# Βασίλειος Βασιλειάδης

### Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Βασίλης Βασιλειάδης το 1944, Υποσμηναγός της RAF

Βασίλειος Βασιλειάδης του Μιχαήλ (1920-1945) από την Χίο.

Έλληνας εθελοντής αεροπόρος στην Αγγλική RAF (Royal Air Force) κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Χρεώθηκε με 11 ½ καταρρίψεις και του απονεμήθηκαν δύο διακρίσεις :

- DFC (Distinguished Flying Cross)

- DFM (Distingushed Flying Medal)

Γεννήθηκε στην Ρουέν της Γαλλίας, στο μητρικό του σπίτι, αλλά σε νηπιακή ηλικία βρέθηκε στη Χίο, γιος του Μιχαήλ Βασιλειάδη και της Αυγουστίνας Βασιλειάδη-Μπρακέϊγ. Τελειώνοντας το Δημοτικό στη Χίο φοίτησε στο Ναυτικό γυμνάσιο της Υδρας με σκοπό να συνεχίσει την ναυτιλιακή καριέρα της οικογένειάς του.

Την μέρα που κηρύχτηκε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν εν πλώ σε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Μεσόγειο. Στην επιστροφή του ο πατέρας του τον έστειλε στην Αγγλία για σπουδές όπου και τον βρήκε η πλήρη εμπλοκή του πολέμου. Προσφέρθηκε να υπηρετήσει στην RAF (13/10/1942) επειδή υπήρχε μεγάλη ανάγκη από πιλότους την ώρα εκείνη. Πέρασε τα πρώτα χρόνια εκπαιδευόμενος σε Σπίτφαϊαρ τύπου MkV και IX και το 1942 , με τον βαθμό του Ιπτάμενου Αρχισμηνία βρέθηκε στο σμήνος 19 της RAF, ένα απ τα πρώτα που είχαν πετάξει τα Σπίτφαϊαρ στην Μάχη της Αγγλίας το 1940, αλλά που τώρα εφοδιάζονταν με τα Mάστανγκ (Mustang Mk III).

Οι κύριες αποστολές του ήταν επιθέσεις εναντίον της κατοχικής Γαλλίας και των γερμανικών βάσεων στην περιοχή της Νορμανδίας και Βρετάνης. Σημειώνει 6 ½ καταρρίψεις με τις οποίες κερδίζει την πρώτη του διάκριση (26/7/444) και τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού πετώντας με το αεροσκάφος QV-D με αριθμό σειράς FB201. Το 1944 με το σμήνος του θα βρεθεί να υποστηρίζει τις πρώτες αποβατικές δυνάμεις στην Νορμανδία (D-Day). Σε μια αποστολή εναντίον των γεφυρών στον Σηκουάνα νότια της Ρουέν με σκοπό να αποκόψει την υποχώρηση των Γερμανών - απάνω στην σημερινή Εθνική Οδό A13 που ενώνει την Νορμανδία με το Παρίσι- καταρρίπτεται πετώντας με το Mustang QV-V , FB116 , στην δασώδη περιοχή του Σαιντ Πιέρ Λες Ελμπέφ (Saint Pier Les Elbeufs). Θα περισυλλεγεί και θα βρεί κατάλυμα στην οικογένεια του Jean Oger που μετέχει στην αντίσταση. Στην παραμονή του εκεί , για κάπου 15 ημέρες , θα βρει την τελευταία του ευκαιρία να δει την γιαγιά του στην υπό κατοχή ακόμα Ρουέν, χάρις στην βοήθεια των μακί. Σύντομα τα πρώτα Αμερικανικά στρατεύματα φτάνουν στο σπίτι που κρύβεται κι έτσι μπορεί να επιστρέψει στην μονάδα του και ακολουθεί μετακίνηση στο σμήνος No 3 της RAF. Εκεί θα βρεθεί υπό την διοίκηση του Υποσμηναγού Πιέρ Ανρύ Κλόστερμαν , εθελοντή των Ελευθέρων Γάλλων στην RAF , ο οποίος θα τον αναφέρει αργότερα και στο βιβλίο του 'Το Μεγάλο Τσίρκο' , απ το οποίο έγινε γνωστή η ύπαρξη του Βασιλειάδη στο ευρύτερο κοινό.

