วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.22 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/56 250 92344 301433 300928 2026-10-06T04:06:04Z สีทราย 11827 301433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๗}}</noinclude>และนึกถึงผู้ตายที่จะมาเป็นเขยก็สุดจะยั้งความกระเทือนใจได้ ก็พลอยร้องไห้ไปกับน้องสาวด้วย ผู้ใหญ่โพธิเป็นคนชราย่อมผ่านชีวิตมามากจึงเพียงดวงตาวาวไปด้วยน้ำตา ดื่มเหล้าดับอารมณ์ และปิดบังอากัปกิริยาไม่แสดงอะไรๆ ที่อยู่อย่างลึกในอกออกมาให้ใครเห็น ทิดอู๋ผู้มีอารมณ์ดุเดือดโพกผ้าพันแผลที่หัว โดยตัวเองเสียใจในเหตุการณ์ครั้งนี้แล้วเอาขวดเหล้าตีหัวตัวเองจนแตก นั่งซุ่มเงามืดในด้านหลังทิดอ่อนไม่ยอมเล่นเครื่องหน้าหนังเหมือนอย่างเคย บ่นอะไรพึมพำคล้ายคนบ้า เมื่อหมดงานทำบุญเจ็ดวันไปแล้ว บ้านนั้นก็เงียบเหมือนไม่มีคน ด้านพวกที่ไม่ใช่ดนตรีมีหน้าที่ทำนาก็ก้มหน้าทำงานบ้านไปบ้างและออกนาตามหน้าที่ ส่วนพวกเครื่องสายนั้นไม่มีหน้าที่ทำนาก็ไม่มีการซักซ้อมดนตรีเลย ต่างนั่งซึมเซาไปตาม ๆ กัน ค่ำลงต่างคนต่างนอน กินเหล้าดับอารมณ์แล้วก็หลับไป ผู้ใหญ่โพธิชวนทิดอ่อนลูกชายดื่มเหล้าจนคลานแล้วก็คลานเข้ามุ้งไม่พูดจากับใคร สายหยุดนั้นมีสามีก็พอบรรเทาความเศร้าโศกลงได้บ้าง แต่ทับทิมนั้นหนักกว่าเพื่อน ทุกข์โศกมากกว่าใคร ๆ เพราะผู้ที่จะร่วมหัวจมท้ายมาตายจากทั้งที่กำลังรักกันแทบจะกลืน นอนกกลูกชายเพียงสองคนแม่ลูก ลูกหลับแล้วตัวเองก็นอนสะท้อนใจแต่ผู้เดียว ใจหายต่อเมื่อรู้สึกว่าคนหนึ่งไม่มีเสียแล้วในบ้านนี้ คนนั้นคือดวงใจของเธอ ก็หายใจสะท้อนขึ้นมาทุกคราว ป่านฉะนี้พี่ประเทืองของน้องผู้อาภัพนี้วิญญาณไปเร่รอนอยู่แห่งใดเล่า น้องหวังเอาพี่เป็นผู้คุ้มหัวคุ้มใจ แต่ที่สุดน้องก็ต้องอยู่โดยเดียวดาย อกวังเวงสุดจะมีสิ่งใดยึดเหนี่ยว ทิดอ่อนอายุเข้าไปเหยียบกลางคนแต่ไม่มีเมีย คงนอนเดียวดายอยู่ในห้องข้างทับทิม นอนลืมตาอยู่ในความมืด ทั้งสงสารน้องสาวคนเล็กที่ตายจาก ทั้งสงสารน้องสาวแม่หม้ายผู้กำลังจะสดชื่นโดยมีคู่ใหม่ แต่ก็มาจากไปเสียโดยไม่มีทางจะกลับได้ ส่วนประเทืองนั้นทิดอ่อนรักอย่างครู และรักอย่างน้องชายร่วมสายโลหิต นอนคิดไปก็ถอนใจอยู่คนเดียว นาน ๆ ก็ได้ยินเสียงทับทิมถอนใจสะอื้นอยู่อีกห้อง ทิดอ่อนก็ใจสะท้อน เกือบสี่ทุ่ม ธรรมชาติบ้านนาก็เงียบสงัด ในคลองหน้าบ้านนาน ๆ ก็จะได้ยินเสียงปลาผุด เพราะไม่ใช่หน้าปลา ทันใดก็เกิดเสียงหนึ่งขึ้นในลำคลอง จะโดยจิตสำนึกให้เป็นไปของทับทิมหรืออย่างไรก็สุดจะพูดได้ว่า<noinclude></noinclude> rd27zzp7fl8ymmygbumzqx25valbj3m หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/57 250 92998 301434 2026-10-06T04:23:13Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "มันเป็นอะไรกันแน่ มันเป็นเสียงดังมาแต่ไกลๆ เหมือนซออู้ดังแผ่วๆ ประดุจว่าจะมีใครลอยเรือสีซอเล่นในยามดึกเดือนมืด เป็นเสียงซออู้คร่ำครวญสะอึกสะอื้นในเพลงแขก..." 301434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๘}}</noinclude>มันเป็นอะไรกันแน่ มันเป็นเสียงดังมาแต่ไกลๆ เหมือนซออู้ดังแผ่วๆ ประดุจว่าจะมีใครลอยเรือสีซอเล่นในยามดึกเดือนมืด เป็นเสียงซออู้คร่ำครวญสะอึกสะอื้นในเพลงแขกมอญโหยวิเวก และเสียงฝีมือนั้นจะเป็นใครไม่ได้ นอกจากเสียงฝีมือของครูประเทืองของทับทิม เมื่อเสียงนั้นค่อยๆ ใกล้เข้ามา ทับทิมสะดุ้งใจหาย ทั้งตกใจและสะท้อนใจ แล้วเสียงเพลงแขกมอญที่ดังนั้นหายไป คงเหลือแต่เสียงจิ้งหรีดและเขียดร้อง หัวใจทับทิมลอยหรี่แทบจะดับ เสียงเพลงหายไปก็เหมือนใจจะดับ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาอีกเสียง แต่คราวนี้เป็นเสียงหญิง ร้องเพลงสังขาราหรือหุ่นกระบอก โดยมีซออู้สีลำลองคลุกเคล้ามาด้วย ทับทิมแทบจะผุดลุกขึ้นนั่ง มันเป็นเสียงร้องของแน่งน้อย "พ่อขาและพี่ขาน้องขอลาก่อน ด้วยกรรมย้อนจึงต้องร้างให้ห่างหาย น้องจากไปก็ไปแต่เพียงกาย แต่ใจนั้นมิวายห่วงหลังเหมือนอย่างเคย ขอพ่อและพี่จงมีสุข จงห่างภัยไกลทุกข์สุขเสวย น้องนี้มีกรรมต้องจำเลย โอ้กรรมเอ๋ยใจฉันยังวนไม่พ้นไป" เสียงทับทิมสะอื้นและร้องขึ้นดังลั่น "พี่เทือง น้องน้อย เอาฉันไปด้วย" ร้องไปแล้วก็ร้องไห้โฮ เสียงในคลองได้ดังขึ้นมาอีกเป็นเสียงตะโกนอย่างสะอื้น เสียงนั้นเป็นเสียงของประเทืองชัดเจน "ทับทิมเอ๋ย พี่ขอลาก่อน" และขาดคำประเทืองก็มีเสียงของแน่งน้อยแซงขึ้นมา "พี่จ๋า พ่อจ๋า น้อยขอลาแล้ว" พอขาดเสียงก็มีเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นในยามดึกก้องคลอง สุนัขในบ้านและบ้านคลองข้างโน้นพากันหอนเสียงขรมและเยือกเย็น ทับทิมร้องเรียกออกมาด้วยความกระเทือนใจระคนกัน มือเท้าอ่อน<noinclude></noinclude> 0t8lx928xpiv4fywyrztbpr8e8kv3gw 301435 301434 2026-10-06T06:14:19Z สีทราย 11827 301435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๘}}</noinclude>มันเป็นอะไรกันแน่ มันเป็นเสียงดังมาแต่ไกลๆ เหมือนซออู้ดังแผ่วๆ ประดุจว่าจะมีใครลอยเรือสีซอเล่นในยามดึกเดือนมืด เป็นเสียงซออู้คร่ำครวญสะอึกสะอื้นในเพลงแขกมอญโหยวิเวก และเสียงฝีมือนั้นจะเป็นใครไม่ได้ นอกจากเสียงฝีมือของครูประเทืองของทับทิม เมื่อเสียงนั้นค่อยๆ ใกล้เข้ามา ทับทิมสะดุ้งใจหาย ทั้งตกใจและสะท้อนใจ แล้วเสียงเพลงแขกมอญที่ดังนั้นหายไป คงเหลือแต่เสียงจิ้งหรีดและเขียดร้อง หัวใจทับทิมลอยหรี่แทบจะดับ เสียงเพลงหายไปก็เหมือนใจจะดับ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาอีกเสียง แต่คราวนี้เป็นเสียงหญิง ร้องเพลงสังขาราหรือหุ่นกระบอก โดยมีซออู้สีลำลองคลุกเคล้ามาด้วย ทับทิมแทบจะผุดลุกขึ้นนั่ง มันเป็นเสียงร้องของแน่งน้อย "พ่อขาและพี่ขาน้องขอลาก่อน ด้วยกรรมย้อนจึงต้องร้างให้ห่างหาย น้องจากไปก็ไปแต่เพียงกาย แต่ใจนั้นมิวายห่วงหลังเหมือนอย่างเคย ขอพ่อและพี่จงมีสุข จงห่างภัยไกลทุกข์สุขเสวย น้องนี้มีกรรมต้องจำเลย โอ้กรรมเอ๋ยใจฉันยังวนไม่พ้นไป" เสียงทับทิมสะอื้นและร้องขึ้นดังลั่น "พี่เทือง น้องน้อย เอาฉันไปด้วย" ร้องไปแล้วก็ร้องไห้โฮ เสียงในคลองได้ดังขึ้นมาอีกเป็นเสียงตะโกนอย่างสะอื้น เสียงนั้นเป็นเสียงของประเทืองชัดเจน "ทับทิมเอ๋ย พี่ขอลาก่อน" และขาดคำประเทืองก็มีเสียงของแน่งน้อยแซงขึ้นมา "พี่จ๋า พ่อจ๋า น้อยขอลาแล้ว" พอขาดเสียงก็มีเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นในยามดึกก้องคลอง สุนัขในบ้านและบ้านคลองข้างโน้นพากันหอนเสียงขรมและเยือกเย็น ทับทิมร้องเรียกออกมาด้วยความกระเทือนใจระคนกัน มือเท้าอ่อน "พี่อ่อนช่วยฉันด้วย" "พี่อยู่นี่" ทิดอ่อนร้องตอบ "เปิดประตูได้ไหม?" "อ่อน! ช่วยน้องมันด้วย" นี่เป็นเสียงของผู้ใหญ่โพธิร้องบอกมาจากที่นอนเฉลียงเรือน "เปิดประตูเถิด! พี่อยู่ที่ประตูนี่เอง" ทิดอ่อนรีบบอกเพื่อมิให้น้องสาวกลัว<noinclude></noinclude> ks7g2ql8pvd1e983rltqabty9np2emh หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/58 250 92999 301436 2026-10-06T06:43:35Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย " เสียงทับทิมแข็งใจเปิดประตู แล้วก็โผเข้าหาพี่ชายร้องไห้โฮใหญ่ แล้วก็ถึงแก่เป็นลมพับนิ่งไปกับอกพี่ชาย ผู้ใหญ่จุดตะเกียงแล้วเดินมาร่วมด้วย รีบช่วยแก้ไขทับ..." 301436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๙}}</noinclude> เสียงทับทิมแข็งใจเปิดประตู แล้วก็โผเข้าหาพี่ชายร้องไห้โฮใหญ่ แล้วก็ถึงแก่เป็นลมพับนิ่งไปกับอกพี่ชาย ผู้ใหญ่จุดตะเกียงแล้วเดินมาร่วมด้วย รีบช่วยแก้ไขทับที่ที่แน่นิ่งไป ส่วนสายหยุดและสามีต่างกอดกันแน่นด้วยความกลัวในห้องต่อไป<noinclude></noinclude> 3vjcyj0dh4cfsmlmsq137y9rezzwoqc 301437 301436 2026-10-06T06:50:45Z สีทราย 11827 301437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๕๙}}</noinclude> เสียงทับทิมแข็งใจเปิดประตู แล้วก็โผเข้าหาพี่ชายร้องไห้โฮใหญ่ แล้วก็ถึงแก่เป็นลมพับนิ่งไปกับอกพี่ชาย ผู้ใหญ่จุดตะเกียงแล้วเดินมาร่วมด้วย รีบช่วยแก้ไขทับทีมที่แน่นิ่งไป ส่วนสายหยุดและสามีต่างกอดกันแน่นด้วยความกลัวในห้องต่อไป<noinclude></noinclude> qmcqv1xpxnov5uyapxn56djkcrfo15m หน้า:Winyan Thi Reron 2545.djvu/60 250 93000 301438 2026-10-06T07:10:25Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "วิญญาณถูกสาป เสียงรถบรรทุกมาหยุดหน้าโรงเก็บภาพปั้นต่างๆ ที่ผมเป็นผู้รักษา ผมรีบออกจากห้องพักของผม ตรงไปเปิดประตูใหญ่ของโรงเก็บของ เพราะท่านผู้จัดการได้..." 