# Krak des Chevaliers

### Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 34°45′25″N, 36°17′40″E

Κράκ των Ιπποτών (Crac des Chevaliers) και η Qal’at Salah El-Dina
UNESCO Μνημείο ΠΠΚ
Χώρα μέλος | Συρία
Τύπος | Πολιτισμικό
Κριτήρια | ii, vi
Ταυτότητα | #1229
Περιοχήb | Μέση Ανατολή
Ιστορικό εγγραφής
Περιγραφή: | 2006 30η Συνεδρίαση
a Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων της ΠΠΚ b Επίσημη καταχώρηση από την UNESCO

Το Κράκ των Ιπποτών (Krak des Chevaliers ή και Crac des Chevaliers, είναι ένα φρούριο κτισμένο από σταυροφόρους το οποίο βρίσκεται στη Συρία και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία μεσαιωνικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής στον κόσμο. Στα Αραβικά το φρούριο καλείται Qal'at al-Ḥiṣn, η λέξη «Krak» που προέρχεται από το Συριακό karak, που σημαίνει «φρούριο». Βρίσκεται 65 χλμ δυτικά της πόλης Homs, κοντά στα σύνορα του Λιβάνου. Το Krak des Chevaliers ήταν η έδρα Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών. Επεκτάθηκε μεταξύ των ετών 1150 και 1250 και στέγαζε φρουρά 2.000 ανθρώπων. Το φρούριο έχει εξωτερικά τείχη που έχουν πάχος 30 μέτρα, με επτά πύργους διαμέτρου 10 μέτρων[1].

Ο Βασιλιάς Εδουάρδος Α' της Αγγλίας, είδε το φρούριο κατά τη διάρκεια της ένατης σταυροφορίας το 1272 και το χρησιμοποίησε σαν πρότυπο για τα κάστρα του στην Αγγλία και την Ουαλία. Το φρούριο περιγράφηκε όπως "ίσως το καλύτερα συντηρημένο και πληρέστερο αξιοθαύμαστο κάστρο στον κόσμο" από τον T.E. Lawrence[1][2]

Αυτό το φρούριο έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μαζί με την ακρόπολη του Σαλαντίν, Qal’at Salah El-Din το 2006 και είναι ιδιοκτησία του κράτους της Συρίας. Το φρούριο είναι μια από τις λίγες περιοχές όπου έχει διατηρηθεί σταυροφορική τέχνη (υπό μορφή τοιχογραφιών με την τεχνική φρέσκο).

## [Επεξεργασία] Θέση

Το κάστρο βρίσκεται ανατολικά της Τρίπολης του Λιβάνου στο Homs, επάνω σε ένα λόφο ύψους 650 μέτρων κατά μήκος του μοναδικού δρόμου από την Αντιόχεια στη Βηρυτό και τη Μεσόγειο. Είναι ένα από πολλά φρούρια που ήταν μέρος ενός αμυντικού δικτύου κατά μήκος των συνόρων των σταυροφορικών κρατών.

Το φρούριο ήλεγχε λοιπόν το δρόμο προς τη Μεσόγειο, και από αυτήν την βάση, οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη μπορούσαν να ελέγχουν τη λίμνη Homs στην ανατολή, την αλιευτική βιομηχανία και να έχουν άμεσες πληροφορίες για συγκέντρωση μουσουλμανικών δυνάμεων στη Συρία.

### [Επεξεργασία] Κατά την Αρχαιότητα

Η Μέση Ανατολή ήταν πάντα ένας χώρος συνάντησης για πολλούς διαφορετικούς λαούς, των Βαβυλωνίων, Αιγυπτίων, Χιττιτών, Εβραίων, Ρωμαίων, Περσών, Βυζαντινών, Αράβων, Κούρδων, Οθωμανών, Σελτζούκων Τούρκων, και Φράγκων. Μια τέτοια απέραντη σειρά διαφορετικών πολιτισμών οδήγησε στη δημιουργία της μοναδικής αρχιτεκτονικής του κάστρου Krak des Chevaliers.