Κοντά στα Χριστούγεννα του 1944 η μονάδα του μεταφέρεται στην απελευθερωμένη Ολλανδία στο Φόλκελ και εφοδιάζεται με τα νέα δυναμικά Χώκερ Τέμπεστ (Hawker Tempest) που έχουν ρόλο να εξολοθρεύσουν τις συγκοινωνίες στο γερμανικό έδαφος και να αποκρούουν τις πτήσεις των νέων εξελιγμένων καταδιωκτικών Φώκε Γούλφ Fw190-D και των αεριωθουμένων Me262 που εφορμούν απ τα γερμανικά αεροδρόμια των Ρέϊνε και Γκούτερσλω. Στην διάρκεια αυτή χρεώνεται με 5 ακόμα καταρρίψεις κερδίζοντας την δεύτερη διάκρισή του και τον βαθμό του Υποσμηναγού. Στις 25 Μαρτίου 1945 διοικεί μια ομάδα εκτελώντας χρέη Σμηναγού στην περιοχή του Μπόχολτ (ανατολικά του Μούνστερ) εναντίον πομπής στρατιωτικών φορτηγών. Το εξαιρετικά πυκνό αντιαεροπορικό πυρ κάνει διστακτικούς τους υπόλοιπους του σμήνους και θέλοντας να δώσει ο ίδιος το παράδειγμα επιτίθεται μέσα σε ένα χάος πυρών. Την πρώτη φορά ξεπερνάει το φράγμα τους αλώβητος αλλά επιμένει σε μια δεύτερη επίθεση. Οι υπόλοιποι πιλότοι του αρνούνται και πάλι. Εκείνος θα εφορμήσει εκ νέου αλλά το αεροπλάνο του (Tempest , JF-A, EJ755) εκρήγνυται αυτή την φορά στον αέρα.

Το όνομα του Βασιλειάδη (VASSILIADES B.M) όπως είναι σκαλισμένη στην στήλη Νο 266 στο μνημείο των πιλότων της Κοινοπολιτείας στο Ράνυμεντ, Γουίνδσορ – Αγγλία.

Μετά την απελευθέρωση της Έλλάδας, ο πατέρας του, δέχτηκε την επίσκεψη Άγγλου πιλότου (Φεβρουάριος 1945) , ο οποίος για πρώτη φορά θα του φέρει νέα για τον γιο του μετά τόσα χρόνια. Αλλά την αρχικά χαρούμενη είδηση ακολουθεί σε λίγο το τραγικό νέο του θανάτου του. Καθώς το πτώμα του ποτέ δεν βρέθηκε για να ταφεί , η Αγγλία χάραξε το όνομά του στο μνημείο των πιλότων της Κοινοπολιτείας στο Ράνυμεντ (Runnymede) κοντά στο Γουίνδσορ. Είναι ο Έλληνας πιλότος με τις περισσότερες επίσημες καταρρίψεις και του οποίου το όνομα μνημονεύεται σε μη ελληνικό μνημείο.Ο πατέρας του ονόμασε ένα φορτηγό ιδιοκτησίας του, τύπου Λίμπερτυ , ’Υποσμηναγός Βασιλειάδης’. Ενας πίνακας με τον Β. Βασιλειάδη εν στολή βρίσκεται στους τοίχους του γυμνασίου στο οποίο φοίτησε.

Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org../../../%CE%B2/%CE%B1/%CF%83/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82_6bb9.html"

Κατηγορίες: Γεννήσεις το 1920 | Θάνατοι το 1945 | Έλληνες | Έλληνες Πρωταγωνιστές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

##### Views

- Άρθρο
- Συζήτηση
- Τελευταία έκδοση

##### Αναζήτηση