301438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๖๑}}</noinclude>วิญญาณถูกสาป เสียงรถบรรทุกมาหยุดหน้าโรงเก็บภาพปั้นต่างๆ ที่ผมเป็นผู้รักษา ผมรีบออกจากห้องพักของผม ตรงไปเปิดประตูใหญ่ของโรงเก็บของ เพราะท่านผู้จัดการได้บอกผมไว้ว่า วันนี้จะมีภาพปั้นมาเก็บอีกชิ้นหนึ่ง พวกที่ติดรถมาต่างช่วยกันจะจัดยกภาพปั้นที่อยู่ในลังไม้ลงจากรถ รู้สึกว่ามีน้ำหนักผิดกว่าภาพปั้นทั้งหลายที่เคยมีอยู่ข้างใน คนงานจึงเอากระดานมาทอดเข้ากับท้ายรถ แล้วเข็นลังใหญ่นั้นเข้าสู่โรงเก็บ ผมไม่มีความรู้สึกแปลกหรือสนใจต่อการขนย้ายภาพปั้นต่างๆ ในโรงเก็บนั้นเท่าใดนัก เพราะเป็นธรรมดาของโรงเก็บนี้ ประเดี๋ยวขนออกประเดี๋ยวขนเข้า เพราะนายห้างของผมทำการค้าทางของเก่า<noinclude></noinclude> fme1r6qexf8hz716fljxc55o2r5uqd2 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/197 250 93001 301439 2026-10-06T07:44:33Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๕}}</noinclude>เมืองศรีสะเกษ๕๐๐ เมืองเดชอุดม๓๐๐ เมืองสุวรรณภูมิ ๑๐๐๐ เมืองยโสธร๓๐๐ เมืองขอนแก่น๓๐๐ เมืองร้อยเอ็จ๕๐๐ เมืองอุบล๕๐๐ เมืองนครนายก ไทย ๕ ลาว ๑๐๐ เป็น๑๐๕ เมืองประจันตคาม๒๐๐ เมืองกบินทร์๓๐๐ เมืองวิเชียร เมืองบัวชุม เมืองชัยบาดาล๑๐๐ เถิง ๘๐ ยัง ๒๐ เป็น ๖๔๕๐ เมืองลพบุรี ๓ กอง นาย ๕๑ ไพร่ ๓๐๗ เป็น๓๕๘ คลองท่อ ๒ กอง นาย ๒๔ ไพร่ ๑๐๕ เป็น๑๒๙ อารยิก (อรัญญิก) ๓ กอง นาย ๕๑ ไพร่ ๒๘๖ เป็น ๓๓๗ เมืองนครนายก ๒ กอง นาย ๓๖ ไพร่ ๑๑๙ เป็น๑๕๕ เมืองประจันตคาม นายไพร่ ๒๐๐ เมืองกบินทรบุรี นายไพร่ ๓๐๐ เป็น ๑๔๗๙ เป็น ๗๙๒๙ กรุงนาย ๕๙๐ ไพร่ ๗๐๑ เป็น ๑๒๙๑ หัวเมืองนายไพร่ ๗๙๒๙ รวมเป็น ๙๒๒๐ คน กองทัพพระราชวังหลวง พระราชวังบวร พลเรือนนาย ๒๗ {{มปก}}<noinclude>{{ข|๑๐|4em}}</noinclude> pxo1ffj10hoy5z62rkq520oujnd82mt หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/198 250 93002 301440 2026-10-06T07:45:39Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๖}}</noinclude>ขุนหมื่น ๑๗๙ เป็น ๒๐๖ ไพร่หลวง ๑๕๙ ไพร่สม ๙๒ เป็น ๒๕๑ (รวม) ๔๕๗ กองทัพพระราชวังหลวง พระราชวังบวร ทหารนาย ๒๕ ขุนหมื่น ๑๒๗ เป็น ๑๕๒ ไพร่หลวง ๙ ไพร่สม ๑๑๐ เป็น๑๑๙ (รวม) ๒๗๑ นาย ๕๒ ขุนหมื่น ๓๐๖ เป็น ๓๕๘ ไพร่หลวง ๑๖๘ ไพร่สม ๒๐๒ เป็น ๓๗๐ (รวม) เป็น ๗๒๘กองโคได้ยกไปขนข้าวขนเกลือณเมืองกบินทร์บุรี ไปเมืองปัตบอง เป็นคนนาย ๑๕ ไพร่ ๒๐๕ เป็น ๒๒๐ คน โคต่าง ๑๕๐๐ หลัง ได้ยกไปจากเมืองสระบุรี แต่ณวันเดือนอ้าย แรม ๕ ค่ำด้วยแล้ว วันเดือน ๓ แรมค่ำหนึ่ง ให้หลวงบุรินทามาตย์คุมพระสงฆ์คุมโหร คุมพราหมณ์ และสิ่งของออกไปปัตบอง เป็นคนพราหมณ์พิธี พระครูหัสดาจารย์ ๑ พราหมณ์มีชื่อ ๘ เป็น ๙ หมอเฒ่าหลวงอินทร์ฤาไชย ๑ พราหมณ์มีชื่อ ๖ เป็น ๗ เป็น ๑๖ โหร ขุนพิชัยฤกษ์ ขุนโลกาทิตย์ ขุนพิทักษ์เทวา ขุนญาณประสิทธิ์ ๔ คน (รวม) เป็น ๒๐ คน กับคุมเอาเทียนชัยเล่มหนึ่ง เสาหลักเมืองหลัก ๑ ศิลารองลกแผ่น ๑ แผ่นเงินชตาเมืองหลัก ๑ แผ่นเงินปิดต้นเสา ๑ แผ่นเงินปิด......................๑ เป็น ๒ เป็น ๓ แผ่นทองแดงอาถรรพณ์ใหญ่ ๑ แผ่นศิลาอาถรรพณ์ใส่ป้อม ๕ แผ่นศิลาอาถรรพณ์ ๘ ทิศ ๘ รูปราชสีมาดวง ๑ รูปช้าง<noinclude></noinclude> 1hkd0do0d8qzu0z1tl61xv33r1jluoa หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/199 250 93003 301441 2026-10-06T07:46:00Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๗}}</noinclude>ดวง ๑ รูปเต่าดวง ๑ เป็น ๓ ฉะบับที่ ๓ บันทึกรายการบอกขนาดเมืองพัตบองเป็นต้น เมืองปัตบองที่สร้าง กว้าง ๑๒ เส้น ยาว ๑๘ เส้น กำแพงสูง ๘ ศอก หน้าต้น ๒ ศอก ๑ คืบ หน้าปลาย ๒ ศอก ป้อมใหญ่มุม ๒ ป้อม ๘ เหลี่ยม ๆ ละ ๖ วา ป้อมมุม ๒ ป้อม ๗ เหลี่ยม ๆ ละ ๕ วา ๕ เหลี่ยม เข้ากัน ๔ ป้อม ๆ กลาง ๒ ป้อม ยาว ๑๐ วา เหลี่ยม (ต้นฉะบับขาด) .........................................คน ครั้งหลังพระยาศรีพิพัฒน์ เจ้าพระยายมราช คนกองวังหลวงทหาร นาย ๑๐๒ ไพร่ ๓๓๖ เป็น ๔๐๘ กองวังบวร พลเรือน นาย ๒๖๑ ไพร่ ๖๒ เป็น ๓๒๓ กองวังบวร ทหาร นาย ๑๓๓ ไพร่ ๑๗๓ เป็น ๓๐๖ เป็น ๖๒๙ นาย ๖๘๒ ไพร่ ๒๐๒๖ (รวมเป็น) ๒๘๙๘.................................. หัวเมืองกลาโหม เมืองราชบุรี ๖๕๗ เมืองเพ็ชรบุรี ๙๐๐ เมืองกุย ๒๔ เมืองปราณ ๒๐ เป็น ๔๔ (รวม) ๑๖๐๑ หัวเมืองกรมท่า เมืองพนัสนิคม ๑๐๐ เมืองนนทบุรี ๘๒ เป็น<noinclude></noinclude> bg1skli04eti5t9pwcaa5sv58g9lua4 301442 301441 2026-10-06T07:46:33Z Vesperstelo 11696 301442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๗}}</noinclude>ดวง ๑ รูปเต่าดวง ๑ เป็น ๓ {{ลหสค|i4|ฉะบับที่ ๓ <br> บันทึกรายการบอกขนาดเมืองพัตบองเป็นต้น|120}} เมืองปัตบองที่สร้าง กว้าง ๑๒ เส้น ยาว ๑๘ เส้น กำแพงสูง ๘ ศอก หน้าต้น ๒ ศอก ๑ คืบ หน้าปลาย ๒ ศอก ป้อมใหญ่มุม ๒ ป้อม ๘ เหลี่ยม ๆ ละ ๖ วา ป้อมมุม ๒ ป้อม ๗ เหลี่ยม ๆ ละ ๕ วา ๕ เหลี่ยม เข้ากัน ๔ ป้อม ๆ กลาง ๒ ป้อม ยาว ๑๐ วา เหลี่ยม (ต้นฉะบับขาด) .........................................คน ครั้งหลังพระยาศรีพิพัฒน์ เจ้าพระยายมราช คนกองวังหลวงทหาร นาย ๑๐๒ ไพร่ ๓๓๖ เป็น ๔๐๘ กองวังบวร พลเรือน นาย ๒๖๑ ไพร่ ๖๒ เป็น ๓๒๓ กองวังบวร ทหาร นาย ๑๓๓ ไพร่ ๑๗๓ เป็น ๓๐๖ เป็น ๖๒๙ นาย ๖๘๒ ไพร่ ๒๐๒๖ (รวมเป็น) ๒๘๙๘.................................. หัวเมืองกลาโหม เมืองราชบุรี ๖๕๗ เมืองเพ็ชรบุรี ๙๐๐ เมืองกุย ๒๔ เมืองปราณ ๒๐ เป็น ๔๔ (รวม) ๑๖๐๑ หัวเมืองกรมท่า เมืองพนัสนิคม ๑๐๐ เมืองนนทบุรี ๘๒ เป็น<noinclude></noinclude> 901ry5fchmedvyglanlas3dro8vmfw5 301443 301442 2026-10-06T07:48:10Z Vesperstelo 11696 301443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๗}}</noinclude>ดวง ๑ รูปเต่าดวง ๑ เป็น ๓ {{ลหสค|i4|ฉะบับที่ ๓ <br> บันทึกรายการบอกขนาดเมืองพัตบองเป็นต้น|120}} เมืองปัตบองที่สร้าง กว้าง ๑๒ เส้น ยาว ๑๘ เส้น กำแพงสูง ๘ ศอก หน้าต้น ๒ ศอก ๑ คืบ หน้าปลาย ๒ ศอก ป้อมใหญ่มุม ๒ ป้อม ๘ เหลี่ยม ๆ ละ ๖ วา ป้อมมุม ๒ ป้อม ๗ เหลี่ยม ๆ ละ ๕ วา ๕ เหลี่ยม เข้ากัน ๔ ป้อม ๆ กลาง ๒ ป้อม ยาว ๑๐ วา เหลี่ยม (ต้นฉะบับขาด) .........................................