือผู้อาพาธนั้นแล้ว แลมีเจ้าไทยพระสงฆผู้เถ้าผู้แก่ลุกนั่งรู้เหนด้วยเปนคำนับ ท่านว่าเปนสิทแก่ผู้ได้ทรัพยนั้น ถ้าแลผู้อาพาธถึงแก่มรณภาพไซ้ ท่านมิให้เรียกเอาทรัพยนั้นมาแบ่งปันเลย {{ลปร|ก2|51}} ๕๑ มาตราหนึ่ง ต่ำนา ๔๐๐ ลงมาถึงนา ๑๐ ไร่ตายไซ้ ให้ปันทรัพยมรดกเปน ๓ ภาค ๆ หนึ่งให้แก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ผู้ตาย ภาคหนึ่งให้แก่ {{ซบ|ษามี|ภิริยา}} {{ปก2}} ผู้ตาย ภาคหนึ่งให้แก่ญาติพี่น้องลูกหลานเหลนลื่ผู้ตายซึ่งได้รักษาไข้ปลงศภตามสนิจแลห่าง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ae7zipmp7pqdn78ip8q9oi24e4pt387 250 77365 298242 296810 2026-09-26T14:53:46Z Vesperstelo 11696 298242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการลักษณกู้หนี้|พิมพ์ตามฉะบับหลวง L9x ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง คือ L9 (ก)}} จักกล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนเปนมูลคดีวิวาทแก่กันโดยเอกุณะดึงษมูลมาติกา ๒๙ มีบาฬีว่า {{หนา|อิณฺณญฺจ ธนํ}} ทรัพยอันให้กู้ยืมมีดอกเบี้ยแลหาดอกเบี้ยมิได้ แลแบ่ง {{ซบ|ได้|เสีย}} {{ปก2}} ในดอกเบี้ยแลต้นสีนกึ่งหนึ่งแลทังสิ้นโดยให้กันกู้ยืมมีไนยเปนอันมาก ในพระธรรมสาตรกล่าวว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} พี่น้องพ้อง{{ลปร|คผ|2|พันธุ|พันธุ์}} ญาติมิตรกู้หนี้ขายตัวแก่กันมีบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |มาตาปิตา อิณฺณกิยา ปุตฺตาปุตฺต อิณฺณกิยา<ref name = ":2">ทั้งสองฉะบับว่า อิณกฺกิยา</ref> |ญาติญาติ อิณฺณกิยา<ref>ทั้งสองฉะบับว่า อิณฺณกียา</ref> มิตฺตมิตฺตา อิณฺณกิยา }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|มาตาปิตา อิณฺณกิยา}} {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} กู้ทรัพยแก่บุตร ๆ กู้ทรัพยแก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ประการ ๑ {{หนา|ปุตตาปุตฺต อิณฺณกิยา}}<ref name = ":2"/> บุตรต่อบุตรกู้ทรัพยแก่กันประการ ๑ {{หนา|ญาติญาติ อิณฺณกิยา}}<ref>ต้นฉะบับ: อิณฺณกียา แก้ตาม ก</ref> ญาติต่อญาติกู้ทรัพยกันประการ ๑ {{หนา|มิตฺตมิตฺตา}}{{วว}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> knv4uecozd2s0bhn1wpox6wsg02ohud 298243 298242 2026-09-26T14:54:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/176]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/174]]: เปลี่ยนชื่อ 298242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระไอยการลักษณกู้หนี้|พิมพ์ตามฉะบับหลวง L9x ยังเหลืออีกฉะบับหนึ่ง คือ L9 (ก)}} จักกล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนเปนมูลคดีวิวาทแก่กันโดยเอกุณะดึงษมูลมาติกา ๒๙ มีบาฬีว่า {{หนา|อิณฺณญฺจ ธนํ}} ทรัพยอันให้กู้ยืมมีดอกเบี้ยแลหาดอกเบี้ยมิได้ แลแบ่ง {{ซบ|ได้|เสีย}} {{ปก2}} ในดอกเบี้ยแลต้นสีนกึ่งหนึ่งแลทังสิ้นโดยให้กันกู้ยืมมีไนยเปนอันมาก ในพระธรรมสาตรกล่าวว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} พี่น้องพ้อง{{ลปร|คผ|2|พันธุ|พันธุ์}} ญาติมิตรกู้หนี้ขายตัวแก่กันมีบาฬีดั่งนี้ {{กก|{{รมมจ |มาตาปิตา อิณฺณกิยา ปุตฺตาปุตฺต อิณฺณกิยา<ref name = ":2">ทั้งสองฉะบับว่า อิณกฺกิยา</ref> |ญาติญาติ อิณฺณกิยา<ref>ทั้งสองฉะบับว่า อิณฺณกียา</ref> มิตฺตมิตฺตา อิณฺณกิยา }}}} แปลเนื้อความว่า {{หนา|มาตาปิตา อิณฺณกิยา}} {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} กู้ทรัพยแก่บุตร ๆ กู้ทรัพยแก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ประการ ๑ {{หนา|ปุตตาปุตฺต อิณฺณกิยา}}<ref name = ":2"/> บุตรต่อบุตรกู้ทรัพยแก่กันประการ ๑ {{หนา|ญาติญาติ อิณฺณกิยา}}<ref>ต้นฉะบับ: อิณฺณกียา แก้ตาม ก</ref> ญาติต่อญาติกู้ทรัพยกันประการ ๑ {{หนา|มิตฺตมิตฺตา}}{{วว}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> knv4uecozd2s0bhn1wpox6wsg02ohud 250 77394 298245 296811 2026-09-26T15:44:51Z Vesperstelo 11696 298245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{หนา|อิณฺณกิยา}}<ref>ต้นฉะบับ: อิณกฺกิยา แก้ตาม ก</ref> มิตรต่อมิตรกู้ทรัพยแก่กันประการ ๑ ประการเท่านี้มีในพระธรรมสาตร ทีนี้จักกล่าวสาขคดี คือกิ่งความ มีตามพระราชบัญญัติแห่งโบราณราชกระษัตรสืบมาดั่งนี้ ศุภมัศดุ ๑๒๗๘ ชวดนักสัตวศก เดือนสิบเบด ขึ้นเก้าค่ำ จันทรวาร กาลบริเฉทกำหนด มีพระบันทูลสูรสิหนาทสมเดจ์บรมบาทพระเจ้ามหาจักรพรรดิราชาธิราชรามาธิบดีศรีสินทรนรินทรบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวให้ตราพระราชบัญญัติเผดียงโฆศนาแก่พระหลวงเมืองขุนมุนนานพฤฒามาตย์ราชมลตรีทุกกระทรวงทบวงการว่า แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง บุตร {{ซบ|ชายหญิง|เขย|สะไพ้}} {{ปก2|3}} ก็ดี {{ซบ|บิดามานดา|พ่อตาแม่ยาย|พ่อผัวแม่ผัว}} {{ปก2|3}} ก็ดี กู้ยืมขายตัวแก่กัน จะเปนต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ถ้ามีจึ่งให้ใช้กัร เหตุ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} มีก็ย่อมให้แก่บุตร {{ซบ|ชาย|หญิง}} {{ปก2}} ๆ ก็ย่อมแทนคุณ {{ซบ|{{ลปร|คผ|2|บดา|บิดา}}|มานดา}} {{ปก2}} จำพวกนี้ให้ว่ากล่าวกันเอาโดยปรกติ หมีให้เอาคดีไปเรียกร้องณะโรงสานกรมใด ๆ เลย ถ้าบุตร {{ซบ|เขย|สะไพ้}} {{ปก2}} ก็ดี {{ซบ|พ่อตาแม่ยาย|พ่อผัวแม่ผัว}} {{ปก2}} ก็ดี เปนคนอุทลุมไม่รู้คุณ จึ่งให้พิจารณา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> k0ygr4p4j8jlmi3s250ll22l8z2i4bf 298246 298245 2026-09-26T15:46:58Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/177]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/175]]: เปลี่ยนชื่อ 298245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{หนา|อิณฺณกิยา}}<ref>ต้นฉะบับ: อิณกฺกิยา แก้ตาม ก</ref> มิตรต่อมิตรกู้ทรัพยแก่กันประการ ๑ ประการเท่านี้มีในพระธรรมสาตร ทีนี้จักกล่าวสาขคดี คือกิ่งความ มีตามพระราชบัญญัติแห่งโบราณราชกระษัตรสืบมาดั่งนี้ ศุภมัศดุ ๑๒๗๘ ชวดนักสัตวศก เดือนสิบเบด ขึ้นเก้าค่ำ จันทรวาร กาลบริเฉทกำหนด มีพระบันทูลสูรสิหนาทสมเดจ์บรมบาทพระเจ้ามหาจักรพรรดิราชาธิราชรามาธิบดีศรีสินทรนรินทรบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวให้ตราพระราชบัญญัติเผดียงโฆศนาแก่พระหลวงเมืองขุนมุนนานพฤฒามาตย์ราชมลตรีทุกกระทรวงทบวงการว่า แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง บุตร {{ซบ|ชายหญิง|เขย|สะไพ้}} {{ปก2|3}} ก็ดี {{ซบ|บิดามานดา|พ่อตาแม่ยาย|พ่อผัวแม่ผัว}} {{ปก2|3}} ก็ดี กู้ยืมขายตัวแก่กัน จะเปนต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ถ้ามีจึ่งให้ใช้กัร เหตุ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} มีก็ย่อมให้แก่บุตร {{ซบ|ชาย|หญิง}} {{ปก2}} ๆ ก็ย่อมแทนคุณ {{ซบ|{{ลปร|คผ|2|บดา|บิดา}}|มานดา}} {{ปก2}} จำพวกนี้ให้ว่ากล่าวกันเอาโดยปรกติ หมีให้เอาคดีไปเรียกร้องณะโรงสานกรมใด ๆ เลย ถ้าบุตร {{ซบ|เขย|สะไพ้}} {{ปก2}} ก็ดี {{ซบ|พ่อตาแม่ยาย|พ่อผัวแม่ผัว}} {{ปก2}} ก็ดี เปนคนอุทลุมไม่รู้คุณ จึ่งให้พิจารณา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> k0ygr4p4j8jlmi3s250ll22l8z2i4bf 250 77395 298248 296812 2026-09-26T15:49:06Z Vesperstelo 11696 298248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ว่ากล่าวเอาแต่ต้นสีน เหตุว่าอย่าให้เคยประบัดสีนผู้อื่น ดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใดอย่าให้เอาเลย เหตุว่าเขาติดพันกันอยู่ {{ลปร|ก2|2}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใด้เปนพี่น้อง {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} เดียวร่วมท้องกันก็ดี บิดาเดียวต่างมานดา มานดาเดียวต่างบิดาก็ดี ท่านว่าเขาร่วม {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} กัน ถ้าแลเขาขาดแคลนทำบริคนสารกรมทันเปนคำนับขายแลกู้แก่กัน ถ้าจะมีต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ให้เอาต้นสีนจงเตม แลดอกเบี้ยนั้นท่านมิให้เอาเลย เพราะว่าเขาเปนทรัพยเรื่องเดียวกัน เขาก็เสียกันมิได้ {{ลปร|ก2|3}} ๓ มาตราหนึ่ง บุตรแห่ง {{ซบ|พี่|น้อง}} {{ปก2}} ฝ่ายข้างบิดามานดาเขาขลาดแคลน กู้แลขายมีบริคนเปนคำนับ ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม เพราะว่าเขาเปนตระกูลเดียวกัน ถ้าเขาให้โดยง่าย มีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด อย่าให้เอาเลย ถ้าให้โดยยาก แลมีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด ท่านให้ทำเปนสามส่วน ให้เอาแต่ส่วนหนึ่ง ถ้ามิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาต้นสีนจงเตม ถ้ามีดอก ให้เอาดอกทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 40k9sz2rrbjwpn7t3d2bpiy5ivvio35 298249 298248 2026-09-26T15:49:27Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/178]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/176]]: เปลี่ยนชื่อ 298248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ว่ากล่าวเอาแต่ต้นสีน เหตุว่าอย่าให้เคยประบัดสีนผู้อื่น ดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใดอย่าให้เอาเลย เหตุว่าเขาติดพันกันอยู่ {{ลปร|ก2|2}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใด้เปนพี่น้อง {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} เดียวร่วมท้องกันก็ดี บิดาเดียวต่างมานดา มานดาเดียวต่างบิดาก็ดี ท่านว่าเขาร่วม {{ซบ|พ่อ|แม่}} {{ปก2}} กัน ถ้าแลเขาขาดแคลนทำบริคนสารกรมทันเปนคำนับขายแลกู้แก่กัน ถ้าจะมีต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ให้เอาต้นสีนจงเตม แลดอกเบี้ยนั้นท่านมิให้เอาเลย เพราะว่าเขาเปนทรัพยเรื่องเดียวกัน เขาก็เสียกันมิได้ {{ลปร|ก2|3}} ๓ มาตราหนึ่ง บุตรแห่ง {{ซบ|พี่|น้อง}} {{ปก2}} ฝ่ายข้างบิดามานดาเขาขลาดแคลน กู้แลขายมีบริคนเปนคำนับ ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม เพราะว่าเขาเปนตระกูลเดียวกัน ถ้าเขาให้โดยง่าย มีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด อย่าให้เอาเลย ถ้าให้โดยยาก แลมีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด ท่านให้ทำเปนสามส่วน ให้เอาแต่ส่วนหนึ่ง ถ้ามิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาต้นสีนจงเตม ถ้ามีดอก ให้เอาดอกทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 40k9sz2rrbjwpn7t3d2bpiy5ivvio35 250 77396 298251 296813 2026-09-26T15:50:54Z Vesperstelo 11696 298251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|4}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนบุตรแห่งหลานฝ่ายญาติ บิดามานดาควรที่จะได้ทรัพย์มรฎกแก่กัน ทำบริคนกู้แลขายเปนคำนับ ถ้าให้โดยง่าย ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม ดอกมากน้อยเท่าใดท่านมิให้เอาเลย ถ้าให้โดยยาก ให้เอาดอกเบี้ยนั้นทำเปนสองส่วน ให้เอาส่วนหนึ่ง ถ้ามิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาดอกเบี้ยทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาสีนท่านไว้ {{ลปร|ก2|5}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนหลานเขยท่านแลขาดแคลน ไปขายแลกู้หนี้แก่ลุงตาน้าอาฝ่ายข้างเมียหลานสะไพ้ ไปขายแลกู้ลุงตาน้าอาอาวฝ่ายขางผัว ทำบริคนให้เปนคำนับ ถ้าได้โดยง่าย ให้เอาต้นสีนจงเตม ถ้ามีดอกมากน้อยเท่าใด ท่านมิให้เอาเลย ถ้าได้โดยยาก มีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด ให้ทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน ถ้ามิรับตามหนังสือบริคน สืบสวนเปนสัจ ให้เอาดอกนั้นทำสี่ส่วน เอาสามส่วน เพราะว่ามันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนเมียเดิมเมียกลางเมียสุด ขายแลกู้แก่กัน มีบริคนเปนคำนับ ถ้าให้โดยง่ายน มีต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม เพราะว่าร่วมสามีกัน ถ้าให้โดยยาก ให้ทำดอกเบี้ยเปนสองส่วนเอาส่วนหนึ่ง ถ้า<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cqtf8o08aqydc4fzrxdzvj037nqre43 298252 298251 2026-09-26T15:51:55Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/179]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/177]]: เปลี่ยนชื่อ 298251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|4}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนบุตรแห่งหลานฝ่ายญาติ บิดามานดาควรที่จะได้ทรัพย์มรฎกแก่กัน ทำบริคนกู้แลขายเปนคำนับ ถ้าให้โดยง่าย ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม ดอกมากน้อยเท่าใดท่านมิให้เอาเลย ถ้าให้โดยยาก ให้เอาดอกเบี้ยนั้นทำเปนสองส่วน ให้เอาส่วนหนึ่ง ถ้ามิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาดอกเบี้ยทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาสีนท่านไว้ {{ลปร|ก2|5}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนหลานเขยท่านแลขาดแคลน ไปขายแลกู้หนี้แก่ลุงตาน้าอาฝ่ายข้างเมียหลานสะไพ้ ไปขายแลกู้ลุงตาน้าอาอาวฝ่ายขางผัว ทำบริคนให้เปนคำนับ ถ้าได้โดยง่าย ให้เอาต้นสีนจงเตม ถ้ามีดอกมากน้อยเท่าใด ท่านมิให้เอาเลย ถ้าได้โดยยาก มีดอกเบี้ยมากน้อยเท่าใด ให้ทำเปนสามส่วน ให้เอาสองส่วน ถ้ามิรับตามหนังสือบริคน สืบสวนเปนสัจ ให้เอาดอกนั้นทำสี่ส่วน เอาสามส่วน เพราะว่ามันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|6}} ๖ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนเมียเดิมเมียกลางเมียสุด ขายแลกู้แก่กัน มีบริคนเปนคำนับ ถ้าให้โดยง่ายน มีต้นแลดอกมากน้อยเท่าใด ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม เพราะว่าร่วมสามีกัน ถ้าให้โดยยาก ให้ทำดอกเบี้ยเปนสองส่วนเอาส่วนหนึ่ง ถ้า<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> cqtf8o08aqydc4fzrxdzvj037nqre43 250 77397 298254 296815 2026-09-26T15:53:08Z Vesperstelo 11696 298254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>มิรับตามหนังสือคำนับ สืบสวนเปนสัจ ให้ทำดอกเบี้ยเปนสามส่วน เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนมิศหายอันดีสุจริตต่อกัน ขาดแคลนทำบริคนขายแลกู้ทรัพยแก่กัน ถ้าให้โดยง่าย ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม มีดอกมากน้อยเท่าใด ท่านให้ทำเปนสามส่วน เอนส่วนหนึ่ง ถ้าได้โดยยาก มิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาดอกเบี้ยทำเปนสี่ส่วน เอาสามส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ผู้ใดมีทรัพยสิ่งของทองเงิน มีผู้มากู้เงิน นายเงินมิให้ ฝ่ายบุตร {{ซบ|เขย|สไพ้}} {{ปก2}} รับตัวมันผู้กู้ อยู้มาผู้กู้หนีหาย ให้เจ้าเงินกล่าวเอาแก่บุตร {{ซบ|เขย|สไพ้}} {{ปก2}} เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหตุว่ามันรับทุกเขา กล่าวลักษณสำพันธญาติมิตรสนิจและห่างขายแลกู้หนี้ยืมสีนกันได้ ๘ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|9}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกู้หนี้ถือสีนแก่กันแต่ {{ศสต | 1 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.7em}} | 2 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ขึ้นไป ให้มีกรมทันแกงใดเปนสำคัญ ให้ผูกดอกเบี้ยเดือนละ {{ศสต | 1 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ถ้าหาเอกสารสำคัญมิได้มาร้องฟ้อง ท่านว่าอย่าให้รับไว้บังคับบันชา {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> itn00ui9oe0pbsmk6ien95tquipbq05 298255 298254 2026-09-26T15:56:03Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/180]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/178]]: เปลี่ยนชื่อ 298254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>มิรับตามหนังสือคำนับ สืบสวนเปนสัจ ให้ทำดอกเบี้ยเปนสามส่วน เอาสองส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|7}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนมิศหายอันดีสุจริตต่อกัน ขาดแคลนทำบริคนขายแลกู้ทรัพยแก่กัน ถ้าให้โดยง่าย ให้เอาแต่ต้นสีนจงเตม มีดอกมากน้อยเท่าใด ท่านให้ทำเปนสามส่วน เอนส่วนหนึ่ง ถ้าได้โดยยาก มิรับตามบริคน สืบสวนเปนสัจ ท่านให้เอาดอกเบี้ยทำเปนสี่ส่วน เอาสามส่วน เพราะมันจะประบัดเอาทรัพยท่านไว้ {{ลปร|ก2|8}} ๘ มาตราหนึ่ง ผู้ใดมีทรัพยสิ่งของทองเงิน มีผู้มากู้เงิน นายเงินมิให้ ฝ่ายบุตร {{ซบ|เขย|สไพ้}} {{ปก2}} รับตัวมันผู้กู้ อยู้มาผู้กู้หนีหาย ให้เจ้าเงินกล่าวเอาแก่บุตร {{ซบ|เขย|สไพ้}} {{ปก2}} เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหตุว่ามันรับทุกเขา กล่าวลักษณสำพันธญาติมิตรสนิจและห่างขายแลกู้หนี้ยืมสีนกันได้ ๘ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|9}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกู้หนี้ถือสีนแก่กันแต่ {{ศสต | 1 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.7em}} | 2 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ขึ้นไป ให้มีกรมทันแกงใดเปนสำคัญ ให้ผูกดอกเบี้ยเดือนละ {{ศสต | 1 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ถ้าหาเอกสารสำคัญมิได้มาร้องฟ้อง ท่านว่าอย่าให้รับไว้บังคับบันชา {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> itn00ui9oe0pbsmk6ien95tquipbq05 250 77398 298257 296816 2026-09-26T16:03:14Z Vesperstelo 11696 298257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|10}} ๒ มาตราหนึ่ง ผัวเมียกู้หนี้ท่านด้วยกัน แลผัวไปค้ามิได้ เจ้าหนี้รุกร้นจะเอา {{ซบ|ต้นเงิน|ดอกเบี้ย}} {{ปก2}} ท่านให้เมียซึ่งอยู่นั้นใช้แต่ต้นเงินท่าน ดอกเบี้ยยกเสีย ถ้าผัวมันมิตายกลับมา จึ่งเอาดอกเบี้ยแก่มัน {{ลปร|ก2|11}} ๓ มาตราหนึ่ง ผัวเมียเข้าชื่อกันทำสารกรมทันกู้ทรัพย ท่านให้ผัวไปค้าขาย แลผัวตาย ได้แต่สีนค้ามา ให้เมียใช้ทังต้นทังดอก ถ้ามิได้สีนค้ามา ให้เมียใช้แต่ต้น ถ้าแลเมียอยู่ตายก่อน ให้ผัวใช้ทังต้นทังดอก {{ลปร|ก2|12}} ๔ มาตราหนึ่ง ผัวเมียเข้าชื่อกันกู้หนี้ท่านไป แลผัวตายก็ดี เมียตายก็ดี ให้ผู้ยังใช้ต้นสีนท่านจงเตม ถ้าอย่ากัน ให้ชายใช้สองส่วน ให้หญิงใช้ส่วนหนึ่ง ท่านว่าชายหาบหญิงคอน {{ลปร|ก2|13}} ๕ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านใส่ชื่อเจ้าหนี้ทัง {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} อยู่มาฝ่ายเจ้าหนี้เมียตายยังแต่ผัวก็ดี ผัวตายยังแต่เมียก็ดี ให้เอาต้นเงินแลดอกเบี้ยจงเตม มิให้แบ่งสีนท่านเปนส่วนผู้ {{ซบ|ตาย|ยัง}} {{ปก2}} เลย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4y15u3xiq5nqhb8xnyywzxgdsxgc7yn 298258 298257 2026-09-26T16:03:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/181]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/179]]: เปลี่ยนชื่อ 298257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|10}} ๒ มาตราหนึ่ง ผัวเมียกู้หนี้ท่านด้วยกัน แลผัวไปค้ามิได้ เจ้าหนี้รุกร้นจะเอา {{ซบ|ต้นเงิน|ดอกเบี้ย}} {{ปก2}} ท่านให้เมียซึ่งอยู่นั้นใช้แต่ต้นเงินท่าน ดอกเบี้ยยกเสีย ถ้าผัวมันมิตายกลับมา จึ่งเอาดอกเบี้ยแก่มัน {{ลปร|ก2|11}} ๓ มาตราหนึ่ง ผัวเมียเข้าชื่อกันทำสารกรมทันกู้ทรัพย ท่านให้ผัวไปค้าขาย แลผัวตาย ได้แต่สีนค้ามา ให้เมียใช้ทังต้นทังดอก ถ้ามิได้สีนค้ามา ให้เมียใช้แต่ต้น ถ้าแลเมียอยู่ตายก่อน ให้ผัวใช้ทังต้นทังดอก {{ลปร|ก2|12}} ๔ มาตราหนึ่ง ผัวเมียเข้าชื่อกันกู้หนี้ท่านไป แลผัวตายก็ดี เมียตายก็ดี ให้ผู้ยังใช้ต้นสีนท่านจงเตม ถ้าอย่ากัน ให้ชายใช้สองส่วน ให้หญิงใช้ส่วนหนึ่ง ท่านว่าชายหาบหญิงคอน {{ลปร|ก2|13}} ๕ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านใส่ชื่อเจ้าหนี้ทัง {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} อยู่มาฝ่ายเจ้าหนี้เมียตายยังแต่ผัวก็ดี ผัวตายยังแต่เมียก็ดี ให้เอาต้นเงินแลดอกเบี้ยจงเตม มิให้แบ่งสีนท่านเปนส่วนผู้ {{ซบ|ตาย|ยัง}} {{ปก2}} เลย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 4y15u3xiq5nqhb8xnyywzxgdsxgc7yn 250 77399 298260 296817 2026-09-26T16:09:50Z Vesperstelo 11696 298260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|14}} ๖ มาตราหนึ่ง เมียมิรู้ผัวหากกู้หนี้ท่านมาซื้อเข้าปลาอาหารสู่กันกิน แลเอามาเลี้ยงลูกเต้า ให้เมียมันใช้ทังต้นทังดอกแก่ท่าน ท่านว่าเพราะเมียหาพิจารณา<ref>ต้นฉะบับ: พิจรณา</ref> เอาใจใส่ผัวมิได้ ถ้าผัวมันกู้หนี้ถือสีนมาสู่ชู้สาวแลพี่น้องมันกิน ท่านว่าผัวหากนอกใจเมีย ให้ผัวมันใช้สีนท่านทังต้นทังดอก {{ลปร|ก2|15}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดรู้อยู่ว่าเปนเมียน้อยข้อยข้าท่าน ให้มันกู้เบี้ยกู้เงิน เจ้าหนี้มิได้บอกแก่เจ้าผัวเจ้าทาษให้รู้ ท่านว่าเจ้าสีนนั้นใจง่าย ถ้ามันมีสีนเมื่อใด จึ่งให้เอาแก่มันเมื่อนั้น เพราะสมคบเมียน้อยข้อยข้าท่าน ถ้าเจ้าสีนได้บอกแก่เจ้าผัวเจ้าทาษให้รู้ให้ยอมด้วยเปนคำนับแล้ว ให้เจ้าผัวเจ้าทาษนั้นใช้สีนท่าน ถ้ามิใช้ให้เอาสีนนั้นแก่มันผู้กู้ตามกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|16}} ๘ มาตราหนึ่ง ชายหญิงเมื่อยังมิได้อยู่เปนผัวเมียกันั้นกู้หนี้ยืมสีนทรัพยท่านติดค้างอยู่ยังมิใช้ เมื่อมาอยู่เปนผัวเมียกัน ครั้นเจ้าหนี้มาทวงถาม แลฝ่ายข้าง {{ซบ|ชาย|หญิง}} {{ปก2}} ก็ดี ซึ่งมิได้มีชื่อในกรมมิได้รู้เหนว่ากู้ยืมแลมาอยูเปนผัวเมีย<ref>ต้นฉะบับ: เปนผัวเปนเมีย แก้ตาม ก</ref> กันนั้น ภายหลังรับว่าจะใช้ต่อเจ้าหนี้ยังมิได้ใช้แล {{ซบ|หญิง|ชาย}} {{ปก2}} ก็ดี{{วว}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 5th9v9mre434jwwgld7upupjuhl7smw 298261 298260 2026-09-26T16:10:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/182]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/180]]: เปลี่ยนชื่อ 298260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|14}} ๖ มาตราหนึ่ง เมียมิรู้ผัวหากกู้หนี้ท่านมาซื้อเข้าปลาอาหารสู่กันกิน แลเอามาเลี้ยงลูกเต้า ให้เมียมันใช้ทังต้นทังดอกแก่ท่าน ท่านว่าเพราะเมียหาพิจารณา<ref>ต้นฉะบับ: พิจรณา</ref> เอาใจใส่ผัวมิได้ ถ้าผัวมันกู้หนี้ถือสีนมาสู่ชู้สาวแลพี่น้องมันกิน ท่านว่าผัวหากนอกใจเมีย ให้ผัวมันใช้สีนท่านทังต้นทังดอก {{ลปร|ก2|15}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดรู้อยู่ว่าเปนเมียน้อยข้อยข้าท่าน ให้มันกู้เบี้ยกู้เงิน เจ้าหนี้มิได้บอกแก่เจ้าผัวเจ้าทาษให้รู้ ท่านว่าเจ้าสีนนั้นใจง่าย ถ้ามันมีสีนเมื่อใด จึ่งให้เอาแก่มันเมื่อนั้น เพราะสมคบเมียน้อยข้อยข้าท่าน ถ้าเจ้าสีนได้บอกแก่เจ้าผัวเจ้าทาษให้รู้ให้ยอมด้วยเปนคำนับแล้ว ให้เจ้าผัวเจ้าทาษนั้นใช้สีนท่าน ถ้ามิใช้ให้เอาสีนนั้นแก่มันผู้กู้ตามกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|16}} ๘ มาตราหนึ่ง ชายหญิงเมื่อยังมิได้อยู่เปนผัวเมียกันั้นกู้หนี้ยืมสีนทรัพยท่านติดค้างอยู่ยังมิใช้ เมื่อมาอยู่เปนผัวเมียกัน ครั้นเจ้าหนี้มาทวงถาม แลฝ่ายข้าง {{ซบ|ชาย|หญิง}} {{ปก2}} ก็ดี ซึ่งมิได้มีชื่อในกรมมิได้รู้เหนว่ากู้ยืมแลมาอยูเปนผัวเมีย<ref>ต้นฉะบับ: เปนผัวเปนเมีย แก้ตาม ก</ref> กันนั้น ภายหลังรับว่าจะใช้ต่อเจ้าหนี้ยังมิได้ใช้แล {{ซบ|หญิง|ชาย}} {{ปก2}} ก็ดี{{วว}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 5th9v9mre434jwwgld7upupjuhl7smw 250 77400 298263 296818 2026-09-26T16:12:16Z Vesperstelo 11696 298263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ซึ่งเปนลูกหนี้นั้นหนีตาย ให้ผู้ซึ่งรับว่าจะใช้หนี้นั้นใช้กึ่งหนึ่ง ถ้าแลชายหญิงซึ่งมิได้กู้ยืมนั้นมิได้รับว่าจะใช้จะเอามิได้ ถ้าผู้ใดได้ทรัพยผู้ตายไว้ ก็ให้ผู้ได้ทรัพยนั้นใช้ตามมากแลน้อย อย่าให้เปนกำม์เวรแก่ผู้ตาย {{ลปร|ก2|17}} ๙ มาตราหนึ่ง เมียขันหมากหลวงไปกู้หนี้ยืมสีนท่าน เจ้าหนี้นั้นมิได้บอกกล่าวผัวมันให้รู้ ท่านว่าให้แต่ต้นสีนท่านคืน อย่าให้เสียต้นของท่าน ถ้าบอกผัวมันให้รู้ ให้เอาดอกเปนข้าง ถ้าผัว<ref>ก: ผัวมัน</ref> รู้เหนมีสำคัญสัญาแกงใดด้วยเมียมัน ท่านว่าให้ต้นแลดอกแก่เจ้าหนี้จงเตม {{ลปร|ก2|18}} ๑๐ มาตราหนึ่ง ผัวเมียกู้หนี้ด้วยกัน เขาจะหย่ากัน ให้ชายใช้ ๒ ส่วน ให้หญิงใช้ส่วนหนึ่ง ถ้าชายผัวนั้นมิรู้ เปนสัจว่าหญิงหากกู้มาเลี้ยงลูกเต้าข้าคน ถ้าเขาจะหย่ากัน ให้ชายใช้แต่กึ่ง ถ้าหญิงกู้มาบำเรอห์ชู้แลพ่อแม่พี่น้องมัน ให้หญิงใช้แต่ผู้เดียว ถ้าชายกู้มาเลี้ยงลูกเต้าผู้คน แลหญิงมิรู้ ถ้าเขาจะหย่ากัน ให้ใช้คลกึ่ง ถ้าชายกู้มาบำเรอชู้สาวพ่อแม่พี่น้องมันเอง ให้ชายใช้แต่ผู้เดียวโดยพระราชกฤษฎีกาท่านแล {{ลปร|ก2|19}} ๑๑ มาตราหนึ่ง สามีมีที่ไปแห่งใด ๆ ก็ดี ภรรยา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jr1i2t4p3bc4c3u21btcg88puueeenp 298264 298263 2026-09-26T16:12:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/183]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/181]]: เปลี่ยนชื่อ 298263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๗๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ซึ่งเปนลูกหนี้นั้นหนีตาย ให้ผู้ซึ่งรับว่าจะใช้หนี้นั้นใช้กึ่งหนึ่ง ถ้าแลชายหญิงซึ่งมิได้กู้ยืมนั้นมิได้รับว่าจะใช้จะเอามิได้ ถ้าผู้ใดได้ทรัพยผู้ตายไว้ ก็ให้ผู้ได้ทรัพยนั้นใช้ตามมากแลน้อย อย่าให้เปนกำม์เวรแก่ผู้ตาย {{ลปร|ก2|17}} ๙ มาตราหนึ่ง เมียขันหมากหลวงไปกู้หนี้ยืมสีนท่าน เจ้าหนี้นั้นมิได้บอกกล่าวผัวมันให้รู้ ท่านว่าให้แต่ต้นสีนท่านคืน อย่าให้เสียต้นของท่าน ถ้าบอกผัวมันให้รู้ ให้เอาดอกเปนข้าง ถ้าผัว<ref>ก: ผัวมัน</ref> รู้เหนมีสำคัญสัญาแกงใดด้วยเมียมัน ท่านว่าให้ต้นแลดอกแก่เจ้าหนี้จงเตม {{ลปร|ก2|18}} ๑๐ มาตราหนึ่ง ผัวเมียกู้หนี้ด้วยกัน เขาจะหย่ากัน ให้ชายใช้ ๒ ส่วน ให้หญิงใช้ส่วนหนึ่ง ถ้าชายผัวนั้นมิรู้ เปนสัจว่าหญิงหากกู้มาเลี้ยงลูกเต้าข้าคน ถ้าเขาจะหย่ากัน ให้ชายใช้แต่กึ่ง ถ้าหญิงกู้มาบำเรอห์ชู้แลพ่อแม่พี่น้องมัน ให้หญิงใช้แต่ผู้เดียว ถ้าชายกู้มาเลี้ยงลูกเต้าผู้คน แลหญิงมิรู้ ถ้าเขาจะหย่ากัน ให้ใช้คลกึ่ง ถ้าชายกู้มาบำเรอชู้สาวพ่อแม่พี่น้องมันเอง ให้ชายใช้แต่ผู้เดียวโดยพระราชกฤษฎีกาท่านแล {{ลปร|ก2|19}} ๑๑ มาตราหนึ่ง สามีมีที่ไปแห่งใด ๆ ก็ดี ภรรยา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> jr1i2t4p3bc4c3u21btcg88puueeenp 250 77401 298268 296819 2026-09-26T16:15:17Z Vesperstelo 11696 298268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๐|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>อยู่หากกู้หนี้ท่าน สามียังมิทันกลับมา ภรรยานั้นถึงแก่มรณภาพ แลเจ้าทรัพยนั้นจะเอาทรัพยแก่สามีนั้นมิได้ ถ้าสามีนั้นมาถึงแล้วแลเจ้าทรัพยมาทวงสามีนั้นรู้แล้วจึ่งภรรยานั้นถึงแก่มรณ ควรให้สามีใช้ทรัพยซึ่งภรรยากู้นั้น กล่าวลักษณ {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} กู้ยืมด้วยกัน แล {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} กู้ {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} มิรู้ แล {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} ตาย {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} ยังโดยสังเขบได้ ๑๑ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|20}} ๑ มาตราหนึ่ง บุตรแลภรรยาไปกู้เบี้ยกู้เข้าทองเงินแลสิ่งใด ๆ ของท่าน เอาชื่อผัวแลชื่อ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ใส่ในอาสนกรมทัน แลเจ้าเบี้ยมิได้บอกแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} นั้นให้รู้ให้สีนแก่ผู้กู้แล้ว เมื่อหน้าไปผู้กู้ซึ่งเอาชื่อผัว {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ใส่นั้นหลีกหนีตายก็ดี เจ้าเข้านายเงินทวงสิ่งของ จะมาเอาแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} เขาผู้กู้นนั้น ท่านว่าเจ้าสีนไม่มีคำนับ มิให้เอาแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ผู้กู้นั้นเลย เพราะเจ้าสีนมิได้บอกมิได้เผชิญผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ให้รู้ ต่อผู้นั้นตายแลหนีจึ่งว่า {{ลปร|ก2|21}} ๒ มาตราหนึ่ง ถ้าผัวแลบิดามานดาแลนายเงินทำสารกรมทันเอาชื่อลูกเมียทาษไทใส่ในสารกรมทันกู้นั้นด้วย{{วว}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> brq3klwyca41pev6ip28peg7rfqvhnx 298269 298268 2026-09-26T16:15:59Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/184]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/182]]: เปลี่ยนชื่อ 298268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๐|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>อยู่หากกู้หนี้ท่าน สามียังมิทันกลับมา ภรรยานั้นถึงแก่มรณภาพ แลเจ้าทรัพยนั้นจะเอาทรัพยแก่สามีนั้นมิได้ ถ้าสามีนั้นมาถึงแล้วแลเจ้าทรัพยมาทวงสามีนั้นรู้แล้วจึ่งภรรยานั้นถึงแก่มรณ ควรให้สามีใช้ทรัพยซึ่งภรรยากู้นั้น กล่าวลักษณ {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} กู้ยืมด้วยกัน แล {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} กู้ {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} มิรู้ แล {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} ตาย {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} ยังโดยสังเขบได้ ๑๑ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|20}} ๑ มาตราหนึ่ง บุตรแลภรรยาไปกู้เบี้ยกู้เข้าทองเงินแลสิ่งใด ๆ ของท่าน เอาชื่อผัวแลชื่อ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ใส่ในอาสนกรมทัน แลเจ้าเบี้ยมิได้บอกแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} นั้นให้รู้ให้สีนแก่ผู้กู้แล้ว เมื่อหน้าไปผู้กู้ซึ่งเอาชื่อผัว {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ใส่นั้นหลีกหนีตายก็ดี เจ้าเข้านายเงินทวงสิ่งของ จะมาเอาแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} เขาผู้กู้นนั้น ท่านว่าเจ้าสีนไม่มีคำนับ มิให้เอาแก่ผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ผู้กู้นั้นเลย เพราะเจ้าสีนมิได้บอกมิได้เผชิญผัวแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ให้รู้ ต่อผู้นั้นตายแลหนีจึ่งว่า {{ลปร|ก2|21}} ๒ มาตราหนึ่ง ถ้าผัวแลบิดามานดาแลนายเงินทำสารกรมทันเอาชื่อลูกเมียทาษไทใส่ในสารกรมทันกู้นั้นด้วย{{วว}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> brq3klwyca41pev6ip28peg7rfqvhnx 250 77402 298272 296820 2026-09-26T16:17:28Z Vesperstelo 11696 298272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๑|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ท่านว่าเปนสิท แม้นแลเจ้าสีนบอกก็ดี มิได้บอกก็ดี แก่ผู้ซึ่งมีชื่อในสารกรมทันนั้น ท่านให้เสียโดยกระบิลคนซึ่งถือนั้น {{ลปร|ก2|22}} ๓ มาตราหนึ่ง กู้หนี้สีนท่าน แลผู้กู้นั้นเอาชื่อ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ซึ่งมิได้รับเงินมาใส่ในสารกรมทัน ครั้นบิดามานดาตาย นายเงินจะเอาเงินแก่ผู้กู้ ๆ ว่าตายเสียคนหนึ่งสองคนแล้ว จะให้แบ่งต้นเงินดอกเบี้ยส่วนผู้หนีผู้ตายนั้น คนผู้กู้หนี้หาชาติตระกูลมิได้ ท่านว่าอย่าให้แบ่ง จะเปนกำมเวราแก่ผู้ตาย ให้ใช้ต้นเงินดอกเบี้ยของท่านจงถ้วน กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนกันแลเอาชื่อผู้อื่นเข้าในกรมทันโดยสังเขบได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|23}} ๑ มาตราหนึ่ง ราษฎรทังหลายกู้หนี้ยืมสีนแก่กันก็ดี บางคาบใส่ชื่อในสารกรมทันคนหนึ่งสองคนหลายคนก็ดี ให้เจ้าเบี้ยนายเงินนั้นเรียกหาผู้มีชื่อในสารกรมทันมาจงถ้วน จึ่งวางเงินให้มันรู้เหนด้วยกัน ถ้าผู้มีชื่อในสารกรมทันนั้นมีมิได้มารับเงินด้วย แลให้เจ้าเงินเอาสารกรมทันบอกแก่ผู้มีชื่อซึ่งมีชื่ออยู่ในสารกรมทันให้รู้ จึ่งให้เงิน อย่าให้ใจง่าย ถ้านายเงินมิได้บอกมันซึ่งมีชื่อในกรมนั้นให้รู้ด้วย แลจะเอาเงินแก่มันผู้มีชื่อในกรมนั้นมิได้ เหตุเขามิได้รู้ด้วย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7bxgdzh73xh3jr8b7ic5i0vo3l7i5tw 298273 298272 2026-09-26T16:17:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/185]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/183]]: เปลี่ยนชื่อ 298272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๑|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ท่านว่าเปนสิท แม้นแลเจ้าสีนบอกก็ดี มิได้บอกก็ดี แก่ผู้ซึ่งมีชื่อในสารกรมทันนั้น ท่านให้เสียโดยกระบิลคนซึ่งถือนั้น {{ลปร|ก2|22}} ๓ มาตราหนึ่ง กู้หนี้สีนท่าน แลผู้กู้นั้นเอาชื่อ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ซึ่งมิได้รับเงินมาใส่ในสารกรมทัน ครั้นบิดามานดาตาย นายเงินจะเอาเงินแก่ผู้กู้ ๆ ว่าตายเสียคนหนึ่งสองคนแล้ว จะให้แบ่งต้นเงินดอกเบี้ยส่วนผู้หนีผู้ตายนั้น คนผู้กู้หนี้หาชาติตระกูลมิได้ ท่านว่าอย่าให้แบ่ง จะเปนกำมเวราแก่ผู้ตาย ให้ใช้ต้นเงินดอกเบี้ยของท่านจงถ้วน กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนกันแลเอาชื่อผู้อื่นเข้าในกรมทันโดยสังเขบได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|23}} ๑ มาตราหนึ่ง ราษฎรทังหลายกู้หนี้ยืมสีนแก่กันก็ดี บางคาบใส่ชื่อในสารกรมทันคนหนึ่งสองคนหลายคนก็ดี ให้เจ้าเบี้ยนายเงินนั้นเรียกหาผู้มีชื่อในสารกรมทันมาจงถ้วน จึ่งวางเงินให้มันรู้เหนด้วยกัน ถ้าผู้มีชื่อในสารกรมทันนั้นมีมิได้มารับเงินด้วย แลให้เจ้าเงินเอาสารกรมทันบอกแก่ผู้มีชื่อซึ่งมีชื่ออยู่ในสารกรมทันให้รู้ จึ่งให้เงิน อย่าให้ใจง่าย ถ้านายเงินมิได้บอกมันซึ่งมีชื่อในกรมนั้นให้รู้ด้วย แลจะเอาเงินแก่มันผู้มีชื่อในกรมนั้นมิได้ เหตุเขามิได้รู้ด้วย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7bxgdzh73xh3jr8b7ic5i0vo3l7i5tw 250 77403 298277 296821 2026-09-26T16:20:51Z Vesperstelo 11696 298277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๒|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|24}} ๒ มาตราหนึ่ง ถ้าแลผู้ใดลักเอาชื่อไพร่ฟ้าข้าคนท่านเข้าใส่ในสารกรมทัน ให้ไหมผู้นั้นกึ่งเบี้ยอันขายอันกู้ แล้วเงินซึ่งกู้ซึ่งขายนั้นตกแก่มันผู้ลักชื่อนั้นแล {{ลปร|ก2|25}} ๓ มาตราหนึ่ง มีอาสนเข้าชื่อกันหลายคน ไปกู้เงินท่านช้านานมิได้ให้ เจ้าหนี้ทำหนังสือร้องให้ตระลาการเรียกหาผู้มีอาสน เนื้อความยังมิทันแล้ว แลผู้มีอาสนในหนังสือนั้นตายบ้างยังบ้าง ให้กรรุณายกดอกให้แก่ผู้ตาย แลให้ผู้ยังใช้ต้นสีนท่านจงเตม {{ลปร|ก2|26}} ๔ มาตราหนึ่ง หลายคนทำสารกรมทันแกงใดบริคนใบเดียวกันกู้เงินท่าน ต้นเงินแลดอกเบี้ยเปนส่วน แลทรัพยนั้นมิได้บริคน ถ้าแลผู้มีชื่อในสารกรมทันนั้นตายคนหนึ่งสองคน ให้ยกต้นสีนแลดอกเบี้ยส่วนผู้ตายนั้นเสียตามบริคน ถ้าแลผู้ตายนั้นมีทรัพยสิ่งสีนบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ่อแม่งานเดียวกับผู้กู้ด้วยกันก็ดี ได้ทรัพยสิ่งสีนผู้ตายไว้ ให้ใช้ต้นสีนท่านจงเตม อย่าให้เปนกำมเวรแก่ผู้ตาย {{ลปร|ก2|27}} ๕ มาตราหนึ่ง หลายคนกู้เงินท่านมิได้ดอกเบี้ย ตายบ้าง หนีบ้าง {{ลปร|คผ|2|ไห้|ให้}} เอาต้นสีนแบ่งปันเปนส่วนผู้ยังผู้หนีผู้ตาย เปนส่วนผู้ยังเท่าใด ให้ใช้ {{ซบ|ต้น|ดอก}} {{ปก2}} แก่ท่านจงเตม {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tadrgt9zlqv9owykoyld6enn5xdhtuj 298279 298277 2026-09-26T16:21:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/186]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/184]]: เปลี่ยนชื่อ 298277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๒|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|24}} ๒ มาตราหนึ่ง ถ้าแลผู้ใดลักเอาชื่อไพร่ฟ้าข้าคนท่านเข้าใส่ในสารกรมทัน ให้ไหมผู้นั้นกึ่งเบี้ยอันขายอันกู้ แล้วเงินซึ่งกู้ซึ่งขายนั้นตกแก่มันผู้ลักชื่อนั้นแล {{ลปร|ก2|25}} ๓ มาตราหนึ่ง มีอาสนเข้าชื่อกันหลายคน ไปกู้เงินท่านช้านานมิได้ให้ เจ้าหนี้ทำหนังสือร้องให้ตระลาการเรียกหาผู้มีอาสน เนื้อความยังมิทันแล้ว แลผู้มีอาสนในหนังสือนั้นตายบ้างยังบ้าง ให้กรรุณายกดอกให้แก่ผู้ตาย แลให้ผู้ยังใช้ต้นสีนท่านจงเตม {{ลปร|ก2|26}} ๔ มาตราหนึ่ง หลายคนทำสารกรมทันแกงใดบริคนใบเดียวกันกู้เงินท่าน ต้นเงินแลดอกเบี้ยเปนส่วน แลทรัพยนั้นมิได้บริคน ถ้าแลผู้มีชื่อในสารกรมทันนั้นตายคนหนึ่งสองคน ให้ยกต้นสีนแลดอกเบี้ยส่วนผู้ตายนั้นเสียตามบริคน ถ้าแลผู้ตายนั้นมีทรัพยสิ่งสีนบุตรภรรยาญาติพี่น้องพ่อแม่งานเดียวกับผู้กู้ด้วยกันก็ดี ได้ทรัพยสิ่งสีนผู้ตายไว้ ให้ใช้ต้นสีนท่านจงเตม อย่าให้เปนกำมเวรแก่ผู้ตาย {{ลปร|ก2|27}} ๕ มาตราหนึ่ง หลายคนกู้เงินท่านมิได้ดอกเบี้ย ตายบ้าง หนีบ้าง {{ลปร|คผ|2|ไห้|ให้}} เอาต้นสีนแบ่งปันเปนส่วนผู้ยังผู้หนีผู้ตาย เปนส่วนผู้ยังเท่าใด ให้ใช้ {{ซบ|ต้น|ดอก}} {{ปก2}} แก่ท่านจงเตม {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tadrgt9zlqv9owykoyld6enn5xdhtuj 250 77404 298288 296822 2026-09-26T16:33:26Z Vesperstelo 11696 298288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|28}} ๖ มาตราหนึ่ง บิดามานดาพี่น้อลูกเมียมีทุกข์ทังวลเข้าชื่อด้วยกันหลายคนกู้หนี้ถือสีนขายตัวไว้แก่ท่าน มีสารกรมทันเปนคำนับช้านาน แลได้ส่งดอกเบี้ยบ้างก็ดี แลมิได้ส่งดอกเบี้ยติดค้างมาเปนช้านานเปนหลายเดือนหลายปีก็ดี แลผู้กู้หนี้ถือสีนมิได้หนีเองมิได้ตายเอง มีผู้ {{ซบ|แนะ|สอน}} {{ปก2}} ให้หนี แลมีผู้ทุบตีฆ่าฟันให้ตายก็ดี แล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} พี่น้องลูกเมียมันผู้ตายผู้หนีรู้ด้วยประการใด ๆ ก็ดี ว่ากล่าวพิจารณาเปนสัจ ถ้าเจ้าสีนว่ากล่าวได้เบี้ยปรับไหมแก่ผู้ทุบตีฆ่าฟันผู้แนะสอนเสือกไสให้หนีนั้น ท่านให้แบ่งสีนนั้นส่วนผู้ตายผู้หนียัง ถ้าแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ลูกเมียมันได้ปรับไหมแก่ผู้ทุบตีฆ่าฟันเสือกไสนั้น ท่านมิให้แบ่งปันใช้ต้นสีนท่านเลย ท่านให้คิดเอาทังต้นแลดอกแก่ผู้เข้าชื่อด้วยผู้ตายผู้ได้เบี้ยปรับไหมนั้นจงถ้วนสิบปีแต่ต่อหน้า เพราะมันมิได้หนีเองตายเองแล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันเข้าชื่อในกรมหลายคนโดยสังเขปได้ ๖ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|29}} ๑ มาตราหนึ่ง เจ้าเงินเอาชื่อทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} เข้าในสารกรมทันกู้ทรัพยท่านผู้อื่น ผู้กู้นั้นยังมิำด้ส่งต้นเงินแลดอก<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 71trbzarctak9a426x1baqmxmtupl23 298289 298288 2026-09-26T16:33:43Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/187]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/185]]: เปลี่ยนชื่อ 298288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|28}} ๖ มาตราหนึ่ง บิดามานดาพี่น้อลูกเมียมีทุกข์ทังวลเข้าชื่อด้วยกันหลายคนกู้หนี้ถือสีนขายตัวไว้แก่ท่าน มีสารกรมทันเปนคำนับช้านาน แลได้ส่งดอกเบี้ยบ้างก็ดี แลมิได้ส่งดอกเบี้ยติดค้างมาเปนช้านานเปนหลายเดือนหลายปีก็ดี แลผู้กู้หนี้ถือสีนมิได้หนีเองมิได้ตายเอง มีผู้ {{ซบ|แนะ|สอน}} {{ปก2}} ให้หนี แลมีผู้ทุบตีฆ่าฟันให้ตายก็ดี แล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} พี่น้องลูกเมียมันผู้ตายผู้หนีรู้ด้วยประการใด ๆ ก็ดี ว่ากล่าวพิจารณาเปนสัจ ถ้าเจ้าสีนว่ากล่าวได้เบี้ยปรับไหมแก่ผู้ทุบตีฆ่าฟันผู้แนะสอนเสือกไสให้หนีนั้น ท่านให้แบ่งสีนนั้นส่วนผู้ตายผู้หนียัง ถ้าแล {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ลูกเมียมันได้ปรับไหมแก่ผู้ทุบตีฆ่าฟันเสือกไสนั้น ท่านมิให้แบ่งปันใช้ต้นสีนท่านเลย ท่านให้คิดเอาทังต้นแลดอกแก่ผู้เข้าชื่อด้วยผู้ตายผู้ได้เบี้ยปรับไหมนั้นจงถ้วนสิบปีแต่ต่อหน้า เพราะมันมิได้หนีเองตายเองแล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันเข้าชื่อในกรมหลายคนโดยสังเขปได้ ๖ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|29}} ๑ มาตราหนึ่ง เจ้าเงินเอาชื่อทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} เข้าในสารกรมทันกู้ทรัพยท่านผู้อื่น ผู้กู้นั้นยังมิำด้ส่งต้นเงินแลดอก<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 71trbzarctak9a426x1baqmxmtupl23 250 77405 298291 296823 2026-09-26T16:35:45Z Vesperstelo 11696 298291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เบี้ยก็ดี ส่งบ้างยังมิครบก็ดี ถ้าทาษมีชื่อในกรมทันนั้นล้มตายหายหนี ให้เจ้าทาษผู้กู้นั้นใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ยท่านจงถ้วน ถ้าเจ้าทาษผู้กู้นั้นล้มตายหายหนี ให้มันทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} ซึ่งมีชื่อในกรมทันนั้นส่งแต่เบี้ยค่าตัวมันจงถ้วน แลทรัพยซึ่งนายเงินกู้นั้น เจ้าหนี้จะเอาแก่ทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} ซึ่งมีชื่อในกรมทันนั้นมิได้ เพราะทาษเถียงเจ้ามิได้ {{ลปร|ก2|30}} ๒ มาตราหนึ่ง ให้ทาษท่านกู้หนี้นายเงินมิรู้ เมื่อมาทวงนายเงินมันจึ่งรู้ เมื่อมันทำได้จึ่งให้มันใช้ ถ้ามันกู้แต่นายเงินเก่ามา นายเงินใหม่มิรู้ เมื่อเขามาทวงจึ่งรู้ ให้เวนทาษนั้นให้แก่นายเงินเก่าคึน {{ลปร|ก2|31}} ๓ มาตราหนึ่ง เศษฐีก็ดี แลขุนผู้ดีมีผู้คนมากก็ดี แลทวยราษฎรทังหลายก็ดี ให้ทาษไปอยู่ต่างบ้านก็ดี ให้ไปซื้อขายทางบกทางเรือก็ดี แลมันไปกู้หนี้ถือสีนทรัพยสิ่งใด ๆ ให้ถามนายมันก่อน ถ้านายมันว่าให้เถิด มันทำหนังสือสำคัญแกงใด นายมันรู้จึ่งให้ ถ้านายเงินมิยอม หากมักง่ายให้หนี้แก่มันเอง แลทาษท่านหนี ท่านว่าให้ใช้ทาษท่าน ถ้าแลนายเงีนมันรู้แลยอมด้วย ให้เรียกเอาทังต้นทังดอกจงเตม ถ้ามันหาสีนจะให้มิได้ เอาตัวทาษนั้นไว้ใช้ค่าสีนท่านกว่าจะได้ ถ้า<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rmy1s9cgndql3pmuc4zxkaca0dqmikx 298292 298291 2026-09-26T16:36:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/188]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/186]]: เปลี่ยนชื่อ 298291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เบี้ยก็ดี ส่งบ้างยังมิครบก็ดี ถ้าทาษมีชื่อในกรมทันนั้นล้มตายหายหนี ให้เจ้าทาษผู้กู้นั้นใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ยท่านจงถ้วน ถ้าเจ้าทาษผู้กู้นั้นล้มตายหายหนี ให้มันทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} ซึ่งมีชื่อในกรมทันนั้นส่งแต่เบี้ยค่าตัวมันจงถ้วน แลทรัพยซึ่งนายเงินกู้นั้น เจ้าหนี้จะเอาแก่ทาษทา {{ซบ|ษี|ษา}} {{ปก2}} ซึ่งมีชื่อในกรมทันนั้นมิได้ เพราะทาษเถียงเจ้ามิได้ {{ลปร|ก2|30}} ๒ มาตราหนึ่ง ให้ทาษท่านกู้หนี้นายเงินมิรู้ เมื่อมาทวงนายเงินมันจึ่งรู้ เมื่อมันทำได้จึ่งให้มันใช้ ถ้ามันกู้แต่นายเงินเก่ามา นายเงินใหม่มิรู้ เมื่อเขามาทวงจึ่งรู้ ให้เวนทาษนั้นให้แก่นายเงินเก่าคึน {{ลปร|ก2|31}} ๓ มาตราหนึ่ง เศษฐีก็ดี แลขุนผู้ดีมีผู้คนมากก็ดี แลทวยราษฎรทังหลายก็ดี ให้ทาษไปอยู่ต่างบ้านก็ดี ให้ไปซื้อขายทางบกทางเรือก็ดี แลมันไปกู้หนี้ถือสีนทรัพยสิ่งใด ๆ ให้ถามนายมันก่อน ถ้านายมันว่าให้เถิด มันทำหนังสือสำคัญแกงใด นายมันรู้จึ่งให้ ถ้านายเงินมิยอม หากมักง่ายให้หนี้แก่มันเอง แลทาษท่านหนี ท่านว่าให้ใช้ทาษท่าน ถ้าแลนายเงีนมันรู้แลยอมด้วย ให้เรียกเอาทังต้นทังดอกจงเตม ถ้ามันหาสีนจะให้มิได้ เอาตัวทาษนั้นไว้ใช้ค่าสีนท่านกว่าจะได้ ถ้า<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rmy1s9cgndql3pmuc4zxkaca0dqmikx 250 77406 298294 296824 2026-09-26T16:38:34Z Vesperstelo 11696 298294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ให้เบี้ยเงินแก่ทาษท่าน แลนายเงินมันมิรู้ด้วย ท่านว่ามันสมคบด้วยทาษท่าน แม้นทาษนั้นมีสิ่งสีน ให้เอาสีนนั้นใช้หนี้ท่านแต่ต้น แลดอกเบี้ยนั้นให้ลดเสีย ถ้ามันไม่มีสีนจะให้ จะเอาทาษท่านไปมิได้ เมื่อไรมันมี จึ่งเอาแก่มัน เพราะให้หนี้แก่ทาษท่านมิให้นายมันรู้ด้วยแล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันเอาชื่อทาษใส่ในกรมทันแลให้ทาษท่านกู้โดยสังเขปได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|32}} ๑ มาตราหนึ่ง {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} เข้าชื่อกันกู้เงินท่าน แลทังสองนั้นตาย ยังมีแต่ทรัพยช้างม้าวัวควายผู้คน บุตรหญิงชายก็ยัง แลบุตรนั้นมิรู้ว่าพ่อแม่เข้ากู้เบี้ยกู้เงินท่าน แลไปมิได้ใช้ เมื่อท่านพิจารณาเปนสัจว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} กู้หนี้ถือสีนท่านจริง ให้บุตรซึ่งได้ทรัพยผู้คนช้างม้าวัวควายไร่นาเรือกสวนนั้นใช้ต้นสีนท่านจงเตม ผู้ใดได้มาก ให้ใช้มาก ผู้ใดได้น้อย ให้ใช้น้อย ให้พ้นจากจัตุราบาย อย่าให้เปนกำมเวรแก่ผู้ตายเลย {{ลปร|ก2|33}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ยืมของท่านไปมิทันใช้ แลผู้กู้หนี้ยืมของเกิดปัติเหตุตาย สีนอันผู้กู้นั้นมากน้อยเท่าใด ให้เจ้าหนี้เอาแทนสีนนั้น แม้นสีนผู้ตายนั้นอยู่แก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}}{{วว}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> myukk1k6eurfmrdd4mnvjvd3w8ln9he 298295 298294 2026-09-26T16:38:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/189]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/187]]: เปลี่ยนชื่อ 298294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ให้เบี้ยเงินแก่ทาษท่าน แลนายเงินมันมิรู้ด้วย ท่านว่ามันสมคบด้วยทาษท่าน แม้นทาษนั้นมีสิ่งสีน ให้เอาสีนนั้นใช้หนี้ท่านแต่ต้น แลดอกเบี้ยนั้นให้ลดเสีย ถ้ามันไม่มีสีนจะให้ จะเอาทาษท่านไปมิได้ เมื่อไรมันมี จึ่งเอาแก่มัน เพราะให้หนี้แก่ทาษท่านมิให้นายมันรู้ด้วยแล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันเอาชื่อทาษใส่ในกรมทันแลให้ทาษท่านกู้โดยสังเขปได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|32}} ๑ มาตราหนึ่ง {{ซบ|ผัว|เมีย}} {{ปก2}} เข้าชื่อกันกู้เงินท่าน แลทังสองนั้นตาย ยังมีแต่ทรัพยช้างม้าวัวควายผู้คน บุตรหญิงชายก็ยัง แลบุตรนั้นมิรู้ว่าพ่อแม่เข้ากู้เบี้ยกู้เงินท่าน แลไปมิได้ใช้ เมื่อท่านพิจารณาเปนสัจว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} กู้หนี้ถือสีนท่านจริง ให้บุตรซึ่งได้ทรัพยผู้คนช้างม้าวัวควายไร่นาเรือกสวนนั้นใช้ต้นสีนท่านจงเตม ผู้ใดได้มาก ให้ใช้มาก ผู้ใดได้น้อย ให้ใช้น้อย ให้พ้นจากจัตุราบาย อย่าให้เปนกำมเวรแก่ผู้ตายเลย {{ลปร|ก2|33}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ยืมของท่านไปมิทันใช้ แลผู้กู้หนี้ยืมของเกิดปัติเหตุตาย สีนอันผู้กู้นั้นมากน้อยเท่าใด ให้เจ้าหนี้เอาแทนสีนนั้น แม้นสีนผู้ตายนั้นอยู่แก่ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}}{{วว}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> myukk1k6eurfmrdd4mnvjvd3w8ln9he 250 77407 298297 296825 2026-09-26T16:40:05Z Vesperstelo 11696 298297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>พี่น้องพ้องพันธุ์ก็ดี ได้แก่ผู้ใดก็ดี ให้ใช้ต้นสีนท่านนั้น อย่าประบัดสีนท่าน จะเปนกำมเปนเวรแก่ผู้ตาย กล่าวลักษณกู้หนี้ท่านยังมิทันใช้ลูกหนี้ซึ่งมีชื่อในกรมตายได้ ๒ มาตรา {{ลปร|ก2|34}} ๑ มาตราหนึ่ง กู้เงินท่านแลส่งดอกเบี้ยรายมาถึงเดือนหนึ่ง {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} เดือนแล้วก็ดี แลอยู่มามิส่งนายเงิน ๆ ก็ไปทวง แลทำประเว่ประวิงไปมา ต้นเงินก็มิส่ง ดอกเบี้ยก็มิให้ เปนช้านาน นายเงินให้สมภักนักการเรียกหา แลท่านบังคับว่าซึ่งดอกเบี้ยส่งรายเดือน {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} เดือนนั้นเปนลาภแก่นายเงินแต่ที่ได้ไว้แล้วนั้น แลซึ่งดอกเบี้ยยังไม่ส่งนั้นให้บังคับตามมากแลน้อย ถ้าแลช้านานเท่าใด ให้บังคับแต่ต่อหน้าโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|35}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านแลได้ส่งดอกเบี้ยแต่เดือนหนึ่งสองเดือน อยู่มามิส่งนายเงินไปทวงต้นเงินก็มิได้ ดอกเบี้ยมิได้ส่งเปนช้านาน นายเงินให้เรียกมายังแพ่งแห่งสุภากระลาการ ท่านให้บังคับดอกเบี้ยให้โดยสารกรมทันให้แต่ ๓ ขวบ ถ้าแลต้นเงินถึง ๑๐ ปี ให้เอาดอกแต่ต่อหน้า อนึ่งถ้ากู้หนี้เงินท่าน ๆ จะเอาต้นเงินแลดอกเบี้ยหาดอกเบี้ยจะให้มิได้เปนช้านาน นายเงินให้ลูกหนี้ทำสารกรมทันกลับเอาดอกเบี้ยเปนต้น ให้เปนดอกไปอีกเล่า อยู่มา<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> nlfqyefpldw7n5sgatvb3ux96wyn2s9 298298 298297 2026-09-26T16:40:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/190]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/188]]: เปลี่ยนชื่อ 298297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>พี่น้องพ้องพันธุ์ก็ดี ได้แก่ผู้ใดก็ดี ให้ใช้ต้นสีนท่านนั้น อย่าประบัดสีนท่าน จะเปนกำมเปนเวรแก่ผู้ตาย กล่าวลักษณกู้หนี้ท่านยังมิทันใช้ลูกหนี้ซึ่งมีชื่อในกรมตายได้ ๒ มาตรา {{ลปร|ก2|34}} ๑ มาตราหนึ่ง กู้เงินท่านแลส่งดอกเบี้ยรายมาถึงเดือนหนึ่ง {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} เดือนแล้วก็ดี แลอยู่มามิส่งนายเงิน ๆ ก็ไปทวง แลทำประเว่ประวิงไปมา ต้นเงินก็มิส่ง ดอกเบี้ยก็มิให้ เปนช้านาน นายเงินให้สมภักนักการเรียกหา แลท่านบังคับว่าซึ่งดอกเบี้ยส่งรายเดือน {{ซบ|๒|๓}} {{ปก2}} เดือนนั้นเปนลาภแก่นายเงินแต่ที่ได้ไว้แล้วนั้น แลซึ่งดอกเบี้ยยังไม่ส่งนั้นให้บังคับตามมากแลน้อย ถ้าแลช้านานเท่าใด ให้บังคับแต่ต่อหน้าโดยพระราชกฤษฎีกา {{ลปร|ก2|35}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านแลได้ส่งดอกเบี้ยแต่เดือนหนึ่งสองเดือน อยู่มามิส่งนายเงินไปทวงต้นเงินก็มิได้ ดอกเบี้ยมิได้ส่งเปนช้านาน นายเงินให้เรียกมายังแพ่งแห่งสุภากระลาการ ท่านให้บังคับดอกเบี้ยให้โดยสารกรมทันให้แต่ ๓ ขวบ ถ้าแลต้นเงินถึง ๑๐ ปี ให้เอาดอกแต่ต่อหน้า อนึ่งถ้ากู้หนี้เงินท่าน ๆ จะเอาต้นเงินแลดอกเบี้ยหาดอกเบี้ยจะให้มิได้เปนช้านาน นายเงินให้ลูกหนี้ทำสารกรมทันกลับเอาดอกเบี้ยเปนต้น ให้เปนดอกไปอีกเล่า อยู่มา<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> nlfqyefpldw7n5sgatvb3ux96wyn2s9 250 77408 298300 296826 2026-09-26T16:40:56Z Vesperstelo 11696 298300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>นายเงินจะเอาเงิน ท่านว่ากรมกลัวไภย จะให้ดอกเบี้ยเยียใดจะได้ยากแก่ไพร่เมืองท่าน ให้เสียให้แต่ดอกเบี้ยเดิม ให้บังคับบันชาแต่โดยชอบธรรม {{ลปร|ก2|36}} ๓ มาตราหนึ่ง ทำสารกรมทันกู้เงินท่าน มีในสารกรมทันต้นเงินแต่เท่านั้น ๆ แล้วเอาเงินนอกกรมทันนั้นอีกมากน้อยเท่าใดก็ดี จะคิดเอาดอกเบี้ย<ref>ก: ดอก</ref> มิได้เลย เพราะเปนเงินนอกกรม {{ลปร|ก2|37}} ๔ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านก็ดี ขายตัวไว้แก่ท่านเปนเงินมากน้อยเท่าใดก็ดี มิได้ใช้หนี้แลตัวมิได้อยู่รับใช้ท่านช้านานดอกเบี้ยต่อหน้า นายเงินจะเอาเงินของท่านให้ครบต่อหน้า แลลูกหนี้สิ้นร่างบันดาตัวหาเงินจะให้มิได้ทำสารกรมทันเอาดอกเบี้ยเปนต้น ตนเข้าใช้สอยทำสืบไปเล่า ถ้าแลตัวมิได้เข้าใช้ป่วยการท่านก็ดี แลมิได้ต้นเงินแลดอกเบี้ยมาส่งท่านก็ดี แลเจ้าหนี้จะคิดเอาค่าป่วยการเงินเก่าสืบไปอีกเล่า ท่าน<ref>ก: ท่านว่า</ref> มิให้ ๆ เลย {{ลปร|ก2|38}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้กู้หนี้ถือสีนของตนไป ยังมิได้ต้นเงินดอกเบี้ยของตน ๆ ให้กู้ไปใหม่อีกเล่า ท่านว่านายเงิน<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> fixyc7otjarxox7h5esj8ekpj7wxw2w 298301 298300 2026-09-26T16:41:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/191]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/189]]: เปลี่ยนชื่อ 298300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>นายเงินจะเอาเงิน ท่านว่ากรมกลัวไภย จะให้ดอกเบี้ยเยียใดจะได้ยากแก่ไพร่เมืองท่าน ให้เสียให้แต่ดอกเบี้ยเดิม ให้บังคับบันชาแต่โดยชอบธรรม {{ลปร|ก2|36}} ๓ มาตราหนึ่ง ทำสารกรมทันกู้เงินท่าน มีในสารกรมทันต้นเงินแต่เท่านั้น ๆ แล้วเอาเงินนอกกรมทันนั้นอีกมากน้อยเท่าใดก็ดี จะคิดเอาดอกเบี้ย<ref>ก: ดอก</ref> มิได้เลย เพราะเปนเงินนอกกรม {{ลปร|ก2|37}} ๔ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านก็ดี ขายตัวไว้แก่ท่านเปนเงินมากน้อยเท่าใดก็ดี มิได้ใช้หนี้แลตัวมิได้อยู่รับใช้ท่านช้านานดอกเบี้ยต่อหน้า นายเงินจะเอาเงินของท่านให้ครบต่อหน้า แลลูกหนี้สิ้นร่างบันดาตัวหาเงินจะให้มิได้ทำสารกรมทันเอาดอกเบี้ยเปนต้น ตนเข้าใช้สอยทำสืบไปเล่า ถ้าแลตัวมิได้เข้าใช้ป่วยการท่านก็ดี แลมิได้ต้นเงินแลดอกเบี้ยมาส่งท่านก็ดี แลเจ้าหนี้จะคิดเอาค่าป่วยการเงินเก่าสืบไปอีกเล่า ท่าน<ref>ก: ท่านว่า</ref> มิให้ ๆ เลย {{ลปร|ก2|38}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้กู้หนี้ถือสีนของตนไป ยังมิได้ต้นเงินดอกเบี้ยของตน ๆ ให้กู้ไปใหม่อีกเล่า ท่านว่านายเงิน<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> fixyc7otjarxox7h5esj8ekpj7wxw2w 250 77409 298303 296827 2026-09-26T16:44:14Z Vesperstelo 11696 298303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>จะใคร่ได้ดอกมากจึ่งให้กู้ใหม่เล่า ท่านว่านายเงินมักได้ใคร่มี ให้เรียกเอาแต่ต้นกรมทันก่อนนั้น กรมทันให้พายหลังหากสูนเปล่า แม้นลูกหนี้มิให้ก็ได้แล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแล้วแลเอาต้นเปนดอกได้ ๕ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|39}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกู้หนี้ถือสีนกัน เจ้าหนี้อ้างว่าตนเปนดีมีทาษไทหลาย ว่ามียศมีศักดิล่วงความเมืองท่าน