Στην ευρύτερη περιοχή του φρουρίου έγιναν πολλές συγκρούσεις μεταξύ των διαφορετικών εθνών που πέρασαν από εκεί, συμπεριλαμβανομένης της περίφημης μάχης του Kadesh μεταξύ Αιγυπτίων και Χιττιτών περίπου το 1274. Οι Ρωμαίοι, και έπειτα η βυζαντινή αυτοκρατορία, κατασκεύασαν πολλά φρούρια με βάση ελληνικό σχεδιασμό για να αντισταθούν στην περσική στρατιωτική πίεση σε εκείνη την περιοχή. Αυτός ο σχεδιασμός κατέληξε στην αρχιτεκτονική που χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους ισλαμικούς στρατούς μετά από την κατάκτησή της περιοχής από αυτούς την περίοδο 634-639.

### [Επεξεργασία] Ισλαμική κατάκτηση

Κατά την εποχή της δυναστείας των Umayyad, οι Άραβες εκμεταλλεύθηκαν την υποδομή προηγούμενων κτισμάτων που είχαν κατασκευάσει οι Βυζαντινοί, καθώς και το φράγμα και το υδραγωγείο στον ποταμό Orontes για να τα μετατρέψουν σε θαυμαστά παλάτια με κήπους στη μέση της ερήμου. Οι κατασκευές συνεχίστηκαν και κατά την εποχή της δυναστείας των Abbasid στα μέσα του 750 μ.Χ. αν και μειώθηκαν σε ρυθμό, δεδομένου ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις της εποχής δε χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα τις οχυρώσεις.

### [Επεξεργασία] Σταυροφορίες

Γοτθικού ρυθμού παρεκκλήσι στην αυλή του κάστρου

Το 1031 στην τοποθεσία που βρίσκεται το Κρακ των Ιπποτών είχε κατασκευαστεί ένα κάστρο για τον εμίρη της Αλέπο.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης Σταυροφορίας το 1099, ο Ρευμόνδος Δ' της Τουλούζης κατέλαβε το κάστρο αυτό, αλλά στη συνέχεια οι σταυροφόροι το εγκατέλειψαν όταν συνέχισαν την προέλασή τους προς την Ιερουσαλήμ. Ανακαταλήφθηκε πάλι από τον Τανκρέδο τον πρίγκιπα της Γαλιλέας κατά το 1110. Το 1144, δόθηκε από τον Ρευμόνδο Β', κόμη της Κομητείας της Τρίπολης , στους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη (Hospitallers), οι οποίοι ήταν σύγχρονοι των ιπποτών του Ναού.

Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη το επιδιόρθωσαν και το επέκτειναν έτσι ώστε έγινε το μεγαλύτερο φρούριο σταυροφόρων στους Αγίους Τόπους, προσθέτοντας έναν εξωτερικό τείχος τρία μέτρα παχύ με επτά πύργους με οκτώ έως δέκα μέτρα πάχος, δημιουργώντας ένα ομόκεντρο κάστρο.

Ο μέγας μαγίστρος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη έζησε σε έναν από τους πύργους, και στο φρούριο μπορούσαν να βρίσκονται μέχρι 50-60 Ιππότες μαζί με 2.000 άλλους απλούς στρατιώτες. Κατά το 12ο αιώνα, γύρω από το κάστρο υπήρχε μια τάφρος και μια γέφυρα για την είσοδο σε αυτό.

Μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών τειχών ήταν ένα προαύλιο, που οδηγεί στα εσωτερικά κτίρια, τα οποία επανοικοδομήθηκαν από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη με γοτθικό στυλ. Αυτά τα κτίρια περιέλαβαν μια αίθουσα συνεδρίασης, ένα παρεκκλήσι, μια αποθήκη μήκους 120 μέτρων και δύο θολωτοί πέτρινοι σταύλοι που θα μπορούσαν να έχουν φιλοξενήσουν μέχρι και χίλια άλογα. Άλλες εγκαταστάσεις αποθήκευσης σκάφτηκαν στον απότομο βράχο κάτω από το φρούριο και υπολογίζεται ότι το τάγμα των Ιπποτών του Αγ. Ιωάννη θα μπορούσε να είχε αντισταθεί σε πολιορκία για πέντε έτη.