คน ครั้งหลังพระยาศรีพิพัฒน์ เจ้าพระยายมราช คนกองวังหลวงทหาร นาย ๑๐๒ ไพร่ ๓๓๖ เป็น ๔๐๘ กองวังบวร พลเรือน นาย ๒๖๑ ไพร่ ๖๒ เป็น ๓๒๓ กองวังบวร ทหาร นาย ๑๓๓ ไพร่ ๑๗๓ เป็น ๓๐๖ เป็น ๖๒๙ นาย ๖๘๒ ไพร่ ๒๐๒๖ (รวมเป็น) ๒๘๙๘.................................. หัวเมืองกลาโหม เมืองราชบุรี ๖๕๗ เมืองเพ็ชรบุรี ๙๐๐ เมืองกุย ๒๔ เมืองปราณ ๒๐ เป็น ๔๔ (รวม) ๑๖๐๑ หัวเมืองกรมท่า เมืองพนัสนิคม ๑๐๐ เมืองนนทบุรี ๘๒ เป็น ๑๘๒ หัวเมืองกรุงเก่าคง ๓๕๐ คน เกน ๑๔๖ ได้ ๑๑๙ ขาด ๒๗ เถิงแล้ว ๙๗ ยังไม่เถิง ๑๑ ตาย ๑๑ เป็น ๒๒ {{มปก}}<noinclude></noinclude> fgjrfk03tfaqa9y9v9kwz96jz7lkvh9 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/200 250 93004 301444 2026-10-06T07:48:17Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๘}}</noinclude>หัวเมืองกรมมหาดไทย เมืองอ่างทองคง ๑๘๑ คน เกน ๑๐๐ ได้.................ขาด ๒๐ ตาย กรมการ ๒ คงมาบก ๓๘ คงมาเรือ ๔๐ เป็น ๗๘ เมืองสวรรค์คง ๑๓๑ เกน ๗๔ ได้ ๕๙ ขาด ๑๕ ตาย ๑ คงมาบก ๒๒ คงมาเรือ ๓๖ เป็น ๕๘ เมืองชัยนาท เกนคงเมือง ๑๕๔ เกนมอบเมืองส่วย ๗๕ เป็น ๒๒๙ คน เกนคงเมือง ๖๐ ได้ ๖๐ เกนมอบเมืองส่วย ๗๕ ได้ ๑๔ ขาด ๖๑ เป็น ๗๔ ได้ ๔๓๑ ขาด ๑๗๒ เป็น ๖๐๓ ตาย ๑ คงมาบก ๑๗ คงมาเรือ ๕๖ เป็น ๗๓ เมืองสิงห์ เกนคงเมือง ๑๒๘ เกนมอบเมืองส่วย ๓๕ เป็น ๑๖๓ คน เกนคงเมือง ๘๔ ได้ ๖๘ ขาด ๑๖ เกนมอบเมืองส่วย ๓๕ ได้ ๑๒ ขาด ๒๓ เป็น ๘๐ ตาย ๓ คงมาบก ๑๖ คงมาเรือ ๖๑ เป็น ๗๗ เมืองมโนรมคง ๔๕ เกณฑ์ ๒๘ ได้ ๒๘ คงมาบก ๑๙ คงมาเรือ ๙ (รวมเป็น ๒๓๘๖) {{ลหสค|j1|เหตุการณ์ในปีจอ พ.ศ. ๒๓๘๑|120}} เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ออกไปเมืองพัตบอง สอบสวนเรื่องที่เจ้าองค์ด้วงคิดเตรียมการที่จะอพยพหนีไปเมืองพนมเป็ญเสร็จแล้ว ก็รีบจับการสร้างเมืองพัตบองจนสำเร็จเรียบร้อย รุ่งขึ้นปีจอ พ.ศ. ๒๓๘๑ เดือน ๖ เจ้าพระยา<noinclude></noinclude> cvdf4s23e0agbgoptppzeichkb3709m หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/201 250 93005 301445 2026-10-06T07:49:03Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๔๙}}</noinclude>บดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จึงกลับคืนมาเฝ้า กราบบังคมทูลชี้แจงข้อราชการณกรุงเทพพระมหานคร {{ลหสค|j2|ฉะบับที่ ๑ <br> ให้เมืองฉะเชิงเทรารักษาเกวียน <br> และกระบือของเจ้าองค์ด้วง|120}} หนังสือพระยามหาอำมาตย์ฯ มาเถิงหลวงยกรบัตร กรมการเมืองฉะเชิงเทรา ด้วยทรงพระกรุณาตรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่าเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ ส่งบุตรภรรยาทาษชายหญิง กระบือเกวียน ขององค์ด้วงเข้ามาเถิงแขวงเมืองฉะเชิงเทรา แล้วโปรดเกล้าฯ ให้ส่งบุตรภรรยาทาษชายหญิงเข้ามาณกรุงเทพฯ ให้สิ้นแต่กระบือเกวียนของครอบครัวพวกองค์ด้วงนั้น เจ้าองค์ด้วงให้บ่าวพิทักษ์รักษาไว้ณเมืองฉะเชิงเทรานั้น ให้หลวงยกรบัตรกรมการ ตรวจตราดูแล อย่าให้โจรผู้ร้ายลักเกวียนกระบือขององค์ด้วงไปได้ และให้หลวงยกรบัตรกรมการ เร่งจัดเรือแต่งกรมการคุมบุตรภรรยาทาษชายหญิงขององค์ด้วง เข้าไปส่งณกรุงเทพพระมหานครให้สิ้นโดยเร็ว แล้วให้บอกจำนวนบุตรภรรยาทาษชายหญิง กับกระบือเกวียนของครอบครัวพวกเจ้าองค์ด้วงเข้าไปให้แจ้ง หนังสือมาณวันอังคาร เดือน ๖ แรม ๗ ค่ำ ปีจอสัมฤทธิศก{{วว}}<noinclude></noinclude> 028ml3se5aua6w8uu1122nn5iw0xe87 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/202 250 93006 301446 2026-10-06T07:49:54Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๐}}</noinclude>(จ.ศ. ๑๒๐๐) ร่างตรานี้ ท่านอนุชิตพิทักษ์มาสั่งว่า ท่านปลายเชือกสั่งให้ทำตราออกไปเมืองฉะเชิงเทรา ให้ส่งครัวองค์ด้วง แต่เกวียนกระบือให้เอาไว้ที่ฉะเชิงเทรา ทำแล้ว วันเดือน ๖ แรม ๖ ค่ำ ท่านเจ้ากรมมหาดไทยฝ่ายเหนือว่าราชการอยู่ณศาลาลูกขุน ได้เอาร่างตรานี้อ่านกราบเรียนจนสิ้นข้อความ แล้วสั่งว่าให้มีไปตามร่างนี้เถิด เมื่อสั่งนั้นท่านต้นเชือก พระพิพิธเสนา นายแกว่น นายรักษ์ นั่งอยู่ด้วย ในทันใดนั้น ได้ส่งตรานี้ให้ท่านปลายเชือกรับไว้ {{ลหสค|j3|ฉะบับที่ ๒ <br> ตราถึงเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) <br> เรื่องให้จัดส่งเครื่องยศเจ้าองค์ด้วงไว้กับเมืองพัตบอง|120}} หนังสือเจ้าพระยาจักรีฯ มาเถิงเจ้าพระยาบดินทรเดชา ที่ สมุหนายก ด้วยบอกเข้าไปว่า องค์ด้วงฝากเครื่องยศไว้กับพระยาปลัดเมืองปัตบอง เป็นของลูกประคำทองคำสาย ๑ มาลายอดทองคำ ๑ แหวนทองคำประดับพลอยไพฑูรย์วง ๑ ประดับพลอยทับทิมวง ๑ เป็น ๒ วง พานทองคำ ๑ ซองพลูทองคำ ๑ ซองบุหรี่ทองคำ ๑ จอกหมากทองคำ ๒ ผะอบทองคำ ๒ ตลับสีผึ้งทองคำ ๑ คณโฑทองคำ ๑ มีดหมากด้ามทองคำ ๑ เครื่องวางสาแหรกทอง<noinclude></noinclude> t2u2p5gyiy94kdc3p0jagev4l3vaq4e หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/203 250 93007 301447 2026-10-06T07:50:19Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๑}}</noinclude>คำสาย ๑ ดาบด้ามฝักหุ้มทองคำจำหลักประดับพลอยเล่ม ๑ โต๊ะเงินใหญ่ ๑ เล็ก ๑ เป็น ๒ ใบ หอกคู่ปลอกทองคำ ๒ ปลอกเงิน ๒ ปลอกคร่ำทองคำ ๑ เป็น ๕ เล่ม ง้าวปลอกกาไหล่ทองคำเล่ม ๑ ทวนปลอกเงิน ๒ เล่ม และว่าเลกส่วยกระวานจำนวนปีระกา นพศกนี้ เดิมจะได้ส่งกระวาน ๖๕ หาบ ๓๖ ชั่ง ครั้นชำระบัญชีจำนวนป่วยไข้ตาย ๓๐ คน คงจะได้ส่งกระวานครั้งนี้ ๖๔ หาบ ๑๖ ชั่ง ขึ้นกว่าจำนวนปีวอกอัฐศก ๔ หาบ ๑๖ ชั่ง กับเงินส่วยหัวเมืองลาว ๔๐ ชั่ง ซึ่งมอบให้หลวงอภัยพิทักษ์จัดซื้อกระวานราคาหาบละ ๑ ชั่ง ๑๐ ตำลึง เป็นกระวาน ๒๖ หาบ ๖๗ ชั่ง ๘ ตำลึง แลว่าเจ้าองค์อิ่ม พระยาปลัด กรมการจัดได้สีผึ้ง เจ้าองค์อิ่ม ๓ หาบ พระยาปลัด ๒ หาบ พระยกรบัตร ๑ หาบ พระพิทักษ์บดินทร์ ๑ หาบพระยาสังตรา พระเมือง ๑ หาบ พระนรินทรโยธา ๑ หาบ พระราชนายก พระยาภักดีบริรักษ์ ๑ หาบ พระราชรักษ์ เมืองมงคลบุรี ๑ หาบ พระยามโนไมตรีเมืองระสือ ๕๐ ชั่ง เข้ากัน ๑๑ หาบ ๕๐ ชั่ง ทูลเกล้าฯ ถวายฉลองพระเดชพระคุณ ให้หลวงอภัยพิทักษ์จางวาง พระมนตรีนายก พระบวรนายก พระสัตรีนุชิต นายกองกระวานคุมผลกระวานส่วยจัดซื้อ คุมเครื่องยศ สีผึ้ง เข้าไปส่งนั้น ได้นำเอาหนังสือบอกกราบบังคมทูลพระกรุณาทราบใต้ฝ่าละอองฯ แล้ว ทรงพระกรุณาตรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า ซึ่งเจ้าองค์อิ่ม พระยาปลัด พระยกรบัตร พระยาพระเขมร คิดเถิงพระเดชพระคุณ จัดสีผึ้งทูลเกล้าฯ ถวายในการ<noinclude></noinclude> rcdb756ugw3snww865oqxnogggmvggr หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/204 250 93008 301448 2026-10-06T07:51:39Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๒}}</noinclude>พระบรมศพนั้น ทรงพระมหากรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานจัดแจงสีผึ้งสดับปกรณ์ ทรงพระราชอุทิศพระราชกุศล ออกมากับเจ้าองค์อิ่ม พระยาปลัด พระยกรบัตร พระยาพระเขมรด้วยแล้ว และซึ่งส่งผลกระวานส่วย ผลกระวานจัดซื้อ กับเครื่องยศองค์ด้วงเข้าไปนั้น หลวงอภัยพิทักษ์จางวาง พระมนตรีนายก พระบวรนายก พระสัตรีนุชิต นายกอง ได้คุมเอากระวานส่วย กระวานจัดซื้อ และเครื่องยศองค์ด้วง ไปส่งเจ้าพนักงานรับไว้ได้ครบจำนวนตามบอกแล้ว อนึ่งซึ่งพระยานคร เจ้าเมืองเสียมราบจัดได้ผลเร่ว ๑๕ หาบ ได้สีผึ้ง ๕ หาบ ให้นายอูมบุตรเขยคุมเข้าไปทูลเกล้าฯ ถวายนั้น นายอูมคุมไปส่งเจ้าพนักงานชาวพระคลังชั่งได้ผลเร่ว ๑๔ หาบ ๙๑ ชั่ง ชั่งได้สีผึ้ง ๔ หาบ ๘๙ ชั่ง รับไว้แล้ว หนังสือมาณวันอังคารเดือน ๖ แรม ๗ ค่ำปีจอ สัมฤทธิศก วันเดือน ๖ แรม ๓ ค่ำ ท่านเจ้ากรมมหาดไทยฝ่ายเหนือว่าราชการณศาลาลูกขุน ได้เอาร่างตรานี้อ่านกราบเรียนสั่งให้ตกแซกลงบ้าง วงกาเสียบ้าง แล้วสั่งว่าให้มีไปตามร่างนี้เถิด {{ลหสค|j4|ฉะบับที่ ๓ <br> หนังสือพระยามหาอำมาตย์ถึงข้าหลวง <br> และกรมการเมืองปราจินบุรี|120}} หนังสือพระยามหาอำมาตย์ มาเถิงพระยาภิรมราชา ข้า<noinclude></noinclude> 3qu8y5l8wdmr11hqj3f8pccf9hjyyv0 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/205 250 93009 301449 2026-10-06T07:52:10Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๓}}</noinclude>หลวง จมื่นมหาสนิทกรมการเมืองปราจินบุรี ด้วยทรงพระกรุณาตรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่าหลวงอภัยพิทักษ์จางวางนายกองปลัดของส่วยกระวาน เอาผลกระวานบรรทุกเกวียน ๕๐ เล่ม เข้ามาส่ง จะเอาเกวียนกลับออกไปเปล่าเสียเที่ยวป่วยการเกวียนกระบือ จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระราชทานเกลือกับพวกพระหลวงขุนหมื่นไพร่ข้าส่วยกองกระวาน ๖๐๐ ถัง จะได้แจกจ่ายกันรับพระราชทานเป็นกำลังราชการ ถ้าหลวงอภัยพิทักษ์จางวางออกมาเถิงเมืองปราจินแล้ว ก็ให้พระยาภิรมราชา จมื่นมหาสนิทกรมการจ่ายเกลือ ๖๐๐ ถังให้กับหลวงอภัยพิทักษ์ พระหลวงขุนหมื่นคุมออกไปเมืองปัตบองโดยเร็ว อย่าให้ค้างช้าอยู่ได้ ถ้าได้ส่งเกลือให้หลวงอภัยพิทักษ์พวกส่วยกระวาน แล้วให้บอกจำนวนเกลือเข้าไปให้แจ้ง หนังสือมาณวันพฤหัสบดีเดือน ๗ ขึ้นค่ำหนึ่งปีจอสัมฤทธิศก จำนวนคนและสิ่งของเบิกด่าน หลวงอภัยพิทักษ์ จางวางนายกองปลัดกองส่วยกระวานกลับไปเมืองปัตบอง ไปแต่กรุงฯ เป็นพระสงฆ์ ๗ สามเณร ๕ เป็น ๑๒ รูป เป็นคนนาย ๓๕ ไพร่ เขมร ๓๓ ไพร่จีน ๕ เป็น ๓๘ (รวม) ๗๓ หญิง ๕ (รวมเป็น) ๗๘ คน ปืนคาบศิลาเดิม ๓ บอก จัดซื้อ ๑ บอก เป็น ๔ บอก ดีบุกพระราชทาน ๒ หาบ ๕๐ ชั่ง ดีบุกจัดซื้อ ๒ หาบ ๕๐ ชั่ง หล่อฐานพระพุทธรูป ๕ หาบ กะทะเหล็กใหญ่พระราชทาน ๑๐ ใบ จัดซื้อ ๑๐ ใบ เป็น ๒๐ ใบ มะพร้าว ๕๐๐ ใบ เรือ ๑๔ ลำ อยู่รักษาช้าง<noinclude></noinclude> hit12erboefd1rcg3tf9xmyk5dmb2xy หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/206 250 93010 301450 2026-10-06T07:56:14Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๔}}</noinclude>เกวียนณเมืองปราจิน ไพร่ ๔๓ คน ช้างพลาย ๑ พัง ๑ เป็น ๒ ช้าง เกวียน ๕๖ เล่ม กระบือ ๑๒๘ ตัว ปืนคาบศิลา ๓ บอก กับให้ขุนทนนชักลากเรือส่งให้เถิงน้ำลึก วันเดือน ๖ แรม ๑๕ ค่ำ ได้เอาจำนวนพระสงฆ์สามเณรและนายไพร่ กับรายสิ่งของเบิกด่านนี้กราบเรียนแล้ว สั่งว่าให้มีไปตามจดหมายนั้นเถิด หลวงอภัยพิทักษ์ พระมนตรีนายก พระบวรนายก อยู่ด้วย เบิกด่าน นายอูมออกไปแต่กรุงเทพฯ เป็นพระสงฆ์รูป ๑ เติมนาย ๘ เติมไพร่ ๑ เป็น ๙ เข้ามา ไพร่เขมร ๖ ไพร่จีน ๒ เป็น ๘ (รวมเป็น) ๑๗ คน เป็นเหล็กกล้า ๕๐ ชั่ง กะทะเหล็ก ๒ เก่า ๑๐ ใบ อยู่รักษากระบือเมืองปราจิน นาย ๒ ไพร่ ๓๘ เป็น ๔๐ คน ปืนคาบชุด ๑ เกวียน ๒๙ กระบือ ๘๙ นายบิงจะมาเอาหนังสือเบิกด่าน วันเดือน ๖ แรม ๑๕ ค่ำ ได้ส่งตราตอบเมืองปัตบอง ๑ ตราเถิงพระยาภิรมราชา จมื่นมหาสนิท ๑ เข้ากัน ๒ ฉะบับ ให้หลวงอภัยพิทักษ์จางวางกองกระวานรับไป {{ลหสค|j5|ฉะบับที่ ๔ <br> จำนวนครัวที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร <br> และแยกย้ายไปอยู่ตามเมืองตามใจสมัคร|120}} จำนวนครัวท้าวเถื่อน ท้าวเหม็น ข้ามฟากมาสมัคร จ.ศ. ๑๒๐๐ ไปอยู่ต่างเมือง ครัวเป็นท้าวเถื่อน ท้าวอยู่ณเมืองหนองคาย<noinclude></noinclude> 0v5w9xbu1x0lzju0uqqmju8czm9h56p หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/207 250 93011 301451 2026-10-06T07:56:46Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๕}}</noinclude>เกวียนณเมืองปราจิน ไพร่ ๔๓ คน ช้างพลาย ๑ พัง ๑ เป็น ๒ ช้าง เกวียน ๕๖ เล่ม กระบือ ๑๒๘ ตัว ปืนคาบศิลา ๓ บอก กับให้ขุนทนนชักลากเรือส่งให้เถิงน้ำลึก วันเดือน ๖ แรม ๑๕ ค่ำ ได้เอาจำนวนพระสงฆ์สามเณรและนายไพร่ กับรายสิ่งของเบิกด่านนี้กราบเรียนแล้ว สั่งว่าให้มีไปตามจดหมายนั้นเถิด หลวงอภัยพิทักษ์ พระมนตรีนายก พระบวรนายก อยู่ด้วย เบิกด่าน นายอูมออกไปแต่กรุงเทพฯ เป็นพระสงฆ์รูป ๑ เติมนาย ๘ เติมไพร่ ๑ เป็น ๙ เข้ามา ไพร่เขมร ๖ ไพร่จีน ๒ เป็น ๘ (รวมเป็น) ๑๗ คน เป็นเหล็กกล้า ๕๐ ชั่ง กะทะเหล็ก ๒ เก่า ๑๐ ใบ อยู่รักษากระบือเมืองปราจิน นาย ๒ ไพร่ ๓๘ เป็น ๔๐ คน ปืนคาบชุด ๑ เกวียน ๒๙ กระบือ ๘๙ นายบิงจะมาเอาหนังสือเบิกด่าน วันเดือน ๖ แรม ๑๕ ค่ำ ได้ส่งตราตอบเมืองปัตบอง ๑ ตราเถิงพระยาภิรมราชา จมื่นมหาสนิท ๑ เข้ากัน ๒ ฉะบับ ให้หลวงอภัยพิทักษ์จางวางกองกระวานรับไป ฉะบับที่ ๔ จำนวนครัวที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร และแยกย้ายไปอยู่ตามเมืองตามใจสมัคร จำนวนครัวท้าวเถื่อน ท้าวเหม็น ข้ามฟากมาสมัคร จ.ศ. ๑๒๐๐ ไปอยู่ต่างเมือง ครัวเป็นท้าวเถื่อน ท้าวอยู่ณเมืองหนองคาย {{มปก}}<noinclude></noinclude> b7r9spq58xqwgs6xbojnj29bxafx9rx หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/208 250 93012 301452 2026-10-06T07:57:28Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๖}}</noinclude>{{ลหสค|k1|เหตุการณ์ในปีกุน พ.ศ. ๒๓๘๒|120}} ความปั่นป่วนในเมืองเขมรอันเนื่องมาแต่ญวนบีบคั้นดังกล่าวแล้ว ได้กระทบกระเทือนติดต่อมาถึงชาวเขมรที่อยู่ในความอุปถัมภ์ของไทย มีเขมรในเมืองพัตบองเป็นต้น ต่างเกลียดชังและเจ็บแค้นญวน คอยหาช่องทางจะกำจัดญวนอยู่เสมอ ทางกรุงเทพฯ สั่งออกไป ให้เมืองพัตบองแต่งกองออกลาดตระเวน และสอดแนมแถบด่านเมืองโพธิสัตว์ เจ้าองค์อิ่มจึงให้พระพิทักษ์บดินทร์ (โสม) และพระนรินทรโยธา (นอง) เป็นนายกองยกไปสอดแนม อยู่ภายหลังเจ้าองค์อิ่มเอาใจออกหากจากไทย ร่วมคิดกับพรรคพวก จับกรมการหลายนายแล้วเข้าชิงค่ายและเผาเมืองพัตบอง และกวาดต้อนครัวอพยพหนีไปเมืองพนมเป็ญ ฝ่ายพระพิทักษ์บดินทร์ (โสม) พระนรินโยธา (นอง) ทราบข่าวก็รีบยกมาสะกัดจับครัวที่เจ้าองค์อิ่มกวาดต้อน ได้คืนมาเกือบหมด พระพิทักษ์บดินทร์ (โสม) พาครัวเข้าเมืองพัตบอง ส่วนพระนรินโยธา (นอง) พยายามไล่ตามจับเจ้าองค์อิ่มต่อไป แล้วรีบรายงานเหตุการณ์เข้ามายังกรุงเทพฯ โดยด่วน เมื่อข่าวทราบถึงใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็โปรดให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์{{วว}}<noinclude></noinclude> 5jagpbz41f4hshqobhckn0i6do2ivq0 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/209 250 93013 301453 2026-10-06T07:58:36Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๗}}</noinclude>สิงหเสนี) เร่งยกทัพใหญ่ออกไปโดยเร็ว เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เดินทัพไปถึงเมืองพัตบองแล้ว จัดให้นายทัพนายกองแยกย้ายไปควบคุมรักษาค่าย และด่านทางที่สำคัญโดยกวดขัน ในไม่ช้ามีกองทัพญวนยกมาถึงค่ายด่านพรหมศักดิ์ แต่ถูกกองทัพไทยขับไล่ล่าถอยกลับไปตั้งอยู่แขวงเมืองชีแครง {{ลหสค|k2|ฉะบับที่ ๑ <br> ย่อความใบบอกต่าง ๆ|120}} วันพุธเดือนอ้ายแรม ๑๔ ค่ำปีกุนเอกศก พระยาภิรมราชาบอกส่งต้นหนังสือขุนศุภมาตราเมืองปราจินรักษาปัตบอง พระวงศานุชิตยกรบัตรเมืองมงคลบุรี พระยามนตรีเสนหาเจ้าเมืองตะโนด หนังสือขุนศุภมาตราว่าณเดือนอ้ายขึ้น ๑๕ ค่ำ หลวงปลัดเมืองปราจีนออกไปตรวจค่ายเมืองระสือ ณวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำ องค์อิ่มปิดประตูเมืองจับพระยาปลัด