มิให้นาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แพ่งแห่งกระทรวงเรียกหาให้เลย ก็ยื้อแย่งแข่งเขนเอาสิ่งสีนทรัพยเหดุนั้นมาเอง ถ้าหนี้นั้นเปนต่อหน้า ให้ยกดอกเบี้ยนั้นเสีย เอาแต่ต้นให้ ถ้าดอกเบี้ยนั้นมิถึงต่อหน้า ให้เอาต้นแลดอกเข้าด้วยกัน แลแล่งเสียกึ่งหนึ่ง เอากึ่งหนึ่งให้แก่เจ้าหนี้ ถ้ายื้อส่งสีนทรัพยแห่งเขามา เหลือหนี้นั้นให้คืนแก่เขา ถ้าแลเจ้าหนี้เอาสิ่งสีนเขามาทำให้หายตาย แลมีผู้พิภาษต่อเจ้าหนี้เอง มิให้เขาใช้หนี้นั้นเลย เพราะเจ้าหนี้ล่วงความเมืองท่าน ถ้าแลเจ้าหนี้ว่าชิงยื้อเอามานั้นน้อยมิภอหนี้ตน ท่านว่าอย่าให้เอาอีกแก่ลูกหนี้นั้นเลย เพราะเจ้าหนี้มักใคร่ใหญ่แต่ฝ่ายอันน้อย {{ลปร|ก2|40}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้หนี้ถือสีนท่าน เจ้าหนี้ทวงหลาย {{ซบ|ครั้ง|ครา}} {{ปก2}} แลผู้ถือหนี้ว่าจะให้บังวายไว้หมีให้ แลเจ้าหนี้ขึ้งเคียด<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> g7nzb952h2fpp1wvqu14hk2up54rtfc 298304 298303 2026-09-26T16:44:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/192]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/190]]: เปลี่ยนชื่อ 298303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>จะใคร่ได้ดอกมากจึ่งให้กู้ใหม่เล่า ท่านว่านายเงินมักได้ใคร่มี ให้เรียกเอาแต่ต้นกรมทันก่อนนั้น กรมทันให้พายหลังหากสูนเปล่า แม้นลูกหนี้มิให้ก็ได้แล กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแล้วแลเอาต้นเปนดอกได้ ๕ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|39}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรกู้หนี้ถือสีนกัน เจ้าหนี้อ้างว่าตนเปนดีมีทาษไทหลาย ว่ามียศมีศักดิล่วงความเมืองท่าน มิให้นาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แพ่งแห่งกระทรวงเรียกหาให้เลย ก็ยื้อแย่งแข่งเขนเอาสิ่งสีนทรัพยเหดุนั้นมาเอง ถ้าหนี้นั้นเปนต่อหน้า ให้ยกดอกเบี้ยนั้นเสีย เอาแต่ต้นให้ ถ้าดอกเบี้ยนั้นมิถึงต่อหน้า ให้เอาต้นแลดอกเข้าด้วยกัน แลแล่งเสียกึ่งหนึ่ง เอากึ่งหนึ่งให้แก่เจ้าหนี้ ถ้ายื้อส่งสีนทรัพยแห่งเขามา เหลือหนี้นั้นให้คืนแก่เขา ถ้าแลเจ้าหนี้เอาสิ่งสีนเขามาทำให้หายตาย แลมีผู้พิภาษต่อเจ้าหนี้เอง มิให้เขาใช้หนี้นั้นเลย เพราะเจ้าหนี้ล่วงความเมืองท่าน ถ้าแลเจ้าหนี้ว่าชิงยื้อเอามานั้นน้อยมิภอหนี้ตน ท่านว่าอย่าให้เอาอีกแก่ลูกหนี้นั้นเลย เพราะเจ้าหนี้มักใคร่ใหญ่แต่ฝ่ายอันน้อย {{ลปร|ก2|40}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้หนี้ถือสีนท่าน เจ้าหนี้ทวงหลาย {{ซบ|ครั้ง|ครา}} {{ปก2}} แลผู้ถือหนี้ว่าจะให้บังวายไว้หมีให้ แลเจ้าหนี้ขึ้งเคียด<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> g7nzb952h2fpp1wvqu14hk2up54rtfc 250 77410 298306 296828 2026-09-26T16:45:11Z Vesperstelo 11696 298306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ยื้อเอาผ้าผ่อนเงินทองของโภคทรัพยซึ่งพระราชทานให้แก่ท่านนั้นไป ท่านว่าผู้นั้นเลมิดให้เรียกของท่านคืน แล้วให้ลงโทษ แม้นของขุนมุนนายดุจเดียว แลทรัพยติดพันว่ากล่าวเอากันตามกระบิลเมืองท่าน {{ลปร|ก2|41}} ๓ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ยืมสีนท่าน แลมิได้ใช้แก่ท่าน ๆ เจ้าหนี้มาทวงของท่านแก่ผู้กู้หนี้ ๆ ก็ลืมคุณท่าน แลต่อด่าต่อตีท่าน มีบาดเจบด้วยกันทังสองข้าง ท่านให้ยกบาดเจบลูกหนี้เสีย ให้เอาบาดเจบเจ้าหนี้มาไหมลูกหนี้ ท่านว่าเจ้าหนี้มันร้าย ให้ลูกหนี้อดเอา ถ้าลูกหนี้อดเจ้าหนี้ ๆ ด่าตีลูกหนี้มีบาดเจบ ให้ไหมเจ้าหนี้โดยทนงศักดิ์ {{ลปร|ก2|42}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้หนี้ท่าน แลให้ทรัพยกู้นั้นแก่ท่านแล้ว แลเจ้าทรัพยนั้นตีด่าผู้กู้หนี้ ให้ไหมเจ้าหนี้นั้น อนึ่งถ้าทรัพยนั้นยังมิได้เอามาส่ง แลเจ้าหนี้นั้นด่าตีผู้กู้หนี้ก็ดี ให้ตระลาการพิจารณาดูทรัพยอันกู้แลสีนไหมซึ่งด่าตีนั้น ถ้าเท่ากันให้ลดเสีย อย่าให้ผู้กู้นั้นให้ทรัพยอันกู้เลย<ref>ก: กู้นั้นเลย</ref> ถ้าทรัพยมากกว่าสีนไหม ให้เอาสีนไหมนั้นมากลบทรัพยนั้นเสีย ถ้าเหลือเท่าใด จึ่งให้ผู้กู้หนี้นั้นส่งแต่ทรัพยเท่านั้น ถ้าทรัพยนั้นน้อยกว่าสีนไหม ให้เอาทรัพยเติมให้จงถ้วนสีนไหมนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> p0iowyajoa4t7dht3leylvqhm3uj1fj 298307 298306 2026-09-26T16:45:28Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/193]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/191]]: เปลี่ยนชื่อ 298306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๘๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ยื้อเอาผ้าผ่อนเงินทองของโภคทรัพยซึ่งพระราชทานให้แก่ท่านนั้นไป ท่านว่าผู้นั้นเลมิดให้เรียกของท่านคืน แล้วให้ลงโทษ แม้นของขุนมุนนายดุจเดียว แลทรัพยติดพันว่ากล่าวเอากันตามกระบิลเมืองท่าน {{ลปร|ก2|41}} ๓ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ยืมสีนท่าน แลมิได้ใช้แก่ท่าน ๆ เจ้าหนี้มาทวงของท่านแก่ผู้กู้หนี้ ๆ ก็ลืมคุณท่าน แลต่อด่าต่อตีท่าน มีบาดเจบด้วยกันทังสองข้าง ท่านให้ยกบาดเจบลูกหนี้เสีย ให้เอาบาดเจบเจ้าหนี้มาไหมลูกหนี้ ท่านว่าเจ้าหนี้มันร้าย ให้ลูกหนี้อดเอา ถ้าลูกหนี้อดเจ้าหนี้ ๆ ด่าตีลูกหนี้มีบาดเจบ ให้ไหมเจ้าหนี้โดยทนงศักดิ์ {{ลปร|ก2|42}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้หนี้ท่าน แลให้ทรัพยกู้นั้นแก่ท่านแล้ว แลเจ้าทรัพยนั้นตีด่าผู้กู้หนี้ ให้ไหมเจ้าหนี้นั้น อนึ่งถ้าทรัพยนั้นยังมิได้เอามาส่ง แลเจ้าหนี้นั้นด่าตีผู้กู้หนี้ก็ดี ให้ตระลาการพิจารณาดูทรัพยอันกู้แลสีนไหมซึ่งด่าตีนั้น ถ้าเท่ากันให้ลดเสีย อย่าให้ผู้กู้นั้นให้ทรัพยอันกู้เลย<ref>ก: กู้นั้นเลย</ref> ถ้าทรัพยมากกว่าสีนไหม ให้เอาสีนไหมนั้นมากลบทรัพยนั้นเสีย ถ้าเหลือเท่าใด จึ่งให้ผู้กู้หนี้นั้นส่งแต่ทรัพยเท่านั้น ถ้าทรัพยนั้นน้อยกว่าสีนไหม ให้เอาทรัพยเติมให้จงถ้วนสีนไหมนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> p0iowyajoa4t7dht3leylvqhm3uj1fj 250 77411 298309 296829 2026-09-26T16:46:32Z Vesperstelo 11696 298309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๐|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|43}} ๕ มาตราหนึ่ง ถ้าแลเจ้าหนี้ไปทวงหนี้หลาย {{ซบ|ครั้ง|ครา}} {{ปก2}} แลผู้ถือหนี้มิให้ ๆ เจ้าหนี้ไปร้องฟ้องนาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แลสมภักนักการให้ไปเรียกไปหามาพิจารณา ถ้าเจ้าหนี้มิบอกแก่นาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แลยื้อคร่า<ref>ก: คร้า</ref> เอาเขาผู้ถือหนี้มาจำจองเอาเองนั้น ท่านว่าเลมิดความเมืองท่าน ให้ไหม<ref>ต้นฉะบับ: ไหม่ แก้ตาม ก</ref> โดยตีด่าจำจอง {{ลปร|ก2|44}} ๖ มาตราหนึ่ง แม้นเบี้ยค่าเข้าค่าเล่าหยิบยืมซื้อเชื่อขายปลงติดพันกันเปนค่าแต่ต่ำแสนลงมาอยู่แก่กัน แลผู้เจ้าหนี้นั้นทวงถามมิให้ เจ้าหนี้ยื้อชักเอาสิ่งใด ๆ ก็ดี จะว่าแก่เจ้าหนี้นั้นมิได้ ถ้าเบี้ยนอกกว่านั้นเปนค่ากว่าแสนขึ้นไป คือกู้หนี้จำนำซื้อขายแก่กันเปนประการใด ๆ ก็ดี ท่านมิให้ยื้อชัก ถ้ายื้อชักท่าน ๆ ว่าเปนโทษแก่เจ้าเบี้ยนั้น กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแลเจ้าหนี้ยื้อชักตีด่าลูกหนี้ได้ ๖ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|45}} ๑ มาตราหนึ่ง ผู้ {{ซบ|ค้ำ|ถาม}} {{ปก2}} เงินให้แก่ผู้กู้มากน้อยเท่าใด แลผู้ค้ำเงินมิได้เอาตัวผู้กู้ไปถึงนายเงินให้รู้จักตัวรับเงินด้วย แต่ผู้ค้ำเงินรับเงิน ต้นเงินแลดอกเบี้ยตกอยู่แก่ผู้ค้ำนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> aqv5rum3d5y339mf0ggq6un9c173a7y 298310 298309 2026-09-26T16:46:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/194]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/192]]: เปลี่ยนชื่อ 298309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๐|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|43}} ๕ มาตราหนึ่ง ถ้าแลเจ้าหนี้ไปทวงหนี้หลาย {{ซบ|ครั้ง|ครา}} {{ปก2}} แลผู้ถือหนี้มิให้ ๆ เจ้าหนี้ไปร้องฟ้องนาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แลสมภักนักการให้ไปเรียกไปหามาพิจารณา ถ้าเจ้าหนี้มิบอกแก่นาย {{ซบ|บ้าน|เมือง}} {{ปก2}} แลยื้อคร่า<ref>ก: คร้า</ref> เอาเขาผู้ถือหนี้มาจำจองเอาเองนั้น ท่านว่าเลมิดความเมืองท่าน ให้ไหม<ref>ต้นฉะบับ: ไหม่ แก้ตาม ก</ref> โดยตีด่าจำจอง {{ลปร|ก2|44}} ๖ มาตราหนึ่ง แม้นเบี้ยค่าเข้าค่าเล่าหยิบยืมซื้อเชื่อขายปลงติดพันกันเปนค่าแต่ต่ำแสนลงมาอยู่แก่กัน แลผู้เจ้าหนี้นั้นทวงถามมิให้ เจ้าหนี้ยื้อชักเอาสิ่งใด ๆ ก็ดี จะว่าแก่เจ้าหนี้นั้นมิได้ ถ้าเบี้ยนอกกว่านั้นเปนค่ากว่าแสนขึ้นไป คือกู้หนี้จำนำซื้อขายแก่กันเปนประการใด ๆ ก็ดี ท่านมิให้ยื้อชัก ถ้ายื้อชักท่าน ๆ ว่าเปนโทษแก่เจ้าเบี้ยนั้น กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแลเจ้าหนี้ยื้อชักตีด่าลูกหนี้ได้ ๖ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|45}} ๑ มาตราหนึ่ง ผู้ {{ซบ|ค้ำ|ถาม}} {{ปก2}} เงินให้แก่ผู้กู้มากน้อยเท่าใด แลผู้ค้ำเงินมิได้เอาตัวผู้กู้ไปถึงนายเงินให้รู้จักตัวรับเงินด้วย แต่ผู้ค้ำเงินรับเงิน ต้นเงินแลดอกเบี้ยตกอยู่แก่ผู้ค้ำนั้น {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> aqv5rum3d5y339mf0ggq6un9c173a7y 250 77423 298312 296830 2026-09-26T16:47:55Z Vesperstelo 11696 298312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๑|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|46}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้เอกสารกู้ทรัพยสิ่งของท่านไป มีผู้รับประกันแลผู้ถือหนี้หนีหาย ให้ผู้รับประกันใช้ต้นสีนท่านจงเตม ถ้าผู้ถือหนี้ตาย จะเอาต้นสีนดอกเบี้ยแก่ผู้รับประกันมิได้ อนึ่งมิได้มีเอกสารกู้หนี้ขายคนรับประกัน จะเอาแก่ท่านนั้นมิได้ กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแลมีผู้ {{ซบ|ค้ำ|ประกัน|นำถาม}} {{ปก2|3}} โดยสังเขปได้ ๒ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|47}} ๑ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาเงินไปปลงไว้แก่ท่าน จะเอาโพชนาสาลี นายเงินจะเอาโพชนมิได้ ให้นายเงินคิดเอาเงินนั้นทวีคูน อนึ่งผู้ใดเอาโพชนปลงไว้แก่ท่าน ว่าจะเอาเงิน แลอยู่มาพ้นกว่าปีกว่าเดือนวันสัญาไว้แก่กันนั้น ผู้รับเอาโภชนไว้มิได้ส่งเงินนั้นให้ เจ้าโพชนจะคิดเอาดอกเงินนั้นมิได้ ควรให้คิดเอาโพชนนั้นเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|48}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาโพชนของท่านไปสัญาว่าถึง {{ซบ|เดือน|ปี}} {{ปก2}} นั้นจะให้โพชนแก่ท่านเท่าใดก็ดี แลมิได้ให้โพชนตามกำหนด เมื่อเอาไปนั้นเปนกาล{{ลปร|คผ|2|โภชน|โพชน}} {{ซบ|ถูก|แพง}} {{ปก2}} ก็ดี เอาไป<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 0qwpwnhpb7i3nsz7yu0yg6x06ts68b8 298313 298312 2026-09-26T16:48:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/195]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/193]]: เปลี่ยนชื่อ 298312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๑|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|46}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้เอกสารกู้ทรัพยสิ่งของท่านไป มีผู้รับประกันแลผู้ถือหนี้หนีหาย ให้ผู้รับประกันใช้ต้นสีนท่านจงเตม ถ้าผู้ถือหนี้ตาย จะเอาต้นสีนดอกเบี้ยแก่ผู้รับประกันมิได้ อนึ่งมิได้มีเอกสารกู้หนี้ขายคนรับประกัน จะเอาแก่ท่านนั้นมิได้ กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนกันแลมีผู้ {{ซบ|ค้ำ|ประกัน|นำถาม}} {{ปก2|3}} โดยสังเขปได้ ๒ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|47}} ๑ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาเงินไปปลงไว้แก่ท่าน จะเอาโพชนาสาลี นายเงินจะเอาโพชนมิได้ ให้นายเงินคิดเอาเงินนั้นทวีคูน อนึ่งผู้ใดเอาโพชนปลงไว้แก่ท่าน ว่าจะเอาเงิน แลอยู่มาพ้นกว่าปีกว่าเดือนวันสัญาไว้แก่กันนั้น ผู้รับเอาโภชนไว้มิได้ส่งเงินนั้นให้ เจ้าโพชนจะคิดเอาดอกเงินนั้นมิได้ ควรให้คิดเอาโพชนนั้นเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|48}} ๒ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาโพชนของท่านไปสัญาว่าถึง {{ซบ|เดือน|ปี}} {{ปก2}} นั้นจะให้โพชนแก่ท่านเท่าใดก็ดี แลมิได้ให้โพชนตามกำหนด เมื่อเอาไปนั้นเปนกาล{{ลปร|คผ|2|โภชน|โพชน}} {{ซบ|ถูก|แพง}} {{ปก2}} ก็ดี เอาไป<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 0qwpwnhpb7i3nsz7yu0yg6x06ts68b8 250 77424 298315 296831 2026-09-26T16:50:04Z Vesperstelo 11696 298315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๒|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เมื่อแพงใช้เมื่อถูกก็ดี เอาไปเมื่อถูกใช้เมื่อแพงก็ดี ถ้าเอาไปถึงสัญาได้ใช้บ้างยังค้างอยู่บ้างพ้นสัญาไปก็ดี เมื่อใช้นั้นท่านให้คิดเอาราคาโภชนเปนทวีคูนตามกาล {{ซบ|ถูก|แพง}} {{ปก2}} เมื่อเอาไปนั้น เหตุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหดุกาลมิได้เสมอ แลนิยมเดิมนั้นเปนที่ตั้งให้ใช้กัน {{ลปร|ก2|49}} ๓ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาเงินไปทอดปลงไว้แก่ท่าน จะเอาสิ่งของอันใด อยู่มาพ้นกว่า {{ซบ|ปี|เดือน}} {{ปก2}} วันสัญาแก่กัน ผู้รับเงินนั้นมิได้ให้สิ่งของตามสัญา ให้เจ้าเงินคืนเอาเงินนั้นเปนทวีคูน กล่าวลักษณจำนำแลทอด {{ซบ|เงิน|เข้า}} {{ปก2}} ไว้แก่กันเปนดอกโดยสังเขปได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|50}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรทังหลายมีทุกข์กังวล มีอาสนกู้หนี้เงินท่าน เจ้าเงินให้เรียกหาออกมา ผู้กู้นั้นเปนหนี้หลาย {{ซบ|ต่อ|แห่ง}} {{ปก2}} สีนล้นพ้นตัว หาอันจะใช้มิได้ พิจารณาเปนสัจว่ากู้หนี้ถือสีนท่านจริง ให้ผัด {{ซบ|๓|๕|๗}} {{ปก2|3}} วันเปน ๑๕ วัน ถึงผัดมิได้ ให้จำใส่ขื่อ {{ซบ|แช่น้ำ|ตากแดด}} {{ซบ|๓|๓}} {{ปก2}} วัน อย่าให้มีที่อันกำบัง ถ้ามิได้ ให้พระสุภาวะดี<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7ibtzviou7ul4f34pjs6axl57puwmon 298316 298315 2026-09-26T16:50:20Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/196]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/194]]: เปลี่ยนชื่อ 298315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๒|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เมื่อแพงใช้เมื่อถูกก็ดี เอาไปเมื่อถูกใช้เมื่อแพงก็ดี ถ้าเอาไปถึงสัญาได้ใช้บ้างยังค้างอยู่บ้างพ้นสัญาไปก็ดี เมื่อใช้นั้นท่านให้คิดเอาราคาโภชนเปนทวีคูนตามกาล {{ซบ|ถูก|แพง}} {{ปก2}} เมื่อเอาไปนั้น เหตุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหดุกาลมิได้เสมอ แลนิยมเดิมนั้นเปนที่ตั้งให้ใช้กัน {{ลปร|ก2|49}} ๓ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาเงินไปทอดปลงไว้แก่ท่าน จะเอาสิ่งของอันใด อยู่มาพ้นกว่า {{ซบ|ปี|เดือน}} {{ปก2}} วันสัญาแก่กัน ผู้รับเงินนั้นมิได้ให้สิ่งของตามสัญา ให้เจ้าเงินคืนเอาเงินนั้นเปนทวีคูน กล่าวลักษณจำนำแลทอด {{ซบ|เงิน|เข้า}} {{ปก2}} ไว้แก่กันเปนดอกโดยสังเขปได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|50}} ๑ มาตราหนึ่ง ทวยราษฎรทังหลายมีทุกข์กังวล มีอาสนกู้หนี้เงินท่าน เจ้าเงินให้เรียกหาออกมา ผู้กู้นั้นเปนหนี้หลาย {{ซบ|ต่อ|แห่ง}} {{ปก2}} สีนล้นพ้นตัว หาอันจะใช้มิได้ พิจารณาเปนสัจว่ากู้หนี้ถือสีนท่านจริง ให้ผัด {{ซบ|๓|๕|๗}} {{ปก2|3}} วันเปน ๑๕ วัน ถึงผัดมิได้ ให้จำใส่ขื่อ {{ซบ|แช่น้ำ|ตากแดด}} {{ซบ|๓|๓}} {{ปก2}} วัน อย่าให้มีที่อันกำบัง ถ้ามิได้ ให้พระสุภาวะดี<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7ibtzviou7ul4f34pjs6axl57puwmon 250 77425 298318 296832 2026-09-26T16:51:16Z Vesperstelo 11696 298318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>สืบสาวเอาลูกเต้าข้าคนช้างม้าวัวควายเย่าเรือนเรือกสวนไร่นาที่ดินให้แก่เจ้าสีนโดยควรแก่สีนท่าน ถ้ามิได้ ท่านให้ยืนขายขาด ค่าตัวผู้ถือหนี้นั้นเท่าใดให้เอาแจกเจ้าหนี้ทังหลาย ผู้ใดให้เรียกก่อนได้สองส่วน กว่านั้นได้คลส่วน เงินใครมากได้มาก เงินใครน้อยได้น้อย แลซึ่งเจ้าหนี้มิได้เอาสารกรมทันออกมาให้กระลาการเรียกจะเอาเงินนั่น ท่านมิให้ได้ส่วนแจกนั้นเลย ถ้าต้นแลดอกของเจ้าหนี้ทังปวงเหลืออยู่มากน้อยเท่าใด ซึ่งใช้มิ {{ซบ|ครบ|ภอ}} {{ปก2}} นั้นก็เปนภัพแก่เจ้าสีนทังปวงนั้น {{ลปร|ก2|51}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านเมื่อเปนไท แลจำเนียรไปแลผู้กู้ยากเปนทาษท่าน แลให้เอาตัวผู้ถือหนี้นั้นออกมาตีค่าขายแจกแก่เจ้าหนี้ทังปวงตามกรมทัน แลเบี้ยใครมากได้มาก เบี้ยใครน้อยได้น้อย {{ลปร|ก2|52}} ๓ มาตราหนึ่ง ทหารพลเรือนเปนไพร่หลวงกู้หนี้ถือสีนท่าน สีนล้นพ้นตัว คงแต่ตัวผู้ถือหนี้ ท่านให้ยืนขายได้เท่าใด ยกไว้แก่ราชการกึ่ง ๆ หนึ่งนั้นให้แก่เจ้าหนี้ ผู้ใดให้เรียกก่อนได้สองส่วน กว่านั้นได้คลส่วน เงินใครมากได้มาก เงินใครน้อยได้น้อย แลซึ่งเจ้าหนี้มิได้เอากรมทันออกมายังกระลาการจะว่าเอาเงินนั้น ท่านมิให้ได้ส่วนแจกนั้นเลย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> btu869r0m66dp5s9og7sg419vejjqjv 298319 298318 2026-09-26T16:51:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/197]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/195]]: เปลี่ยนชื่อ 298318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๓|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>สืบสาวเอาลูกเต้าข้าคนช้างม้าวัวควายเย่าเรือนเรือกสวนไร่นาที่ดินให้แก่เจ้าสีนโดยควรแก่สีนท่าน ถ้ามิได้ ท่านให้ยืนขายขาด ค่าตัวผู้ถือหนี้นั้นเท่าใดให้เอาแจกเจ้าหนี้ทังหลาย ผู้ใดให้เรียกก่อนได้สองส่วน กว่านั้นได้คลส่วน เงินใครมากได้มาก เงินใครน้อยได้น้อย แลซึ่งเจ้าหนี้มิได้เอาสารกรมทันออกมาให้กระลาการเรียกจะเอาเงินนั่น ท่านมิให้ได้ส่วนแจกนั้นเลย ถ้าต้นแลดอกของเจ้าหนี้ทังปวงเหลืออยู่มากน้อยเท่าใด ซึ่งใช้มิ {{ซบ|ครบ|ภอ}} {{ปก2}} นั้นก็เปนภัพแก่เจ้าสีนทังปวงนั้น {{ลปร|ก2|51}} ๒ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ท่านเมื่อเปนไท แลจำเนียรไปแลผู้กู้ยากเปนทาษท่าน แลให้เอาตัวผู้ถือหนี้นั้นออกมาตีค่าขายแจกแก่เจ้าหนี้ทังปวงตามกรมทัน แลเบี้ยใครมากได้มาก เบี้ยใครน้อยได้น้อย {{ลปร|ก2|52}} ๓ มาตราหนึ่ง ทหารพลเรือนเปนไพร่หลวงกู้หนี้ถือสีนท่าน สีนล้นพ้นตัว คงแต่ตัวผู้ถือหนี้ ท่านให้ยืนขายได้เท่าใด ยกไว้แก่ราชการกึ่ง ๆ หนึ่งนั้นให้แก่เจ้าหนี้ ผู้ใดให้เรียกก่อนได้สองส่วน กว่านั้นได้คลส่วน เงินใครมากได้มาก เงินใครน้อยได้น้อย แลซึ่งเจ้าหนี้มิได้เอากรมทันออกมายังกระลาการจะว่าเอาเงินนั้น ท่านมิให้ได้ส่วนแจกนั้นเลย {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> btu869r0m66dp5s9og7sg419vejjqjv 250 77426 298321 296834 2026-09-26T16:53:03Z Vesperstelo 11696 298321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนหลายแห่งสีนล้นพ้นตัวได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|53}} ๑ มาตราหนึ่ง ทำสารกรมทันกู้หนี้ถือสีนท่าน ผูกดอกเบี้ยมิได้ส่งต้นเงินแลดอกเบี้ย เจ้าหนี้ทวงถามก็มิได้ เจ้าหนี้ร้องฟ้อง ให้สมภักนักการเรียกหาลูกหนี้มาพิจารณา ถ้าลูกหนี้รับ ให้คิดเอาดอกเบี้ยตามกระบิลเมือง ๑๐ ปี ให้เอา<ref>ก: เอาดอก</ref> แต่ต่อหน้า ถ้ากู้หนี้ของท่านมิรับ ว่ามิได้กู้ ต่อสำนวนด้วยเจ้าหนี้ สวนสับขับแท้แพ้แก่เจ้าหนี้ ให้เอาต้นสีนตั้งไหมทวีคูน ยกทุนให้เจ้าสีน เหลือนั้นเปนสีไหมกึ่งพิไนกึ่ง ดอกเบี้ยนั้นให้คิดเอาตามกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|54}} ๒ มาตราหนึ่ง ให้ทรัพยสิ่งของแลสารกรมทันแก่กัน ถ้าลูกหนี้รับโดยสารกรมทัน ท่านว่าเปนสิท ถ้าผู้ขายผู้กู้มิรับ ให้เอาผู้ให้มาว่ากล่าวโดยกระบิลเมืองท่าน {{ลปร|ก2|55}} ๓ มาตราหนึ่ง ทรัพยท่านอยู่แก่ตน ท่านเรียกหามาพิจารณา มิรับ ว่าทรัพยมิได้อยู่แก่ตน เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าทรัพยของท่านอยู่จริง ควรให้ไหมเอาแก่ผู้นั้นเปนทวีคูน ถ้าทรัพยมิได้อยู่แก่ท่าน ว่าทรัพยอยู่แก่ท่าน เมื่อพิจารณา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7zh1ltz730oobcd8qs0rzs7ednojog5 298322 298321 2026-09-26T16:53:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/198]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/196]]: เปลี่ยนชื่อ 298321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๔|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>กล่าวลักษณกู้หนี้ถือสีนหลายแห่งสีนล้นพ้นตัวได้ ๓ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|53}} ๑ มาตราหนึ่ง ทำสารกรมทันกู้หนี้ถือสีนท่าน ผูกดอกเบี้ยมิได้ส่งต้นเงินแลดอกเบี้ย เจ้าหนี้ทวงถามก็มิได้ เจ้าหนี้ร้องฟ้อง ให้สมภักนักการเรียกหาลูกหนี้มาพิจารณา ถ้าลูกหนี้รับ ให้คิดเอาดอกเบี้ยตามกระบิลเมือง ๑๐ ปี ให้เอา<ref>ก: เอาดอก</ref> แต่ต่อหน้า ถ้ากู้หนี้ของท่านมิรับ ว่ามิได้กู้ ต่อสำนวนด้วยเจ้าหนี้ สวนสับขับแท้แพ้แก่เจ้าหนี้ ให้เอาต้นสีนตั้งไหมทวีคูน ยกทุนให้เจ้าสีน เหลือนั้นเปนสีไหมกึ่งพิไนกึ่ง ดอกเบี้ยนั้นให้คิดเอาตามกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|54}} ๒ มาตราหนึ่ง ให้ทรัพยสิ่งของแลสารกรมทันแก่กัน ถ้าลูกหนี้รับโดยสารกรมทัน ท่านว่าเปนสิท ถ้าผู้ขายผู้กู้มิรับ ให้เอาผู้ให้มาว่ากล่าวโดยกระบิลเมืองท่าน {{ลปร|ก2|55}} ๓ มาตราหนึ่ง ทรัพยท่านอยู่แก่ตน ท่านเรียกหามาพิจารณา มิรับ ว่าทรัพยมิได้อยู่แก่ตน เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าทรัพยของท่านอยู่จริง ควรให้ไหมเอาแก่ผู้นั้นเปนทวีคูน ถ้าทรัพยมิได้อยู่แก่ท่าน ว่าทรัพยอยู่แก่ท่าน เมื่อพิจารณา<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 7zh1ltz730oobcd8qs0rzs7ednojog5 250 77427 298324 296403 2026-09-26T16:53:51Z Vesperstelo 11696 298324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เปนสัจว่าทรัพยมิได้อยู่แก่ท่านจริง มักได้ท่านฉันใด ให้ท่านได้ตนดุจนั้นบ้าง ควรให้ไหมเอาเท่าทรัพยซึ่งว่าอยู่แก่ท่านนั้น {{ลปร|ก2|56}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้เบี้ยกู้เงินกู้เข้าของท่านไป ท่านทวงถามมิได้ ท่านให้สุภากระลาการเรียกลูกหนี้มายังกระลาการ รับโดยษารภาพ ให้เรียกเอาตามรับโดยกระบิลเมือง อย่าให้ปรับเอาสีนไหมพิไนเลย ถ้าลูกหนี้มิรับ ต่อสู้สำนวรถึง {{ซบ|เทียบ|ชี้|เผชิญ}} {{ปก2|3}} แล้วกลับยอมให้ทุนแก่เจ้าหนี้เล่า ท่านว่ามันประบัดสีนท่าน ให้เอาทุนออกตั้งไหมทวีคูน ยกทุนให้เจ้าหนี้ เหลือนั้นเปนสีนไหมกึ่งพิไนยกึ่ง {{ลปร|ก2|57}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดทำสารกรมทันกู้หนี้ถือสีนท่าน ลูกหนี้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยบ้างยังมิครบ นายเงินร้องฟ้องให้เรียกลูกหนี้มาพิจารณา ลูกหนี้รับว่ากู้จริง แล้วต่อสู้ว่าได้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยแก่เจ้าหนี้เสรจ์แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าลูกหนี้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยแก่เจ้าหนี้ยังมิครบจริง ท่านว่าประบัดสีนท่าน ให้เอาต้นสีนดอกเบี้ยซึ่งยังมิได้ส่งมากน้อยเท่าใดนั้นตั้งไหมทวีคูน แล้วยกทุนให้แก่เจ้าหนี้ เหลือนั้นเปนสีนไหมกึ่งพิไนกึ่ง {{ลปร|ก2|58}} ๖ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านเปนช้านาน เจ้าหนี้เอา<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rihctzlsl2ii3b8tn5ytiijl4thrz6l 298325 298324 2026-09-26T16:54:06Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/199]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/197]]: เปลี่ยนชื่อ 298324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๕|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เปนสัจว่าทรัพยมิได้อยู่แก่ท่านจริง มักได้ท่านฉันใด ให้ท่านได้ตนดุจนั้นบ้าง ควรให้ไหมเอาเท่าทรัพยซึ่งว่าอยู่แก่ท่านนั้น {{ลปร|ก2|56}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดกู้เบี้ยกู้เงินกู้เข้าของท่านไป ท่านทวงถามมิได้ ท่านให้สุภากระลาการเรียกลูกหนี้มายังกระลาการ รับโดยษารภาพ ให้เรียกเอาตามรับโดยกระบิลเมือง อย่าให้ปรับเอาสีนไหมพิไนเลย ถ้าลูกหนี้มิรับ ต่อสู้สำนวรถึง {{ซบ|เทียบ|ชี้|เผชิญ}} {{ปก2|3}} แล้วกลับยอมให้ทุนแก่เจ้าหนี้เล่า ท่านว่ามันประบัดสีนท่าน ให้เอาทุนออกตั้งไหมทวีคูน ยกทุนให้เจ้าหนี้ เหลือนั้นเปนสีนไหมกึ่งพิไนยกึ่ง {{ลปร|ก2|57}} ๕ มาตราหนึ่ง ผู้ใดทำสารกรมทันกู้หนี้ถือสีนท่าน ลูกหนี้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยบ้างยังมิครบ นายเงินร้องฟ้องให้เรียกลูกหนี้มาพิจารณา ลูกหนี้รับว่ากู้จริง แล้วต่อสู้ว่าได้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยแก่เจ้าหนี้เสรจ์แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าลูกหนี้ส่งต้นเงินดอกเบี้ยแก่เจ้าหนี้ยังมิครบจริง ท่านว่าประบัดสีนท่าน ให้เอาต้นสีนดอกเบี้ยซึ่งยังมิได้ส่งมากน้อยเท่าใดนั้นตั้งไหมทวีคูน แล้วยกทุนให้แก่เจ้าหนี้ เหลือนั้นเปนสีนไหมกึ่งพิไนกึ่ง {{ลปร|ก2|58}} ๖ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านเปนช้านาน เจ้าหนี้เอา<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> rihctzlsl2ii3b8tn5ytiijl4thrz6l 250 77428 298327 296836 2026-09-26T16:55:03Z Vesperstelo 11696 298327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>สารกรมทันมาให้กระลาการเรียก ฝ่ายผู้กู้หนี้ต่อสู้ว่าได้ส่งเงินแล้วแลมิได้เอาสารกรมทันออก ฝ่ายนายเงินว่าเงินยังอยู่ ถ้าพิจารณาเปนสัจว่าลูกหนี้ส่งเงินเสรจ์แล้ว นายเงินมิได้ให้สารกรมทัน ให้ไหมนายเงินเท่ามักได้ ถ้าลูกหนี้ยังมิได้ส่งเงินตามสารกรมทัน ต่อสู้ว่าส่งแล้ว ท่านว่ามันประบัดสีนท่าน ให้ไหมเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|59}} ๗ มาตราหนึ่ง ราษฎรทังหลายกู้หนี้ถือสีนกัน ลูกหนี้ภาเจ้า {{ซบ|หนี้|สีน}} {{ปก2}} มายังแพ่งจะส่งสีนท่าน ๆ มิให้เอาหัวเบี้ยแก่เจ้าสีน ท่านให้เอาแก่ผู้ส่งหนี้ เพราะลูกหนี้ภาเจ้าหนี้ขึ้นสาร กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนแลต่อ{{ลปร|คผ|2|สู|สู้}} เจ้าหนี้ได้ ๗ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|60}} ๑ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านเปนดอกเบี้ย แลเอาผู้คนช้างม้าวัวควายไว้ให้ใช้แทนค่าดอกเบี้ย แล้วอยู่มาผู้คนช้างม้าวัวควายล้มตาย ให้บอกแก่เจ้าของมันให้มาดูอาศภอันตายนั้น ถ้าเปนสัจว่าตายจริง ให้เอาแต่ต้นแลดอกเบี้ยนั้นเอามิได้ เพราะได้ใช้แรงมัน ถ้าแลโจรลักเอาช้างม้าวัวควายไป ของท่านหาย ให้ใช้เตมค่าอันหายนั้น แล้วให้เจ้าหนี้คิดเอาต้นเงินตามกรมทันซึ่งมันทำให้นั้น ถ้า{{ลปร|คผ|2|ผู|ผู้|name=ผู้}} คนซึ่งให้ใช้แทนค่าดอกเบี้ยนั้นมันหนี ให้คิดเอาต้นเงินแลดอกเบี้ยแก่ผู้กู้นั้นโดยกระบิลเมือง {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ljqqt6eqczwcek2x308jmrl5nlsxixi 298328 298327 2026-09-26T16:55:23Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/200]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/198]]: เปลี่ยนชื่อ 298327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๖|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>สารกรมทันมาให้กระลาการเรียก ฝ่ายผู้กู้หนี้ต่อสู้ว่าได้ส่งเงินแล้วแลมิได้เอาสารกรมทันออก ฝ่ายนายเงินว่าเงินยังอยู่ ถ้าพิจารณาเปนสัจว่าลูกหนี้ส่งเงินเสรจ์แล้ว นายเงินมิได้ให้สารกรมทัน ให้ไหมนายเงินเท่ามักได้ ถ้าลูกหนี้ยังมิได้ส่งเงินตามสารกรมทัน ต่อสู้ว่าส่งแล้ว ท่านว่ามันประบัดสีนท่าน ให้ไหมเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|59}} ๗ มาตราหนึ่ง ราษฎรทังหลายกู้หนี้ถือสีนกัน ลูกหนี้ภาเจ้า {{ซบ|หนี้|สีน}} {{ปก2}} มายังแพ่งจะส่งสีนท่าน ๆ มิให้เอาหัวเบี้ยแก่เจ้าสีน ท่านให้เอาแก่ผู้ส่งหนี้ เพราะลูกหนี้ภาเจ้าหนี้ขึ้นสาร กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนแลต่อ{{ลปร|คผ|2|สู|สู้}} เจ้าหนี้ได้ ๗ มาตราเท่านี้ {{ลปร|ก2|60}} ๑ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านเปนดอกเบี้ย แลเอาผู้คนช้างม้าวัวควายไว้ให้ใช้แทนค่าดอกเบี้ย แล้วอยู่มาผู้คนช้างม้าวัวควายล้มตาย ให้บอกแก่เจ้าของมันให้มาดูอาศภอันตายนั้น ถ้าเปนสัจว่าตายจริง ให้เอาแต่ต้นแลดอกเบี้ยนั้นเอามิได้ เพราะได้ใช้แรงมัน ถ้าแลโจรลักเอาช้างม้าวัวควายไป ของท่านหาย ให้ใช้เตมค่าอันหายนั้น แล้วให้เจ้าหนี้คิดเอาต้นเงินตามกรมทันซึ่งมันทำให้นั้น ถ้า{{ลปร|คผ|2|ผู|ผู้|name=ผู้}} คนซึ่งให้ใช้แทนค่าดอกเบี้ยนั้นมันหนี ให้คิดเอาต้นเงินแลดอกเบี้ยแก่ผู้กู้นั้นโดยกระบิลเมือง {{มปก}}<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ljqqt6eqczwcek2x308jmrl5nlsxixi 250 77429 298330 296837 2026-09-26T16:55:57Z Vesperstelo 11696 298330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|61}} ๒ มาตราหนึ่ง หากันว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ตายายพี่น้องตาย แลได้มรดกกรมทันมาว่า ผู้กู้หนี้ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ปู่ญ่าตายายลุงป้าน้าอาพี่น้องตนก็ดี ตนกู้หนี้ยืมสีนเขา ๆ ได้มรดกกรมทันไว้ก็ดี ไว้เขตแต่ใน ๑๐ ปีลงมา ให้เร่งพิจารณาบังคับบันชาให้แก่เขาจงเปนธรรม์ ถ้าอยู่บ้านเมืองเดียวด้วยกัน เมื่ออยู่ด้วยกัน มิได้ว่ากู้ยืมทรัพยแก่กัน ยังมิได้ส่งทรัพยแก่กัน อยู่นานมาจึ่งว่ากู้ยืมทรัพย บรู้ที่จะสำเรจ ถ้าพ้น ๑๐ ปีแล้ว บพึงให้พิจารณาเลย เพราะมันให้ไว้เปนช้านานเอง ถ้าแม้นแผ่นดินนั้นเปนจุลาจลแล้วตั้งขึ้นใหม่ บมิควรที่จะว่าแก่มันเลย ถ้าผู้กู้ยืมทรัพยนั้นหนีไปอยู่บ้านอื่นเมืองไกล ให้ผู้เจ้าสีนกฎหมายไว้แก่แพ่งแห่งสุภาจ่าเมือง ถ้าลูกหนี้มาถึงพ้น ๑๐ ปีก็ดี ให้บังคับบันชาให้เขาเถิด เพราะกู้แล้วมันหนีไปให้ป่วยสีนเขา พ้น ๑๐ ปีก็มิหาย {{ลปร|ก2|62}} ๓ มาตราหนึ่ง นายเงินสมรศด้วยลูกหนี้ มีลูกด้วยลูกหนี้ไซ้ เงินนั้นเสมือนสีนสอด ท่านว่ามิให้เอาเงินกู้นั้นเลย ถ้าแลหาลูกมิได้ หญิงไม่สมักอยู่ ท่านว่าให้เอาแต่ต้นเงิน อย่าคิดเอาดอกเบี้ยนั้นเลย อนึ่งหญิงนายเงิน<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 60guu3izkzvmxwx7e4saymn54lgvx0q 298331 298330 2026-09-26T16:56:18Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/201]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/199]]: เปลี่ยนชื่อ 298330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๗|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|61}} ๒ มาตราหนึ่ง หากันว่า {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ตายายพี่น้องตาย แลได้มรดกกรมทันมาว่า ผู้กู้หนี้ {{ซบ|บิดา|มานดา}} {{ปก2}} ปู่ญ่าตายายลุงป้าน้าอาพี่น้องตนก็ดี ตนกู้หนี้ยืมสีนเขา ๆ ได้มรดกกรมทันไว้ก็ดี ไว้เขตแต่ใน ๑๐ ปีลงมา ให้เร่งพิจารณาบังคับบันชาให้แก่เขาจงเปนธรรม์ ถ้าอยู่บ้านเมืองเดียวด้วยกัน เมื่ออยู่ด้วยกัน มิได้ว่ากู้ยืมทรัพยแก่กัน ยังมิได้ส่งทรัพยแก่กัน อยู่นานมาจึ่งว่ากู้ยืมทรัพย บรู้ที่จะสำเรจ ถ้าพ้น ๑๐ ปีแล้ว บพึงให้พิจารณาเลย เพราะมันให้ไว้เปนช้านานเอง ถ้าแม้นแผ่นดินนั้นเปนจุลาจลแล้วตั้งขึ้นใหม่ บมิควรที่จะว่าแก่มันเลย ถ้าผู้กู้ยืมทรัพยนั้นหนีไปอยู่บ้านอื่นเมืองไกล ให้ผู้เจ้าสีนกฎหมายไว้แก่แพ่งแห่งสุภาจ่าเมือง ถ้าลูกหนี้มาถึงพ้น ๑๐ ปีก็ดี ให้บังคับบันชาให้เขาเถิด เพราะกู้แล้วมันหนีไปให้ป่วยสีนเขา พ้น ๑๐ ปีก็มิหาย {{ลปร|ก2|62}} ๓ มาตราหนึ่ง นายเงินสมรศด้วยลูกหนี้ มีลูกด้วยลูกหนี้ไซ้ เงินนั้นเสมือนสีนสอด ท่านว่ามิให้เอาเงินกู้นั้นเลย ถ้าแลหาลูกมิได้ หญิงไม่สมักอยู่ ท่านว่าให้เอาแต่ต้นเงิน อย่าคิดเอาดอกเบี้ยนั้นเลย อนึ่งหญิงนายเงิน<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 60guu3izkzvmxwx7e4saymn54lgvx0q 250 77430 298333 296838 2026-09-26T16:57:00Z Vesperstelo 11696 298333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เอาลูกหนี้เปนผัว ถ้าหาลูกมิได้ หญิงมิสมักอยู่ ท่านว่ามิให้เอาเงินแก่ชายลูกหนี้นั้นเลย {{ลปร|ก2|63}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาไพร่ไปราชการด้วย แลไพร่นั้นยากแค้นขาดแคลน หาอันจะมื้อซื้อกินมิได้ แลกู้เบี้ยเงินสิ่งสีนมุนนายซื้อหากิน ให้ใช้แต่ต้น ถ้านายกู้เงินไพร่ ก็ดุจเดียว {{ลปร|ก2|64}} ๕ มาตราหนึ่ง ฝูงทวยราษฎรไถ่ผู้คนกู้หนี้ถือสีนจะเอาดอกปลายแก่กัน ให้เรียกเอาจงท่วนทุกเดือน อย่าให้ละไว้ช้าเลย แม้นเจ้าเบี้ยละเบี้ยไว้<ref>ก: ละไว้</ref> ให้นาน ผู้กู้เอาเงินมาให้มาก {{ซบ|ครั้งหนึ่ง|หลายครั้ง}} {{ปก2}} ก็ดี สองพิภาษกัน ผู้ให้ว่าเปนต้น ผู้รับว่าให้เปนดอก ให้บังคับบันชาเปนต้นกึ่งดอกกึ่ง บาปนั้นไว้แก่ผู้กล่าวมิสัจ {{ลปร|ก2|65}} ๖ มาตราหนึ่ง แปลกทวงหนี้ว่ากู้เบี้ยกู้เงินกู้เข้าก็ดี แปลกว่าท่านซื้อเข้าของสรรพอัญะมณีก็ดี แปลกว่าท่านยืมทรัพยเข้าของสรรพเหดุใด ๆ ก็ดี แลทวงแก่ท่านจนถึงทุ่งเถียงกัน เมื่อพิจารณามิเปนสัจว่าท่านกู้ท่านยืมท่านซื้อท่านขายแลเทจทวงแก่ท่านดั่งนั้น ท่านว่าให้ไหมเท่าตนตู่ท่าน ตนมักได้ท่านฉันใด ท่านให้ไหมตนดุจนั้น ถ้าทุ่งเถียงแลยื้อชัก<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 43eniy39xr43803mxvpw5dnkv1eezih 298334 298333 2026-09-26T16:57:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/202]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/200]]: เปลี่ยนชื่อ 298333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๘|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>เอาลูกหนี้เปนผัว ถ้าหาลูกมิได้ หญิงมิสมักอยู่ ท่านว่ามิให้เอาเงินแก่ชายลูกหนี้นั้นเลย {{ลปร|ก2|63}} ๔ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเอาไพร่ไปราชการด้วย แลไพร่นั้นยากแค้นขาดแคลน หาอันจะมื้อซื้อกินมิได้ แลกู้เบี้ยเงินสิ่งสีนมุนนายซื้อหากิน ให้ใช้แต่ต้น ถ้านายกู้เงินไพร่ ก็ดุจเดียว {{ลปร|ก2|64}} ๕ มาตราหนึ่ง ฝูงทวยราษฎรไถ่ผู้คนกู้หนี้ถือสีนจะเอาดอกปลายแก่กัน ให้เรียกเอาจงท่วนทุกเดือน อย่าให้ละไว้ช้าเลย แม้นเจ้าเบี้ยละเบี้ยไว้<ref>ก: ละไว้</ref> ให้นาน ผู้กู้เอาเงินมาให้มาก {{ซบ|ครั้งหนึ่ง|หลายครั้ง}} {{ปก2}} ก็ดี สองพิภาษกัน ผู้ให้ว่าเปนต้น ผู้รับว่าให้เปนดอก ให้บังคับบันชาเปนต้นกึ่งดอกกึ่ง บาปนั้นไว้แก่ผู้กล่าวมิสัจ {{ลปร|ก2|65}} ๖ มาตราหนึ่ง แปลกทวงหนี้ว่ากู้เบี้ยกู้เงินกู้เข้าก็ดี แปลกว่าท่านซื้อเข้าของสรรพอัญะมณีก็ดี แปลกว่าท่านยืมทรัพยเข้าของสรรพเหดุใด ๆ ก็ดี แลทวงแก่ท่านจนถึงทุ่งเถียงกัน เมื่อพิจารณามิเปนสัจว่าท่านกู้ท่านยืมท่านซื้อท่านขายแลเทจทวงแก่ท่านดั่งนั้น ท่านว่าให้ไหมเท่าตนตู่ท่าน ตนมักได้ท่านฉันใด ท่านให้ไหมตนดุจนั้น ถ้าทุ่งเถียงแลยื้อชัก<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 43eniy39xr43803mxvpw5dnkv1eezih 250 77431 298487 296839 2026-09-27T07:57:19Z Vesperstelo 11696 298487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ผลักไสตีด่าเอาให้ได้ ให้ไหมทวีคูน ถ้าแปลกตัวทวงแล้ว แลลุกะโทษว่าได้แปลกจริง แลพึงขอสมาแก่ท่านแล้ว ท่านว่าบพึงเอาโทษแก่ผู้แปลกนั้นเลย ถ้าเปนสัจว่าซื้อยืมของท่านจริง แลสบัดพลัดแพลงว่ามิได้กู้หนี้ มิได้ยืม มิได้ซื้อขาย เมื่อพิจารณาเปนสัจว่ากู้ยืมแก่ท่านจริง ท่านว่าให้เอาสีนนั้นตั้งไหมทวีคูน เพราะมันประบัดสีนท่าน อย่าให้เคยประบัดสีนท่านเลย {{ลปร|ก2|66}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้ท่านรับเอาเงินทองไป แลมิได้สัญาว่าจะผูกดอกเบี้ย เมื่อกระลาการพิจารณาเปนสัจว่าท่านมิได้ผูกดอกเบี้ยจริง ให้คิดหักต้นทรัพยนั้นเสียเท่าดอกเบี้ยซึ่งโจทว่าจะเอาแก่ท่านนั้น {{ลปร|ก2|67}} ๘ มาตราหนึ่ง เอาทรัพยท่านไป ว่าจะผูกดอกเบี้ย แล้วอยู่มาแปรปรากหลากคำว่ามิได้ผูกดอกเบี้ย เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าผูกดอกเบี้ยแก่ท่านจริง ให้คิดเอาดอกเบี้ยเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|68}} ๙ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านไป ให้สัญาแก่ท่าน เมื่อจนจะให้ดอกเบี้ยแก่ท่านตำลึงล {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>๑ }} ก็ดี {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>๒ }} ก็ดี ท่านให้คิดเอาแต่เดือนหนึ่ง พ้นนั้นให้คิดเอาตำลึงล {{ศสต | 1 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ตามกำหนดเมืองท่าน เพราะมันจน จะใคร่ได้ ตามใจมัน กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนเปนปะกิณะกะเรี่ยรายได้ ๙ มาตราเท่านี้<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tvkowpmyq274a31txew1xz86y870baf 298488 298487 2026-09-27T07:57:45Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/203]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/201]]: เปลี่ยนชื่อ 298487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" />{{หสล|๑๙๙|กู้หนี้}}{{สต}}</noinclude>ผลักไสตีด่าเอาให้ได้ ให้ไหมทวีคูน ถ้าแปลกตัวทวงแล้ว แลลุกะโทษว่าได้แปลกจริง แลพึงขอสมาแก่ท่านแล้ว ท่านว่าบพึงเอาโทษแก่ผู้แปลกนั้นเลย ถ้าเปนสัจว่าซื้อยืมของท่านจริง แลสบัดพลัดแพลงว่ามิได้กู้หนี้ มิได้ยืม มิได้ซื้อขาย เมื่อพิจารณาเปนสัจว่ากู้ยืมแก่ท่านจริง ท่านว่าให้เอาสีนนั้นตั้งไหมทวีคูน เพราะมันประบัดสีนท่าน อย่าให้เคยประบัดสีนท่านเลย {{ลปร|ก2|66}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดให้ท่านรับเอาเงินทองไป แลมิได้สัญาว่าจะผูกดอกเบี้ย เมื่อกระลาการพิจารณาเปนสัจว่าท่านมิได้ผูกดอกเบี้ยจริง ให้คิดหักต้นทรัพยนั้นเสียเท่าดอกเบี้ยซึ่งโจทว่าจะเอาแก่ท่านนั้น {{ลปร|ก2|67}} ๘ มาตราหนึ่ง เอาทรัพยท่านไป ว่าจะผูกดอกเบี้ย แล้วอยู่มาแปรปรากหลากคำว่ามิได้ผูกดอกเบี้ย เมื่อพิจารณาเปนสัจว่าผูกดอกเบี้ยแก่ท่านจริง ให้คิดเอาดอกเบี้ยเปนทวีคูน {{ลปร|ก2|68}} ๙ มาตราหนึ่ง กู้หนี้ถือสีนท่านไป ให้สัญาแก่ท่าน เมื่อจนจะให้ดอกเบี้ยแก่ท่านตำลึงล {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>๑ }} ก็ดี {{ศสต | 1 = {{ชว|0.6em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>๒ }} ก็ดี ท่านให้คิดเอาแต่เดือนหนึ่ง พ้นนั้นให้คิดเอาตำลึงล {{ศสต | 1 = {{ชว|0.7em}}<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} | 2 = ๑<nowiki>|</nowiki>{{ชว|0.6em}} }} ตามกำหนดเมืองท่าน เพราะมันจน จะใคร่ได้ ตามใจมัน กล่าวลักษณกู้หนี้ยืมสีนเปนปะกิณะกะเรี่ยรายได้ ๙ มาตราเท่านี้<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> tvkowpmyq274a31txew1xz86y870baf 250 77432 298490 296678 2026-09-27T07:58:09Z Vesperstelo 11696 298490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระอายการเบดเสรจ|<ref>ฉะบับหลวงเหลือแต่ฉะบับเดียว คือ L14 ส่วนฉะบับรองทรงเหลือแต่เล่ม ๒ ซึ่งเริ่มต้นแต่มาตรา ๗๔ (88)</ref>}} จักกล่าวลักษณไร่นาเปนมูลคดีวิวาทให้เกิดความตามบาฬีมีในคำภีร์พระธรรมสาตรว่า {{หนา|เขตฺตาทิ อารามวนาทิ ถานํ}} อันโบราณราชกระษัตรจัดเปนบทมาตรา คือพระราชอธิบาย สืบ ๆ มาดั่งนี้ ศุภมัศดุ ๑๒๖๓ อัชฉะสังวัชฉะระ เชษฐมาศ ศุขปักษย ปันจะมีดิดถี ชีวะวาร พระบาทสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีวิสุทธิสุริยวงษองคบุริโสดมบรมจักรพรรดิราชาธิราชตรีภูวะนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว เสดจ์ออกณะพระธินั่งเบญจรัตนมะหาปราสาท มีพระราชโองการมานพระบันทูลสุระสีหนาทดำหรัศสั่งแก่ขุนกระเสตราธิบดีให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาคำนับประหญัดิเผดียงแก่มุขลูกขุนเจ้าราชนิกุลขุนหมื่นพันทนายฝ่ายทหารพลเรือนจ่าผู้ดาษเสมียรนักการแลราษฎรทังหลายแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง ถึงเทศการเดือน {{ซบ|๖|๗|๘|๙}} {{ปก2|4}} เข้าเปนต้นเปนลำ ให้ขุนกระเสตราธิบดีมีตราสารประหญัติออกไปเมืองนอกขอบ<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}</noinclude> 2bnx2y1mwohxqitpxic30kmx6vq2gj9 298491 298490 2026-09-27T07:58:18Z Vesperstelo 11696 298491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระอายการเบดเสรจ|ฉะบับหลวงเหลือแต่ฉะบับเดียว คือ L14 ส่วนฉะบับรองทรงเหลือแต่เล่ม ๒ ซึ่งเริ่มต้นแต่มาตรา ๗๔ (88)}} จักกล่าวลักษณไร่นาเปนมูลคดีวิวาทให้เกิดความตามบาฬีมีในคำภีร์พระธรรมสาตรว่า {{หนา|เขตฺตาทิ อารามวนาทิ ถานํ}} อันโบราณราชกระษัตรจัดเปนบทมาตรา คือพระราชอธิบาย สืบ ๆ มาดั่งนี้ ศุภมัศดุ ๑๒๖๓ อัชฉะสังวัชฉะระ เชษฐมาศ ศุขปักษย ปันจะมีดิดถี ชีวะวาร พระบาทสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีวิสุทธิสุริยวงษองคบุริโสดมบรมจักรพรรดิราชาธิราชตรีภูวะนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว เสดจ์ออกณะพระธินั่งเบญจรัตนมะหาปราสาท มีพระราชโองการมานพระบันทูลสุระสีหนาทดำหรัศสั่งแก่ขุนกระเสตราธิบดีให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาคำนับประหญัดิเผดียงแก่มุขลูกขุนเจ้าราชนิกุลขุนหมื่นพันทนายฝ่ายทหารพลเรือนจ่าผู้ดาษเสมียรนักการแลราษฎรทังหลายแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง ถึงเทศการเดือน {{ซบ|๖|๗|๘|๙}} {{ปก2|4}} เข้าเปนต้นเปนลำ ให้ขุนกระเสตราธิบดีมีตราสารประหญัติออกไปเมืองนอกขอบ<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}</noinclude> qzxhumvmdc0iowxgy0ytfchcpg0qgkv 298492 298491 2026-09-27T07:58:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/204]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/202]]: เปลี่ยนชื่อ 298491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Lucubratist" /></noinclude>{{ลปร|ก|พระอายการเบดเสรจ|ฉะบับหลวงเหลือแต่ฉะบับเดียว คือ L14 ส่วนฉะบับรองทรงเหลือแต่เล่ม ๒ ซึ่งเริ่มต้นแต่มาตรา ๗๔ (88)}} จักกล่าวลักษณไร่นาเปนมูลคดีวิวาทให้เกิดความตามบาฬีมีในคำภีร์พระธรรมสาตรว่า {{หนา|เขตฺตาทิ อารามวนาทิ ถานํ}} อันโบราณราชกระษัตรจัดเปนบทมาตรา คือพระราชอธิบาย สืบ ๆ มาดั่งนี้ ศุภมัศดุ ๑๒๖๓ อัชฉะสังวัชฉะระ เชษฐมาศ ศุขปักษย ปันจะมีดิดถี ชีวะวาร พระบาทสมเดจ์พระเจ้ารามาธิบดีศรีวิสุทธิสุริยวงษองคบุริโสดมบรมจักรพรรดิราชาธิราชตรีภูวะนาธิเบศบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว เสดจ์ออกณะพระธินั่งเบญจรัตนมะหาปราสาท มีพระราชโองการมานพระบันทูลสุระสีหนาทดำหรัศสั่งแก่ขุนกระเสตราธิบดีให้ตราพระราชกฤษฎีกาโฆษนาคำนับประหญัดิเผดียงแก่มุขลูกขุนเจ้าราชนิกุลขุนหมื่นพันทนายฝ่ายทหารพลเรือนจ่าผู้ดาษเสมียรนักการแลราษฎรทังหลายแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า {{ลปร|ก2|1}} ๑ มาตราหนึ่ง ถึงเทศการเดือน {{ซบ|๖|๗|๘|๙}} {{ปก2|4}} เข้าเปนต้นเปนลำ ให้ขุนกระเสตราธิบดีมีตราสารประหญัติออกไปเมืองนอกขอบ<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}</noinclude> qzxhumvmdc0iowxgy0ytfchcpg0qgkv 250 79124 298620 298053 2026-09-27T11:31:51Z Vesperstelo 11696 298620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="En moins de rien" />{{หสล|๑๑๖|ทาษ}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|88}} ๘ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนทาษทาษีท่าน แลเจ้าสีนเมตากรรุณาใช้โดยสุภาพ แลมันมีผ้าพรรณนุ่งห่มทรัพยสิ่งสีน ครั้นอยู่มาทาษนั้นตาย แลทรัพยสิ่งสีนผ้าพรรณนุ่งห่มของมันนั้นให้ได้แก่เจ้าทาษ เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหดุว่ามันเปนทาษท่านในเรือนเบี้ย มันมีทรัพย{{ตตฉ|สิ่ง}}<ref group = "วซ" name = "วซสิ่ง"/> สีนในเรือนท่าน {{ลปร|ก2|89}} ๙ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนทาษท่าน มันมีทรัพยสิ่งสีนก่อนยังมิได้เปนทาษ ครั้นอยู่มามันตาย แลเจ้าทรัพยจะกล่าวเอาทรัพยมันผู้ตายมิได้เลย เพราะว่าทรัพยของมันมิได้เกิดในเรือนเจ้าทรัพย ให้เอาทรัพยนั้นให้แก่ภรรยาญาติพี่<ref>ต้นฉะบับ: พิ</ref> น้องมันผู้ตาย ถ้ามันหาบุตรภรรยาษามีพ่อแม่พี่น้องมิได้ ให้เอาสีนนั้นให้แก่เจ้าทาษโดยพระธรรมสาตรกล่าวไว้ {{ลปร|ก2|90}} ๑๐ มาตราหนึ่ง ทาษส่อเจ้าเงินว่าเปนโจรปล้นลักทรัพยอันใด ๆ ก็ดี ว่าบังเงินทองสิ่งของ ๆ หลวงก็ดี ว่าเปนกระบถประทศร้ายประการใด ๆ ก็ดี แลพิจารณามิเปนสัจว่านายเงินนั้นเปนผู้ร้ายไซ้ ท่านว่าให้เอาทาษอันส่อนั้นมาขึ้นฃาหย่าง<ref>ต้นฉะบับ: หยาง</ref> เอาเฉลวปะหน้าประจาร แล้วให้มันร้องว่าอย่าดูเยี่ยง<ref>ต้นฉะบับ: ดเยืยง</ref> ข้าผู้ธรชนร้ายส่อนายเงิน แล้วให้ลงโทษทวน<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> gjkz2mlpt97ek221g9esqdcfbdypp04 298623 298620 2026-09-27T11:34:43Z Vesperstelo 11696 298623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="En moins de rien" />{{หสล|๑๑๖|ทาษ}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|88}} ๘ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนทาษทาษีท่าน แลเจ้าสีนเมตากรรุณาใช้โดยสุภาพ แลมันมีผ้าพรรณนุ่งห่มทรัพยสิ่งสีน ครั้นอยู่มาทาษนั้นตาย แลทรัพยสิ่งสีนผ้าพรรณนุ่งห่มของมันนั้นให้ได้แก่เจ้าทาษ เหดุใดจึ่งกล่าวดั่งนี้ เหดุว่ามันเปนทาษท่านในเรือนเบี้ย มันมีทรัพย{{ลปร|คผ|2|สิง|สิ่ง}} สีนในเรือนท่าน {{ลปร|ก2|89}} ๙ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเปนทาษท่าน มันมีทรัพยสิ่งสีนก่อนยังมิได้เปนทาษ ครั้นอยู่มามันตาย แลเจ้าทรัพยจะกล่าวเอาทรัพยมันผู้ตายมิได้เลย เพราะว่าทรัพยของมันมิได้เกิดในเรือนเจ้าทรัพย ให้เอาทรัพยนั้นให้แก่ภรรยาญาติพี่<ref>ต้นฉะบับ: พิ</ref> น้องมันผู้ตาย ถ้ามันหาบุตรภรรยาษามีพ่อแม่พี่น้องมิได้ ให้เอาสีนนั้นให้แก่เจ้าทาษโดยพระธรรมสาตรกล่าวไว้ {{ลปร|ก2|90}} ๑๐ มาตราหนึ่ง ทาษส่อเจ้าเงินว่าเปนโจรปล้นลักทรัพยอันใด ๆ ก็ดี ว่าบังเงินทองสิ่งของ ๆ หลวงก็ดี ว่าเปนกระบถประทศร้ายประการใด ๆ ก็ดี แลพิจารณามิเปนสัจว่านายเงินนั้นเปนผู้ร้ายไซ้ ท่านว่าให้เอาทาษอันส่อนั้นมาขึ้นฃาหย่าง<ref>ต้นฉะบับ: หยาง</ref> เอาเฉลวปะหน้าประจาร แล้วให้มันร้องว่าอย่าดูเยี่ยง<ref>ต้นฉะบับ: ดเยืยง</ref> ข้าผู้ธรชนร้ายส่อนายเงิน แล้วให้ลงโทษทวน<noinclude>{{สต}}{{รกออ}}{{รกออ|group=วซ}}{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> obgiv77xnnidlsl0inf7opn88lgwrrm 250 88825 298469 287459 2026-09-27T00:52:49Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๑}}</noinclude>หมอผี ตอนนี้เป็นอีกตอนหนึ่งที่ยายของนายทองคำตายแล้ว ญาติผู้หนึ่ง ศักดิ์เป็นลุง เอานายทองคำไปเลี้ยงชั่วคราว เพื่อจะหาทางส่งเข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ อีก ญาติห่าง ๆ ของผมคนหนึ่ง มีศักดิ์เป็นลุง เมื่อยายของผมสิ้นบุญไป ผมก็ลอยเคว้ง บิดามารดาก็ไม่มีมาแต่เด็กแล้ว ครั้นมาสิ้นยายก็หมดทางจะเรียนหนังสือได้อีก ก็พอดีญาติห่าง ๆ มีศักดิ์เป็นลุงผู้นี้มีอาชีพเป็นหมอยาไทยอยู่ตำบลท่าหลวง รับจะส่งเสียให้ผมเรียนต่อในกรุงเทพฯ แต่ขอว่าให้ไปพักอยู่กับแกก่อนชั่วคราวจนกว่าหาทางและเตรียมเงินเตรียมทองพอจะส่งเสียการเรียนได้ จึงจะส่งมาพัก<noinclude></noinclude> 7hf2w737iw0bs5cwloa17ri02dqzop4 250 88826 298464 287462 2026-09-27T00:29:06Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๒}}</noinclude>กับญาติของแกในกรุงเทพฯ และเรียนหนังสือได้ ลุงผมคนนี้เป็นหมอยาไทยชื่อดังในตำบลนั้น เปิดร้านขายยาไทยในบ้านของตัวเองที่ริมแม่น้ำแควป่าสัก นอกจากแกจะเป็นหมอทางยาไทยแล้ว ชาวบ้านแถบนั้นยังเชื่อกันว่า แกเป็นผู้มีวิชาขลังทางเวทมนตร์คาถา ใครผีเข้า แกสามารถเอาออกได้ และยังพูดกันยิ่งกว่านั้นว่า แกอาจจะเอาปอบเข้าท้องใครก็ได้ แต่เรื่องอย่างนี้ผมไม่เอาใจใส่ จึงไม่รู้อะไรไปมากกว่านี้ คอยเวลาแกจะส่งเข้ากรุงเทพฯ เท่านั้น ในระหว่างที่อยู่กับแก ก็มีหน้าที่ถือล่วมยาตามแกไปในเวลาแกจะไปรักษาใครต่อใครในละแวกนั้น บ้านเรือนของเราตั้งอยู่ทางหลังตลาด และตลาดนี้ชาวบ้านเรียกกันว่า ตลาดบ้านล่าง การตั้งบ้านเรือนของลุง มีคนพูดกันว่าไม่ถูกหลักการค้า ถ้าตั้งร้านอยู่ในตลาดจะดีมาก การค้าเครื่องยาจะเจริญกว่าอยู่เป็นบ้านธรรมดา แต่ลุงผมแกว่า คนดีจริงละก็จะอยู่ที่ใดก็ได้ ต้องมีคนไปหาให้รักษาเอง มาซื้อยาเอง ความคิดของแกเป็นดังนี้ จึงต้องตั้งห้างขายยานอกทะเบียนอยู่หลังตลาด ในห้างขายยาของลุง เรามีด้วยกันสี่ชีวิตเป็นเจ้าหน้าที่ คือ ๑.ลุง เป็นตัวนายแพทย์ ๒.คือผม เป็นผู้ช่วยแพทย์ทุกๆ หน้าที่ ๓.พี่อ่อน บุตรสาวของลุง เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลกิจการแผนกอาหารและเก็บกวาด ๔.อ้ายดอก มีหน้าที่เฝ้าดูแลเห่าหอนพวกศัตรูและมิใช่ศัตรู ที่จะย่างเหยียบเข้ามาในเขตหวงห้ามในยามค่ำคืน ตัวบ้านของเราเป็นฝาขัดแตะหลังคามุงด้วยจากตามความนิยมของชนบทนั้น ภายในเต็มไปด้วยเครื่องยาสมุนไพรร้อยแปด ในห้องนอนของลุงเต็มไปด้วยสรรพวัตถุต่าง ๆ เช่น เครื่องรางทุกชนิด ตะกรุดต่าง ๆ ขนาด ผ้ายันต์ ผ้าธง แขวนไว้ตามฝาห้อง พื้นห้องมีโต๊ะบูชาทั้งพระและฤๅษี ทั้งโต๊ะวางเล่มสมุดข่อย ตำรายา ตำราเสน่ห์ ตำราเรื่องแก้ผีๆ สางๆ เต็มไปหมด แทบว่าจะไม่มีทางเดิน เวลาจะเข้าไปนอนแต่ละที ตัวแกเองจะค่อย ๆ สอดเท้าเดิน มิฉะนั้นก็น่ากลัวจะเหยียบอะไรแตกหักหมด ตัวผมนอนในห้องเครื่องยา มีหิ้งติดฝาทุกด้าน และในหิ้งก็เต็มไปด้วยรากไม้สมุนไพรร้อยแปด แถมกระบุงกระบายใส่อีกวางไว้ตามพื้นห้อง ความรกเรื้อเป็นที่สองของห้องลุง พี่อ่อนนอนห้องถัดไปดีก ห้องแกไม่รกรุงรังดังคนอื่นแม้จะเป็นห้องแคบๆ เรื่องบริเวณของอ้ายดอกไม่ต้องพูดถึง<noinclude></noinclude> ftp2rir9zktw7sx3z47j6qqjctkr549 250 88827 298465 287463 2026-09-27T00:42:03Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๓}}</noinclude>กว้างกว่าใคร ๆ ในบ้าน คือใต้ถุน จะมีกระบุงตะกร้าอยู่บ้างในที่ยกพื้นก็ไม่มากมายนัก นอกนั้นจะมีที่เหยียดแข้งเหยียดขาได้ทั่วไปในบริเวณรั้วบ้าน ในคืนเดือนมืดวันหนึ่ง เป็นเวลาที่ตลาดบ้านล่างของตำบลท่าหลวงสงบนิ่งอยู่ในความเงียบสงัด ทุกบ้านทุกช่องดับไฟนอนเงียบหมด ก็เกิดเสียงเจ้าดอกเห่ากระโชกตามหน้าที่ของมันที่ใต้ถุน เสียงของมันดังพอจะปลุกคนตื่นทั้งบ้าน ผมเงี่ยหูฟังนิ่งอยู่ในมุ้ง ในบัดนั้นก็มีเสียงคนตะโกนร้องเรียกลุงแซงเสียงอ้ายดอกขึ้นมา "พ่อหมอยะ พ่อหมอ" เสียงนี้ลุงแกก็ได้ยิน จึงร้องขานออกไป "นั่นใครยะ?" "ฉันเองย่ะ พ่อหมอ ทิดก๋อย่ะ" "ทิดก๋อเรอะ ?" "ย่ะ ฉันเอง" "อ้อ" "ช่วยดูอ้ายดอกให้ฉันด้วยเหอะ" จะว่าไป อ้ายดอกก็นับว่าสำคัญอยู่ในที่นั้น จะเป็นใครก็ตามที่เคยมาหาลุงในเรื่องรักษาและซื้อยา ต้องรู้จักชื่ออ้ายดอกทั้งนั้น "มีธู่ระอะไรเล่ายะ?" "มีย่ะ ธู่ระร้อนจี๋เลย" ผมเป็นผู้ช่วยแพทย์มิได้คอยคำสั่งนายแพทย์ละ รีบลุกไปเปิดประตูเรือนและลงไปเปิดประตูรั้วรับแขกผู้มีนามว่าทิดก๋อขึ้นมาบนบ้าน ทิดก๋อนี้เป็นชายหนวดดก นุ่งผ้าพื้นลอยชาย มีผ้าคาดพุง เสื้อไม่ได้ใส่ตามความนิยมของบ้านนั้น ลุงจุดตะเกียงแล้ว ทิดก๋อนั่งพับเพียบอยู่ "ใครเป็นอะไรไปยะ?" ลุงถาม "อียิ่งมันผีเข้าจ้ะ" นายหนวดดกตอบเสียงตื่น ๆ "แหม! ช่วยกันแก้ไขมาแต่หัวค่ำก็ไม่สำเร็จ" "เอ..." ลุงผมครางในคอ "ได้ความไหมยะ ว่าผีใคร?" "พวกลาวข้างบ้านเขามาช่วย ได้ความว่า..."ทิดก๋อหยุดพูดคล้ายเกรงกลัว แววตาวาว ขยับตัวเข้าใกล้ลุงแล้วพูดเบาเกือบกระซิบ<noinclude></noinclude> agk3hcuhrnlmqcu3vzdisz8cgcnrk4r 250 88828 298466 287464 2026-09-27T00:43:35Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๔}}</noinclude>"คือ...มันยังงี้" เขาว่า "นังยิ่งมันถูกของ และของนี่ก็เป็นของของฉันที่ไปเอามาเองจากหมอลาวที่ปากเพรียว หมอลาวให้ฉันมา ฉันไม่เคยแก้ห่อผ้าขาวออกดูเลยว่าในห่อมีอะไรบ้าง เป็นแต่เขาบอกว่ากันผีดีนัก ฉันก็เอาไว้บนหิ้งพระ แต่เอ อีตอนนี้มันเล่นงานนังยิ่งเข้าน่ะซี" พูดจบแล้วคงนิ่งมองตาลุงอยู่คอยความเห็น "ก็ทำไมไม่เอาไปเสียให้พ้นล่ะ" ลุงว่า "ทำไม่ได้น่ะซีพ่อหมอ พอหยิบของนั่น นังยิ่งร้องดังใครเอาหอกแทง" "เออ ชอบกล" ลุงพึมพำ "ก็เมื่อฉันจะมานี่แหละย่ะ พวกลาวที่เขามาช่วยเราเขาก็จะเอาของนั่นไป แต่พอเข้าไปหยิบเท่านั้นแหละ อีกาแตกฝูงมาแต่ไหนกลางคืนเช่นนี้ไม่รู้ บินเข้ามาเกาะขอบหิ้งพระ แล้วร้องเสียงลั่นไปหมดเลย" พูดแล้วทิดก๋อลุกขึ้นนั่งยอง ๆ กอดอกห่อตัวคล้ายจะหนาวสั่น สังเกตว่าตามตัวมีขนลุกเกรียว "อือ!" ลุงร้องในลำคอ พร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วยในเหตุที่รับฟัง "ช่วยสักทีเถอะ ฉันไม่เห็นใครแล้ว หมดปัญญาจริง ๆ พ่อหมอเอ๋ย" ลุงยังไม่ตอบว่าจะรับช่วยหรือไม่ช่วย ผมนั้นไม่อยากให้ลุงรับปากเลย เพราะถ้าลุงรับปาก ลุงเป็นนายแพทย์ ผมคือผู้ช่วยแพทย์ก็จะต้องไปอีกในยามค่ำคืนดังนี้ และครั้งนี้หาใช่โรคธรรมดา กลายเป็นผี ๆ สาง ๆ เรื่องผีกระผมช่างเอือมระอาเป็นที่สุด จับไข้หัวโกร๋นมาแล้วบ่อยครั้ง ในครั้งนี้จริงอยู่ที่ไม่ใช่การตายหรือเกี่ยวกับศพแต่อย่างใด แต่ทิดก๋อเล่าให้ฟังนั้นมันน่าเสียวแสยงอยู่อย่างเล็กน้อยหรือ แต่ผมจะทุกข์ใจไปเท่าใดก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะลุงออกปากรับช่วยทิดก๋อเสียแล้ว "เอา ลองดูสักตั้ง แต่มันแปลกใจอยู่ ฉันก็เพิ่งจะเคยได้ยินเรื่อง" ลุงพูดอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ ครั้นแล้วเราทั้งสามก็ออกจากบ้านในยามนั้นเอง พี่อ่อนออกปิดประตูรั้วและเฝ้าบ้านสองคนกับเจ้าดอก คณะแพทย์กับเจ้าของไข้ก็เดินทางฝ่าความมืดไป ลุงหมอเดินคู่ ๆ กันไปกับทิดก๋อ ผมหิ้วกระเป๋ายาตามหลัง เริ่มปอดลอยขึ้นเสียแล้ว เพราะคำที่ทิดก๋อเล่าให้ฟังเมื่อครู่ มันยังติดหู<noinclude></noinclude> 513n41wqln2ogna09y71x8t42mxmjb9 250 88830 298467 287467 2026-09-27T00:46:44Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๕}}</noinclude>อยู่ ซ้ำต้องเดินตามหลังเสียด้วย ถ้าผมโต ๆ ขนาดเท่าเขาก็พอค่อยยังชั่ว แต่นี่ผมเด็ก หัวใจไม่แข็งพอจะสมบุกสมบันในเรื่องอย่างนี้ การเดินทางกลางคืนในชนบท เราไม่สมัครใจจะเดินเฉียดบ้านใคร เพราะรบกวนชาวบ้าน หมูหมาจะเห่าเอะอะ จึงลัดออกทุ่งโล่งบ้าง ดงไม้มืด ๆ บ้าง บางแห่งราวกับป่า ผมกัดฟันหิ้วกระเป๋าตามไปให้ทัน เบื้องหน้าเรามีฝนตั้งเค้ามืดครึ้มอยู่ กระแสลมฝนพัดมาอ่อน ๆ แสดงว่าฝนจะเริ่มมาหาเราแล้ว หากแต่ยังอยู่ไกลสักหน่อย เจ้ากบเขียดร้องท้าทายฝนอยู่ขรม ถ้าหากฝนประเดลงมาในเวลานี้จะลำบากในการเดินทางไม่น้อย เราเร่งฝีเท้าอีกพักใหญ่จึงถึงบ้านคนไข้ บนบ้านนั้นมีคนพลุกพล่าน แสงตะเกียงสว่าง พอเราทั้งสามก้าวขึ้นบันไดเท่านั้นก็ได้ยินเสียงแหลม ๆ ของหญิงตะโกนลงมาก่อน นึกว่าคงจะเป็นเสียงของคนไข้ที่ผีเข้านั่นเอง "มาอีกคนรึ ?" หยุดหัวเราะเสียงแหลม "มาซิวะ มาลองดีกัน" ทิดก๋อสะกิดให้ลุงฟัง และเตือนว่ามันเริ่มจะแผลงฤทธิ์ละ ยังไม่ทันจะเห็นตัวเลยมันยังรู้ว่าหมอมา นับเป็นขั้นแรกที่มันจะเริ่มเล่นงานเรา แต่ลุงเฉย ๆ ไม่สะดุ้งสะทือนอะไร คงก้าวขึ้นบันไดเป็นปกติ จนได้เข้าไปนั่งในห้องของคนไข้อย่างเรียบร้อย ลุงได้หันไปพินิจพิเคราะห์ร่างของหญิงสาวที่นอนเหยียดยาวอยู่บนที่นอนเก่า ๆ แม่คนไข้สาวก็จ้องมองดูเช่นกัน ซ้ำหัวเราะเสียงแหลมใส่หน้า ผมกลัวนัยน์ตาวาว ๆ ของแก จึงหลบนั่งบังหลังทิดก๋อ "เออ! หัวเราะไปเถอะ เดี๋ยวเถอะวะจะได้เห็นดีกัน" ลุงพูดอย่างคำราม แล้วหันบอกทิดก๋อให้เตรียมเครื่องจะทำน้ำมนต์ คือดอกไม้ธูปเทียนและเงินหกสลึง ทิดก๋อนำมาให้เรียบร้อยทั้งขันน้ำ การทำน้ำมนต์ได้กินเวลาพักใหญ่ ๆ แล้วลุงถามว่าของที่ทิดก๋อว่านั้นอยู่ที่ใด ทิดก๋อชี้ให้ดูว่าอยู่บนหิ้งพระ ทุกคนในบ้านต่างแหงนหน้ามองตามด้วยกันหมด ครั้นแล้วลุงลุกขึ้นยืนและจะไปหยิบของสิ่งนั้น แต่จะด้วยบังเอิญหรืออะไรก็ยากจะพูด พอมือลุงจะถึงของสิ่งนั้น ฟ้าคำรามครืนใหญ่เรือนไหวสะเทือนดังกร๊อบ ทุกคนในบ้านสะดุ้งจนตัวลอย นางสาวเจ้าไข้ร้องกรี๊ดและดิ้นอาละวาดใหญ่ ลุงร้องให้ช่วยกันจับไว้ให้แน่น แกหยิบห่อ<noinclude></noinclude> kwzmrwrt4sqiwpjajqq2mb734m8nkds 250 88831 298468 287469 2026-09-27T00:49:14Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๖}}</noinclude>นั้นมาโดยไม่ฟังเสียง คนไข้ยิ่งดิ้นหนักเข้าซ้ำร้องด่าลุงขรมถมเถ ลุงทิ้งห่อนั้นลงบนพื้นแล้วเอาเท้าเหยียบไว้ เสกเป่ากำกับ "มึงไปกับกู !" ลุงคำรามอย่างโกรธที่ถูกด่าใส่หน้า "กูไม่ไป !" "ไม่ไปมึงก็ตาย" ทันใดนั้นเอง เสียงดังพึ่บ ๆ ของปีกนกดังขึ้นทางช่องหน้าต่าง และแล้วชั่วพริบตานั้นเจ้าของเสียงก็ปรากฎตัวเข้ามา เป็นอีกาตัวหนึ่งบินโผเข้ามาเกาะที่หิ้งพระ คนทั้งบ้านผงะหงายไปตามกัน ดวงตาเหลือกลานด้วยความกลัว ลุงเห็นดังนั้นจึงแก้เชือกคาดเอวของอาจารย์ที่คาดติดมาออกหวดเจ้าการ้ายตัวนั้น เหตุการณ์ได้เกิดปั่นป่วนที่สุด การ้ายถลาโฉบจะตีใครต่อใคร ต่างหลบกันวุ่น ลุงได้หวดถูกเจ้ากานั้นทีหนึ่ง มันร้องเสียงผิดกาธรรมดาแล้วบินหนีออกหน้าต่างไป ลุงหันมาเอาน้ำมนต์อมพ่นคนไข้เข้าสองสามพรวด แล้วเปิดล่วมยาหยิบยาอะไรไม่ทราบให้ทิดก๋อสั่งว่าให้กินตามกำหนด แล้วผลุนผลันฉวยห่อผ้าขาวมหาเวรนั้นมาถือไว้ บอกลาเจ้าของบ้านอย่างด่วน ๆ "ไปโว้ยอ้ายคำ!" กว่าผมจะปิดล่วมยาเรียบร้อย ความรีบร้อนของลุงได้ก้าวลงบันไดเรือนแล้ว ผมรีบเผ่นตามดังลมพัด เพราะแกได้เดินไปห่างมากมาย มาทันกันที่รั้วบ้าน แล้วต่อไปแกก็เดินอย่างเร็วตามนิสัย อนิจจาเอ๋ย ผมต้องเดินกลางทุ่งมืดกับลุงแต่เพียงสองและก็เดินหลังด้วย แกเดินเร็วอย่างไม่ห่วง ผมต้องวิ่งตามอยู่บ่อย ๆ ความหวาดกลัวข้างหลังได้มาประดังหัวใจ ถ้าอ้ายการ้ายมันตามมาหรือใครที่ไม่ใช่กา แต่ว่ามันพวกเดียวกัน มันเดินอยู่ข้างหลังผม ผมตายเลย ความกลัวเกิดขึ้นทั้งหน้าทั้งหลัง ที่มือลุงคืออ้ายห่อผ้าขาวนั่น และข้างหลังจะมีอะไรอีก ? ผมเร่งฝีเท้าเร็วจี๋ แต่ไม่ค่อยทันลุง คล้ายขาจะหมดแรง การเดินเหลียวหลัง การเดินไปเหลียวไปทำให้ช้าลงอีก แต่ไม่เหลียวนั้นไม่ได้ อากาศมืดมิด เพราะเมฆฝนดำมะเมื่อมอยู่บนศีรษะเรา ฟ้าคำรามฮึ่ม ๆ ซ้ำร้ายนาน ๆ แลบปลาบส่องแสงสว่างให้เห็นอะไรต่ออะไรชั่วแวบ ในขณะที่ใจกำลังฝ่อ ฟ้าแลบทีแทบจะเห็นอะไรที่ไม่อยากจะเห็น เสียงคึ่ก ๆ อู้ ๆ ของพายุฝนตามหลังมา เสียงต้นไม้ชายทุ่งดังซู่ซ่าเกรียวกราว วัวควายบ้านนาร้องไกล ๆ<noinclude></noinclude> bkh39zaxc853jv4hao1bdbortgoaymy 250 88832 298473 287470 2026-09-27T01:10:06Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๗}}</noinclude>ประดุจจะเกิดภัย ผมใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ตะโกนเรียกลุงเสียงกระเส่า ขอให้แกคอยด้วย แต่แกกลับตอบว่า ก็ตามมาซิวะ เป็นคำตอบที่ไม่ให้ความอบอุ่นแต่นิดเดียว ผมวิ่งตาม เจ้ากระเป๋ายานั้นหิ้วไกล ๆ ชักจะหนัก ชีวิตเด็ก ๆ อย่างผม ใครเขาจะโดนอย่างผมบ้าง ผมร้องไห้และวิ่งตามมาอย่างไม่ลดละจนเข้าเขตบ้าน ฝนก็หยาดเม็ดลงมาพอดี อ้ายดอกตาฝาดโดดเข้าจะเล่นงานเรา กำลังปอดอยู่ ๆ มันโดดเข้าใส่ เพราะเราเปิดประตูรั้วเอง พอรู้ว่าใครเป็นใครมันก็ร้องอี๊ดๆ พอเข้าพ้นประตูเรือน สายฝนก็กระหน่ำ เจ้าดอกวิ่งเข้าใต้ถุน ฝนได้ตกลงมาอย่างหนัก แทบว่าแผ่นดินจะท่วมเป็นทะเล ลุงและพี่อ่อนคงหลับแล้ว ผมยังหลับไม่ลง คงนอนกระสับกระส่ายอยู่ในโปง ใจคอจดจ่ออยู่ที่อ้ายห่อผ้าขาวที่ลุงเอามันเข้าไปไว้ในห้อง ดินฟ้าอากาศก็ช่างกระไรเลย สะท้านสะเทื้อนราวกันกินเลือดกินเนื้อ เปรี้ยงลงมาคราวไรผมเสียวปลาบเข้าหัวใจทุกครั้ง นอนเงี่ยหูฟังว่าจะมีเสียงอะไรผิดแปลกขึ้นบ้างในห้อง แต่ก็เงียบดี ในราวชั่วโมงกว่า ๆ ฝนจึงขาดเม็ด เหล่าเขียดปาดคางคกส่งเสียงลั่น นอนคำนวณอยู่ว่าพื้นดินคงนองไปด้วยน้ำ เจ้ากบเขียดจึงลอยคอร้องกันอย่างสำราญบานใจ เว้นแต่อีกชีวิตหนึ่งที่น่าเวทนายิ่งนัก ชีวิตนั้นคืออ้ายดอกมันอยู่ใต้ถุน มันคงหาความสุขยากเต็มที บัดนี้คงกำลังขดตัวอยู่บนลังไม้ฉำฉา อากาศก็หนาวเย็น เพียงขนเกรียน ๆ ของมันคงจะไม่เพียงพอจะป้องกันความหนาวได้ จะเป็นเวาลาช้านานสักเท่าใดไม่ทราบ รู้สึกตัวว่าจะเคลิ้ม ๆ ไป เกิดมีเสียงหนึ่งขึ้น เป็นเสียงใครเรียกลุงอย่างแหบเครือ เสียงนั้นอยู่ด้านนอกชานนอกตัวเรือนออกไป เสียงนั้นไม่ดังมากมายนัก แต่ก็เป็นเสียงที่ฟังได้ชัดเจน ใครกันเล่า ดึกจนป่านนี้แล้วมาเรียกกัน และอ้ายดอกไม่เห่า ทั้งปล่อยใครขึ้นมาถึงบนนอกชานได้ "พ่อหมอ พ่อหมอ" ผมใจหาย ไม่ขานแทนลุงอย่างที่เคยทำมา รู้สึกคร้านที่จะไปเปิดประตูดึกจนเท่าไร ๆ แล้วยังมาตามหมอ และถ้าลุงแกไป อ้ายเวรถือล่วมยาก็ผมอีก<noinclude></noinclude> pksaeepoxkarg15jq1tof0q10mjnspb 250 88833 298474 287471 2026-09-27T01:11:05Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๘}}</noinclude>"พ่อหมอ พ่อหมอ ช่วยฉันด้วย" เสียงนั้นเป็นชายและเรียกกระชั้นเข้า เอ! ใครหว่า จึงรอดปากอ้ายดอกขึ้นมาจนถึงข้างบนได้ เป็นไรเป็นกันวะทำไม่ได้ยินละ ลุงได้ยินก็ไปเปิดประตูเองเถอะ เอ๊ะ ! รึว่า...ความคิดหนึ่งเกิดขึ้น ใครล่ะจะรอดตาอ้ายดอกขึ้นมาได้เล่า มันต้องเป็น...นึกได้เท่านี้หนาวสะท้านเลย ผมขดตัวอยู่ในโปงนิ่งเงียบ "พ่อหมอ" เสียงนั้นคงเรียกอีก คราวนี้แหบแห้งลงกว่าเดิม แต่ทันใดนั้นเอง อ้ายดอกก็หอนขึ้น ผมแทบจะเผ่นเข้าห้องพี่อ่อน แต่ไม่กล้าลุกขึ้นแม้แต่กระดิกตัว เกรงว่าเสียงขยับกายจะดังไปถึงหูผู้ที่เรียกอยู่ข้างนอก รู้สึกเสียใจตนเองที่มีกรรมโดนร้ายอย่างนี้แต่เดียวดาย ต้องนอนคนเดียวทั้งๆ ที่กลัว พี่อ่อนคงนอนหลับอย่างสบาย เพราะแกไม่รู้เรื่องอะไร และก็ไม่รู้อีกว่าลุงเอาอะไรมาไว้ในเรือน "เอ๊ะ!" ประสาทผมเป็นอะไรไปแล้ว ผมเป็นอะไรไปนี่ รู้สึกว่ามีลมพัดแรงเข้ามาถูกมุ้งและดันมุ้งตุงเข้ามาทาบกับผ้าห่มที่ผมนอนคลุมโปงอยู่ ลมจริง ๆ เย็นกระทบร่างกาย แต่เจ้าลมที่พัดมานี่มันต้องพัดมาทางประตูทางอื่นไม่มีจะพัดมาได้เลย และประตูผมก็ปิดขัดดาลแน่นแล้วด้วยมือเองมันจะเปิดได้อย่างไร แม้แต่จะมีลมแรงก็เปิดไม่ได้ ผมมีความกลัวแสนกลัวแต่ความห่วงประตูประดังขึ้นมาอีก ถ้ามันเปิดได้จริงผมก็มีหน้าที่จะต้องลุกไปปิดเอง กรรมอีกแล้วกรรมอะไรเช่นนี้ จะเรียกลุงและบอกเรื่องประตูแกก็จะดุเอาและหาว่าลืมปิด ลงท้ายก็ต้องไปปิดเองอยู่นั่นเอง แทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความกลัดกลุ้มใครเลาจะไปปิดได้ที่กำลังมีเหตุการณ์ดังนี้ มีเสียงใครเรียกอยู่ข้างนอก ความห่วงในหน้าที่โดยได้รับมอบหมายกระทำให้ต้องแข็งใจเปิดโปงเพียงแค่หน้า สิ่งที่ปะทะลูกตาสิ่งแรกก็คือ มุ้งของผมถูกลมพัดตลบเปิดโล่ง และสิ่งที่สองก็คือ ประตูเรือนเปิดจริง ๆ ดังที่คิดไว้ จากสายตาที่มองจากความมืดออกไป ประตูนั่นโล่งเห็นอากาศข้างนอกขาวสลัว โอยเจ้าประคุณ ! ทำไมเป็นดังนั้นเล่า ? ผมไม่ลืมหน้าที่ ผมปิดแล้ว ปิดจริง ๆ กับมือตนและจำได้ไม่ผิด จะอย่างไรก็ตามทีเถิด จะถูกเฆี่ยนถูกตีก็ยอม ต้องร้องเรียกลุงให้ตื่น ผมรับใช้มาก็หลายเดือนไม่เคยผิดอย่างนี้เลย เสียงนั้นยังคงเรียกอยู่ไม่ขาด ทั้งกลัวลุงและกลัวเสียงนั้น ผมร้องไห้ออกมาดัง ๆ<noinclude></noinclude> j6q3zvxxnftjlifqcn0y0ignu4icbjj 250 88834 298470 287472 2026-09-27T00:54:17Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๙}}</noinclude>"ลุงจ๋า" ผมตะโกนเสียงลั่นให้ดังที่สุด แต่รู้สึกว่าแหบเครือที่สุด พอเสียงผมตะโกนเรียกลุงดังออกไป พอขาดเสียงก็มีเสียงแซงขึ้นมาที่นอกชานทางประตู อ้อ ! ผมสะดุ้งตัวลอย เพ่งตาดูไปตามเสียง ภาพหนึ่งที่ปรากฎกับตาเป็นภาพเหลือที่จะทนทานได้ "ลุงจ๋า" ผมแผดเสียงเต็มที่ เลือดในกายแทบหยุดเดิน ขนหัวลุกซ่าไปทั้งตัว ภาพของใครคนหนึ่งนั่งยอง ๆ ที่นอกชาน ร่างกายใหญ่โตกว่าคนธรรมดา มันกำลังมองผมและดูว่าจะขยับกายลุกเดินมายังผม ผมเลยหมดสติลงในบัดนั้น เหตุการณ์ต่อไปผมไม่รู้อะไร มารู้สึกตัวตอนหนึ่ง แสงแดดจ้า ผมนอนอยู่ พี่อ่อนนั่งอยู่ใกล้ๆ ผมถามหาลุง ได้รับตอบว่าไปธุระ พี่อ่อนเล่าว่าแกกำลังหลับได้ยินผมร้องสุดเสียง แกเกิดกลัวก็นอนตัวแข็ง จนลุงตะโกนเรียกและจุดไฟก็เห็นลุงกำลังประคองผมอยู่ พี่อ่อนไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น ลุงก็ไม่พูดอะไร หายาแก้ไข้ผมอยู่จนรุ่งสว่าง พอเช้าแกก็รีบเอาห่อผ้าขาวที่หิ้งพระถือออกจากบ้านไป ปล่อยให้การพยาบาลผมไว้กับพี่อ่อน ผมฟังพี่อ่อนเล่าเรื่อง แต่อ่อนเพลียใจคอก็ยังไม่ดี จึงไม่ได้เล่าเรื่องตอนกลางคืนที่พบเห็นให้แกฟัง ปล่อยเป็นความลับไปเลยจนกว่าใจจะแข็งพอจึงจะเล่าให้พี่อ่อนและลุงฟังได้<noinclude></noinclude> a13j676d64rtqtqm7479ag287spgkla 250 88835 298476 287473 2026-09-27T01:23:29Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๑}}</noinclude>'''ไปจับจิ้งหรีด''' อีกตอนหนึ่งในเหตุการณ์ผจญกับปีศาจของนายทองคำ เมื่อตอนลุงที่ตำบลท่าหลวงส่งทองคำเข้ามาฝากไว้กับญาติห่าง ๆ ในบางกอกเพื่อเรียนหนังสือต่อ และก็เรียนจบแล้วโดยสมบูรณ์ แต่ยังไม่มีงานทำได้จดบันทึกไว้อย่างละเอียด ชีวิตของคนหนุ่มที่ไม่มีงานทำนี่มันช่างน่ารำคาญนัก ถ้าหากเป็นมนุษย์มีบิดามารดาและร่ำรวยก็จะเป็นไรไป งานก็ดูจะหาง่ายด้วยซ้ำไป ถึงไม่มีงานทำก็ยังอยู่อย่างสบาย ๆ แต่สำหรับหนุ่มอย่างผมน่ะซีแย่ ผมอาศัยเขาอยู่เขานอนและซ้ำอาศัยข้าวสุกเขาด้วย จะเป็นหนุ่มที่ไม่น่ารำคาญอย่างไรได้ แต่อาศัยเจ้าบ้านที่รับฝากผมไว้จากลุงหมอที่ท่าหลวง เขา<noinclude></noinclude> tvdowhjvk8xdh3vc9nlicchdphcvq2o 250 88836 298477 287474 2026-09-27T01:24:18Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๒}}</noinclude>ชอบผมโดยผมทำตัวเป็นลูกผู้หญิง เข้าครัวหุงข้าวต้มแกง ตักน้ำรีดผ้าแทนผู้หญิงได้ การอาศัยเขาอยู่จึงไม่มีการขุ่นมัวระคางใจจากเจ้าบ้านเลย แต่เรื่องงานที่จะทำนี่ซีครับยาก เพราะในสมัยนั้นไม่นิยมทำงานหน้าร้านเพราะทั้งห้างร้านก็มีน้อยแห่ง คนไทยทุกคนสมัครใจเป็นข้าราชการ ใครมีเส้นมีสายดีก็เข้ากระทรวงนั้นกระทรวงนี้ไปเลย แต่สำหรับผมนี้นึกดูถึงหลักธรรมดาก็แล้วกัน ลูกของเจ้าบ้านที่เรียนมาพร้อมผม เขาย่อมต้องทำงานก่อนจะได้ช่วยเป็นกำลังแก่บิดามารดา แต่ผมผู้อาศัยจะไปเข้ากระทรวงพร้อมกันได้อย่างไร อีกประการผมได้พึ่งงานของเขาทางบ้าน ถ้าผมไปทำราชการเสีย เขาจะใช้ผมได้อย่างไรกัน เช้าก็ไปเย็นก็กลับ จะช่วยงานบ้านได้ก็ตอนเย็นตอนค่ำ ฉะนั้นการยังไม่มีงานทำของผมจึงไม่ใช่ของน่าแปลกแต่อย่างใด เพราะมันมีเหตุผลอยู่อย่างนี้ การแต่งกายก็เพียงกันไม่ให้ใครคิดว่าขอทานเท่านั้น เรื่องจะแต่งตัวเทียบกับเพื่อนฝูงบ้านใกล้เรือนเคียงอย่าได้คิดเลย ไม่มีโอกาสอย่างแน่นอน การเที่ยวเตร่มีบ้างบางคราว รีบทำอะไรเสร็จแล้วก็ไปได้ เจ้าบ้านพอให้สตางค์บ้างอย่างเด็ก กินข้าวแล้วก็ไปเที่ยว เที่ยวไม่ว่างานวัดงานปีอะไร เรื่องจะไปกินขนมหรือพิเศษนั้นไม่มีละ มีสตางค์ที่ให้อย่างเด็กไปเพียงค่าน้ำแข็งน้ำหวาน ผมจึงไม่สมัครใจไปเที่ยวไหน เพียงพูดคุยกันคบหาสมาคมกันแถวบ้านใกล้ บ้านอยู่แถวราชดำเนิน เมื่อหมดงานแล้วก็ออกมานั่งเล่นที่เก้าอี้ใต้ต้นมะฮอกกานีที่รัฐบาลตั้งเรียงรายไว้ให้ผู้สัญจรไปมา ในตอนค่ำวันหนึ่ง พวกเราสามสี่คนที่จัดว่าเป็นพวกคลั่งภาพยนตร์จะออกมาคุยกันที่เก้าอี้ราชดำเนิน ทั้ง ๆ ดูมาแล้วก็อดจะบรรยายคุณความดีของพวกพระเอกหนังไม่ได้ แต่เอ่ยถึงตัวผู้ร้ายแล้วเกลียดเข้ากระดูกดำ สมัยนั้นเป็นภาพยนตร์เงียบ มีแตรวงบรรเลง เวลาต่อยกันแตรจะทำเพลงเชิดหูดับตับแตก เรานิยมตัวนายโรงเอกเข้ากระดูก นึกเอาเป็นจริงเป็นจังว่าเขาต่อยกันจริงๆ จึงนิยมว่าเก่งสมเป็นลูกผู้ชาย ในสมัยนั้นการชกการต่อยจะต้องยกให้นายเอดดี โปโล เป็นพระเอกล่ำสันเป็นมะขามข้อเดียว สามารถต่อยชนะคนหกเจ็ดคนได้ เรื่องจะถูกผู้ร้ายต่อยสลบนั้นไม่มีเลยสำหรับพระเอก ถ้าเข้าตาจนก็คือผู้ร้ายแอบตีหัวข้างหลังเท่านั้นจึงจะฟุบ ส่วนนายฮูดกิมสันนั้นเป็นแผนกคาวบอย ต่อยเก่งมีเล่ห์เหลี่ยมดี<noinclude></noinclude> 7rezqll6ei0lu4d7s0cqvfe15ze9xo8 250 88837 298478 287475 2026-09-27T01:26:21Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๓}}</noinclude>ดอกเตอร์ลันผมยาวก็อีกผู้หนึ่งเล่ห์เหลี่ยมการต่อสู้หลักแหลมนับเป็นที่ถูกใจพวกเราในสมัยนั้นอย่างประทับใจ จะเป็นท่าทางการต่อยมวยหรือการต่อสู้ยูโดผสมกับมวยหมัด เราพยายามจำกันนัก พระเอกในหนังท่าทางอย่างไรเราทำท่าได้เหมือนแทบทุกคน ใครยังทำไม่แนบเนียนก็ผลัดกันทำจนใกล้เคียง มีการฟิตตัวกันจนล่ำสันไปตามๆ กัน เวลาเล่าถึงว่าตอนนั้น ๆ นายดอกเตอร์ลันทำเล่ห์หลอกผู้ร้ายให้หลวมตัวแล้วใช้วิชายูโดเหวี่ยงเอาหงายไปคว่ำไป เรามักจะอุปโลกน์ใครเข้าสักคนเป็นผู้ร้ายแล้วเราก็เหวี่ยงล้มไปจริง ๆ ซึ่งนับว่าทำได้เหมือนและว่องไว หานึกไม่ว่าคนที่ถูกอุปโลกน์เป็นผู้ร้ายนั้นจะจุกจะขัดจะยอกอย่างไร เพราะไปคิดเอาว่าผู้นั้นคือผู้ร้ายจริง ๆ ในจำนวนสมาคมของเรา ควรจะกล่าวถึงอีกคนคือ เด็กชายบุญช่วย นายคนนี้คือศิษย์ตัวฉกรรจ์ของดอกเตอร์ลันทีเดียว ยืนคุยกันเผลอ ๆ นายบุญช่วยจะต้องใช้วิชาดอกเตอร์ข้อขาหรือจับเพื่อนรุ่นเดียวกันเหวี่ยงไปด้วยยูโดเสมอ ๆ ศิษย์นายเอดดีและดอกเตอร์ผู้นี้ไม่สนใจการเรียนหนังสือเลย สอบตกเป็นประจำ ผู้ใหญ่ตามใจมีเงินมีทองใช้สบาย หนีโรงเรียนบ่อยจนต้องถูกคัดออกมาอยู่บ้านและเข้าโรงเรียนตามโรงหนัง ในคืนนั้นการคุยของผมกับพวกเพื่อนรุ่นเดียวกันต้องชะงักลง เพราะศิษย์นายเอดดีและดอกเตอร์ลันรุ่นจิ๋วตรงเข้ามายังบริษัทของเรา โดยส่งเสียงมาก่อน "แหมพี่คำ ออกมาไม่บอก" เขาพูดเมื่อมาร่วมวงแล้ว "พี่คำออกมาข้างนอกเสียนี่ เมื่อกี้ฉันทุ่มอ้ายอู๊ดลงไปแอ้งแม้งเลย" พูดแล้วหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ "ทำไมล่ะ?" ผมถามเพราะกลัวเพื่อนรุ่นจิ๋วจะเก้อ เพราะแกโผล่มาก็นำเรื่องหมัดมวยมาคุยทีเดียว "อ้ายอู๊ดมันอวดดี มันจะผลักฉันลงน้ำที่คูสะพานนั่น ฉันเลยเอี้ยวตัวเหวี่ยงด้วยสะโพกลงน้ำเลย" "ไม่ได้ เล่นกะใครไม่เล่นเล่นกับดอกเตอร์ลัน ไหวไม่ทันก็โดนดีเท่านั้น" เพื่อนรุ่นเดียวกับผมพูดสนับสนุน นายบุญช่วยยิ้มอย่างพอใจ ยืนกอดอกพยายามเบ่งกล้ามแขนให้ขึ้นนูนประกอบความเก่งกล้า แต่การ<noinclude></noinclude> oiah5rj7dkloetf46ww665f9xkrvf6l 250 88838 298479 287476 2026-09-27T01:28:42Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๔}}</noinclude>เบ่งท่าทางเป็นไปไม่นาน คางคกตัวหนึ่งโดดไล่แมลงมาโดนหลังเท้านักต่อยเข้า นักต่อยตกใจก็กระโดดเหยงไป พวกเราฮากันครืนใหญ่ ราศีทางหมัดๆ มวยๆ หมดไป นายบุญช่วยก็เปลี่ยนเรื่องเป็นการจับจิ้งหรีด เพราะว่านอกจากภาพยนตร์แล้วนายนักต่อยรุ่นจิ๋วนี้นิยมจิ้งหรีดนัก ที่เขาออกจากบ้านมานี้ก็เอากระป๋องเล็กเตรียมมาจับจิ้งหรีดที่โดดอยู่โคนเสาไฟฟ้า "จับมันทำไมวะ อ้ายจิ้งหรีดตัวเปี๊ยกๆ พรรค์นั้น" ผมว่า "ไม่เห็นมันใหญ่สักตัวนี่พี่ อ้ายใหญ่ ๆ อย่างที่เขากัดกันที่บ่อนน่ะ เขาไปจับกันที่ไหนนะ" "โน่นแน่ะ ทุ่งพญาไทหรือทางรถไฟถึงจะตัวเบิ้มๆ" "แหม อ้ายอย่างนั้นทำไงจะได้มันล่ะพี่ ?" "ก็ไปจับเอาซีวะ" "ไปไม่ถูกน่ะซี พี่ไปจับกันไหมล่ะ?" "ขี้เกียจเดิน" พูดแล้วบิดขี้เกียจ "ไปก็ไปน่ะ" นายแปลกผู้ซึ่งจัดว่าเป็นหนุ่มใหญ่กว่าพวกเรารวมคุยกันอยู่ด้วย ออกปากเห็นดีตามเจ้าบุญช่วย "อยู่ก็ไม่ได้ทำอะไร ไปเดินเล่นกันเถอะน่าพ่อคำ" ผมหยุดคิดชั่งใจอยู่สักครู่ เพราะอยากจะกลับเข้าไปดูหนังสืออีก แต่ขัดอ้อนวอนไม่ไหว ทั้งการเที่ยวอย่างนี้ก็ไม่เสียสตางค์ ผมถามวงคุยเราดูไม่มีใครไป มีเด็กอีกสองคนขอไปด้วย เราเลยได้พวกรวมเป็นห้าคน เครื่องอุปกรณ์การจับจิ้งหรีด นายแปลกเป็นผู้รู้และชำนาญจึงเป็นผู้จัดหาให้ครบถ้วน เราเดินคุยกันไปเรื่อย ๆ จนถึงสะพานยมราช ต้นทางที่ประสงค์ไว้จะจับตามทางรถไฟแล้วจะโอบเข้าทุ่งพญาไท เมื่อมาแล้วก็จะเอากันอย่างเอกเลย พอเลี้ยวเข้าทางรถไฟเท่านั้นเสียงร้องกันแซดไปหมด เจ้าช่วยครางออกมาอย่างตื่นเต้น รีบเตรียมจะจุดไต้ "เดี๋ยวเถอะวะ ไปลึก ๆ อีกหน่อยถมเถไป" นายแปลกว่า ข้างหน้าเรามีแสงไฟเป็นดวง ๆ วอบแวบไปหมด มีพวกที่หาจับอยู่ก่อนเราหลายคน เราเดินลึกเข้าไปอีกสักสามเส้น พวกที่หาอยู่ก่อนก็หนีพวกเราไป เขาบ่ายหน้าลงท้องทุ่งเลย คงจะมีตัวโต ๆ กว่าทางรถ<noinclude></noinclude> cltck6wdk368dztfingiq36j6kldixm 250 88839 298480 287477 2026-09-27T01:30:07Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๕}}</noinclude>"เถอะน่า-ทางรถนี่แหละถมไป เขาไปกันหมดๆ เราหาสบายดี" นายแปลกว่า พวกเราจุดไต้ทุกคน ลงมือหาตามเสียงร้อง ราว ๆ ห้านาทีจับได้สองสามตัว ทุกคนจับได้จิ้งหรีดเว้นแต่บุญช่วยยังไม่ได้มันหลุดไปหมด บ่นพึมเลย "มันร้ายแฮะ โดดเร็วกว่าจิ้งหรีดตามเสาไฟฟ้ามาก" เจ้าช่วยว่า "นั่นมันจิ้งหรีดเล่นไฟนี่โว้ยก็จับง่าย" ผมว่าแล้วหัวเราะ "ย้ายที่เถอะนะ ที่นี่ซวยแฮะ หลุดเรื่อย เมื่อกี้ก็หลุดไปตัวเท่านิ้วก้อย" "ชะช้า เจ้าเป็ด จิ้งหรีดอ้ายแอ้ดตัวเท่านิ้วก้อย" นายแปลกว่า "ไปเถอะ ไปก็ไป ข้างหน้าเสียงร้องโต ๆ อยู่" นายแปลกพูดอะไรเราก็เชื่อเพราะเขาชำนาญทางนี้ เวลาล่วงเลยไปกี่ทุ่มแล้วเราไม่รู้เลย เพราะไม่มีนาฬิกาจะดู เที่ยวค้นหาจิ้งหรีดกันอย่างสนุก ดวงไฟที่เห็นในทุ่งก็หมดไปแล้ว เขาคงไปทางอื่นหรือไม่ก็กลับกันไปหมด พวกเราไม่ได้มองดู เราเห็นมีไฟอยู่ดวงหนึ่งที่ตรงเสาข้างทางรถไฟมีตัวอักษรตัว "ว" อยู่ยอดเสา ซึ่งหมายถึงว่าถ้ารถถึงตรงนั้นให้เปิดหวูดหรือหวีดทำนองนั้น เดินผ่านมาเห็นเด็กชายคนหนึ่งกับผู้ใหญ่สองคนกำลังตะครุบกันอยู่ปุ๊บปั๊บ เราไม่เอาใจใส่เดินเลยไป จนกระทั่งถึงสะพานเล็ก ๆ ที่รถไฟข้ามร่องน้ำเล็ก ๆ ทีท่าจะดี เขาจึงหยุดตั้งใจจะหาตรงนั้น กำลังเงี่ยหูฟังเสียงร้องของมัน ก็พอดีได้ยินเสียงเด็กร้องด้วยความตกใจขึ้นทางเบื้องหลังที่เราผ่านมาแล้ว เราทั้งหมดตกใจเช่นกัน หันหน้าไปทางนั้นราวกับนัดกันไว้ เด็กน้อยวิ่งถือไต้ตรงมาหาเรา เปลวไต้ริบหรี่แทบดับ เพราะความเร็วที่วิ่งมาสุดเหยียด พวกเรานิ่งอั้นเพราะไม่รู้ว่าเด็กวิ่งทำไมและตกใจหนีอะไร เด็กนั้นวิ่งมาถึงเราก็ล้มลงฟุบกอดขาผมก้มหน้ามุดพูดไม่ออก เหตุการณ์อันนึกไม่ถึงได้เกิดขึ้นกระนี้ พวกเราทั้งหมดตะลึงงัน "เราจำได้ว่าเป็นเด็กชายที่นั่งหาจิ้งหรีดอยู่กับผู้ใหญ่สองคนที่เสา "ว" ที่ผ่านมาตะกี้ นานพอใช้ที่ผมจะได้สติเขย่าปลุกเด็กที่ฟุบกอดขาอยู่ เด็กนั้นคงมีอาการสั่นเทากอดขาแน่น ผมค่อย ๆ แกะแขนเด็กออกจากขาผม แล้วพวกเราก็นั่งล้อมรอบ แสงไต้สว่างโพลง "เป็นอะไรวะหนู" นายแปลกถาม<noinclude></noinclude> fe6gs8aendniwr1v12frvxj6e4df7mt 250 88840 298486 287478 2026-09-27T01:40:56Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๖}}</noinclude>"ผีหลอกครับ" มันตอบพร้อมกับค่อยหันไปดูทางที่วิ่งมาแล้ว "ฮะ ผีหลอกเชียวรึ" ผมถามแล้วหัวเราะ นายแปลกก็หัวเราะด้วย และแถมท้ายด้วยนายเอดดีหัวเราะตามอย่างแสดงความขบขัน แต่เด็กอีกสองคนไม่หัวเราะและขยับตัวเบียดเข้ามา "ผีที่ไหนกันเล่า" นายแปลกพูดแล้วหันไปทางที่เด็กบอก "ก็เรามากับผู้ใหญ่ไม่ใช่รึ?" ผมถาม "ไม่มีครับ ผมอยู่คนเดียว ชั้นแรกผมตามคนอื่นมา แล้วเขาเลยไปข้างหน้าแล้วหายไปหมด" "ก็เมื่อกี้เห็นนั่งอยู่กับผู้ใหญ่นี่นะ" ผมว่า "ไม่มีครับ ผมอยู่คนเดียว" "มันหลอกยังไง ลองเล่าไปซิ" ผมถามแล้วหัวเราะ เพราะเรื่องผี ๆ สาง ๆ ผมผจญมามาก คิดว่าเจ้าตัวเปี๊ยกนี่ตาฝาด เพราะเด็กๆ มันจะเห็นอะไรเป็นผีไปหมด "เอ นึกออกละแฮะ" นายแปลกว่า "พวกจับจิ้งหรีดน่ะแหละ เห็นเด็กมายุ่งก็เลยทำผีหลอกไล่ไปเสีย เพราะเด็กอยู่ทำจิ้งหรีดตื่นหมด" "ถ้าจะใช่แน่" ผมว่าแล้วถามเล่น ๆ ว่า "มันหลอกอีท่าไหนวะ ?" "มันไม่ได้ทำยังไงหรอกครับ ผมเงยหน้าก็เจอะเข้า" "อ้าว ! พอเจอะเข้าก็ว่าผีเลยเชียวหรือ ?" นายแปลกพูด "หน้าตามันหัวกะโหลกนี่ครับ" นายแปลกหัวเราะครืน เพราะรู้ว่ามันไม่มีอะไรมาก เพียงเอาหน้ากากมาสวมเข้า เด็กก็วิ่งไป แต่การเล่นอย่างนี้มันรุนแรงเป็นอันตรายกับเด็กมาก อาจจะถึงกับจับไข้เพราะดีฝ่อได้ "ไปดูกันทีรึ" นายแปลกว่า "ไปก็ไป" ผมตอบและทำท่าจะไป เจ้าพวกเด็กของเราเก่าและเจ้าเด็กใหม่ชักอลวนเบียดเสียดกันยกใหญ่ เกาะหน้าเกาะหลังกันพะรุงพะรังแทบจะเดินไม่ได้ มียกเว้นคนเดียวคือนายเอ็ดดียืนกอดอกท่าทางแบบเบ่งของเขาตามเคยและพูดว่า "ไปก็ดี ถ้าพบว่าหลอกเด็กเล่น เอาไต้ทิ่มหน้าเลย" เขาพูดอย่างมั่นใจในวิชาครูเอดดีของเขา<noinclude></noinclude> 4o659fv4i4xaldjuri7yrj9h8vfoqz0 250 88841 298485 287479 2026-09-27T01:38:58Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๗}}</noinclude>ในที่สุดเราได้มาถึงตรงต้นเสา "ว" ด้วยความลำบากที่พวกเด็กเกาะกันระนาว เพราะเหตุเกิดขึ้นมันห่างกันมาก ถ้ามีใครจะหลอกเด็กเล่นก็แอบหลบไปแล้ว ที่นั้นก็มีแต่ความว่างเปล่าและเงียบสงบ "ถ้าพบตัว พี่คำตุ๊ยให้สลบเลย" ศิษย์นายเอดดีสนับสนุน "ฉันจะกอดขามันไว้ พี่ชกให้สบายเอาให้อยู่หมัดเลย" มันเป็นลูกไม้ที่ดอกเตอร์ลันเคยใช้กับผู้ร้าย คือให้ลูกน้องไปหมอบอยู่ข้างหลังคนร้าย แล้วพระเอกชกผู้ร้ายเซตั้งหลักไม่ได้ เพราะขาติดเลยถูกชกหมัดเดียวอยู่ เขาพูดแล้วดึงกางเกงขาสั้นให้ทะมัดทะแมงแบบคาวบอย เด็กอื่นไม่คิดจะสู้ตาวาวไปตามกัน และเกาะผู้ใหญ่เราสองคน เจ้าช่วยยืนก๋า เตรียมเข้าสู่ยุทธภูมิจนชวนหมั่นไส้ ผมนึกในใจว่าถ้าเป็นผีจริงขอให้หลอกให้เข็ด "ไปเหอะ ไม่ได้ความ" นายแปลกว่าอย่างรำคาญและเห็นว่าเสียเวลา "เข้าทุ่งเลย เดี๋ยวได้ตัวโต ๆ สักสองสามตัวก็กลับได้" พวกเราทั้งหมดเห็นด้วยก็ขยับจะเดินจากทางรถไฟลงสู่ทุ่ง และกำลังหาทางข้ามลำคูข้างทางรถไฟ แต่ศิษย์นายเอดดียังกล้าหาญไม่ตามเรามา ยังคงส่องไต้หาจิ้งหรีดอยู่ ทำให้เกิดความรำคาญใจแก่เราขึ้นอีก เราจะทิ้งไว้ได้อย่างไรคนเดียว พวกเราร้องเรียกให้รีบตามก็ทำเฉย เป็นนิสัยห่าม ๆ แก้ไม่ตก "อ้ายบ้า!" ผมโมโหเดือด แล้วชวนกันหาทางข้ามต่อไป "ให้มันโดนดีเสียบ้างจะได้เข็ด มีพิษเสมออ้ายนี่" "อ้ายนี่ทำให้ห่วงเสียแล้ว บ้าบรรลัยเลย" นายแปลกชักเดือด เมื่อเราเดินห่างมาก็ไม่ยักตาม "น่าเขกกระบาลสักโป๊กหนึ่งหนัก ๆ" ผมพูดอย่างโกรธ "เสียเวลาจริง" "ฉันเอง" นายแปลกว่า "เตะอ้ายเอดดีสักทีเถอะ" พูดแล้วจะเดินไปยังเจ้าเด็กอวดดี แต่ทันใดนั้นเอง นายแปลกชะงักมองไป เราก็มองไปบ้าง เอ๊ะ ! เราทั้งหมดสะดุ้งเป็นสิ่งประหลาดนัก เจ้าช่วยที่กำลังหาจิ้งหรีดอย่างก้มหน้าก้มตานั้นบัดนี้เราเห็นใครอีกคนยืนอยู่ใกล้ ๆ แต่เจ้าช่วยคงไม่เห็น มุ่งแต่จะเอาตัวจิ้งหรีดให้ได้ ภาพประหลาดนั้นกระทำให้เราเกิดขนลุก เพราะมันทันทีทันใดนี่เอง พวกเราค้นหาคนหมด ที่แถวนี้มีแต่ต้นหญ้ากอสั้น ๆ เตี้ย ๆ เพียงบังหลัง<noinclude></noinclude> 1h35veua7059nt6my4v0y3bihk4hnnt 250 88842 298484 287480 2026-09-27T01:37:21Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๘}}</noinclude>เข้าให้มิดเท่านั้น แล้วเหตุใดเจ้าคนที่ยืนดูเจ้าช่วยนั้นมาจากไหน ? จะมาได้เร็วอย่างไรถ้าคิดว่ามาจากที่อื่น เรามีลูกตาถึงสิบสองดวงค้นหาจนทั่วด้วยแสงไต้หกดวง สว่างไปไกลมาก ใครจะมุดต้นหญ้าสูงแค่คืบบังตัวอยู่ได้ ขณะนั้นเองเราเห็นเจ้าช่วยเงยหน้าขึ้น และแล้วก็ร้องโวยวายเผ่นวิ่งมาทางเราดังเด็กคนแรก ผมถึงกับผงะถอยหลัง ความเชื่อตามเด็กที่เล่าให้ฟังชักแน่เสียแล้ว เจ้าช่วยมาล้มที่เราและหมดสติลง ผมบอกไม่ถูกว่าหัวใจมันเป็นอย่างไร มันวูบไปท้้งตัว รู้สึกตัวเบาหวิว แต่ใจของนักสู้ชักจะมีขึ้น "ผีรึ ?" มึงเอากูมานักแล้วแต่เด็ก กูเอากะมึงละคราวนี้ หมาจนตรอกแล้ว ที่พึ่งตัวเองในยามเปลี่ยวอย่างนี้คือ เลือดร้อนดุเดือด ทำใจให้เป็นบ้ากล้าแข็ง เห็นช้างเท่าหมู โดดออกจากที่วิ่งสวนไปยังที่นั้น ก้มฉวยก้อนหินเหวี่ยงกราดไป พร้อมกับด่าแช่งชักหักกระดูก ขว้างมันไปทุกทิศด้วยฤทธิ์มุทะลุ สุดแต่ความเร็วจะหยิบก้อนหินได้ทัน เหวี่ยงเป็นปืนกลไปเลย คืนนี้ถ้ามึงเป็นคนกูจะฉีกเนื้อมึงเสีย ผมวิ่งตรงเข้าหาเสา "ว" นั้น พอใกล้ผมเตะลมเฟี้ยวรอบตัวไป วันนี้ถ้ามึงเป็นผีมึงเอากูให้ตาย กูยอมแล้ว กลัวมึงมามากแล้ว ผมวิ่งห่างพวกและเตะต่อยลมอยู่คนเดียว พอใกล้เข้าไปภาพนั้นก็ปรากฏขึ้นราง ๆ มันเป็นศพห่มผ้าขาว หน้ามันเป็นซากศพเนื้อแห้งติดกะโหลก แต่ผมมีอารมณ์บ้าเสียแล้ว หยุดชะงักนิดหนึ่งเพียงให้แน่ว่าคนหรือผี ถ้าเป็นคนจะโดดล็อกทันที การไม่หยุดยั้งของผมนั่นเอง อ้ายภาพอุบาทว์นั้นได้กลายเป็นนกสีขาวตัวเล็กนิดเดียวเกาะอยู่ที่เหล็กรางรถไฟ ผมกวาดหินเสียพักเดียวทุกสิ่งทุกอย่างหายไปสิ้น กลายเป็นความเงียบและมืดที่สุด เพราะผมได้ทิ้งไต้มานานแล้ว ชักยืนงงหันมองรอบ ๆ กาย ความกลัวหายไป ความว่างเปล่าทำให้เกิดลังเลใจ ผมผจญอยู่คนเดียวไม่มีใครตามมาเลยคงกำลังตื่นเต้น ผมตัดสินใจไม่ถูกว่าจะหันกลับไปหาพวกหรืออย่างไร การประจัญบานครั้งนี้มันแน่ยิ่งกว่าแน่ว่ามันคืออะไร ที่ลือกันนักว่าผีหลอกคนจับจิ้งหรีด มันแน่กับตาแล้ว นึกโกรธพวกข้างหลังว่าช่างกระไรหนอนักเดินทางร่วมไม่มีหัวใจรวดเร็วและบ้าบิ่นเสียบ้าง เห็นแล้วว่าเราวิ่งมาทำไมไม่ตามมาบ้าง แต่ความโมโหของผมนี้มารู้ตัวคราวหลังว่าผิด เพราะทางโน้นมีนายแปลก<noinclude></noinclude> isimp36537u67eqljnoeqftfypj2zr0 250 88843 298483 287481 2026-09-27T01:36:16Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๙}}</noinclude>คนเดียวที่เป็นผู้ใหญ่ นอกนั้นก็เป็นเด็กทั้งยังเกาะและร้องกันงอแง อีกเจ้าช่วยก็กำลังเข้าตรีฑูต เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเงียบไป เสียงจิ้งหรีดก็ร้องกันรอบไป เป็นอันว่าผมยืนอยู่คนเดียวในที่วังเวง เหลียวดูพวก แสงไฟอยู่ห่างมาก ผมวิ่งมาด้วยโมโหจึงเร็วผิดธรรมดาไกลกว่าจะตามได้เร็วทันใจ ขณะที่ยังคิดอะไรไม่ออก มีเสียงคล้ายคนผิวปาก วิ๋ว ! แล้วก็มีผ้าขาวผืนใหญ่เหมือนถูกทิ้งมาจากอากาศลอยกางแฉลบมาตามลมทำท่าจะคลุมผม อาการบ้าก็เกิดขึ้น ผมทั้งเตะทั้งต่อย มันไม่มีอะไรเลย คล้ายผมเห็นไปเอง ผมไม่หยุดใช้กำลังซ้อมลมจนรู้สึกว่าแสงไฟสว่างจ้า จึงยั้งสติ พวกเรามาล้อมแน่น ผมพูดอะไรไม่อออก ก้มหน้าบอกว่า "กลับกันเถอะ" อีตอนกลับนี่ชักรวนกันเป็นการใหญ่ ไม่มีใครอยู่หลังและก็ไม่มีใครอยู่หน้า ลงท้ายนายแปลกออกหน้าผมคุมหลังจนออกมาที่ถนนมีผู้คนแล้ว ผมหายโมโหจึงเกิดความกลัวอย่างประหลาด คางสั่น พูดเล่าเรื่องให้นายแปลกฟังกระท่อนกระแท่นเต็มที แต่นายแปลกเชื่อว่าเป็นจริง เพราะมองเห็นเหตุการณ์อยู่กับตา กว่าจะเข้าบ้านนอนระหว่างตรอกบ้านตัวเองเข้าตอนมืดก็อดเสียวไม่ได้ เรื่องนี้ผมเงียบไม่พูดให้ใครฟังเลย เจ้าบุญช่วยก็เงียบกลัวพ่อแม่จะด่าเอา ส่วนผมเป็นผู้ใหญ่กว่านำเด็กไปโดนมาอย่างนี้ผู้ปกครองต้องเล่นงานผมแน่<noinclude></noinclude> p6n7pd79so8sytcorlk766b9ev417a6 250 88844 298482 287484 2026-09-27T01:34:44Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๗๑}}</noinclude>'''ผี!''' เรื่องนี้เป็นบันทึกจากนายเจิม นักเครื่องจักรที่ได้ผจญมาที่ตำบลท่าหลวง ย่านเดียวกันกับที่นายทองคำผจญมาเมื่ออยู่กับลุงที่หลังตลาดบ้านล่างของตำบลท่าหลวง ขณะเมื่อหวูดสัญญาณของโรงงานชลประทานที่กำลังสร้างเขื่อนระบายน้ำพระราม ๖ ตำบลนาวัง ดังขึ้น บอกเวลา ๑๗.๐๐ น. ข้อเสือเครื่องจักรในโรงกลึงโรงซ่อมก็ค่อยลดการเดินเบาลงทีละน้อยจนหยุดนิ่ง เสียงค้อนเหล็กกุญแจเหล็กถูกโยนกลับเข้าลังเครื่องมือก็ดังโครมครามเกรียวกราวไปทั้งโรงงาน ผมถอนหายใจยาวที่ได้กรำงานมาทั้งวัน โยนค้อนเข้าล้งดังคนอื่น ๆ ออกเดินตาม ๆ<noinclude></noinclude> 01kcmqex2e8j7r8g8wcv484e9gxaxpu 250 89205 298266 288682 2026-09-26T16:13:50Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๕}}</noinclude>ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม ดูแลจัดหนังสือในตู้ต่างๆ ให้เข้าอยู่ตามระเบียบและหมวดของมันให้ตรงกับบัญชีรายชื่อ เพื่อหยิบเพื่อค้นได้ตามสะดวกตามคุณหลวงบัญชาให้ช่วย งานเรียบร้อยแล้วผมออกไปนอกบ้าน จัดซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงและอาหารแห้งกลับมาโดยพร้อมมูล ห้องผมนี้ดีไปอย่างที่ไม่มีใครมายุ่ง ถ้าใครอยากจะพบตัวผม คนใช้แก่ ๆ จะมาเรียก ไม่มีใครจะเข้าห้องผมเลย แม้แต่ลูกสาวของคุณหลวงที่ยังเล็ก ๆ อายุ ๑๑-๑๒ ก็ถูกห้ามไม่ให้มายุ่มย่ามที่ห้องผม โดยมีความนึกคิดว่าไม่ควรจะก้าวก่ายรบกวน หรือว่าผมเป็นคนใหม่ ไม่ควรจะมาคบค้าสนิทสนมกับคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า ทำให้ผมสบายที่จะแอบซ่อนแม่สาวเคราะห์ร้ายไว้ได้อย่างดี "เขาขังคุณไว้นานมาแล้วหรือ" ผมถามเธอตอนหนึ่ง "หลายเดือนแล้วค่ะ" เธอตอบและยิ้มอย่างระโหยเศร้าสร้อย "บ้านนี้ไม่มีใครอยู่เลย ทำไมเอาคุณมาขังไว้ดังนี้" ผมถาม "เดิมดิฉันก็อยู่บ้านนี้มาแต่เล็ก ๆ ท่านเจ้าบ้านมีเมียมาก พอดิฉันเป็นสาวก็จะเอาเป็นเมีย แต่ดิฉันไม่ยอม เพราะเมียอีกหลายคนคิดจะทำร้ายดิฉัน" เธอพูดค่อย ๆ ไม่กล้าพูดดังอย่างหนึ่ง และเกิดจากการกะปลกกะเปลี้ยอย่างหนึ่ง "คุณรู้ได้อย่างไรคะว่าดิฉันอยู่ใต้นี้" เธอถาม "ผมได้ยินคุณเถียงกับชายนั้น แล้วผมแอบดูทางช่องนั้น" ผมชี้ให้ดูทางช่องลม "ผมดูอยู่ทุกอิริยาบถ จนคุณต้องกลับไปข้างล่างอีก ผมจึงหาทางจนพบคุณ ผมดีใจพูดไม่ถูกที่ได้ช่วยคุณไว้สมใจ" ผมพูดจบ เธอช้อนตาดูผมด้วยกิริยาขอบคุณอย่างซาบซึ้ง แววตานั้นแม้จะเลื่อนลอยอย่างไม่มีความหมาย แต่ก็มีแววลึกเข้าไปถึงหัวใจผมอย่างประหลาด "แล้วคุณคิดจะทำอย่างไรต่อไป?" ผมถามอย่างเอางานเอาการ "ไม่ทราบค่ะ ไม่เคยคิดจะทำอย่างไร ชีวิตดิฉันสุดแต่คุณจะบงการ คุณช่วยดิฉันมา ดิฉันก็เป็นคนของคุณ" เธอพูดเรียบๆ ผมใจวูบ จะดีใจก็ไม่เชิง จะไม่ชอบใจก็ไม่เชิง เพราะผมเองก็ยังพึ่งใบบุญคุณหลวงและ<noinclude></noinclude> k0rvm3agvpf1y4xdr3mud28pz7m4dlu 298267 298266 2026-09-26T16:14:37Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๕}}</noinclude>ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม ดูแลจัดหนังสือในตู้ต่างๆ ให้เข้าอยู่ตามระเบียบและหมวดของมันให้ตรงกับบัญชีรายชื่อ เพื่อหยิบเพื่อค้นได้ตามสะดวกตามคุณหลวงบัญชาให้ช่วย งานเรียบร้อยแล้วผมออกไปนอกบ้าน จัดซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงและอาหารแห้งกลับมาโดยพร้อมมูล ห้องผมนี้ดีไปอย่างที่ไม่มีใครมายุ่ง ถ้าใครอยากจะพบตัวผม คนใช้แก่ ๆ จะมาเรียก ไม่มีใครจะเข้าห้องผมเลย แม้แต่ลูกสาวของคุณหลวงที่ยังเล็ก ๆ อายุ ๑๑-๑๒ ก็ถูกห้ามไม่ให้มายุ่มย่ามที่ห้องผม โดยมีความนึกคิดว่าไม่ควรจะก้าวก่ายรบกวน หรือว่าผมเป็นคนใหม่ ไม่ควรจะมาคบค้าสนิทสนมกับคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า ทำให้ผมสบายที่จะแอบซ่อนแม่สาวเคราะห์ร้ายไว้ได้อย่างดี "เขาขังคุณไว้นานมาแล้วหรือ" ผมถามเธอตอนหนึ่ง "หลายเดือนแล้วค่ะ" เธอตอบและยิ้มอย่างระโหยเศร้าสร้อย "บ้านนี้ไม่มีใครอยู่เลย ทำไมเอาคุณมาขังไว้ดังนี้" ผมถาม "เดิมดิฉันก็อยู่บ้านนี้มาแต่เล็ก ๆ ท่านเจ้าบ้านมีเมียมาก พอดิฉันเป็นสาวก็จะเอาเป็นเมีย แต่ดิฉันไม่ยอม เพราะเมียอีกหลายคนคิดจะทำร้ายดิฉัน" เธอพูดค่อย ๆ ไม่กล้าพูดดังอย่างหนึ่ง และเกิดจากการกะปลกกะเปลี้ยอย่างหนึ่ง "คุณรู้ได้อย่างไรคะว่าดิฉันอยู่ใต้นี้" เธอถาม "ผมได้ยินคุณเถียงกับชายนั้น แล้วผมแอบดูทางช่องนั้น" ผมชี้ให้ดูทางช่องลม "ผมดูอยู่ทุกอิริยาบถ จนคุณต้องกลับไปข้างล่างอีก ผมจึงหาทางจนพบคุณ ผมดีใจพูดไม่ถูกที่ได้ช่วยคุณไว้สมใจ" ผมพูดจบ เธอช้อนตาดูผมด้วยกิริยาขอบคุณอย่างซาบซึ้ง แววตานั้นแม้จะเลื่อนลอยอย่างไม่มีความหมาย แต่ก็มีแววลึกเข้าไปถึงหัวใจผมอย่างประหลาด "แล้วคุณคิดจะทำอย่างไรต่อไป?" ผมถามอย่างเอางานเอาการ "ไม่ทราบค่ะ ไม่เคยคิดจะทำอย่างไร ชีวิตดิฉันสุดแต่คุณจะบงการ คุณช่วยดิฉันมา ดิฉันก็เป็นคนของคุณ" เธอพูดเรียบ ๆ ผมใจวูบ จะดีใจก็ไม่เชิง จะไม่ชอบใจก็ไม่เชิง เพราะผมเองก็ยังพึ่งใบบุญคุณหลวงและ<noinclude></noinclude> dkyd8cw5xrts11uq6ldzavzrmt9zelx 250 89206 298271 288684 2026-09-26T16:16:59Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๖}}</noinclude>คุณนาย และเธอก็เป็นคนของญาติคุณนาย เท่าที่บังอาจทำไปโดยพลการนี้ก็มากอยู่แล้ว อาจจะไม่เป็นที่ถูกใจคุณนายและคุณหลวงก็ได้ "บ้านนี้เขาย้ายไปหมดแล้ว แต่ทำไมขังคุณไว้คนเดียวที่เก่า?" ผมตั้งปัญหาถาม "ถูกแล้วค่ะ เขาย้ายกันไปหมด แต่ถ้าดิฉันยอมเป็นภรรยาเขา เขาก็จะเอาไปด้วย แต่ถ้ายังไม่ยอม ก็จะขังดิฉันไว้อย่างนี้" เธอพูดอย่างมีแววแค้นๆ ทำให้ผมนึกประหวัดไปถึงอีตานั่น แกพูดอยู่คำหนึ่งว่า "เพราะแกรักคนใช้ใช่ไหม" ผมจึงจะถามเธอดู แต่ยังไม่กล้าจะเอ่ยคำใดดี เพราะเป็นการถามเลยเหตุการณ์ไป แต่ใจก็อดอยู่ไม่ได้ จึงถามเป็นคำกลาง ๆ ไปก่อนว่า "เมื่อคืนนี้ผมฟังน้ำเสียงนายของคุณ คล้ายว่าเขาจะหึงหวงอะไรคุณอยู่?" เธอนิ่งอยู่สักครู่ แล้วหันหน้ามองผม พูดเบาๆ และชัดเจน "เขาหึงผิด นายซุ่นใช้เป็นคนใช้ในบ้าน เขาสงสารดิฉัน ก็ดีกับดีฉัน เขารู้อยู่ว่าท่านเจ้าบ้านจะเอาดิฉันเป็นเมีย ทั้ง ๆ แม่ดิฉันก็เป็นเมียอยู่คนหนึ่งแล้ว" "บ้าบัดซบ" ผมโพล่งออกไปอย่างรู้สึกฉุนกึก "บ้าตัณหาแท้ ๆ แล้วมารดาของคุณไปไหนล่ะ?" "เสียเสียแล้ว" เธอพูดอย่างกัดกราม "เวรกรรม" ผมว่า "ถ้าท่านอยู่ ท่านก็ช่วยคุณได้ ไม่ถึงกับเป็นไปดังนี้ ท่านเป็นอะไรตาย" "สงสัยว่าเมียอื่น ๆ จะวางยาพิษ" เธอพูดพร้อมกับสั่นเทิ้มด้วยฤทธิ์โกรธแค้น "เอ๊ะ ! ทำกันอย่างนั้นเชียวรึ?" "ทำอย่างนั้น และเอาตัวไม่ได้ ตำรวจสอบสวนแล้วจับมือใครดมไม่ได้ ลงท้ายว่าแม่ดิฉันกินยาตายเอง" เธอพูดเสียงเครือ "อัปรีย์!" ผมพูดเกือบตะโกน "นายซุ่นใช้ถูกไล่ออกจากบ้าน นัยๆ ว่าเป็นตัวการจะค้นเอาเรื่องนี้ขึ้น" "โอ! น่าสงสารเขา และเห็นใจเขา นี่เขาไปอยู่ที่ไหนรู้หรือเปล่าคุณ?"<noinclude></noinclude> cw20h7mib239xqeqppcwhpso4c6rr2c 250 89207 298275 288730 2026-09-26T16:18:29Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๗}}</noinclude>"เขาตายแล้ว!" "ฮะ! ตายแล้ว" ผมยื่นหน้าถาม "เป็นอะไรตายรู้ไหม?" "มีคนบอกว่าเป็นไข้ตาย" "โธ่ น่าสงสารเขา" ผมว่า "ถ้าเขาอยู่ เขาคงคิดจะช่วยคุณจนได้ คุณคงเสียใจมากที่เขาตาย" "ค่ะ เสียใจ" เธอว่าและหันขวับมาดูหน้าผมอย่างเร็ว" แต่ไม่ใช่เรารักกันนะคะ เราเพียงเห็นใจกันเท่านั้น เขามีคู่รักแล้วที่นอกบ้าน เคยรู้จักกับดิฉันดี" เราพูดคุยกันพอได้รู้เรื่องอะไรออกไปอีกมากมาย พอตอนเย็นผมให้เธอเข้าพักในห้องเก็บของก่อน เพราะผมจะคอยรับใช้คุณหลวง แต่ต้องงับประตูห้องนอกไว้ เพื่อให้ป้าแม่ครัวแกนำอาหารมาจัดไว้ที่โต๊ะตามเคย ผมนำเอาขนมปังและขนมต่าง ๆ ตามเข้าไปไว้ในห้องเก็บของด้วย ในนั้นจัดที่ให้เธอนอนพักและจัดน้ำกินไว้พร้อมมูล ผมขึ้นไปปรนนิบัติคุณหลวงตามเคย ตลอดจนเสนอหนังสือที่ผมคัดไว้ให้ท่านโดยเรียบร้อย ท่านบอกว่ารุ่งขึ้นจะต้องเดินทางไปราชการหัวเมือง คุณนายอยู่บ้าน ผมดีใจไปอย่าง ที่จะมีเวลาคุยกับแม่คนสิ้นญาติที่ช่วยไว้อย่างสบาย และมั่นใจอยู่ว่าเจ้าคนแก่บ้ากามคนนั้นคงจะหลายวันจะมาตามที่เขาพูดไว้ เราพอจะรู้ถ้าเขามา รำเพย คือนามของแม่นางทาสนั้น เธอบอกกับผมว่า ถ้าเขามา เขาจะไม่ลงไปห้องใต้ดินเลย เขาจะเปิดฝาปิดของช่องบันได แล้วตะโกนเรียกลงไป จะนานเท่านานเขาก็รอคอย ไม่ยอมลงไป ถ้าเช่นนั้นเราได้ยินเสียงเขาเรียกก็รีบไปรับหน้าทัน รำเพยคาดคะเนว่าที่เขาพูดว่าจะทิ้งไปหกเจ็ดวันนั้นเป็นเพียงคำขู่ คิดว่าจะราวสองวันก็มา คงกะว่าอาหารหมด ทางเธอจะหิวโหย ก็จะยอมรับปากเป็นเมียเขา คืนนั้นผมจัดเครื่องแต่งตัวคุณหลวงลงกระเป๋า พร้อมทั้งของใช้ต่าง ๆ ที่จะใช้ให้เรียบร้อย ท่านสั่งให้ผมช่วยดูแลบ้านและลูก ๆ เมีย ๆ ด้วย ท่านอาจไปหลายวันกว่าจะเสร็จราชการ ผมสิ้นธุระราวๆ สามทุ่มจึงกลับมาห้อง รู้สึกสงสารรำเพยที่ต้องกินขนมปังแทนข้าวไปก่อน เพราะเธอถูกขังอยู่ในห้องเก็บของ พอผมกลับมาห้องแล้ว ก็ปิดประตูลงกลอน สิ้นธุระแล้วไม่มีใครมายุ่งกับผม เราจึงลงมือกินข้าวกัน ผมใช้ขนมปังช่วย<noinclude></noinclude> f429snjjtl7g7efnlpmu834twwft59y 250 89215 298276 288732 2026-09-26T16:19:54Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๘}}</noinclude>จำนวนข้าวสุกเข้าไว้บ้าง ป้าแม่ครัวเพิ่มข้าวมาให้ก็จริง แต่ก็อยู่ในอัตราเพียงคนเดียว ไม่พอสำหรับสองคน ผมไม่เดือดร้อน กลางคืนย่อมออกไปหาอาหารมากินต่อไปอีก มีถมเถไปนอกบาน ถนนเยาวราชมีอาหารทุกอย่าง เรากินอาหารแล้วก็อาบน้ำกัน ผมให้แกนอนบนเตียงผม ส่วนผมนอนที่เก้าอี้นอน แกว่าง่าย ให้ทำอย่างใดแกทำตามทุกอย่าง คืนนั้นนั่งคุยกันจนเกือบห้าทุ่ม จึงจัดแจงนอนกันตามที่จัดหมายไว้ รุ่งเช้าแต่มืดผมรีบไปส่งคุณหลวงขึ้นรถไฟหัวลำโพง กลับแล้วจึงไปเอาข้าวปลาที่ครัวมาสู่กันกิน ตอนสายขึ้นไปดูบนตึกนิดหน่อย แล้วก็กลับมาคุยกันที่ห้องเก็บของ เราระวังตัวไว้ก่อน ครั้นจะปิดประตูห้องนอกก็เกรงจะถูกคนในบ้านสงสัย จึงปิดแง้มๆ ไว้ และไม่ปลอดภัยถ้าจะคุยกันที่ห้องนอนหรือห้องนอก จึงตัดปัญหาคุยกันในห้องเก็บของ จัดระเบียบห้องใหม่ก็สบายดี อาหารน้ำท่าสมบูรณ์ ต้องการเข้าห้องน้ำก็มา แต่ปิดประตูเสียชั่วคราว ในคืนที่สองรำเพยชักจะขัดคำสั่งผม คือไม่ยอมนอนบนเตียงผม เธออ้างว่าทำไม่ได้ เป็นผู้อาศัยใบบุญแล้วมาแย่งความสุขเจ้าที่ แกขอนอนที่เก้าอี้นอน ให้ผมนอนเตียงของผมตามเคย และแกว่าถ้าผมไม่ยอมนอนเตียงคนเดียว ไม่ยอมให้แกนอนที่เก้าอี้ จะนอนเตียงด้วยกันแกก็ยอม ผมสะอึกใจอยู่นานในความเห็นของแก "ดิฉันเท่ากับคนตายแล้ว พอมารอดตายก็จะสุขเกินไป" แกว่า "ถ้านอนด้วยกัน ใจดิฉันจะมีความสุขกว่าจะนอนเป็นเจ้าของคนเดียว อีกประการใครจะรู้จะเห็นกันว่าเราทำอย่างไร ดิฉันเท่ากับคนหมดชีวิตแล้ว ตายแล้วอย่างไม่มีใครรู้ใครเห็น คงไม่มีใครสงสัยเก็บไปนินทา ดิฉันเป็นคนของคุณ คุณจะทำอย่างไรย่อมแล้วแต่คุณ" ผมฟังแกพูด ฟังก็ง่ายๆ ดี แต่ตัวแกยังสาว และผมก็หนุ่ม มันจะนอนเบียดกันได้หรือ? การผลัดเครื่องแต่งกายใหม่และอาบน้ำสะอาดแล้ว แกก็เป็นคนสวยพอดู ที่แกพูดว่าแกเป็นคนของผมแล้ว ผมจะทำประการใดก็ได้ เอ๊ะ! สมัยนี้ไม่ใช่โลกเมื่อล้านปี จะยึดถือสิ่งใดเป็นสมบัติของตัวย่อมได้ตามใจ สมัยนี้อะไร ๆ เขามีทะเบียนประจำ จะไม่มีคนเถื่อนที่เป็นสมบัติลอยลมอย่างนี้ แต่ลองดูที เธอจะเอาอย่างนั้น ผมก็ตามใจ เราขึ้นเตียงนอนด้วยกันอย่างกระดาก ๆ แต่รู้สึกอบอุ่นพิกล ในตอนดึก<noinclude></noinclude> 2fjg3lz8ewrl0aimte5vqg1y8gtzkwt 250 89216 298278 288734 2026-09-26T16:20:56Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๔๙}}</noinclude>อากาศเย็น เธอเบียดผม โอย! ผมช่างสุขอะไรเช่นนั้นในชีวิต ผมเคยโชกโชนชีวิตมาทุกๆ อย่าง แต่เรื่องผู้หญิงนี่น่ะซี ไม่เคยใกล้กรายเลย และมาบัดนี้ได้มาเป็นดังนี้ อบอุ่นใจอย่างยิ่งยวด ผมได้อบอุ่นใจมาตลอดคืน เช้าขึ้นผมไม่ต้องขึ้นตึกบน เลยนอนสายหน่อย อาบน้ำอาบท่าสบาย แล้วกลับเข้าห้องเก็บของ คอยเวลาอาหารป้าแม่ครัว "เมื่อวานลุงไปไหนนะป้า เห็นหายไป" ผมถาม "ไปบวชนาคญาติกัน กลับแล้ว ปลูกต้นไม้ขลุกขลุ่ยอยู่ทางโน้นแล้ว" แกว่าและวางอาหารลงบนโต๊ะ "วันนี้คุณหลวงไม่อยู่ นอนสายหน่อยนะ" "จ้ะ คุณหลวงไม่อยู่ เลยถือโอกาสเสียหน่อย" ผมตอบ พอแกไปแล้ว เรากินอาหารกัน เช้านี้มีแกงมัสมั่น ผมเลยเอาขนมปังแห้งจิ้มแกงสบายไป ผมมีขนมปังแห้งอยู่อีกตั้งกระป๋อง วันนี้จะออกไปซื้อขนมปังสดไว้อีก เนื้อกระป๋อง ปลากระป๋องยังอยู่ เราชักสนิทกันขึ้นมากชั่วระยะสองคืน เรานอนคุยกันในห้องเก็บของ "คืนนี้สามทุ่ม เขาต้องมาแน่ๆ ฉันสังหรณ์ใจ" เธอว่า "คุณเชื่อใจรึ?" "เชื่อค่ะ" "ยังงั้นพอหัวค่ำก็แต่งตัวชุดเก่าสิ" เธอหัวเราะและหันดูเสื้อผ้าที่ตากไว้แห้งดีแล้ว ขาดเว่อว่านุ่งแทบไม่มิด "ชุดนี้ถ้านุ่งแล้วต้องรีบลงใต้ถุน ขืนอยู่บนนี้อายคุณ" เธอว่า "ผมจะหลับตาเสีย" ผมพูดให้เป็นเรื่องขบขัน เธอหัวเราะ ผมก็หัวเราะอย่างนึกทุเรศในความเป็นอยู่ของเธอเมื่อก่อนจะพบผม เป็นความจริงอย่างรำเพยคาดไว้ ในราวสามทุ่มก็มีเสียงเรียกจากชายคนนั้น ผมรีบให้เธอแต่งชุดเก่า ผมชักเกิดใจห่วงเธอในการจะไปหาเขาผู้นั้น ทั้งห่วงและเกิดหวงขึ้นมาอย่างประหลาด ในใจนั้นคล้าย ๆ ว่าเธอเป็นสิทธิ์ของผม ครั้นจะไม่ให้ไปพบก็เกรงจะเกิดเรื่องใหญ่ จึงยอมให้ไป แต่ผมตามไปด้วยในห้องใต้ดิน เห็นช่องบันไดเปิดอยู่ ผมแอบคอยอยู่ข้างล่างและฟังความดู ถ้ารุนแรงเกิดทุบตีกันขึ้น ผมท่าจะต้องขึ้น<noinclude></noinclude> jvqr15h3lpsrht20369zr5dyy22f509 250 89219 298281 289299 2026-09-26T16:23:09Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๐}}</noinclude>ไปต่อยเสียด้วยสนับมือให้ฟุบลง "เอ้า! เอาข้าวมาให้" เสียงชายแก่นั้นว่า "นึกว่าตายเสียแล้ว ห่วงว่าจะแย่ เลยเอาข้าวมาให้" ฝ่ายรำเพยไม่พูดว่าอะไรเลย ผมคอยฟังต่อไปว่าเขาจะมาไม้ไหน "จะพูดได้หรือยังว่าจะยอมตามใจฉัน?" เขาถามง่าย ๆ "จวนจะตอบละ ขอฉันตรองอีกสองสามวัน" รำเพยตอบขอไปที "งั้นเรอะ ! เอา ฉันตกลง แต่มาคราวหลังครบกำหนดนัด ถ้าไม่พูดอะไรให้เป็นที่แน่ละ ฉันเล่นงานอย่าว่าใจร้ายนะ ฉันเป็นคนไม่ชอบพูดกันมาก พูดกันไม่จบก็เลิกพูดกัน แกตายอยู่นี่ก็แล้วกัน ปิดฉากเสียที เอ้า ! เอาข้าวไป" เขาพูดเฉียบขาด แล้วเสียงรำเพยเดินไปเอาข้าวและน้ำ ในชั่วสองอึดใจรำเพยก็กลับลงบันไดมา ประตูช่องบันไดก็ถูกปิดและมีเสียงลั่นกุญแจ เราคอยจนเสียงประตูข้างบนปิด เราก็เดินกลับ ผมบอกให้เธอวางชามข้าวและถังน้ำของมันไว้ที่นั่น อย่าเอาของมันมากินให้ซวยปาก ครั้นแล้วเราก็กลับมาข้างบน จัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเราก็นอนคุยกันบนเตียง ความห่วงเธอของผมกลายเป็นหวงไปเสียแล้ว นึกอยู่แต่ในใจว่าอ้ายแก่คนนี้กับผมจะต้องเป็นศัตรูกัน ถ้ามันมาทุบตีรำเพย ผมจะต้องฆ่ามันแน่ๆ "นี่รำเพย ผมเกิดหวงคุณเสียแล้ว" ผมนอนพูดออกมาเฉย ๆ เธอพลิกตัวมาชิดผมหน้าแทบติดกัน "จริงหรือคะ ?" เธอถามอย่างไม่แน่ใจ ผมพยักหน้าแทนคำตอบ "แต่รำเพยหมดราคาแล้ว เป็นคนเศษคน คุณหวงรำเพยจะมีค่าอะไร" เธอพูดเบา ๆ และจ้องดูตาผม "จริง ! รำเพย แรก ๆ ฉันสงสารเธอ และแล้วก็หวงเธอเสียแล้ว เธอจะเป็นของใครไม่ได้ ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่" ผมพูดตรงไปเผงไม่อ้อมค้อม "รำเพยก็เป็นคนของคุณ เป็นสัตว์เลี้ยงของคุณ เป็นสิทธิ์ของคุณ" เธอพูดแล้วคว่ำหน้าลงกดกับที่นอน "ไม่ใช่พูดอย่างผมมีสิทธิ์ด้วยอำนาจใด ๆ นะ ผมต้องการความจริงที่เกิดจากใจจริงด้วยปากคุณ ไม่ใช่จำยอมเพราะจำใจในฐานะผมช่วยคุณ" "รำเพยมีใจเป็นของคุณโดยจริงใจค่ะ" เธอตอบและพลิกหน้าขึ้นดู<noinclude></noinclude> ka0y2fk2ibtepyy6o1u0uh0gqeku4p4 250 89263 298282 289300 2026-09-26T16:24:25Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๑}}</noinclude>ผม ไม่รู้ว่าอะไรครับท่านทั้งหลาย อะไรบังคับใจผมหรือเกิดจากผมไม่เคยใกล้ผู้หญิงก็ไม่แน่ใจ ผมได้กอดเธอและกระหน่ำจูบเธอ แต่แล้วเธอก็ได้กอดผมและจูบตอบผม ผมเกิดหัวใจพองโต ทั้งกอดทั้งจูบอย่างละลานใจ ต่อจากนี้ผมไม่กล้าจะพูดอะไรอีกได้ ในคืนนั้นเองรำเพยคือภรรยาผม และผมก็คือสามีรำเพย เราแอบมีสุขกันอย่างเร้นลับ ไม่มีผู้ใดรู้เห็น พอดีกับคุณหลวงไม่อยู่ ผมจึงมีเวลาหาสุขกันได้เต็มที่ แต่พอมาอีกสองวันความทุกข์ก็เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน คืนนั้นเป็นเวลาสามทุ่ม พอมีเสียงตาแก่บ้ากามเรียกรำเพย ผมรีบให้รำเพยแต่งตัวชุดเก่าไปรับหน้า แต่ผมไม่ลืมตามไปด้วยอย่างแน่ ซ้ำถือไม้ท่อนหนักๆ มือไปด้วย เมื่อรำเพยขึ้นไปพบตานั่นข้างบน ผมก็ซุ่มอยู่ข้างล่างคอยฟังเหตุ รำเพยคงให้คำผัดเพี้ยนไปอีกตามเคย โดยไม่มีคำว่าจะยอมตาคนนั้น จึงเป็นเหตุให้ตาคนนั้นโกรธแค้นถึงขีดสุด "มึงจะหลอกคนอย่างกูรึ อีเพย?" ชายนั้นพูดแทบเป็นตะโกน "ตายเสียเถอะอีเปรต มึงทรมานใจกูมานานแล้ว" พอขาดคำเสียงแส้หนังดังเควี้ยว ผมอยู่ไม่ได้แล้วคราวนี้ รำเพยคือเมียผม ผมจะปล่อยให้เมียผมเจ็บตัวหรือตายไปหรือ เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งหนี เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่ใส่รองเท้าก้าวไล่ ผมก็เผ่นออกจากห้องใต้ดินขึ้นประจันหน้า อีตานั่นตกใจ ชะงักหยุดมองดูผมซึ่งมันไม่รู้จัก "อ้อ! มีชู้เรอะ" มันตะคอกแล้วยกแส้จะหวดผม ผมสาวเท้าเข้าตีเอาแขนตกไป แล้วผมตีซ้ำจนล้มลง พลางกระโดดข้ามไปปิดประตูที่เข้ามาใส่กลอนเสีย ในระหว่างนั้นตาแก่ลุกขึ้นได้ ตีผมด้วยแส้เสียวปล๊าบ ผมเลยลืมโทษลืมทุกสิ่ง โดดเข้าตีจนล้มลง แล้วตีซ้ำตีซากนับไม่ถ้วนจนกระโหลกแตกหน้าตาเละ เลือดพุ่งกระฉูดท่วมห้อง นอนแผ่ไม่ไหวตัวเลย "มันตายแล้ว" ผมพูดอย่างตกใจ "หนีเร็ว" ผมเข้าฉุดแขนรำเพยหนีกลับด้วยกัน ปิดประตูช่องบันไดไว้อย่างเก่า พอวิ่งมาถึงทางกั้น ผมยกเอาไม้ขึ้นปิดไว้อย่างเก่า เอาเท้าถีบกรอบไม้ที่กั้นนั้นให้ปิดแน่นดังเดิม มีให้ใครสงสัยได้ แม้แต่จะลงมาดูใต้ดิน พอเราทั้งสองกลับขึ้นมาบนห้องเก็บ<noinclude></noinclude> tapi8hv45brx4owk96qacd6ond6stg6 298283 298282 2026-09-26T16:25:14Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๑}}</noinclude>ผม ไม่รู้ว่าอะไรครับท่านทั้งหลาย อะไรบังคับใจผมหรือเกิดจากผมไม่เคยใกล้ผู้หญิงก็ไม่แน่ใจ ผมได้กอดเธอและกระหน่ำจูบเธอ แต่แล้วเธอก็ได้กอดผมและจูบตอบผม ผมเกิดหัวใจพองโต ทั้งกอดทั้งจูบอย่างละลานใจ ต่อจากนี้ผมไม่กล้าจะพูดอะไรอีกได้ ในคืนนั้นเองรำเพยคือภรรยาผม และผมก็คือสามีรำเพย เราแอบมีสุขกันอย่างเร้นลับ ไม่มีผู้ใดรู้เห็น พอดีกับคุณหลวงไม่อยู่ ผมจึงมีเวลาหาสุขกันได้เต็มที่ แต่พอมาอีกสองวันความทุกข์ก็เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน คืนนั้นเป็นเวลาสามทุ่ม พอมีเสียงตาแก่บ้ากามเรียกรำเพย ผมรีบให้รำเพยแต่งตัวชุดเก่าไปรับหน้า แต่ผมไม่ลืมตามไปด้วยอย่างแน่ ซ้ำถือไม้ท่อนหนักๆ มือไปด้วย เมื่อรำเพยขึ้นไปพบตานั่นข้างบน ผมก็ซุ่มอยู่ข้างล่างคอยฟังเหตุ รำเพยคงให้คำผัดเพี้ยนไปอีกตามเคย โดยไม่มีคำว่าจะยอมตาคนนั้น จึงเป็นเหตุให้ตาคนนั้นโกรธแค้นถึงขีดสุด "มึงจะหลอกคนอย่างกูรึ อีเพย?" ชายนั้นพูดแทบเป็นตะโกน "ตายเสียเถอะอีเปรต มึงทรมานใจกูมานานแล้ว" พอขาดคำเสียงแส้หนังดังเควี้ยว ผมอยู่ไม่ได้แล้วคราวนี้ รำเพยคือเมียผม ผมจะปล่อยให้เมียผมเจ็บตัวหรือตายไปหรือ เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งหนี เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่ใส่รองเท้าก้าวไล่ ผมก็เผ่นออกจากห้องใต้ดินขึ้นประจันหน้า อีตานั่นตกใจ ชะงักหยุดมองดูผมซึ่งมันไม่รู้จัก "อ้อ! มีชู้เรอะ" มันตะคอกแล้วยกแส้จะหวดผม ผมสาวเท้าเข้าตีเอาแขนตกไป แล้วผมตีซ้ำจนล้มลง พลางกระโดดข้ามไปปิดประตูที่เข้ามาใส่กลอนเสีย ในระหว่างนั้นตาแก่ลุกขึ้นได้ ตีผมด้วยแส้เสียวปล๊าบ ผมเลยลืมโทษลืมทุกสิ่ง โดดเข้าตีจนล้มลง แล้วตีซ้ำตีซากนับไม่ถ้วนจนกระโหลกแตกหน้าตาเละ เลือดพุ่งกระฉูดท่วมห้อง นอนแผ่ไม่ไหวตัวเลย "มันตายแล้ว" ผมพูดอย่างตกใจ "หนีเร็ว" ผมเข้าฉุดแขนรำเพยหนีกลับด้วยกัน ปิดประตูช่องบันไดไว้อย่างเก่า พอวิ่งมาถึงทางกั้น ผมยกเอาไม้ขึ้นปิดไว้อย่างเก่า เอาเท้าถีบกรอบไม้ที่กั้นนั้นให้ปิดแน่นดังเดิม มีให้ใครสงสัยได้ แม้แต่จะลงมาดูใต้ดิน พอเราทั้งสองกลับขึ้นมาบนห้องเก็บ<noinclude></noinclude> 3enojdeqptzogv01ufz6nm3edzqsumi 250 89264 298284 289301 2026-09-26T16:26:21Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๒}}</noinclude>ของแล้ว ผมปิดช่องขึ้นลงเสียเรียบร้อย แล้วเลื่อนลังใบใหญ่ทับไว้ดังเดิม ผมนั่งลงหอบด้วยตกใจ รำเพยตัวสั่นรัว ผมรีบกอดเธอไว้ให้หายประหวั่นพรั่นพรึง ตัวผมเองงงงันไปหมด เพราะไม่คิดว่าเหตุการณ์จะเป็นไปดังนั้น เราทั้งสองพูดอะไรกันไม่ออก ผมคิดอยู่แต่ว่า ผมคือผู้ร้ายฆ่าคนตายแต่แล้วกลับคิดว่า ถ้ามันไม่ตาย มันเปิดประตูไปได้ ผมต้องเป็นนักโทษฐานทำร้ายร่างกาย มันต้องเอาตำรวจมาจับผมเมื่อพบช่องใต้ดิน แล้วก็จะเดินมาสู่ทางขึ้นที่ห้องเรา ผมจะทำอย่างไรเล่า คุณหลวงก็ไม่อยู่ ถ้าผมจะพากันหนีไปเวลานี้ก็หนีได้ แต่ก็พิรุธ จะหนีไปได้สักกี่เดือน ถ้าผมอยู่สู้หน้าคงจะดีกว่า มันตายอยู่ทางโน้น ใครจะมาเอาอะไรกับผม ทำไม่รู้เรื่องรู้ราว เพราะอยู่กันคนละบ้าน แต่เอ๊ะ! รำเพยล่ะ จะซ่อนอยู่ดังนี้หรือ ถ้าผมเกิดจะบอกความจริงกับคุณหลวงคุณนายล่ะ การฆ่ากันตายก็คือผมน่ะซี ผมหายใจสะท้อนและร้อนผ่าว ผมกระซิบถามรำเพยว่า เธอมีญาติที่ไหนและรู้จักใครบ้าง จะหนีไปก่อนจะดีไหม ? ผมจะอยู่สู้หน้าเอง แต่เธอก็ตอบว่าไม่มีคนรู้จักจึงหนีไปไม่ได้ ถ้ามีคนรู้จักก็หนีไปนานแล้ว โดยทำดีกับอีตานั่น พอเผลอก็หนีไป แต่จนใจไม่รู้จะหนีไปไหน เธอตอบดังนี้ ผมก็หมดประตูจะพูดอะไรอีก ลงท้ายตัดสินใจว่าจะซ่อนอยู่ไปพลาง ๆ ก่อน ต่อเหมาะช่องทางค่อยคิดหลบหลีกไปคราวหลัง ผมจะนัดให้รำเพยไปคอยที่ใด ๆ สักแห่ง แล้วผมจะลาคุณหลวงว่าญาติป่วยหนัก ขอไปเยี่ยมแล้วก็เลยเชิดไปให้ไกล แม้เรื่องจะแดงขึ้นก็คงจะไม่คิดกันว่าผมเป็นคนฆ่า เพราะเหตุว่าอยู่กันคนละบ้าน ทางใต้ดินจะว่าผมไปทางโน้นได้ก็ยากจะพูด เพราะว่าผมไม่รู้เรื่อง ผมมาอยู่ใหม่ ๆ ทั้งห้องเก็บของที่มีทางลงใต้ดินก็มีกุญแจใส่อยู่ ที่ไหนผมจะมีลูกกุญแจไขได้ ทั้งก็ไม่มีธุระใดจะเข้าไป คืนนั้นทั้งคืนผมไม่ได้นอน รำเพยนอนหลับ ๆ ตื่น ๆ หน้าตาเศร้าสร้อยกลัวความจะเกิด ตื่นเช้าผมให้รำเพยซ่อนใต้เตียงนอนก่อน ผมเอาผ้าคลุมเตียงดึงลงมาจนจดพื้น ป้าแม่ครัวเอาข้าวมาให้ เห็นผมหน้าโรยก็ทัก แต่ผมก็แก้ไปรูปเก่า คือดูหนังสือดึก แล้วนอนไม่หลับ พอเขาไปแล้วรำเพยก็กลับออกมาจากใต้เตียง เรากินข้าวกันอย่างติดคอคนละสองคำก็ทั้งยาก ผมจึงไปหาแม่ครัวขอกาแฟมาแก้วใหญ่ ๆ ดื่ม<noinclude></noinclude> 5r6sjbogk0ivd0zehcfexu9n0wxsknb 250 89290 298285 289303 2026-09-26T16:27:59Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๓}}</noinclude>กาแฟเข้าไปดูพอทุ่นแรง แล้วใส่กุญแจไว้ ขึ้นไปบนตึกฟังดูว่าคุณนายจะใช้อะไรบ้าง เมื่อไม่มีอะไร ผมก็กลับลงมา คอยฟังเสียงว่าตาคนนั้นจะตายแน่หรือไม่ ถ้าแกฟื้นได้ แกคงร้องครวญครางขึ้นบ้าง ผมรีบปีนดูทางช่องลม ก็เห็นตานั่นนอนนิ่งเลือดยังแดงฉานอยู่ ผมปีนขึ้นลงอยู่ทั้งวัน แต่พอค่ำลงก็คงมองทางโน้นไม่เห็น ผมลืมสนิทว่าผมมือไวแอบปิดไฟเมื่อจะลงกลับห้องใต้ดิน ก็นับว่าผมรอบคอบมากอยู่ รุ่งขึ้นผมก็แอบดูอยู่อีกทั้งวัน ไม่เห็นร่างนั้นเขยื้อนเลยจนถึงเวลาค่ำ ท่าจะตายแน่ ผมอยู่อย่างไม่มีสุขใจ ความคิดต่าง ๆ ผันแปรไปร้อยแปดทั้งวันทั้งคืน พอวันที่สามแอบดูอีก ร่างนั้นยังคงนอนอยู่ ชักมีร่างกายอืดๆ ขึ้น แน่แล้ว ตายแน่ ผมหากระดาษแข็งมาปิดปากช่องลมเสียมิดชิดและแน่นหนา กันกลิ่นจะมีมาทางห้องเรา คุณหลวงไปราชการถึงเจ็ดวันจึงได้กลับมา ผมก็รับใช้อย่างเคยแต่ปิดความลับไว้ไม่แพร่งพราย แต่ใจผมไม่สบายหน้าตามันก็บอกเหตุ ทั้งคุณหลวงและคุณนายถามผม ผมตอบอึกอักเลอะเลือน ใจมันไม่วายจะคิดเรื่องฆ่าเขาตาย ซ้ำห่วงยังมาผูกคออีกคือรำเพย ผมต้องปิดหลายด้าน ใจมันสับสน มีกังวลหมดความสุข หน้าตาคงหมองคล้ำมาก แต่ผมคงไม่รู้ตัว ผมถูกถามแทบทุกวัน คล้าย ๆ กับจะรู้อะไรในห้องผมอย่างนั้นแหละ ผมชักสะดุ้งใจ เพราะทีหนึ่งคุณหลวงพยักหน้ากับคุณนายหงึก ๆ และคุณนายก็พยักตอบ มีสีหน้าตื่น ๆ กลัว หัวใจผมแทบระเบิดเพราะกลุ้มใจ วันหนึ่งคุณนายกับคุณหลวงได้คุยกันอยู่ ผมทำงานไปก็ฟังไป เสียงคุณนายพูดว่า "เราชนะความแล้ว ไปศาลเมื่อวานนี้ตัดสินเด็ดขาดว่าตึกเป็นของเรา" "สิ้นเรื่องกันเสียที" คุณหลวงพูดแล้วหัวเราะ "จะเปิดถึงกัน แล้วเลี้ยงพระเสียที" ผมใจวูบเหมือนกับมันจะวิ่งออกมาที่ปาก ความชนะแล้ว จะเปิดตึกถึงกัน จะเลี้ยงพระ และห้องนั้นจะถูกเปิดแล้วก็พบศพ โอ๊ย! เรื่องจะไปอย่างไร คุณหลวงหันดูหน้าผม ผมคงมีกิริยาอะไรสักอย่างที่ท่าน<noinclude></noinclude> nq7blm29tswn8ocplyu0kg8jgrrgl9j 298286 298285 2026-09-26T16:28:21Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๓}}</noinclude>กาแฟเข้าไปดูพอทุ่นแรง แล้วใส่กุญแจไว้ ขึ้นไปบนตึกฟังดูว่าคุณนายจะใช้อะไรบ้าง เมื่อไม่มีอะไร ผมก็กลับลงมา คอยฟังเสียงว่าตาคนนั้นจะตายแน่หรือไม่ ถ้าแกฟื้นได้ แกคงร้องครวญครางขึ้นบ้าง ผมรีบปีนดูทางช่องลม ก็เห็นตานั่นนอนนิ่งเลือดยังแดงฉานอยู่ ผมปีนขึ้นลงอยู่ทั้งวัน แต่พอค่ำลงก็คงมองทางโน้นไม่เห็น ผมลืมสนิทว่าผมมือไวแอบปิดไฟเมื่อจะลงกลับห้องใต้ดิน ก็นับว่าผมรอบคอบมากอยู่ รุ่งขึ้นผมก็แอบดูอยู่อีกทั้งวัน ไม่เห็นร่างนั้นเขยื้อนเลยจนถึงเวลาค่ำ ท่าจะตายแน่ ผมอยู่อย่างไม่มีสุขใจ ความคิดต่าง ๆ ผันแปรไปร้อยแปดทั้งวันทั้งคืน พอวันที่สามแอบดูอีก ร่างนั้นยังคงนอนอยู่ ชักมีร่างกายอืดๆ ขึ้น แน่แล้ว ตายแน่ ผมหากระดาษแข็งมาปิดปากช่องลมเสียมิดชิดและแน่นหนา กันกลิ่นจะมีมาทางห้องเรา คุณหลวงไปราชการถึงเจ็ดวันจึงได้กลับมา ผมก็รับใช้อย่างเคยแต่ปิดความลับไว้ไม่แพร่งพราย แต่ใจผมไม่สบายหน้าตามันก็บอกเหตุ ทั้งคุณหลวงและคุณนายถามผม ผมตอบอึกอักเลอะเลือน ใจมันไม่วายจะคิดเรื่องฆ่าเขาตาย ซ้ำห่วงยังมาผูกคออีกคือรำเพย ผมต้องปิดหลายด้าน ใจมันสับสน มีกังวลหมดความสุข หน้าตาคงหมองคล้ำมาก แต่ผมคงไม่รู้ตัว ผมถูกถามแทบทุกวัน คล้าย ๆ กับจะรู้อะไรในห้องผมอย่างนั้นแหละ ผมชักสะดุ้งใจ เพราะทีหนึ่งคุณหลวงพยักหน้ากับคุณนายหงึก ๆ และคุณนายก็พยักตอบ มีสีหน้าตื่น ๆ กลัว หัวใจผมแทบระเบิดเพราะกลุ้มใจ วันหนึ่งคุณนายกับคุณหลวงได้คุยกันอยู่ ผมทำงานไปก็ฟังไป เสียงคุณนายพูดว่า "เราชนะความแล้ว ไปศาลเมื่อวานนี้ตัดสินเด็ดขาดว่าตึกเป็นของเรา" "สิ้นเรื่องกันเสียที" คุณหลวงพูดแล้วหัวเราะ "จะเปิดถึงกัน แล้วเลี้ยงพระเสียที" ผมใจวูบเหมือนกับมันจะวิ่งออกมาที่ปาก ความชนะแล้ว จะเปิดตึกถึงกัน จะเลี้ยงพระ และห้องนั้นจะถูกเปิดแล้วก็พบศพ โอ๊ย! เรื่องจะไปอย่างไร คุณหลวงหันดูหน้าผม ผมคงมีกิริยาอะไรสักอย่างที่ท่าน<noinclude></noinclude> 9ybmwdv60opebacbh1j9oq32cx4jn1w 250 89292 298287 289304 2026-09-26T16:30:07Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๔}}</noinclude>ผิดสังเกตุ ผมสะดุ้งทั้งตัว พอคุณนายไปพ้นห้องนั้นแล้ว คุณหลวงเรียกผมไปใกล้ๆ และพูดเบาๆ ว่า "ฉันรู้ว่าแกมีอะไรๆ ในใจ" พูดแล้วจ้องดูตาผมเขม็ง "บอกได้ว่าต้องการอย่างใด จะไม่อยากอยู่ในห้องนั้นใช่ไหม?" ผมสะอึกใจ ตกใจตันใจพูดไม่ออก และแล้วเลยร้องไห้ออกมา คุณหลวงจ้องดูตาผมเขม็ง "ถ้าคุณหลวงเมตตาผม ก็ปล่อยให้ผมหนีไป" ผมพูดออกไป แต่คุณหลวงไม่พูดอะไร คงจ้องตาผมอย่างจะเอาความจริง "ถ้าคุณหลวงไม่เมตตาก็จับผมส่งตำรวจ" ผมโพล่งออกไป ตัดสินใจเปิดความลับ เพราะทนปิดไปไม่ไหวแล้ว "ผมฆ่าคนตาย" "ทองคำ! แกพูดอะไร" คุณหลวงพูดเร็วปรื๋อ "ผมฆ่าเขาตาย" "ฆ่าใคร?" เมื่อถูกถามดังนั้น ไหน ๆ ก็สารภาพแล้ว ก็เลยเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ พอจบเรื่องคุณนายก็โผล่มา หัวเราะเบา ๆ "ฉันนึกแล้วไม่ผิด" คุณนายว่า ผมเลยรู้ว่าคุณนายแอบฟังความอยู่ ผมเลยก้มหน้า "ทองคำ!" คุณหลวงเรียก ผมสะดุ้งทั้งตัว ท่านพูดต่อไป "แกเพ้อไปแล้ว" ผมเงยหน้ามองท่านและคุณนาย โดยไม่รู้ว่าท่านหมายความว่าอย่างไร "แกถูกผีหลอก!" คุณนายว่า "ชายคนที่แกบอกลักษณะนั้นคืออาฉัน และตายไปแล้วสองปี และหญิงนั้นก็ตายไปก่อนคุณอาตาย ชื่อรำเพย" "พุทโธ่ เธอยังอยู่กับผมเดี๋ยวนี้ อยู่ในห้อง ผมใส่กุญแจไว้ คุณนายหัวเราะก๊าก คุณหลวงพลอยยิ้มไปด้วย "รำเพยตายในห้องใต้ดินจริง ๆ คุณอาขังไว้ และได้เอาศพขึ้นเผาไปแล้วสักสองปีกว่า" "เธออยู่ครับ" "อย่าบ้าไปเลย" คุณนายว่า "รำเพยของแกน่ะมีไฝที่แสกหน้าผาก<noinclude></noinclude> isp51zefo1pqzkvy0ozoyt6f49bhqzt 250 89293 298457 289306 2026-09-27T00:15:32Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๕}}</noinclude>ใช่ไหม?" "โอ! ใช่ครับ" ผมตอบอย่างตกใจ "เอ้า! เราไปดูกัน" คุณนายพูดแล้วจูงมือคุณหลวง ผมก็ลุกตามลงมาด้วย ลงมาจากตึก พบลุงผัวของป้าแม่ครัวยืนอยู่แถวนั้น คุณนายบอกให้เอาไฟฉายไปด้วย ผมมาไขกุญแจห้องของผมอย่างงง ๆ พอเปิดแล้วก็ไม่พบรำเพย ไปดูที่ใต้เตียงก็ไม่มี ห้องน้ำก็ไม่มี ผมจึงผลุนผลันไปที่ห้องเก็บของ กุญแจก็ใส่อยู่ ผมงงงัน เสียงคุณหลวงหัวเราะ ผมยังสงสัยและใจหายอย่างไรพิกล รำเพยไปไหน หัวใจผมหวาม เธอคือเมียผม แต่คุณหลวงคุณนายว่าเป็นผี รำเพยเป็นผี ! ผมใจหายสะท้อน เมียผมแท้ๆ ทั้งกอดทั้งจูบ เนื้อหนังธรรมดามนุษย์แท้จริง "ไขกุญแจดูให้ทั่ว" คุณนายบงการ ผมจึงล้วงพวงกุญแจในกระเป๋าไขประตู พอเข้าไปไฟสว่างอยู่ ไม่มีรำเพยอยู่ในนั้น ผมใจหาย ทุก ๆ อย่างในห้องอยู่ตามปรกติ ช่องทางลงไปใต้ดินก็มีลังใบใหญ่ทับอยู่ดังเดิม ผมแทบจะร้องไห้ เธอไม่อยู่แน่แล้ว ถ้าเธอหนีลงไปใต้ดิน ใครเล่าจะปิดช่องและเลื่อนลังใหญ่ทับไว้ดังเดิม ผมส่ายหน้าอย่างเลื่อนลอย เมื่อผมจะออกจากห้องไปหาคุณหลวง เธอยังยืนแอบมุมห้องโบกมือให้ผมอยู่ชัดๆ เธอจะแซงหรือเล็ดลอดออกไปข้างนอกก็ไม่ได้แน่ "ฉันบอกแกไม่เชื่อ" คุณหลวงพูด แต่คุณนายนั้นชักเหลียวหน้าไปมาคล้ายจะเกิดหวั่นๆ ขึ้นมา "ไปกันเถอะ" คุณนายฉุดเมือคุณหลวง "นี่! ทองคำ ฉันอยากให้แกไปนอนห้องอื่นก่อน ไปนอนกับเจ้าโฉมคืนหนึ่ง พรุ่งนี้จัดแจงย้ายห้องไปอยู่ด้านโน้น เอ้า! ลุงอ่อนอยูกับทองคำก่อน" ท่านว่าแล้วจูงคุณนายกลับขึ้นตึกข้างบน "ฉันใจไม่ดีเสียแล้ว" คุณนายว่า "ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่ อย่ากลัวเลย เขาไม่มายุ่งกับเรา เขายุ่งกับทองคำ" คุณหลวงปลอบคุณนาย ผมฟังแล้วใจหาย แต่ไม่ใช่กลัว ใจหายว่ารำเพยของผมละลายเป็นอากาศไปแล้ว ผมปราศจากเธอแล้วหรือ จะเป็นผีไม่เป็นผี ผมห่วงเธอ รักเธออย่างจับใจ สงสารเธอ คิดถึงเธอใจแห้ง คุณหลวงคุณนายขึ้นตึกไปแล้ว ลุงอ่อนยังอยู่กับผมที่ห้อง แกไม่รู้เรื่องอะไร<noinclude></noinclude> b8y84hd1k6zpzctf7khuvoy4yf9ipiv 250 89405 298458 289313 2026-09-27T00:17:13Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๖}}</noinclude>ของผมเหมือนคุณหลวงคุณนาย ดูแกมีหน้าตาสงสัยเหตุการณ์ที่ไม่รู้ที่มาของมัน "ผมยังไม่ทราบอะไรเลยคุณทองคำ ?" ลุงอ่อนตั้งปัญหาถามผม "อยู่ ๆ คุณนายให้ผมเอาไฟฉายมาด้วย แล้วก็ค้นห้องคุณ สงสัยว่าของอะไรจะมาซุกซ่อนห้องคุณกระนั้นหรือ ?" ผมโดนคำถามนี้เข้าถึงกับอึกอัก แกคงสงสัยว่าผมถูกหาว่ายักยอกของคุณหลวงเสียเป็นแน่ ความจริงก็น่าจะเป็นไปดังนั้น เพราะอยู่ๆ เกิดมาค้นห้องค้นเตียง "ไม่มีอะไรหรอกลุง ฉันคิดว่าฉันเห็นอะไรสักอย่างในห้องนี้ ฉันจึงไปเรียนคุณหลวง จึงเกิดสงสัยกันขึ้น จึงได้มาดูกัน" ผมแก้ออกไปทางนั้น จะได้ไม่ต้องพูดถึงกันอีก "คุณเห็นอะไร?" แกถามผมงงงัน แกเห็นผมอึกอักไม่ยอมตอบคำถาม แกกลับมีสีหน้าตื่นคล้ายเกิดมีความกลัว "ผมรู้แล้ว" แกว่า นัยน์ตาแกโพลงเหลือก "คนก่อนอยู่ในห้องนี้ก็เห็นอะไร ๆ เลยลาออกไปแล้ว" "ใครอยู่ห้องนี้ลุง !" ผมถามเสียงหนัก ๆ ด้วยใจหวนคิดว่า ใครเล่ามาอยู่ก่อน แล้วรำเพยของผมได้ไปสนิทกับเขาหรือ ความหึงหวงเกิดวูบขึ้นในบัดนั้น "ผู้หญิงสองคน" แกว่า พอได้ยินคำว่าผู้อยู่ก่อนเป็นหญิง ผมโล่งอก "คุณหลวงให้ไปนอนห้องเจ้าโฉมก่อน ควรจัดที่หลับที่นอน ไปกันเถอะ ผมจะช่วย" ลุงอ่อนเตือนด้วยสีหน้าหนักใจ ผมรู้ว่าแกหมายถึงอะไร คงมีคนกลัวห้องนี้อยู่ทั้งบ้าน ห้องที่จะต้องเห็นรำเพยและตาแก่นั้น มิน่าเล่าลูก ๆ คุณหลวงรวมทั้งคนอื่น ๆ จึงไม่มาเยี่ยมกรายห้องผมทั้งยามค่ำคืนและกลางวัน อ้อ ! เช่นนี้เอง ที่ห้องผมจึงไม่มีใครยุ่มย่าม การที่คุณหลวงจะให้ผมไปอยู่ห้องอื่น ผมใจหาย ผมไม่กล้าจากห้องที่ผมเคยกอดรัดรำเพยและนอนด้วยกัน กินด้วยกัน ผมจะทิ้งเธอไป ใจผมแห้งและวังเวง เธอคนเดียวที่อบอุ่นใจผม และเธอเป็นคน<noinclude></noinclude> e0jz7u5plusphmgs0gocausxh1b9ugj 250 89413 298459 289320 2026-09-27T00:18:35Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๗}}</noinclude>แรกที่ให้ความรักและความสุขแก่ผม ผมถอนใจและตอบลุงอ่อนว่า "อย่าเลยลุง ผมขอขอบคุณคุณลุงนัก อย่ายุ่งยากเลย ผมจะอยู่จะนอนอย่างเก่า" ผมพูดเสียงอ่อยๆ "ฮะ ! ก็คุณหลวงท่านบงการ" แกตาเหลือกพูด "ไม่เป็นไรลุง พรุ่งนี้จะบอกกับท่านเอง" ผมพูดแล้วจูงมือแกเดินไปท้ายครัวทางโน้น ซึ่งเป็นห้องพักของแกกับป้าแม่ครัว และแกก็นั่งทำอะไรง่วนอยู่ "ไม่อยู่คุยกันก่อนหรือคะ?" ป้าแย้มแม่ครัวถามผม "วันหลังเถอะครับป้า ขออาบน้ำสักที" พูดแล้วรีบลาแกกลับ พอถึงห้องประตูยังคงปิดอยู่ ไฟสว่าง ผมเดินเข้าห้องอย่างระโหยโรยแรง ผมขาดรำเพยเสียแล้วหรือ เธอลืมผมหรือ เธอไม่กลับมาหาผมที่ยังรักเธอ คิดถึงเธอแทบจะสิ้นใจ ผมยืนเอามือเท้าโต๊ะอาหารและคอตก ก้มดูโต๊ะนิ่ง ไม่รู้จะคิดอย่างไร ทำอย่างไร ได้ยินเสียงประตูห้องที่ผมผ่านเข้ามา และยังเปิดทิ้งไว้ถูกงับปิดเข้ามา ผมคิดว่าลมพัดปิด ก็ยังคงยืนก้มหน้าเฉย แต่บัดนั้นก็ได้ยินเสียงใส่กลอนดังแชะ ผมสะดุ้งหันไป ผมตกใจ คนที่ปิดประตูคือรำเพย ผมเซติดโต๊ะ "คุณกลัวฉันหรือ ?" เธอถามและยืนนิ่งกับที่ ความจริงผมกลังเพียงวูบแรก แต่แล้วกลับดีใจที่รำเพยยังไม่ไปไหน "ฉันคิดถึงรำเพย! ฉันไม่มีรำเพยไม่ได้ในชีวิตนี้" ผมตอบละล่ำละลัก "รำเพยก็ขาดคุณไม่ได้ คิดถึงที่สุด ฉันไปไหนไม่ได้ ฉันเป็นของคุณ" เธอพูดอย่างระโหยโรยแรง แล้วโผเข้าหาผม ผมอ้าแขนรับเธอ แล้วกอดอย่างสะใจ "ยอดชีวิตของฉัน ฉันจะตายอยู่แล้ว ถ้าไม่มีเธอ" ผมพูดอย่างสุขใจ "คุณไม่กลัวฉันหรือ เพราะรู้แล้วว่าฉันเป็นผี" รำเพยกระซิบที่อกผม "กลัว! แต่ฉันรักมากกว่ากลัว" ผมว่า รำเพยกอดผมแน่นแล้วร้องไห้อยู่ที่อกผม "ฉันไม่คิดว่าจะได้พบกับ<noinclude></noinclude> g1yt6pp8kq0cvosf0ik1hspujhur68v 250 89414 298460 289322 2026-09-27T00:20:07Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๘}}</noinclude>คุณในโลกนี้ แต่แล้วก็ได้พบ แต่ฉันก็สงสารคุณที่ต้องมารักและห่วงผีที่ไม่มีญาติดังฉัน" "อย่าห่วงถึงฉันเลยยอดรัก ขอให้ฉันกอดยอดรักอย่างนี้ไปจนตายเถิด" ผมปลอบเธอ รำเพยเงยหน้าขึ้นจูบผมอย่างไม่อยากเลิก "สุดที่รักของเมีย" เธอกระซิบ "เมียจะตามคุณไปทุกแห่ง" ผมสุขใจอะไรเช่นนั้น จูบตอบเธอ แล้วชวนกันไปอาบน้ำ เมื่ออาบน้ำแล้ว ผมนึกได้ว่าเรายังไม่ได้กินข้าวเลย ผมบอกกับรำเพยว่าผมจะออกไปซื้ออาหารมากินกัน ขอให้รำเพยคอยก่อน รำเพยหัวเราะและจูบผม กระซิบว่า "เมื่อคุณรู้แล้วว่าฉันคือใคร ฉันจะซื้อให้เอง เร็วดี คุณรอไม่กี่อึดใจก็มาถึง" พอขาดคำ เธอหายวับไปกับตา ผมยืนมองนิ่ง นึกกลัวนิดหน่อยแม้จะรักเท่าใด อากัปกิริยาที่เห็นนั้นย่อมน่ากลัวแก่คนทั่วไป ความเงียบได้เป็นไปอยู่ครู่หนึ่ง บัดเดี๋ยวใจรำเพยก็ยืนอยู่ที่ประตูทั้ง ๆ ที่ปิดอยู่ ร่างกายเธอแทรกเข้ามาได้อย่างราง ๆ แล้วชัดขึ่้นเป็นธรรมดา ในมือมีห่อหลายห่อ เราแก้ห่อออกดู มีข้าวเหนียวหมูแดงบ้าง เป็ดไก่บ้าง ผมไม่สงสัยและถามว่าเอามาได้อย่างไร เพราะรู้จักอำนาจของเธอดี คืนนั้นผมนอนอยู่กับรำเพยอย่างผาสุก เช้าขึ้นผมงับประตูห้องไว้ โดยเชื่ออย่างเด็ดขาดว่าไม่มีใครใกล้กรายไปห้องผม เราจะไม่หลบซ่อนกันอีก ใครจะเห็นรำเพยไม่ได้แน่ ๆ ผมขึ้นไปรับใช้คุณหลวงด้วยความเบิกบาน คุณหลวงกับคุณนายมองดูผมอย่างประหลาดใจ "ทองคำยังนอนห้องเก่าหรือ?" คุณนายถามและจ้องดูผม "ครับผม ที่เก่าสบายมากมาแต่เดิม กระผมเลยทิ้งไม่ได้" ผมตอบ คุณหลวงผงกหัวหงึก ๆ แล้วหยิบเนยทาขนมปัง "ฉันชมแกแฮะ แกกล้ามาก ใครมาอยู่ห้องนั้นโดนหมด" คุณหลวงพูดและมองดูผม<noinclude></noinclude> fdfr0klmey0uq40qk0qoentl2n77vme 250 89415 298461 289329 2026-09-27T00:21:47Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๕๙}}</noinclude>"ก็ไม่กล้าหรอกครับผม แต่อาศัยว่าเคยอยู่สบายก็ไม่อยากย้าย" ผมว่า "ตามใจเถอะ ! ที่ให้ย้ายน่ะเพราะเห็นใจ เป็นฉันก็เผ่นแล้ว" คุณนายพูดแล้วทำตัวสั่น วันที่พูดกันนั้นเป็นวันอาทิตย์ คุณหลวงจึงว่าวันนี้จะเข้าไปดูตึกโน้น เพราะว่าเป็นตึกของเราแล้ว ก็มีสิทธิ์ไปดูแลและจัดแจงได้ พอรับประทานอาหารเสร็จแล้ว คุณหลวงคุณนายก็ชวนผมลงข้างล่าง เรียกลุงอ่อนด้วยอีกคนออกนอกบ้าน เราเดินอ้อมไปเข้าประตูบ้านโน้น โดยฝากจ้างเจ๊กแก่ ๆ เฝ้าประตูไว้ เราลองไขกุญแจประตู เมื่อไขได้ก็เข้าไปในบริเวณตึกที่ปิดเงียบ ผมมองดูแต่ห้องชั้นล่างที่ติดกับห้องผมมิได้ขาด คุณหลวงดูจะรู้ใจผม รีบเดินมาถึงห้องนั้น และบงการให้ลุงอ่อนไขกุญแจ พอเปิดประตูออก แสงสว่างผ่านเข้าไป ห้องนั้นก็สว่างทั่วห้อง ไม่มีศพอย่างที่ผมคาดไว้แต่เดิม มีพื้นว่าง ๆ และฝุ่นจับหนา ประตูช่องทางลงใต้ดินคงปิดอยู่และใส่กุญแจด้วย คุณหลวงชี้ให้ผมดูทั่วๆ ไปแล้วยิ้ม ซึ่งคุณหลวงกับผมรู้กันอยู่ในใจ ผมก็เชื่อสนิทแล้ว ที่ผมเห็นและผมฆ่าเขาตายนั้นไม่มีอะไรจริง ผมถูกหลอกหลอนอย่างหนัก ไม่มีใครจะถูกหลอกดังผมเลย "เราจะรื้อห้องนี้และห้องทองคำด้วย จะถมทางใต้ดินเสีย และเทปูนลาดให้เรียบ เอาไว้ก็ดูขวาง ๆ บริเวณอยู่ เพราะเราจะเปิดถึงกัน พังกำแพงนี้ให้หมด" คุณหลวงพูดไป ตาก็มองโน่นมองนี่กะการจะซ่อมสร้างที่ใหม่ เราไม่ได้ดูห้องอื่นๆ หรือบนตึกอีก พากันกลับออกประตูเดิมข้างถนนแล้วกลับเข้าบ้านเรา เมื่อคุณหลวงจะขึ้นตึก หันมาดูผมและพูดว่า "สบายละซีนะ" "ครับผม" ผมตอบ แล้วผมก็เข้าห้องผมตามเคย เห็นข้าวปลาที่แม่ครัวมาวางไว้แล้วที่โต๊ะ แม่ครัวแกไม่รู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับห้องนี้ แกจึงกล้าเข้าห้องได้ ผมเหลียวหารำเพยก็เห็นเธอออกมาจากห้องนอน เราจึงรับประทานข้าวพร้อมกัน เมื่อผมรู้แล้วว่าเธอคือใคร ก็ไม่อยากจะสังเกตการกินอาหาร เพราะใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอจะกินอะไรได้อย่างไร นอกจากดม ๆ อย่างที่เขาเซ่นกันทั่ว ๆ ไป ไม่เห็นอาหารแหว่ง แม้ผมจะมอง<noinclude></noinclude> j87ntb9luqmbkqkgvcjsl64g30aixb1 250 89418 298462 289331 2026-09-27T00:23:40Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๖๐}}</noinclude>เห็นอาหารแหว่งไป แต่ก็รู้อยู่ว่าความจริงไม่หมดเปลืองไปไหน ผมได้เกิดมีความอันเป็นไปในทางร้ายขึ้นอีกครั้งอย่างหนัก เมื่อเกิดรื้อห้องและปรับที่ใหม่ ผมไปอยู่อีกห้องทางด้านหนึ่ง เป็นห้องของหลานสาวคุณนายที่มีสามีไปแล้ว ห้องนั้นปิดไว้ ความสบายก็เท่า ๆ กับห้องเก่า มีห้องน้ำห้องส้วมเรียบร้อย และผู้ร่วมห้องของผมก็คือรำเพย ในคืนหนึ่งผมกำลังหลับ ตกใจตื่นเมื่อรู้สึกว่ารำเพยกอดผมแน่นและร้องไห้ ผมกระซิบถามว่า "เกิดอะไรขึ้นรึ" เธอยังไม่ตอบ เอาแต่ร้องไห้ ผมต้องประคองเธอนั่งและปลอบถาม "เมียจะต้องจากไปแล้ว" เธอสะอื้นตอบ "ฮะ!" ผมรีบสวนคำออกไป "รำเพยถูกบังคับให้ไป" "ใครกัน?" "ผู้ยิ่งใหญ่ของรำเพย ให้รำเพยไปสู่กรรมตามที่มีเก่า และจะกลับมาได้อีกเมื่อถึงกำหนด ต้องเวียนไปเวียนมาอยู่ดังนี้" "ใครนะ มันวิเศษยังไง" ผมพูดอย่างอารมณ์ร้อน "ให้มันมาพบกับฉันซิ ใครมันจะดีแค่ไหน? อ้ายแก่นั่นเรอะ?" "ไม่ใช่ค่ะ เชื่อเมียเถอะ เมียเวียนไปใช้กรรมอย่างนี้มาสองหนแล้ว หมดกำหนดก็มาได้ คุณอย่าขัดขวางเลย ไม่มีมนุษย์คนใดจะขัดขวางพระยายมได้" เธอร้อง ผมสะดุ้งใจ รู้สึกว่าจริงอย่างเธอพูด ถ้าเป็นผู้นั้นก็ขัดไม่ได้ ผมแทบจะร้องไห้ "ผลัดท่านอีกไม่ได้รึ" ผมถาม "หมดกำหนดแล้วค่ะ เชื่อเมียเถิด เมียเป็นของคุณตลอดชาติ เมียต้องเวียนมาอีก คุณไปไหน เมียจะตามไปเงียบ ๆ ตลอดโลก สงสารเมีย นึกถึงเมียด้วย" เธอร้องไห้อีก ผมกำลังใจกระวนกระวายเลยร้องไห้ด้วยกันทั้งสองคน ผมพร่ำร้องเรียกแต่รำเพย เรียกแล้วเรียกเล่า กอดเธอไว้อย่างแน่น ร้องไห้ไปจนหมดแรง หลับไปเมื่อไรไม่รู้ และผมจะหลับนานเท่าไรก็สุดรู้ มีความรู้สึกตัวว่ามีคนอยู่มากข้างตัวผม เมื่อสติคืนที่<noinclude></noinclude> c1qnoc8vjkwn7sxtelj24ptmqp4vp0d 250 89419 298463 289333 2026-09-27T00:25:15Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 298463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๖๑}}</noinclude>แล้ว ป้าแย้มลุงอ่อนได้บอกว่าผมเจ็บหนัก เพ้อเรียกชื่อใครไม่รู้ว่า "รำเพย" คุณหลวงเอาหมอมารักษา วางยาสลบให้ผมสลบไปเพื่อลืมความหลังที่ฝังอยู่ในสมอง ผมจำชื่อรำเพยได้อย่างราง ๆ ผมไม่ลืม ไม่ลืมรำเพย การรักษาพยาบาลได้เป็นไปหลายวัน ผมกลับมีแรงขึ้น และสมองค่อยหายเคร่งเครียด จำรำเพยได้เพียงราง ๆ แต่ไม่ลืมไปได้ทีเดียวอย่างที่ทุกคนต้องการให้ผมลืม พอผมมีเรี่ยวแรงดีแล้วคล้ายจะปรกติ ผมเงียบเฉย ไม่พูดถึงรำเพยอีกเลย ไม่ต้องการให้ใครหนักใจและระวังผมอีก และรำเพยก็หายไปนานวันแล้ว ผมเข้าหาคุณหลวงคุณนาย ขออนุญาตลาพักชั่วคราว ขอให้ผมพเนจรไปตามบ้านเพื่อนฝูงสักพัก ต่อเมื่อผมปรกติดีแล้วจะกลับมารับใช้ท่านอีก เพราะว่าถ้าขืนยังอยู่ในที่เดิมอดคิดอดนึกไม่ได้ ด้วยว่าทุกเวลาจะเห็นสถานที่เก่าก็ยากจะดับความคิดลงได้ คุณหลวงคุณนายหน้าเสียทั้งคู่ มีดวงตาบอกชัดว่าทั้งเสียดายและอาลัยผม อีกทั้งสงสารในโชคชะตาผม ผมได้ล่ำลาทุกคนในบ้านด้วยความอาลัยรัก และเขาทุกคนก็อาลัยผม แต่ก็เห็นใจผม ผมลาเรียบร้อยแล้วหันดูห้องของผมที่ถูกรื้อและปราบเป็นพื้นเรียบ รู้สึกใจหายวูบ ก้าวพ้นประตูกำแพงก็ใจหายอีก คิดถึงทุกคน คิดถึงผู้มีพระคุณทั้งสอง และใคร ๆ ที่ดีแก่ผมทั้งหมด ผมกลับมาหาเพื่อนและเล่าเหตุการณ์ทั้งหลายให้ฟัง เขาตกใจและเสียใจแทนผม เพื่อนคนนี้ผมได้พึ่งพิงเขาแต่ไรมา จะไปไหนร้อยหัวเมือง ก็จะต้องกลับมาหาเขาในที่สุด ผมบอกกับเขาว่าขอฝากของไว้ก่อน ตัวเองยังกลุ้มใจ อยู่เป็นที่ยังไม่ได้ ขอเที่ยวหัวเมืองสักพัก พอใจสบายจะกลับมาพึ่งใบบุญอีก ผมดิ่งมานครปฐม ค้างโรงแรมที่นั่นคืนหนึ่ง ผมขึ้นไปเดินรอบองค์พระเจดีย์ การอยู่โดยตามลำพังเป็นของต้องการของผม รุ่งขึ้นผมก็ร่อนไปกาญจนบุรี เงินทองของผมพอจะมีอยู่มาก ทำงานได้ และเจ้านายเก่า ๆ ให้ผมไว้ด้วยเมตตา ผมไม่ค่อยจะได้ใช้เท่าไรนัก ผมจะเปลี่ยนบรรยากาศ เปลี่ยนอารมณ์ใหม่ พอจะจางๆ ความหลังลงได้บ้าง แต่ในขณะที่ผมนั่งรับประทานอาหารที่ร้านเจ๊กในตลาดกาญจนบุรี เกิดมีลมพัดวูบหนึ่งหนัก ๆ แล้วมีสิ่งสะเทือนใจความรู้สึกขึ้นอย่างประหลาด เหมือนมีคน<noinclude></noinclude> m0rtr22j0syettoseor7ic3rhq4tm9a 250 90968 298336 296866 2026-09-26T18:41:07Z TinTin45678 12482 /* พิสูจน์อักษรแล้ว */ 298336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{nop}}<noinclude></noinclude> 0zubf750o4f15nwsm0gt34mys79g2u0 298338 298336 2026-09-26T19:00:13Z TinTin45678 12482 298338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{nop}}<noinclude></noinclude> bv9b64b8mjttkh4gj0a44ov2m0j8hbr 298339 298338 2026-09-26T19:01:48Z TinTin45678 12482 298339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{rule|10%}} {{nop}}<noinclude></noinclude> e0324fi2bj9pi3vcxk0gbmekkmwz6cl 298340 298339 2026-09-26T19:02:41Z TinTin45678 12482 298340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{rule|10%}}<noinclude></noinclude> 1f6qlb7v6kt6k6nolq1h50kkyn14jdn 298341 298340 2026-09-26T19:03:25Z TinTin45678 12482 298341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{rule|10%}}<noinclude></noinclude> difbn8mjaiud5esedh3eiom2yhjwgk8 298342 298341 2026-09-26T19:08:07Z TinTin45678 12482 298342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>[[File:ภาพผู้วายชนม์ (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 2).jpg|frameless|center]] {{center|{{larger|'''คุณแม่ส้มเกลี้ยง เล้าตระกูล'''}}}} {{center|เมื่ออายุ ๗๓ ปี}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 8pr0vltortq1kya0lf3yduclqt4af5i 250 90974 298343 296861 2026-09-26T19:10:20Z TinTin45678 12482 298343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||จ|}}</noinclude>อย่างสงบเสงี่ยมสม่ำเสมอ คุณแม่รักษาจิตใจของคุณแม่ได้มั่นคงและอยู่ในศีลในธรรม มีความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ มีใจโอบอ้อมอารีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือจุนเจือญาติพี่น้อง อย่างมิได้หวังการตอบแทน คุณแม่ถือมั่นในสัจจะ รักความยุติธรรมไม่คิดเบียนเบียนใคร มีความหวังดีแก่ทุกคน แม้ขณะที่คุณแม่ป่วยหนักก็ยังแสดงความห่วงใยน้องห่วงลูกและหลาน รวมทั้งผู้มาเยี่ยมเยียนตลอดเวลา คุณแม่นับถือพุทธศาสนาอย่างมั่นคง สวดมนต์ภาวนาทุกค่ำ{{SIC|เชา|เช้า}} ทำบุญใส่บาตรฟังเทศน์ฟังธรรมอยู่เป็นนิจ มีศรัทธาบริจาคทรัพย์เพื่อบำรุงพุทธศาสนาเพื่อการสาธารณประโยชณ์ตามควรแก่ฐานะของคุณแม่อยู่เนือง ๆ นับเป็นการปฏิบัติชอบและเป็นตัวอย่างที่ดี ที่ลูกหลานควรปฏิบัติตามสืบไป ฉะนั้นลูกจึงใคร่ขอพลังอำนาจแห่งกุศลผลบุญที่คุณแม่ได้บำเพ็ญไว้ เป็นปัจจัยหนุนนำดวงวิญญาณของคุณแม่ให้ไปสู่สุคติในสัมปรายภพ และขอให้เป็นโอกาสที่คุณแม่จะได้ปฏิบัติธรรมจนหลุดพ้นจากสงสารทุกข์ตามคติแห่งพุทธศาสนาได้โดยเร็วเถิด. {{right|'''สมนึก คำอุไร'''}} {{right|''๓๐ พ.ย. ๒๕๑๓''}} {{left|''๖๐/๗ ซอยสังคมสงเคราะห์ ๑''}} {{left|''ลาดพร้าว พระนคร ๑๐''}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> rf71vihgoib73z96aaf636jxudcrtf4 250 90976 298344 297452 2026-09-26T19:11:27Z TinTin45678 12482 298344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ช|}}</noinclude>{{ordered list|start=2|list-style-type=thai | สุทธิศักดิ์ พิณสุวรรณ (ช) บุตรของนายสุนทรและนางอารมย์ พิณสุวรรณ | สุทธิสานติ์ พิณสุวรรณ (ช) บุตรของนายสุนทรและนางอารมย์ พิณสุวรรณ }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> dh6eqzttbg9n34ulyc2u8dmrzvkkn0r 298390 298344 2026-09-26T19:53:20Z TinTin45678 12482 298390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ช|}}</noinclude>{{ordered list|start=2|list-style-type=thai | สุทธิศักดิ์ พิณสุวรรณ (ช) บุตรของนายสุนทรและนางอารมย์ พิณสุวรรณ | สุทธิสานติ์ พิณสุวรรณ (ช) บุตรของนายสุนทรและนางอารมย์ พิณสุวรรณ }} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 3gtfuawwyot6yyd4y9qj1g4si07wdu8 0 90984 298472 294996 2026-09-27T01:03:19Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 /* */ 298472 wikitext text/x-wiki {{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 3. ศาลาทางเปลี่ยว | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../เรื่องที่ 2/]] | ถัดไป = [[../เรื่องที่ 4/]] | หมายเหตุ = }} <pages index="Pisat Khong Thai 2546.djvu" from="41" to="51"/> 34mvonffeadfk9460q1xbh6py6cs3qt 250 90999 298391 295495 2026-09-26T19:53:55Z TinTin45678 12482 298391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ข|}}</noinclude>ข้อธรรมอื่นใดขึ้นอีก เพราะได้เตรียมการแต่งธรรมวิภาคปริเฉทที่ ๑ มีอธิบายดุจธรรมวิภาคปริเฉทที่ ๒ ไว้ส่วนหนึ่งแล้ว ถ้ามีแก้ไขเพิ่มเติมจักทำในที่นั้น. อนึ่ง เมื่อพิมพ์ครั้งที่ ๓๗/๒๔๗๗ พระราชสุธี (วิจิตร อาภากโร ป.๙) วัดมหาธาตุ ได้รับมอบจากที่ประชุมคณะกรรมการตรวจชำระแบบเรียนให้ค้นหาที่มาแห่งธรรมนั้น ๆ มาลงไว้ในแผนก ๑ ส่วนในการพิมพ์ครั้งนี้ กรรมการกองตำราได้ค้นที่มาเพิ่มเติมและลงไว้ในที่สุดแห่งชื่อธรรมนั้น ๆ ด้วยอักษรย่อนามคัมภีร์และเลขหน้าแห่งเดียวบ้างหลายแห่งบ้าง เพื่อเป็นหลักฐานและเป็นประโยชน์ในการสอบสวน ส่วนที่ยังค้นไม่พบ ได้ปล่อยว่างไว้ก่อน. ถึงอย่างไรก็ดี ข้าพเจ้าทั้งหลายได้จัดทำด้วยกุศลเจตนา หวังบูชาพระคุณสมเด็จพระมหาสมณเจ้า ฯ พระองค์นั้น และมุ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่กุลบุตรทั้งหลาย ด้วยประการฉะนี้แล. {{right|'''พระมหาทองสืบ จารุวณฺโณ ป.๙'''}} {{right|หัวหน้ากองตำรา}} {{left|มหามกุฏราชวิทยาลัย}} {{left|๓ พฤศจิกายน ๒๔๗๙}} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 12ham4imagjr0xpiyvzzq5wiiz5uu0j 250 91000 298337 295398 2026-09-26T18:46:45Z TinTin45678 12482 /* พิสูจน์อักษรแล้ว */ 298337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{หสล|-|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>[[File:ภาพผู้แต่ง (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 13).jpg|frameless|center]] {{center|'''สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส'''}} {{center|พระองค์ผู้ประสาธก์ความเจริญแห่งวิชาการทางพระพุทธศาสนา}}<noinclude></noinclude> bvfbtht7jkmv2l92o8atxsicshecbsq 298345 298337 2026-09-26T19:12:37Z TinTin45678 12482 298345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{หสล|-|xxx|นวโกวาท}}</noinclude>[[File:ภาพผู้แต่ง (นวโกวาท - วชิรญาณวโรรส - ๒๕๑๓.pdf - 13).jpg|frameless|center]] {{center|'''สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส'''}} {{center|พระองค์ผู้ประสาธก์ความเจริญแห่งวิชาการทางพระพุทธศาสนา}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> cmuljkaq70lysrree07k0pevuzus4f2 250 91001 298346 295496 2026-09-26T19:13:23Z TinTin45678 12482 298346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{larger|'''คำนำ'''}}}} {{center|{{smaller|(พิมพ์ครั้งที่ ๓๐/๒๔๖๘)}}}} เมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงพระนิพนธ์หนังสือวินัยมุขขึ้นแล้ว ไม่ทันมีโอกาสที่จะทรงแก้ไขสำนวนความเรียงในส่วนวินัยบัญญัติ ซึ่งปรากฏความแผกเพี้ยนบางบทบางตอน ยากในการหมายใจสังเกตรูปความเมื่อเทียบเคียงของผู้แรกศึกษา ตลอดเวลาจนสิ้นพระชนม์ เห็นสมควรที่จะชำระอนุโลมตามเค้าเงื่อนแห่งวินัยมุข ข้าพเจ้าจึงแก้ไขให้สอดคล้องกันในส่วนเค้าความและคำที่เรียงนั้น ๆ ซึ่งอาศัยคำแปลในวินัยมุขเป็นหลัก. {{right|'''พระสาสนโสภณ'''}} {{left|วัดเทพศิรินทราวาส}} {{left|วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๖๘}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> qohg69u6kxwic374kci2gs8fbqj43tb 250 91002 298347 295497 2026-09-26T19:13:51Z TinTin45678 12482 298347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{larger|'''คำนำ'''}}}} {{center|{{smaller|(พิมพ์ครั้งที่ ๑๒/๒๔๕๓)}}}} เมื่อหนังสือนี้ฉบับที่ ๑๑ หมดแล้ว จะได้พิมพ์ฉบับที่ ๑๒ ได้เพิ่มหมวดธรรมที่สมควรจะรู้เข้าอีกหลายหมวด เพราะเห็นว่าหนังสือนี้ได้ใช้แพร่หลาย ไม่เฉพาะแต่ภิกษุใหม่ ควรจะให้ความรู้กว้างขวางออกไป. หมวดธรรมที่เพิ่มคราวนี้ ทุกะหมวด ๒ และหมวดธรรมอันสงเคราะห์เข้าในโพธิปักขิยธรรมเป็นพื้น. เมื่อเพิ่มขึ้นดังนี้ ข้อศึกษาของภิกษุใหม่ก็มากขึ้น ภิกษุผู้มีสติปัญญาพอประมาณหรือค่อนข้างทราม จะเรียนไม่จบก็อาจเป็นได้. เมื่อเป็นเช่นนี้ อุปัชฌายะอาจารย์ผู้ฝึกหัด จะงดธรรมบางหมวดที่ไม่ใช้สำหรับภิกษุใหม่ หรือที่มีซ้ำกับหมวดธรรมอื่นบ้างแล้ว ไม่ใช้สอนก็ควร. นอกจากนี้ คราวนี้ยังได้แก้สำนวนในหนังสือนี้ด้วย. {{right|'''กรมหลวงวชิรญาณวโรรส'''}} {{left|วัดบวรนิเวศวิหาร}} {{left|วันที่ ๙ สิงหาคม ร.ศ. ๑๒๙}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> lygxl3vevbacsjk5w5v4vl6vtxqndfm 250 91003 298348 295521 2026-09-26T19:14:56Z TinTin45678 12482 298348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{larger|'''คำนำ'''}}}} {{center|{{smaller|(พิมพ์ครั้งที่ ๙/๒๔๔๗)}}}} แต่เดิม ในหนังสือนี้ ไม่ค่อยใช้ศัพท์บาลี แต่งขึ้นสำหรับเหมาะแก่ผู้เริ่มศึกษาในยุคนี้ ใช้บ้างแต่ในที่จะย่นความกำหนดหรือความจำเข้าได้ดีกว่าใช้คำไทย ภายหลังหนังสือนี้แพร่หลายไปในหมู่ญาติโยมของผู้บวชใหม่ ผู้ได้สดับมากต่างก็พอใจในความคิดแต่งหนังสือนี้ แต่เห็นกันโดยมากว่า ถ้าใช้ศัพท์บาลีเข้าด้วยจะดีขึ้นอีกมาก เหตุว่าคนชั้นผู้ใหญ่เคยศึกษาในศัพท์บาลี เมื่อไม่พบศัพท์บาลีก็ชักให้งง. มักต้องนึกเทียบศัพท์บาลีก่อนจึงจะเข้าใจได้ตลอดดีว่า ธรรมหมวดนั้น ๆ เล็งเอาพระบาลีหมวดนั้น ๆ ถึงการกำหนดหรือการจำเล่า ท่านก็เห็นว่าศัพท์บาลีง่ายกว่า ยกขึ้นพูดก็สะดวกกว่า. หวังจะให้หนังสือนี้เป็นไปตามประสงค์ของคนชั้นผู้ใหญ่ด้วย จึงได้เติมศัพท์บาลีเข้าด้วยในหมวดธรรมที่มีคำบาลีสำหรับใช้เฉพาะศัพท์ เว้นไว้แต่หมวดธรรมที่จะต้องใช้คำผสมเป็นประโยค เช่นในอภิณหปัจจเวกขณะข้อต้นว่า ชราธมฺโมมฺหิ ชรํอนตีโต ซึ่งแปลว่า เรามีความแก่เป็นธรรมดาไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้ ในหมวดธรรมเช่นนี้ ยังคงใช้คำไทยล้วนตามเดิม จะใช้ประโยคบาลีเข้าด้วย ก็จะกลายเป็นหนังสือสวดมนต์แปลไป ผิดกับความประสงค์เดิม จะพาให้ผู้บวชใหม่ท้อถอยในการศึกษาพระ-<noinclude></noinclude> rl82p1z2o8lvebv1lq6ba4x7qbk8rp3 250 91004 298349 295522 2026-09-26T19:15:29Z TinTin45678 12482 298349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||จ|}}</noinclude>ธรรมวินัย ถึงศัพท์บาลีที่ใช้นั้น ก็เรียงไว้ต่างวิธีกัน เรียงไว้ข้างต้นก็มี ข้างท้ายก็มี ที่เรียงไว้ข้างต้นนั้น ผู้เริ่มศึกษาไม่ถนัดกำหนดหรือจำศัพท์บาลีจะงดเสีย กำหนดหรือจำแต่ความไทยก็ได้ ถ้ากำหนดหรือจำได้ด้วย ก็เป็นอันได้ความรู้กว้างขวางออกไป จะอ่านหนังสือธรรม หรือฟังเทศนา ก็จะกำหนดได้ง่ายขึ้น ที่เรียงไว้ข้างท้ายนั้น เป็นศัพท์พิเศษใช้เฉพาะข้อความนั้น สมควรที่จะรู้ไว้. ถึงท่านผู้เป็นอุปัชฌายะหรืออาจารย์ ผู้จะฝึกภิกษุสามเณรบวชในสำนักของตน ก็ควรรู้จักผ่อนปรนฝึกฝนตามสมควรแก่อุปนิสัยของเธอทั้งหลาย ถือเอาความรู้ความเข้าใจพระธรรมวินัยเป็นประมาณ. เมื่อเป็นคราวที่ควรจะแก้ไขหนังสือฉบับนี้ใหม่ จึงได้เพิ่มหมวดธรรมที่สมควร อันยังไม่มีในนี้เข้าอีกบ้าง ทั้งเรียบเรียงใหม่ในพวกหนึ่ง ๆ ให้ลุ่มลึกไปโดยลำดับ จับแต่ง่ายไปหายาก เพื่อให้ง่ายแก่ผู้ยังจะต้องใช้ความจำเบื้องหน้า. ฉบับใหม่นี้ได้แก้ไขเพิ่มเติมเพียงเท่านี้. {{right|'''กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส'''}} {{left|วัดบวรนิเวศวิหาร}} {{left|วันที่ ๓๐ มิถุนายน ร.ศ. ๑๒๓}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 9l1ky73zaubufwfomzaigm6hho3ivcu 250 91005 298350 295500 2026-09-26T19:16:08Z TinTin45678 12482 298350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{larger|'''คำนำ'''}}}} {{center|{{smaller|(พิมพ์ครั้งที่ ๕/๒๔๔๒)}}}} หนังสือเล่มนี้ เรียงย่อเกินประมาณดังนี้ สำหรับภิกษุสามเณรบวชใหม่, เพราะผู้บวชใหม่ย่อมบวชเพียงพรรษาเดียว คือสี่เดือนเป็นพื้น; อุปัชฌายะอาจารย์ผู้หวังความรู้แก่สัทธิวิหาริกและอันเตวาสิกต้องหาอุบายสั่งสอนให้เขาได้ความรู้มากที่สุดตามแต่จะเป็นได้, ถ้าใช้แบบสอนที่พิสดาร เรียนรู้ยังไม่ถึงไหนก็ถึงเวลาสึก จึงต้องใช้แบบย่อให้จุข้อความที่ควรจะศึกษา นี้เป็นเหตุเริ่มเรียงหนังสือเล่มนี้ขึ้น หนังสือนี้ถึงเป็นแบบย่อ ถ้าเข้าใจวิธีสอน ก็ทำให้ภิกษุสามเณรผู้บวชใหม่เข้าใจกว้างขวางได้เหมือนกัน ข้าพเจ้าได้ใช้ฝึกศิษย์ด้วยวิธีดังจะกล่าวต่อไปนี้. ให้ผู้ศึกษากำหนดจำหัวข้อในหนังสือเล่มนี้ให้ได้ตลอด เอาแต่ใจความ ไม่ต้องจำถึงพยัญชนะ, แต่คนอ่านแล้วใจความจำไว้ในใจไม่ได้ ยังต้องท่องเหมือนท่องสวดมนต์; กำหนดระยะให้ ๓ เดือน (ยกเดือนต้นไว้สำหรับบุรพกิจอย่างอื่น), เดือนที่ ๒ วินัยบัญญัติ เดือนที่ ๓ ธรรมวิภาค, เดือนท้ายเมื่อจวนสึก คิหิปฏิบัติ. ผู้ประกอบด้วยสติปัญญาอุตสาหะกล้าก็ได้เร็วกว่ากำหนด, ปานกลางก็พอทันกำหนด, ทราม ก็ไม่ทันกำหนด. ในระหว่างที่ศึกษาอยู่นั้น ในชั้นต้น เมื่อถึงกถาอะไร ให้สอบถามให้เล่าหัวข้อเหล่านั้นให้ฟัง<noinclude></noinclude> 4kncqholup65yijogowlsuom80780in 250 91007 298351 295506 2026-09-26T19:17:03Z TinTin45678 12482 298351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ซ|}}</noinclude>หมด ให้ไปแต่งแก้แล้วนำมาอ่านในที่ประชุมในกำหนด; ผู้แต่งต้องตริตรองด้วยน้ำใจให้เห็นเองก่อนว่า "ความเพียรเป็นเหตุ, ความล่วงทุกข์เป็นผล ความสัตย์เป็นเหตุ, ชื่อเสียงเป็นผล;" จึงจะเรียงความแต่งมาอ่านได้ ในเวลาที่อ่าน ต่างคนก็ต่างต้องมุ่งฟังของกันและกัน. เมื่อใครอธิบายดี ก็จำไว้, และที่สุดได้รับวินิจฉัย ว่าถูกหรือผิด. ข้อนี้เป็นเหตุให้ค้นคว้าข้อความในหนังสือธรรมมาอธิบายได้ความรู้กว้างขวางและตริตรองเห็นความดี เห็นความชั่วด้วยน้ำใจเอง. หนังสือเล่มนี้ แต่งขึ้นสำหรับสอนภิกษุสามเณรบวชใหม่ให้พอควรแก่เวลาจะศึกษาได้ จึงตั้งชื่อว่า นวโกวาท และมีข้อความแต่งโดยย่อ ๆ เพียงเท่านี้. {{right|'''กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส'''}} {{left|วัดบวรนิเวศวิหาร}} {{left|วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ร.ศ. ๑๑๘}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> k71t64y9hgxi0lfmfaqm9x9wq3gfrzc 250 91009 298352 295508 2026-09-26T19:19:47Z TinTin45678 12482 298352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||[ข]|}}</noinclude>ขอทูลสรรเสริญ ว่าการที่แต่งหนังสือเช่นนี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง และทางที่จัดให้พระบวชใหม่เล่าเรียน ซึ่งได้จัดแล้วเป็นการมีคุณแก่คนที่ไปบวชยิ่งนัก {{right|ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด}} {{right|'''สยามินทร์'''}} {{right|(พระปรมาภิไธย ร. ๕)}} {{nop}}<noinclude></noinclude> pxd1634rbg4xp33drvrs47puf071b8r 250 91011 298353 295524 2026-09-26T19:21:36Z TinTin45678 12482 298353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||[ค]|}}</noinclude>ประสงค์ในฉบับนี้แล้ว เว้นไว้แต่ไม่มีคำสั้นเรียก หรือเรียกในภาษาไทยสะดวกกว่า ควรมิควรสุดแล้วแต่จะทรงพระกรุณาโปรด ขอถวายพระพร {{right|'''กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส'''}} {{center|(ฉบับที่ ๕๗)}} {{right|พระที่นั่งบรรณาคมสรณีย์}} {{rh|ที่ ๑/๑๐๓||วันที่ ๑๗ สิงหาคม ร.ศ. ๑๒๐}} {{left|ทูล กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส ทรงทราบ}} ด้วยได้รับหนังสือที่ ๑๒๘ ส่งหนังสือนวโกวาทซึ่งพิมพ์ใหม่ได้อ่านตลอดแล้ว บอกชื่อภาษามคธเสียเช่นนี้ค่อยจำง่ายขึ้น หนังสือนี้ทานดีอ่านตลอดทั้งเล่มได้พบผิดแห่งเดียวหน้า ๕๗ อบายมุขข้อ ๓ เล่นการพนันเป็นเล่นการพนักเท่านั้น {{right|ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด}} {{right|'''สยามินทร์'''}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 97rlzvz9vuqws16afcgfvhhzexpz4j9 298392 298353 2026-09-26T19:54:32Z TinTin45678 12482 298392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||[ค]|}}</noinclude>ประสงค์ในฉบับนี้แล้ว เว้นไว้แต่ไม่มีคำสั้นเรียก หรือเรียกในภาษาไทยสะดวกกว่า ควรมิควรสุดแล้วแต่จะทรงพระกรุณาโปรด ขอถวายพระพร {{right|'''กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส'''}} {{center|(ฉบับที่ ๕๗)}} {{right|พระที่นั่งบรรณาคมสรณีย์}} {{rh|ที่ ๑/๑๐๓||วันที่ ๑๗ สิงหาคม ร.ศ. ๑๒๐}} {{left|ทูล กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส ทรงทราบ}} ด้วยได้รับหนังสือที่ ๑๒๘ ส่งหนังสือนวโกวาทซึ่งพิมพ์ใหม่ได้อ่านตลอดแล้ว บอกชื่อภาษามคธเสียเช่นนี้ค่อยจำง่ายขึ้น หนังสือนี้ทานดีอ่านตลอดทั้งเล่มได้พบผิดแห่งเดียวหน้า ๕๗ อบายมุขข้อ ๓ เล่นการพนันเป็นเล่นการพนักเท่านั้น {{right|ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด}} {{right|'''สยามินทร์'''}} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 5h0d0oni513lae35htmeg3qkmhzjd27 250 91012 298354 297939 2026-09-26T19:23:38Z TinTin45678 12482 298354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''บัญชีเรื่อง'''}}}} {{TOC begin}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 1|{{larger|'''วินัยบัญญัติ'''}}]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนุศาสน์ ๘|อนุศาสน์ ๘]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขา ๓|สิกขา ๓]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาบัติ ๗|อาบัติ ๗]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาการที่ต้องอาบัติ ๖|อาการที่ต้องอาบัติ ๖]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขาบท ๒๒๗|สิกขาบท ๒๒๗]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาราชิก ๔|ปาราชิก ๔]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สังฆาทิเสส ๑๓|สังฆาทิเสส ๑๓]] | ๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนิยต ๒|อนิยต ๒]] | ๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐|นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#จีวรวรรคที่ ๑|จีวรวรรคที่ ๑]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โกสิยวรรคที่ ๒|โกสิยวรรคที่ ๒]] | ๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปัตตวรรคที่ ๓|ปัตตวรรคที่ ๓]] | ๘}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาจิตตีย์ ๙๒|ปาจิตตีย์ ๙๒]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#มุสาวาทวรรคที่ ๑|มุสาวาทวรรคที่ ๑]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ภูตคามวรรคที่ ๒|ภูตคามวรรคที่ ๒]] | ๑๑}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โอวาทวรรคที่ ๓|โอวาทวรรคที่ ๓]] | ๑๒}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> lvqbjwru1oist0ddlmy69daiex51z25 298355 298354 2026-09-26T19:30:29Z TinTin45678 12482 298355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''บัญชีเรื่อง'''}}}} {{TOC begin}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 1|{{larger|'''วินัยบัญญัติ'''}}]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนุศาสน์ ๘|อนุศาสน์ ๘]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขา ๓|สิกขา ๓]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาบัติ ๗|อาบัติ ๗]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาการที่ต้องอาบัติ ๖|อาการที่ต้องอาบัติ ๖]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขาบท ๒๒๗|สิกขาบท ๒๒๗]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาราชิก ๔|ปาราชิก ๔]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สังฆาทิเสส ๑๓|สังฆาทิเสส ๑๓]] | ๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนิยต ๒|อนิยต ๒]] | ๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐|นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#จีวรวรรคที่ ๑|จีวรวรรคที่ ๑]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โกสิยวรรคที่ ๒|โกสิยวรรคที่ ๒]] | ๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปัตตวรรคที่ ๓|ปัตตวรรคที่ ๓]] | ๘}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาจิตตีย์ ๙๒|ปาจิตตีย์ ๙๒]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#มุสาวาทวรรคที่ ๑|มุสาวาทวรรคที่ ๑]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ภูตคามวรรคที่ ๒|ภูตคามวรรคที่ ๒]] | ๑๑}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โอวาทวรรคที่ ๓|โอวาทวรรคที่ ๓]] | ๑๒}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> 28n6fw28rzjt2eulov4rp883ftirnce 298357 298355 2026-09-26T19:33:04Z TinTin45678 12482 298357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''บัญชีเรื่อง'''}}}} {{rule|width=10%|margib_tb=1em}} {{TOC begin}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 1|{{larger|'''วินัยบัญญัติ'''}}]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนุศาสน์ ๘|อนุศาสน์ ๘]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขา ๓|สิกขา ๓]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาบัติ ๗|อาบัติ ๗]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาการที่ต้องอาบัติ ๖|อาการที่ต้องอาบัติ ๖]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขาบท ๒๒๗|สิกขาบท ๒๒๗]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาราชิก ๔|ปาราชิก ๔]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สังฆาทิเสส ๑๓|สังฆาทิเสส ๑๓]] | ๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนิยต ๒|อนิยต ๒]] | ๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐|นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#จีวรวรรคที่ ๑|จีวรวรรคที่ ๑]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โกสิยวรรคที่ ๒|โกสิยวรรคที่ ๒]] | ๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปัตตวรรคที่ ๓|ปัตตวรรคที่ ๓]] | ๘}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาจิตตีย์ ๙๒|ปาจิตตีย์ ๙๒]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#มุสาวาทวรรคที่ ๑|มุสาวาทวรรคที่ ๑]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ภูตคามวรรคที่ ๒|ภูตคามวรรคที่ ๒]] | ๑๑}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โอวาทวรรคที่ ๓|โอวาทวรรคที่ ๓]] | ๑๒}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> 32a15u6i3z5e1kxpdpd9uizug6io30n 298363 298357 2026-09-26T19:37:02Z TinTin45678 12482 298363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''บัญชีเรื่อง'''}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{TOC begin}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 1|{{larger|'''วินัยบัญญัติ'''}}]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนุศาสน์ ๘|อนุศาสน์ ๘]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขา ๓|สิกขา ๓]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาบัติ ๗|อาบัติ ๗]] | ๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อาการที่ต้องอาบัติ ๖|อาการที่ต้องอาบัติ ๖]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สิกขาบท ๒๒๗|สิกขาบท ๒๒๗]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาราชิก ๔|ปาราชิก ๔]] | ๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#สังฆาทิเสส ๑๓|สังฆาทิเสส ๑๓]] | ๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อนิยต ๒|อนิยต ๒]] | ๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐|นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#จีวรวรรคที่ ๑|จีวรวรรคที่ ๑]] | ๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โกสิยวรรคที่ ๒|โกสิยวรรคที่ ๒]] | ๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปัตตวรรคที่ ๓|ปัตตวรรคที่ ๓]] | ๘}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาจิตตีย์ ๙๒|ปาจิตตีย์ ๙๒]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#มุสาวาทวรรคที่ ๑|มุสาวาทวรรคที่ ๑]] | ๑๐}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ภูตคามวรรคที่ ๒|ภูตคามวรรคที่ ๒]] | ๑๑}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โอวาทวรรคที่ ๓|โอวาทวรรคที่ ๓]] | ๑๒}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> hfi0azbavxdz9nxvwaijpzhcqdv2npi 250 91014 298356 297934 2026-09-26T19:32:13Z TinTin45678 12482 298356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ญ|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โภชนวรรคที่ ๔|โภชนวรรคที่ ๔]] | ๑๓}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#อเจลกวรรคที่ ๕|อเจลกวรรคที่ ๕]] | ๑๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สุราปานวรรคที่ ๖|สุราปานวรรคที่ ๖]] | ๑๖}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สัปปาณวรรคที่ ๗|สัปปาณวรรคที่ ๗]] | ๑๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สหธรรมิกวรรคที่ ๘|สหธรรมิกวรรคที่ ๘]] | ๑๘}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#รตนวรรคที่ ๙|รตนวรรคที่ ๙]] | ๒๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาฏิเทสนียะ ๔|ปาฏิเทสนียะ ๔]] | ๒๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#เสขิยวัตร|เสขิยวัตร]] | ๒๒}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สารูปที่ ๑|สารปที่ ๑]] | ๒๒}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โภชนปฏิสังยุตที่ ๒|โภชนปฏิสังยุตที่ ๒]] | ๒๔}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓|ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓]] | ๒๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปกิณณกะที่ ๔|ปกิณณกะที่ ๔]] | ๒๗}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อธิกรณ์ ๔|อธิกรณ์ ๔]] | ๒๗}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อธิกรณสมถะ ๗|อธิกรณสมถะ ๗]] | ๒๗}} |- | colspan=3 | {{rule|width=10%|margib_tb=1em}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> grou4iq7h57mlbfsuqi2gwk83w5l1lf 298362 298356 2026-09-26T19:36:48Z TinTin45678 12482 298362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ญ|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โภชนวรรคที่ ๔|โภชนวรรคที่ ๔]] | ๑๓}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#อเจลกวรรคที่ ๕|อเจลกวรรคที่ ๕]] | ๑๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สุราปานวรรคที่ ๖|สุราปานวรรคที่ ๖]] | ๑๖}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สัปปาณวรรคที่ ๗|สัปปาณวรรคที่ ๗]] | ๑๗}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สหธรรมิกวรรคที่ ๘|สหธรรมิกวรรคที่ ๘]] | ๑๘}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#รตนวรรคที่ ๙|รตนวรรคที่ ๙]] | ๒๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปาฏิเทสนียะ ๔|ปาฏิเทสนียะ ๔]] | ๒๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#เสขิยวัตร|เสขิยวัตร]] | ๒๒}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#สารูปที่ ๑|สารปที่ ๑]] | ๒๒}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#โภชนปฏิสังยุตที่ ๒|โภชนปฏิสังยุตที่ ๒]] | ๒๔}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓|ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓]] | ๒๕}} {{TOC row 1-1-1| | [[นวโกวาท/บทที่ 1#ปกิณณกะที่ ๔|ปกิณณกะที่ ๔]] | ๒๗}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อธิกรณ์ ๔|อธิกรณ์ ๔]] | ๒๗}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 1#อธิกรณสมถะ ๗|อธิกรณสมถะ ๗]] | ๒๗}} |- | colspan=3 | {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> nnxnfhgbrpvbh0l6jjx3nyph8m7g1lo 250 91025 298358 298007 2026-09-26T19:33:40Z TinTin45678 12482 298358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ฑ|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#อัฏฐกะ หมวด ๘|อัฏฐกะ หมวด ๘]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#โลกธรรม ๘|โลกธรรม ๘]] | ๕๖}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘|ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘]] | ๕๖}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#มรรคมีองค์ ๘|มรรคมีองค์ ๘]] | ๕๘}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#นวกะ หมวด ๙|นวกะ หมวด ๙]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#มละ ๙|มละ ๙]] | ๕๘}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ทสกะ หมวด ๑๐|ทสกะ หมวด ๑๐]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อกุศลกรรมบถ ๑๐|อกุศลกรรมบถ ๑๐]] | ๕๙}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#กุศลกรรมบถ ๑๐|กุศลกรรมบถ ๑๐]] | ๖๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#บุญกิริยาวัตถุ ๑๐|บุญกิริยาวัตถุ ๑๐]] | ๖๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐|ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐]] | ๖๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#นาถกรณธรรม ๑๐|นาถกรณธรรม ๑๐]] | ๖๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#กถาวัตถุ ๑๐|กถาวัตถุ ๑๐]] | ๖๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อนุสสติ ๑๐|อนุสสติ ๑๐]] | ๖๔}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ปกิณณกะ หมวดเบ็ดเตล็ด|ปกิณณกะ หมวดเบ็ดเตล็ด]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อุปกิเลส ๑๖|อุปกิเลส ๑๖]] | ๖๕}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#โพธิปักขิยธรรม ๓๗|โพธิปักขิยธรรม ๓๗]] | ๖๖}} |- | colspan=3 | {{rule|width=10%|margib_tb=1em}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> 6so24d2jeymoihh5wsera9rgsvy1avn 298361 298358 2026-09-26T19:36:34Z TinTin45678 12482 298361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ฑ|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#อัฏฐกะ หมวด ๘|อัฏฐกะ หมวด ๘]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#โลกธรรม ๘|โลกธรรม ๘]] | ๕๖}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘|ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘]] | ๕๖}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#มรรคมีองค์ ๘|มรรคมีองค์ ๘]] | ๕๘}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#นวกะ หมวด ๙|นวกะ หมวด ๙]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#มละ ๙|มละ ๙]] | ๕๘}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ทสกะ หมวด ๑๐|ทสกะ หมวด ๑๐]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อกุศลกรรมบถ ๑๐|อกุศลกรรมบถ ๑๐]] | ๕๙}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#กุศลกรรมบถ ๑๐|กุศลกรรมบถ ๑๐]] | ๖๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#บุญกิริยาวัตถุ ๑๐|บุญกิริยาวัตถุ ๑๐]] | ๖๐}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐|ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐]] | ๖๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#นาถกรณธรรม ๑๐|นาถกรณธรรม ๑๐]] | ๖๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#กถาวัตถุ ๑๐|กถาวัตถุ ๑๐]] | ๖๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อนุสสติ ๑๐|อนุสสติ ๑๐]] | ๖๔}} |- | colspan="3" align="center" | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ปกิณณกะ หมวดเบ็ดเตล็ด|ปกิณณกะ หมวดเบ็ดเตล็ด]] {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#อุปกิเลส ๑๖|อุปกิเลส ๑๖]] | ๖๕}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 2#โพธิปักขิยธรรม ๓๗|โพธิปักขิยธรรม ๓๗]] | ๖๖}} |- | colspan=3 | {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude>{{nopt}} {{TOC end}}</noinclude> g4fmt7q4is2npqym4dy1jjz13nf5jn6 250 91028 298359 298032 2026-09-26T19:34:21Z TinTin45678 12482 298359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ด|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖|สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖]] | ๘๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#อบายมุข ๖|อบายมุข ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖|ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖|เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖|เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เล่นการพนันมีโทษ ๖|เล่นการพนันมีโทษ ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖|คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖]] | ๘๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖|เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖]] | ๘๔}} {{TOC end}} {{rule|width=10%|margib_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 4q00ygexwz9n59kmhhbvifavw1e2krj 298360 298359 2026-09-26T19:36:17Z TinTin45678 12482 298360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ด|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖|สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖]] | ๘๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#อบายมุข ๖|อบายมุข ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖|ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖|เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖|เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เล่นการพนันมีโทษ ๖|เล่นการพนันมีโทษ ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖|คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖]] | ๘๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖|เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖]] | ๘๔}} {{TOC end}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> c1kym1eboct2luxcuzygxje2swy7fqf 298393 298360 2026-09-26T19:55:01Z TinTin45678 12482 298393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ด|}} {{TOC begin}}</noinclude>{{nopt}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖|สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖]] | ๘๑}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#อบายมุข ๖|อบายมุข ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖|ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖|เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖]] | ๘๒}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖|เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เล่นการพนันมีโทษ ๖|เล่นการพนันมีโทษ ๖]] | ๘๓}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖|คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖]] | ๘๔}} {{TOC row 2-1| [[นวโกวาท/บทที่ 3#เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖|เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖]] | ๘๔}} {{TOC end}} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> ea5jwu0y5g3924f42lk7tw1wo5t2me1 250 91029 298394 295571 2026-09-26T19:55:40Z TinTin45678 12482 298394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{| align="center" style="width: 100%;" |+ {{larger|อักษรย่อบอกนามคัมภีร์}} |- |องฺ.||อฏฺฐก.||style="text-align:center;"|{{tooltip|องฺคุตฺตรนิกาย|อังคุตตรนิกาย}}||{{tooltip|อฏฺฐกนิปาต|อัฏฐกนิบาต}} |- |องฺ.