Το 1163, το φρούριο πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τον Nur ad-Din. Μετά την πολιορκία αυτή, οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη έγιναν μια ουσιαστικά ανεξάρτητη δύναμη στα σύνορα της Τρίπολης. Το 1170 οι τροποποιήσεις των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη είχαν ολοκληρωθεί. Προς το τέλος του 12ου και τις αρχές του 13ου αιώνας πολυάριθμοι σεισμοί προκάλεσαν ζημιές και απαιτήθηκαν περαιτέρω επισκευές.

Μια άλλη αποτυχημένη πολιορκία έγινε από το Σαλαντίν το 1188, κατά τη διάρκεια της οποίας ο διοικητής φρουρίου συνελήφθη έξω από το κάστρο από ανθρώπους του Σαλαντίν. Αυτοί τον οδήγησαν στις πύλες του κάστρου και τον υποχρέωσαν να διατάξει να τις ανοίξουν. Σύμφωνα με τις οδηγίες του, ζήτησε από τους φρουρούς στα Αραβικά να παραδώσουν το κάστρο, αλλά έπειτα στα γαλλικά τους είπε να κρατήσουν το κάστρο μέχρι και να πέσει ο τελευταίος στρατιώτης.

Το 1217, κατά τη διάρκεια της Ε' σταυροφορίας, ο Ούγγρος βασιλιάς Ανδρέας Β' ενίσχυσε τα εξωτερικά τείχη και χρηματοδότησε στρατεύματα για τη φρούρηση του Κάστρου. Το 1271, το φρούριο καταλήφθηκε εκ νέου από τον Baibars στις 8 Απριλίου, 1271, όταν ο τελευταίος εξαπάτησε τους Hospitallers να πιστέψουν ότι ο κόμης της Τρίπολης τους είχε διατάξει να το παραδώσουν. Ο Baibars ενίσχυσε με τη σειρά του το κάστρο και το χρησιμοποίησε ως βάση ενάντια στην Τρίπολη. Μετέτρεψε επίσης το παρεκκλήσι των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη σε μουσουλμανικό τέμενος. Οι Μαμελούκοι το χρησιμοποίησαν αργότερα για να επιτεθούν στην Άκρα το 1291.

## [Επεξεργασία] Σήμερα

Σήμερα, κάτω από το κάστρο υπάρχει μια μικρή πόλη.

## [Επεξεργασία] Φωτογραφίες

Φωτογραφία του Κάστρου από μακριά | Ο χώρος μεταξύ των εσωτερικών και των εξωτερικών τοιχών και θέα της πεδιάδας | Σχέδιο κάτοψης του εσωτερικού κάστρου στο οποίο φαίνονται και τα στάδια κατασκευής του φρουρίου 1170-1190 | Κάτοψη του κάστρου Krak des Chevaliers

  Η αρχική έκδοση του παρόντος άρθρου ήταν μετάφραση από το αντίστοιχο άρθρο της αγγλικής Wikipedia

Τα Κοινά έχουν βίντεο και φωτογραφίες σχετικά με το άρθρο
Krak des Chevaliers
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org../../../k/r/a/Krak_des_Chevaliers_79b3.html"

Κατηγορίες: Συρία | Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς | Κάστρα | Σταυροφορίες

##### Views

- Άρθρο
- Συζήτηση
- Τελευταία έκδοση

##### Αναζήτηση

##### Άλλες γλώσσες

- العربية
- Česky
- Cymraeg
- Dansk
- Deutsch
- English
- Español
- فارسی
- Français
- Galego
- Italiano
- עברית
- Nederlands
- 日本語
- ‪Norsk (bokmål)‬
- Polski
- Русский
- Slovenščina
- Српски / Srpski
- Suomi
- Svenska