หลวงอภัย หนังสือพระวงศานุชิต พระภักดีนุชิต กรมการเมืองมงคลบุรีว่า ณวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำ เพลา ๒ ยามเศษ ปลัดแก้วมารับมารดาบุตรภรรยา ปลัดแก้วลวงว่าญวนเขมรยกทัพมาเถิงบ้านกระพงปรักมารับองค์อิ่มกับนักมารดา พระยกรบัตร<noinclude></noinclude> kjxs4u5x702byi2lxg2c65meh36q2w6 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/210 250 93014 301454 2026-10-06T07:59:12Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๘}}</noinclude>กรมการได้ยกกองทัพตามรบ ปลัดแก้วชิงเอาครอบครัวมาได้ แต่ปลัดแก้วกับนักมารดาและบุตรภรรยาหนีไปได้ ให้ขุนอาจ (และ) ไพร่ ๖๐ ปืน ๑๕ บอก ครั้นณวันแรม ๔ ค่ำเดือนอ้าย เพลาไก่ขัน หมื่นเทพหนีมาแต่เมืองปัตบองว่าองค์อิ่ม นักมารดา พระยาราชรักษ์ ปลัดแก้ว พระยาพระเขมร พวกองค์อิ่ม คิดกบฎจับพระปลัด พระราชนายก พระสมบัติ พระคลัง พระบวรนายก หลวงอภัย จำใส่ตรวนไป แล้วหมื่นเทพบอกว่า กองทัพญวนเขมรยกมาเถิงบ้านกระพงปรัก บอกมาณวันเดือนอ้ายแรม ๖ ค่ำ หนังสือพระยามนตรีเสนหากรมการเมืองตะโนดว่า แต่งให้หมื่นปราบไปสืบราชการ พบหลวงจงภักดีบ้านกงพระงามหนีมาแต่เมืองปัตบองบอกว่า ณวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำ องค์อิ่มกับพวกองค์อิ่ม คิดกบฎจับพระยาปลัดฆ่าเสียแล้ว ให้จับพระสมบัติ พระคลัง หลวงอภัยพิทักษ์ กรมการเสียสิ้น แล้วจะกวาดครัวไปเมืองพนมเป็ญ หลวงจงภักดีแลไปเห็นไฟไหม้ทั่วทั้งเมือง กับหลวงปลัด พระพิทักษ์บดินทร พระนรินทรโยธา หลวงขุนหมื่นออกไปรั้งทัพเมืองระสือ บอกมา ณวันเดือนอ้ายแรม ๖ ค่ำ หนังสือพระยาภิรมราชาว่า ได้ให้เจ้าเมือง ยกรบัตร กรมการเมืองวัฒนานครคุมไพร่ ๓๐๐ ปืนคาบศิลา ๑๐๐ (บอก) ยกไป<noinclude></noinclude> 4tme4xm94lorr538fjxcuuzjiw8j5c7 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/211 250 93015 301455 2026-10-06T07:59:34Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๕๙}}</noinclude>ณวันเดือนอ้ายแรม ๙ ค่ำ พระยาภิรมราชา พระกำแหงมหิมา กรมการ คุมไพร่ เมืองกบินทร์ ๓๐๐ เมืองประจันตคาม ๓๐๐ (รวม) ๖๐๐ ปืนคาบศิลา ๒๐๐ (บอก) ยกไปณวันเดือนอ้ายแรม ๑๐ ค่ำ กับมีหนังสือไปเถิงข้าหลวงกรมการเมืองปัตบอง เจ้าเมืองเสียมราบ หลวงยกรบัตร กรมการ เมืองมงคลบุรี ว่าพระยาภิรมจะยกกองทัพ ๑๐๐๐ เศษ ออกมาให้เถิงเมืองปัตบอง ณวันเดือนยี่ขึ้น ๑ ค่ำ ให้ข้าหลวง เจ้าเมือง กรมการ เมืองปัตบอง เมืองนครเสียมราบ เมืองมงคลบุรี จัดหลวงขุนหมื่นติดตามองค์อิ่มทางบกทางน้ำ จับตัวองค์อิ่มอย่าให้หลบหนีไปได้ กับให้ลาดตระเวนรักษาด่านทางสืบราชการ กำชับกำชาอย่าให้ครอบครัวสะดุ้งสะเทือน กับมีหนังสือให้พระยาปราจินยกตามออกไป นายเทษหมื่นรามถือบอกมาณวันเดือนอ้ายแรม ๙ ค่ำ หมื่นราม นายเทษ มาจากเมืองปัตบองณวันเดือนอ้าย แรม ๓ ค่ำเพลาบ่าย ๓ โมงเศษ นายเทษมาเถิงเมืองมงคลบุรี วันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำเพลาใกล้รุ่ง มาจากเมืองมงคลบุรีวันเดือนอ้ายแรม ๔ ค่ำ เพลา ๒ ยาม หมื่นรามว่าคนออกไปรักษาเมืองปัต บอง คนเมืองปราจิน หลวงปลัด ขุนรองปลัด ไพร่ไทย ๑๐ คนเมืองกบินทร์ ขุนชนะไพริน ขุนหมื่น ไพร่ ๕๐ คนเมืองประจันตคาม ขุนจำนง ขุนหมื่น ไพร่ ๖๐ คนเมืองวัฒนานคร แสนโยธา เพี้ยวงศา<noinclude></noinclude> 3gs01yw982zm7a8dqe8fakq62ywq7o9 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/212 250 93016 301456 2026-10-06T07:59:53Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๐}}</noinclude>คำเภา ไพร่ ๘๐ (เป็น) ๑๙๐ (รวม) ๒๐๐ คน แบ่งไปรักษาเมืองนครเสียมราบ ขุนรองปลัดไพร่ ๓๐ รักษาเมืองระสือ ขุนหมื่นไพร่ ๒๐ (รวม) ๕๐ ตรวจด่านด้วยหลวงปลัดไพร่ ๔๕ (รวม) ๙๕ คน ยังอยู่เมืองปัตบอง ขุนหมื่นกรมการ ไพร่ ๑๐๕ คน หมื่นรามมาจากเมืองปัตบองวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำ เถิง กรุงฯ วันเดือนอ้ายแรม ๑๑ ค่ำ วันเดือนอ้ายแรม ๑๑ ค่ำ เพลาค่ำหลวงกำจรใจราช ถือหนังสือบอกระยาภิรมราชา พระยาปราจินพาตัวนายนุมบุตรพระยาวิเศษสุนทรเข้ามาว่า พระยาภิรมแต่งให้นายนุมออกไปสืบราชการเมืองปัตบองณวันเดือน อ้ายแรม ๓ ค่ำ นายนุมกลับมาแจ้งว่าณวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำ เพลาเช้าองค์อิ่มให้ปลัดแก้ว กับรามโยธาฝรั่ง จับพระยาปลัด หลวงอภัย จำโซ่ตรวนเอาตัวไปไว้ในเรือนญวน แต่สมบัติพระคลังคุมไว้ในกำแพง เพลาบ่าย ๓ โมง ผู้ช่วยหนีออกจากเมืองปัตบอง พระยาปราจินจะยกไปวันเดือนอ้ายแรม ๑๑ ค่ำ คน ๒๐๐ คำนายมุนว่าพระยกรบัตรไปรักษาค่ายที่ประเดทางไกล ๓๐๐ พระภักดีบริรักษ์ทำโรงพักแขวงมงคลบุรี พระนาราชนายก หลวงแพ่งไปทำโรงพักทางเมืองตะโนด พระยากระสัตรา พระบวรนายก พระเมือง พระวัง หาทราบว่าไปอยู่ที่ไหนไม่ พระยาภิรมราชา พระยาปราจิน บอกเข้ามาว่าณวันเดือน<noinclude></noinclude> rkulf6onmcccjmg57dhrlclfgx6cb84 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/213 250 93017 301457 2026-10-06T08:00:24Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๑}}</noinclude>อ้ายแรม ๘ ขุนพลพิทักษ์คุมโคต่าง ๑๐๐๐ ตัว ได้จ่ายเกลือ ๒๐ ได้ยกออกจากเมืองปราจินณวันเดือนอ้ายแรม ๑๐ ค่ำ วันเดือนอ้ายแรม ๑๓ ค่ำ ปีกุนเอกศก หลวงศรเสนาถือหนังสือบอก หลวงปลัดปราจิน หลวงสำรวจโคราช พระพิทักษ์บดินทร์ พระนรินทรโยธา เข้ามาณวันเดือนอ้ายแรม ๔ ค่ำ เพลาบ่าย ๒ โมงเศษ เขมรหนีไป บอกว่าวันเดือนอ้ายแรม ๓ ค่ำเพลาเช้า องค์อิ่มจับพระยาปลัด พระยาพระเขมร แล้วไล่ครัวไปทางค่ายทิปเด ทางนนทรี ทางกระพง พระพิทักษ์บดินทร์ข้าหลวงกรมการคุมคน ๔๐๐ ยกมาสะกัดครัว แต่งกันออกไล่สะกัดครัวได้มาทั้ง ๓ ทาง ฆ่าพวกองค์อิ่มตาย ๓๐ คน ไล่ครัวกลับมาบ้านเมืองสิ้น ณวันเดือนอ้ายแรม๕ ค่ำเพลาพรบ ได้จัดให้พระนรินทรพระพลคุมไพร่ ๒๐๐ เรือขมวดณายาว ๘ วา ๙ วา ๑๐ ลำ ไปตามจับองค์อิ่มแล้ว ได้เกนคน ๘๐๐ คนเข้ารักษาเมืองปัตบองกับจับได้สลาเมียดกับบ่าว ๙ คน พวกองค์อิ่มชิงค่ายเผาเมืองมาฆ่าเสียทั้ง ๑๐ คน กับว่าองค์อิ่มจับจำไป พระยาปลัด พระยกรบัตร พระยากระสัตรา พระบวรนายก หลวงอภัยพิทักษ์ หลวงภักดีชุมพลบุตรเขยปลัด หลวงเสนหาพิมลรองกระสัตรา สมบัติพระคลัง หมื่นภักดีบุตรสมบัติพระคลัง พระอรัญภักดี พระราชานุชิตน้องเจ้าพระยาโคราชจับภรรยาไป ภรรยาพระนรินทรโยธา ๑ พระพล นายแก้วบุตร พระยาปลัด พระยาราชนายก (รวม) ๔ จับครัวไปด้วย ครัว<noinclude>{{ข|๑๑|4em}}</noinclude> ipic7r42f0c08voy4la0dwpqm9l67km หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/214 250 93018 301458 2026-10-06T08:00:44Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๒}}</noinclude>พระยาปลัด พระยกรบัตร พระยากระสัตรา พระบวรนายก หลวงอภัยพิทักษ์ หลวงเสนหาพิมล พระสมบัติพระคลัง หลวงภักดีจุมพล หมื่นภักดี (รวม) ๙ บุตรภรรยาหนีได้ ภรรยาพระมนตรีนายก ภรรยาพระราชานุชิต ภรรยาพระอรัญภักดี (รวม) ๓ บุตรสมบัติพระคลัง นายสิน นายเมียก นายฉิม (รวม) ๓ บุตรพระยกรบัตร นายสวก ๑ (รวม) ๔ จำนวนปืนกระสุน ปืนใหญ่คงอยู่พร้อม ปืนคาบศิลาที่ค่ายคง ๑๕๐ ฯข้าฯ รักษา ๒๓๕ บอก หาย ๘๑ (บอก) ดินดำ ๔ บาท กระสุน ๑๗๐๐ เศษ ศิลาปากนก ๑๐๐ คงอยู่ปืนคาบศิลาในเมืองปัตบองกรมการกรัษา ปืนชำรุดใช้ไม่ได้ ๑๐๐ ปืนใช้ได้ ๑๐๐ เศษ ดินดำ ๑๔๐ หีบ กระสุนศิลามีน้อย เกลือมีน้อย บอกมาณวันเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ วันอังคารเดือนยี่ ขึ้น ๓ ค่ำ ปีกุนเอกศกขุนสารวัด เมืองนครนายกถือบอกเมืองนครเสียมราบบอกพระยาภิรมราชา เข้ามาแจ้งราชการ ใบบอกพระยานครเสียมราบว่าณวันเดือนอ้าย แรม ๕ ค่ำ พระยามโนเสิฏนายด่านมักษ์บอกหนังสือมาว่า องค์อิ่มกบฏจับพระยาปลัด พระยาพระเขมร ไล่ครอบครัวไปทางบกทางเรือเป็นอันมาก องค์อิ่มพระยาพระเขมรไล่ครัวมาเถิงด่านมักษ์วันเดือนอ้ายแรม ๔ ค่ำ เพลา ๒ ยามเศษ แล้วพระนครบาล จีนมีชื่อหนีไปจากเมืองปัตบองบอกว่า องค์อิ่มจับพระยาพระเขมรไปพระยานครเสียมราบได้ให้พระหลวงออกสะกัด<noinclude></noinclude> nzvh3gneqikdyfzv1jo2fmm5vkqelly หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/215 250 93019 301459 2026-10-06T08:01:08Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๓}}</noinclude>ทางด่านมักษ์หาทันองค์อิ่มไม่ ได้จัดแจงรักษาด่านทาง และมีหนังสือไปเถิงเมืองป่าดงให้ยกมาช่วย บอกมาวันเดือนอ้าย แรม ๔ ค่ำ บอกพระยาภิรมราชาว่า ยกไปเถิงอ่างศิลา วันเดือนอ้ายแรม ๑๑ ค่ำ พบชาวด่านส่งต้นหนังสือหลวงภักดีนครปลัดซ้ายเมืองอรัญมาว่า ได้จัดให้หมื่นรองสุภา หมื่นสถาน ไพร่ ๒๐ คน เข้ากองพระยาสังคโลก ไปสืบราชการเมืองปัตบองณวันเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ พบหลวงปลัดเมืองปราจิน พระพิทักษ์บดินทร์ไล่ครัวทางบก ซึ่งพากันหนีระส่ำระสายเข้าไว้ในเมืองปัตบอง ๘๐๐ คน ๙๐๐ คน กับว่าพระนรินทรโยธาตามครัวต่อไป กับว่าหลวงปลัดซ้ายได้เกนคน ๑๐๐ ให้หลวงยกรบัตรคุมไปช่วยราชการ ได้ยกไปเถิงเมืองปัตบองแต่ณวันเดือนอ้ายแรม ๘ ค่ำแล้ว บอกมาณวันเดือนอ้าย แรม ๑๑ ค่ำ ปีกุน เถิงกรุงวันเดือนยี่ ขึ้น ๓ ค่ำ วัน เดือนยี่ขึ้น ๖ ค่ำปีกุนเอกศก จมื่นชัยภูษา ขุนรักษ์โยธา เมืองวัฒนานคร ถือบอกหลวงปลัดเมืองปราจิน พระพิทักษ์บดินทร์ พระนรินทรโยธา เข้ามาว่า พระนรินทรโยธาไปตามองค์อิ่มเถิงด่านมักษ์หาทันองค์อิ่มไม่ แต่ด่านมักษ์ไปเถิงแดนต่อแดนทางวันหนึ่ง พบแต่เรือครัวหนีอยู่ในป่าระนามได้กลับมาบ้าง หนีแยกทางไปเมืองนครเสียมราบบ้าง พระนรินทร พระพล ได้กวาดต้อนครัวตามป่าระนาม พระ นรินทรโยธา พระพลกลับมา<noinclude></noinclude> jz6b82j83wr23u2d03b2cmoaeylw81r หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/216 250 93020 301460 2026-10-06T08:01:27Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๔}}</noinclude>เถิงเมืองปัตบองณวันเดือนอ้าย แรม ๗ ค่ำ บอกมาณวันเดือนอ้ายแรม ๙ ค่ำ กับมีจดหมายมาว่า องค์อิ่มจับพระยาพระเขมรจำตรวนไปพระยาปลัด พระยกรบัตร พระบวรนายก หลวงอภัย (รวม) ๔ พระราชานุชิต พระเสนหาพิมล พระเพชรสงคราม หมื่นภักดี หมื่นเสียบุตรเขย หมื่นวิเศษ หลวงภักดีชาพล หมื่นชำนิกมาตหลาน พระมนตรีนายก พระยาปลัด นายโสมบุตรเขยพระพิทักษ์บดินทร์ หมื่นมาบุตรพระยกรบัตร หลวงชิดนายก เข้ากัน ๑๖ ไม่ได้จำเอาตัวไป พระสมบัติพระคลัง พระภักดีบริรักษ์ พระยากระสัตราธิบดี พระมนตรีไชยัน พระพิพิธ หลวงสุภา พระยาโกษา โสม นอกราชการ พระยานราธิราช ๑๑ (รวม) ๒๗ ไลครัวเขมร หลวงมนตรีนุชิต หลวงวันษาสัตรี หมื่นชำนิกภักดี (รวม) ๓ ครัวฝรั่ง หลวงรามโยธา หลวงปลัดตวน เจ้ากรมมด (รวม) ๓ (รวม) ๖ คน ใบบอกเจ้าคุณว่า ได้ให้พระพรหมบริรักษ์ คุมคนกรุง ๔๔ เมืองกบินทร์ ๒๑๓ เมืองประจันตคาม ๒๔๖ เมืองวัฒนานคร ๒๐๐ (รวม) ๗๐๓ คน จะได้ยกจากปราจินณวันเดือนยี่ขึ้น ๕ ค่ำ ให้ไปรักษาเมืองระสือ เจ้าพระยาบดินทรเดชาจะได้ยกจากเมืองกบินทร์ณวันเดือนยี่ ขึ้น ๗ ค่ำ กับว่าพระยานครเสียมราบ ให้พระองค์แก้วคุมคนเมืองเสียมราบ ๓๐๐ คน ไปรักษาเมืองปัตบอง แต่ณวัน<noinclude></noinclude> mkjk8u18n6nf1fx8t736hoa591qp4hj หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/217 250 93021 301461 2026-10-06T08:02:04Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๕}}</noinclude>เดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ กับเมืองเสียมราบจับอ้ายแกวอ้ายศาเขมรเมืองชีแกรงได้ส่งเข้ามา และบอกส่งต้นหนังสือบอกเมืองขุขันธ์ เมืองนครเสียมราบ คำให้การอ้ายแกวอ้ายศาเมืองซีแกรง คำให้การรามเสนานายตน เมืองเสียมราบบอกมาณวันเดือนยี่ขึ้น ๔ ค่ำ ใบบอกพระยานครเสียมราบว่า ให้พระองค์แก้วคุมไพร่ ๓๐๐ คนไปรักษาเมืองปัตบองณวันเดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ แล้วได้เกนคน พรหมศักดิ์ ๑๐๐ จงกัน ๑๕๐ สวายจิต ๑๐๐ (รวม) ๓๕๐ คนยกไปเข้ากองพระองค์แก้ว กับได้ให้พระมหาดไทย พระภักดีเสนหา คุมไพร่ ๒๐๐ คนออกไปไล่ครัวด่านมักษ์ ให้ขึ้นมาเมืองเสียมราบ พระยาเสนาราชกุเชนทร์ ไพร่ ๒๐๐ รักษาด่านพรหมศักดิ์ หลวงเสนานุชิต หลวงพลไพร่ ๕๐๐ รักษาด่านพรหมศักดิ์ได้แต่งไปสืบกลับมาแจ้งความว่า เมืองกระพงสวาย องภูไพร่ญวน ๕๐๐ เมืองสะโทงองเซิงส่งไพร่ญวน ๔๐๐ เมืองชีแกรง องภอลันบินไพร่ญวน ๓๐๐ อยู่รักษาทั่ว ราชการสงบอยู่ บอกมา ณวันเดือนอ้าย แรม ๙ ค่ำ ปีกุน คำรามเสนา นายตน ให้การว่า ไปสืบราชการพบสนองศุกชานิกตน บอกว่าณเดือน ๗ ปีกุน องเตียนกุญซึ่งรักษาเมืองพนมเป็ญ เกนให้เมืองโพธิสัตว์ เมืองลวดปะเวิบ เมืองบริบูรณ์ เมืองตรวง ตัดไม้ต่อเรือซึ่งชำรุด เป็นไม้กระานเมืองโพธิสัตว์ ๔๐ แผ่น สนองศุกชานิกตน ลากไม้ไปส่งองเตียนกุญณเมืองพนมเป็ญ เห็นญวน ๔๐๐ คน ญวนลากเรือชำรุดออกทำซ่อม<noinclude></noinclude> l3btn9lmerv6f1kzd6fu7ggbg9qk5wp หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/218 250 93022 301462 2026-10-06T08:03:03Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๖}}</noinclude>เดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ กับเมืองเสียมราบจับอ้ายแกวอ้ายศาเขมรเมืองชีแกรงได้ส่งเข้ามา และบอกส่งต้นหนังสือบอกเมืองขุขันธ์ เมืองนครเสียมราบ คำให้การอ้ายแกวอ้ายศาเมืองซีแกรง คำให้การรามเสนานายตน เมืองเสียมราบบอกมาณวันเดือนยี่ขึ้น ๔ ค่ำ ใบบอกพระยานครเสียมราบว่า ให้พระองค์แก้วคุมไพร่ ๓๐๐ คนไปรักษาเมืองปัตบองณวันเดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ แล้วได้เกนคน พรหมศักดิ์ ๑๐๐ จงกัน ๑๕๐ สวายจิต ๑๐๐ (รวม) ๓๕๐ คนยกไปเข้ากองพระองค์แก้ว กับได้ให้พระมหาดไทย พระภักดีเสนหา คุมไพร่ ๒๐๐ คนออกไปไล่ครัวด่านมักษ์ ให้ขึ้นมาเมืองเสียมราบ พระยาเสนาราชกุเชนทร์ ไพร่ ๒๐๐ รักษาด่านพรหมศักดิ์ หลวงเสนานุชิต หลวงพลไพร่ ๕๐๐ รักษาด่านพรหมศักดิ์ได้แต่งไปสืบกลับมาแจ้งความว่า เมืองกระพงสวาย องภูไพร่ญวน ๕๐๐ เมืองสะโทงองเซิงส่งไพร่ญวน ๔๐๐ เมืองชีแกรง องภอลันบินไพร่ญวน ๓๐๐ อยู่รักษาทั่ว ราชการสงบอยู่ บอกมา ณวันเดือนอ้าย แรม ๙ ค่ำ ปีกุน คำรามเสนา นายตน ให้การว่า ไปสืบราชการพบสนองศุกชานิกตน บอกว่าณเดือน ๗ ปีกุน องเตียนกุญซึ่งรักษาเมืองพนมเป็ญ เกนให้เมืองโพธิสัตว์ เมืองลวดปะเวิบ เมืองบริบูรณ์ เมืองตรวง ตัดไม้ต่อเรือซึ่งชำรุด เป็นไม้กระานเมืองโพธิสัตว์ ๔๐ แผ่น สนองศุกชานิกตน ลากไม้ไปส่งองเตียนกุญณเมืองพนมเป็ญ เห็นญวน ๔๐๐ คน ญวนลากเรือชำรุดออกทำซ่อม<noinclude></noinclude> 5ry5upxbqs1jhhzp5zq9u7kxtljw6kr หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/219 250 93023 301463 2026-10-06T08:06:42Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๗}}</noinclude>ว่า สนองอีพระยาพระเขมรสามิภักดิ์เข้ามา กรุงฯ จะยกกองทัพไปทำกับญวน ภอญีนให้มาสืบดู ถ้าสู้รบญวนมิได้ จะได้พาครอบครัวเข้ามาหาพระยาเสนาราชกุเชนทร์ ญวนรักษาเมืองกระพงสวาย ๕๐๐ คน