||จตุกฺก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|จตุกฺกนิปาต|จตุกกนิบาต}} |- |องฺ.||ฉกฺก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ฉกฺกนิปาต|ฉักกนิบาต}} |- |องฺ.||ติก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ติกนิปาต|ติกนิบาต}} |- |องฺ.||ทสก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ทสกนิปาต|ทสกนิบาต}} |- |องฺ.||ทุกฺ.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ทุกฺนิปาต|ทุกนิบาต}} |- |องฺ.||ปญฺจก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ปญฺจกนิปาต|ปัญจกนิบาต}} |- |องฺ.||สตฺตก.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|สตฺตกนิปาต|สัตตกนิบาต}} |- |ขุ.||อิติ.||style="text-align:center;"|{{tooltip|ขุทฺทกนิกาย|ขุททกนิกาย}}||{{tooltip|อิติวุตฺตก|อิติวุตตกะ}} |- |ขุ.||ขุ.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|ขุทฺทกปาฐ|ขุททกปาฐะ}} |- |ที.||ปาฏิ.||style="text-align:center;"|ทีฆนิกาย||{{tooltip|ปาฏิกวคฺค|ปาฏิกวรรค}} |- |ที.||มหา.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|มหาวคฺค|มหาวรรค}} |- |ม.||อุป.||style="text-align:center;"|{{tooltip|มชฺฌิมนิกาย|มัชฌิมนิกาย}}||{{tooltip|อุปริปณฺณาสก|อุปริปัณณาสก์}} |- |ม.||มู.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|มูลปณฺณาสก|มูลปัณณาสก์}} |- |อภิ.||วิภงฺค.||style="text-align:center;"|{{tooltip|อภิธมฺมปิฎก|อภิธรรมปิฎก}}||{{tooltip|วิภงฺค|วิภังคะ}} |- |วิ.||ฉอนุสฺสติ. ปฐม.||style="text-align:center;"|{{tooltip|วิสุทฺธิมคฺค|วิสุทธิมรรค}}||{{tooltip|ฉอนุสฺสตินิทฺเทส ปฐมภาค|ฉอนุสสตินิเทศ ปฐมภาค}} |- |วิ.||สีล. ปฐม.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|สีลนิทฺเทส ปฐมภาค|สีลนิทเทศ ปฐมภาค}} |- |สํ.||นิ.||style="text-align:center;"|{{tooltip|สํยุตฺตนิกาย|สังยุตตนิกาย}}||{{tooltip|นิทานวคฺค|นิทานวรรค}} |- |สํ.||มหา.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|มหาวารวคฺค|มหาวารวรรค}} |- |สํ.||ส.||style="text-align:center;"|,,||{{tooltip|สคาถวคฺค|สคาถวรรค}} |} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 8rdxu0385jeia7ehwzz6z5jrp8py2ll 250 91031 298364 297938 2026-09-26T19:40:17Z TinTin45678 12482 298364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''นวโกวาท'''}}}} {{anchor+|วินัยบัญญัติ|{{center|{{larger|'''วินัยบัญญัติ'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อนุศาสน์ ๘|{{center|'''อนุศาสน์ ๘ อย่าง'''}}}} {{center|'''นิสสัย ๔ อกรณียกิจ ๔'''}} ปัจจัยเครื่องอาศัยของบรรพชิต เรียกนิสสัย มี ๔ อย่าง คือ เที่ยวบิณฑบาต ๑ นุ่งห่มผ้าบังสุกุล ๑ อยู่โคนไม้ ๑ ฉันยาดองด้วยน้ำมูตรเน่า ๑. กิจที่ไม่ควรทำ เรียกอกรณียกิจ มี ๔ อย่าง คือ เสพเมถุน ๑ ลักของเขา ๑ ฆ่าสัตว์ ๑ พูดอวดคุณพิเศษที่ไม่มีในตน ๑ กิจ ๔ อย่างนี้ บรรพชิตทำไม่ได้. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สิกขา ๓|{{center|'''สิกขาของภิกษุมี ๓ อย่าง'''}}}} คือ ศีล สมาธิ ปัญญา. ความสำรวมกายวาจาให้เรียบร้อย ชื่อว่าศีล. ความรักษาใจมั่น ชื่อว่าสมาธิ. ความรอบรู้ในกองสังขาร ชื่อว่าปัญญา. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} โทษที่เกิดเพราะความละเมิดในข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม เรียกว่าอาบัติ. {{anchor+|อาบัติ ๗|อาบัตินั้นว่าโดยชื่อ มี ๗ อย่าง}} คือ ปาราชิก ๑ สังฆาทิเสส ๑ ถุลลัจจัย ๑ ปาจิตตีย์ ๑ ปาฏิเทสนียะ ๑ ทุกกฏ ๑ ทุพภาสิต ๑. {{nop}}<noinclude></noinclude> tmmftkl01rllr0rgi797rq8c4fkjn1l 250 91032 298365 297940 2026-09-26T19:40:57Z TinTin45678 12482 298365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒|นวโกวาท|}}</noinclude>ปาราชิกนั้น ภิกษุต้องเข้าแล้วขาดจากภิกษุ. สังฆาทิเสสนั้น ต้องเข้าแล้ว ต้องอยู่กรรมจึงพ้นได้. อาบัติอีก ๕ อย่างนั้น ภิกษุต้องเข้าแล้ว ต้องแสดงต่อหน้าสงฆ์หรือคณะหรือภิกษุรูปหนึ่งจึงพ้นได้. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อาการที่ต้องอาบัติ ๖|อาการที่ภิกษุจะต้องอาบัติเหล่านี้ ๖ อย่าง}} คือ ต้องด้วยไม่ละอาย ๑ ต้องด้วยไม่รู้ว่าสิ่งนี้จะเป็นอาบัติ ๑ ต้องด้วยสงสัยแล้วขืนทำลง ๑ ต้องด้วยสำคัญว่าควรในของที่ไม่ควร ๑ ต้องด้วยสำคัญว่าไม่ควรในของที่ควร ๑ ต้องด้วยลืมสติ ๑. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สิกขาบท ๒๒๗|ข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ซึ่งยกขึ้นเปนสิกขาบท}} ที่มาในพระปาติโมกข์ ๑ ไม่ได้มาในพระปาติโมกข์ ๑. สิกขาบทที่มาในพระปาติโมกข์นั้น คือ ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๓ อนิยต ๒ นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ ปาจิตตีย์ ๙๒ ปาฏิเทสนียะ ๔ เสขิยะ ๗๕ รวมเป็น ๒๒๐ นับทั้งอธิกรณสมถะด้วยเป็น ๒๒๗. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ปาราชิก ๔|{{center|'''ปาราชิก ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ภิกษุเสพเมถุน ต้องปาราชิก.| ภิกษุถือเอาของที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ ได้ราคา ๕ มาสก ต้องปาราชิก.| ภิกษุแกล้งฆ่ามนุษย์ให้ตาย ต้องปาราชิก.| ภิกษุอวดอุตตริมนุสสธรรม (คือธรรมอันยิ่งของมนุษย์) ที่ไม่มีในตน ต้องปาราชิก. }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> hrplcj53jucm3mlk0r166eu3z347dbe 250 91036 298366 297942 2026-09-26T19:41:22Z TinTin45678 12482 298366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=10|list-style-type=thai | ภิกษุพากเพียรเพื่อจะทำลายสงฆ์ให้แตกกัน ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุประพฤติตามภิกษุผู้ทำลายสงฆ์นั้น ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุว่ายากสอนยาก ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุประทุษร้ายตระกูล คือประจบคฤหัสถ์ สงฆ์ไล่เสียจากวัด กลับว่าติเตียนสงฆ์ ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อนิยต ๒|{{center|'''อนิยต ๒'''}}}} {{Ordered list|list-style-type=thai| ภิกษุนั่งในที่ลับตากับหญิงสองต่อสอง ถ้ามีคนที่ควรเชื่อได้มาพูดขึ้นด้วยธรรม ๓ อย่าง คือ ปาราชิก หรือสังฆาทิเสส หรือปาจิตตีย์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภิกษุรับอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น หรือเขาว่าจำเพาะธรรมอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น.| ภิกษุนั่งในที่ลับหูกับหญิงสองต่อสอง ถ้ามีคนที่ควรเชื่อได้มาพูดขึ้นด้วยธรรม ๒ อย่าง คือ สังฆาทิเสส หรือปาจิตตีย์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภิกษุรับอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น หรือเขาว่าจำเพาะธรรมอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น.}}<noinclude></noinclude> tbwlf2afcnps14xz15rekzfyja8xbwi 298367 298366 2026-09-26T19:41:32Z TinTin45678 12482 298367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=10|list-style-type=thai | ภิกษุพากเพียรเพื่อจะทำลายสงฆ์ให้แตกกัน ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุประพฤติตามภิกษุผู้ทำลายสงฆ์นั้น ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุว่ายากสอนยาก ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. | ภิกษุประทุษร้ายตระกูล คือประจบคฤหัสถ์ สงฆ์ไล่เสียจากวัด กลับว่าติเตียนสงฆ์ ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดกรรมเพื่อจะให้ละข้อที่ประพฤตินั้น ถ้าไม่ละ ต้องสังฆาทิเสส. }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อนิยต ๒|{{center|'''อนิยต ๒'''}}}} {{Ordered list|list-style-type=thai| ภิกษุนั่งในที่ลับตากับหญิงสองต่อสอง ถ้ามีคนที่ควรเชื่อได้มาพูดขึ้นด้วยธรรม ๓ อย่าง คือ ปาราชิก หรือสังฆาทิเสส หรือปาจิตตีย์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภิกษุรับอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น หรือเขาว่าจำเพาะธรรมอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น.| ภิกษุนั่งในที่ลับหูกับหญิงสองต่อสอง ถ้ามีคนที่ควรเชื่อได้มาพูดขึ้นด้วยธรรม ๒ อย่าง คือ สังฆาทิเสส หรือปาจิตตีย์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภิกษุรับอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น หรือเขาว่าจำเพาะธรรมอย่างใด ให้ปรับอย่างนั้น.}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 20yt17rpfyzxen4aljt1kjz362t15ff 250 91037 298368 297943 2026-09-26T19:42:15Z TinTin45678 12482 298368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๕}}</noinclude>{{anchor+|นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐|{{center|{{larger|'''นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ แบ่งเป็น ๓ วรรค มีวรรคละ ๑๐ สิกขาบท'''}}}}}} {{anchor+|จีวรวรรคที่ ๑|{{center|'''จีวรวรรคที่ ๑'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุทรงอติเรกจีวรได้เพียง ๑๐ วันเป็นอย่างยิ่ง ถ้าล่วง ๑๐ วันไป ต้องไปนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุอยู่ปราศจากไตรจีวรแม้คืนหนึ่ง ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่ได้สมมติ. | ถ้าผ้าเกิดขึ้นแก่ภิกษุ ๆ ประสงค์จะทำจีวร แต่ยังไม่พอ ถ้ามีที่หวังว่าจะได้มาอีก พึงเก็บผ้านั้นไว้ได้เพียงเดือนหนึ่งเป็นอย่างยิ่ง ถ้าเก็บไว้ให้เกินเดือนหนึ่งไป แม้ถึงยังมีที่หวังว่าจะได้อยู่ ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุใช้นางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ ให้ซักก็ดี ให้ย้อมก็ดี ให้ทุบก็ดี ซึ่งจีวรเก่า ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุรับจีวรแต่มือนางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ เว้นไว้แต่แลกเปลี่ยนกัน ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุขอจีวรต่อคฤหัสถ์ผู้ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่มีสมัยที่จะขอจีวรได้ คือ เวลาภิกษุมีจีวรอันโจรลักไป หรือมีจีวรอันฉิบหายเสีย. }}<noinclude></noinclude> 8xswjs1h7p5rv9xzstta14eoh6ce2i8 250 91038 298369 297352 2026-09-26T19:42:56Z TinTin45678 12482 298369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=7|list-style-type=thai | ในสมัยเช่นนั้น จะขอเขาได้ก็เพียงผ้านุ่งผ้าห่มเท่านั้น ถ้าขอให้เกินกว่านั้น ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ถ้าคฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา เขาพูดว่า เขาจะถวายจีวรแก่ภิกษุชื่อนี้ ภิกษุนั้นทราบความแล้ว เข้าไปพูดให้เขาถวายจีวรอย่างนั้นอย่างนี้ ที่มีราคาแพงกว่าดีกว่าที่เขากำหนดไว้เดิม ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ถ้าคฤหัสถ์ผู้จะถวายจีวรแก่ภิกษุมีหลายคน แต่เขาไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา ภิกษุไปพูดให้เขารวมทุนเข้าเป็นอันเดียวกัน ให้ซื้อจีวรที่แพงกว่าดีกว่าที่เขากำหนดไว้เดิม ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ถ้าใคร ๆ นำทรัพย์มาเพื่อค่าจีวรแล้วถามภิกษุว่า ใครเป็นไวยาวัจกรของเธอ ถ้าภิกษุต้องการจีวร ก็พึงแสดงคนวัดหรืออุบาสกว่า ผู้นี้เป็นไวยาวัจกรของภิกษุทั้งหลาย ครั้นเขามอบหมายไวยาวัจกรนั้นแล้ว สั่งภิกษุว่า ถ้าต้องการจีวร ให้เข้าไปหาไวยาวัจกร ภิกษุนั้นพึงเข้าไปหาเขาแล้วทวงว่า เราต้องการจีวรดังนี้ได้ ๓ ครั้ง ถ้าไม่ได้จีวร ไปยืนแต่พอเขาเห็นได้ ๖ ครั้ง ถ้าไม่ได้ ขืนไปทวงให้เกิน ๓ ครั้ง ยืนเกิน ๖ ครั้ง ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. ถ้าไปทวงและยืนครบกำหนดแล้วไม่ได้จีวร จำเป็นต้องไปบอกเจ้าของเดิมว่า ของนั้นไม่สำเร็จประโยชน์แก่ตน ให้เขาเรียกเอาของเขาคืนมาเสีย. }} {{nop}}<noinclude></noinclude> py0r53jfclzpvcjxakoke0uzkq54i99 250 91040 298370 297945 2026-09-26T19:43:17Z TinTin45678 12482 298370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=9|list-style-type=thai | ภิกษุทำการซื้อขายด้วยรูปิยะ คือของที่เขาใช้เป็นทองและเงิน ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุแลกเปลี่ยนสิ่งของกับคฤหัสถ์ ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. }} {{anchor+|ปัตตวรรคที่ ๓|{{center|'''ปัตตวรรคที่ ๓'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | บาตรนอกจากบาตรอธิษฐานเรียกอติเรกบาตร อติเรกบาตรนั้น ภิกษุเก็บไว้ได้เพียง ๑๐ วันเป็นอย่างยิ่ง ถ้าให้ล่วง ๑๐ วันไป ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุมีบาตรร้าวยังไม่ถึง ๑๐ นิ้ว ขอบาตรใหม่แต่คฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา ได้มา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ภิกษุรับประเคนเภสัชทั้ง ๕ คือ เนยใส เนยขึ้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย แล้ว เก็บไว้ฉันได้เพียง ๗ วันเป็นอย่างยิ่ง ถ้าให้ล่วง ๗ วันไป ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | เมื่อฤดูร้อนยังเหลืออยู่อีกเดือนหนึ่ง คือตั้งแต่แรมค่ำหนึ่งเดือน ๗ จึงแสวงหาผ้าอาบน้ำฝนได้ เมื่อฤดูร้อนเหลืออยู่อีกกึ่งเดือน คือตั้งแต่ขึ้นค่ำหนึ่งเดือน ๘ จึงทำนุ่งได้ ถ้าแสวงหาหรือทำนุ่งให้ล้ำกว่ากำหนดนั้นเข้ามา ต้องนิสสัคคิยปาจิตติย์. | ภิกษุให้จีวรแก่ภิกษุอื่นแล้ว โกรธ ชิงเอาคืนมาเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นชิงเอามาก็ดี ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. }}<noinclude></noinclude> r37wwqngiajabtmh4va7izuy25yn8mc 250 91041 298371 297360 2026-09-26T19:43:45Z TinTin45678 12482 298371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๙}}</noinclude>{{ordered list|start=6|list-style-type=thai | ภิกษุขอด้ายแต่คฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา เอามาให้ช่างหูกทอเป็นจีวร ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ถ้าคฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา สั่งให้ช่างหูกทอจีวรเพื่อจะถวายแก่ภิกษุ ถ้าภิกษุไปกำหนดให้เขาทำให้ดีขึ้นด้วยจะให้รางวัลแก่เขา ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | ถ้าอีก ๑๐ วันจะถึงวันปวารณา คือตั้งแต่ขึ้น ๖ ค่ำเดือน ๑๑ ถ้าทายกรีบจะถวายผ้าจำนำพรรษา ก็รับเก็บไว้ได้ แต่ถ้าเก็บไว้เกินกาลจีวรไป ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. กาลจีวรนั้นดังนี้ ถ้าจำพรรษาแล้วไม่ได้กรานกฐิน นับแต่วันปวารณาไปเดือนหนึ่ง คือตั้งแต่แรมค่ำหนึ่งเดือน ๑๑ ถึงกลางเดือน ๑๒ ถ้าได้กรานกฐิน นับแต่วันปวารณาไป ๕ เดือน คือตั้งแต่แรมหนึ่งเดือน ๑๑ ถึงกลางเดือน ๔. | ภิกษุจำพรรษาในเสนาสนะป่าซึ่งเป็นที่เปลี่ยว ออกพรรษาแล้ว อยากจะเก็บไตรจีวรผืนใดผืนหนึ่งไว้ในบ้าน เมื่อมีเหตุก็เก็บไว้ได้เพียง ๖ คืนเป็นอย่างยิ่ง ถ้าเก็บไว้ให้เกิน ๖ คืนไป ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่ได้สมมติ. | ภิกษุรู้อยู่ และน้อมลาภที่เขาจะถวายสงฆ์มาเพื่อตน ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> n8taua5tw0zf9xdpfejzautipp9cxxs 250 91042 298372 297946 2026-09-26T19:44:07Z TinTin45678 12482 298372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ปาจิตตีย์ ๙๒|{{center|{{larger|'''ปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท'''}}}}}} {{anchor+|มุสาวาทวรรคที่ ๑|{{center|'''มุสาวาทวรรคที่ ๑ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| พูดปด ต้องปาจิตตีย์.| ด่าภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ส่อเสียดภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุสอนธรรมแก่อนุปสัมบัน ถ้าว่าพร้อมกัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับอนุปสัมบัน เกิน ๓ คืนขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับผู้หญิง แม้ในคืนแรกต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุแสดงธรรมแก่ผู้หญิง เกินกว่า ๖ คำขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่บุรุษผู้รู้เดียงสาอยู่ด้วย.</ref>| ภิกษุบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริง แก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุบอกอาบัติชั่วหยาบของภิกษุอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่ได้สมมติ.</ref>| ภิกษุขุดเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นขุดก็ดี ซึ่งแผ่นดิน ต้องปาจิตตีย์. }}<noinclude>{{rule}} {{smallrefs}}</noinclude> iohhx3ys7mm00tp3ukzw4hom2179wuz 298373 298372 2026-09-26T19:44:18Z TinTin45678 12482 298373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ปาจิตตีย์ ๙๒|{{center|{{larger|'''ปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท'''}}}}}} {{anchor+|มุสาวาทวรรคที่ ๑|{{center|'''มุสาวาทวรรคที่ ๑ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| พูดปด ต้องปาจิตตีย์.| ด่าภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ส่อเสียดภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุสอนธรรมแก่อนุปสัมบัน ถ้าว่าพร้อมกัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับอนุปสัมบัน เกิน ๓ คืนขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับผู้หญิง แม้ในคืนแรกต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุแสดงธรรมแก่ผู้หญิง เกินกว่า ๖ คำขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่บุรุษผู้รู้เดียงสาอยู่ด้วย.</ref>| ภิกษุบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริง แก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุบอกอาบัติชั่วหยาบของภิกษุอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่ได้สมมติ.</ref>| ภิกษุขุดเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นขุดก็ดี ซึ่งแผ่นดิน ต้องปาจิตตีย์. }}<noinclude> {{rule}} {{smallrefs}}</noinclude> 4ajdqewos0y3ln71sycyyp4mcj78ek4 298374 298373 2026-09-26T19:44:41Z TinTin45678 12482 298374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ปาจิตตีย์ ๙๒|{{center|{{larger|'''ปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท'''}}}}}} {{anchor+|มุสาวาทวรรคที่ ๑|{{center|'''มุสาวาทวรรคที่ ๑ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| พูดปด ต้องปาจิตตีย์.| ด่าภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ส่อเสียดภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุสอนธรรมแก่อนุปสัมบัน ถ้าว่าพร้อมกัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับอนุปสัมบัน เกิน ๓ คืนขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับผู้หญิง แม้ในคืนแรกต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุแสดงธรรมแก่ผู้หญิง เกินกว่า ๖ คำขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่บุรุษผู้รู้เดียงสาอยู่ด้วย.</ref>| ภิกษุบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริง แก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.| ภิกษุบอกอาบัติชั่วหยาบของภิกษุอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้องปาจิตตีย์.<ref>เว้นไว้แต่ได้สมมติ.</ref>| ภิกษุขุดเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นขุดก็ดี ซึ่งแผ่นดิน ต้องปาจิตตีย์. }} {{nop}}<noinclude>{{rule}} {{smallrefs}}</noinclude> 54l6codnfo9pwhhy4e5lxmos1w18gwm 250 91044 298375 297948 2026-09-26T19:45:03Z TinTin45678 12482 298375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=9|list-style-type=thai | ภิกษุจะเอาดินหรือปูนโบกหลังคากุฏี พึงโบกได้แต่เพียง ๓ ชั้น ถ้าโบกเกินกว่านั้น ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ว่า น้ำมีตัวสัตว์ เอารดหญ้าหรือดิน ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|โอวาทวรรคที่ ๓|{{center|'''โอวาทวรรคที่ ๓ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุที่สงฆ์ไม่ได้สมมติ สั่งสอนนางภิกษุณี ต้องปาจิตตีย์. | แม้ภิกษุที่สงฆ์สมมติแล้ว ตั้งแต่อาทิตย์ตกแล้วไป สอนนางภิกษุณี ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุเข้าไปสอนนางภิกษุณีถึงในที่อยู่ ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่นางภิกษุณีเจ็บ. | ภิกษุติเตียนภิกษุอื่นว่า สอนนางภิกษุณีเพราะเห็นแก่ลาภ ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุให้จีวรแก่นางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่แลกเปลี่ยนกัน. | ภิกษุเย็บจีวรของนางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นเย็บก็ดี ต้องปาจิตตีย์. }}<noinclude></noinclude> c8arb2t7fnht4q28q0qn9z5xjb7ls51 250 91045 298376 297949 2026-09-26T19:45:16Z TinTin45678 12482 298376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๑๓}}</noinclude>{{ordered list|start=7|list-style-type=thai | ภิกษุชวนนางภิกษุณีเดินทางด้วยกัน แม้สิ้นระยะบ้านหนึ่ง ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่ทางเปลี่ยว. | ภิกษุชวนนางภิกษุณีลงเรือลำเดียวกัน ขึ้นน้ำก็ดี ล่องน้ำก็ดี ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่ข้ามฟาก. | ภิกษุฉันของเคี้ยวของฉัน ที่นางภิกษุณีบังคับให้คฤหัสถ์เขาถวาย ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่คฤหัสถ์เขาเริ่มไว้ก่อน. | ภิกษุนั่งก็ดี นอนก็ดี ในที่ลับสองต่อสอง กับนางภิกษุณี ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|โภชนวรรคที่ ๔|{{center|'''โภชนวรรคที่ ๔ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | อาหารในโรงทานที่ทั่วไปไม่นิยมบุคคล ภิกษุไม่เจ็บไข้ ฉันได้แต่เฉพาะวันเดียวแล้ว ต้องหยุดเสียในระหว่าง ต่อไปจึงฉันได้อีก ถ้าฉันติด ๆ กันตั้งแต่สองวันขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์. | ถ้าทายกเขามานิมนต์ ออกชื่อโภชนะทั้ง ๕ อย่าง คือข้าวสุก ขนมสด ขนมแห้ง ปลา เนื้อ อย่างใดอย่างหนึ่ง ถ้าไปรับของนั้นมา หรือฉันของนั้น พร้อมกันตั้งแต่ ๔ รูปขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่สมัย คือ เป็นไข้อย่าง ๑ หน้าจีวรกาลอย่าง ๑ เวลาทำจีวรอย่าง ๑ เดินทางไกลอย่าง ๑ ไปทางเรืออย่าง ๑ อยู่มากด้วยกันบิณฑบาตไม่พอฉันอย่าง ๑ โภชนะเป็นของสมณะอย่าง ๑. }}<noinclude></noinclude> 33gvmbg36j0t4zxr28059vrx1feqrq8 250 91047 298377 297951 2026-09-26T19:45:32Z TinTin45678 12482 298377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๑๕}}</noinclude>{{ordered list|start=9|list-style-type=thai | ภิกษุขอโภชนะอันประณีต คือ ข้าวสุก ระคนด้วยเนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย ปลา เนื้อ นมสด นมส้ม ต่อคฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ปวารณา เอามาฉัน ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุกลืนกินอาหารที่ไม่มีผู้ให้ คือยังไม่ได้รับประเคนให้ ล่วงทวารปากเข้าไป ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่น้ำและไม้สีฟัน. }} {{anchor+|อเจลกวรรคที่ ๕|{{center|'''อเจลกวรรคที่ ๕ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุให้ของเคี้ยวของฉัน แก่นักบวชนอกศาสนาด้วยมือตน ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุชวนภิกษุอื่นไปเที่ยวบิณฑบาตด้วยกัน หวังจะประพฤติอนาจาร ไล่เธอกลับมาเสีย ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุสำเร็จการนั่งแทรกแซง ในสกุลที่กำลังบริโภคอาหารอยู่ ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุนั่งอยู่ในห้องกับผู้หญิง ไม่มีผู้ชายอยู่เป็นเพื่อน ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุนั่งในที่แจ้งกับผู้หญิงสองต่อสอง ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรับนิมนต์ด้วยโภชนะทั้ง ๕ แล้ว จะไปในที่อื่นจากที่นิมนต์นั้น ในเวลาก่อนฉันก็ดี ฉันกลับมาแล้วก็ดี ต้องลาภิกษุที่มีอยู่ในวัดก่อนจึงจะไปได้ ถ้าไม่ลาก่อนเที่ยวไป ต้องปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่สมัย คือจีวรกาล และเวลาทำจีวร. }}<noinclude></noinclude> l3j0vfaxpubxofyyffh55zh30hurojm 250 91048 298378 297952 2026-09-26T19:45:46Z TinTin45678 12482 298378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=7|list-style-type=thai | ถ้าเขาปวารณาด้วยปัจจัยสี่เพียง ๔ เดือน พึงขอเขาได้เพียงกำหนดนั้นเท่านั้น ถ้าขอให้เกินกว่ากำหนดนั้นไป ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่เขาปวารณาอีก หรือปวารณาเป็นนิตย์. | ภิกษุไปดูกระบวนทัพที่เขายกไปเพื่อจะรบกัน ต้องปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่มีเหตุ. | ถ้าเหตุที่ต้องไปมีอยู่ พึงไปอยู่ได้ในกองทัพเพียง ๓ วัน ถ้าอยู่ให้เกินกว่ากำหนดนั้น ต้องปาจิตตีย์. | ในเวลาที่อยู่ในกองทัพตามกำหนดนั้น ถ้าไปดูเขารบกันก็ดี หรือดูเขาตรวจพลก็ดี ดูเขาจัดกระบวนทัพก็ดี ดูหมู่เสนาที่จัดเป็นกระบวนแล้วก็ดี ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|สุราปานวรรคที่ ๖|{{center|'''สุราปานวรรคที่ ๖ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุดื่มน้ำเมา ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุจี้ภิกษุ ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุว่ายน้ำเล่น ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุแสดงความไม่เอื้อเฟื้อในวินัย ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุหลอนภิกษุให้กลัวผี ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุไม่เป็นไข้ ติดไฟให้เป็นเปลวเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นติดก็ดี เพื่อจะผิง ต้องปาจิตตีย์ ติดเพื่อเหตุอื่น ไม่เป็นอาบัติ. }}<noinclude></noinclude> qs25sgn4y3fvk57mc5pq7rqcrlqpiq3 250 91049 298379 297953 2026-09-26T19:46:09Z TinTin45678 12482 298379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๑๗}}</noinclude>{{ordered list|start=7|list-style-type=thai | ภิกษุอยู่ในมัชฌิมประเทศ คือ จังหวัดกลางแห่งประเทศอินเดีย ๑๕ วันจึงอาบน้ำได้หนหนึ่ง ถ้ายังไม่ถึง ๑๕ วันอาบน้ำ ต้องปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่มีเหตุจำเป็น. ในปัจจันตประเทศ เช่นประเทศเรา อาบน้ำได้เป็นนิตย์ ไม่เป็นอาบัติ. | ภิกษุได้จีวรใหม่มา ต้องพินทุด้วยสี ๓ อย่าง คือ เขียวคราม โคลน ดำคล้ำ อย่างใดอย่างหนึ่งก่อน จึงนุ่งห่มได้ ถ้าไม่ทำพินทุก่อนแล้วนุ่งห่ม ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุวิกัปจีวรแก่ภิกษุหรือสามเณรแล้ว ผู้รับยังไม่ได้ถอน นุ่งห่มจีวรนั้น ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุซ่อนบริขาร คือ บาตร จีวร ผ้าปูนั่ง กล่องเข็ม ประคตเอว สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ของภิกษุอื่น ด้วยคิดว่าจะล้อเล่น ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|สัปปาณวรรคที่ ๗|{{center|'''สัปปาณวรรคที่ ๗ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุแกล้งฆ่าสัตว์ดิรัจฉาน ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ว่า น้ำมีตัวสัตว์ บริโภคน้ำนั้น ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ว่า อธิกรณ์นี้สงฆ์ทำแล้วโดยชอบ เลิกถอนเสีย กลับทำใหม่ ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ แกล้งปกปิดอาบัติชั่วหยาบของภิกษุอื่น ต้องปาจิตตีย์. }}<noinclude></noinclude> q1xbn3xcxe9iarefw596jp3vauj7qub 250 91050 298380 297954 2026-09-26T19:47:53Z TinTin45678 12482 298380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๑๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=5|list-style-type=thai | ภิกษุรู้อยู่ เป็นอุปัชฌายะอุปสมบทกุลบุตรผู้มีอายุหย่อนกว่า ๒๐ ปี ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ ชวนพ่อค้าผู้ซ่อนภาษีเดินทางด้วยกัน แม้สิ้นระยะบ้านหนึ่ง ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุชวนผู้หญิงเดินทางด้วยกัน แม้สิ้นระยะบ้านหนึ่ง ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุกล่าวคัดค้านธรรมเทศนาของพระพุทธเจ้า ภิกษุอื่นห้ามไม่ฟัง สงฆ์สวดประกาศข้อความนั้นจบ ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุคบภิกษุเช่นนั้น คือ ร่วมกินก็ดี ร่วมอุโบสถสังฆกรรมก็ดี ร่วมนอนก็ดี ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุเกลี้ยกล่อมสามเณรที่ภิกษุอื่นให้ฉิบหายแล้ว เพราะโทษที่กล่าวคัดค้านธรรมเทศนาของพระพุทธเจ้า ให้เป็นผู้อุปัฏฐากก็ดี ร่วมกินก็ดี ร่วมนอนก็ดี ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|สหธรรมิกวรรคที่ ๘|{{center|'''สหธรรมิกวรรคที่ ๘ มี ๑๒ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุประพฤติอนาจาร ภิกษุอื่นตักเตือน พูดผัดเพี้ยนว่ายังไม่ได้ถามท่านผู้รู้ก่อน ข้าพเจ้าจักไม่ศึกษาในสิกขาบทนี้ ต้องปาจิตตีย์.<br /> ธรรมดาภิกษุผู้ศึกษา ยังไม่รู้สิ่งใด ควรจะรู้สิ่งนั้น ควรไต่ถามไล่เลียงท่านผู้รู้. }}<noinclude></noinclude> jzyhvohqno8wtsgzt8phsbjqr9p9828 250 91052 298381 297955 2026-09-26T19:48:10Z TinTin45678 12482 298381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=11|list-style-type=thai | ภิกษุพร้อมกับสงฆ์ให้จีวรเป็นบำเหน็จ แก่ภิกษุรูปใดรูปหนึ่งแล้ว ภายหลังกลับติเตียนภิกษุอื่นว่า ให้เพราะเห็นแก่หน้ากัน ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุรู้อยู่ น้อมลาภที่ทายกเขาตั้งใจจะถวายสงฆ์มาเพื่อบุคคล ต้องปาจิตตีย์. }} {{anchor+|รตนวรรคที่ ๙|{{center|'''รตนวรรคที่ ๙ มี ๑๐ สิกขาบท'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุไม่ได้รับอนุญาตก่อน เข้าไปในห้องที่พระเจ้าแผ่นดินเสด็จอยู่กับพระมเหสี ต้องปาจิตตีย์. | ภิกษุเห็นเครื่องบริโภคของคฤหัสถ์ตกอยู่ ถือเอาเป็นของเก็บได้เองก็ดี ให้ผู้อื่นถือเอาก็ดี ต้องปาจิตตีย์. เว้นไว้แต่ของนั้นตกอยู่ในวัด หรือในที่อาศัย ต้องเก็บไว้ให้แก่เจ้าของ ถ้าไม่เก็บ ต้องทุกกฏ. | ภิกษุไม่บอกลาภิกษุอื่นที่มีอยู่ในวัดก่อน เข้าไปบ้านในเวลาวิกาล ต้องปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่การด่วน. | ภิกษุทำกล่องเข็ม ด้วยกระดูกก็ดี ด้วยงาก็ดี ด้วยเขาก็ดี ต้องปาจิตตีย์. ต้องต่อยกล่องนั้นเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. | ภิกษุทำเตียงหรือตั่ง พึงทำให้มีเท้าเพียง ๘ นิ้วพระสุคต เว้นไว้แต่แม่แคร่ ถ้าทำให้เกินกำหนดนี้ ต้องปาจิตตีย์. ต้องตัดให้ได้ประมาณเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. }}<noinclude></noinclude> aiubumah4ezi7c5vyv9y6u7rc1kdkvx 250 91053 298382 297956 2026-09-26T19:48:30Z TinTin45678 12482 298382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๒๑}}</noinclude>{{ordered list|start=6|list-style-type=thai | ภิกษุทำเตียงหรือตั่งหุ้มนุ่น ต้องปาจิตตีย์. ต้องรื้อเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. | ภิกษุทำผ้าปูนั่ง พึงทำให้ได้ประมาณ ประมาณนั้นยาว ๒ คืบพระสุคต กว้างคืบครึ่ง ชายคืบหนึ่ง ถ้าทำให้เกินกำหนดนี้ ต้องปาจิตตีย์. ต้องตัดให้ได้ประมาณเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. | ภิกษุทำผ้านุ่งปิดแผล พึงทำให้ได้ประมาณ ประมาณนั้นยาว ๔ คืบพระสุคต กว้าง ๒ คืบ ถ้าทำให้เกินกำหนดนี้ ต้องปาจิตตีย์. ต้องตัดให้ได้ประมาณเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. | ภิกษุทำผ้าอาบน้ำฝน พึงทำให้ได้ประมาณ ประมาณนั้นยาว ๖ คืบพระสุคต กว้าง ๒ คืบครึ่ง ถ้าทำให้เกินกำหนดนี้ ต้องปาจิตตีย์. ต้องตัดให้ได้ประมาณเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. | ภิกษุทำจีวรให้เท่าจีวรพระสุคตก็ดี เกินกว่านั้นก็ดี ต้องปาจิตตีย์. ประมาณจีวรพระสุคตนั้น ยาว ๔ คืบพระสุคต กว้าง ๖ คืบ ต้องตัดให้ได้ประมาณเสียก่อน จึงแสดงอาบัติตก. }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ปาฏิเทสนียะ ๔|{{center|{{larger|'''ปาฏิเทสนียะ ๔'''}}}}}} {{ordered list|list-style-type=thai | ภิกษุรับของเคี้ยวของฉัน แต่มือนางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ ด้วยมือของตนมาบริโภค ต้องปาฏิเทสนียะ. | ภิกษุฉันอยู่ในที่นิมนต์ ถ้ามีนางภิกษุณีมาสั่งทายกให้เอาสิ่งนั้นสิ่งนี้ถวาย เธอพึงไล่นางภิกษุณีนั้นให้ถอยไปเสีย ถ้าไม่ไล่ ต้องปาฏิเทสนียะ. }}<noinclude></noinclude> n431cplbrkr9bt0qo4kkt91yqawqy72 250 91054 298383 297957 2026-09-26T19:49:02Z TinTin45678 12482 298383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| | ภิกษุไม่เป็นไข้ เขาไม่ได้นิมนต์ รับของเคี้ยวของฉันในตระกูลที่สงฆ์สมมติว่าเป็นเสขะ มาบริโภค ต้องปาฏิเทสนียะ. | | ภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเป็นที่เปลี่ยว ไม่เป็นไข้ รับของเคี้ยวของฉัน ที่ทายกไม่ได้แจ้งความให้ทราบก่อน ด้วยมือของตนมาบริโภค ต้องปาฏิเทสนียะ. | }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|เสขิยวัตร|{{center|{{larger|'''เสขิยวัตร'''}}}}}} วัตรที่ภิกษุจะต้องศึกษาเรียกว่าเสขิยวัตร เสขิยวัตรนั้นจัดเป็น ๔ หมวด หมวดที่ ๑ เรียกว่าสารูป หมวดที่ ๒ เรียกว่าโภชนปฏิสังยุต หมวดที่ ๓ เรียกว่าธัมมเทสนาปฏิสังยุต หมวดที่ ๔ เรียกว่าปกิณณกะ. {{anchor+|สารูปที่ ๑|{{center|'''สารูปที่ ๑ มี ๒๖'''}}}} {| {{table style|bracetable}} |- | ๑. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจัก | นุ่ง | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ให้เรียบร้อย. |- | ๒. | ห่ม |- | ๓. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักปิดกายด้วยดี | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๔. | นั่ง |- | ๕. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักระวังมือเท้าด้วยดี | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๖. | นั่ง |}<noinclude></noinclude> 3yr8jh1af2g2x17wi6v8med6ajjleqb 250 91055 298384 297407 2026-09-26T19:49:28Z TinTin45678 12482 298384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๒๓}}</noinclude>{| {{table style|bracetable}} |- | ๗. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักมีตาทอดลง | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๘. | นั่ง |- | ๙. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่เวิกผ้า | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๑๐. | นั่ง |- | ๑๑. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่หัวเราะ | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๑๒. | นั่ง |- | ๑๓. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่พูดเสียงดัง | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๑๔. | นั่ง |- | ๑๕. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่โคลงกาย | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๑๖. | นั่ง |- | ๑๗. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจะไม่ไกวแขน | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๑๘. | นั่ง |- | ๑๙. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่สั่นศีรษะ | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๒๐. | นั่ง |- | ๒๑. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่เอามือค้ำกาย | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๒๒. | นั่ง |- | ๒๓. | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ฯลฯ เราจักไม่เอาผ้าคลุมศีรษะ | ไป | rowspan="2" {{table style|brace}} | {{brace3|3em|r}} | rowspan="2" | ในบ้าน. |- | ๒๔. | นั่ง |- | ๒๕. | | colspan="4" | ฯลฯ เราจักไม่เดินกระโหย่งเท้าไปในบ้าน. |- | ๒๖. | | colspan="4" | ฯลฯ เราจักไม่นั่งรัดเข่าในบ้าน. |} {{nop}}<noinclude></noinclude> 4u0myc6dab4f3t0konnnz68dpzugkqo 250 91057 298385 297959 2026-09-26T19:49:52Z TinTin45678 12482 298385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๒๕}}</noinclude>{{ordered list|start=17|list-style-type=thai| ฯลฯ เมื่อข้าวอยู่ในปากเราจักไม่พูด.| ฯลฯ เราจักไม่โยนคำข้าวเข้าปาก.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันกัดคำข้าว.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันทำกระพุ้งแก้มให้ตุ่ย.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันพลางสะบัดมือพลาง.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันโปรยเมล็ดข้าวให้ตกลงในบาตรหรือในที่นั้น ๆ.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันแลบลิ้น.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันดังจับ ๆ.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันดังซูด ๆ.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันเลียมือ.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันขอดบาตร.| ฯลฯ เราจักไม่ฉันเลียริมฝีปาก.| ฯลฯ เราจักไม่เอามือเปื้อนจับภาชนะน้ำ.| ฯลฯ เราจักไม่เอาน้ำล้างบาตรมีเมล็ดข้าวเทในบ้าน.}} {{anchor+|ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓|{{center|'''ธัมมเทสนาปฏิสังยุตที่ ๓ มี ๑๖'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ มีร่มในมือ.| ฯลฯ มีไม้พลองในมือ.| }}<noinclude></noinclude> azpk7be02j0qv658jafct71o2rq6s2s 250 91058 298386 297410 2026-09-26T19:50:18Z TinTin45678 12482 298386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| ฯลฯ มีศัสตราในมือ.| ฯลฯ มีอาวุธในมือ.| ฯลฯ สวมเขียงเท้า.| ฯลฯ สวมรองเท้า.| ฯลฯ ไปในยาน.| ฯลฯ อยู่บนที่นอน.| ฯลฯ นั่งรัดเข่า.| ฯลฯ พันศีรษะ.| ฯลฯ คลุมศีรษะ.| ฯลฯ เรานั่งอยู่บนแผ่นดิน จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้นั่งบนอาสนะ.| ฯลฯ เรานั่งบนอาสนะต่ำ จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้นั่งบนอาสนะสูง.| ฯลฯ เรายืนอยู่ จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้นั่งอยู่.| ฯลฯ เราเดินไปข้างหลัง จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้เดินไปข้างหน้า.| ฯลฯ เราเดินไปนอกทาง จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้ไปในทาง.}} {{nop}}<noinclude></noinclude> kxyk5wzif3q0c0vxtnc4phmgtgncb1p 250 91059 298387 297960 2026-09-26T19:50:54Z TinTin45678 12482 298387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||วินัยบัญญัติ|๒๗}}</noinclude>{{anchor+|ปกิณณกะที่ ๔|{{center|'''ปกิณณกะที่ ๔ มี ๓'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราไม่เป็นไข้ จักไม่ยืนถ่ายอุจจาระ ถ่ายปัสสาวะ.| ฯลฯ เราไม่เป็นไข้ จักไม่ถ่ายอุจจาระ ถ่ายปัสสาวะ บ้วนเขฬะ ลงในของเขียว.| ฯลฯ เราไม่เป็นไข้ จักไม่ถ่ายอุจจาระ ถ่ายปัสสาวะ บ้วนเขฬะ ลงในน้ำ.}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อธิกรณ์ ๔|{{center|'''อธิกรณ์มี ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ความเถียงกันว่า สิ่งนั้นเป็นธรรมเป็นวินัย สิ่งนี้ไม่ใช่ธรรม ไม่ใช่วินัย เรียกวิวาทาธิกรณ์.| ความโจทกันด้วยอาบัตินั้น ๆ เรียกอนุวาทาธิกรณ์.| อาบัติทั้งปวง เรียกอาปัตตาธิกรณ์.| กิจที่สงฆ์จะพึงทำ เรียกกิจจาธิกรณ์.}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อธิกรณสมถะ ๗|{{center|'''อธิกรณสมถะมี ๗'''}}}} ธรรมเครื่องระงับอธิกรณ์ทั้ง ๔ นั้น เรียกอธิกรณสมถะ มี ๗ อย่าง คือ:- {{ordered list|list-style-type=thai| ความระงับอธิกรณ์ทั้ง ๔ นั้น ในที่พร้อมหน้าสงฆ์ ในที่พร้อมหน้าบุคคล ในที่พร้อมหน้าวัตถุ ในที่พร้อมหน้าธรรม เรียกสัมมุขาวินัย. }}<noinclude></noinclude> a2ofrn6ex6nfhox7o4ym9xd1zh1zqt9 250 91060 298388 297453 2026-09-26T19:51:22Z TinTin45678 12482 298388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=2|list-style-type=thai| ความที่สงฆ์สวดประกาศให้สมมติแก่พระอรหันต์ว่า เป็นผู้มีสติเต็มที่ เพื่อจะไม่ให้ใครโจทท่านด้วยอาบัติ เรียกสติวินัย.| ความที่สงฆ์สวดประกาศให้สมมติแก่ภิกษุ ผู้หายเป็นบ้าแล้ว เพื่อจะไม่ให้ใครโจทด้วยอาบัติที่เธอทำในเวลาเป็นบ้า เรียกอมูฬหวินัย.| ความปรับอาบัติตามปฏิญญาของจำเลยผู้รับเป็นสัตย์ เรียกปฏิญญาตกรณะ.| ความตัดสินเอาตามคำของคนมากเป็นประมาณ เรียกเยภุยยสิกา.| ความลงโทษแก่ผู้ผิด เรียกตัสสปาปิยสิกา.| ความให้ประนีประนอมกันทั้ง ๒ ฝ่าย ไม่ต้องชำระความเดิม เรียกติณวัตถารกวินัย.}} สิกขาบทนอกนี้ ที่ยกขึ้นเป็นอาบัติถุลลัจจัยบ้าง ทุกกฏบ้าง ทุพภาษิตบ้าง เป็นสิกขาบทไม่ได้มาในพระปาติโมกข์. {{center|จบวินัยบัญญัติ.}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> j3dpbnmkmcuk5mo2s7dukogmttryery 298389 298388 2026-09-26T19:51:57Z TinTin45678 12482 298389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๒๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=2|list-style-type=thai| ความที่สงฆ์สวดประกาศให้สมมติแก่พระอรหันต์ว่า เป็นผู้มีสติเต็มที่ เพื่อจะไม่ให้ใครโจทท่านด้วยอาบัติ เรียกสติวินัย.| ความที่สงฆ์สวดประกาศให้สมมติแก่ภิกษุ ผู้หายเป็นบ้าแล้ว เพื่อจะไม่ให้ใครโจทด้วยอาบัติที่เธอทำในเวลาเป็นบ้า เรียกอมูฬหวินัย.| ความปรับอาบัติตามปฏิญญาของจำเลยผู้รับเป็นสัตย์ เรียกปฏิญญาตกรณะ.| ความตัดสินเอาตามคำของคนมากเป็นประมาณ เรียกเยภุยยสิกา.| ความลงโทษแก่ผู้ผิด เรียกตัสสปาปิยสิกา.| ความให้ประนีประนอมกันทั้ง ๒ ฝ่าย ไม่ต้องชำระความเดิม เรียกติณวัตถารกวินัย.}} สิกขาบทนอกนี้ ที่ยกขึ้นเป็นอาบัติถุลลัจจัยบ้าง ทุกกฏบ้าง ทุพภาษิตบ้าง เป็นสิกขาบทไม่ได้มาในพระปาติโมกข์. {{center|จบวินัยบัญญัติ.}} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> ig878okh6g68te7lbab86l3ej9a7b45 250 91061 298395 297964 2026-09-26T19:56:36Z TinTin45678 12482 298395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|ธรรมวิภาค|{{center|{{x-larger|'''ธรรมวิภาค'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ทุกะ หมวด ๒|{{center|{{larger|'''ทุกะ คือ หมวด ๒'''}}}}}} {{anchor+|ธรรมมีอุปการะมาก ๒|{{center|'''ธรรมมีอุปการะมาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| สัมปชัญญะ ความรู้ตัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๙๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นโลกบาล ๒|{{center|'''ธรรมเป็นโลกบาล คือ คุ้มครองโลก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| หิริ ความละอายแก่ใจ.| โอตตัปปะ ความเกรงกลัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๖๕. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมอันทำให้งาม ๒|{{center|'''ธรรมอันทำให้งาม ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขันติ ความอดทน.| โสรัจจะ ความเสงี่ยม.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๘. วิ. มหา. ๕/๓๓๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุคคลหาได้ยาก ๒|{{center|'''บุคคลหาได้ยาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บุพพการี บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน.| กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะที่ท่านทำแล้ว และตอบแทน.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๐๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 0ubqutkvau0fw981lp8nw82xsvnlhs2 298396 298395 2026-09-26T19:57:14Z TinTin45678 12482 298396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|ธรรมวิภาค|{{center|{{x-larger|'''ธรรมวิภาค'''}}}}}} {{anchor+|ทุกะ หมวด ๒|{{center|{{larger|'''ทุกะ คือ หมวด ๒'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมมีอุปการะมาก ๒|{{center|'''ธรรมมีอุปการะมาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| สัมปชัญญะ ความรู้ตัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๙๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นโลกบาล ๒|{{center|'''ธรรมเป็นโลกบาล คือ คุ้มครองโลก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| หิริ ความละอายแก่ใจ.| โอตตัปปะ ความเกรงกลัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๖๕. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมอันทำให้งาม ๒|{{center|'''ธรรมอันทำให้งาม ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขันติ ความอดทน.| โสรัจจะ ความเสงี่ยม.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๘. วิ. มหา. ๕/๓๓๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุคคลหาได้ยาก ๒|{{center|'''บุคคลหาได้ยาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บุพพการี บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน.| กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะที่ท่านทำแล้ว และตอบแทน.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๐๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> ra4uoz73p5yfcqh9tjl9y2p9d692v29 298397 298396 2026-09-26T19:57:29Z TinTin45678 12482 298397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|ธรรมวิภาค|{{center|{{x-larger|'''ธรรมวิภาค'''}}}}}} {{anchor+|ทุกะ หมวด ๒|{{center|{{larger|'''ทุกะ คือ หมวด ๒'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมมีอุปการะมาก ๒|{{center|'''ธรรมมีอุปการะมาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| สัมปชัญญะ ความรู้ตัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๙๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นโลกบาล ๒|{{center|'''ธรรมเป็นโลกบาล คือ คุ้มครองโลก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| หิริ ความละอายแก่ใจ.| โอตตัปปะ ความเกรงกลัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๖๕. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมอันทำให้งาม ๒|{{center|'''ธรรมอันทำให้งาม ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขันติ ความอดทน.| โสรัจจะ ความเสงี่ยม.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๘. วิ. มหา. ๕/๓๓๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุคคลหาได้ยาก ๒|{{center|'''บุคคลหาได้ยาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บุพพการี บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน.| กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะที่ท่านทำแล้ว และตอบแทน.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๐๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> np8uh6p8a3c00gi3c735glzt9ymtadj 298398 298397 2026-09-26T19:58:25Z TinTin45678 12482 298398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|ธรรมวิภาค|{{center|{{x-larger|'''ธรรมวิภาค'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ทุกะ หมวด ๒|{{center|{{larger|'''ทุกะ คือ หมวด ๒'''}}}}}} {{anchor+|ธรรมมีอุปการะมาก ๒|{{center|'''ธรรมมีอุปการะมาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| สัมปชัญญะ ความรู้ตัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๙๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นโลกบาล ๒|{{center|'''ธรรมเป็นโลกบาล คือ คุ้มครองโลก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| หิริ ความละอายแก่ใจ.| โอตตัปปะ ความเกรงกลัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๖๕. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมอันทำให้งาม ๒|{{center|'''ธรรมอันทำให้งาม ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขันติ ความอดทน.| โสรัจจะ ความเสงี่ยม.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๘. วิ. มหา. ๕/๓๓๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุคคลหาได้ยาก ๒|{{center|'''บุคคลหาได้ยาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บุพพการี บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน.| กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะที่ท่านทำแล้ว และตอบแทน.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๐๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 3h1xfrffe6ko0pmup00o89cilasmmor 298399 298398 2026-09-26T19:58:49Z TinTin45678 12482 298399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|ธรรมวิภาค|{{center|{{x-larger|'''ธรรมวิภาค'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ทุกะ หมวด ๒|{{center|{{larger|'''ทุกะ คือ หมวด ๒'''}}}}}} {{anchor+|ธรรมมีอุปการะมาก ๒|{{center|'''ธรรมมีอุปการะมาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| สัมปชัญญะ ความรู้ตัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๙๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นโลกบาล ๒|{{center|'''ธรรมเป็นโลกบาล คือ คุ้มครองโลก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| หิริ ความละอายแก่ใจ.| โอตตัปปะ ความเกรงกลัว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๖๕. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมอันทำให้งาม ๒|{{center|'''ธรรมอันทำให้งาม ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขันติ ความอดทน.| โสรัจจะ ความเสงี่ยม.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๑๘. วิ. มหา. ๕/๓๓๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุคคลหาได้ยาก ๒|{{center|'''บุคคลหาได้ยาก ๒ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บุพพการี บุคคลผู้ทำอุปการะก่อน.| กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะที่ท่านทำแล้ว และตอบแทน.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทุก. ๒๐/๑๐๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 0ubqutkvau0fw981lp8nw82xsvnlhs2 250 91063 298400 297965 2026-09-26T19:59:11Z TinTin45678 12482 298400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๓๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ติกะ หมวด ๓|{{center|{{larger|'''ติกะ คือ หมวด ๓'''}}}}}} {{anchor+|รตนะ ๓|{{center|'''รตนะ ๓ อย่าง'''}}}} พระพุทธเจ้า ๑ พระธรรม ๑ พระสงฆ์ ๑. {{ordered list|list-style-type=thai| ท่านผู้สอนให้ประชุมชนประพฤติชอบด้วย กาย วาจา ใจ ตามพระธรรมวินัย ที่ท่านเรียกว่าพระพุทธศาสนา ชื่อพระพุทธเจ้า.| พระธรรมวินัยที่เป็นคำสั่งสอนของท่าน ชื่อพระธรรม.| หมู่ชนที่ฟังคำสั่งสอนของท่านแล้ว ปฏิบัติชอบตามพระธรรมวินัย ชื่อพระสงฆ์.}} {{right|{{smaller|ขุ. ขุ. ๒๕/๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|คุณของรตนะ ๓|{{center|'''คุณของรตนะ ๓ อย่าง'''}}}} พระพุทธเจ้ารู้ดีรู้ชอบด้วยพระองค์เองก่อนแล้ว สอนผู้อื่นให้รู้ตามด้วย. พระธรรมย่อมรักษาผู้ปฏิบัติไม่ให้ตกไปในที่ชั่ว. พระสงฆ์ปฏิบัติชอบตามคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว สอนผู้อื่นให้กระทำตามด้วย. {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อาการที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน ๓|{{center|'''อาการที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ทรงสั่งสอน เพื่อจะให้ผู้ฟังรู้ยิ่งเห็นจริงในธรรมที่ควรรู้ควรเห็น.| ทรงสั่งสอนมีเหตุที่ผู้ฟังอาจตรองตามให้เห็นจริงได้.| }}<noinclude></noinclude> r5ytm6mh9xb46g0nkwkrwo9np6vqkxi 250 91064 298401 297966 2026-09-26T19:59:37Z TinTin45678 12482 298401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๓๑}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| ทรงสั่งสอนเป็นอัศจรรย์ คือผู้ปฏิบัติตามย่อมได้ประโยชน์โดยสมควรแก่ความปฏิบัติ.}} {{right|{{smaller|นัย. องฺ. ติก. ๒๐/๓๕๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|โอวาทของพระพุทธเจ้า ๓|{{center|'''โอวาทของพระพุทธเจ้า ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| เว้นจากทุจริต คือประพฤติชั่วด้วยกายวาจาใจ.| ประกอบสุจริต คือประพฤติชอบด้วยกายวาจาใจ.| ทำใจของตนให้หมดจดจากเครื่องเศร้าหมองใจ มีโลภ โกรธ หลง เป็นต้น.}} {{right|{{smaller|ที. มหา. ๑๐/๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ทุจริต ๓|{{center|'''ทุจริต ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ประพฤติชั่วด้วยกาย เรียกกายทุจริต.| ประพฤติชั่วด้วยวาจา เรียกวจีทุจริต.| ประพฤติชั่วด้วยใจ เรียกมโนทุจริต.}} {{center|กายทุจริต ๓ อย่าง}} ฆ่าสัตว์ ๑ ลักฉ้อ ๑ ประพฤติผิดในกาม ๑. {{center|วจีทุจริต ๔ อย่าง}} พูดเท็จ ๑ พูดส่อเสียด ๑ พูดคำหยาบ ๑ พูดเพ้อเจ้อ ๑. {{nop}}<noinclude></noinclude> djq6h3bk77poe1wvjwf2d6xzaom8l7k 250 91065 298402 297967 2026-09-26T20:00:21Z TinTin45678 12482 298402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๓๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{center|มโนทุจริต ๓ อย่าง}} โลภอยากได้ของเขา ๑ พยาบาทปองร้ายเขา ๑ เห็นผิดจากคลองธรรม ๑. ทุจริต ๓ อย่างนี้ เป็นกิจไม่ควรทำ ควรจะละเสีย. {{right|{{smaller|องฺ. ทสก. ๒๔/๓๐๓.