วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 250 68474 302044 295870 2026-10-12T07:30:39Z Miwako Sato 4619 typo 302044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Index Librorum Permissorum" />{{หสล|๑๙|ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย}}{{สต}}</noinclude>ได้ ฉะนั้นน่าเชื่อได้ว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยา การถือที่ดินคงมั่นอยู่ ที่ดินไม่เคยเปลี่ยนมือเสมอ ๆ และตามปกติราษฎรทำสวนทำนาของตนเรื่อยไปโดยไม่มีกำหนดเวลา เหตุไฉนจึงสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ ทรงพระราชบัญญัติยืนยันว่าที่ดินทั้งสิ้นในพระราชอาณาเขตต์เป็นของพระองค์ และพระเจ้าแผ่นดินผู้สืบราชสมบัติต่อมาตลอดสมัยกรุงศรีอยุธยาทรงยึดมั่นตามนิตินัยนี้ จนจัดให้รวมเข้าเป็นกฎหมายปรากฏอยู่จนทุกวันนี้ เหตุไฉนไม่ทรงพระกรุณาปล่อยให้ราษฎรผู้ถือที่ดินได้สิทธิที่จะอยู่ในที่ดินตามสถานะการณ์ที่เป็นอยู่ เพื่อแก้ไขปัญหานี้ได้น่าจะต้องพิจารณาเหตุผลไปในทางการเมือง ในประเทศไทยก็เหมือนประเทศอื่นสมัยเก่า ข้อที่ว่าพระมหากษัตริย์เป็นเจ้าของที่ดินทั้งสิ้นในพระราชอาณาเขตต์หมายความว่าพระเจ้าอยู่หัวเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในประเทศดังอธิบายมาแล้ว เนื่องจากการสับสนปะปนกันระหว่างกรรมสิทธิ์และอำนาจทางปกครอง กฎหมายจะรับรองสิทธิของราษฎรเหนือที่ ๆ อยู่หรือทำนั้นไม่ได้เลย เพราะสิทธินั้นเป็นปรปักษ์ต่ออำนาจของพระมหากษัตริย์ ตามความคิดเห็นในเวลานั้นผู้เป็นเจ้าของที่ดินแท้ ๆ เป็นอิสสระในที่นั้น ฉะนั้นจึงไม่ต้องเสียอากรเพื่อที่ดินประการหนึ่ง และไม่มีใครมีอำนาจบังคับให้ออกจากที่ได้อีกประการหนึ่ง การที่พระมหากษัตริย์ในกรุงศรีอยุธยาทรงยึดมั่นในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ แม้เมื่อประเพณีแบ่งปันที่ดินเลิกเสียนานแล้ว ก็ยังเป็นประโยชน์มากในทางปกครอง โดยเป็นเค้ามูลเดิมแห่งอำนาจของพระมหากษัตริย์ที่จะเรียกเอาภาษีอากรที่ดิน และที่จะขับไล่ผู้ถือที่ดินออกจากที่ ทั้งสองประการนี้ {{กม|ข3|16}}ส่วนการเสียภาษีอากรที่ดินนั้น ในสมัยเก่ามักถือกันว่าเป็นการแสดงให้เห็นว่าที่ดินไม่เป็นของผู้ถือ แต่เป็นของรัฐหรือพระราชา แม้ในประเทศโรมโบราณที่รับรู้กรรมสิทธิ์ของเอกชนแต่เนิ่นนาน ชนชาติโรมันผู้เป็นเจ้าของที่ดินแท้ ๆ ไม่เสียภาษีที่ดิน ที่ ๆ เจ้าของเสียภาษีเป็นที่ดินที่ถือกันว่ารัฐยังมีกรรมสิทธิ์อยู่ ความคิดเห็นในปัจจุบันกาลซึ่งภาษีอากรเป็นภาระอันตกแก่ชาวเมืองเพื่อให้รัฐมีเงินรายได้พอกับรายจ่ายที่ต้องการในราชการนั้น ชุมนุมชนเก่าไม่รู้ถึง ประมุขบริหารการเมืองโดยทุนทรัพย์ของตนเอง เหมือนเจ้าของบ้านบริหารบ้านของตน และทรัพย์สมบัติของประเทศไม่แยกออก{{ปตปต|จาก}}ทรัพย์สินของประมุข ภาษีที่ดินจึงมีลักษณะเป็นเงินที่ราษฎรต้องเสียเพื่อเป็นการชดเชยในการอาศัยอยู่ในดินแดนของประมุขคล้ายคลึงกับค่าเช่า ในประเทศไทยความคิดเห็นนี้แพร่หลายมาจนสมัยปัจจุบัน ดังเห็นได้จาก{{เริ่มข้อความที่ลิงก์ได้ | link = ประกาศออกโฉนดที่ดิน ลงวันที่ 15 กันยายน ร.ศ. 120 | pre = ประกาศออกโฉนดที่ดิน&nbsp; | post = ร.ศ. ๑๒๐ }}<noinclude>{{ข|ม.ธ.ก.}}</noinclude> ewpepkgz8ux4xpsx6fk5k23uy3qj47f