องภอลันบินไพร่ญวน ๓๐๐ รักษาเมืองชีแกรง เมืองสะโทง องเชียงสูงไพร่ญวน ๔๐๐ ญวนทำค่ายลูกหนึ่งยาวเส้น ๑๐ วาจัตุรัส สูง ๗ ศอก ทำด้วยไม้จริง ยกเชิงเทินสูง ๔ สอก แล้ว ๓ ด้าน ยังด้านหนึ่ง วันเดือนยี่ แรมค่ำหนึ่ง ปีกุนเอกศก หมื่นจบเมืองนครนายก ถือบอกเจ้าคุณผู้ใหญ่ พระยาภิรม พระยาครเสียมราบ หลวงรักษาเทพ พระยากุขัน กรมการ เข้ามา ๕ ฉะบับ บอกเจ้าคุณว่า ยกไปเถิงพรมโหฏ วันเดือนยี่ ขึ้น ๑๐ ค่ำ พระยาภิรม พระยาปราจิน บอกมาว่า พระยานครเสียมราบบอกมาว่า พระยาเสนาราชกุเชนทร์ แต่งให้นายทิดกับไพร่ ๓ คน ไปสืบราชการเถิงหนองบัวแขวงชีแกรง พบนายรดนายเมียวเมืองชีแกรงมาตระเวนบอกความว่า องกายดกญวนรักษาเมืองชีแกรง ไพร่ญวนไพร่เขมร ๑๐๐๐ คนจะยกมาเมืองเสียมราบ เจ้าเมืองชีแกรงกับจันทิกคุมไพร่เขมร ๒๐๐ คนยกมาก่อน ตั้งอยู่ที่ศาลาหายกำโอง ไกลกันกับกองทัพเมืองเสียมราบทาง ๒๐๐ เส้นเศษ พระยานครเสียมราบได้ให้ยกรบัตรให้มหาดไทย คุมคน ๔๐๐ คนออกไปรักษาด่านพรหมศักดิ์ วันเดือนยี่ ขึ้น ๒ ค่ำ บอกไปเมืองปัตบองวันเดือนยี่ ขึ้น ๓ ค่ำ<noinclude></noinclude> k99ljvekcglp6iwjww6puus8molwass หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/220 250 93024 301464 2026-10-06T08:06:59Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๘}}</noinclude>ฉะบับ ๑ พระยาภิรมราชา พระยาปราจิน บอกมาว่าณวันเดือนยี่ ขึ้น ๗ ค่ำ ปีกุนเอกศก เพลาเช้า หลวงสำราจข้าหลวงพระยามโนไมตรีกรมการเมืองระสือ ให้หลวงวิเศษถือบอก พาตัวหมื่นเชต นายรด เข้ามาเมืองปัตบองใจความว่า ไปลาดตระเวนพบ หมื่นเชต นายรด หนีกลับมาทางตะวันออก หมื่นเชต นายรด ให้การว่า อยู่บ้านประกาษแขวงเมืองเสียมราบเอาน้ำรักมาขายณเมืองปัตบองณวันเดือนอ้าย แรม ๔ ค่ำ พบองค์อิ่มที่เลียวสมเพลิง อ้ายมหาธิราชพวกองค์อิ่มจับเอาตัวนายเชต นายรดไปเถิงปากน้ำโพธิสัตว์ ตามคลองเข้าไปเถิงท่าปากพะเติง ญวน เขมร ๕๐๐ คน คุมครัวอยู่ที่ปากน้ำพะเติง พวกญวนพวกเขมรประมาณ ๓๐ คน พาเอาตัวองค์อิ่มกับพวกองค์อิ่มประมาณ ๒๐ คน ไปเมืองโพธิสัตว์ แต่พระยาปลัด พระบวรนายก หลวงอภัย ญวนจำตรวนกุมตัวไว้ในเรือพวกญวน แต่พระยาพระเขมรออกไปด้วยองค์อิ่มกับนักมารดา อยู่ในเรือพวกครัว ๆ ไปเถิงเปรียมสะติมเรือครัวล่ม ๓ ลำ คนตายบ้างขึ้นได้บ้าง ญวนเก็บเอาเครื่องสาตราวุธของพวกองค์อิ่มกับพวกครัวรวมไว้ รุ่งขึ้นณวันเดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ หมื่นเชต นายรด ขึ้นบกพาเล็ดลอดหนีมา ๗ คืนเถิงเมืองระสือ ขุนแสนณรงค์ขุนมโนสงคราม ถือหนังสือบอกเข้ามาณวันเดือนยี่ ขึ้น ๗ ค่ำ หลวงรักษาเทพ หลวงหัศนัยน์ณรงค์คุมกองทัพ เมืองขุขันธ์ ๑๕๐๐ เมืองสังคะ ๕๐๐ เมืองสุรินทร์ ๑๐๐๐ เมืองศรีสะ<noinclude></noinclude> jnpdkoewezhjzjfqt5jf3xyeuanz1rq หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/221 250 93025 301465 2026-10-06T08:07:19Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๖๙}}</noinclude>เกศ ๑๐๐๐ เมืองเดชอุดม ๓๐๐ (รวม) ๔๓๐๐ คน ได้ยกไปเมืองเสียมราบ วันเดือนยี่ ขึ้นค่ำหนึ่ง ได้ไปแต่ ๕๐๐ คน จมื่นชัยภูษา ให้หมื่นกำจายถือบอกพระยาภิรมราชเข้ามาเถิงกรุงฯ วันเดือนยี่แรม ๑๒ ค่ำ ใจความว่า พระยามโนไมตรีแต่งให้พระยาภักดีคชศักดิ์ ไพร่ ๕๐ คน ไปลาดตระเวนพบครัวบ้านกะสามุด บ้านแสลงดง ๒๐๐ คน ครัวตีหนีกลับมาพระยามโนไมตรีเกนให้หลวงวิเศษโคราช หลวงเสนาธิบดีคุมไพร่ไทยไพร่เขมร ๒๐๐ คน ยกไปเถิงบ้านตุมเลง ได้สู้รบกันกับครัว ยิงถูกขุนทิพมนตรีที่หลังเท้าแห่งหนึ่ง กลับเข้ามาบอกพระพิทักษ์บดินทร์ พระนรินทรโยธา ๆ จึงเกนคน ๓๐ ม้าเร็ว ๓๐ ม้า กับจัดคนเพิ่มเติมไปอีก ๑๐๐ คน ยกไปวันเดือนอ้าย แรม ๑๐ ค่ำ ม้าเร็วกลับมาว่าครัวข้ามคลองกระพงปรักหนีไป แต่ณวันเดือนอ้าย แรม ๘ ค่ำ บอกมาณวันเดือนยี่ขึ้น ๕ ค่ำ คนอยู่ที่เมืองเสียมราบ ๑๐๐ กระพงธมเสนาราชกุเชนทร์ ๓๐ กองทัพ ๑๐๐ (รวม) ๒๓๐ เสียมราบ ๕๐ พรหมศักดิ์เสนาราชกุเชนทร์ ๒๐ กองทัพ ๕๐ (รวม) ๑๒๐ (รวม) ๓๕๐ คน เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ บอกเข้ามาว่า ยกไปเถิงเมืองปัตบองณวันเดือนยี่ ขึ้น ๑๓ ค่ำ ได้จัดให้พระพรหมบริรักษ์ พระรามรณงค์ คุมคน ๑๐๔๔ คน ไปรักษาค่ายระสือ พระพิเรนทรเทพ พระพรหมสุรินทร์ คุมคน ๘๐๐ คน ไปรักษาค่ายกระพงพระ พระยาราชนิกูล พระยาอภัยสงคราม คุมคน ๑๕๐๐ คนไปรักษา<noinclude></noinclude> oiuepp86l385xyrplotetmhzccoefuc หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/222 250 93026 301466 2026-10-06T08:07:47Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๐}}</noinclude>เมืองนครเสียมราบณวันเดือนยี่ แรม ๓ ค่ำ เพลาบ่าย ๒ โมง ญวน เขมรยกกองทัพมา ๑๐๐๐ เศษ เข้ามาเถิงด่านพรหมศักดิ์ ได้รบพุ่งกับญวนเขมรล่าถอยไปตั้งอยู่ห้วยคำโอง แขวงเมืองชีแกรง แล้วได้จัดให้กองทัพกลับไปบ้านเมือง เมืองนครราชสีมา ๑๕๐๐ เมืองกุขัน ๑๕๐๐ เมืองสุรินทร์ ๖๐๐ เมืองสังฆะ ๔๐๐ เมืองศรีสะเกศ ๖๐๐ เมืองเดชอุดม ๒๐๐ (รวม) ๔๘๐๐ คน คงอยู่เมืองปัตบอง เมืองระสือ กรุงเทพฯ ๑๓๗๐ กองร่อนทอง ๑๖๒๗ เมืองกบินทร์ เมืองวัฒนานคร เมืองประจันตคาม (รวม) ๑๐๐ (รวม) ๓๗๙๗ เมืองเสียมราบ กรุงเทพฯ ๕๐๐ เมืองสุรินทร์ ๔๐๐ เมืองสังฆะ ๑๐๐ เมืองศรีสเกศ ๔๐๐ เมืองเดชอุดม ๑๐๐ (รวม) นายไพร่ ๑๕๐๐ (รวม) ๕๒๙๗ คน บอกมาจากปัตบองณวันเดือนยี่ แรม ๑๔ ค่ำ มาเถิงกรุงฯ ณวันเดือน ๓ แรวม ๑๔ ค่ำ ปีกุนเอกศก พระยาภิรมราชาถือมา เถิงเวนนายรัก อ้ายมัน อ้ายจาบ อ้ายกุย บ้าวกรมการเมืองปัตบอง ๓ อ้ายหิงทาษจีนเทียนเมืองปัตบอง ๑ (รวม) ๔ คน เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ ให้หลวงศรีสรลักษณ์ ให้นายฉลองไนยนาถ นอกราชการ ถือหนังสือบอกด้วยข้อราชการ ๑ ชำระฝิ่น ๑ ส่งฝรั่งเมืองปัตบอง ๑ (รวม) ๓ ต้นหนังสือ พระยาราชนิกูล พระยาอภัยสงคราม ชำระฝิ่น ๑ (รวม) ๔ คำให้การ พระพิพิธ หมื่นชำนาญ เขมร ๗ คนมาตัดมาดส่งพระอินทรเดช เขมรครัวเมืองปัตบองหนีกลับมา จีนตั้ง {{...|10}}{{วว}}<noinclude></noinclude> jdqvek1hwgc6840n2ttb9zmkrfwwu3b หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/223 250 93027 301467 2026-10-06T08:08:08Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๑}}</noinclude>มีชื่อซื้อฝิ่นขายฝิ่น (รวม) ๕ (รวม) ๙ ฉะบับ บอกมาจากเมืองปัตบองวันเดือน ๓ แรวม ๖ ค่ำ มาเถิงกรุงฯ วันเดือน ๔ ขึ้น ๖ ค่ำ กับว่ากองเมืองปัตบองกลับเข้ามา ลาวท่าทราน ๘๖๐ คงอยู่คนกรุง ๑๘๐๐ หัวเมือง ๑๖๐๐ (รวม) ๓๔๐๐ (รวม) ๔๒๖๐ ค่ายระสือกลับเข้ามาเก่า เมืองปราจิม ๑๐๐ เมืองกบินทร์ ๒๐๐ เมืองประจันตคาม ๒๐๐ เมืองวัฒนานคร ๑๐๐ (รวม) ๖๐๐ กลับเข้ามาใหม่เมืองปราจิน ๓๐ เมืองกบินทร์ ๑๕๐ เมืองประจันตคาม ๑๗๒ เมืองวัฒนา ๒๓๐ เมืองอรัญ ๗๐ (รวม) ๖๒๕ (รวม) ๑๒๒๕ อยู่รักษาค่าย พระรามณรงค์ พระคำแหงมหิมา หลวงบริบูรณ์ (รวม) ๒๕ เมืองกบินทร์ ๑๕๐ เมืองประจันตคาม ๑๒๗ เมืองวัฒนา ๑๒๗ หลวงคำรากโคราช ๓๒๕ (รวม) ๗๕๔ (รวม) ๑๙๗๙ เมืองเสียมราบ กลับไปบ้านเมือง เมืองโคราช ๑๕๐๐ เมืองกุขัน ๑๕๐๐ เมืองสุรินทร์ ๖๐๐ เมืองสังฆะ ๔๐๐ เมืองศรีสะเกศ ๖๐๐ เมืองเดชอุดม ๒๐๐ (รวม) ๔๘๐๐ คงอยู่ คนกรุง ๕๖๐ หัวเมือง เ มืองสุรินทร์ เมืองสังฆะ เมืองศรีสะเกศ เมืองเดชอุดม (รวม) ๑๐๐๐ (รวม) ๑๕๖๐ (รวม) ๖๓๖๐ กลับมา ๖๘๘๕ อยู่กรุง ๒๓๖๐ อยู่หัวเมือง ๓๓๕๔ (รวม) ๕๗๑๔ (รวมทั้งสิ้น) ๑๒๕๙๙ เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ บอกว่าได้ชำระเลกส่วยกระวาน ๕ กองเป็นคนเดิม ๑๖๕๘ กระวาน ๖๖ หาบ ๓๒ ชั่ง จำหน่ายตายชราตายพิการ ๘๖ คน กระวาน ๓ หาบ ๔๔ ชั่ง องค์อิ่มกวาด<noinclude></noinclude> kwxyijsdl9pwgfk175f425vkbjloeul หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/224 250 93028 301468 2026-10-06T08:08:26Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๒}}</noinclude>ไป ๒๓๖ คน กระวาน ๙ หาบ ๔๔ ชั่ง (รวม) ๓๒๒ คน กระวาน ๑๒ หาบ ๘๘ ชั่ง คง ๑๓๓๖ คน กระวาน ๕๓ หาบ ๔๔ ชั่ง ชำระได้ลูกหมู่ขึ้น ๒๐ กระวาน ๘๐ ชั่ง ๔๐ คน เลกพระยาพระเขมรสมัครมาเป็นส่วย ๒๐ กระวาน ๘๐ ชั่ง กระวาน ๑ หาบ ๖๐ ชั่ง (รวม) ๑๓๗๖ คน กระวาน ๕๕ หาบ ๔ ชั่ง ส่งกระวานส่วย ๕๒ หาบ ๖๘ ชั่ง จัดซื้อ ๗ หาบ ๔๗ ชั่ง ๖๐ หาบ ๑๕ ชั่ง ให้พระพลว่าที่พระยกรบัตร ให้หลวงอนุรักษ์ ผู้ช่วยคุมมา กับจัดให้ นายบุญนายคงบุตรพระมนตรีนายกเป็นพระมนตรีนายก หลวงทิพโยธาเป็นพระบวรนายก หลวงอินทโกษาเป็นพระอรัญภักดี หลวงภักดีสนิทเป็นพระเสนานุชิต หลวงวงษากริริยปลัดกองพระมนตรีนุชิตคนเก่า บอกมาณวันเดือน ๔ แรม ๒ ค่ำ กรุงเทพฯ วันเดือน ๕ ขึ้น ๕ ค่ำ เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ บอกเข้ามาว่า พระไกรษรราชาสงคราม หลวงษรโช ไปตามช้างเถิงด่านกระพงฉะนาพบมนตรีเสนหาเจ้าเมืองจรด ภอพลเจ้าเมืองตะแบง หาให้ตามเข้าไปไม่ ว่าจะสืบช้างให้ ๔ วันจะให้รู้ข่าว พระไกรศรราชาสงครามพากันกลับมาอยู่บ้านพระเมมายังไม่ทันหยุด เจ้าเมืองจรด เจ้าเมืองตะแบง คุมไพร่ ๗๐๐ คนตามมาตี ได้สู้รบกัน พระไกรศรราชาสงครามพากันถอยมาตั้งอบู่บ้านตรวจ พระแก้วมนตรียกรบัตรให้หมื่นชำนิวงศาไปสืบณวันเดือน ๖ แรม ๔ ค่ำ หลวงภักดีณรงค์ พระเสนากุเชนทร์ บอกมาว่า อ้ายเสนาจรด อ้ายออกญาโช<noinclude></noinclude> cwom52alzw9imo0kzgrrjkncag5xqsx หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/225 250 93029 301469 2026-10-06T08:08:49Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๓}}</noinclude>อ้ายบวรสงคราม ไพร่ ๒๐๐ คน ตั้งอยู่บ้านโพพระเม จึงให้หลวง.......................ส่งต้นหนังสือหลวงอภัยภูเบศ.................ว่าด้วยครอบครัวพระยาภักดีเดโช บอกมาจากเมืองปัตบองวันเดือน ๖ ขึ้น ๔ ค่ำ เถิงกรุงเทพฯ วันเดือน ๖ แรม ๒ ค่ำ กลับไปวันเดือน ๖ แรม ๑๔ ค่ำ ข้าวคงฉาง เมืองปัตบอง ๗๐๘ เกวียน ๑๘ ถัง ๑๐ ทะนาน เมืองระสือ ๓๔๘ เกวียน ๖๔ ถัง เมืองมงคลบุรี ๓๔๔ เกวียน ๖๖ ถัง ๑๗ ทะนาน เมืองตะโนฏ ๑๗ เกวียน ๔๓ ถัง เมืองสวายจิก ๑๑๖ เกวียน ๙๐ ถัง (รวม) เก่าใหม่ ๑๕๒๘ เกวียน ๘๒ ถัง ๗ ทะนาน เมืองนครเสียมราบ ๑๔๒ เกวียน ๓๗ ถัง วันเดือน ๗ ขึ้น ๑๓ ค่ำ ปีชวด โทศก ฯพณฯ บอกให้หลวงพิศณุแสนคุมเขมรคนโทษเมืองปัตบองเข้ามาส่ง เป็น จมื่นทิพเสนาสารวัดผู้คุม รับไป นายเแก้วบุตร์พระยาพิพิธภักดี ๑ ทองภรรยานายแก้ว ๑ อ้ายจันแลนทาส ๑ (รวม) ๓ เจ้าคุณพระยาราชสุภาวดีไปสุพรรณ นายรักษ์โกษาเมียด ๑ อีปรักเมีย ๑ (รวม) ๒ บุตร์ชายรุ่นอ้ายงวน ๑ หญิงฉกรรจ์ อีมด อีอิด อีมวน ๓ (รวม) ๔ (รวม) ๖ อ้ายกลาบัญชีวง ๑ อีติเมีย ๑ (รวม) ๒ บุตร์ชายฉกรรจ์อ้ายคง ๑ บุตร์ชายรุ่นอ้ายกิ ๑ (รวม) ๒ (รวม) ๔ อ้ายราชนายก ๑ บุตร์ชายแลนอ้ายโภค ๑ บุตร์หญิงรุ่นอีสวย ๑ (รวม) ๒ (รวม) ๓ อีเภาเมียอ้ายนิม่าย ๑ บุตร์ชายฉกรรจ์อ้ายโสม ๑ ชายรุ่นอ้ายอำ ๑ แลนอ้ายแกว ๑{{วว}}<noinclude></noinclude> hkooed39zrfkox4sj9etsyxifus354l หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/226 250 93030 301470 2026-10-06T08:09:46Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๔}}</noinclude>แลนอ้ายตูก ๑ (รวม) ๒ (รวม) ๔ หญิงฉกรรจ์อีกิน ๑ หญิงรุ่นอีแปน ๑ แลนอีเกม ๑ แลนอีนวล ๑ (รวม) ๒ (รวม) ๔ (รวม) ๘ (รวม) ๙ อีเอียดเมียอ้ายแก้วมังกลิงม่าย ๑ บุตร์ชายแลนอ้ายเยก ๑ หญิงฉกรรจ์อีแปน ๑ อีเรก ๑ รุ่นอีอิ่ม ๑ (รวม) ๓ (รวม) ๔ (รวม) ๕ (รวม) ๒๗ (รวม) ๓๐ คน {{ลหสค|k3|ฉะบับที่ ๒ <br> บัญชีกองทัพเจ้าพระบดินทรเดชา (สิงหา สิงหเสนี) <br> เมื่อยกไปเมืองพัตบอง|120}} บัญชีกองทัพเจ้าคุณ ยกไปปัตบองณวันเดือนยี่ปีกุนเอกศก พระราชวังหลวง พลเรือน นาย ๒๔ ขุนหมื่น ๒๖๑ เป็น ๒๕๘ ไพร่หลวงกรมม้า ๖ จ่าย ๑๑๓ เป็น ๑๑๙ ไพร่สม ๓๙๔ เป็น ๕๑๓ (รวม) ๗๙๘ ทหาร นาย ๑๐ ขุนหมื่น ๑๓๕ เป็น ๑๔๕ ไพร่หลวง ๓๐ ไพร่สม ๑๐๗ เป็น ๑๓๗ (รวม) ๒๘๒ นาย ๓๔ ขุนหมื่น ๓๙๖ เป็น ๔๓๐ ไพร่หลวง ๑๔๙ ไพร่สม ๕๐๑ เป็น ๖๕๐ (รวม) ๑๐๘๐ พลเรือน นาย ๘๐ ขุนหมื่น ๖๒๕ เป็น ๗๐๕ ไพร่หลวง ๓๑๕ ไพร่สม ๕๑๗ เป็น ๘๓๒ (รวม) ๑๕๓๗ ทหาร นาย ๔๔ ขุนหมื่น ๒๙๘ เป็น ๓๔๒ ไพร่หลวง ๖๒{{วว}}<noinclude></noinclude> s1waaw8urrvaqmtqmpz756l2osk9fmo หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/227 250 93031 301471 2026-10-06T08:10:03Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๕}}</noinclude>ไพร่สม ๒๒๖ เป็น ๒๘๘ (รวม) ๖๓๐ นาย ๑๒๔ ขุนหมื่น ๙๒๓ เป็น ๑๐๔๗ ไพร่หลวง ๓๗๗ ไพร่สม ๗๔๓ เป็น ๑๑๒๐ (รวมเป็น) ๒๑๖๗ พระราชวังบวร พลเรือน นาย ๕๖ ขุนหมื่น ๓๖๔ เป็น ๔๒๐ คิดช้าง ๖ ไพร่หลวงกรมช้าง ๑๓๐ ไพร่หลวงกรมม้า ๑๔ เป็น ๑๔๔ ไพร่จ่าย ๔๖ เป็น ๑๙๖ ไพร่สม ๑๒๓ เป็น ๓๑๙ (รวม) ๗๓๙ ทหาร นาย ๓๔ ขุนหมื่น ๑๖๓ เป็น ๑๙๗ ไพร่หลวง ไพร่สม ๑๑๙ เป็น ๑๕๑ (รวม) ๓๔๘ นาย ๙๐ ขุนหมื่น ๕๒๗ เป็น ๖๑๗ ไพร่หลวง ๒๒๘ ไพร่สม ๒๔๒ เป็น ๔๗๐ ผรวม) ๑๐๘๗ หัวเมือง เมืองนนทบุรี ๓ กอง นายไพร่ ๓๕๐ คลองท่อ ๒ กอง นายไพร่ ๑๒๙ อารยิก ๓ กอง นายไพร่ ๓๓๗ นายไพร่เป็น ๘๑๖ กองร่อนทองเมืองพรหม ๓๒๐ เมืองอ่างทอง ๙๗ เมืองสิงห์ ๔๓ เมืองสุพรรณ ๑๖๔ เมืองฉะเชิงเทรา ๘๗๖ เมืองอินทร์ ๑๒๗ นายไพร่ (รวม) ๑๖๒๗ นายไพร่ (รวมทั้งสิ้น) ๒๔๔๓ ยกกองมอญ นาย ๑๑๔ ไพร่ ๘๘๙ เป็น ๑๐๐๓ เกนเตรียม เมืองนครราชสีมา ตัดเสา ๑๕๐๐ เกนไม้ ๓๕๐๐ กองนอก ๑๐๐๐ เป็น ๖๐๐๐ เมืองสระบุรี ๑๐๐๐ เมืองเขมราช ๓๐๐ เมืองร้อยเอ็จ ๕๐๐ เมืองอุบล ๕๐๐ เมือง<noinclude></noinclude> 0ojgr1xx12qjkf3n71hekts5mca4a15 หน้า:Prachum Phongsawadan (67) 2481.djvu/228 250 93032 301472 2026-10-06T08:10:24Z Vesperstelo 11696 /* Not proofread */ 301472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Vesperstelo" />{{หสล|๑๗๖}}</noinclude>ศรีสะเกศ ๕๐๐ เมืองเดชอุดม ๓๐๐ เมืองสุวรรณภูมิ ๑๐๐๐ เมืองขอนแก่น ๓๐๐ นายไพร่ ๓๔๐๐ ยกเมืองพนัศนิคม ๔๐๐ นายไพร่ ๑๐๘๐๐ นายไพร่ (รวมทั้งสิ้น) ๑๑๘๐๓ คน กรมมหาดไทย ฯพณฯ สมุหนายก ๒๕๐ พระราชนิกูลนาย ๑ ในตัว ๕๐ ไพร่หลวงนุชิต ๕ เป็น ๕๕ (รวม) ๕๖ หลวงเสนีย์พิทักษ์นาย ๑ ไพร่ ๕ เป็น ๖ เมืองยโสธร ๑ เวนนายแกว่น หมื่นสวัสดิ์อักษรนาย ๑ เอาเลกนายแกว่นไป ๕ เป็น ๖ เวนนายรด ขุนพิพิธภักดีนาย ๑ เลกนายรด ๒ เป็น ๓ เวนนายชำนาญ หมื่นตรมอักษร ๑ หลวงจินดารักษ์นาย ๑ ไพร่ ๙ เป็น ๑๐ หลวงสุริยามาตย์ นาย ๑ ไพร่ ๑ เป็น ๒ หลวงอนุรักษ์ภูเบศร์ นาย ๑ ไพร่ ๑ เป็น ๒ ทะลวงฟันหมื่นยง ๑ ขุนหมื่น ๒๕ นาย ๘ ขุนหมื่น ๒๙ เป็น ๓๗ ไพร่ ๓๒๘ (รวม) ๓๖๕ กองหลวงพิศณุเทพนาย ๑ ไพร่ ๒ เป็น ๓ ขุนมหาวิชัยปลัดนาย ๑ ไพร่ ๕ เป็น ๖ ขุนแผลงสะท้านปลัดนาย ๑ ไพร่ ๑ เป็น ๒ หมื่นพินิจภักดี นาย ๑ ไพร่ ๕ เป็น ๖ หมื่นสวัสดิ์นาย ๑ ไพร่ ๑ เป็น ๒ (หมื่นณโมนาย ๑ ไพร่ ๒ เป็น ๓) สมุห์บัญชีนาย ๑ ไพร่ ๑ เป็น ๒ ขุนหมื่นหาเลกมิได้ ๒๑ ไพร่หลวง ๒๖ นาย ๖ ขุนหมื่น ๒๑ เป็น ๒๗ ไพร่หลวง ๒๖ ไพร่สม ๑๕ เป็น ๔๑ (รวม) ๖๘ กองหลวงเทเพนทร์ ขุนรักษ์โยธาปลัด ๑ ขุนหมื่น ๖<noinclude></noinclude> ov4uqzrur1gmzimu46qzjvvmb3d3m9e