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สุจริต ๓|{{center|'''สุจริต ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ประพฤติชอบด้วยกาย เรียกกายสุจริต.| ประพฤติชอบด้วยวาจา เรียกวจีสุจริต.| ประพฤติชอบด้วยใจ เรียกมโนสุจริต.}} {{center|กายสุจริต ๓ อย่าง}} เว้นจากฆ่าสัตว์ ๑ เว้นจากลักฉ้อ ๑ เว้นจากประพฤติผิดในกาม ๑. {{center|วจีสุจริต ๔ อย่าง}} เว้นจากพูดเท็จ ๑ เว้นจากพูดส่อเสียด ๑ เว้นจากพูดคำหยาบ ๑ เว้นจากพูดเพ้อเจ้อ ๑. {{center|มโนสุจริต ๓ อย่าง}} ไม่โลภอยากได้ของเขา ๑ ไม่พยาบาทปองร้ายเขา ๑ เห็นชอบตามคลองธรรม ๑. สุจริต ๓ อย่างนี้ เป็นกิจควรทำ ควรประพฤติ. {{right|{{smaller|องฺ. ทสก. ๒๔/๓๐๓.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> dcy3a72ntxf9vxlouz8eqoj407w6o0n 250 91066 298403 297968 2026-09-26T20:01:07Z TinTin45678 12482 298403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๓๓}}</noinclude>{{anchor+|อกุศลมูล ๓|{{center|'''อกุศลมูล ๓ อย่าง'''}}}} รากเง่าของอกุศล เรียกอกุศลมูล มี ๓ อย่าง คือ โลภะ อยากได้ ๑ โทสะ คิดประทุษร้ายเขา ๑ โมหะ หลงไม่รู้จริง ๑. เมื่ออกุศลมูลเหล่านี้ <math>\left. \begin{matrix} \text{๑} \\ \text{๒} \\ \text{๓} \end{matrix} \right\}</math> ก็ดี มีอยู่แล้ว อกุศลอื่นที่ยังไม่เกิด ก็เกิดขึ้น ที่เกิดแล้วก็เจริญมากขึ้น เหตุนั้นควรละเสีย. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. {{SIC|๑๐|๑๑}}/๒๙๑. ขุ. อิติ. ๒๕/๒๖๔.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|กุศลมูล ๓|{{center|'''กุศลมูล ๓ อย่าง'''}}}} รากเง่าของกุศล เรียกกุศลมูล มี ๓ อย่าง คือ อโลภะ ไม่อยากได้ ๑ อโทสะ ไม่คิดประทุษร้ายเขา ๑ อโมหะ ไม่หลง ๑. ถ้ากุศลมูลเหล่านี้ <math>\left. \begin{matrix} \text{๑} \\ \text{๒} \\ \text{๓} \end{matrix} \right\}</math> ก็ดี มีอยู่แล้ว กุศลอื่นที่ยังไม่เกิด ก็เกิดขึ้น ที่เกิดแล้วก็เจริญมากขึ้น เหตุนั้นควรให้เกิดมีในสันดาน. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. {{SIC|๑๐|๑๑}}/๒๙๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สัปปุริสบัญญัติ ๓|{{center|'''สัปปุริสบัญญัติ คือข้อที่ท่านสัตบุรุษตั้งไว้ ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ทาน สละสิ่งของ ๆ ตนเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น.| ปัพพัชชา ถือบวช เป็นอุบายเว้นจากเบียดเบียนกันและกัน.| มาตาปิตุอุปัฏฐาน ปฏิบัติมารดาบิดาของตนให้เป็นสุข}} {{right|{{smaller|องฺ. ติก. ๒๐/๑๙๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> k08irrikcwwx0000emdoq1ijk9zavbt 250 91067 298404 297969 2026-09-26T20:02:00Z TinTin45678 12482 298404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๓๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|อปัณณกปฏิปทา ๓|{{center|'''อปัณณกปฏิปทา คือปฏิบัติไม่ผิด ๓ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| อินทรียสังวร สำรวมอินทรีย์ ๖ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่ให้ยินดียินร้ายในเวลาเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส ถูกต้องโผฏฐัพพะ รู้ธรรมารมณ์ด้วยใจ.| โภชเน มัตตัญญุตา รู้จักประมาณในการกินอาหารแต่พอสมควร ไม่มากไม่น้อย.| ชาคริยานุโยค ประกอบความเพียรเพื่อจะชำระใจให้หมดจด ไม่เห็นแก่นอนมากนัก.}} {{right|{{smaller|องฺ. ติก. ๒๐/๑๔๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุญกิริยาวัตถุ ๓|{{center|'''บุญกิริยาวัตถุ ๓ อย่าง'''}}}} สิ่งเป็นที่ตั้งแห่งการบำเพ็ญบุญ เรียกบุญกิริยาวัตถุ โดยย่อ มี ๓ อย่าง {{ordered list|list-style-type=thai| ทานมัย บุญสำเร็จด้วยการบริจาคทาน.| สีลมัย บุญสำเร็จด้วยการรักษาศีล.| ภาวนามัย บุญสำเร็จด้วยการเจริญภาวนา.}} {{right|{{smaller|ขุ. อิติ. ๒๕/๒๗๐. องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๔๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สามัญลักษณะ ๓|{{center|'''สามัญลักษณะ ๓ อย่าง'''}}}} ลักษณะที่เสมอกันแก่สังขารทั้งปวง เรียกสามัญลักษณะ ไตรลักษณะก็เรียก แจกเป็น ๓ อย่าง {{nop}}<noinclude></noinclude> imnhoqttwqxfuxmz7fcbpnvfg5kg5r2 250 91069 298405 297972 2026-09-26T20:02:29Z TinTin45678 12482 298405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๓๕}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=thai| อนิจจตา ความเป็นของไม่เที่ยง.| ทุกขตา ความเป็นทุกข์.| อนัตตตา ความเป็นของไม่ใช่ตน.}} {{right|{{smaller|{{tooltip|สํ. สฬ.|"สํยุตฺตนิกาย สฬายตนวคฺค" หรือ "สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค"}} ๑๘/๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|จตุกกะ หมวด ๔|{{center|{{larger|'''จตุกกะ คือ หมวด ๔'''}}}}}} {{anchor+|วุฑฒิ ๔|{{center|'''วุฑฒิ คือธรรมเป็นเครื่องเจริญ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัปปุริสสังเสวะ คบท่านผู้ประพฤติชอบด้วยกายวาจาใจที่เรียกว่าสัตบุรุษ.| สัทธัมมัสสวนะ ฟังคำสั่งสอนของท่านโดยเคารพ.| โยนิโสมนสิการ ตริตรองให้รู้จักสิ่งที่ดีหรือชั่วโดยอุบายที่ชอบ.| ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ ประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรมซึ่งได้ตรองเห็นแล้ว.}} {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. {{SIC|๒๐|๒๑}}/๓๓๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|จักร ๔|{{center|'''จักร ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปฏิรูปเทสวาสะ อยู่ในประเทศอันสมควร.| สัปปุริสูปัสสยะ คบสัตบุรุษ.| อัตตสัมมาปณิธิ ตั้งตนไว้ชอบ.}}<noinclude></noinclude> seu9fe2zxnxsjhx81rdswh6sf2hyq72 250 91070 298406 297973 2026-09-26T20:02:59Z TinTin45678 12482 298406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๓๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| ปุพเพกตปุญญตา ความเป็นผู้ได้ทำความดีไว้ในปางก่อน.}} ธรรม ๔ อย่างนี้ ดุจล้อรถนำไปสู่ความเจริญ. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๔๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อคติ ๔|{{center|'''อคติ ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ลำเอียงเพราะรักใคร่กัน เรียกฉันทาคติ.| ลำเอียงเพราะไม่ชอบกัน เรียกโทสาคติ.| ลำเอียงเพราะเขลา เรียกโมหาคติ.| ลำเอียงเพราะกลัว เรียกภยาคติ.}} อคติ ๔ ประการนี้ ไม่ควรประพฤติ. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๒๓.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อันตรายของภิกษุสามเณรผู้บวชใหม่ ๔|{{center|'''อันตรายของภิกษุสามเณรผู้บวชใหม่ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| อดทนต่อคำสอนไม่ได้ คือเบื่อต่อคำสั่งสอนขี้เกียจทำตาม.| เป็นคนเห็นแก่ปากแก่ท้อง ทนความอดอยากไม่ได้.| เพลิดเพลินในกามคุณ ทะยานอยากได้สุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป.| รักผู้หญิง.}} ภิกษุสามเณรผู้หวังความเจริญแก่ตน ควรระวังอย่าให้อันตราย ๔ อย่างนี้ย่ำยีได้. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๖๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> fwsy1s9ovtng1txwxso75zfsfs5kacv 250 91071 298407 297974 2026-09-26T20:03:30Z TinTin45678 12482 298407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๓๗}}</noinclude>{{anchor+|ปธาน ๔|{{center|'''ปธาน คือความเพียร ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สังวรปธาน เพียรระวังไม่ให้บาปเกิดขึ้นในสันดาน.| ปหานปธาน เพียรละบาปที่เกิดขึ้นแล้ว.| ภาวนาปธาน เพียรให้กุศลเกิดขึ้นในสันดาน.| อนุรักขนาปธาน เพียรรักษากุศลที่เกิดขึ้นแล้วไม่ให้เสื่อม.}} ความเพียร ๔ อย่างนี้ เป็นความเพียรชอบ ควรประกอบให้มีในตน. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๒๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อธิษฐานธรรม ๔|{{center|'''อธิษฐานธรรม คือธรรมที่ควรตั้งไว้ในใจ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปัญญา รอบรู้สิ่งที่ควรรู้.| สัจจะ ความจริงใจ คือประพฤติสิ่งใดก็ให้ได้จริง.| จาคะ สละสิ่งที่เป็นข้าศึกแก่ความจริงใจ.| อุปสมะ สงบใจจากสิ่งเป็นข้าศึกแก่ความสงบ.}} {{right|{{smaller|ม. อุป. ๑๔/๔๓๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อิทธิบาท ๔|{{center|'''อิทธิบาท คือคุณเครื่องให้สำเร็จความประสงค์ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ฉันทะ พอใจรักใคร่ ในสิ่งนั้น.| วิริยะ เพียรประกอบสิ่งนั้น.| จิตตะ เอาใจฝักใฝ่ในสิ่งนั้นไม่วางธุระ.| วิมังสา หมั่นตริตรองพิจารณาเหตุผลในสิ่งนั้น.}} {{nop}}<noinclude></noinclude> niboemjiakpzni3w87tk0ncj6pua1fy 250 91072 298408 297975 2026-09-26T20:04:22Z TinTin45678 12482 298408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๓๘|นวโกวาท|}}</noinclude>คุณ ๔ อย่างนี้ มีบริบูรณ์แล้ว อาจชักนำบุคคลให้ถึงสิ่งที่ต้องประสงค์ซึ่งไม่เหลือวิสัย. {{right|{{smaller|อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๒๙๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ควรทำความไม่ประมาทในที่ ๔ สถาน|{{center|'''ควรทำความไม่ประมาทในที่ ๔ สถาน'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ในการละกายทุจริต ประพฤติกายสุจริต.| ในการละวจีทุจริต ประพฤติวจีสุจริต.| ในการละมโนทุจริต ประพฤติมโนสุจริต.| ในการละความเห็นผิด ทำความเห็นให้ถูก.}} {{center|อีกอย่างหนึ่ง}} {{ordered list|list-style-type=thai| ระวังใจไม่ให้กำหนัดในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด.| ระวังใจไม่ให้ขัดเคืองในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคือง.| ระวังใจไม่ให้หลงในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความหลง.| ระวังใจไม่ให้มัวเมาในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา.}} {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/{{SIC|๑๖๐|๑๖๑}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ปาริสุทธิศีล ๔|{{center|'''ปาริสุทธิศีล ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปาติโมกข์สังวร สำรวมในพระปาติโมกข์ เว้นข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ทำตามข้อที่พระองค์อนุญาต.| อินทรียสังวร สำรวมอินทรีย์ ๖ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่ให้ยินดียินร้ายในเวลาเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส ถูกต้องโผฏฐัพพะ รู้ธรรมารมณ์ด้วยใจ.}}<noinclude></noinclude> 1rgg5ymqixowqetv9898hv4nvim8b1f 250 91073 298409 297976 2026-09-26T20:04:48Z TinTin45678 12482 298409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๓๙}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| อาชีวปาริสุทธิ เลี้ยงชีวิตโดยทางที่ชอบ ไม่หลอกลวงเขาเลี้ยงชีวิต.| ปัจจยปัจจเวกขณะ พิจารณาเสียก่อนจึงบริโภคปัจจัย ๔ คือ จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และเภสัช ไม่บริโภคด้วยตัณหา.}} {{right|{{smaller|วิ. สีล. ปฐม. ๑๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อารักขกัมมัฏฐาน ๔|{{center|'''อารักขกัมมัฏฐาน ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| พุทธานุสสติ ระลึกถึงคุณพระพุทธเจ้าที่มีในพระองค์และทรงเกื้อกูลแก่ผู้อื่น.| เมตตา แผ่ไมตรีจิตคิดจะให้สัตว์ทั้งปวงเป็นสุขทั่วหน้า.| อสุภะ พิจารณาร่างกายตนและผู้อื่นให้เห็นเป็นไม่งาม.| มรณัสสติ นึกถึงความตายอันจะมีแก่ตน.}} กัมมัฏฐาน ๔ อย่างนี้ ควรเจริญเป็นนิตย์. {{right|{{smaller|พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้า ฯ.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|พรหมวิหาร ๔|{{center|'''พรหมวิหาร ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| เมตตา ความรักใคร่ ปรารถนาจะให้เป็นสุข.| กรุณา ความสงสาร คิดจะช่วยให้พ้นทุกข์.| มุทิตา ความพลอยยินดี เมื่อผู้อื่นได้ดี.| อุเบกขา ความวางเฉย ไม่ดีใจไม่เสียใจเมื่อผู้อื่นถึงความวิบัติ.}} ๔ อย่างนี้ เป็นเครื่องอยู่ของท่านผู้ใหญ่. {{right|{{smaller|อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๓๖๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> ox4ccok81yysrrxu321hxpawmp9aggc 250 91074 298410 297977 2026-09-26T20:05:18Z TinTin45678 12482 298410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|สติปัฏฐาน ๔|{{center|'''สติปัฏฐาน ๔'''}}}} ๑. กายานุปัสสนา ๒. เวทนานุปัสสนา ๓. จิตตานุปัสสนา ๔. ธัมมานุปัสสนา. สติกำหนดพิจารณากายเป็นอารมณ์ว่า กายนี้สักว่ากาย ไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา เรียกกายานุปัสสนา. สติกำหนดพิจารณาเวทนา คือ สุข ทุกข์ และไม่ทุกข์ไม่สุข เป็นอารมณ์ว่า เวทนานี้ก็สักว่าเวทนา ไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา เรียกเวทนานุปัสสนา. สติกำหนดพิจารณาใจที่เศร้าหมอง หรือผ่องแผ้วเป็นอารมณ์ว่า ใจนี้ก็สักว่าใจ ไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา เรียกจิตตานุปัสสนา. สติกำหนดพิจารณาธรรมที่เป็นกุศลหรืออกุศล ที่บังเกิดกับใจเป็นอารมณ์ว่า ธรรมนี้ก็สักว่าธรรม ไม่ใช่สัตว์บุคคลตัวตนเราเขา เรียกธัมมานุปัสสนา. {{right|{{smaller|ที. มหา. ๑๐/๓๒๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธาตุกัมมัฏฐาน ๔|{{center|'''ธาตุกัมมัฏฐาน ๔'''}}}} ธาตุ ๔ คือ ธาตุดิน เรียกปฐวีธาตุ ธาตุน้ำ เรียกอาโปธาตุ ธาตุไฟ เรียกเตโชธาตุ ธาตุลม เรียกว่าโยธาตุ. ธาตุอันใดมีลักษณะแข้นแข็ง ธาตุนั้นเป็นปฐวีธาตุ ปฐวีธาตุนั้น ที่เป็นภายใน คือ ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก{{spaces|1}}<noinclude></noinclude> tt4axzfkx6dar2rczikxigb7wgmxpgz 250 91075 298411 297978 2026-09-26T20:05:35Z TinTin45678 12482 298411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๔๑}}</noinclude>เยื่อในกระดูก ม้าม หัวใจ ตับ พังผืด ไต ปอด ไส้ใหญ่ ไส้น้อย อาหารใหม่ อาหารเก่า. ธาตุอันใดมีลักษณะเอิบอาบ ธาตุนั้นเป็นอาโปธาตุ อาโปธาตุนั้น ที่เป็นภายใน คือ ดี เสลด หนอง เลือด เหงื่อ มันข้น น้ำตา เปลวมัน น้ำลาย น้ำมูก ไขข้อ มูตร. ธาตุอันใดมีลักษณะร้อน ธาตุนั้นเป็นเตโชธาตุ เตโชธาตุนั้น ที่เป็นภายใน คือ ไฟที่ยังกายให้อบอุ่น ไฟที่ยังกายให้ทรุดโทรม ไฟที่ยังกายให้กระวนกระวาย ไฟที่เผาอาหารให้ย่อย. ธาตุอันใดมีลักษณะพัดไปมา ธาตุนั้นเป็นวาโยธาตุ วาโยธาตุนั้น ที่เป็นภายใน คือ ลมพัดขึ้นเบื้องบน ลมพัดลงเบื้องต่ำ ลมในท้อง ลมในไส้ ลมพัดไปตามตัว ลมหายใจ. ความกำหนดพิจารณากายนี้ ให้เห็นว่าเป็นแต่เพียงธาตุ ๔ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม ประชุมกันอยู่ ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา เรียกว่าธาตุกัมมัฏฐาน. {{right|{{smaller|ม. อุป. ๑๔/๔๓๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อริยสัจจ์ ๔|{{center|'''อริยสัจจ์ ๔'''}}}} ๑. ทุกข์ ๒. สมุทัย คือ เหตุให้ทุกข์เกิด ๓. นิโรธ คือความดับทุกข์ ๔. มรรค คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์. ความไม่สบายกาย ไม่สบายใจ ได้ชื่อว่าทุกข์ เพราะเป็นของทนได้ยาก. {{nop}}<noinclude></noinclude> hcj18cfk7ewh4cxgal0m32vnui3j70v 250 91076 298412 295889 2026-09-26T20:05:46Z TinTin45678 12482 298412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔๒|นวโกวาท|}}</noinclude>ตัณหาคือความทะยานอยาก ได้ชื่อว่าสมุทัย เพราะเป็นเหตุให้ทุกข์เกิด. ตัณหานั้น มีประเภทเป็น ๓ คือตัณหาความอยากในอารมณ์ที่น่ารักใคร่ เรียกว่ากามตัณหาอย่าง ๑ ตัณหาความอยากเป็นโน่นเป็นนี่ เรียกว่าภวตัณหาอย่าง ๑ ตัณหาความอยากไม่เป็นโน่นเป็นนี่ เรียกว่า วิภวตัณหาอย่าง ๑. ความดับตัณหาได้สินเชิง ทุกข์ดับไปหมด ได้ชื่อว่านิโรธ เพราะเป็นความดับทุกข์. ปัญญาอันเห็นชอบว่าสิ่งนี้ทุกข์ สิ่งนี้เหตุให้ทุกข์เกิด สิ่งนี้ความดับทุกข์ สิ่งนี้ทางให้ถึงความดับทุกข์ ได้ชื่อว่ามรรค เพราะเป็นข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์. มรรคนั้นมีองค์ ๘ ประการ คือ ปัญญาอันเห็นชอบ ๑ ดำริชอบ ๑ เจรจาชอบ ๑ ทำการงานชอบ ๑ เลี้ยงชีวิตชอบ ๑ ทำความเพียรชอบ ๑ ตั้งสติชอบ ๑ ตั้งใจชอบ ๑. {{right|{{smaller|อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๑๒๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> oppw5vn52cm0xajiswn4h8h2oyluzth 250 91077 298413 297979 2026-09-26T20:05:59Z TinTin45678 12482 298413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๔๓}}</noinclude>{{anchor+|ปัญจกะ หมวด ๕|{{center|{{larger|'''ปัญจกะ คือ หมวด ๕'''}}}}}} {{anchor+|อนันตริยกรรม ๕|{{center|'''อนันตริยกรรม ๕'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| มาตุฆาต ฆ่ามารดา.| ปิตุฆาต ฆ่าบิดา.| อรหันตฆาต ฆ่าพระอรหันต์.| โลหิตุปบาท ทำร้ายพระพุทธเจ้าจนถึงยังพระโลหิตให้ห้อขึ้นไป.| สังฆเภท ยังสงฆ์ให้แตกจากกัน.}} กรรม ๕ อย่างนี้ เป็นบาปอันหนักที่สุด ห้ามสวรรค์ ห้ามนิพพาน ตั้งอยู่ในฐานปาราชิกของผู้ถือพระพุทธศาสนา ห้ามไม่ให้ทำเป็นเด็ดขาด. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. {{SIC|/๑๖๕|๒๒/๑๖๕}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อภิณหปัจจเวกขณ์ ๕|{{center|'''อภิณหปัจจเวกขณ์ ๕'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ควรพิจารณาทุกวัน ๆ ว่า เรามีความแก่เป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้.| ควรพิจารณาทุกวัน ๆ ว่า เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความเจ็บไปได้.| ควรพิจารณาทุกวัน ๆ ว่า เรามีความตายเป็นธรรมดา ไม่ล่วงพ้นความตายไปได้.}}<noinclude></noinclude> o0y9s71r56f49wmbz6c2kxt8dusehsu 250 91078 298414 297980 2026-09-26T20:06:19Z TinTin45678 12482 298414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| ควรพิจารณาทุกวัน ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งสิ้น.| ควรพิจารณาทุกวัน ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีจักได้ดี ทำชั่วจักได้ชั่ว.}} {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๘๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|เวสารัชชกรณธรรม ๕|{{center|'''เวสารัชชกรณธรรม คือ ธรรมทำความกล้าหาญ ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัทธา เชื่อสิ่งที่ควรเชื่อ.| สีล รักษากายวาจาให้เรียบร้อย.| พาหุสัจจะ ความเป็นผู้ศึกษามาก.| วิริยารัมภะ ปรารภความเพียร.| ปัญญา รอบรู้สิ่งที่ควรรู้.}} {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๑๔๔.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|องค์แห่งภิกษุใหม่ ๕|{{center|'''องค์แห่งภิกษุใหม่ ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สำรวมในพระปาติโมกข์ เว้นข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ทำตามข้อที่ทรงอนุญาต.| สำรวมอินทรีย์ คือ ระวัง ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่ให้ความยินดียินร้ายครอบงำได้ ในเวลาที่เห็นรูปด้วยนัยน์ตาเป็นต้น.| ความเป็นคนไม่เอิกเกริกเฮฮา.}}<noinclude></noinclude> 62te7zg3wp6xnxuib4fkm3hbe00s4w3 250 91079 298415 297983 2026-09-26T20:06:50Z TinTin45678 12482 298415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๔๕}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| อยู่ในเสนาสนะอันสงัด.| มีความเห็นชอบ.}} ภิกษุใหม่ควรตั้งอยู่ในธรรม ๕ อย่างนี้. {{right|{{smaller|อง. ปญฺจก. ๒๒/๑๕๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|องค์แห่งธรรมกถึก ๕|{{center|'''องค์แห่งธรรมกถึก คือ นักเทศก์ ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| แสดงธรรมไปโดยลำดับ ไม่ตัดลัดให้ขาดความ.| อ้างเหตุผลแนะนำให้ผู้ฟังเข้าใจ.| ตั้งจิตเมตตาปรารถนาให้เป็นประโยชน์แก่ผู้ฟัง.| ไม่แสดงธรรมเพราะเห็นแก่ลาภ.| ไม่แสดงธรรมกระทบตนและผู้อื่น คือว่า ไม่ยกตนเสียดสีผู้อื่น.}} ภิกษุผู้เป็นธรรมกถึก พึงตั้งองค์ ๕ อย่างนี้ไว้ในตน. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๐๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธัมมัสสวนานิสงส์ ๕|{{center|'''ธัมมัสสวนานิสงส์ คือ อานิสงส์แห่งการฟังธรรม ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ผู้ฟังธรรมย่อมได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง.| สิ่งใดได้เคยฟังแล้ว แต่ไม่เข้าใจชัด ยอมเข้าใจสิ่งนั้นชัด.| บรรเทาความสงสัยเสียได้.| ทำความเห็นให้ถูกต้องได้.| จิตของผู้ฟังย่อมผ่องใส.}} {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๗๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 97jdis4lp81bft81fax60w8vqk835ik 250 91080 298416 297984 2026-09-26T20:07:20Z TinTin45678 12482 298416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|พละ ๕|{{center|'''พละ คือธรรมเป็นกำลัง ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัทธา ความเชื่อ.| วิริยะ ความเพียร.| สติ ความระลึกได้.| สมาธิ ความตั้งใจมั่น.| ปัญญา ความรอบรู้.}} อินทรีย์ ๕ ก็เรียก เพราะเป็นใหญ่ในกิจของตน. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๑๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|นิวรณ์ ๕|{{center|'''นิวรณ์ ๕'''}}}} ธรรมอันกั้นจิตไม่ให้บรรลุความดี เรียกนิวรณ์ มี ๕ อย่าง {{ordered list|list-style-type=thai| พอใจรักใคร่ในอารมณ์ที่ชอบใจมีรูปเป็นต้น เรียกกามฉันท์.| ปองร้ายผู้อื่น เรียกพยาบาท.| ความที่จิตหดหู่และเคลิบเคลิ้ม เรียกถีนมิทธะ.| ฟุ้งซ่านและรำคาญ เรียกอุทธัจจกุกกุจจะ.| ลังเลไม่ตกลงได้ เรียกวิจิกิจฉา.}} {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๗๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ขันธ์ ๕|{{center|'''ขันธ์ ๕'''}}}} กายกับใจนี้ แบ่งออกเป็น ๕ กอง เรียกว่าขันธ์ ๕ ๑. รูป ๒. เวทนา ๓. สัญญา ๔. สังขาร ๕. วิญญาณ. {{nop}}<noinclude></noinclude> 4g9ygwldx6i7jknod4rqc28s0ke2963 250 91081 298417 297474 2026-09-26T20:09:05Z TinTin45678 12482 298417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๔๗}}</noinclude>ธาตุ ๔ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม ประชุมกันเป็นกายนี้ เรียกว่ารูป. ความรู้สึกอารมณ์ว่า เป็นสุข คือ สบายกายสบายใจ หรือเป็นทุกข์ คือไม่สบายกายไม่สบายใจ หรือเฉย ๆ คือไม่ทุกข์ไม่สุข เรียกว่าเวทนา. ความจำได้หมายรู้ คือ จำรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อารมณ์ที่เกิดกับใจได้ เรียกว่า สัญญา. เจตสิกธรรม คือ อารมณ์ที่เกิดกับใจ<ref>ความคิด หรือเรื่องราวที่เรียกว่าธรรมะหรือธรรมารมณ์ ... เรียกว่าสังขาร.</ref> เป็นส่วนดี เรียก กุศล เป็นส่วนชั่ว เรียก อกุศล เป็นส่วนกลาง ๆ ไม่ดีไม่ชั่ว เรียก อัพยากฤต เรียกว่า สังขาร. ความรู้อารมณ์ในเวลาเมื่อรูปมากระทบตาเป็นต้น เรียกว่า วิญญาณ. ขันธ์ ๕ นี้ ย่นเรียกว่า นาม รูป. เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ รวมเข้าเป็นนาม รูปคงเป็นรูป. {{right|{{smaller|อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๑}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude>{{rule|margin_tb=1em}} {{smallrefs}}</noinclude> 81y8qn6zz0g9eabrn1wuywgrzw53w7x 250 91082 298418 297985 2026-09-26T20:09:34Z TinTin45678 12482 298418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๔๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ฉักกะ หมวด ๖|{{center|{{larger|'''ฉักกะ คือ หมวด ๖'''}}}}}} {{anchor+|คารวะ ๖|{{center|'''คารวะ ๖ อย่าง'''}}}} ความเอื้อเฟื้อ ในพระพุทธเจ้า ๑ ในพระธรรม ๑ ในพระสงฆ์ ๑ ในความศึกษา ๑ ในความไม่ประมาท ๑ ในปฏิสันถารคือต้อนรับปราศรัย ๑ ภิกษุควรทำคารวะ ๖ ประการนี้. {{right|{{smaller|องฺ. ฉกฺก. ๒๒/๓๖๙.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สาราณิยธรรม ๖|{{center|'''สาราณิยธรรม ๖ อย่าง'''}}}} ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความให้ระลึกถึง เรียกสาราณิยธรรม มี ๖ อย่าง คือ:- {{ordered list|list-style-type=thai| เข้าไปตั้งกายกรรมประกอบด้วยเมตตา ในเพื่อนภิกษุสามเณรทั้งต่อหน้าและลับหลัง คือ ช่วยขวนขวายกิจธุระของเพื่อนกันด้วยกาย มีพยาบาลภิกษุไข้เป็นต้น ด้วยจิตเมตตา.| เข้าไปตั้งวจีกรรมประกอบด้วยเมตตา ในเพื่อนภิกษุสามเณรทั้งต่อหน้าและลับหลัง คือ ช่วยขวนขวายในกิจธุระของเพื่อนกันด้วยวาจา เช่นกล่าวสั่งสอนเป็นต้น ด้วยจิตเมตตา.| เข้าไปตั้งมโนกรรมประกอบด้วยเมตตา ในเพื่อนภิกษุสามเณรทั้งต่อหน้าและลับหลัง คือ คิดแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่เพื่อนกัน.}}<noinclude></noinclude> tb66xo2izouzhxnovrrzrtzphzwbhs8 250 91083 298419 297986 2026-09-26T20:09:57Z TinTin45678 12482 298419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๔๙}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| แบ่งปันลาภที่ตนได้มาแล้วโดยชอบธรรม ให้แก่เพื่อนภิกษุสามเณร ไม่หวงไว้บริโภคจำเพาะผู้เดียว.| รักษาศีลบริสุทธิ์เสมอกันกับเพื่อนภิกษุสามเณรอื่น ๆ ไม่ทำตนให้เป็นที่รังเกียจของผู้อื่น.| มีความเห็นร่วมกันกับภิกษุสามเณรอื่น ๆ ไม่วิวาทกับใคร ๆ เพราะมีความเห็นผิดกัน.}} ธรรม ๖ อย่างนี้ ทำผู้ประพฤติให้เป็นที่รักที่เคารพของผู้อื่น เป็นไปเพื่อความสงเคราะห์กันและกัน เป็นไปเพื่อความไม่วิวาทกันและกัน เป็นไปเพื่อความพร้อมเพรียงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน. {{right|{{smaller|องฺ. ฉกฺก. ๒๒/{{SIC|๓๒๑|๓๒๒}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อายตนะภายใน ๖|{{center|'''อายตนะภายใน ๖'''}}}} ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ. อินทรีย์ ๖ ก็เรียก. {{right|{{smaller|ม. {{SIC|มู. ๑๒/๙๖|อุป. ๑๔/๔๐๐}}. อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๘๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อายตนะภายนอก ๖|{{center|'''อายตนะภายนอก ๖'''}}}} รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ คืออารมณ์ที่มาถูกต้องกาย ธรรม คืออารมณ์ที่เกิดกับใจ. อารมณ์ ๖ ก็เรียก. {{right|{{smaller|ม. อุป. ๑๔/{{SIC|๔๐๑|๔๐๐}}. อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๘๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 72u8d0h3xcr2aj9jzd8jg02jzliuu5z 250 91084 298420 297987 2026-09-26T20:10:21Z TinTin45678 12482 298420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๕๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|วิญญาณ ๖|{{center|'''วิญญาณ ๖'''}}}} {{ordered list|list-style-type=none | อาศัยรูปกระทบตา เกิดความรู้ขึ้น เรียกจักขุวิญญาณ | อาศัยเสียงกระทบหู เกิดความรู้ขึ้น เรียกโสตวิญญาณ | อาศัยกลิ่นกระทบจมูก เกิดความรู้ขึ้น เรียกฆานวิญญาณ | อาศัยรสกระทบลิ้น เกิดความรู้ขึ้น เรียกชิวหาวิญญาณ | อาศัยโผฏฐัพพะกระทบกาย เกิดความรู้ขึ้น เรียกกายวิญญาณ | อาศัยธรรมเกิดกับใจ เกิดความรู้ขึ้น เรียกมโนวิญญาณ }} {{right|{{smaller|ที. {{SIC|มหา. ๑๕/๓๔๔|ปาฏิ. ๑๑/๒๕๕}}. อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๘๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สัมผัส ๖|{{center|'''สัมผัส ๖'''}}}} อายตนะภายในมีตาเป็นต้น อายตนะภายนอกมีรูปเป็นต้น วิญญาณมีจักขุวิญญาณเป็นต้น กระทบกัน เรียกสัมผัส มีชื่อตามอายตนะภายในเป็น ๖ คือ:- {| align="center" {{table style|bracetable}} |- | จักขุ | rowspan="6" {{table style|brace}} | {{brace3|10em|r}} | rowspan="6" | สัมผัส. |- | โสตะ |- | ฆานะ |- | ชิวหา |- | กาย |- | มโน |} {{right|{{smaller|ที. {{SIC|มหา. ๑๐/๓๔๔.|ปาฏิ. ๑๑/๒๕๕}} สํ. นิ. ๑๖/๔.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 5t16tb076p53oiv8a1t3oon9jxuee6e 250 91085 298421 297988 2026-09-26T20:10:40Z TinTin45678 12482 298421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๕๑}}</noinclude>{{anchor+|เวทนา ๖|{{center|'''เวทนา ๖'''}}}} สัมผัสนั้นเป็นปัจจัยให้เกิดเวทนา เป็นสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ไม่ทุกข์ไม่สุขบ้าง มีชื่อตามอายตนะภายในเป็น ๖ คือ:- {| align="center" {{table style|bracetable}} |- | จักขุ | rowspan="6" {{table style|brace}} | {{brace3|10em|r}} | rowspan="6" | สัมผัสสชาเวทนา. |- | โสตะ |- | ฆานะ |- | ชิวหา |- | กาย |- | มโน |} {{right|{{smaller|ที. มหา. ๑๐/๓๔๔. สํ. {{SIC|นิ. ๑๖/๔|สฬ. ๑๘/๒๘๗}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธาตุ ๖|{{center|'''ธาตุ ๖'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปฐวีธาตุ คือ ธาตุดิน.| อาโปธาตุ คือ ธาตุน้ำ.| เตโชธาตุ คือ ธาตุไฟ.| วาโยธาตุ คือ ธาตุลม.| อากาสธาตุ คือ ช่องวางมีในกาย.| วิญญาณธาตุ คือ ความรู้อะไรได้.}} {{right|{{smaller|ม. อุป. ๑๔/๑๒๕. อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๑๐๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> tlh8tl3hapvtg0rlcl97rxywew3w5ti 250 91086 298422 297989 2026-09-26T20:11:01Z TinTin45678 12482 298422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๕๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|สัตตกะ หมวด ๗|{{center|{{larger|'''สัตตกะ คือ หมวด ๗'''}}}}}} {{anchor+|อปริหานิยธรรม ๗|{{center|'''อปริหานิยธรรม ๗ อย่าง'''}}}} ธรรมไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม เป็นไปเพื่อความเจริญฝ่ายเดียว ชื่อว่า อปริหานิยธรรม มี ๗ อย่าง คือ:- {{ordered list|list-style-type=thai| หมั่นประชุมกันเนืองนิตย์.| เมื่อประชุมก็พร้อมเพรียงกันประชุม เมื่อเลิกประชุม ก็พร้อมเพรียงกันเลิก และพร้อมเพรียงช่วยกันทำกิจที่สงฆ์จะต้องทำ.| ไม่บัญญัติสิ่งที่พระพุทธเจ้าไม่บัญญัติขึ้น ไม่ถอนสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้แล้ว สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบทตามที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้.| ภิกษุเหล่าใดเป็นผู้ใหญ่เป็นประธานในสงฆ์ เคารพนับถือภิกษุเหล่านั้น เชื่อฟังถ้อยคำของท่าน.| ไม่ลุอำนาจแก่ความอยากที่เกิดขึ้น.| ยินดีในเสนาสนะป่า.| ตั้งใจอยู่ว่า เพื่อนภิกษุสามเณรซึ่งเป็นผู้มีศีล ซึ่งยังไม่มาสู่อาวาส ขอให้มา ที่มาแล้ว ขอให้อยู่เป็นสุข.}} ธรรม ๗ อย่างนี้ ตั้งอยู่ในผู้ใด ผู้นั้นไม่มีความเสื่อมเลย มีแต่ความเจริญฝ่ายเดียว. {{right|{{smaller|องฺ. สตฺตก. ๒๓/๒๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> njvikeuyjg9ij0wdxup9mz6g4ib0l33 250 91087 298423 297990 2026-09-26T20:11:28Z TinTin45678 12482 298423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๕๓}}</noinclude>{{anchor+|อริยทรัพย์ ๗|{{center|'''อริยทรัพย์ ๗'''}}}} ทรัพย์ คือ คุณความดีที่มีในสันดานอย่างประเสริฐ เรียกอริยทรัพย์ มี ๗ อย่าง คือ:- {{ordered list|list-style-type=thai| สัทธา เชื่อสิ่งที่ควรเชื่อ.| สีล รักษากาย วาจา ให้เรียบร้อย.| หิริ ความละอายต่อบาปทุจริต.| โอตตัปปะ สะดุ้งกลัวต่อบาป.| พาหุสัจจะ ความเป็นคนเคยได้ยินได้ฟังมามาก คือ จำทรงธรรมและรู้ศิลปวิทยามาก.| จาคะ สละให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่คนที่ควรให้ปัน.| ปัญญา รอบรู้สิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์.}} อริยทรัพย์ ๗ ประการนี้ ดีกว่าทรัพย์ภายนอก มีเงินทองเป็นต้น ควรแสวงหาไว้ให้มีในสันดาน. {{right|{{smaller|องฺ. สตฺตก. ๒๓/๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สัปปุริสธรรม ๗|{{center|'''สัปปุริสธรรม ๗ อย่าง'''}}}} ธรรมของสัตบุรุษ เรียกว่า สัปปุริสธรรม มี ๗ อย่าง คือ:- {{ordered list|list-style-type=thai| ธัมมัญญุตา ความเป็นผู้รู้จักเหตุ เช่นรู้จักว่า สิ่งนี้เป็นเหตุแห่งสุข สิ่งนี้เป็นเหตุแห่งทุกข์.| อัตถัญญุตา ความเป็นผู้รู้จักผล เช่นรู้จักว่า สุขเป็นผลแห่งเหตุอันนี้ ทุกข์เป็นผลแห่งเหตุอันนี้.}}<noinclude></noinclude> al0lvgrqtpum1nm9cn0rdm2tz1a5bb4 250 91088 298424 297991 2026-09-26T20:11:42Z TinTin45678 12482 298424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๕๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| อัตตัญญุตา ความเป็นผู้รู้จักตนว่า เราว่าโดยชาติตระกูลยศศักดิ์สมบัติบริวารความรู้และคุณธรรมเพียงเท่านี้ ๆ แล้วประพฤติตนให้สมควรแก่ที่เป็นอยู่อย่างไร.| มัตตัญญุตา ความเป็นผู้รู้ประมาณ ในการแสวงหาเครื่องเลี้ยงชีวิตแต่โดยทางที่ชอบ และรู้จักประมาณในการบริโภคแต่พอควร.| กาลัญญุตา ความเป็นผู้รู้จักกาลเวลาอันสมควรในอันประกอบกิจนั้น ๆ.| ปริสัญญุตา ความเป็นผู้จักประชุมชน และกิริยาที่จะต้องประพฤติต่อประชุมชนนั้น ๆ ว่า หมู่นี้เมื่อเข้าไปหา จะต้องทำกิริยาอย่างนี้ จะต้องพูดอย่างนี้ เป็นต้น.| ปุคคลปโรปรัญญุตา ความเป็นผู้รู้จักเลือกบุคคลว่า ผู้นี้เป็นคนดีควรคบ ผู้นี้เป็นคนไม่ดี ไม่ควรคบ เป็นต้น.}} {{right|{{smaller|องฺ. สตฺตก. ๒๓/๑๑๓.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สัปปุริสธรรมอีก ๗|{{center|'''สัปปุริสธรรมอีก ๗ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัตบุรุษประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ คือ มีศรัทธา มีความละอายต่อบาป มีความกลัวต่อบาป เป็นคนได้ยินได้ฟังมาก เป็นคนมีความเพียร เป็นคนมีสติมั่นคง เป็นคนมีปัญญา.| จะปรึกษาสิ่งใดกับใคร ๆ ก็ไม่ปรึกษาเพื่อจะเบียดเบียนตนและผู้อื่น.}}<noinclude></noinclude> mhcz21bmchpdkc3z6e5u6pa9br128qb 250 91089 298425 297992 2026-09-26T20:12:03Z TinTin45678 12482 298425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๕๕}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| จะคิดสิ่งใดก็ไม่คิดเพื่อจะเบียดเบียนตนและผู้อื่น.| จะพูดสิ่งใดก็ไม่พูดเพื่อจะเบียดเบียนตนและผู้อื่น.| จะทำสิ่งใดก็ไม่ทำเพื่อจะเบียดเบียนตนและผู้อื่น.| มีความเห็นชอบ มีเห็นว่าทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่วเป็นต้น.| ให้ทานโดยเคารพ คือเอื้อเฟื้อแก่ของที่ตัวให้ และผู้รับทานนั้น ไม่ทำอาการดุจทิ้งเสีย.}} {{right|{{smaller|นัย. ม. อุป. ๑๔/๑๑๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|โพชฌงค์ ๗|{{center|'''โพชฌงค์ ๗'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สติ ความระลึกได้.| ธัมมวิจยะ ความสอดส่องธรรม.| วิริยะ ความเพียร.| ปีติ ความอิ่มใจ.| ปัสสัทธิ ความสงบใจและอารมณ์.| สมาธิ ความตั้งใจมั่น.| อุเปกขา ความวางเฉย.}} เรียกตามประเภทว่า สติสัมโพชฌงค์ไปโดยลำดับจนถึงอุเปกขาสัมโพชฌงค์. {{right|{{smaller|สํ. มหา. ๑๙/๙๓.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> rkgsucm2b3e9693f8zz1ten4hdgcu0q 250 91090 298426 297994 2026-09-26T20:12:26Z TinTin45678 12482 298426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๕๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|อัฏฐกะ หมวด ๘|{{center|{{larger|'''อัฏฐกะ คือ หมวด ๘'''}}}}}} {{anchor+|โลกธรรม ๘|{{center|'''โลกธรรม ๘'''}}}} ธรรมที่ครอบงำสัตวโลกอยู่ และสัตวโลกย่อมเป็นไปตามธรรมนั้น เรียกว่าโลกธรรม. โลกธรรมนั้น ๘ อย่าง คือ มีลาภ ๑ ไม่มีลาภ ๑ มียศ ๑ ไม่มียศ ๑ นินทา ๑ สรรเสริญ ๑ สุข ๑ ทุกข์ ๑. ในโลกธรรม ๘ ประการนี้ อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น ควรพิจารณาว่า สิ่งนี้เกิดขึ้นแล้วแก่เรา ก็แต่ว่ามันไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรรู้ตามที่เป็นจริง อย่าให้มันครอบงำจิตได้ คืออย่ายินดีในส่วนที่ปรารถนา อย่ายินร้ายในส่วนที่ไม่ปรารถนา. {{right|{{smaller|องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘|{{center|'''ลักษณะตัดสินธรรมวินัย ๘ ประการ'''}}}} {{ordered list|list-style-type=none | ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความกำหนัดย้อมใจ ๑. | เป็นไปเพื่อความประกอบทุกข์ ๑. | เป็นไปเพื่อความสะสมกองกิเลส ๑. | เป็นไปเพื่อความอยากใหญ่ ๑. | เป็นไปเพื่อความไม่สันโดษยินดีด้วยของมีอยู่ คือมีนี่แล้วอยากได้นั้น ๑. }} {{nop}}<noinclude></noinclude> 6rw5nmmgfrfmm3gmjedacg0qs2fewm8 250 91091 298427 297995 2026-09-26T20:12:45Z TinTin45678 12482 298427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๕๗}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none | เป็นไปเพื่อความคลุกคลีด้วยหมู่คณะ ๑. | เป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน ๑. | เป็นไปเพื่อความเลี้ยงยาก ๑. }} ธรรมเหล่านี้พึงรู้ว่า ไม่ใช่ธรรม ไม่ใช่วินัย ไม่ใช่คำสั่งสอนของพระศาสดา. {{ordered list|list-style-type=none | ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความคลายกำหนัด ๑. | เป็นไปเพื่อความปราศจากทุกข์ ๑. | เป็นไปเพื่อความไม่สะสมกองกิเลส ๑. | เป็นไปเพื่อความอยากอันน้อย ๑. | เป็นไปเพื่อความสันโดษยินดีด้วยของมีอยู่ ๑. | เป็นไปเพื่อความสงัดจากหมู่ ๑. | เป็นไปเพื่อความเพียร ๑. | เป็นไปเพื่อความเลี้ยงง่าย ๑. }} ธรรมเหล่านี้พึงรู้ว่า เป็นธรรม เป็นวินัย เป็นคำสั่งสอนของพระศาสดา. {{right|{{smaller|องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๘๘.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|มรรคมีองค์ ๘|{{center|'''มรรคมีองค์ ๘'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัมมาทิฏฐิ ปัญญาอันเห็นชอบ คือเห็นอริยสัจ ๔.| สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ คือ ดำริจะออกจากกาม ๑ ดำริในอันไม่พยาบาท ๑ ดำริในอันไม่เบียดเบียน ๑.}}<noinclude></noinclude> jnsfp990i7vs8avrym8pvbs0v5jrzqe 250 91092 298428 298006 2026-09-26T20:12:59Z TinTin45678 12482 298428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๕๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| สัมมาวาจา เจรจาชอบ คือเว้นจากวจีทุจริต ๔.| สัมมากัมมันตะ ทำการงานชอบ คือเว้นจากกายทุจริต ๓.| สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ คือเว้นจากความเลี้ยงชีวิตโดยทางที่ผิด.| สัมมาวายามะ เพียรชอบ คือเพียรในที่ ๔ สถาน.| สัมมาสติ ระลึกชอบ คือระลึกในสติปัฏฐานทั้ง ๔.| สัมมาสมาธิ ตั้งใจไว้ชอบ คือเจริญฌานทั้ง ๔.}} ในองค์มรรคทั้ง ๘ นั้น เห็นชอบ ดำริชอบ สงเคราะห์เข้าในปัญญาสิกขา. วาจาชอบ การงานชอบ เลี้ยงชีวิตชอบ สงเคราะห์เข้าในสีลสิกขา. เพียรชอบ ระลึกชอบ ตั้งใจไว้ชอบ สงเคราะห์เข้าในจิตตสิกขา. {{right|{{smaller|ม. มู. ๑๒/๒๖. อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๓๑๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|นวกะ หมวด ๙|{{center|{{larger|'''นวกะ คือ หมวด ๙'''}}}}}} {{anchor+|มละ ๙|{{center|'''มละ คือ มลทิน ๙ อย่าง'''}}}} โกรธ ๑ ลบหลู่บุญคุณท่าน ๑ ริษยา ๑ ตระหนี่ ๑ มายา ๑ มักอวด ๑ พูดปด ๑ มีความปรารถนาลามก ๑ เห็นผิด ๑. {{right|{{smaller|อภิ. วิภงฺค. ๓๕/๕๒๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> elu5ft6lsaynydjezg2u51um7bubc94 250 91093 298429 297997 2026-09-26T20:13:50Z TinTin45678 12482 298429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๕๙}}</noinclude>{{anchor+|ทสกะ หมวด ๑๐|{{center|{{larger|'''ทสกะ คือ หมวด ๑๐'''}}}}}} {{anchor+|อกุศลกรรมบถ ๑๐|{{center|'''อกุศลกรรมบถ ๑๐'''}}}} {{center|จัดเป็นกายกรรม คือทำด้วยกาย ๓ อย่าง}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปาณาติบาต ทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง คือฆ่าสัตว์.| อทินนาทาน ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ด้วยอาการแห่งขโมย.| กาเมสุ มิจฉาจาร ประพฤติผิดในกาม.}} {{center|จัดเป็นวจีกรรม คือทำด้วยวาจา ๔ อย่าง}} {{ordered list|start=4|list-style-type=thai| มุสาวาท พูดเท็จ.| ปิสุณาวาจา พูดส่อเสียด.| ผรุสวาจา พูดคำหยาบ.| สัมผัปปลาปะ พูดเพ้อเจ้อ.}} {{center|จัดเป็นมโนกรรม คือทำด้วยใจ ๓ อย่าง}} {{ordered list|start=8|list-style-type=thai| อภิชฌา โลภอยากได้ของเขา.| พยาบาท ปองร้ายเขา.| มิจฉาทิฏฐิ เห็นผิดจากคลองธรรม.}} กรรม ๑๐ อย่างนี้ เป็นทางบาป ไม่ควรดำเนิน. {{right|{{smaller|ที. มหา. ๑๐/๓๕๖. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๘๔. ม. มู. ๑๒/๕๒๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 3wjxn5r70c7yvn04opusybnbpv9za2g 250 91094 298430 297998 2026-09-26T20:14:16Z TinTin45678 12482 298430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|กุศลกรรมบถ ๑๐|{{center|'''กุศลกรรมบถ ๑๐'''}}}} {{center|จัดเป็นกายกรรม ๓ อย่าง}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปาณาติปาตา เวรมณี เว้นจากทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง.| อทินนาทานา เวรมณี เว้นจากถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ด้วยอาการแห่งขโมย.| กาเมสุ มิจฉาจารา เวรมณี เว้นจากประพฤติผิดในกาม.}} {{center|จัดเป็นวจีกรรม ๔ อย่าง}} {{ordered list|start=4|list-style-type=thai| มุสาวาทา เวรมณี เว้นจากพูดเท็จ.| ปิสุณาย วาจาย เวรมณี เว้นจากพูดส่อเสียด.| ผรุสาย วาจาย เวรมณี เว้นจากพูดคำหยาบ.| สัมผัปปลาปา เวรมณี เว้นจากพูดเพ้อเจ้อ.}} {{center|จัดเป็นมโนกรรม ๓ อย่าง}} {{ordered list|start=8|list-style-type=thai| อนภิชฌา ไม่โลภอยากได้ของเขา.| อพยาบาท ไม่พยาบาทปองร้ายเขา.| สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบตามคลองธรรม.}} กรรม ๑๐ อย่างนี้เป็นทางบุญ ควรดำเนิน. {{right|{{smaller|ที. มหา. ๑๐/๓๕๙. ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๘๔. ม. มู. ๑๒/{{SIC|๖๒๓|๕๒๓}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|บุญกิริยาวัตถุ ๑๐|{{center|'''บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ทานมัย บุญสำเร็จด้วยการบริจาคทาน.| สีลมัย บุญสำเร็จด้วยการรักษาศีล.}}<noinclude></noinclude> 59tisfge7i10v50t0ik71770hmtdhcb 250 91095 298431 297999 2026-09-26T20:14:40Z TinTin45678 12482 298431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๖๑}}</noinclude>{{ordered list|start=3|list-style-type=thai| ภาวนามัย บุญสำเร็จด้วยการเจริญภาวนา.| อปจายนมัย บุญสำเร็จด้วยการประพฤติถ่อมตนแก่ผู้ใหญ่.| เวยยาวัจจมัย บุญสำเร็จด้วยการช่วยขวนขวายในกิจที่ชอบ.| ปัตติทานมัย บุญสำเร็จด้วยการให้ส่วนบุญ.| ปัตตานุโมทนามัย บุญสำเร็จด้วยการอนุโมทนาส่วนบุญ.| ธัมมัสสวนมัย บุญสำเร็จด้วยการฟังธรรม.| ธัมมเทสนามัย บุญสำเร็จด้วยการแสดงธรรม.| ทิฏฐิชุกัมม์ การทำความเห็นให้ตรง.}} {{right|{{smaller|สุ. วิ. ๓/๒๕๖. อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลิ. ๒๙. ตฎฺฏีกา. ๑๗๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐|{{center|'''ธรรมที่บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ๑๐ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า บัดนี้เรามีเพศต่างจากคฤหัสถ์แล้ว อาการกิริยาใด ๆ ของสมณะ เราต้องทำอาการกิริยานั้น ๆ.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ความเลี้ยงชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่น เราควรทำตัวให้เขาเลี้ยงง่าย.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า อาการกายวาจาอย่างอื่นที่เราจะต้องทำให้ดีขึ้นไปกว่านี้ ยังมีอยู่อีก ไม่ใช่เพียงเท่านี้.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ตัวของเราเองติเตียนตัวเราเองโดยศีลได้หรือไม่.}}<noinclude></noinclude> 3ar819zzytdsbmb7jlluxc9plijhaz0 250 91096 298432 298000 2026-09-26T20:14:52Z TinTin45678 12482 298432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=5|list-style-type=thai| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วติเตียนเราโดยศีลได้หรือไม่.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้น.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีจักได้ดี ทำชั่วจักได้ชั่ว.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เรายินดีในที่สงัดหรือไม่.| บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า คุณวิเศษของเรามีอยู่หรือไม่ ที่จะให้เราเป็นผู้ไม่เก้อเขินในเวลาเพื่อนบรรพชิตถามในกาลภายหลัง.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทสก. ๒๔/๙๑.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|นาถกรณธรรม ๑๐|{{center|'''นาถกรณธรรม คือ ธรรมทำที่พึ่ง ๑๐ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ศีล รักษากายวาจาให้เรียบร้อย.| พาหุสัจจะ ความเป็นผู้ได้สดับตรับฟังมาก.| กัลยาณมิตตตา ความเป็นผู้มีเพื่อนดีงาม.}}<noinclude></noinclude> o46x24owznqn75ermyb44z6tspap909 250 91097 298433 298001 2026-09-26T20:15:05Z TinTin45678 12482 298433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๖๓}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| โสวจัสสตา ความเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย.| กิงกรณีเยสุ ทักขตา ความขยันช่วยเอาใจใส่ในกิจธุระของเพื่อนภิกษุสามเณร.| ธัมมกามตา ความใคร่ในธรรมที่ชอบ.| วิริยะ เพียรเพื่อจะละความชั่ว ประพฤติความดี.| สันโดษ ยินดีด้วยผ้านุ่งผ้าห่มอาหารที่นอนที่นั่งและยาตามมีตามได้.| สติ จำการที่ได้ทำและคำที่พูดแล้วแม้นานได้.| ปัญญา รอบรู้ในกองสังขารตามเป็นจริงอย่างไร.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทสก. ๒๔/๒๗}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|กถาวัตถุ ๑๐|{{center|'''กถาวัตถุ คือ ถ้อยคำที่ควรพูด ๑๐ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| อัปปิจฉกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความปรารถนาน้อย.| สันตุฏฐิกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้สันโดษยินดีด้วยปัจจัยตามมีตามได้.| ปวิเวกกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้สงัดกายสงัดใจ.| อสังสัคคกถา ถ้อยคำที่ชักนำไม่ให้ระคนด้วยหมู่.| วิริยารัมภกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้ปรารภความเพียร.| สีลกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้ตั้งอยู่ในศีล.| สมาธิกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำใจให้สงบ.}}<noinclude></noinclude> odc83ewqjyq0niun31bd4somnk3bkef 250 91098 298434 298002 2026-09-26T20:15:23Z TinTin45678 12482 298434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=8|list-style-type=thai| ปัญญากถา ถ้อยคำที่ชักนำให้เกิดปัญญา.| วิมุตติกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำใจให้พ้นจากกิเลส.| วิมุตติญาณทัสสนกถา ถ้อยคำที่ชักนำให้เกิดความรู้ความเห็นในความที่ใจพ้นจากกิเลส.}} {{right|{{smaller|องฺ. ทสก. ๒๔/๑๓๘.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อนุสสติ ๑๐|{{center|'''อนุสสติ คือ อารมณ์ควรระลึก ๑๐ ประการ'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| พุทธานุสสติ ระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า.| ธัมมานุสสติ ระลึกถึงคุณของพระธรรม.| สังฆานุสสติ ระลึกถึงคุณของพระสงฆ์.| สีลานุสสติ ระลึกถึงศีลของตน.| จาคานุสสติ ระลึกถึงทานที่ตนบริจาคแล้ว.| เทวตานุสสติ ระลึกถึงคุณที่ทำบุคคลให้เป็นเทวดา.| มรณัสสติ ระลึกถึงความตายที่จะมาถึงตน.| กายคตาสติ ระลึกทั่วไปในกาย ให้เห็นว่า ไม่งาม น่าเกลียดโสโครก.| อานาปานสติ ตั้งสติกำหนดลมหายใจเข้าออก.| อุปสมานุสสติ ระลึกถึงคุณพระนิพพาน ซึ่งเป็นที่ระงับกิเลสและกองทุกข์.}} {{right|{{smaller|วิ. ฉอนุสสติ. ปฐม. ๒๕๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> md6q94799jm1bcptbc15z3i3g3yrvj0 250 91099 298435 298003 2026-09-26T20:16:30Z TinTin45678 12482 298435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||ธรรมวิภาค|๖๕}}</noinclude>{{anchor+|ปกิณณกะ หมวดเบ็ดเตล็ด|{{center|{{larger|'''ปกิณณกะ คือ หมวดเบ็ดเตล็ด'''}}}}}} {{anchor+|อุปกิเลส ๑๖|{{center|'''อุปกิเลส คือ โทษเครื่องเศร้าหมอง ๑๖ อย่าง<ref>ในธัมมทายาทสูตร (ม. มู. ๑๒-๒๖/๒๗) ข้อ ๑ ว่า โลภะ ข้อ ๒ ว่า โทสะ, ในวัตถุปมสูตร (ม. มู. ๑๒/๖๕) ข้อ ๑ ว่า อภิชฌาวิสมโลภะ ข้อ ๒ ว่า พยาปาทะ, นอกนั้นเหมือนกัน.</ref>'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| อภิชฌาวิสมโลภะ ละโมภไม่สม่ำเสมอ คือความเพ่งเล็ง.| โทสะ ร้ายกาจ.| โกธะ โกรธ.| อุปนาหะ ผูกโกรธไว้.| มักขะ ลบหลู่คุณท่าน.| ปลาสะ ตีเสมอ คือยกตัวเทียมท่าน.| อิสสา ริษยา คือเห็นเขาได้ดี ทนอยู่ไม่ได้.| มัจฉริยะ ตระหนี่.| มายา มารยา คือเจ้าเล่ห์.| สาเถยยะ โอ้อวด.| ถัมภะ หัวดื้อ.| สารัมภะ แข่งดี.| มานะ ถือตัว.| อติมานะ ดูหมิ่นท่าน.| มทะ มัวเมา.| ปมาทะ เลินเล่อ.}} {{right|{{smaller|ม. มู. ๑๒/๒๖-๒๗,๖๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude>{{rule|margin_tb=1em}} {{smallrefs}}</noinclude> 27og6s2bgoarx0zm2899k5lk5u29yb7 250 91100 298436 298004 2026-09-26T20:16:42Z TinTin45678 12482 298436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|โพธิปักขิยธรรม ๓๗|{{center|'''โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ'''}}}} {{ordered list|list-style-type=none | [[นวโกวาท/บทที่ 2#สติปัฏฐาน ๔|สติปัฏฐาน ๔]] (หน้า ๔๐). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ปธาน ๔|สัมมัปปธาน ๔]] (ปธาน ๔ หน้า ๓๗). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#อิทธิบาท ๔|อิทธิบาท ๔]] (หน้า ๓๗). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#พละ ๕|อินทรีย์ ๕]] (หน้า ๔๖). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#พละ ๕|พละ ๕]] (หน้า ๔๖). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#โพชฌงค์ ๗|โพชฌงค์ ๗]] (หน้า ๕๕). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#มรรคมีองค์ ๘|มรรคมีองค์ ๘]] (หน้า ๕๗). }} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> f48l7pk6qtpd5v5pmu500wzk5bdc0fe 298437 298436 2026-09-26T20:16:58Z TinTin45678 12482 298437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|โพธิปักขิยธรรม ๓๗|{{center|'''โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ'''}}}} {{ordered list|list-style-type=none | [[นวโกวาท/บทที่ 2#สติปัฏฐาน ๔|สติปัฏฐาน ๔]] (หน้า ๔๐). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#ปธาน ๔|สัมมัปปธาน ๔]] (ปธาน ๔ หน้า ๓๗). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#อิทธิบาท ๔|อิทธิบาท ๔]] (หน้า ๓๗). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#พละ ๕|อินทรีย์ ๕]] (หน้า ๔๖). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#พละ ๕|พละ ๕]] (หน้า ๔๖). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#โพชฌงค์ ๗|โพชฌงค์ ๗]] (หน้า ๕๕). | [[นวโกวาท/บทที่ 2#มรรคมีองค์ ๘|มรรคมีองค์ ๘]] (หน้า ๕๗). }} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 7pmsiafuiiuelge4rm77b2oyntnzyfp 250 91101 298438 298010 2026-09-26T20:17:44Z TinTin45678 12482 298438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" /></noinclude>{{anchor+|คิหิปฏิบัติ|{{center|{{x-larger|'''คิหิปฏิบัติ'''}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|จตุกกะ|{{center|{{larger|'''จตุกกะ'''}}}}}} {{anchor+|กรรมกิเลส ๔|{{center|'''กรรมกิเลส คือ กรรมเครื่องเศร้าหมอง ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปาณาติบาต ทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง.| อทินนาทาน ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ด้วยอาการแห่งขโมย.| กาเมสุ มิจฉาจาร ประพฤติผิดในกาม.| มุสาวาท พูดเท็จ.}} กรรม ๔ อย่างนี้ นักปราชญ์ไม่สรรเสริญเลย. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|อบายมุข ๔|{{center|'''อบายมุข คือ เหตุเครื่องฉิบหาย ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ความเป็นนักเลงหญิง.| ความเป็นนักเลงสุรา.| ความเป็นนักเลงเล่นการพนัน.| ความคบคนชั่วเป็นมิตร.}} โทษ ๔ ประการนี้ ไม่ควรประกอบ. {{right|{{smaller|องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๖}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 5smf704zkjbl7pafyx1jlg3c8r4wwob 250 91102 298439 298011 2026-09-26T20:18:14Z TinTin45678 12482 298439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๖๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ ๔|{{center|'''ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ คือ ประโยชน์ในปัจจุบัน ๔ อย่าง<ref>ในบาลีใช้ว่า ธรรม ๔ ประการ เป็นไปเพื่อเกื้อกูล เพื่อสุขในปัจจุบัน.