# Aşık Hasan Nebioğlu

### Vikipedi, özgür ansiklopedi

Aşık Hasan Nebioğlu 1902 Geycek doğumludur. Annesi Meryem Hanım babası ise Yusuf Onbaşıdır. Eşi Zeliha Hanım aynı köyden "Balak" Omar'ın kızıdır. Şairin sekiz kız çocuğu ve üç oğlu olmuştur.

Aşık Hasan, aslen Hürzemi'dir. Hürzemiler, Harezmi, Harzemşahi diye de adlandırılan kıpçak (Kuman) ulusuna dahil bir türk topluluğudur. Doğal olarak ta Kırşehir ili ve civarına damgasını vuran "Harzem gönül sultanlarinin" kültürel mirasını temsil eder. Elimizdeki bilgiler sınırlı olmasına rağmen şairin ataları orta Anadolu'da Kurtçu Feyzullah ile başlar, bunu "Kötü" Omar takip eder, "Kötü" Omar'ın ise Mehmet adında iki oğlu olur. Bu iki Mehmet'ten daha sonra "Ölo" Mehmet lakabını alacak şahıs şairin dedesidir. Babası Yusuf onbaşı ise "Ölo" Mehmet'in oğludur.

Aşık Hasan Nebioğlu okuma yazma bilmemesine rağmen eserleri günümüze kadar gelebilmiştir. Gençlik ve genellikle de orta yaştayken kendi köyünde ve evinde kalamamıştır. Biz bunu şairin ehli sohbete ve seyahate düşkünlüğüne bağlıyoruz. Maişet tedarikini de buna eklemek gerekir.

Şairin çocukluk yılları hakkında fazla bir bilgiye sahip değiliz, gençlik yılları ise güzel olan her şeye meyilli bir ruh haline sahiptir. Zaten bu yaşlarda şiir söylemeye başlamıştır. Şair olmanın yanı sıra manevi duyguları da yaratılışının icabı diğer akranlarından farklıdır ve tasavvufi bir derinlik içermektedir. Konya'dan İstanbul'dan bazı tarikat şeyhleri ve mürşitleri ile irtibat halindedir. Bu suretle daha önceleri güzel kadın üzerine söylediği şiirleri daha sonradan tasavvufi bir mahiyet almıştır. Okuma yazmasının olmaması kendisini yetiştirmesine engel olamamış ve bulunduğu mürşit-mürid-ihvan ortamında kıvamını bulmuştur.

Yüce dağları görünce asaleti, heybeti, tek başına yapayalnız kalınca uzleti anlatmıştır. Ağrıyı sızıyı yorulmayı, küskünlüğü, darılmayı, sevmeyi, öpmeyi sarılmayı, hasreti beklemeyi gurbeti... bazen duru bir yüreği, bir çiçeği, bir tas su bir dürüm ekmeği, bazen yalın ayak terli bir gömleği, sabır ve emeği gam çekmeyi anlatmıştır.

ÂŞIK HASAN'A SEN NERELİSİN DİYE SORULUNCA

  Yüce dağ başında kar olur kışlar
  Süzer yavru şahin ötüşür kuşlar
  Yağınca yağmur parlar taşlar
  Dumalı dağların dalındanım ben

    Dağlar yaylasında güzeller yeter
    Güzelin kirpiği ok gibi batar
    Dağlar koyağında bülbüller öter
    Öten bülbüllerin dilindenim ben

  Dağlar secde eder hakka bükülür
  Lâle sümbül mor menekşe ekilir
  Dağların başına bir nur dikilir
  Semaya çekilen telindenim ben

    Dağlar görünmüyor dumanda pusta
    Feragatli gönlüm kalmıştı yasta
    Kıble tarafına gitti bir posta
    Seçilip içinde kalandanım ben

  Kimi gökte gider kimisi yerde
  Açıldı Beytullah bir yeşil nurda
  Lebbeyk ya Rasulullah çağırdın burda
  Direksiz Kürreyli görendenim ben

    Söylersin Hasanım dertli kelâmı
    Her dem ruhuna verirsin selâmı
    Şehri Medine de fahri alemi
    Ravzasına yüzler sürendenim ben

  Hasanla Hüseyin yanından Ali
  Bu aşka düşenler olmaz mı deli
  Binmişler atlara aşarlar beli
  Arab’ın tam çölün bilendenim ben

    İlk şafak sökmeden kalkarsan erde
    Silinir gözünden ol siyah perde
    Sordular âşık HASAN yurdun nerde
    Kırlangıç dağının belindenim ben

"http://tr.wikipedia.org../../../a/%C5%9F/%C4%B1/A%C5%9F%C4%B1k_Hasan_Nebio%C4%9Flu_48d6.html"'dan alındı

Sayfa kategorileri: 1902 doğumlular | Halk ozanları

##### Views

- Madde
- Tartışma
- Güncel sürüm

##### Ara