</ref>'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| อุฏฐานสัมปทา ถึงพร้อมด้วยความหมั่น ในการประกอบกิจเครื่องเลี้ยงชีวิตก็ดี ในการศึกษาเล่าเรียนก็ดี ในการทำธุระหน้าที่ของตนก็ดี.| อารักขสัมปทา ถึงพร้อมด้วยการรักษา คือรักษาทรัพย์ที่แสวงหามาได้ด้วยความหมั่น ไม่ให้เป็นอันตรายก็ดี รักษาการงานของตัว ไม่ให้เสื่อมเสียไปก็ดี.| กัลยาณมิตตตา ความมีเพื่อนเป็นคนดี ไม่คบคนชั่ว.| สมชีวิตา ความเลี้ยงชีวิตตามสมควรแก่กำลังทรัพย์ที่หาได้ ไม่ให้ฝืดเคืองนัก ไม่ให้ฟูมฟายนัก.}} {{right|{{smaller|องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๔.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สัมปรายิกัตถประโยชน์ ๔|{{center|'''สัมปรายิกัตถประโยชน์ คือ ประโยชน์ภายหน้า ๔ อย่าง<ref>ในบาลีใช้ว่า ธรรม ๔ ประการ เป็นไปเพื่อเกื้อกูล เพื่อสุขในภายหน้า.</ref>'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัทธาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศรัทธา คือเชื่อสิ่งที่ควรเชื่อ เช่นเชื่อว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เป็นต้น| สีลสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศีล คือรักษากายวาจาเรียบร้อยดีไม่มีโทษ.| จาคสัมปทา ถึงพร้อมด้วยการบริจาคทาน เป็นการเฉลี่ยสุขให้แก่ผู้อื่น.}}<noinclude>{{rule|margin_tb=1em}} {{smallrefs}}</noinclude> 83po6x530ftq96gfu8q5jxeoxx7bzrx 250 91103 298440 298013 2026-09-26T20:18:40Z TinTin45678 12482 298440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๖๙}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| ปัญญาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยปัญญา รู้จักบาป บุญ คุณ โทษ ประโยชน์ มิใช่ประโยชน์ เป็นต้น.}} {{right|{{smaller|องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๗.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|มิตตปฏิรูป ๔|{{center|'''มิตตปฏิรูป คือ คนเทียมมิตร ๔ จำพวก'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| คนปอกลอก.| คนดีแต่พูด.| คนหัวประจบ.| คนชักชวนในทางฉิบหาย.}} คน ๔ จำพวกนี้ ไม่ใช่มิตร เป็นแต่คนเทียมมิตร ไม่ควรคบ. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๙.}}}} {{anchor+|คนปอกลอกมีลักษณะ ๔|{{center|๑. คนปอกลอก มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) คิดเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว.| (๒) เสียให้น้อย คิดเอาให้ได้มาก.| (๓) เมื่อมีภัยแก่ตัว จึงรับทำกิจของเพื่อน.| (๔) คบเพื่อนเพราะเห็นแก่ประโยชน์ของตัว.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ ๑๑/๑๙๙.}}}} {{anchor+|คนดีแต่พูดมีลักษณะ ๔|{{center|๒. คนดีแต่พูด มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) เก็บเอาของล่วงแล้วมาปราศรัย.| (๒) อ้างเอาของที่ยังไม่มีมาปราศรัย.}}<noinclude></noinclude> ilvkge9ifjxjzrt7ej5w6gq9zw7h682 250 91104 298441 298015 2026-09-26T20:18:59Z TinTin45678 12482 298441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๗๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| (๓) สงเคราะห์ด้วยสิ่งหาประโยชน์มิได้.| (๔) ออกปากพึ่งมิได้.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐.}}}} {{anchor+|คนหัวประจบมีลักษณะ ๔|{{center|๓. คนหัวประจบ มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) จะทำชั่วก็คล้อยตาม.| (๒) จะทำดีก็คล้อยตาม.| (๓) ต่อหน้าว่าสรรเสริญ.| (๔) ลับหลังตั้งนินทา.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐.}}}} {{anchor+|คนชักชวนในทางฉิบหายมีลักษณะ ๔|{{center|๔. คนชักชวนในทางฉิบหาย มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ชักชวนดื่มน้ำเมา.| (๒) ชักชวนเที่ยวกลางคืน.| (๓) ชักชวนให้มัวเมาในการเล่น.| (๔) ชักชวนเล่นการพนัน.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|มิตรแท้ ๔|{{center|'''มิตรแท้ ๔ จำพวก'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| มิตรมีอุปการะ.| มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์.| มิตรแนะประโยชน์.}}<noinclude></noinclude> 64or9imcr14yjsidp7gaqun1ggdtrcq 250 91105 298442 298016 2026-09-26T20:19:33Z TinTin45678 12482 298442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๗๑}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| มิตรมีความรักใคร่}} มิตร ๔ จำพวกนี้ เป็นมิตรแท้ ควรคบ. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑.}}}} {{anchor+|มิตรมีอุปการะมีลักษณะ ๔|{{center|๑. มิตรมีอุปการะ มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ป้องกันเพื่อนผู้ประมาทแล้ว.| (๒) ป้องกันทรัพย์สมบัติของเพื่อนผู้ประมาทแล้ว.| (๓) เมื่อมีภัย เป็นที่พึ่งพำนักได้.| (๔) เมื่อมีธุระ ช่วยออกทรัพย์ให้เกินกว่าที่ออกปาก.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑.}}}} {{anchor+|มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์มีลักษณะ ๔|{{center|๒. มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์ มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ขยายความลับของตนแก่เพื่อน.| (๒) ปิดความลับของเพื่อนไม่ให้แพร่งพราย.| (๓) ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ.| (๔) แม้ชีวิตก็อาจสละแทนได้.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑.}}}} {{anchor+|มิตรแนะประโยชน์มีลักษณะ ๔|{{center|๓. มิตรแนะประโยชน์ มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ห้ามไม่ให้ทำความชั่ว.| (๒) แนะนำให้ตั้งอยู่ในความดี.| (๓) ให้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง.| (๔) บอกทางสวรรค์ให้.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๑.}}}} {{nop}}<noinclude></noinclude> t6c010d19u5gsqaoawtfeihta6oehaq 250 91106 298443 298017 2026-09-26T20:20:03Z TinTin45678 12482 298443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๗๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|มิตรมีความรักใคร่มีลักษณะ ๔|{{center|๔. มิตรมีความรักใคร่ มีลักษณะ ๔}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ทุกข์ ๆ ด้วย.| (๒) สุข ๆ ด้วย.| (๓) โต้เถียงคนที่พูดติเตียนเพื่อน.| (๔) รับรองคนที่พูดสรรเสริญเพื่อน.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/{{SIC|๒๑๒|๒๐๒}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สังคหวัตถุ ๔|{{center|'''สังคหวัตถุ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ทาน ให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่ผู้อื่นที่ควรให้ปัน.| ปิยวาจา เจรจาวาจาที่อ่อนหวาน.| อัตถจริยา ประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น.| สมานัตตตา ความเป็นคนมีตนเสมอไม่ถือตัว.}} คุณทั้ง ๔ อย่างนี้ เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจของผู้อื่นไว้ได้. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. {{SIC|๒๐|๒๑}}/๔๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สุขของคฤหัสถ์ ๔|{{center|'''สุขของคฤหัสถ์ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สุขเกิดแต่ความมีทรัพย์.| สุขเกิดแต่การจ่ายทรัพย์บริโภค.| สุขเกิดแต่ความไม่ต้องเป็นหนี้.| สุขเกิดแต่ประกอบการงานที่ปราศจากโทษ.}} {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/{{SIC|๔๙๐|๙๐}}.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> 44wvd95jvam5l7auj2qlykeyeky8gfq 250 91107 298444 298018 2026-09-26T20:20:27Z TinTin45678 12482 298444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๗๓}}</noinclude>{{anchor+|ความปรารถนาของบุคคลในโลกที่ได้สมหมายด้วยยาก ๔|{{center|'''ความปรารถนาของบุคคลในโลกที่ได้สมหมายด้วยยาก ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ขอสมบัติจงเกิดมีแก่เราโดยทางที่ชอบ.| ขอยศจงเกิดมีแก่เรากับญาติพวกพ้อง.| ขอเราจงรักษาอายุให้ยืนนาน.| เมื่อสิ้นชีพแล้ว ขอเราจงไปบังเกิดในสวรรค์.}} {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๘๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ธรรมเป็นเหตุให้สมหมาย ๔|{{center|'''ธรรมเป็นเหตุให้สมหมาย มีอยู่ ๔ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัทธาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศรัทธา.| สีลสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศีล.| จาคสัมปทา ถึงพร้อมด้วยบริจาคทาน.| ปัญญาสัมปทา ถึงพร้อมด้วยปัญญา.}} {{right|{{smaller|องฺ. {{SIC|จตุกฺก. ๒๑/๘๔.|อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๒}}}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ตระกูลอันมั่งคั่งจะตั้งอยู่นานไม่ได้เพราะสถาน ๔|{{center|'''ตระกูลอันมั่งคั่งจะตั้งอยู่นานไม่ได้ เพราะสถาน ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ไม่แสวงหาพัสดุที่หายแล้ว.| ไม่บูรณะพัสดุที่คร่ำคร่า.| ไม่รู้จักประมาณในการบริโภคสมบัติ.| ตั้งสตรีหรือบุรุษทุศีลให้เป็นแม่เรือนพ่อเรือน.}} ผู้หวังจะดำรงตระกูลควรเว้นสถาน ๔ ประการนี้เสีย. {{right|{{smaller|องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๓๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> k7jwqv9a2fyw5om4jkikpyllg2gavvt 250 91108 298445 298020 2026-09-26T20:21:02Z TinTin45678 12482 298445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๗๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|ธรรมของฆราวาส ๔|{{center|'''ธรรมของฆราวาส ๔'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| สัจจะ สัตย์ซื่อแก่กัน.| ทมะ รู้จักข่มจิตของตน.| ขันติ อดทน.| จาคะ สละให้ปันสิ่งของ ๆ ตนแก่คนที่ควรให้ปัน.}} {{right|{{smaller|สํ. ส. ๑๕/๓๑๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ปัญจกะ|{{center|{{larger|'''ปัญจกะ'''}}}}}} {{anchor+|ประโยชน์เกิดแต่การถือโภคทรัพย์ ๕|{{center|'''ประโยชน์เกิดแต่การถือโภคทรัพย์ ๕ อย่าง'''}}}} {{center|แสวงหาโภคทรัพย์ได้โดยทางที่ชอบแล้ว}} {{ordered list|list-style-type=none| ๑. เลี้ยงตัว มารดา บิดา บุตร ภรรยา บ่าวไพร่ ให้เป็นสุข.| ๒. เลี้ยงเพื่อนฝูงให้เป็นสุข.| ๓. บำบัดอันตรายที่เกิดแต่เหตุต่าง ๆ.| ๔. ทำพลี ๕ อย่าง คือ| {{ordered list|list-style-type=none| ก. ญาติพลี สงเคราะห์ญาติ.| ข. อติถิพลี ต้อนรับแขก.| ค. ปุพพเปตพลี ทำบุญอุทิศให้ผู้ตาย.}} }}<noinclude></noinclude> ia9jo2nkgyh2jmgfmhrpu0jl30trmok 250 91109 298446 298021 2026-09-26T20:21:28Z TinTin45678 12482 298446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๗๕}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| {{ordered list|list-style-type=none| ฆ. ราชพลี ถวายเป็นหลวง มีภาษีอากรเป็นต้น.| ง. เทวตาพลี ทำบุญอุทิศให้เทวดา.}} ๕. บริจาคทานในสมณพราหมณ์ผู้ประพฤติชอบ.}} {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๔๘.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ศีล ๕|{{center|'''ศีล ๕'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปาณาติปาตา เวรมณี เว้นจากทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป.| อทินนาทานา เวรมณี เว้นจากถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ ด้วยอาการแห่งขโมย.| กาเมสุ มิจฉาจารา เวรมณี เว้นจากประพฤติผิดในกาม.| มุสาวาทา เวรมณี เว้นจากพูดเท็จ.| สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี เว้นจากดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท.}} ศีล ๕ ประการนี้ คฤหัสถ์ควรรักษาเป็นนิตย์. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๒๖.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|มิจฉาวณิชชา ๕|{{center|'''มิจฉาวณิชชา คือการค้าขายไม่ชอบธรรม ๕ อย่าง'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ค้าขายเครื่องประหาร.| ค้าขายมนุษย์.| ค้าขายสัตว์เป็นสำหรับฆ่าเพื่อเป็นอาหาร.| ค้าขายน้ำเมา.}}<noinclude></noinclude> joeypreorqvmqgojvcvfurezc87jjkh 250 91110 298447 298022 2026-09-26T20:21:55Z TinTin45678 12482 298447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๗๖|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|start=5|list-style-type=thai| ค้าขายยาพิษ.}} การค้าขาย ๕ อย่างนี้ เป็นข้อห้าม อุบาสกไม่ให้ประกอบ. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๓๒.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|สมบัติของอุบาสก ๕|{{center|'''สมบัติของอุบาสก ๕ ประการ'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ประกอบด้วยศรัทธา.| มีศีล{{SIC|บริสุทธ์|บริสุทธิ์}}.| ไม่ถือมงคลตื่นข่าว คือเชื่อกรรม ไม่เชื่อมงคล.| ไม่แสวงหาเขตบุญนอกพุทธศาสนา.| บำเพ็ญบุญแต่ในพุทธศาสนา.}} อุบาสกพึงตั้งอยู่ในสมบัติ ๕ ประการ และเว้นจากวิบัติ ๕ ประการ ซึ่งวิปริตจากสมบัตินั้น. {{right|{{smaller|องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๒๓๐.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}} {{anchor+|ฉักกะ|{{center|{{larger|'''ฉักกะ'''}}}}}} {{anchor+|ทิศ ๖|{{center|'''ทิศ ๖'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ปุรัตถิมทิส คือทิศเบื้องหน้า มารดาบิดา.| ทักขิณทิส คือทิศเบื้องขวา อาจารย์.| ปัจฉิมทิส คือทิศเบื้องหลัง บุตรภรรยา.}}<noinclude></noinclude> 2ijj9f1rjrzpzmlo97eyud91uoezcxw 250 91111 298448 298023 2026-09-26T20:22:26Z TinTin45678 12482 298448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๗๗}}</noinclude>{{ordered list|start=4|list-style-type=thai| อุตตรทิส คือทิศเบื้องซ้าย มิตร.| เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต่ำ บ่าว.| อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์.}} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|บุตรพึงบำรุงมารดาบิดาด้วยสถาน ๕|๑. ปุรัตถิมทิส คือทิศเบื้องหน้า มารดาบิดา บุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕.}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ท่านได้เลี้ยงมาแล้ว เลี้ยงท่านตอบ.| (๒) ทำกิจของท่าน.| (๓) ดำรงวงศ์สกุล.| (๔) ประพฤติตนให้เป็นคนควรรับทรัพย์มรดก.| (๕) เมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว ทำบุญอุทิศให้ท่าน.}} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๓.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|มารดาบิดาอนุเคราะห์บุตรด้วยสถาน ๕|มารดาบิดาได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์บุตรด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ห้ามไม่ให้ทำความชั่ว.| (๒) ให้ตั้งอยู่ในความดี.| (๓) ให้ศึกษาศิลปวิทยา.| (๔) หาภรรยาที่สมควรให้.| (๕) มอบทรัพย์ให้ในสมัย.}} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒}}}} {{nop}}<noinclude></noinclude> 4ups1fmpe8iehaddm0lz3vrgw0mz094 250 91112 298449 298024 2026-09-26T20:22:49Z TinTin45678 12482 298449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๗๘|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|ศิษย์พึงบำรุงอาจารย์ด้วยสถาน ๕|๒. ทักขิณทิส คือทิศเบื้องขวา อาจารย์ ศิษย์พึงบำรุงด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ด้วยลุกขึ้นยืนรับ.| (๒) ด้วยเข้าไปยืนคอยรับใช้.| (๓) ด้วยเชื่อฟัง.| (๔) ด้วยอุปัฏฐาก.| (๕) ด้วยเรียนศิลปวิทยาโดยเคารพ.}} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๓.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|อาจารย์อนุเคราะห์ศิษย์ด้วยสถาน ๕|อาจารย์ได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์ศิษย์ด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) แนะนำดี.| (๒) ให้เรียนดี.| (๓) บอกศิลปให้สิ้นเชิง ไม่ปิดบังอำพราง.| (๔) ยกย่องให้ปรากฏในเพื่อนฝูง.| (๕) ทำความป้องกันในทิศทั้งหลาย (คือจะไปทางทิศไหนก็ไม่อดอยาก).}} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|สามีพึงบำรุงภรรยาด้วยสถาน ๕|๓. ปัจฉิมทิส คือทิศเบื้องหลัง ภรรยา สามีพึงบำรุงด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ด้วยยกย่องนับถือว่าเป็นภรรยา.| (๒) ด้วยไม่ดูหมิ่น.| (๓) ด้วยไม่ประพฤติล่วงใจ.}} }}<noinclude></noinclude> ohr48mnflobljhjow01wi3fmrwqy9ls 250 91113 298450 298025 2026-09-26T20:23:11Z TinTin45678 12482 298450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๗๙}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| {{ordered list|list-style-type=none| (๔) ด้วยมอบความเป็นใหญ่ให้.| (๕) ด้วยให้เครื่องแต่งตัว.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|ภรรยาอนุเคราะห์สามีด้วยสถาน ๕|ภรรยาได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์สามีด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) จัดการงานดี.| (๒) สงเคราะห์คนข้างเคียงของผัวดี.| (๓) ไม่ประพฤติล่วงใจผัว.| (๔) รักษาทรัพย์ที่ผัวหามาได้ไว้.| (๕) ขยันไม่เกียจคร้านในกิจการทั้งปวง.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|กุลบุตรพึงบำรุงมิตรด้วยสถาน ๕|๔. อุตตรทิส คือทิศเบื้องซ้าย มิตร กุลบุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ด้วยให้ปัน.| (๒) ด้วยเจรจาถ้อยคำไพเราะ.| (๓) ด้วยประพฤติประโยชน์.| (๔) ด้วยความเป็นผู้มีตนเสมอ.| (๕) ด้วยไม่แกล้งกล่าวให้คลาดจากความเป็นจริง.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๔.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|มิตรอนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๕|มิตรได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) รักษามิตรผู้ประมาทแล้ว.}} }}<noinclude></noinclude> rt2qyu8w2dhj1um0b3fyg8zb2poj6un 250 91114 298451 298026 2026-09-26T20:23:51Z TinTin45678 12482 298451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๘๐|นวโกวาท|}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none|| {{ordered list|list-style-type=none| (๒) รักษาทรัพย์ของมิตรผู้ประมาทแล้ว.| (๓) เมื่อมีภัย เอาเป็นที่พึ่งพำนักได้.| (๔) ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ.| (๕) นับถือตลอดถึงวงศ์ของมิตร.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|นายพึงบำรุงบ่าวด้วยสถาน ๕|๕. เหฏฐิมทิส คือทิศเบื้องต่ำ บ่าว นายพึงบำรุงด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ด้วยจัดการงานให้ทำตามสมควรแก่กำลัง.| (๒) ด้วยให้อาหารและรางวัล.| (๓) ด้วยรักษาพยาบาลในเวลาเจ็บไข้.| (๔) ด้วยแจกของมีรสแปลกประหลาดให้กิน.| (๕) ด้วยปล่อยในสมัย.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|บ่าวอนุเคราะห์นายด้วยสถาน ๕|บ่าวได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์นายด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ลุกขึ้นทำการงานก่อนนาย.| (๒) เลิกการงานทีหลังนาย.| (๓) ถือเอาแต่ของที่นายให้.| (๔) ทำการงานให้ดีขึ้น.| (๕) นำคุณของนายไปสรรเสริญในที่นั้น ๆ.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.}}}} {{nop}}<noinclude></noinclude> cc93f0urvjz2uk4k0cdn5tcd3yknz6h 250 91115 298452 298027 2026-09-26T20:24:20Z TinTin45678 12482 298452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๘๑}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|กุลบุตรพึงบำรุงสมณพราหมณ์ด้วยสถาน ๕|๖. อุปริมทิส คือทิศเบื้องบน สมณพราหมณ์ กุลบุตรพึงบำรุงด้วยสถาน ๕}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ด้วยกายกรรม คือทำอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา.| (๒) ด้วยวจีกรรม คือพูดอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา.| (๓) ด้วยมโนกรรม คือคิดอะไร ๆ ประกอบด้วยเมตตา.| (๔) ด้วยความเป็นผู้ไม่ปิดประตู คือมิได้ห้ามไม่ให้เข้าบ้านเรือน.| (๕) ด้วยให้อามิสทาน.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.}}}} {{ordered list|list-style-type=none| {{anchor+|สมณพราหมณ์อนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖|สมณพราหมณ์ได้รับบำรุงฉะนี้แล้ว ย่อมอนุเคราะห์กุลบุตรด้วยสถาน ๖}}| {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ห้ามไม่ให้กระทำความชั่ว.| (๒) ให้ตั้งอยู่ในความดี.| (๓) อนุเคราะห์ด้วยน้ำใจอันงาม.| (๔) ให้ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง.| (๕) ทำสิ่งที่เคยฟังแล้วให้แจ่ม.| (๖) บอกทางสวรรค์ให้.| }} }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๕.}}}} {{rule|width=10%|margin_tb=1em}}<noinclude></noinclude> opv1wn54b42as0v7y0i6tk314ju0dl9 250 91116 298453 298029 2026-09-26T20:24:41Z TinTin45678 12482 298453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๘๒|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|อบายมุข ๖|{{center|'''อบายมุข คือเหตุเครื่องฉิบหาย ๖'''}}}} {{ordered list|list-style-type=thai| ดื่มน้ำเมา.| เที่ยวกลางคืน.| เที่ยวดูการเล่น.| เล่นการพนัน.| คบคนชั่วเป็นมิตร.| เกียจคร้านทำการงาน.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๖.}}}} {{anchor+|ดื่มน้ำเมามีโทษ ๖|{{center|๑. ดื่มน้ำเมา มีโทษ ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) เสียทรัพย์.| (๒) ก่อการทะเลาะวิวาท.| (๓) เกิดโรค.| (๔) ต้องติเตียน.| (๕) ไม่รู้จักอาย.| (๖) ทอนกำลังปัญญา.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๖.}}}} {{anchor+|เที่ยวกลางคืนมีโทษ ๖|{{center|๒. เที่ยวกลางคืน มีโทษ ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) ชื่อว่าไม่รักษาตัว.| (๒) ชื่อว่าไม่รักษาลูกเมีย.| (๓) ชื่อว่าไม่รักษาทรัพย์สมบัติ.}}<noinclude></noinclude> s0m1w1ez5t3xta84oohkqpydwd0h9hl 250 91117 298454 298030 2026-09-26T20:25:12Z TinTin45678 12482 298454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader||คิหิปฏิบัติ|๘๓}}</noinclude>{{ordered list|list-style-type=none| (๔) เป็นที่ระแวงของคนทั้งหลาย.| (๕) มักถูกใส่ความ.| (๖) ได้ความลำบากมาก.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/{{SIC|๑๖๙|๑๙๖}}.}}}} {{anchor+|เที่ยวดูการเล่นมีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖|{{center|๓. เที่ยวดูการเล่น มีโทษตามวัตถุที่ไปดู ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) รำที่ไหนไปที่นั้น.| (๒) ขับร้องที่ไหนไปที่นั้น.| (๓) ดีดสีตีเป่าที่ไหนไปที่นั้น.| (๔) เสภาที่ไหนไปที่นั้น.| (๕) เพลงที่ไหนไปที่นั้น.| (๖) เถิดเทิงที่ไหนไปที่นั้น.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗.}}}} {{anchor+|เล่นการพนันมีโทษ ๖|{{center|๔. เล่นการพนัน มีโทษ ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) เมื่อชนะยอมก่อเวร.| (๒) เมื่อแพ้ย่อมเสียดายทรัพย์ที่เสียไป.| (๓) ทรัพย์ยอมฉิบหาย.| (๔) ไม่มีใครเชื่อถือถ้อยคำ.| (๕) เป็นที่หมิ่นประมาทของเพื่อน.| (๖) ไม่มีใครประสงค์จะแต่งงานด้วย.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗.}}}} {{nop}}<noinclude></noinclude> dbt7gmybf1kdeg0onjgwomoehtcuijk 250 91118 298455 298031 2026-09-26T20:26:11Z TinTin45678 12482 298455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="TinTin45678" />{{RunningHeader|๘๔|นวโกวาท|}}</noinclude>{{anchor+|คบคนชั่วเป็นมิตรมีโทษตามบุคคลที่คบ ๖|{{center|๕. คบคนชั่วเป็นมิตร มีโทษตามบุคคลที่คบ ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) นำให้เป็นนักเลงการพนัน.| (๒) นำให้เป็นนักเลงเจ้าชู้.| (๓) นำให้เป็นนักเลงเหล้า.| (๔) นำให้เป็นคนลวงเขาด้วยของปลอม.| (๕) นำให้เป็นคนลวงเขาซึ่งหน้า.| (๖) นำให้เป็นคนหัวไม้.| }} {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗.}}}} {{anchor+|เกียจคร้านทำการงานมีโทษ ๖|{{center|๖. เกียจคร้านทำการงาน มีโทษ ๖}}}} {{ordered list|list-style-type=none| (๑) มักให้อ้างว่า หนาวนัก แล้วไม่ทำการงาน.| (๒) มักให้อ้างว่า ร้อนนัก แล้วไม่ทำการงาน.| (๓) มักให้อ้างว่า เวลาเย็นแล้ว แล้วไม่ทำการงาน.| (๔) มักให้อ้างว่า ยังเช้าอยู่ แล้วไม่ทำการงาน.| (๕) มักให้อ้างว่า หิวนัก แล้วไม่ทำการงาน.| (๖) มักให้อ้างว่า ระหายนัก แล้วไม่ทำการงาน.| }} ผู้หวังความเจริญด้วยโภคทรัพย์ พึงเว้นเหตุเครื่องฉิบหาย ๖ ประการนี้เสีย. {{right|{{smaller|ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๗.}}}} {{rule|margin_tb=1em}}<noinclude>{{center|{{smaller|พิมพ์ที่ ร.พ. มหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร พระนคร ฯ}}}} {{center|{{smaller|นายพินิจ อู่สำราญ ผู้พิมพ์โฆษณา ๑๖/๑/๒๕๑๓}}}}</noinclude> asxlbbq9ip25l1ljccl1ru7btevfirr 10 91689 298558 297276 2026-09-27T08:25:56Z Vesperstelo 11696 298558 wikitext text/x-wiki <noinclude>{{delete|ท7}}</noinclude>{{รายการแนวนอน| * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu|0]] * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (1) 2505.djvu|1]] * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu|2]] * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (3) 2506.djvu|3]] * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (4) 2505.djvu|4]] * [[ดัชนี:Kot Mai Tra Sam Duang (5) 2506.djvu|5]] * {{ลล|[[แม่แบบ:ชุดเล่ม กฎหมายตราสามดวง|แม่แบบ]]}} * {{ลล|{{ลสย|กฎหมายตราสามดวง|สถานีย่อย}}}} }}<noinclude> {{documentation}} </noinclude> 2yep652ozsmyc5hr6tycag7d3o6h6rr 10 91690 298557 297215 2026-09-27T08:25:51Z Vesperstelo 11696 298557 wikitext text/x-wiki <noinclude>{{delete|ท7}}</noinclude> ==วัตถุประสงค์== ใช้แสดงรายการดัชนีของ ''[[กฎหมายตราสามดวง]]'' ในเนมสเปซดัชนี ==วิธีใช้== ใส่โค้ดดังนี้ในช่อง "ชุดเล่ม" (volumes) ในหน้าดัชนี <pre>{{ชุดเล่ม กฎหมายตราสามดวง}}</pre> <!-- ==แม่แบบที่เกี่ยวข้อง== * {{มบ|ลิงก์ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1}} --> [[หมวดหมู่:แม่แบบชุดเล่ม|กฎหมายตราสามดวง]] p68h459qs9o137jyk5vynnfhy7beqw8 252 91691 298555 297216 2026-09-27T08:25:21Z Vesperstelo 11696 298555 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=หนังสือ |ชื่อ={{delete|ท7}}[[กฎหมายตราสามดวง]] |ภาษา=th |เล่ม=[[กฎหมายตราสามดวง/เล่ม 2|เล่ม 2]] |ผู้สร้างสรรค์={{ลสย|มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ={{ลผส|โรแบร์ แลงกาต์}} |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่={{ลสย|องค์การค้าของคุรุสภา}} |สถานที่=พระนคร |ปี=2505 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร= |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=C |การผสานหน้า=no |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์= |หน้า=<pagelist 1to368 = thai 1to6 = - 7 = ก 8 = ข 9 = ค 10 = ง 11 = จ 12 = ฉ 13 = ช 14 = ซ 15 = ฌ 16 = ญ 17 = ฎ 18 = ฏ 19 = ฐ 20 = ฑ 21 = 1 366to368 = - /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ=; สารบัญ # คำนำของผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัย (น. ก) # คำนำของผู้จัดพิมพ์ (น. จ) # พระไอยการบานแผนก (น. 1) # พระไอยการลักษณรับฟ้อง (น. 27) # พระไอยการลักษณภญาณ (น. 68) # พีสูท ดำน้ำ ลุยเพลิง (น. 105) # พระไอยการลักษณตระลาการ (น. 123) # พระไอยการลักษณอุธร (น. 184) # พระไอยการลักษณผัวเมีย (น. 205) # พระไอยการทาษ (น. 285) # นามอาลักษณ์ผู้ชุบและสถานที่เก็บแห่งต้นฉะบับ (น. 344) # ตารางเทียบเลขมาตราระหว่างฉะบับพิมพ์นี้กับฉะบับพิมพ์ของกรมหลวงราชบุรี (น. 344) |Width= |Css= |Header={{หสล|1={{{pagenum}}}|2=|3=|4=xxx|5=กฎหมายตราสามดวง เล่ม ๒}} |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] 51w0j84yzhn9dinr41fyb5rwo98o836 252 91692 298556 297274 2026-09-27T08:25:32Z Vesperstelo 11696 298556 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=หนังสือ |ชื่อ={{delete|ท7}}[[กฎหมายตราสามดวง]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{ลสย|มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ={{ลผส|โรแบร์ แลงกาต์}} |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่={{ลสย|องค์การค้าของคุรุสภา}} |สถานที่=พระนคร |ปี=2505 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร= |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=V |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์= |หน้า=<pagelist 1to4 = - /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] 1gcl1w1gjhwdpqz0ij8oaar9pohlw7x 250 91693 298513 297281 2026-09-27T08:19:45Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/1]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/208]]: เปลี่ยนชื่อ 297281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>{| align="center" style="background-color:#ffda93; color:white;" |- | |- |[[File:Kot Mai Tra Sam Duang 1962 cover (3).svg|center|500px]] |- | |- |}<noinclude></noinclude> rum2fmhoxhqbmymdg3luu9fbgo3c94d 250 91699 298494 297251 2026-09-27T08:10:33Z Vesperstelo 11696 298494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๑|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>พระนครให้ตีฆ้องป่าวโฆษนาแก่ผู้มีช้างม้าโคกระบือให้ผูกถือไว้ อย่าให้ปล่อยปละละเสีย ให้เลี้ยงโดยขนาด ถ้าหลุ้ยหลุดเชือกขาดปลอกขาดจากหลักแหล่งเข้าไร่นากินเข้าท่านครั้งหนึ่ง ให้จับเอาช้างม้าโคกระบือไว้ ถ้าเจ้าของมันมาขอ ท่านว่าให้คืนให้แก่มันครั้งหนึ่งกอ่น ถ้าแลเจ้าของขอโดยขนาดแล้วเจ้าไร่นาหมีให้ ท่านว่าผู้นั้นเลียมลักช้างม้าโคกระบือท่าน ๆ ให้เอาค่าช้างม้าโคกระบือตั้ง ไหมกึ่งค่า ให้คืนช้างม้าโคกระบือให้แก่เจ้าของ ถ้าถึงสองครั้ง ให้เจ้าเข้าบอกแก่นายบ้านายเมืองผู้เถ้าผู้แก่ให้รู้จงคำนับ ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย ถ้าหาเจ้าของมาฃอไถ่มิได้ ให้เจ้าเข้าเอาช้างม้าโคกระบือไปบอกแก่สุภาจ่าเมืองให้ตรารูปประพรรณสัตวนั้น เวนตัวสัตวให้แก่เจ้าเข้า ถ้าเจ้าช้างม้าโคกระบือจะมาไถ่ ให้ไหว้เจ้าทุ่ง เหล้าเพนียงหนึ่ง ผ้าขาวผืนหนึ่ง ให้ใช้เข้าท่าน จึ่งให้สัตวไปแก่เจ้าของ ถ้าเจ้าของยังหมีมาไถ่ ช้างม้าโคกระบือซึ่งจับไว้นั้นหายตาย ให้ผู้จับบอกแก่สุภาจ่าเมืองจงคำนับ อย่าเอาโทษแก่เขาเลย ถ้าหมีได้บอก ช้างม้าโคกระบือท่านหายตาย ให้ใช้ของท่านกึ่งหนึ่ง ถ้าเจ้าของมาติดตามขอมิให้ไถ่เอาไว้ของเขาปล่อยหายตาย ท่านว่าให้ผู้เอาไว้ใช้ของท่านจงเตมค่า ถ้ากินถึงสามครั้งก็ดี แลปล่อยให้กินเลี้ยงให้กินเข้าท่านเมื่อเปนต้นเปนลำก็ดี ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๒๔๐๐๐ เมีย<noinclude></noinclude> 43jjwds9uaaa8rp36yijpmbgr4m2o1z 298495 298494 2026-09-27T08:10:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/1]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/203]]: เปลี่ยนชื่อ 298494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๑|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>พระนครให้ตีฆ้องป่าวโฆษนาแก่ผู้มีช้างม้าโคกระบือให้ผูกถือไว้ อย่าให้ปล่อยปละละเสีย ให้เลี้ยงโดยขนาด ถ้าหลุ้ยหลุดเชือกขาดปลอกขาดจากหลักแหล่งเข้าไร่นากินเข้าท่านครั้งหนึ่ง ให้จับเอาช้างม้าโคกระบือไว้ ถ้าเจ้าของมันมาขอ ท่านว่าให้คืนให้แก่มันครั้งหนึ่งกอ่น ถ้าแลเจ้าของขอโดยขนาดแล้วเจ้าไร่นาหมีให้ ท่านว่าผู้นั้นเลียมลักช้างม้าโคกระบือท่าน ๆ ให้เอาค่าช้างม้าโคกระบือตั้ง ไหมกึ่งค่า ให้คืนช้างม้าโคกระบือให้แก่เจ้าของ ถ้าถึงสองครั้ง ให้เจ้าเข้าบอกแก่นายบ้านายเมืองผู้เถ้าผู้แก่ให้รู้จงคำนับ ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย ถ้าหาเจ้าของมาฃอไถ่มิได้ ให้เจ้าเข้าเอาช้างม้าโคกระบือไปบอกแก่สุภาจ่าเมืองให้ตรารูปประพรรณสัตวนั้น เวนตัวสัตวให้แก่เจ้าเข้า ถ้าเจ้าช้างม้าโคกระบือจะมาไถ่ ให้ไหว้เจ้าทุ่ง เหล้าเพนียงหนึ่ง ผ้าขาวผืนหนึ่ง ให้ใช้เข้าท่าน จึ่งให้สัตวไปแก่เจ้าของ ถ้าเจ้าของยังหมีมาไถ่ ช้างม้าโคกระบือซึ่งจับไว้นั้นหายตาย ให้ผู้จับบอกแก่สุภาจ่าเมืองจงคำนับ อย่าเอาโทษแก่เขาเลย ถ้าหมีได้บอก ช้างม้าโคกระบือท่านหายตาย ให้ใช้ของท่านกึ่งหนึ่ง ถ้าเจ้าของมาติดตามขอมิให้ไถ่เอาไว้ของเขาปล่อยหายตาย ท่านว่าให้ผู้เอาไว้ใช้ของท่านจงเตมค่า ถ้ากินถึงสามครั้งก็ดี แลปล่อยให้กินเลี้ยงให้กินเข้าท่านเมื่อเปนต้นเปนลำก็ดี ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๒๔๐๐๐ เมีย<noinclude></noinclude> 43jjwds9uaaa8rp36yijpmbgr4m2o1z 298499 298495 2026-09-27T08:12:21Z Vesperstelo 11696 298499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๑|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>พระนครให้ตีฆ้องป่าวโฆษนาแก่ผู้มีช้างม้าโคกระบือให้ผูกถือไว้ อย่าให้ปล่อยปละละเสีย ให้เลี้ยงโดยขนาด ถ้าหลุ้ยหลุดเชือกขาดปลอกขาดจากหลักแหล่งเข้าไร่นากินเข้าท่านครั้งหนึ่ง ให้จับเอาช้างม้าโคกระบือไว้ ถ้าเจ้าของมันมาขอ ท่านว่าให้คืนให้แก่มันครั้งหนึ่งกอ่น ถ้าแลเจ้าของขอโดยขนาดแล้วเจ้าไร่นาหมีให้ ท่านว่าผู้นั้นเลียมลักช้างม้าโคกระบือท่าน ๆ ให้เอาค่าช้างม้าโคกระบือตั้ง ไหมกึ่งค่า ให้คืนช้างม้าโคกระบือให้แก่เจ้าของ ถ้าถึงสองครั้ง ให้เจ้าเข้าบอกแก่นายบ้านายเมืองผู้เถ้าผู้แก่ให้รู้จงคำนับ ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย ถ้าหาเจ้าของมาฃอไถ่มิได้ ให้เจ้าเข้าเอาช้างม้าโคกระบือไปบอกแก่สุภาจ่าเมืองให้ตรารูปประพรรณสัตวนั้น เวนตัวสัตวให้แก่เจ้าเข้า ถ้าเจ้าช้างม้าโคกระบือจะมาไถ่ ให้ไหว้เจ้าทุ่ง เหล้าเพนียงหนึ่ง ผ้าขาวผืนหนึ่ง ให้ใช้เข้าท่าน จึ่งให้สัตวไปแก่เจ้าของ ถ้าเจ้าของยังหมีมาไถ่ ช้างม้าโคกระบือซึ่งจับไว้นั้นหายตาย ให้ผู้จับบอกแก่สุภาจ่าเมืองจงคำนับ อย่าเอาโทษแก่เขาเลย ถ้าหมีได้บอก ช้างม้าโคกระบือท่านหายตาย ให้ใช้ของท่านกึ่งหนึ่ง ถ้าเจ้าของมาติดตามขอมิให้ไถ่เอาไว้ของเขาปล่อยหายตาย ท่านว่าให้ผู้เอาไว้ใช้ของท่านจงเตมค่า ถ้ากินถึงสามครั้งก็ดี แลปล่อยให้กินเลี้ยงให้กินเข้าท่านเมื่อเปนต้นเปนลำก็ดี ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๒๔๐๐๐ เมีย<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> 6c189ta64rds2h26tyso42bldj4dq5e 250 91700 298497 297252 2026-09-27T08:11:45Z Vesperstelo 11696 /* Proofread */ 298497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๒|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ตัวละ ๒๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๙๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านโดยมากแลนอ้ย ให้คืนตัวสัตวนั้นให้เจ้าของ ถ้ากินเข้าท่านเมื่อออกรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๔๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๓๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๖๐๐๐ เมียตัวละ ๑๔๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๗๐๐๐ เมียตัวละ ๑๕๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่าน ถ้ากินเข้ากล้าท่าน ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๓๒๐๐๐ เมียตัวละ ๒๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๔๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐ ให้ใช้เข้ากล้าท่าน ถ้ากินเข้าม้านยังไม่เปนรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๓๐๐๐ เมียตัวละ ๒๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๐๐๐ เมียตัวละ ๔๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{ลปร|ก2|2}} ถ้าผู้ใดแกล้ง {{ซบ|ผูก|จูง|ขี่}} {{ปก2|3}} ช้างม้าโคกระบือให้กินเข้าท่านเมื่อเปน {{ซบ|ต้นลำ|เข้าม้าน|เข้ารวง}} {{ปก2|3}} ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๕๐๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๔๐๐๐๐ เมียตัวละ ๓๖๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๕๒๐๐๐ เมียตัวละ ๔๒๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๖๐๐๐ เมียตัวละ ๔๕๐๐๐ แล้วให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{มปก}}<noinclude></noinclude> dlnh0alr1xgyumf1fiw2rnc0x6z32df 298498 298497 2026-09-27T08:12:03Z Vesperstelo 11696 298498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๒|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ตัวละ ๒๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๙๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านโดยมากแลนอ้ย ให้คืนตัวสัตวนั้นให้เจ้าของ ถ้ากินเข้าท่านเมื่อออกรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๔๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๓๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๖๐๐๐ เมียตัวละ ๑๔๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๗๐๐๐ เมียตัวละ ๑๕๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่าน ถ้ากินเข้ากล้าท่าน ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๓๒๐๐๐ เมียตัวละ ๒๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๔๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐ ให้ใช้เข้ากล้าท่าน ถ้ากินเข้าม้านยังไม่เปนรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๓๐๐๐ เมียตัวละ ๒๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๐๐๐ เมียตัวละ ๔๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{ลปร|ก2|2}} ถ้าผู้ใดแกล้ง {{ซบ|ผูก|จูง|ขี่}} {{ปก2|3}} ช้างม้าโคกระบือให้กินเข้าท่านเมื่อเปน {{ซบ|ต้นลำ|เข้าม้าน|เข้ารวง}} {{ปก2|3}} ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๕๐๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๔๐๐๐๐ เมียตัวละ ๓๖๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๕๒๐๐๐ เมียตัวละ ๔๒๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๖๐๐๐ เมียตัวละ ๔๕๐๐๐ แล้วให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ejmja90ypybzevo9ng05upfq1ga3sob 298500 298498 2026-09-27T08:13:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/2]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/204]]: เปลี่ยนชื่อ 298498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๒|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ตัวละ ๒๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๙๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านโดยมากแลนอ้ย ให้คืนตัวสัตวนั้นให้เจ้าของ ถ้ากินเข้าท่านเมื่อออกรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๔๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๓๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๖๐๐๐ เมียตัวละ ๑๔๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๗๐๐๐ เมียตัวละ ๑๕๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่าน ถ้ากินเข้ากล้าท่าน ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๓๒๐๐๐ เมียตัวละ ๒๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๑๑๐๐๐ เมียตัวละ ๑๐๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๑๔๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐ ให้ใช้เข้ากล้าท่าน ถ้ากินเข้าม้านยังไม่เปนรวง ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๐๐๐๐ เมียตัวละ ๘๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๓๐๐๐ เมียตัวละ ๒๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๔๐๐๐ เมียตัวละ ๓๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๐๐๐ เมียตัวละ ๔๐๐๐ ให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{ลปร|ก2|2}} ถ้าผู้ใดแกล้ง {{ซบ|ผูก|จูง|ขี่}} {{ปก2|3}} ช้างม้าโคกระบือให้กินเข้าท่านเมื่อเปน {{ซบ|ต้นลำ|เข้าม้าน|เข้ารวง}} {{ปก2|3}} ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๕๐๐๐๐ เมียตัวละ ๑๑๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๔๐๐๐๐ เมียตัวละ ๓๖๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๕๒๐๐๐ เมียตัวละ ๔๒๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๕๖๐๐๐ เมียตัวละ ๔๕๐๐๐ แล้วให้ใช้เข้าท่านตามมากแลน้อย {{มปก}}<noinclude>{{ซ|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ejmja90ypybzevo9ng05upfq1ga3sob 250 91701 298502 297253 2026-09-27T08:14:54Z Vesperstelo 11696 298502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๓|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|3}} ถ้าผู้ใดแกล้ง {{ซบ|ผูก|จูง|ขี่}} {{ปก2|3}} ช้างม้าโคกระบือให้กินเข้ากล้าท่าน ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๒๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๓๐๐๐๐ เมียตัวละ ๒๖๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๔๖๐๐๐ เมียตัวละ ๓๔๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๔๘๐๐๐ เมียตัวละ ๓๖๐๐๐ แล้วให้ใช้เข้ากล้าท่านตามมากแลน้อย {{ลปร|ก2|4}} ๒ มาตราหนึ่ง วัวควายเจ้าเดียวก็ดี ต่างเจ้าก็ดี กินเข้าท่านไร่ {{ซบ|๑|๒|๓}} {{ปก2|3}} ไร่ถึง {{ซบ|๒๐|๓๐}} {{ปก2}} ไร่แหลกย่อยยับไปก็ดี ท่านให้นับตัววัวควายช้างม้าสิ่งละสิบตัวลงมา ให้ไหม ถ้าพ้นกว่านั้นขึ้นไปถึงร้อยตัวพันตัวเข้าแหลกยับเสียสิ้น ให้คงไหมแต่ในสิ่งละสิบตัว แล้วให้เวนเข้าในนาให้แก่เจ้าช้างม้าโคกระบือ ให้นายบ้านนายเมืองร้อยแขวงกรมการกำนันนายอำเพอดูมากแลน้อยให้ใช้เข้าท่าน {{ลปร|ก2|5}} ๓ มาตราหนึ่ง ช้างม้าโคกระบือผู้ใดกินแต่ใบเข้า ต้นเข้าหมีได้เสีย ท่านว่าอย่าให้มีโทษแก่เจ้าช้างม้าโคกระบือนั้นเลย อนึ่งถ้าช้างม้าโคกระบือกินเข้าในนาผู้ใด เจ้าเข้าตีช้างม้าโคกระบือแล้ว อย่าให้ใช้เข้าซึ่งช้างม้าโคกระบือกิน<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> bm1mnrbq2s0vstludx1xf9kf4aek4a6 298503 298502 2026-09-27T08:15:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/3]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/205]]: เปลี่ยนชื่อ 298502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๓|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>{{ลปร|ก2|3}} ถ้าผู้ใดแกล้ง {{ซบ|ผูก|จูง|ขี่}} {{ปก2|3}} ช้างม้าโคกระบือให้กินเข้ากล้าท่าน ให้ไหมช้างผู้ตัวละ ๑๒๐๐๐๐ เมียตัวละ ๙๐๐๐๐ ม้าผู้ตัวละ ๓๐๐๐๐ เมียตัวละ ๒๖๐๐๐ โคผู้ตัวละ ๔๖๐๐๐ เมียตัวละ ๓๔๐๐๐ กระบือผู้ตัวละ ๔๘๐๐๐ เมียตัวละ ๓๖๐๐๐ แล้วให้ใช้เข้ากล้าท่านตามมากแลน้อย {{ลปร|ก2|4}} ๒ มาตราหนึ่ง วัวควายเจ้าเดียวก็ดี ต่างเจ้าก็ดี กินเข้าท่านไร่ {{ซบ|๑|๒|๓}} {{ปก2|3}} ไร่ถึง {{ซบ|๒๐|๓๐}} {{ปก2}} ไร่แหลกย่อยยับไปก็ดี ท่านให้นับตัววัวควายช้างม้าสิ่งละสิบตัวลงมา ให้ไหม ถ้าพ้นกว่านั้นขึ้นไปถึงร้อยตัวพันตัวเข้าแหลกยับเสียสิ้น ให้คงไหมแต่ในสิ่งละสิบตัว แล้วให้เวนเข้าในนาให้แก่เจ้าช้างม้าโคกระบือ ให้นายบ้านนายเมืองร้อยแขวงกรมการกำนันนายอำเพอดูมากแลน้อยให้ใช้เข้าท่าน {{ลปร|ก2|5}} ๓ มาตราหนึ่ง ช้างม้าโคกระบือผู้ใดกินแต่ใบเข้า ต้นเข้าหมีได้เสีย ท่านว่าอย่าให้มีโทษแก่เจ้าช้างม้าโคกระบือนั้นเลย อนึ่งถ้าช้างม้าโคกระบือกินเข้าในนาผู้ใด เจ้าเข้าตีช้างม้าโคกระบือแล้ว อย่าให้ใช้เข้าซึ่งช้างม้าโคกระบือกิน<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> bm1mnrbq2s0vstludx1xf9kf4aek4a6 250 91702 298505 297254 2026-09-27T08:16:21Z Vesperstelo 11696 298505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๔|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>นั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าตีช้างม้าโคกระบือถึงพิกาลด้วยประการใด ๆ ให้เวนสัตวนั้นแก่มันผู้ตี ให้มันผู้ตีใช้สัตวท่าน ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้โภชนซึ่งสัตวกินนั้นแก่เจ้าโภชนตามมากแลน้อย ๔ ถ้าตีตาย ให้เจ้าเข้าใช้สัตวท่าน อย่าให้เจ้าของสัตวใช้เข้าซึ่งสัตวกินนั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าบังอาจ์ยิงแทงฟังช้างม้าโคกระบือของท่านซึ่งเฃ้ากินเข้าตนถึงพิกาลด้วยประการใด ท่านให้ไหมผู้นั้นเปนฃ้อเลมิดลาหนึ่ง แล้วให้เวนสัตวซึ่งพิกาลแก่ผู้นั้น แล้วให้มันใช้ค่าสัตวให้แก่เจ้าของ ถ้า {{ซบ|ยิง|แทง|ฟัน}} {{ปก2|3}} ถึงตาย ให้ไหมมันเปนข้อเลมิดทวีคูน แล้วให้ใช้ค่าสัตวซึ่งตายนั้นแก่เจ้าของ เพราะมันบังอาจ์แลหามีความกรรุณาแก่สัตวซึ่งมีคุณไม่ {{ลปร|ก2|6}} ๕ มาตราหนึ่ง ถ้ากินไร่ {{ซบ|๑|๒|๙|๑๐}} {{ปก2|4}} ไร่ {{ซบ|๒๐|๓๐}} {{ปก2}} ไร่ เหลืออยู่ไร่ {{ซบ|๑|๒}} {{ปก2}} ไร่ก็ดี หมีได้เหลือก็ดี ให้ดูนาซึ่งอยู่สองข้าง ไดมากน้อยให้เอาเปนทำเนียม ถ้าเจ้าช้างม้าวัวควายหมียืน ให้นับตัวไถ่เอาโดยขนาด ให้เอาอา{{ชญ}}าลงแก่เจ้าช้างม้าวัวควายนั้น {{ลปร|ก2|7}} ๖ มาตราหนึ่ง ขับฝูงวัวไปลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับฝูง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> sehzbpl32qi3erdom7w4zxqhxvzl7r4 298506 298505 2026-09-27T08:16:30Z Vesperstelo 11696 /* Proofread */ 298506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๔|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>นั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าตีช้างม้าโคกระบือถึงพิกาลด้วยประการใด ๆ ให้เวนสัตวนั้นแก่มันผู้ตี ให้มันผู้ตีใช้สัตวท่าน ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้โภชนซึ่งสัตวกินนั้นแก่เจ้าโภชนตามมากแลน้อย ๔ ถ้าตีตาย ให้เจ้าเข้าใช้สัตวท่าน อย่าให้เจ้าของสัตวใช้เข้าซึ่งสัตวกินนั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าบังอาจ์ยิงแทงฟังช้างม้าโคกระบือของท่านซึ่งเฃ้ากินเข้าตนถึงพิกาลด้วยประการใด ท่านให้ไหมผู้นั้นเปนฃ้อเลมิดลาหนึ่ง แล้วให้เวนสัตวซึ่งพิกาลแก่ผู้นั้น แล้วให้มันใช้ค่าสัตวให้แก่เจ้าของ ถ้า {{ซบ|ยิง|แทง|ฟัน}} {{ปก2|3}} ถึงตาย ให้ไหมมันเปนข้อเลมิดทวีคูน แล้วให้ใช้ค่าสัตวซึ่งตายนั้นแก่เจ้าของ เพราะมันบังอาจ์แลหามีความกรรุณาแก่สัตวซึ่งมีคุณไม่ {{ลปร|ก2|6}} ๕ มาตราหนึ่ง ถ้ากินไร่ {{ซบ|๑|๒|๙|๑๐}} {{ปก2|4}} ไร่ {{ซบ|๒๐|๓๐}} {{ปก2}} ไร่ เหลืออยู่ไร่ {{ซบ|๑|๒}} {{ปก2}} ไร่ก็ดี หมีได้เหลือก็ดี ให้ดูนาซึ่งอยู่สองข้าง ไดมากน้อยให้เอาเปนทำเนียม ถ้าเจ้าช้างม้าวัวควายหมียืน ให้นับตัวไถ่เอาโดยขนาด ให้เอาอา{{ชญ}}าลงแก่เจ้าช้างม้าวัวควายนั้น {{ลปร|ก2|7}} ๖ มาตราหนึ่ง ขับฝูงวัวไปลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับฝูง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> t2jienfaa255dk2798aecaj8j7thkth 298507 298506 2026-09-27T08:16:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/4]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/206]]: เปลี่ยนชื่อ 298506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๔|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>นั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าตีช้างม้าโคกระบือถึงพิกาลด้วยประการใด ๆ ให้เวนสัตวนั้นแก่มันผู้ตี ให้มันผู้ตีใช้สัตวท่าน ให้เจ้าช้างม้าโคกระบือใช้โภชนซึ่งสัตวกินนั้นแก่เจ้าโภชนตามมากแลน้อย ๔ ถ้าตีตาย ให้เจ้าเข้าใช้สัตวท่าน อย่าให้เจ้าของสัตวใช้เข้าซึ่งสัตวกินนั้นเลย ถ้าเจ้าเข้าบังอาจ์ยิงแทงฟังช้างม้าโคกระบือของท่านซึ่งเฃ้ากินเข้าตนถึงพิกาลด้วยประการใด ท่านให้ไหมผู้นั้นเปนฃ้อเลมิดลาหนึ่ง แล้วให้เวนสัตวซึ่งพิกาลแก่ผู้นั้น แล้วให้มันใช้ค่าสัตวให้แก่เจ้าของ ถ้า {{ซบ|ยิง|แทง|ฟัน}} {{ปก2|3}} ถึงตาย ให้ไหมมันเปนข้อเลมิดทวีคูน แล้วให้ใช้ค่าสัตวซึ่งตายนั้นแก่เจ้าของ เพราะมันบังอาจ์แลหามีความกรรุณาแก่สัตวซึ่งมีคุณไม่ {{ลปร|ก2|6}} ๕ มาตราหนึ่ง ถ้ากินไร่ {{ซบ|๑|๒|๙|๑๐}} {{ปก2|4}} ไร่ {{ซบ|๒๐|๓๐}} {{ปก2}} ไร่ เหลืออยู่ไร่ {{ซบ|๑|๒}} {{ปก2}} ไร่ก็ดี หมีได้เหลือก็ดี ให้ดูนาซึ่งอยู่สองข้าง ไดมากน้อยให้เอาเปนทำเนียม ถ้าเจ้าช้างม้าวัวควายหมียืน ให้นับตัวไถ่เอาโดยขนาด ให้เอาอา{{ชญ}}าลงแก่เจ้าช้างม้าวัวควายนั้น {{ลปร|ก2|7}} ๖ มาตราหนึ่ง ขับฝูงวัวไปลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับฝูง<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> t2jienfaa255dk2798aecaj8j7thkth 250 91703 298509 297256 2026-09-27T08:17:52Z Vesperstelo 11696 298509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๕|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ควายลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับโขลงลุยเข้าท่านเสียก็ดี ท่านให้ไหมโดยกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|8}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเลี้ยงหมู ให้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ อย่าให้ปล่อยปละละไปกินเข้าท่าน แลผู้ทำเข้ากล้าให้พิทักรักษาล้อมกล้าไว้จงคำนับ ถ้าเจ้าหมูหมีได้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ ปล่อยปละละไปกินเข้า {{ซบ|ต้น|รวง}} {{ปก2}} ท่าน ๆ แทงตาย หาโทษหมีได้ ถ้าหมูท่านใส่เล้าไว้ แลเจ้าเข้าหมีได้ล้อมเข้ากล้าของตนไว้ แลหมูนั้นพลัดออกจากเล้ากินเข้ากล้า เจ้าเข้าแทงตาย ท่านว่าให้ใช้ค่าหมูเขา {{ลปร|ก2|9}} ๘ ถ้าขับวัวไต่คันนาวัวลุยเข้าท่าน ให้ไหม ๑๑๐๐๐ {{ลปร|ก2|10}} อนึ่งถ้ากองเข้าไว้ในร้านก็ดี แห่งใด ๆ ก็ดี แลหมีได้ล้อมวงป้องกันไว้ แลวัวควายช้างม้ากินเข้าท่าน ท่านหมีให้มีโทษเลย เพราะว่าเจ้าของหมีได้รักษาอยู่ {{ลปร|ก2|11}} อนึ่งถ้าโคนั้นมีตรุณวัดแต่ใน ๑๕ วันไปเหยียบโภชนเสียก็ดี บริโภกก็ดี หาโทษหมีได้ ถ้าตรุณวัตพ้นกว่า ๑๕ วันแล้วเหยียบก็ดี บริโภกก็ดี ให้เจ้าโคใช้โภชนนั้น {{มปก}}<noinclude></noinclude> h70e5m7c7f1w32ab7m93i3ce51viyw5 298510 298509 2026-09-27T08:18:15Z Vesperstelo 11696 /* Proofread */ 298510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๕|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ควายลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับโขลงลุยเข้าท่านเสียก็ดี ท่านให้ไหมโดยกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|8}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเลี้ยงหมู ให้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ อย่าให้ปล่อยปละละไปกินเข้าท่าน แลผู้ทำเข้ากล้าให้พิทักรักษาล้อมกล้าไว้จงคำนับ ถ้าเจ้าหมูหมีได้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ ปล่อยปละละไปกินเข้า {{ซบ|ต้น|รวง}} {{ปก2}} ท่าน ๆ แทงตาย หาโทษหมีได้ ถ้าหมูท่านใส่เล้าไว้ แลเจ้าเข้าหมีได้ล้อมเข้ากล้าของตนไว้ แลหมูนั้นพลัดออกจากเล้ากินเข้ากล้า เจ้าเข้าแทงตาย ท่านว่าให้ใช้ค่าหมูเขา {{ลปร|ก2|9}} ๘ ถ้าขับวัวไต่คันนาวัวลุยเข้าท่าน ให้ไหม ๑๑๐๐๐ {{ลปร|ก2|10}} อนึ่งถ้ากองเข้าไว้ในร้านก็ดี แห่งใด ๆ ก็ดี แลหมีได้ล้อมวงป้องกันไว้ แลวัวควายช้างม้ากินเข้าท่าน ท่านหมีให้มีโทษเลย เพราะว่าเจ้าของหมีได้รักษาอยู่ {{ลปร|ก2|11}} อนึ่งถ้าโคนั้นมีตรุณวัดแต่ใน ๑๕ วันไปเหยียบโภชนเสียก็ดี บริโภกก็ดี หาโทษหมีได้ ถ้าตรุณวัตพ้นกว่า ๑๕ วันแล้วเหยียบก็ดี บริโภกก็ดี ให้เจ้าโคใช้โภชนนั้น {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ae6fs8mvibrqwwrkpht1nka8rt1fj83 298511 298510 2026-09-27T08:18:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/6]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/207]]: เปลี่ยนชื่อ 298510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{หสล|๒๐๕|เบดเสรจ}}{{สต}}</noinclude>ควายลุยเข้าท่านเสียก็ดี ขับโขลงลุยเข้าท่านเสียก็ดี ท่านให้ไหมโดยกระบิลเมือง {{ลปร|ก2|8}} ๗ มาตราหนึ่ง ผู้ใดเลี้ยงหมู ให้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ อย่าให้ปล่อยปละละไปกินเข้าท่าน แลผู้ทำเข้ากล้าให้พิทักรักษาล้อมกล้าไว้จงคำนับ ถ้าเจ้าหมูหมีได้พิทักรักษาใส่เล้าไว้ ปล่อยปละละไปกินเข้า {{ซบ|ต้น|รวง}} {{ปก2}} ท่าน ๆ แทงตาย หาโทษหมีได้ ถ้าหมูท่านใส่เล้าไว้ แลเจ้าเข้าหมีได้ล้อมเข้ากล้าของตนไว้ แลหมูนั้นพลัดออกจากเล้ากินเข้ากล้า เจ้าเข้าแทงตาย ท่านว่าให้ใช้ค่าหมูเขา {{ลปร|ก2|9}} ๘ ถ้าขับวัวไต่คันนาวัวลุยเข้าท่าน ให้ไหม ๑๑๐๐๐ {{ลปร|ก2|10}} อนึ่งถ้ากองเข้าไว้ในร้านก็ดี แห่งใด ๆ ก็ดี แลหมีได้ล้อมวงป้องกันไว้ แลวัวควายช้างม้ากินเข้าท่าน ท่านหมีให้มีโทษเลย เพราะว่าเจ้าของหมีได้รักษาอยู่ {{ลปร|ก2|11}} อนึ่งถ้าโคนั้นมีตรุณวัดแต่ใน ๑๕ วันไปเหยียบโภชนเสียก็ดี บริโภกก็ดี หาโทษหมีได้ ถ้าตรุณวัตพ้นกว่า ๑๕ วันแล้วเหยียบก็ดี บริโภกก็ดี ให้เจ้าโคใช้โภชนนั้น {{มปก}}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ae6fs8mvibrqwwrkpht1nka8rt1fj83 250 91704 298545 297282 2026-09-27T08:23:26Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/7]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/224]]: เปลี่ยนชื่อ 297282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>{{ก|คำนำของผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัย|140}} เนื่องจากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองได้กำหนดการศึกษาลักษณะวิชาประวัติศาสตร์กฎหมายไทยไว้ในหลักสูตรชั้นปริญญาโท จึงเป็นการจำเป็นที่จะต้องให้นักศึกษามีบทกฎหมายซึ่งได้ชำระสะสางในรัชกาลที่ ๑ นั้นไว้ค้นคว้าได้โดยสะดวก เพราะบทกฎหมายเหล่านี้ ถึงแม้ว่าจะได้พบเอกสารที่เก่าแก่กว่าก็ตาม ก็ยังคงใช้เป็นหลักฐานสำคัญเพื่อแสวงหาความรู้เรื่องกฎหมายในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้ต่อไปอีกนาน ตั้งแต่ปลายรัชกาลที่ ๓ เป็นต้นมา ประมวลกฎหมายในรัชกาลที่ ๑ นั้นได้มีผู้จัดพิมพ์ขึ้นหลายครั้งแล้ว ฉะบับที่แพร่หลายที่สุดคือฉะบับของหมอบรัดเลย์ ซึ่งเรียกกันว่ากฎหมายเก่า ๒ เล่ม และฉะบับของเสด็จในกรมหลวงราชบุรีฯ ทั้งสองฉะบับนี้ในปัจจุบันไม่มีจำหน่ายเสียแล้ว และนับวันจะหายากขึ้นทุกที ในการที่จะจัดพิมพ์กฎหมายเก่านี้ขึ้นใหม่ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองมีความมุ่งหมายผิดกับท่านผู้จัดพิมพ์ก่อน ๆ ท่านผู้จัดพิมพ์เหล่านั้นมุ่งหมายแต่ฉะเพาะใน<noinclude></noinclude> ca3hwyqyjfojwqgmpo8wrsrtsiq0r2r 250 91705 298543 297283 2026-09-27T08:23:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/8]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/223]]: เปลี่ยนชื่อ 297283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ข}}</noinclude>อันที่จะเผยแผ่ความรู้ในตัวบทกฎหมาย จึงได้แก้ไขอักขรวิธีเสียใหม่ให้สมกับสมัย และบางตอนถึงกับแก้ไขถ้อยคำสำนวนเสียบ้างก็มี กรมหลวงราชบุรีฯ ก็ได้ทรงยึดถือคติอันเดียวกันนี้ โดยได้ทรงตัดทอนบทบัญญัติซึ่งเลิกใช้บังคับแล้วออกเสียด้วย ในเวลานี้ประมวลกฎหมายใหม่ต่าง ๆ ก็ได้ประกาศใช้จนครบถ้วน ประมวลกฎหมายปี จ.ศ. ๑๑๖๖ จึงมีประโยชน์เพียงในฐานตำนานกฎหมายเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ในการจัดพิมพ์ใหม่นี้จึงมีข้อสำคัญที่จะพึงยึดถืออยู่ว่าจะต้องคัดแบบจากตัวบทบัญญัติซึ่งได้ชำระสะสางขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๑ ให้ถูกต้องตามอักขรวิธีที่ใช้ในต้นฉะบับนั้น เพื่อนักศึกษาจักได้ใช้เป็นเครื่องมือค้นคว้าโดยไม่ต้องพึ่งฉะบับเขียนตามแต่จะสามารถทำได้ การจัดพิมพ์กฎหมายเก่าขึ้นนั้นใช่จะเป็นประโยชน์แต่ฉะเพาะนักนีติศาสตร์เท่านั้นก็หาไม่ ยังเป็นคุณแก่นักประวัติศาสตร์ เพราะการศึกษาในวิชาประวัติศาสตร์ย่อมต้องอาศัยพระราชปรารภในกฎหมายและตัวบทกฎหมายเองประกอบด้วย นักโบราณคดีและนักศึกษาโบราณประเพณีของสยามก็เช่นกัน{{วว}}<noinclude></noinclude> h5noaa57lxlzebrwtn38vd5em7bs2fi 250 91706 298541 297284 2026-09-27T08:23:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/9]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/222]]: เปลี่ยนชื่อ 297284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ค}}</noinclude>ย่อมได้รับประโยชน์จากบทกฎหมายต่าง ๆ ซึ่งบัญญัติขึ้นโดยอาศัยจารีตประเพณี ธรรมนิยม หรือความเชื่อถือต่าง ๆ เป็นหลัก แลจารีตประเพณีเหล่านี้แม้ในรัชกาลที่ ๑ ได้เลิกถือเสียแล้วก็มีบ้าง ประโยชน์อีกข้อหนึ่งได้แก่ประโยชน์ในทางภาษาศาสตร์และวรรณคดี แม้อักขรวิธีและสำนวนโวหารในสมัยโบราณเท่าที่มีอยู่ในตัวบทกฎหมายนั้นได้ถูกเปลี่ยนแปลงแก้ไขไปมากแล้ว เนื่องจากการชำระสะสางหลายต่อหลายครั้งมาแล้วก็ตาม (ซึ่งข้อสมมตินี้มิใช่จะถูกต้องเสมอไป) วิธีเขียนภาษาไทยในสมัยรัชกาลที่ ๑ ก็ยังเป็นประโยชน์แก่นักภาษาศาสตร์อยู่มาก และโดยเหตุที่ต้นฉะบับแห่งบทกฎหมายที่ชำระสะสางในรัชกาลที่ ๑ คือฉะบับตรา ๓ ดวงนั้น อาลักษณ์ได้เขียนโดยความเอาใจใส่ระมัดระวังและสอบทานถึง ๓ ครั้งให้ถูกต้องแล้ว จึงควรที่จะเคารพต่อต้นฉะบับนั้นยิ่งนัก อีกประการหนึ่งกฎหมายเก่าในบางตอนอาจถือได้ว่าเป็นวรรณคดีชิ้นสำคัญซึ่งสมควรจะนับรวมเข้าในตำราวรรณคดีทั้งหลายอันสืบมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ด้วยเหตุผลดั่งกล่าวมานี้ มหาวิทยาลัยจึงได้ให้พิมพ์ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ ๑ นั้นขึ้นใหม่ตามที่เขียนไว้ในฉะบับหลวงตรา ๓ ดวงให้ถูกต้องตามต้นฉะบับ {{มปก}}<noinclude></noinclude> qnt4z660om2uecpt5jid7k15k0gemak 250 91707 298539 297285 2026-09-27T08:22:57Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/10]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/221]]: เปลี่ยนชื่อ 297285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ง}}</noinclude>การจัดพิมพ์ครั้งนี้ได้มอบหมายให้มองซิเออ เอร์. แลงกาต์ ดอกเตอร์กฎหมายฝรั่งเศส สมาชิกวิเศษแห่งเนติบัณฑิตยสภา อาจารย์ผู้สอนประวัติศาสตร์กฎหมายไทย (กฎหมายเอกชน) เป็นผู้จัดพิมพ์.<noinclude></noinclude> ayj4xgekcrtc1mh9hfuhg2j78olwm88 250 91708 298537 297287 2026-09-27T08:22:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/11]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/220]]: เปลี่ยนชื่อ 297287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>{{ก|คำนำของผู้จัดพิมพ์|140}} ในการชำระสะสางกฎหมายในรัชกาลที่ ๑ นั้น ปรากฏตามพระราชปรารภซึ่งเขียนไว้ในตอนต้นแห่งฉะบับหลวงทุกฉะบับว่า เมื่อการชำระเสร็จสิ้นแล้ว อาลักษณ์ได้เขียนลงไว้ในสมุด ๓ ชุด เก็บไว้ห้องเครื่องชุดหนึ่ง หอหลวงชุดหนึ่ง และศาลหลวงชุดหนึ่ง ประทับตรา ๓ ดวงทุกเล่ม ตามฉะบับที่ตกทอดมาในสมัยปัจจุบันสันนิษฐานได้ว่าเดิมชุดหนึ่งมี ๔๑ เล่ม ฉะนั้นในครั้งเดิมคงมีฉะบับหลวงตรา ๓ ดวงถึง ๑๒๓ เล่ม ในสมัยปัจจุบันยังเหลืออยู่เพียง {{ตตฉ|๗๙ เล่ม|๘๐ เล่ม}}<ref name = ":0"/> เก็บอยู่ ณ กระทรวงยุตติธรรม ๓๗ เล่ม ณ หอสมุดแห่งชาติ {{ตตฉ|๔๒ เล่ม|๔๓ เล่ม}}<ref name = ":0">ฉบับพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๘๒ มีใบบอกแก้คำผิดว่า “แก้จำนวนที่แถลงไว้ว่า ๗๙ เล่ม เป็น ๘๐ เล่ม เก็บอยู่ ณ หอสมุดแห่งชาติ ๔๓ เล่ม” {{ชอวซ}}</ref> ส่วนอีก ๔๔ เล่มนั้นไม่ทราบว่าขาดหายไปด้วยประการใด นอกจากฉะบับหลวงตรา ๓ ดวง ๓ ชุดนี้ อาลักษณ์ได้เขียนไว้อีกชุดหนึ่ง เรียกว่าฉะบับรองทรง ยังเหลือตกทอดมาในสมัยปัจจุบันเพียง ๑๗ เล่ม ซึ่งเก็บอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติทั้งหมด ฉะบับรองทรงนี้ผิดกับฉะบับหลวง ๓ ชุดก่อนนั้นโดยไม่มีตรา ๓ ดวงประทับไว้ และในฉะบับหลวงมีอาลักษณ์สอบทาน ๓ คน แต่ในฉะบับรองทรงมีเพียง ๒ คน อนึ่ง<noinclude>{{reflist}}</noinclude> 64us7cghi6u0dsnu59rirb8f8f0ejit 250 91709 298535 297288 2026-09-27T08:22:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/12]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/219]]: เปลี่ยนชื่อ 297288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ฉ}}</noinclude>ตามฉะบับหลวงที่ตกทอดมานี้เขียนปีฉลู จ.ศ. ๑๑๖๗ (พ.ศ. ๒๓๔๘) ทุกเล่ม ส่วนฉะบับรองทรงเขียนในปีเถาะ จ.ศ. ๑๑๖๙ (พ.ศ. ๒๓๕๐)<ref>มีฉะบับรองทรงที่เหลืออยู่ฉะบับหนึ่งซึ่งต่างกับฉะบับอื่น คือฉะบับที่มีกฎหมายลักษณะทาส ฉะบับนี้เขียนในปีฉลู จ.ศ. ๑๑๖๗ และมีอาลักษณ์สอบทาน ๓ คน ดุจเดียวกันกับฉะบับหลวง ผิดกันแต่ไม่ได้ประทับตรา ๓ ดวงเท่านั้น</ref> ในการพิมพ์กฎหมายนี้ได้อาศัยฉะบับหลวงตรา ๓ ดวงโดยฉะเพาะ เว้นแต่เมื่อไม่มีฉะบับหลวงเหลืออยู่ จึงพิมพ์ตามฉะบับรองทรง<ref>กฎหมายที่ไม่มีฉะบับหลวงเหลืออยู่เลย มีแต่ฉะบับรองทรงนั้น มีแต่ ๒ บท คือกรมศักดิ์ และลักษณะทาส</ref> ในเมื่อเหลือฉะบับหลวงหรือฉะบับรองทรงแต่ฉะบับเดียว ก็พิมพ์ตามโดยมิได้เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด เว้นแต่ปรากฏชัดว่าอาลักษณ์เขียนผิดหรือเขียนตก<ref>ที่ว่าอาลักษณ์เขียนผิดนั้นคือที่อาลักษณ์เขียนเผลอไป ถ้าหากได้รู้สึกตัวก็คงจะได้แก้เอง ฉะนั้นเมื่ออาลักษณ์คนใดเขียนคำ ๆ หนึ่งหลายอย่างต่างกัน เช่นเขียนเนี้อและเนื้อ สกรรและสกัน กระทรวงและตระทรวง ขายและฃาย เงินและเงีน เป็นต้นดั่งนี้ เห็นว่าไม่ควรแก้ เพราะเป็นการเขียนตามความรู้สึกของอาลักษณ์คนนั้น หาใช่เขียนผิดไม่</ref> จึงได้พิมพ์เพิ่มเติมและแก้ไขให้ถูกต้อง แต่คงมีเชิงอรรถไว้ ในการตรวจแก้นี้ได้<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> 5ur1t1bq2cy6zpxhdgah90iatxydzin 250 91710 298533 297289 2026-09-27T08:22:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/13]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/218]]: เปลี่ยนชื่อ 297289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ช}}</noinclude>อาศัยฉะบับพิมพ์ของนายโหมด อมาตยกุล (พระยากระสาปน์) เล่มหนึ่ง ซึ่งพิมพ์ปีระกา จ.ศ. ๑๒๑๑ (พ.ศ. ๒๓๙๒) หรือฉะบับของหมอบรัดเล เล่ม ๒ พิมพ์ปีกุน จ.ศ. ๑๒๒๕ (พ.ศ. ๒๔๐๖) และได้สอบทานกับฉะบับที่ใช้ในการพิมพ์นี้เสมอ ถ้าเหลือหลายฉะบับ ก็ได้เลือกเอาฉะบับหนึ่งมาพิมพ์ตามที่กล่าวไว้นี้ และที่ผิดกับฉะบับอื่นก็แถลงไว้ในเชิงอรรถ เนื่องจากอาลักษณ์ได้เขียนและสอบทานฉะบับหลวงด้วยความระมัดระวัง จึงมีที่แตกต่างแต่เพียงเล็กน้อย โดยมากที่ต่างกันนั้นก็คือการสกดการันต์ เพราะอาลักษณ์ต่างก็เขียนศัพท์ต่างกันตามใจของตนเอง เช่นมิ หมิ มี หรือหมิ ไหม่หรือใหม่ ภูดาษหรือผู้ดาษ ค่าหรือข้า พบ ภบ หรือภพ สารหรือ สาน ฯลฯ เป็นต้น ข้อแตกต่างทางอักษรศาสตร์ที่มีบ่อย ๆ เช่นนี้มิได้หยิบยกขึ้นไว้ในเชิงอรรถ เพราะได้พิมพ์ตัวบทกฎหมายตามที่อาลักษณ์ต่างเขียนไว้<ref>ชื่ออาลักษณ์เหล่านี้ได้แถลงไว้ในตารางตอนท้ายเล่ม</ref> ผู้อ่านจึงจะมีโอกาสพบตัวอย่างแห่งวิธีเขียนต่าง ๆ นี้ แต่ข้อต่างอื่น ๆ ได้ทำเชิงอรรถไว้ทุกข้อ {{มปก}}<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> 9nbsdnn59m7k7d5edomhqf68jocqr3j 250 91711 298531 297290 2026-09-27T08:22:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/14]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/217]]: เปลี่ยนชื่อ 297290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ซ}}</noinclude>ฉะบับที่ใช้ในการพิมพ์นี้ ได้อ้างตามเครื่องหมายที่ปรากฎอยู่ในบัญชีฉะบับหลวงของนาย ย. บูรเนย์ พิมพ์ไว้ในหนังสือของสยามสมาคม<ref>J. Burnay, {{อ|Inventaire des Manuscrits Juridiques Siamois, Journal of the Siam Society}}, vol. XXIII, XXIV, XXV.</ref> ในการพิมพ์นี้มิได้เรียงกฎหมายลักษณะต่าง ๆ ตามฉะบับพิมพ์ครั้งก่อน เพราะลำดับลักษณะกฎหมายในฉะบับพิมพ์ครั้งก่อนนั้นหาได้มาจากการปฏิบัติเก่าแก่อันใช้สืบเนื่องกันแต่เนิ่นนานมาไม่ ประการหนึ่งลำดับนี้ไม่ตรงกับลำดับมูลคดีในพระธรรมสาตร์ ทั้งไม่ตรงกับลำดับที่ฉะบับหลวงเรียงใส่ตู้ไว้ จะเห็นได้จากการที่กฎหมายลักษณะลักพาซึ่งในฉะบับหลวงเขียนรวมอยู่กับกฎหมายลักษณะมูลคดีวิวาท ในฉะบับพิมพ์กลับแยกเอาไว้คนละเล่ม ซึ่งแสดงให้เห็นชัดว่าลำดับกฎหมายในฉะบับพิมพ์หาได้อาศัยเรียงลำดับตามฉะบับหลวงไม่ อีกประการหนึ่งฉะบับหลวงที่เหลืออยู่ก็ไม่มีเครื่องหมายอันใดอันจะทำให้เชื่อว่าต้องเรียงตามลำดับอันหนึ่งอันใด โดยเหตุเหล่านี้ ในการพิมพ์ครั้งนี้จึงได้พยายามเรียงลำดับกฎหมายตรา ๓ ดวงเพื่อให้สะดวกในการค้นหา ซึ่งจะ<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> nmsfbvyugk1r6tf53xfueu6yj6l5d8i 250 91712 298529 297291 2026-09-27T08:22:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/15]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/216]]: เปลี่ยนชื่อ 297291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ฌ}}</noinclude>ได้พิมพ์เป็น ๓ เล่ม ในเล่ม ๑ รวมบทกฎหมายลักษณะทั่วไป กฎมณเฑียรบาล กฎหมายลักษณะปกครอง กฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลและพิจารณาคดี กล่าวคือบรรดาบทกฎหมายซึ่งเรียกว่ากฎหมายมหาชนในสมัยปัจจุบัน ในเล่ม ๒ รวมกฎหมายเอกชน และกฎหมายอาญา ส่วนเล่ม ๓ รวมกฎหมายซึ่งมิได้จัดอยู่ตามมูลคดี เช่นกฎหมายพระสงฆ์ พระราชบัญญัติ พระราชกำหนดเก่า ฯลฯ ซึ่งโดยมากเป็นบทกฎหมายที่ไม่สู้เก่าแก่เช่นกฎหมายที่รวมไว้ในเล่ม ๑ และเล่ม ๒ บทกฎหมายนเรียกตามชื่อที่เขียนอยู่หน้าปกสมุดฉะบับตรา ๓ ดวง ซึ่งบางบทผิดกับชื่อที่ได้เรียกกันมาตามฉะบับพิมพ์ เช่นกฎหมายที่เรียกกันว่า “กรมศักดิ์” และ “ลักษณะมูลคดีวิวาท” ตามฉะบับพิมพ์นั้น ณที่นี้ก็เรียกชื่อว่าพระไอยการพรมศักดิและพระไอยการบานผแนกตามชื่อในต้นฉะบับ ส่วนจ่าหน้าเรื่องนั้นก็ถือเอาตามชื่อย่อที่มีไว้ที่สันแห่งสมุด ในการพิมพ์นี้ได้ขึ้นหัวข้อใหม่ตามสมควรอนุโลมตามอย่างเสด็จในกรมหลวงราชบุรีฯ ทั้งได้มีเลขเรียงลำดับจนจบ<noinclude></noinclude> rrgnfr6khdy3nqn76xv19p8qkrxl7n7 250 91713 298527 297292 2026-09-27T08:21:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/16]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/215]]: เปลี่ยนชื่อ 297292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ญ}}</noinclude>ลักษณะกฎหมายนั้น เลขนี้เขียนเป็นเลขอาหรับเพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการเพิ่มเติมของผู้พิมพ์ ในการลงเลขใหม่นี้ โดยมากก็ได้จัดเรียงให้เหมือนกับฉะบับของเสด็จในกรมหลวงราชบุรีฯ เท่าที่จะทำได้ เมื่อจำเป็นจะต้องเปลี่ยน ก็ทำเป็นตารางแสดงไว้ในตอนท้ายเล่ม ในฉะบับหลวงคำภาษาบาลีเขียนเป็นตัวหนังสือขอม ในการพิมพ์คราวนี้จึงได้ใช้ตัวพิมพ์บาง (ชะนิดที่เรียกว่าวัชชรินทร์) เพื่อให้เห็นชัดขึ้นทำนองฉะบับหลวง ในการจัดพิมพ์กฎหมายตรา ๓ ดวงนี้ย่อมจะมีที่ผิดตกบกพร่องอยู่บ้าง เมื่อพิมพ์เสร็จแล้ว ก็ได้สอบทานกับต้นฉะบับอีกครั้งหนึ่ง และลงไว้ในใบบอกแก้คำผิด จึงขอผู้อ่านได้โปรดตรวจแก้ตามนั้น และถ้ายังมีข้อคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง ก็ขอได้โปรดให้อภัยด้วย ในที่สุดนี้ผู้จัดพิมพ์ขอแสดงความขอบใจนาย ย. บูรเนย์ ผู้ซึ่งได้ช่วยออกความเห็นและคำปรึกษา เป็นประโยชน์แก่การพิมพ์เป็นอย่างยิ่ง กับขอขอบใจนายสนั่น ภมรสูต ผู้ที่ได้ช่วยคัดสำเนาฉะบับหลวง อันเป็นปัจจัยให้การพิมพ์กฎหมายนี้<noinclude></noinclude> lu14wkw7jm0wy25aeflmpo0chfhny7o 250 91714 298547 297294 2026-09-27T08:23:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/17]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/225]]: เปลี่ยนชื่อ 297294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" />{{ก|ฎ}}</noinclude>ได้สำเร็จผลลุล่วงไปโดยสะดวก และขอขอบใจนางสาว{{ตตฉ|เชิดชื่น|เชื้อชื่น}}<ref>ฉบับพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๘๒ มีใบบอกแก้คำผิดว่าให้แก้ “เชิดชื่น” เป็น “เชื้อชื่น” {{ชอวซ}}</ref> พุทธิแพทย์ ที่ได้ช่วยเหลือเอาใจใส่ทำคำบอกแก้คำผิดให้ ซึ่งนับว่าเป็นการบรรเทาภาระของผู้จัดพิมพ์หาน้อยไม่ {{ข|ร. แลงกาต์|4em|style=font-size:120%}}<noinclude>{{reflist}}</noinclude> 9fa3x12vb39ovg7dxhb6krryry9blbl 250 91715 298549 297268 2026-09-27T08:24:03Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/18]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/226]]: เปลี่ยนชื่อ 297268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Vesperstelo" /></noinclude><noinclude></noinclude> pmak7u4trln2sfl8ulkswxmwsv9bd1k 250 91716 298553 297270 2026-09-27T08:24:24Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/20]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/229]]: เปลี่ยนชื่อ 297270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Vesperstelo" /></noinclude><noinclude></noinclude> pmak7u4trln2sfl8ulkswxmwsv9bd1k 250 91719 298515 297277 2026-09-27T08:19:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/2]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/209]]: เปลี่ยนชื่อ 297277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>{{ก|กฎหมายตราสามดวง|200}} <noinclude>{{ก|เล่ม ๑|200}}</noinclude> {| |- | |- |} [[File:Thai Teachers' Council logo.svg|center|140px]] {| |- | |- |} {{ก|พิมพ์ครั้งที่หนึ่ง ๓,๐๐๐ ฉบับ}} {{ก|พ.ศ. ๒๕๐๕}} {{สกอ|sp|100}} {{ก|องค์การค้าของคุรุสภา|140}} {{ก|{{อ|ศึกษาภัณฑ์พาณิชย์}}}} {{ก|ถนนราชดำเนินกลาง}} {{ก|จัดพิมพ์จำหน่าย}}<noinclude>{{ก|1602|120}}</noinclude> 225ldr01n5chlavavug4msgv890qdo8 250 91720 298517 297278 2026-09-27T08:20:04Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/3]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/210]]: เปลี่ยนชื่อ 297278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude><center> {| style="text-align:center;" |- |<br> |- | [[File:Ratchasi Seal.svg|150px|right|ตราราชสีห์]] | [[File:Khotchasi Seal.svg|150px|center|ตราคชสีห์]] | [[File:Bua Kaeo Seal.svg|150px|left|ตราบัวแก้ว]] |- |<br> |- |} </center> {{ก|ประมวล{{ตตฉ|กฏ|กฎ}}หมาย รัชกาลที่ ๑|200}} {{ก|จุลศักราช ๑๑๖๖|140}} {{ก|พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา ๓ ดวง|140}}<noinclude></noinclude> hm147z7z5atd2hucl0osdgphehc7ckm 250 91721 298519 297279 2026-09-27T08:20:13Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/4]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/211]]: เปลี่ยนชื่อ 297279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>[[File:Thai Teachers' Council logo.svg|center|100px]] {{ก|องค์การค้าของคุรุสภา}} {{ก|พิมพ์ที่โรงพิมพ์คุรุสภา|140}} {{ก|นายกำธร สถิรกุล ผู้พิมพ์และผู้โฆษณา}} {{ก|๑๕ ตุลาคม ๒๕๐๕}}<noinclude></noinclude> 1rnoarad9ozoma9o3olc6tajvwbqwhv 250 91722 298525 297295 2026-09-27T08:21:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/366]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/214]]: เปลี่ยนชื่อ 297295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>[[File:Thai Teachers' Council logo.svg|center|100px]] {{ก|องค์การค้าของคุรุสภา}} {{ก|พิมพ์ที่โรงพิมพ์คุรุสภา|140}} {{ก|นายกำธร สถิรกุล ผู้พิมพ์และผู้โฆษณา}} {{ก|๑๐ มกราคม ๒๕๐๖}}<noinclude></noinclude> 1s5kdsc64el97tnvsup8oqvhhrldhxu 250 91723 298523 297296 2026-09-27T08:20:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/367]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/213]]: เปลี่ยนชื่อ 297296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Vesperstelo" /></noinclude><noinclude></noinclude> pmak7u4trln2sfl8ulkswxmwsv9bd1k 250 91724 298521 297297 2026-09-27T08:20:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/368]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/212]]: เปลี่ยนชื่อ 297297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Vesperstelo" /></noinclude>[[File:Thai Teachers' Council logo.svg|center|100px]] {{ก|องค์การค้าของคุรุสภา}} {{ก|พิมพ์ที่โรงพิมพ์คุรุสภา|140}} {{ก|นายกำธร สถิรกุล ผู้พิมพ์และผู้โฆษณา}} {{ก|๑๐ มกราคม ๒๕๐๖}}<noinclude></noinclude> 1s5kdsc64el97tnvsup8oqvhhrldhxu 250 91896 298175 2026-09-26T14:11:18Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/158]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/156]]: เปลี่ยนชื่อ 298175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/156]]<noinclude></noinclude> ivme78jlgagkpk0ilow2ngmtskami68 250 91897 298178 2026-09-26T14:13:04Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/208]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/504]]: เปลี่ยนชื่อ 298178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/504]]<noinclude></noinclude> 5lhdu8v7x6axhvfdutvzizj1nau2rdg 250 91898 298181 2026-09-26T14:14:01Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/207]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/503]]: เปลี่ยนชื่อ 298181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/503]]<noinclude></noinclude> 8ukcx9b5saneo9dhfd8dvzihwqahfx6 250 91899 298185 2026-09-26T14:15:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/206]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/502]]: เปลี่ยนชื่อ 298185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/502]]<noinclude></noinclude> fz4zdr8sw16209azpzomozc0m2b535v 250 91900 298188 2026-09-26T14:16:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/209]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/505]]: เปลี่ยนชื่อ 298188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/505]]<noinclude></noinclude> 453z7by6x9p19zlgkq3qur9d9d6tczt 250 91901 298191 2026-09-26T14:17:07Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/205]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/501]]: เปลี่ยนชื่อ 298191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/501]]<noinclude></noinclude> t8ferkcr34hwfvpi32hqj1a0r00qayl 250 91902 298194 2026-09-26T14:18:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/159]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/157]]: เปลี่ยนชื่อ 298194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/157]]<noinclude></noinclude> rteyw3u9hyv1778vo886875855szxs6 250 91903 298197 2026-09-26T14:20:25Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/160]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/158]]: เปลี่ยนชื่อ 298197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/158]]<noinclude></noinclude> earjz0k3zzy2jkmk0k81tzi220feqay 250 91904 298200 2026-09-26T14:21:33Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/161]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/159]]: เปลี่ยนชื่อ 298200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/159]]<noinclude></noinclude> a0vbm8lakgh2s87hl99srhlwx46a3qi 250 91905 298203 2026-09-26T14:24:01Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/162]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/160]]: เปลี่ยนชื่อ 298203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/160]]<noinclude></noinclude> 8unhyk91475x9u7oehuvv1orw7sfs68 250 91906 298206 2026-09-26T14:29:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/163]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/161]]: เปลี่ยนชื่อ 298206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/161]]<noinclude></noinclude> 55i16xgti4deigflxnlg4l3slz3kf1h 250 91907 298209 2026-09-26T14:33:39Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/164]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/162]]: เปลี่ยนชื่อ 298209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/162]]<noinclude></noinclude> f4dx760yphzlvne4p9n4c7vgs4i52kj 250 91908 298212 2026-09-26T14:34:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/165]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/163]]: เปลี่ยนชื่อ 298212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/163]]<noinclude></noinclude> bh80do4f6j2t286gzizsd9caze607cj 250 91909 298214 2026-09-26T14:35:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/166]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/164]]: เปลี่ยนชื่อ 298214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/164]]<noinclude></noinclude> 63xuwhzri2pgd5uh3uvv27eo0hlmu2o 250 91910 298217 2026-09-26T14:39:20Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/167]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/165]]: เปลี่ยนชื่อ 298217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/165]]<noinclude></noinclude> mb9jt5dkmqy7vou4cppqungb6yc96ip 250 91911 298220 2026-09-26T14:40:11Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/168]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/166]]: เปลี่ยนชื่อ 298220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/166]]<noinclude></noinclude> 8zy5m7l6k0l5yhy0pi8mxjedmlqgx9m 250 91912 298223 2026-09-26T14:41:06Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/169]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/167]]: เปลี่ยนชื่อ 298223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/167]]<noinclude></noinclude> 3jz81by0zxe9yh5w4bj1miy6xp89w87 250 91913 298226 2026-09-26T14:42:29Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/170]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/168]]: เปลี่ยนชื่อ 298226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/168]]<noinclude></noinclude> dlo3apy0x1qu64iv961yq7cr5p3xqep 250 91914 298229 2026-09-26T14:43:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/171]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/169]]: เปลี่ยนชื่อ 298229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/169]]<noinclude></noinclude> 4xhb2f4x5m4kkrcxngvuir0nnfjxjdo 250 91915 298232 2026-09-26T14:48:21Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/172]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/170]]: เปลี่ยนชื่อ 298232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/170]]<noinclude></noinclude> 3acpbx1jx0h6cuc8ayk2nozbls2j42s 250 91916 298235 2026-09-26T14:49:11Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/173]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/171]]: เปลี่ยนชื่อ 298235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/171]]<noinclude></noinclude> 0frqxacaso2rrxn1tb51f4mtbzmxj5n 250 91917 298238 2026-09-26T14:49:58Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/174]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/172]]: เปลี่ยนชื่อ 298238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/172]]<noinclude></noinclude> h18j9li7regakgbll0sscp48utq7dtf 250 91918 298241 2026-09-26T14:52:44Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/175]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/173]]: เปลี่ยนชื่อ 298241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/173]]<noinclude></noinclude> 1x8oaap8i5rwiuil223xpvv6fzhwesy 250 91919 298244 2026-09-26T14:54:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/176]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/174]]: เปลี่ยนชื่อ 298244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/174]]<noinclude></noinclude> btp5oduji8yvb4ricn39hfz0okd3z96 250 91920 298247 2026-09-26T15:46:58Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/177]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/175]]: เปลี่ยนชื่อ 298247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/175]]<noinclude></noinclude> ojl89yekkqs2i46t9k05m5qkwi3d5i5 250 91921 298250 2026-09-26T15:49:27Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/178]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/176]]: เปลี่ยนชื่อ 298250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/176]]<noinclude></noinclude> 5qpk71s9v7u9en4e91uk4vztkv9tazm 250 91922 298253 2026-09-26T15:51:55Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/179]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/177]]: เปลี่ยนชื่อ 298253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/177]]<noinclude></noinclude> 48o4dh70z6fqqhws1acb2h4n2nesr1i 250 91923 298256 2026-09-26T15:56:03Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/180]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/178]]: เปลี่ยนชื่อ 298256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/178]]<noinclude></noinclude> rpdr9yd49ursuxlzpnqytde63rvwh45 250 91924 298259 2026-09-26T16:03:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/181]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/179]]: เปลี่ยนชื่อ 298259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/179]]<noinclude></noinclude> bcr28g2c9xnzbotblwcvouc3wz2y6wc 250 91925 298262 2026-09-26T16:10:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/182]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/180]]: เปลี่ยนชื่อ 298262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/180]]<noinclude></noinclude> k9vhmzob42vppzfual9nguxwrzhk5v1 250 91926 298265 2026-09-26T16:12:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/183]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/181]]: เปลี่ยนชื่อ 298265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/181]]<noinclude></noinclude> 2tqajgb28ty9kkkygpm112ko8kwkwx6 250 91927 298270 2026-09-26T16:15:59Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/184]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/182]]: เปลี่ยนชื่อ 298270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/182]]<noinclude></noinclude> 1cqc5qfkpegcidnwxblg997wez4wajw 250 91928 298274 2026-09-26T16:17:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/185]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/183]]: เปลี่ยนชื่อ 298274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/183]]<noinclude></noinclude> 7c3fnu9jfxeggqdyox5up15404eb3ta 250 91929 298280 2026-09-26T16:21:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/186]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/184]]: เปลี่ยนชื่อ 298280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/184]]<noinclude></noinclude> gv8vfxkd2rt8e2tbmrstg038fjb1z1x 250 91930 298290 2026-09-26T16:33:43Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/187]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/185]]: เปลี่ยนชื่อ 298290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/185]]<noinclude></noinclude> pp6ibi04kqum3zos6lnu54jar0ssjyp 250 91931 298293 2026-09-26T16:36:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/188]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/186]]: เปลี่ยนชื่อ 298293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/186]]<noinclude></noinclude> f0ha5gzxo1la5oc1omvz53jfs14a2nu 250 91932 298296 2026-09-26T16:38:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/189]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/187]]: เปลี่ยนชื่อ 298296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/187]]<noinclude></noinclude> 661u2hg9tao77x7pn5rptjeflygdjup 250 91933 298299 2026-09-26T16:40:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/190]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/188]]: เปลี่ยนชื่อ 298299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/188]]<noinclude></noinclude> tuggz01swyq4oufrzi95e6omy42jfmf 250 91934 298302 2026-09-26T16:41:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/191]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/189]]: เปลี่ยนชื่อ 298302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/189]]<noinclude></noinclude> ihx9i8pasioxv5m7ecw5yzr2xd5khkq 250 91935 298305 2026-09-26T16:44:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/192]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/190]]: เปลี่ยนชื่อ 298305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/190]]<noinclude></noinclude> mmvg1v8s1j5qhcsmw91ybzvhyklxkru 250 91936 298308 2026-09-26T16:45:28Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/193]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/191]]: เปลี่ยนชื่อ 298308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/191]]<noinclude></noinclude> mwb8gqxv3dmg4wyf1r1cd9nhcn0vbi6 250 91937 298311 2026-09-26T16:46:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/194]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/192]]: เปลี่ยนชื่อ 298311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/192]]<noinclude></noinclude> b2ixmcha1387ywemyorj9b1uofor4ql 250 91938 298314 2026-09-26T16:48:23Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/195]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/193]]: เปลี่ยนชื่อ 298314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/193]]<noinclude></noinclude> lmuve90ve6qxya3jh95rqz95udldxk7 250 91939 298317 2026-09-26T16:50:20Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/196]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/194]]: เปลี่ยนชื่อ 298317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/194]]<noinclude></noinclude> s4v0h2x5ftrvymlrwwu348pdxa0cgtu 250 91940 298320 2026-09-26T16:51:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/197]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/195]]: เปลี่ยนชื่อ 298320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/195]]<noinclude></noinclude> 1zk5s6tbv5lqhwbiktbzwgbpmtua4c6 250 91941 298323 2026-09-26T16:53:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/198]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/196]]: เปลี่ยนชื่อ 298323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/196]]<noinclude></noinclude> bebv8m27lf6qbxdw8594u7amv98yqg0 250 91942 298326 2026-09-26T16:54:06Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/199]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/197]]: เปลี่ยนชื่อ 298326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/197]]<noinclude></noinclude> fdzp586d5fifp8uo8ssa7vur7mi1m65 250 91943 298329 2026-09-26T16:55:23Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/200]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/198]]: เปลี่ยนชื่อ 298329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/198]]<noinclude></noinclude> rh7z2w1d3k08v9dy45uug7fyna30v8d 250 91944 298332 2026-09-26T16:56:18Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/201]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/199]]: เปลี่ยนชื่อ 298332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/199]]<noinclude></noinclude> frc3epw5l7li1uzmvgcyqb3q1sicetd 250 91945 298335 2026-09-26T16:57:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/202]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/200]]: เปลี่ยนชื่อ 298335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/200]]<noinclude></noinclude> 0y92280i0syeq81hmv78fi5lrht4qm9 0 91946 298471 2026-09-27T01:01:50Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 สร้างหน้าด้วย "{{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 4. หมอผี | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../|เรื่องที่ 3]] | ถัดไป = [[../เรื่องที่ 5/]] | หมายเ..." 298471 wikitext text/x-wiki {{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 4. หมอผี | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../|เรื่องที่ 3]] | ถัดไป = [[../เรื่องที่ 5/]] | หมายเหตุ = }} <pages index="Pisat Khong Thai 2546.djvu" from="52" to="61"/> mj59l4u1x95zzw4lfbqpdsnfw4p0oo3 298475 298471 2026-09-27T01:18:46Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 /* */ 298475 wikitext text/x-wiki {{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 4. หมอผี | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../เรื่องที่ 3/]] | ถัดไป = [[../เรื่องที่ 5/]] | หมายเหตุ = }} <pages index="Pisat Khong Thai 2546.djvu" from="52" to="61"/> 6imum124aqle8g4lvkfef8r8x8hif9p 0 91947 298481 2026-09-27T01:33:26Z วรุฒ หิ่มสาใจ 4101 สร้างหน้าด้วย "{{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 5. ไปจับจิ้งหรีด | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../เรื่องที่ 4/]] | ถัดไป = ../เรื่องที่..." 298481 wikitext text/x-wiki {{หัวเรื่อง | ชื่อ = [[../../]]: [[../|เล่ม 1]] | ปี = 2546 | ผู้สร้างสรรค์ = เหม เวชกร | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 5. ไปจับจิ้งหรีด | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า = [[../เรื่องที่ 4/]] | ถัดไป = [[../เรื่องที่ 6/]] | หมายเหตุ = }} <pages index="Pisat Khong Thai 2546.djvu" from="62" to="71"/> sot6976qb3bhxadd5nt7guowqxds7zg 250 91948 298489 2026-09-27T07:57:45Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/203]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/201]]: เปลี่ยนชื่อ 298489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/201]]<noinclude></noinclude> dki4gdst6zuhyacg8o24w56j6n2lguc 250 91949 298493 2026-09-27T07:58:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/204]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/202]]: เปลี่ยนชื่อ 298493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/202]]<noinclude></noinclude> p5qj4gvwlpx29uq1zlvhqob85yd8rh9 250 91950 298496 2026-09-27T08:10:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/1]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/203]]: เปลี่ยนชื่อ 298496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/203]]<noinclude></noinclude> p783aspowxalaow9j57pxzo9ocsqrnj 250 91951 298501 2026-09-27T08:13:38Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/2]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/204]]: เปลี่ยนชื่อ 298501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/204]]<noinclude></noinclude> h9t3wb5tdzvz3y5686u7hl447ipgr5h 250 91952 298504 2026-09-27T08:15:12Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/3]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/205]]: เปลี่ยนชื่อ 298504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/205]]<noinclude></noinclude> eh08257vz1qd7reqzzjmss6yx0dgph8 250 91953 298508 2026-09-27T08:16:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/4]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/206]]: เปลี่ยนชื่อ 298508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/206]]<noinclude></noinclude> clcxa8vm5fubgs3gnd8v2kcn8unodpm 250 91954 298512 2026-09-27T08:18:32Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/6]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/207]]: เปลี่ยนชื่อ 298512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/207]]<noinclude></noinclude> gctn881ykg0odx2td2p0bhvr1kbl39h 250 91955 298514 2026-09-27T08:19:45Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/1]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/208]]: เปลี่ยนชื่อ 298514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/208]]<noinclude></noinclude> 9ipzp98eshra5cl3g4a3qkl94vxdjeu 250 91956 298516 2026-09-27T08:19:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/2]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/209]]: เปลี่ยนชื่อ 298516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/209]]<noinclude></noinclude> ruo98yi16dsyayvqhg636xqxcw26773 250 91957 298518 2026-09-27T08:20:04Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/3]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/210]]: เปลี่ยนชื่อ 298518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/210]]<noinclude></noinclude> c93tytt480i279y7xqaeq7qw9aa06uu 250 91958 298520 2026-09-27T08:20:13Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (0) 2505.djvu/4]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/211]]: เปลี่ยนชื่อ 298520 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/211]]<noinclude></noinclude> 9b3bvcxuserxyyvbpruhih5lk13smiz 250 91959 298522 2026-09-27T08:20:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/368]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/212]]: เปลี่ยนชื่อ 298522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/212]]<noinclude></noinclude> 0n3idcu5qweu76nftr1gwn28i52cssv 250 91960 298524 2026-09-27T08:20:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/367]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/213]]: เปลี่ยนชื่อ 298524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/213]]<noinclude></noinclude> s0obebx6ddgftfnqytrzu0bj0rnkfzj 250 91961 298526 2026-09-27T08:21:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/366]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/214]]: เปลี่ยนชื่อ 298526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/214]]<noinclude></noinclude> 9elqb9tjy8dtykshfaecq57b9o9974a 250 91962 298528 2026-09-27T08:21:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/16]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/215]]: เปลี่ยนชื่อ 298528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/215]]<noinclude></noinclude> t9hnc7k4mcoxlogqrrfpaxl2ais2qvy 250 91963 298530 2026-09-27T08:22:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/15]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/216]]: เปลี่ยนชื่อ 298530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/216]]<noinclude></noinclude> azwfqsyg69tunc9mx05iklm0lfclzd0 250 91964 298532 2026-09-27T08:22:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/14]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/217]]: เปลี่ยนชื่อ 298532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/217]]<noinclude></noinclude> jtr8eqk70welozjg0hsvxqtwn52ffyn 250 91965 298534 2026-09-27T08:22:22Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/13]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/218]]: เปลี่ยนชื่อ 298534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/218]]<noinclude></noinclude> 1ow7w5p543tahrvfg7efgimlmh9y084 250 91966 298536 2026-09-27T08:22:31Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/12]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/219]]: เปลี่ยนชื่อ 298536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/219]]<noinclude></noinclude> lfb3y4g4dzn0gpp2s1ahq0tar1d3l0m 250 91967 298538 2026-09-27T08:22:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/11]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/220]]: เปลี่ยนชื่อ 298538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/220]]<noinclude></noinclude> ds8ecfvx7acb1bjmuf4oc7nc4f9sykz 250 91968 298540 2026-09-27T08:22:57Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/10]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/221]]: เปลี่ยนชื่อ 298540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/221]]<noinclude></noinclude> h2acnbrs4e14awx26pv6fv5fleuiob2 250 91969 298542 2026-09-27T08:23:05Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/9]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/222]]: เปลี่ยนชื่อ 298542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/222]]<noinclude></noinclude> 9nco5gygolkafxat0dbepplcslqnufk 250 91970 298544 2026-09-27T08:23:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/8]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/223]]: เปลี่ยนชื่อ 298544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/223]]<noinclude></noinclude> 8kunf7nunweo30yy3hqpzxx5mxpf7ha 250 91971 298546 2026-09-27T08:23:26Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/7]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/224]]: เปลี่ยนชื่อ 298546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/224]]<noinclude></noinclude> msnr1wu8mcjlstefooe8qe3asp9rhfp 250 91972 298548 2026-09-27T08:23:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/17]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/225]]: เปลี่ยนชื่อ 298548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/225]]<noinclude></noinclude> ccddi8iixnds0yjs84g07mhmjxuw40e 250 91973 298550 2026-09-27T08:24:03Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/18]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/226]]: เปลี่ยนชื่อ 298550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/226]]<noinclude></noinclude> isgiyplijx21tsv7t0i5v0xzxw2qfsw 250 91974 298552 2026-09-27T08:24:14Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/19]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/228]]: เปลี่ยนชื่อ 298552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/228]]<noinclude></noinclude> bt4tm8hdu2694omhf05y5cv11lymeve 250 91975 298554 2026-09-27T08:24:24Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Kot Mai Tra Sam Duang (2) 2505.djvu/20]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/229]]: เปลี่ยนชื่อ 298554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/229]]<noinclude></noinclude> sjxptyoicsh3s25sm9onpzl4qlhzekb 250 91976 298563 2026-09-27T08:32:51Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/371]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/369]]: เปลี่ยนชื่อ 298563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/369]]<noinclude></noinclude> lqjqj2u4so5t1rycdbzoogmuw8opy9i 250 91977 298567 2026-09-27T08:40:42Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/274]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/272]]: เปลี่ยนชื่อ 298567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/272]]<noinclude></noinclude> qca9s3v8js6682sur8g1x8suoxpmyc9 250 91978 298571 2026-09-27T08:43:46Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/275]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/273]]: เปลี่ยนชื่อ 298571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/273]]<noinclude></noinclude> kni62q4eb0nog6t32hn9rit1eao3q8l 250 91979 298574 2026-09-27T08:54:53Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/276]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/274]]: เปลี่ยนชื่อ 298574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/274]]<noinclude></noinclude> pelsomdjdimtq5v6hk5b82eskylykme 250 91980 298579 2026-09-27T08:56:48Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/277]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/275]]: เปลี่ยนชื่อ 298579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/275]]<noinclude></noinclude> m1h5nk5c3nnzukgs41ub78gelxfyc63 250 91981 298584 2026-09-27T10:02:36Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/278]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/276]]: เปลี่ยนชื่อ 298584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/276]]<noinclude></noinclude> h036o0vdb77ta37v478hhyb6gp2wxoj 250 91982 298587 2026-09-27T10:03:33Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/279]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/277]]: เปลี่ยนชื่อ 298587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/277]]<noinclude></noinclude> 7qzm27uo2g47e1nul3na5zquz00ejlc 250 91983 298590 2026-09-27T10:04:47Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/280]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/278]]: เปลี่ยนชื่อ 298590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/278]]<noinclude></noinclude> hhohqcw1itb1qjbmua7ok6r2ij6mh35 250 91984 298593 2026-09-27T10:10:16Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/281]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/279]]: เปลี่ยนชื่อ 298593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/279]]<noinclude></noinclude> rtam4idalnnfqfyostmodvoeiuhtg2a 250 91985 298596 2026-09-27T10:11:50Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/282]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/280]]: เปลี่ยนชื่อ 298596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/280]]<noinclude></noinclude> s559fvdyo8281ts3i28sspxn5mn049j 250 91986 298599 2026-09-27T10:16:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/283]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/281]]: เปลี่ยนชื่อ 298599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/281]]<noinclude></noinclude> fd8hv8aif9r9cwej8uzvhbu8kmxh075 250 91987 298602 2026-09-27T10:18:13Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/284]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/282]]: เปลี่ยนชื่อ 298602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/282]]<noinclude></noinclude> fsb2ras0wuczckdh6tlyt81r2xe0fza 250 91988 298605 2026-09-27T10:18:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/285]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/283]]: เปลี่ยนชื่อ 298605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/283]]<noinclude></noinclude> cem3n1ji7f7qs59pr01h2tq96wizkrk 250 91989 298608 2026-09-27T10:21:09Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/286]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/284]]: เปลี่ยนชื่อ 298608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/284]]<noinclude></noinclude> bkzpj73dkyqahwegwnfkuep3hkdcq7i 250 91990 298611 2026-09-27T10:22:10Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2529 (2).djvu/287]] ไปยัง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/285]]: เปลี่ยนชื่อ 298611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/285]]<noinclude></noinclude> jnjw1pwtbhegv9r7qqi8kb6nvdmxr8m 10 91991 298621 2026-09-27T11:32:56Z Vesperstelo 11696 เปลี่ยนทางหน้าไปยัง [[แม่แบบ:ทูลทิป]] 298621 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:ทูลทิป]] 3dbm0sd63soevvjjx3arfcboqs0ahpm